menander-rhetoric.diai-resis-tw-n-e-pideiktikw-n-olim-sub-auctore-genethlio 1.2
Πρῶτον μὲν οὖν , ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς διειλόμεθα , περὶ τῶν ὕμνων ἐπισκεψώμεθα τῶν εἰς τούς θεούς . αὐτῶν γὰρ δὴ τῶν ὕμνων οἱ μὲν κλητικοί , οἱ δὲ ἀποπεμπτικοί , καὶ οἱ μὲν φυσικοί , οἱ δὲ μυθικοί , καὶ οἱ μὲν γενεαλογικοί , οἱ δὲ πεπλασμένοι , καὶ οἱ μὲν εὐκτικοί , οἱ δὲ ἀπευκτικοί , οἱ δὲ μικτοὶ ἢ δύο τούτων , ἢ τριῶν , ἢ πάντων ὁμοῦ . κλητικοὶ μὲν οὖν ὁποῖοί εἰσιν οἱ πολλοὶ τῶν τε παρὰ τῇ Σαπφοἵ ἢ Ἀνακρέοντι ἢ τοῖς ἄλλοις μετρικοῖς , κλῆσιν ἔχοντες πολλῶν θεῶν . ἀποπεμπτικοὶ δὲ ὁποῖοι καὶ παρὰ τῷ Βακχυλίδῃ ἔνιοι εὕρηνται , ἀποπομπὴν ὡς ἀποδημίας τινὸς γενομένης ἔχοντες . φυσικοὶ δὲ οὓς οἱ περὶ Παρμενίδην καὶ Ἐμπεδοκλέα ἐτίμησαν , τίς ἡ τοῦ Ἀπόλλωνος φύσις , τίς ἡ τοῦ Διός , παρατιθέμενοι . καὶ οἱ πολλοὶ τῶν Ὀρφέως τούτου τοῦ τρόπου . μυθικοὶ δὲ οἱ τούς μύθους ἔχοντες , κατʼ ἀλληγορίαν προιόντες ψιλήν , οἷον Ἀπόλλων ἀνῳκοδόμησε τεῖχος , ἢ ἐθήτευσεν Ἀδμήτῳ ὁ Ἀπόλλων ἢ τὰ τοιαῦτα . γενεαλογικοὶ δὲ οἱ ταῖς τῶν ποιητῶν θεογονίαις ἀκολουθοῦντες , ὅταν Λητοῦς μὲν τὸν Ἀπόλλωνα , Μνημοσύνης δὲ τὰς Μούσας καλῶμεν . πεπλασμένοι δὲ ὅταν αὐτοὶ σωματοποιῶμεν καὶ θεὸν καὶ γονὰς θεῶν ἢ δαιμόνων , ὥσπερ Σιμωνίδης αὕριον δαίμονα κέκληκε , καὶ ἕτεροι Ὄκνον , καὶ ἕτεροι ἕτερόν τινα . εὐκτικοὶ δὲ οἱ ψιλὴν εὐχὴν ἔχοντες ἅνευ τῶν ἂλλων μερῶν ὧν εἴπομεν , καὶ ἀπευκτικοὶ οἱ τὰ ἐναντία ἀπευχόμενοι ψιλῶς . καὶ παρὰ τούτους τούς τρόπους οὐκ ἂν ὕμνοι γίγνοιντο εἰς θεούς . τῷ δὲ μυθικῷ γένει καὶ γενεαλογικῷ τὰ πολλὰ εἰώθασι χρήσασθαι ἅπαντες γενέσεις διεξιόντες , καὶ ὅσοι ἀγαθῶν ἀνθρώποις αἴτιοι κατέστησαν , ἀπὸ μύθων λαμβάνοντες . ἔστι δὲ τοῦτο ὡς ἐγώ φημι καὶ ζητῆσαι ἄξιον , πότερον ἑνὶ τούτων ἀεὶ χρηστέον ἢ πᾶσιν ἔξεστιν , ἢ τοῖς μὲν ποιηταῖς ἐξεῖναι χρὴ νομίζειν , τοῖς δὲ συγγραφεῦσιν ἢ λογοποιοῖς τοῦ μηκέτι ἐξεῖναι ἔνα καὶ ἀπλοῦν ὅρον , ὅτι πλείονα τὴν ἐξουσίαν τὴν περὶ ταῦτα ποιήσει μὲν ἡ περὶ τὸ θεῖον μερὶς ἀφορμὴ πλείστη ὑπόκειται , τῇ συγγραφῇ ἡ περὶ τὸν ἄνθρωπον . χρηστέον γε . μὴν καὶ τῷ συγγραφεῖ καὶ τῷ λογογράφῳ καὶ τούτων ἑκάστῳ εἴδει καὶ ὁμοῦ πᾶσιν , ὅπη καὶ Πλάτωνα περὶ τὴν γραφὴν ἄκρον καὶ ἂριστον εἶναι πεπιστεύκαμεν , ὁρῶμεν δὲ σχεδὸν τοῦτον πᾶσι τοῖς εἴδεσικεχρημένον , ἄλλῳ ἄλλοτε , ἀλλὰ καὶ ἐν ἑνὶ βιβλίῳ τοῖς πλείστοις αὐτῶν , ἐν τῷ Συμποσίῳ . ἃ μὲν γὰρ ὁ Φαῖδρος περὶ τοῦ Ἔρωτος γενεαλογεῖ , γενεαλογικοῦ τύπου ἂν εἴη , ἃ δὲ Ἀριστοφάνης κομψεύεται διὰ μύθου , τοῦ μυθολογικοῦ , ἃ δὲ Ἀγάθων , ὡσαύτως τοῦ μυθικοῦ , ἃ δʼ οὖ Σωκράτης , αὐτὸ τοῦτο κατὰ πλάσιν ( πλάττει γὰρ Πόρους καὶ Πενίας ) , ἐγγυτάτω τοῦ φυσιολογικοῦ . καὶ μὴν ἐν οἷς μὲν καλεῖ τὰς Μούσας ἐν τῷ Φαίδρῳ , τὸν κλητικὸν τύπον δείκνυσιν , ἐν οἷς δʼ αὖ εὔχεται τῷ Πανί , τὸν εὐκτικόν . καὶ ζητῶν ἂν εὕροις πανταχοῦ κεχρημένον , εἰ δὲ μὴ πρὸς κόρον μηδʼ ἐπʼ ἀκριβείας , λογιστέον , ὡς ἐξ ἐλάττονος ἐξουσίας μέτεστι τῇ συγγραφῇ . πῶς δὲ ἕκαστον τούτων τῶν εἰδῶν μετιτέον τε καὶ μέχρι τίνος προςακτέον , καὶ τίς ἑρμηνεία πρέπουσα , ἐξῆς λέγειν πειράσομαι .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν , ὥσπερ ἐκ ἀρχή διαιρέω , περί ὁ ὕμνος ἐπισκοπέω ὁ εἰς ὁ θεός . αὐτός γάρ δή ὁ ὕμνος ὁ μέν κλητικός , ὁ δέ ἀποπεμπτικός , καί ὁ μέν φυσικός , ὁ δέ μυθικός , καί ὁ μέν γενεαλογικός , ὁ δέ πλάσσω , καί ὁ μέν εὐκτικός , ὁ δέ ἀπευκτικός , ὁ δέ μικτός ἤ δύο οὗτος , ἤ τρεῖς , ἤ πᾶς ὁμοῦ . κλητικός μέν οὖν ὁποῖος εἰμί ὁ πολύς ὁ τε παρά ὁ Σαπφώ ἤ Ἀνακρέων ἤ ὁ ἄλλος μετρικός , κλῆσις ἔχω πολύς θεός . ἀποπεμπτικός δέ ὁποῖος καί παρά ὁ Βακχυλίδης ἔνιοι εὑρίσκω , ἀποπομπή ὡς ἀποδημία τις γίγνομαι ἔχω . φυσικός δέ ὅς ὁ περί Παρμενίδης καί Ἐμπεδοκλῆς τιμάω , τίς ὁ ὁ Ἀπόλλων φύσις , τίς ὁ ὁ Ζεύς , παρατίθημι . καί ὁ πολύς ὁ Ὀρφεύς οὗτος ὁ τρόπος . μυθικός δέ ὁ ὁ μῦθος ἔχω , κατά ἀλληγορία προέρχομαι ψιλός , οἷος Ἀπόλλων ἀνοικοδομέω τεῖχος , ἤ θητεύω Ἄδμητος ὁ Ἀπόλλων ἤ ὁ τοιοῦτος . γενεαλογικός δέ ὁ ὁ ὁ ποιητής θεογονία ἀκολουθέω , ὅταν Λητώ μέν ὁ Ἀπόλλων , Μνημοσύνη δέ ὁ Μοῦσα καλέω . πλάσσω δέ ὅταν αὐτός σωματοποιέω καί θεός καί γονή θεός ἤ δαίμων , ὥσπερ Σιμωνίδης Αὔριον δαίμων καλέω , καί ἕτερος Ὄκνος , καί ἕτερος ἕτερος τις . εὐκτικός δέ ὁ ψιλός εὐχή ἔχω ἄνευ ὁ ἄλλος μέρος ὅς λέγω , καί ἀπευκτικός ὁ ὁ ἐναντίος ἀπεύχομαι ψιλός . καί παρά οὗτος ὁ τρόπος οὐ ἄν ὕμνος γίγνομαι εἰς θεός . ὁ δέ μυθικός γένος καί γενεαλογικός ὁ πολύς εἴωθα χράω ἅπας γένεσις διεξέρχομαι , καί ὅσος ἀγαθός ἄνθρωπος αἴτιος καθίστημι , ἀπό μῦθος λαμβάνω . εἰμί δέ οὗτος ὡς ἐγώ φημί καί ζητέω ἄξιος , πότερος εἷς οὗτος ἀεί χράω ἤ πᾶς ἔξεστι , ἤ ὁ μέν ποιητής ἔξεστι χρή νομίζω , ὁ δέ συγγραφεύς ἤ λογοποιός ὁ μηκέτι ἔξεστι εἷς καί ἁπλόος ὅρος , ὅτι πολύς ὁ ἐξουσία ὁ περί οὗτος ποίησις μέν ὁ περί ὁ θεῖος μερίς ἀφορμή πολύς ὑπόκειμαι , ὁ συγγραφή ὁ περί ὁ ἄνθρωπος . χράω γε . μήν καί ὁ συγγραφεύς καί ὁ λογόγραφος καί οὗτος ἕκαστος εἶδος καί ὁμοῦ πᾶς , ὅπῃ καί Πλάτων περί ὁ γραφή ἄκρος καί ἀγαθός εἰμί πιστεύω , ὁράω δέ σχεδόν οὗτος πᾶς ὁ εἰσχράομαι , ἄλλος ἄλλοτε , ἀλλά καί ἐν εἷς βιβλίον ὁ πολύς αὐτός , ἐν ὁ Συμπόσιον . ὅς μέν γάρ ὁ Φαῖδρος περί ὁ Ἔρως γενεαλογέω , γενεαλογικός τύπος ἄν εἰμί , ὅς δέ Ἀριστοφάνης κομψεύω διά μῦθος , ὁ μυθολογικός , ὅς δέ Ἀγάθων , ὡσαύτως ὁ μυθικός , ὅς δέ οὖ Σωκράτης , αὐτός οὗτος κατά πλάσις ( πλάσσω γάρ Πόρος καί Πενίας ) , ἐγγύς ὁ φυσιολογικός . καί μήν ἐν ὅς μέν καλέω ὁ Μοῦσα ἐν ὁ Φαῖδρος , ὁ κλητικός τύπος δείκνυμι , ἐν ὅς δέ αὖ εὔχομαι ὁ Πάν , ὁ εὐκτικός . καί ζητέω ἄν εὑρίσκω πανταχοῦ χράω , εἰ δέ μή πρός κόρος μηδέ ἐπί ἀκρίβεια , λογίζομαι , ὡς ἐκ ἐλαχύς ἐξουσία μέτειμι ὁ συγγραφή . πῶς δέ ἕκαστος οὗτος ὁ εἶδος μετιτέον τε καί μέχρι τίς προσάγω , καί τίς ἑρμηνεία πρέπω , ἑξῆς λέγω πειράω .