menander-rhetoric.diai-resis-tw-n-e-pideiktikw-n-olim-sub-auctore-genethlio 1.8
8 Περὶ δὲ τῶν πεπλασμένων ταῦτα ἰστέον , πρῶτον μὲν ὅτι οὐκ ἂν γένοιντο περὶ τοὺς περιφανεῖς τῶν θεῶν ῥᾳδίως , καὶ ὧν αἱ γενέσεις καὶ δυνάμεις πρόδηλοι , ἀλλὰ περὶ τοὺς ἀφανεστέρους ὡς τὰ πολλὰ θεούς καὶ δαίμονας , οἷον καὶ περὶ τὸν Ἔρωτα ὁ λάτων ποτὲ μὲν ὡς πρὸ γῆς ἐγένετο , ποτὲ δὲ ὡς Ἀφροδίτης ἐστὶ παῖς , πάλιν δὲ πεπλασμένος ὕστερον Πόρου καὶ Πενίας , καὶ , πάλιν ὁ Παυσανίας , ὅτι τῇ τέχνῃ τῇ ἰατρικῇ ἐφέστηκεν ἡ δύναμις τοῦ Ἔρωτος , καὶ Ἀριστοφάνης , ὅτι συνάγει τὰ ἡμίτομα τῶν σωμάτων , τούτους τοὺς ὕμνους ποικίλως σφόδρα πλάσας , τοὺς μὲν περὶ φύσιν , τοὺς δὲ περὶ δύναμιν , τοὺς δὲ περὶ γένος . ἥκει καὶ αὕτη ἡ ἐξουσία παρὰ τῶν ποιητῶν , τοῖς συγγραφεῦσιν . Ἄρεως μὲν γὰρ θεράποντας Δειμὸν καὶ Φόβον ἀναπλάττουσι , τοῦ δὲ Φόβου τὴν Φυγὴν φίλην , καὶ τοῦ Θανάτου τὸν Ὕπνον ἀδελφόν · ἤδη δὲ καὶ ἡμεῖς τὸν Λόγον τοῦ Διὸς ἀδελφὸν ἀνεπλάσαμεν , ὡς ἐν ἠθικῇ συνόψει . Ἃ τοίνυν χρὴ ἐν τοῖς πεπλασμένοις τῶν ὔμινων διορᾶν , ἔχοιτε ἂν λέγειν . φυλακτέον γὰρ πρῶτον μὲν μὴ ἀπηρτημένους ἀλλὰ συνεχεῖς πλάττειν , εἴη δʼ ἂν τὸ τοιοῦτο σωζόμενον , εἰ ἀπʼ αὐτῶν λαμβάνοιτο ἡ πλάσις , καὶ μὴ ἀνακεχωρηκυῖα εἴη . ἔπειτα μὴ ἀηδῶς , ἀλλὰ στωμύλως καὶ γλαφυρῶς ἀναπλάττειν , οἷον Μούσας Μνημοσύνης παῖδας , ἢ ὅσα τοιαῦτα . ἔνιαι γὰρ τοῦ ἀκοῦσαι ἀηδεῖς , οἷον ὅτι ἐκ τῆς κεφαλῆς τοῦ Διὸς ἀνέδραμεν ἡ Ἀθηνᾶ . μὴ γὰρ τοῦτο , εἰ καθʼ ὑπόνοιαν εἴρηται , καὶ πρὸς ἄλλο τι ἔχει ὀρθῶς , ἀλλʼ ὅτι ἀηδῶς πέπλασται . ἔπειτα δὲ πίστεις λαμβάνειν ἀπὸ τῶν ἀληθῶν , ἐν οἷς ἂν ψευδώμεθα , ὡς καὶ ἡμεῖς πεποιήκαμεν , πολλάκις δὲ καὶ ὁ Ὅμηρος . ἔτι δεῖ καὶ τοὺς πεπλασμένους ὕμνους ἑαυτοῖς εἶναι συμφώνους , καὶ μὴ ἐναντιούμενα ἢ μαχόμενα ἐφέλκεσθαι , ὥσπερ ἐν ἐκείνῳ τῷ μύθῳ , ὅτι Ζεὺς πρὸ πάντων ἐγένετο καὶ θεῶν ἀπάντων ἐστὶ πατήρ , καὶ τὴν Θέμιν οὖσαν τοῦ Κρόνου τὸ παλαιὸν γυναῖκα ἠγάγετο . ἦν μὲν γὰρ πρὸ πάντων καὶ Θέμιδος · εἰ δʼ ἦν πρὸ Διὸς Θέμις , οὐ πρὸ πάντων . ἔτι πρὸς τούτῳ φυλακτέον ἐν τοῖς πεπλασμένοις ὕμνοις τὸ μῆκος καὶ τὴν περιεργίαν . ἤδη γάρ τινες τῶν νεωτέρων , ἀναπλάσαντες δαίμονά τινα νέον Ζηλοτυπίαν , κρήδεμνον μὲν αὐτῇ Φθόνον προσέθεσαν , ζώνην δʼ οὖ Ἔριν . καὶ μάλιστα ὁ Παυσανίας ἐπιφορὰς ἔχει πρὸς τὴν κατὰ μέρος ταύτην περιεργίαν . ἔστι δὲ καὶ ἑνῶσαι ἀρχαῖον καὶ νέον ἐν ποιήσει μέν , μάλιστα δὲ ἐν συγγραφῇ . Τὴν ἑρμηνείαν δὲ προσάξεις τοῖς τοιούτοις ὕμνοις πρὸς τὰ πράγματα ὁρῶν , εἰ μὲν ἀνθρώπινόν τι ἀναπλάττοις , ἀφελεστέραν καὶ κομψοτέραν , λέγω δὲ ἀνθρώπινα , ὅσα οὐ παντάπασιν φρικώδη καὶ θεῖα , οἷον Πενίαν καὶ Ἀγρυπνίαν , καὶ ὅσα τοιαῦτα . εἰ δὲ ἀνα - πλάττοις τι θεῖον , ὅπως καὶ τὴν ἑρμηνείαν σεμνοτέραν προσάξεις . χρὴ δὲ εἰδέναι , ὅτι γονιμώτατος καὶ ἐπινοίας ἐστὶ σημεῖον ὁ τοιοῦτος ὕμνος .
Lemmas: 8 περί δέ ὁ πλάσσω οὗτος οἶδα , πρῶτος μέν ὅτι οὐ ἄν γίγνομαι περί ὁ περιφανής ὁ θεός ῥᾴδιος , καί ὅς ὁ γένεσις καί δύναμις πρόδηλος , ἀλλά περί ὁ ἀφανής ὡς ὁ πολύς θεός καί δαίμων , οἷος καί περί ὁ Ἔρως ὁ λάτος ποτέ μέν ὡς πρό γῆ γίγνομαι , ποτέ δέ ὡς Ἀφροδίτη εἰμί παῖς , πάλιν δέ πλάσσω ὕστερον Πόρος καί Πενία , καί , πάλιν ὁ Παυσανίας , ὅτι ὁ τέχνη ὁ ἰατρικός ἐφίστημι ὁ δύναμις ὁ Ἔρως , καί Ἀριστοφάνης , ὅτι συνάγω ὁ ἡμίτομος ὁ σῶμα , οὗτος ὁ ὕμνος ποικίλος σφόδρα πλάσσω , ὁ μέν περί φύσις , ὁ δέ περί δύναμις , ὁ δέ περί γένος . ἥκω καί οὗτος ὁ ἐξουσία παρά ὁ ποιητής , ὁ συγγραφεύς . Ἄρης μέν γάρ θεράπων Δεῖμος καί Φόβος ἀναπλάσσω , ὁ δέ Φόβος ὁ Φυγή φίλος , καί ὁ Θάνατος ὁ Ὕπνος ἀδελφός · ἤδη δέ καί ἐγώ ὁ Λόγος ὁ Ζεύς ἀδελφός ἀναπλάσσω , ὡς ἐν ἠθικός σύνοψις . ὅς τοίνυν χρή ἐν ὁ πλάσσω ὁ υμιναω διοράω , ἔχω ἄν λέγω . φυλάσσω γάρ πρῶτος μέν μή ἀπαρτάω ἀλλά συνεχής πλάσσω , εἰμί δέ ἄν ὁ τοιοῦτος σῴζω , εἰ ἀπό αὐτός λαμβάνω ὁ πλάσις , καί μή ἀναχωρέω εἰμί . ἔπειτα μή ἀηδής , ἀλλά στωμύλος καί γλαφυρός ἀναπλάσσω , οἷος Μοῦσα Μνημοσύνη παῖς , ἤ ὅσος τοιοῦτος . ἔνιοι γάρ ὁ ἀκούω ἀηδής , οἷος ὅτι ἐκ ὁ κεφαλή ὁ Ζεύς ἀνατρέχω ὁ Ἀθήνη . μή γάρ οὗτος , εἰ κατά ὑπόνοια λέγω , καί πρός ἄλλος τις ἔχω ὀρθός , ἀλλά ὅτι ἀηδής πλάσσω . ἔπειτα δέ πίστις λαμβάνω ἀπό ὁ ἀληθής , ἐν ὅς ἄν ψεύδω , ὡς καί ἐγώ ποιέω , πολλάκις δέ καί ὁ Ὅμηρος . ἔτι δέω καί ὁ πλάσσω ὕμνος ἑαυτοῦ εἰμί σύμφωνος , καί μή ἐναντιόομαι ἤ μάχομαι ἐφέλκω , ὥσπερ ἐν ἐκεῖνος ὁ μῦθος , ὅτι Ζεύς πρό πᾶς γίγνομαι καί θεός ἅπας εἰμί πατήρ , καί ὁ Θέμις εἰμί ὁ Κρόνος ὁ παλαιός γυνή ἄγω . εἰμί μέν γάρ πρό πᾶς καί Θέμις · εἰ δέ εἰμί πρό Ζεύς Θέμις , οὐ πρό πᾶς . ἔτι πρός οὗτος φυλάσσω ἐν ὁ πλάσσω ὕμνος ὁ μῆκος καί ὁ περιεργία . ἤδη γάρ τις ὁ νέος , ἀναπολάζω δαίμων τις νέος Ζηλοτυπία , κρήδεμνον μέν αὐτός Φθόνος προστίθημι , ζώνη δέ ὅς Ἔρις . καί μάλα ὁ Παυσανίας ἐπιφορά ἔχω πρός ὁ κατά μέρος οὗτος περιεργία . εἰμί δέ καί ἑνόω ἀρχαῖος καί νέος ἐν ποίησις μέν , μάλα δέ ἐν συγγραφή . ὁ ἑρμηνεία δέ προσάγω ὁ τοιοῦτος ὕμνος πρός ὁ πρᾶγμα ὁράω , εἰ μέν ἀνθρώπινος τις ἀναπλάσσω , ἀφελής καί κομψός , λέγω δέ ἀνθρώπινος , ὅσος οὐ παντάπασι φρικώδης καί θεῖος , οἷος Πενία καί Ἀγρυπνία , καί ὅσος τοιοῦτος . εἰ δέ ἀνα - πλάσσω τις θεῖος , ὅπως καί ὁ ἑρμηνεία σεμνός προσάγω . χρή δέ οἶδα , ὅτι γόνιμος καί ἐπίνοια εἰμί σημεῖον ὁ τοιοῦτος ὕμνος .