menander-protector.de-legationibus-romanorum-ad-gentes-fragmenta-ap-constantinum 4.41
Ὅτι ὁ Τιβέριος ὁ Καῖσαρ στέλλει Θεόδωρον τὸν Βάκχου πρεσβευσόμενον ὡς βασιλέα Περσῶν , τῷ δοκεῖν μὲν ὁμολογήσοντα χάριτας ἀνθ’ ὧν τὸν μέγιστον Ῥωμαίων πρεσβευτὴν ἐν τὰ μάλιστα ἐτίμησε Τραϊανὸν , ἡνίκα ἔναγχός γε δήπου τὴν δι’ αὐτοῦ ἐδέξατο πρεσβείαν , ἔκπαλαι τὸ τοιόνδε νομισθὲν ὡς ἀμφοτέρας πολιτείας , ὥστε μετὰ τοὺς μεγάλους πρέσβεις στέλλεσθαι ἑτέρους ἥσσονας τῆς τῶν μεγίστων πρέσβεων ἀποδοχῆς τε ἕκατι καὶ φιλοφροσύνης . Ἅμα δὲ ἐνετείλατό οἱ διαλεχθῆναι , ὡς ἑτοιμότατα ἔχοι , κατὰ τὸ ἤδη ἐμπεδωθὲν , ἐν τοῖς ὁρίοις τῆς ἔω στεῖλαι τοὺς Ῥωμαίων ἄρχοντας γνωματεύσοντας ξὺν τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ ἐκπεμφθησομένοις ἡγεμόσι Περσῶν ἀμφὶ τῆς εἰρήνης καὶ τὰ ἀμφίβολα διευκρινήσοντας . Θεόδωρον μὲν αὐτοῦ ἀφικόμενον , βασιλεὺς ὁ Περσῶν καταλέλοιπεν ἐν τῷ Δάρας τῇ πόλει τούς τε τὸν βασιλέα εἶναι , ἐπικαταλαβεῖν , ὡς ἂν μὴ τᾶ εἰθισμένα ἐπὶ πρεσβευτῇ πράσσων ἀναβολῇ χρήσοιτό τινι . Ἅμα γὰρ ἠβούλετο καὶ πολεμοις ὁμιλεῖν καὶ δέχεσθαι τὴν πρεσβείαν · ταύτῃ γὰρ ἐκφοβήσειν ᾤετο ἐς τὰ μάλιστα Ῥωμαίους . Τῷ τοι ἄρα τὴν ὁδοιπορίαν διανύσας διὰ τοῦ λεγομένου Ἀρρεστῶν κλίματος καὶ τοῦ Μαρεπτικῶν ἀφίκετο ἐν Περσαρμενίᾳ , οὐκ οἰομένων τῶν Ῥωμαίων οὕτω γε δήπου θᾶττον ἥξειν αὐτόν . Εἰωθότων γὰρ τῶν Περσῶν ἐν τοῖς ἕμπροσθεν χρόνοις ἀμφὶ τὸ πέρας τοῦ τὴν ἐπωνυμίαν Αὐγούστου κληρωσαμένου μηνὸς ἀναφαίνεσθαι κατὰ δὴ τῆς Περσῶν Ἀρμενίας καὶ τηνικαῦτα τὸν πόλεμον συγκροτεῖν , προτερήσας αὐτὸς εἰσήρρησεν αὐτόθι . Ξυνηνέχθη τοιγαροῦν ἅπαξ προκατειλημμένους καὶ ἐφυστερήσαντας τοὺς Ῥωμαίους δι’ ὅλου τοῦ ἔτους οὐδὲν ὁτιοῦν σφᾶς διαπράξασθαι ἐν καιρῷ . Οὔτε γὰρ τὸ στράτευμα ξυνήθροιστο τὸ Ῥωμαϊκὸν , ἀλλ’ οἱ μὲν περὶ Κοῦρσον καὶ Θεόδωρον τοὺς στρατιώτας ( στρατηγοὺς Β . ) , ἐπειδὴ αὐτοῖς ἀπήγγελτο , ὡς νεμεσᾷ τε καὶ ἀγανακτεῖ ὁ Καῖσαρ , ὅτι δὴ ἐσβαλόντες ἐν Ἀλβανίᾳ μὴ ἀνέστησαν ἅπαντας Σαβείρους τε καὶ Ἀλβανοὺς , ἀλλ’ ὅτι ὁμήροις πεποιθότες ἐξεχώρησαν · κατεγνωκότες τε ἐξ αὐτῆς τῆς πείρας , τῷ ἀφηνιάσαι αὐτίκα ἀπὸ Ῥωμαίων τὸν Σαβεῖρα , ὡς οὐ κατὰ τὸ δέον ἐπεπράγεσαν , παρώφθη τε ὑπὸ σφῶν τὸ συνοῖσον , ὥσπερ ἀμέλει ἐκ μεταμελείας αὖθις ἐλάσαντες ἐν Ἀλβανίᾳ * ( πρεσβείας ) ἦγον τοὺς Σαβείρους τε καὶ Ἀλβανοὺς , πανοικίᾳ σφᾶς μετοικίζοντες ἐς τὰ τῇδε τοῦ Κύρου ποταμοῦ , ὡς λοιπὸν ἐν τῇ Ῥωμαϊκῇ διαιτᾶσθαι χώρᾳ . Ἔτι οὖν Θεόδωρός τε καὶ Κοῦρσος ἐν τούτοις ἐνησχολημένοι ἐτύγχανον . Εἶτα ἐγκαλεσαμένου τοῦ Καίσαρος Ἰουστινιανὸν τὸν τῆς ἕω στρατηγὸν μεταφοιτῆσαι καὶ ἐν Ἀρμενίᾳ γενέσθαι αὐτὸν ἡγησόμενον τοῦ πολέμου , οὐδὲν ἧττον καὶ Ἰουστινιανὸς οὔπω παρῆν , τῷ σημῆναι τοῦτο αὐτῷ τὸν Καίσαρα ὀψὲ καὶ οὐκ ἐν καιρῷ τοῖς πράγμασι χρήσασθαι , πρός γε καὶ τῆς συνήθους διανομῆς τοῦ χρυσίου τοῖς ἑῴοις καταλόγοις γεγενημένης οὐκ ἐπικαίρως , ἀλλὰ δῆτα ἐφυστερησάσης . Ἐπ’ ἀδείας οὖν οὕτω πως καὶ ἀκονιτὶ ἐλάσαντος ἐν Περσαρμενίᾳ Χοσρόου , μηδενός οἱ ἀντικαθισταμένου , οἱ μὲν δασμοφόροι τῆς ἥττονος Ἀρμενίας οὔτε ἐχρήσαντο φυγῆ , ἐκλελοιπότες τοὺς ἀγροὺς οἵγε , ἀλλὰ γὰρ καὶ τὰ ὅσα ἐπιτήδεια ξυνεκόμιζον τῷ στρατῷ . Προβαίνοντι δὲ Χοσρόῃ ἀνὰ τὰ πρόσω οἱ ἐν τῷ κλίματι Μακραβανδῶν καὶ Ταραννῶν ἥκιστα ἔμενον , ὡς μηδένα πάμπαν , μήτε ἄνθρωπον μήτε μὴν ὑποζύγιόν τι ὀφθῆναι . Ἅτε γὰρ πολεμίου βασιλέως ἐπελθόντος ἀπέδρασε πᾶν τὸ γεηπονοῦν , καὶ πάντῃ τὰ ἐκείνῃ ἐχήρευεν ἀνθρώπων · ἀλλὰ καὶ γηράσαι βουλόμενον ( ἀγοράσαι βουλομένων ? ) , μηδέν τι τῶν πάντων ζῴων [ ἦν ] ἐντυχεῖν . Ἐν τούτῳ καὶ Θεόδωρος ὁ βάκχου ἐφοίτησεν ὡς αὐτὸν , ἐδέξατό τε τὸν ἄνδρα καὶ ξυνόμιλός οἱ ἐγένετο ἡμερώτατά πως , τὸν μὲν Καίσαρα δι’ εὐφημίας ἄγων , φάσκων τε ἀσπάζεσθαι τὴν ὡς αὐτὸν εἰρήνην τε καὶ φιλοφροσύνην · μηδὲ γὰρ γεγονέναι τῆς ἔχθρας ( λύσεως conj . Nieb . ) τῶν σπονδῶν αἴτιον · Ἰουστῖνον [ δὲ ] τὸν βασιλέα ἐς τουνάντιον λέγων κακῶς . Εἶτα ἐς τὰ πρόσω ἤλαυνε διὰ τῆς καλουμένης Βαδιανῆς , ἑπομένου οἱ κὰι Θεοδώρου · ἐσβάλλει τε εἰς τὴν Ῥωμαίων Ἀρμενίαν κατὰ Θεοδοσιούπολιν , λήγοντος ἤδη τοῦ ἔαρος · ὥστε κατὰ ταὐτὸν ξυνενεχθῆναι τούς τε ἀγγελιαφόρους ἀφικέσθαι ἐν Βυζαντίῳ τοὺς δηλώσοντας , ὡς ἀπροσδόκητα ἐπέστη τῇ Ῥωμαίων Ἀρμενίᾳ βασιλεὺς ὁ Περσῶν καὶ ὅσον οὔπω προσενεχθήσεται Θεοδοσιουπόλει , καὶ αὐτὸν ἐκεῖσε παρεῖναι . Ἐπεὶ οὖν ἐγένετο αὐτοῦ , ἐστρατοπεδεύσατο ἐς τὸ Ἀραβησσῶν ἐπικεκλημένον χωρίον , ἀμφὶ τὸ μεσημβρινὸν κλίμα τοῦ ἄστεος , τὸ δὲ δὴ Ῥωμαίων στράτευμα , αὐτό γε δήπου τὸ συναθροισθὲν , ὡς πρὸς ἄρκτον περὶ τὸ κλίμα τὸ καλούμενον * συναγόμενον , ἐς ὑπώρειάν τινα ὄρους . Ἀτὰρ ὁ Χοσρόης αὐτοῦ περὶ Θεοδοσιούπολιν , ἐπ’ ὄψεσι Θεοδόρου , ἐξέταττε τὰς ἱππικὰς δυνάμεις , ἐς λόχους τε καὶ φάλαγγας διακρίνων τε καὶ μετακοσμῶν . Καὶ αὐτὸς τὸν ἵππον διελαύνων ἐνδεικνύμενος ἦν , οἷα δὴ οὐκ ἐκ προνοίας τινὸς , ὡς ἔτι ἔρρωται αὐτῷ καὶ σφριγᾷ τὸ σῶμα . Διενοεῖτο δέ πως Θεοδοσιούπολιν ἐκπολιορκῆσαι · ἔννοια γάρ οἱ ἐσεφοίτησε μὴ οἷόντε ἔσεσθαι ἂν ἄλλως τὴν Περσῶν Ἀρμενίαν ἀνακτήσασθαι καὶ Ἰβηρίαν , εἰ μή πω ὀχυρωτάτην ἐσότι Ῥωμαίων χειρώσοιτο πόλιν , ἐκεῖσέ τε καθεδούμενος ἀνασώσεται τὴν ἐς τοὐπίσω λοιπὸν ἐγκαταλελειμμένην Περσαρμενίαν τε καὶ Ἰβηρίαν . Τοιγαροῦν ἀναμφιβόλως εἶχε Θεοδοσιούπολιν αἱρήσειν . Ὥστε ὑποφαίνων τε καὶ αἰνιττόμενος , ὡς ἁλώσεταί γε αὐτῷ πάντως ἡ πόλις , ἤρετο Θεόδωρον ὁποία δὴ κατὰ τὸ μᾶλλον ἀνάλωτος εἶναι δοκεῖ πόλις , τὸ Δάρας ἢ δῆτα ἡ Θεοδοσιούπολις ; ὡς , εἴγε οὕτως ἀσφαλεστάτην , ἐδήλου δὲ τὸ Δάρας , ἐξεῖλε , πόσῳ μᾶλλον τὴν οὐχ οὕτως ἰσχυρὰν παραστήσοιτο Θεοδοσιούπολιν . Πως , ἀνάλωτον εἶναι ἐκείνην φήσας τὴν πόλιν τὴν ἐσαεὶ φρουρουμένην ὑπὸ θεοῦ . Ὁ δὲ βασιλεὺς ὁ Περσῶν , πρὶν ἢ Θεόδωρον πρὸς αὐτοῦ αὐτοῦ ἀφεθῆναι , ὡς ἐγένετο ἀγχοῦ Θεοδοσιουπόλεως , κατενόησε τὴν πόλιν εὖ μάλα καὶ ὡς ἀληθῶς ἐς τὰ πολέμια παρεσκευασμένην . Καί τινων μεταξὺ γενομένων ἀφίησι βασιλεὺς ὁ Περσῶν Θεόδωρον ἐς Βυζάντιον ἐλευσόμενον , ἐν γράμμασι μὲν κατάδηλον ποιήσας τῷ Καίσαρι , ὡς ἥδεται καὶ αὐτὸς τῇ εἰρήνῃ , καὶ ὡς , εἰ πρὶν ἐκστρατεύοι ἀφίκετο Θεόδωρος , οὐδὲ ἐξετάξατο ἄν αὐτὸς οὐδέ γε ἐκίνησε τὰς δυνάμεις . Νῦν δὲ ἀκλεὲς αὐτῷ εἶναι δοκεῖ ἐκστρατευσαμένῳ ἤδη διαλῦσαι τὸ στράτευμα · τοὺς γὰρ ἀνθρώπους ἢ τοῦ κερδαλέου γε ἕκατι ἢ δόξης ὀρεγομένους ἅπαντα πράσσειν . Ἐπηγγέλλετο δὲ , ὡς ἀπονοστήσας ἐς τὰ οἰκεῖα ἐκπέμψοι τοὺς ἐπιτηδείους αὐτῷ ἄρχοντας ἐν τοῖς ὁρίοις τῆς ἕω , διλεχθησομένους τε καὶ διαθήσοντας τὰ περὶ τῆς εἰρήνης ἅμα τοῖς ἐκπεμφθησομένοις Ῥωμαίων ἡγεμόσιν . Ταῦτα μὲν οὖν ἐσήμηνε τῷ Καίσαρι . Ἐκλιπαροῦντος δὲ αὐτὸν Θεοδώρου ὥστε ἐπισχεῖν τὴν εἰσβολὴν , ἔδοξεν ἐπινεύειν , εἴ γε ἄχρι λʹ ἡμερῶν ἀγγελία φοιτήσοι ὡς αὐτὸν σταλεῖσα ἐκ τοῦ Καίσαρος τὰ δέοντα βουλευσαμένου . Ἐπειδὴ δὲ Θεόδωρον ἀφῆκεν , ὡς ἔγνω μήτε ἐξ ἐφόδου τὴν Θεοδοσιούπολιν οἷόντε ὂν αὐτῷ ἐξελεῖν , μήτε γε μὴν πολιορκίᾳ τε καὶ μηχανήμασιν ἔσεσθαί οἱ ἐς τὸ λυσιτελὲς ἀποπειραθῆναι τοῦ τείχους ( ξυνελεύσεσθαι γὰρ ἐν τοσούτῳ τὰς Ῥωμαϊκὰς δυνάμεις ) , καὶ δὴ ἀφῆκε τὴν Θεοδοσιούπολιν .
Lemmas: ὅτι2 ὁ Τιβέριος ὁ Καῖσαρ στέλλω Θεόδωρος ὁ Βάκχος πρεσβεύω ὡς βασιλεύς Πέρσης , ὁ δοκέω μέν ὁμολογέω χάρις ἀντί ὅς ὁ μέγας Ῥωμαῖος πρεσβευτής ἐν ὁ μάλιστα τιμάω Τραϊανός , ἡνίκα ἔναγχος γε δήπου ὁ διά αὐτός δέχομαι πρεσβεία , ἔκπαλαι ὁ τοιόσδε νομίζω ὡς ἀμφότερος πολιτεία , ὥστε μετά ὁ μέγας πρέσβυς στέλλω ἕτερος κακός ὁ ὁ μέγας πρέσβυς ἀποδοχή τε ἕκητι καί φιλοφροσύνη . ἅμα δέ ἐντέλλω ὁ διαλέγω , ὡς ἑτοῖμος ἔχω , κατά ὁ ἤδη ἐμπεδόω , ἐν ὁ ὅριον ὁ εἰμί στέλλω ὁ Ῥωμαῖος ἄρχω γνωματεύω ξὺν ὁ ὑπό αὐτός ἐκπέμπω ἡγεμών Πέρσης ἀμφί ὁ εἰρήνη καί ὁ ἀμφίβολος διευκρινέω . Θεόδωρος μέν αὐτός ἀφικνέομαι , βασιλεύς ὁ Πέρσης καταλείπω ἐν ὁ Δάρα ὁ πόλις ὁ τε ὁ βασιλεύς εἰμί , ἐπικαταλαμβάνω , ὡς εἄν μή ὁ ἐθίζω ἐπί πρεσβευτής πράσσω ἀναβολή χράω τις . ἅμα γάρ βούλομαι καί πόλεμος ὁμιλέω καί δέχομαι ὁ πρεσβεία · οὗτος γάρ ἐκφοβέω οἴομαι εἰς ὁ μάλιστα Ῥωμαῖος . ὁ ὅς ἄρα ὁ ὁδοιπορία διανύω διά ὁ λέγω ἀρεστής κλίμα καί ὁ μαρεπτικως ἀφικνέομαι ἐν Περσαρμένιος , οὐ οἴομαι ὁ Ῥωμαῖος οὗτος γε δήπου ταχύς ἥκω αὐτός . εἴωθα γάρ ὁ Πέρσης ἐν ὁ ἕμπροσθεν χρόνος ἀμφί ὁ πέρας ὁ ὁ ἐπωνυμία Αὔγουστος κληρόω μείς ἀναφαίνω κατά δή ὁ Πέρσης Ἀρμένιος καί τηνικαῦτα ὁ πόλεμος συγκροτέω , προτερέω αὐτός εἰσέρρω αὐτόθι . συμφέρω τοιγάρ ἅπαξ προκαταλαμβάνω καί ἐφυστερέω ὁ Ῥωμαῖος διά ὅλος ὁ ἔτος οὐδείς ὁστισοῦν σφεῖς διαπράσσω ἐν καιρός . οὔτε γάρ ὁ στράτευμα συναθροίζω ὁ Ῥωμαικός , ἀλλά ὁ μέν περί κοῦρσον καί Θεόδωρος ὁ στρατιώτης ( στρατηγός Β . ) , ἐπεί αὐτός ἀπαγγέλλω , ὡς νεμεσάω τε καί ἀγανακτέω ὁ Καῖσαρ , ὅτι δή εἰσβάλλω ἐν Ἀλβανία μή ἀνίστημι ἅπας Σάβηρος τε καί Ἀλβανός , ἀλλά ὅτι ὅμηρος πείθω ἐκχωρέω · καταγιγνώσκω τε ἐκ αὐτός ὁ πείρω , ὁ ἀφηνιάζω αὐτίκα ἀπό Ῥωμαῖος ὁ Σαβεῖρα , ὡς οὖον κατά ὁ δήω πράσσω , παροράω τε ὑπό σφεῖς ὁ συμφέρω , ὥσπερ ἀμελέω ἐκ μεταμέλεια αὖθις ἐλαύνω ἐν Ἀλβανία * ( πρέσβυς ) ἄγω ὁ Σάβηρος τε καί Ἀλβανός , πανοικίᾳ σφεῖς μετοικίζω εἰς ὁ ὅδε ὁ Κῦρος ποταμός , ὡς λοιπός ἐν ὁ Ῥωμαϊκός διαιτάω χώρα . ἔτι οὖν Θεόδωρος τε καί κοῦρσος ἐν οὗτος ἐνασχολέω τυγχάνω . εἶτα ἐγκαλέω ὁ Καῖσαρ Ἰουστινιανός ὁ ὁ ἠώς στρατηγός μεταφοιτάω καί ἐν Ἀρμένιος γίγνομαι αὐτός ἡγέομαι ὁ πόλεμος , οὐδείς κακός καί Ἰουστινιανός οὔπω πάρειμι , ὁ σημαίνω οὗτος αὐτός ὁ Καῖσαρ ὀψέ καί οὐ ἐν καιρός ὁ πρᾶγμα χράω , πρός γε καί ὁ συνήθης διανομεύς ὁ χρυσίον ὁ ἑώϊος κατάλογος γίγνομαι οὐ ἐπίκαιρος , ἀλλά δῆτα ἐφυστερέω . ἐπί ἄδεια οὖν οὗτος πως καί ἀκονιτί ἐλαύνω ἐν Περσαρμένιος Χοσρόης , μηδείς ὁ ἀντικαθίστημι , ὁ μέν δασμοφορέω ὁ κακός Ἀρμένιος οὔτε χράω φυγή , ἐκλείπω ὁ ἀγρός ὅσγε , ἀλλά γάρ καί ὁ ὅσος ἐπιτήδειος συγκομίζω ὁ στρατός . προβαίνω δέ Χοσρόης ἀνά ὁ πρόσω ὁ ἐν ὁ κλίμα Μακραβανδῶν καί Ταραννῶν ἥκιστος μένω , ὡς μηδείς πάμπαν , μήτε ἄνθρωπος μήτε μήv ὑποζύγιον τίς ὁράω . ἅτε γάρ πολέμιος βασιλεύς ἐπέρχομαι αποδρώ πᾶς ὁ γεωπονέω , καί πάντῃ ὁ ἐκεῖνος χηρεύω ἄνθρωπος · ἀλλά καί γηράσκω βούλομαι ( ἀγοράζω βούλομαι ? ) , μηδείς τίς ὁ πᾶς ζῷον [ εἰμί ] ἐντυγχάνω . ἐν οὗτος καί Θεόδωρος ὁ Βάκχος φοιτάω ὡς αὐτός , δέχομαι τε ὁ ἀνήρ καί συνόμιλος ὁ γίγνομαι ἥμερος πως , ὁ μέν Καῖσαρ διά Εὐφημία ἄγω , φάσκω τε ἀσπάζομαι ὁ ὡς αὐτός εἰρήνη τε καί φιλοφροσύνη · μηδέ γάρ γίγνομαι ὁ ἔχθρα ( λύσις conj . Nieb . ) ὁ σπονδή αἴτιος · Ἰουστῖνος [ δέ ] ὁ βασιλεύς εἰς τουναντίον λέγω κακῶς . εἶτα εἰς ὁ πρόσω ἐλαύνω διά ὁ καλέω βαδιανιημι , ἕπομαι ὁ Κάι Θεόδωρος · εἰσβάλλω τε εἰς ὁ Ῥωμαῖος Ἀρμένιος κατά Θεοδοσιούπολις , λήγω ἤδη ὁ ἔαρ · ὥστε κατά αὐτός συμφέρω ὁ τε αγγελιοφόρος ἀφικνέομαι ἐν Βυζάντιον ὁ δηλόω , ὡς ἀπροσδόκητος ἐφίστημι ὁ Ῥωμαῖος Ἀρμένιος βασιλεύς ὁ Πέρσης καί ὅσος οὔπω προσφέρω Θεοδοσιούπολις , καί αὐτός ἐκεῖσε πάρειμι . ἐπεί οὖν γίγνομαι αὐτός , στρατοπεδεύω εἰς ὁ Αράβισσα ἐπικαλέω χωρίον , ἀμφί ὁ μεσημβρινός κλίμα ὁ Ἄστυ , ὁ δέ δή Ῥωμαῖος στράτευμα , αὐτός γε δήπου ὁ συναθροίζω , ὡς πρός ἄρκτος περί ὁ κλίμα ὁ καλέω * συνάγω , εἰς ὑπώρεια τις ὄρος . ἀτάρ ὁ Χοσρόης αὐτός περί Θεοδοσιούπολις , ἐπί ὄψις Θεοδόρου , ἐξετάζω ὁ ἱππικός δύναμις , εἰς λόχος τε καί φάλαγξ διακρίνω τε καί μετακοσμέω . καί αὐτός ὁ ἵππος διελαύνω ἐνδείκνυμι εἰμί , οἷος δή οὐ ἐκ πρόνοια τις , ὡς ἔτι ῥώννυμι αὐτός καί σφριγάω ὁ σῶμα . διανοέομαι δέ πως Θεοδοσιούπολις ἐκπολιορκέω · ἔννοια γάρ ὁ εἰσφοιτάω μή οἷόντε εἰμί εἄν ἄλλως ὁ Πέρσης Ἀρμένιος ἀνακτάομαι καί Ἰβηρία , εἰμί μή πω ὀχυρός εἰμί Ῥωμαῖος χειρόομαι πόλις , ἐκεῖσε τε καθέζομαι ἀνασῴζω ὁ εἰς τοὐπίσω λοιπός ἐγκαταλείπω Περσαρμενία τε καί Ἰβηρία . τοιγάρ ἀναμφιβόλως ἔχω Θεοδοσιούπολις αἱρέω . ὥστε ὑποφαίνω τε καί αἰνίσσομαι , ὡς ἁλίσκομαι γε αὐτός πάντως ὁ πόλις , ἔρομαι Θεόδωρος ὁποῖος δή κατά ὁ μᾶλλον ἀνάλωτος εἰμί δοκέω πόλις , ὁ Δάρα ἢ δῆτα ὁ Θεοδοσιούπολις ; ὡς , εἰ οὕτως ἀσφαλής , δηλόω δέ ὁ Δάρα , ἐξαιρέω , πόσος μᾶλλον ὁ οὐ οὕτως ἰσχυρός παρίστημι Θεοδοσιούπολις . πως , ἀνάλωτος εἰμί ἐκεῖνος φημί ὁ πόλις ὁ ἐσαεί φρουρέω ὑπό θεός . ὁ δέ βασιλεύς ὁ Πέρσης , πρίν ἢ Θεόδωρος πρός αὐτός αὐτός ἀφίημι , ὡς γίγνομαι ἀγχοῦ Θεοδοσιούπολις , κατανοέω ὁ πόλις εὕω μάλα καί ὡς ἀληθής εἰς ὁ πολέμιος παρασκευάζω . καί τίνω μεταξύ γίγνομαι ἀφίημι βασιλεύς ὁ Πέρσης Θεόδωρος εἰς Βυζάντιον ἔρχομαι , ἐν γράμμα μέν κατάδηλος ποιέω ὁ Καῖσαρ , ὡς ἥδομαι καί αὐτός ὁ εἰρήνη , καί ὡς , εἰμί πρίν ἐκστρατεύω ἀφικνέομαι Θεόδωρος , οὐδέ ἐκτάσσω ἄν αὐτός οὐδέ γε κινέω ὁ δύναμις . νῦν δέ ἀκλεής αὐτός εἰμί δοκέω ἐκστρατεύω ἤδη διαλύω ὁ στράτευμα · ὁ γάρ ἄνθρωπος ἢ ὁ κερδαλέος γε ἕκητι ἢ δόξα ὀρέγω ἅπας πράσσω . ἐπαγγέλλω δέ , ὡς ἀπονοστέω εἰς ὁ οἰκεῖος ἐκπέμπω ὁ ἐπιτήδειος αὐτός ἄρχω ἐν ὁ ὅριον ὁ ἠώς , διαλέγω τε καί διατίθημι ὁ περί ὁ εἰρήνη ἅμα ὁ ἐκπέμπω Ῥωμαῖος ἡγεμών . οὗτος μέν οὖν σημαίνω ὁ Καῖσαρ . Ἐκλιπαρέω δέ αὐτός Θεόδωρος ὥστε ἐπέχω ὁ εἰσβολή , δοκέω ἐπινεύω , εἰμί γε ἄχρι λίαν ἡμέρα ἀγγελία φοιτάω ὡς αὐτός στέλλω ἐκ ὁ Καῖσαρ ὁ δήω βουλεύω . ἐπεί δέ Θεόδωρος ἀφίημι , ὡς γιγνώσκω μήτε ἐκ ἔφοδος ὁ Θεοδοσιούπολις οἷόντε εἰμί αὐτός ἐξαιρέω , μήτε γε μήv πολιορκία τε καί μηχάνημα εἰμί ὁ εἰς ὁ λυσιτελής ἀποπειράομαι ὁ τεῖχος ( συνέρχομαι γάρ ἐν τοσοῦτος ὁ Ῥωμαικός δύναμις ) , καί δή ἀφίημι ὁ Θεοδοσιούπολις .