menander-protector.de-legationibus-romanorum-ad-gentes-fragmenta-ap-constantinum 4.50
Ὅτι ἡνίκα Τραϊανὸς καὶ Ζαχαρίας ὁ βασίλειος ἰατρὸς τὰς σπονδὰς ἐτίθεντο , παρ’ ἕκαστον τηνικαῦτα τῶν ὁπωσοῦν προϊόντων λόγων ἢ καὶ γραφομένων ἐν ταῖς ξυνθήκαις , εἴγε Τραϊανὸς ἢ Ζαχαρίας , ἐφ’ οἷς οἱ Πέρσαι ἔπρασσον , οἵγε οὐκ ἠβούλοντο ξυνομολογεῖν , Μεβώδου τηνικαῦτα ἤ σιωπᾶν καὶ μόνον τὸ προσταττόμενον δέχεσθαι κελεύοντος , ἢ τουτονὶ τὸν ἄνδρα ἀπειλοῦντος αὐτοῖς ἐπαφήσειν , καὶ ἅμα τῷ λόγῳ ἐπιδεικνύντος τὸν Ταναχοσρὼ ( 1 . Τανχοσδρὼ ) τηνικαῦτα τοῖς ὁρίοις ἐφεστηκότα τῆς ἑῴας , καὶ δὴ τέλος ἐπαφέντος , καὶ πλείστας ὅσας κώμας τε καὶ ἀγροὺς ἐμπρήσαντος , ἕως οἵ γε ἀμφὶ Τραῖανὸν αὐτοὶ τὸ χρυσίον ἧκον κομίζοντες τῶν σπονδῶν . Καὶ τοσαύτῃ δήπου χρησαμένου κατὰ Ῥωμαίων ὕβρει Μεβώδου , ὡς μηδὲ ἀξιῶσαι τὰ εἰρηναῖα χρήματα ἐν τοῖς μεθορίοις κομίσασθαι , ἐγκελεύσασθαι δὲ Ῥωμαίοις ἐς τὴν Νίσιβιν ἀποσῶσαι , ἕτερά τε οὐκ ἀνεκτὰ περὶ τὴν τοῦ χρυσίου παράληψιν καταυθαδισαμένου τε καὶ ἐπεντρυφήσαντος αὐτοῖς · ὕστερον δὲ ἐς τοῦτο αὐτὸ περιελθεῖν καὶ δεηθήσεσθαι Ῥωμαίους Χοσρόης ἐλπίσας , εἴγε καταπροτερήσοι τὸν τῆς ἐφόδου καιρὸν τῶν σπονδῶν ἀφροντιστήσας , ἢ καὶ δράσειν ἴσως τι μέγα , καὶ καταπλαγέντα τὸν Καίσαρα τελέως τῆς Περσῶν Ἀρμενίας τε καὶ Ἰβηρίας καὶ τῶν ἐκείνῃ χωρίων ἀποστήσεσθαι , παρὰ πολὺ τὴν τῆς ἕω δῄωσιν τῆς Περσαρμενίων τε καὶ Ἰβήρων προσχωρήσεως ἡγούμενον · ἅμα δὲ καὶ ἐπέπυστο Χοσρόης παρασκευάζειν στρατιὰν ἐν τὰ μάλιστα πολλὴν τὸν Καίσαρα , καὶ ἤδη στέλλειν κατὰ τὴν ἑῴαν ἱππαγωγοὺς ὁλκάδας · ὀλίγῳ πρότερον ἢ αἱ τριετηρίδες σπονδαὶ τελευτήσεσθαι ἔμελλον , πρὸ ἡμερῶν δήπου τεσσαράκοντα ἐπαφίησι κατὰ τῆς Ῥωμαίων γῆς τῆς ἐκ τῶν ὁρίων τοῦ Δάρας ἐς τὴν μέσην τῶν ποταμῶν στρατιὰν ἱππικὴν , ἀμφὶ τὰς εἴκοσι χιλιάδας , ἧς περὶ τὰς δώδεκα μὲν ἦσαν Πέρσαι , θυρεοφόροι τε καὶ ἱπποτοξόται , Σαρακηνοὶ δὲ καὶ Σαβεῖροι .... [ ὧν ξυμπάντων ἦρχον οἱ suppl . Nieb . ] σὺν τοῖς Ῥωμαίων ἄρχουσι περὶ τοῦ πῶς δεῖ προελθεῖν τὴν ἐν γένει ὀρεινὴν [ εἰρήνην ? Nieb . ] διασκεπτόμενοι . Ὅ δὴ καὶ μάλιστα ἀλαζονείας τε καὶ ἀναισχυντίας οὐ μικρὰν προσῆψε τῷ Χοσρόῃ δόξαν , τάς τε ξυνθήκας οὕτω πως ἀναίδην οὐκ ὀκνήσαντι ξυγχέαι , καὶ ταῦτα ὀλίγης πρὸς τὸ πέρας αὐτῷ ἐνδαψιλευομένης παραδρομῆς ἡμερῶν · καὶ ὅτι γε τὸν αὐτὸν , ἅτε δὴ ἐπεγγελῶν Ῥωμαίοις , ἅμα τε καὶ περὶ εἰρήνης διαλεχθησόμενον ἐν τοῖς ὁρίοις ἐχειροτόνησεν καὶ ἅμα ἐν τοῖς αὐτοῖς χωρίοις , ἐν αὐταῖς ὡς εἰπεῖν ταῖς ἡμέραις πολέμου τε καὶ ταραχῆς καὶ σπονδῶν συγχύσεως αἴτιον . Τοῦτον δὴ οὖν τὸν Μεβώδη βουλευμάτων τε ἡγούμενον καὶ τοῦ παντὸς ἔχοντα κῦρος ὁπλίσας ἐξέπεμψε · πρός γε καὶ Σαπώην τὸν Μεαιράνου ( Μαιράνου fr . 52 ) , ἀνδρὸς οὐκ ἀγεννοῦς ἀπενεγκάμενον δόξαν .
Lemmas: ὅτι2 ἡνίκα Τραϊανὸς καί Ζαχαρίας ὁ βασίλειος ἰατρός ὁ σπονδή τίθημι , παρά ἕκαστος τηνικαῦτα ὁ ὁπωσοῦν πρόειμι λόγος ἢ καί γράφω ἐν ὁ συντίθημι , εἰ Τραϊανὸς ἢ Ζαχαρίας , ἐπί ὅς ὁ Πέρσης πράσσω , ὅσγε οὐ βούλομαι συνομολογέω , Μεβώδου τηνικαῦτα ἤ σιωπάω καί μόνος ὁ προστάσσω δέχομαι κελεύω , ἢ οὗτος ὁ ἀνήρ ἀπειλέω αὐτός ἐπαφάω , καί ἅμα ὁ λόγος ἐπιδείκνυμι ὁ Ταναχοσρὼ ( 1 . Τανχοσδρὼ ) τηνικαῦτα ὁ ὅριον ἐφίστημι ὁ ἑῷος , καί δή τέλος ἐπαφέντος , καί πλεῖστος ὅσος κώμη τε καί ἀγρός ἐμπίμπρημι , ἠώς ὁ γε ἀμφί Τραϊανός αὐτός ὁ χρυσίον ἥκω κομίζω ὁ σπονδή . καί τοσοῦτος δήπου χράω κατά Ῥωμαῖος ὕβρις Μεβώδου , ὡς μηδέ ἀξιόω ὁ εἰρηναῖος χρῆμα ἐν ὁ μεθόριος κομίζω , ἐγκελεύω δέ Ῥωμαῖος εἰς ὁ Νίσιβις ἀποσῴζω , ἕτερος τε οὐ ἀνεκτός περί ὁ ὁ χρυσίον παράληψις καταυθαδίζω τε καί ἐπεντρυφάω αὐτός · ὕστερος δέ εἰς οὗτος αὐτός περιέρχομαι καί δήω Ῥωμαῖος Χοσρόης ἐλπίζω , εἰ καταπροτερέω ὁ ὁ ἔφοδος καιρός ὁ σπονδή ἀφροντιστέω , ἢ καί δράω ἴσως τίς μέγας , καί καταπλήσσω ὁ Καῖσαρ τέλειος ὁ Πέρσης Ἀρμένιος τε καί Ἰβηρία καί ὁ ἐκεῖνος χωρίον ἀφίστημι , παρά πολύς ὁ ὁ ἠώς δῄωσις ὁ Περσαρμένιος τε καί Ἴβηρ προσχώρησις ἡγέομαι · ἅμα δέ καί πυνθάνομαι Χοσρόης παρασκευάζω στρατία ἐν ὁ μάλιστα πολύς ὁ Καῖσαρ , καί ἤδη στέλλω κατά ὁ ἑῷος ἱππαγωγός ὁλκάς · ὀλίγος πρότερος ἢ ὁ τριετηρίς σπονδή τελευτάω μέλλω , πρό ἡμέρα δήπου τεσσαράκοντα ἐπαφίημι κατά ὁ Ῥωμαῖος γῆ ὁ ἐκ ὁ Ὁρίων ὁ Δάρα εἰς ὁ μέσος ὁ ποταμός στρατία ἱππικός , ἀμφί ὁ εἴκοσι χιλιάς , ὅς περί ὁ δώδεκα μέν εἰμί Πέρσης , θυρεοφόρος τε καί ἱπποτοξότης , Σαρακηνός δέ καί Σάβειρος .... [ ὅς σύμπας ἄρχω ὁ suppl . Nieb . ] σύν ὁ Ῥωμαῖος ἄρχω περί ὁ πῶς δεῖ προέρχομαι ὁ ἐν γένος ὀρεινή [ εἰρήνη ? Nieb . ] διασκέπτομαι . ὅς δή καί μάλιστα ἀλαζονεία τε καί ἀναισχυντία οὖον μικρός προσάπτω ὁ Χοσρόης δόξα , ὁ τε συντίθημι οὗτος πως ἀναίδην οὐ ὀκνέω συγχέω , καί οὗτος ὀλίγος πρός ὁ πέρας αὐτός ἐνδαψιλεύομαι παραδρομή ἡμέρα · καί ὅτι γε ὁ αὐτός , ἅτε δή ἐπεγγελάω Ῥωμαῖος , ἅμα τε καί περί εἰρήνη διαλέγω ἐν ὁ ὅριον χειροτονέω καί ἅμα ἐν ὁ αὐτός χωρίον , ἐν αὐτός ὡς εἶπον ὁ ἡμέρα πόλεμος τε καί ταραχή καί σπονδή σύγχυσις αἴτιος . οὗτος δή οὖν ὁ Μεβώδη βούλευμα τε ἡγέομαι καί ὁ πᾶς ἔχω κῦρος ὁπλίζω ἐκπέμπω · πρός γε καί Σαπώην ὁ Μεαιράνου ( Μαιράνου fr . 52 ) , ἀνήρ οὐ ἀγεννής ἀποφέρω δόξα .