menander-protector.de-legationibus-romanorum-ad-gentes-fragmenta-ap-constantinum 4.10
Ὅτι ὁ πρὸς τοῦ κρατοῦντος ἠδικημένος χαλεπαίνει ὡς τὰ πολλὰ τῷ κοινῷ . Ὅτι ὁ Σιλζίβουλος ὁ τῶν Τούρκων ἡγεμὼν ( ἠκηκόει γὰρ ἤδη τῶν Ἀβάρων τῆς φυγῆς πέρι , καὶ ὡς τὰ Τούρκων διαδηλησάμενοι ᾤχοντο ) , οἷα φύσει φρονήματι ἔπεται βαρβάρῳ , ἀπαυθαδισάμενος ἔφη , ὡς οὔτε ὄρνεις πεφύκασιν , ὅπως τῇ πτήσει ἀνὰ αἰθέρα διαφύγοιεν τῶν Τούρκων τὸ ξίφη , οὔτε μὴν ἐχθύες , ὡς ἄν ὑποβρύχιοι γενόμενοι ἐς τὰ κατώτατα τοῦ θαλαττίου ἀφανισθήσονται κλύδωνος , ἀλλ’ ὕπερθε περινοστοῦσι τῆς γῆς · καὶ ἡνίκα μοι ὁ κατὰ τῶν Ἐφθαλιτῶν διανυσθήσεται πόλεμος , ἐπιθήσομαι καὶ Ἀβάροις καὶ τὰς ἐμὰς ἥκιστα φεύξουσι δυνάμεις . » Ταῦτα λέγεται ἐπικομπάσαντα τὸν Σιλζίβουλον ἔχεσθαι τῆς ἐπ’ Ἐφθαλίτας ὁρμῆς . Ὅτι ὁ Κάτουλφος κωλύων τὸν τῶν Ἐφθαλιτῶν ἡγεμόνα τῆς πρόσω πορείας , ἐφθέγγετο βαρβαρικὸν μέν τι καὶ παροιμιῶδες , ὅμως δ’ ἐχόμενον πειθοῦς , ἔνα κύνα ἐν τοῖς οἰκείοις ὀθνείων δέκα ῥωμαλεώτερον εἶναι . Ὅτι περ οὐδὲν οὕτω βέβαιον ὡς τὸ τῆς νίκης ἀβέβαιον . Ὅτι ἐν τοῖς μεγίστοις κινδύνοις πολλάκις παραπέσῃ γε τῇ τόλμῃ τὸ ἐλπίζεσθαι ( παρέπεται τῇ τόλμῃ τὸ λογίζεσθαι conj . Bekk ) . Οὐ γὰρ ἐμοί γε τἀληθῆ σιγητέον , ἀλλ’ οὐδὲ πρὸς κάριν ἂν εἴποιμι τῶν μέγα δυναμένων . Οἷς γὰρ οὐκ ἔνεστι τὸ εὐκλεὲς , τούτοις ἐγκώμια προσφέρων τις παρὰ τὴν πάντων δόξαν καταγέλαστον τίθησι τὸν ἐπαινούμενον , καὶ τὴν ἀλήθειαν ἐπισκιάζειν βουλόμενος κἀν τοῖς ὁμολογουμένοις ψεύδεσθαι δόξει . Ὅτι ἀναπτερωτόν τι χρῆμα ἡ νίκη , καὶ διαδιδράσκειν οἵατε οὖσα ῥᾳδίως . Ταῦτά τοι καὶ Ὅμηρος αὐτήν φησιν ἐπαμείβεσθαι τοὺς ἄνδρας . Ὅτε ψυχὴ τυραννουμένη πρὸς φόβου τῶν δεόντων κατ’ οὐδὲν ὁτιοῦν προμηθεύσεται . Πᾶν γὰρ ἀγαθόν τε καὶ κακὸν τῇ ἀνθρωπίνῃ ταλαντεύεται γνώμῃ , καὶ τῷ βουλομένω προσδέχεται τὴν ῥοπήν .
Lemmas: ὅτι2 ὁ πρός ὁ κράτος ἀδικέω χαλεπαίνω ὡς ὁ πολύς ὁ κοινός . ὅτι2 ὁ Σιλζίβουλος ὁ ὁ Τοῦρκος ἡγεμών ( ἀκούω γάρ ἤδη ὁ Ἀβάρων ὁ φυγή περί , καί ὡς ὁ Τοῦρκος διαδηλέομαι οἴχομαι ) , οἷος φύσις φρόνημα ἔπω βάρβαρος , ἀπαυθαδίζομαι φημί , ὡς οὔτε ὄρνις φύω , ὅπως ὁ πέτομαι ἀνά αἰθήρ διαφεύγω ὁ Τοῦρκος ὁ ξίφος , οὔτε μήv ἐχθύες , ὡς ἄν ὑποβρύχιος γίγνομαι εἰς ὁ κάτος ὁ θαλάσσιος ἀφανίζω κλύδων , ἀλλά ὕπερθεν περινοστέω ὁ γῆ · καί ἡνίκα ἐγώ ὁ κατά ὁ Ἐφθαλίτης διανύω πόλεμος , ἐπιτίθημι καί Ἄβαρος καί ὁ ἐμός ἥκιστος φεύγω δύναμις . » οὗτος λέγω ἐπικομπάζω ὁ σιλζιβουλω ἔχω ὁ ἐπί Ἐφθαλίτης ὁρμή . ὅτι2 ὁ Κάτουλφος κωλύω ὁ ὁ Ἐφθαλίτης ἡγεμών ὁ πρόσω πορεία , φθέγγομαι βαρβαρικός μέν τίς καί παροιμιώδης , ὅμως δέ ἔχω πειθώ , νάω κύω ἐν ὁ οἰκέω ὀθνεῖος δέκα ῥωμαλέος εἰμί . ὅτι2 περ οὐδείς οὗτος βέβαιος ὡς ὁ ὁ Νίκη ἀβέβαιον . ὅτι2 ἐν ὁ μέγας κίνδυνος πολλάκις παραπίπτω γε ὁ τόλμα ὁ ἐλπίζω ( παρέπομαι ὁ τόλμα ὁ λογίζομαι conj . Bekk ) . οὖον γάρ ἐγώ γε τἀληθῆ σιγητέον , ἀλλά οὐδέ πρός Κάριν εἄν εἶπον ὁ μέγας δύναμαι . οἷς γάρ οὐ ἔνειμι ὁ εὐκλεής , οὗτος ἐγκώμιον προσφέρω τις παρά ὁ πᾶς δόξα καταγέλαστος τίθημι ὁ ἐπαινέω , καί ὁ ἀλήθεια ἐπισκιάζω βούλομαι ἐν ὁ ὁμολογέω ψεύδω δοκέω . ὅτι2 ἀναπτερόω τίς χρῆμα ὁ νίκη , καί διαδιδράσκω οἰάω εἰμί ῥᾳδίως . ταῦτα ὅς καί Ὅμηρος αὐτός φημί ἐπαμείβω ὁ ἀνήρ . ὅτε ψυχή τυραννέω πρός φόβος ὁ δήω κατά οὐδείς ὁστισοῦν προμηθεύω . Πᾶν γάρ ἀγαθός τε καί κακός ὁ ἀνθρώπινος ταλαντεύω γνώμη , καί ὁ βούλομαι προσδέχομαι ὁ ῥοπή .