menander-protector.de-legationibus-romanorum-ad-gentes-fragmenta-ap-constantinum 4.20
Ὅτι πολλῶν ἡμερῶν ὁδὸν διανύσαντες οἱ περὶ Ζήμαρχον , ἐπειδὴ παρῆσας ἐν τοῖς τῶν Σογδϊτῶν τόποις , ὁπηνίκα τῶν ἵππων ἀπέβησαν , τῶν Τούρκων ἔνιοι ( ὡς ἔοικεν , ἐς τοῦτο ἀνειμένοι ) ὤνιόν σφισι προίσχοντο σίδηρον , οἶμαι τῷ ποιήσασθαι ἔνδειξίν τινα ὡς μέταλλα αὐτοῖς ὑπάρχει σιδήρου . Λέγεται γὰρ ὡς παρ’ αὐτοῖς οὐκ εὐπόριστόν τι χρῆμα ὁ σίδηρος · ταύτῃ ἔνεστι τῷ τοιῷδε ἐχρήσαντο κόμπῳ . Ἕτεροι δέ τινες τοῦ φύλου τὸ κατὰ σφᾶς αὐτοὺς ἀναφανέντες , οὓς εἶναι ἔλεγον τῶν ἀπαισίων ἐλατῆρας , ἀγχοῦ ἦλθον τῶν περὶ Ζήμαρχον . Καὶ τοίνυν · ἅπαντα ὅσα [ ἐπεφέροντο ( * ) φορτία ἀράμενοι , ἐθεσαν ἐν μέσῳ . Εἶτα τοῖς τοῦ λιβάνου κλάδοις πῦρ ἀνάψαντες , τῇ Σκυθικῇ φωνῇ βάρβαρα ] ἄττα ῥήματα ὑπεψιθύριζον , ἐπιπαταγοῦντες δὲ κώδωνί τινι καὶ τυμπάνῳ ὕπερθεν τοῦ φόρτου περιέφερον τὸ φυλλῶδες τοῦ λιβάνου τῇ φλογὶ λακιζόμενον , καὶ ἅμα γινόμενοι μανιώδεις καὶ ἐμβριμούμενοι τὰ πονηρὰ ἀπελαύνειν ἐδόκουν · οὕτω γὰρ ἀποτρόπαιοί τινες εἶναι καὶ ἀλεξίκακοι ἐδόκουν . Ἀποδιοπομπησάμενοι δὴ οὖν , ὡς ᾤοντο , τὰ δυσχερῆ , Ζήμαρχόν τε αὐτὸν δι’ αὐτῆς παρήγαγον τῆς φλογός · ὧσέ τε ἔδοξαν καὶ σφᾶς ἀφαγνίζειν . Τούτων δὲ ταύτῃ γεγενημένων , ἔπειτα ἐπορεύοντο ξὺν τοῖς ὲς τὸ τοιόνδε τεταγμένοις , ἵνα ὁ Χαγάνος αὐτὸς ἦν , ἐν ὄρει τινὶ λεγομένῳ Ἐκτὰγ , ὡς ἄν εἴποι χρυσοῦν ὄρος Ἕλλην ἀνήρ . Καὶ τοίνυν αὐτοῦ ἀφικόμενοι , ὅπη τηνικαῦτα τῷ Διζαβούλῳ ἦσαν αἱ διατριβαὶ , κατὰ δὴ κοιλάδα τινὰ τοῦ προσαγορευομένου χρυσοῦ ὄρους · ἐπεὶ οὖν οἱ περὶ Ζήμαρχον ἐκεῖσε ἐφοίτησαν , μετάκλητοι γενόμενοι παραχρῆμα τοῦ Διζαβούλου ἦλθον ἐς ὅψιν . Ἦν δὲ ἄρα ἔνδον σκηνῆς , καθῆστο δὲ ἐπὶ διτρόχου καθέδρας χρυσῆς , ἑλκομένης , ὁπηνίκα ἔδει , ὑφ’ ἵππου ἑνός . Προσειπόντες δὲ τὸν βάρβαρον , ὡς ἔθος αὐτοῖς , τὰ δῶρα προίσχοντο . Καὶ τοίνυν οἷς γε τοῦτο ἐν φροντίσιν ἦν ὑπεδέξαντο . Ἀτὰρ ὁ Ζήμαρχος , « Σοὶ δῆτα , ἔφη , ὦ τοσούτων ἐθνῶν ἡγεμὼν , ὁ καθ’ ἡμᾶς βασιλεὺς ὁ μέγας , ἀγγελοφὅρῳ χρησάμενος ἐμοὶ , ἐσήμηνεν εἶναι ἐσαεὶ τὴν τύχην αἰσίαν τε καὶ ἀγαθὴν , ἐν ἡδονῇ ποιουμένῳ σοι τὰ Ῥωμαίων , καὶ πρός γε φιλοφρονουμένῳ ἡμᾶς . Ἔστω δέ σοι κρατεῖν ἀεὶ τῶν δυσμενῶν καὶ λαφυραγωγεῖν το πολέμιον . Ἀπέστω δὲ βασκανία τις ὡς πορρωτάτω ἡμῶν , οἵατε οὖσα διαρρηγνύναι τοὺς τῆς φιλίας θεσμούς . Ἐπιτήδεια ἔμοιγε τῶν Τούρκων τὰ φῦλα , καὶ ὅσα κατήκοα Τούρκων · ἕξετε δὲ τὴν ( τὰ Nieb . ) καθ’ ἡμᾶς καὶ ὑμεῖς οὐκ ἄλλως . » Τοιαῦτα ἄττα ἔλεξεν ὁ Ζήμαρχος · ὁ δὲ δὴ Διζάβουλος καὶ αὐτὸς προσρήσε · σιν ἐχρήσατο ὁμοίαις . Εἶτα τὸ λοιπὸν ἐτράπησαν ἐς θοίνην , καὶ πανημερίᾳ ( πανημέριοι Βεκκ . ) εὐωχούμενοι διετέλουν ἐν αὐτῇ δήπου τῇ σκηνῇ . Κατεσκεύαστο δὲ αὐτῷ ἐξ ὑφασμάτων σηρικῶν τε καὶ διαπεποικιλένων τοῖς χρώμασιν εὐτέχνως . Οἴνῳ μὲν οὖν ἐχρήσαντο , οὐχ ὁμοίῳ δὲ τῷ παρ’ ἡμῖν ἐκθλιβομένῳ ἐκ τῆς ἀμπέλου · οὐ γὰρ δὴ ἀμπελοφόρος αὐτοῖς ἡ γῆ , οὐδὲ μὴν ἐγχωριάζει παρ’ αὐτοῖς τὸ τοιόνδε γένος · ἐτέρου δέ τινος βαρβαρικοῦ ἐνεφορήθησαν γλεύκους . Καὶ ἀνεχώρησαν , ὅποι αὐτοῖς ἡ κατάλυσις ἦν . Εἶτα ἐς τὸ αὔριον ἐν ἐτέρᾳ τινὶ καλύβῃ ξυνῆλθον , ἠμφιεσμένῃ δὲ καὶ καταπεποικιλμένῃ οὐκ ἄλλως ἐξ ἱματίων σηρικῶν · ἔνθα καὶ ἀγάλματα διάφορα τῇ μορφῇ εἱστήκει . Ὁ δὲ Διζάβουλος ἐνίζανεν ἐπὶ κλίνης τινὸς , ὅλης ἐκ χρυσοῦ . Κατὰ δὲ δὴ τὸ μένον τοῦ ἐνδιαιτήματος κάλπεις τε χρυσαῖ καὶ περιραντήρια , ἔτι τε πίθοι χρυσοῖ . Θοινησάμενοι δ’ οὖν καὶ αὖθις , καὶ τὰ ὅσα ἐχρῆν ἐν πότῳ εἰπόντες τε καὶ ἀκηκοότες , ἀνεχώρησαν . Τῇ ἑξῆς ἐν ἐτέρᾳ ἐγένοντο διαίτῃ , ἔνθα ξύλινοι κίονες ἦσάν τινες , ἐνδεδυμένοι χρυσῷ , χρυσήλατός τε κλίνη ὁμοίως , ἥντινά γε δήπου καὶ τάωνες χρυσοῖ τέτταρες ταρες ᾐώρουν . Κατὰ δὲ δὴ τὸ ἐμπρόσθιον τῆς διαίτης ἐπὶ πολὺ παρετέταντο ἅμαξαι , ἐν αἷς πολύ τι χρῆμα ἀργύρου ἐπῆν , δίσκοι τε καὶ κανᾶ · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τετραπόδων ἰνδάλματα πλεῖστα , καὶ αὐτά γε δήπουθεν ἀργυροποίητα , οὐδέν τι ἀποδέοντα τῶν παρ’ ἡμῖν . Τοῦτο μὲν οὖν τῷ τῶν Τούρκων ἡγεμόνι ἔνεστι χλιδῆς . Τῶν δὲ περὶ Ζήμαρχον ἔτι ἐκεῖσε ἐνδιατριβόντων , ἔδοξε τῷ Διζαβούλῳ , ὥστε αὐτὸν μὲν Ζήμαρχον ἅμα εἴκοσι θεραπευταῖς τε καὶ ὀπαδοῖς ἕπεσθαί οἱ ἐκστρατευομένῳ κατὰ Περσῶν , τοὺς δὲ ἄλλους Ῥωμαίους ἐπαναστρέφοντας κατὰ δὴ τὴν χώραν τῶν Χολιατῶν ἀναμένειν τὴν Ζημάρχου ἐπάνοδον . Καὶ δὴ ὃς ( τῷ ) προὔβη , δώροις τε φιλοφρονησάμενος αὐτοὺς ἀφῆκε · τὸν δὲ Ζήμαρχον καὶ θεραπαίνῃ ἐτίμησε δοριαλώτῳ , ἡ δὲ ἦν ἐκ τῶν λεγομένων Χερχίς . Καὶ ὁ Ζήμαρχος σὺν τῷ Διζαβούλῳ ἐπορεύετο μαχησομένῳ Πέρσαις . Ἐν ταύτῃ δήπου τῇ πορείᾳ γενόμενοι , ἐν χώρῳ τινὶ καταλυσάντων αὐτῶν ἐπικαλουμένῳ Τάλας ὑπαντιάξει τῷ Διζαβούλῳ Περσῶν πρεσβευτής . Καὶ τοίνυν ξυνεκάλεσε Περσῶν πρέσβεις . Καὶ δὴ παραγενομένων αὐτῶν , τοὺς Ῥωμαίους ὁ Διζάβουλος ἐν τιμῇ πλείονι ἐποιήσατο , ὡς καὶ κατὰ τὴν ἐπικυδεστέραν ἀνακλῖναι στιβάδα . Πρός γε καὶ πλεῖστα ἐπιμεμφόμενος ἦν τοὺς Πέρσας , ὅτε δὴ πρὸς αὐτῶν ἄδικα πεπονθὼς , καὶ ὡς τούτου ἕνεκα ἔρχεται πολεμήσων . Ὁ δὲ Περσῶν πρεσβευτὴς , τοῦ Διζαβούλου συντονώτερον ἐπεγκαλοῦντος , περιφρονήσας τὸν νόμον τῆς σιωπῆς τὸν ἰσχύοντα παρ’ αὐτοῖς ἐν ταῖς ἑστιάσεσιν , ἐπιτροχάδην ἤρξατο διαλέγεσθαι , τοῦ Διζαβούλου γενναίως τὰ ἐπικλήματα ἀπωθούμενος , ὡς καὶ θαυμάσαι τοὺς παρόντας τὸ ὑπερβάλλον τῆς αὐτοῦ ὀργῆς , ὡς παρ’ οὐδὲν θέμενος τὸν νόμον πολλοῖς τε καὶ ἀκολάστοις ἐχρήσατο . Ἐν τούτοις ἀπαλλαγέντων , ὁ μὲν Διζάβουλος παρεσκευάζετο τὴν ἐπὶ Πέρσας . Τῷ τοι ἄρα τοὺς ἀμφὶ Ζήμαρχον μετακαλεσάμενος , καὶ ὡς ἐνῆν , πρὸς τοὺς Ῥωμαίους φιλίαν ἐμπεδώσας , ἀφῆκεν αὖθις ἀπονοστήσοντας , ἕτερον πρεσβευτὴν αὐτοῖς συναποστείλας τῷ τὸν πρότερον λεγόμενον Μανιὰχ τεθνάναι . Ἦν δὲ ἐπίκλησις τῷ μετ’ ἐκεῖνον πρεσβευτῇ Ταγμὰ αὐτῷ , ἀξίωμα δὲ Ταρχάν . Οὗτος δὴ οὖν ἐστάλη ὑπὸ Διζαβούλου ὡς Ῥωμαίους πρεσβευσόμενος . Καὶ μὲν οὖν σὺν αὐτῷ ὁ τοῦ ἤδη ἀποιχομένου παῖς , φημὶ δὴ τοῦ Μανιὰχ , κομιδῇ μειράκιον , ὅμως δὲ τὸ πατρῷον διαδεξάμενος γέρας , ἔτι μὴν καὶ τὴν μετὰ τὸν Ταγμὰ Ταρχὰν κληρωσάμενος ἀξίαν · οἶμαι δὲ τῷ ἐπιτηδειότατόν τατόν τε καὶ εὐνούστατον γενέσθαι τῷ Διζαβούλῳ τὸν Μανιὰχ τοῦ πατρῴου τὸν παῖδα τυχεῖν ἀξιώματος . Ἐπεὶ οὖν ὁ Διζάβουλος διαφῆκε τοὺς περὶ Ζήμαρχον , ἐπικαταλαμβάνουσι τοὺς πρότερον ἀφεθέντας Ῥωμαίων , οὗ ἦν ξυντεθειμένον αὐτοῖς , καὶ τοίνυν ἐν τῷ αὐτῷ γενόμενοι τῆς ἐς τὰ οἰκεῖα ὁδοιπορίας ἀπήρξαντο . Καὶ δὴ καταλελοιπότες τὴν πρωτεύουσαν πόλιν τῶν Χολιατῶν . διὰ φρουρίων ἐπορεύοντο .
Lemmas: ὅτι2 πολύς ἡμέρα ὁδός διανύω ὁ περί Ζήμαρχος , ἐπεί παρασάω ἐν ὁ ὁ σογδιος τόπος , ὁπηνίκα ὁ ἵππος ἀποβαίνω , ὁ Τοῦρκος ἔνιοι ( ὡς ἔοικα , εἰς οὗτος ἀνίημι ) ὤνιος ὅς προΐσχω σίδηρος , οἴομαι ὁ ποιέω ἔνδειξις τις ὡς μέταλλον αὐτός ὑπάρχω σίδηρος . λέγω γάρ ὡς παρά αὐτός οὐ εὐπόριστος τίς χρῆμα ὁ σίδηρος · οὗτος ἔνειμι ὁ τοιόσδε χράω κόμπος . ἕτερος δέ τις ὁ φῦλον ὁ κατά σφεῖς αὐτός ἀναφαίνω , ὅς εἰμί λέγω ὁ ἀπαίσιος ἐλατήρ , ἀγχοῦ ἔρχομαι ὁ περί Ζήμαρχος . καί τοίνυν · ἅπας ὅσος [ ἐπιφέρω ( * ) φορτίον ἀείρω , τίθημι ἐν μέσος . εἶτα ὁ ὁ λίβανος κλάδος πῦρ ἀνάπτω , ὁ Σκυθικός φωνή βάρβαρος ] τις ῥῆμα ὑποψιθυρίζω , ἐπιπαταγέω δέ κώδων τις καί τύμπανον ὕπερθεν ὁ φόρτος περιφέρω ὁ φυλλώδης ὁ λίβανος ὁ φλόξ λακίζω , καί ἅμα γίγνομαι μανιώδης καί εμβριμουμενοω ὁ πονηρός ἀπελαύνειν δοκέω · οὗτος γάρ ἀποτρόπαιος τις εἰμί καί ἀλεξίκακος δοκέω . Ἀποδιοπομπέω δή οὖν , ὡς οἴομαι , ὁ δυσχερής , Ζήμαρχος τε αὐτός διά αὐτός παράγω ὁ φλόξ · ὠθέω τε δοκέω καί σφεῖς ἀφαγνίζω . οὗτος δέ οὗτος γίγνομαι , ἔπειτα πορεύω ξὺν ὁ ὲς ὁ τοιόσδε τάσσω , ἵνα ὁ χαγάνος αὐτός εἰμί , ἐν ὄρος τις λέγω Ἐκτὰγ , ὡς ἄν εἶπον χρύσεος ὄρος Ἕλλην ἀνήρ . καί τοίνυν αὐτός ἀφικνέομαι , ὅπῃ τηνικαῦτα ὁ διζαβοιαλλω εἰμί ὁ διατριβή , κατά δή κοιλάς τις ὁ προσαγορεύω χρυσός ὄρος · ἐπεί οὖν ὁ περί Ζήμαρχος ἐκεῖσε φοιτάω , μετακλητός γίγνομαι παραχρῆμα ὁ διζαβουλας ἔρχομαι εἰς δρύοψ . ἦς δέ ἄρα ἔνδον σκηνή , κάθημαι δέ ἐπί δίτροχος καθέδρα χρύσεος , ἕλκω , ὁπηνίκα ἐσθίω , ὑπό ἵππος εἷς . προσλέγω δέ ὁ βάρβαρος , ὡς ἔθος αὐτός , ὁ Δῶρα προΐσχω . καί τοίνυν ὅς γε οὗτος ἐν φροντίς εἰμί ὑποδείκνυμι . ἀτάρ ὁ Ζήμαρχος , « σοί δῆτα , φημί , εἰμί τοσοῦτος ἔθνος ἡγεμών , ὁ κατά ἐγώ βασιλεύς ὁ μέγας , ἀγγελοφορέω χράω ἐγώ , σημαίνω εἰμί ἐσαεί ὁ Τύχη αἴσιος τε καί ἀγαθός , ἐν ἡδονή ποιέω σύ ὁ Ῥωμαῖος , καί πρός γε φιλοφρονέω ἐγώ . ἔστω δέ σύ κρατέω ἀεί ὁ δυσμενής καί λαφυραγωγέω ὁ πολέμιος . ἄπειμι δέ βασκανία τις ὡς προσωτέρω ἐγώ , οἰάω εἰμί διαρρήγνυμι ὁ ὁ φίλιος θεσμός . ἐπιτήδειος ἐγώ ὁ Τοῦρκος ὁ φῦλον , καί ὅσος κατήκοος Τοῦρκος · ἔχω δέ ὁ ( ὁ Nieb . ) κατά ἐγώ καί σύ οὐ ἄλλως . » τοιοῦτος τις λέγω ὁ Ζήμαρχος · ὁ δέ δή Διζάβουλος καί αὐτός προσρέω · βρόχος χράω ὅμοιος . εἶτα ὁ λοιπός τρέπω εἰς θοίνη , καί πανημέριος ( πανημέριος Βεκκ . ) εὐωχέω διατελέω ἐν αὐτός δήπου ὁ σκηνή . κατασκευάζω δέ αὐτός ἐκ ὕφασμα σηρικός τε καί διαποικίλλω ὁ χρῶμα εὔτεχνος . Οἶνος μέν οὖν χράω , οὐ ὅμοιος δέ ὁ παρά ἐγώ ἐκθλίβω ἐκ ὁ ἄμπελος · οὖον γάρ δή ἀμπελοφόρος αὐτός ὁ γῆ , οὐδέ μήv ἐγχωριάζω παρά αὐτός ὁ τοιόσδε γένος · ἔτερον δέ τις βαρβαρικός ἐμφορέω γλεῦκος . καί ἀναχωρέω , ὅποι αὐτός ὁ κατάλυσις εἰμί . εἶτα εἰς ὁ αὔριον ἐν ἕτερος τις καλύβη συνέρχομαι , ἀμφιέννυμι δέ καί καταποικίλλω οὐ ἄλλως ἐκ ἱμάτιον σηρικός · ἔνθα καί ἄγαλμα διάφορος ὁ μορφή ἵστημι . ὁ δέ Διζάβουλος ἐνιζάνω ἐπί κλίνη τις , ὅλος ἐκ χρυσός . κατά δέ δή ὁ μένω ὁ ἐνδιαίτημα κάλπις τε χρύσεος καί περιρραντήριο , ἔτι τε πείθω χρύσεος . Θοινάω δέ οὖν καί αὖθις , καί ὁ ὅσος χρή ἐν πότος εἶπον τε καί ἀκούω , ἀναχωρέω . ὁ ἑξῆς ἐν ἕτερος γίγνομαι δίαιτα , ἔνθα ξύλινος κίων εἰμί τις , ἐνδύω χρυσός , χρυσήλατος τε κλίνη ὁμοίως , ὅστις γε δήπου καί τάων χρύσεος τέσσαρες Ταρές ἐωρέω . κατά δέ δή ὁ ἐμπρόσθιος ὁ δίαιτα ἐπί πολύς παρατείνω ἅμαξα , ἐν ὅς πολύς τίς χρῆμα ἄργυρος ἔπειμι , δίσκος τε καί κάνεον · οὖον μήv ἀλλά καί τετράπους ἴνδαλμα πλεῖστος , καί αὐτός γε δήπουθεν αργυροποιητης , οὐδείς τίς ἀποδέω ὁ παρά ἐγώ . οὗτος μέν οὖν ὁ ὁ Τοῦρκος ἡγεμών ἔνειμι χλιδή . ὁ δέ περί Ζήμαρχος ἔτι ἐκεῖσε ἐνδιατρίβω , δοκέω ὁ διζαβοιαλλω , ὥστε αὐτός μέν Ζήμαρχος ἅμα εἴκοσι θεραπευτής τε καί ὀπηδός ἕπομαι ὁ ἐκστρατεύω κατά Πέρσης , ὁ δέ ἄλλος Ῥωμαῖος ἐπαναστρέφω κατά δή ὁ χώρα ὁ χολιατη ἀναμένω ὁ Ζημάρχος ἐπάνοδος . καί δή ὅς ( ὁ ) προβαίνω , δῶρον τε φιλοφρονέομαι αὐτός ἀφίημι · ὁ δέ Ζήμαρχος καί θεράπαινα τιμάω δοριάλωτος , ὁ δέ εἰμί ἐκ ὁ λέγω Χερχίς . καί ὁ Ζήμαρχος σύν ὁ διζαβοιαλλω πορεύω μάχομαι Πέρσης . ἐν οὗτος δήπου ὁ πορεία γίγνομαι , ἐν χῶρος τις καταλύω αὐτός ἐπικαλέω Τάλας ὑπαντιάζω ὁ διζαβοιαλλω Πέρσης πρεσβευτής . καί τοίνυν συγκαλέω Πέρσης πρέσβυς . καί δή παραγίγνομαι αὐτός , ὁ Ῥωμαῖος ὁ Διζάβουλος ἐν τιμή πλείων ποιέω , ὡς καί κατά ὁ ἐπικυδής ἀνακλίνω Στιβάς . πρός γε καί πλεῖστος ἐπιμέμφομαι εἰμί ὁ Πέρσης , ὅτε δή πρός αὐτός ἄδικος πάσχω , καί ὡς οὗτος ἕνεκα ἔρχομαι πολεμέω . ὁ δέ Πέρσης πρεσβευτής , ὁ διζαβουλας σύντονος ἐπεγκαλέω , περιφρονέω ὁ νόμος ὁ σιωπή ὁ ἰσχύω παρά αὐτός ἐν ὁ ἑστίασις , ἐπιτροχάδη ἄρχω διαλέγω , ὁ διζαβουλας γενναῖος ὁ ἐπίκλημα ἀπωθέω , ὡς καί θαυμάζω ὁ πάρειμι ὁ ὑπερβάλλω ὁ αὐτός ὀργή , ὡς παρά οὐδείς τίθημι ὁ νόμος πολύς τε καί ἀκόλαστος χράω . ἐν οὗτος ἀπαλλάσσω , ὁ μέν Διζάβουλος παρασκευάζω ὁ ἐπί Πέρσης . ὁ ὅς ἄρα ὁ ἀμφί Ζήμαρχος μετακαλέω , καί ὡς ἐν-εἰμί , πρός ὁ Ῥωμαῖος φίλιος ἐμπεδόω , ἀφίημι αὖθις ἀπονοστέω , ἕτερος πρεσβευτής αὐτός συναποστέλλω ὁ ὁ πρότερος λέγω Μανιὰχ θνήσκω . ἦς δέ ἐπίκλησις ὁ μετά ἐκεῖνος πρεσβευτής τάγμα αὐτός , ἀξίωμα δέ Ταρχάν . οὗτος δή οὖν στέλλω ὑπό διζαβουλας ὡς Ῥωμαῖος πρεσβεύω . καί μέν οὖν σύν αὐτός ὁ ὁ ἤδη ἀποίχομαι παῖς , φημί δή ὁ Μανιὰχ , κομιδή μειράκιον , ὅμως δέ ὁ πατρῷος διαδέχομαι γέρας , ἔτι μήv καί ὁ μετά ὁ τάγμα Ταρχάν κληρόω ἄξιος · οἴομαι δέ ὁ ἐπιτήδειος τατός τε καί εὔνους γίγνομαι ὁ διζαβοιαλλω ὁ Μανιὰχ ὁ πατρῷος ὁ παῖς τυγχάνω ἀξίωμα . ἐπεί οὖν ὁ Διζάβουλος διαφίημι ὁ περί Ζήμαρχος , ἐπικαταλαμβάνω ὁ πρότερος ἀφίημι Ῥωμαῖος , ὅς εἰμί συντίθημι αὐτός , καί τοίνυν ἐν ὁ αὐτός γίγνομαι ὁ εἰς ὁ οἰκεῖος ὁδοιπορία ἀπέρδω . καί δή καταλείπω ὁ πρωτεύω πόλις ὁ χολιατη . διά φρούριον πορεύω .