menander-protector.de-legationibus-romanorum-ad-gentes-fragmenta-ap-constantinum 4.59
Ὅτι ὡς ἔοικε , πρὶν ἢ Μαυρίκιον ἡγεμονεῦσαι τοῦ στρατοῦ , τὰ κατὰ τῶν δασμοφορούντων ἀδικήματα ἔσφηλε Ῥωμαίους . Ταύτῃ τοι κατά τινα θεήλατον ὀργὴν τὰ δοκηθέντα οὐκ ἐτελέσθη , ἀλλὰ γὰρ καὶ ἀπέσκηψεν εἰς τοὐναντίον . Φιλεῖ γάρ πως τὸ θεῖον ἄδικα πεπραχόσιν οὔτ’ οἰομένοις τὰς ποινὰς ἐπιφέρειν , ὡς ἂν τῷ παραλόγῳ τῶν ἀποβάντων σωφρονίζοιντο πλέον . Ἀφεστηκότος γὰρ ἔτι τοῦ τῶν πολεμίων στρατοῦ καὶ τὸ πλῆθος τῆς Ῥωμαϊκῆς [ δυνάμεως ] δεδιότος , καιροφυλακοῦντος δὲ εἴ πῃ διασπασθεῖεν καὶ δώσοιεν αὐτοὶ τῆς καθ’ ἑαυτῶν ἐφόδου καιρὸν ἀσύμφορον · ἔδοξε δέ τισι τοὺς ἅμα πάντας ἀπροσμάχους νομιζομένους , τούτους κατὰ τὴν πολεμίαν διαιρεθέντας εὐεπιχειρήτους ποιῆσαι . Ὅτι εἰπὼν περὶ [ τῶν ] ὀκτακοσίων λευκῶν ἵππων τῶν ὑπὸ Ἀζαρέφθου ἁλόντων καὶ ἐς θρίαμβον ἀχθέντων , φησὶν ὁ ἱστορικὸς Μένανδρος · « Ταῦτα μὲν ἡ ἀβουλία καὶ ἡ καταφρόνησις ἡλίκα κατεργάζονται κακὰ παραστῆσαι βουλομένῳ λέλεκται , καὶ ὡς ὁ θεὸς , ἡνίκα ἂν οὐ ξυνεπιλαμβάνηται , καὶ τὰ δοκοῦντα εὖ βεβουλεῦσθαι περιάγεται ἐς τοὐναντίον , καὶ ὡς ἄγαν χαλεπὸν καὶ πολιτείαν διαφθεῖραι δυνάμενον τὸ τῶν ὑπηκόων ἀνήκοον . Μαυρίκιος μὲν γὰρ ὁ τῶν Ῥωμαίων στρατηγὸς εὖ βεβουλευμένος , καὶ καθ’ ὅσον οἷόντε ἦν ἀνθρώπῳ προέγνω τὰς ἀδήλους τῶν πράξεων ἀποβάσεις , τῇ δὲ τῶν ἄλλων στρατηγῶν ἀκοσμίᾳ τὸ ( τῷ Bekk . ) μὴ φυλάξαι τὰ πρὸς αὐτοῦ εἰρημένα τε καὶ παρεγγυηθέντα ἐς ἔσχατον κινδύνου τὰ Ῥωμαίων ἤλασε πράγματα . Καὶ οὐχ σταλεῖσα μὲν πρὸς τοῦ ἡγεμόνος κατά τε τὸ Δούβιον καὶ Ἰβηρίαν ταῦτα ἐδυστύχησε στρατιὰ μόνον , αὐτὸς δὲ ὁ Μαυρίκιος ἀπαθὴς κακῶν ἔμεινεν , [ ἀλλὰ ] κἀκεῖνος εἰς τελευταίας διωλίσθησεν ἐλπίδας , ὅμως διεσώθη μόγις . » Ὅτι ἡ τῶν προσδοκηθέντων ἀνάγκη τὸν προσδοκῶντα ῥᾳθυμότερον διατίθησιν .
Lemmas: ὅτι2 ὡς ἔοικα , πρίν ἢ Μαυρίκιος ἡγεμονεύω ὁ στρατός , ὁ κατά ὁ δασμοφορέω ἀδίκημα σφάλλω Ῥωμαῖος . Ταύτη ὅς κατά τις θεήλατος ὀργή ὁ δοκέω οὐ τελέω , ἀλλά γάρ καί ἀποσκήπτω εἰς ἐναντίος . φιλέω γάρ πως ὁ θέω ἄδικος πράσσω οὔτε οἴομαι ὁ ποινή ἐπιφέρω , ὡς εἄν ὁ παράλογος ὁ ἀποβαίνω σωφρονίζω πλέω . ἀφίστημι γάρ ἔτι ὁ ὁ πολέμιος στρατός καί ὁ πλῆθος ὁ Ῥωμαϊκός [ δύναμις ] δείδω , καιροφυλακέω δέ εἰμί πῃ διασπάω καί δίδωμι αὐτός ὁ κατά ἑαυτοῦ ἔφοδος καιρός ἀσύμφορος · δοκέω δέ τις ὁ ἅμα πᾶς ἀπρόσμαχος νομίζω , οὗτος κατά ὁ πολέμιος διαιρέω εὐεπιχείρητος ποιέω . ὅτι2 εἶπον περί [ ὁ ] ὀκτακόσιοι λευκός ἵππος ὁ ὑπό Ἀζαρέφθου ἁλίσκομαι καί εἰς θρίαμβος ἄγω , φημί ὁ ἱστορικός Μένανδρος · « οὗτος μέν ὁ ἀβουλία καί ὁ καταφρόνησις ἡλίκος κατεργάζομαι κακός παρίστημι βούλομαι λέγω , καί ὡς ὁ θεός , ἡνίκα εἄν οὖον συνεπιλαμβάνω , καί ὁ δοκέω εὕω βουλεύω περιάγω εἰς ἐναντίος , καί ὡς ἄγαν χαλεπός καί πολιτεία διαφθείρω δύναμαι ὁ ὁ ὑπήκοος ἀνήκοος . Μαυρίκιος μέν γάρ ὁ ὁ Ῥωμαῖος στρατηγός εὕω βουλεύω , καί κατά ὅσος οἷόντε εἰμί ἄνθρωπος προγιγνώσκω ὁ ἄδηλος ὁ πρᾶξις ἀπόβασις , ὁ δέ ὁ ἄλλος στρατηγός ἀκοσμία ὁ ( ὁ Bekk . ) μή φυλάσσω ὁ πρός αὐτός εἴρω τε καί παρεγγυάω εἰς ἔσχατος κίνδυνος ὁ Ῥωμαῖος ἐλαύνω πρᾶγμα . καί οὐ στέλλω μέν πρός ὁ ἡγεμών κατά τε ὁ Δούβιος καί Ἰβηρία οὗτος δυστυχέω στρατία μόνος , αὐτός δέ ὁ Μαυρίκιος ἀπαθής κακός μένω , [ ἀλλά ] ἐκεῖνος εἰς τελευταῖος διόλλυμι ἐλπίς , ὅμως διασῴζω μόγις . » ὅτι2 ὁ ὁ προσδοκέω ἀνάγκη ὁ προσδοκάω ῥᾴθυμος διατίθημι .