menander-protector.de-legationibus-romanorum-ad-gentes-fragmenta-ap-constantinum 4.17
Ὅτι ἠγγέλθη Ἰουστίνῳ , ὡς ἐκ τῆς Περσῶν ἐπικρατείας ἐξώρμησεν ὁ Ζὶχ πρεσβευσόμενός τε καὶ διαλεχθησόμενος περὶ Σουάνων , ἐν ταὐτῷ καὶ φιλοφροσύνης ῥήματα ἀποκομίσων βασιλεῖ , ἔτι τε καὶ τὰ ἐφ’ οἷς Ῥωμαῖοι προσεγκαλοῦσιν εὖ διαθησόμενος . Ὁ δὲ Ἰουστῖνος ἐν βουλῇ ἐποιεῖτο ἢ μὴ προσδέξασθαι τὴν πρεσβείαν , ἢ προσδεχόμενον εἰδέναι τὸν Ζὶχ , ὡς τὰ κατὰ νοῦν αὐτῷ ἀνυσθήσεται οὐδαμῶς . Καὶ δὴ ξυγκροτηθείσης αὐτῷ ἐκκλησίας , δοκεῖ κατάδησον γενέσθαι ἔτι ὁδοιποροῦντι τῷ Ζὶχ διὰ συλλαβῶν Ἰωάννου , ὡς τὸ παράπαν οὐδὲν τῶν δοκηθέντων προσεδέξατο ὁ βασιλεύς . Τούτου γενομένου , τὸ γράμμα ἐνεχειρίσθη Τιμοθέῳ τῶν ἄμα Ἰωάννῃ γενομένων ἑνὶ κατὰ δὴ τὴν Περσῶν πρὸ τοῦ . Καὶ οὖν Τιμοθέῳ ἐνεκελεύσατο βασιλεὺς ῥήματα μὲν δῆθεν τῆς ἐς Ῥωμαίους φιλίας ἀποκομίσαι βασιλεῖ τῶν Περσῶν , ὑπαντιάζοντι δὲ , ὥσπερ εἰκὸς , τῷ πρεσβευτῇ ἐπιδεῖξαι τὴν Ἰωάννου ἐπιστολὴν , ὡς ἂν ἔσοιτο ἐξεπιστάμενος ὁ Ζὶχ καὶ σαφέστατα προγινώσκων τὴν βασιλέως βουλήν . Τιμόθεος οὖν , τοῦτο ἐπιτετραμμένον αὐτῷ , παρεγένετο ἐν τοῖς ὁρίοις . Γνοὺς δὲ , ὡς οὔπω πάρεστιν ὁ Περσῶν πρεσβευτὴς , ἐπορεύετο ὅ γε αὐτίκα πρὸς Χοσρόην . Ξυμβὰν δὲ οὕτω , τοῦ Ζὶχ δι’ ἑτέρας ἀτραποῦ ἐς τὴν Νίσιβιν ἀφικομένου , ἐκεὶ τε διατρίψαντος πρὸς τοῦ Περσῶν βασιλέως ἀφεθεὶς , ἐπεὶ κατέλαβε τὸν Ζὶχ ἐπανερχόμενος κατὰ δὴ τὴν Νίσιβιν ἔτι νοσώδη , τά τε γραφέντα οἱ πρὸς Ἰωάννου ἐνεχείρισεν * . Ὁ δὲ καταμαθὼν ὡς ἐς τοὐναντίον αὐτῷ τῶν ἐλπισθέντων ἡ ὁδὸς γίνεται καὶ ὡς οὐκ αἰσίως οἱ προβήσεται τὰ τῆς πρεσβείας , δυσθυμίᾳ περιπεσὼν καὶ τῇ νόσῳ κάτοχος ὢν κατέστρεψε τὸν βίον . Καὶ μὲν δὴ καὶ Ἰωάννην αὐτίκα συνέβη τεθνάναι . Μετὰ ταῦτα ἀγγέλλεται ἐν Βυζαντίῳ , ὡς ἕτερος ἥξει πρεσβευτὴς ὁ προσαγορευόμενος Μεβώδης . Οὗτος ἐς τὴν βασιλίδα ἐπορεύετο ἐξογκούμενος καὶ μάλα βρενθυόμενος , καὶ ἐλπίδα ἔχων , ὡς περὶ Σουανίας αὐτῷ κινηθήσονται λόγοι καὶ ὅτι Πέρσας ἀρέσκουσαι γενήσονται ξυνθῆκαι . Τοιαύτῃ διανοίᾳ ἐπηρμένος ἐν Βυζαντίῳ ᾔει , αὐθαδέστερον στερον ἣ κατὰ πρεσβευτὴν θέμενος τοῖς κατὰ τὴν ὁδοιπορίαν . Παραγενομένου δέ ( βασιλεὺς γὰρ ἤδη ἐπέπυστο Μεβώδου τῆς ἀλαζονείας πέρι , καὶ ὁποῖα ἄττα ἐλπίζων τὴν ἄφιξιν ἐποιήσατο ) , τὰς μὲν ἐκ βασιλέως Περσῶν ἔδοξε δέχεσθαι προσρήσεις κατὰ τὸν εἰωθότα θεσμὸν , περιεφρόνησε δὲ ὅμως τὸν Μεβώβη καὶ ἀπεφλαύριζε μηδὲ τὴν οἱανοῦν συνουσίαν ὡς αὐτὸν ποιούμενος . Ὡς δὲ ἐς τοὐναντίον ἤπερ ἐβούλετο τὸ τῆς πρεσβείας οἱ ἐχώρει , καὶ τὸ παράπαν οὐδὲν αὐτῷ ἔλεξε περὶ Σουανίας ὁ βασιλεὺς , ἔπειτα ἐξελιπάρει ὁ Μεβώδης τοὺς ἄμα οἱ Σαρακηνοὺς ἐς λόγους ἰέναι τῷ αὐτοκράτορι . Εἴποντο γὰρ ἀμφὶ τοὺς τεσσαράκοντα οἰκείῳ τινὶ πρεσβευτῇ ταττόμενοι . Ὁ γὰρ τῶν Σαρακηνῶν φύλαρχος Ἄμβρος ἐκπέμψας ἐκπέμψας ὑπῆρχε καὶ ὅ γε ξὺν τῷ Μεβώδῃ πρεσβείαν διαλεχθησομένους περὶ ὧν χρημάτων πρὸς Ἰουστινιανοῦ ἐκομίζοντο . Μεβώδης οὖν τοῦ σκοποῦ τοῦ περὶ Σουανίας ἁμαρτὼν , ὡς ἄν μὴ πάντῃ ἄπρακτος ἀναχωρήσοι , ἐπιμελέστατά πως ἠντιβόλει τῆς ὡς βασιλέα τυχεῖν εἰσόδου τοῦ Σαρακηνούς . Καὶ τοίνυν ὑπολαβὼν ὁ αὐτοκράτωρ , « Τί γὰρ δῆτα , » ἔφη , « βούλονται οἱ καθ’ ὑμᾶς Σαρακηνοί ; » Ὡς δὲ ἐγκείμενον ἑώρα , κατένευσε μόνῳ εἰσιέναι τῷ ἐκείνων πρεσβευτῇ . Ἠπίστατο γὰρ , ὡς ἀπαυθαδιαζόμενος οὐκ ἂν ἕλοιτο ἄνευ τῶν ἑπομένων ὡς βασιλέα φοιτῆσαι , ἀλλ’ ὥσπερ ἡνίκα παρὰ Ἰουστινιανὸν ξὺν ἅπασι τοῖς ἅμα αὐτοῖς τῶν Σαρακηνῶν οἱ πρέσβεις ἐγίνοντο , καὶ τὸν οὕτω βούλεσθαι τὸ σύνηθες διασώζοντα ποιήσειν . Ἐντεῦθέν τε εὐπρόσωπον ᾤετο ἕξειν αἰτίαν , ὡς αὐτὸς μὲν τὰ ἁρμόδια βασιλεῖ διεπράξατο , ὁ δὲ Σαρακηνὸς ἥκιστα ἔγνω τὰ δέοντα · εἶτα κατὰ δὴ τοῦ βαρβάρου ἀντιστραφήσεται τὸ ἐπίκλημα . Καὶ οὐκ ( ἂν ) ἄλλως ἀπέβη , ἢ βασιλεὺς ἐστοχάσατο . Ὁ γὰρ δὴ Σαρακηνὸς ἀπρεπὲς εἶναι τὸ παρεῖναί οἱ μόνῳ ὡς βασιλέα ὑποτοπήσας , καὶ τὸ κρατῆσαν δῆθεν καταλύειν οὐχ αἱρετέον αὑτῷ , ἀπηνήνατο τὴν ἐς βασιλέα πάροδον . Τότε ὁ βασιλεὺς τὸν μὲν Σαρακηνὸν τελεώτατα περιεφρόνησεν , ὁ δὲ ἐς τὸν Μεβώδη παρήγαγε τὰς αἰτίας . Ὁ δὲ τῶν Περσῶν πρεσβευτὴν , « Ὦ δέσποτα , » ἔλεξεν , « οὐ πάρειμι συνεπαμύνων , εἴγε ὁ Σαρακηνὸς ἐπλημμέλησέ τι , ἄλλως δὲ ἀκουσόμενος , ὅπως , εἰ μὲν ἁρμόδια τῷ δικαίῳ λέγοι , μὴ περιόψομαι , εἰ δέ γε ἐς τοὐναντίον ὀφθήσεται ἀδίκως ἐπεγκαλῶν , αὐτὸς ἐγὼ καταδιαιτήσω τοῦ Σαρακηνοῦ . » Ὁ βασιλεὺς ἐπιτωθάζων . « Ἥκεις , ὡς ἔοικεν , οὐχὶ πρεσβευσόμενος , ἀλλὰ δικάσων . » Ὁ Μεβώδης αὐτίκα ὅ γε τῷ πληκτικῷ τοῦ λόγου συγχέας τὸ πρόσωπον ἐφοινίττετο . Τοιγαροῦν παραχρῆμα τὸν αὐτοκράτορα προσειπὼν ᾗπερ θέμις , οὕτως ἀνεχώρησεν . Ὀλίγαις δὲ ὕστερον ἡμέραις αὖθις ἐς τὰ βασίλεια παρελθὼν παρῃτεῖτο λιπαρῶς περὶ τῆς τῶν Σαρακηνῶν εἰσόδου . Τοῦ δὲ βασιλέως ἀνανεύοντος , οὐχ ὅσιον ἔφασκεν εἶναι μὴ τὰ ὅσα ἐπετέλει πρὸ τοῦ παρὰ Ῥωμαίους πρεσβευόμενος ὁ Ζὶχ , καὶ ἐμὲ αὖθις ἐπιτελεῖν . » Οἱ γὰρ καθ’ ἡμᾶς Σαρακηνοὶ ἅμα αὐτῷ παρὰ βασιλέα ἐγίνοντο . Δεῖ οὖν καὶ ἐμὲ τῶν ἴσων ἐκείνῳ ἀπολαύειν , λαύειν , ὡς ἂν μὴ ὥσπερ λελωβημέναι ὦσιν αἱ μεταξὺ Ῥωμαίων τε καὶ Περσῶν συνθῆκαι . » Ὁ βασιλεὺς πρὸς ταῦτα ὀργίλως ἔχων · « Τί οὖν , εἰ καὶ πεφώραται ὁ Ζὶχ ἐπὶ μοιχείᾳ καὶ ἑτέρῳ ὅτῳ πλημμελήματ τῶν ἀνηκέστων ἁλοὺς , καὶ σοὶ κατ’ ἴχνος ἐκείνῳ ἰτέα ; ἢ οὐ ξυναισθάνῃ βασιλεῖ Ῥωμαίων καὶ Ἰουστίνῳ διαλεγόμενος ; » Τότε κατορρωδήσας ὁ Μεβώδης , περιδεής τε γενόμενος , πρηνὴς ἔκειτο ἐπ’ ἐδάφους , πρὸς ἄρνησίν τε καταφεύγων καὶ ἀναινόμενος εἰρῆσθαί οἱ τὰ τοιάδε . Τοιαύτῃ ἀπολογίᾳ χρωμένου , ὁ αὐτοκράτωρ ἔδοξεν ὑπάγεσθαι τῇ πειθοῖ , ἔλεξέ τε · « Ἔοικεν οὖν ὁ ἑρμηνεὺς ἡμῖν ἕτερα ἀνθ’ ἑτέρων φράσαι . Εἰ τοίνυν οὐδὲν λέλεκταί σοι παρὰ τὸ προσῆκον , ἴσθι τὸ ἐπίκλημα ἀπονιψάμενος . » Οὕτως ὁ βασιλεὺς ἑκοντὶ ἀποπροσποιησάμενος τὰ λεχθέντα πρὸς αὐτοῦ εἰδέναι , τῶν εἰρημένων τὴν ἄγνοιαν ὑπεκρίνετο , καὶ δὴ ἐς τὸ ἠπιώτερον μετηνέχθη , ὡς ἂν μὴ θρασύτερός τε καὶ κατὰ τὸ μᾶλλον ὑψαγόρας ἔσοιτο ὁ Μεβώδης τῷ ἐς ἔννοιαν ἔχειν συνειδέναι τὸν αὐτοκράτορα τῇ τῶν ῥημάτων τραχύτητι . Οὕτω δὴ οὖν τοῦ βασιλέως παρακρουσαμένου τὴν ὑπόνοιαν , « Οἰμωζέτω , » ἦ δὲ ὁ Μεβώδης , » καὶ τὰ Σαρακηνικὰ φῦλα ἅπαντα καὶ Ἄμβρος αὐτὸς καὶ ἡ πρεσβεία ἡ κατ’ αὐτούς · ἐμοὶ γὰρ σιγὴ ἔσοιτο ἕκατί τε αὐτῶν , οὐδ’ εἴποιμί τι λοιπόν . » Τούτων οὔτω κεκινημένων , πλεῖστα μὲν καὶ ἄλλα ὁ βασιλεὺς τὸν Σαρακηνὸν εἶπε κακῶς , καὶ ὡς μεταβολεύς τε καὶ παλιγκάπηλος ἥκοι . Πρὸς τοῖς δ’ ἔφασκεν , ὡς οὐχ οἷός τε πέφυκε λήσειν , ὅτου ἕνεκα βασιλεῖ ἐντευξόμενος ἀφίκετο . « Φησὶ γὰρ , ὡς ἐθέλοι τὰ συνήθη χρήματα κομίσασθαι πρὸς ἡμῶν , ἀνθ’ ὧν οἶμαι κομιεῖται ξυμφορὰς ὁ κατάρατός τε καὶ ἀπολούμενος . Γελοιῶδες γὰρ , εἰ Σαρακηνῶν ἔθνει , καὶ ταῦτα νομάδων , Ῥωμαῖοί γε ὄντες τεταξόμεθα ἐς φόρων ἀπαγωγήν . » Ὁ Μεβώδης , « Εἶεν , « ἔφη , » ὦ δέσποτα · εἰ καὶ ἄπρακτον , ὅμως ἀπόπεμψον αὐτόν . » Ὁ βασιλεύς · » Καὶ εἰ μὴ παρεγένετο , ὅσον τό γε ἐφ’ ἡμῖν , ἀλλ’ οὖν ἀπίτω . » « Καὶ ἐμὲ ξὺν αὐτῷ κέλευσον , » ἦ δὲ ὁ Μεβώδης . Εἰς τέλος ἐλθούσης τῆς πρεσβείας ἐν τούτοις , τόν τε Περσῶν πρεσβευτὴν καὶ τοὺς Σαρακηνοὺς ὁ βασιλεὺς ἅμα ἀφῆκεν ἐς τὰ πάτρια ἤθη ἀπονοστήσοντας . Οὕτω δὲ ἀπεσιγήθη ἅπαντα τῇ τοῦ αὐτοκράτορος νουνεχείᾳ τὰ ὅσα Ἰωάννης ἐπὶ τῇ πρεσβείᾳ διεπράξατο οὐ κατὰ τὸ προσῆκον . Ὡς δὲ οἱ Σαρακηνοὶ ἔνδον τῆς ἑαυτῶν ἐγένοντο , ἀπήγγειλάν τε τῷ Ἄμβρῳ τὴν τοῦ βασιλέως βουλὴν περὶ τοὺς μηδίζοντας τῶν Σαρακηνῶν , τότε ὁ Ἄμβρος Καμβώσῃ ( Καβώση mgo ) τῷ ἀδελφῷ , ὃς Ἀλαμουνδάρῳ τῷ τῶν ὑπὸ Ῥωμαίους Σαρακηνῶν ἡγουμένῳ ἀντικαθιστάμενος ἦν , σημαίνει καταδραμεῖν τὴν Ἀλαμουνδάρου γῆν . Ἥδε δὲ ἡ γῆ ὑπὸ Ἀραβίαν τελεῖ .
Lemmas: ὅτι2 ἀγγέλλω Ἰουστῖνος , ὡς ἐκ ὁ Πέρσης ἐπικράτεια ἐξορμάω ὁ Ζὶχ πρεσβεύω τε καί διαλέγω περί Σουάνων , ἐν αὐτός καί φιλοφροσύνη ῥῆμα ἀποκομίζω βασιλεύς , ἔτι τε καί ὁ ἐπί ὅς Ῥωμαῖος προσεγκαλέω εὕω διατίθημι . ὁ δέ Ἰουστῖνος ἐν βουλή ποιέω ἢ μή προσδέχομαι ὁ πρεσβεία , ἢ προσδέχομαι οἶδα ὁ Ζὶχ , ὡς ὁ κατά νόος αὐτός ἀνύω οὐδαμῶς . καί δή συγκροτέω αὐτός ἐκκλησία , δοκέω καταδέω γίγνομαι ἔτι ὁδοιπορέω ὁ Ζὶχ διά συλλαβή Ἰωάννης , ὡς ὁ παράπαν οὐδείς ὁ δοκέω προσδέχομαι ὁ βασιλεύς . οὗτος γίγνομαι , ὁ γράμμα ἐγχειρίζω Τιμόθεος ὁ ἄμη Ἰωάννης γίγνομαι εἷς κατά δή ὁ Πέρσης πρό ὁ . καί οὖν Τιμόθεος ἐγκελεύω βασιλεύς ῥῆμα μέν δῆθεν ὁ εἰς Ῥωμαῖος φίλιος ἀποκομίζω βασιλεύς ὁ Πέρσης , ὑπαντιάζω δέ , ὥσπερ εἰκός , ὁ πρεσβευτής ἐπιδείκνυμι ὁ Ἰωάννης ἐπιστολή , ὡς εἄν εἰμί ἐξεπίσταμαι ὁ Ζὶχ καί σαφής προγιγνώσκω ὁ βασιλεύς βουλή . Τιμόθεος οὖν , οὗτος ἐπιτρέπω αὐτός , παραγίγνομαι ἐν ὁ ὅριον . γιγνώσκω δέ , ὡς οὔπω πάρειμι ὁ Πέρσης πρεσβευτής , πορεύω ὅς γε αὐτίκα πρός Χοσρόης . συμβαίνω δέ οὗτος , ὁ Ζὶχ διά ἕτερος ἀτραπός εἰς ὁ Νίσιβις ἀφικνέομαι , ἐπεί τε διατρίβω πρός ὁ Πέρσης βασιλεύς ἀφίημι , ἐπεί καταλαμβάνω ὁ Ζὶχ ἐπανέρχομαι κατά δή ὁ Νίσιβις ἔτι νοσώδης , ὁ τε γράφω ὁ πρός Ἰωάννης ἐγχειρίζω * . ὁ δέ καταμανθάνω ὡς εἰς ἐναντίος αὐτός ὁ ἐλπίζω ὁ ὁδός γίγνομαι καί ὡς οὐ αἴσιος ὁ προβαίνω ὁ ὁ πρέσβυς , δυσθυμία περιπίπτω καί ὁ νόσος κάτοχος εἰμί καταστρέφω ὁ βίος . καί μέν δή καί Ἰωάννης αὐτίκα συμβαίνω θνήσκω . μετά οὗτος ἀγγέλλω ἐν Βυζάντιον , ὡς ἕτερος ἥκω πρεσβευτής ὁ προσαγορεύω Μεβώδης . οὗτος εἰς ὁ βασιλίς πορεύω ἐξογκέω καί μάλα βρενθύομαι , καί ἐλπίς ἔχω , ὡς περί Σουανία αὐτός κινέω λόγος καί ὅτι Πέρσης ἀρέσκω γίγνομαι συντίθημι . τοιοῦτος διάνοια ἐπαίρω ἐν Βυζάντιον ἔρχομαι , αὐθάδης στερέω ὅς κατά πρεσβευτής τίθημι ὁ κατά ὁ ὁδοιπορία . παραγίγνομαι δέ ( βασιλεύς γάρ ἤδη πυνθάνομαι Μεβώδου ὁ ἀλαζονεία περί , καί ὁποῖος τις ἐλπίζω ὁ ἄφιξις ποιέω ) , ὁ μέν ἐκ βασιλεύς Πέρσης δοκέω δέχομαι πρόσρησις κατά ὁ εἴωθα θεσμός , περιφρονέω δέ ὅμως ὁ Μεβώβη καί ἀποφλαυρίζω μηδέ ὁ οιανεω συνουσία ὡς αὐτός ποιέω . ὡς δέ εἰς ἐναντίος ἤ2 βούλομαι ὁ ὁ πρέσβυς ὁ χωρέω , καί ὁ παράπαν οὐδείς αὐτός λέγω περί Σουανία ὁ βασιλεύς , ἔπειτα ἐκλιπαρέω ὁ Μεβώδης ὁ ἄμη ὁ Σαρακηνός εἰς λόγος εἶμι ὁ αὐτοκράτωρ . εἶπον γάρ ἀμφί ὁ τεσσαράκοντα οἰκεῖος τις πρεσβευτής τάσσω . ὁ γάρ ὁ Σαρακηνός φύλαρχος Ἄμβρος ἐκπέμπω ἐκπέμπω ὑπάρχω καί ὅς γε ξὺν ὁ Μεβώδῃ πρεσβεία διαλέγω περί ὅς χρῆμα πρός Ἰουστινιανός κομίζω . Μεβώδης οὖν ὁ σκοπός ὁ περί Σουανία ἁμαρτάνω , ὡς ἄν μή πάντῃ ἄπρακτος ἀναχωρέω , ἐπιμελής πως ἀντιβολέω ὁ ὡς βασιλεύς τυγχάνω εἴσοδος ὁ Σαρακηνός . καί τοίνυν ὑπολαμβάνω ὁ αὐτοκράτωρ , « τις γάρ δῆτα , » φημί , « βούλομαι ὁ κατά σύ Σαρακηνός ; » ὡς δέ ἔγκειμαι ὁράω , κατανεύω μόνος εἴσειμι ὁ ἐκεῖνος πρεσβευτής . ἐπίσταμαι γάρ , ὡς ἀπαυθαδιάζομαι οὐ εἄν αἱρέω ἄνευ ὁ ἕπομαι ὡς βασιλεύς φοιτάω , ἀλλά ὥσπερ ἡνίκα παρά Ἰουστινιανός ξὺν ἅπας ὁ ἅμα αὐτός ὁ Σαρακηνός ὁ πρέσβυς γίγνομαι , καί ὁ οὗτος βούλομαι ὁ συνήθης διασῴζω ποιέω . ἐντεῦθεν τε εὐπρόσωπος οἴομαι ἔχω αἴτιος , ὡς αὐτός μέν ὁ ἁρμόδιος βασιλεύς διαπράσσω , ὁ δέ Σαρακηνός ἥκιστος γιγνώσκω ὁ δήω · εἶτα κατά δή ὁ βάρβαρος ἀντιστρέφω ὁ ἐπίκλημα . καί οὐ ( εἄν ) ἄλλως ἀποβαίνω , ἢ βασιλεύς στοχάζομαι . ὁ γάρ δή Σαρακηνός ἀπρεπής εἰμί ὁ πάρειμι ὁ μόνος ὡς βασιλεύς ὑποτοπέω , καί ὁ κρατέω δῆθεν καταλύω οὐ αἱρετέος ἑαυτοῦ , ἀπαναίνομαι ὁ εἰς βασιλεύς πάροδος . τότε ὁ βασιλεύς ὁ μέν Σαρακηνός τέλειος περιφρονέω , ὁ δέ εἰς ὁ Μεβώδη παράγω ὁ αἴτιος . ὁ δέ ὁ Πέρσης πρεσβευτής , « ὦ δεσπότης , » λέγω , « οὖον πάρειμι συνεπαμύνω , εἰ ὁ Σαρακηνός πλημμελέω τίς , ἄλλως δέ ἀκούω , ὅπως , εἰμί μέν ἁρμόδιος ὁ Δίκαιος λέγω , μή περιοράω , εἰμί δέ γε εἰς ἐναντίος ὁράω ἄδικος ἐπεγκαλέω , αὐτός ἐγώ καταδιαιτάω ὁ Σαρακηνός . » ὁ βασιλεύς ἐπιτωθάζω . « ἥκω , ὡς ἔοικα , οὐ πρεσβεύω , ἀλλά δικάζω . » ὁ Μεβώδης αὐτίκα ὅς γε ὁ πληκτικός ὁ λόγος συγχέω ὁ πρόσωπον φοινίσσω . τοιγάρ παραχρῆμα ὁ αὐτοκράτωρ προσεῖπον ὅσπερ θέμις , οὕτως ἀναχωρέω . ὀλίγος δέ ὕστερος ἡμέρα αὖθις εἰς ὁ βασίλεια παρέρχομαι παραιτέομαι λιπαρῶς περί ὁ ὁ Σαρακηνός εἴσοδος . ὁ δέ βασιλεύς ἀνανεύω , οὐ ὅσιος φάσκω εἰμί μή ὁ ὅσος ἐπιτελέω πρό ὁ παρά Ῥωμαῖος πρεσβεύω ὁ Ζὶχ , καί ἐγώ αὖθις ἐπιτελέω . » ὁ γάρ κατά ἐγώ Σαρακηνός ἅμα αὐτός παρά βασιλεύς γίγνομαι . Δεύς οὖν καί ἐγώ ὁ ἴσος ἐκεῖνος ἀπολαύω , λαυεν , ὡς εἄν μή ὥσπερ λωβάομαι εἰμί ὁ μεταξύ Ῥωμαῖος τε καί Πέρσης συνθήκη . » ὁ βασιλεύς πρός οὗτος ὀργίλως ἔχω · « τις οὖν , εἰμί καί φωράω ὁ Ζὶχ ἐπί μοιχεία καί ἕτερος ὅστις πλημμέλημα ὁ ἀνήκεστος ἁλίσκομαι , καί σύ κατά ἴχνος ἐκεῖνος ἰτέα ; ἢ οὖον συναισθάνομαι βασιλεύς Ῥωμαῖος καί Ἰουστῖνος διαλέγω ; » τότε κατορρωδέω ὁ Μεβώδης , περιδεής τε γίγνομαι , πρηνής κεῖμαι ἐπί ἔδαφος , πρός ἄρνησις τε καταφεύγω καί ἀναίνομαι λέγω ὁ ὁ τοιόσδε . τοιοῦτος ἀπολογία χράω , ὁ αὐτοκράτωρ δοκέω ὑπάγω ὁ πειθώ , λέγω3 τε · « ἔοικα οὖν ὁ ἑρμηνεύς ἐγώ ἕτερος ἀντί ἕτερος φράζω . εἰμί τοίνυν οὐδείς λέγω σύ παρά ὁ προσήκω , εἰμί ὁ ἐπίκλημα ἀπονίζω . » οὕτως ὁ βασιλεύς ἑκοντί ἀποπροσποιέομαι ὁ λέγω πρός αὐτός οἶδα , ὁ εἴρω ὁ ἄγνοια ὑποκρίνομαι , καί δή εἰς ὁ ἤπιος μεταφέρω , ὡς εἄν μή θρασύς τε καί κατά ὁ μᾶλλον ὑψαγόρας εἰμί ὁ Μεβώδης ὁ εἰς ἔννοια ἔχω σύνοιδα ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ὁ ῥῆμα τραχύτης . οὕτως δή οὖν ὁ βασιλεύς παρακρούω ὁ ὑπόνοια , « οἰμώζω , » εἰμί δέ ὁ Μεβώδης , » καί ὁ Σαρακηνικός φῦλον ἅπας καί Ἄμβρος αὐτός καί ὁ πρέσβυς ὁ κατά αὐτός · ἐγώ γάρ σιγή εἰμί ἕκητι τε αὐτός , οὐδέ λέγω τίς λοιπός . » οὗτος οὐτάω κινέω , πλεῖστος μέν καί ἄλλος ὁ βασιλεύς ὁ Σαρακηνός εἶπον κακῶς , καί ὡς μεταβολεύς τε καί παλιγκάπηλος ἥκω . πρός ὁ δέ φάσκω , ὡς οὐ οἷος τε φύω λανθάνω , ὅστις ἕνεκα βασιλεύς ἐντυγχάνω ἀφικνέομαι . « φημί γάρ , ὡς ἐθέλω ὁ συνήθης χρῆμα κομίζω πρός ἐγώ , ἀντί ὅς οἴομαι κομίζω συμφορά ὁ κατάρατος τε καί ἀπόλλυμι . γελοιώδης γάρ , εἰμί Σαρακηνός ἔθνος , καί οὗτος Νομάς , Ῥωμαῖος γε εἰμί τάσσω εἰς φόρος ἀπαγωγή . » ὁ Μεβώδης , « εἰμί , « φημί , » εἰμί δεσπότης · εἰμί καί ἄπρακτος , ὅμως ἀποπέμπω αὐτός . » ὁ βασιλεύς · » καί εἰμί μή παραγίγνομαι , ὅσος ὁ γε ἐπί ἐγώ , ἀλλά οὖν ἄπειμι . » « καί ἐγώ ξὺν αὐτός κελεύω , » εἰμί δέ ὁ Μεβώδης . εἰς τέλος ἔρχομαι ὁ πρέσβυς ἐν οὗτος , ὁ τε Πέρσης πρεσβευτής καί ὁ Σαρακηνός ὁ βασιλεύς ἅμα ἀφίημι εἰς ὁ πάτριος ἦθος ἀπονοστέω . οὕτως δέ ἀποσιγάω ἅπας ὁ ὁ αὐτοκράτωρ νουνέχεια ὁ ὅσος Ἰωάννης ἐπί ὁ πρέσβυς διαπράσσω οὖον κατά ὁ προσήκω . ὡς δέ ὁ Σαρακηνός ἔνδον ὁ ἑαυτοῦ γίγνομαι , ἀπαγγέλλω τε ὁ Ἄμβρος ὁ ὁ βασιλεύς βουλή περί ὁ μηδίζω ὁ Σαρακηνός , τότε ὁ Ἄμβρος Καμβώσῃ ( Καβώση mgo ) ὁ ἀδελφός , ὅς Ἀλαμούνδαρος ὁ ὁ ὑπό Ῥωμαῖος Σαρακηνός ἡγέομαι ἀντικαθίστημι εἰμί , σημαίνω κατατρέχω ὁ Ἀλαμούνδαρος γῆ . ὅδε δέ ὁ γῆ ὑπό Ἀραβία τελέω .