melissus.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0159.1
974a καὶ ὁμοιον πάντῃ ἀκίνητον εἶναι τὸ ἕν · οὐ γὰρ ἂν κινηθῆναι μὴ εἰς τι ὑποχωρήσων . ὑποχωρῆσαι δὲ ἀνάγκην εἶναι ἢτοι εἰς πλήρες ἢν ἢ εἰς κενόν · τούτων δὲ τὸ μὲν οὐχ ἂν δέξασθαι [ τὸ πλήρες ] , τὸ δὲ οὐκ εἶναι οὐδὲν [ ἢ τὸ κενόν ] . τοιούτων δὲ ὃν τὸ ἕν ἀνώδυνόν τε καὶ ἀναλγητον ὑμῖς · τε καὶ ἀνοσον εἶναι , οὔτε μεταχωροῦμενον θεᾶει οὔτε ἑτεροιοῦμενον εἴδει οὔτε μινυόμενον ἄλλωι · κατὰ πάντα γὰρ ταῦτα πολλά τε τὸ ἕν γίγνεσθαι καὶ τὸ μὴ ὃν τεκνοῦσθαι καὶ τὸ ὃν φθείρεσθαι ἀναγκάζεσθαι · ταῦτα δὲ ἀδύνατα εἶναι . καὶ γὰρ εἰ τῶι μεμίχθαι τὸ ἕν ἐκ πλειόνων λέγοιτο , καὶ εἴη πολλά τε καὶ κινούμενα εἰς ἄλληλα τὰ πράγματα , καὶ ἢ μίξις ἢ ὡς ἕν ἐνὶ σύνθεσις εἴη τῶν ἐπλεόνων ἢ τῆι ἐπαλλάξει οἷον ἐπιπρόσθησις γίγνοιτο τῶν μιχθέντων · ἐκεῖνως μὲν ἂν διάσθηλα χωριζόντων εἶναι τὰ μιχθέντα , ἐπιπροσθήσεως δ’ οὔσης ἐν τῇ τριψει γίγνεσθαι ἂν ἕκαστα φανερὰ ἀφαιρουμένων τῶν πρώτων τὰ ὑπ’ ἄλληλα τεθέντα τῶν μιχθέντων · ὧν οὐδὲτερον συμβαίνειν . διὰ τούτων δὲ τῶν τρόπων κἂν εἶναι πολλά κἂν ἡμῖν ὡieto φαίνεσθαι μόνως . ὥστε ἐπειδὴ οὐχ οἷόν τε οὕτως , οὐδὲ πολλά δυνατὸν εἶναι τὰ ὄντα , ἀλλὰ ταῦτα δοκεῖν οὐκ ὀρθῶς . πολλά γὰρ καὶ ἄλλα κατὰ τὴν αἴσθησιν φαντάζεσθαι [ ἀπατᾶν ] · λόγον δ’ οὐτ’ ἐκεῖν’ αἴρειν , ταῦτα γίγνεσθαι , οὔτε πολλά εἶναι τὸ ὃν , ἀλλὰ ἕν ἀδιόν τε καὶ ἀπειρον καὶ πάντῃ ὁμοιον αὐτὸ αὐτῶ . ἄρ’ οὖν δεῖ πρῶτον μὴ πᾶσαν λαβόντα δόξαν ἀρχεσθαι , ἀλλ’ αἱ μάλιστὰ εἶσι βέβαιοι ; ὡστ’ εἰ μὲν ἅπαντα τὰ δοκοῦντα μὴ ὀρθῶς ὑπολαμβάνεται , οὐδὲν ὅσως προσήκει οὐδὲ τούτῳ προσχρήσθαι τῶι δόγματι , οὐχ ἂν ποτε οὐδὲν γένοιτο ἐκ μηδενός . μία γὰρ τις ἐστι δόξα , καὶ αὐτὴ τῶν οὐκ ὀρθῶν , ἣν ἐκ τοῦ αἰσθάνεσθαι πως ἐπὶ πολλῶν πάντως ὑπελήφαμεν . εἰ δὲ μὴ ἅπαντα ἡμῖν ψευδὴ τὰ φαινόμενα , ἀλλὰ τινὲς εἰσι καὶ τούτων ὀρθαὶ ὑπολήψεις , ἣ ἐπιδείξαντα , ὅτι αὐταὶ τοιαῦται , ἣ τὰς μάλιστα δοκοῦσας ὀρθάς , ταύτας ληπτέον · ὡς ἀεὶ βεβαιοτέρας εἶναι δεῖ ἢ αἱ μέλλοισιν ἐξ ἐκείνων τῶν λόγων δεῖχθήσεσθαι . εἰ γὰρ καὶ εἰεν δύο δόξαι ὑπεναντίαι ἀλλήλαις , ὥσπερ οἴεται ( εἰ μὲν πολλά , γενέσθαι φησιν ἀνάγκην εἶναι ἐκ μὴ ὄντων · εἰ δὲ τοῦτο μὴ οἷόν τε , οὐκ εἶναι τὰ ὄντα πολλά · ἀγέννητον γὰρ ὃν , εἰ’ τι ἐστιν , ἀπειρον εἶναι . εἰ δ’ οὕτως , καὶ ἕν ) , ὁμοίως μὲν δὴ ἡμῖν ὁ(μολογουμένων ) ἀμφοτέρων π(ροτάσεων ) οὐδὲν μᾶλλον , ὅτι ἕν ἢ ὅτι πολλά , δεῖκνυται . εἰ δὲ βέβαιος μᾶλλον ἢ ἑτέρα , τἀπὸ ταύτης ἐμπεφανθέντα μᾶλλον δέδεικται . τυγχάνομεν δὲ ἔχοντες ἀμφοτέρας τὰς ὑπολήψεις ταύτας , καὶ ὡς ἂν οὐ γένοιτ’ ἂν οὐδὲν ἐκ μηδενός [ ὄντος ] <καὶ ὡς> πολλά τε καὶ κινούμενα [ μὲν ] ἐστι τὰ ὄντα . ἀμφοῖν δὲ πιστὴ μᾶλλον αὐτῇ , καὶ θάττον ἂν πρόοιντο πάντες ταύτης ἐκείνην τὴν δόξαν . ὡστ’ εἰ καὶ συμβαίνοι ἐναντίας εἶναι τὰς φάσεις , καὶ ἀδύνατον γίγνεσθαι τε ἐκ μὴ ὄντος καὶ μὴ πολλά εἶναι τὰ πράγματα , ἐλέγχοιτο μὲν ἂν
Lemmas: 974a καί ὅμοιος πάντῃ ἀκίνητος ἔρχομαι ὁ εἷς · οὐ γάρ ἄν κινέω μή εἰς τίς ὑποχωρέω . ὑποχωρέω δέ ἀνάγκη ἔρχομαι ἤτοι εἰς πλήρης εἄν ἢ εἰς κενός · οὗτος δέ ὁ μέν οὐ ἄν δέχομαι [ ὁ πλήρης ] , ὁ δέ οὐ ἔρχομαι οὐδείς [ ἢ ὁ κενός ] . τοιοῦτος δέ ὅς ὁ εἷς ἀνώδυνος τε καί ἀνάλγητος ὑμός · τε καί ἄνοσος ἔρχομαι , οὔτε μεταχωρέω θεάομαι οὔτε ἑτεροιόω εἶδος οὔτε μινυμαι ἄλλος · κατά πᾶς γάρ οὗτος πολύς τε ὁ εἷς γίγνομαι καί ὁ μή ὅς τεκνόω καί ὁ ὅς φθείρω ἀναγκάζω · οὗτος ὅδε ἀδύνατος ἔρχομαι . καί γάρ εἰμί ὁ μείγνυμι ὁ εἷς ἐκ πολύς λέγω , καί εἰμί πολύς τε καί κινέω εἰς ἀλλήλων ὁ πρᾶγμα , καί ἢ μίξις ἢ ὡς εἷς ἐν σύνθεσις εἰμί ὁ πλέω ἢ ὁ ἐπάλλαξις οἷος ἐπιπρόσθησις γίγνομαι ὁ μείγνυμι · ἐκεῖνος μέν ἄν διάσθηλα χωρίζω ἔρχομαι ὁ μείγνυμι , ἐπιπρόσθησις δέ σέω ἐν ὁ τρῖψις γίγνομαι ἄν ἕκαστος φανερός ἀφαιρέω ὁ πρῶτος ὁ ὑπό ἀλλήλων τίθημι ὁ μείγνυμι · ὅς οὐδέτερος συμβαίνω . διά οὗτος δέ ὁ τρόπος κἀν ἔρχομαι πολύς κἀν ἐγώ ὁράω φαίνω μόνος . ὥστε ἐπεί οὐ οἷος τε οὕτως , οὐδέ πολύς δυνατός ἔρχομαι ὁ εἰμί , ἀλλά οὗτος δοκέω οὐ ὀρθός . πολύς γάρ καί ἄλλος κατά ὁ αἴσθησις φαντάζω [ ἀπατάω ] · λόγος δέ οὐ εκείνος ἀείρω , οὗτος γίγνομαι , οὔτε πολύς ἔρχομαι ὁ ὅς , ἀλλά εἷς ἀδιόν τε καί ἤπειρος καί πάντῃ ὅμοιος αὐτός αὐτός . ἄρα οὖν δέω πρῶτος μή πᾶς λαμβάνω δόξα ἄρχω , ἀλλά ὁ μάλα ἔρχομαι βέβαιος ; ὡστε εἰμί μέν ἅπας ὁ δοκέω μή ὀρθός ὑπολαμβάνω , οὐδείς ὅσος προσήκω οὐδέ οὗτος προσχράομαι ὁ δόγμα , οὐ ἄν ποτέ οὐδείς γίγνομαι ἐκ μηδείς . εἷς γάρ τις εἰμί δόξα , καί αὐτός ὁ οὐ ὀρθός , ὅς ἐκ ὁ αἰσθάνομαι πως ἐπί πολύς πάντως ὑπολαμβάνω . εἰμί δέ μή ἅπας ἐγώ ψευδής ὁ φαίνω , ἀλλά τις εἰμί καί οὗτος ὀρθός ὑπόληψις , ὅς ἐπιδείκνυμι , ὅτι αὐτός τοιοῦτος , ὅς ὁ μάλιστα δοκέω ὀρθός , αὐτός λαμβάνω · ὡς ἀεί βέβαιος ἔρχομαι δέω ἢ ὁ μέλλος ἐκ ἐκεῖνος ὁ λόγος δείκνυμι . εἰμί γάρ καί ἄγω δύο δόξα ὑπεναντίος ἀλλήλων , ὥσπερ οἴομαι ( εἰμί μέν πολύς , γίγνομαι φημί ἀνάγκη ἔρχομαι ἐκ μή εἰμί · εἰμί δέ οὗτος μή οἷος τε , οὐ ἔρχομαι ὁ εἰμί πολύς · ἀγέννητος γάρ ὅς , εἰμί τίς εἰμί , ἤπειρος ἔρχομαι . εἰμί δέ οὕτως , καί εἷς ) , ὅμοιος μέν δή ἐγώ ὁμολογέω ) ἀμφότερος πρότασις ) οὐδείς μᾶλλον , ὅτι εἷς ἢ ὅτι πολύς , δείκνυμι . εἰμί δέ βέβαιος μᾶλλον ἢ ἕτερος , ἀπό οὗτος ἐμφαίνω μᾶλλον δείκνυμι . τυγχάνω δέ ἔχω ἀμφότερος ὁ ὑπόληψις αὐτός , καί ὡς ἄν οὐ γίγνομαι ἄν οὐδείς ἐκ μηδείς [ εἰμί ] καί ὁράω πολύς τε καί κινέω [ μέν ] εἰμί ὁ εἰμί . ἄμφω δέ πιστός μᾶλλον αὐτός , καί ταχύς ἄν προΐημι πᾶς οὗτος ἐκεῖνος ὁ δόξα . ὡστε εἰμί καί συμβαίνω ἐναντίος ἔρχομαι ὁ φάσις , καί ἀδύνατος γίγνομαι τε ἐκ μή εἰμί καί μή πολύς ἔρχομαι ὁ πρᾶγμα , ἐλέγχω μέν ἄν