ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
maximus-soph.dialexeis 9.2.e
Ποῦ τοίνυν ἡμῖν οἰχήσεται τὸ ἀθάνατον ὁμοῦ καὶ ἐμπαθές ; δεῖ γὰρ συστῆναι ἐξ ἀμφοῖν οὐσίαν κοινήν , κρείττονα μὲν ἀνθρώπου , θεοῦ δὲ ἐλάττονα , εἰ μέλλει ἔσεσθαι τῶν ἄκρων πρὸς ἄλληλα ἀναλογία ·
Lemmas: ποῦ τοίνυν ἐγώ οἴχομαι ὁ ἀθάνατος ὁμοῦ καί ἐμπαθής ; δέω γάρ συνίστημι ἐκ ἄμφω οὐσία κοινός , κρατύς μέν ἄνθρωπος , θεός δέ ἐλαχύς , εἰ μέλλω εἰμί ὁ ἄκρον πρός ἀλλήλων ἀναλογία ·
maximus-soph.dialexeis 9.2.f
δύο γὰρ πραγμάτων κεχωρισμένων τῇ φύσει , χωρισθήσεται καὶ ἡ ἐπιμιξία παντάπασιν , | ἐὰν μή τις κοινὸς ὅρος ἀμφότερα ὑποδέξηται .
Lemmas: δύο γάρ πρᾶγμα χωρίζω ὁ φύσις , χωρίζω καί ὁ ἐπιμιξία παντάπασι , | ἐάν μή τις κοινός ὅρος ἀμφότερος ὑποδέχομαι .
maximus-soph.dialexeis 9.3.a
Οἷον τὸ τοιόνδε λέγω · καλοῦμέν τι πῦρ ξηρόν τε ‖ καὶ θερμόν · ἐναντίον δὲ θερμῷ μὲν 〈 ψυχρόν , ξηρῷ δὲ ὑγρόν · ἀλλὰ μὴν καὶ ὕδωρ καλοῦμεν 〉 ψυχρὸν καὶ ὑγρόν · ἀδύνατον δὴ μεταβάλλειν πῦρ εἰς ὕδωρ , καὶ ὕδωρ εἰς πῦρ · οὔτε γὰρ ψυχρὸν εἰς θερμότητα , οὔτε ὑγρὸν εἰς ξηρότητα μεταβάλοι ἄν .
Lemmas: οἷος ὁ τοιόσδε λέγω · καλέω τις πῦρ ξηρός τε ‖ καί θερμός · ἐναντίος δέ θερμός μέν 〈 ψυχρός , ξηρός δέ ὑγρός · ἀλλά μήν καί ὕδωρ καλέω 〉 ψυχρός καί ὑγρός · ἀδύνατος δή μεταβάλλω πῦρ εἰς ὕδωρ , καί ὕδωρ εἰς πῦρ · οὔτε γάρ ψυχρός εἰς θερμότης , οὔτε ὑγρός εἰς ξηρότης μεταβάλλω ἄν .
maximus-soph.dialexeis 9.3.b
Οὕτω δὴ τὸν τούτων πόλεμον μετεχειρίσατο ἡ φύσις · ἔδωκεν αὐτοῖς ὥσπερ ἐκεχειροφόρον τὸν ἀέρα , ὃς λαβὼν παρὰ μὲν τοῦ πυρὸς τὴν θερμότητα , παρὰ δὲ τοῦ ὕδατος τὴν ὑγρότητα , συνεκέρασεν αὐτῶν καὶ συνῆψεν τὰς ὁμιλίας , καὶ γίνεται μεταβολὴ καὶ πρόσβασίς ποτε μὲν τοῦ πυρὸς εἰς ἀέρα , κατὰ θερμότητα · ἀπὸ δὲ τοῦ ἀέρος εἰς ὕδωρ , κατὰ ὑγρότητα .
Lemmas: οὕτως δή ὁ οὗτος πόλεμος μεταχειρίζω ὁ φύσις · δίδωμι αὐτός ὥσπερ ἐκεχειροφόρος ὁ ἀήρ , ὅς λαμβάνω παρά μέν ὁ πῦρ ὁ θερμότης , παρά δέ ὁ ὕδωρ ὁ ὑγρότης , συγκεράννυμι αὐτός καί συνάπτω ὁ ὁμιλία , καί γίγνομαι μεταβολή καί πρόσβασις ποτέ μέν ὁ πῦρ εἰς ἀήρ , κατά θερμότης · ἀπό δέ ὁ ἀήρ εἰς ὕδωρ , κατά ὑγρότης .
maximus-soph.dialexeis 9.3.c
Πάλιν αὖ ἀὴρ θερμόν τε καὶ ὑγρόν , γῆ δὲ ψυχρόν τε καὶ ξηρόν · ἐναντίον δὲ ξηρότης μὲν ὑγρότητι , ψυχρότης δὲ θερμότητι · οὐκ ἄν οὖν μετέβαλέν ποτε ἀὴρ εἰς γῆν , ὅτι μὴ τῆς φύσεως καὶ τούτοις δούσης τὴν τοῦ ὕδατος οὐσίαν , διαιτῶσάν τε αὐτὰ καὶ ξυνάγουσαν , παρὰ μὲν ἀέρος λαβοῦσαν τὴν ὑγρότητα , παρὰ δὲ γῆς τὴν ψυχρότητα .
Lemmas: πάλιν αὖ ἀήρ θερμός τε καί ὑγρός , γῆ δέ ψυχρός τε καί ξηρός · ἐναντίος δέ ξηρότης μέν ὑγρότης , ψυχρότης δέ θερμότης · οὐ ἄν οὖν μεταβάλλω ποτέ ἀήρ εἰς γῆ , ὅτι μή ὁ φύσις καί οὗτος δίδωμι ὁ ὁ ὕδωρ οὐσία , διαιτάω τε αὐτός καί συνάγω , παρά μέν ἀήρ λαμβάνω ὁ ὑγρότης , παρά δέ γῆ ὁ ψυχρότης .
maximus-soph.dialexeis 9.3.d
DΣκόπει δὴ τὸ πᾶν οὕτως συγκεφαλαιωσάμενος βραχεῖ λόγῳ · ἐπειδὴ ἕκαστον τούτων ἀνὰ δύο συνέστηκεν φύσεων ἐναντίων , ὧν ἀεὶ τὴν ἑτέραν ἀφαιρῶν μοῖραν , προστιθεὶς τῶν ἔπειτα τῇ ἑτέρᾳ , καθʼ ἥμισυ μὲν χωρίζεις ἑκατέρου ἑκάτερον , καθʼ ἥμισυ δὲ συντάττεις ἑκατέρῳ ἑκάτερον , τοῦτον τὸν τρόπον τὰ ἐναντία ἀλλήλοις ἄμικτα ὄντα κοινωνεῖ ὅμως , καὶ ἀνακίρνανται καὶ πῦρ ἀέρι κατὰ θερμότητα , καὶ ἀὴρ ὕδατι κατὰ ὑγρότητα , καὶ ὕδωρ γῇ κατὰ ψυχρότητα , καὶ γῆ πυρὶ κατὰ ξηρότητα · οὕτω κἀνταῦθα κοινωνεῖ θεὸς μὲν δαίμονι κατὰ τὸ ἀθάνατον , δαίμων δὲ ἀνθρώπῳ κατὰ τὸ ἐμπαθές , | ἄνθρωπος θηρίῳ κατὰ τὸ αἰσθητικόν , θηρίον φυτῷ κατὰ τὸ ἔμψυχον .
Lemmas: Σκόπης δή ὁ πᾶς οὕτως συγκεφαλαιόω βραχύς λόγος · ἐπειδή ἕκαστος οὗτος ἀνά δύο συνίστημι φύσις ἐναντίος , ὅς ἀεί ὁ ἕτερος ἀφαιρέω μοῖρα , προστίθημι ὁ ἔπειτα ὁ ἕτερος , κατά ἥμισυς μέν χωρίζω ἑκάτερος ἑκάτερος , κατά ἥμισυς δέ συντάσσω ἑκάτερος ἑκάτερος , οὗτος ὁ τρόπος ὁ ἐναντίος ἀλλήλων ἄμικτος εἰμί κοινωνέω ὅμως , καί ἀνακίρναμαι καί πῦρ ἀήρ κατά θερμότης , καί ἀήρ ὕδωρ κατά ὑγρότης , καί ὕδωρ γῆ κατά ψυχρότης , καί γῆ πῦρ κατά ξηρότης · οὕτως ἐνταῦθα κοινωνέω θεός μέν δαίμων κατά ὁ ἀθάνατος , δαίμων δέ ἄνθρωπος κατά ὁ ἐμπαθής , | ἄνθρωπος θηρίον κατά ὁ αἰσθητικός , θηρίον φυτόν κατά ὁ ἔμψυχος .
maximus-soph.dialexeis 9.4.a
Εἰ δὲ βούλει , καὶ τὴν οἰκονομίαν τοῦ σώματος θέασαι , ὡς οὐδὲ ἐνταῦθα ἡ φύσις μεταπηδᾷ ἀθρόως , ἀλλὰ καὶ ταύτῃ μεσοτήτων τινῶν δεῖ πρὸς τὴν χειραγωγίαν τῆς κράσεως τῶν σωμάτων · θρὶξ γάρ που καὶ ὄνυξ ὀστοῦ μαλακώτερον , καὶ νεύρου ἀραιότερον , καὶ αἵματος ξηρότερον , καὶ σαρκὸς τραχύτερον ·
Lemmas: εἰ δέ βούλομαι , καί ὁ οἰκονομία ὁ σῶμα θεάομαι , ὡς οὐδέ ἐνταῦθα ὁ φύσις μεταπηδάω ἀθρόος , ἀλλά καί οὗτος μεσότης τις δέω πρός ὁ χειραγωγία ὁ κρᾶσις ὁ σῶμα · θρίξ γάρ που καί ὄνυξ ὀστέον μαλακός , καί νεῦρον ἀραῖος , καί αἷμα ξηρός , καί σάρξ τραχύς ·
maximus-soph.dialexeis 9.4.b
συνελόντι δὲ εἰπεῖν , παντὶ χρήματι , ἐν ᾧ τὸ ἡρμοσμένον καὶ τεταγμένον , μεσότητος δεῖ , ἐν φωναῖς , ἐν χρόαις , ἐν χυμοῖς , ἐν σώμασιν , ἐν ῥυθμοῖς , ἐν σχήμασιν , ἐν πάθεσιν , ἐν λόγοις . Κἶεν ·
Lemmas: συναιρέω δέ λέγω , πᾶς χρῆμα , ἐν ὅς ὁ ἁρμόζω καί τάσσω , μεσότης δέω , ἐν φωνή , ἐν χροιά , ἐν χυμός , ἐν σῶμα , ἐν ῥυθμός , ἐν σχῆμα , ἐν πάθος , ἐν λόγος . κίω ·
maximus-soph.dialexeis 9.4.c
οὕτω τούτων ἐχόντων , εἰ μὲν θεὸς ἀπαθὴς καὶ ἀθάνατος , ὁ δὲ ἄνθρωπος θνητός τε καὶ ἐμπαθής , ἀνάγκη τὸ διὰ μέσου τούτων ἢ ἀπαθὲς θνητὸν εἶναι , ἢ ἀθάνατον ἐμπαθές · ὧν τὸ μὲν ἀδύνατον , οὐ γὰρ ἂν ξυνέλθοι ποτὲ οὐδὲ ὁμολογήσαι τῷ θνητῷ τὸ ἀπαθές ·
Lemmas: οὕτως οὗτος ἔχω , εἰ μέν θεός ἀπαθής καί ἀθάνατος , ὁ δέ ἄνθρωπος θνητός τε καί ἐμπαθής , ἀνάγκη ὁ διά μέσος οὗτος ἤ ἀπαθής θνητός εἰμί , ἤ ἀθάνατος ἐμπαθής · ὅς ὁ μέν ἀδύνατος , οὐ γάρ ἄν συνέρχομαι ποτέ οὐδέ ὁμολογέω ὁ θνητός ὁ ἀπαθής ·
maximus-soph.dialexeis 9.4.d
λείπεται δὴ τὴν δαιμόνων φύσιν ἐμπαθῆ τε εἶναι καὶ ἀθάνατον , ἵνα τοῦ μὲν ἀθανάτο κοινωνῇ τῷ θεῷ , τοῦ δὲ ἐμπαθοῦς τῷ ἀνθρώπῳ .
Lemmas: λείπω δή ὁ δαίμων φύσις ἐμπαθής τε εἰμί καί ἀθάνατος , ἵνα ὁ μέν Αθανάτος κοινωνέω ὁ θεός , ὁ δέ ἐμπαθής ὁ ἄνθρωπος .
maximus-soph.dialexeis 9.5.a
Πῶς οὖν καὶ ἐμπαθὲς καὶ ἀθάνατον τὸ δαιμόνιον γένος , ὥρα λέγειν · καὶ πρῶτον γε περὶ τοῦ ἀθανάτου .
Lemmas: πῶς οὖν καί ἐμπαθής καί ἀθάνατος ὁ δαιμόνιος γένος , ὥρα λέγω · καί πρῶτος γε περί ὁ ἀθάνατος .
maximus-soph.dialexeis 9.5.b
Τὸ φθειρόμενον πᾶν ἢ τρέπεται , ἢ διαλύεται , ἢ τήκεται , ἢ κόπτεται , ἢ ῥήγνυται , ἢ μεταβάλλει · ἢ διαλύεται , ὡς πηλὸς ὑπὸ ὕδατος · ἢ ῥήγνυται , ὡς ὑπὸ ἀρότρου γῆ · ἢ τήκεται , ὡς ὑπὸ ἡλίου κηρός · ἢ κόπτεται , ὡς ὑπὸ σιδήρου φυτόν · ἢ μεταβάλλει καὶ τρέπε‖ται , ὡς ὕδωρ εἰς ἀέρα , καὶ ἀὴρ εἰς πῦρ .
Lemmas: ὁ φθείρω πᾶς ἤ τρέπω , ἤ διαλύω , ἤ τήκω , ἤ κόπτω , ἤ ῥήγνυμι , ἤ μεταβάλλω · ἤ διαλύω , ὡς πηλός ὑπό ὕδωρ · ἤ ῥήγνυμι , ὡς ὑπό ἄροτρον γῆ · ἤ τήκω , ὡς ὑπό ἥλιος κηρός · ἤ κόπτω , ὡς ὑπό σίδηρος φυτόν · ἤ μεταβάλλω καί τρέπω , ὡς ὕδωρ εἰς ἀήρ , καί ἀήρ εἰς πῦρ .
maximus-soph.dialexeis 9.5.c
Δεῖ δὴ τὴν οὐσίαν τοῦ δαιμονίου , εἰ μέλλει ἔσεσθαι ἀθάνατος , μὴ διαλύεσθαι , μὴ σκεδάννυσθαι , μὴ τρέπεσθαι , μὴ ῥήγνυσθαι καὶ μεταβάλλειν , μὴ κόπτεσθαι · εἰ γὰρ πείσεταί τι τούτων , ἀπολεῖ τὸ ἀθάνατον .
Lemmas: δέω δή ὁ οὐσία ὁ δαιμόνιον , εἰ μέλλω εἰμί ἀθάνατος , μή διαλύω , μή σκεδάννυμι , μή τρέπω , μή ῥήγνυμι καί μεταβάλλω , μή κόπτω · εἰ γάρ πάσχω τις οὗτος , ἀπόλλυμι ὁ ἀθάνατος .
maximus-soph.dialexeis 9.5.d
Πῶς δʼ ἂν καὶ πάθοι , εἴπέρ ἐστιν τὸ δαιμόνιον | αὐτὸ ψυχὴ ἀποδυσαμένη τὸ σῶμα ; ἣ γὰρ καὶ τῷ σώματι τῷ φύσει φθειρομένῳ παρέχει τὸ μὴ φθείρεσθαι ἡνίκʼ ἂν αὐτῷ συνῇ , πολλοῦ γε δεῖ φθαρῆναι αὐτῇ .
Lemmas: πῶς δέ ἄν καί πάσχω , εἴπερ εἰμί ὁ δαιμόνιον | αὐτός ψυχή ἀποδύω ὁ σῶμα ; ὁ γάρ καί ὁ σῶμα ὁ φύσις φθείρω παρέχω ὁ μή φθείρω ἡνίκα ἄν αὐτός συνέρχομαι , πολύς γε δέω φθείρω αὐτός .
maximus-soph.dialexeis 9.5.e
Ἐν γοῦν τῇ συστάσει τὸ μὲν σῶμα συνέχεται , ἡ δὲ ψυχὴ συνέχει · εἰ δὲ καὶ τὴν ψυχὴν ἕτερόν τι συνέχει , ἀλλὰ μὴ αὐτὴ αὑτήν , τί τοῦτο ἔσται , καὶ τίς ἂν ἐπινοήσαι ψυχὴν
Lemmas: ἐν γοῦν ὁ σύστασις ὁ μέν σῶμα συνέχω , ὁ δέ ψυχή συνέχω · εἰ δέ καί ὁ ψυχή ἕτερος τις συνέχω , ἀλλά μή αὐτός ἑαυτοῦ , τίς οὗτος εἰμί , καί τίς ἄν ἐπινοέω ψυχή
maximus-soph.dialexeis 9.5.f
ψυχῆς ; Ὅταν γὰρ ἕτερον ὑφʼ ἑτέρου σώζηται συνεχόμενον , ἀνάγκη που παύσασθαι τὴν συνοχὴν ἐπὶ πρᾶγμα προελθοῦσαν συνέχον μὲν ἄλλο , συνεχόμενον δὲ ὑφʼ ἑαυτοῦ · εἰ δὲ μή , ποῖ στήσεται ὁ λογισμὸς προϊὼν εἰς ἄπειρον ;
Lemmas: ψυχή ; ὅταν γάρ ἕτερος ὑπό ἕτερος σῴζω συνέχω , ἀνάγκη που παύω ὁ συνοχή ἐπί πρᾶγμα προέρχομαι συνέχω μέν ἄλλος , συνέχω δέ ὑπό ἑαυτοῦ · εἰ δέ μή , ποῖ ἵστημι ὁ λογισμός προέρχομαι εἰς ἄπειρος ;
maximus-soph.dialexeis 9.5.g
οἷον εἰ ξυνείη τις ὁλκάδα ἐν κλύδωνι ἐκ πέτρας ποθὲν καθωρμισμένην διὰ πολλῶν κάλων . ὧν ἕτερον ἐξ ἑτέρου συνεχόμενον τῇ ξυνδέσει τελευτᾷ ἐπὶ τὴν πέτραν , χρῆμα ἑστὸς καὶ ἑδραῖον .
Lemmas: οἷος εἰ σύνειμι τις ὁλκάς ἐν κλύδων ἐκ πέτρα ποθεν καθορμίζω διά πολύς κάλως . ὅς ἕτερος ἐκ ἕτερος συνέχω ὁ σύνδεσις τελευτάω ἐπί ὁ πέτρα , χρῆμα ἵστημι καί ἑδραῖος .
maximus-soph.dialexeis 9.6.a
Τοιοῦτον ἡ ψυχή · σῶμα ἐν σάλῳ ἀεὶ καὶ κλύδωνι νηχόμενον καὶ κραδαινόμενον καὶ σειόμενον συνέχει αὐτή , καὶ καθορμίζει , καὶ ἵστησιν · ἐπειδὰν δὲ ἀποκάμῃ τὰ νεῦρα ταυτί , καὶ τὸ πνεῦμα , καὶ τὰ ἄλλα τὰ ὥσπερ καλώδια , ἐξ ὧν τέως προσώρμιστο τῇ ψυχῇ τὸ σῶμα , τὸ μὲν ἐφθάρη καὶ κατὰ βυθοῦ ᾤχετο , αὐτὴ δὲ ἐφʼ ἑαυτῆς ἐκνηξαμένη συνέχει τε αὑτὴν καὶ ἵδρυται .
Lemmas: τοιοῦτος ὁ ψυχή · σῶμα ἐν σάλος ἀεί καί κλύδων νήχω καί κραδαίνω καί σείω συνέχω αὐτός , καί καθορμίζω , καί ἵστημι · ἐπειδάν δέ ἀποκάμνω ὁ νεῦρον οὗτος , καί ὁ πνεῦμα , καί ὁ ἄλλος ὁ ὥσπερ καλώδιον , ἐκ ὅς τέως προσορμίζομαι ὁ ψυχή ὁ σῶμα , ὁ μέν φθείρω καί κατά βυθός οἴχομαι , αὐτός δέ ἐπί ἑαυτοῦ ἐκνήχομαι συνέχω τε ἑαυτοῦ καί ἱδρύω .
maximus-soph.dialexeis 9.6.b
Καὶ καλεῖται ἡ τοιαύτη ψυχὴ δαίμων ἤδη , θρέμμα αἰθέριον , μετοικισθὲν ἐκ γῆς ἐκεῖ · ὥσπερ ἐκ βαρβάρων εἰς Ἕλληνας , καὶ ἐξ ἀνόμου καὶ τυραννουμένης καὶ στασιωτικῆς πόλεως εἰς εὐνομουμένην καὶ βασιλευομένην καὶ εἰρηνικὴν πόλιν .
Lemmas: καί καλέω ὁ τοιοῦτος ψυχή δαίμων ἤδη , θρέμμα αἰθέριος , μετοικίζω ἐκ γῆ ἐκεῖ · ὥσπερ ἐκ βάρβαρος εἰς Ἕλλην , καί ἐκ ἄνομος καί τυραννεύω καί στασιωτικός πόλις εἰς εὐνομέομαι καί βασιλεύω καί εἰρηνικός πόλις .
maximus-soph.dialexeis 9.6.c
Ἐγγύτατα γάρ μοι δοκεῖ ἔχειν τὸ γιγνόμενον Ὁμηρικῇ εἰκόνι · οἷον φασὶν ἐκείνῳ χαλκεῦσαι τὸν Ἥφαιστον ἐπὶ χρυσῆς ἀσπίδος πόλεις δύο · ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τʼ ἔσαν , εἰλαπίναι τε , καὶ χοροί , καὶ παιᾶνες , καὶ δᾳδουχίαι · ἐν δὲ τῇ πόλεμοι , καὶ στάσεις , καὶ ἁρπαγαί , | καὶ μάχαι , καὶ ὀλολυγαί , καὶ οἰμωγαί , καὶ στόνοι .
Lemmas: ἐγγύς γάρ ἐγώ δοκέω ἔχω ὁ γίγνομαι Ὁμηρικός εἰκών · οἷος φημί ἐκεῖνος χαλκεύω ὁ Ἥφαιστος ἐπί χρύσεος ἀσπίς πόλις δύο · ἐν ὁ μέν ἄρα γάμος τε εἰμί , εἰλαπίνη τε , καί χορός , καί Παιάν , καί δᾳδουχία · ἐν δέ ὁ πόλεμος , καί στάσις , καί ἁρπαγή , | καί μάχη , καί ὀλολυγή , καί οἰμωγή , καί στόνος .
maximus-soph.dialexeis 9.6.d
Τοῦτο δύναται καὶ γῆ πρὸς αἰθέρα · ὁ μὲν γὰρ εἰρηναῖόν τι χρῆμα , καὶ παιάνων μεστὸν καὶ θείων χορῶν , ἡ δὲ πολυφωνίας καὶ πολυεργίας καὶ διαφωνίας .
Lemmas: οὗτος δύναμαι καί γῆ πρός αἰθήρ · ὁ μέν γάρ εἰρηναῖος τις χρῆμα , καί παιάν μεστός καί θεῖος χορός , ὁ δέ πολυφωνία καί πολυεργία καί διαφωνία .
maximus-soph.dialexeis 9.6.e
Ἐπειδὰν γὰρ ἀπαλλαγῇ ψυχὴ ἐνθένδε ἐκεῖσε , ἀποδυσαμένη τὸ σῶμα , καὶ καταλιποῦσα αὐτὸ τῇ γῆ φθαρησόμενον τῷ αὐτοῦ χρόνῳ καὶ νόμῳ , δαίμων τʼ ἀνθρώπου , ἐποπτεύει μὲν αὕτη τὰ οἰκεῖα θεάματα καθαροῖς τοῖς ὀφθαλμοῖς , μήτε ὑπὸ σαρκῶν ἐπιπροσθουμένη , μήτε ὑπὸ χρωμάτων ἐπιταραττομένη , μήτε ὑπὸ σχημάτων παντοδαπῶν συγχεομένη , μήτε ὑπὸ ἀέρος θολεροῦ διατειχιζομένη , ἀλλὰ αὐτὸ κάλλος , αὐτοῖς ὀφθαλμοῖς ὁρῶσα καὶ γανυμένη ·
Lemmas: ἐπειδάν γάρ ἀπαλλάσσω ψυχή ἐνθένδε ἐκεῖσε , ἀποδύω ὁ σῶμα , καί καταλείπω αὐτός ὁ γῆ φθείρω ὁ αὐτός χρόνος καί νόμος , δαίμων τε ἄνθρωπος , ἐποπτεύω μέν οὗτος ὁ οἰκεῖος θέαμα καθαρός ὁ ὀφθαλμός , μήτε ὑπό σάρξ ἐπιπροσθέω , μήτε ὑπό χρῶμα ἐπιταράσσω , μήτε ὑπό σχῆμα παντοδαπής συγχέω , μήτε ὑπό ἀήρ θολερός διατειχίζω , ἀλλά αὐτός κάλλος , αὐτός ὀφθαλμός ὁράω καί γάνυμαι ·
maximus-soph.dialexeis 9.6.f
οἰκτείρουσα μὲν αὑτὴν τοῦ πρόσθεν βίου , μακαρίζουσα δὲ τοῦ παρόντος · οἰκτείρουσα δὲ καὶ τὰς συγγενεῖς ψυχάς , αἳ περὶ γῆν στρέφονται ἔτι , καὶ ὑπὸ ‖ φιλανθρωπίας ἐθέλουσα αὐταῖς συναγελάζεσθαι , καὶ ἐπανορθοῦν σφαλλομένας .
Lemmas: οἰκτίρω μέν ἑαυτοῦ ὁ πρόσθεν βίος , μακαρίζω δέ ὁ πάρειμι · οἰκτίρω δέ καί ὁ συγγενής ψυχή , ὅς περί γῆ στρέφω ἔτι , καί ὑπό ‖ φιλανθρωπία ἐθέλω αὐτός συναγελάζομαι , καί ἐπανορθόω σφάλλω .
maximus-soph.dialexeis 9.6.g
Προστέτακται δὲ αὐτῇ ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἐπιφοιτᾶν τὴν γῆν , καὶ ἀναμίγνυσθαι πάσῃ μὲν ἀνδρῶν φύσει , πάσῃ δὲ ἀνθρώπων τύχῃ καὶ γνώμῃ καὶ τέχνῃ · καὶ τοῖς μὲν χρηστοῖς συνεπιλαμιβάνειν , τοῖς δὲ ἀδικουμένοις τιμωρεῖν , τοῖς δὲ ἀδικοῦσιν προστιθέναι τὴν δίκην .
Lemmas: προστάσσω δέ αὐτός ὑπό ὁ θεός ἐπιφοιτάω ὁ γῆ , καί ἀναμείγνυμι πᾶς μέν ἀνήρ φύσις , πᾶς δέ ἄνθρωπος τύχη καί γνώμη καί τέχνη · καί ὁ μέν χρηστός συνεπιλαμβάνω , ὁ δέ ἀδικέω τιμωρέω , ὁ δέ ἀδικέω προστίθημι ὁ δίκη .
maximus-soph.dialexeis 9.7.a
Ἀλλʼ οὐχὶ δαιμόνων πᾶς πάντα δρᾷ , ἀλλʼ αὐτοῖς διακέκριται κἀκεῖ τὰ ἔργα , ἄλλο ἄλλῳ .
Lemmas: ἀλλά οὐ δαίμων πᾶς πᾶς δράω , ἀλλά αὐτός διακρίνω ἐκεῖ ὁ ἔργον , ἄλλος ἄλλος .
maximus-soph.dialexeis 9.7.b
Καὶ τοῦτό ἐστιν ἀμέλει τὸ ἐμπαθές , ᾧ ἐλαττοῦται δαίμων θεοῦ . Ὡς γὰρ εἶχον φύσεως , ὅτε περὶ γῆν ἦσαν , οὐκ ἐθέλουσιν ταύτης παντάπασιν ἀπαλλάττεσθαι · ἀλλὰ καὶ Ἀσκληπιὸς ἰᾶται νῦν , καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἰσχυρίζεται , καὶ Διόνυσος βακχεύει , καὶ Ἀμφίλοχος μαντεύεται , καὶ οἱ Διόσκουροι ναυτίλλονται , καὶ Μίνως δικάζει , καὶ Ἀχιλλεὺς ὁπλί | ζεται .
Lemmas: καί οὗτος εἰμί ἀμέλει ὁ ἐμπαθής , ὅς ἐλασσόω δαίμων θεός . ὡς γάρ ἔχω φύσις , ὅτε περί γῆ εἰμί , οὐ ἐθέλω οὗτος παντάπασι ἀπαλλάσσω · ἀλλά καί Ἀσκληπιός ἰάομαι νῦν , καί ὁ Ἡρακλῆς ἰσχυρίζομαι , καί Διόνυσος Βακχεύω , καί Ἀμφίλοχος μαντεύομαι , καί ὁ Διόσκοροι ναυτίλλομαι , καί Μίνως δικάζω , καί Ἀχιλλεύς ὁπλίς | ζω .
maximus-soph.dialexeis 9.7.c
Ἀχιλλεὺς νῆσον οἰκεῖ εὐθὺ Ἴσιρου κατὰ τὴν Ποντικὴν θάλατταν , Ἀχιλλέως ναός , καὶ βωμοὶ Ἀχιλλέως · καὶ ἑκὼν μὲν οὐκ ἄν τις προσέλθοι , ὅτι μὴ θύσων · θύσας δέ , ἐπιβαίνει τῆς νεώς .
Lemmas: Ἀχιλλεύς νῆσος οἰκέω εὐθύς ισιροος κατά ὁ Ποντικός θάλασσα , Ἀχιλλεύς ναός , καί βωμός Ἀχιλλεύς · καί ἑκών μέν οὐ ἄν τις προσέρχομαι , ὅτι μή θύω · θύω δέ , ἐπιβαίνω ὁ ναῦς .
maximus-soph.dialexeis 9.7.d
Εἶδον ἤδη ναῦται πολλάκις ἄνδρα ἠΐθεον , ξανθὸν τὴν κόμην , πηδῶντα ἐν ὅπλοις · τὰ ὅπλα χρυσᾶ ·
Lemmas: ὁράω ἤδη ναύτης πολλάκις ἀνήρ ἠίθεος , ξανθός ὁ κόμη , πηδάω ἐν ὅπλον · ὁ ὅπλον χρύσεος ·
maximus-soph.dialexeis 9.7.e
οἱ δὲ εἶδον μὲν οὐδαμῶς , ἤκουσαν δὲ παιωνίζοντος ·
Lemmas: ὁ δέ ὁράω μέν οὐδαμῶς , ἀκούω δέ παιωνίζω ·
maximus-soph.dialexeis 9.7.f
οἱ δὲ καὶ εἶδον καὶ ἤκουσαν.Ἤδη δέ τις καὶ κατέδαρθεν ἄκων ἐν
Lemmas: ὁ δέ καί ὁράω καί ἤκουσαν.Ἤδη δέ τις καί καταδαρθάνω ἄκων ἐν
maximus-soph.dialexeis 9.7.g
τῇκαὶ αὐτὸν Ἀχιλλεὺς ἀνίστησιν , καὶ ἐπὶ σκηνὴν ἄγει , καὶ εὐωχεῖ · ὁ Πάτροκλος ᾠνοχόει , Ἀχιλλεὺς ἐκιθάριζεν , παρεῖναι δὲ ἔφη καὶ τὴν Θέτιν , καὶ ἄλλων δαιμόνων χορόν .
Lemmas: τίκα αὐτός Ἀχιλλεύς ἀνίστημι , καί ἐπί σκηνή ἄγω , καί εὐωχέω · ὁ Πάτροκλος οἰνοχοεύω , Ἀχιλλεύς κιθαρίζω , πάρειμι δέ φημί καί ὁ Θέτις , καί ἄλλος δαίμων χορός .
maximus-soph.dialexeis 9.7.h
Ὁ δὲ Ἕκτωρ κατὰ χώραν μένει , ὡς ὁ Ἰλιέων λόγος , καὶ φαντάζεται πηδῶν ἅμα τὸ πεδίον , καὶ ἀστράπτων .
Lemmas: ὁ δέ Ἕκτωρ κατά χώρα μένω , ὡς ὁ Ἰλιεύς λόγος , καί φαντάζω πηδάω ἅμα ὁ πεδίον , καί ἀστράπτω .
maximus-soph.dialexeis 9.7.i
Ἐγὼ δὲ τὸν μὲν Ἀχιλλέα οὐκ εἶδον , οὐδὲ τὸν Ἕκτορα εἶδον · εἶδον δὲ καὶ Διοσκούρους ἐπὶ νεώς , ἀστέρας λαμπρούς , ἰθύνοντας τὴν ναῦν χειμαζομένην εἶδον καὶ τὸν Ἀσκληπιόν , ἀλλʼ οὐχὶ ὄναρ · εἶδον καὶ τὸν Ἡρακλέα , ἀλλʼ ὕπαρ .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ μέν Ἀχιλλεύς οὐ ὁράω , οὐδέ ὁ Ἕκτωρ ὁράω · ὁράω δέ καί Διόσκοροι ἐπί ναῦς , ἀστήρ λαμπρός , ἰθύνω ὁ ναῦς χειμάζω ὁράω καί ὁ Ἀσκληπιός , ἀλλά οὐ ὄναρ · ὁράω καί ὁ Ἡρακλῆς , ἀλλά ὕπαρ .
maximus-soph.dialexeis 10
Εἰ αἱ μαθήσεις ἀναμνήσεις .
Lemmas: εἰ ὁ μάθησις ἀνάμνησις .
maximus-soph.dialexeis 10.1.a
Ἀφίκετό ποτε Ἀθήναζε Κρὴς ἀνήρ , ὄνομα Ἐπιμενίδης , κομίζων λόγον , οὑτωσὶ ῥηθέντα , πιστεύεσθαι χαλεπόν ·
Lemmas: ἀφικνέομαι ποτέ Ἀθήναζε Κρής ἀνήρ , ὄνομα Ἐπιμενίδης , κομίζω λόγος , οὕτως λέγω , πιστεύω χαλεπός ·
maximus-soph.dialexeis 10.1.b
ἐν τοῦ Διὸς τοῦ Δικταίου τῷ ἄντρῳ κείμενος ὕπνῳ βαθεῖ ἔτη συχνά , ὄναρ ἔφη ἐντυχεῖν αὐτὸς θεοῖς καὶ θεῶν λόγοις , καὶ ἀληθείᾳ , καὶ δίκη .
Lemmas: ἐν ὁ Ζεύς ὁ Δικταῖος ὁ ἄντρον κεῖμαι ὕπνος βαθύς ἔτος συχνός , ὄναρ φημί ἐντυγχάνω αὐτός θεός καί θεός λόγος , καί ἀλήθεια , καί δίκη .
maximus-soph.dialexeis 10.1.c
Τοιαῦτα ἄττα διαμυθολογῶν ᾐνίττετο , οἶμαι , ὁ Ἐπιμενίδης , ὡς ἄρα ὁ ἐν γῇ βίος ταῖς τῶν ἀνθρώπω ψυχαῖς ὀνείρατι ἔοικεν μακρῷ καὶ πολυετεῖ .
Lemmas: τοιοῦτος τις διαμυθολογέω αἰνίσσομαι , οἴομαι , ὁ Ἐπιμενίδης , ὡς ἄρα ὁ ἐν γῆ βίος ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή ὄνειρος ἔοικα μακρός καί πολυετής .
maximus-soph.dialexeis 10.1.d
Πιθα νώτερος δʼ ἦν ἂν καὶ τὰ Ὁμήρου ἔπη προστιθεὶς τῷ αὐτοῦ λόγῳ , ἃ περὶ ὀνείρων ἐκεῖνος .
Lemmas: πίθη νώτερος δέ εἰμί ἄν καί ὁ Ὅμηρος ἔπος προστίθημι ὁ ἑαυτοῦ λόγος , ὅς περί ὄνειρος ἐκεῖνος .
maximus-soph.dialexeis 10.1.e
Λέγει γάρ που Ὅμηρος ( υ 562 ) δύο εἶναι πύλας ἀμενηνῶν ὀνείρων , τὴν μὲν ἐξ ἐλέφαντος , τὴν δὲ ἐκ κεράτων · τοὺς μὲν οὖν διὰ κεράτων ἰόντας ἀτρεκεῖς τε εἶναι καὶ πιθανοὺς πιστεύεσθαι · τοὺς δὲ ἑτέρους σφαλερούς , καὶ ἀπατεῶνας , καὶ μηδὲν ὕπαρ ἐπὶ τὴν ψυχὴν φέροντας . Ταύτῃ τοι ἔτεινεν καὶ ὁ Ἐπι ‖ μενίδου εἴτε μῦθος εἴτε καὶ ἀληθὴς λόγος . Ἐνύπνιον γάρ τι ἐστὶν ἀτεχνῶς οὑτοσὶ ὁ δεῦρο βίος , καθʼ ὃν ἡ ψυχὴ κατορωρυγμένη ἐν σώματι ὑπὸ κόρου καὶ πλησμονῆς μόγις πως ὀνειρώττει τὰ ὄντα .
Lemmas: λέγω γάρ που Ὅμηρος ( ὗς 562 ) δύο εἰμί πύλη ἀμενηνός ὄνειρος , ὁ μέν ἐκ ἐλέφας , ὁ δέ ἐκ κέρας · ὁ μέν οὖν διά κέρας ἔρχομαι ἀτρεκής τε εἰμί καί πιθανός πιστεύω · ὁ δέ ἕτερος σφαλερός , καί ἀπατεών , καί μηδείς ὕπαρ ἐπί ὁ ψυχή φέρω . ταύτῃ τοι τείνω καί ὁ ἐπι ‖ Μενίδου εἴτε μῦθος εἴτε καί ἀληθής λόγος . ἐνύπνιον γάρ τις εἰμί ἄτεχνος οὗτος ὁ δεῦρο βίος , κατά ὅς ὁ ψυχή κατορύσσω ἐν σῶμα ὑπό κόρος καί πλησμονή μόγις πως ὀνειρώσσω ὁ εἰμί .
maximus-soph.dialexeis 10.1.g
Ἔρχονται δὲ ταῖς μὲν τῶν πολλῶν ψυχαῖς ὄνειροι δἰ ἐλεφαντίνων πυλῶν · εἰ δέ που τίς ἐστιν καθαρὰ ψυχὴ καὶ νηφάλιος , καὶ ὀλίγα ὑπὸ τοῦ δεῦρο κάρου καὶ τῆς πλησμονῆς ἐπιταραττομένη , εἰκός που ταύτῃ διʼ ἑτέρων ἰόντα ἀπαντᾶν ὀνείρατα σαφῆ καὶ διακεκριμένα καὶ ἐγγύτατα τῷ ἀληθεῖ . Οὗτος ἦν ὁ Ἐπιμενίδου ὕπνος .
Lemmas: ἔρχομαι δέ ὁ μέν ὁ πολύς ψυχή ὄνειρος διά ἐλεφάντινος πύλη · εἰ δέ που τις εἰμί καθαρός ψυχή καί νηφάλιος , καί ὀλίγος ὑπό ὁ δεῦρο κάρον καί ὁ πλησμονή ἐπιταράσσω , ἔοικα που οὗτος διά ἕτερος ἔρχομαι ἀπαντάω ὄνειρος σαφής καί διακρίνω καί ἐγγύς ὁ ἀληθής . οὗτος εἰμί ὁ Ἐπιμενίδης ὕπνος .
maximus-soph.dialexeis 10.2.a
Πυθαγόρας δὲ ὁ Σάμιος πρῶτος ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐτόλμησεν εἰπεῖν , ὅτι αὐτῷ τὸ μὲν σῶμα τεθνήξεται , ἡ δὲ ψυχὴ ἀναπτᾶσα οἰχήσεται ἀθανὴς καὶ ἀγήρως ·
Lemmas: Πυθαγόρας δέ ὁ Σάμιος πρῶτος ἐν ὁ Ἕλλην τολμάω λέγω , ὅτι αὐτός ὁ μέν σῶμα θνῄσκω , ὁ δέ ψυχή ἀναπέτομαι οἴχομαι ἀθανής καί ἀγήραος ·
maximus-soph.dialexeis 10.2.b
καὶ γὰρ εἶναι αὐτήν , πρὶν ἥκειν δεῦρο . Ἐπίστευον δὲ αὐτῷ οἱ ἄνθρωποι ταῦτα λέγοντι , καὶ ὅτι ἤδη πρότερον γένοιτο ἐν γῇ ἐν ἄλλῳ σώματι , Εὔφορβος δὲ εἶναι ὁ Τρὼς τότε .
Lemmas: καί γάρ εἰμί αὐτός , πρίν ἥκω δεῦρο . πιστεύω δέ αὐτός ὁ ἄνθρωπος οὗτος λέγω , καί ὅτι ἤδη πρότερος γίγνομαι ἐν γῆ ἐν ἄλλος σῶμα , Εὔφορβος δέ εἰμί ὁ Τρώς τότε .
maximus-soph.dialexeis 10.2.c
Ἐπίστευον δὲ ὧδε · ἀφίκετο εἰς Ἀθηνᾶς νεών , οὗ πολλὰ ἦν καὶ παντοδαπὰ ἀναθήματα , ἐν δὲ τοῖς καὶ ἀσπίς , τὸ μὲν σχῆμα Φρυγία , ὑπὸ δὲ χρόνου ἐξίτηλος · εἶπεν οὖν ὅτι ‘Γνωρίζω τὴν ἀσπίδα , ἀφείλετο δέ με ὅσπερ καὶ ἀπέκτεινεν τότε ἐν Ἰλίῳ ἐν τῇ μάχῃʼ .
Lemmas: πιστεύω δέ ὧδε · ἀφικνέομαι εἰς Ἀθήνη ναός , ὅς πολύς εἰμί καί παντοδαπός ἀνάθημα , ἐν δέ ὁ καί ἀσπίς , ὁ μέν σχῆμα Φρύγιος , ὑπό δέ χρόνος ἐξίτηλος · λέγω οὖν ὅτι Γνωρίζω ὁ ἀσπίς , ἀφαιρέω δέ ἐγώ ὅς καί ἀποκτείνω τότε ἐν Ἴλιον ἐν ὁ μάχη .
maximus-soph.dialexeis 10.2.d
Θαυμάσαντες οἱ ἐπιχώριοι τὸν λόγον , καθεῖλον τὸ ἀνάθημα , καὶ ἦν ἐπίγραμμα
Lemmas: θαυμάζω ὁ ἐπιχώριος ὁ λόγος , καθαιρέω ὁ ἀνάθημα , καί εἰμί ἐπίγραμμα
maximus-soph.dialexeis 10.2.e
Παλλάδι Ἀθηνᾷ Μενέλεως ἀπὸ | Εὐφόρβου . Εἰ δὲ βούλει , καὶ ἄλλον αὖ λόγον διέξιμί σοι .
Lemmas: Παλλάς Ἀθήνη Μενέλαος ἀπό | Εὔφορβος . εἰ δέ βούλομαι , καί ἄλλος αὖ λόγος διέξειμι σύ .
maximus-soph.dialexeis 10.2.f
Προκονησίῳ ἀνδρὶ τὸ μὲν σῶμα ἔκειτο ἔμπνουν μέν , ἀλλʼ ἀμυδρῶς καὶ ἐγγύτατα θανάτου · ἡ δὲ ψυχὴ ἐκδῦσα τοῦ σώματος , ἐπλανᾶτο ἐν τῷ αἰθέρι , ὄρνιθος δίκην , πάντα ὕποπτα θεωμένη , γῆν , καὶ θάλατταν , καὶ ποταμούς , καὶ πόλεις , καὶ ἔθνη ἀνδρῶν , καὶ παθήματα , καὶ φύσεις παντοίας · καὶ αὖθις εἰσδυομένη τὸ σῶμα καὶ ἀναστήσασα , ὥσπερ ὀργάνῳ χρωμένη , διηγεῖτο ἅττα εἶδέν τε καὶ ἤκουσεν , παῤ ἄλλοις ἄλλα .
Lemmas: Προκονήσιος ἀνήρ ὁ μέν σῶμα κεῖμαι ἔμπνους μέν , ἀλλά ἀμυδρός καί ἐγγύς θάνατος · ὁ δέ ψυχή ἐκδύω ὁ σῶμα , πλανάω ἐν ὁ αἰθήρ , ὄρνις δίκη , πᾶς ὕποπτος θεάομαι , γῆ , καί θάλασσα , καί ποταμός , καί πόλις , καί ἔθνος ἀνήρ , καί πάθημα , καί φύσις παντοῖος · καί αὖθις εἰσδύνω ὁ σῶμα καί ἀνίστημι , ὥσπερ ὄργανον χράω , διηγέομαι ὅστις ὁράω τε καί ἀκούω , παρά ἄλλος ἄλλος .
maximus-soph.dialexeis 10.3.a
Τί δήποτʼ οὖν Ἐπιμενίδης καὶ Πυθαγόρας καὶ Ἀριστέας ἐθέλουσιν αἰνίττεσθαι ; ἄλλό τι ἢ τὴν σχολὴν τῆς ψυχῆς τοῦ ἀγαθοῦ ἀνδρὸς ἀπὸ τῶν τοῦ σώματος ἡδονῶν καὶ παθημάτων , ὅταν ἀπαλλαγεῖσα τοῦ περὶ ἐκεῖνο ταράχου , καὶ ἐπιστρέψασα εἰς ἑαυτὴν τὸν νοῦν , ἔμπαλιν ἐντυγχάνει τῷ ἀληθεῖ αὐτῷ , ἀφεμένη τῶν
Lemmas: τίς δήποτε οὖν Ἐπιμενίδης καί Πυθαγόρας καί Ἀριστέας ἐθέλω αἰνίσσομαι ; ἄλλος τις ἤ ὁ σχολή ὁ ψυχή ὁ ἀγαθός ἀνήρ ἀπό ὁ ὁ σῶμα ἡδονή καί πάθημα , ὅταν ἀπαλλάσσω ὁ περί ἐκεῖνος τάραχος , καί ἐπιστρέφω εἰς ἑαυτοῦ ὁ νόος , ἔμπαλιν ἐντυγχάνω ὁ ἀληθής αὐτός , ἀφίημι ὁ
maximus-soph.dialexeis 10.3.b
εἰδώλων ; Τοῦτο ἔοικεν μὲν ὕπνῳ καλῷ καὶ μεστῷ ἐναργῶν ὀνειράτων · ἔοικεν δὲ ψυχῆς πτήσει μεταρσίῳ , οὐχ ὑπὲρ ἄκρων φερομένης τῶν ὁρῶν ἐν ἀχλυώδει καὶ ταραττομένῳ τῷ ἀέρι , ἀλλʼ ὑπὲρ τοῦτον ὑψοῦ ἐν σταθερῷ αἰθέρι , γαλήνης καὶ ἠρεμίας αὐτὴν παραπεμπούσης ἀλύπως ἐπὶ τὸ ἀληθές , ἐπὶ τὴν ὄψιν .
Lemmas: εἴδωλον ; οὗτος ἔοικα μέν ὕπνος καλός καί μεστός ἐναργής ὄνειρος · ἔοικα δέ ψυχή πτῆσις μετάρσιος , οὐ ὑπέρ ἄκρος φέρω ὁ ὄρος ἐν ἀχλυώδης καί ταράσσω ὁ ἀήρ , ἀλλά ὑπέρ οὗτος ὑψοῦ ἐν σταθερός αἰθήρ , γαλήνη καί ἠρεμία αὐτός παραπέμπω ἄλυπος ἐπί ὁ ἀληθής , ἐπί ὁ ὄψις .
maximus-soph.dialexeis 10.3.c
Τίς δὲ ὁ τῆς παραπομπῆς τρόπος , καὶ τί ἂν αὐτὴν ἐμμελῶς ὀνομάζομεν ; ἆρα γε μάθησιν , ἢ Πλάτωνι ὁμοφώνως ἀνάμνησιν ; ἢ δύο θησόμεθα ὀνόματα πράγματι ἑνί ,
Lemmas: τίς δέ ὁ ὁ παραπομπή τρόπος , καί τίς ἄν αὐτός ἐμμελής ὀνομάζω ; ἆρα γε μάθησις , ἤ Πλάτων ὁμόφωνος ἀνάμνησις ; ἤ δύο τίθημι ὄνομα πρᾶγμα εἷς ,
maximus-soph.dialexeis 10.3.d
μάθησιν καὶ ἀνάμνησιν ; Τὸ δέ ἐστιν τοιοῦτον , οἷον τὸ περὶ τὸν ὀφθαλμὸν πάθος · σύνεστιν μὲν γὰρ αὐτῷ ἡ ὄψις ἀεί , ἤδη δέ που ὑπὸ συμφορᾶς ἐπιχυθεῖσα ἀχλύς , καὶ ἀμφιέσασα τὸ ὄργανον , διετείχισεν αὐτοῦ τὴν πρὸς τὰ ὁρώμενα ὁμιλίαν · ἡ δὲ τέχνη παρελθοῦσα ὄψιν μὲν οὐκ ἐνεποίησε τῷ ὀφθαλ μῷ , τὸ δὲ ἐνοχλοῦν παραναγαγοῦσα ἀπεκάλυψεν ‖ αὐτοῦ τὸν ἔξω δρόμον .
Lemmas: μάθησις καί ἀνάμνησις ; ὁ δέ εἰμί τοιοῦτος , οἷος ὁ περί ὁ ὀφθαλμός πάθος · σύνειμι μέν γάρ αὐτός ὁ ὄψις ἀεί , ἤδη δέ που ὑπό συμφορά ἐπιχέω ἀχλύς , καί ἀμφιάζω ὁ ὄργανον , διατειχίζω αὐτός ὁ πρός ὁ ὁράω ὁμιλία · ὁ δέ τέχνη παρέρχομαι ὄψις μέν οὐ ἐμποιέω ὁ ὀφθαλ μός , ὁ δέ ἐνοχλέω παρανάγω ἀποκαλύπτω ‖ αὐτός ὁ ἔξω δρόμος .
maximus-soph.dialexeis 10.3.e
Νόμιζε δὴ καὶ τὴν ψυχὴν ὄψιν τινὰ εἶναι διορατικὴν τῶν ὄντων φύσει καὶ ἐπιστήμονα · ὑπὸ δὲ τῆς τῶν σωμάτων συμφορᾶς ὑποκεχύσθαι αὐτῇ πολλὴν ἀχλύν , καὶ συγχεῖν τὴν θέαν , καὶ ἀφαιρεῖσθαι τὴν ἀκρίβειαν , καὶ ἀποσβεννύναι τὸ οἰκεῖον φῶς ·
Lemmas: νομίζω δή καί ὁ ψυχή ὄψις τις εἰμί διορατικός ὁ εἰμί φύσις καί ἐπιστήμων · ὑπό δέ ὁ ὁ σῶμα συμφορά ὑποχέω αὐτός πολύς ἀχλύς , καί συγχέω ὁ θέα , καί ἀφαιρέω ὁ ἀκρίβεια , καί ἀποσβέννυμι ὁ οἰκεῖος φάος ·
maximus-soph.dialexeis 10.3.f
προσιόντα δὲ αὐτῇ τεχνίτην λόγον , ὥσπερ ἰατρόν , εὐπροστιθέναι αὐτῇ φέροντα ἐπιστήμην , πρᾶγμα ὃ μήπως ἔχει , ἀλλʼ ἐπεγείρειν ἣν ἔχει μέν , ἀμυδρὰν δὲ καὶ ξυνδεδεμένην καὶ καρηβαροῦσαν .
Lemmas: προσέρχομαι δέ αὐτός τεχνίτης λόγος , ὥσπερ ἰατρός , εὐπροστίθημι αὐτός φέρω ἐπιστήμη , πρᾶγμα ὅς μήπως ἔχω , ἀλλά ἐπεγείρω ὅς ἔχω μέν , ἀμυδρός δέ καί συνδέω καί καρηβαρέω .
maximus-soph.dialexeis 10.4.a
Ὅνπερ οὖν τρόπον καὶ ταῖς κυούσαις προσάγουσα ἡ μαιευτικὴ τὰς χεῖρας σύν τῇ τέχνῃ ὑποδέχεται τὸ κυούμενον , καὶ θεραπεύει τὰς ὠδῖνας , καὶ ἐξάγει τὸ τελεσφορηθὲν εἰς φῶς , καὶ ἀπαλλάττει τῆς ὀδύνης τὴν φέρουσαν · τοῦτον τὸν τρόπον καὶ λόγος μαιεύεται ψυχὴν κύουσαν καὶ ὠδίνων μεστήν ·
Lemmas: ὅς οὖν τρόπος καί ὁ κυέω προσάγω ὁ μαιευτικός ὁ χείρ σύν ὁ τέχνη ὑποδέχομαι ὁ κυέω , καί θεραπεύω ὁ ὠδίς , καί ἐξάγω ὁ τελεσφορέω εἰς φάος , καί ἀπαλλάσσω ὁ ὀδύνη ὁ φέρω · οὗτος ὁ τρόπος καί λόγος μαιεύομαι ψυχή κύω καί ὠδίς μεστός ·
maximus-soph.dialexeis 10.4.b
ἀλλὰ πολλαὶ ἀμβλισκάνουσιν , ἢ διʼ ἀτεχνίαν τῶν μαιουμένων , ἢ διὰ σφοδρότητα τῶν ὠδίνων , ἢ διὰ ἀμβλύτητα τῶν σπερμάτων · ὀλίγαι δέ που καὶ σπάνιοι ψυχαὶ τελεσφόροι , ὧν τὰ ἔκγονα σαφῆ καὶ διηρθρωμένα καὶ γνήσια τῶν πρώτων πατέρων ·
Lemmas: ἀλλά πολύς ἀμβλισκάνω , ἤ διά ἀτεχνία ὁ μαιόομαι , ἤ διά σφοδρότης ὁ ὠδίς , ἤ διά ἀμβλύτης ὁ σπέρμα · ὀλίγος δέ που καί σπάνιος ψυχή τελεσφόρος , ὅς ὁ ἔκγονος σαφής καί διαρθρόω καί γνήσιος ὁ πρῶτος πατήρ ·
maximus-soph.dialexeis 10.4.c
ὄνομα δὲ τῇ μὲν ψυχῆς κυήσει νοῦς , τῇ δὲ ὠδῖνι αἴσθησις , τῇ δὲ ἀποτέξει ἀνάμνησις ·
Lemmas: ὄνομα δέ ὁ μέν ψυχή κύησις νόος , ὁ δέ ὠδίς αἴσθησις , ὁ δέ ἀπότεξις ἀνάμνησις ·
maximus-soph.dialexeis 10.4.d
κύουσιν δὲ πᾶσαι μὲν ψυχαὶ φύσει , ὠδίνουσιν δὲ ἔθει , τίκτουσιν δὲ λόγῳ .
Lemmas: κύω δέ πᾶς μέν ψυχή φύσις , ὠδίνω δέ ἔθος , τίκτω δέ λόγος .
maximus-soph.dialexeis 10.4.e
Ὥσπε οὖν ἀδύνατον φῦναί τι ἄνευ σπέρματος καὶ ἀλλοῖον , ἢ οἷα τὰ σπέρματα , ἄνθρωπον μὲν ἐξ ἀνθρώπου , βοῦν δὲ ἐκ βοός , καὶ ἐξ ἐλαίας ἐλαίαν , καὶ ἐξ ἀμπέλου ἄμπελον · οὕτω καὶ εἴ τι ἀληθὲς ἡ ψυχὴ ξυνίησιν , ἀνάγκη ἀληθῆ εἶναι ταυτὶ τὰ σπέρματα ἐμπεφυτευμένα τῇ ψυχῇ ·
Lemmas: Ὥσπε οὖν ἀδύνατος φύω τις ἄνευ σπέρμα καί ἀλλοῖος , ἤ οἷος ὁ σπέρμα , ἄνθρωπος μέν ἐκ ἄνθρωπος , βοῦς δέ ἐκ βοῦς , καί ἐκ ἐλαία ἐλαία , καί ἐκ ἄμπελος ἄμπελος · οὕτως καί εἰ τις ἀληθής ὁ ψυχή συνίημι , ἀνάγκη ἀληθής εἰμί οὗτος ὁ σπέρμα ἐμφυτεύω ὁ ψυχή ·
maximus-soph.dialexeis 10.4.f
εἰ δὲ ἦν , καὶ ἀεὶ ἦν · ἀεὶ δὲ ὄντα , καὶ ἀθάνατα ἦν .
Lemmas: εἰ δέ εἰμί , καί ἀεί εἰμί · ἀεί δέ εἰμί , καί ἀθάνατος εἰμί .
maximus-soph.dialexeis 10.4.g
Καὶ τοῦτό ἐστιν ἀμέλει τὸ πε | ρὶ τὰς ἐπιστήμας γιγνόμενον , σπερμάτων ψυχῆς ἄνθος , καὶ τελεσφόρησις ·
Lemmas: καί οὗτος εἰμί ἀμέλει ὁ μετά | Ῥίον ὁ ἐπιστήμη γίγνομαι , σπέρμα ψυχή ἄνθος , καί τελεσφόρησις ·
maximus-soph.dialexeis 10.4.h
ὃ δὲ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἄγνοιαν , τί ἂν εἴη ἄλλο ἢ ἀργία τῶν σπερμάτων ;
Lemmas: ὅς δέ καλέω ὁ ἄνθρωπος ἄγνοια , τίς ἄν εἰμί ἄλλος ἤ ἀργία ὁ σπέρμα ;
maximus-soph.dialexeis 10.5.a
Εἰ μὲν οὖν τοιοῦτόν ἐστιν ἡ ψυχή , οἷον καὶ τὸ σῶμα , θνητὸν καὶ φθειρόμενον , καὶ λυόμενον , καὶ σηπόμενον , οὐδὲν ἔχω περὶ αὐτῆς σεμνὸν εἰπεῖν · οὐδὲ γὰρ περὶ σώματος σεμνὸν οὐδὲν εἰπεῖν ἔχω · ἐφήμερον γὰρ τὸ θρέμμα καὶ ἀκροσφαλές , φερόμενον , ἄπιστον , ἀσαφές , καὶ ἔμπληκτον .
Lemmas: εἰ μέν οὖν τοιοῦτος εἰμί ὁ ψυχή , οἷος καί ὁ σῶμα , θνητός καί φθείρω , καί λύω , καί σήπω , οὐδείς ἔχω περί αὐτός σεμνός λέγω · οὐδέ γάρ περί σῶμα σεμνός οὐδείς λέγω ἔχω · ἐφήμερος γάρ ὁ θρέμμα καί ἀκροσφαλής , φέρω , ἄπιστος , ἀσαφής , καί ἔμπληκτος .
maximus-soph.dialexeis 10.5.b
Εἰ τοιοῦτον ἡ ψυχή , οὔτέ τι οἶδεν , οὐδὲ ἀναμιμνήσκεται , οὕτε μανθάνει · θᾶττον γὰρ ἄν φυλάξαι σφραγῖδος τύπους κηρὸς ὑπὸ ἡλίου τηκόμενος , ἢ ψυχὴ μάθημα , εἴπέρ ἐστιν σῶμα ·
Lemmas: εἰ τοιοῦτος ὁ ψυχή , οὔτε τις οἶδα , οὐδέ ἀναμιμνῄσκω , ἵημι μανθάνω · ταχύς γάρ ἄν φυλάσσω σφραγίς τύπος κηρός ὑπό ἥλιος τήκω , ἤ ψυχή μάθημα , εἴπερ εἰμί σῶμα ·
maximus-soph.dialexeis 10.5.c
πᾶν γὰρ σῶμα ῥεῖ , καὶ φέρεται ὀξέως , Εὐρίπου δίκην , ἄνω καὶ κάτω , νῦν μὲν ἐκ νηπιότητος εἰς ἥβην οἰδαῖνον ·
Lemmas: πᾶς γάρ σῶμα ῥέω , καί φέρω ὀξύς , Εὔριπος δίκη , ἄνω καί κάτω , νῦν μέν ἐκ νηπιότης εἰς ἥβη οἰδάνω ·
maximus-soph.dialexeis 10.5.d
νῦν δὲ ἐξ ἥβης εἰς γῆρας ὑπονοστοῦν καὶ ὑποφερόμενον . Ἀλλʼ οὐ τοιοῦτον χρῆμα εἶναι τὴν ψυχὴν μαντεύεται οὔτε Πυθαγόρας , οὔτε Πλάτων · ἀλλʼ οὐδὲ ὁ πρὸ τούτων Ὅμηρος , ᾧ καὶ ἐν Ἅιδου διαλέγονται αἱ ψυχαί , καὶ εἰσὶν μαντικαὶ τότε .
Lemmas: νῦν δέ ἐκ ἥβη εἰς γῆρας ὑπονοστέω καί ὑποφέρω . ἀλλά οὐ τοιοῦτος χρῆμα εἰμί ὁ ψυχή μαντεύομαι οὔτε Πυθαγόρας , οὔτε Πλάτων · ἀλλά οὐδέ ὁ πρό οὗτος Ὅμηρος , ὅς καί ἐν ᾍδης διαλέγω ὁ ψυχή , καί εἰμί μαντικός τότε .
maximus-soph.dialexeis 10.5.e
Λέγει δέ που αὐτῷ καὶ ἀοιδὸς ἀνήρ , ( χ 54 ) αὐτοδίδακτος δʼ εἰμί , θεοὶ δέ μοι ὤπασαν ὀμφήν . Καὶ ἀληθῆ λέγει · αὐτοδίδακτον γάρ τι χρῆμα ἀτεχνῶς ἡ ψυχή , καὶ τὸ εἰδέναι παρὰ θεῶν τῇ φύσει εὖ ἔχον .
Lemmas: λέγω δέ που αὐτός καί ἀοιδός ἀνήρ , ( χ 54 ) αὐτοδίδακτος δέ εἰμί , θεός δέ ἐγώ ὀπάζω ὀμφή . καί ἀληθής λέγω · αὐτοδίδακτος γάρ τις χρῆμα ἄτεχνος ὁ ψυχή , καί ὁ οἶδα παρά θεός ὁ φύσις εὖ ἔχω .
maximus-soph.dialexeis 10.5.f
Ἢ τὰ μὲν ἄλλα ζῷα αὐτοδίδακτα πρὸς τὰ αὐτῶν ἔργα , καὶ οὐδεὶς εἰπεῖν ἔχει διδασκάλους , οὐ λεόντων πρὸς || ἀλκήν , οὐκ ἐλάφων πρὸς φυγήν , οὐχ ἵππων πρὸς δρόμον ·
Lemmas: ἤ ὁ μέν ἄλλος ζῷον αὐτοδίδακτος πρός ὁ αὐτός ἔργον , καί οὐδείς λέγω ἔχω διδάσκαλος , οὐ λέων πρός || ἀλκή , οὐ ἔλαφος πρός φυγή , οὐ ἵππος πρός δρόμος ·
maximus-soph.dialexeis 10.5.g
ἀλλὰ καὶ ὀρνίθων γένος αὐτοδίδακτον ἐπʼ ἄκρων φυτῶν ἐμηχανήσαντο καλειάδας αὐτουργῷ τέχνῃ , καὶ ἀράχναι αὐτοφυεῖ μίτῳ θήρατρα ἐν ἀέρι , καὶ ἑρπετὰ φωλεούς , καὶ ἰχθύες χειραμούς , καὶ ὅσαι ἄλλων ζῴων τέχναι πρὸς σωτηρίαν ἑκάστῳ γένει ξύμφυτοι · ἀνθρώπῳ δὲ ἆρα |τῷ νοερωτάτῳ τῶν ὄντων ἐπίκτητον ἥξει τὸ εἰδέναι ; οὐκοῦν ἥξει ποτέ ·
Lemmas: ἀλλά καί ὄρνις γένος αὐτοδίδακτος ἐπί ἄκρος φυτόν μηχανάομαι καλειάς αὐτουργός τέχνη , καί ἀράχνης αὐτοφυής μίτος θήρατρον ἐν ἀήρ , καί ἑρπετόν φωλεός , καί ἰχθῦς χειραμός , καί ὅσος ἄλλος ζῷον τέχνη πρός σωτηρία ἕκαστος γένος σύμφυτος · ἄνθρωπος δέ ἆρα τῷ νοερός ὁ εἰμί ἐπίκτητος ἥκω ὁ οἶδα ; οὐκοῦν ἥκω ποτέ ·
maximus-soph.dialexeis 10.5.h
ἀνάγκη γὰρ ἢ εὑρόντα εἰδέναι , ἢ μαθόντα · ὧν ἑκάτερον ἀσθενές , οὐχ ὑπούσης ἐπιστήμης φύσει · ὅ , τε γὰρ εὑρὼν πῶς
Lemmas: ἀνάγκη γάρ ἤ εὑρίσκω οἶδα , ἤ μανθάνω · ὅς ἑκάτερος ἀσθενής , οὐ ὕπειμι ἐπιστήμη φύσις · ὅς , τε γάρ εὑρίσκω πῶς
maximus-soph.dialexeis 10.5.i
ἄν χρήσαιτο τῷ εὑρεθέντι , μὴ γνωρίσας τὴν χρείαν αὐτοῦ ; κἂν γὰρ ἠπειρώτης ἀνὴρ καθʼ Ὅμηρον οἴακι ἐντύχῃ , ( λ 128 ) φήσει ἀθηρηλοιγὸν ἔχειν ἀνὰ φαιδίμῳ ὤμῳ · ὅ , τε μαθών , ἄλλοθεν μαθών , παρὰ μὲν τοῦ οὐκ εἰδότος οὐκ ἂν μάθοι , παρὰ δὲ τοῦ εἰδότος κἂν μάθοι , ἐρεῖ μοι τὸν διδάξαντα , πῶς καὶ οὗτος ἔγνω . Οὐκοῦν καὶ οὗτος ἢ εὗρεν ἢ ἔμαθεν ; καὶ εἰ μὲν εὗρεν , τὰ αὐτὰ ἐρήσομαι , πῶς ἐχρήσατο τῷ εὑρεθέντι , μὴ γνωρίσας ; εἰ δὲ ἔμαθεν παῤ ἄλλου , πάλιν ἡδὺ ἐκεῖνον διέρεσθαι .
Lemmas: ἄν χράω ὁ εὑρίσκω , μή γνωρίζω ὁ χρεία αὐτός ; ἐάν γάρ ἠπειρώτης ἀνήρ κατά Ὅμηρος οἴαξ ἐντυγχάνω , ( λ 128 ) φημί ἀθηρηλοιγός ἔχω ἀνά φαίδιμος ὦμος · ὅς , τε μανθάνω , ἄλλοθεν μανθάνω , παρά μέν ὁ οὐ οἶδα οὐ ἄν μανθάνω , παρά δέ ὁ οἶδα ἐάν μανθάνω , λέγω ἐγώ ὁ διδάσκω , πῶς καί οὗτος γιγνώσκω . οὐκοῦν καί οὗτος ἤ εὑρίσκω ἤ μανθάνω ; καί εἰ μέν εὑρίσκω , ὁ αὐτός ἔρομαι , πῶς χράω ὁ εὑρίσκω , μή γνωρίζω ; εἰ δέ μανθάνω παρά ἄλλος , πάλιν ἡδύς ἐκεῖνος διείρομαι .
maximus-soph.dialexeis 10.5.k
Καὶ ποῖ στησόμεθα , ἄλλον ἄλλου διδάσκαλον ἀνερωτῶντες ; ἀφίξεται γάρ ποτε λογισμὸς προϊὼν ἐπὶ τὸν οὐ μαθόντα , ἀλλʼ εὑρόντα · πρὸς ὃν τὰ αὐτὰ ἐκεῖνα ῥητέον .
Lemmas: καί ποῖ ἵστημι , ἄλλος ἄλλος διδάσκαλος ἀνερωτάω ; ἀφικνέομαι γάρ ποτέ λογισμός προέρχομαι ἐπί ὁ οὐ μανθάνω , ἀλλά εὑρίσκω · πρός ὅς ὁ αὐτός ἐκεῖνος λέγω .
maximus-soph.dialexeis 10.6.a
Ἥκει τοίνυν ἡμᾶς ὁ λόγος φέρων ἐπὶ τὸ ζητούμενον . Ἡ δὴ γὰρ ψυχῆς εὕρεσις , αὐτογενής τις οὖσα , καὶ αὐτοφυής , καὶ ξύμφυτος · τί δʼ ἄλλό ἐστιν ἢ δόξαι ἀληθεῖς ἐπεγειρόμεναι , ὧν τῇ ἐπεγέρσει τὲ καὶ συντάξει
Lemmas: ἥκω τοίνυν ἐγώ ὁ λόγος φέρω ἐπί ὁ ζητέω . ὁ δή γάρ ψυχή εὕρεσις , αὐτογενής τις εἰμί , καί αὐτοφυής , καί σύμφυτος · τίς δέ ἄλλος εἰμί ἤ δόξα ἀληθής ἐπεγείρω , ὅς ὁ ἐπέγερσις τε καί σύνταξις
maximus-soph.dialexeis 10.6.b
ἐπιστήμη ὄνομα ; Εἰ δὲ βούλει καὶ ταύτης , εἴκαζέ μοι τὸ λεγόμενον στρατιώτῃ πλανωμένῳ καὶ διακεχυμένῳ · ἢ καθʼ Ὅμηρον μᾶλλον , νὺξ μὲν ἔστω καὶ ἡσυχία πολλὴ κατὰ τὸ στρατόπεδον , καὶ ὕπνος βαθὺς τῶν ἄλλων ἁπάντων κειμένων ἑξῆς . Ἀλλ᾿ οὐκ Ἀτρείδην Ἀγαμέμνονα , ποιμένα λαῶν , ὕπνος ἔχεν · ἀλλ᾿ ἐπιὼν καὶ ἐξανιστὰς ἕκαστον καὶ συντάττων , ἱππῆας μὲν πρῶτα , σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν · πεζοὺς δ᾿ ἐξόπιθεν ἔστησεν πολέας τε καὶ ἐσθλούς , ἕρκος ἔμεν πολέμοιο , κακοὺς δ᾿ ἐς μέσσον ἔλασσεν . Τοιοῦτον ἡγοῦ καὶ περὶ τὴν ψυχὴν |γίγνεσθαι ·
Lemmas: ἐπιστήμη ὄνομα ; εἰ δέ βούλομαι καί οὗτος , εἰκάζω ἐγώ ὁ λέγω στρατιώτης πλανάω καί διαχέω · ἤ κατά Ὅμηρος μάλα , νύξ μέν εἰμί καί ἡσυχία πολύς κατά ὁ στρατόπεδον , καί ὕπνος βαθύς ὁ ἄλλος ἅπας κεῖμαι ἑξῆς . ἀλλά οὐ Ἀτρείδης Ἀγαμέμνων , ποιμήν λαός , ὕπνος ἔχω · ἀλλά ἐπέρχομαι καί ἐξανίστημι ἕκαστος καί συντάσσω , ἱππεύς μέν πρῶτος , σύν ἵππος καί ὄχος · πεζός δέ ἐξόπιθεν ἵστημι πολύς τε καί ἐσθλός , ἕρκος εἰμί πόλεμος , κακός δέ εἰς μέσος ἐλαύνω . τοιοῦτος ἡγέομαι καί περί ὁ ψυχή γίγνομαι ·
maximus-soph.dialexeis 10.6.c
νύκτα πολλὴν καὶ ὕπνον βαθὺν τῶν τῆς ψυχῆς νοημάτων ·
Lemmas: νύξ πολύς καί ὕπνος βαθύς ὁ ὁ ψυχή νόημα ·
maximus-soph.dialexeis 10.6.e
τὸν δὲ λόγον αὐτόν , τὸν στρατηγὸν ὄντα , ἢ βασιλέα ἢ ὅ , τι περ ὀνομάζων χαίρεις , ἐπιόντα τοῦτον ἕκαστον καὶ ἐπεγείροντα καὶ συντάττοντα .
Lemmas: ὁ δέ λόγος αὐτός , ὁ στρατηγός εἰμί , ἤ βασιλεύς ἤ ὅς , τις περ ὀνομάζω χαίρω , ἐπέρχομαι οὗτος ἕκαστος καί ἐπεγείρω καί συντάσσω .
maximus-soph.dialexeis 10.6.f
Κάλει δὲ τὸν μὲν ὕπνον λήθην , τὴν δὲ ἀνάστασιν αὐτῶν ἀνάμνησιν , μνήμην δὲ τὴν φυλακὴν καὶ τὴν σωτηρίαν τῶν συνταχθέντων .
Lemmas: καλέω δέ ὁ μέν ὕπνος λήθη , ὁ δέ ἀνάστασις αὐτός ἀνάμνησις , μνήμη δέ ὁ φυλακή καί ὁ σωτηρία ὁ συντάσσω .
maximus-soph.dialexeis 10.6.g
Γίγνεται δὲ ἡ ἀνάμνησις , κατὰ βραχὺ ἕτερον ἐξ ἑτέρου θηρευούσης τῆς ψυχῆς , καὶ χειραγωγουμένης ὑπὸ τοῦ παρόντος ἐπὶ τὸ μέλλον · ὁποῖον ἀμέλει περὶ τὰς τῶν δεῦρο πραγμάτων ἀναμνήσεις γίγνεται .
Lemmas: γίγνομαι δέ ὁ ἀνάμνησις , κατά βραχύς ἕτερος ἐκ ἕτερος θηρεύω ὁ ψυχή , καί χειραγωγέω ὑπό ὁ πάρειμι ἐπί ὁ μέλλω · ὁποῖος ἀμέλει περί ὁ ὁ δεῦρο πρᾶγμα ἀνάμνησις γίγνομαι .
maximus-soph.dialexeis 10.7.a
Ἄιδει ὁ Δημόδοκος ἐν τῇ Φαιάκων δαιτί ( θ 75 ) νεῖκος Ὀδυσσῆος καὶ Πηλείδεω Ἀχιλῆος · Ὀδυσσεὺς παρών , ἀκούων τῆς ᾠδῆς , γνωρίσας δακρύει .
Lemmas: ἀείδω ὁ Δημόδοκος ἐν ὁ Φαίαξ δαίς ( θ 75 ) νεῖκος Ὀδυσσεύς καί Πηλείδης Ἀχιλλεύς · Ὀδυσσεύς πάρειμι , ἀκούω ὁ ἀοιδή , γνωρίζω δακρύω .
maximus-soph.dialexeis 10.7.b
Ἆῤ οὖν οὐκ εἰκός , ἐπιλαβομένης αὐτῷ τῆς ψυχῆς τοιαύτης ἀρχῆς , ὁδεύειν ἐπὶ τὰ ἐκεῖ ἔργα , καὶ τὸ μὲν σῶμα αὐτῷ συμπίνειν τοῖς Φαίαξιν , αὐτοῦ μένον · τὴν δὲ ψυχὴν γίγνεσθαι τῆς μνήμης ἐκεῖ ἐν Ἰλίῳ , ἀναπεμπαζομένην ἕκαστον ὧν εἶδεν τέως , καὶ ἰοῦσαν ἐπὶ πολλὰ
Lemmas: ἄρ οὖν οὐ ἔοικα , ἐπιλαμβάνω αὐτός ὁ ψυχή τοιοῦτος ἀρχή , ὁδεύω ἐπί ὁ ἐκεῖ ἔργον , καί ὁ μέν σῶμα αὐτός συμπίνω ὁ Φαίαξ , αὐτοῦ μένω · ὁ δέ ψυχή γίγνομαι ὁ μνήμη ἐκεῖ ἐν Ἴλιον , ἀναπεμπάζομαι ἕκαστος ὅς ὁράω τέως , καί ἔρχομαι ἐπί πολύς
maximus-soph.dialexeis 10.7.c
ῶν ἑαυτῆς θεαμάτων , ἀπὸ μικρᾶς ἀρχῆς ; Ἤδη τὶς καὶ λύραν ἰδὼν ἐμνήσθη τῶν παιδικῶν τῶν χρησαμένων τῇ λύρᾳ · κοῦφον γάρ τι χρῆμα ἀνάμνησις καὶ εὔκολον .
Lemmas: εἰμί ἑαυτοῦ θέαμα , ἀπό μικρός ἀρχή ; ἤδη τίς καί λύρα ὁράω μιμνῄσκω ὁ παιδικός ὁ χράω ὁ λύρα · κοῦφος γάρ τις χρῆμα ἀνάμνησις καί εὔκολος .
maximus-soph.dialexeis 10.7.d
Καὶ ὥσπερ τὰ εὐκίνητα τῶν σωμάτων τοῦ χείρω προάγοντος δεῖται , καὶ παραλαβόντα τὴν ἐξ ἐκείνου ἀρχὴν φυλάττει ἐπὶ πολὺ τὴν κίνησιν · οὕτω καὶ ὁ νοῦς ἐπιλαβόμενος πρὸς μνήμην βραχείας ἀρχῆς , ἣν ἡ αἴσθησις αὐτῷ ὀρέγει , ἐπὶ πολλὰ χωρεῖ προιὼν κατὰ ἀνάμνησιν .
Lemmas: καί ὥσπερ ὁ εὐκίνητος ὁ σῶμα ὁ κακός προάγω δέω , καί παραλαμβάνω ὁ ἐκ ἐκεῖνος ἀρχή φυλάσσω ἐπί πολύς ὁ κίνησις · οὕτως καί ὁ νόος ἐπιλαμβάνω πρός μνήμη βραχύς ἀρχή , ὅς ὁ αἴσθησις αὐτός ὀρέγω , ἐπί πολύς χωρέω προέρχομαι κατά ἀνάμνησις .
maximus-soph.dialexeis 10.7.e
Ἕκαστον γάρ , οἶμαι , τῶν ὄντων ἢ γεγονότων , οἷς ἡ ψυχὴ ἐνέτυχεν , ἀκολουθίαν ἔχει , ἢ κατὰ χρόνον , ὡς ἐπὶ ἡμέρᾳ νύξ , καὶ ἐπὶ νεότητι γῆρας , καὶ ἐπὶ χειμῶνι ἔαρ · ἢ κατὰ πάθος , ὡς κάλλει | ἔρως ἐπιγίνεται , καὶ
Lemmas: ἕκαστος γάρ , οἴομαι , ὁ εἰμί ἤ γίγνομαι , ὅς ὁ ψυχή ἐντυγχάνω , ἀκολουθία ἔχω , ἤ κατά χρόνος , ὡς ἐπί ἡμέρα νύξ , καί ἐπί νεότης γῆρας , καί ἐπί χειμών ἔαρ · ἤ κατά πάθος , ὡς κάλλος | ἔρως ἐπιγίγνομαι , καί
maximus-soph.dialexeis 10.7.f
προπηλακισμῷ ὀργή , καὶ ἡδονὴ εὐτυχίαις , καὶ λύπη συμφοραῖς · ἢ κατὰ τόπον , ( B 582 ) Φᾶρίν τε , Σπάρτην τέ , πολυτρήρωνά τε Θίσβην ·
Lemmas: προπηλακισμός ὀργή , καί ἡδονή εὐτυχία , καί λύπη συμφορά · ἤ κατά τόπος , ( B 582 ) Φᾶρις τε , Σπάρτη τε , πολυτρήρων τε Θίσβη ·
maximus-soph.dialexeis 10.7.g
ἢ κατα νόμον , ( B 494/5 ) Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον , Ἀρκεσίλαός τε , Προθοήνωρ τέ , Κλόνιός τε ·
Lemmas: ἤ κατά νόμος , ( B 494/5 ) Βοιωτός μέν Πηνέλεως καί Λήϊτος ἄρχω , Ἀρκεσίλαος τε , Προθοήνωρ τε , Κλόνιος τε ·
maximus-soph.dialexeis 10.7.h
ἢ κατὰ δύναμιν , ( H 179/8Ο ) Ζεῦ πάτερ , ἢ Αἴαντα λαχεῖν , ἢ Τυδέος υἱόν , ἢ αὐτὸν βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης .
Lemmas: ἤ κατά δύναμις , ( H Οὖ ) Ζεύς πατήρ , ἤ Αἴας λαγχάνω , ἤ Τυδεύς υἱός , ἤ αὐτός βασιλεύς πολύχρυσος Μυκήνη .
maximus-soph.dialexeis 10.8.a
Ἅτε οὖν ἐν προθύροις τῆς ψυχῆς αἱ αἰσθήσεις ἱδρυμέναι , ἐπειδάν τινος ἐφάψωνται ἀρχῆς , καὶ παραδῶσιν τῷ νῷ , ἐπιλαβόμενος ταύτης , διορᾷ τὰ λοιπά , καὶ διεξέρχεται ἐπὶ τὰ ἀκόλουθα , χρόνῳ , ἢ φύσει , νόμῳ , ἢ τόπῳ , ἢ τιμῇ , ἢ δυνάμει .
Lemmas: ἅτε οὖν ἐν πρόθυρον ὁ ψυχή ὁ αἴσθησις ἱδρύω , ἐπειδάν τις ἐφάπτω ἀρχή , καί παραδίδωμι ὁ νόος , ἐπιλαμβάνω οὗτος , διοράω ὁ λοιπός , καί διεξέρχομαι ἐπί ὁ ἀκόλουθος , χρόνος , ἤ φύσις , νόμος , ἤ τόπος , ἤ τιμή , ἤ δύναμις .
maximus-soph.dialexeis 10.8.b
Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν μακρῶν καὶ λεπτῶν δοράτων , ὁ τὸν στύρακα κλονήσας , παρέπεμψε τὴν κίνησιν διὰ παντὸς τοῦ δόρατος μέχρι τῆς αἰχμῆς ·
Lemmas: ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ μακρός καί λεπτός δόρυ , ὁ ὁ στύραξ κλονέω , παραπέμπω ὁ κίνησις διά πᾶς ὁ δόρυ μέχρι ὁ αἰχμή ·
maximus-soph.dialexeis 10.8.c
καὶ ὥσπερ τῶν μακρῶν καὶ διατεταμένων κάλων ὁ διασείσας τὴν ἀρχήν , παραδίδωσιν τὴν κίνησιν τῷ ὅλῳ , βαδίζουσαν ἐπὶ τὸ πέρας · οὕτω καὶ τῷ νῷ βραχείας ἀρχῆς δεῖ πρὸς ἔννοιαν τῶν πραγμάτων ὅλων .
Lemmas: καί ὥσπερ ὁ μακρός καί διατείνω κάλως ὁ διασείω ὁ ἀρχή , παραδίδωμι ὁ κίνησις ὁ ὅλος , βαδίζω ἐπί ὁ πέρας · οὕτως καί ὁ νόος βραχύς ἀρχή δέω πρός ἔννοια ὁ πρᾶγμα ὅλος .
maximus-soph.dialexeis 10.8.d
μὲν δὴ εὖ πεφυκὼς ἀνήρ , καὶ πρὸς ἀρετὴν εὐδρομώτατος , αὐτὸς παῤ αὐτοῦ τὴν ἀρχὴν λαβών , πορεύεται , καὶ ἐφοδεύει , καὶ ξυλλαμβάνει , καὶ ἀναπεμπάζεται τῇ μνήμῃ τὰ τοῦ νοῦ θεάματα ·
Lemmas: μέν δή εὖ φύω ἀνήρ , καί πρός ἀρετή εὔδρομος , αὐτός παρά αὐτός ὁ ἀρχή λαμβάνω , πορεύω , καί ἐφοδεύω , καί συλλαμβάνω , καί ἀναπεμπάζομαι ὁ μνήμη ὁ ὁ νόος θέαμα ·
maximus-soph.dialexeis 10.8.e
ὁ δὲ ἧττον δεινός , δεῖται τοῦ Σωκράτους , αὐτοῦ μὲν διδάσκοντος οὐδέν , διερωτῶντος δὲ καὶ διαπυνθανομένου ·
Lemmas: ὁ δέ ἥσσων δεινός , δέω ὁ Σωκράτης , αὐτός μέν διδάσκω οὐδείς , διερωτάω δέ καί διαπυνθάνομαι ·
maximus-soph.dialexeis 10.8.f
ὁ δὲ ἀποκρίνεται τἀληθῆ αὐτά . Τίς ἂν οὖν ἀποκρίνεται , ἃ μήπω οἶδεν ; πλὴν εἰ μὴ καὶ τὸν βαδίζοντα , χειραγωγοῦντος ἑτέρου , φήσει τὶς μὴ βαδίζειν αὐτόν .
Lemmas: ὁ δέ ἀποκρίνω ἀληθής αὐτός . τίς ἄν οὖν ἀποκρίνω , ὅς μήπω οἶδα ; πλήν εἰ μή καί ὁ βαδίζω , χειραγωγέω ἕτερος , φημί τίς μή βαδίζω αὐτός .
maximus-soph.dialexeis 10.8.g
Τί τοίνυν διαφέρει ὁ χειραγωγῶν τοῦ ἀνερωτῶντος , καὶ τί διαφέρει ὁ βαδίζων τοῦ ἀποκρινομένου ; ὁ μὲν γὰρ ἑαυτῷ παρέχει τὴν ἐνέργειαν , ὁ δὲ ἐκείνῳ τὴν | ἀσφάλειαν Ἀλλʼ οὔτε ὁ χειραγωγούμενος μανθάνει βαδίζειν , οὔτε ὁ ἀνερωτώμενος ἀποκρίνεσθαι μανθάνει · ἀλλʼ ἑκάτερος , ὁ μὲν βαδίζει , δύναται γάρ · ὁ δὲ ἀποκρίνεται , οἶδε γάρ · ξυνεπιλαμβάνουσιν δὲ πρὸς ἀσφάλειαν ἑκατέρῳ ἑκάτερος . ||
Lemmas: τίς τοίνυν διαφέρω ὁ χειραγωγέω ὁ ἀνερωτάω , καί τίς διαφέρω ὁ βαδίζω ὁ ἀποκρίνω ; ὁ μέν γάρ ἑαυτοῦ παρέχω ὁ ἐνέργεια , ὁ δέ ἐκεῖνος ὁ | ἀσφάλεια ἀλλά οὔτε ὁ χειραγωγέω μανθάνω βαδίζω , οὔτε ὁ ἀνερωτάω ἀποκρίνω μανθάνω · ἀλλά ἑκάτερος , ὁ μέν βαδίζω , δύναμαι γάρ · ὁ δέ ἀποκρίνω , οἶδα γάρ · συνεπιλαμβάνομαι δέ πρός ἀσφάλεια ἑκάτερος ἑκάτερος . ||
maximus-soph.dialexeis 10.9.a
Σῶμα μὲν βαδιστικὸν τῇ φύσει , ψυχὴ δὲ λογιστικὴ τῇ φύσει · εἰ δʼ ἐστὶν ἀθάνατος , ὥσπέρ ἐστιν , ἀνάγκη που αὐτῇ τοῦτο ἐξ ἀϊδίου ἐνεῖναι , τὰς νοήσεις τὲ καὶ ἐπιστήμας τῶν πραγμάτων .
Lemmas: σῶμα μέν βαδιστικός ὁ φύσις , ψυχή δέ λογιστικός ὁ φύσις · εἰ δέ εἰμί ἀθάνατος , ὥσπερ εἰμί , ἀνάγκη που αὐτός οὗτος ἐκ ἀίδιος ἔνειμι , ὁ νόησις τε καί ἐπιστήμη ὁ πρᾶγμα .
maximus-soph.dialexeis 10.9.b
Ἅτε δέ , οἶμαι , διττῷ βίῳ ἡ ψυχὴ συνεχομένη , τῷ μὲν καθαρῷ καὶ διαυγεῖ καὶ ὑπὸ μηδεμιᾶς συμφορᾶς ἐνοχλουμένῳ , τῷ δὲ θολερῷ καὶ τεταραγμένῳ καὶ ἐν παντοίαις τύχαις φυρο μένῳ · ἐνταῦθα μὲν ἀσαφείας ἐμπέπλησται , καὶ καρηβαρεῖ , αὐτὸ ἐκεῖνο τὸ τῶν μεθυόντων πάθος · τούτοις γάρ που φλεγμαίνουσα ἡ ψυχὴ ὑπὸ τοῦ ἀνέδην πότου , ἐγγύτατα μὲν τείνει μανίας · ἤδη δέ που ἀνακαλεῖται αὑτήν , καὶ οὔτε ἀκριβῶς σφάλλεται , οὔτε σαφῶς λογίζεται , ἀλλʼ ἐν μεθορίῳ μένει ἀγνοίας καὶ λογισμοῦ .
Lemmas: ἅτε δέ , οἴομαι , δισσός βίος ὁ ψυχή συνέχω , ὁ μέν καθαρός καί διαυγής καί ὑπό μηδείς συμφορά ἐνοχλέω , ὁ δέ θολερός καί ταράσσω καί ἐν παντοῖος τύχη φυρός μένος · ἐνταῦθα μέν ἀσάφεια ἐμπίμπλημι , καί καρηβαρέω , αὐτός ἐκεῖνος ὁ ὁ μεθύω πάθος · οὗτος γάρ που φλεγμαίνω ὁ ψυχή ὑπό ὁ ἀνέδην πότος , ἐγγύς μέν τείνω μανία · ἤδη δέ που ἀνακαλέω ἑαυτοῦ , καί οὔτε ἀκριβής σφάλλω , οὔτε σαφής λογίζομαι , ἀλλά ἐν μεθόριος μένω ἄγνοια καί λογισμός .
maximus-soph.dialexeis 10.9.c
Ἐπειδὰν δὲ ἀπαλλαγῇ ἡ ψυχὴ ἐνθένδε ἐκεῖσε , ὥσπερ ἐκ τῆς Κιμμερίων γῆς ἐπὶ λαμπρὸν αἰθέρα ἐξελθοῦσα , ἐλευθέρα μὲν γενομένη σαρκῶν , ἐλευθέρα δὲ ἐπιθυμιῶν , ἐλευθέρα νόσων , ἐλευθέρα συμφορῶν · τότε διορᾷ καὶ λογίζεται τἀληθῆ αὐτά , θεοῖς καὶ θεῶν παισὶν συγγιγνομένη ὑπὲρ ἄκραν τὴν οὐρανοῦ ἀψῖδα , συμπεριπολοῦσα καὶ συντεταγμένη στρατιᾷ θεῶν ὑφʼ ἡγεμόνι καὶ στρατηγῷ τῷ Διί ·
Lemmas: ἐπειδάν δέ ἀπαλλάσσω ὁ ψυχή ἐνθένδε ἐκεῖσε , ὥσπερ ἐκ ὁ Κιμμέριος γῆ ἐπί λαμπρός αἰθήρ ἐξέρχομαι , ἐλεύθερος μέν γίγνομαι σάρξ , ἐλεύθερος δέ ἐπιθυμία , ἐλεύθερος νόσος , ἐλεύθερος συμφορά · τότε διοράω καί λογίζομαι ἀληθής αὐτός , θεός καί θεός παῖς συγγίγνομαι ὑπέρ ἄκρος ὁ οὐρανός ἁψίς , συμπεριπολέω καί συντάσσω στρατιά θεός ὑπό ἡγεμών καί στρατηγός ὁ Ζεύς ·
maximus-soph.dialexeis 10.9.d
καὶ μέμνηται μὲν ἀληθείας τότε , ἀναμιμνήσκεται δὲ ἐνθάδε ἐκείνων · καὶ θαρσεῖ μὲν τότε , σφάλλεται δὲ νῦν .
Lemmas: καί μιμνῄσκω μέν ἀλήθεια τότε , ἀναμιμνῄσκω δέ ἐνθάδε ἐκεῖνος · καί θαρσέω μέν τότε , σφάλλω δέ νῦν .
maximus-soph.dialexeis 10.9.e
δὲ ἐρρωμένη ψυχὴ καὶ χρηστῷ δαίμονι συγκεκληρωμένη , κἀνταῦθα ἀντέχει τῷ κυκηθμῷ , καὶ κατὰ δύναμιν ἀπαλλάττουσα αὐτὴν τῆς πρὸς τὸ σῶμα ὁμιλίας , τὴν μνήμην ἐγείρει ἐκείνων τῶν θεαμάτων , καὶ ἐκείνων τῶν ἀκουσμάτων .
Lemmas: δέ ῥώννυμι ψυχή καί χρηστός δαίμων συγκληρόω , ἐνταῦθα ἀντέχω ὁ κυκηθμός , καί κατά δύναμις ἀπαλλάσσω ἑαυτοῦ ὁ πρός ὁ σῶμα ὁμιλία , ὁ μνήμη ἐγείρω ἐκεῖνος ὁ θέαμα , καί ἐκεῖνος ὁ ἄκουσμα .
maximus-soph.dialexeis 10.9.f
Τοῦτο ἄρα κα οἱ ποιηταὶ τὴν Μνημοσύνην αἰνίττονται Μουσῶν μητέρα , Μούσας μὲν τὰς ἐπιστήμας ὀνομάζοντες , ἠγάθεον χορὸν καὶ ἔργον Διός , ὑπὸ Μνημοσύνης δὲ γεννω μένας καὶ συνταττομένας . Θεραπεύωμεν τὰς Μούσας , θεραπεύωμεν τὴν Μνημοσύνην .
Lemmas: οὗτος ἄρα ἄν ὁ ποιητής ὁ Μνημοσύνη αἰνίσσομαι Μοῦσα μήτηρ , Μοῦσα μέν ὁ ἐπιστήμη ὀνομάζω , ἠγάθεος χορός καί ἔργον Ζεύς , ὑπό Μνημοσύνη δέ γεννάω Μένας καί συντάσσω . θεραπεύω ὁ Μοῦσα , θεραπεύω ὁ Μνημοσύνη .
maximus-soph.dialexeis 11
Τίς ὁ θεὸς κατὰ Πλάτωνα .
Lemmas: Τῖς ὁ θεός κατά Πλάτων .
maximus-soph.dialexeis 11.1.a
Περὶ μὲν δαιμόνων σκοπῶν ἀμφισβητεῖν λόγον λόγῳ φέρω , καὶ ἀνέχομαι τὴν στάσιν , καὶ οὐδὲν δεινὸν οὐδὲ πλημμελὲς οὐδὲ ἔξω τρόπου ἡγοῦμαι δρᾶν τὸν ἀμφισβητοῦντα πρὸς ἑαυτὸν καὶ πρὸς ἄλλον , εἰ ἐστὶν τὸ δαιμόνιον , καὶ τί , καὶ ὁπόσον · καὶ γὰρ ἦν ἐνταῦθα τὸ μὲν ὄνομα δῆλον , ἡ δὲ οὐσία ἀφανής , ἡ δὲ δύναμις ἀμφισβητήσιμον .
Lemmas: περί μέν δαίμων σκοπός ἀμφισβητέω λόγος λόγος φέρω , καί ἀνέχω ὁ στάσις , καί οὐδείς δεινός οὐδέ πλημμελής οὐδέ ἔξω τρόπος ἡγέομαι δράω ὁ ἀμφισβητέω πρός ἑαυτοῦ καί πρός ἄλλος , εἰ εἰμί ὁ δαιμόνιον , καί τίς , καί ὁπόσος · καί γάρ εἰμί ἐνταῦθα ὁ μέν ὄνομα δῆλος , ὁ δέ οὐσία ἀφανής , ὁ δέ δύναμις ἀμφισβητήσιμος .
maximus-soph.dialexeis 11.1.b
Νῦν δὲ δὴ τίς γένωμαι , περὶ θεοῦ λέγων ; ποῖον κάλλος ῥημάτων περιβαλλόμενος , ἢ ποῖον φῶς ἐξ ὀνομάτων σαφεστάτων πορισάμενος , ἢ τίνα ἁρμονίαν ᾠδῆς ἐκλόγου ἁρμοσάμενος , δείξαιμι ἂν ἐμαυτῷ
Lemmas: νῦν δέ δή τίς γίγνομαι , περί θεός λέγω ; ποῖος κάλλος ῥῆμα περιβάλλω , ἤ ποῖος φάος ἐκ ὄνομα σαφής πορίζω , ἤ τίς ἁρμονία ἀοιδή ἔκλογος ἁρμόζω , δείκνυμι ἄν ἐμαυτοῦ
maximus-soph.dialexeis 11.1.c
καὶ ἄλλῳ τὸ νῦν ζητούμενον ; Ὁπότε γὰρ οὐδὲ ὁ εὐφωνότατος τῶν ὄντων Πλάτων , εἰ καὶ πρὸς Ὅμηρον παραβάλλειν ἐθέλοις , οὔπω καὶ νῦν ἀξιόχρεως πιστεύεσθαι περὶ θεοῦ λέγων , ἀλλʼ ἑτέρωθέν τι πυθέσθαι ποθεῖς τὴν Πλάτωνος δόξαν , σχολῇ γʼ ἄν τις ἐπιτολμήσαι τῷ λόγῳ , νοῦν καὶ βραχὺν ἔχων ·
Lemmas: καί ἄλλος ὁ νῦν ζητέω ; ὁπότε γάρ οὐδέ ὁ εὔφωνος ὁ εἰμί Πλάτων , εἰ καί πρός Ὅμηρος παραβάλλω ἐθέλω , οὔπω καί νῦν ἀξιόχρεως πιστεύω περί θεός λέγω , ἀλλά ἑτέρωθεν τις πυνθάνομαι ποθέω ὁ Πλάτων δόξα , σχολή γε ἄν τις ἐπιτολμάω ὁ λόγος , νόος καί βραχύς ἔχω ·
maximus-soph.dialexeis 11.1.d
πλὴν εἰ μὴ καὶ ἀνδρὶ διψῶντι ποταμοῦ παρόντος || καθαροῦ καὶ πολλοῦ , ἰδεῖν ἡδίστου , καὶ πιεῖν προσηνεστάτου , | καὶ θρέψαι γονιμωτάτου , ἄλλοθέν ποθεν ἐκ πηγῆς ἀσθενοῦς καὶ ἧττον τὰ αὐτὰ ἀγαθῆς ἀρυσάμενοι κομίζοιμεν τῷ διψῶντι ἀναγκαῖον ποτόν . Ὁποῖον φασὶ τὴν γλαῦκα πάσχειν , πρὸς μὲν τὸν ἥλιον ἀμαυρουμένην , θηρεύουσαν δὲ ἐν νυκτὶ ἔκπυρον φῶς ·
Lemmas: πλήν εἰ μή καί ἀνήρ διψάω ποταμός πάρειμι || καθαρός καί πολύς , ὁράω ἡδύς , καί πίνω προσηνής , | καί τρέφω γόνιμος , ἄλλοθεν ποθεν ἐκ πηγή ἀσθενής καί ἥσσων ὁ αὐτός ἀγαθός ἀρύω κομίζω ὁ διψάω ἀναγκαῖος ποτόν . ὁποῖος φημί ὁ γλαύξ πάσχω , πρός μέν ὁ ἥλιος ἀμαυρόω , θηρεύω δέ ἐν νύξ ἔκπυρος φάος ·
maximus-soph.dialexeis 11.1.e
εἰ γάρ τις ἐς τὰς Πλάτωνος φωνὰς ἐμπεσὼν ἑτέρων δεῖται λόγων , καὶ εἴ τω ἐκεῖθεν φῶς ἀμαυρὸν δοκεῖ καὶ ἥκιστα μετέχον αὐγῆς σαφοῦς , οὗτος οὐδʼ ἂν τὸν ἥλιον ἴδοι ἀνίσχοντα , οὐδὲ τὴν σελήνην λαμπρυνομένην , οὐδὲ τὸν Ἕσπερον καταδυόμενον , οὐδὲ τὸν Ἑωσφόρον φθάνοντα .
Lemmas: εἰ γάρ τις εἰς ὁ Πλάτων φωνή ἐμπίπτω ἕτερος δέω λόγος , καί εἰ τω ἐκεῖθεν φάος ἀμαυρός δοκέω καί ἦκα μετέχω αὐγή σαφής , οὗτος οὐδέ ἄν ὁ ἥλιος ὁράω ἀνίσχω , οὐδέ ὁ σελήνη λαμπρύνω , οὐδέ ὁ Ἕσπερος καταδύω , οὐδέ ὁ Ἑωσφόρος φθάνω .
maximus-soph.dialexeis 11.2.a
Ἔχε ἀτρέμας · νῦν γάρ τοι ἠρέμα ἐννοῶ , οἷον ἂν εἴη τὸ πάθος τοῦ τοιοῦδε λόγου · αὐτὸ ἐκεῖνο , οἷον τὸ τῶν μεταλλέων · οὗτοι γάρ που κόπτοντες τὴν γῆν , ὀρύσσοντες τὸν χρυσόν , οὐχ ἱκανοὶ διαγιγνώσκειν τὴν τοῦ χρυσοῦ φύσιν , ἀλλὰ ἐστὶν ἔργον βασανίζον τὸν χρυσὸν ἐν πυρί .
Lemmas: ἔχω ἀτρέμας · νῦν γάρ τοι ἠρέμα ἐννοέω , οἷος ἄν εἰμί ὁ πάθος ὁ τοιόσδε λόγος · αὐτός ἐκεῖνος , οἷος ὁ ὁ μεταλλεύς · οὗτος γάρ που κόπτω ὁ γῆ , ὀρύσσω ὁ χρυσός , οὐ ἱκανός διαγιγνώσκω ὁ ὁ χρυσός φύσις , ἀλλά εἰμί ἔργον βασανίζω ὁ χρυσός ἐν πῦρ .
maximus-soph.dialexeis 11.2.b
Εἰκάζω δὴ τὴν μὲν πρώτην ὁμιλίαν τῶν Πλάτωνος λόγων μετάλλῳ τινὶ ἀτεχνῶς χρυσοῦ · τὸ δὲ ἐπὶ τούτῳ ἑτέρας δεῖται τέχνης , ἣ τὸ ληφθὲν δοκιμάζουσα , καὶ ἐκκαθαίρουσα λόγῳ , οὐ πυρί , χρῆσθαι ἤδη δύναται ἀκηράτῳ καὶ βεβασανισμένῳ τῷ χρυσῷ .
Lemmas: εἰκάζω δή ὁ μέν πρῶτος ὁμιλία ὁ Πλάτων λόγος μέταλλον τις ἄτεχνος χρυσός · ὁ δέ ἐπί οὗτος ἕτερος δέω τέχνη , ὅς ὁ λαμβάνω δοκιμάζω , καί ἐκκαθαίρω λόγος , οὐ πῦρ , χράω ἤδη δύναμαι ἀκήρατος καί βασανίζω ὁ χρυσός .
maximus-soph.dialexeis 11.2.c
Εἰ τοίνυν δήλη μὲν ἡ μεταλλεία τοῦ ἀληθοῦς καὶ μεγαλόδωρος καὶ ἄφθονος , δεῖ δὲ ἡμῖν τέχνης ἑτέρας πρὸς βάσανον τοῦ ληφθέντος · φέρε παρακαλῶμεν τὴν τέχνην ταύτην ξυνεπιλαβέσθαι ἡμῖν τοῦ παρόντος λόγου , τί ποτέ ἐστι τὸ θεῖον κατὰ Πλάτωνα σκοπουμένοις .
Lemmas: εἰ τοίνυν δῆλος μέν ὁ μεταλλεία ὁ ἀληθής καί μεγαλόδωρος καί ἄφθονος , δέω δέ ἐγώ τέχνη ἕτερος πρός βάσανος ὁ λαμβάνω · φέρω παρακαλέω ὁ τέχνη οὗτος συνεπιλαμβάνομαι ἐγώ ὁ πάρειμι λόγος , τίς ποτέ εἰμί ὁ θεῖος κατά Πλάτων σκοπέω .
maximus-soph.dialexeis 11.3.a
Εἰ οὖν ἔροιτο ἡμᾶς ἡ τέχνη φωνῇ φωνὴν λαβοῦσα , πότερα τοίνυν οὐχ ἡγούμενοι αὐτοί τι εἶναι θεῖον ἐν τῇ φύσει , οὐδὲ ἔχοντες καθάπαξ ἔννοιαν θεοῦ , ἀμφισβητοῦμεν , ἢ περὶ Πλάτωνος , αὐτοί τινας ἔχοντες οἰκείας δόξας , ἕτεῤ ἄττα ἡγού|μεθα παρὰ ταύτας δοξάζειν ἐκεῖνον , κᾆτα ὑμῶν φασκόντων ἔχειν , ἀξιώσει ἀποκρίνασθαι ὁποῖόν τινα ἡγούμεθα εἶναι τὸν θεόν , τί τοίνυν , ὅταν ἀποκρινοίμεθα , ὅτι ἐστὶν ὁ θεὸς ( τ 246 ) γυρὸς ἐν ὤμοιιν , μελάγχροος , οὐλοκάρηνος ;
Lemmas: εἰ οὖν ἔρομαι ἐγώ ὁ τέχνη φωνή φωνή λαμβάνω , πότερος τοίνυν οὐ ἡγέομαι αὐτός τις εἰμί θεῖος ἐν ὁ φύσις , οὐδέ ἔχω καθάπαξ ἔννοια θεός , ἀμφισβητέω , ἤ περί Πλάτων , αὐτός τις ἔχω οἰκεῖος δόξα , ἕτερος τις ἡγέομαι παρά οὗτος δοξάζω ἐκεῖνος , εἶτα σύ φάσκω ἔχω , ἀξιόω ἀποκρίνω ὁποῖος τις ἡγέομαι εἰμί ὁ θεός , τίς τοίνυν , ὅταν ἀποκρίνω , ὅτι εἰμί ὁ θεός ( τ 246 ) γυρός ἐν ὦμος , μελάγχροος , οὐλοκάρηνος ;
maximus-soph.dialexeis 11.3.b
Καταγέλαστος ἡ ἀπόκρισις , κἂν εἰ μειζόνως χαρακτηρίζοις τὸν Δία , ‘κυανὰς μὲν ὀφρύας , χρυσὰς δὲ χαίτας , ἐλελιζόμενον δὲ ὑπʼ αὐτῶν τὸν οὐρανόν’ .
Lemmas: καταγέλαστος ὁ ἀπόκρισις , ἄν εἰ μέγας χαρακτηρίζω ὁ Ζεύς , κυανός μέν ὀφρύς , χρύσεος δέ χαίτη , ἐλελίζω δέ ὑπό αὐτός ὁ οὐρανός .