marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.12
ἦν δὲ τότε ἐν τῇ νήϲῳ εἰϲ τὰ ἀπόϲτροφα αὐτῆϲ μονάζων τιϲ ὀνόματι Προκόπιοϲ , ὃϲ νῦν μετ’ ἀγγέλων ἐϲτὶν ϲυναρίθμιοϲ · ἐκοιμήθη γὰρ ἀπὸ ἐτῶν πέντε , ζήϲαϲ βίον ἄμεμπτον ἔν τε νηϲτείαιϲ καὶ ἀγρυπνίαιϲ καὶ τῇ ἄκρᾳ ἀκτημοϲύνῃ , ἔϲχεν δὲ καὶ προφητικὸν χάριϲμα καὶ . τὴν κατὰ δαιμόνων ἀπέλαϲιν . καταχθέντεϲ δὲ ἡμεῖϲ ἐν τῇ Ῥόδῳ , ὡϲ εἴρηται , καὶ ἀκούϲαντεϲ περὶ τῆϲ πολι - τείαϲ τοῦ ἁγίου ἀνδρὸϲ ἀναγκαῖον ἐνομίϲαμεν μὴ παρ - όδῳ χρήϲαϲθαι , ἀλλ’ ἀπολαῦϲαι τῆϲ ἀγγελικῆϲ αὐτοῦ ϲυνουϲίαϲ , καὶ ἐρωτήϲαντεϲ ποῦ τὴν καταμονὴν εἶχεν ἐπορεύθημεν πρὸϲ αὐτὸν παραπλεύϲαντεϲ ἐν ἀκατίῳ , καὶ φθάϲαντεϲ ἐκρούϲαμεν τὴν θύραν . εὐθέωϲ δὲ ἐξελ - θὼν δι’ ἑαυτοῦ ἤνοιξεν ἡμῖν , καίτοι ἔχων ἄλλον παρ’ αὑτῷ μαθητήν . ὡϲ δὲ ἐθεάϲατο τοὺϲ ὁϲιωτάτουϲ ἐπί - ϲκόπουϲ , πεϲὼν ἐπὶ πρόϲωπον προϲεκύνηϲεν αὐτούϲ , εἶτα ἀναϲτὰϲ κἀμὲ κατεφίληϲεν καὶ τὸν θεοϲεβῆ Εὐϲέβιον τὸν διάκονον , ὃν μεθ’ ἑαυτοῦ ἦγεν ὁ ὅϲιοϲ Ἰωάννηϲ ὁ ἀρχιεπίϲκοποϲ , καὶ εἰϲαγαγὼν ἡμᾶϲ εἰϲ τὸ εὐκτήριον ὑπεχώρηϲεν εἰϲ τὰ ὀπίϲω , δοὺϲ τὸν ἔμπροϲθεν | τόπον τοῖϲ μακαριωτάτοιϲ ἐπιϲκόποιϲ εἰπών Ὑμῖν πρέπει τοῖϲ ἱερεῦϲιν τὸν ἔμπροϲθεν τόπον ἔχειν , ἐμοὶ δὲ τῷ τα - πεινῷ καὶ μηδὲ ἠξιωμένῳ χειροτονίαϲ τὸν ὀπίϲω . τό - τε ἔγνωμεν ὅτι διορατικὸϲ ὑπῆρχεν ὁ ὁϲιώτατοϲ Προ - κόπιοϲ · μηδέποτε γὰρ θεαϲάμενοϲ ἡμᾶϲ μήτε ἀκούϲαϲ περὶ ἡμῶν ἔγνω διὰ τοῦ πνεύματοϲ ὅτι ἐπίϲκοποι ἐτύγ - χανον οἱ περὶ τοὺϲ μακαριωτάτουϲ Ἰωάννην καὶ Πορ - φύριον . διὸ καὶ τὴν προτίμηϲιν τῆϲ προϲευχῆϲ ἔδωκεν αὐτοῖϲ . εἶτα μετὰ τὴν εὐχὴν ἐκαθίϲαμεν , καὶ ὁμιλήϲαϲ ἡμῖν πολλὰ ψυχωφελῆ ἠρώτα τὴν αἰτίαν τοῦ ϲκυλμοῦ . ὁ δὲ μακάριοϲ Πορφύριοϲ ἅπαντα αὐτῷ διηγήϲατο τὰ κατὰ τοὺϲ Γαζαίουϲ , πῶϲ ἐμμανῶϲ ἔχουϲι περὶ τὰ εἴδωλα καὶ ὁπόϲα δεινὰ οἱ Χριϲτιανοὶ πάϲχουϲιν παρ’ αὐτῶν καὶ ὅτι χάριν τούτου ἀνέρχονται δεηθῆναι τῶν βαϲιλέων καταϲτραφῆναι τὰ ἱερὰ τῶν εἰδώλων . ἀκούϲαϲ δὲ ὁ ἐν ἁγίοιϲ Προκόπιοϲ ὁ ἀναχωρητὴϲ καὶ δακρύϲαϲ εἶπεν · Κύριε Ἰηϲοῦ Χριϲτέ , ἐπίϲτρεψον τοὺϲ δούλουϲ ϲου ἀπὸ τῆϲ διαβολικῆϲ ἀπάτηϲ ἐπὶ τὴν πεφωτιϲμένην ϲου πί - ϲτιν . εἶτα λέγει πρὸϲ τοὺϲ ὁϲιωτάτουϲἐπιϲκόπουϲ · Μὴ ἀθυμήϲητε , πατέρεϲ · ὁ γὰρ θεὸϲ ὁ γινώϲκων τὸν ζῆλον τῆϲ πίϲτεωϲ ὑμῶν ἔχει εὐοδῶϲαι ὑμῖν καὶ δοῦναι πάντα τὰ καταθύμια ὑμῶν . δεῦτε οὖν παραινέϲω ὑμῖν ἃ ὁ κύ - ριοϲ ἀπεκάλυψεν τῇ ἐμῇ ταπεινώϲει . ἀνερχόμενοι ἐπὶ τὸ Βυζάντιον πρῶτον ϲυντύχετε τῷ ὁϲιωτάτῳ ἐπιϲκόπῳ Ἰωάννῃ καὶ ἅμα αὐτῷ δεήϲειϲ ποιήϲαϲθε πρὸϲ τὸν θεὸν καὶ ἀνάθεϲθε αὐτῷ τὸ πρᾶγμα , καὶ ἔχει ὑμῖν ϲυμβου - λεῦϲαι καὶ αὐτὸϲ ὃ ἀποκαλύπτει αὐτῷ ὁ κύριοϲ . λαλῆ - ϲαι γὰρ οὐ δύναται ἐν τῷ παλατίῳ , ἐπειδὴ ἡ βαϲίλιϲϲα Εὐδοξία λυπεῖται κατ’ αὐτοῦ . αὐτὸϲ οὖν παρατίθεται . ὑμᾶϲ Ἀμαντίῳ τῷ κουβικουλαρίῳ τῆϲ δεϲποίνηϲ , ἀν - θρώπῳ θεοϲεβεῖ καὶ τιμῶντι τὸ πρόϲχημα τῶν ἱερέων , καὶ αὐτὸϲ εἰϲάγει ὑμᾶϲ πρὸϲ τὴν βαϲίλιϲϲαν , καὶ ὅταν εἰϲέλθητε πρὸϲ αὐτήν , εὐμενῶϲ ἔχει δέξαϲθαι ὑμᾶϲ . ἀνά - θεϲθε οὖν αὐτῇ τὸ πᾶν πρᾶγμα καὶ ϲυντάξαϲθε αὐτῇ καὶ ἐξέλθατε . ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ εἰϲόδῳ μετὰ τὸ ὑμᾶϲ ὑπομνῆϲαι αὐτὴν χάριν τοῦ πράγματοϲ εἴπατε αὐτῇ ὅτι Ἐλπίζομεν εἰϲ τὸν Χριϲτὸν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , ἐὰν ϲπουδάϲῃϲ εἰϲ τὸ παρὸν πρᾶγμα , ἔχει δοῦναί ϲοι τέκνον ἄρρεν . ἀκούϲαϲα δὲ τοῦτο περιχαρὴϲ ἔχει γενέϲθαι ( ἔϲτιν γὰρ ἐγκύμων καὶ οὗτοϲ μήν ἐϲτιν ἔνατοϲ τῆϲ κυή - ϲεωϲ αὐτῆϲ ) καὶ ἔχει πάντα πρᾶξαι εἰϲ τὸ ποιῆϲαι τὸ πρᾶγμα ὑμῶν θεοῦ ἐπινεύοντοϲ .
Lemmas: εἰμί δέ τότε ἐν ὁ νῆσος εἰς ὁ ἀπόστροφος αὐτός μονάζω τις ὄνομα Προκόπιος , ὅς νῦν μετά ἄγγελος εἰμί συναρίθμιος · κοιμάω γάρ ἀπό ἔτος πέντε , ζῶ βίος Ἄμεμπτον ἐν τε νηστεία καί ἀγρυπνία καί ὁ ἄκρος ἀκτημοσύνη , ἔχω δέ καί προφητικός χάρισμα καί . ὁ κατά δαίμων ἀπέλασις . κατάγω δέ ἐγώ ἐν ὁ Ῥόδος , ὡς εἴρω , καί ἀκούω περί ὁ πόλις - τίω ὁ ἅγιος ἀνήρ ἀναγκαῖος νομίζω μή παρά - ὁδός χράω , ἀλλά ἀπολαύω ὁ ἀγγελικός αὐτός συνουσία , καί ἐρωτάω ποῦ ὁ καταμονή ἔχω πορεύω πρός αὐτός παραπλέω ἐν ἀκάτιον , καί φθάνω κρούω ὁ θύρα . εὐθύς δέ ἐξαιρέω - Θῶν διά ἑαυτοῦ ἀνοίγνυμι ἐγώ , καίτοι ἔχω ἄλλος παρά ἑαυτοῦ μαθητής . ὡς δέ θεάομαι ὁ ὅσιος ἐπί - σκοπός , πίπτω ἐπί πρόσωπον προσκυνέω αὐτός , εἶτα ἀνίστημι ἐγώ καταφιλέω καί ὁ θεοσεβής Εὐσέβιος ὁ διάκονος , ὅς μετά ἑαυτοῦ ἄγω ὁ ὅσιος Ἰωάννης ὁ ἀρχιεπίσκοπος , καί εἰσάγω ἐγώ εἰς ὁ εὐκτήριον ὑποχωρέω εἰς ὁ ὀπίσω , δίδωμι ὁ ἔμπροσθεν | τόπος ὁ μακάριος ἐπίσκοπος εἶπον ὑμῖν πρέπω ὁ ἱερεύς ὁ ἔμπροσθεν τόπος ἔχω , ἐγώ δέ ὁ ὁ - πεινάω καί μηδέ ἀξιόω χειροτονία ὁ ὀπίσω . ὁ - τε γιγνώσκω ὅτι διορατικός ὑπάρχω ὁ ὅσιος προ - κόπις · μηδέποτε γάρ θεάομαι ἐγώ μήτε ἀκούω περί ἐγώ γιγνώσκω διά ὁ πνεῦμα ὅτι ἐπίσκοπος σύ - χάσκω ὁ περί ὁ μακάριος Ἰωάννης καί πούς - φύριος . διό καί ὁ προτίμησις ὁ προσευχή δίδωμι αὐτός . εἶτα μετά ὁ εὐχή καθίζω , καί ὁμιλέω ἐγώ πολύς ψυχωφελής ἐρωτάω ὁ αἴτιος ὁ σκυλμός . ὁ δέ μακάριος Πορφύριος ἅπας αὐτός διηγέομαι ὁ κατά ὁ Γαζαῖος , πῶς ἐμμανῶς ἔχω περί ὁ εἴδωλον καί ὁπόσος δεινός ὁ Χριστιανός πάσχω παρά αὐτός καί ὅτι χάρις οὗτος ἀνέρχομαι δήω ὁ βασιλεύς καταστρέφω ὁ ἱερόv ὁ εἴδωλον . ἀκούω δέ ὁ ἐν ἅγιος Προκόπιος ὁ ἀναχωρητής καί δάκρυ εἶπον · κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ἐπιστρέφω ὁ δοῦλος σύ ἀπό ὁ διαβολικός ἀπάτη ἐπί ὁ φωτίζω σύ πεῖ - εἰμί . εἶτα λέγω πρός ὁ οσιωτατουσεπισκοπος · μή ἀθυμέω , πατήρ · ὁ γάρ θεός ὁ γιγνώσκω ὁ ζῆλος ὁ πίστις σύ ἔχω εὐοδόω σύ καί δίδωμι πᾶς ὁ καταθύμιος σύ . δεῦρο οὖν παραινέω σύ ὁ ὁ κύ - ριος ἀποκαλύπτω ὁ ἐμέω ταπείνωσις . ανερχόμενος ἐπί ὁ Βυζάντιον πρῶτος συντυγχάνω ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος Ἰωάννης καί ἅμα αὐτός δήω ποιέω πρός ὁ θεός καί ἀνατίθημι αὐτός ὁ πρᾶγμα , καί ἔχω σύ συμβαίνω - λεύσσω καί αὐτός ὅς ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ κύριος . λαλέω - σός γάρ οὖον δύναμαι ἐν ὁ Παλάτιον , ἐπεί ὁ βασίλισσα Εὐδοξία λυπέω κατά αὐτός . αὐτός οὖν παρατίθημι . σύ Ἀμάντιος ὁ κουβικουλάριος ὁ δέσποινα , εἰς - θρώπῳ θεοσεβής καί τιμή ὁ πρόσχημα ὁ ἱερός , καί αὐτός εἰσάγω σύ πρός ὁ βασίλισσα , καί ὅταν εἰσέρχομαι πρός αὐτός , εὐμενής ἔχω δέχομαι σύ . ἀνά - τίθημι οὖν αὐτός ὁ πᾶς πρᾶγμα καί συντάσσω αὐτός καί ἐξέρχομαι . ἐν δέ ὁ δύο εἴσοδος μετά ὁ σύ ὑπομιμνήσκω αὐτός χάρις ὁ πρᾶγμα εἶπον αὐτός ὅτι ἐλπίζω εἰς ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ θεός , ἐάν σπουδάζω εἰς ὁ πάρειμι πρᾶγμα , ἔχω δίδωμι σύ τέκνον ἄρσην . ἀκούω δέ οὗτος περιχαρής ἔχω γίγνομαι ( εἰμί γάρ ἐγκύμων καί οὗτος μείς εἰμί ἔνατος ὁ κύω - σέως αὐτός ) καί ἔχω πᾶς πράσσω εἰς ὁ ποιέω ὁ πρᾶγμα σύ θεός ἐπινεύω .