marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.4
ἐξ ἐκείνου δὲ περιϲϲότερον οἰκονομήθην εἰϲ τὸν ἄν - δρα ( ὄντωϲ γὰρ αὐτὸν εἶχον δοῦλον θεοῦ ) , καὶ ἀποκατα - ϲτήϲαϲ αὐτῷ πάντα ὅϲα ἐνήνοχα ἔμεινα παρ’ αὐτῷ ἐξ - υπηρετούμενοϲ αὐτῷ καὶ ἀπολαύων τῶν πνευματικῶν αὐτοῦ λόγων · ὄντωϲ γὰρ ἦν ἄμεμπτοϲ ἄνθρωποϲ , πρα ότατοϲ , ἐλεήμων , ἔχων καὶ τὸ διακριτικὸν τῆϲ θείαϲ γραφῆϲ καὶ διαλύων τὰ ἐν αὐτῇ διαπορούμενα εἰ καί τιϲ ἄλλοϲ ( ἀλλ’ οὐδὲ τῆϲ ἔξωθεν παιδείαϲ ἦν ἄμοιροϲ ) , ἀπαντῶν καὶ ἀποϲτομίζων ἀνθρώπουϲ ἀπίϲτουϲ καὶ κακο - πίϲτουϲ , φιλόπτωχο , ϲυμπαθητικόϲ , ἐγγὺϲ ἔχων τὸ δά - κρυον , γέρονταϲ τιμῶν ὡϲ πατέραϲ , νεωτέρουϲ ὡϲ ἀδελ - φούϲ , παιδία ὡϲ τέκνα , ἤπιον καὶ ταπεινὸν ἔχων τὸ ἦθοϲ καὶ τὸν λόγον οὐκ ἐν προϲποιήϲει 〈 ἀλλ’ ἐν πίϲτει 〉 καὶ ἀληθείᾳ ( οὔτε γὰρ ἦν δόλοϲ ἐν αὐτῷ ) , ϲωφρονέ - ϲτατοϲ ὡϲ αὐτὸν φθάϲαι τὴν τελείαν ἀπάθειαν , ἀόρ - τητοϲ , ἀμνηϲίκακοϲ , μὴ ϲυγχωρῶν τὸν ἥλιον δῦναι ἐπὶ τῷ παροργιϲμῷ αὐτοῦ , πάντα ἔχων τὰ πάθη νεκρὰ πλὴν τοῦ θυμοῦ ὃν ἐκίνει κατὰ τῶν ἐχθρῶν τῆϲ πίϲτεωϲ . λαβὼν δὲ παρ’ ἐμοῦ τὰ χρήματα καὶ τὰ ἄλλα ἃ ἤνεγκα καὶ πωλήϲαϲ τά τε ἐϲθήματα καὶ ποιήϲαϲ τὸ πλεῖϲτον τοῦ ἀργυρίου τίμια ϲκεύη τὰ λοιπὰ εἴϲω ὀλίγου χρόνου δέδωκεν τοῖϲ δεομένοιϲ , οὐ μόνον ἐν τῇ ἁγίᾳ πόλει , ἀλλὰ καὶ ἐν ἄλλαιϲ πόλεϲι καὶ κώμαιϲ καὶ μοναϲτηρίοιϲ , μάλιϲτα τοῖϲ οὖϲιν ἐν Αἰγύπτῳ · πολὺ γὰρ ἦν πτωχὰ τὰ ἐκεῖϲε μοναϲτήρια . ἀλλὰ καὶ τοῖϲ ξένοιϲ τοῖϲ ἐνδημοῦϲιν δεύτεροϲ Ἀβραὰμ ἐγένετο . ὅθεν καὶ βραχυτάτου χρόνου πᾶϲαν τὴν περιουϲίαν αὐτοῦ διέδωκεν , ὡϲ αὐτὸν δεη - θῆναι τῆϲ ἐφημέρου τροφῆϲ . ἐπέδωκεν οὖν ἑαυτὸν εἰϲ τὴν τοῦ ϲκυτοτόμου τέχνην , πλύνων βύρϲαϲ καὶ ῥάπτων , εἰϲ πάντα μιμηϲάμενοϲ τὸν θεῖον ἐκεῖνον ἀπόϲτολον τὸν μὴ βουληθέντα δωρεὰν φαγεῖν ἄρτον , καίτοι δυνάμενοϲ ἐξ ἄλλου ἐργοχείρου τὴν τροφὴν πορίϲαϲθαι , ἀλλ’ εἰϲ πάντα ἠβουλήθη μιμητὴϲ γενέϲθαι τοῦ εἰρημένου ἀοιδί - μου ἀνδρὸϲ ἔν τε κακουχίαιϲ καὶ πόνοιϲ καὶ διωγμοῖϲ καὶ κινδύνοιϲ θαλάϲϲηϲ καὶ ἐπαναϲτάϲεϲιν ἐθνῶν . κἀγὼ δὲ παρεκάλουν αὐτὸν κοινὸν βίον ζῆν ἅμα ἐμοί ( ἦν γάρ μοι καὶ περιϲϲεία ἐκ τοῦ ἐμοῦ ἐπιτηδεύματοϲ ) , ὃ δὲ οὐκ ἠνέϲχετο λέγων · ‘οὐδὲν εἰϲηνέγκαμεν εἰϲ τὸν κόϲμον , οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα’ . καὶ πάλιν ἔλεγεν · ‘εἴ τιϲ οὐκ ἐργάζεται , μηδὲ ἐϲθιέτω’ . ἐγὼ δὲ παρρηϲιαϲθεὶϲ εἶπον πρὸϲ αὐτόν · Διὰ τί οὖν ὅτε ἠυπόρειϲ οὐκ εἰρ - γάζου οὔτε ἐμοὶ ϲυνεχώρειϲ ἐργάζεϲθαι ; ὃ δέ μοι ἀπε - κρίθη · Τὸ πρότερον ὃ εἰργαζόμην μεῖζον ἦν καὶ πολυ - πλάϲιον τοῦ νῦν ἔργου · τὸ μὲν γὰρ νῦν ἕνα ἢ δεύτερον τρέφει , τὸ δὲ πρότερον μυριάδαϲ ἔτρεφεν , οὐ μόνον δὲ τὰ πλήθη ἐκεῖνα , ἀλλὰ καὶ πνευματικὴν τροφὴν τῇ ψυχῇ τῇ ἐμῇ ἐχορήγει .
Lemmas: ἐκ ἐκεῖνος δέ περισσός οἰκονομέω εἰς ὁ ἄν - δράω ( εἰμί γάρ αὐτός ἔχω δοῦλος θεός ) , καί ἀποκατα - ἵστημι αὐτός πᾶς ὅσος φέρω μένω παρά αὐτός ἐκ - ὑπηρετέω αὐτός καί ἀπολαύω ὁ πνευματικός αὐτός λόγος · εἰμί γάρ εἰμί Ἄμεμπτος ἄνθρωπος , ΠΡΑ ότατος , ἐλεήμων , ἔχω καί ὁ διακριτικός ὁ θεῖος γραφεύς καί διαλύω ὁ ἐν αὐτός διαπορέω εἰμί καί τις ἄλλος ( ἀλλά οὐδέ ὁ ἔξωθεν παιδεία εἰμί ἄμοιρος ) , ἀπαντάω καί ἀποστομίζω ἄνθρωπος ἄπιστος καί Κακό - πιστός , φιλόπτωχος , συμπαθητικός , ἐγγύς ἔχω ὁ δᾶ - κρύος , γέρων τιμή ὡς πατήρ , νέος ὡς ἀδελ - Φους , παιδίον ὡς τέκνον , ἤπιος καί ταπεινός ἔχω ὁ ἦθος καί ὁ λόγος οὐ ἐν προσποιέω 〈 ἀλλά ἐν πίστις 〉 καί ἀλήθεια ( οὔτε γάρ εἰμί δόλος ἐν αὐτός ) , σώφρων - στατός ὡς αὐτός φθάνω ὁ τέλειος ἀπάθεια , ἄορ - τήτη , ἀμνησίκακος , μή συγχωρέω ὁ ἥλιος δύο ἐπί ὁ παροργισμός αὐτός , πᾶς ἔχω ὁ πάθος νεκρός πλήν ὁ θυμός ὅς κινέω κατά ὁ ἐχθρός ὁ πίστις . λαμβάνω δέ παρά ἐγώ ὁ χρῆμα καί ὁ ἄλλος ὁ φέρω καί πωλέω ὁ τε ἔσθημα καί ποιέω ὁ πλεῖστος ὁ ἀργύριον τίμιος σκεῦος ὁ λοιπάς εἴδομαι ὀλίγος χρόνος δίδωμι ὁ δήω , οὖον μόνος ἐν ὁ ἅγιος πόλις , ἀλλά καί ἐν ἄλλος πόλις καί κώμη καί μοναστήριον , μάλιστα ὁ εἰμί ἐν Αἴγυπτος · πολύς γάρ εἰμί πτωχός ὁ ἐκεῖσε μοναστήριον . ἀλλά καί ὁ ξένος ὁ ἐνδημέω δύο Ἀβραάμ γίγνομαι . ὅθεν καί βραχύς χρόνος πᾶς ὁ περιουσία αὐτός διαδίδωμι , ὡς αὐτός δήω - θάω ὁ ἐφήμερος τροφή . ἐπιδίδωμι οὖν ἑαυτοῦ εἰς ὁ ὁ σκυτοτόμος τέχνη , πλύνω βύρσα καί ῥάπτω , εἰς πᾶς μιμέομαι ὁ θέω ἐκεῖνος ἀπόστολος ὁ μή βούλομαι δωρεά ἐσθίω ἄρτος , καίτοι δύναμαι ἐκ ἄλλος ἐργόχειρον ὁ τροφή πορίζω , ἀλλά εἰς πᾶς βούλομαι μιμητής γίγνομαι ὁ εἴρω ἀοιδί - ἐγώ ἀνήρ ἐν τε κακουχία καί πόνος καί διωγμός καί κίνδυνος θάλασσα καί ἐπανάστασις ἔθνος . ἐγώ δέ παρακαλέω αὐτός κοινός βίος ζῶ ἅμα ἐγώ ( εἰμί γάρ ἐγώ καί περισσεία ἐκ ὁ ἐγώ ἐπιτήδευμα ) , ὅς δέ οὐ ἀνέχω λέγω · ‘οὐδὲν εἰσφέρω εἰς ὁ κόσμος , οὐδέ ἐκφέρω τίς δύναμαι . καί πάλιν λέγω · εἶμι τις οὐ ἐργάζομαι , μηδέ ἐσθίω . ἐγώ δέ παρρησιάζομαι εἶπον πρός αὐτός · Ζεύς τίς οὖν ὅτε εὐπορέω οὐ ΕΙΡ - Γάζου οὔτε ἐγώ συγχωρέω ἐργάζομαι ; ὅς δέ ἐγώ θέραψ - κρίνω · ὁ πρότερος ὅς ἐργάζομαι μείζων εἰμί καί πολύς - πλάσις ὁ νῦν ἔργον · ὁ μέν γάρ νῦν εἷς ἢ δύο τρέφω , ὁ δέ πρότερος μυριάς τρέφω , οὖον μόνος δέ ὁ πλῆθος ἐκεῖνος , ἀλλά καί πνευματικός τροφή ὁ Ψυχή ὁ ἐμέω χορηγέω .