marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.16
τῇ δὲ ἐξῆϲ μετεπέμψατο ἡμᾶϲ ἡ αὐγούϲτα καὶ κατὰ τὸ ἔθοϲ προαϲπαϲαμένη τοὺϲ ὁϲίουϲ ἐπιϲκόπουϲ ἐπέ - τρεψεν καθίϲαι . μετὰ δὲ τὸ λαλῆϲαι πολλοὺϲ λόγουϲ πνευματικοὺϲ λέγει αὐτοῖϲ · Ἐλάληϲα τῷ βαϲιλεῖ καὶ μικρὸν ἐδυϲχέρανεν . ἀλλὰ μὴ ἀθυμεῖτε · θεοῦ γὰρ θέ - λοντοϲ οὐκ ἔχω παύϲαϲθαι ἕωϲ ὅτε πληρωθῆτε καὶ ἐξέλ - θητε ἅνύϲαντεϲ τὸν κατὰ θεὸν ὑμῶν ϲκοπόν . οἱ δὲ ἐπίϲκοποι ἀκούϲαντεϲ προϲεκύνηϲαν . κατανυγεὶϲ δὲ ὁ ἐν ἁγίοιϲ Πορφύριοϲ ὁ ἡμέτεροϲ , ἀναμνηϲθεὶϲ τοῦ λόγου τοῦ τριϲμακαρίου Προκοπίου τοῦ ἀναχωρητοῦ , εἶπεν τῇ βαϲιλίϲϲῃ · Κοπώθητι διὰ τὸν Χριϲτόν , καὶ αὐτὸϲ ἔχει χαρίϲαϲθαί ϲοι ἀντὶ τοῦ κόπου ϲου υἱὸν ὅϲτιϲ ζήϲει καὶ βαϲιλεύϲει ϲοῦ ὁρώϲηϲ καὶ ἀπολαυούϲηϲ ἐπὶ ἔτη πολλά . ἀκούϲαϲα δὲ ἡ βαϲίλιϲϲα τοῦ λόγου ἐπλήϲθη χαρᾶϲ καὶ ἐγένετο τὸ πρόϲωπον αὐτῆϲ ἐρυθρὸν καὶ . προϲετέθη τῇ ὄψει κάλλοϲ ὑπὲρ ὃ εἶχεν · τὰ γὰρ τῶν ἀδήλων φανεροῖ τὰ φαινόμενα . λέγει οὖν τοῖϲ ὁϲιω - τάτοιϲ ἐπιϲκόποιϲ Εὔξαϲθε , πατέρεϲ , ἵνα κατὰ τὸ ῥῆμα ὑμῶν θεοῦ θέλοντοϲ γεννήϲω τὸν ἄρρενα , καὶ ἐὰν τοῦτο γένηται , ἐπαγγέλλομαι ὑμῖν πάντα ὅϲα αἰτεῖτε ποιεῖν . καὶ ἄλλο δὲ ὃ οὐκ αἰτήϲαϲθε μέλλω ποιεῖν Χριϲτοῦ ἐπινεύοντοϲ · ἁγίαν γὰρ ἐκκληϲίαν κτίζω ἐν Γάζῃ εἰϲ τὸ μεϲώτατον τῆϲ πόλεωϲ . ἀπέλθατε οὖν μετ’ εἰρήνηϲ καὶ ἡϲυχάϲατε εὐχόμενοι ϲυνεχῶϲ ὑπὲρ ἐμοῦ ἵνα μετὰ φιλαν - θρωπίαϲ τέκω οὗτοϲ γάρ ἐϲτιν ὁ μὴν ἔνατοϲ καὶ ἐγγύϲ ἐϲτιν τοῦ πληρῶϲαι . ϲυνταξάμενοι οὖν ο ἐπίϲκοποι καὶ παραθέμενοι αὐτὴν τῷ θεῷ ἐξῆλθον τοῦ παλατίου . ἦν δὲ εὐχὴ ἵνα τέκῃ ἄρρενα · ἐπιϲτεύομεν γὰρ τῷ λόγῳ τοῦ ὁϲίου Προκοπίου τοῦ ἀναχωρητοῦ . καὶ καθ’ ἡμέραν ἐπορευόμεθα πρὸϲ τὸν ἁγιώτατον Ἰωάννην τὸν ἀρχι - επίϲκοπον καὶ ἀπελαύομεν τῶν ἁγίων αὐτοῦ λόγων τῶ γλυκυτέρων ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον . ἤρχετο δὲ ϲυνεχῶϲ πρὸϲ ἡμᾶϲ Ἀμάντιοϲ ὁ κουβικουλάριοϲ , ποτὲ μὲν φέρων ἀποκρίϲειϲ τῆϲ βαϲιλίϲϲηϲ , ποτὲ δὲ καὶ χάριν ϲυντυχίαϲ .
Lemmas: ὁ δέ ἑξῆς μεταπέμπω ἐγώ ὁ Αὐγούστα καί κατά ὁ ἔθος προσπάω ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος ἐπές - τρέπω καθίζω . μετά δέ ὁ λαλέω πολύς λόγος πνευματικός λέγω αὐτός · λαλέω ὁ βασιλεύς καί μικρός δυσχεραίνω . ἀλλά μή ἀθυμέω · θεός γάρ ΘΕ - Λόντος οὐ ἔχω παύω ἠώς ὅτε πληρόω καί ἐξαιρέω - τίθημι ἀνύω ὁ κατά θεός σύ σκοπός . ὁ δέ ἐπίσκοπος ἀκούω προσκυνέω . κατανύσσομαι δέ ὁ ἐν ἅγιος Πορφύριος ὁ ἡμέτερος , ἀναμιμνήσκω ὁ λόγος ὁ τρισμακάριος Προκόπιος ὁ ἀναχωρητής , εἶπον ὁ βασίλισσα · Κοπώθητι διά ὁ Χριστός , καί αὐτός ἔχω χαρίζω σύ ἀντί ὁ κόπος σύ υἱός ὅστις ζῶ καί βασιλεύω σύ ὁράω καί ἀπολαύω ἐπί ἔτος πολύς . ἀκούω δέ ὁ βασίλισσα ὁ λόγος πίμπλημι χαρά καί γίγνομαι ὁ πρόσωπον αὐτός ἐρυθρός καί . προστίθημι ὁ ὁράω κάλλος ὑπέρ ὅς ἔχω · ὁ γάρ ὁ ἄδηλος φανερόω ὁ φαίνω . λέγω οὖν ὁ ὅσιος - ὅς ἐπίσκοπος εὔχομαι , πατήρ , ἵνα κατά ὁ ῥῆμα σύ θεός ἐθέλω γεννάω ὁ ἄρσην , καί ἐάν οὗτος γίγνομαι , ἐπαγγέλλω σύ πᾶς ὅσος αἰτέω ποιέω . καί ἄλλος δέ ὅς οὐ αἰτέω μέλλω ποιέω Χριστός ἐπινεύω · ἅγιος γάρ ἐκκλησία κτίζω ἐν Γάζα εἰς ὁ μέσος ὁ πόλις . ἀπέρχομαι οὖν μετά εἰρήνη καί ἡσυχάζω εὔχομαι συνεχῶς ὑπέρ ἐγώ ἵνα μετά φίλος - θρωπίας τίκτω οὗτος γάρ εἰμί ὁ μήv ἔνατος καί ἐγγύς εἰμί ὁ πληρόω . συντάσσω οὖν ὁ ἐπίσκοπος καί παρατίθημι αὐτός ὁ θεός ἐξέρχομαι ὁ Παλάτιον . εἰμί δέ εὐχή ἵνα τίκτω ἄρσην · πιστεύω γάρ ὁ λόγος ὁ ὅσιος Προκόπιος ὁ ἀναχωρητής . καί κατά ἡμέρα πορεύω πρός ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ ἀρχι - ἐπίσκοπος καί ἀπολαύω ὁ ἅγιος αὐτός λόγος ὁ γλυκύς ὑπέρ μέλι καί κηρίον . ἄρχω δέ συνεχῶς πρός ἐγώ Ἀμάντιος ὁ κουβικουλάριος , ποτέ μέν φέρω ἀπόκρισις ὁ βασίλισσα , ποτέ δέ καί χάρις συντυχία .