marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.34
μεθ’ ἡμέραϲ δὲ ὀλίγαϲ ἀνεμνήϲθη ὁ ἐν ἁγίοιϲ φύριοϲ τῆϲ ἀγαθῆϲ ἐκείνηϲ κόρηϲ τῆϲ ὑποδεξαμένηϲ ἡμᾶϲ 〈 καὶ 〉 μετεπέμψατο αὐτὴν δι’ ἐμοῦ · ἣη δὲ δρομαία παρ - εγένετο , ἔχουϲα καὶ ἄλλην γυναῖκα ἣν ἔλεγεν θείαν εἶναι . ευελθοῦϲαι δὲ πρὸϲ τὸν μακάριον ἐπίϲκοπον προϲέπεϲαν τοῖϲ ποϲὶν αὐτοῦ ὃϲ εὐμενῶϲ ταύταϲ ἐδέξατο ὡϲ πατὴρ φιλόϲτοργοϲ . εἶπεν δὲ τῇ κόρῃ · Ἀληθῶϲ , θύγατερ , ἐπι θυμεῖϲ γενέϲθαι Χριϲτιανή ἣ δὲ ἀποκριθεῖϲα εἶπεν · Καὶ ἤδη εἶπόν ϲοι , κύριέ μου , ὅτι ἐκ πολλοῦ ἔχω τὴν ἐπι - θυμίαν ταύτην καὶ νῦν παρήγαγον μάρτυρα τὴν ἐμὴν θείαν , ἥτιϲ καὶ αὐτὴ τῆϲ αὐτῆϲ ἐϲτιν ἐπιθυμίαϲ . ὃ δὲ πριχαρὴϲ γενόμενοϲ εἶπεν αὐτῇ Ἀνδρίζου καὶ ἴϲχυε , ηέκνον . καὶ προϲκαλεϲάμενοϲ τὸν οἰκονόμον τῆϲ ἁγίαϲ ἐκκληϲίαϲ ἐπέτρεψεν αὐτῷ παρέχειν αὐτῇ τε καὶ τῇ αὐτῆϲ μάμμῃ ἀργυρίου μιλιαρήϲια τέϲϲαρα καθ’ ἑκάϲτην ἡμέραν , τῇ δὲ αὐτῆϲ θείᾳ ἔδωκεν νόμιϲμα ἕν , καὶ ϲφρα - γίϲαϲ αὐτὰϲ τῷ ϲημείῳ τοῦ ϲταυροῦ ἀπέλυϲεν , παραγγεί - λαϲ αὐταῖϲ ϲχολάζειν ταῖϲ εὐχαῖϲ καὶ τῇ κατηχήϲει τῶν κατηχουμένων . ἔπεμψεν δὲ καὶ εἰϲ τὸν αὐτῆϲ οἶκον τὸν θεοϲεβῆ Τιμόθεον τὸν πρεϲβύτερον καὶ κατηχητὴν καὶ ἐπέτρεψεν αὐτῷ ϲφραγίϲαι τὴν μάμμην τῆϲ κόρηϲ · ὡϲ γὰρ προεῖπον τὸ ϲῶμα εἶχεν ϲυμπεπαρμένον . καὶ κατηχη - θεῖϲαι αἱ τρεῖϲ ὀλίγον χρόνον ἠξιώθηϲαν τοῦ τιμίου βα - πτίϲματοϲ . μετὰ δὲ τὸ ἀποθέϲθαι τὸ ἅγιον ϲχῆμα προϲ - καλεϲάμενοϲ ὁ ὅϲιοϲ τὴν εἰρημένην κόρην εἶπεν αὐτῇ · Θέλειϲ ζευγνύωμέν ϲε ἀνδρὶ πρὸϲ γάμον ἔννομον καὶ . γὰρ ἔϲτιν ϲοι καιρὸϲ τοῦ ϲυμβιῶϲαι · οὔτε γὰρ ἀπηγό - ρευται τῇ ἡμετέρᾳ γραφῇ ὁ ϲεμνὸϲ γάμοϲ . ἡ δὲ κόρη ἀκούϲαϲα τὸν λόγον τοῦ ὁϲίου ἤρξατο δακρύειν καὶ λέγειν · Πάτερ ἀγαθέ , μεθ’ ὅ με ἔζευξαϲ ἀνδρὶ μεγάλῳ , ἀποζεῦξαί με θέλειϲ ἐκείνου καὶ ἐκδοῦναι ταπεινῷ καὶ μηδαμινῷ , μηδαμῶϲ , κύριέ μου , τοῦτο ποιήϲῃϲ . ὁ δὲ ἐν ἁγίοιϲ ϲυναρπαγεὶϲ εἶπεν · Καὶ τίϲ ἐϲτιν οὗτοϲ ὃν ἔζευξά ϲοι ; ἣ δὲ ἀπεκρίνατο · Ἰηϲοῦϲ Χριϲτόϲ , ὁ ϲωτὴρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν , ὁ ἀληθινόϲ μου νυμφίοϲ , οὗ οὐκ ἀποζεύγνυμαι εἰϲ τὸν αἰῶνα . ἀκούϲαϲ δὲ ὁ ἐν ἁγίοιϲ καὶ κατανυγεὶϲ ἐδάκρυϲεν , ὥϲτε ἐκ τῆϲ πολλῆϲ κατα - νύξεωϲ περιλαβεῖν τὴν κόρην καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆϲ καταφιλῆϲαι · ὄντωϲ γὰρ ἦν τελείωϲ ἀπαθὴϲ καὶ ἀπὸ πολλῆϲ εὐϲπλαγχνίαϲ ἐγγὺϲ ἔχων τὸ δάκρυον . καὶ ἡμεῖϲ δὲ οἱ περὶ αὐτὸν θεαϲάμενοι τὴν χάριν τοῦ ἁγίου πνεύ - ματοϲ τὴν δοθεῖϲαν τῇ θεοφιλεῖ κόρῃ ἐδοξάϲαμεν τὸν θεὸν τὸν δωρούμενον ϲοφίαν καὶ χάριν τοῖϲ ἐκλεκτοῖϲ αὐτοῦ . | ἀπέλυϲεν δὲ τὴν κόρην ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρῳ . ϲυνέβη δὲ ἐν αὐταῖϲ ταῖϲ ἡμέραιϲ τὴν γραῦν ἀναπαῆναι καὶ ἀπελθεῖν πρὸϲ κύριον . τότε προϲκαλεϲάμενοϲ τὴν κόρην μετεπέμψατο τὴν θεοϲεβῆ Μαναρίδα τὴν διάκονον , τὴν διερμηνευομένην καὶ αὐτὴν κατὰ μὲν τὴν Ἑλληνίδα γλῶϲϲαν Φωτεινήν , ταύτῃ παρέθετο τὴν Ϲαλαφθάν , δοὺϲ αὐτῇ τὸ κανονικὸν ϲχῆμα , καὶ παραθέμενοϲ αὐτὰϲ τῷ θεῷ ἀπέλυϲεν μετ᾿ εἰρήνηϲ . τοιαύτην δὲ ἀνεδέξατο πολι - τείαν οἵαν οὐκ ἄλλη κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἔϲχεν , καθ᾿ ἡμέραν νηϲτεύουϲα καὶ μετὰ τὴν νηϲτείαν μεταλαμβά - νουϲα ὀλίγου ἄρτου μετὰ ἁλῶν καὶ ὀϲπρίου βρεκτοῦ ἢ λεπτολαχάνου καὶ ὕδατοϲ μόνου · τοῦ γὰρ οἴνου παν - τελῶϲ οὐ μετελάμβανεν . ἐν δὲ ταῖϲ ἑορταῖϲ μετελάμ - θανεν καὶ ἐλαίου καὶ ἐλαίαϲ ἤϲθιεν , οὐδὲν δὲ ἄλλο τῶν διὰ πυρὸϲ γενομένων ἐγεύετο , ἐν δὲ τῇ τεϲϲαρακοϲτῇ τῶν νηϲτειῶν τὰϲ πάϲαϲ ἡμέραϲ διὰ δύο ἤϲθιεν βρεκτὰ ὄϲπρια ἢ λεπτολάχανα ἄνευ ἄρτου , τὴν δὲ ἁγίαν παϲχα - λίαν πᾶϲαν εἷλκεν τὴν ἑβδομάδα μηδενὸϲ μεταλαμβά - νουϲα , εἰ μὴ τῇ ἁγίᾳ πέμπτῃ μετὰ τὴν ἁγίαν κοινωνίαν ὕδατοϲ θερμοῦ . καὶ τοϲοῦτον κατέτηξεν αὐτῆϲ τὸ ϲῶμα ὡϲ νομίζειν τοὺϲ ὁρῶνταϲ αὐτὴν ϲκιὰν θεωρεῖν . ἐγέ - νετο δὲ ὑπόδειγμα καὶ ἄλλαιϲ πολλαῖϲ · ἐζήλωϲαν γὰρ τὸν βίον καὶ τὴν πολιτείαν τῆϲ ἁγίαϲ κόρηϲ Ϲαλαφθᾶϲ , ἥτιϲ ἕωϲ τοῦ νῦν δοκεῖ ζῆν · νενέκρωται γὰρ τῷ κόϲμῳ , τῷ δὲ Χριϲτῷ ζῇ καὶ ϲὺν αὐτῷ ἐϲτιν διὰ παντόϲ ἧϲ τῶν ἁγίων εὐχῶν μέροϲ ἔχωμεν . καὶ ταῦτα μὲν περὶ . τῆϲ ὁϲίαϲ κόρηϲ Ϲαλαφθᾶϲ εἰρήεθω .
Lemmas: μετά ἡμέρα δέ ὀλίγος ἀναμιμνήσκω ὁ ἐν ἅγιος Φύριος ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος κόρη ὁ ὑποδέχομαι ἐγώ 〈 καί 〉 μεταπέμπω αὐτός διά ἐγώ · αποδοτέος δέ δρομαῖος παρά - γίγνομαι , ἔχω καί ἄλλος γυνή ὅς λέγω θεῖος εἰμί . ευερχομαι δέ πρός ὁ μακάριος ἐπίσκοπος προσπίπτω ὁ πούς αὐτός ὅς εὐμενής οὗτος δέχομαι ὡς πατήρ φιλόστοργος . εἶπον δέ ὁ κόρη · ἀληθής , θυγάτηρ , ἐπι θυμεῖς γίγνομαι Χριστιανή ὅς δέ ἀποκρίνω εἶπον · καί ἤδη εἶπον σύ , κύριος ἐγώ , ὅτι ἐκ πολύς ἔχω ὁ ἐπι - θυμιάω οὗτος καί νῦν παράγω μάρτυς ὁ ἐμός θεῖος , ὅστις καί αὐτός ὁ αὐτός εἰμί ἐπιθυμία . ὅς δέ πριχαρὴς γίγνομαι εἶπον αὐτός ἀνδρίζω καί ἰσχύω , ἥκω . καί προσκαλέω ὁ οἰκονόμος ὁ ἅγιος ἐκκλησία ἐπιτρέπω αὐτός παρέχω αὐτός τε καί ὁ αὐτός μάμμη ἀργύριον μιλιαρήσιον τέσσαρες κατά ἕκαστος ἡμέρα , ὁ δέ αὐτός θεῖος δίδωμι νόμισμα εἷς , καί σφρα - γίσας αὐτός ὁ σημεῖον ὁ σταυρός ἀπολύω , παράγω - λᾶας αὐτός σχολάζω ὁ εὐχή καί ὁ κατηχέω ὁ κατηχέω . πέμπω δέ καί εἰς ὁ αὐτός οἶκος ὁ θεοσεβής Τιμόθεος ὁ πρέσβυς καί κατηχητής καί ἐπιτρέπω αὐτός σφραγίζω ὁ μάμμη ὁ κόρη · ὡς γάρ προεῖπον ὁ σῶμα ἔχω συμπείρω . καί κατηχέω - θέω ὁ τρεῖς ὀλίγος χρόνος ἀξιόω ὁ τίμιος βάω - πτίσμα . μετά δέ ὁ ἀποτίθημι ὁ ἅγιος σχῆμα προς - καλέω ὁ ὅσιος ὁ εἴρω κόρη εἶπον αὐτός · ἐθέλω ζεύγνυμι σύ ἀνήρ πρός γάμος ἔννομος καί . γάρ εἰμί σύ καιρός ὁ συμβιόω · οὔτε γάρ ἀπάγω - ῥέω ὁ ἡμέτερος γράφω ὁ σεμνός γάμος . ὁ δέ κόρη ἀκούω ὁ λόγος ὁ ὅσιος ἄρχω δάκρυ καί λέγω · πατήρ ἀγαθός , μετά ὅς ἐγώ ζεύγνυμι ἀνήρ μέγας , ἀποζεύγνυμι ἐγώ ἐθέλω ἐκεῖνος καί ἐκδίδωμι ταπεινός καί μηδαμινός , μηδαμῶς , κύριος ἐγώ , οὗτος ποιέω . ὁ δέ ἐν ἅγιος συναρπάζω εἶπον · καί τίς εἰμί οὗτος ὅς ζεύγνυμι σύ ; ὅς δέ ἀποκρίνω · Ἰησοῦς Χριστός , ὁ σωτήρ ὁ Ψυχή ἐγώ , ὁ ἀληθινός ἐγώ νυμφίος , ὅς οὐ ἀποζεύγνυμι εἰς ὁ αἰών . ἀκούω δέ ὁ ἐν ἅγιος καί κατανύσσομαι δάκρυ , ὥστε ἐκ ὁ πολύς κατά - νύξις περιλαμβάνω ὁ κόρη καί ὁ κεφαλή αὐτός καταφιλέω · εἰμί γάρ εἰμί τέλειος ἀπαθής καί ἀπό πολύς εὐσπλαγχνία ἐγγύς ἔχω ὁ δάκρυ . καί ἐγώ δέ ὁ περί αὐτός θεάομαι ὁ χάρις ὁ ἅγιος πνεύ - μα ὁ δίδωμι ὁ θεοφιλής κόρη δοξάζω ὁ θεός ὁ δωρέω σοφία καί χάρις ὁ ἐκλεκτός αὐτός . | ἀπολύω δέ ὁ κόρη ἐν ἐκεῖνος ὁ ἥμερος . συμβαίνω δέ ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ γραῦς ἀναπαύω καί ἀπέρχομαι πρός κύριος . τότε προσκαλέω ὁ κόρη μεταπέμπω ὁ θεοσεβής Μαναρίδης ὁ διάκονος , ὁ διερμηνεύω καί αὐτός κατά μέν ὁ Ἑλληνίς γλῶσσα Φωτεινός , οὗτος παρατίθημι ὁ Σαλαφθάν , δίδωμι αὐτός ὁ κανονικός σχῆμα , καί παρατίθημι αὐτός ὁ θεός ἀπολύω μετά εἰρήνη . τοιοῦτος δέ ἀναδέχομαι πόλις - τείνω οἷος οὐ ἄλλος κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος ἔχω , κατά ἡμέρα νηστεύω καί μετά ὁ νηστεία μεταλαμβάνω - νέω ὀλίγος ἄρτος μετά ἅλς καί ὄσπριον βρεκτός ἢ λεπτολάχανον καί ὕδωρ μόνος · ὁ γάρ οἶνος πᾶς - τέλος οὖον μεταλαμβάνω . ἐν δέ ὁ ἑορτή μετελάμ - θνῄσκω καί ἔλαιον καί ἐλαία ἐσθίω , οὐδείς δέ ἄλλος ὁ διά πυρός γίγνομαι γεύω , ἐν δέ ὁ τεσσαρακοστός ὁ νηστεία ὁ πᾶς ἡμέρα διά δύο ἐσθίω βρεκτός ὄσπριον ἢ λεπτολάχανον ἄνευ ἄρτος , ὁ δέ ἅγιος πάσχα - λίαν πᾶς ἕλκω ὁ ἑβδομάς μηδείς μεταλαμβάνω - νέω , εἰμί μή ὁ ἅγιος πέμπτος μετά ὁ ἅγιος κοινωνία ὕδωρ θερμός . καί τοσοῦτος κατατήκω αὐτός ὁ σῶμα ὡς νομίζω ὁ ὁράω αὐτός σκιά θεωρέω . ἐγώ - Νέτο δέ ὑπόδειγμα καί ἄλλος πολύς · ζηλόω γάρ ὁ βίος καί ὁ πολιτεία ὁ ἅγιος κόρη Σαλαφθᾶς , ὅστις ἠώς ὁ νῦν δοκέω ζῶ · νεκρόω γάρ ὁ κόσμος , ὁ δέ Χριστός ζῶ καί σύν αὐτός εἰμί διά πᾶς ὅς ὁ ἅγιος εὖχος μέρος ἔχω . καί οὗτος μέν περί . ὁ ὅσιος κόρη Σαλαφθᾶς εἴρω .