marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.1
Τῶν ἁγίων ἀνδρῶν τοὺϲ ἄθλουϲ καὶ τὸν θεϊκὸν αὐτῶν ζῆλόν τε καὶ πόθον καλόν ἐϲτιν τοῖϲ ὀφθαλμοῖϲ θεωρεῖν ( ὁρώμενα γὰρ ἀξιοφίλητα γίνεται ) , φέρει δὲ ὅμωϲ ὠφέ - λειαν οὐ μετρίαν καὶ τὰ διηγήματα παρὰ τῶν ἀκριβῶϲ εἰδότων ταῖϲ ψυχαῖϲ τῶν ἀκουόντων ὑπειϲερχόμενα . πιϲτοτέρα μὲν ἀκοῆϲ ἡ θέα , πείθει δὲ καὶ ἀκοὴ ἐὰν ὑπὸ ἀξιοπίϲτων εἴη τὰ λεγόμενα . εἰ μὲν οὖν ἀρᾳδιούργητοϲ ἔμενεν ἡ τῶν ὠφελίμων διήγηϲιϲ καὶ μὴ τῇ ἀληθείᾳ τὸ ψεῦδοϲ ἐνεϲπείρετο , περιττὸν ἦν τὸ ϲύγγραμμα τῶν τοιούτων , ἱκανῆϲ οὔϲηϲ πρὸϲ οἰκοδομὴν τῆϲ ἀληθείαϲ ἐκ διαδοχῆϲ ἀεὶ ἐνϲπειρομένηϲ ταῖϲ ἀκοαῖϲ τῶν ἐπιγινομέ - νων ἀνθρώπων · ἐπειδὴ δὲ ὁ χρόνοϲ παραφθείρει [ εἴτε διαφθείρειϲ ] εἴτε διὰ τῆϲ λήθηϲ εἴτε διὰ τῆϲ ῥᾳδιουρ - γίαϲ , ἀναγκαίωϲ ἐπὶ τὸ παρὸν ϲύγγραμμα ἐλήλυθα , ἵνα μὴ τῷ μακρῷ χρόνῳ λήθη τιϲ γένηται τοιούτου ἁγίου ἀνδρόϲ , λέγω δὴ Πορφυρίου τοῦ ὁϲίου . τὸ γὰρ μνη - μονεῦϲαι τῶν αὐτοῦ κατορθωμάτων φάρμακον ἀλεξητή - ριον γίνεται τοῖϲ ἀκούουϲιν . ἄτοπον γάρ ἐϲτιν ποιητὰϲ τραγῳδοποιοὺϲ καὶ ἄλλουϲ τοιούτουϲ ϲυγγραφέαϲ [ τὸ ] εἰϲ γέλωτα καὶ γραώδειϲ μύθουϲ καταναλῶϲαι τοὺϲ λό - γουϲ , ἡμᾶϲ δὲ περιιδεῖν λήθῃ παραδιδομένουϲ ἁγίουϲ ἄνδραϲ καὶ ἀξιομνημονεύτουϲ . ποίαν οὐκ ἂν δικαίωϲ παράϲχω δίκην μὴ παραδιδούϲ ϲυγγραφῇ βίον τοιούτου θεοφιλοῦϲ ἀνδρόϲ , βίον φιλοϲοφίαϲ διδάϲκαλον τοῦ τὴν ἐν οὐρανῷ πολιτείαν ἐζηλωκότοϲ . πολέμουϲ τε αὐτοῦ καὶ ἀντιϲτάϲειϲ ἱϲτορήϲομεν οὐ μόνον πρόϲ τοὺϲ τῆϲ εἰδωλομανίαϲ ἀρχηγούϲ τε καὶ προϲτάταϲ , ἀλλὰ καὶ πρὸϲ δῆμον ὁλόκληρον πάϲηϲ μανίαϲ πεπληρωμένον . ἐμνη - μόνευεν γὰρ τῶν τοῦ μακαρίου ἀποϲτόλου ῥητῶν δι’ ὧν φηϲιν ‘ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ , ἵνα δυ - νηθῆτε ἀντιϲτῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ φοβερᾷ καὶ ἅπαντα κατεργαϲάμενοι ϲτῆναι’ . ταύτην τὴν πανοπλίαν ἐνδυ - ϲάμενοϲ εἰϲ τοὺϲ ἀγῶναϲ εἰϲῆλθεν ὁ εἰρημένοϲ ἀπόϲτο - λοϲ , ἀλλὰ καὶ τοιούτουϲ καὶ τηλικούτουϲ ἔχων τοὺϲ ἀντιπάλουϲ ὁ τὴν ὁμοίαν ἅμιλλαν κεκτημένοϲ τῷ ἀπο - ϲτόλῳ Πορφύριοϲ ἴϲην καὶ τὴν νίκην ἀνεδήϲατο καὶ . τρόπαιον ἤγειρεν ἐϲ μέϲον τῆϲ Γαζαίων , τὴν τοίνυν κτιϲθεῖϲαν ὑπ’ αὐτοῦ ἁγίαν τοῦ Χριϲτοῦ ἐκκληϲίαν . παρεῖχεν δὲ αὐτῷ τὴν νίκην οὐχ ἡ ἀνθρωπεία φύϲιϲ , ἀλλ’ ἡ γνώμη τὴν θείαν χάριν ἐφελκομένη · ἐραϲτὴϲ γὰρ θερμότατοϲ γενόμενοϲ τοῦ Χριϲτοῦ πάντα παθεῖν καὶ δρᾶϲαι ἠνέϲχετο . πόϲαϲ πολέμων προϲβολὰϲ ὁ τοιοῦτοϲ ἀνὴρ ὑπὸ τῶν δι’ ἐναντίαϲ ἐδέξατο , πόϲαϲ ϲυϲκευὰϲ καὶ μυκτηριϲμούϲ ὑπέμεινεν . ἀλλ’ ἐπειδὴ πάντα τὰ κατὰ τὸν ἀοίδιμον ἄνδρα οὐ δυνατὸν ἐξειπεῖν , πολλά τε ὄντα καὶ τοῖϲ πολλοῖϲ δοκοῦντα εἶναι ἄπιϲτα , βραχέα ἐκθή - ϲομαι ἅτινα καὶ ἐμνημόνευϲα ϲυνοικήϲαϲ αὐτῷ πλεῖϲτον χρόνον καὶ ἀπολαύϲαϲ τῆϲ μακαρίαϲ καὶ φοβερᾶϲ ἐκεί - νηϲ ψυχῆϲ τῆϲ μετὰ ἀγγέλων ϲυμπολιτευομένηϲ . τοῦτον οὖν τὸν πᾶν εἶδοϲ ἀρετῆϲ εἰληφότα τίϲ οὐκ ἂν δικαίωϲ ἐπαινέϲειεν ; οἶδα μὲν οὖν ὡϲ τῆϲ ἀρετῆϲ τοῦ τοιούτου ἀνδρὸϲ οὐδεὶϲ ἂν ἐφίκοιτο λόγοϲ · ὅμωϲ γε ἐγχειρητέον θαρϲοῦντόϲ μου ταῖϲ ἁγίαιϲ αὐτοῦ εὐχαῖϲ . ϲυγγράψω δὲ τὴν ἐκείνου εὐφημίαν οὐ κομπῷ λόγῳ · οὔτε γὰρ ἡ καλλιλεξία τὸν βίον τῶν τοιούτων κοϲμεῖν εἴωθεν , ἀλλ’ ἡ ἀρετὴ τῶν ἔργων καὶ αὐτὴν τὴν φράϲιν μεγαλύνει . ὅθεν κἀγὼ θαρρῶν εἰϲ τὰϲ ἁγίαϲ εὐχὰϲ τοῦ εἰρημένου ὁϲίου ἀνδρὸϲ προϲέρχομαι τῷδε τῷ ϲυγγράμματι , αἰτού - μενοϲ δι’ αὐτῶν τὴν παρὰ τοῦ κυρίου Ἰηϲοῦ Χριϲτοῦ χάριν τε καὶ βοήθειαν εἰϲ τὸ δυνηθῆναι οἵᾳ δήποτε προφάϲει τὴν ἀρετὴν τοῦ ἁγίου ἀνδρὸϲ διηγήϲαϲθαι . - αἰτῶ δὲ τοὺϲ ἐντυγχάνονταϲ τῷδε τῷ ϲυγγράμματι μὴ ἀπιϲτεῖν τοῖϲ λεγομένοιϲ · αὐτόπτηϲ γὰρ τῆϲ ἀρετῆϲ τοῦ ἀνδρὸϲ ἐγενόμην ϲυνοικήϲαϲ καὶ ϲυμπλεύϲαϲ καὶ ϲυγκακου - χηθεὶϲ αὐτῷ ἕωϲ τῆϲ τελευταίαϲ ἡμέραϲ τῆϲ ἐνθάδε αὐτοῦ ζωῆϲ . ἔνθεν δὲ ἀρχή μοι γένηται τοῦ τῆϲ διηγήϲεωϲ λόγου .
Lemmas: ὁ ἅγιος ἀνήρ ὁ ἆθλος καί ὁ θεικός αὐτός ζῆλος τε καί πόθος καλός εἰμί ὁ ὀφθαλμός θεωρέω ( ὁράω γάρ ἀξιοφίλητος γίγνομαι ) , φέρω δέ ὅμως οἴφω - λεῖος οὖον μέτριος καί ὁ διήγημα παρά ὁ ἀκριβῶς οἶδα ὁ Ψυχή ὁ ἀκούω ὑπεισέρχομαι . πιστός2 μέν ἀκοή ὁ θέα , πείθω δέ καί ἀκοή ἐάν ὑπό ἀξιόπιστος εἰμί ὁ λέγω . εἰμί μέν οὖν ἀρᾳδιούργητος μένω ὁ ὁ ὠφέλιμος διήγησις καί μή ὁ ἀλήθεια ὁ ψεῦδος ἐμπίμπρημι , περισσός εἰμί ὁ σύγγραμμα ὁ τοιοῦτος , ἱκανός εἰμί πρός οἰκοδομή ὁ ἀλήθεια ἐκ διαδοχή ἀεί ἐνσπείρω ὁ ἀκοή ὁ ἐπιγίγνομαι - νάω ἄνθρωπος · ἐπεί δέ ὁ χρόνος παραφθείρω [ εἴτε διαφθείρω ] εἴτε διά ὁ λήθη εἴτε διά ὁ ῥᾳδιουρ - γία , ἀναγκαῖος ἐπί ὁ πάρειμι σύγγραμμα ἔρχομαι , ἵνα μή ὁ μακρός χρόνος λήθη τις γίγνομαι τοιοῦτος ἅγιος ἀνήρ , λέγω δή Πορφύριος ὁ ὅσιος . ὁ γάρ μνη - μονεος ὁ αὐτός κατόρθωμα φάρμακον ἀλέξω - Ῥίον γίγνομαι ὁ ἀκούω . ἄτοπος γάρ εἰμί ποιητής τραγῳδοποιός καί ἄλλος τοιοῦτος συγγραφεύς [ ὁ ] εἰς γέλως καί γραώδης μῦθος καταναλίσκω ὁ λό - πέλαγος , ἐγώ δέ περιοράω λήθη παραδίδωμι ἅγιος ἀνήρ καί ἀξιομνημόνευτος . ποῖος οὐ εἄν δικαίως παρέχω δίκη μή παραδίδωμι συγγράφω βίος τοιοῦτος θεοφιλής ἀνήρ , βίος φιλοσοφία διδάσκαλος ὁ ὁ ἐν οὐρανός πολιτεία ζηλόω . πόλεμος τε αὐτός καί ἀντίστασις ἱστορέω οὖον μόνος πρός ὁ ὁ ειδωλομανία ἀρχηγός τε καί προστάτης , ἀλλά καί πρός δῆμος ὁλόκληρος πᾶς μανία πληρόω . μιμνῄσκω - μόνευεν γάρ ὁ ὁ μακάριος ἀπόστολος ῥητός διά ὅς φημί ἀναλαμβάνω ὁ πανοπλία ὁ θεός , ἵνα δύο - νέος ἀνθίστημι ἐν ὁ ἡμέρα ὁ φοβερός καί ἅπας κατεργάζομαι στήνω . οὗτος ὁ πανοπλία ἐνδύω - σάω εἰς ὁ ἀγών εἰσέρχομαι ὁ εἴρω ἀφίστημι - Λός , ἀλλά καί τοιοῦτος καί τηλικόσδε ἔχω ὁ ἀντίπαλος ὁ ὁ ὅμοιος ἅμιλλα κτάομαι ὁ ἀπος - στόλος Πορφύριος ἴσος καί ὁ Νίκη ἀναδέω καί . τρόπαιον ἐγείρω εἰς μέσος ὁ Γαζαῖος , ὁ τοίνυν κτίζω ὑπό αὐτός ἅγιος ὁ Χριστός ἐκκλησία . παρέχω δέ αὐτός ὁ Νίκη οὐ ὁ ἀνθρώπειος φύσις , ἀλλά ὁ γνώμη ὁ θεῖος χάρις ἐφέλκω · ἐραστής γάρ θερμός γίγνομαι ὁ Χριστός πᾶς πάσχω καί δράω ἀνέχω . πόσος Πολέμων προσβολή ὁ τοιοῦτος ἀνήρ ὑπό ὁ διά ἐναντίος δέχομαι , πόσος συσκευή καί μυκτηρισμός ὑπομένω . ἀλλά ἐπεί πᾶς ὁ κατά ὁ ἀοίδιμος ἀνήρ οὖον δυνατός ἐξεῖπον , πολύς τε εἰμί καί ὁ πολύς δοκέω εἰμί ἄπιστος , βραχύς ἐκθέω - σομή ὅστις καί μνημονεύω συνοικέω αὐτός πλεῖστος χρόνος καί ἀπολαύω ὁ μακάριος καί φοβερός ἐκεῖ - νέος Ψυχή ὁ μετά ἄγγελος συμπολιτευόμενος . οὗτος οὖν ὁ πᾶς εἶδος ἀρετή λαμβάνω τίς οὐ εἄν δικαίως ἐπαινέω ; οἶδα μέν οὖν ὡς ὁ ἀρετή ὁ τοιοῦτος ἀνήρ οὐδείς εἄν ἐφικνέομαι λόγος · ὅμως γε ἐγχειρητέον θάρσος ἐγώ ὁ ἅγιος αὐτός εὐχή . συγγράφω δέ ὁ ἐκεῖνος Εὐφημία οὖον κομπός λόγος · οὔτε γάρ ὁ καλλιλεξία ὁ βίος ὁ τοιοῦτος κοσμέω εἴωθα , ἀλλά ὁ ἀρετή ὁ ἔργον καί αὐτός ὁ φράσις μεγαλύνω . ὅθεν ἐγώ θαρσέω εἰς ὁ ἅγιος εὐχή ὁ εἴρω ὅσιος ἀνήρ προσέρχομαι ὅδε ὁ σύγγραμμα , αἰτέω - μένος διά αὐτός ὁ παρά ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός χάρις τε καί βοήθεια εἰς ὁ δύναμαι οἷος δήποτε πρόφασις ὁ ἀρετή ὁ ἅγιος ἀνήρ διηγέομαι . - αἰτέω δέ ὁ ἐντυγχάνω ὅδε ὁ σύγγραμμα μή ἀπιστέω ὁ λέγω · αὐτόπτης γάρ ὁ ἀρετή ὁ ἀνήρ γίγνομαι συνοικέω καί συμπλέω καί συγκακόω - χέω αὐτός ἠώς ὁ τελευταῖος ἡμέρα ὁ ἐνθάδε αὐτός ζωή . ἔνθεν δέ ἀρχή ἐγώ γίγνομαι ὁ ὁ διήγησις λόγος .