marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.24
ἐποίηϲαν δὲ ἡμέραϲ δέκα καταϲτρέφοντεϲ τούϲ ναούϲ τῶν εἰδώλων , μετὰ δὲ τὰϲ εἰρημέναϲ ἡμέραϲ ἐβουλεύ - ϲαντο καὶ περὶ τοῦ Μαρνείου πῶϲ αὐτῷ χρήϲονται . οἳ μὲν γὰρ ἔλεγον καταϲκαφῆναι αὐτό , ἄλλοι δὲ κατα - καῆναι , ἄλλοι δὲ καθαριϲθῆναι τὸν τόπον καὶ ἁγιαϲθῆ - ναι εἰϲ ἐκκληϲίαν θεοῦ , καὶ ἦν πολλὴ περὶ τούτου ἡ ϲκέψιϲ . τέλοϲ δὲ ὁ ἐν ἁγίοιϲ ἐπίϲκοποϲ κηρύϲϲει νηϲτείαν τῷ λαῷ καὶ δέηϲιν , ἵνα ἀποκαλύψῃ αὐτοῖϲ ὁ κύριοϲ πῶϲ δεῖ αὐτοὺϲ χρήϲαϲθαι , καὶ νηϲτεύϲαντεϲ ἐν τῇ ἡμέρῳ . ἐκείνῃ καὶ δεηθέντεϲ τοῦ θεοῦ περὶ τούτου ἑϲπέραϲ ἐπετέλεϲαν τὴν ἁγίαν ϲύναξιν . τῆϲ δὲ ϲυνάξεωϲ ἐπιτε - λουμένηϲ παιδίον ὡϲ ἑπτὰ ἐνιαυτῶν ἱϲτάμενον μετὰ τῆϲ ἰδίαϲ μητρὸϲ ἄφνω ἀνέκραξεν λέγον · Καύϲατε τὸν ναὸν τὸν ἔνδον ἕωϲ ἐδάφουϲ · πολλὰ γὰρ δεινὰ γέγονεν ἐν αὐτῷ , μάλιϲτα αἱ ἀνθρώπων θυϲίαι . τοιούτῳ δὲ τρόπῳ καύϲατε αὐτόν . ἀγάγετε ὑγρὰν πίϲϲαν 〈 καὶ 〉 θεῖον καὶ ϲτέαρ χοίρειον καὶ μίξατε τὰ τρία καὶ χρίϲατε τὰϲ χαλ - κᾶϲ θύραϲ καὶ ἐπ’ αὐτὰϲ τὸ πῦρ ἐπιβάλετε , καὶ οὕτωϲ πᾶϲ ὁ ναὸϲ καίεται · ἄλλωϲ γὰρ οὐκ ἔϲτιν δυνατόν . τὸν δὲ ἐξώτερον ἐάϲατε ϲὺν τῷ περιβόλῳ . καὶ μετὰ τὸ καῆναι καθάραντεϲ τὸν τόπον ἐκεῖ κτίϲατε ἁγίαν ἐκκληϲίαν . ἔλεγεν δὲ καὶ τοῦτο · Μαρτύρομαι ὑμῖν ἐνώ πιον τοῦ θεοῦ , ἄλλωϲ μὴ γένηται · οὔτε γὰρ ἐγώ εἰμι ὁ λαλῶν , ἀλλ’ ὁ Χριϲτὸϲ ὁ ἐν ἐμοί [ λαλῶν ] · ταῦτα δὲ ἔλεγεν τῇ Σύρων φωνῇ . ὡϲ δὲ ἤκουϲαν πάντεϲ ἐθαύ - μαζον καὶ ἐδόξαζον τὸν θεόν . ἦλθεν δὲ τὸ θαῦμα τοῦτο καὶ εἰϲ τὰϲ τοῦ ὁϲίου ἐπιϲκόπου ἀκοάϲ , καὶ ἀνατείναϲ τὰϲ χεῖραϲ αὐτοῦ εἰϲ τὸν οὐρανὸν ἐδόξαϲεν τὸν θεὸν καὶ εἶπεν · Δόξα ϲοι , πάτερ ἅγιε , ὅτι ἀπέκρυψαϲ ἀπὸ ϲοφῶν καὶ ϲυνετῶν καὶ ταῦτα ἀπεκάλυψαϲ νηπίοιϲ . ἐπέτρεψεν δὲ τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ μετὰ τὴν ἀπόλυϲιν τῆϲ ἐκκληϲίαϲ εὑρεθῆναι ἐν τῷ ἐπιϲκοπείῳ , καὶ ἀποχωρίϲαϲ τὸ παιδίον εἶπεν τῇ γυναικί · Ὁρκίζω ϲε κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντοϲ εἰπεῖν εἰ καθ’ ὑποβολὴν ϲὴν ἢ ἄλλου τινὸϲ γινωϲκούϲηϲ ϲου αὐτὸν τὸ παιδίον τὸ ϲὸν ἐφθέγξατο ἐκεῖνα ἃ εἶπεν περὶ τοῦ Μαρνείου . ἡ δὲ γυνὴ εἶπεν Παραδίδωμι ἐμαυτὴν τῷ φοβερῷ καὶ φρικτῷ βήματι τοῦ Χριϲτοῦ , εἰ προέγνων τί ποτε ὧν ἐφθέγξατο ὁ υἱόϲ μου ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρῳ . ἀλλ’ εἰ δοκεῖ ϲοι , ἰδοὺ τὸ παιδίον λαβὼν μετὰ ἀπειλῆϲ ἐξέταϲον αὐτό , καὶ ἐὰν καθ’ ὑποβολήν τινοϲ ταῦτα ἐλά - ληϲεν , φόβῳ ὁμολογεῖ , εἰ δὲ μηδὲν ἄλλο λαλήϲει , δῆλόν ἐϲτιν ὅτι ὑπὸ πνεύματοϲ ἁγίου ἐνεπνεύϲθη . ἀκούϲαϲ δὲ ὁ ἐπίϲκοποϲ τὸν λόγον τῆϲ γυναικὸϲ καὶ ἐπαινέϲαϲ εἶπεν ἀποχωριϲθῆναι αὐτὴν πρὸϲ βραχὺ καὶ τὸ παιδίον εἰϲενεχθῆναι , καὶ ϲταθέντοϲ τοῦ παιδίου εἶπεν αὐτῷ · Τίϲ ϲοι ὑπέβαλεν φθέγξαϲθαι ἐν τῇ ἐκκληϲίᾳ ἐκεῖνα ἃ ἐλάληϲαϲ χάριν τοῦ Μαρνείου ; τὸ δὲ παιδίον ἐϲιώπα . ἐπέτρεψεν δὲ ὁ ὁϲιώτατοϲ ἐπίϲκοποϲ μάϲτιγα ἐνεχθῆναι καὶ ἀναταθῆναι τὸ παιδίον πρὸϲ τὸ φοβηθῆναι αὐτό . ὁ δὲ τὴν μάϲτιγα κατέχων μετὰ φωνῆϲ ἀνέκραξεν λέ - γων · Τίϲ ϲοι εἶπεν λαλῆϲαι ; εἰπέ , ἵνα μὴ τῇ μάϲτιγι . πληγῇϲ . ὁ δὲ παῖϲ ἐνεὸϲ ἵϲτατο μηδὲν φθεγγόμενοϲ . τότε ἡμεῖϲ οἱ περὶ αὐτὸν τὰ αὐτὰ αὐτῷ ἐλέγομεν μετὰ ἀπειλῆϲ · ὃ δὲ ἦν ἀκίνητοϲ . τέλοϲ μετὰ τὸ παύϲαϲθαι . πάνταϲ ἀνοίξαϲ τὸ ϲτόμα αὐτοῦ ὁ παῖϲ εἶπεν τῇ Ἑλ - ληνικῇ διαλέκτῳ · Καύϲατε τὸν ναὸν τὸν ἔνδον ἕωϲ ἐδάφουϲ · πολλὰ γὰρ δεινὰ γέγονεν ἐν αὐτῷ , μάλιϲτα αἱ ἀνθρώπων θυϲίαι . τοιούτῳ δὲ τρόπῳ καύϲατε αὐτόν . ἀγάγετε ὑγρὰν πίϲϲαν καὶ θεῖον καὶ ϲτέαρ χοί - ρειον καὶ μίξατε τὰ τρία καὶ χρίϲατε τὰϲ χαλκᾶϲ θύραϲ καὶ ἐπ’ αὐτὰϲ πῦρ ἐπιβάλετε , καὶ οὕτωϲ ὁ ναὸϲ καίε - ται · ἄλλωϲ γὰρ οὐκ ἔϲτιν δυνατὸν γενέϲθαι . τὸν δὲ ἐξώτερον ἐάϲατε ϲὺν τῷ περιβόλῳ . καὶ μετὰ τὸ καῆναι καθάραντεϲ τὸν τόπον ἐκεῖ κτίϲατε ἁγίαν ἐκκληϲίαν . μαρτύρομαι ὑμῖν πάλιν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ , ἄλλωϲ μὴ γένηται . οὐ γὰρ ἐγώ εἰμι ὁ λαλῶν , ἀλλ’ ὁ Χριϲτὸϲ ὁ ἐν ἐμοί . ἐθαύμαϲεν δὲ ὁ ὁϲιώτατοϲ ἐπίϲκοποϲ Πορφύ - ριοϲ καὶ πάντεϲ οἱ ϲὺν αὐτῷ ἀκούϲαντεϲ τῆϲ παρρηϲίαϲ τοῦ παιδὸϲ καὶ πῶϲ εὐδιαιρέτωϲ ὡμίληϲεν , προϲκαλεϲά - μενοϲ τὴν αὐτοῦ μητέρα ἐπηρώτηϲεν αὐτὴν εἰ ἠπίϲτατο αὐτὴ ἢ ὁ αὐτῆϲ υἱὸϲ τὴν Ἑλληνικὴν γλῶϲϲαν · ἣ δὲ διεβεβαιοῦτο ὅρκοιϲ μηδὲ αὐτὴν μηδὲ τὸ αὐτῆϲ τέκνον εἰδέναι Ἐξλληνιϲτί . ἀκούϲαϲ πάλιν ὁ ὁϲιώτατοϲ Πορφύ ριοϲ ἐδόξαϲεν τὸν θεὸν καὶ ἀναγαγὼν τρία νομίϲματα δέδωκεν τῇ γυναικί . ὁ δὲ παῖϲ θεαϲάμενοϲ τὰ νομίϲματα ἐν τῇ χειρὶ τῆϲ αὐτοῦ μητρὸϲ ἀνεβόηϲεν λέγων τῇ Ϲυριακῇ γλώϲϲῃ · Μὴ λάβῃϲ , μῆτερ , μὴ καὶ ϲὺ πωλή - ϲῃϲ τὴν δωρεὰν τοῦ θεοῦ χρυϲίῳ . πάλιν δὲ ἀκοῦ ϲαντεϲ ὑπερεθαυμάϲαμεν . ἡ δὲ γυνὴ ἀνέδωκεν τὰ τρία νομίϲματα εἰποῦϲα τῷ ἐπιϲκόπῳ · Εὖξαι ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ τοῦ ἐμοῦ τέκνου καὶ παράθου ἡμᾶϲ τῷ θεῷ . ὁ δὲ ὅϲιοϲ ἐπίϲκοποϲ ἀπέλυϲεν αὐτοὺϲ μετ’ εἰρήνηϲ .
Lemmas: ποιέω δέ ἡμέρα δέκα καταστρέφω ὁ ναός ὁ εἴδωλον , μετά δέ ὁ εἴρω ἡμέρα βούλομαι - Σάντο καί περί ὁ Μαρνείου πῶς αὐτός χράω . ἕ μέν γάρ λέγω κατασκάπτω αὐτός , ἄλλος δέ κατά - καίω , ἄλλος δέ καθαρίζω ὁ τόπος καί ἁγίζω - ναι εἰς ἐκκλησία θεός , καί εἰμί πολύς περί οὗτος ὁ σκέψις . τέλος δέ ὁ ἐν ἅγιος ἐπίσκοπος κηρύσσω νηστεία ὁ λαός καί δέησις , ἵνα ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ κύριος πῶς δεῖ αὐτός χράω , καί νηστεύω ἐν ὁ ἥμερος . ἐκεῖνος καί δήω ὁ θεός περί οὗτος ἑσπέρα ἐπιτελέω ὁ ἅγιος σύναξις . ὁ δέ σύναξις ἐπιτε - λούω παιδίον ὡς ἑπτά ἐνιαυτός ἵστημι μετά ὁ ἴδιος μήτηρ ἄφνω ἀνακράζω λέγω · καίω ὁ ναός ὁ ἔνδον ἠώς ἔδαφος · πολύς γάρ δεινός γίγνομαι ἐν αὐτός , μάλιστα ὁ ἄνθρωπος θυσία . τοιοῦτος δέ τρόπος καίω αὐτός . ἄγω ὑγρός πίσσα 〈 καί 〉 θέω καί στέαρ χοίρειος καί μίγνυμι ὁ τρεῖς καί χρίω ὁ χαλ - καί θύρα καί ἐπί αὐτός ὁ πῦρ ἐπιβάλλω , καί οὕτως πᾶς ὁ ναός καίω · ἄλλως γάρ οὐ εἰμί δυνατός . ὁ δέ ἐξώτερος ἐάω σύν ὁ περίβολος . καί μετά ὁ καίω καθαίρω ὁ τόπος ἐκεῖ κτίζω ἅγιος ἐκκλησία . λέγω δέ καί οὗτος · μαρτύρομαι σύ νάω πίνω ὁ θεός , ἄλλως μή γίγνομαι · οὔτε γάρ ἐγώ εἰμί ὁ λαλέω , ἀλλά ὁ Χριστός ὁ ἐν ἐγώ [ λαλέω ] · οὗτος δέ λέγω ὁ Σύρος φωνή . ὡς δέ ἀκούω πᾶς θαῦ - μαστός καί δοξάζω ὁ θεός . ἔρχομαι δέ ὁ θαῦμα οὗτος καί εἰς ὁ ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος ἀκοή , καί ἀνατείνω ὁ χείρ αὐτός εἰς ὁ οὐρανός δοξάζω ὁ θεός καί εἶπον · Δόξα σύ , πατήρ ἅγιος , ὅτι ἀποκρύπτω ἀπό σοφός καί συνετός καί οὗτος ἀποκαλύπτω νήπιος . ἐπιτρέπω δέ ὁ παιδίον καί ὁ μήτηρ αὐτός μετά ὁ ἀπόλυσις ὁ ἐκκλησία εὑρίσκω ἐν ὁ ἐπισκοπεῖον , καί ἀποχωρίζω ὁ παιδίον εἶπον ὁ γυνή · ὁρκίζω σύ κατά ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ζῶ εἶπον εἰμί κατά ὑποβολή σός ἢ ἄλλος τις γιγνώσκω σύ αὐτός ὁ παιδίον ὁ σός φθέγγομαι ἐκεῖνος ὁ εἶπον περί ὁ Μαρνείου . ὁ δέ γυνή εἶπον παραδίδωμι ἐμαυτοῦ ὁ φοβερός καί φρικτός βῆμα ὁ Χριστός , εἰμί προγιγνώσκω τίς ποτός ὅς φθέγγομαι ὁ υἱός ἐγώ ἐν οὗτος ὁ ἥμερος . ἀλλά εἰμί δοκέω σύ , ἰδού ὁ παιδίον λαμβάνω μετά ἀπειλή ἐξετάζω αὐτός , καί ἐάν κατά ὑποβολή τις οὗτος ἐλαία - λανθάνω , φόβος ὁμολογέω , εἰμί δέ μηδείς ἄλλος λαλέω , δῆλος εἰμί ὅτι ὑπό πνεῦμα ἅγιος ἐμπνέω . ἀκούω δέ ὁ ἐπίσκοπος ὁ λόγος ὁ γυνή καί ἐπαινέω εἶπον ἀποχωρίζω αὐτός πρός βραχύς καί ὁ παιδίον εἰσφέρω , καί ἵστημι ὁ παιδίον εἶπον αὐτός · Τῖς σύ ὑποβάλλω φθέγγομαι ἐν ὁ ἐκκλησία ἐκεῖνος ὁ λαλέω χάρις ὁ Μαρνείου ; ὁ δέ παιδίον σιωπάω . ἐπιτρέπω δέ ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος μάστιξ φέρω καί ἀνατείνω ὁ παιδίον πρός ὁ φοβέω αὐτός . ὁ δέ ὁ μάστιξ κατέχω μετά φωνή ἀνακράζω λεʹ - γῆ · Τῖς σύ εἶπον λαλέω ; εἶπον , ἵνα μή ὁ μάστιξ . πλήσσω . ὁ δέ παῖς ἐνεός ἵστημι μηδείς φθέγγομαι . τότε ἐγώ ὁ περί αὐτός ὁ αὐτός αὐτός λέγω μετά ἀπειλή · ὅς δέ εἰμί ἀκίνητος . τέλος μετά ὁ παύω . πᾶς ἀνοίγω ὁ στόμα αὐτός ὁ παῖς εἶπον ὁ ἑλ - ληνικῇ διάλεκτος · καίω ὁ ναός ὁ ἔνδον ἠώς ἔδαφος · πολύς γάρ δεινός γίγνομαι ἐν αὐτός , μάλιστα ὁ ἄνθρωπος θυσία . τοιοῦτος δέ τρόπος καίω αὐτός . ἄγω ὑγρός πίσσα καί θέω καί στέαρ χόω - ῥέω καί μίγνυμι ὁ τρεῖς καί χρίω ὁ χάλκεος θύρα καί ἐπί αὐτός πῦρ ἐπιβάλλω , καί οὕτως ὁ ναός καίω - ὁ · ἄλλως γάρ οὐ εἰμί δυνατός γίγνομαι . ὁ δέ ἐξώτερος ἐάω σύν ὁ περίβολος . καί μετά ὁ καίω καθαίρω ὁ τόπος ἐκεῖ κτίζω ἅγιος ἐκκλησία . μαρτύρομαι σύ πάλιν ἐνώπιος ὁ θεός , ἄλλως μή γίγνομαι . οὖον γάρ ἐγώ εἰμί ὁ λαλέω , ἀλλά ὁ Χριστός ὁ ἐν ἐγώ . θαυμάζω δέ ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος Πορφύ - ριος καί πᾶς ὁ σύν αὐτός ἀκούω ὁ παρρησία ὁ παῖς καί πῶς εὐδιαιρέτως ὁμιλέω , προσκαλώ - μένος ὁ αὐτός μήτηρ ἐπερωτάω αὐτός εἰμί ἐπίσταμαι αὐτός ἢ ὁ αὐτός υἱός ὁ Ἑλληνικός γλῶσσα · ὅς δέ διαβεβαιόομαι Ὅρκος μηδέ αὐτός μηδέ ὁ αὐτός τέκνον οἶδα Ἐλληνιστί . ἀκούω πάλιν ὁ ὅσιος Πορφύ ριος δοξάζω ὁ θεός καί ἀνάγω τρεῖς νόμισμα δίδωμι ὁ γυνή . ὁ δέ παῖς θεάομαι ὁ νόμισμα ἐν ὁ χείρ ὁ αὐτός μήτηρ ἀναβοάω λέγω ὁ Συριακός γλῶσσα · μή λαμβάνω , μήτηρ , μή καί σύ πωλέω - σός ὁ δωρεά ὁ θεός χρυσίον . πάλιν δέ ἀκέομαι ἀτιμόω ὑπερθαυμάζω . ὁ δέ γυνή ἀναδίδωμι ὁ τρεῖς νόμισμα εἶπον ὁ ἐπίσκοπος · εὔχομαι ὑπέρ ἐγώ καί ὁ ἐγώ τέκνον καί παρατίθημι ἐγώ ὁ θεός . ὁ δέ ὅσιος ἐπίσκοπος ἀπολύω αὐτός μετά εἰρήνη .