marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 2.13
ἐπὶ δέκα δὲ ἡμέραϲ καύϲαντεϲ τὰ εἶδωλα διελογί - ζοντο περὶ τοῦ Μαρνείου , πῶϲ αὐτ⌊ῷ ⌉ χρήϲονται , εἴτε καταϲτρέψαι εἶτε καῦϲαι καὶ καfᾶραι εἰϲ τὸ γ⌊ε⌉νέϲθαι οἶκον θεοῦ . καὶ δὴ νηϲτεύϲα⌊ν⌉τεϲ καὶ παννύχιον ϲύναξιν τελέϲαντεϲ ἄφνω ἐκ τοῦ λαοῦ π⌊αι]δίον ὡϲ ἐτῶν ἑπτὰ ἀνέκρ⌊αξεν ⌉ ἱϲτάμενον μετὰ τῆϲ ἰδίαϲ μητρόϲ · Καύϲατε τὸν ναὸν τὸν ἔνδον ἕωϲ ἐδάφουϲ , πολλὰ γὰρ δεινὰ γέ - γονεν ἐν αὐτῷ , μάλιϲτα ἀνθρωποθυϲίαι . τοιούτῳ δὲ τρόπῳ καύϲατε αὐτόν · ἀγάγετε ὑγρὰν πίϲϲαν , θεῖόν τε καὶ ϲτέαρ χοίρεον καὶ μίξατε τὰ τρία καὶ χρίϲατε τὰϲ χαλκὰϲ θύραϲ καὶ ἐπ’ αὐτὰϲ τὸ πῦρἐπιβάλετε , καὶ οὕτωϲ ἅπαϲ ὁ ναὸϲ καίεται · ἄλλωϲ γὰρ οὐκ ἔϲτι δυνατὸν κατα - ϲτραφῆναι αὐτόν . τὸν δὲ ἐξώτερον ἐάϲατε ϲύν τῷ περι - βόλῳ . καὶ μετὰ τὸ καθάραι τὸν τόπον ἐκεῖ κτίϲατε ἁγίαν ἐκκληϲίαν . ἔλεγεν δὲ καὶ τοῦτο · | ⌊ Μαρτύρομαι ⌉ ὑμᾶϲ ἐνώπιον τοῦ ⌊ θεοῦ ἄλλ⌉ωϲ μὴ γενέϲθαι , οὖτε γὰρ [ ἐγῶ εἰΠμι ὁ λαλῶν , ἀλλ’ ὁ Xριϲτὸϲ ὁ ἐν ἐμοὶ |λα⌉λῶν . ταῦτα δὲ ἔλεγεν τῇ Ϲύρᾳ φωνῇ . γνοὺϲ δὲ ὁ ἐπίϲκοποϲ ἐδόξαϲs τὸν θεὸν καὶ ἀγαγὼν τὴν μητέρα τοῦ παιδὸϲ εἶπεν αὐτῇ , εἰ μὴ καθ’ ὑποβολὴν αὐτῆϲ ἔφηϲεν ταῦτα ὁ παῖϲ . δὲ διώμνυτο μηδὲν τοιοῦτον ὑποθέϲθαι αὐτῷ . κατ’ ἰδίαν δὲ ἐκφοβήϲαϲ αὐτόν , μικρὸν ϲιωπῆϲαν ἔφη τὸ παιδίον τῇ Ἑλλάδι φωνῇ καθάπερ καὶ πρότερον περὶ τῆϲ καύ - ϲεωϲ τοῦ ναοῦ , ὥϲτε πάντϲ δοξϲαι τὰ μεγαλεῖα τοῦ θεοῦ . ἡ δὲ μήτηρ ἐφώμνυτο τὴν Ἑλληνίδα γλῶϲϲαν μήτε αὐτὴν μήτε τὸν υἰὸν αὐτῆϲ ὅλωϲ εἰδέναι . λοβοῦ ϲήϲ δὲ αὐτῆϲ παρὰ τοῦ ἁγίου τρία νομίϲματα , ἰδὼν ὁ παῖϲ ἀνέκραξε τῇ Ϲύρᾳ διαλέκτῳ · Μὴ λάβῃϲ μῆτερ , μὴ καὶ ϲὺ πωλήϲῃϲ τὴν δωρεὰν τοῦ θεοῦ χρυϲίῳ . καὶ ἀντ - ἐϲτρεψεν αὐτὰ τῷ ὁϲίῳ , ὑπὲρ αὐτῶν εὐχὴν κομιϲαμένη . ἐποίηϲεν δὲ πάττα ὁ ὅϲιοϲ καὶ ἔκαυϲε τὸν ναὸν κατὰ τὴν προφητείαν τοῦ παιδόϲ . ἐν ῷ καὶ ὁ τριβοῦνοϲ , Ἕλ - λην ὤν καὶ ὑποκρινόμενοϲ Χριϲτιανὸϲ εἰναι , μαϲτίζων τινὰϲ προφάϲει εὐταξίαϲ ἀπεκτάνθη ξύλου κατενεχθέν - τοϲ ἐπὶ τῆϲ κεφαλῆϲ αὐτοῦ . ἐπίϲτευϲαν δὲ τῷ αὐτῷ χρόνῳ ὀνόματα τριακόϲια .
Lemmas: ἐπί δέκα δέ ἡμέρα καίω ὁ εἴδωλον διελογί - ζοντο περί ὁ Μαρνείου , πῶς αὐτός ⌉ χράω , εἴτε καταστρέφω ἄγω καίω καί καθαίρω εἰς ὁ γίγνομαι οἶκος θεός . καί δή νηστεύω καί παννύχιος σύναξις τελέω ἄφνω ἐκ ὁ λαός παιδίον ὡς ἔτος ἑπτά ἀνακράζω ⌉ ἵστημι μετά ὁ ἴδιος μήτηρ · καίω ὁ ναός ὁ ἔνδον ἠώς ἔδαφος , πολύς γάρ δεινός γε - γόνος ἐν αὐτός , μάλιστα ἀνθρωποθυσία . τοιοῦτος δέ τρόπος καίω αὐτός · ἄγω ὑγρός πίσσα , θεῖος1 τε καί στέαρ χοίρεος καί μίγνυμι ὁ τρεῖς καί χρίω ὁ χάλκεος θύρα καί ἐπί αὐτός ὁ πυρεπιβαλλω , καί οὕτως ἅπας ὁ ναός καίω · ἄλλως γάρ οὐ εἰμί δυνατός κατά - στρέφω αὐτός . ὁ δέ ἐξώτερος ἐάω σῦς ὁ περί - βῶλος . καί μετά ὁ καθαίρω ὁ τόπος ἐκεῖ κτίζω ἅγιος ἐκκλησία . λέγω δέ καί οὗτος · | ⌊ μαρτύρομαι ⌉ σύ ἐνώπιος ὁ ⌊ θεός ἄλλος μή γίγνομαι , οὔτε γάρ [ ἔσσομαι εἰμί ὁ λαλέω , ἀλλά ὁ ὁριστός ὁ ἐν ἐγώ λαλέω . οὗτος δέ λέγω ὁ Σύρα φωνή . γιγνώσκω δέ ὁ ἐπίσκοπος δοξάζω ὁ θεός καί ἄγω ὁ μήτηρ ὁ παῖς εἶπον αὐτός , εἰμί μή κατά ὑποβολή αὐτός φημί οὗτος ὁ παῖς . δέ διόμνυμι μηδείς τοιοῦτος ὑποτίθημι αὐτός . κατά ἴδιος δέ ἐκφοβέω αὐτός , μικρός σιωπάω φημί ὁ παιδίον ὁ Ἑλλάς φωνή καθάπερ καί πρότερος περί ὁ Καυ - σέως ὁ ναός , ὥστε πάντος δοξάζω ὁ μεγαλεῖος ὁ θεός . ὁ δέ μήτηρ ἐπόμνυμι ὁ Ἑλληνίς γλῶσσα μήτε αὐτός μήτε ὁ υἱός αὐτός ὅλως οἶδα . λοβός σός δέ αὐτός παρά ὁ ἅγιος τρεῖς νόμισμα , εἶδον ὁ παῖς ἀνακράζω ὁ Σύρα διάλεκτος · μή λαμβάνω μήτηρ , μή καί σύ πωλέω ὁ δωρεά ὁ θεός χρυσίον . καί ἀντέ - στρέφω αὐτός ὁ ὅσιος , ὑπέρ αὐτός εὐχή κομίζω . ποιέω δέ Πάττα ὁ ὅσιος καί καίω ὁ ναός κατά ὁ προφητεία ὁ παῖς . ἐν ῷ καί ὁ Τριβοῦνος , αἱρέω - Λην εἰμί καί ὑποκρίνομαι χριστιανός εἰναι , μαστίζω τις πρόφασις εὐταξία ἀποκτείνω ξύλον καταφέρω - ὅς ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός . πιστεύω δέ ὁ αὐτός χρόνος ὄνομα τριακόσιοι .