marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.27
καυθέντοϲ δὲ εἰϲ τέλοϲ τοῦ Μαρνείου καὶ τῆϲ πό λεωϲ καταϲταθείϲηϲ ἐβουλεύϲατο ὁ μακάριοϲ ἐπίϲκοποϲ μετὰ τῶν ἀπὸ τοῦ εὐαγοῦϲ κλήρου καὶ τοῦ φιλοχρίϲτου λαοῦ ἁγίαν ἐκκληϲίαν κτίϲαι ἐν τῷ καυθέντι τόπῳ , καθὼϲ αὐτῷ ἀπεκαλύφθη ἡνίκα ἐτύγχανεν ἐν Κωνϲταντι - νουπόλει , δι’ ὃ καὶ τὰ χρήματα ἔλαβεν παρὰ τῆϲ θεο - φιλεϲτάτηϲ Εὐδοξίαϲ τῆϲ βαϲιλίδοϲ . ἀπολύϲαϲ οὖν τούϲ τε ἄρχονταϲ καὶ τὸν φιλόχριϲτον λαὸν μέροϲ τῆϲ βοη - θείαϲ κατέϲχεν διὰ τὸ μὴ γενέϲθαι νεωτεριϲμόν τινα μετὰ τὴν αὐτῶν ἔξοδον , οὐ διὰ τοῦτο δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ϲυμβοηθῆϲαι χάριν τοῦ ϲυναγαγεῖν τὰϲ ὕλαϲ τῆϲ οἰκοδομῆϲ τῆϲ εἰρημένηϲ ἁγίαϲ ἐκκληϲίαϲ . ϲυνεβού - λευον οὖν τινεϲ κτιϲθῆναι αὐτὴν κατὰ τὴν θέϲιν τοῦ εἰδωλείου · ϲτρογγυλοειδὲϲ γὰρ ὑπῆρχεν , περιβεβλημένον δυϲὶν ϲτοαῖϲ ἀλληλοεϲωτέραιϲ , τὸ δὲ μέϲον αὐτοῦ ἦν ἀναφυϲητὸν κιβώριον καὶ ἀνατεταμένον εἰϲ ὕψοϲ , εἶχεν δὲ καὶ ἄλλα τινὰ ἃ τοῖϲ εἰδώλοιϲ ἔπρεπεν , εὔθετα δὲ πρὸϲ τὰ γινόμενα παρὰ τῶν εἰδωλομανῶν μυϲαρά τε καὶ ἀθέμιτα . κατὰ ταύτην οὖν τὴν θέϲιν ἔλεγόν τινεϲ τὴν ἁγίαν κτιϲθῆναι ἐκκληϲίαν , ἄλλοι δὲ ἀντέλεγον λέ - γοντεϲ καὶ αὐτὴν τὴν μνήμην τῆϲ θέϲεωϲ ὀφείλειν περιαιρεθῆναι · οἱ δὲ τοῦτο λέγοντεϲ ἔπειθον πάνταϲ ὡϲ καλῶϲ εἰπόντεϲ · ὁ δὲ ὅϲιοϲ ἐπίϲκοποϲ ἔλεγεν · Καὶ τοῦτο καταλείψωμεν τῇ βουλῇ τοῦ θεοῦ . ἐν ὅϲῳ δὲ καθαίρεται ὁ τόποϲ καταλαμβάνει μαγιϲτριανὸϲ ἐπιφερό - μενοϲ βαϲιλικὰϲ ἐπιϲτολὰϲ τῆϲ ἀειμνήϲτου Εὐδοξίαϲ , πε - ριεῖχον δὲ τὰ γράμματα ἀϲπαϲμὸν καὶ αἴτηϲιν εὐχῶν ὑπέρ τε αὐτῆϲ καὶ τῶν βαϲιλέων , τοῦ αὐτῆϲ ἀνδρὸϲ καὶ τοῦ τέκνου . ἦν δὲ ἐν ἄλλῳ χάρτῃ ἔϲωθεν τῶν γραμμάτων τὸ ϲκάριφον τῆϲ ἁγίαϲ ἐκκληϲίαϲ ϲταυροει - θὲϲ καθὼϲ νῦν ϲὺν θεῷ ὁρᾶται , καὶ περιεῖχον τὰ γράμ ματα ὥϲτε κατὰ τὸ ϲκάριφον κτιϲθῆναι τὴν ἁγίαν ἐκ - κληϲίαν . ἐχάρη δὲ ὁ ἐν ἁγίοιϲ Πορφύριοϲ ἀναγνοὺϲ καὶ θεαϲάμενοϲ τὸ ϲκάριφον · ἔγνω γὰρ ὅτι καὶ τοῦτο ἐγένετο κατὰ θείαν ἀποκάλυψιν καὶ ἐμνήϲθη τῆϲ γρα - φῆϲ λεγούϲηϲ · ‘καρδία βαϲιλέωϲ ἐν χειρὶ θεοῦ’ . περίει χον δὲ τὰ γράμματα ἔτι καὶ κίοναϲ πολυτίμουϲ καὶ μάρμαρα μέλλειν πέμπεϲθαι . ἐκχοϊϲθείϲηϲ οὖν τῆϲ τέ φραϲ καὶ πάντων τῶν βδελυγμάτων περιαιρεθέντων τὰ ὑπολειφθέντα ϲκύβαλα τῆϲ μαρμαρώϲεωϲ τοῦ Μαρνείου , ἅπερ ἔλεγον ἱερὰ εἶναι καὶ ἐν τόπῳ ἀβάτῳ μάλιϲτα γυναιξίν , ταῦτα ϲυνεῖδεν ὁ ὅϲιοϲ ἐπίϲκοποϲ πρὸ τοῦ ναοῦ ἔξω εἰϲ τὴν πλατεῖαν πλακωθῆναι , ἵνα κατα - πατῶνται οὐ μόνον ὑπὸ ἀνδρῶν , ἀλλὰ καὶ γυναικῶν καὶ κυνῶν καὶ χοίρων καὶ κνωδάλων . τοῦτο δὲ πλέον ἐλύπηϲεν τοὺϲ εἰδωλολάτραϲ τῆϲ καύϲεωϲ τοῦ ναοῦ . ὅθεν οἱ πλείουϲ αὐτῶν , μάλιϲτα αἱ γυναῖκεϲ , οὐκ ἐπι - βαίνουϲιν τοῖϲ μαρμάροιϲ ἕωϲ τοῦ νῦν .
Lemmas: καίω δέ εἰς τέλος ὁ Μαρνείου καί ὁ πό λαός καθίστημι βουλεύω ὁ μακάριος ἐπίσκοπος μετά ὁ ἀπό ὁ εὐαγής κλῆρος καί ὁ Φιλοχρίστου λαός ἅγιος ἐκκλησία κτίζω ἐν ὁ καίω τόπος , καθώς αὐτός ἀποκαλύπτω ἡνίκα τυγχάνω ἐν Κώνστας - νουπολις , διά ὅς καί ὁ χρῆμα λαμβάνω παρά ὁ τίθημι - φιλής Εὐδοξία ὁ Βασιλίς . ἀπολύω οὖν ὁ τε ἄρχω καί ὁ φιλόχριστος λαός μέρος ὁ βοή - θεῖος κατέχω διά ὁ μή γίγνομαι νεωτερισμός τις μετά ὁ αὐτός ἔξοδος , οὖον διά οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί διά ὁ συμβοηθέω χάρις ὁ συνάγω ὁ Ὕλας ὁ οἰκοδομεύς ὁ εἴρω ἅγιος ἐκκλησία . συμβαίνω - λεύω οὖν τις κτίζω αὐτός κατά ὁ θέσις ὁ εἰδωλεῖον · στρογγυλοειδής γάρ ὑπάρχω , περιβάλλω δύο στοά ἀλληλοεσωτέραις , ὁ δέ μέσος αὐτός εἰμί ἀναφυσητός κιβώριον καί ἀνατείνω εἰς ὕψος , ἔχω δέ καί ἄλλος τις ὁ ὁ εἴδωλον πρέπω , εὔθετος δέ πρός ὁ γίγνομαι παρά ὁ εἰδωλομανέω μυσαρός τε καί ἀθέμιστος . κατά οὗτος οὖν ὁ θέσις λέγω τις ὁ ἅγιος κτίζω ἐκκλησία , ἄλλος δέ ἀντιλέγω λεʹ - γοντες καί αὐτός ὁ μνήμη ὁ θέσις ὀφείλω περιαιρέω · ὁ δέ οὗτος λέγω πείθω πᾶς ὡς καλῶς εἶπον · ὁ δέ ὅσιος ἐπίσκοπος λέγω · καί οὗτος καταλείβω ὁ βουλή ὁ θεός . ἐν ὅσος δέ καθαίρω ὁ τόπος καταλαμβάνω μαγιστριανός ἐπιφέρω - μένος βασιλικός ἐπιστολή ὁ ἀείμνηστος Εὐδοξία , μετά - ριεχω δέ ὁ γράμμα ἀσπασμός καί αἴτησις εὖχος ὑπέρ τε αὐτός καί ὁ Βασιλεύς , ὁ αὐτός ἀνήρ καί ὁ τέκνον . εἰμί δέ ἐν ἄλλος χάρτης ἔσωθεν ὁ γράμμα ὁ σκάριφος ὁ ἅγιος ἐκκλησία σταυρόω - τίθημι καθώς νῦν σύν θεός ὁράω , καί περιέχω ὁ γραμ μάτη ὥστε κατά ὁ σκάριφος κτίζω ὁ ἅγιος ἐκ - κλήσιος . χαίρω δέ ὁ ἐν ἅγιος Πορφύριος ἀναγιγνώσκω καί θεάομαι ὁ σκάριφος · γιγνώσκω γάρ ὅτι καί οὗτος γίγνομαι κατά θεῖος ἀποκάλυψις καί μιμνήσκω ὁ γράω - φημί λέγω · καρδία βασιλεύς ἐν χείρ θεόω . περίειμι Χον δέ ὁ γράμμα ἔτι καί κίων πολύτιμος καί μάρμαρον μέλλω πέμπω . ἐκχοΐζω οὖν ὁ τε Φρας καί πᾶς ὁ βδέλυγμα περιαιρέω ὁ ὑπολείπω σκύβαλον ὁ μαρμάρωσις ὁ Μαρνείου , ὅσπερ λέγω ἱερόv εἰμί καί ἐν τόπος ἄβατος μάλιστα γυνή , οὗτος συνοράω ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος πρό ὁ ναός ἔξω εἰς ὁ πλατύς πλακόω , ἵνα κατά - πατέω οὖον μόνος ὑπό ἀνήρ , ἀλλά καί γυνή καί κύω καί χοῖρος καί κνώδαλον . οὗτος δέ πλέω λυπέω ὁ εἰδωλολάτρης ὁ καῦσις ὁ ναός . ὅθεν ὁ πλείων αὐτός , μάλιστα ὁ γυνή , οὐ ἐπι - βαίνω ὁ μάρμαρος ἠώς ὁ νῦν .