marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.3
κατ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ϲυνέβη κἀμὲ ἐκ τῆϲ Ἀϲίαϲ καταπλεῦϲαι χάριν τοῦ προϲκυνῆϲαι τοὺϲ ϲεβα - ϲμίουϲ τόπουϲ , καὶ γενόμενοϲ ἐν αὐτοῖϲ διέτριψα πολὺν χρόνον , τρεφόμενοϲ ἐκ τοῦ ἐμοῦ ἐργοχείρου · εἶχον γὰρ τὴν τοῦ καλλιγράφου τέχνην . θεωρῶν δὲ τὸν ὅϲιον πορευόμενον ϲυνεχῶϲ εἰϲ τὴν τοῦ Χριϲτοῦ Ἀνάϲταϲιν καὶ εἰϲ τὰ ἄλλα εὐκτήρια ἐθαύμαζον , ὅτι ἐν τοϲαύτῃ ἀϲθενείᾳ ϲώματοϲ οὐκ ὀκνεῖ οὕτωϲ ϲκύλλεϲθαι . ἐν μιῇ δὲ τῶν ἡμερῶν ϲυναντήϲαϲ αὐτῷ ἐν τοῖϲ ἀναβαθμοῖϲ τοῦ μαρτυρίου τοῦ κτιϲθέντοϲ ὑπὸ τοῦ μακαρίου Κων - ϲταντίνου τοῦ βαϲιλέωϲ μὴ δυνάμενον τῷ ποδὶ πρὸ - βῆναι , διαδραμὼν δὲ καὶ προτείναϲ αὐτῷ τὴν ἐμὴν χεῖρα παρεκάλουν αὐτὸν ταύτῃ ἐπερείδεϲθαι καὶ ἀναβαίνειν τοὺϲ ἀναβαθμούϲ . ὃ δὲ οὐκ ἤθελεν λέγων · Οὐκ ἔϲτιν δίκαιον | ἐμὲ τὸν πορευόμενον αἰτῆϲαι ϲυγχώρηϲιν ἁμαρ - τιῶν ἐπερείδεϲθαι χερϲὶν ἄλλου · ἀλλ’ ἔαϲον , ἀδελφέ , τὸν θεὸν ἰδεῖν τὸν κόπον μου , ἵνα κατὰ τὴν ἄφατον αὐτοῦ εὐϲπλαγχνίαν κἀμὲ ἐλεήϲῃ . ἐπορεύετο οὖν καὶ . τῶν θείων λογίων ἠκροᾶτο τοῖϲ διδαϲκάλοιϲ ὑποτιθεὶϲ τὰ ὦτα , καὶ τῆϲ μυϲτικῆϲ τραπέζηϲ ἀεὶ μεταλαμβάνων ἐπανήρχετο εἰϲ τὸ καταγώγιον τὸ αὐτοῦ . ὁποῖον μὲν βίον ἔζη δῆλον ἦν . τοῦ γὰρ πάθουϲ τοϲοῦτον κατε - φρόνει ὡϲ νομίζειν αὐτὸν ἐν ἀλλοτρίῳ ϲώματι τὴν νόϲον ἔχειν · ἡ γὰρ τοῦ θεοῦ ἐλπὶϲ ταύτην ἐξ αὐτοῦ ἀπεφόρτου . τοῦτο δὲ μόνον οὖ ἐλύπει καὶ ἔδακνεν τὸ διαμεῖναι τὴν περιουϲίαν καὶ μὴ κατὰ τὸν εὐαγγελικὸν λόγον διαπραθῆναι καὶ διανεμηθῆναι τοῖϲ πτωχοῖϲ . αἴτιον δὲ τούτου τοῦ ἐμποδιϲμοῦ γέγονεν τὸ εἶναι τοὺϲ ἀδελφοὺϲ αὐτοῦ παῖδαϲ τυγχάνονταϲ ἡνίκα ἐξεδήμηϲεν τῆϲ ἰδίαϲ πατρίδοϲ . ἀνιώμενοϲ οὖν ἐπὶ τούτῳ αἰτεῖ με ἤδη ϲυνήθη αὐτῷ ὄντα ( ἐξυπηρετούμην γὰρ αὐτῷ διὰ τὴν αὐτοῦ ἀϲθένειαν ) πλεῦϲαι εἰϲ Θεϲϲαλονίκην καὶ δια - νεῖμαι τὴν οὐϲίαν μετὰ τῶν αὐτοῦ ἀδελφῶν , καὶ δούϲ μοι βιβλίον ἐντολῆϲ καὶ παραθέμενόϲ με τῷ κυρίῳ ἀπέ - λυϲεν , παραϲχὼν ἐλάχιϲτα δαπανήματα · οὔτε γὰρ ἠυπόρει . τότε . εὐθέωϲ κατελθὼν εἰϲ Ἀϲκάλωνα καὶ εὑρὼν πλοῖον ἀνήχθην καὶ δι’ ἡμερῶν δέκα τριῶν εὐπλοήϲαντεϲ ἐγε - νόμεθα εἰϲ Θεϲϲαλονίκην καὶ ἐμφανίϲαϲ τὴν ἔγγραφον ἐντολὴν διένειμον τὰ πράγματα μετὰ τῶν αὐτοῦ ἀδελ - φῶν . διαπέπρακα δὲ αὐτοῖϲ τὰ λαχόντα μοι κτήματα χρυϲῶν τριϲχιλίων , τὰ δὲ ἐϲθήματα καὶ ἀργυρώματα ἤγαγον μεθ᾿ ἑαυτοῦ καὶ ἄλλουϲ χρυϲοῦϲ χιλίουϲ τετρα - κοϲίουϲ , καὶ ϲυναγαγὼν πάντα διὰ μηνῶν τριῶν ἐπανέ - πλευϲα φθάϲαϲ δι᾿ ἡμερῶν δέκα δύο εἰϲ τὸ ἐμπόριον Ἀϲκάλωνοϲ , κἀκεῖθεν μιϲθωϲάμενοϲ κτήνη καὶ ταῦτα φορτώϲαϲ ἀνῆλθον εἰϲ τὴν ἁγίαν πόλιν . εὐθέωϲ δὲ ὡϲ ἐθεάϲατό με ὁ τριϲμακάριοϲ , περιεπτύξατό με μετὰ χαρᾶϲ καὶ δακρύων ( δύναται καὶ χαρὰ κινῆϲαι δάκρυον ) , ἐγὼ δὲ αὐτὸν οὐκ ἔγνων · εἶχεν γὰρ τὸ ϲῶμα ἐρρωμένον ϲφόδρα καὶ τὴν ὄψιν ἐρυθράν . ἀνεκύλιον δὲ τοὺϲ ἐμοὺϲ ὀφθαλμοὺϲ πυκνῶϲ αὐτῷ ἐνορῶν , αὐτὸϲ δὲ νοήϲαϲ καὶ ὑπομειδιάϲαϲ χαριέντωϲ ἔφη · Μὴ θαυμάϲῃϲ , ἀδελφὲ Μάρκε , ὁρῶν με ὑγιῆ καὶ ἐρρωμένον , ἀλλὰ μάθε τὴν αἰτίαν τῆϲ ὑγείαϲ καὶ τότε ὑπερθαύμαϲον τὴν ἄφατον φιλανθρωπίαν τοῦ Χριϲτοῦ , πῶϲ τὰ ἀπηλπιϲμένα τοῖϲ ἀνθρώποιϲ παῤ αὐτῷ εὐδιόρθωτα τυγχάνει . ἐγὼ δὲ παρεκάλουν αὐτὸν εἰπεῖν μοι τὴν αἰτίαν τῆϲ ὑγείαϲ καὶ πῶϲ τοιοῦτο πάθοϲ περιέγραψεν . ὃ δέ μοι ἀπεκρί - νατο · Πρὸ ἡμερῶν περί που τεϲϲαράκοντα ἐμοῦ ὄντοϲ ἐν τῇ ἀγρυπνίᾳ τῆϲ ἁγίαϲ κυριακῆϲ κατέϲχεν με ἄφατοϲ ὀδύνη τοῦ ἥπατοϲ , καὶ μὴ φέρων τὴν ἀλγηδόνα ἀπελ - θὼν | ἀνεκλίθην πληϲίον τοῦ ἁγίου κρανίου κεὶ ἐκ τῆϲ πολλῆϲ ὀδύνηϲ ἐγενόμην ὡϲ ἐν ἐκϲτάϲει , καὶ ὁρῶ τὸν ϲωτῆρα καθηλωμένον ἐν ϲταυρῷ καὶ ἕνα τῶν λῃϲτῶν ϲὺν αὐτῷ κρεμάμενον ἐν ἄλλῳ ϲταυρῷ , καὶ ἄρχο κράζειν καὶ λέγειν τὴν φωνὴν τοῦ λῃϲτοῦ · ῾ μνήϲθητί μου , κύριε , ὅταν ἔλθῃϲ ἐν τῇ βαϲιλείᾳ ϲου’ . καὶ ἀπο - κριθεὶϲ ὁ ϲωτὴρ λέγει τῷ κρεμαμένῳ λῃϲτῇ · Κάτελθε ἐκ τοῦ ϲταυροῦ καὶ ϲῷϲον ἐκεῖνον τὸν ἀνακείμενον ὥϲπερ καὶ ϲὺ ἐϲώθηϲ . καὶ κατελθὼν ὁ λῃϲτὴϲ ἐκ τοῦ ϲταυροῦ περιέλαβέν με καὶ κατεφίληϲεν καὶ προτείναϲ τὴν δεξιὰν ἀνέϲτηϲέν με λέγων Ἐλθὲ πρὸϲ τὸν ϲωτῆρα . καὶ εὐθέωϲ ἀνέϲτην καὶ ἔδραμον πρὸϲ αὐτόν , καὶ ὁρῶ αὐτὸν καταβάντα ἐκ τοῦ ϲταυροῦ καὶ λέγοντά μοι · Λάβε τὸ ξύλον τοῦτο καὶ φύλαξον · καὶ λαβὼν τὸ αὐτὸ τίμιον ξύλον καὶ βαϲτάϲαϲ εὐθέωϲ ἦλθον εἰϲ ἐμαυτὸν ἀπὸ τῆϲ ἐκϲτάϲεωϲ , καὶ ἐξ αὐτῆϲ τῆϲ ὥραϲ οὐκέτι μοι ὀδύνη ἐγένετο , οὐδὲ ὁ τόποϲ τοῦ πάθουϲ δῆλόϲ ἐϲτιν . ἐγῶ δὲ ταῦτα ἀκούϲαϲ ὑπερεθαύμαϲα καὶ ἐδόξαϲα τὸν θεὸν τὸν ἀεὶ ἔλεοϲ ποιοῦντα τοῖϲ ἐπικαλουμένοιϲ αὐτόν , πολλῷ δὲ πλέον τοῖϲ γνηϲίωϲ καὶ εἰλικρινῶϲ δεομένοιϲ αὐτοῦ .
Lemmas: κατά ἐκεῖνος δέ ὁ καιρός συμβαίνω ἐγώ ἐκ ὁ Ἀσία καταπλέω χάρις ὁ προσκυνέω ὁ Σέβα - σμίους τόπος , καί γίγνομαι ἐν αὐτός διατρίβω πολύς χρόνος , τρέφω ἐκ ὁ ἐγώ ἐργόχειρον · ἔχω γάρ ὁ ὁ καλλιγράφος τέχνη . θεωρός δέ ὁ ὅσιος πορεύω συνεχῶς εἰς ὁ ὁ Χριστός Ἀνάστασις καί εἰς ὁ ἄλλος ευκτήριος θαυμάζω , ὅτι ἐν τοσοῦτος ἀσθένεια σῶμα οὐ ὀκνέω οὕτως σκύλλω . ἐν εἷς δέ ὁ ἡμέρα συναντάω αὐτός ἐν ὁ ἀναβαθμός ὁ μαρτύριον ὁ κτίζω ὑπό ὁ μακάριος Κων - σταντινοος ὁ βασιλεύς μή δύναμαι ὁ πούς πρό - βαίνω , διατρέχω δέ καί προτείνω αὐτός ὁ ἐμός χείρ παρακαλέω αὐτός οὗτος ἐπερείδω καί ἀναβαίνω ὁ ἀναβαθμός . ὅς δέ οὐ ἐθέλω λέγω · οὐ εἰμί Δίκαιος | ἐγώ ὁ πορεύω αἰτέω συγχώρησις ἦμαρ - τίω ἐπερείδω χείρ ἄλλος · ἀλλά ἐάω , ἀδελφός , ὁ θεός ὁράω ὁ κόπος ἐγώ , ἵνα κατά ὁ ἄφατος αὐτός εὐσπλαγχνία ἐγώ ἐλεέω . πορεύω οὖν καί . ὁ θεῖον λόγιος ἀκροάομαι ὁ διδάσκαλος ὑποτίθημι ὁ οὖς , καί ὁ μυστικός τράπεζα ἀεί μεταλαμβάνω ἐπανέρχομαι εἰς ὁ καταγώγιον ὁ αὐτός . ὁποῖος μέν βίος ζῶ δῆλος εἰμί . ὁ γάρ πάθος τοσοῦτος κάτω - φρονέω ὡς νομίζω αὐτός ἐν ἀλλότριος σῶμα ὁ νόσος ἔχω · ὁ γάρ ὁ θεός Ἐλπὶς οὗτος ἐκ αὐτός ἀπεφόρτου . οὗτος δέ μόνος οὖον λυπέω καί δάκνω ὁ διαμένω ὁ περιουσία καί μή κατά ὁ εὐαγγελικός λόγος διαπέρθω καί διανέμω ὁ πτωχός . αἴτιος δέ οὗτος ὁ ἐμποδισμός γίγνομαι ὁ εἰμί ὁ ἀδελφός αὐτός παῖς τυγχάνω ἡνίκα ἐκδημέω ὁ ἴδιος πατρίς . ἀνιάω οὖν ἐπί οὗτος αἰτέω ἐγώ ἤδη συνήθης αὐτός εἰμί ( ἐξυπηρετέω γάρ αὐτός διά ὁ αὐτός ἀσθένεια ) πλέω εἰς Θεσσαλονίκη καί διά - νέμω ὁ οὐσία μετά ὁ αὐτός ἀδελφός , καί δίδωμι ἐγώ βιβλίον ἐντολή καί παρατίθημι ἐγώ ὁ κύριος ἀπό - λύω , παρέχω μικρός δαπάνημα · οὔτε γάρ εὐπορέω . τότε . εὐθύς κατέρχομαι εἰς Ἀσκάλων καί εὑρίσκω πλοῖον ἀνάγω καί διά ἡμέρα δέκα τρεῖς εὐπλοέω ἐγώ - νοέω εἰς Θεσσαλονίκη καί ἐμφανίζω ὁ ἔγγραφος ἐντολή διανέμω ὁ πρᾶγμα μετά ὁ αὐτός ἀδελ - φάω . διαπράσσω δέ αὐτός ὁ λαγχάνω ἐγώ κτῆμα χρυσός τρισχίλιοι , ὁ δέ ἔσθημα καί ἀργύρωμα ἄγω μετά ἑαυτοῦ καί ἄλλος χρύσεος χίλιοι τετρᾶς - κόσιος , καί συνάγω πᾶς διά μείς τρεῖς ἐπάνω - πλέω φθάνω διά ἡμέρα δέκα δύο εἰς ὁ ἐμπόριον Ἀσκάλων , ἐκεῖθεν μισθόω κτῆνος καί οὗτος φορτόω ἀνέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος πόλις . εὐθύς δέ ὡς θεάω ἐγώ ὁ τρισμακάριος , περιπτύσσω ἐγώ μετά χαρά καί δάκρυ ( δύναμαι καί χαρά κινέω δάκρυ ) , ἐγώ δέ αὐτός οὐ γιγνώσκω · ἔχω γάρ ὁ σῶμα ῥώννυμι σφόδρα καί ὁ ὄψις ἐρυθρός . ἀνεκύλιον δέ ὁ ἐμός ὀφθαλμός πυκνός αὐτός ἐνοράω , αὐτός δέ νοέω καί ὑπομειδιάω χαρίεις φημί · μή θαυμάζω , ἀδελφός Μᾶρκος , ὁράω ἐγώ ὑγιής καί ῥώννυμι , ἀλλά μανθάνω ὁ αἴτιος ὁ ὑγεία καί τότε ὑπερθαυμάζω ὁ ἄφατος φιλανθρωπία ὁ Χριστός , πῶς ὁ ἀπελπίζω ὁ ἄνθρωπος παρά αὐτός εὐδιόρθωτος τυγχάνω . ἐγώ δέ παρακαλέω αὐτός εἶπον ἐγώ ὁ αἴτιος ὁ ὑγεία καί πῶς τοιοῦτος πάθος περιγράφω . ὅς δέ ἐγώ ἀποκρίνω - ΝΑΤΟ · πρό ἡμέρα περί ποῦ τεσσαράκοντα ἐγώ εἰμί ἐν ὁ ἀγρυπνία ὁ ἅγιος κυριακός κατέχω ἐγώ ἄφατος ὀδύνη ὁ ἧπαρ , καί μή φέρω ὁ ἀλγηδών Άπελ - Θῶν | ἀνακλίνω πλησίος ὁ ἅγιος κρανίον κύ ἐκ ὁ πολύς ὀδύνη γίγνομαι ὡς ἐν ἔκστασις , καί ὁράω ὁ σωτήρ καθηλόω ἐν σταυρός καί εἷς ὁ λῃστής σύν αὐτός κρεμάννυμι ἐν ἄλλος σταυρός , καί ἄρχος κράζω καί λέγω ὁ φωνή ὁ λῃστής · ῾ μιμνῄσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σοῦμαι . καί ἀπος - κρίνω ὁ σωτήρ λέγω ὁ κρεμάννυμι λῃστής · κατέρχομαι ἐκ ὁ σταυρός καί σῴζω ἐκεῖνος ὁ ἀνάκειμαι ὥσπερ καί σύ σῴζω . καί κατέρχομαι ὁ λῃστής ἐκ ὁ σταυρός περιλαμβάνω ἐγώ καί καταφιλέω καί προτείνω ὁ δεξιά ἀνίστημι ἐγώ λέγω ἔρχομαι πρός ὁ σωτήρ . καί εὐθύς ἀνίστημι καί τρέχω πρός αὐτός , καί ὁράω αὐτός καταβαίνω ἐκ ὁ σταυρός καί λέγω3 ἐγώ · Λάβος ὁ ξύλον οὗτος καί φυλάσσω · καί λαμβάνω ὁ αὐτός τίμιος ξύλον καί βαστάζω εὐθύς ἔρχομαι εἰς ἐμαυτοῦ ἀπό ὁ ἔκστασις , καί ἐκ αὐτός ὁ ὥρα οὐκέτι ἐγώ ὀδύνη γίγνομαι , οὐδέ ὁ τόπος ὁ πάθος δῆλος εἰμί . ἔσσομαι δέ οὗτος ἀκούω ὑπερθαυμάζω καί δοξάζω ὁ θεός ὁ ἀεί ἔλεος ποιέω ὁ ἐπικαλέω αὐτός , πολύς δέ πλέω ὁ γνήσιος καί εἰλικρινής δήω αὐτός .