marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.18
τῶν δὲ ἡμερῶν διαδραμουϲῶν ἐπέφθαϲεν ἡ ἡμέρα ἐν ᾗ ἔμελλεν φωτίζεϲθαι ὁ νέοϲ βαϲιλεὺϲ Θεοδόϲιοϲ . ἐϲτεφανώθη δὲ πᾶϲα ἡ πόλιϲ καὶ ἐκοϲμήθη ἔκ τε ὁλο - ϲηρικῶν καὶ χρυϲωμάτων καὶ ἄλλου παντοίου κόϲμου , ὡϲ μὴ δύναϲθαί τινα ἐξειπεῖν τὸν κόϲμον τῆϲ πόλεωϲ · ἀλλὰ καὶ τὰ πλήθη τῶν οἰκητόρων τὰ κυματώδη ἦν θεάϲαϲθαι παντοίαιϲ ἰδέαιϲ ἱματίων ἐναλλάττοντα . τῆϲ δὲ ἐμῆϲ δυνάμεωϲ οὐκ ἔϲτιν φράϲαι τὴν λαμπρότητα τοῦ κόϲμου ἐκείνου , ἀλλ’ ἐκείνων τῶν τὸν λόγον ἠϲκη - μένων , ἐγὼ δὲ ἐπὶ τὴν παροῦϲαν ἀληθῆ ϲυγγραφὴν μετελεύϲομαι . βαπτιϲθέντοϲ τοῦ νέου θεοδοϲίου καὶ ἐξελθόντοϲ ἐκ τῆϲ ἐκκληϲίαϲ ἐπὶ τὸ παλάτιον ἦν πάλιν θεάϲαϲθαι τὴν ἀρετὴν τοῦ πλήθουϲ τῶν προηγουμένων καὶ τὴν ἐξαϲτράπτουϲαν αὐτῶν ἐϲθῆτα · πάντεϲ γὰρ ἐλευκοφόρουν , ὡϲ νομίζεϲθαι τὸ πλῆθοϲ ὑπὸ χιόνοϲ πεπληρῶϲθαι . προηγοῦντο δὲ πατρίκιοι , ἰλλούϲτριοι καὶ πᾶϲα ἀξία μετὰ τῶν ϲτρατιωτικῶν ταγμάτων , πάντεϲ κηροὺϲ βαϲτάζοντεϲ , ὡϲ νομίζεϲθαι ἐν τῇ γῇ ἄϲτρα φαί νεϲθαι . ἦν δὲ πληϲίον τοῦ βαϲταζομένου βρέφουϲ καὶ αὐτὸϲ ὁ βαϲιλεὺϲ Ἀρκάδιοϲ , ἔχων τὸ πρόϲωπον ἱλαρὸν καὶ ἔκλαμπρον πλέον ἧϲ ἐφόρει πορφύραϲ , εἶϲ δὲ τῶν μεγιϲτάνων ἐβάϲταζεν τὸ βρέφοϲ ἐν λαμπρᾷ ἐϲθῆτι . ἡμεῖϲ δὲ ἐθαυμάϲαμεν ὁρῶντεϲ τὴν τοϲαύτην λέγει δὲ ἡμῖν ὁ ἐν ἁγίοιϲ Πορφύριοϲ · Εἰ τὰ γήινα καὶ μετ’ ὀλίγον ἀφατιζόμενα τοιαύτην ἔχει δόξαν , πόϲῳ τὰ ἐπουράνια τὰ ἡτοιμαϲμένα τοῖϲ ἀξίοιϲ , ἃ οὕτε ὀφθαλμὸϲ εἶδεν οὔτε οὖϲ ἤκουϲεν οὔτε ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη ; ἔϲτημεν δὲ ἡμεῖϲ εἰϲ τὸ πρόθυρον τῆϲ ἁγίαϲ ἐκκληϲίαϲ ἔχοντεϲ καὶ τὸν χάρτην τῆϲ ἱκεϲίαϲ , καὶ ὡϲ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ βαπτίϲματοϲ , ἀνεβοήϲαμεν εἰπόντεϲ · Δεό - μεθα τῆϲ ϲῆϲ εὐϲεβείαϲ , προτείνοντεϲ καὶ τὸν χάρτην . θεαϲάμενοϲ δὲ ὁ τὸ παιδίον βαϲτάζων καὶ γινώϲκων τὸ καθ’ ἡμᾶϲ πρᾶγμα ( προεδιδάχθη γὰρ ὑπὸ τῆϲ δεϲποί - νηϲ ] , ἐκέλευϲεν τὸν χάρτην δειχθῆναι αὐτῷ , καὶ δεξά - μενοϲ ἔϲτη . ἐκέλευϲεν δὲ ἡϲυχίαν γενέϲθαι καὶ λύϲαϲ μέροϲ ἀνέγνω καὶ εἱλίξαϲ ὑπέβαλεν τὴν χεῖρα τῇ κε - φαλῇ τοῦ βρέφουϲ καὶ ὑποκλίναϲ αὐτὴν ἐπὶ πάντων ἔκραξεν · Ἐκέλευϲεν τὸ κράτοϲ αὐτῶν γενέϲθαι τὰ ἐν τῇ ἱκεϲίᾳ . πάντεϲ δὲ θεαϲάμενοι ἐθαύμαϲαν καὶ προϲεκύ - νουν τῷ βαϲιλεῖ , μακαρίζοντεϲ αὐτὸν ὅτι ἠξιώθη ἰδεῖν ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ υἱὸν βαϲιλεύοντα · ἐγαυρία δὲ ἀκούων . προηγγέλθη δὲ καὶ τῇ βαϲιλίϲϲῃ Εὐδοξίᾳ τὸ γενόμενον χάριν τοῦ αὐτῆϲ τέκνου , ἐχάρη δὲ καὶ γονυπετήϲαϲα ἠυχαρίϲτηϲεν τῷ θεῷ . εἰϲελθόντοϲ δὲ τοῦ παιδίου ἐν τῷ παλατίῳ ὑπήντηϲεν αὐτῷ ἡ δέϲποινα καὶ ἐδέξατο καὶ κατεφίληϲεν , καὶ βαϲτάζουϲα αὐτὸ ἠϲπάϲατο καὶ τὸν βαϲιλέα εἰποῦϲα · Μακάριοϲ εἶ , δέϲποτα , ἐφ’ οἶϲ ἑωρά - καϲιν οἱ ὀφθαλμοί ϲου ἐν τῇ ζωῇ ϲου · καὶ ὁ βαϲιλεὺϲ ἔχαιρεν ἀκούων . ἰδοῦϲα δὲ αὐτὸν ἡ βαϲίλιϲϲα ἱλαρὸν εἶπεν Εἰ δοκεῖ μάθωμεν τί περιέχει ἡ ἱκεϲία , ἵνα πάν - τωϲ γένηται τὰ ἐν αὐτῇ . ὁ δὲ βαϲιλεὺϲ ἐκέλευϲεν ἀνα - γνωϲθῆναι τὸν χάρτην , καὶ ὡϲ ἀνεγνώϲθη εἶπεν · Βαρεῖα μὲν ἡ αἴτηϲιϲ , βαρυτέρα δὲ καὶ ἡ παραίτηϲιϲ , ἐπειδὴ καὶ πρώτη ἐϲτὶν ἡ κέλευϲιϲ τοῦ ἡμετέρου υἱοῦ . λέγει δὲ αὐτῷ ἡ δέϲποινα · Οὐ μόνον πρώτη κέλευϲιϲ , ἀλλὰ καὶ ἐν τούτῳ τῷ ἁγίῳ προϲχήματι , καὶ χάριν εὐϲεβείαϲ ἡ ἱκεϲία καὶ ὑπὸ ὁϲίων ἀνδρῶν αἰτηθεῖϲα . μόγιϲ δὲ ὁ βαϲιλεὺϲ ἐπένευϲεν , τῆϲ δεϲποίνηϲ πολλὰ ἐπιτιθεμένηϲ αὐτῷ . ταῦτα πάντα ἀνήγγειλεν ἡμῖν ὁ θεοφιλὴϲ Ἀμάντιοϲ .
Lemmas: ὁ δέ ἡμέρα διατρέχω φθάνω ὁ ἡμέρα ἐν ὅς μέλλω φωτίζω ὁ νέος βασιλεύς Θεοδόσιος . στεφανόω δέ πᾶς ὁ πόλις καί κοσμέω ἐκ τε όλος - σηρικός καί χρύσωμα καί ἄλλος παντοῖος κόσμος , ὡς μή δύναμαι τις ἐξεῖπον ὁ κόσμος ὁ πόλις · ἀλλά καί ὁ πλῆθος ὁ οἰκήτωρ ὁ κυματώδης εἰμί θεάομαι παντοῖος ἰδέα ἱμάτιον ἐναλλάσσω . ὁ δέ ἐμός δύναμις οὐ εἰμί φράζω ὁ λαμπρότης ὁ κόσμος ἐκεῖνος , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ὁ λόγος ἀσκέω - Μένων , ἐγώ δέ ἐπί ὁ πάρειμι ἀληθής συγγραφή μετέρχομαι . βαπτίζω ὁ νέος Θεοδόσιος καί ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ἐκκλησία ἐπί ὁ Παλάτιον εἰμί πάλιν θεάομαι ὁ ἀρετή ὁ πλῆθος ὁ προηγούμενος καί ὁ ἐξαστράπτω αὐτός ἐσθής · πᾶς γάρ λευκοφορέω , ὡς νομίζω ὁ πλῆθος ὑπό χιών πληρόω . προηγέομαι δέ πατρίκιος , ἰλλούστριος καί πᾶς ἄξιος μετά ὁ στρατιωτικός τάγμα , πᾶς κηρός βαστάζω , ὡς νομίζω ἐν ὁ γῆ ἄστρον φή νω . εἰμί δέ πλησίος ὁ βαστάζω βρέφος καί αὐτός ὁ βασιλεύς Ἀρκάδιος , ἔχω ὁ πρόσωπον ἱλαρός καί ἔκλαμπρος πλέω ὅς φορέω πορφύρα , εἰμί δέ ὁ μεγιστᾶνες βαστάζω ὁ βρέφος ἐν λαμπρός ἐσθής . ἐγώ δέ θαυμάζω ὁράω ὁ τοσοῦτος λέγω δέ ἐγώ ὁ ἐν ἅγιος Πορφύριος · εἰμί ὁ γήϊνος καί μετά ὀλίγος ἀφατιζόμενα τοιοῦτος ἔχω δόξα , πόσος ὁ ἐπουράνιος ὁ ἑτοιμάζω ὁ ἄξιος , ὁ ἵημι ὀφθαλμός ὁράω οὔτε οὖς ἀκούω οὔτε ἐπί Καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω ; ἵστημι δέ ἐγώ εἰς ὁ πρόθυρον ὁ ἅγιος ἐκκλησία ἔχω καί ὁ χάρτης ὁ Ἱκεσία , καί ὡς ἐξέρχομαι ἐκ ὁ βάπτισμα , ἀναβοάω εἶπον · δήω - μέθη ὁ σός εὐσέβεια , προτείνω καί ὁ χάρτης . θεάομαι δέ ὁ ὁ παιδίον βαστάζω καί γιγνώσκω ὁ κατά ἐγώ πρᾶγμα ( προδιδάσκω γάρ ὑπό ὁ δέσπω - νέος ] , κελεύω ὁ χάρτης δείκνυμι αὐτός , καί δεξά - μένος ἵστημι . κελεύω δέ ἡσυχία γίγνομαι καί λύω μέρος ἀναγιγνώσκω καί ἑλίσσω ὑποβάλλω ὁ χείρ ὁ κε - φαλός ὁ βρέφος καί ὑποκλίνω αὐτός ἐπί πᾶς κράζω · κελεύω ὁ κράτος αὐτός γίγνομαι ὁ ἐν ὁ Ἱκεσία . πᾶς δέ θεάομαι θαυμάζω καί προσκυνέω - νόος ὁ βασιλεύς , μακαρίζω αὐτός ὅτι ἀξιόω ὁράω ἐν ὁ ζωή αὐτός υἱός βασιλεύω · γαυριάω δέ ἀκούω . προαγγέλλω δέ καί ὁ βασίλισσα Εὐδοξία ὁ γίγνομαι χάρις ὁ αὐτός τέκνον , χαίρω δέ καί γονυπετέω εὐχαριστέω ὁ θεός . εἰσέρχομαι δέ ὁ παιδίον ἐν ὁ Παλάτιον ὑπαντάω αὐτός ὁ δέσποινα καί δέχομαι καί καταφιλέω , καί βαστάζω αὐτός ἀσπάζομαι καί ὁ βασιλεύς εἶπον · Μακάριος εἰμί , δεσπότης , ἐπί οἶς ὁράω - Κάσι ὁ ὀφθαλμός σύ ἐν ὁ ζωή σύ · καί ὁ βασιλεύς χαίρω ἀκούω . ὁράω δέ αὐτός ὁ βασίλισσα ἱλαρός εἶπον εἰμί δοκέω μανθάνω τίς περιέχω ὁ Ἱκεσία , ἵνα πᾶς - ὅς γίγνομαι ὁ ἐν αὐτός . ὁ δέ βασιλεύς κελεύω ἀνα - γιγνώσκω ὁ χάρτης , καί ὡς ἀναγιγνώσκω εἶπον · βαρύς μέν ὁ αἴτησις , βαρύς δέ καί ὁ παραίτησις , ἐπεί καί πρῶτος εἰμί ὁ κέλευσις ὁ ἡμέτερος υἱός . λέγω δέ αὐτός ὁ δέσποινα · οὖον μόνος πρῶτος κέλευσις , ἀλλά καί ἐν οὗτος ὁ ἅγιος πρόσχημα , καί χάρις εὐσέβεια ὁ Ἱκεσία καί ὑπό ὅσιος ἀνήρ αἰτέω . μόγις δέ ὁ βασιλεύς ἐπινεύω , ὁ δέσποινα πολύς ἐπιτίθημι αὐτός . οὗτος πᾶς ἀναγγέλλω ἐγώ ὁ θεοφιλής Ἀμάντιος .