marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 2.9
καταλαβόντεϲ οὖν τὸ Βυζάντιον καὶ προϲκυνήϲαντεϲ ἰωάννην τὸν Χρυϲόϲτομον καὶ διηγηϲάμενοι αὐτῷ τὰ κατ’ αὐτῶν , καὶ δι’ οὐ πάρειϲιν , παραδίδονται ὑπ’ αὐτοῦ Ἀμαντίῳ τῷ κουβικουλαρίῳ . ὅϲτιϲ ἀναδιδάξαϲ τὴν αὐ - γούϲταν τὰ περὶ ἑαυτῶν , ἐδέξατο αὐτούϲ εὔμενῶϲ καὶ ἀναφέρει τῷ βαϲιλεῖ πρὸϲ τὸ ἐκδιωχθῆναι τοὺϲ εἰδωλο - λάτραϲ . δ δὲ ἐδυϲχέραινεν διὰ τὴν πολλὴν ϲυντέλειαν τῶν δημοϲίων αὐτῶν . εἰϲελθόντων δὲ πάλιν τῶν ἐπιϲκό - πων καὶ εὐαγγελιϲαμένων τῇ αὐγούϲτᾳ περὶ τοῦ μέλ - λοντοϲ τίκτεϲθαι παιδὸϲ κατὰ τὴν προφητείαν τοῦ ὁϲίου Προκοπίου τοῦ ἡϲυχαϲτοῦ , ἡ αὐγούϲτα ἀκούϲαϲα ὑπέϲχετο πάντα πληροῦν καὶ ἐκκληϲίαν ἐγείρειν μέϲον τῆϲ αὐτῆϲ πόλεωϲΓάζηϲ . εἶτα τίκτει τὸν νέον θεοδόϲιον καὶ προϲ - καλεϲαμένη τοὺϲ ἐπιϲκόπουϲ εὐλογεῖται παρ’ αὐτῶν καὶ ὑποτίθεται αὐτοῖϲ ϲυντάξαι δέηϲιν περιέχουϲαν τὰ αἰτή - ματα αὐτῶν καὶ ἡνίκα καταξιωθῇ ὁ παῖϲ τοῦ θείcυ βαπτίϲματοϲ , ἐ|⌊ξερχομ⌉ένου τῆϲ ἐκκληϲίαϲ ἐ⌊πιδοῦν⌉αι . τὴν δέηϲιν τῷ βαϲτά⌊ζο⌉ντι αὐτόν . κἀκεῖνον διετάξατο ἡ αὐγούϲτα τὸ τί μέλλει ποιεῖν . βαπτιϲθέντοϲ δὲ αὐτοῦ καὶ ἐξερχομένου τῆϲ ἐκκληϲίαϲ πεϲόντεϲ οἱ ἐπίϲκοποι προϲεκύνηϲαν τὸν μέγαν βαϲιλέα , τὸν νέον Θεοδόϲιον , καὶ ἀπέδωκαν τὴν δέηϲιν τῷ βαϲτάζοντι αὐτόν . ὃ δὲ λύϲαϲ ἀνέγνω μικρὸν καὶ λαβόμενοϲ τῇ χειρὶ τῆϲ κεφα - λῆϲ τοῦ παιδὸϲ ἐπέκλινεν αὐτὴν ἐπὶ πάντων καί φηϲιν · Ἐκέλευϲε τὸ κράτοϲ αὐτῶν γενέϲθαι τὴν ἱκεϲίαν . ἥντινα ἱκεϲίαν ἐν τῷ παλατίῳ ὑπαντήϲαϲα ἡ αὐγούϲτα καὶ ἀϲπα - ϲαμένη τὸ βρέφοϲ καὶ τὸν βαϲιλέα ἀναγνωϲθῆναι πε - ποίηκεν . καὶ ἔφη ὁ βαϲιλεύϲ · Βαρεῖα μὲν ἡ αἶτηϲιϲ , βαρυτέρα δὲ ἡ παραίτηϲιϲ , διότι καὶ πρώτη ἐϲτὶν ἡ κέλευϲιϲ τοῦ ἡμετέρου υἱοῦ . ἡ δὲ αὐγούϲτα Εὐδοξία λέγει · Καὶ πρώτη καὶ χάριν εὐϲεβείαϲ , καὶ μάλιϲτα ὑπὸ τοιούτου προϲχήματοϲ . ἐπινεύει τότε ὁ βαϲιλεὺϲ καὶ ἐκπέμπεται θεῖον γράμμα διὰ Γυνηγίου κόμητοϲ τοῦ κωνϲιϲτωρίου , ἀνδρὸϲ θερμοῦ περὶ τὴν πίϲτιν . καὶ κομί - ζεται ὁ μακάριοϲ Πορφύριοϲ παρὰ τῆϲ αὐγούϲτηϲ κεν - τηνάρια δύο χάριν κτίϲεωϲ τῆϲ ἐκκληϲίαϲ καὶ λόγῳ δαπάνηϲ ἀνὰ ἑκατὸν νομιϲμάτων . καὶ δὴ ληγατευθέντεϲ ὅ τε ἐπίϲκοποϲ καὶ ὁ μητροπολίτηϲ ἐκ τῶν δημοϲίων Παλαιϲτίνηϲ χρυϲίου ἀνὰ λιτρῶν εἴκοϲι , ϲυνταξάμενοι ἀπέπλευϲαν .
Lemmas: καταλαμβάνω οὖν ὁ Βυζάντιον καί προσκυνέω Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος καί διηγέομαι αὐτός ὁ κατά αὐτός , καί διά οὖον πάρειμι , παραδίδωμι ὑπό αὐτός Ἀμάντιος ὁ κουβικουλάριος . ὅστις ἀναδιδάσκω ὁ αὖος - γουιστημι ὁ περί ἑαυτοῦ , δέχομαι αὐτός ευμενώς καί ἀναφέρω ὁ βασιλεύς πρός ὁ ἐκδιώκω ὁ είδωλο - Λάτρας . δ δέ δυσχεραίνω διά ὁ πολύς συντέλεια ὁ δημόσιος αὐτός . εἰσέρχομαι δέ πάλιν ὁ ἐπισκοπέω - πάω καί εὐαγγελίζομαι ὁ Αὐγούστα περί ὁ Μέλ - Λόντος τίκτω παῖς κατά ὁ προφητεία ὁ ὅσιος Προκόπιος ὁ ἡσυχαστής , ὁ Αὐγούστα ἀκούω ὑπισχνέομαι πᾶς πληρόω καί ἐκκλησία ἐγείρω μέσος ὁ αὐτός πόλεωσΓάζης . εἶτα τίκτω ὁ νέος Θεοδόσιος καί προς - καλέω ὁ ἐπίσκοπος εὐλογέω παρά αὐτός καί ὑποτίθημι αὐτός συντάσσω δέησις περιέχω ὁ αἰτέω - μάτη αὐτός καί ἡνίκα καταξιόω ὁ παῖς ὁ θεῖος βάπτισμα , ἐξέρχομαι ὁ ἐκκλησία ἐπιδίδωμι . ὁ δέησις ὁ βαστάζω αὐτός . ἐκεῖνος διατάσσω ὁ Αὐγούστα ὁ τίς μέλλω ποιέω . βαπτίζω δέ αὐτός καί ἐξέρχομαι ὁ ἐκκλησία πίπτω ὁ ἐπίσκοπος προσκυνέω ὁ μέγας βασιλεύς , ὁ νέος Θεοδόσιος , καί ἀποδίδωμι ὁ δέησις ὁ βαστάζω αὐτός . ὅς δέ λύω ἀναγιγνώσκω μικρός καί λαμβάνω ὁ χείρ ὁ Κέφα - Λῆς ὁ παῖς ἐπικλίνω αὐτός ἐπί πᾶς καί φημί · κελεύω ὁ κράτος αὐτός γίγνομαι ὁ Ἱκεσία . ὅστις Ἱκεσία ἐν ὁ Παλάτιον ὑπαντάω ὁ Αὐγούστα καί Άσπα - σαμένος ὁ βρέφος καί ὁ βασιλεύς ἀναγιγνώσκω μετά - ποιέω . καί φημί ὁ βασιλεύς · βαρύς μέν ὁ αἴτησις , βαρύς δέ ὁ παραίτησις , διότι καί πρῶτος εἰμί ὁ κέλευσις ὁ ἡμέτερος υἱός . ὁ δέ Αὐγούστα Εὐδοξία λέγω · καί πρῶτος καί χάρις εὐσέβεια , καί μάλιστα ὑπό τοιοῦτος πρόσχημα . ἐπινεύω τότε ὁ βασιλεύς καί ἐκπέμπω θέω γράμμα διά Γυνηγίου κόμης ὁ κωνσιστωρίου , ἀνήρ θερμός περί ὁ πίστις . καί κόμι - ζω ὁ μακάριος Πορφύριος παρά ὁ Αυγούστης ἄν - τινάριον δύο χάρις κτίσις ὁ ἐκκλησία καί λόγος δαπάνη ἀνά ἑκατόν νόμισμα . καί δή ληγατεύω ὅς τε ἐπίσκοπος καί ὁ μητροπολίτης ἐκ ὁ δημόσιος Παλαιστίνη χρυσίον ἀνά λίτρα εἴκοσι , συντάσσω ἀποπλέω .