marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.29
ἐγένετο δὲ μέγα θαῦμα ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ . φρέατα τυγχάνουϲινἔϲωθεν τοῦ περιβολαίουτοῦ ἱεροῦ , ἐξ ὦν ἐϲτιν ἕν ἀπὸ δυτικοῦ μέρουϲ τῆϲ νῦν ἁγίαϲ τοῦ θεοῦ ἐκκλη - ϲίαϲ , οὐκ ὀλίγον βάθοϲ ἔχον . τρεῖϲ οὖν παῖδεϲ διψήϲαντεϲ ἀπῆλθον ἐπὶ τὸ πιεῖν καὶ πληϲιάϲαντεϲ τῷ ϲτόματι τοῦ φρέατοϲ παρέκυπτον ἐπερειδόμενοι τῷ ξύλῳ τῷ ἐπὶ τοῦ ϲτομίου , οἶα ϲυμβαίνει παῖδαϲ ποιεῖν , καὶ κλαϲθέντοϲ τοῦ ξύλου οἱ τρεῖϲ ἔπεϲαν εἰϲ τὸ φρέαρ . τινὲϲ δὲ ἐκεῖ εὑρεθέντεϲ ἀπῆλθον καὶ ἀπήγγειλαν τῷ λαῷ τὰ γενόμενα . ἐγένετο δὲ οὐ μικρὸϲ θόρυβοϲ πάντων ϲυν - τρεχόντων ἐπὶ τὸ φρέαρ . γνοὺϲ δὲ τὸ γεγονὸϲ ὁ ὁϲιώ - τατοϲ Πορφύριοϲ καὶ αὐτὸϲ δραμὼν ἐπὶ τὸν τόπον ἐκέ - λευϲεν ἡϲυχίαν γενέϲθαι , καὶ γενομένηϲ ἤρξατο εὔχεϲθαι καὶ δέεϲθαι τοῦ θεοῦ μετὰ πολλῶν δακρύων ἵνα ζῶντα καὶ ἀϲινῆ τὰ παιδία φυλάξῃ , καὶ μάλιϲτα διὰ τοὺϲ εἰδωλομανεῖϲ , ἵνα μὴ εἴπωϲιν Ποῦ ἐϲτιν ὁ θεὸϲ αὐτῶν εἰϲ ὃν ἤλπιζον καὶ ποιήϲαϲ ὥραν μίαν χαμαὶ κεί - μενοϲ καὶ ἀνα|ϲτὰϲ ἐπέτρεψεν κατελθεῖν τινα διὰ τῶν ϲχοινίων τῶν κάδων , τὴν ἔρευναν τῶν παίδων ποιή - ϲαϲθαι . ἐβόων γὰρ οἱ ἀπὸ τοῦ πλήθουϲ , καλοῦντεϲ τὰ παιδία , καὶ οὐδεὶϲ ἦν ὁ ὑπακούων κάτωθεν ἐκ τοῦ φρέατοϲ . κατελθόντοϲ δὲ τοῦ ἀνδρὸϲ ἡυρέθηϲαν οἱ τρεῖϲ παῖδεϲ καθήμενοι ἐπάνω λίθου μεγάλου ἀϲινεῖϲ καὶ ἱλα - ροὶ ὁμιλοῦντεϲ ἀλλήλοιϲ . ὡϲ δὲ ἐθεάϲατο αὐτοὺϲ ὁ ἀνήρ , ὑπερεθαύμαϲεν καὶ ἐδόξαϲεν τὸν θεόν , καὶ βοήϲαϲ κάτωθεν εἶπεν · Δοξάϲατε τὸν κύριον , ζῶϲιν γὰρ οἱ τρεῖϲ παῖδεϲ . ἀκούϲαϲ δὲ ὁ ἐν ἁγίοιϲ ὅϲιοϲ ἐπίϲκο - ποϲ καὶ οἱ τοῦ λαοῦ ἐχάρηϲαν καὶ πέμψαντεϲ ϲπυρίδα μεγάλην ἐπέτρεψεν τοὺϲ τρεῖϲ ὁμοῦ ἀνενεχθῆναι . μικροὶ γὰρ ἦϲαν ὡϲ ἀπὸ ἐτῶν ἕξ ἢ ἑπτά . δεξάμενοϲ δὲ ὁ κάτω τὴν ϲπυρίδα καὶ δεϲμήϲαϲ ἀϲφαλῶϲ ἐκάθιϲεν τοὺϲ τρεῖϲ , παραγγείλαϲ αὐτοῖϲ κλεῖϲαι τοὺϲ αὐτῶν ὀφθαλ - μούϲ ἄχριϲ οὐ τὰ ἄνω φθάϲωϲιν καὶ λέγειν Ἰηϲοῦ Χριϲτέ , ϲῷϲον . καὶ ποιήϲαϲ τοῦτο ἐβόηϲεν μετὰ κατα - ϲτάεωϲ ϲῦραι τὸ ϲχοινίον , καὶ ϲύροντεϲ ἔλεγον τὸν ὕμνον τῶν τριῶν παίδων · ‘εὐλογητὸϲ εἶ , κύριε ὁ θεὸϲ τῶν πατέρων ἡμῶν’ . καὶ ὡϲ ἔφθαϲαν καὶ ἐθεάϲατο αὐτοὺϲ ὁ ἐν ἁγίοιϲ ἐπίϲκοποϲ ( οὗτοϲ γὰρ ἐτύγχανεν κατὰ τοῦ ϲτομίου τοῦ φρέατοϲ ἑϲτὼϲ καὶ κρατῶν τὸ ϲχοιτίον ) , [ καὶ ] πληϲθεὶϲ χαρᾶϲ καὶ δακρύων ἀνεβόηϲεν εἰπών εὐλογεῖτε πάντα τὰ ἔργα κυρίου τὸν κύριον , ὑμνεῖτε’ . ὡϲ δὲ ἐπῆραν αὐτοὺϲ ἐκ τοῦ ϲπυριδίου , ἠρεύ - ηϲαν μή τι τοῦ ϲώματοϲ αὐτῶν ἔπληκται , καὶ οὐδὲν ἡυρέθη φαῦλον ἐν αὐτοῖϲ , ἀλλὰ μέγα θαῦμα μέθᾳ · οἱ γὰρ τρεῖϲ ϲταυροειδῆ ϲημεῖα ἡυρέθηϲαν ἔχον τεϲ ὡϲ ἀπὸ ξέϲματοϲ βελόνηϲ , ὃ μὲν ἐν τῷ μέϲῳ τοῦ μετώπου , ὃ δὲ ἐπάνω τῆϲ δεξιᾶϲ χειρὸϲ περὶ τοὺϲ δακτύ - λουϲ , ὁ δὲ ἄλλοϲ εἰϲ τὸν δεξιὸν ὦμον . ἦν δὲ τὰ ϲταυ - ρία καλῶϲ τετυπωμένα , μήτε λοξὰ μήτε ϲκαμβά , ἀλλ’ ἑνὸϲ μέτρου , ὡϲ δῆλα αὐτὰ εἶναι θεοϲήμεια · οὔτε γὰρ πόνον ἐποίουν αὐτοῖϲ , ἀλλ’ οὐδὲ αἷμα , ἀλλ’ ἦν τετυ - πωμένα ὡϲ ἀπὸ κινναβάρεωϲ . ἔμειναν δὲ ἐν αὐτοῖϲ ἱκανὸν χρόνον πρὸϲ τὸ πάνταϲ ὁρᾶν καὶ θαυμάζειν · πολλοὶ γὰρ καὶ τῶν ἀλλοεθνῶν θεαϲάμενοι ἐπίϲτευϲαν . ἀνενεχθεὶϲ δὲ καὶ ὁ ἄνθρωποϲ ὁ καταβὰϲ χάριν τῶν παιδίων διεβεβαιοῦτο ὅρκοιϲ λέγων ὅτι Ἡνίκα ἔβαλλον αὐτοὺϲ ἐν τῇ ϲπυρίδι καὶ ἀνεφέροντο , ἐθεώρουν ὡϲ ἐπὶ ἀϲτραπῆϲ κύκλῳ αὐτῶν ἕωϲ ὅτου ἔφθαϲαν τὸ ϲτόμιον τοῦ φρέατοϲ . ἐγένετο δὲ χαρὰ τοῖϲ Χριϲτιανοῖϲ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ , τοῖϲ δὲ εἰδωλολάτραιϲ λύπη καὶ ϲκάνδαλον .
Lemmas: γίγνομαι δέ μέγας θαῦμα ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . φρέαρ τυγχάνω ὁ περιβολαιουος ἱερός , ἐκ οὖν εἰμί εἷς ἀπό δυτικός μέρος ὁ νῦν ἅγιος ὁ θεός ἐκκαλέω - σία , οὐ ὀλίγος βάθος ἔχω . τρεῖς οὖν παῖς διψάω ἀπέρχομαι ἐπί ὁ πίνω καί πλησιάζω ὁ στόμα ὁ φρέαρ παρακύπτω ἐπερείδω ὁ ξύλον ὁ ἐπί ὁ στόμιον , οἶος συμβαίνω παῖς ποιέω , καί κλάω ὁ ξύλον ὁ τρεῖς ἔπειμι εἰς ὁ φρέαρ . τις δέ ἐκεῖ εὑρίσκω ἀπέρχομαι καί ἀπαγγέλλω ὁ λαός ὁ γίγνομαι . γίγνομαι δέ οὖον μικρός θόρυβος πᾶς σῦς - τρέχω ἐπί ὁ φρέαρ . γιγνώσκω δέ ὁ γίγνομαι ὁ ὅσιος - Τάτος Πορφύριος καί αὐτός τρέχω ἐπί ὁ τόπος ἐπίτεξ - λεύσω ἡσυχία γίγνομαι , καί γίγνομαι ἄρχω εὔχομαι καί δήω ὁ θεός μετά πολύς δάκρυ ἵνα ζῶ καί ἀσινής ὁ παιδίον φυλάσσω , καί μάλιστα διά ὁ εἰδωλομανής , ἵνα μή εἶπον πός εἰμί ὁ θεός αὐτός εἰς ὅς ἐλπίζω καί ποιέω ὥρα εἷς χαμαί κύ - μένος καί ἀνίστημι ἐπιτρέπω κατέρχομαι τις διά ὁ σχοινίον ὁ κάδος , ὁ ἔρευνα ὁ παῖς ποιέω - σάω . βοάω γάρ ὁ ἀπό ὁ πλῆθος , καλέω ὁ παιδίον , καί οὐδείς εἰμί ὁ ὑπακούω κάτωθεν ἐκ ὁ φρέαρ . κατέρχομαι δέ ὁ ἀνήρ εὑρίσκω ὁ τρεῖς παῖς κάθημαι ἐπάνω λίθος μέγας ἀσινής καί ἱλάσκομαι - ῥόος ὁμιλέω ἀλλήλων . ὡς δέ θεάομαι αὐτός ὁ ἀνήρ , ὑπερθαυμάζω καί δοξάζω ὁ θεός , καί βοάω κάτωθεν εἶπον · δοξάζω ὁ κύριος , ζῶ γάρ ὁ τρεῖς παῖς . ἀκούω δέ ὁ ἐν ἅγιος ὅσιος ἐπίσκο - πούς καί ὁ ὁ λαός χαίρω καί πέμπω σπυρίς μέγας ἐπιτρέπω ὁ τρεῖς ὁμοῦ ἀναφέρω . μικρός γάρ εἰμί ὡς ἀπό ἔτος ἕξ ἢ ἑπτά . δέχομαι δέ ὁ κάτω ὁ σπυρίς καί δεσμέω ἀσφαλῶς καθίζω ὁ τρεῖς , παραγγέλλω αὐτός καλέω ὁ αὐτός ὀφθαλ - ξενότιμος ἄχρι οὖον ὁ ἄνω φθάνω καί λέγω Ἰησοῦς Χριστός , σῴζω . καί ποιέω οὗτος βοάω μετά κατά - στάη σύρω ὁ σχοινίον , καί σύρω λέγω ὁ ὕμνος ὁ τρεῖς παῖς · εὐλογητός εἰμί , κύριος ὁ θεός ὁ πατήρ ἥμων . καί ὡς φθάνω καί θεάομαι αὐτός ὁ ἐν ἅγιος ἐπίσκοπος ( οὗτος γάρ τυγχάνω κατά ὁ στόμιον ὁ φρέαρ ἵστημι καί κράτος ὁ σχοιτίον ) , [ καί ] πίμπλημι χαρά καί δάκρυ ἀναβοάω εἶπον εὐλογέω πᾶς ὁ ἔργον κύριος ὁ κύριος , ὑμνέω . ὡς δέ ἐπαίρω αὐτός ἐκ ὁ σπυρίδιον , Ἡρεῦ - ἀείδω μή τίς ὁ σῶμα αὐτός πλήκτης , καί οὐδείς εὑρίσκω φαῦλος ἐν αὐτός , ἀλλά μέγας θαῦμα μέθη · ὁ γάρ τρεῖς σταυροειδής σημεῖον εὑρίσκω ἔχω αἱρέω ὡς ἀπό ξέσμα βελόνη , ὅς μέν ἐν ὁ μέσος ὁ μέτωπον , ὅς δέ ἐπάνω ὁ δεξιός χείρ περί ὁ δακτύ - Λοῦς , ὁ δέ ἄλλος εἰς ὁ δεξιός ὦμος . εἰμί δέ ὁ στας - Ῥίον καλῶς τυπόω , μήτε λοξός μήτε σκαμβός , ἀλλά εἷς μέτρον , ὡς δῆλος αὐτός εἰμί θεοσημεία · οὔτε γάρ πόνος ποιέω αὐτός , ἀλλά οὐδέ αἷμα , ἀλλά εἰμί τετυ - πίνω ὡς ἀπό κιννάβαρι . μένω δέ ἐν αὐτός ἱκανός χρόνος πρός ὁ πᾶς ὁράω καί θαυμάζω · πολύς γάρ καί ὁ ἀλλοεθνής θεάομαι πιστεύω . ἀναφέρω δέ καί ὁ ἄνθρωπος ὁ καταβαίνω χάρις ὁ παιδίον διαβεβαιόομαι Ὅρκος λέγω ὅτι ἡνίκα βάλλω αὐτός ἐν ὁ σπυρίς καί ἀναφέρω , θεωρέω ὡς ἐπί ἀστραπή κύκλος αὐτός ἠώς ὅστις φθάνω ὁ στόμιον ὁ φρέαρ . γίγνομαι δέ χαρά ὁ Χριστιανός ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ὁ δέ εἰδωλολάτρης λύπη καί σκάνδαλον .