marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.21
ἐφθάϲαμεν δὲ τὴν Ῥόδον δι᾿ ἡμερῶν ἑ . ἐγένετο δὲ ἡμῖν ϲπουδὴ ἀπελθεῖν πρὸϲ τὸν ἐν ἁγίοιϲ Προκόπιον τὸν ἀναχωρητήν , καὶ πολλὰ παρακαλεϲάντων ἡμῶν τὸν ναύκληρον ἐνδοῦναι ἡμῖν ὥραϲ τρεῖϲ , οὐκ ἐνδέδωκεν λέγων ὅτι Τοιοῦτον ἄνεμον οὐκ ἔχω εὑρεῖν ἐπιτή - δειον . ἡμεῖϲ δὲ αὐτῷ ἐλέγομεν ὅτι Δύνανται αἱ εὐχαὶ τοῦ ἁγίου ἀνδρὸϲ καὶ ϲῷϲαι ἡμᾶϲ καὶ ἄνεμον ἐπιτήδειον δοῦναι ἡμῖν . ὁ δὲ ναύκληροϲ ἐϲκληρύνετο καὶ οὐκ ἐδέ - χετο ἡμῶν τὴν αἶτηϲιν , ἀλλ᾿ ὑδρευϲάμενοι ἀνήχθημεν . ἐλυπούμεθα δὲ ϲφόδρα ἀποτυχόντεϲ τοιαύτηϲ ϲυντυχίαϲ . ἐδεόμεθα οὖν αὐτοῦ διὰ προϲευχῆϲ ϲυγγνῶναι ἡμῖν καὶ εὔξαϲθαι ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα ϲωθῶμεν καὶ τελειώϲωμεν τὸ ἔργον δ ἐνεχειρίϲθημεν . πλεύϲαντεϲ δὲ ἐκ τῆϲ Ῥόδου καὶ εὐπλοήϲαντεϲ ἐπὶ ἡμέραϲ δύο εὐδίαϲ οὔϲηϲ , ἄφνω κινεῖται χειμών , ἄνεμοί τε καὶ ἀϲτραπαὶ καὶ βρονταὶ καὶ ρικυμίαι , καὶ ἐκορυφοῦτο τὰ κύματα καὶ ἐγίνετο ὡϲ ὄρη ψηλὰ καὶ ὑψοῦτο τὸ πλοῖον ὡϲ ἡμᾶϲ νομίζειν φθάνειν τὰ νέφη . ἦϲαν δὲ κραυγαὶ καὶ δάκρυα καὶ δεήϲειϲ πρὸϲ τὸν θεόν , ἐπεκαλούμεθα δὲ καὶ τὰϲ εὐχὰϲ τοῦ ὁϲίου Προκοπίου τοῦ ἀναχωρητοῦ . καὶ γενομένηϲ ἑϲπέραϲ καὶ τοῦ χειμῶνοϲ μὴ κοπάϲαντοϲ ἄγρυπνοι διεμείναμεν πᾶ - ϲαν τὴν νύκτα ἐκείνην . περὶ δὲ τὸν ὄρθρον ἐκ τῆϲ πολλῆϲ θλίψεωϲ μικρὸν ὕπνωϲαν οἱ ὁϲιώτατοι ἐπίϲκοποι , καὶ ὁρᾷ κατὰ τοὺϲ ὕπνουϲ ὁ ἐμὸϲ κύριοϲ Πορφύριοϲ τὸν ἐν ἁγίοιϲ Προκόπιον τὸν ἀναχωρητὴν λέγοντα αὐτοῖϲ · Τὸν ναύκληρον κατηχήϲατε καὶ ἀναϲφραγίϲατε ( ἔϲτιν γὰρ τῆϲ Ἀρείου μυϲαρᾶϲ αἱρέϲεωϲ ) καὶ παραϲκευάϲατε αὐτὸν ἀναθεματίϲαι Ἄρειον καὶ τὴν κακοπιϲτίαν αὐτοῦ , καὶ εὐθέωϲ παύεται ὁ τοϲοῦτοϲ κλύδων . διὰ γὰρ τὸ εἶναι αὐτὸν τῆϲ εἰρημένηϲ αἱρέϲεωϲ οὐ ϲυνεχώρηϲεν ὑμῖν παραγενέϲθαι πρόϲ με . ὅμωϲ γε κατηχήϲατε αὐτόν · δέ - ξαϲθαι γὰρ ἔχει παρ’ ὑμῶν τὸν ὀρθὸν λόγον . ταῦτα ἀκούϲαϲ ὁ ἡμέτεροϲ ὅϲιοϲ Πορφύριοϲ διυπνίϲθη , καὶ προϲκαλεϲάμενοϲ ἡμᾶϲ διηγήϲατο τὰ ἐν τῷ ὕπνῳ . εὐ - θέωϲ δὲ καλέϲαντεϲ τὸν ναύκληρον εἴπαμεν αὐτῷ · θέλειϲ ϲωθῆναί ϲου τὸ πλοῖον καὶ πάνταϲ ἡμᾶϲ καὶ πρό γε πάντων τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν , 5 δέ φηϲιν · Εἰϲ τοῦτο οὐκ ἔϲτιν ἐρωτῆϲαι . εἶπαν δὲ αὐτῷ οἱ ἐπίϲκοποι Ἄρνηϲαι τὴν κακοπιϲτίαν ϲου καὶ πίϲτευϲον εἰϲ τὴν ὀρθὴν πίϲτιν , καὶ ϲῴζῃ ϲὺ καὶ τὸ πλοῖον καὶ πάντεϲ ἡμεῖϲ . λέγει αὐτοῖϲ ὁ ναύκληροϲ · Ἐπειδὴ ὁρῶ ὑμᾶϲ ἔχονταϲ πρό - γνωϲιν ( κατελάβετε γὰρ τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ μου τινὸϲ μὴ ἀπαγγείλαντοϲ ὑμῖν ) , ἰδοὺ λέγω ὑμῖν · πιϲτεύω ὡϲ πιϲτεύ - ετε καὶ ἀρνοῦμαι τὴν αἵρεϲιν Ἀρείου καὶ αὐτὸν Ἄρειον . παρακαλῶ δὲ ὑμᾶϲ κατὰ ϲχολὴν φωταγωγῆϲαί με ἐκ τῶν ἁγίων γραφῶν εἰϲ τὴν ὀρθὴν πίϲτιν . οἱ δὲ ὅϲιοι ἐπί - ϲκοποι λαβόντεϲ ἀνεϲφράγιϲαν αὐτόν , ποιήϲαντεϲ ἐπ’ αὐτῷ εὐχήν , μετέδωκαν δὲ αὐτῷ καὶ ἐκ τῶν θείων μυϲτη - ῥίων . ἐν τούτῳ δὲ καὶ ὁ κλύδων ἐπαύϲατο καὶ πρὸϲ ἑϲπέραν ἐτράπη ὁ ἄνεμοϲ , καὶ ἐπλέομεν ἐπιτηδείωϲ , καὶ ποιήϲαντεϲ ἐν τῷ πελάγει ἄλλαϲ ἡμέραϲ τέϲϲαραϲ τῇ πέμπτῃ ὄρθρου κατεπλεύϲαμεν εἰϲ τὸ παράλιον μέροϲ τῆϲ Γαζαίων , ὃ καλοῦϲιν Μαιουμᾶν .
Lemmas: φθάνω δέ ὁ Ῥόδος διά ἡμέρα ὅς . γίγνομαι δέ ἐγώ σπουδή ἀπέρχομαι πρός ὁ ἐν ἅγιος Προκόπιος ὁ ἀναχωρητής , καί πολύς παρακαλέω ἐγώ ὁ ναύκληρος ἐνδίδωμι ἐγώ ὥρα τρεῖς , οὐ ἐνδίδωμι λέγω ὅτι τοιοῦτος ἄνεμος οὐ ἔχω εὑρίσκω ἔπειμι - δείδω . ἐγώ δέ αὐτός λέγω ὅτι δύναμαι ὁ εὐχή ὁ ἅγιος ἀνήρ καί σῴζω ἐγώ καί ἄνεμος ἐπιτήδειος δίδωμι ἐγώ . ὁ δέ ναύκληρος σκληρύνω καί οὐ ἐδέ - χετ ἐγώ ὁ αἴτησις , ἀλλά ὑδρεύω ἀνάγω . λυπέω δέ σφόδρα ἀποτυγχάνω τοιοῦτος συντυχία . δήω οὖν αὐτός διά προσευχή συγγιγνώσκω ἐγώ καί εὔχομαι ὑπέρ ἐγώ , ἵνα σῴζω καί τελειόω ὁ ἔργον δ ἐγχειρίζω . πλέω δέ ἐκ ὁ Ῥόδος καί εὐπλοέω ἐπί ἡμέρα δύο εὐδία εἰμί , ἄφνω κινέω χειμών , ἄνεμος τε καί ἀστραπή καί βροντή καί ρικυμίαι , καί κορυφόω ὁ κῦμα καί γίγνομαι ὡς ὄρος ψηλός καί ὑψόω ὁ πλοῖον ὡς ἐγώ νομίζω φθάνω ὁ νέφος . εἰμί δέ κραυγή καί δάκρυ καί δήω πρός ὁ θεός , ἐπικαλέω δέ καί ὁ εὐχή ὁ ὅσιος Προκόπιος ὁ ἀναχωρητής . καί γίγνομαι ἑσπέρα καί ὁ χειμών μή κοπάζω ἄγρυπνος διαμένω πᾶ - σάω ὁ νύξ ἐκεῖνος . περί δέ ὁ ὄρθρος ἐκ ὁ πολύς θλῖψις μικρός ὑπνόω ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος , καί ὁράω κατά ὁ ὕπνος ὁ ἐμός κύριος Πορφύριος ὁ ἐν ἅγιος Προκόπιος ὁ ἀναχωρητής λέγω αὐτός · ὁ ναύκληρος κατηχέω καί ἀνασφραγίζω ( εἰμί γάρ ὁ Ἄρειος μυσαρός αἵρεσις ) καί παρασκευάζω αὐτός ἀναθεματίζω Ἄρειος καί ὁ κακοπιστία αὐτός , καί εὐθύς παύω ὁ τοσοῦτος κλύδων . διά γάρ ὁ εἰμί αὐτός ὁ εἴρω αἵρεσις οὖον συγχωρέω σύ παραγίγνομαι πρός ἐγώ . ὅμως γε κατηχέω αὐτός · δέ - ξομαι γάρ ἔχω παρά σύ ὁ ὀρθός λόγος . οὗτος ἀκούω ὁ ἡμέτερος ὅσιος Πορφύριος διυπνίζω , καί προσκαλέω ἐγώ διηγέομαι ὁ ἐν ὁ ὕπνος . εὕω - θεάομαι δέ καλέω ὁ ναύκληρος εἶπον αὐτός · ἐθέλω σώζω σύ ὁ πλοῖον καί πᾶς ἐγώ καί πρό γε πᾶς ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή , 5 δέ φημί · εἰς οὗτος οὐ εἰμί ἐρωτάω . εἶπον δέ αὐτός ὁ ἐπίσκοπος ἀρνέομαι ὁ κακοπιστία σύ καί πιστεύω εἰς ὁ ὀρθός πίστις , καί σῴζω σύ καί ὁ πλοῖον καί πᾶς ἐγώ . λέγω αὐτός ὁ ναύκληρος · ἐπεί ὁράω σύ ἔχω πρό - γνῶσις ( καταλαμβάνω γάρ ὁ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ τις μή ἀπαγγέλλω σύ ) , ἰδού λέγω σύ · πιστεύω ὡς Πιστεύς - ἵημι καί ἀρνέομαι ὁ αἵρεσις Ἄρειος καί αὐτός Ἄρειος . παρακαλέω δέ σύ κατά σχολή φωταγωγέω ἐγώ ἐκ ὁ ἅγιος γραφεύς εἰς ὁ ὀρθός πίστις . ὁ δέ ὅσιος ἐπί - σκοπός λαμβάνω ἀνασφραγίζω αὐτός , ποιέω ἐπί αὐτός εὐχή , μεταδίδωμι δέ αὐτός καί ἐκ ὁ θεῖον μύστης - Ῥίον . ἐν οὗτος δέ καί ὁ κλύδων παύω καί πρός ἑσπέρα τρέπω ὁ ἄνεμος , καί πλέω ἐπιτηδείως , καί ποιέω ἐν ὁ πέλαγος ἄλλος ἡμέρα τέσσαρες ὁ πέμπτος ὄρθρος καταπλέω εἰς ὁ παράλιος μέρος ὁ Γαζαῖος , ὅς καλέω μαϊουμᾶς .