marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.8
οἱ δὲ τῆϲ εἰδωλομανίαϲ οὐκ ἐπαύοντο ἐνεδρεύοντεϲ τῷ τε μακαρίῳ καὶ τοῖϲ λοιποῖϲ Χριϲτιανοῖϲ . ὅτε γὰρ ἐδράϲϲοντο ἄρχοντοϲ Ἕλληνοϲ , ὑπειϲήρχοντο αὐτῷ , εἴτε διὰ χρημάτων εἴτε διὰ τῆϲ ἀθέου αὐτῶν θρηϲκείαϲ , κα - κῶϲαι τοὺϲ Χριϲτιανούϲ , καὶ ἐκ τούτου οὐχ ἡ τυχοῦϲα θλίψιϲ ϲυνέβαινεν τῷ μακαριωτάτῳ . ϲυνεχῶϲ οὖν νύ - κτωρ τε καὶ μεθ’ ἡμέραν ἐδέετο τοῦ φιλανθρώπου θεοῦ , ἵνα αὐτοὺϲ ἐπιϲτρέψῃ ἐκ τῆϲ πλάνηϲ εἰϲ τὴν αὐτοῦ ἀλήθειαν . ἐπειδὴ δὲ ἀνωτέρω ἐμνήϲθην τοῦ μακαρίου Βαρωχᾶ , τὰ λοιπὰ περὶ αὐτοῦ διηγήϲομαι . οὗτοϲ ἔϲχεν ζῆλον θεϊκὸν ὡϲ εἰ καί τιϲ ἄλλοϲ · πολλὰ γὰρ ὑπέμεινεν χαλεπὰ παρὰ τῶν εἰδωλολατρῶν . ποτὲ γὰρ ἀπελθόντοϲ αὐτοῦ ἕνεκα ἐκκληϲιαϲτικοῦ κανόνοϲ εἰϲ κώμην οὐκ ἄπωθεν τῆϲ πόλεωϲ , ἦν δὲ ὁ τὸν κανόνα χρεωϲτῶν εἰδωλολά|τρηϲ , ἀπαιτούμενοϲ δὲ καὶ βουλόμενοϲ διαϲῦραι εἰϲ ὑπέρθεϲιν , τοῦ θεοϲεβοῦϲ Βαρωχᾶ μὴ ἀναϲχομένου , ἐκ τούτου ἐρεϲχελίαϲ γενομένηϲ μεταξὺ αὐτῶν προϲ - καλεῖται ὁ ἀνόϲιοϲ γεωργόϲ τιναϲ ὁμοίουϲ αὐτοῦ ϲυγκω - μήταϲ , καὶ ἄρχονται τύπτειν ῥοπάλοιϲ τὸν μακάριον Βαρωχᾶν καὶ βαϲτάϲαντεϲ αὐτὸν ἡμιθανῆ ἔρριψαν ἔξω τῆϲ κώμηϲ εἰϲ τόπον ἔρημον · ἔκειτο δὲ ἐκεῖ ἄφωνοϲ καὶ ἀναίϲθητοϲ . τῇ δὲ ἄλλῃ ἡμέρᾳ κατὰ θεοῦ φιλαν - Θρωπίαν παρέρχεται διὰ τοῦ τόπου ἐκείνου Κορνήλιοϲ ὁ διάκονοϲ μετὰ ἄλλων δύο Χριϲτιανῶν , καὶ εὑρόντεϲ τὸν θεοφιλῆ Βαρωχᾶν καὶ ἐπιγνόντεϲ αὐτόν , βαϲτάϲαν - τεϲ εἰϲήγαγον εἰϲ τὴν πόλιν . ὡϲ δὲ ἐθεάϲαντο αὐτὸν οἱ τῆϲ εἰδωλομανίαϲ βαϲταζόμενον , νομίϲαντεϲ εἶναι νεκρόν , ἐτράπηϲαν εἰϲ μανίαν διὰ τὸ νομίζειν μύϲοϲ εἶναι νεκρὸν εἰϲφέρειν εἰϲ τὴν πόλιν , καὶ ἀπορρή - ξαντεϲ αὐτὸν ἐκ τῶν ὤμων τῶν βαϲταζόντων αὐτὸν ἄρχονται τύπτειν τὸν θεοφιλῆ Κορνήλιον τὸν διάκονον καὶ τοὺϲ δύο Χριϲτιανούϲ , καὶ δήϲαντεϲ ϲχοινίῳ τὸν πόδα τοῦ μακαρίου Βαρωχᾶ εἷλκον αὐτόν . ἐν τοϲούτῳ δὲ ἀπαγγέλλουϲίν τινεϲ τῶν ἀδελφῶν τῷ μακαρίῳ ἐπι - ϲκόπῳ , καὶ θορυβηθεὶϲ προϲκαλεῖταί με καὶ ἄλλουϲ τρεῖϲ ἀδελφοὺϲ παρ’ αὐτῷ εὑρεθένταϲ καὶ λέγει ἡμῖν · Θαρ - ροῦντεϲ , ἀδελφοὶ , δράμετε · καιρὸϲ γάρ ἐϲτιν μαρτυ - ρίαϲ . ὡϲ δὲ ἐφθάϲαμεν τὸν τόπον ὅπου ἔδηϲαν τὸν μακάριον , ϲυνέδραμον οἱ ἀπὸ τοῦ πλήθουϲ , καὶ οἳ μὲν ὕβριζον τὸν ἁγιώτατον ἐπίϲκοπον , ἄλλοι δὲ ὁρῶντεϲ τὴν ὑπομονὴν αὐτοῦ , πῶϲ ὑβριζόμενοϲ οὐκ ὠργίζετο , ἀλλὰ τοὐναντίον παρεκάλει ἕκαϲτον λέγων μὴ οὕτωϲ μιᾶναι καὶ ἐνυβρίϲαι ϲῶμα ὁμοιοπαθέϲ , γίνονται τῆϲ ἡμῶν μερίδοϲ καὶ τρέπονται κατ’ ἀλλήλων ἕωϲ πληγῶν . ἡμεῖϲ δὲ θεαϲάμενοι τὴν πολλὴν ϲύγχυϲιν βαϲτάϲαντεϲ τὸν θεοφιλῆ Βαρωχᾶν ἀνεχωρήϲαμεν εἰϲ τὴν ἁγίαν ἐκ - κληϲίαν . ὡϲ δὲ ἐθεαϲάμεθα αὐτὸν ἔτι ἐμπνέοντα , ἐποι - ήϲαμεν αὐτῷ θεραπείαϲ . ἦν δὲ ὑπὲρ αὐτοῦ διὰ τῆϲ ἑϲπέραϲ καὶ τῆϲ νυκτὸϲ εὐχὴ ἐκτενήϲ · ϲυνήχθηϲαν γὰρ πάντεϲ οἱ ἀδελφοί . ὁ δὲ ὅϲιοϲ ἐπίϲκοποϲ οὐκ ἐπαύ - ϲατο δακρύων καὶ δεόμενοϲ τοῦ θεοῦ περὶ αὐτοῦ · ἠπί - ϲτατο γὰρ ὁποῖον εἶχεν ζῆλον θεϊκόν . ὡϲ δὲ εἶδεν ὁ θεὸϲ τὰ δάκρυα τοῦ ὁϲίου ἱερέωϲ καὶ τὰϲ δεήϲειϲ τοῦ λαοῦ ( δεύτερον γὰρ Φινεὲϲ εἶχον αὐτὸν κατὰ τῶν εἰδωλολατρῶν ) , ἐτάχυνεν αὐτῷ τὸ ἔλεοϲ αὐτοῦ , καὶ τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ἀνοίγει τούϲ ὀφθαλμοὺϲ αὐτοῦ , καὶ . ἄρχεται λαλεῖν καὶ αἰτεῖν ποτὸν δοθῆναι αὐτῷ . ἐγὼ δὲ παρακαθήμενοϲ αὐτῷ εὐθέωϲ ἔδραμον ἀπαγγεῖλαι τῷ μακαρίῳ ἐπιϲκόπῳ · ἐκ τῆϲ πολλῆϲ γὰρ χαρᾶϲ ἐληϲμό - νηϲα δοῦναι αὐτῷ ποτόν , παθὼν κἀγὼ τὸ τῆϲ παιδίϲκηϲ τῆϲ ἐπὶ τοῦ μακαρίου | Πέτρου τοῦ ἀποϲτόλου , ὅτε ἀκού - ϲαϲα τῆϲ φωνῆϲ τοῦ ἁγίου Πέτρου ἐκ τῆϲ χαρᾶϲ οὐκ ἤνοιξεν τὴν θύραν , ἀλλὰ ἐάϲαϲα αὐτὸν πρῶτον ἀνήγγειλεν τοῖϲ ἐν τῷ οἴκῳ . τοιοῦτόν τι κἀγὼ ὑπέϲτην . ἀκούϲαϲ δὲ ὁ μακάριοϲ ἐπίϲκοποϲ οὐκ ἐκινήθη ὑπὸ τοῦ πάθουϲ , ἀλλ’ ἔμεινεν ἀντεχόμενοϲ τῶν προϲευχῶν , ἡμεῖϲ δὲ νοήϲαντεϲ τὸ ϲτερρὸν καὶ ἀκλινὲϲ αὐτοῦ ἐάϲαντεϲ αὐτὸν ἀπήλθο - μεν , ἐγώ τε καὶ ὁ θεοφιλὴϲ Κορνήλιοϲ ὁ διάκονοϲ · ϲὺν ἐμοὶ γὰρ παρεκάθητο τῷ μακαρίῳ Βαρωχᾷ . ὡϲ δὲ ἐπλή - ρωϲεν τὰϲ εὐχὰϲ καὶ πᾶϲαν τὴν ἀκολουθίαν ὁ ὁϲιώτατοϲ ἐπίϲκοποϲ , καὶ αὐτὸϲ ἅμα ἡμῖν καθίϲαϲ ἐπηρώτα τὸν θεοϲεβῆ Βαρωχᾶν πῶϲ ἐξ ἀρχῆϲ ἔπαθεν , αὐτὸϲ δὲ πάντα ἡμῖν διηγήϲατο . ἐν δὲ τῷ ἡμᾶϲ βουλεύεϲθαι τί χρὴ ποιεῖν γίνεται ὄρθροϲ καὶ ἰδοὺ ὁ δημεκδικῶν μετὰ τῶν εἰρηναρχῶν καὶ τῶν δύο πρωτευόντων Τιμοθέου καὶ Ἐπιφανίου καὶ ἄλλων πολλῶν ἐλθόντεϲ ἄρχονται κατα - βοᾶν καὶ θορυβεῖν λέγοντεϲ · Διὰ τί εἰϲηγάγετε νεκρὸν ἐν τῇ πόλει τῶν νόμων τῶν πατρίων τοῦτο ἀπαγορευόν - των ; ἐν ταὐτῷ δὲ καὶ ὕβριζον τὸν μακάριον ἐπίϲκοπον . ἡμεῖϲ δὲ ἀκούϲαντεϲ τοῦ θορύβου ἐξήλθομεν , καὶ ὡϲ ἐθεάϲαντο ἡμᾶϲ ἄρχονται τύπτειν ἐμὲ καὶ τὸν θεοφιλῆ Κορνήλιον τὸν διάκονον . ὡϲ δὲ διεμαρτυράμεθα τούϲ δημοϲιεύονταϲ , ὁ ὁϲιώτατοϲ ἐπίϲκοποϲ ἐπεϲτόμιζεν ἡμᾶϲ , παρακαλῶν ἕκαϲτον καὶ νουθετῶν μὴ οὕτωϲ ἀλογίϲτωϲ ὀργίζεϲθαι . οἱ δὲ ἄθεοι ὅϲον παρεκαλοῦντο τοϲοῦτον ἐμαίνοντο καὶ ὕβριζον τὸν ὅϲιον ἄνδρα . τοῦ γοῦν θο - ρύβου ἐπιμένοντοϲ ἐνδυναμοῦται ὁ θεοφιλὴϲ Βαρωχᾶϲ καὶ ἐμπιπλᾶται θεϊκοῦ ζήλου καὶ ἀνίϲταται καὶ ἁρπάζει ξύλον καὶ ἄρχεται τύπτειν τοὺϲ παρατυγχάνονταϲ , καὶ . ἐπιπίπτει πᾶϲιν φόβοϲ καὶ ἄρχονται πίπτειν κατ’ ἀλλή - λων φεύγοντεϲ , καὶ ἐπέμενεν καταδιώκων αὐτοὺϲ ἕωϲ τοῦ τότε Μαρνείου καὶ ἐπαναλύει μετὰ νίκηϲ μεγάληϲ ὁ νέοϲ ἡμῶν Ϲαμψών , καταϲτρώϲαϲ καὶ αὐτὸϲ χιλίουϲ ἀλλο - φύλουϲ . ἐξ ἐκείνου οὖν οἱ τῆϲ εἰδωλομανίαϲ ἐφοβοῦντο αὐτόν , μὴ δυνάμενοι τοῦ ὀνόματοϲ αὐτοῦ ἀκοῦϲαι .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ειδωλομανία οὐ παύω ἐνεδρεύω ὁ τε μακάριος καί ὁ λοιπός Χριστιανός . ὅτε γάρ δράσσομαι ἄρχω Ἕλλην , ὑπεισήρχοντο αὐτός , εἴτε διά χρῆμα εἴτε διά ὁ ἄθεος αὐτός θρησκεία , ἄν - κῶσαι ὁ Χριστιανός , καί ἐκ οὗτος οὐ ὁ τυγχάνω θλῖψις συμβαίνω ὁ μακάριος . συνεχῶς οὖν νῦ - κτωρ τε καί μετά ἡμέρα δήω ὁ φιλάνθρωπον θεός , ἵνα αὐτός ἐπιστρέφω ἐκ ὁ πλάνης εἰς ὁ αὐτός ἀλήθεια . ἐπεί δέ ἀνωτέρω μιμνήσκω ὁ μακάριος Βαρωχᾶ , ὁ λοιπάς περί αὐτός διηγέομαι . οὗτος ἔχω ζῆλος θεικός ὡς εἰμί καί τις ἄλλος · πολύς γάρ ὑπομένω χαλεπός παρά ὁ εἰδωλολάτρης . ποτέ γάρ ἀπέρχομαι αὐτός ἕνεκα ἐκκλησιαστικός κανών εἰς κώμη οὐ ἄπωθεν ὁ πόλις , εἰμί δέ ὁ ὁ κανών χρεώστης εἰδωλολάτρης , ἀπαιτέω δέ καί βούλομαι διασύρω εἰς ὑπέρθεσις , ὁ θεοσεβής Βαρωχᾶ μή ἀνέχω , ἐκ οὗτος ἐρεσχελία γίγνομαι μεταξύ αὐτός προς - καλέω ὁ ἀνόσιος γεωργός τις ὅμοιος αὐτός συγκω - Μήτας , καί ἄρχω τύπτω ῥόπαλον ὁ μακάριος Βαρωχᾶν καί βαστάζω αὐτός ἡμιθανής ῥίπτω ἔξω ὁ κώμη εἰς τόπος ἐρῆμος · κεῖμαι δέ ἐκεῖ ἄφωνος καί ἀναίσθητος . ὁ δέ ἄλλος ἡμέρα κατά θεός φίλος - Θρωπίαν παρέρχομαι διά ὁ τόπος ἐκεῖνος Κορνήλιος ὁ διάκονος μετά ἄλλος δύο Χριστιανός , καί εὑρίσκω ὁ θεοφιλής Βαρωχᾶν καί ἐπιγιγνώσκω αὐτός , βαστάζω - αἱρέω εἰσάγω εἰς ὁ πόλις . ὡς δέ θεάομαι αὐτός ὁ ὁ ειδωλομανία βαστάζω , νομίζω εἰμί νεκρός , τρέπω εἰς μανία διά ὁ νομίζω μύσος εἰμί νεκρός εἰσφέρειν εἰς ὁ πόλις , καί ἀπορρέω - ξάντης αὐτός ἐκ ὁ ὦμος ὁ βαστάζω αὐτός ἄρχω τύπτω ὁ θεοφιλής Κορνήλιος ὁ διάκονος καί ὁ δύο Χριστιανός , καί δήω σχοινίον ὁ πούς ὁ μακάριος Βαρωχᾶ ἕλκω αὐτός . ἐν τοσοῦτος δέ ἀπαγγέλλω τις ὁ ἀδελφός ὁ μακάριος ἐπι - σκοπός , καί θορυβέω προσκαλέω ἐγώ καί ἄλλος τρεῖς ἀδελφός παρά αὐτός εὑρίσκω καί λέγω ἐγώ · Θαρ - ροέω , ἀδελφός , τρέχω · καιρός γάρ εἰμί μαρτυ - ῥίος . ὡς δέ φθάνω ὁ τόπος ὅπου δήω ὁ μακάριος , συντρέχω ὁ ἀπό ὁ πλῆθος , καί ἕ μέν ὑβρίζω ὁ ἅγιος ἐπίσκοπος , ἄλλος δέ ὁράω ὁ ὑπομονή αὐτός , πῶς ὑβρίζω οὐ ὀργίζω , ἀλλά ἐναντίος παρακαλέω ἕκαστος λέγω μή οὕτως μιαίνω καί ἐνυβρίζω σῶμα ομοιοπαθής , γίγνομαι ὁ ἐγώ μερίς καί τρέπω κατά ἀλλήλων ἠώς πληγή . ἐγώ δέ θεάομαι ὁ πολύς σύγχυσις βαστάζω ὁ θεοφιλής Βαρωχᾶν ἀναχωρέω εἰς ὁ ἅγιος ἐκ - κλήσιος . ὡς δέ θεάομαι αὐτός ἔτι ἐμπνέω , ἔπω - ἀείδω αὐτός θεραπεία . εἰμί δέ ὑπέρ αὐτός διά ὁ ἑσπέρα καί ὁ νύξ εὐχή ἐκτενής · συνάγω γάρ πᾶς ὁ ἀδελφός . ὁ δέ ὅσιος ἐπίσκοπος οὐ ἐπαύω - Σάτο δάκρυ καί δήω ὁ θεός περί αὐτός · κώληψ - ἵστημι γάρ ὁποῖος ἔχω ζῆλος θεῖος . ὡς δέ ὁράω ὁ θεός ὁ δάκρυ ὁ ὅσιος ἱερεύς καί ὁ δήω ὁ λαός ( δύο γάρ Φινεές ἔχω αὐτός κατά ὁ εἰδωλολάτρης ) , ταχύνω αὐτός ὁ ἔλεος αὐτός , καί ὁ νύξ ἐκεῖνος ἀνοίγω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , καί . ἄρχω λαλέω καί αἰτέω ποτόν δίδωμι αὐτός . ἐγώ δέ παρακάθημαι αὐτός εὐθύς τρέχω ἀπαγγέλλω ὁ μακάριος ἐπίσκοπος · ἐκ ὁ πολύς γάρ χαρά ἐλασμός - νέος δίδωμι αὐτός ποτός , πάσχω ἐγώ ὁ ὁ παιδίσκη ὁ ἐπί ὁ μακάριος | Πέτρος ὁ ἀπόστολος , ὅτε ἀκέω - ἀκούω ὁ φωνή ὁ ἅγιος Πέτρος ἐκ ὁ χαρά οὐ ἀνοίγνυμι ὁ θύρα , ἀλλά ἐάω αὐτός πρῶτος ἀναγγέλλω ὁ ἐν ὁ οἶκος . τοιοῦτος τίς ἐγώ ὑφίστημι . ἀκούω δέ ὁ μακάριος ἐπίσκοπος οὐ κινέω ὑπό ὁ πάθος , ἀλλά μένω ἀντέχω ὁ προσευχή , ἐγώ δέ νοέω ὁ στερρός καί ἀκλινής αὐτός ἐάω αὐτός ἀπέρχομαι - μέν , ἐγώ τε καί ὁ θεοφιλής Κορνήλιος ὁ διάκονος · σύν ἐγώ γάρ πάρημαι ὁ μακάριος Βαρωχᾷ . ὡς δέ ἐπλώ - Ῥῶσος ὁ εὐχή καί πᾶς ὁ ἀκολουθία ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος , καί αὐτός ἅμα ἐγώ καθίζω ἐπερωτάω ὁ θεοσεβής Βαρωχᾶν πῶς ἐκ ἀρχή πάσχω , αὐτός δέ πᾶς ἐγώ διηγέομαι . ἐν δέ ὁ ἐγώ βουλεύω τίς χρή ποιέω γίγνομαι ὄρθρος καί ἰδού ὁ δημεκδικέω μετά ὁ εἰρηνάρχης καί ὁ δύο πρωτεύω Τιμόθεος καί Επιφανίου καί ἄλλος πολύς ἔρχομαι ἄρχω κατά - βοάω καί θορυβέω λέγω · Ζεύς τίς εἰσάγω νεκρός ἐν ὁ πόλις ὁ νόμος ὁ πάτριος οὗτος ἀπαγορεύω - ὁ ; ἐν αὐτός δέ καί ὑβρίζω ὁ μακάριος ἐπίσκοπος . ἐγώ δέ ἀκούω ὁ θόρυβος ἐξέρχομαι , καί ὡς θεάομαι ἐγώ ἄρχω τύπτω ἐγώ καί ὁ θεοφιλής Κορνήλιος ὁ διάκονος . ὡς δέ διαμαρτύρομαι ὁ δημοσιεύω , ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος ἐπιστομίζω ἐγώ , παρακαλέω ἕκαστος καί νουθετέω μή οὕτως ἀλογίστως ὀργίζω . ὁ δέ ἄθεος ὅσος παρακαλέω τοσοῦτος μαίνομαι καί ὑβρίζω ὁ ὅσιος ἀνήρ . ὁ γοῦν ὁ - ρύβου ἐπιμένω ἐνδυναμόω ὁ θεοφιλής Βαρωχᾶς καί ἐμπίμπλημι θεῖος ζηλόω καί ἀνίστημι καί ἁρπάζω ξύλον καί ἄρχω τύπτω ὁ παρατυγχάνω , καί . ἐπιπίπτω πᾶς φόβος καί ἄρχω πίπτω κατά ἀλλά - λάω φεύγω , καί ἐπιμένω καταδιώκω αὐτός ἠώς ὁ τότε Μαρνείου καί ἐπαναλύω μετά Νίκη μέγας ὁ νέος ἐγώ Σαμψών , καταστόρεννυμι καί αὐτός χίλιοι ἀλλος - φύλος . ἐκ ἐκεῖνος οὖν ὁ ὁ ειδωλομανία φοβέω αὐτός , μή δύναμαι ὁ ὄνομα αὐτός ἀκούω .