marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.22
ὡϲ δὲ ἀπέβημεν , γνόντεϲ οἱ ἐκεῖϲε Χριϲτιανοὶ ἐδέξαντο ἡμᾶϲ μετὰ ψαλμῳδίαϲ , ὁμοίωϲ δὲ καὶ 〈 οἱ 〉 ἀπὸ τῆϲ πόλεωϲ ὡϲ ἤκουϲαν ὑπήντηϲαν ἡμῖν ἔχοντεϲ τὸ ϲημεῖον τοῦ τιμίου ϲταυροῦ καὶ αὐτοὶ ψάλλοντεϲ . ϲυνε - μίγηϲαν δὲ οἱ τῶν δύο τόπων καὶ ἐγένοντο οὐκ ὀλίγοϲ λαόϲ · πλείουϲ γὰρ ἦϲαν οἱ ἀπὸ τῆϲ παραλίου διὰ τὸ πολλοὺϲ ἔχειν Αἰγυπτίουϲ ἐμπόρουϲ οἴνων . οἱ δὲ τῆϲ εἰδωλομανίαϲ ὁρῶντεϲ τὰ γινόμενα ἐπρίοντο , οὐδὲν δὲ ἐτόλμων ποιῆϲαι , ἐπειδὴ ἤκουϲαν πόϲην τιμὴν εἶχον οἱ ὁϲιώτατοι ἐπίϲκοποι παρὰ τῶν βαϲιλέων καὶ ὅτι τὰ εἴδωλο ἤμελλον καταϲτρέφεϲθαι , καὶ ἦϲαν ἐν πολλῇ φροντίδι καὶ ἀθυμίᾳ . ὡϲ δὲ εἰϲήλθομεν εἰϲ τὴν πόλιν περὶ τὸ καλούμενον τετράμφοδον , ϲτήλη ἵϲτατο ἀπὸ μαρμάρου ἣν ἔλεγον εἶναι Ἀφροδίτηϲ · ἦν δὲ ἐπάνω βωμοῦ λιθίνου , ὑπῆρχεν δὲ τὸ ἐκτύπωμα τῆϲ ϲτήληϲ γυναικὸϲ γυμνῆϲ ἐχούϲηϲ ὅλα τὰ ἄϲχημα αὐτῆϲ φαινό - μενα . ἐτίμων δὲ τὴν ϲτήλην πάντεϲ οἱ ἀπὸ τῆϲ πόλεωϲ , μάλιϲτα αἱ γυναῖκεϲ λύχνουϲ ἅπτουϲαι καὶ λίβανον θυ - μιῶϲαι . ἐφήμιζον γὰρ περὶ αὐτῆϲ ὅτι χρηματίζει κατ’ ὄναρ ταῖϲ βουλομέναιϲ προϲομιλῆϲαι γάμῳ , ἠπάτων δὲ ἀλλήλαϲ ψευδόμεναι . ἐπῖτραπέντεϲ δὲ παρὰ τοῦ δαί - μονοϲ πολλάκιϲ χάριν ϲυναλλαγῆϲ γάμου τοϲοῦτον ἀπέ - τυχον ὥϲτε καὶ εἰϲ διαζύγια αὐτοὺϲ ἐλθεῖν ἢ κακῶϲ ϲυνοικῆϲαι . ταῦτα δὲ ἔγνωμεν ἐκ τῶν ἀποϲτραφέντων τὴν πλάνην καὶ ἐπιγνόντων τὴν ἀλήθειαν · ἀλλὰ καί τινεϲ τῶν εἰδωλολατρῶν , μὴ φέροντεϲ τὰϲ ϲυμφορὰϲ τῶν χαλεπῶν ϲυνοικεϲίων ὧν ἐπετράπηϲαν κατὰ κέλευϲιν τοῦ δαίμονοϲ τῆϲ Ἀφροδίτηϲ , ἀγανακτοῦντεϲ ἐξωμολο - γήϲαντο τὴν ἀπάτην . καὶ γὰρ τοιοῦτοι τυγχάνουϲιν οἱ . δαίμονεϲ εἰϲ τὸ ἀπατᾶν καὶ μηδὲν ὅλωϲ ἀληθὲϲ λέγειν · οὔτε γὰρ ἔνεϲτιν αὐτοῖϲ τὸ βέβαιον εἰδέναι , ἀλλ’ ἐξ εἰκότων φαντάζειν τοὺϲ καταδεδουλωμένουϲ αὐτοῖϲ προϲ - ποιοῦνται . πῶϲ γὰρ δύνανται ἀληθεύειν οἱ τῆϲ ἀλη - θείαϲ ἐκπεπτωκότεϲ ; εἰ δὲ καὶ ἐπιτύχωϲιν εἴϲ τινα μαν - τευόμενοι , ἀπὸ ϲυμβάντοϲ τοῦτο γίνεται , ὥϲπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων ϲυμβαίνει πολλάκιϲ τινὰ προειπεῖν ἕνεκεν πράγματοϲ καὶ ἀπὸ ϲυμβάντοϲ γενέϲθαι . εἰϲ τὰϲ οὖν ἐπιτυχίαϲ τὰϲ ϲπανίωϲ γινομέναϲ ἀπὸ ϲυμβάντοϲ θαυ - μάζομεν , τὰϲ δὲ ἀποτυχίαϲ τὰϲ ϲυνεχῶϲ γινομέναϲ ϲιω - πῶμεν . τοϲαῦτα μὲν περὶ δαιμόνων καὶ τῆϲ πλάνηϲ αὐτῶν . ἐκπλευϲάντων δὲ ἡμῶν εἰϲ τὴν πόλιν , καθὼϲ εἴρηται , ὡϲ ἐφθάϲαμεν τὸν τόπον ἐν ῷ ὑπῆρχεν τὸ εἰρημένον εἶδωλον τῆϲ Ἀφροδίτηϲ ( ἐβάϲταζον δὲ Χρι - ϲτιανοὶ τὸ τίμιον ξύλον τοῦ Χριϲτοῦ , τουτέϲτιν τὸν τύπον τοῦ ϲταυροῦ ) , ἑωρακὼϲ ὁ ἐνοικῶν δαίμων ἐν τῇ ϲτήλῃ , μὴ φέρων ἰδεῖν τὸ φερόμενον ϲημεῖον , ἐξελθὼν ἐκ τοῦ μαρμάρου μετὰ ἀταξίαϲ πολλῆϲ ἔρριψεν αὐτὴν τὴν ϲτήλην καὶ ϲυνέκλαϲεν αὐτὴν εἰϲ πολλὰ κλάϲματα . ἔτυχεν δὲ δύο ἄνδραϲ τῶν εἰδωλολατρῶν παρίϲταϲθαι τῷ βωμῷ ἐν ῷ ἵϲτατο ἡ ϲτήλη , καὶ ϲυμπεϲοῦϲα τοῦ μὲν τὴν κεφαλὴν ἐδιχοτόμηϲεν , τοῦ δὲ τὸν ὦμον καὶ τὸν καρπὸν κατέκλαϲεν · ἵϲταντο γὰρ ἀμφότεροι ζοντεϲ τὸν ἅγιον λαόν . πολλοὶ δὲ τῶν Ἐλλήνων θεαϲά μένοι τὸ ϲημεῖον τὸ γενόμενον ἐπίϲτευϲαν καὶ ϲυμμ γέντεϲ τοῖϲ λαϊκοῖϲ ϲυνειϲῆλθον αὐτοῖϲ εἰϲ τὴν ἁγίαν ἐκκληϲίαν τὴν ἐπώνυμον Εἰρήνην . ἐγένετο δὲ χαρὰ μεγάλη τοῖϲ Χριϲτιανοῖϲ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ κατὰ τρεῖϲ τρόπουϲ · κατὰ πρώτην τάξιν ὅτι ἀπέλαβον τὸν ἱερέα ὑγιαίνοντα καὶ καταθυμίωϲ πράξαντα , κατὰ δὲ τὴν δευ - τέραν ὅτι ϲυνετρίβηϲαν οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν καὶ ἐγένοντο ὡϲεὶ κονιορτὸϲ διαϲκορπιζόμενοϲ ἀπὸ ἅλωνοϲ θερινῆϲ , ἀλλὰ καὶ οἱ ὅμοιοι αὐτῶν ϲυγκεκλαϲμένοι ἐγένοντο πεποιθότεϲ ἐπ’ αὐτοῖϲ , κατὰ τὴν τρίτην δὲ τὴν μείζονα τῶν ἄλλων ὅτι καὶ ἐϲώθηϲαν ψυχαὶ πλανώμεναι καὶ προϲετέθηϲαν τῇ τοῦ Χριϲτοῦ ποίμνῃ . ϲφραγίϲαϲ δὲ αὐτοὺϲ ὁ ἐπίϲκοποϲ ἀπέλυϲεν μετ’ εἰρήνηϲ , παραγγείλαϲ αὐτοῖϲ ϲχολάζειν ταῖϲ ἁγίαιϲ προϲευχαῖϲ . ἦϲαν δὲ τὸν ἀριθμὸν ἄνδρεϲ τριάκοντα δύο καὶ γυναῖκεϲ ἑπτά . ποιή - ϲαϲ δὲ ὁ ἀρχιεπίϲκοποϲ Ἰωάννηϲ ἄλλαϲ δύο ἡμέραϲ ἐν τῇ Γάζη ἐξῆλθεν ἐπὶ Καιϲάρειαν , πάντων τῶν Χριϲτια - νῶν καὶ τοῦ ὁϲίου ἐπιϲκόπου ἀποκαταϲτηϲάντων αὐτὸν ἕωϲ δύο μιλίων .
Lemmas: ὡς δέ ἀποβαίνω , γιγνώσκω ὁ ἐκεῖσε Χριστιανός δέχομαι ἐγώ μετά ψαλμῳδία , ὁμοίως δέ καί 〈 ὁ 〉 ἀπό ὁ πόλις ὡς ἀκούω ὑπαντάω ἐγώ ἔχω ὁ σημεῖον ὁ τίμιος σταυρός καί αὐτός ψάλλω . συνίημι - μίγνυμι δέ ὁ ὁ δύο τόπος καί γίγνομαι οὐ ὀλίγος λαός · πλείων γάρ εἰμί ὁ ἀπό ὁ παράλιος διά ὁ πολύς ἔχω Αἰγύπτιος ἔμπορος οἶνος . ὁ δέ ὁ ειδωλομανία ὁράω ὁ γίγνομαι ὠνέομαι , οὐδείς δέ τολμάω ποιέω , ἐπεί ἀκούω πόσος τιμή ἔχω ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος παρά ὁ βασιλεύς καί ὅτι ὁ είδωλο μέλλω καταστρέφω , καί εἰμί ἐν πολύς φροντίς καί ἀθυμία . ὡς δέ εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις περί ὁ καλέω τετράμφοδον , στήλη ἵστημι ἀπό μάρμαρος ὅς λέγω εἰμί Ἀφροδίτη · εἰμί δέ ἐπάνω βωμός λίθινος , ὑπάρχω δέ ὁ ἐκτύπωμα ὁ στήλη γυνή γυμνός ἔχω ὅλος ὁ ἄσχημος αὐτός φαινό - Μένα . τιμάω δέ ὁ στήλη πᾶς ὁ ἀπό ὁ πόλις , μάλιστα ὁ γυνή λύχνος ἅπτω καί λίβανος ΘΥ - μιωθεω . φημίζω γάρ περί αὐτός ὅτι χρηματίζω κατά ὄναρ ὁ βούλομαι προσομιλέω γάμος , ἀπατάω δέ ἀλλήλων ψεύδω . ἐπιτρέπω δέ παρά ὁ δή - μόνος πολλάκις χάρις συναλλαγή γάμος τοσοῦτος ἀπό - τυγχάνω ὥστε καί εἰς διαζύγιον αὐτός ἔρχομαι ἢ κακῶς συνοικέω . οὗτος δέ γιγνώσκω ἐκ ὁ ἀποστρέφω ὁ πλάνη καί ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀλήθεια · ἀλλά καί τις ὁ εἰδωλολάτρης , μή φέρω ὁ συμφορά ὁ χαλεπός συνοικέσιο ὅς ἐπιτρέπω κατά κέλευσις ὁ δαίμων ὁ Ἀφροδίτη , ἀγανακτέω ἐξωμολο - γαίω ὁ ἀπάτη . καί γάρ τοιοῦτος τυγχάνω ὁ . δαίμων εἰς ὁ ἀπατάω καί μηδείς ὅλως ἀληθής λέγω · οὔτε γάρ ἔνειμι αὐτός ὁ βέβαιος οἶδα , ἀλλά ἐκ εἰκός φαντάζω ὁ καταδουλόω αὐτός προς - ποιέω . πῶς γάρ δύναμαι ἀληθεύω ὁ ὁ ἀλη - θεῖος ἐκπίτνω ; εἰμί δέ καί ἐπιτυγχάνω εἰς τις μείς - τευομενω , ἀπό συμβαίνω οὗτος γίγνομαι , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἄνθρωπος συμβαίνω πολλάκις τις προεῖπον ἕνεκα πρᾶγμα καί ἀπό συμβαίνω γίγνομαι . εἰς ὁ οὖν ἐπιτυχία ὁ σπανίως γίγνομαι ἀπό συμβαίνω θαυ - μαζάω , ὁ δέ ἀποτυχία ὁ συνεχῶς γίγνομαι σείω - πάω . τοσοῦτος μέν περί δαίμων καί ὁ πλάνης αὐτός . ἐκπλέω δέ ἐγώ εἰς ὁ πόλις , καθώς εἴρω , ὡς φθάνω ὁ τόπος ἐν ῷ ὑπάρχω ὁ εἴρω εἴδωλον ὁ Ἀφροδίτη ( βαστάζω δέ Χρις - στιανοὶ ὁ τίμιος ξύλον ὁ Χριστός , τουτέστιν ὁ τύπος ὁ σταυρός ) , ὁράω ὁ ἐνοικέω δαίμων ἐν ὁ στήλη , μή φέρω ὁράω ὁ φέρω σημεῖον , ἐξέρχομαι ἐκ ὁ μάρμαρος μετά ἀταξία πολύς ῥίπτω αὐτός ὁ στήλη καί συγκλάω αὐτός εἰς πολύς κλάσμα . τυγχάνω δέ δύο ἀνήρ ὁ εἰδωλολάτρης παρίστημι ὁ βωμός ἐν ῷ ἵστημι ὁ στήλη , καί συμπίπτω ὁ μέν ὁ κεφαλή διχοτομέω , ὁ δέ ὁ ὦμος καί ὁ καρπός κατακλάω · ἵστημι γάρ ἀμφότερος ζῶ ὁ ἅγιος λαός . πολύς δέ ὁ Ἕλλην θεάομαι μένω ὁ σημεῖον ὁ γίγνομαι πιστεύω καί συμ γέντα ὁ λαϊκός συνεισέρχομαι αὐτός εἰς ὁ ἅγιος ἐκκλησία ὁ ἐπώνυμος Εἰρήνη . γίγνομαι δέ χαρά μέγας ὁ Χριστιανός ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα κατά τρεῖς τρόπος · κατά πρῶτος τάξις ὅτι ἀπολαμβάνω ὁ ἱερεύς ὑγιαίνω καί καταθύμιος πράσσω , κατά δέ ὁ δήω - τέρα ὅτι συντρίβω ὁ θεός ὁ ἔθνος καί γίγνομαι ὡσεί κονιορτός διασκορπίζω ἀπό ἅλων θερινός , ἀλλά καί ὁ ὅμοιος αὐτός συγκλάω γίγνομαι πείθω ἐπί αὐτός , κατά ὁ τρίτος δέ ὁ μείζων ὁ ἄλλος ὅτι καί σῴζω ψυχή πλανάω καί προστίθημι ὁ ὁ Χριστός ποίμνη . σφραγίζω δέ αὐτός ὁ ἐπίσκοπος ἀπολύω μετά εἰρήνη , παραγγέλλω αὐτός σχολάζω ὁ ἅγιος προσευχή . εἰμί δέ ὁ ἀριθμός ἀνήρ τριάκοντα δύο καί γυνή ἑπτά . ποιέω - σός δέ ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἰωάννης ἄλλος δύο ἡμέρα ἐν ὁ Γάζα ἐξέρχομαι ἐπί Καισάρεια , πᾶς ὁ Χριστιά - νάω καί ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος ἀποκαθίστημι αὐτός ἠώς δύο μίλιον .