marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 3.12
τῶν οὖν Ἐλλήνων ἐπὶ τούτοιϲ ἀνιωμένων ὁ μακά - ριοϲ τὸν μητροπολίτην Ἰωάννην καταλαβών , τὴν βαϲι - λεύουϲαν ἐξαιτεῖ καταλαβεῖν ϲὺν αὐτῷ καὶ δέηϲιν τῷ κρατοῦντι προϲενεγκεῖν , λῦϲαι καὶ τὸ τοῦ Διὸϲ τέμενοϲ καὶ τέλεον ἀπαλεῖψαι τῆϲ πόλεωϲ τὰϲ τῶν εἰδώλων μυ - ϲαρὰϲ τελετάϲ . πείθεται μὲν οὖν μόλιϲ ὁ Ἰωάννηϲ , πεί - θεται δὲ ὅμωϲ , καὶ τάχοϲ ἐκπλεύϲαντεϲ καὶ τὴν Ῥόδον καταλαβόντεϲ ἀνδρὶ δούλῳ θεοῦ ( Προκόπιοϲ οὐτοϲ ἦν ὁ θαυμάϲιοϲ ) ἐντυγχάνομεν , ὃϲ ἡμῖν πάντα τὰ ϲυμβηϲό - μενα καὶ ἃ χρὴ διαπράξαϲθαί τε καὶ εἰπεῖν ἡμᾶϲ διηγή - ϲατο . καὶ δὴ τὴν πόλιν καταλαβόντεϲ τῷ πατριάρχ Ἰωάννῃ προϲήλθομεν . καὶ δϲ ἐδεξιώϲατο ἡμᾶϲ καὶ θερα - πείαϲ ἠξίωϲε καὶ ἐλπίδαϲ ἔχειν χρηϲτὰϲ ὑπέθετο καὶ τὸν Ἀμάντιον ( εὐνοῦχοϲ δὲ οὗτοϲ τῆϲ βαϲιλίϲϲηϲ ) πολλὰ πρὸϲ τὸ προκείμενον ἡμῖν ϲυμπονῆϲαι ταῖϲ αὐτοῦ παραι - νέϲεϲιν ὑπιϲχνεῖτο . οὕτωϲ ἀκούϲαντεϲ εἰϲ τὴν ξενίαν ἀπήλθομεν . τῇ ἑξῆϲ δὲ πάλιν τὸν μέγαν καταλαβόντεϲ Χρυϲόϲτομον , εὑρίϲκομεν παρ’αὐτῷ τὸν εἰρημένον Ἀμάν . τιον , καὶ πάντα τούτῳ καὶ ἡμεῖϲ τὰ προκείμενα διη - γούμεθα , καὶ οὕτωϲ αὐτῷ ϲυνταξάμενοι πρὸϲ τὴν ξενίαν ὡρμήϲαμεν . ἕωθεν δὲ καλέϲαϲ ἡμᾶϲ πρὸϲ τὴν αὐγούϲταν τούϲ ἐπιϲκόπουϲ εἰϲήγαγε · ἥ δὲ πρεπόντωϲ τιμήϲαϲα καὶ τῆϲ παρ’ αὐτῶν εὐλογίαϲ τυχοῦϲα καὶ πάντα καὶ ὑπ’ αὐτῶν καλῶϲ ἀναδιδαχθεῖϲα ( προειρήκει δὲ αὐτὰ καὶ Ἀμάντιοϲ ) καὶ τέλοϲ ἐπιθεῖναι τῷ ϲκοπῷ τούτων ὑπο - ϲχομένη καὶ χρήματα δὲ παραϲχοῦϲα τούτοιϲ εὐθύμουϲ ἀπέλυϲε καὶ τῷ βαϲιλεῖ προϲελθοῦϲα πάντα κατὰ μέροϲ ἐδίδαξεν , ὡϲ ὁ καλὸϲ Ἀμάντιοϲ ἡμῖν ἀνηγγέλλη . ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ βαϲίλιϲϲα ἅμα φωτὶ προϲκαλεϲαμένη τοὺϲ ἐπιϲκόπουϲ , οἵτινεϲ ὑπερευξάμενοι ταύτηϲ καὶ τὸν τῆϲ κοιλίαϲ καρπὸν ἄρρενα φήϲαντεϲ εἰναι ταῖϲ τοῦ ἐν Ῥόδῳ Προκοπίου προρρήϲεϲιν ( ὡϲ προλαβὼν ὁ λόγοϲ ἐδίδαξε ) καὶ ὅτι ζήϲει καὶ βαϲιλεύϲει πλείϲτοιϲ ἐν ἔτεϲιν , ἀπηλλάγηϲαν ὑπόϲχεϲιν εἰληφότεϲ τούτου γινομένου ναὸν αὐτὴν μέϲον ἀνεγεῖραι τῆϲ Γάζηϲ .
Lemmas: ὁ οὖν Ἕλλην ἐπί οὗτος ἀνιάω ὁ μακοῦ - ριος ὁ μητροπολίτης Ἰωάννης καταλαμβάνω , ὁ βάσις - λεύω ἐξαιτέω καταλαμβάνω σύν αὐτός καί δέησις ὁ κράτος προσφέρω , λύω καί ὁ ὁ Ζεύς τέμενος καί τελέω ἀπαλείφω ὁ πόλις ὁ ὁ εἴδωλον μῦς - Σαρᾶς τελετή . πείθω μέν οὖν μόλις ὁ Ἰωάννης , πεῖ - θέτης δέ ὅμως , καί τάχος ἐκπλέω καί ὁ Ῥόδος καταλαμβάνω ἀνήρ δοῦλος θεός ( Προκόπιος οὐτος εἰμί ὁ θαυμάσιος ) ἐντυγχάνω , ὅς ἐγώ πᾶς ὁ συμβαίνω - Μένα καί ὁ χρή διαπράσσω τε καί εἶπον ἐγώ διηγέομαι - Σάτο . καί δή ὁ πόλις καταλαμβάνω ὁ πατριάρχης Ἰωάννης προσέρχομαι . καί ΔΣ δεξιόομαι ἐγώ καί θερα - πεῖος ἀξιόω καί ἐλπίς ἔχω χρηστός ὑποτίθημι καί ὁ Ἀμάντιος ( εὐνοῦχος δέ οὗτος ὁ βασίλισσα ) πολύς πρός ὁ πρόκειμαι ἐγώ συμπονέω ὁ αὐτός παρά - νέσος ὑπισχνέομαι . οὕτως ἀκούω εἰς ὁ ξένιος ἀπέρχομαι . ὁ ἑξῆς δέ πάλιν ὁ μέγας καταλαμβάνω Χρυσόστομος , εὑρίσκω παροράω ὁ εἴρω ἀμάν . Τῖον , καί πᾶς οὗτος καί ἐγώ ὁ πρόκειμαι δῖος - γουμεθη , καί οὕτως αὐτός συντάσσω πρός ὁ ξένιος ὁρμάω . ἕωθεν δέ καλέω ἐγώ πρός ὁ αὐγώ ὁ ἐπίσκοπος εἰσάγω · ὅς δέ πρεπόντως τιμάω καί ὁ παρά αὐτός εὐλογία τυγχάνω καί πᾶς καί ὑπό αὐτός καλῶς ἀναδιδάσκω ( προλέγω δέ αὐτός καί Ἀμάντιος ) καί τέλος ἐπιτίθημι ὁ σκοπός οὗτος ὑπο - ἔχω καί χρῆμα δέ παρέχω οὗτος εὔθυμος ἀπολύω καί ὁ βασιλεύς προσέρχομαι πᾶς κατά μέρος διδάσκω , ὡς ὁ καλός Ἀμάντιος ἐγώ ἀναγγέλλω . ἀλλά καί αὐτός ὁ βασίλισσα ἅμα φάος προσκαλέω ὁ ἐπίσκοπος , ὅστις ὑπερεύχομαι οὗτος καί ὁ ὁ κοιλία καρπός ἄρσην φημί εἰναι ὁ ὁ ἐν Ῥόδος Προκόπιος πρόρρησις ( ὡς προλαμβάνω ὁ λόγος διδάσκω ) καί ὅτι ζῶ καί βασιλεύω πλεῖστος ἐν ἔτος , ἀπαλλάσσω ὑπόσχεσις λαμβάνω οὗτος γίγνομαι ναός αὐτός μέσος ἀνεγείρω ὁ Γάζα .