marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.31
κατ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπεδήμηϲεν τῇ πόλει γυνή τιϲ Ἀντιόχιϲϲα καλουμένη Ἰουλία , ἥτιϲ ὑπῆρχεν τῆϲ μυϲαρᾶϲ αἱρέϲεωϲ τῶν λεγομένων Μανιχαίων , καὶ . γνοῦϲά τιναϲ νεοφωτίϲτουϲ εἶναι καὶ μήπω ἐϲτηριγμέ - νουϲ ἐν τῇ ἁγίᾳ πίϲτει ὑπειϲελθοῦϲα ὑπέφθειρεν αὐτοὺϲ διὰ τῆϲ γοητικῆϲ αὐτῆϲ διδαϲκαλίαϲ , πολλὰ δὲ πλέον διὰ δόϲεωϲ χρημάτων . ὁ γὰρ ἐφευρὼν τὴν εἰρημένην ἄθεον αἵρεϲιν οὐκ ἄλλωϲ ἠδυνήθη δελεάϲαι τινὰϲ εἰ μὴ διὰ τῆϲ παροχῆϲ τῶν χρημάτων . καὶ γὰρ τὸ μάθημα αὐτῶν τοῖϲ γε νοῦν ἔχουϲιν πεπλήρωται πάϲηϲ βλαϲφημίαϲ καὶ . καταγνώϲεωϲ καὶ γραώδων μύθων ἐφελκομένων γυναι κάρια καὶ παιδιώδειϲ ἄνδραϲ κοῦφον ἔχονταϲ τόν τε λογιϲμὸν καὶ τὴν διάνοιαν . ἐκ διαφόρων γὰρ αἱρέϲεων καὶ δογμάτων Ἐλληνικῶν ϲυνέϲτηϲαν ταύτην αὐτῶν τὴν κακοδοξίαν , βουλόμενοι πανούργωϲ καὶ δολίωϲ πάνταϲ προϲλαβέϲθαι . θεοὺϲ γὰρ πολλοὺϲ λέγουϲιν , ἵνα Ἕλληϲιν ἀρέϲωϲιν , ἔτι δὲ καὶ γένεϲιν καὶ εἱμαρμένην καὶ ἀϲτρο - λογίαν φάϲκουϲιν , ἵνα ἀδεῶϲ ἁμαρτάνωϲιν , ὡϲ μὴ ὄντοϲ ἐν ἡμῖν τοῦ ἁμαρτάνειν , ἀλλ’ ἐξ ἀνάγκηϲ τῆϲ εἱμαρμέ - νηϲ . ὁμολογοῦϲιν δὲ καὶ Χριϲτόν , δοκήϲει γὰρ αὐτὸν λέγουϲιν ἐνανθρωπῆϲαι · καὶ αὐτοὶ γὰρ δοκήϲει λέγονται Χριϲτιανοί . τὰ γὰρ γέλωτοϲ καὶ δυϲφημίαϲ ἄξια παρα - λιμπάνω , ἵνα μὴ πληρώϲω τὰϲ ἀκοὰϲ τῶν ἐντυγχα - νόντων ἤχουϲ βαρυτάτου καὶ τερατολογίαϲ . τὰ γὰρ Φιλιϲτίωνοϲ τοῦ ϲκηνικοῦ καὶ Ἡϲιόδου καὶ ἄλλων λεγο - μένων φιλοϲόφων ϲυμμίξαντεϲ τοῖϲ τῶν Χριϲτιανῶν τὴν ἑαυτῶν αἵρεϲιν ϲυνεϲτήϲαντο . ὥϲπερ γὰρ ζωγρά - φοϲ ἐκ διαφόρων χρωμάτων μίξιν ποιῶν ἀποτελεῖ δο - κήϲει ἄνθρωπον ἢ θηρίον ἢ ἄλλο τι πρὸϲ ἀπάτην τῶν θεωρούντων , ἵνα δόξῃ τοῖϲ μὲν μώροιϲ καὶ ἀνοήτοιϲ ἀληθῆ τυγχάνειν , τοῖϲ δὲ νοῦν ἔχουϲι ϲκϲιὰ καὶ ἀπάτη καὶ ἐπίνοια ἀνθρωπίνη , οὕτωϲ καὶ οἱ Μανιχαῖοι ἐκ δια - φόρων δογμάτων ἀντλήϲαντεϲ ἀπετέλεϲαν τὴν αὐτῶν κακοδοξίαν , μᾶλλον δὲ ἐκ διαφόρων ἑρπετῶν τὸν ἰὸν ϲυναγαγόντεϲ καὶ μίξαντεϲ θανατηφόρον φάρμακον κατε - ϲκεύαϲαν πρὸϲ ἀναίρεϲιν ἀνθρωπίνων ψυχῶν . ὡϲ δὲ προείρηται ἐνδημηϲάϲηϲ τῆϲ λοιμοφόρου γυναικόϲ , τινὲϲ τῇ ἀπατώδει αὐτῆϲ διδαϲκαλίᾳ ϲυναπήχθηϲαν . μεθ’ἡμέραϲ δέ τιναϲ γνοὺϲ παρά τινων πιϲτῶν ὁ ἐν ἁγίοιϲ Πορφύριοϲ μεταπεμψάμενοϲ αὐτὴν ἐπηρώτα,τίϲκαὶ πόθεν ὑπῆρχεν καὶ . ποίαν δόξαν ἐπιφέρεται . ἣ δὲ καὶ τὴν πατρίδα καὶ ὅτι Μανιχαία ἐτύγχανεν ὡμολόγηϲεν . τῶν δὲ περὶ αὐτὸν ὀργῇ κινηθέντων ( ἦϲαν γὰρ παρ’ αὐτῷ τινεϲ εὐλαβεῖϲ ) παρεκάλει ὁ μακάριοϲ αὐτοὺϲ μὴ θυμοῦϲθαι ἀλλὰ μεθ’ ὑπομονῆϲ παραινέϲαι καὶ ἅπαξ καὶ δίϲ , φυλάττων τὸ ῥητὸν τοῦ ἁγίου ἀποϲτόλου . εἶτα λέγει τῇ γυναικί · Ἀπόϲχου , ἀδελφῇ , ταύτηϲ τῆϲ κακοδοξίαϲ · ϲατανικὴ γὰρ τυγχάνε . ἢ δὲ ἀπεκρίνατο · Λέγε καὶ ἄκουε , καὶ ἢ πεί - θειϲ ἢ πείθῃ . ὁ δὲ μακάριοϲ εἶπεν · Εὐτρεπίζου εἰϲ τὴν αὔριον καὶ παραγένου ἐνταῦθα . ἣ δὲ ϲυνταξαμένη ἐξῆλθεν . ὁ δὲ μακάριοϲ νηϲτεύϲαϲ καὶ πολλὰ δεηθεὶϲ τοῦ Χριϲτοῦ ἵνα καταιϲχύνῃ τὸν διάβολον ἠυτρεπίϲθη εἰϲ τὴν ἑξῆϲ , προϲεκαλέϲατο δέ τιναϲ τῶν εὐλαβῶν κλη - ρικῶν τε καὶ λαϊκῶν εἰϲ τὸν διάλογον αὐτοῦ τε καὶ τῆϲ γυναικόϲ . τῇ δὲ ἐπαύριον παραγίνεται ἡ γυνή , ἔχουϲα μεθ’ ἑαυτῆϲ ἄνδραϲ δύο καὶ τοϲαύταϲ γυναῖκαϲ · ἦϲαν 〈 δὲ 〉 νεώτεροι καὶ εὐειδεῖϲ , ὠχροὶ δὲ οἱ πάντεϲ , ἡ δὲ Ἰουλία ἦν προβεβηκυῖα . ὅλοι δὲ ὥρμουν ἀπὸ λόγων τῆϲ κοϲμικῆϲ παιδείαϲ , πολλῷ δὲ πλέον ἡ Ἰουλία . τὸ δὲ πρόϲχημα αὐτῶν ἦν ταπεινὸν καὶ τὸ ἦθοϲ ἤπιον , τὸ δὲ δὴ λεγόμενον ἔξωθεν πρόβατα , ἔϲωθεν δὲ λύκοι ἅρπαγεϲ καὶ θηρία ἰοβόλα · πάντα γὰρ μεθ’ ὑποκρίϲεωϲ λαλοῦϲίν τε καὶ πράττουϲιν . εἶτα ἐπιτραπέντεϲ καθίϲαι τὴν ζήτηϲιν ἐποιοῦντο . ὁ δὲ ἐν ἁγίοιϲ βαϲτάζων τὰ ἅγια εὐαγγέλια καὶ ποιήϲαϲ τὴν ϲφραγῖδα τοῦ ϲταυροῦ ἐν τῷ ϲτόματι αὐτοῦ ἤρξατο ἐπερωτᾶν αὐτὴν ἐξειπεῖν τὴν δόξαν αὐτῆϲ , ἣ δὲ ἤρξατο λέγειν . ὁ δὲ ἀδελφὸϲ Κορνήλιοϲ ὁ διάκονοϲ ὁ πρὸ βραχέοϲ ὀνομαϲθείϲ , ἐπι - ϲτάμενοϲ τὰ Ἐννόμου ϲημεῖα , ἐπιτραπεὶϲ παρὰ τοῦ μα - καριωτάτου ἐπιϲκόπου πάντα τὸ λεγόμενα καὶ ἀντιτι - θέμενα ἐϲημειοῦτο , ἐμοῦ καὶ τοῦ ἀδελφοῦ Βαρωχᾶ ὑπο - μιμνηϲκόντων . τὸν δὲ διάλογον οὐκ ἔγραψα ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ διὰ τὸ εἶναι μέγαν , βουλόμενοϲ ἐν ἐπιτομῇ ποιήϲαϲθαι τὴν παροῦϲαν ϲυγγραφήν , ἐν ἑτέρῳ δὲ βιβλίῳ αὐτὸν ἐξεθέμην τοῖϲ βουλομένοιϲ γνῶναι τήν τε ϲοφίαν τὴν δοθεῖϲαν παρὰ θεοῦ τῷ ὁϲιωτάτῳ Πορφυρίῳ καὶ τοὺϲ γραώδειϲ μύθουϲ οὓϲ ἐφλυάρηϲεν ἡ τερατολόγοϲ καὶ φαρ - μακὸϲ Ἰουλία . ἥντινα μετῆλθεν ἡ θεία δίκη ὀξέωϲ . μετὰ γὰρ τὸ πολλὰ καὶ ἐπὶ πλείϲταϲ ὥραϲ μυθολογῆϲαι καὶ . τὰϲ ϲυνήθειϲ βλαϲφημίαϲ εἰπεῖν εἰϲ τὸν τῶν ὅλων κύ - ριον καὶ θεὸν κινηθεὶϲ ὑπὸ τοῦ θεϊκοῦ ζήλου ὁ ἐν ἁγίοιϲ Πορφύριοϲ , ὁρῶν τὸν τὰ πάντα περιέχοντα [ τὰ πέρατα ] τά τε ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα βλαϲφημούμενον ὑπὸ γυ - ναικὸϲ ἐνεργουμένηϲ ὑπὸ τοῦ διαβόλου καὶ ϲυγκαταβαινού - ϲηϲ τῷ ἐκείνου θελήματι , ἀπεφήνατο κατ’ αὐτῆϲ εἰπών · Ὁ θεὸϲ ὁ τὰ πάντα ποιήϲαϲ , ὁ μόνοϲ ἀίδιοϲ μήτε ἀρχὴν μήτε τέλοϲ ἔχων , ὁ ἐν τριάδι δοξαζόμενοϲ , πατάξει ϲου τὴν γλῶτταν καὶ φιμώϲει ϲου τὸ ϲτόμα , ἵνα μὴ λαλῇ δύϲφημα . εὐθέωϲ δὲ ϲὺν τῇ ἀποφάϲει καὶ ἡ τιμωρία ἐπηκολούθηϲεν · ἤρξατο γὰρ τρέμειν ἡ Ἰουλία καὶ ἀλ - λοιοῦϲθαι τὸ πρόϲωπον , καὶ μείναϲα ἐν ἐκϲτάϲει ἐπὶ ἱκανὴν ὥραν οὐκ ἐλάλει , ἀλλ’ ἦν ἄφωνοϲ καὶ ἀκίνητοϲ , τοὺϲ ὀφθαλμοὺϲ ἔχουϲα διηνοιγμένουϲ καὶ προϲέχονταϲ τῷ ὁϲιωτάτῳ ἐπιϲκόπῳ . οἱ δὲ ϲὺν αὐτῇ θεαϲάμενοι ἃ ὑπέϲτη ἐφοβήθηϲαν ϲφόδρα , ἐψυχαγώγουν δὲ αὐτὴν καὶ ἐπῇδον εἰϲ τὸ οὖϲ αὐτῆϲ , καὶ οὐκ ἦν φωνὴ καὶ οὐκ ἦν ἀκρόαϲιϲ . ποιήϲαϲα δὲ ὥραν ἱκανὴν ἄφωνοϲ παρέδωκεν τὴν ψυχήν , ἀπελθοῦϲα εἰϲ ὅπερ ἐτίμηϲεν ϲκότοϲ , φῶϲ αὐτὸ ἡγηϲαμένη , κατὰ τὴν γραφὴν τὴν λέγουϲαν · ‘οὐαὶ τοῖϲ ποιοῦϲιν τὸ γλυκὺ πικρὸν καὶ τὸ πικρὸν γλυκύ , τοῖϲ τιθεῖϲι τὸ ϲκότοϲ φῶϲ καὶ τὸ φῶϲ ϲκότοϲ’ . ἐπέτρεψεν δὲ ὁ ἐν ἁγίοιϲ περιϲταλῆναι αὐτῆϲ τὸ ϲῶμα καὶ ταφῇ παραδοθῆναι , ἐλεήϲαϲ τὴν ἀνθρωπείαν φύϲιν · ἦν δὲ καθ’ ὑπερβολὴν εὔϲπλαγχνοϲ . ὅϲοι δὲ ἤκουϲαν τὸ γενό . μενον ὑπερεθαύμαϲαν , οὐ μόνον οἱ τῆϲ ἡμετέραϲ πίϲτεωϲ , ἀλλὰ καὶ οἱ ἀλλοεθνεῖϲ . οἱ δὲ μετ’ αὐτῆϲ δύο ἄνδρεϲ καὶ γυναῖκεϲ καὶ ὅϲοι ὑπεφθάρηϲαν παρ’ αὐτῆϲ δρα - μόντεϲ προϲέπεϲαν τοῖϲ ποϲὶν τοῦ μακαριωτάτου ἐπι - ϲκόπου λέγοντεϲ · Πεπλανήμεθα , καὶ ᾔτουν μετάνοιαν . ὁ δὲ μακάριοϲ ἐποίηϲεν πάνταϲ ἀναθεματίϲαι τὸν Μάνην τὸν ἀρχηγὸν τῆϲ αὐτῶν αρέϲεωϲ , ἐξ οὗ καὶ Μανιχαῖοι ἐκλήθηϲαν , καὶ κατηχήϲαϲ αὐτοὺϲ ἐπὶ πλείϲταϲ ἡμέραϲ προϲήγαγεν τῇ ἁγίᾳ καθολικῇ ἐκκληϲίᾳ . προφάϲει δὲ ἐκείνων καὶ ἄλλοι τῶν ἀλλοεθνῶν μετανοήϲαντεϲ ἐφω - τίϲθηϲαν .
Lemmas: κατά ἐκεῖνος δέ ὁ καιρός ἐπιδημέω ὁ πόλις γυνή τις Ἀντιόχης καλέω Ἰουλία , ὅστις ὑπάρχω ὁ μυσαρός αἵρεσις ὁ λέγω Μανιχαῖος , καί . γιγνώσκω τις νεοφώτιστος εἰμί καί μήπω στηριγμός - νόος ἐν ὁ ἅγιος πίστις ὑπεισέρχομαι ὑποφθείρω αὐτός διά ὁ γοητικός αὐτός διδασκαλία , πολύς δέ πλέω διά δόσις χρῆμα . ὁ γάρ ἐφευρίσκω ὁ εἴρω ἄθεος αἵρεσις οὐ ἄλλως δύναμαι δελεάζω τις εἰμί μή διά ὁ παροχεύς ὁ χρῆμα . καί γάρ ὁ μάθημα αὐτός ὁ γε νόος ἔχω πληρόω πᾶς βλασφημία καί . κατάγνωσις καί γραώδης μῦθος ἐφέλκω γυνή Καρία καί παιδιώδης ἀνήρ κοῦφος ἔχω ὁ τε λογισμός καί ὁ διάνοια . ἐκ διάφορος γάρ αἵρεσις καί δόγμα Ἑλληνικός συνίστημι οὗτος αὐτός ὁ κακοδοξία , βούλομαι πανοῦργος καί δόλιος πᾶς προσλαμβάνω . θεός γάρ πολύς λέγω , ἵνα Ἕλλην ἀρέσκω , ἔτι δέ καί γένεσις καί μείρομαι καί άστρο - λόγιος φάσκω , ἵνα ἀδεῶς ἁμαρτάνω , ὡς μή εἰμί ἐν ἐγώ ὁ ἁμαρτάνω , ἀλλά ἐκ ἀνάγκη ὁ εἱμαρμέ - νέος . ὁμολογέω δέ καί Χριστός , δοκέω γάρ αὐτός λέγω ἐνανθρωπέω · καί αὐτός γάρ δοκέω λέγω Χριστιανός . ὁ γάρ γέλως καί δυσφημία ἄξιος παρά - λιμπάνω , ἵνα μή πληρόω ὁ ἀκοή ὁ ἐντυγχάνω - νοέω ἦχος βαρύς καί τερατολογία . ὁ γάρ Φιλιστίων ὁ σκηνικός καί Ἡσίοδος καί ἄλλος λεγο - Μένων φιλόσοφος συμμίγνυμι ὁ ὁ Χριστιανός ὁ ἑαυτοῦ αἵρεσις συνίστημι . ὥσπερ γάρ ζωγρός - ΦΟΣ ἐκ διάφορος χρῶμα μίξις ποιέω ἀποτελέω δο - καίω ἄνθρωπος ἢ θηρίον ἢ ἄλλος τίς πρός ἀπάτη ὁ θεωρέω , ἵνα δόξα ὁ μέν μωρός καί ἀνόητος ἀληθής τυγχάνω , ὁ δέ νόος ἔχω σκσιὰ καί ἀπάτη καί ἐπίνοια ἀνθρώπινος , οὕτως καί ὁ Μανιχαῖος ἐκ διά - φόρος δόγμα ἀντλέω ἀποτελέω ὁ αὐτός κακοδοξία , μᾶλλον δέ ἐκ διάφορος ἑρπετόν ὁ ἰός συνάγω καί μίγνυμι θανατηφόρος φάρμακον κάτω - συσκευάζω πρός ἀναίρεσις ἀνθρώπινος Ψυχή . ὡς δέ προερέω ἐνδημέω ὁ λοιμοφόρος γυνή , τις ὁ ἀπατώδει αὐτός διδασκαλία συναπάγω . μεθ’ἡμέρας δέ τις γιγνώσκω παρά τίνω πιστός ὁ ἐν ἅγιος Πορφύριος μεταπέμπω αὐτός ἐπηρώτα,τίσκαὶ πόθεν ὑπάρχω καί . ποῖος δόξα ἐπιφέρω . ὅς δέ καί ὁ πατρίς καί ὅτι Μανιχαία τυγχάνω ὁμολογέω . ὁ δέ περί αὐτός ὀργή κινέω ( εἰμί γάρ παρά αὐτός τις εὐλαβής ) παρακαλέω ὁ μακάριος αὐτός μή θυμόω ἀλλά μετά ὑπομονή παραινέω καί ἅπαξ καί δίς , φυλάσσω ὁ ῥητός ὁ ἅγιος ἀπόστολος . εἶτα λέγω ὁ γυνή · ἀπέχω , ἀδελφός , οὗτος ὁ κακοδοξία · σατανικός γάρ τυγχάνω . ἢ δέ ἀποκρίνω · λέγω καί ἀκούω , καί ἢ πεῖ - θέω ἢ πείθω . ὁ δέ μακάριος εἶπον · ευτρεπίζω εἰς ὁ αὔριον καί παραγίγνομαι ἐνταῦθα . ὅς δέ συντάσσω ἐξέρχομαι . ὁ δέ μακάριος νηστεύω καί πολύς δέω ὁ Χριστός ἵνα καταισχύνω ὁ διάβολος εὐτρεπίζω εἰς ὁ ἑξῆς , προσκαλέω δέ τις ὁ εὐλαβής καλέω - Ῥίκων τε καί λαϊκός εἰς ὁ διάλογος αὐτός τε καί ὁ γυνή . ὁ δέ ἐπαύριον παραγίγνομαι ὁ γυνή , ἔχω μετά ἑαυτοῦ ἀνήρ δύο καί τοσοῦτος γυνή · εἰμί 〈 δέ 〉 νέος καί εὐειδής , ὠχρός δέ ὁ πᾶς , ὁ δέ Ἰουλία εἰμί προβαίνω . ὅλος δέ ὁρμέω ἀπό λόγος ὁ κοσμικός παιδεία , πολύς δέ πλέω ὁ Ἰουλία . ὁ δέ πρόσχημα αὐτός εἰμί ταπεινός καί ὁ ἦθος ἤπιος , ὁ δέ δή λέγω ἔξωθεν πρόβατον , ἔσωθεν δέ λύκος ἅρπαξ καί θηρίον ἰοβόλος · πᾶς γάρ μετά ὑπόκρισις λαλέω τε καί πράσσω . εἶτα ἐπιτρέπω καθίζω ὁ ζήτησις ποιέω . ὁ δέ ἐν ἅγιος βαστάζω ὁ ἅγιος εὐαγγέλιον καί ποιέω ὁ σφραγίς ὁ σταυρός ἐν ὁ στόμα αὐτός ἄρχω ἐπερωτάω αὐτός ἐξεῖπον ὁ δόξα αὐτός , ὅς δέ ἄρχω λέγω . ὁ δέ ἀδελφός Κορνήλιος ὁ διάκονος ὁ πρό βραχύς ὀνομάζω , ἐπι - ἵστημι ὁ Ἔννομος σημεῖον , ἐπιτρέπω παρά ὁ μή - καριωτάτου ἐπίσκοπος πᾶς ὁ λέγω καί ἀντιτι - τίθημι σημειόω , ἐγώ καί ὁ ἀδελφός Βαρωχᾶ ὑπο - μιμνήσκω . ὁ δέ διάλογος οὐ γράφω ἐν οὗτος ὁ βιβλίον διά ὁ εἰμί μέγας , βούλομαι ἐν ἐπιτομή ποιέω ὁ πάρειμι συγγραφή , ἐν ἕτερος δέ βιβλίον αὐτός ἐκτίθημι ὁ βούλομαι γιγνώσκω ὁ τε σοφία ὁ δίδωμι παρά θεός ὁ ὅσιος Πορφύριος καί ὁ γραώδης μῦθος ὅς φλυαρέω ὁ τερατολόγος καί φᾶρος - μῆκος Ἰουλία . ὅστις μετέρχομαι ὁ θεῖος δίκη ὀξύς . μετά γάρ ὁ πολύς καί ἐπί πλεῖστος ὥρα μυθολογέω καί . ὁ συνήθης βλασφημία εἶπον εἰς ὁ ὁ ὅλος κύ - Ῥίον καί θεός κινέω ὑπό ὁ θεῖος ζηλόω ὁ ἐν ἅγιος Πορφύριος , ὁράω ὁ ὁ πᾶς περιέχω [ ὁ πέρας ] ὁ τε ὁρατός καί ὁ ἀόρατος βλασφημέω ὑπό γυ - Ναϊκός ἐνεργέω ὑπό ὁ διάβολος καί συγκαταβαίνω - σός ὁ ἐκεῖνος θέλημα , ἀποφαίνω κατά αὐτός εἶπον · ὁ θεός ὁ ὁ πᾶς ποιέω , ὁ μόνος ἀίδιος μήτε ἀρχή μήτε τέλος ἔχω , ὁ ἐν τριάς δοξάζω , πατάσσω σύ ὁ γλῶσσα καί φίμωσις σύ ὁ στόμα , ἵνα μή λαλέω δύσφημος . εὐθύς δέ σύν ὁ ἀπόφασις καί ὁ τιμωρία ἐπακολουθέω · ἄρχω γάρ τρέμω ὁ Ἰουλία καί ἀλ - λοιοω ὁ πρόσωπον , καί μένω ἐν ἔκστασις ἐπί ἱκανός ὥρα οὐ λαλέω , ἀλλά εἰμί ἄφωνος καί ἀκίνητος , ὁ ὀφθαλμός ἔχω διανοίγνυμι καί προσέχω ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος . ὁ δέ σύν αὐτός θεάομαι ὁ ὑφίστημι φοβέω σφόδρα , ψυχαγωγέω δέ αὐτός καί ἐπαείδω εἰς ὁ οὖς αὐτός , καί οὐ εἰμί φωνή καί οὐ εἰμί ἀκρόασις . ποιέω δέ ὥρα ἱκανός ἄφωνος παραδίδωμι ὁ Ψυχή , ἀπέρχομαι εἰς ὅσπερ τιμάω σκότος , φάος αὐτός ἡγέομαι , κατά ὁ γραφή ὁ λέγω · οὐαί ὁ ποιέω ὁ γλυκύς πικρός καί ὁ πικρός γλυκύς , ὁ τίθημι ὁ σκότος φάος καί ὁ φάος σκοτόω . ἐπιτρέπω δέ ὁ ἐν ἅγιος περιστέλλω αὐτός ὁ σῶμα καί θάπτω παραδίδωμι , ἐλεέω ὁ ἀνθρώπειος φύσις · εἰμί δέ κατά ὑπερβολή εὔσπλαγχνος . ὅσος δέ ἀκούω ὁ γενο . μένω ὑπερθαυμάζω , οὖον μόνος ὁ ὁ ἡμέτερος πίστις , ἀλλά καί ὁ ἀλλοεθνής . ὁ δέ μετά αὐτός δύο ἀνήρ καί γυνή καί ὅσος ὑποφθείρω παρά αὐτός δράω - Μόντες προσπίπτω ὁ πούς ὁ μακάριος ἐπι - Σκόπας λέγω · πλανάω , καί αἰτέω μετάνοια . ὁ δέ μακάριος ποιέω πᾶς ἀναθεματίζω ὁ Μάνης ὁ ἀρχηγός ὁ αὐτός ἄρεσις , ἐκ ὅς καί Μανιχαῖος καλέω , καί κατηχέω αὐτός ἐπί πλεῖστος ἡμέρα προσάγω ὁ ἅγιος καθολικός ἐκκλησία . πρόφασις δέ ἐκεῖνος καί ἄλλος ὁ ἀλλοεθνής μετανοέω ἐφίημι - τίνω .