marcus-diaconus.vita-porphyrii-episcopi-gazensis 1.10
ϲυμβαίνει δὲ ἄλλο θαυμαϲτὸν γενέϲθαι προϲκαλού - μενον πολλοὺϲ εἰϲ ἐπίγνωϲιν ἀληθείαϲ ἐλθεῖν · ὁ θεὸϲ γὰρ ὡϲ εὔϲπλαγχνοϲ οἶδεν διὰ προφάϲεων ἐπιϲτρέφειν τὸ γένοϲ τῶν ἀνθρώπων εἰϲ τὸ νοητὸν αὐτοῦ φῶϲ . τὸ δὲ ϲυμβὰν πρᾶγμα ἐν τούτοιϲ ἦν . γυνή τιϲ τῶν ἐμφανῶν τῆϲ | πόλεωϲ ὀνόματι Αἰλίαϲ μέλλουϲα τίκτειν κινδύνῳ μεγάλῳ περιέπεϲεν , ἡ δὲ αἰτία τοῦ κινδύνου αὕτη ὑπῆρχεν . τὸ βρέφοϲ αὐτῆϲ οὐκέτι κατὰ φύϲιν ἐξῄει , ἀλλ’ ἐξετράπη εἰϲ τὸ παρὰ φύϲιν , καὶ χαλάϲαν τὴν μίαν χεῖρα οὐκ ἠδύνατο τὸ ὑπόλοιπον ϲῶμα κατ - ενεχθῆναι · ἦν γὰρ πλάγιον ἐν τῇ γαϲτρὶ καὶ οὐκ ἴϲχυον αἱ μαῖαι εἰϲ τὸ κατὰ φύϲιν αὐτὸ μεταγαγεῖν . ἦν δὲ ἡ ὀδύνη ἄφατοϲ προϲγινομένη τῇ γυναικί , τῶν κατὰ ὥραν ὠδίνων τὸ βρέφοϲ ὠθουϲῶν , πλείων δὲ ἡ ἐπίδοϲιϲ τῶν πόνων ἐγίνετο τῆϲ δευτέραϲ ἡμέραϲ διαδεξαμένηϲ τὴν πρώτην , ὁμοίωϲ καὶ τῆϲ τρίτηϲ ὀδυνηροτέραϲ οὔϲηϲ τῆϲ δευτέραϲ · ἐπετάθηϲαν δὲ οἱ πόνοι ἕωϲ ἡμερῶν ἑπτά , τοῦ κακοῦ προϲθήκην ἀεὶ λαμβάνοντοϲ . ἀλλὰ καὶ οἱ ἰατροὶ ἠβουλήθηϲαν αὐτὴν ἐμβρυοτομῆϲαι , καὶ θεαϲά - μενοι τὰϲ δυνάμειϲ αὐτῆϲ διαπεϲούϲαϲ ἀπηγόρευϲαν αὐτῆϲ . οἱ ταύτηϲ οὖν γονεῖϲ καὶ ὁ ἀνὴρ Ἥρωϲ ὄντεϲ δειϲιδαίμονεϲ ἐποίουν καθ’ ἑκάϲτην θυϲίαν ὑπὲρ αὐτῆϲ , ἔφερον δὲ καὶ ἐπαοιδούϲ καὶ μάντειϲ , νομίζοντεϲ ἐκ τούτων αὐτὴν ὠφελῆϲαι , καὶ οὐδὲν ἤνυον . ὑπῆρχεν δὲ αὐτῇ τροφὸϲ πιϲτή , ἥτιϲ ὑπεραλγοῦϲα δεήϲειϲ ἐποιεῖτο ἐν τοῖϲ εὐκτηρίοιϲ οἴκοιϲ ὑπὲρ αὐτῆϲ . ἐν μιᾷ οὖν ἡμέρᾳ αὐτῆϲ εὐχομένηϲ ἐν τῇ ἐκκληϲίᾳ μετὰ δακρύων , εἰϲῆλθεν ὁ ἐν ἁγίοιϲ Πορφύριοϲ περὶ τὴν ἐνάτην ὥραν , κἀγὼ δὲ ἅμα αὐτῷ , καὶ ὁρῇ τὴν γραῦν κατώδυνον δεομένην τοῦ θεοῦ μετὰ δακρύων , καὶ ϲτὰϲ ἐπηρώτα αὐτὴν τὴν αἰτίαν . ἣ δὲ θεαϲαμένη αὐτὸν προϲέπεϲεν τοῖϲ ποϲὶν αὐτοῦ παρακαλοῦϲα αὐτὸν δεηθῆναι τῷ Χριϲτῷ ὑπὲρ αὐτῆϲ . ὡϲ δὲ ἔγνω ὁ ἅγιοϲ τῆϲ γυναικὸϲ τὴν αἰτίαν , καὶ αὐτὸϲ ἐδάκρυϲεν · ἦν γὰρ καθ’ ὑπερβολὴν εὔϲπλαγχνοϲ . λέγει δὲ τῇ τροφῷ · Ἀκούω περὶ τοῦ οἴκου ἐκείνου ὅτι κατ - είδωλοϲ τυγχάνει καὶ δυϲχερῶϲ δύναται ϲωθῆναι · ἀλλ’ ὅμωϲ τῷ θεῷ πάντα δυνατά , καὶ γὰρ διὰ προφάϲεωϲ ϲῴζει τοὺϲ μέλλονταϲ ἀπόλλυϲθαι . ἄπελθε οὖν καὶ ϲυν - άγαγε πάνταϲ τοὺϲ ϲυγγενεῖϲ καὶ γονεῖϲ καὶ τὸν ἄνδρα καὶ εἰπὲ αὐτοῖϲ · Ἐπειδὴ ἔϲτιν ἐνταῦθα ἰατρὸϲ ἄριϲτοϲ δυ - νάμενοϲ αὐτὴν θεραπεῦϲαι , ἐὰν ποιήϲῃ αὐτὴν διαφυγεῖν τὸν τοιοῦτον κίνδυνον , τί χαρίζεϲθε αὐτῷ ; πάντωϲ δὲ ἔχουϲι πολλά ϲοι ϲυντάξαϲθαι . εἰπὲ δὲ αὐτοῖϲ καὶ τοῦτο Ἐὰν αὐτὴν θεραπεύϲῃ , δότε μοι λόγον πρὸϲ τοῦτο ὅτι οὐ παραβαίνετε αὐτὸν οὔτε πρὸϲ ἄλλον ἀπ - έρχεϲθε . ποίηϲον πάνταϲ αὐτοὺϲ ἀνατεῖναι τὰϲ χεῖραϲ εἰϲ τὸν οὐρανὸν καὶ δοῦναι λόγον ὅτι ποιοῦϲιν πάντα ἃ ἐπηγγείλαντο καὶ ὅταν ταῦτα ποιήϲωϲιν , εἰπὲ τῇ λοχευομένῃ γυναικὶ ἐπὶ πάντων · Ἰηϲοῦϲ Χριϲτόϲ , ὁ υἱὸϲ τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντοϲ , ἰᾶταί ϲε · εἰϲ αὐτὸν πίϲτευε καὶ . ζήϲῃ . ἀκούϲαϲα δὲ ἡ γραῦϲ τὸν λόγον τοῦ μακα|ρίοιυ ἐπιϲκόπου καὶ λαβοῦϲα παρ’ αὐτοῦ παράθεϲιν ἔδραμεν ἐπὶ τὸν οἶκον , καὶ εὑροῦϲα πάνταϲ κλαίονταϲ καὶ τὴν γυναῖκα ἐν ἐϲχάτῳ κινδύνῳ παρεκάλει τοὺϲ γονεῖϲ αὐτῆϲ καὶ τὸν ἄνδρα μὴ ἀθυμῆϲαι · ἔλεγεν δὲ ὅτι Ἰατρὸϲ ἄρι - ϲτοϲ ἀπέϲτειλέν με πρὸϲ ὑμᾶϲ ἵνα παράϲχητε ἐμοὶ λόγον , ὅτι ταύτηϲ θεραπευομένηϲ οὐκ ἀρνεῖϲθε αὐτόν . ἀκού - ϲαντεϲ δὲ οἱ γονεῖϲ καὶ ὁ ἀνὴρ εἶπον · Ἐὰν βουληθῇ πᾶϲαν ἡμῶν τὴν οὐϲίαν λαβεῖν , οὐκ ὀκνήϲομεν , μό - νον ἴδωμεν τὴν θυγατέρα ἡμῶν ζῶϲαν . ἡ δὲ τροφὸϲ εἶπεν Ἀνατείνατε τὰϲ χεῖραϲ ὑμῶν εἰϲ τὸν οὐρανὸν καὶ δότε μοι τοιοῦτον λόγον ὅτι οὐκ ἀρνεῖϲθε τὸν ἰα - τρόν . 0 δὲ προθύμωϲ καὶ μετὰ δακρύων ἀνέτειναν τὰϲ χεῖραϲ λέγοντεϲ ὅτι Καὶ πάντα τὰ ἡμῶν αὐτῷ πάντα τὸν χρόνον τῆϲ ζωῆϲ ἡμῶν · ποίαν γὰρ παρα - μυθίαν μέλλομεν ἔχειν ταύτηϲ τελευτώϲηϲ ἦν γὰρ αὐτοῖϲ μονογενὴϲ καὶ ἀϲτεία τούϲ τρόπουϲ εἴπερ ἄλλη γυνή . ἀκούϲαϲα δὲ ἡ τροφὸϲ μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἐπὶ πάντων εἶπεν · Λέγει ὁ μέγαϲ ἱερεὺϲ Πορφύριοϲ · Ἰηϲοῦϲ Χριϲτόϲ , ὁ υἱὸϲ τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντοϲ , ἰᾶταί ϲε · εἰϲ αὐτὸν πίϲτευϲον καὶ ζήϲῃ . εὐθέωϲ δὲ ἡ γυνὴ ὀλολύ - ξαϲα μέγα κατήγαγεν τὸ βρέφοϲ ζῶν . πάντεϲ δὲ οἱ ἐκεῖϲε εὑρεθέντεϲ ἐκπλαγέντεϲ ἔκραξαν Μέγαϲ ὁ θεὸϲ τῶν Χριϲτιανῶν , μέγαϲ ὁ ἱερεὺϲ Πορφύριοϲ . τῇ δὲ ἑξῆϲ οἱ γονεῖϲ τῆϲ γυναικὸϲ καὶ ὁ ἀνὴρ καὶ πάντεϲ οἱ ϲυγγενεῖϲ καὶ οἱ γνήϲιοι πορευθέντεϲ πρὸϲ τὸν μακάριον Πορφύριον προϲέπεϲαν τοῖϲ ποϲὶν αὐτοῦ αἰτούμενοι τὴν ἐν Χριϲτῷ ϲφραγῖδα . ὁ δὲ μακάριοϲ ϲφραγίϲαϲ αὐτοὺϲ καὶ ποιήϲαϲ κατηχουμένουϲ ἀπέλυϲεν ἐν εἰρήνῃ , παρ - αγγείλαϲ αὐτοῖϲ ϲχολάζειν τῇ ἁγίᾳ ἐκκληϲίᾳ , καὶ μετ’ ὀλίγον χρόνον κατηχήϲαϲ αὐτοὺϲ ἐβάπτιϲεν ϲὺν τῇ γυ - ναικὶ καὶ τὸ βρέφοϲ · ἐκάλεϲαν δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Πορ - φύριον . ἦϲαν δὲ οἱ φωτιϲθέντεϲ διὰ τὴν πρόφαϲιν τῆϲ γυναικὸϲ τὸν ἀριθμὸν ἑξήκοντα τέϲϲαρε .
Lemmas: συμβαίνω δέ ἄλλος θαυμαστός γίγνομαι προσκαλέω - μένω πολύς εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια ἔρχομαι · ὁ θεός γάρ ὡς εὔσπλαγχνος οἶδα διά πρόφασις ἐπιστρέφω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος εἰς ὁ νοητός αὐτός φάος . ὁ δέ συμβαίνω πρᾶγμα ἐν οὗτος εἰμί . γυνή τις ὁ ἐμφαίνω ὁ | πόλις ὄνομα Αἰλία μέλλω τίκτω κίνδυνος μέγας περιπίπτω , ὁ δέ αἰτία ὁ κίνδυνος οὗτος ὑπάρχω . ὁ βρέφος αὐτός οὐκέτι κατά φύσις ἔξειμι , ἀλλά ἐκτρέπω εἰς ὁ παρά φύσις , καί χαλάω ὁ εἷς χείρ οὐ δύναμαι ὁ ὑπόλοιπος σῶμα κατά - φέρω · εἰμί γάρ πλάγιος ἐν ὁ γαστήρ καί οὐ ἰσχύω ὁ μαῖα εἰς ὁ κατά φύσις αὐτός μετάγω . εἰμί δέ ὁ ὀδύνη ἄφατος προσγίγνομαι ὁ γυνή , ὁ κατά ὥρα ὠδίς ὁ βρέφος ὠθέω , πλείων δέ ὁ Ἐπίδοσις ὁ πόνος γίγνομαι ὁ δύο ἡμέρα διαδέχομαι ὁ πρῶτος , ὁμοίως καί ὁ τρίτος ὀδυνηρός εἰμί ὁ δύο · πετάννυμι δέ ὁ πόνος ἠώς ἡμέρα ἑπτά , ὁ κακός προσθήκη ἀεί λαμβάνω . ἀλλά καί ὁ ἰατρός βούλομαι αὐτός ἐμβρυοτομέω , καί θεάομαι - μένω ὁ δύναμις αὐτός διαπίπτω ἀπαγορεύω αὐτός . ὁ οὗτος οὖν γονεύς καί ὁ ἀνήρ Ἥρως εἰμί δεισιδαίμων ποιέω κατά ἕκαστος θυσία ὑπέρ αὐτός , φέρω δέ καί ἐπαοιδός καί μάντις , νομίζω ἐκ οὗτος αὐτός ὠφελέω , καί οὐδείς ἀνύω . ὑπάρχω δέ αὐτός τροφός πιστός , ὅστις ὑπεραλγέω δήω ποιέω ἐν ὁ εὐκτήριον οἶκος ὑπέρ αὐτός . ἐν εἷς οὖν ἡμέρα αὐτός εὔχομαι ἐν ὁ ἐκκλησία μετά δάκρυ , εἰσέρχομαι ὁ ἐν ἅγιος Πορφύριος περί ὁ νάω ὥρα , ἐγώ δέ ἅμα αὐτός , καί ὁράω ὁ γραῦς κατώδυνος δήω ὁ θεός μετά δάκρυ , καί ἵστημι ἐπερωτάω αὐτός ὁ αἴτιος . ὅς δέ θεάομαι αὐτός προσπίπτω ὁ πούς αὐτός παρακαλέω αὐτός δήω ὁ Χριστός ὑπέρ αὐτός . ὡς δέ γιγνώσκω ὁ ἅγιος ὁ γυνή ὁ αἴτιος , καί αὐτός δάκρυ · εἰμί γάρ κατά ὑπερβολή εὔσπλαγχνος . λέγω δέ ὁ τροφός · ἀκούω περί ὁ οἶκος ἐκεῖνος ὅτι κατά - ειδουλος τυγχάνω καί δυσχερῶς δύναμαι σῴζω · ἀλλά ὅμως ὁ θεός πᾶς δυνατός , καί γάρ διά πρόφασις σῴζω ὁ μέλλω ἀπόλλυμι . ἀπέρχομαι οὖν καί σῦς - ἄγω πᾶς ὁ συγγενής καί γονεύς καί ὁ ἀνήρ καί εἶπον αὐτός · ἐπεί εἰμί ἐνταῦθα ἰατρός ἀγαθός δύο - νάω αὐτός θεραπεύω , ἐάν ποιέω αὐτός διαφεύγω ὁ τοιοῦτος κίνδυνος , τίς χαρίζομαι αὐτός ; πάντως δέ ἔχω πολύς σύ συντάσσω . εἶπον δέ αὐτός καί οὗτος ἐάν αὐτός θεραπεύω , δίδωμι ἐγώ λόγος πρός οὗτος ὅτι οὖον παραβαίνω αὐτός οὔτε πρός ἄλλος ἀπό - ἔρχομαι . ποιέω πᾶς αὐτός ἀνατείνω ὁ χείρ εἰς ὁ οὐρανός καί δίδωμι λόγος ὅτι ποιέω πᾶς ὁ ἐπαγγέλλω καί ὅταν οὗτος ποιέω , εἶπον ὁ λοχεύω γυνή ἐπί πᾶς · Ἰησοῦς Χριστός , ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ζῶ , ἰάομαι σύ · εἰς αὐτός πιστεύω καί . ζῶ . ἀκούω δέ ὁ γραῦς ὁ λόγος ὁ μακάριος ἐπίσκοπος καί λαμβάνω παρά αὐτός παράθεσις τρέχω ἐπί ὁ οἶκος , καί εὑρίσκω πᾶς καλέω καί ὁ γυνή ἐν ἔσχατος κίνδυνος παρακαλέω ὁ γονεύς αὐτός καί ὁ ἀνήρ μή ἀθυμέω · λέγω δέ ὅτι Ἰατρός ἄμβαρ - Στος ἀποστέλλω ἐγώ πρός σύ ἵνα παρέχω ἐγώ λόγος , ὅτι οὗτος θεραπεύω οὐ ἀρνέομαι αὐτός . ἀκέω - ἀτιμόω δέ ὁ γονεύς καί ὁ ἀνήρ εἶπον · ἐάν βούλομαι πᾶς ἐγώ ὁ οὐσία λαμβάνω , οὐ ὀκνέω , μός - νοῦς ὁράω ὁ θυγάτηρ ἐγώ ζώννυμι . ὁ δέ τροφός εἶπον ἀνατείνω ὁ χείρ σύ εἰς ὁ οὐρανός καί δίδωμι ἐγώ τοιοῦτος λόγος ὅτι οὐ ἀρνέομαι ὁ ἰά - τρος . 0 δέ προθύμως καί μετά δάκρυ ἀνατείνω ὁ χείρ λέγω ὅτι καί πᾶς ὁ ἐγώ αὐτός πᾶς ὁ χρόνος ὁ ζωή ἐγώ · ποῖος γάρ παρά - μύθιος μέλλω ἔχω οὗτος τελευτή εἰμί γάρ αὐτός μονογενής καί ἀστεῖος ὁ τρόπος εἴπερ ἄλλος γυνή . ἀκούω δέ ὁ τροφός μέγας ὁ φωνή ἐπί πᾶς εἶπον · Λέγος ὁ μέγας ἱερεύς Πορφύριος · Ἰησοῦς Χριστός , ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ζῶ , ἰάομαι σύ · εἰς αὐτός πιστεύω καί ζῶ . εὐθύς δέ ὁ γυνή ὄλλυμι - ξασα μέγας κατάγω ὁ βρέφος ζῶ . πᾶς δέ ὁ ἐκεῖσε εὑρίσκω ἐκπλάσσω κράζω Μέγας ὁ θεός ὁ Χριστιανός , μέγας ὁ ἱερεύς Πορφύριος . ὁ δέ ἑξῆς ὁ γονεύς ὁ γυνή καί ὁ ἀνήρ καί πᾶς ὁ συγγενής καί ὁ γνήσιος πορεύω πρός ὁ μακάριος Πορφύριον προσπίπτω ὁ πούς αὐτός αἰτέω ὁ ἐν Χριστός σφραγίς . ὁ δέ μακάριος σφραγίζω αὐτός καί ποιέω κατηχέω ἀπολύω ἐν εἰρήνη , παρά - ἀγγέλλω αὐτός σχολάζω ὁ ἅγιος ἐκκλησία , καί μετά ὀλίγος χρόνος κατηχέω αὐτός βαπτίζω σύν ὁ γυ - ναικί καί ὁ βρέφος · καλέω δέ ὁ ὄνομα αὐτός πούς - φύριος . εἰμί δέ ὁ φωτίζω διά ὁ πρόφασις ὁ γυνή ὁ ἀριθμός ἑξήκοντα τέσσαρε .