ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.37.1
Ἤδη τεθνήξῃ καὶ οὔπω οὔτε ἁπλοῦς οὔτε ἀτάραχος οὔτε ἀνύποπτος τοῦ βλαβῆναι ἃν ἔξωθεν οὔτε ἵλεως πρὸς πάντας οὔτε τὸ φρονεῖν ἐν μόνῳ τῷ δικαιοπραγεῖν τιθέμενος .
Lemmas: ἤδη θνῄσκω καί οὔπω οὔτε ἁπλόος οὔτε ἀτάραχος οὔτε ἀνύποπτος ὁ βλάπτω ὅς ἔξωθεν οὔτε ἵλαος πρός πᾶς οὔτε ὁ φρονέω ἐν μόνος ὁ δικαιοπραγέω τίθημι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.38.1
Τὰ ἡγεμονικὰ αὐτῶν διάβλεπε καὶ τοὺς φρονίμους , οἷα μὲν φεύγουσιν , οἷα δὲ διώκουσιν .
Lemmas: ὁ ἡγεμονικός αὐτός διαβλέπω καί ὁ φρόνιμος , οἷος μέν φεύγω , οἷος δέ διώκω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.39.1
Ἐν ἀλλοτρίῳ ἡγεμονικῷ κακὸν σὸν οὐχ ὑφίσταται οὐδὲ μὴν ἔν τινι τροπῇ καὶ ἑτεροιώσει τοῦ περιέχοντος . ποῦ οὖν ; ὅπου τὸ περὶ κακῶν ὑπολαμβάνον σοί ἐστι . τοῦτο οὖν μὴ ὑπολαμβανέτω καὶ πάντα εὖ ἔχει . κἂν τὸ ἐγγυτάτω αὐτοῦ , τὸ σωμάτιον , τέμνηται , καίηται , διαπυίσκηται , σήπηται , ὅμως τὸ ὑπολαμβάνον περὶ τούτων μόριον ἡσυχαζέτω · τουτέστι , κρινέτω μήτε κακόν τι εἶναι μήτε ἀγαθόν , ὃ ἐπίσης δύναται κακῷ ἀνδρὶ καὶ ἀγαθῷ συμβαίνειν . ὃ γὰρ καὶ τῷ παρὰ φύσιν καὶ τῷ κατὰ φύσιν βιοῦντι ἐπίσης συμβαίνει , τοῦτο οὔτε κατὰ φύσιν ἐστὶν οὔτε παρὰ φύσιν .
Lemmas: ἐν ἀλλότριος ἡγεμονικός κακός σός οὐ ὑφίστημι οὐδέ μήν ἐν τις τροπή καί ἑτεροίωσις ὁ περιέχω . ποῦ οὖν ; ὅπου ὁ περί κακός ὑπολαμβάνω σύ εἰμί . οὗτος οὖν μή ὑπολαμβάνω καί πᾶς εὖ ἔχω . ἐάν ὁ ἐγγύς αὐτός , ὁ σωμάτιον , τέμνω , καίω , διαπυίσχομαι , σήπω , ὅμως ὁ ὑπολαμβάνω περί οὗτος μόριον ἡσυχάζω · τουτέστι , κρίνω μήτε κακός τις εἰμί μήτε ἀγαθός , ὅς ἐπίσης δύναμαι κακός ἀνήρ καί ἀγαθός συμβαίνω . ὅς γάρ καί ὁ παρά φύσις καί ὁ κατά φύσις βιάζω ἐπίσης συμβαίνω , οὗτος οὔτε κατά φύσις εἰμί οὔτε παρά φύσις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.40.1
Ὡς ἓν ζῷον τὸν κόσμον , μίαν οὐσίαν καὶ ψυχὴν μίαν ἐπέχον , συνεχῶς ἐπινοεῖν καὶ πῶς εἰς αἴσθησιν μίαν τὴν τούτου πάντα ἀναδίδοται καὶ πῶς ὁρμῇ μιᾷ πάντα πράσσει καὶ πῶς πάντα πάντων τῶν γινομένων συναίτια καὶ οἵα τις ἡ σύννησις καὶ συμμήρυσις .
Lemmas: ὡς εἷς ζῷον ὁ κόσμος , εἷς οὐσία καί ψυχή εἷς ἐπέχω , συνεχής ἐπινοέω καί πῶς εἰς αἴσθησις εἷς ὁ οὗτος πᾶς ἀναδίδωμι καί πῶς ὁρμή εἷς πᾶς πράσσω καί πῶς πᾶς πᾶς ὁ γίγνομαι συναίτιος καί οἷος τις ὁ σύννησις καί συμμήρυσις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.41.1
Ψυχάριον εἶ βαστάζον νεκρόν , ὡς Ἐπίκτητος ἔλεγεν .
Lemmas: ψυχάριον εἰμί βαστάζω νεκρός , ὡς Ἐπίκτητος λέγω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.42.1
Οὐδέν ἐστι κακὸν τοῖς ἐν μεταβολῇ γινομένοις , ὡς οὐδὲ ἀγαθὸν τοῖς ἐκ μεταβολῆς ὑφισταμένοις .
Lemmas: οὐδείς εἰμί κακός ὁ ἐν μεταβολή γίγνομαι , ὡς οὐδέ ἀγαθός ὁ ἐκ μεταβολή ὑφίστημι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.43.1
Ποταμός τίς ἐστι τῶν γινομένων καὶ ῥεῦμα βίαιον ὁ αἰών · ἅμα τε γὰρ ὤφθη ἕκαστον , καὶ παρενήνεκται καὶ ἄλλο παραφέρεται , τὸ δὲ ἐνεχθήσεται .
Lemmas: ποταμός τις εἰμί ὁ γίγνομαι καί ῥεῦμα βίαιος ὁ αἰών · ἅμα τε γάρ ὁράω ἕκαστος , καί παραφέρω καί ἄλλος παραφέρω , ὁ δέ ἐνεχθέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.44.1
Πᾶν τὸ συμβαῖνον οὕτως σύνηθες καὶ γνώριμον ὡς τὸ ῥόδον ἐν τῷ ἔαρι καὶ ὀπώρα ἐν τῷ θέρει · τοιοῦτον γὰρ καὶ νόσος καὶ θάνατος καὶ βλασφημία καὶ ἐπιβουλὴ καὶ ὅσα τοὺς μωροὺς εὐφραίνει ἣ λυπεῖ .
Lemmas: πᾶς ὁ συμβαίνω οὕτως συνήθης καί γνώριμος ὡς ὁ ῥόδος ἐν ὁ ἔαρ καί ὀπώρα ἐν ὁ θέρος · τοιοῦτος γάρ καί νόσος καί θάνατος καί βλασφημία καί ἐπιβουλή καί ὅσος ὁ μωρός εὐφραίνω ὅς λυπέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.45.1
Τὰ ἑξῆς ἀεὶ τοῖς προηγησαμένοις οἰκείως ἐπιγίνεται · οὐ γὰρ οἷον καταρίθμησίς τίς ἐστιν ἀπηρτημένως μόνον τὸ κατηναγκασμένον ἔχουσα , ἀλλὰ συνάφεια εὔλογος καὶ ὥσπερ συντέτακται συνηρμοσμένως τὰ ὄντα , οὕτως τὰ γινόμενα οὐ διαδοχὴν ψιλήν , ἀλλὰ θαυμαστήν τινα οἰκειότητα ἐμφαίνει .
Lemmas: ὁ ἑξῆς ἀεί ὁ προηγέομαι οἰκεῖος ἐπιγίγνομαι · οὐ γάρ οἷος καταρίθμησις τις εἰμί ἀπηρτημένως μόνος ὁ καταναγκάζω ἔχω , ἀλλά συνάφεια εὔλογος καί ὥσπερ συντάσσω συνηρμοσμένως ὁ εἰμί , οὕτως ὁ γίγνομαι οὐ διαδοχή ψιλός , ἀλλά θαυμαστός τις οἰκειότης ἐμφαίνω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.46.1
Ἀεὶ τοῦ Ἡρακλειτείου μεμνῆσθαι , ὅτι γῆς θάνατος ὕδωρ γενέσθαι καὶ ὕδατος θάνατος ἀέρα γενέσθαι καὶ ἀέρος πῦρ καὶ ἔμπαλιν . μεμνῆσθαι δὲ καὶ τοῦ ἐπιλανθανομένου , ᾗ ἡ ὁδὸς ἄγει · καὶ ὅτι , ᾧ μάλιστα διηνεκῶς ὁμιλοῦσι , λόγῳ τῷ τὰ ὅλα διοικοῦντι , τούτῳ διαφέρονται · καὶ οἷς καθ’ ἡμέραν ἐγκυροῦσι , ταῦτα αὐτοῖς ξένα φαίνεται · καὶ ὅτι οὐ δεῖ ὥσπερ καθεύδοντας ποιεῖν καὶ λέγειν , καὶ γὰρ καὶ τότε δοκοῦμεν ποιεῖν καὶ λέγειν · καὶ ὅτι οὐ δεῖ ὡς παῖδας τοκεώνων , τουτέστι κατὰ ψιλόν , καθότι παρειλήφαμεν .
Lemmas: ἀεί ὁ Ἡρακλείτειος μιμνῄσκω , ὅτι γῆ θάνατος ὕδωρ γίγνομαι καί ὕδωρ θάνατος ἀήρ γίγνομαι καί ἀήρ πῦρ καί ἔμπαλιν . μιμνῄσκω δέ καί ὁ ἐπιλανθάνομαι , ᾗ ὁ ὁδός ἄγω · καί ὅτι , ὅς μάλα διηνεκής ὁμιλέω , λόγος ὁ ὁ ὅλος διοικέω , οὗτος διαφέρω · καί ὅς κατά ἡμέρα ἐγκυρέω , οὗτος αὐτός ξένος φαίνω · καί ὅτι οὐ δέω ὥσπερ καθεύδω ποιέω καί λέγω , καί γάρ καί τότε δοκέω ποιέω καί λέγω · καί ὅτι οὐ δέω ὡς παῖς τοκεών , τουτέστι κατά ψιλός , καθότι παραλαμβάνω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.47.1
Ὥσπερ εἴ τίς σοι θεῶν εἶπεν , ὅτι αὔριον τεθνήξῃ ἢ πάντως γε εἰς τρίτην , οὐκέτ’ ἂν παρὰ μέγα ἐποιοῦ τὸ εἰς τρίτην μᾶλλον ἢ αὔριον , εἴ γε μὴ ἐσχάτως ἀγεννὴς εἶ · πόσον γάρ ἐστι τὸ μεταξύ ; οὕτως καὶ τὸ εἰς πολλοστὸν ἔτος μᾶλλον ἢ αὔριον μηδὲν μέγα εἶναι νόμιζε .
Lemmas: ὥσπερ εἰ τις σύ θεός λέγω , ὅτι αὔριον θνῄσκω ἤ πάντως γε εἰς τρίτος , οὐκέτι ἄν παρά μέγας ποιέω ὁ εἰς τρίτος μάλα ἤ αὔριον , εἰ γε μή ἔσχατος ἀγεννής εἰμί · πόσος γάρ εἰμί ὁ μεταξύ ; οὕτως καί ὁ εἰς πολλοστός ἔτος μάλα ἤ αὔριον μηδείς μέγας εἰμί νομίζω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.48.1
Ἐννοεῖν συνεχῶς πόσοι μὲν ἰατροὶ ἀποτεθνήκασι , πολλάκις τὰς ὀφρῦς ὑπὲρ τῶν ἀρρώστων συσπάσαντες · πόσοι δὲ μαθηματικοί , ἄλλων θανάτους ὥς τι μέγα προειπόντες · πόσοι δὲ φιλόσοφοι , περὶ θανάτου ἢ ἀθανασίας μυρία διατεινάμενοι · πόσοι δὲ ἀριστεῖς , πολλοὺς ἀποκτείναντες · πόσοι δὲ τύραννοι , ἐξουσίᾳ ψυχῶν μετὰ δεινοῦ φρυάγματος ὡς ἀθάνατοι κεχρημένοι · πόσαι δὲ πόλεις ὅλαι , ἵν’ οὕτως εἴπω , τεθνήκασιν , Ἑλίκη καὶ Πομπήιοι καὶ Ἡρκλᾶνον καὶ ἄλλαι ἀναρίθμητοι .
Lemmas: ἐννοέω συνεχής πόσος μέν ἰατρός ἀποθνῄσκω , πολλάκις ὁ ὀφρύς ὑπέρ ὁ ἄρρωστος συσπάω · πόσος δέ μαθηματικός , ἄλλος θάνατος ὡς τις μέγας προλέγω · πόσος δέ φιλόσοφος , περί θάνατος ἤ ἀθανασία μυρίος διατείνω · πόσος δέ ἀριστεύς , πολύς ἀποκτείνω · πόσος δέ τύραννος , ἐξουσία ψυχή μετά δεινός φρύαγμα ὡς ἀθάνατος χράω · πόσος δέ πόλις ὅλος , ἵνα οὕτως λέγω , θνῄσκω , Ἑλίκη καί Πομπήϊος καί Ἡρκλᾶνος καί ἄλλος ἀναρίθμητος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.48.2
ἔπιθι δὲ καὶ ὅσους οἶδας , ἄλλον ἐπ’ ἄλλῳ · ὁ μὲν τοῦτον κηδεύσας εἶτα ἐξετάθη , ὁ δὲ ἐκεῖνον , πάντα δὲ ἐν βραχεῖ . τὸ γὰρ ὅλον , κατιδεῖν ἀεὶ τὰ ἀνθρώπινα ὡς ἐφήμερα καὶ εὐτελῆ καὶ ἐχθὲς μὲν μυξάριον , αὔριον δὲ τάριχος ἢ τέφρα . τὸ ἀκαριαῖον οὖν τοῦτο τοῦ χρόνου κατὰ φύσιν διελθεῖν καὶ ἵλεων καταλῦσαι , ὡς ἂν εἰ ἐλαία πέπειρος γενομένη ἔπιπτεν , εὐφημοῦσα τὴν ἐνεγκοῦσαν καὶ χάριν εἰδυῖα τῷ φύσαντι δένδρῳ .
Lemmas: ἐπέρχομαι δέ καί ὅσος οἶδα , ἄλλος ἐπί ἄλλος · ὁ μέν οὗτος κηδεύω εἶτα ἐκτείνω , ὁ δέ ἐκεῖνος , πᾶς δέ ἐν βραχύς . ὁ γάρ ὅλος , κατοράω ἀεί ὁ ἀνθρώπινος ὡς ἐφήμερος καί εὐτελής καί χθές μέν μυξάριον , αὔριον δέ τάριχος ἤ τέφρα . ὁ ἀκαριαῖος οὖν οὗτος ὁ χρόνος κατά φύσις διέρχομαι καί ἵλαος καταλύω , ὡς ἄν εἰ ἔλαιον πέπειρος γίγνομαι πίπτω , εὐφημέω ὁ φέρω καί χάρις οἶδα ὁ φύω δένδρον .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.49.1
Ὅμοιον εἶναι τῇ ἄκρᾳ , ᾗ διηνεκῶς τὰ κύματα προσρήσσεται · ἡ δὲ ἕστηκε καὶ περὶ αὐτὴν κοιμίζεται τὰ φλεγμήναντα τοῦ ὕδατος . Ἀτυχὴς ἐγώ , ὅτι τοῦτό μοι συνέβη . οὐμενοῦν ἀλλʼ εὐτυχὴς ἐγώ , ὅτι τούτου μοι συμβεβηκότος ἄλυπος διατελῶ , οὔτε ὑπὸ παρόντος θραυόμενος οὔτε ἐπιὸν φοβούμενος . συμβῆναι μὲν γὰρ τὸ τοιοῦτο παντὶ ἐδύνατο , ἄλυπος δὲ οὐ πᾶς ἐπὶ τούτῳ ἂν διετέλεσε . διὰ τί οὖν ἐκεῖνο μᾶλλον ἀτύχημα ἢ τοῦτο εὐτύχημα ; λέγεις δὲ ὅλως ἀτύχημα ἀνθρώπου , ὃ οὐκ ἔστιν ἀπότευγμα τῆς φύσεως τοῦ ἀνθρώπου ; ἀπότευγμα δὲ τῆς φύσεως τοῦ ἀνθρώπου εἶναι δοκεῖ σοι , ὃ μὴ παρὰ τὸ βούλημα τῆς φύσεως αὐτοῦ ἐστι ; τί οὖν ;
Lemmas: ὅμοιος εἰμί ὁ ἄκρα , ὅς διηνεκής ὁ κῦμα προσρήσσω · ὁ δέ ἵστημι καί περί αὐτός κοιμίζω ὁ φλεγμαίνω ὁ ὕδωρ . ἀτυχής ἐγώ , ὅτι οὗτος ἐγώ συμβαίνω . οὐμενοῦν ἀλλά εὐτυχής ἐγώ , ὅτι οὗτος ἐγώ συμβαίνω ἄλυπος διατελέω , οὔτε ὑπό πάρειμι θραύω οὔτε ἐπέρχομαι φοβέω . συμβαίνω μέν γάρ ὁ τοιοῦτος πᾶς δύναμαι , ἄλυπος δέ οὐ πᾶς ἐπί οὗτος ἄν διατελέω . διά τίς οὖν ἐκεῖνος μάλα ἀτύχημα ἤ οὗτος εὐτύχημα ; λέγω δέ ὅλος ἀτύχημα ἄνθρωπος , ὅς οὐ εἰμί ἀπότευγμα ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος ; ἀπότευγμα δέ ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος εἰμί δοκέω σύ , ὁ μή παρά ὁ βούλημα ὁ φύσις αὐτός εἰμί ; τίς οὖν ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.49.2
τὸ βούλημα μεμάθηκας · μήτι οὖν τὸ συμβεβηκὸς τοῦτο κωλύει σε δίκαιον εἶναι , μεγαλόψυχον , σώφρονα , ἔμφρονα , ἀπρόπτωτον , ἀδιάψευστον , αἰδήμονα , ἐλεύθερον , τἄλλα , ὧν συμπαρόντων ἡ φύσις ἡ τοῦ ἀνθρώπου ἀπέχει τὰ ἴδια ; μέμνησο λοιπὸν ἐπὶ παντὸς τοῦ εἰς λύπην σε προαγομένου τούτῳ χρῆσθαι τῷ δόγματι · οὐχ ὅτι τοῦτο ἀτύχημα , ἀλλὰ τὸ φέρειν αὐτὸ γενναίως εὐτύχημα .
Lemmas: ὁ βούλημα μανθάνω · μήτι οὖν ὁ συμβαίνω οὗτος κωλύω σύ δίκαιος εἰμί , μεγαλόψυχος , σώφρων , ἔμφρων , ἀπρόπτωτος , ἀδιάψευστος , αἰδήμων , ἐλεύθερος , ἄλλος , ὅς συμπάρειμι ὁ φύσις ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀπέχω ὁ ἴδιος ; μιμνῄσκω λοιπός ἐπί πᾶς ὁ εἰς λύπη σύ προάγω οὗτος χράω ὁ δόγμα · οὐ ὅτι οὗτος ἀτύχημα , ἀλλά ὁ φέρω αὐτός γενναῖος εὐτύχημα .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.50.1
Ἰδιωτικὸν μέν , ὅμως δὲ ἀνυστικὸν βοήθημα πρὸς θανάτου καταφρόνησιν ἡ ἀναπόλησις τῶν γλίσχρως ἐνδιατριψάντων τῷ ζῆν . τί οὖν αὐτοῖς πλέον ἢ τοῖς ἀώροις ; πάντως πού ποτε κεῖνται , Καδικιανός , Φάβιος , Ἰουλιανός , Λέπιδος ἢ εἴ τις τοιοῦτος , οἳ πολλοὺς ἐξήνεγκαν , εἶτα ἐξηνέχθησαν · ὅλον , μικρόν ἐστι τὸ διάστημα καὶ τοῦτο δι’ ὅσων καὶ μεθ’ οἵων ἐξαντλούμενον καὶ ἐν οἵῳ σωματίῳ ; μὴ οὖν ὡς πρᾶγμα . βλέπε γὰρ ὀπίσω τὸ ἀχανὲς τοῦ αἰῶνος καὶ τὸ πρόσω ἄλλο ἄπειρον . ἐν δὴ τούτῳ τί διαφέρει ὁ τριήμερος τοῦ τριγερηνίου ;
Lemmas: ἰδιωτικός μέν , ὅμως δέ ἀνυστικός βοήθημα πρός θάνατος καταφρόνησις ὁ ἀναπόλησις ὁ γλίσχρος ἐνδιατρίβω ὁ ζάω . τίς οὖν αὐτός πολύς ἤ ὁ ἄωρος ; πάντως που ποτέ κεῖμαι , Καδικιανός , Φάβιος , Ἰουλιανός , Λέπιδος ἤ εἰ τις τοιοῦτος , ὅς πολύς ἐκφέρω , εἶτα ἐκφέρω · ὅλος , μικρός εἰμί ὁ διάστημα καί οὗτος διά ὅσος καί μετά οἷος ἐξαντλέω καί ἐν οἷος σωμάτιον ; μή οὖν ὡς πρᾶγμα . βλέπω γάρ ὀπίσω ὁ ἀχανής ὁ αἰών καί ὁ πρόσω ἄλλος ἄπειρος . ἐν δή οὗτος τίς διαφέρω ὁ τριήμερος ὁ τριγερήνιος ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 4.51.1
Ἐπὶ τὴν σύντομον ἀεὶ τρέχε · σύντομος δὲ ἡ κατὰ φύσιν , ὥστε κατὰ τὸ ὑγιέστατον πᾶν λέγειν καὶ πράσσειν . ἀπαλλάσσει γὰρ ἡ τοιαύτη πρόθεσις κόπων καὶ στραγγείας καὶ πάσης οἰκονομίας καὶ κομψείας .
Lemmas: ἐπί ὁ σύντομος ἀεί τρέχω · σύντομος δέ ὁ κατά φύσις , ὥστε κατά ὁ ὑγιής πᾶς λέγω καί πράσσω . ἀπαλλάσσω γάρ ὁ τοιοῦτος πρόθεσις κόπος καί στραγγεία καί πᾶς οἰκονομία καί κομψεία .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.1.1
Ὄρθρου , ὅταν δυσόκνως ἐξεγείρῃ , πρόχειρον ἔστω ὅτι ἐπὶ ἀνθρώπου ἔργον ἐγείρομαι · τί οὖν δυσκολαίνω , εἰ πορεύομαι ἐπὶ τὸ ποιεῖν ὧν ἕνεκεν γέγονα καὶ ὧν χάριν προῆγμαι εἰς τὸν κόσμον ; ἢ ἐπὶ τοῦτο κατεσκεύασμαι , ἵνα κατακείμενος ἐν στρωματίοις ἐμαυτὸν θάλπω ; ἀλλὰ τοῦτο ἥδιον . πρὸς τὸ ἥδεσθαι οὖν γέγονας , ὅλως δὲ σὺ πρὸς πεῖσιν ἢ πρὸς ἐνέργειαν ; οὐ βλέπεις τὰ φυτάρια , τὰ στρουθάρια , τοὺς μύρμηκας , τοὺς ἀράχνας , τὰς μελίσσας τὸ ἴδιον ποιούσας , τὸ καθ’ αὑτὰς συγκροτούσας κόσμον ; ἔπειτα σὺ οὐ θέλεις τὰ ἀνθρωπικὰ ποιεῖν ; οὐ τρέχεις ἐπὶ τὸ κατὰ τὴν σὴν φύσιν ;
Lemmas: ὄρθρος , ὅταν δύσοκνος ἐξεγείρω , πρόχειρος εἰμί ὅτι ἐπί ἄνθρωπος ἔργον ἐγείρω · τίς οὖν δυσκολαίνω , εἰ πορεύω ἐπί ὁ ποιέω ὅς ἕνεκα γίγνομαι καί ὅς χάριν πρόειμι εἰς ὁ κόσμος ; ἤ ἐπί οὗτος κατασκευάζω , ἵνα κατάκειμαι ἐν στρωμάτιον ἐμαυτοῦ θάλπω ; ἀλλά οὗτος ἡδύς . πρός ὁ ἥδομαι οὖν γίγνομαι , ὅλος δέ σύ πρός πεῖσις ἤ πρός ἐνέργεια ; οὐ βλέπω ὁ φυτάριον , ὁ στρουθάριον , ὁ μύρμηξ , ὁ ἀράχνης , ὁ μέλισσα ὁ ἴδιος ποιέω , ὁ κατά ἑαυτοῦ συγκροτέω κόσμος ; ἔπειτα σύ οὐ ἐθέλω ὁ ἀνθρωπικός ποιέω ; οὐ τρέχω ἐπί ὁ κατά ὁ σός φύσις ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.1.2
ἀλλὰ δεῖ καὶ ἀναπαύεσθαι . φημὶ κἀγώ · ἔδωκε μέντοι καὶ τούτου μέτρα ἡ φύσις καὶ τοῦ ἐσθίειν καὶ πίνειν καὶ ὅμως σὺ ὑπὲρ τὰ μέτρα , ὑπὲρ τὰ ἀρκοῦντα προχωρεῖς , ἐν δὲ ταῖς πράξεσιν οὐκέτι , ἀλλ’ ἐντὸς τοῦ δυνατοῦ . οὐ γὰρ φιλεῖς σεαυτόν , ἐπεί τοι καὶ τὴν φύσιν ἄν σου καὶ τὸ βούλημα ταύτης ἐφίλεις .
Lemmas: ἀλλά δέω καί ἀναπαύω . φημί ἐγώ · δίδωμι μέντοι καί οὗτος μέτρον ὁ φύσις καί ὁ ἐσθίω καί πίνω καί ὅμως σύ ὑπέρ ὁ μέτρον , ὑπέρ ὁ ἀρκέω προχωρέω , ἐν δέ ὁ πρᾶξις οὐκέτι , ἀλλά ἐντός ὁ δυνατός . οὐ γάρ φιλέω σεαυτοῦ , ἐπεί τοι καί ὁ φύσις ἄν σύ καί ὁ βούλημα οὗτος φιλέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.1.3
ἀλλ’ οἵ γε τὰς τέχνας ἑαυτῶν φιλοῦντες συγκατατήκονται τοῖς κατ’ αὐτὰς ἔργοις ἄλουτοι καὶ ἄσιτοι · σὺ τὴν φύσιν τὴν σαυτοῦ ἔλασσον τιμᾷς ἢ ὁ τορευτὴς τὴν τορευτικὴν ἢ ὁ ὀρχηστὴς τὴν ὀρχηστικὴν ἢ ὁ φιλάργυρος τὸ ἀργύριον ἢ ὁ κενόδοξος τὸ δοξάριον ; καὶ οὗτοι , ὅταν προσπαθῶσιν , οὔτε φαγεῖν οὔτε κοιμηθῆναι θέλουσι μᾶλλον ἢ ταῦτα συναύξειν , πρὸς ἃ διαφέρονται · σοὶ δὲ αἱ κοινωνικαὶ πράξεις εὐτελέστεραι φαίνονται καὶ ἥσσονος σπουδῆς ἄξιαι ;
Lemmas: ἀλλά ὁ γε ὁ τέχνη ἑαυτοῦ φιλέω συγκατατήκω ὁ κατά αὐτός ἔργον ἄλουτος καί ἄσιτος · σύ ὁ φύσις ὁ σεαυτοῦ ἐλαχύς τιμάω ἤ ὁ τορευτής ὁ τορευτικός ἤ ὁ ὀρχηστής ὁ ὀρχηστικός ἤ ὁ φιλάργυρος ὁ ἀργύριον ἤ ὁ κενόδοξος ὁ δοξάριον ; καί οὗτος , ὅταν προσπάω , οὔτε ἐσθίω οὔτε κοιμάω ἐθέλω μάλα ἤ οὗτος συναυξάνω , πρός ὅς διαφέρω · σύ δέ ὁ κοινωνικός πρᾶξις εὐτελής φαίνω καί ἥσσων σπουδή ἄξιος ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.2.1
Ὡς εὔκολον ἀπώσασθαι καὶ ἀπαλεῖψαι πᾶσαν φαντασίαν ὀχληρὰν ἢ ἀνοίκειον καὶ εὐθὺς ἐν πάσῃ γαλήνῃ εἶναι .
Lemmas: ὡς εὔκολος ἀπωθέω καί ἀπαλείφω πᾶς φαντασία ὀχληρός ἤ ἀνοίκειος καί εὐθύς ἐν πᾶς γαλήνη εἰμί .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.3.1
Ἄξιον ἑαυτὸν κρῖνε παντὸς λόγου καὶ ἔργου τοῦ κατὰ φύσιν καὶ μή σε περισπάτω ἡ ἐπακολουθοῦσά τινων μέμψις ἢ λόγος , ἀλλά , εἰ καλὸν πεπρᾶχθαι ἢ εἰρῆσθαι , μὴ σεαυτὸν ἀπαξίου . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ἴδιον ἡγεμονικὸν ἔχουσι καὶ ἰδίᾳ ὁρμῇ χρῶνται · ἃ σὺ μὴ περιβλέπου , ἀλλ’ εὐθεῖαν πέραινε ἀκολουθῶν τῇ φύσει τῇ ἰδίᾳ καὶ τῇ κοινῇ , μία δὲ ἀμφοτέρων τούτων ὁδός .
Lemmas: ἄξιος ἑαυτοῦ κρίνω πᾶς λόγος καί ἔργον ὁ κατά φύσις καί μή σύ περισπάω ὁ ἐπακολουθέω τις μέμψις ἤ λόγος , ἀλλά , εἰ καλός πράσσω ἤ λέγω , μή σεαυτοῦ ἀπαξιόω . ἐκεῖνος μέν γάρ ἴδιος ἡγεμονικός ἔχω καί ἴδιος ὁρμή χράω · ὅς σύ μή περιβλέπω , ἀλλά εὐθύς περαίνω ἀκολουθέω ὁ φύσις ὁ ἴδιος καί ὁ κοινός , εἷς δέ ἀμφότερος οὗτος ὁδός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.4.1
Πορεύομαι διὰ τῶν κατὰ φύσιν , μέχρι πεσὼν ἀναπαύσομαι ἐναποπνεύσας μὲν τούτῳ , ἐξ οὖ καθ’ ἡμέραν ἀναπνέω , πεσὼν δὲ ἐπὶ τούτῳ , ἐξ οὗ καὶ τὸ σπερμάτιον ὁ πατήρ μου συνέλεξε καὶ τὸ αἱμάτιον ἡ μήτηρ καὶ τὸ γαλάκτιον ἡ τροφός · ἐξ οὗ καθ’ ἡμέραν τοσούτοις ἔτεσι βόσκομαι καὶ ἀρδεύομαι · ὃ φέρει με πατοῦντα καὶ εἰς τοσαῦτα ἀποχρώμενον αὐτῷ .
Lemmas: πορεύω διά ὁ κατά φύσις , μέχρι πίπτω ἀναπαύω ἐναποπνέω μέν οὗτος , ἐκ ὅς κατά ἡμέρα ἀναπνέω , πίπτω δέ ἐπί οὗτος , ἐκ ὅς καί ὁ σπερμάτιον ὁ πατήρ ἐγώ συλλέγω καί ὁ αἱμάτιον ὁ μήτηρ καί ὁ γαλάκτιον ὁ τροφός · ἐκ ὅς κατά ἡμέρα τοσοῦτος ἔτος βόσκω καί ἀρδεύω · ὅς φέρω ἐγώ πατέω καί εἰς τοσοῦτος ἀποχράω αὐτός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.5.1
Δριμύτητά σου οὐκ ἔχουσι θαυμάσαι · ἔστω , ἀλλὰ ἕτερα πολλά , ἐφ’ ὧν οὐκ ἔχεις εἰπεῖν · οὐ γὰρ πέφυκα . ἐκεῖνα οὖν παρέχου , ἅπερ ὅλα ἐστὶν ἐπὶ σοί , τὸ ἀκίβδηλον , τὸ σεμνόν , τὸ φερέπονον , τὸ ἀφιλήδονον , τὸ ἀμεμψίμοιρον , τὸ ὀλιγοδεές , τὸ εὐμενές , τὸ ἐλεύθερον , τὸ ἀπέρισσον , τὸ ἀφλύαρον , τὸ μεγαλεῖον . οὐκ αἰσθάνῃ πόσα ἤδη παρέχεσθαι δυνάμενος , ἐφ’ ὧν οὐδεμία ἀφυίας καὶ ἀνεπιτηδειότητος πρόφασις , ὅμως ἔτι κάτω μένεις ἑκών ; ἢ καὶ γογγύζειν καὶ γλισχρεύεσθαι καὶ κολακεύειν καὶ τὸ σωμάτιον καταιτιᾶσθαι καὶ ἀρεσκεύεσθαι καὶ περπερεύεσθαι καὶ τοσαῦτα ῥιπτάζεσθαι τῇ ψυχῇ διὰ τὸ ἀφυῶς κατεσκευάσθαι ἀναγκάζῃ ; οὐ μὰ τοὺς θεούς , ἀλλὰ τούτων μὲν πάλαι ἀπηλλάχθαι ἐδύνασο , μόνον δέ , εἰ ἄρα , ὡς βραδύτερος καὶ δυσπαρακολουθητότερος καταγινώσκεσθαι . καὶ τοῦτο δὲ ἀσκητέον μὴ παρενθυμουμένῳ μηδὲ ἐμφιληδονοῦντι τῇ νωθείᾳ .
Lemmas: δριμύτης σύ οὐ ἔχω θαυμάζω · εἰμί , ἀλλά ἕτερος πολύς , ἐπί ὅς οὐ ἔχω λέγω · οὐ γάρ φύω . ἐκεῖνος οὖν παρέχω , ὅς ὅλος εἰμί ἐπί σύ , ὁ ἀκίβδηλος , ὁ σεμνός , ὁ φερέπονος , ὁ ἀφιλήδονος , ὁ ἀμεμψίμοιρος , ὁ ὀλιγοδεής , ὁ εὐμενής , ὁ ἐλεύθερος , ὁ ἀπερίζω , ὁ ἀφλύαρος , ὁ μεγαλεῖος . οὐ αἰσθάνομαι πόσος ἤδη παρέχω δύναμαι , ἐπί ὅς οὐδείς ἀφυία καί ἀνεπιτηδειότης πρόφασις , ὅμως ἔτι κάτω μένω ἑκών ; ἤ καί γογγύζω καί γλισχρεύομαι καί κολακεύω καί ὁ σωμάτιον καταιτιάομαι καί ἀρεσκεύομαι καί περπερεύομαι καί τοσοῦτος ῥιπτάζω ὁ ψυχή διά ὁ ἀφυής κατασκευάζω ἀναγκάζω ; οὐ μά ὁ θεός , ἀλλά οὗτος μέν πάλαι ἀπαλλάσσω δύναμαι , μόνος δέ , εἰ ἄρα , ὡς βραδύς καί δυσπαρακολούθητος καταγιγνώσκω . καί οὗτος δέ ἀσκέω μή παρενθυμέομαι μηδέ ἐμφιληδέω ὁ νώθεια .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.6.1
Ὁ μέν τίς ἐστιν , ὅταν τι δεξιὸν περί τινα πράξῃ , πρόχειρος καὶ λογίσασθαι αὐτῷ τὴν χάριν . ὁ δὲ πρὸς μὲν τοῦτο οὐ πρόχειρος , ἄλλως μέντοι παρ’ ἑαυτῷ ὡς περὶ χρεώστου διανοεῖται καὶ οἶδεν ὃ πεποίηκεν . ὁ δέ τις τρόπον τινὰ οὐδὲ οἶδεν ὃ πεποίηκεν , ἀλλὰ ὅμοιός ἐστιν ἀμπέλῳ βότρυν ἐνεγκούσῃ καὶ μηδὲν ἄλλο προσεπιζητούσῃ μετὰ τὸ ἅπαξ τὸν ἴδιον καρπὸν ἐνηνοχέναι .
Lemmas: ὁ μέν τις εἰμί , ὅταν τις δεξιός περί τις πράσσω , πρόχειρος καί λογίζομαι αὐτός ὁ χάρις . ὁ δέ πρός μέν οὗτος οὐ πρόχειρος , ἄλλος μέντοι παρά ἑαυτοῦ ὡς περί χρεώστης διανοέω καί οἶδα ὅς ποιέω . ὁ δέ τις τρόπος τις οὐδέ οἶδα ὅς ποιέω , ἀλλά ὅμοιος εἰμί ἄμπελος βότρυς φέρω καί μηδείς ἄλλος προσεπιζητέω μετά ὁ ἅπαξ ὁ ἴδιος καρπός φέρω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.6.2
ἵππος δραμών , κύων ἰχνεύσας , μέλισσα μέλι ποιήσασα , ἄνθρωπος δ’ εὖ ποιήσας οὐκ ἐπιβοᾶται , ἀλλὰ μεταβαίνει ἐφ’ ἕτερον , ὡς ἄμπελος ἐπὶ τὸ πάλιν ἐν τῇ ὥρᾳ τὸν βότρυν ἐνεγκεῖν . ἐν τούτοις οὗν δεῖ εἶναι τοῖς τρόπον τινὰ ἀπαρακολουθήτως αὐτὸ ποιοῦσι . — ναί ἀλλ’ αὐτὸ τοῦτο δεῖ παρακολουθεῖν · ἴδιον γάρ , φησί , τοῦ κοινωνικοῦ τὸ αἰσθάνεσθαι , ὅτι κοινωνικῶς ἐνεργεῖ , καὶ νὴ Δία βούλεσθαι καὶ τὸν κοινωνὸν αἰσθέσθαι.—ἀληθὲς μέν ἐστιν ὃ λέγεις , τὸ δὲ νῦν λεγόμενον παρεκδέχῃ · διὰ τοῦτο ἔσῃ εἶς ἐκείνων ὦν πρότερον ἐπεμνήσθην · καὶ γὰρ ἐκεῖνοι λογικῇ τινι πιθανότητι παράγονται . ἐὰν δὲ θελήσῃς συνεῖναι τί ποτέ ἐστι τὸ λεγόμενον , μὴ φοβοῦ , μὴ παρὰ τοῦτο παραλίπῃς τι ἔργον κοινωνικόν .
Lemmas: ἵππος τρέχω , κύων ἰχνεύω , μέλισσα μέλι ποιέω , ἄνθρωπος δέ εὖ ποιέω οὐ ἐπιβοάω , ἀλλά μεταβαίνω ἐπί ἕτερος , ὡς ἄμπελος ἐπί ὁ πάλιν ἐν ὁ ὥρα ὁ βότρυς φέρω . ἐν οὗτος ἐν δέω εἰμί ὁ τρόπος τις ἀπαρακολούθητος αὐτός ποιέω . — ναί ἀλλά αὐτός οὗτος δέω παρακολουθέω · ἴδιος γάρ , φημί , ὁ κοινωνικός ὁ αἰσθάνομαι , ὅτι κοινωνικός ἐνεργέω , καί νή Ζεύς βούλομαι καί ὁ κοινωνός αἰσθέσθαι.—ἀληθὲς μέν εἰμί ὅς λέγω , ὁ δέ νῦν λέγω παρεκδέχομαι · διά οὗτος εἰμί εἰμί ἐκεῖνος οὖν πρότερος ἐπιμιμνῄσκομαι · καί γάρ ἐκεῖνος λογικός τις πιθανότης παράγω . ἐάν δέ ἐθέλω σύνειμι τίς ποτέ εἰμί ὁ λέγω , μή φοβέω , μή παρά οὗτος παραλείπω τις ἔργον κοινωνικός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.7.1
Εὐχὴ Ἀθηναίων · ὗσον , ὗσον , ὦ φίλε Ζεῦ , κατὰ τῆς ἀρούρας τῆς Ἀθηναίων καὶ τῶν πεδίων . ἤτοι οὐ δεῖ εὔχεσθαι ἢ οὕτως ἁπλῶς καὶ ἐλευθέρως .
Lemmas: εὐχή Ἀθηναῖος · ὕω , ὕω , ὦ φίλος Ζεύς , κατά ὁ ἄρουρα ὁ Ἀθηναῖος καί ὁ πεδίον . ἤτοι οὐ δέω εὔχομαι ἤ οὕτως ἁπλῶς καί ἐλεύθερος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.8.1
Ὁποῖόν τί ἐστι τὸ λεγόμενον , ὅτι · συνέταξεν ὁ Ἀσκληπιὸς τούτῳ ἱππασίαν ἢ ψυχρολουσίαν ἢ ἀνυποδησίαν , τοιοῦτόν ἐστι καὶ τό · συνέταξε τούτῳ ἡ τῶν ὅλων φύσις νόσον ἢ πήρωσιν ἢ ἀποβολὴν ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων . καὶ γὰρ ἐκεῖ τὸ συνέταξε τοιοῦτόν τι σημαίνει · ἔταξε τούτῳ τοῦτο ὡς κατάλληλον πρὸς ὑγίειαν , καὶ ἐνταῦθα τὸ συμβαῖνον ἑκάστῳ τέτακταί πως αὐτῷ ὡς κατάλληλον πρὸς τὴν εἱμαρμένην .
Lemmas: ὁποῖος τις εἰμί ὁ λέγω , ὅτι · συντάσσω ὁ Ἀσκληπιός οὗτος ἱππασία ἤ ψυχρολουσία ἤ ἀνυποδησία , τοιοῦτος εἰμί καί ὁ · συντάσσω οὗτος ὁ ὁ ὅλος φύσις νόσος ἤ πήρωσις ἤ ἀποβολή ἤ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος . καί γάρ ἐκεῖ ὁ συντάσσω τοιοῦτος τις σημαίνω · τάσσω οὗτος οὗτος ὡς κατάλληλος πρός ὑγίεια , καί ἐνταῦθα ὁ συμβαίνω ἕκαστος τάσσω πως αὐτός ὡς κατάλληλος πρός ὁ μείρομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.8.2
οὕτως γὰρ καὶ συμβαίνειν αὐτὰ ἡμῖν λέγομεν ὡς καὶ τοὺς τετραγώνους λίθους ἐν τοῖς τείχεσιν ἤ ἐν ταῖς πυραμίσι συμβαίνειν οἱ τεχνῖται λέγουσι , συναρμόζοντας ἀλλήλοις τῇ ποιᾷ συνθέσει . ὅλως γὰρ ἁρμονία ἐστὶ μία καὶ ὥσπερ ἐκ πάντων τῶν σωμάτων ὁ κόσμος τοιοῦτον σῶμα συμπληροῦται , οὕτως ἐκ πάντων τῶν αἰτίων ἡ εἱμαρμένη τοιαύτη αἰτία συμπληροῦται .
Lemmas: οὕτως γάρ καί συμβαίνω αὐτός ἐγώ λέγω ὡς καί ὁ τετράγωνος λίθος ἐν ὁ τεῖχος ἤ ἐν ὁ πυραμίς συμβαίνω ὁ τεχνίτης λέγω , συναρμόζω ἀλλήλων ὁ ποιός σύνθεσις . ὅλος γάρ ἁρμονία εἰμί εἷς καί ὥσπερ ἐκ πᾶς ὁ σῶμα ὁ κόσμος τοιοῦτος σῶμα συμπληρόω , οὕτως ἐκ πᾶς ὁ αἴτιος ὁ μείρομαι τοιοῦτος αἰτία συμπληρόω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.8.3
νοοῦσι δὲ ὃ λέγω καὶ οἱ τέλεον ἰδιῶται · φασὶ γάρ · τοῦτο ἔφερεν αὐτῷ . οὐκοῦν τοῦτο τούτῳ ἐφέρετο καὶ τοῦτο τούτῳ συνετάττετο · δεχώμεθα οὖν αὐτὰ ὡς ἐκεῖνα ἃ ὁ Ἀσκληπιὸς συντάττει . πολλὰ γοῦν καὶ ἐν ἐκείνοις ἐστὶ τραχέα , ἀλλὰ ἀσπαζόμεθα τῇ ἐλπίδι τῆς ὑγιείας .
Lemmas: νοέω δέ ὅς λέγω καί ὁ τέλειος ἰδιώτης · φημί γάρ · οὗτος φέρω αὐτός . οὐκοῦν οὗτος οὗτος φέρω καί οὗτος οὗτος συντάσσω · δέχομαι οὖν αὐτός ὡς ἐκεῖνος ὅς ὁ Ἀσκληπιός συντάσσω . πολύς γοῦν καί ἐν ἐκεῖνος εἰμί τραχύς , ἀλλά ἀσπάζομαι ὁ ἐλπίς ὁ ὑγίεια .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.8.4
τοιοῦτόν τί σοι δοκείτω ἄνυσις καὶ συντέλεια τῶν τῇ κοινῇ φύσει δοκούντων , οἷον ἡ σὴ ὑγίεια , καὶ οὕτως ἀσπάζου πᾶν τὸ γινόμενον , κἂν ἀπηνέστερον δοκῇ , διὰ τὸ ἐκεῖ σε ἄγειν , ἐπὶ τὴν τοῦ κόσμου ὑγίειαν καὶ τὴν τοῦ Διὸς εὐοδίαν καὶ εὐπραγίαν . οὐ γὰρ ἂν τοῦτό τινι ἔφερεν , εἰ μὴ τῷ ὅλῳ συνέφερεν · οὐδὲ γὰρ ἡ τυχοῦσα φύσις φέρει τι , ὃ μὴ τῷ διοικουμένῳ ὑπ’ αὐτῆς κατάλληλόν ἐστιν .
Lemmas: τοιοῦτος τίς σύ δοκέω ἄνυσις καί συντέλεια ὁ ὁ κοινός φύσις δοκέω , οἷος ὁ σός ὑγίεια , καί οὕτως ἀσπάζομαι πᾶς ὁ γίγνομαι , ἐάν ἀπηνής δοκέω , διά ὁ ἐκεῖ σύ ἄγω , ἐπί ὁ ὁ κόσμος ὑγίεια καί ὁ ὁ Ζεύς εὐοδία καί εὐπραγία . οὐ γάρ ἄν οὗτος τις φέρω , εἰ μή ὁ ὅλος συμφέρω · οὐδέ γάρ ὁ τυγχάνω φύσις φέρω τις , ὅς μή ὁ διοικέω ὑπό αὐτός κατάλληλος εἰμί .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.8.5
οὐκοῦν κατὰ δύο λόγους στέργειν χρὴ τὸ συμβαῖνόν σοι · καθ’ ἕνα μέν , ὅτι σοὶ ἐγίνετο καὶ σοὶ συνετάττετο καὶ πρὸς σέ πως εἶχεν , ἄνωθεν ἐκ τῶν πρεσβυτάτων αἰτίων συγκλωθόμενον · καθ’ ἕτερον δέ , ὅτι τῷ τὸ ὅλον διοικοῦντι τῆς εὐοδίας καὶ τῆς συντελείας καὶ νὴ Δία τῆς συμμονῆς αὐτῆς καὶ τὸ ἰδίᾳ εἰς ἕκαστον ἧκον αἴτιόν ἐστι . πηροῦται γὰρ τὸ ὁλόκληρον , ἐὰν καὶ ὁτιοῦν διακόψῃς τῆς συναφείας καὶ συνεχείας ὥσπερ τῶν μορίων , οὕτω δὴ καὶ τῶν αἰτίων · διακόπτεις δέ , ὅσον ἐπὶ σοί , ὅταν δυσαρεστῇς , καὶ τρόπον τινὰ ἀναιρεῖς .
Lemmas: οὐκοῦν κατά δύο λόγος στέργω χρή ὁ συμβαίνω σύ · κατά εἷς μέν , ὅτι σύ γίγνομαι καί σύ συντάσσω καί πρός σύ πως ἔχω , ἄνωθεν ἐκ ὁ πρέσβυς αἴτιος συγκλώθω · κατά ἕτερος δέ , ὅτι ὁ ὁ ὅλος διοικέω ὁ εὐοδία καί ὁ συντέλεια καί νή Ζεύς ὁ συμμονή αὐτός καί ὁ ἴδιος εἰς ἕκαστος ἥκω αἴτιος εἰμί . πηρόω γάρ ὁ ὁλόκληρος , ἐάν καί ὁστισοῦν διακόπτω ὁ συνάφεια καί συνέχεια ὥσπερ ὁ μόριον , οὕτως δή καί ὁ αἴτιος · διακόπτω δέ , ὅσος ἐπί σύ , ὅταν δυσαρεστέω , καί τρόπος τις ἀναιρέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.9.1
Μὴ σικχαίνειν μηδὲ ἀπαυδᾶν μηδὲ ἀποδυσπετεῖν , εἰ μὴ καταπυκνοῦταί σοι τὸ ἀπὸ δογμάτων ὀρθῶν ἕκαστα πράσσειν , ἀλλὰ ἐκκρουσθέντα πάλιν ἐπανιέναι καὶ ἀσμενίζειν , εἰ τὰ πλείω ἀνθρωπικώτερα , καὶ φιλεῖν τοῦτο , ἐφ̓ ὃ ἐπανέρχῃ , καὶ μὴ ὡς πρὸς παιδαγωγὸν τὴν φιλοσοφίαν ἐπανιέναι , ἀλλ’ ὡς οἱ ὀφθαλμιῶντες πρὸς τὸ σπογγάριον καὶ τὸ ᾠόν , ὡς ἄλλος πρὸς κατάπλασμα , ὡς πρὸς καταιόνησιν . οὕτως γὰρ οὐδὲν ἐπιδείξῃ τὸ πειθαρχεῖν τῷ λόγῳ , ἀλλὰ προσαναπαύσῃ αὐτῷ . μέμνησο δὲ ὅτι φιλοσοφία μόνα θέλει ἃ ἡ φύσις σου θέλει · σὺ δὲ ἄλλο ἤθελες οὐ κατὰ φύσιν . τί γὰρ τούτων προσηνέστερον ; ἡ γὰρ ἡδονὴ οὐχὶ διὰ τοῦτο σφάλλει ; ἀλλὰ θέασαι , εἰ προσηνέστερον μεγαλοψυχία , ἐλευθερία , ἁπλότης , εὐγνωμοσύνη , ὁσιότης , αὐτῆς γὰρ φρονήσεως τί προσηνέστερον , ὅταν τὸ ἄπταιστον καὶ εὔρουν ἐν πᾶσι τῆς παρακολουθητικῆς καὶ ἐπιστημονικῆς δυνάμεως ἐνθυμηθῇς ;
Lemmas: μή σικχαίνω μηδέ ἀπαυδάζομαι μηδέ ἀποδυσπετέω , εἰ μή καταπυκνόω σύ ὁ ἀπό δόγμα ὀρθός ἕκαστος πράσσω , ἀλλά ἐκκρούω πάλιν ἐπανέρχομαι καί ἀσμενίζω , εἰ ὁ πολύς ἀνθρωπικός , καί φιλέω οὗτος , ἐπί ὅς ἐπανέρχομαι , καί μή ὡς πρός παιδαγωγός ὁ φιλοσοφία ἐπανέρχομαι , ἀλλά ὡς ὁ ὀφθαλμιάω πρός ὁ σπογγάριον καί ὁ ᾠόν , ὡς ἄλλος πρός κατάπλασμα , ὡς πρός καταιόνησις . οὕτως γάρ οὐδείς ἐπιδείκνυμι ὁ πειθαρχέω ὁ λόγος , ἀλλά προσαναπαύω αὐτός . μιμνῄσκω δέ ὅτι φιλοσοφία μόνος ἐθέλω ὅς ὁ φύσις σύ ἐθέλω · σύ δέ ἄλλος ἐθέλω οὐ κατά φύσις . τίς γάρ οὗτος προσηνής ; ὁ γάρ ἡδονή οὐ διά οὗτος σφάλλω ; ἀλλά θεάομαι , εἰ προσηνής μεγαλοψυχία , ἐλευθερία , ἁπλότης , εὐγνωμοσύνη , ὁσιότης , αὐτός γάρ φρόνησις τίς προσηνής , ὅταν ὁ ἄπταιστος καί ἐύρρους ἐν πᾶς ὁ παρακολουθητικός καί ἐπιστημονικός δύναμις ἐνθυμέομαι ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.10.1
Τὰ μὲν πράγματα ἐν τοιαύτῃ τρόπον τινὰ ἐγκαλύψει ἐστίν , ὥστε φιλοσόφοις οὐκ ὀλίγοις οὐδὲ τοῖς τυχοῦσιν ἔδοξε παντάπασιν ἀκατάληπτα εἶναι , πλὴν αὐτοῖς γε τοῖς Στωικοῖς δυσκατάληπτα δοκεῖ · καὶ πᾶσα ἡ ἡμετέρα συγκατάθεσις μεταπτώτη · ποῦ γὰρ ὁ ἀμετάπτωτος ; μέτιθι τοίνυν ἐπ’ αὐτὰ τὰ ὑποκείμενα ὡς ὀλιγοχρόνια καὶ εὐτελῆ καὶ δυνάμενα ἐν κτήσει κιναίδου ἢ πόρνης ἢ λῃστοῦ εἶναι . μετὰ τοῦτο ἔπιθι ἐπὶ τὰ τῶν συμβιούντων ἤθη , ὧν μόλις ἐστὶ καὶ τοῦ χαριεστάτου ἀνασχέσθαι , ἵνα μὴ λέγω , ὅτι καὶ ἑαυτόν τις μόγις ὑπομένει .
Lemmas: ὁ μέν πρᾶγμα ἐν τοιοῦτος τρόπος τις ἐγκάλυψις εἰμί , ὥστε φιλόσοφος οὐ ὀλίγος οὐδέ ὁ τυγχάνω δοκέω παντάπασι ἀκατάληπτος εἰμί , πλήν αὐτός γε ὁ Στωϊκός δυσκατάληπτος δοκέω · καί πᾶς ὁ ἡμέτερος συγκατάθεσις μετάπτωτος · ποῦ γάρ ὁ ἀμετάπτωτος ; μετέρχομαι τοίνυν ἐπί αὐτός ὁ ὑπόκειμαι ὡς ὀλιγοχρόνιος καί εὐτελής καί δύναμαι ἐν κτῆσις κίναιδος ἤ πόρνη ἤ λῃστής εἰμί . μετά οὗτος ἐπέρχομαι ἐπί ὁ ὁ συμβιόω ἦθος , ὅς μόλις εἰμί καί ὁ χαρίεις ἀνέχω , ἵνα μή λέγω , ὅτι καί ἑαυτοῦ τις μόγις ὑπομένω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.10.2
ἐν τοιούτῳ οὖν ζόφῳ καὶ ῥύπῳ καὶ τοσαύτῃ ῥύσει τῆς τε οὐσίας καὶ τοῦ χρόνου καὶ τῆς κινήσεως καὶ τῶν κινουμένων τί ποτέ ἐστι τὸ ἐκτιμηθῆναι ἢ τὸ ὅλως σπουδασθῆναι δυνάμενον , οὐδ’ ἐπινοῶ . τοὐναντίον γὰρ δεῖ παραμυθούμενον ἑαυτὸν περιμένειν τὴν φυσικὴν λύσιν καὶ μὴ ἀσχάλλειν τῇ διατριβῇ , ἀλλὰ τούτοις μόνοις προσαναπαύεσθαι · ἑνὶ μὲν τῷ , ὅτι οὐδὲν συμβήσεταί μοι ὃ οὐχὶ κατὰ τὴν τῶν ὅλων φύσιν ἐστίν · ἑτέρῳ δέ , ὅτι ἔξεστί μοι μηδὲν πράσσειν παρὰ τὸν ἐμὸν θεὸν καὶ δαίμονα · οὐδεὶς γὰρ ὁ ἀναγκάσων τοῦτον παραβῆναι .
Lemmas: ἐν τοιοῦτος οὖν ζόφος καί ῥύπος καί τοσοῦτος ῥύσις ὁ τε οὐσία καί ὁ χρόνος καί ὁ κίνησις καί ὁ κινέω τίς ποτέ εἰμί ὁ ἐκτιμάω ἤ ὁ ὅλος σπουδάζω δύναμαι , οὐδέ ἐπινοέω . ἐναντίος γάρ δέω παραμυθέομαι ἑαυτοῦ περιμένω ὁ φυσικός λύσις καί μή ἀσχάλλω ὁ διατριβή , ἀλλά οὗτος μόνος προσαναπαύω · εἷς μέν ὁ , ὅτι οὐδείς συμβαίνω ἐγώ ὅς οὐ κατά ὁ ὁ ὅλος φύσις εἰμί · ἕτερος δέ , ὅτι ἔξεστι ἐγώ μηδείς πράσσω παρά ὁ ἐμός θεός καί δαίμων · οὐδείς γάρ ὁ ἀναγκάζω οὗτος παραβαίνω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.11.1
Πρὸς τί ποτε ἄρα νῦν χρῶμαι τῇ ἐμαυτοῦ ψυχῇ ; παρ’ ἕκαστα τοῦτο ἐπανερωτᾶν ἑαυτὸν καὶ ἐξετάζειν τί μοί ἐστι νῦν ἐν τούτῳ τῷ μορίῳ , ὃ δὴ ἡγεμονικὸν καλοῦσι , καὶ τίνος ἄρα νῦν ἔχω ψυχήν ; μήτι παιδίου ; μήτι μειρακίου ; μήτι γυναικαρίου ; μήτι τυράννου ; μήτι κτήνους ; μήτι θηρίου ;
Lemmas: πρός τίς ποτέ ἄρα νῦν χράω ὁ ἐμαυτοῦ ψυχή ; παρά ἕκαστος οὗτος ἐπανερωτάω ἑαυτοῦ καί ἐξετάζω τίς ἐγώ εἰμί νῦν ἐν οὗτος ὁ μόριον , ὅς δή ἡγεμονικός καλέω , καί τίς ἄρα νῦν ἔχω ψυχή ; μήτι παιδίον ; μήτι μειράκιον ; μήτι γυναικάριον ; μήτι τύραννος ; μήτι κτῆνος ; μήτι θηρίον ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.12.1
Ὁποῖά τινά ἐστι τὰ τοῖς πολλοῖς δοκοῦντα ἀγαθά , κἂν ἐντεῦθεν λάβοις . εἰ γάρ τις ἐπινοήσειεν ὑπάρχοντά τινα ὡς ἀληθῶς ἀγαθά , οἷον φρόνησιν , σωφροσύνην , δικαιοσύνην , ἀνδρείαν , οὐκ ἂν ταῦτα προεπινοήσας ἐπακοῦσαι δυνηθείη τό · ʽὑπὸ τῶν ἀγαθῶνʼ , οὐ γὰρ ἐφαρμόσει . τὰ δέ γε τοῖς πολλοῖς φαινόμενα ἀγαθὰ προεπινοήσας τις ἐπακούσεται καὶ ῥᾳδίως δέξεται ὡς οἰκείως ἐπιλεγόμενον τὸ ὑπὸ τοῦ κωμικοῦ εἰρημένον . οὕτως καὶ οἱ πολλοὶ φαντάζονται τὴν διαφοράν · οὐ γὰρ ἂν τοῦτο μὲν προσέκοπτε καὶ ἀπηξιοῦτο , τὸ δὲ ἐπὶ τοῦ πλούτου καὶ τῶν πρὸς τρυφὴν ἢ δόξαν εὐκληρημάτων παρεδεχόμεθα ὡς ἱκνουμένως καὶ ἀστείως εἰρημένον . πρόιθι οὖν καὶ ἐρώτα , εἰ τιμητέον καὶ ἀγαθὰ ὑποληπτέον τὰ τοιαῦτα , ὧν προεπινοηθέντων οἰκείως ἂν ἐπιφέροιτο τὸ τὸν κεκτημένον αὐτὰ ὑπὸ τῆς εὐπορίας ʽοὐκ ἔχειν ὅποι χέσῃʼ .
Lemmas: ὁποῖος τις εἰμί ὁ ὁ πολύς δοκέω ἀγαθός , ἄν ἐντεῦθεν λαμβάνω . εἰ γάρ τις ἐπινοέω ὑπάρχω τις ὡς ἀληθής ἀγαθός , οἷος φρόνησις , σωφροσύνη , δικαιοσύνη , ἀνδρεία , οὐ ἄν οὗτος προεπινοέω ἐπακούω δύναμαι ὁ · ὕπος ὁ Ἀγάθων , οὐ γάρ ἐφαρμόζω . ὁ δέ γε ὁ πολύς φαίνω ἀγαθός προεπινοέω τις ἐπακούω καί ῥᾴδιος δέχομαι ὡς οἰκεῖος ἐπιλέγω ὁ ὑπό ὁ κωμικός λέγω . οὕτως καί ὁ πολύς φαντάζω ὁ διαφορά · οὐ γάρ ἄν οὗτος μέν προσκόπτω καί ἀπαξιόω , ὁ δέ ἐπί ὁ πλοῦτος καί ὁ πρός τρυφή ἤ δόξα εὐκλήρημα παραδέχομαι ὡς ἱκνέομαι καί ἀστεῖος λέγω . πρόειμι οὖν καί ἐρωτάω , εἰ τιμάω καί ἀγαθός ὑπολαμβάνω ὁ τοιοῦτος , ὅς προεπινοέω οἰκεῖος ἄν ἐπιφέρω ὁ ὁ κτάομαι αὐτός ὑπό ὁ εὐπορία οὐ ἔχω ὅποι ἔχω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.13.1
Ἐξ αἰτιώδους καὶ ὑλικοῦ συνέστηκα , οὐδέτερον δὲ τούτων εἰς τὸ μὴ ὂν φθαρήσεται , ὥσπερ οὐδὲ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ὑπέστη . οὐκοῦν καταταχθήσεται πᾶν μέρος ἐμὸν κατὰ μεταβολὴν εἰς μέρος τι τοῦ κόσμου καὶ πάλιν ἐκεῖνο εἰς ἕτερον μέρος τι τοῦ κόσμου μεταβαλεῖ καὶ ἤδη εἰς ἄπειρον . κατὰ τοιαύτην δὲ μεταβολὴν κἀγὼ ὑπέστην καὶ οἱ ἐμὲ γεννήσαντες καὶ ἐπανιόντι εἰς ἄλλο ἄπειρον . οὐδὲν γὰρ κωλύει οὕτως φάναι , κἂν κατὰ περιόδους πεπερασμένας ὁ κόσμος διοικῆται .
Lemmas: ἐκ αἰτιώδης καί ὑλικός συνίστημι , οὐδέτερος δέ οὗτος εἰς ὁ μή εἰμί φθείρω , ὥσπερ οὐδέ ἐκ ὁ μή εἰμί ὑφίστημι . οὐκοῦν κατατάσσω πᾶς μέρος ἐμός κατά μεταβολή εἰς μέρος τις ὁ κόσμος καί πάλιν ἐκεῖνος εἰς ἕτερος μέρος τις ὁ κόσμος μεταβάλλω καί ἤδη εἰς ἄπειρος . κατά τοιοῦτος δέ μεταβολή ἐγώ ὑφίστημι καί ὁ ἐγώ γεννάω καί ἐπάνειμι εἰς ἄλλος ἄπειρος . οὐδείς γάρ κωλύω οὕτως φημί , ἐάν κατά περίοδος περαίνω ὁ κόσμος διοικέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.14.1
Ὁ λόγος καὶ ἡ λογικὴ τέχνη δυνάμεις εἰσὶν ἑαυταῖς ἀρκούμεναι καὶ τοῖς καθ’ ἑαυτὰς ἔργοις . ὁρμῶνται μὲν οὖν ἀπὸ τῆς οἰκείας ἀρχῆς , ὁδεύουσι δὲ εἰς τὸ προκείμενον τέλος , καθὸ κατορθώσεις αἱ τοιαῦται πράξεις ὀνομάζονται τὴν ὀρθότητα τῆς ὁδοῦ σημαίνουσαι .
Lemmas: ὁ λόγος καί ὁ λογικός τέχνη δύναμις εἰμί ἑαυτοῦ ἀρκέω καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἔργον . ὁρμάω μέν οὖν ἀπό ὁ οἰκεῖος ἀρχή , ὁδεύω δέ εἰς ὁ πρόκειμαι τέλος , καθό κατόρθωσις ὁ τοιοῦτος πρᾶξις ὀνομάζω ὁ ὀρθότης ὁ ὁδός σημαίνω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.15.1
Οὐδὲν τούτων ῥητέον ἀνθρώπου , ἃ ἀνθρώπῳ , καθὸ ἄνθρωπός ἐστιν , οὐκ ἐπιβάλλει . οὐκ ἔστιν ἀπαιτήματα ἀνθρώπου οὐδὲ ἐπαγγέλλεται αὐτὰ ἡ τοῦ ἀνθρώπου φύσις οὐδὲ τελειότητές εἰσι τῆς τοῦ ἀνθρώπου φύσεως . οὐ τοίνυν οὐδὲ τὸ τέλος ἐν αὐτοῖς ἐστι τῷ ἀνθρώπῳ κείμενον οὐδέ γε τὸ συμπληρωτικὸν τοῦ τέλους , τὸ ἀγαθόν . ἐπεὶ εἴ τι τούτων ἦν ἐπιβάλλον τῷ ἀνθρώπῳ , οὐκ ἂν τὸ ὑπερφρονεῖν αὐτῶν καὶ κατεξανίστασθαι ἐπιβάλλον ἦν οὐδὲ ἐπαινετὸς ἦν ὁ ἀπροσδεῆ τούτων ἑαυτὸν παρεχόμενος , οὐδ’ ἂν ὁ ἐλαττωτικὸς ἑαυτοῦ ἔν τινι τούτων ἀγαθὸς ἦν , εἴπερ ταῦτα ἀγαθὰ ἦν . νῦν δ᾽ , ὅσῳπερ πλείω τις ἀφαιρῶν ἑαυτοῦ τούτων ἢ τοιούτων ἑτέρων ἢ καὶ ἀφαιρούμενός τι τούτων ἀνέχηται , τοσῷδε μᾶλλον ἀγαθός ἐστιν .
Lemmas: οὐδείς οὗτος λέγω ἄνθρωπος , ὅς ἄνθρωπος , καθό ἄνθρωπος εἰμί , οὐ ἐπιβάλλω . οὐ εἰμί ἀπαίτημα ἄνθρωπος οὐδέ ἐπαγγέλλω αὐτός ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις οὐδέ τελειότης εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις . οὐ τοίνυν οὐδέ ὁ τέλος ἐν αὐτός εἰμί ὁ ἄνθρωπος κεῖμαι οὐδέ γε ὁ συμπληρωτικός ὁ τέλος , ὁ ἀγαθός . ἐπεί εἰ τις οὗτος εἰμί ἐπιβάλλω ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἄν ὁ ὑπερφρονέω αὐτός καί κατεξανίσταμαι ἐπιβάλλω εἰμί οὐδέ ἐπαινετός εἰμί ὁ ἀπροσδεής οὗτος ἑαυτοῦ παρέχω , οὐδέ ἄν ὁ ἐλαττωτικός ἑαυτοῦ ἐν τις οὗτος ἀγαθός εἰμί , εἴπερ οὗτος ἀγαθός εἰμί . νῦν δέ , ὅσος πολύς τις ἀφαιρέω ἑαυτοῦ οὗτος ἤ τοιοῦτος ἕτερος ἤ καί ἀφαιρέω τις οὗτος ἀνέχω , τοσόσδε μάλα ἀγαθός εἰμί .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.16.1
Οἷα ἂν πολλάκις φαντασθῇς , τοιαύτη σοι ἔσται ἡ διάνοια · βάπτεται γὰρ ὑπὸ τῶν φαντασιῶν ἡ ψυχή . βάπτε οὐν αὐτὴν τῇ συνεχείᾳ τῶν τοιούτων φαντασιῶν · οἷον , ὅτι ὅπου ζῆν ἐστιν , ἐκεῖ καὶ εὖ ζῆν · ἐν αὐλῇ δὲ ζῆν ἐστιν · ἔστιν ἄρα καὶ εὖ ζῆν ἐν αὐλῇ . καὶ πάλιν , ὅτι οὗπερ ἕνεκεν ἕκαστον κατεσκεύασται , πρὸς τοῦτο φέρεται · πρὸς ὃ φέρεται δέ , ἐν τούτῳ τὸ τέλος αὐτοῦ · ὅπου δὲ τὸ τέλος , ἐκεῖ καὶ τὸ συμφέρον καὶ τὸ ἀγαθὸν ἑκάστου · τὸ ἄρα ἀγαθὸν τοῦ λογικοῦ ζῴου κοινωνία . ὅτι γὰρ πρὸς κοινωνίαν γεγόναμεν , πάλαι δέδεικται · ἢ οὐκ ἦν ἐναργὲς ὅτι τὰ χείρω τῶν κρειττόνων ἕνεκεν , τὰ δὲ κρείττω ἀλλήλων ; κρείττω δὲ τῶν μὲν ἀψύχων τὰ ἔμψυχα , τῶν δὲ ἐμψύχων τὰ λογικά .
Lemmas: οἷος ἄν πολλάκις φαντάζω , τοιοῦτος σύ εἰμί ὁ διάνοια · βάπτω γάρ ὑπό ὁ φαντασία ὁ ψυχή . βάπτω οὖν αὐτός ὁ συνέχεια ὁ τοιοῦτος φαντασία · οἷος , ὅτι ὅπου ζάω εἰμί , ἐκεῖ καί εὖ ζάω · ἐν αὐλή δέ ζάω εἰμί · εἰμί ἄρα καί εὖ ζάω ἐν αὐλή . καί πάλιν , ὅτι ὅς ἕνεκα ἕκαστος κατασκευάζω , πρός οὗτος φέρω · πρός ὅς φέρω δέ , ἐν οὗτος ὁ τέλος αὐτός · ὅπου δέ ὁ τέλος , ἐκεῖ καί ὁ συμφέρω καί ὁ ἀγαθός ἕκαστος · ὁ ἄρα ἀγαθός ὁ λογικός ζῷον κοινωνία . ὅτι γάρ πρός κοινωνία γίγνομαι , πάλαι δείκνυμι · ἤ οὐ εἰμί ἐναργής ὅτι ὁ κακός ὁ κρατύς ἕνεκα , ὁ δέ κρατύς ἀλλήλων ; κρατύς δέ ὁ μέν ἄψυχος ὁ ἔμψυχος , ὁ δέ ἔμψυχος ὁ λογικός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.17.1
Τὸ τὰ ἀδύνατα διώκειν μανικόν · ἀδύνατον δὲ τὸ τοὺς φαύλους μὴ τοιαῦτά τινα ποιεῖν .
Lemmas: ὁ ὁ ἀδύνατος διώκω μανικός · ἀδύνατος δέ ὁ ὁ φαῦλος μή τοιοῦτος τις ποιέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.18.1
Οὐδὲν οὐδενὶ συμβαίνει ὃ οὐχὶ πέφυκε φέρειν . ἄλλῳ τὰ αὐτὰ συμβαίνει καὶ ἤτοι ἀγνοῶν ὅτι συμβέβηκεν , ἢ ἐπιδεικνύμενος μεγαλοφροσύνην , εὐσταθεῖ καὶ ἀκάκωτος μένει . δεινὸν οὖν ἄγνοιαν καὶ ἀρέσκειαν ἰσχυροτέρας εἶναι φρονήσεως .
Lemmas: οὐδείς οὐδείς συμβαίνω ὅς οὐ φύω φέρω . ἄλλος ὁ αὐτός συμβαίνω καί ἤτοι ἀγνοέω ὅτι συμβαίνω , ἤ ἐπιδείκνυμι μεγαλοφροσύνη , εὐσταθέω καί ἀκάκωτος μένω . δεινός οὖν ἄγνοια καί ἀρέσκεια ἰσχυρός εἰμί φρόνησις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.19.1
Τὰ πράγματα αὐτὰ οὐδ’ ὁπωστιοῦν ψυχῆς ἅπτεται οὐδὲ ἔχει εἴσοδον πρὸς ψυχὴν οὐδὲ τρέψαι οὐδὲ κινῆσαι ψυχὴν δύναται , τρέπει δὲ καὶ κινεῖ αὐτὴ ἑαυτὴν μόνη καὶ οἵων ἂν κριμάτων καταξιώσῃ ἑαυτήν , τοιαῦτα ἑαυτῇ ποιεῖ τὰ προσυφεστῶτα .
Lemmas: ὁ πρᾶγμα αὐτός οὐδέ ὁπωσοῦν ψυχή ἅπτω οὐδέ ἔχω εἴσοδος πρός ψυχή οὐδέ τρέπω οὐδέ κινέω ψυχή δύναμαι , τρέπω δέ καί κινέω αὐτός ἑαυτοῦ μόνος καί οἷος ἄν κρίμα καταξιόω ἑαυτοῦ , τοιοῦτος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ προσυφίστημι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.20.1
Καθ’ ἕτερον μὲν λόγον ἡμῖν ἐστιν οἰκειότατον ἄνθρωπος , καθ’ ὅσον εὖ ποιητέον αὐτοὺς καὶ ἀνεκτέον · καθ̓ ὅσον δὲ ἐνίστανταί τινες εἰς τὰ οἰκεῖα ἔργα , ἕν τι τῶν ἀδιαφόρων μοι γίνεται ὁ ἄνθρωπος οὐχ ἧσσον ἢ ἥλιος ἢ ἄνεμος ἢ θηρίον . ὑπὸ τούτων δὲ ἐνέργεια μέν τις ἐμποδισθείη ἄν , ὁρμῆς δὲ καὶ διαθέσεως οὐ γίνεται ἐμπόδια διὰ τὴν ὑπεξαίρεσιν καὶ τὴν περιτροπήν . περιτρέπει γὰρ καὶ μεθίστησι πᾶν τὸ τῆς ἐνεργείας κώλυμα ἡ διάνοια εἰς τὸ προηγούμενον καὶ πρὸ ἔργου γίνεται τὸ τοῦ ἔργου τούτου ἐφεκτικὸν καὶ πρὸ ὁδοῦ τὸ τῆς ὁδοῦ ταύτης ἐνστατικόν .
Lemmas: κατά ἕτερος μέν λόγος ἐγώ εἰμί οἰκεῖος ἄνθρωπος , κατά ὅσος εὖ ποιέω αὐτός καί ἀνεκτέος · κατά ὅσος δέ ἐνίστημι τις εἰς ὁ οἰκεῖος ἔργον , εἷς τις ὁ ἀδιάφορος ἐγώ γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος οὐ ἥσσων ἤ ἥλιος ἤ ἄνεμος ἤ θηρίον . ὑπό οὗτος δέ ἐνέργεια μέν τις ἐμποδίζω ἄν , ὁρμή δέ καί διάθεσις οὐ γίγνομαι ἐμπόδιος διά ὁ ὑπεξαίρεσις καί ὁ περιτροπή . περιτρέπω γάρ καί μεθίστημι πᾶς ὁ ὁ ἐνέργεια κώλυμα ὁ διάνοια εἰς ὁ προηγέομαι καί πρό ἔργον γίγνομαι ὁ ὁ ἔργον οὗτος ἐφεκτικός καί πρό ὁδός ὁ ὁ ὁδός οὗτος ἐνστατικός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.21.1
Τῶν ἐν τῷ κόσμῳ τὸ κράτιστον τίμα · ἔστι δὲ τοῦτο τὸ πᾶσι χρώμενον καὶ πάντα διέπον . ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἐν σοὶ τὸ κράτιστον τίμα · ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ἐκείνῳ ὁμογενές . καὶ γὰρ ἐπὶ σοῦ τὸ τοῖς ἄλλοις χρώμενον τοῦτό ἐστι καὶ ὁ σὸς βίος ὑπὸ τούτου διοικεῖται .
Lemmas: ὁ ἐν ὁ κόσμος ὁ κρατύς τιμάω · εἰμί δέ οὗτος ὁ πᾶς χράω καί πᾶς διέπω . ὅμοιος δέ καί ὁ ἐν σύ ὁ κρατύς τιμάω · εἰμί δέ οὗτος ὁ ἐκεῖνος ὁμογενής . καί γάρ ἐπί σύ ὁ ὁ ἄλλος χράω οὗτος εἰμί καί ὁ σός βίος ὑπό οὗτος διοικέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.22.1
Ὃ τῇ πόλει οὐκ ἔστι βλαβερόν , οὐδὲ τὸν πολίτην βλάπτει . ἐπὶ πάσης τῆς τοῦ βεβλάφθαι φαντασίας τοῦτον ἔπαγε τὸν κανόνα · εἰ ἡ πόλις ὑπὸ τούτου μὴ βλάπτεται , οὐδὲ ἐγὼ βέβλαμμαι · εἰ δὲ ἡ πόλις βλάπτεται , οὐκ ὀργιστέον , ἀλλὰ δεικτέον τῷ βλάπτοντι τὴν πόλιν τί τὸ παρορώμενον .
Lemmas: ὅς ὁ πόλις οὐ εἰμί βλαβερός , οὐδέ ὁ πολίτης βλάπτω . ἐπί πᾶς ὁ ὁ βλάπτω φαντασία οὗτος ἐπάγω ὁ κανών · εἰ ὁ πόλις ὑπό οὗτος μή βλάπτω , οὐδέ ἐγώ βλάπτω · εἰ δέ ὁ πόλις βλάπτω , οὐ ὀργιστέον , ἀλλά δείκνυμι ὁ βλάπτω ὁ πόλις τίς ὁ παροράω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.23.1
Πολλάκις ἐνθυμοῦ τὸ τάχος τῆς παραφορᾶς καὶ ὑπεξαγωγῆς τῶν ὄντων καὶ γινομένων . ἤ τε γὰρ οὐσία οἷον ποταμὸς ἐν διηνεκεῖ ῥύσει καὶ αἱ ἐνέργειαι ἐν συνεχέσι μεταβολαῖς καὶ τὰ αἴτια ἐν μυρίαις τροπαῖς καὶ σχεδὸν οὐδὲν ἑστὼς καὶ τὸ πάρεγγυς · τὸ δὲ ἄπειρον τοῦ τε παρῳχηκότος καὶ μέλλοντος ἀχανές , ᾧ πάντα ἐναφανίζεται . πῶς οὖν οὐ μωρὸς ὁ ἐν τούτοις φυσώμενος ἢ σπώμενος ἢ σχετλιάζων ὡς ἔν τινι χρόνῳ καὶ ἐπὶ μακρὸν ἐνοχλήσαντι ;
Lemmas: πολλάκις ἐνθυμέομαι ὁ τάχος ὁ παραφορά καί ὑπεξαγωγή ὁ εἰμί καί γίγνομαι . ἤ τε γάρ οὐσία οἷος ποταμός ἐν διηνεκής ῥύσις καί ὁ ἐνέργεια ἐν συνεχής μεταβολή καί ὁ αἴτιος ἐν μυρίος τροπή καί σχεδόν οὐδείς ἵστημι καί ὁ πάρεγγυς · ὁ δέ ἄπειρος ὁ τε παρῳνχόνω καί μέλλω ἀχανής , ὅς πᾶς ἐναφανίζω . πῶς οὖν οὐ μωρός ὁ ἐν οὗτος φυσάω ἤ σπάω ἤ σχετλιάζω ὡς ἐν τις χρόνος καί ἐπί μακρός ἐνοχλέω ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.24.1
Μέμνησο τῆς συμπάσης οὐσίας , ἧς ὀλίγιστον μετέχεις , καὶ τοῦ σύμπαντος αἰῶνος , οὗ βραχὺ καὶ ἀκαριαῖόν σοι διάστημα ἀφώρισται , καὶ τῆς εἱμαρμένης , ἧς πόστον εἶ μέρος ;
Lemmas: μιμνῄσκω ὁ σύμπας οὐσία , ὅς ὀλίγος μετέχω , καί ὁ σύμπας αἰών , ὅς βραχύς καί ἀκαριαῖος σύ διάστημα ἀφορίζω , καί ὁ μείρομαι , ὅς πόστος εἰμί μέρος ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.25.1
Ἄλλος ἁμαρτάνει τι εἰς ἐμέ ; ὄψεται · ἰδίαν ἔχει διάθεσιν , ἰδίαν ἐνέργειαν . ἐγὼ νῦν ἔχω , ὅ με θέλει νῦν ἔχειν ἡ κοινὴ φύσις , καὶ πράσσω , ὅ με νῦν πράσσειν θέλει ἡ ἐμὴ φύσις .
Lemmas: ἄλλος ἁμαρτάνω τις εἰς ἐγώ ; ὁράω · ἴδιος ἔχω διάθεσις , ἴδιος ἐνέργεια . ἐγώ νῦν ἔχω , ὅς ἐγώ ἐθέλω νῦν ἔχω ὁ κοινός φύσις , καί πράσσω , ὅς ἐγώ νῦν πράσσω ἐθέλω ὁ ἐμός φύσις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.26.1
Τὸ ἡγεμονικὸν καὶ κυριεῦον τῆς ψυχῆς σου μέρος ἄτρεπτον ἔστω ὑπὸ τῆς ἐν τῇ σαρκὶ λείας ἢ τραχείας κινήσεως καὶ μὴ συγκρινέσθω , ἀλλὰ περιγραφέτω αὑτὸ καὶ περιοριζέτω τὰς πείσεις ἐκείνας ἐν τοῖς μορίοις . ὄταν δὲ ἀναδιδῶνται κατὰ τὴν ἑτέραν συμπάθειαν εἰς τὴν διάνοιαν ὡς ἐν σώματι ἡνωμένῳ , τότε πρὸς μὲν τὴν αἴσθησιν φυσικὴν οὖσαν οὐ πειρατέον ἀντιβαίνειν , τὴν δὲ ὑπόληψιν τὴν ὡς περὶ ἀγαθοῦ ἢ κακοῦ μὴ προστιθέτω τὸ ἡγεμονικὸν ἐξ ἑαυτοῦ .
Lemmas: ὁ ἡγεμονικός καί κυριεύω ὁ ψυχή σύ μέρος ἄτρεπτος εἰμί ὑπό ὁ ἐν ὁ σάρξ λεῖος ἤ τραχύς κίνησις καί μή συγκρίνω , ἀλλά περιγράφω ἑαυτοῦ καί περιορίζω ὁ πεῖσις ἐκεῖνος ἐν ὁ μόριον . ὅταν δέ ἀναδίδωμι κατά ὁ ἕτερος συμπάθεια εἰς ὁ διάνοια ὡς ἐν σῶμα ἑνόω , τότε πρός μέν ὁ αἴσθησις φυσικός εἰμί οὐ πειράω ἀντιβαίνω , ὁ δέ ὑπόληψις ὁ ὡς περί ἀγαθός ἤ κακός μή προστίθημι ὁ ἡγεμονικός ἐκ ἑαυτοῦ .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.27.1
ʽΣυζῆν θεοῖς.ʼ συζῇ δὲ θεοῖς ὁ συνεχῶς δεικνὺς αὐτοῖς τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἀρεσκομένην μὲν τοῖς ἀπονεμομένοις , ποιοῦσαν δὲ ὅσα βούλεται ὁ δαίμων , ὃν ἑκάστῳ προστάτην καὶ ἡγεμόνα ὁ Ζεὺς ἔδωκεν , ἀπόσπασμα ἑαυτοῦ . οὗτος δέ ἐστιν ὁ ἑκάστου νοῦς καὶ λόγος .
Lemmas: ʽσυζω θεός συζάω δέ θεός ὁ συνεχής δείκνυμι αὐτός ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἀρέσκω μέν ὁ ἀπονέμω , ποιέω δέ ὅσος βούλομαι ὁ δαίμων , ὅς ἕκαστος προστάτης καί ἡγεμών ὁ Ζεύς δίδωμι , ἀπόσπασμα ἑαυτοῦ . οὗτος δέ εἰμί ὁ ἕκαστος νόος καί λόγος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.28.1
Τῷ γράσωνι μήτι ὀργίζῃ , μήτι τῷ ὀζοστόμῳ ὀργίζῃ ; τί σοι ποιήσει ; τοιοῦτον στόμα ἔχει , τοιαύτας μάλας ἔχει , ἀνάγκη τοιαύτην ἀποφορὰν ἀπὸ τοιούτων γίνεσθαι . — ἀλλ’ ὁ ἄνθρωπος λόγον ἔχει , φησί , καὶ δύναται συννοεῖν ἐφιστάνων τί πλημμελεῖ.—εὖ σοι γένοιτο · τοιγαροῦν καὶ σὺ λόγον ἔχεις , κίνησον λογικῇ διαθέσει λογικὴν διάθεσιν , δεῖξον , ὑπόμνησον · εἰ γὰρ ἐπαίει , θεραπεύσεις καὶ οὐ χρεία ὀργῆς . Οὔτε τραγῳδὸς οὔτε πόρνη .
Lemmas: ὁ γράσων μήτι ὀργίζω , μήτι ὁ ὀζόστομος ὀργίζω ; τίς σύ ποιέω ; τοιοῦτος στόμα ἔχω , τοιοῦτος μάλη ἔχω , ἀνάγκη τοιοῦτος ἀποφορά ἀπό τοιοῦτος γίγνομαι . — ἀλλά ὁ ἄνθρωπος λόγος ἔχω , φημί , καί δύναμαι συννοέω ἐφιστάνω τίς πλημμελέω σύ γίγνομαι · τοιγαροῦν καί σύ λόγος ἔχω , κινέω λογικός διάθεσις λογικός διάθεσις , δείκνυμι , ὑπομιμνῄσκω · εἰ γάρ ἐπαίω , θεραπεύω καί οὐ χρεία ὀργή . οὔτε τραγῳδός οὔτε πόρνη .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.29.1
Ὡς ἐξελθὼν ζῆν διανοῇ , οὕτως ἐνταῦθα ζῆν ἔξεστιν · ἐὰν δὲ μὴ ἐπιτρέπωσι , τότε καὶ τοῦ ζῆν ἔξιθι , οὕτως μέντοι ὡς μηδὲν κακὸν πάσχων . καπνὸς καὶ ἀπέρχομαι · τί αὐτὸ πρᾶγμα δοκεῖς ; μέχρι δέ με τοιοῦτον οὐδὲν ἐξάγει , μένω ἐλεύθερος καὶ οὐδείς με κωλύσει ποιεῖν ἃ θέλω · θέλω δὲ κατὰ φύσιν τοῦ λογικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ζῴου .
Lemmas: ὡς ἐξέρχομαι ζάω διανοέω , οὕτως ἐνταῦθα ζάω ἔξεστι · ἐάν δέ μή ἐπιτρέπω , τότε καί ὁ ζάω ἐξέρχομαι , οὕτως μέντοι ὡς μηδείς κακός πάσχω . καπνός καί ἀπέρχομαι · τίς αὐτός πρᾶγμα δοκέω ; μέχρι δέ ἐγώ τοιοῦτος οὐδείς ἐξάγω , μένω ἐλεύθερος καί οὐδείς ἐγώ κωλύω ποιέω ὅς ἐθέλω · ἐθέλω δέ κατά φύσις ὁ λογικός καί κοινωνικός ζῷον .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.30.1
Ὁ τοῦ ὅλου νοῦς κοινωνικός . πεποίηκε γοῦν τὰ χείρω τῶν κρειττόνων ἕνεκεν καὶ τὰ κρείττω ἀλλήλοις συνήρμοσεν . ὁρᾷς πῶς ὑπέταξε , συνέταξε , καὶ τὸ κατ’ ἀξίαν ἀπένειμεν ἑκάστοις καὶ τὰ κρατιστεύοντα εἰς ὁμόνοιαν ἀλλήλων συνήγαγεν .
Lemmas: ὁ ὁ ὅλος νόος κοινωνικός . ποιέω γοῦν ὁ κακός ὁ κρατύς ἕνεκα καί ὁ κρατύς ἀλλήλων συναρμόζω . ὁράω πῶς ὑποτάσσω , συντάσσω , καί ὁ κατά ἀξία ἀπονέμω ἕκαστος καί ὁ κρατιστεύω εἰς ὁμόνοια ἀλλήλων συνάγω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.31.1
Πῶς προσενήνεξαι μέχρι νῦν θεοῖς , γονεῦσιν , ἀδελφοῖς , γυναικί , τέκνοις , διδασκάλοις , τροφεῦσι , φίλοις , οἰκείοις , οἰκέταις · εἰ πρὸς πάντας σοι μέχρι νῦν ἐστι τό · μήτε τινὰ ῥέξαι ἐξαίσιον μήτε τι εἰπεῖν . ἀναμιμνῄσκου δὲ καὶ δι’ οἵων διελήλυθας καὶ οἷα ἤρκεσας ὑπομεῖναι καὶ ὅτι πλήρης ἤδη σοι ἡ ἱστορία τοῦ βίου καὶ τελεία ἡ λειτουργία καὶ πόσα ὦπται καλὰ καὶ πόσων μὲν ἡδονῶν καὶ πόνων ὑπερεῖδες , πόσα δὲ ἔνδοξα παρεῖδες , εἰς ὅσους δὲ ἀγνώμονας εὐγνώμων ἐγένου .
Lemmas: πῶς προσφέρω μέχρι νῦν θεός , γονεύς , ἀδελφός , γυνή , τέκνον , διδάσκαλος , τροφεύς , φίλος , οἰκεῖος , οἰκέτης · εἰ πρός πᾶς σύ μέχρι νῦν εἰμί ὁ · μήτε τις ῥέζω ἐξαίσιος μήτε τις λέγω . ἀναμιμνῄσκω δέ καί διά οἷος διέρχομαι καί οἷος ἀρκέω ὑπομένω καί ὅτι πλήρης ἤδη σύ ὁ ἱστορία ὁ βίος καί τέλειος ὁ λειτουργία καί πόσος ὁράω καλός καί πόσος μέν ἡδονή καί πόνος ὑπεροράω , πόσος δέ ἔνδοξος παροράω , εἰς ὅσος δέ ἀγνώμων εὐγνώμων γίγνομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.32.1
Διὰ τί συγχέουσιν ἄτεχνοι καὶ ἀμαθεῖς ψυχαὶ ἔντεχνον καὶ ἐπιστήμονα ; τίς οὖν ψυχὴ ἔντεχνος καὶ ἐπιστήμων ; ἡ εἰδυῖα ἀρχὴν καὶ τέλος καὶ τὸν δι’ ὅλης τῆς οὐσίας διήκοντα λόγον καὶ διὰ παντὸς τοῦ αἰῶνος κατὰ περιόδους τεταγμένας οἰκονομοῦντα τὸ πᾶν .
Lemmas: διά τίς συγχέω ἄτεχνος καί ἀμαθής ψυχή ἔντεχνος καί ἐπιστήμων ; τίς οὖν ψυχή ἔντεχνος καί ἐπιστήμων ; ὁ οἶδα ἀρχή καί τέλος καί ὁ διά ὅλος ὁ οὐσία διήκω λόγος καί διά πᾶς ὁ αἰών κατά περίοδος τάσσω οἰκονομέω ὁ πᾶς .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.33.1
Ὅσον οὐδέπω σποδὸς ἢ σκελετὸς καὶ ἤτοι ὄνομα ἢ οὐδὲ ὄνομα , τὸ δὲ ὄνομα ψόφος καὶ ἀπήχημα . τὰ δὲ ἐν τῷ βίῳ πολυτίμητα κενὰ καὶ σαπρὰ καὶ μικρὰ καὶ κυνίδια διαδακνόμενα καὶ παιδία φιλόνεικα , γελῶντα , εἶτα εὐθὺς κλαίοντα · πίστις δὲ καὶ αἰδὼς καὶ δίκη καὶ ἀλήθεια πρὸς Ὄλυμπον ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης . τί οὖν ἔτι τὸ ἐνταῦθα κατέχον , εἴ γε τὰ μὲν αἰσθητὰ εὐμετάβλητα καὶ οὐχ ἑστῶτα , τὰ δὲ αἰσθητήρια ἀμυδρὰ καὶ εὐπαρατύπωτα , αὐτὸ δὲ τὸ ψυχάριον ἀναθυμίασις ἀφ’ αἵματος , τὸ δὲ εὐδοκιμεῖν παρὰ τοιούτοις κενόν ; τί οὖν ; περιμένεις ἵλεως τὴν εἴτε σβέσιν εἴτε μετάστασιν · ἕως δὲ ἐκείνης ὁ καιρὸς ἐφίσταται , τί ἀρκεῖ ; τί δὲ ἄλλο ἢ θεοὺς μὲν σέβειν καὶ εὐφημεῖν , ἀνθρώπους δὲ εὖ ποιεῖν καὶ ἀνέχεσθαι αὐτῶν καὶ ἀπέχεσθαι · ὅσα δὲ ἐντὸς ὅρων τοῦ κρεᾳδίου καὶ τοῦ πνευματίου , ταῦτα μεμνῆσθαι μήτε σὰ ὄντα μήτε ἐπὶ σοί .
Lemmas: ὅσος οὐδέπω σποδός ἤ σκελετός καί ἤτοι ὄνομα ἤ οὐδέ ὄνομα , ὁ δέ ὄνομα ψόφος καί ἀπήχημα . ὁ δέ ἐν ὁ βίος πολυτίμητος κενός καί σαπρός καί μικρός καί κυνίδιον διαδάκνω καί παιδίον φιλόνεικος , γελάω , εἶτα εὐθύς κλαίω · πίστις δέ καί αἰδώς καί δίκη καί ἀλήθεια πρός Ὄλυμπος ἀπό χθών εὐρυόδεια . τίς οὖν ἔτι ὁ ἐνταῦθα κατέχω , εἰ γε ὁ μέν αἰσθητός εὐμετάβλητος καί οὐ ἵστημι , ὁ δέ αἰσθητήριον ἀμυδρός καί εὐπαρατύπωτος , αὐτός δέ ὁ ψυχάριον ἀναθυμίασις ἀπό αἷμα , ὁ δέ εὐδοκιμέω παρά τοιοῦτος κενός ; τίς οὖν ; περιμένω ἵλαος ὁ εἴτε σβέσις εἴτε μετάστασις · ἕως δέ ἐκεῖνος ὁ καιρός ἐφίστημι , τίς ἀρκέω ; τίς δέ ἄλλος ἤ θεός μέν σέβω καί εὐφημέω , ἄνθρωπος δέ εὖ ποιέω καί ἀνέχω αὐτός καί ἀπέχω · ὅσος δέ ἐντός ὅρος ὁ κρεᾴδιον καί ὁ πνευμάτιον , οὗτος μιμνῄσκω μήτε σός εἰμί μήτε ἐπί σύ .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.34.1
Δύνασαι ἀεὶ εὐροεῖν , εἴ γε καὶ εὐοδεῖν , εἴ γε καὶ ὁδῷ ὑπολαμβάνειν καὶ πράσσειν . δύο ταῦτα κοινὰ τῇ τε τοῦ θεοῦ καὶ τῇ τοῦ ἀνθρώπου καὶ παντὸς λογικοῦ ζῴου ψυχῇ · τὸ μὴ ἐμποδίζεσθαι ὑπ’ ἄλλου καὶ τὸ ἐν τῇ δικαικῇ διαθέσει καὶ πράξει ἔχειν τὸ ἀγαθὸν καὶ ἐνταῦθα τὴν ὄρεξιν ἀπολήγειν .
Lemmas: δύναμαι ἀεί εὐροέω , εἰ γε καί εὐοδέω , εἰ γε καί ὁδός ὑπολαμβάνω καί πράσσω . δύο οὗτος κοινός ὁ τε ὁ θεός καί ὁ ὁ ἄνθρωπος καί πᾶς λογικός ζῷον ψυχή · ὁ μή ἐμποδίζω ὑπό ἄλλος καί ὁ ἐν ὁ δικαικός διάθεσις καί πρᾶξις ἔχω ὁ ἀγαθός καί ἐνταῦθα ὁ ὄρεξις ἀπολήγω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.35.1
Εἰ μήτε κακία ἐστὶ τοῦτο ἐμὴ μήτε ἐνέργεια κατὰ κακίαν ἐμὴν μήτε τὸ κοινὸν βλάπτεται , τί ὑπὲρ αὐτοῦ διαφέρομαι , τίς δὲ βλάβη τοῦ κοινοῦ ;
Lemmas: εἰ μήτε κακία εἰμί οὗτος ἐμός μήτε ἐνέργεια κατά κακία ἐμός μήτε ὁ κοινός βλάπτω , τίς ὑπέρ αὐτός διαφέρω , τίς δέ βλάβη ὁ κοινός ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 5.36.1
Μὴ ὁλοσχερῶς τῇ φαντασίᾳ συναρπάζεσθαι , ἀλλὰ βοηθεῖν μὲν κατὰ δύναμιν καὶ κατ’ ἀξίαν , κἂν εἰς τὰ μέσα ἐλαττῶνται , μὴ μέντοι βλάβην αὐτὸ φαντάζεσθαι · κακὸν γὰρ ἔθος . ἀλλ’ ὡς ὁ γέρων ἀπελθὼν τὸν τοῦ θρεπτοῦ ῥόμβον ἀπῄτει , μεμνημένος ὅτι ῥόμβος , οὕτως οὖν καὶ ὧδε . ἐπεί τοι γίνῃ καλῶν ἐπὶ τῶν ἐμβόλων . ἄνθρωπε , ἐπελάθου τί ταῦτα ἦν;—ναί · ἀλλὰ τούτοις περισπούδαστα.—διὰ τοῦτ’ οὖν καὶ σὺ μωρὸς γένῃ ; Ἐγενόμην ποτέ , ὁπουδήποτε καταληφθείς , εὔμοιρος ἄνθρωπος · τὸ δὲ εὔμοιρος , ἀγαθὴν μοῖραν σεαυτῷ ἀπονείμας · ἀγαθαὶ δὲ μοῖραι ἀγαθαὶ τροπαὶ ψυχῆς , ἀγαθαὶ ὁρμαί , ἀγαθαὶ πράξεις .
Lemmas: μή ὁλοσχερής ὁ φαντασία συναρπάζω , ἀλλά βοηθέω μέν κατά δύναμις καί κατά ἀξία , ἐάν εἰς ὁ μέσος ἐλασσόω , μή μέντοι βλάβη αὐτός φαντάζω · κακός γάρ ἔθος . ἀλλά ὡς ὁ γέρων ἀπέρχομαι ὁ ὁ θρεπτός ῥόμβος ἀπαιτέω , μιμνῄσκω ὅτι ῥόμβος , οὕτως οὖν καί ὧδε . ἐπεί σύ γίγνομαι καλέω ἐπί ὁ ἔμβολον . ἄνθρωπος , ἐπιλανθάνω τίς οὗτος ἦν;—ναί · ἀλλά οὗτος περισπουδάζω οὗτος οὖν καί σύ μωρός γίγνομαι ; γίγνομαι ποτέ , ὁπουδήποτε καταλαμβάνω , εὔμοιρος ἄνθρωπος · ὁ δέ εὔμοιρος , ἀγαθός μοῖρα σεαυτοῦ ἀπονέμω · ἀγαθός δέ μοῖρα ἀγαθός τροπή ψυχή , ἀγαθός ὁρμή , ἀγαθός πρᾶξις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 6.1.1
Ἡ τῶν ὅλων οὐσία εὐπειθὴς καὶ εὐτρεπής , ὁ δὲ ταύτην διοικῶν λόγος οὐδεμίαν ἐν ἑαυτῷ αἰτίαν ἔχει τοῦ κακοποιεῖν · κακίαν γὰρ οὐκ ἔχει οὐδέ τι κακῶς ποιεῖ οὐδὲ βλάπτεταί τι ὑπ’ ἐκείνου . πάντα δὲ κατ’ ἐκεῖνον γίνεται καὶ περαίνεται .
Lemmas: ὁ ὁ ὅλος οὐσία εὐπειθής καί εὐτρεπής , ὁ δέ οὗτος διοικέω λόγος οὐδείς ἐν ἑαυτοῦ αἰτία ἔχω ὁ κακοποιέω · κακία γάρ οὐ ἔχω οὐδέ τις κακός ποιέω οὐδέ βλάπτω τις ὑπό ἐκεῖνος . πᾶς δέ κατά ἐκεῖνος γίγνομαι καί περαίνω .