ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.5.1
Τίς σου ἡ τέχνη ; ἀγαθὸν εἶναι . τοῦτο δὲ πῶς καλῶς γίνεται ὴ ἐκ θεωρημάτων , τῶν μὲν περὶ τῆς τοῦ ὅλου φύσεως , τῶν δὲ περὶ τῆς ἰδίας τοῦ ἀνθρώπου κατασκευῆς .
Lemmas: τίς σύ ὁ τέχνη ; ἀγαθός εἰμί . οὗτος δέ πῶς καλός γίγνομαι ἤ ἐκ θεώρημα , ὁ μέν περί ὁ ὁ ὅλος φύσις , ὁ δέ περί ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος κατασκευή .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.6.1
Πρῶτον αἱ τραγῳδίαι παρήχθησαν ὑπομνηστικαὶ τῶν συμβαινόντων καὶ ὅτι ταῦτα οὕτως πέφυκε γίνεσθαι καὶ ὅτι , οἷς ἐπὶ τῆς σκηνῆς ψυχαγωγεῖσθε , τούτοις μὴ ἄχθεσθε ἐπὶ τῆς μείζονος σκηνῆς · ὁρᾶτε γὰρ ὅτι οὕτως δεῖ ταῦτα περαίνεσθαι καὶ ὅτι φέρουσιν αὐτὰ καὶ οἱ κεκραγότες · ʽἰὼ Κιθαιρών.ʼ καὶ λέγεται δέ τινα ὑπὸ τῶν τὰ δράματα ποιούντων χρησίμως · οἷόν ἐστιν ἐκεῖνο μάλιστα · εἰ δ’ ἠμελήθην ἐκ θεῶν καὶ παῖδ’ ἐμώ , ἔχει λόγον καὶ τοῦτο · καὶ πάλιν · τοῖς πράγμασιν γὰρ οὐχὶ θυμοῦσθαι · καί · βίον θερίζειν ὥστε κάρπιμον στάχυν ·
Lemmas: πρῶτος ὁ τραγῳδία παράγω ὑπομνηστικός ὁ συμβαίνω καί ὅτι οὗτος οὕτως φύω γίγνομαι καί ὅτι , ὅς ἐπί ὁ σκηνή ψυχαγωγέω , οὗτος μή ἄχθομαι ἐπί ὁ μέγας σκηνή · ὁράω γάρ ὅτι οὕτως δέω οὗτος περαίνω καί ὅτι φέρω αὐτός καί ὁ κράζω · ἰάομαι Κιθαιρών καί λέγω δέ τις ὑπό ὁ ὁ δρᾶμα ποιέω χρήσιμος · οἷος εἰμί ἐκεῖνος μάλα · εἰ δέ ἀμελέω ἐκ θεός καί παῖς ἐμός , ἔχω λόγος καί οὗτος · καί πάλιν · ὁ πρᾶγμα γάρ οὐ θυμόω · καί · βίος θερίζω ὥστε κάρπιμος στάχυς ·
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.6.2
καὶ ὅσα τοιαῦτα . μετὰ δὲ τὴν τραγῳδίαν ἡ ἀρχαία κωμῳδία παρήχθη , παιδαγωγικὴν παρρησίαν ἔχουσα καὶ τῆς ἀτυφίας οὐκ ἀχρήστως δι’ αὐτῆς τῆς εὐθυρρημοσύνης ὑπομιμνῄσκουσα · πρὸς οἷόν τι καὶ Διογένης ταυτὶ παρελάμβανε . μετὰ ταύτην ἡ μέση κωμῳδία καὶ λοιπὸν ἡ νέα πρὸς τί ποτε παρείληπται , ἣ κατ’ ὀλίγον ἐπὶ τὴν ἐκ μιμήσεως φιλοτεχνίαν ὑπερρύη , ἐπίστησον . ὅτι μὲν γὰρ λέγεται καὶ ὑπὸ τούτων τινὰ χρήσιμα οὐκ ἀγνοεῖται , ἀλλὰ ἡ ὅλη ἐπιβολὴ τῆς τοιαύτης ποιήσεως καὶ δραματουργίας πρὸς τίνα ποτὲ σκοπὸν ἀπέβλεψεν ;
Lemmas: καί ὅσος τοιοῦτος . μετά δέ ὁ τραγῳδία ὁ ἀρχαῖος κωμῳδία παράγω , παιδαγωγικός παρρησία ἔχω καί ὁ ἀτυφία οὐ ἄχρηστος διά αὐτός ὁ εὐθυρρημοσύνη ὑπομιμνῄσκω · πρός οἷος τις καί Διογένης οὗτος παραλαμβάνω . μετά οὗτος ὁ μέσος κωμῳδία καί λοιπός ὁ νέος πρός τίς ποτέ παραλαμβάνω , ὅς κατά ὀλίγος ἐπί ὁ ἐκ μίμησις φιλοτεχνία ὑπορρέω , ἐφίστημι . ὅτι μέν γάρ λέγω καί ὑπό οὗτος τις χρήσιμος οὐ ἀγνοέω , ἀλλά ὁ ὅλος ἐπιβολή ὁ τοιοῦτος ποίησις καί δραματουργία πρός τίς ποτέ σκοπός ἀποβλέπω ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.7.1
Πῶς ἐναργὲς προσπίπτει τὸ μὴ εἶναι ἄλλην βίου ὑπόθεσιν εἰς τὸ φιλοσοφεῖν οὕτως ἐπιτήδειον ὡς ταύτην , ἐν ᾗ νῦν ὢν τυγχάνεις .
Lemmas: πῶς ἐναργής προσπίπτω ὁ μή εἰμί ἄλλος βίος ὑπόθεσις εἰς ὁ φιλοσοφέω οὕτως ἐπιτήδειος ὡς οὗτος , ἐν ὅς νῦν εἰμί τυγχάνω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.8.1
Κλάδος τοῦ προσεχοῦς κλάδου ἀποκοπεὶς οὐ δύναται μὴ καὶ τοῦ ὅλου φυτοῦ ἀποκεκόφθαι . οὕτω δὴ καὶ ἄνθρωπος ἑνὸς ἀνθρώπου ἀποσχισθεὶς ὅλης τῆς κοινωνίας ἀποπέπτωκε . κλάδον μὲν οὖν ἄλλος ἀποκόπτει · ἄνθρωπος δὲ αὐτὸς ἑαυτὸν τοῦ πλησίον χωρίζει μισήσας καὶ ἀποστραφείς , ἀγνοεῖ δὲ ὅτι καὶ τοῦ ὅλου πολιτεύματος ἅμα ἀποτέτμηκεν ἑαυτόν . πλὴν ἐκεῖνό γε δῶρον τοῦ συστησαμένου τὴν κοινωνίαν Διός · ἔξεστι γὰρ ἡμῖν πάλιν συμφῦναι τῷ προσεχεῖ καὶ πάλιν τοῦ ὅλου συμπληρωτικοῖς γενέσθαι . πλεονάκις μέντοι γινόμενον τὸ κατὰ τὴν τοιαύτην διαίρεσιν δυσένωτον καὶ δυσαποκατάστατον τὸ ἀποχωροῦν ποιεῖ . ὅλως τε οὐχ ὅμοιος ὁ κλάδος ὁ ἀπ’ ἀρχῆς συμβλαστήσας καὶ σύμπνους συμμείνας τῷ μετὰ τὴν ἀποκοπὴν αὖθις ἐγκεντρισθέντι , ὅ τι ποτὲ λέγουσιν οἱ φυτουργοί . Ὁμοθαμνεῖν μέν , μὴ ὁμοδογματεῖν δέ .
Lemmas: κλάδος ὁ προσεχής κλάδος ἀποκόπτω οὐ δύναμαι μή καί ὁ ὅλος φυτόν ἀποκόπτω . οὕτως δή καί ἄνθρωπος εἷς ἄνθρωπος ἀποσχίζω ὅλος ὁ κοινωνία ἀποπίπτω . κλάδος μέν οὖν ἄλλος ἀποκόπτω · ἄνθρωπος δέ αὐτός ἑαυτοῦ ὁ πλησίον χωρίζω μισέω καί ἀποστρέφω , ἀγνοέω δέ ὅτι καί ὁ ὅλος πολίτευμα ἅμα ἀποτέμνω ἑαυτοῦ . πλήν ἐκεῖνος γε δῶρον ὁ συνίστημι ὁ κοινωνία Ζεύς · ἔξεστι γάρ ἐγώ πάλιν συμφύω ὁ προσεχής καί πάλιν ὁ ὅλος συμπληρωτικός γίγνομαι . πλεονάκις μέντοι γίγνομαι ὁ κατά ὁ τοιοῦτος διαίρεσις δυσένωτος καί δυσαποκατάστατος ὁ ἀποχωρέω ποιέω . ὅλος τε οὐ ὅμοιος ὁ κλάδος ὁ ἀπό ἀρχή συμβλαστάνω καί σύμπνους συμμένω ὁ μετά ὁ ἀποκοπή αὖθις ἐγκεντρίζω , ὅς τις ποτέ λέγω ὁ φυτουργός . ὁμοθαμνέω μέν , μή ὁμοδογματέω δέ .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.9.1
Οἱ ἐνιστάμενοι προιόντι σοι κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ὥσπερ ἀπὸ τῆς ὑγιοῦς πράξεως ἀποτρέψαι σε οὐ δυνήσονται , οὕτως μηδὲ τῆς πρὸς αὐτοὺς εὐμενείας ἐκκρουέτωσαν , ἀλλὰ φύλασσε σεαυτὸν ἐπ’ ἀμφοτέρων ὁμοίως , μὴ μόνον ἐπὶ τῆς εὐσταθοῦς κρίσεως καὶ πράξεως , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς πρὸς τοὺς κωλύειν ἐπιχειροῦντας ἢ ἄλλως δυσχεραίνοντας πρᾳότητος . καὶ γὰρ τοῦτο ἀσθενές , τὸ χαλεπαίνειν αὐτοῖς , ὥσπερ τὸ ἀποστῆναι τῆς πράξεως καὶ ἐνδοῦναι καταπλαγέντα · ἀμφότεροι γὰρ ἐπίσης λειποτάκται , ὁ μὲν ὑποτρέσας , ὁ δὲ ἀλλοτριωθεὶς πρὸς τὸν φύσει συγγενῆ καὶ φίλον .
Lemmas: ὁ ἐνίστημι προέρχομαι σύ κατά ὁ ὀρθός λόγος ὥσπερ ἀπό ὁ ὑγιής πρᾶξις ἀποτρέπω σύ οὐ δύναμαι , οὕτως μηδέ ὁ πρός αὐτός εὐμένεια ἐκκρούω , ἀλλά φυλάσσω σεαυτοῦ ἐπί ἀμφότερος ὅμοιος , μή μόνος ἐπί ὁ εὐσταθής κρίσις καί πρᾶξις , ἀλλά καί ἐπί ὁ πρός ὁ κωλύω ἐπιχειρέω ἤ ἄλλος δυσχεραίνω πραότης . καί γάρ οὗτος ἀσθενής , ὁ χαλεπαίνω αὐτός , ὥσπερ ὁ ἀφίστημι ὁ πρᾶξις καί ἐνδίδωμι καταπλήσσω · ἀμφότερος γάρ ἐπίσης λειποτακτης , ὁ μέν ὑποτρέω , ὁ δέ ἀλλοτριόω πρός ὁ φύσις συγγενής καί φίλος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.10.1
ʽΟὐκ ἔστι χείρων οὐδεμία φύσις τέχνηςʼ καὶ γὰρ αἱ τέχναι τὰς φύσεις μιμοῦνται . εἰ δὲ τοῦτο , ἡ πασῶν τῶν ἄλλων τελεωτάτη καὶ περιληπτικωτάτη φύσις οὐκ ἂν ἀπολείποιτο τῆς τεχνικῆς εὐμηχανίας . πᾶσαι δέ γε τέχναι τῶν κρειττόνων ἕνεκεν τὰ χείρω ποιοῦσιν · οὐκοῦν καὶ ἡ κοινὴ φύσις . καὶ δὴ ἔνθεν μὲν γένεσις δικαιοσύνης , ἀπὸ δὲ ταύτης αἱ λοιπαὶ ἀρεταὶ ὑφίστανται · οὐ γὰρ τηρηθήσεται τὸ δίκαιον , ἐὰν ἤτοι διαφερώμεθα πρὸς τὰ μέσα ἢ εὐεξαπάτητοι καὶ προπτωτικοὶ καὶ μεταπτωτικοὶ ὦμεν .
Lemmas: Οὐ εἰμί κακός οὐδείς φύσις τέχνη καί γάρ ὁ τέχνη ὁ φύσις μιμέομαι . εἰ δέ οὗτος , ὁ πᾶς ὁ ἄλλος τέλειος καί περιληπτικός φύσις οὐ ἄν ἀπολείπω ὁ τεχνικός εὐμηχανία . πᾶς δέ γε τέχνη ὁ κρατύς ἕνεκα ὁ κακός ποιέω · οὐκοῦν καί ὁ κοινός φύσις . καί δή ἔνθεν μέν γένεσις δικαιοσύνη , ἀπό δέ οὗτος ὁ λοιπός ἀρετή ὑφίστημι · οὐ γάρ τηρέω ὁ δίκαιος , ἐάν ἤτοι διαφέρω πρός ὁ μέσος ἤ εὐεξαπάτητος καί προπτωτικός καί μεταπτωτικός εἰμί .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.11.1
Οὐκ ἔρχεται ἐπὶ σὲ τὰ πράγματα ὧν αἱ διώξεις καὶ φυγαὶ θορυβοῦσί σε , ἀλλὰ τρόπον τινὰ αὐτὸς ἐπʼ ἐκεῖνα ἔρχῃ · τὸ γοῦν κρῖμα τὸ περὶ αὐτῶν ἡσυχαζέτω κἀκεῖνα μενεῖ ἀτρεμοῦντα καὶ οὔτε διώκων οὔτε φεύγων ὀφθήσῃ .
Lemmas: οὐ ἔρχομαι ἐπί σύ ὁ πρᾶγμα ὅς ὁ δίωξις καί φυγή θορυβέω σύ , ἀλλά τρόπος τις αὐτός ἐπί ἐκεῖνος ἔρχομαι · ὁ γοῦν κρῖμα ὁ περί αὐτός ἡσυχάζω ἐκεῖνος μένω ἀτρεμέω καί οὔτε διώκω οὔτε φεύγω ὁράω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.12.1
Σφαῖρα ψυχῆς αὐτοειδής , ὅταν μήτε ἐκτείνηται ἐπί τι μήτε ἔσω συντρέχῃ μήτε σπειρᾶται μήτε συνιζάνῃ , ἀλλὰ φωτὶ λάμπηται ᾧ τὴν ἀλήθειαν ὁρᾷ τὴν πάντων καὶ τὴν ἐν αὑτῇ .
Lemmas: σφαῖρα ψυχή αὐτοειδής , ὅταν μήτε ἐκτείνω ἐπί τις μήτε ἔσω συντρέχω μήτε σπειράομαι μήτε συνιζάνω , ἀλλά φώς λάμπω ὅς ὁ ἀλήθεια ὁράω ὁ πᾶς καί ὁ ἐν ἑαυτοῦ .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.13.1
Καταφρονήσει μού τις ; ὄψεται . ἐγὼ δὲ ὄψομαι ἵνα μή τι καταφρονήσεως ἄξιον πράσσων ἣ λέγων εὑρίσκωμαι . μισήσει ; ὄψεται . ἀλλὰ ἐγὼ εὐμενὴς καὶ εὔνους παντὶ καὶ τούτῳ αὐτῷ ἕτοιμος τὸ παρορώμενον δεῖξαι , οὐκ ὀνειδιστικῶς οὐδὲ ὡς κατεπιδεικνύμενος ὅτι ἀνέχομαι , ἀλλὰ γνησίως καὶ χρηστῶς , οἷος ὁ Φωκίων ἐκεῖνος , εἴ γε μὴ προσεποιεῖτο . τὰ ἔσω γὰρ δεῖ τοιαῦτα εἶναι καὶ ὑπὸ τῶν θεῶν βλέπεσθαι ἄνθρωπον πρὸς μηδὲν ἀγανακτικῶς διατιθέμενον μηδὲ δεινοπαθοῦντα . τί γάρ σοι κακόν , εἰ αὐτὸς νῦν ποιεῖς τὸ τῇ φύσει σου οἰκεῖον καὶ δέχῃ τὸ νῦν τῇ τῶν ὅλων φύσει εὔκαιρον , ἄνθρωπος τεταμένος πρὸς τὸ γίνεσθαι δι’ ὅτου δὴ τὸ κοινῇ συμφέρον ;
Lemmas: καταφρονέω ἐγώ τις ; ὁράω . ἐγώ δέ ὁράω ἵνα μή τις καταφρόνησις ἄξιος πράσσω ὅς λέγω εὑρίσκω . μισέω ; ὁράω . ἀλλά ἐγώ εὐμενής καί εὔνους πᾶς καί οὗτος αὐτός ἑτοῖμος ὁ παροράω δείκνυμι , οὐ ὀνειδιστικός οὐδέ ὡς κατεπιδείκνυμι ὅτι ἀνέχω , ἀλλά γνήσιος καί χρηστός , οἷος ὁ Φωκίων ἐκεῖνος , εἰ γε μή προσποιέω . ὁ ἔσω γάρ δέω τοιοῦτος εἰμί καί ὑπό ὁ θεός βλέπω ἄνθρωπος πρός μηδείς ἀγανακτικός διατίθημι μηδέ δεινοπαθέω . τίς γάρ σύ κακός , εἰ αὐτός νῦν ποιέω ὁ ὁ φύσις σύ οἰκεῖος καί δέχομαι ὁ νῦν ὁ ὁ ὅλος φύσις εὔκαιρος , ἄνθρωπος τείνω πρός ὁ γίγνομαι διά ὅστις δή ὁ κοινῇ συμφέρω ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.14.1
Ἀλλήλων καταφρονοῦντες ἀλλήλοις ἀρεσκεύονται καὶ ἀλλήλων ὑπερέχειν θέλοντες ἀλλήλοις ὑποκατακλίνονται .
Lemmas: ἀλλήλων καταφρονέω ἀλλήλων ἀρεσκεύομαι καί ἀλλήλων ὑπερέχω ἐθέλω ἀλλήλων ὑποκατακλίνομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.15.1
Ὡς σαπρὸς καὶ κίβδηλος ὁ λέγων · ἐγὼ προῄρημαι ἁπλῶς σοι προσφέρεσθαι . τί ποιεῖς , ἄνθρωπε ; τοῦτο οὐ δεῖ προλέγειν . αὐτὸ φανήσεται · ἐπὶ τοῦ μετώπου γεγράφθαι ὀφείλει · εὐθὺς ἡ φωνὴ τοιοῦτον ἠχεῖ , εὐθὺς ἐν τοῖς ὄμμασιν ἐξέχει , ὡς τῶν ἐραστῶν ἐν τῷ βλέμματι πάντα εὐθὺς γνωρίζει ὁ ἐρώμενος . τοιοῦτον ὅλως δεῖ τὸν ἁπλοῦν καὶ ἀγαθὸν εἶναι , οἶον γράσωνα , ἵνα ὁ παραστὰς ἅμα τῷ προσελθεῖν , θέλει οὐ θέλει , αἴσθηται . ἐπιτήδευσις δὲ ἁπλότητος σκάλμη ἐστίν . οὐδέν ἐστιν αἴσχιον λυκοφιλίας · πάντων μάλιστα τοῦτο φεῦγε . ὁ ἀγαθὸς καὶ ἁπλοῦς καὶ εὐμενὴς ἐν τοῖς ὄμμασιν ἔχουσι ταῦτα καὶ οὐ λανθάνει .
Lemmas: ὡς σαπρός καί κίβδηλος ὁ λέγω · ἐγώ προαιρέω ἁπλῶς σύ προσφέρω . τίς ποιέω , ἄνθρωπος ; οὗτος οὐ δέω προλέγω . αὐτός φαίνω · ἐπί ὁ μέτωπον γράφω ὀφείλω · εὐθύς ὁ φωνή τοιοῦτος ἠχέω , εὐθύς ἐν ὁ ὄμμα ἐκχέω , ὡς ὁ ἐραστής ἐν ὁ βλέμμα πᾶς εὐθύς γνωρίζω ὁ ἐρώμενος . τοιοῦτος ὅλος δέω ὁ ἁπλόος καί ἀγαθός εἰμί , οἷος γράσων , ἵνα ὁ παρίστημι ἅμα ὁ προσέρχομαι , ἐθέλω οὐ ἐθέλω , αἰσθάνομαι . ἐπιτήδευσις δέ ἁπλότης σκάλμη εἰμί . οὐδείς εἰμί αἰσχρός λυκοφιλία · πᾶς μάλα οὗτος φεύγω . ὁ ἀγαθός καί ἁπλόος καί εὐμενής ἐν ὁ ὄμμα ἔχω οὗτος καί οὐ λανθάνω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.16.1
Κάλλιστα διαζῆν , δύναμις αὕτη ἐν τῇ ψυχῇ , ἐὰν πρὸς τὰ ἀδιάφορά τις ἀδιαφορῇ . ἀδιαφορήσει δέ , ἐὰν ἕκαστον αὐτῶν θεωρῇ διῃρημένως καὶ ὁλικῶς καὶ μεμνημένος ὅτι οὐδὲν αὐτῶν ὑπόληψιν περὶ αὐτοῦ ἡμῖν ἐμποιεῖ οὐδὲ ἔρχεται ἐφ’ ἡμᾶς , ἀλλὰ τὰ μὲν ἀτρεμεῖ , ἡμεῖς δέ ἐσμεν οἱ τὰς περὶ αὐτῶν κρίσεις γεννῶντες καὶ οἷον γράφοντες ἐν ἑαυτοῖς , ἐξὸν μὲν μὴ γράφειν , ἐξὸν δέ , κἄν που λάθῃ , εὐθὺς ἐξαλεῖψαι · ὅτι ὀλίγου χρόνου ἔσται ἡ τοιαύτη προσοχὴ καὶ λοιπὸν πεπαύσεται ὁ βίος . τί μέντοι δύσκολον ἄλλως ἔχειν ταῦτα ; εἰ μὲν γὰρ κατὰ φύσιν ἐστί , χαῖρε αὐτοῖς καὶ ῥᾴδια ἔστω σοι · εἰ δὲ παρὰ φύσιν , ζήτει τί ἐστί σοι κατὰ τὴν σὴν φύσιν καὶ ἐπὶ τοῦτο σπεῦδε , κἂν ἄδοξον ᾖ · παντὶ γὰρ συγγνώμη τὸ ἴδιον ἀγαθὸν ζητοῦντι .
Lemmas: καλός διαζάω , δύναμις οὗτος ἐν ὁ ψυχή , ἐάν πρός ὁ ἀδιάφορος τις ἀδιαφορέω . ἀδιαφορέω δέ , ἐάν ἕκαστος αὐτός θεωρέω διῃρημένως καί ὁλικός καί μιμνῄσκω ὅτι οὐδείς αὐτός ὑπόληψις περί αὐτός ἐγώ ἐμποιέω οὐδέ ἔρχομαι ἐπί ἐγώ , ἀλλά ὁ μέν ἀτρεμέω , ἐγώ δέ εἰμί ὁ ὁ περί αὐτός κρίσις γεννάω καί οἷος γράφω ἐν ἑαυτοῦ , ἔξεστι μέν μή γράφω , ἔξεστι δέ , ἐάν που λανθάνω , εὐθύς ἐξαλείφω · ὅτι ὀλίγος χρόνος εἰμί ὁ τοιοῦτος προσοχή καί λοιπός παύω ὁ βίος . τίς μέντοι δύσκολος ἄλλος ἔχω οὗτος ; εἰ μέν γάρ κατά φύσις εἰμί , χαίρω αὐτός καί ῥᾴδιος εἰμί σύ · εἰ δέ παρά φύσις , ζητέω τίς εἰμί σύ κατά ὁ σός φύσις καί ἐπί οὗτος σπεύδω , ἐάν ἄδοξος εἰμί · πᾶς γάρ συγγνώμη ὁ ἴδιος ἀγαθός ζητέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.17.1
Πόθεν ἐλήλυθεν ἕκαστον καὶ ἐκ τίνων ἕκαστον ὑποκειμένων καὶ εἰς τί μεταβάλλει καὶ οἷον ἔσται μεταβαλὸν καὶ ὡς οὐδὲν κακὸν πείσεται .
Lemmas: πόθεν ἔρχομαι ἕκαστος καί ἐκ τίς ἕκαστος ὑπόκειμαι καί εἰς τίς μεταβάλλω καί οἷος εἰμί μεταβάλλω καί ὡς οὐδείς κακός πάσχω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.18.1
Πρῶτον , τίς ἡ πρὸς αὐτούς μοι σχέσις καὶ ὅτι ἀλλήλων ἕνεκεν γεγόναμεν καὶ καθ’ ἕτερον λόγον προστησόμενος αὐτῶν γέγονα ὡς κριὸς ποίμνης ἢ ταῦρος ἀγέλης . ἄνωθεν δὲ ἔπιθι ἀπὸ τοῦ · εἰ μὴ ἄτομοι , φύσις ἡ τὰ ὅλα διοικοῦσα · εἰ τοῦτο , τὰ χείρονα τῶν κρειττόνων ἕνεκεν , ταῦτα δὲ ἀλλήλων . Δεύτερον δέ , ὁποῖοί τινές εἰσιν ἐπὶ τῆς τραπέζης , ὲν τῷ κλιναρίῳ , τἄλλα · μάλιστα δέ , οἵας ἀνάγκας δογμάτων κειμένας ἔχουσι · καὶ αὐτὰ δὲ ταῦτα , μεθ’ οἵου τύφου ποιοῦσιν .
Lemmas: Πρῶτος , τίς ὁ πρός αὐτός ἐγώ σχέσις καί ὅτι ἀλλήλων ἕνεκα γίγνομαι καί κατά ἕτερος λόγος προΐστημι αὐτός γίγνομαι ὡς κριός ποίμνη ἤ ταῦρος ἀγέλη . ἄνωθεν δέ ἐπέρχομαι ἀπό ὁ · εἰ μή ἄτομος , φύσις ὁ ὁ ὅλος διοικέω · εἰ οὗτος , ὁ κακός ὁ κρατύς ἕνεκα , οὗτος δέ ἀλλήλων . δεύτερος δέ , ὁποῖος τις εἰμί ἐπί ὁ τράπεζα , εἰμί ὁ κλινάριον , ἄλλος · μάλα δέ , οἷος ἀνάγκη δόγμα κεῖμαι ἔχω · καί αὐτός δέ οὗτος , μετά οἷος τῦφος ποιέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.18.2
Τρίτον , ὅτι , εἰ μὲν ὀρθῶς ταῦτα ποιοῦσιν , οὐ δεῖ δυσχεραίνειν · εἰ ὀ οὐκ ὀρθῶς , δηλονότι ἄκοντες καὶ ἀγνοοῦντες . πᾶσα γὰρ ψυχὴ ἄκουσα στέρεται , ὥσπερ τοῦ ἀληθοῦς , οὕτως καὶ τοῦ κατ’ ἀξίαν ἑκάστῳ προσφέρεσθαι . ἄχθονται γοῦν ἀκούοντες ἄδικοι καὶ ἀγνώμονες καὶ πλεονέκται καὶ καθάπαξ ἁμαρτητικοὶ περὶ τοὺς πλησίον . Τέταρτον , ὅτι καὶ αὐτὸς πολλὰ ἁμαρτάνεις καὶ ἄλλος τοιοῦτος εἷ · καὶ εἴ τινων δὲ ἁμαρτημάτων ἀπέχῃ , ἀλλὰ τήν γε ἕξιν ἐποιστικὴν ἔχεις , εἰ καὶ διὰ δειλίαν ἢ δοξοκοπίαν ἢ τοιοῦτό τι κακὸν ἀπέχῃ τῶν ὁμοίων ἁμαρτημάτων .
Lemmas: τρίτος , ὅτι , εἰ μέν ὀρθός οὗτος ποιέω , οὐ δέω δυσχεραίνω · εἰ ὁ οὐ ὀρθός , δηλονότι ἄκων καί ἀγνοέω . πᾶς γάρ ψυχή ἄκων στέρομαι , ὥσπερ ὁ ἀληθής , οὕτως καί ὁ κατά ἀξία ἕκαστος προσφέρω . ἄχθομαι γοῦν ἀκούω ἄδικος καί ἀγνώμων καί πλεονέκτης καί καθάπαξ ἁμαρτητικός περί ὁ πλησίον . τέταρτος , ὅτι καί αὐτός πολύς ἁμαρτάνω καί ἄλλος τοιοῦτος ἔρχομαι · καί εἰ τις δέ ἁμάρτημα ἀπέχω , ἀλλά ὁ γε ἕξις ἐποιστικός ἔχω , εἰ καί διά δειλία ἤ δοξοκοπία ἤ τοιοῦτος τις κακός ἀπέχω ὁ ὅμοιος ἁμάρτημα .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.18.3
Πέμπτον , ὅτι οὐδὲ εἰ ἁμαρτάνουσι κατείληφας · πολλὰ γὰρ κατ’ οἰκονομίαν γίνεται καὶ ὅλως πολλὰ δεῖ πρότερον μαθεῖν , ἵνα τις περὶ ἀλλοτρίας πράξεως καταληπτικῶς τι ἀποφήνηται . Ἕκτον , ὅτι , ὅταν λίαν ἀγανακτῇς ἢ καὶ δυσπαθῇς , ἀκαριαῖος ὁ ἀνθρώπειος βίος καὶ μετ’ ὀλίγον πάντες ἐξετάθημεν . Ἕβδομον , ὅτι οὐχ αἱ πράξεις αὐτῶν ἐνοχλοῦσιν ἡμῖν · ἐκεῖναι γάρ εἰσιν ἐν τοῖς ἐκείνων ἡγεμονικοῖς · ἀλλὰ αἱ ἡμέτεραι ὑπολήψεις . ἆρον γοῦν καὶ θέλησον ἀφεῖναι τὴν ὡς περὶ δεινοῦ κρίσιν καὶ ἀπῆλθεν ἡ ὀργή . πῶς οὖν ἀρεῖς ; λογισάμενος ὅτι οὐκ αἰσχρόν · ἐὰν γὰρ μὴ μόνον ᾖ τὸ αἰσχρὸν κακόν , ἀνάγκη καὶ σὲ πολλὰ ἁμαρτάνειν καὶ λῃστὴν καὶ παντοῖον γενέσθαι .
Lemmas: πέμπτος , ὅτι οὐδέ εἰ ἁμαρτάνω καταλαμβάνω · πολύς γάρ κατά οἰκονομία γίγνομαι καί ὅλος πολύς δέω πρότερος μανθάνω , ἵνα τις περί ἀλλότριος πρᾶξις καταληπτικός τις ἀποφαίνω . ἕκτος , ὅτι , ὅταν λίαν ἀγανακτέω ἤ καί δυσπαθέω , ἀκαριαῖος ὁ ἀνθρώπειος βίος καί μετά ὀλίγος πᾶς ἐκτείνω . ἕβδομος , ὅτι οὐ ὁ πρᾶξις αὐτός ἐνοχλέω ἐγώ · ἐκεῖνος γάρ εἰμί ἐν ὁ ἐκεῖνος ἡγεμονικός · ἀλλά ὁ ἡμέτερος ὑπόληψις . ἀείρω γοῦν καί ἐθέλω ἀφίημι ὁ ὡς περί δεινός κρίσις καί ἀπέρχομαι ὁ ὀργή . πῶς οὖν ἀείρω ; λογίζομαι ὅτι οὐ αἰσχρός · ἐάν γάρ μή μόνος εἰμί ὁ αἰσχρός κακός , ἀνάγκη καί σύ πολύς ἁμαρτάνω καί λῃστής καί παντοῖος γίγνομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.18.4
Ὄγδοον , ὅσῳ χαλεπώτερα ἐπιφέρουσιν αἱ ὀργαὶ καὶ λῦπαι αἱ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις , ἤπερ αὐτά ἐστιν ἐφ’ οἷς ὀργιζόμεθα καὶ λυπούμεθα . Ἔνατον , ὅτι τὸ εὐμενὲς ἀνίκητον , ἐὰν γνήσιον ᾖ καὶ μὴ σεσηρὸς μηδὲ ὑπόκρισις . τί γάρ σοι ποιήσει ὁ ὑβριστικώτατος , ἐὰν διατελῇς εὐμενὴς αὐτῷ καί , εἰ οὕτως ἔτυχε , πρᾴως παραινῇς καὶ μεταδιδάσκῃς εὐσχολῶν παρ’ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ὅτε κακοποιεῖν σε ἐπιχειρεῖ · ʽμή , τέκνον · πρὸς ἄλλο πεφύκαμεν . ἐγὼ μὲν οὐ μὴ βλαβῶ , σὺ δὲ βλάπτῃ , τέκνον.ʼ καὶ δεικνύναι εὐαφῶς καὶ ὁλικῶς ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει , ὅτι οὐδὲ μέλισσαι αὐτὸ ποιοῦσιν οὐδ’ ὅσα συναγελαστικὰ πέφυκε . δεῖ δὲ μήτε εἰρωνικῶς αὐτὸ ποιεῖν μήτε ὀνειδιστικῶς , ἀλλὰ φιλοστόργως καὶ ἀδήκτως τῇ ψυχῇ καὶ μὴ ὡς ἐν σχολῇ μηδὲ ἵνα ἄλλος παραστὰς θαυμάσῃ , ἀλλ’ ἤτοι πρὸς μόνον καὶ ἐὰν ἄλλοι τινὲς περιεστήκωσι .
Lemmas: ὄγδοος , ὅσος χαλεπός ἐπιφέρω ὁ ὀργή καί λύπη ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος , ἤ αὐτός εἰμί ἐπί ὅς ὀργίζω καί λυπέω . ἔνατος , ὅτι ὁ εὐμενής ἀνίκητος , ἐάν γνήσιος εἰμί καί μή σαίρω μηδέ ὑπόκρισις . τίς γάρ σύ ποιέω ὁ ὑβριστικός , ἐάν διατελέω εὐμενής αὐτός καί , εἰ οὕτως τυγχάνω , πρᾶος παραινέω καί μεταδιδάσκω εὐσχολέω παρά αὐτός ἐκεῖνος ὁ καιρός ὅτε κακοποιέω σύ ἐπιχειρέω · ἵημι , τέκνον · πρός ἄλλος φύω . ἐγώ μέν οὐ μή βλάπτω , σύ δέ βλάπτω , τέκνος καί δείκνυμι εὐαφής καί ὁλικός ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , ὅτι οὐδέ μέλισσα αὐτός ποιέω οὐδέ ὅσος συναγελαστικός φύω . δέω δέ μήτε εἰρωνικός αὐτός ποιέω μήτε ὀνειδιστικός , ἀλλά φιλόστοργος καί ἄδηκτος ὁ ψυχή καί μή ὡς ἐν σχολή μηδέ ἵνα ἄλλος παρίστημι θαυμάζω , ἀλλά ἤτοι πρός μόνος καί ἐάν ἄλλος τις περιίστημι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.18.5
Τούτων τῶν ἐννέα κεφαλαίων μέμνησο ὡς παρὰ τῶν Μουσῶν δῶρα εἰληφὼς καὶ ἄρξαι ποτὲ ἄνθρωπος εἶναι , ἕως ζῇς . φυλακτέον δὲ ἐπίσης τῷ ὀργίζεσθαι αὐτοῖς τὸ κολακεύειν αὐτούς · ἀμφότερα γὰρ ἀκοινώνητα καὶ πρὸς βλάβην φέρει . πρόχειρον δὲ ἐν ταῖς ὀργαῖς ὅτι οὐχὶ τὸ θυμοῦσθαι ἀνδρικόν , ἀλλὰ τὸ πρᾷον καὶ ἥμερον ὥσπερ ἀνθρωπικώτερον , οὕτως καὶ ἀρρενικώτερον καὶ ἰσχύος καὶ νεύρων καὶ ἀνδρείας τούτῳ μέτεστιν , οὐχὶ τῷ ἀγανακτοῦντι καὶ δυσαρεστοῦντι · ὅσῳ γὰρ ἀπαθείᾳ τοῦτο οἰκειότερον , τοσούτῳ καὶ δυνάμει . ὥσπερ τε ἡ λύπη ἀσθενοῦς , οὕτως καὶ ἡ ὀργή · ἀμφότεροι γὰρ τέτρωνται καὶ ἐνδεδώκασιν .
Lemmas: οὗτος ὁ ἐννέα κεφάλαιος μιμνῄσκω ὡς παρά ὁ Μοῦσα δῶρον λαμβάνω καί ἄρχω ποτέ ἄνθρωπος εἰμί , ἕως ζάω . φυλάσσω δέ ἐπίσης ὁ ὀργίζω αὐτός ὁ κολακεύω αὐτός · ἀμφότερος γάρ ἀκοινώνητος καί πρός βλάβη φέρω . πρόχειρος δέ ἐν ὁ ὀργή ὅτι οὐ ὁ θυμόω ἀνδρικός , ἀλλά ὁ πρᾶος καί ἥμερος ὥσπερ ἀνθρωπικός , οὕτως καί ἀρρενικός καί ἰσχύς καί νεῦρον καί ἀνδρεία οὗτος μέτειμι , οὐ ὁ ἀγανακτέω καί δυσαρεστέω · ὅσος γάρ ἀπάθεια οὗτος οἰκεῖος , τοσοῦτος καί δύναμις . ὥσπερ τε ὁ λύπη ἀσθενής , οὕτως καί ὁ ὀργή · ἀμφότερος γάρ τιτρώσκω καί ἐνδίδωμι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.18.6
Εἰ δὲ βούλει , καὶ δέκατον παρὰ τοῦ Μουσηγέτου δῶρον λάβε , ὅτι τὸ μὴ ἀξιοῦν ἁμαρτάνειν τοὺς φαύλους μανικόν · ἀδυνάτου γὰρ ἐφίεται . τὸ δὲ συγχωρεῖν ἄλλοις μὲν εἶναι τοιούτους , ἀξιοῦν δὲ μὴ εἰς σὲ ἁμαρτάνειν , ἄγνωμον καὶ τυραννικόν .
Lemmas: εἰ δέ βούλομαι , καί δέκατος παρά ὁ Μουσηγέτης δῶρον λαμβάνω , ὅτι ὁ μή ἀξιόω ἁμαρτάνω ὁ φαῦλος μανικός · ἀδύνατος γάρ ἐφίημι . ὁ δέ συγχωρέω ἄλλος μέν εἰμί τοιοῦτος , ἀξιόω δέ μή εἰς σύ ἁμαρτάνω , ἀγνώμων καί τυραννικός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.19.1
Τέσσαρας μάλιστα τροπὰς τοῦ ἡγεμονικοῦ παραφυλακτέον διηνεκῶς καὶ ἐπειδὰν φωράσῃς ἀπαλειπτέον , ἐπιλέγοντα ἐφ’ ἑκάστου οὕτως · τοῦτο τὸ φάντασμα οὐκ ἀναγκαῖον · τοῦτο λυτικὸν κοινωνίας · τοῦτο οὐκ ἀπὸ σαυτοῦ μέλλεις λέγειν · τὸ γὰρ μὴ ἀφ’ ἑαυτοῦ λέγειν ἐν τοῖς ἀτοπωτάτοις νόμιζε . τέταρτον δέ ἐστι , καθὸ σεαυτῷ ὀνειδιεῖς , ὅτι τοῦτο ἡττωμένου ἐστὶ καὶ ὑποκατακλινομένου τοῦ ἐν σοὶ θειοτέρου μέρους τῇ ἀτιμοτέρᾳ καὶ θνητῇ μοίρᾳ , τῇ τοῦ σώματος καὶ ταῖς τούτου τραχείαις ἢ λείαις κινήσεσιν .
Lemmas: τέσσαρες μάλα τροπή ὁ ἡγεμονικός παραφυλακτέω διηνεκής καί ἐπειδάν φωράω ἀπαλειπτέον , ἐπιλέγω ἐπί ἕκαστος οὕτως · οὗτος ὁ φάντασμα οὐ ἀναγκαῖος · οὗτος λυτικός κοινωνία · οὗτος οὐ ἀπό σεαυτοῦ μέλλω λέγω · ὁ γάρ μή ἀπό ἑαυτοῦ λέγω ἐν ὁ ἄτοπος νομίζω . τέταρτος δέ εἰμί , καθό σεαυτοῦ ὀνειδίζω , ὅτι οὗτος ἡσσάομαι εἰμί καί ὑποκατακλίνομαι ὁ ἐν σύ θεῖος μέρος ὁ ἄτιμος καί θνητός μοῖρα , ὁ ὁ σῶμα καί ὁ οὗτος τραχύς ἤ λεῖος κίνησις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.20.1
Τὸ μὲν πνευμάτιόν σου καὶ τὸ πυρῶδες πᾶν , ὅσον ἐγκέκραται , καίτοι φύσει ἀνωφερῆ ὄντα , ὅμως πειθόμενα τῇ τῶν ὅλων διατάξει παρακρατεῖται ἐνταῦθα ἐπὶ τοῦ συγκρίματος . καὶ τὸ γεῶδες δὲ τὸ ἐν σοὶ πᾶν καὶ τὸ ὑγρόν , καίτοι κατωφερῆ ὄντα , ὅμως ἐγήγερται καὶ ἕστηκε τὴν οὐχ ἑαυτῶν φυσικὴν στάσιν . οὕτως ἄρα καὶ τὰ στοιχεῖα ὑπακούει τοῖς ὅλοις , ἐπειδάν που καταταχθῇ σὺν βίᾳ , μένοντα μέχρις ἂν ἐκεῖθεν πάλιν τὸ ἐνδόσιμον τῆς διαλύσεως σημήνῃ .
Lemmas: ὁ μέν πνευμάτιον σύ καί ὁ πυρώδης πᾶς , ὅσος ἐγκεράννυμι , καίτοι φύσις ἀνωφερής εἰμί , ὅμως πείθω ὁ ὁ ὅλος διάταξις παρακρατέω ἐνταῦθα ἐπί ὁ σύγκριμα . καί ὁ γεώδης δέ ὁ ἐν σύ πᾶς καί ὁ ὑγρός , καίτοι κατωφερής εἰμί , ὅμως ἐγείρω καί ἵστημι ὁ οὐ ἑαυτοῦ φυσικός στάσις . οὕτως ἄρα καί ὁ στοιχεῖον ὑπακούω ὁ ὅλος , ἐπειδάν ποῦ κατατάσσω σύν βία , μένω μέχρι ἄν ἐκεῖθεν πάλιν ὁ ἐνδόσιμος ὁ διάλυσις σημαίνω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.20.2
οὐ δεινὸν οὖν μόνον τὸ νοερόν σου μέρος ἀπειθὲς εἶναι καὶ ἀγανακτεῖν τῇ ἑαυτοῦ χώρᾳ ; καίτοι οὐδέν γε βίαιον τούτῳ ἐπιτάσσεται , ἀλλὰ μόνα ὅσα κατὰ φύσιν ἐστὶν αὐτῷ · οὐ μέντοι ἀνέχεται , ἀλλὰ τὴν ἐναντίαν φέρεται . ἡ γὰρ ἐπὶ τὰ ἀδικήματα καὶ τὰ ἀκολαστήματα καὶ τὰς ὀργὰς καὶ τὰς λύπας καὶ τοὺς φόβους κίνησις οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ ἀφισταμένου τῆς φύσεως . καὶ ὅταν δέ τινι τῶν συμβαινόντων δυσχεραίνῃ τὸ ἡγεμονικόν , καταλείπει καὶ τότε τὴν ἑαυτοῦ χώραν · πρὸς ὁσιότητα γὰρ καὶ θεοσέβειαν κατεσκεύασται οὐχ ἧττον ἢ πρὸς δικαιοσύνην . καὶ γὰρ ταῦτα ἐν εἴδει ἐστὶ τῆς εὐκοινωνησίας , μᾶλλον δὲ πρεσβύτερα τῶν δικαιοπραγημάτων .
Lemmas: οὐ δεινός οὖν μόνος ὁ νοερός σύ μέρος ἀπειθής εἰμί καί ἀγανακτέω ὁ ἑαυτοῦ χώρα ; καίτοι οὐδείς γε βίαιος οὗτος ἐπιτάσσω , ἀλλά μόνος ὅσος κατά φύσις εἰμί αὐτός · οὐ μέντοι ἀνέχω , ἀλλά ὁ ἐναντίος φέρω . ὁ γάρ ἐπί ὁ ἀδίκημα καί ὁ ἀκολάστημα καί ὁ ὀργή καί ὁ λύπη καί ὁ φόβος κίνησις οὐδείς ἄλλος εἰμί ἤ ἀφίστημι ὁ φύσις . καί ὅταν δέ τις ὁ συμβαίνω δυσχεραίνω ὁ ἡγεμονικός , καταλείπω καί τότε ὁ ἑαυτοῦ χώρα · πρός ὁσιότης γάρ καί θεοσέβεια κατασκευάζω οὐ ἥσσων ἤ πρός δικαιοσύνη . καί γάρ οὗτος ἐν εἶδος εἰμί ὁ εὐκοινωνησία , μάλα δέ πρέσβυς ὁ δικαιοπράγημα .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.21.1
ʽὯι μὴ εἶς καὶ ὁ αὐτός ἐστιν ἀεὶ τοῦ βίου σκοπός , οὗτος εἷς καὶ ὁ αὐτὸς δι’ ὅλου τοῦ βίου εἶναι οὐ δύναται.ʼ οὐκ ἀρκεῖ τὸ εἰρημένον , ἐὰν μὴ κἀκεῖνο προσθῇς , ὁποῖον εἶναι δεῖ τοῦτον τὸν σκοπόν . ὥσπερ γὰρ οὐχ ἡ πάντων τῶν ὁπωσοῦν τοῖς πλείοσι δοκούντων ἀγαθῶν ὑπόληψις ὁμοία ἐστίν , ἀλλ’ ἡ τῶν τοιῶνδέ τινων , τουτέστι τῶν κοινῶν , οὕτω καὶ τὸν σκοπὸν δεῖ τὸν κοινωνικὸν καὶ πολιτικὸν ὑποστήσασθαι . ὁ γὰρ εἰς τοῦτον πάσας τὰς ἰδίας ὁρμὰς ἀπευθύνων πάσας τὰς πράξεις ὁμοίας ἀποδώσει καὶ κατὰ τοῦτο ἀεὶ ὁ αὐτὸς ἔσται .
Lemmas: Ὦ μή εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί ἀεί ὁ βίος σκοπός , οὗτος εἷς καί ὁ αὐτός διά ὅλος ὁ βίος εἰμί οὐ δύνατος οὐ ἀρκέω ὁ λέγω , ἐάν μή ἐκεῖνος προστίθημι , ὁποῖος εἰμί δέω οὗτος ὁ σκοπός . ὥσπερ γάρ οὐ ὁ πᾶς ὁ ὁπωσοῦν ὁ πολύς δοκέω ἀγαθός ὑπόληψις ὅμοιος εἰμί , ἀλλά ὁ ὁ τοιόσδε τις , τουτέστι ὁ κοινός , οὕτως καί ὁ σκοπός δέω ὁ κοινωνικός καί πολιτικός ὑφίστημι . ὁ γάρ εἰς οὗτος πᾶς ὁ ἴδιος ὁρμή ἀπευθύνω πᾶς ὁ πρᾶξις ὅμοιος ἀποδίδωμι καί κατά οὗτος ἀεί ὁ αὐτός εἰμί .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.22.1
Τὸν μῦν τὸν ὀρεινὸν καὶ τὸν κατοικίδιον καὶ τὴν πτοίαν τούτου καὶ διασόβησιν .
Lemmas: ὁ μῦς ὁ ὀρεινός καί ὁ κατοικίδιος καί ὁ πτοία οὗτος καί διασόβησις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.23.1
Σωκράτης καὶ τὰ τῶν πολλῶν δόγματα Λαμίας ἐκάλει , παιδίων δείματα .
Lemmas: Σωκράτης καί ὁ ὁ πολύς δόγμα Λάμια καλέω , παιδίον δεῖμα .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.24.1
Λακεδαιμόνιοι τοῖς μὲν ξένοις ἐν ταῖς θεωρίαις ὑπὸ τῇ σκιᾷ τὰ βάθρα ἐτίθεσαν , αὐτοὶ δὲ οὗ ἔτυχεν , ἐκαθέζοντο .
Lemmas: Λακεδαιμόνιος ὁ μέν ξένος ἐν ὁ θεωρία ὑπό ὁ σκιά ὁ βάθρον τίθημι , αὐτός δέ οὗ τυγχάνω , καθέζομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.25.1
Τῷ Περδίκκᾳ ὁ Σωκράτης περὶ τοῦ μὴ ἔρχεσθαι παρ’ αὐτόν · ʽἵνα , ἔφη , μὴ τῷ κακίστῳ ὀλέθρῳ ἀπόλωμαι,ʼ τουτέστι , μὴ εὖ παθῶν οὐ δυνηθῶ ἀντευποιῆσαι .
Lemmas: ὁ Περδίκκας ὁ Σωκράτης περί ὁ μή ἔρχομαι παρά αὐτός · ἵημι , φημί , μή ὁ κακός ὄλεθρος ἀπόλλυμι τουτέστι , μή εὖ πάθος οὐ δύναμαι ἀντευποιέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.26.1
Ἐν τοῖς τῶν Ἐπικουρείων γράμμασι παράγγελμα ἔκειτο συνεχῶς ὑπομιμνῄσκεσθαι τῶν παλαιῶν τινος τῶν ἀρετῇ χρησαμένων .
Lemmas: ἐν ὁ ὁ Ἐπικούρειος γράμμα παράγγελμα κεῖμαι συνεχής ὑπομιμνῄσκω ὁ παλαιός τις ὁ ἀρετή χράω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.27.1
Οἱ Πυθαγόρειοι · ἕωθεν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀφορᾶν , ἵν’ ὑπομιμνῃσκώμεθα τῶν ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως τὸ ἑαυτῶν ἔργον διανυόντων καὶ τῆς τάξεως καὶ τῆς καθαρότητος καὶ τῆς γυμνότητος · οὐδὲν γὰρ προκάλυμμα ἄστρου .
Lemmas: ὁ Πυθαγόρειος · ἕωθεν εἰς ὁ οὐρανός ἀφοράω , ἵνα ὑπομιμνῄσκω ὁ ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ὁ ἑαυτοῦ ἔργον διανύω καί ὁ τάξις καί ὁ καθαρότης καί ὁ γυμνότης · οὐδείς γάρ προκάλυμμα ἄστρον .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.28.1
Οἷος ὁ Σωκράτης τὸ κῴδιον ὑπεζωσμένος , ὅτε ἡ Ξανθίππη λαβοῦσα τὸ ἱμάτιον ἔξω προῆλθε , καὶ ἃ εἶπεν ὁ Σωκράτης τοῖς ἑταίροις αἰδεσθεῖσι καὶ ἀναχωρήσασιν , ὅτε αὐτὸν εἶδον οὕτως ἐσταλμένον .
Lemmas: οἷος ὁ Σωκράτης ὁ κῴδιον ὑποζώννυμι , ὅτε ὁ Ξανθίππη λαμβάνω ὁ ἱμάτιον ἔξω προέρχομαι , καί ὅς λέγω ὁ Σωκράτης ὁ ἑταῖρος αἰδέομαι καί ἀναχωρέω , ὅτε αὐτός ὁράω οὕτως στέλλω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.29.1
Ἐν τῷ γράφειν καὶ ἀναγινώσκειν οὐ πρότερον ἄρξεις πρὶν ἀρχθῇς . τοῦτο πολλῷ μᾶλλον ἐν τῷ βίῳ .
Lemmas: ἐν ὁ γράφω καί ἀναγιγνώσκω οὐ πρότερος ἄρχω πρίν ἄρχω . οὗτος πολύς μάλα ἐν ὁ βίος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.30.1
Δοῦλος πέφυκας , οὐ μέτεστί σοι λόγου .
Lemmas: δοῦλος φύω , οὐ μέτειμι σύ λόγος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.31.1
Ἐμὸν δ’ ἐγέλασσε φίλον κῆρ .
Lemmas: ἐμός δέ γελάω φίλος κέαρ .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.32.1
Μέμψονται δ’ ἀρετὴν χαλεποῖς βάζοντες ἔπεσσιν .
Lemmas: μέμφομαι δέ ἀρετή χαλεπός βάζω ἔπος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.33.1
Σῦκον χειμῶνος ζητεῖν μαινομένου · τοιοῦτος ὁ τὸ παιδίον ζητῶν , ὅτε οὐκέτι δίδοται .
Lemmas: σῦκον χειμών ζητέω μαίνομαι · τοιοῦτος ὁ ὁ παιδίον ζητέω , ὅτε οὐκέτι δίδωμι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.34.1
Καταφιλοῦντα τὸ παιδίον δεῖ , ἔλεγεν ὁ Ἐπίκτητος , ἔνδον ἐπιφθέγγεσθαι · αὔριον ἴσως ἀποθανῇ.—δύσφημα ταῦτα.—οὐδὲν δύσφημον , ἔφη , φυσικοῦ τινος ἔργου σημαντικόν · ἢ καὶ τὸ τοὺς στάχυας θερισθῆναι δύσφημον .
Lemmas: καταφιλέω ὁ παιδίον δέω , λέγω ὁ Ἐπίκτητος , ἔνδον ἐπιφθέγγομαι · αὔριον ἴσως ἀποθνῄσκω ταῦτα.—οὐδὲν δύσφημος , φημί , φυσικός τις ἔργον σημαντικός · ἤ καί ὁ ὁ στάχυς θερίζω δύσφημος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.35.1
Ὄμφαξ , σταφυλή , σταφίς , πάντα μεταβολαί , οὐκ εἰς τὸ μὴ ὄν , ἀλλὰ εἰς τὸ νῦν μὴ ὄν .
Lemmas: ὄμφαξ , σταφυλή , σταφίς , πᾶς μεταβολή , οὐ εἰς ὁ μή εἰμί , ἀλλά εἰς ὁ νῦν μή εἰμί .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.36.1
Λῃστὴς προαιρέσεως οὐ γίνεται · τὸ τοῦ Ἐπικτήτου .
Lemmas: λῃστής προαίρεσις οὐ γίγνομαι · ὁ ὁ Ἐπίκτητος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.37.1
Τέχνην , ἔφη , δεῖ περὶ τὸ συγκατατίθεσθαι εὑρεῖν καὶ ἐν τῷ περὶ τὰς ὁρμὰς τόπῳ τὸ προσεκτικὸν φυλάσσειν , ἵνα μεθ’ ὑπεξαιρέσεως , ἵνα κοινωνικαί , ἵνα κατ’ ἀξίαν , καὶ ὀρέξεως μὲν παντάπασιν ἀπέχεσθαι , ἐκκλίσει δὲ πρὸς μηδὲν τῶν οὐκ ἐφ’ ἡμῖν χρῆσθαι .
Lemmas: τέχνη , φημί , δέω περί ὁ συγκατατίθημι εὑρίσκω καί ἐν ὁ περί ὁ ὁρμή τόπος ὁ προσεκτικός φυλάσσω , ἵνα μετά ὑπεξαίρεσις , ἵνα κοινωνικός , ἵνα κατά ἀξία , καί ὄρεξις μέν παντάπασι ἀπέχω , ἔκκλισις δέ πρός μηδείς ὁ οὐ ἐπί ἐγώ χράω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.38.1
Οὐ περὶ τοῦ τυχόντος οὖν , ἔφη , ἐστὶν ὁ ἀγών , ἀλλὰ περὶ τοῦ μαίνεσθαι ἢ μή .
Lemmas: οὐ περί ὁ τυγχάνω οὖν , φημί , εἰμί ὁ ἀγών , ἀλλά περί ὁ μαίνομαι ἤ μή .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.39.1
Ὁ Σωκράτης ἔλεγε · τί θέλετε ; λογικῶν ψυχὰς ἔχειν ἢ ἀλόγων;—λογικῶν.—τίνων λογικῶν ; ὑγιῶν ἢ φαύλων;—ὑγιῶν.—τί οὖν οὐ ζητεῖτε;—ὅτι ἔχομεν.—τί οὖν μάχεσθε καὶ διαφέρεσθε ;
Lemmas: ὁ Σωκράτης λέγω · τίς ἐθέλω ; λογικός ψυχή ἔχω ἤ αλογων;—λογικων.—τιναω λογικός ; ὑγιής ἤ φαύλων;—ὑγιῶν.—τί οὖν οὐ ζητέω ἔχω οὖν μάχομαι καί διαφέρω ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.1.1
Πάντα ἐκεῖνα , ἐφ’ ἃ διὰ περιόδου εὔχῃ ἐλθεῖν , ἤδη ἔχειν δύνασαι , ἐὰν μὴ σαυτῷ φθονῇς . τοῦτο δέ ἐστιν , ἐὰν πᾶν τὸ παρελθὸν καταλίπῃς καὶ τὸ μέλλον ἐπιτρέψῃς τῇ προνοίᾳ καὶ τὸ παρὸν μόνον ἀπευθύνῃς πρὸς ὁσιότητα καὶ δικαιοσύνην . ὁσιότητα μέν , ἵνα φιλῇς τὸ ἀπονεμόμενον · σοὶ γὰρ αὐτὸ ἡ φύσις ἔφερε καὶ σὲ τούτῳ · δικαιοσύνην δέ , ἵνα ἐλευθέρως καὶ χωρὶς περιπλοκῆς λέγῃς τε τἀληθῆ καὶ πράσσῃς τὰ κατὰ νόμον καὶ κατ’ ἀξίαν · μὴ ἐμποδίζῃ δέ σε μήτε κακία ἀλλοτρία μήτε ὑπόληψις μήτε φωνὴ μηδὲ μὴν αἴσθησις τοῦ περιτεθραμμένου σοι σαρκιδίου · ὄψεται γὰρ τὸ πάσχον .
Lemmas: πᾶς ἐκεῖνος , ἐπί ὅς διά περίοδος εὔχομαι ἔρχομαι , ἤδη ἔχω δύναμαι , ἐάν μή σεαυτοῦ φθονέω . οὗτος δέ εἰμί , ἐάν πᾶς ὁ παρέρχομαι καταλείπω καί ὁ μέλλω ἐπιτρέπω ὁ πρόνοια καί ὁ πάρειμι μόνος ἀπευθύνω πρός ὁσιότης καί δικαιοσύνη . ὁσιότης μέν , ἵνα φιλέω ὁ ἀπονέμω · σύ γάρ αὐτός ὁ φύσις φέρω καί σύ οὗτος · δικαιοσύνη δέ , ἵνα ἐλεύθερος καί χωρίς περιπλοκή λέγω τε ἀληθής καί πράσσω ὁ κατά νόμος καί κατά ἀξία · μή ἐμποδίζω δέ σύ μήτε κακία ἀλλότριος μήτε ὑπόληψις μήτε φωνή μηδέ μήν αἴσθησις ὁ περιτρέφομαι σύ σαρκίδιον · ὁράω γάρ ὁ πάσχω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.1.2
ἐὰν οὖν , ὅτε δήποτε πρὸς ἐξόδῳ γένῃ , πάντα τὰ ἄλλα καταλιπὼν μόνον τὸ ἡγεμονικόν σου καὶ τὸ ἐν σοὶ θεῖον τιμήσῃς καὶ μὴ τὸ παύσεσθαί ποτε τοῦ ζῆν φοβηθῇς , ἀλλὰ τό γε μηδέποτε ἄρξασθαι κατὰ φύσιν ζῆν , ἔσῃ ἄνθρωπος ἄξιος τοῦ γεννήσαντος κόσμου καὶ παύσῃ ξένος ὢν τῆς πατρίδος καὶ θαυμάζων ὡς ἀπροσδόκητα τὰ καθ’ ἡμέραν γινόμενα καὶ κρεμάμενος ἐκ τοῦδε καὶ τοῦδε .
Lemmas: ἐάν οὖν , ὅτε δήποτε πρός ἔξοδος γίγνομαι , πᾶς ὁ ἄλλος καταλείπω μόνος ὁ ἡγεμονικός σύ καί ὁ ἐν σύ θεῖος τιμάω καί μή ὁ παύω ποτέ ὁ ζάω φοβέω , ἀλλά ὁ γε μηδέποτε ἄρχω κατά φύσις ζάω , εἰμί ἄνθρωπος ἄξιος ὁ γεννάω κόσμος καί παύω ξένος εἰμί ὁ πατρίς καί θαυμάζω ὡς ἀπροσδόκητος ὁ κατά ἡμέρα γίγνομαι καί κρεμάννυμι ἐκ ὅδε καί ὅδε .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.2.1
Ὁ θεὸς πάντα τὰ ἡγεμονικὰ γυμνὰ τῶν ὑλικῶν ἀγγείων καὶ φλοιῶν καὶ καθαρμάτων ὁρᾷ · μόνῳ γὰρ τῷ ἑαυτοῦ νοερῷ μόνων ἅπτεται τῶν ἐξ ἑαυτοῦ εἰς ταῦτα ἐρρυηκότων καὶ ἀπωχετευμένων . ἐὰν δὲ καὶ σὺ τοῦτο ἐθίσῃς ποιεῖν , τὸν πολὺν περισπασμὸν σεαυτοῦ περιαιρήσεις · ὁ γὰρ μὴ τὰ περικείμενα κρεᾴδια ὁρῶν , ἦ πού γε ἐσθῆτα καὶ οἰκίαν καὶ δόξαν καὶ τὴν τοιαύτην περιβολὴν καὶ σκηνὴν θεώμενος , ἀσχολήσεται .
Lemmas: ὁ θεός πᾶς ὁ ἡγεμονικός γυμνός ὁ ὑλικός ἀγγεῖον καί φλοιός καί κάθαρμα ὁράω · μόνος γάρ ὁ ἑαυτοῦ νοερός μόνος ἅπτω ὁ ἐκ ἑαυτοῦ εἰς οὗτος ῥέω καί ἀποχετεύω . ἐάν δέ καί σύ οὗτος ἐθίζω ποιέω , ὁ πολύς περισπασμός σεαυτοῦ περιαιρέω · ὁ γάρ μή ὁ περίκειμαι κρεᾴδιον ὁράω , ἦ που γε ἐσθής καί οἰκία καί δόξα καί ὁ τοιοῦτος περιβολή καί σκηνή θεάομαι , ἀσχολέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.3.1
Τρία ἐστὶν ἐξ ὧν συνέστηκας · σωμάτιον , πνευμάτιον , νοῦς . τούτων τἄλλα μέχρι τοῦ ἐπιμελεῖσθαι δεῖν σά ἐστι , τὸ δὲ τρίτον μόνον κυρίως σόν . ὃ ἐὰν χωρίσῃς ἀπὸ σεαυτοῦ , τουτέστιν ἀπὸ τῆς σῆς διανοίας , ὅσα ἄλλοι ποιοῦσιν ἢ λέγουσιν ἢ ὅσα αὐτὸς ἐποίησας ἢ εἶπας καὶ ὅσα ὡς μέλλοντα ταράσσει σε καὶ ὅσα τοῦ περικειμένου σοι σωματίου ἢ τοῦ συμφύτου πνευματίου ἀπροαίρετα πρόσεστιν καὶ ὅσα ἡ ἔξωθεν περιρρέουσα δίνη ἑλίσσει , ὥστε τῶν συνειμαρμένων ἐξῃρημένην καὶ καθαρὰν τὴν νοερὰν δύναμιν ἀπόλυτον ἐφ’ ἑαυτῆς ζῆν , ποιοῦσαν τὰ δίκαια καὶ θέλουσαν τὰ συμβαίνοντα καὶ λέγουσαν τἀληθῆ ·
Lemmas: τρεῖς εἰμί ἐκ ὅς συνίστημι · σωμάτιον , πνευμάτιον , νόος . οὗτος ἄλλος μέχρι ὁ ἐπιμελέομαι δέω σός εἰμί , ὁ δέ τρίτος μόνος κύριος σός . ὅς ἄν χωρίζω ἀπό σεαυτοῦ , τουτέστι ἀπό ὁ σός διάνοια , ὅσος ἄλλος ποιέω ἤ λέγω ἤ ὅσος αὐτός ποιέω ἤ λέγω καί ὅσος ὡς μέλλω ταράσσω σύ καί ὅσος ὁ περίκειμαι σύ σωμάτιον ἤ ὁ σύμφυτος πνευμάτιον ἀπροαίρετος πρόσειμι καί ὅσος ὁ ἔξωθεν περιρρέω δίνη ἑλίσσω , ὥστε ὁ συμμείρομαι ἐκλέγω καί καθαρός ὁ νοερός δύναμις ἀπόλυτος ἐπί ἑαυτοῦ ζάω , ποιέω ὁ δίκαιος καί ἐθέλω ὁ συμβαίνω καί λέγω ἀληθής ·
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.3.2
ἐὰν χωρίσῃς , φημί , τοῦ ἡγεμονικοῦ τούτου τὰ προσηρτημένα ἐκ προσπαθείας καὶ τοῦ χρόνου τὰ ἐπέκεινα ἢ τὰ παρῳχηκότα , ποιήσῃς τε σεαυτόν , οἷος ὁ Ἐμπεδόκλειος σφαῖρος κυκλοτερὴς μονίῃ περιηγέι γαίων , μόνον τε ζῆν ἐκμελετήσῃς ὃ ζῇς , τουτέστι τὸ παρόν · δυνήσῃ τό γε μέχρι τοῦ ἀποθανεῖν ὑπολειπόμενον ἀταράκτως καὶ εὐμενῶς καὶ ἵλεως τῷ σαυτοῦ δαίμονι διαβιῶναι .
Lemmas: ἐάν χωρίζω , φημί , ὁ ἡγεμονικός οὗτος ὁ προσαρτάω ἐκ προσπάθεια καί ὁ χρόνος ὁ ἐπέκεινα ἤ ὁ παρῳχ́οηκε , ποιέω τε σεαυτοῦ , οἷος ὁ Ἐμπεδόκλειος σφαῖρος κυκλοτερής μονία περιηγής γαίω , μόνος τε ζάω ἐκμελετάω ὅς ζάω , τουτέστι ὁ πάρειμι · δύναμαι ὁ γε μέχρι ὁ ἀποθνῄσκω ὑπολείπω ἀτάρακτος καί εὐμενής καί ἵλαος ὁ σεαυτοῦ δαίμων διαβιόω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.4.1
Πολλάκις ἐθαύμασα πῶς ἑαυτὸν μὲν ἕκαστος μᾶλλον πάντων φιλεῖ , τὴν δὲ ἑαυτοῦ περὶ αὑτοῦ ὑπόληψιν ἐν ἐλάττονι λόγῳ τίθεται ἢ τὴν τῶν ἄλλων . ἐὰν γοῦν τινα θεὸς ἐπιστὰς ἢ διδάσκαλος ἔμφρων κελεύσῃ μηδὲν καθ’ ἑαυτὸν ἐνθυμεῖσθαι καὶ διανοεῖσθαι ὃ μὴ ἄμα καὶ γεγωνίσκων ἐξοίσει , οὐδὲ πρὸς μίαν ἡμέραν τοῦτο ὑπομενεῖ . οὕτως τοὺς πέλας μᾶλλον αἰδούμεθα , τί ποτε περὶ ἡμῶν φρονήσουσιν , ἢ ἑαυτούς .
Lemmas: πολλάκις θαυμάζω πῶς ἑαυτοῦ μέν ἕκαστος μάλα πᾶς φιλέω , ὁ δέ ἑαυτοῦ περί ἑαυτοῦ ὑπόληψις ἐν ἐλαχύς λόγος τίθημι ἤ ὁ ὁ ἄλλος . ἐάν γοῦν τις θεός ἐφίστημι ἤ διδάσκαλος ἔμφρων κελεύω μηδείς κατά ἑαυτοῦ ἐνθυμέομαι καί διανοέω ὅς μή ἅμα καί γεγωνίσκω ἐκφέρω , οὐδέ πρός εἷς ἡμέρα οὗτος ὑπομένω . οὕτως ὁ πέλας μάλα αἰδέομαι , τίς ποτέ περί ἐγώ φρονέω , ἤ ἑαυτοῦ .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.5.1
Πῶς ποτε πάντα καλῶς καὶ φιλανθρώπως διατάξαντες οἱ θεοὶ τοῦτο μόνον παρεῖδον , τὸ ἐνίους τῶν ἀνθρώπων καὶ πάνυ χρηστοὺς καὶ πλεῖστα πρὸς τὸ θεῖον ὥσπερ συμβόλαια θεμένους καὶ ἐπὶ πλεῖστον δι’ ἔργων ὁσίων καὶ ἱερουργιῶν συνήθεις τῷ θείῳ γενομένους , ἐπειδὰν ἅπαξ ἀποθάνωσι , μηκέτι αὖθις γίνεσθαι , ἀλλ’ εἰς τὸ παντελὲς ἀπεσβηκέναι ; τοῦτο δὲ εἴπερ ἄρα καὶ οὕτως ἔχει , εὖ ἴσθι ὅτι , εἰ ὡς ἑτέρως ἔχειν ἔδει , ἐποίησαν ἄν · εἰ γὰρ δίκαιον ἦν , ἦν ἃν καὶ δυνατόν , καὶ εἰ κατὰ φύσιν , ἤνεγκεν ἂν αὐτὸ ἡ φύσις . ἐκ δὴ τοῦ μὴ οὕτως ἔχειν , εἴπερ οὐχ οὕτως ἔχει , πιστούσθω σοι τὸ μὴ δεῆσαι οὕτως γίνεσθαι · ὁρᾷς γὰρ καὶ αὐτὸς ὅτι τοῦτο παραζητῶν δικαιολογῇ πρὸς τὸν θεόν · οὐκ ἂν δ’ οὕτως διελεγόμεθα τοῖς θεοῖς , εἰ μὴ ἄριστοι καὶ δικαιότατοί εἰσιν . εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἄν τι περιεῖδον ἀδίκως καὶ ἀλόγως ἠμελημένον τῶν ἐν τῇ διακοσμήσει .
Lemmas: πῶς ποτέ πᾶς καλός καί φιλάνθρωπος διατάσσω ὁ θεός οὗτος μόνος παροράω , ὁ ἔνιοι ὁ ἄνθρωπος καί πάνυ χρηστός καί πολύς πρός ὁ θεῖος ὥσπερ συμβόλαιον τίθημι καί ἐπί πολύς διά ἔργον ὅσιος καί ἱερουργία συνήθης ὁ θεῖος γίγνομαι , ἐπειδάν ἅπαξ ἀποθνῄσκω , μηκέτι αὖθις γίγνομαι , ἀλλά εἰς ὁ παντελής ἀποσβέννυμι ; οὗτος δέ εἴπερ ἄρα καί οὕτως ἔχω , εὖ οἶδα ὅτι , εἰ ὡς ἕτερος ἔχω δέω , ποιέω ἄν · εἰ γάρ δίκαιος εἰμί , εἰμί ὅς καί δυνατός , καί εἰ κατά φύσις , φέρω ἄν αὐτός ὁ φύσις . ἐκ δή ὁ μή οὕτως ἔχω , εἴπερ οὐ οὕτως ἔχω , πιστόω σύ ὁ μή δέω οὕτως γίγνομαι · ὁράω γάρ καί αὐτός ὅτι οὗτος παραζητέω δικαιολογέομαι πρός ὁ θεός · οὐ ἄν δέ οὕτως διαλέγω ὁ θεός , εἰ μή ἀγαθός καί δίκαιος εἰμί . εἰ δέ οὗτος , οὐ ἄν τις περιοράω ἄδικος καί ἄλογος ἀμελέω ὁ ἐν ὁ διακόσμησις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.6.1
Ἔθιζε καὶ ὅσα ἀπογινώσκεις . καὶ γὰρ ἡ χεὶρ ἡ ἀριστερὰ πρὸς τὰ ἄλλα διὰ τὸ ἀνέθιστον ἀργὸς οὖσα τοῦ χαλινοῦ ἐρρωμενέστερον ἢ ἡ δεξιὰ κρατεῖ · τοῦτο γὰρ εἴθισται .
Lemmas: ἐθίζω καί ὅσος ἀπογιγνώσκω . καί γάρ ὁ χείρ ὁ ἀριστερός πρός ὁ ἄλλος διά ὁ ἀνέθιστος ἀργός εἰμί ὁ χαλινός ἐρρωμένος ἤ ὁ δεξιός κρατέω · οὗτος γάρ ἐθίζω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.7.1
Ὁποῖον δεῖ καταληφθῆναι ὑπὸ τοῦ θανάτου καὶ σώματι καὶ ψυχῇ · τὴν βραχύτητα τοῦ βίου · τὴν ἀχάνειαν τοῦ ὀπίσω καὶ πρόσω αἰῶνος · τὴν ἀσθένειαν πάσης ὕλης .
Lemmas: ὁποῖος δέω καταλαμβάνω ὑπό ὁ θάνατος καί σῶμα καί ψυχή · ὁ βραχύτης ὁ βίος · ὁ ἀχάνεια ὁ ὀπίσω καί πρόσω αἰών · ὁ ἀσθένεια πᾶς ὕλη .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.8.1
Γυμνὰ τῶν φλοιῶν θεάσασθαι τὰ αἰτιώδη · τὰς ἀναφορὰς τῶν πράξεων · τί πόνος · τί ἡδονή · τί θάνατος · τί δόξα · τίς ὁ ἑαυτῷ ἀσχολίας αἴτιος · πῶς οὐδεὶς ὑπ’ ἄλλου ἐμποδίζεται · ὅτι πάντα ὑπόληψις .
Lemmas: γυμνός ὁ φλοιός θεάομαι ὁ αἰτιώδης · ὁ ἀναφορά ὁ πρᾶξις · τίς πόνος · τίς ἡδονή · τίς θάνατος · τίς δόξα · τίς ὁ ἑαυτοῦ ἀσχολία αἴτιος · πῶς οὐδείς ὑπό ἄλλος ἐμποδίζω · ὅτι πᾶς ὑπόληψις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.9.1
Ὅμοιον δ’ εἶναι δεῖ ἐν τῇ τῶν δογμάτων χρήσει παγκρατιαστῇ , οὐχὶ μονομάχῳ · ὁ μὲν γὰρ τὸ ξίφος ᾧ χρῆται ἀποτίθεται καὶ ἀναιρεῖται · ὁ δὲ τὴν χεῖρα ἀεὶ ἔχει καὶ οὐδὲν ἄλλο ἢ συστρέψαι αὐτὴν δεῖ .
Lemmas: ὅμοιος δέ εἰμί δέω ἐν ὁ ὁ δόγμα χρῆσις παγκρατιαστής , οὐ μονόμαχος · ὁ μέν γάρ ὁ ξίφος ὅς χράω ἀποτίθημι καί ἀναιρέω · ὁ δέ ὁ χείρ ἀεί ἔχω καί οὐδείς ἄλλος ἤ συστρέφω αὐτός δέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.10.1
Τοιαῦτα τὰ πράγματα ὁρᾶν , διαιροῦντα εἰς ὕλην , αἴτιον , ἀναφοράν .
Lemmas: τοιοῦτος ὁ πρᾶγμα ὁράω , διαιρέω εἰς ὕλη , αἴτιος , ἀναφορά .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.11.1
Ἡλίκην ἐξουσίαν ἔχει ἄνθρωπος μὴ ποιεῖν ἄλλο ἢ ὅπερ μέλλει ὁ θεὸς ἐπαινεῖν , καὶ δέχεσθαι πᾶν ὃν νέμῃ αὐτῷ ὁ θεός .
Lemmas: ἡλίκος ἐξουσία ἔχω ἄνθρωπος μή ποιέω ἄλλος ἤ ὅς μέλλω ὁ θεός ἐπαινέω , καί δέχομαι πᾶς ὅς νέμω αὐτός ὁ θεός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.12.1
Μήτε θεοῖς μεμπτέον · οὐδὲν γὰρ ἑκόντες ἢ ἄκοντες ἁμαρτάνουσι · μήτε ἀνθρώποις · οὐδὲν γὰρ οὐχὶ ἄκοντες . ὥστε οὐδενὶ μεμπτέον .
Lemmas: Μητός θεός μεμπτέος · οὐδείς γάρ ἑκών ἤ ἄκων ἁμαρτάνω · μήτε ἄνθρωπος · οὐδείς γάρ οὐ ἄκων . ὥστε οὐδείς μεμπτέος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.13.1
Πῶς γελοῖος καὶ ξένος ὁ θαυμάζων ὁτιοῦν τῶν ἐν τῷ βίῳ γινομένων .
Lemmas: πῶς γέλοιος καί ξένος ὁ θαυμάζω ὁστισοῦν ὁ ἐν ὁ βίος γίγνομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.14.1
Ἤτοι ἀνάγκη εἱμαρμένης καὶ ἀπαράβατος τάξις ἢ πρόνοια ἱλάσιμος ἢ φυρμὸς εἰκαιότητος ἀπροστάτητος . εἰ μὲν οὖν ἀπαράβατος ἀνάγκη , τί ἀντιτείνεις ; εἰ δὲ πρόνοια ἐπιδεχομένη τὸ ἱλάσκεσθαι , ἄξιον σαυτὸν ποίησον τῆς ἐκ τοῦ θείου βοηθείας . εἰ δὲ φυρμὸς ἀνηγεμόνευτος , ἀσμένιζε ὅτι ἐν τοιούτῳ κλύδωνι αὐτὸς ἔχεις ἐν σαυτῷ τινα νοῦν ἡγεμονικόν , κἂν παραφέρῃ σε ὁ κλύδων , παραφερέτω τὸ σαρκίδιον , τὸ πνευμάτιον , τἄλλα · τὸν γὰρ νοῦν οὐ παροίσει .
Lemmas: ἤτοι ἀνάγκη μείρομαι καί ἀπαράβατος τάξις ἤ πρόνοια ἱλάσιμος ἤ φυρμός εἰκαιότης ἀπροστάτητος . εἰ μέν οὖν ἀπαράβατος ἀνάγκη , τίς ἀντιτείνω ; εἰ δέ πρόνοια ἐπιδέχομαι ὁ ἱλάσκομαι , ἄξιος σεαυτοῦ ποιέω ὁ ἐκ ὁ θεῖος βοήθεια . εἰ δέ φυρμός ἀνηγεμόνευτος , ἀσμενίζω ὅτι ἐν τοιοῦτος κλύδων αὐτός ἔχω ἐν σεαυτοῦ τις νόος ἡγεμονικός , ἐάν παραφέρω σύ ὁ κλύδων , παραφέρω ὁ σαρκίδιον , ὁ πνευμάτιον , ἄλλος · ὁ γάρ νόος οὐ παραφέρω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.15.1
ἢ τὸ μὲν τοῦ λύχνου φῶς , μέχρι σβεσθῇ , φαίνει καὶ τὴν αὐγὴν οὐκ ἀποβάλλει · ἡ δὲ ἐν σοὶ ἀλήθεια καὶ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη προαποσβήσεται ;
Lemmas: ἤ ὁ μέν ὁ λύχνος φάος , μέχρι σβέννυμι , φαίνω καί ὁ αὐγή οὐ ἀποβάλλω · ὁ δέ ἐν σύ ἀλήθεια καί δικαιοσύνη καί σωφροσύνη προαποσβέννυμι ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.16.1
Ἐπὶ τοῦ φαντασίαν παρασχόντος ὅτι ἥμαρτε · τί δαὶ οἶδα εἰ τοῦτο ἁμάρτημα ; εἰ δὲ καὶ ἥμαρτεν , ὅτι κατέκρινεν αὐτὸς ἑαυτόν , καὶ οὕτως ὅμοιον τοῦτο τῷ καταδρύπτειν τὴν ἑαυτοῦ ὄψιν . Ὅτι ὁ μὴ θέλων τὸν φαῦλον ἁμαρτάνειν ὅμοιος τῷ μὴ θέλοντι τὴν συκῆν ὀπὸν ἐν τοῖς σύκοις φέρειν καὶ τὰ βρέφη κλαυθμυρίζεσθαι καὶ τὸν ἵππον χρεμετίζειν καὶ ὅσα ἄλλα ἀναγκαῖα . τί γὰρ πάθῃ τὴν ἕξιν ἔχων τοιαύτην ; εἰ οὖν γοργὸς εἶ , ταύτην θεράπευσον .
Lemmas: ἐπί ὁ φαντασία παρέχω ὅτι ἁμαρτάνω · τίς δαί οἶδα εἰ οὗτος ἁμάρτημα ; εἰ δέ καί ἁμαρτάνω , ὅτι κατακρίνω αὐτός ἑαυτοῦ , καί οὕτως ὅμοιος οὗτος ὁ καταδρύπτω ὁ ἑαυτοῦ ὄψις . ὅτι ὁ μή ἐθέλω ὁ φαῦλος ἁμαρτάνω ὅμοιος ὁ μή ἐθέλω ὁ συκῆ ὀπός ἐν ὁ σῦκον φέρω καί ὁ βρέφος κλαυθμυρίζω καί ὁ ἵππος χρεμετίζω καί ὅσος ἄλλος ἀναγκαῖος . τίς γάρ πάσχω ὁ ἕξις ἔχω τοιοῦτος ; εἰ οὖν γοργός εἰμί , οὗτος θεραπεύω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.17.1
Εἰ μὴ καθήκει , μὴ πράξῃς · εἰ μὴ ἀληθές ἐστι , μὴ εἴπῃς . ἡ γὰρ ὁρμή σου ἔστω εἰς τὸ πᾶν ἀεὶ ὁρᾶν , τί ἐστιν αὐτὸ ἐκεῖνο τὸ τὴν φαντασίαν σοι ποιοῦν , καὶ ἀναπτύσσειν διαιροῦντα εἰς τὸ αἴτιον , εἰς τὸ ὑλικόν , εἰς τὴν ἀναφοράν , εἰς τὸν χρόνον , ἐντὸς οὗ πεπαῦσθαι αὐτὸ δεήσει .
Lemmas: εἰ μή καθήκω , μή πράσσω · εἰ μή ἀληθής εἰμί , μή λέγω . ὁ γάρ ὁρμή σύ εἰμί εἰς ὁ πᾶς ἀεί ὁράω , τίς εἰμί αὐτός ἐκεῖνος ὁ ὁ φαντασία σύ ποιέω , καί ἀναπτύσσω διαιρέω εἰς ὁ αἴτιος , εἰς ὁ ὑλικός , εἰς ὁ ἀναφορά , εἰς ὁ χρόνος , ἐντός ὅς παύω αὐτός δέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.19.1
Αἴσθου ποτὲ ὅτι κρεῖττόν τι καὶ δαιμονιώτερον ἔχεις ἐν σαυτῷ τῶν τὰ πάθη ποιούντων καὶ καθάπαξ τῶν νευροσπαστούντων σε . τί μου νῦν ἐστιν ἡ διάνοια ; μὴ φόβος ; μὴ ὑποψία ; μὴ ἐπιθυμία ; μὴ ἄλλο τι τοιοῦτον ;
Lemmas: αἰσθάνομαι ποτέ ὅτι κρατύς τις καί δαιμόνιος ἔχω ἐν σεαυτοῦ ὁ ὁ πάθος ποιέω καί καθάπαξ ὁ νευροσπαστέω σύ . τίς ἐγώ νῦν εἰμί ὁ διάνοια ; μή φόβος ; μή ὑποψία ; μή ἐπιθυμία ; μή ἄλλος τις τοιοῦτος ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.20.1
Πρῶτον τὸ μὴ εἰκῇ μηδὲ ἄνευ ἀναφορᾶς . δεύτερον τὸ μὴ ἐπ’ ἄλλο τι ἢ ἐπὶ τὸ κοινωνικὸν τέλος τὴν ἀναγωγὴν ποιεῖσθαι .
Lemmas: πρῶτος ὁ μή εἰκῇ μηδέ ἄνευ ἀναφορά . δεύτερος ὁ μή ἐπί ἄλλος τις ἤ ἐπί ὁ κοινωνικός τέλος ὁ ἀναγωγή ποιέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.21.1
Ὅτι μετ’ οὐ πολὺ οὐδεὶς οὐδαμοῦ ἔσῃ οὐδὲ τούτων τι ἃ νῦν βλέπεις οὐδὲ τούτων τις τῶν νῦν βιούντων · ἅπαντα γὰρ μεταβάλλειν καὶ τρέπεσθαι καὶ φθείρεσθαι πέφυκεν , ἵνα ἕτερα ἐφεξῆς γίνηται .
Lemmas: ὅτι μετά οὐ πολύς οὐδείς οὐδαμοῦ εἰμί οὐδέ οὗτος τις ὅς νῦν βλέπω οὐδέ οὗτος τις ὁ νῦν βιάζω · ἅπας γάρ μεταβάλλω καί τρέπω καί φθείρω φύω , ἵνα ἕτερος ἐφεξῆς γίγνομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.22.1
Ὅτι πάντα ὑπόληψις καὶ αὕτη ἐπὶ σοί . ἆρον οὖν ὅτε θέλεις τὴν ὑπόληψιν καὶ ὥσπερ κάμψαντι τὴν ἄκραν γαλήνη , σταθερὰ πάντα καὶ κόλπος ἀκύμων .
Lemmas: ὅτι πᾶς ὑπόληψις καί οὗτος ἐπί σύ . ἀείρω οὖν ὅτε ἐθέλω ὁ ὑπόληψις καί ὥσπερ κάμπτω ὁ ἄκρος γαλήνη , σταθερός πᾶς καί κόλπος ἀκύμων .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.23.1
Μία καὶ ἡτισοῦν ἐνέργεια κατὰ καιρὸν παυσαμένη οὐδὲν κακὸν πάσχει , καθὸ πέπαυται · οὐδὲ ὁ πράξας τὴν πρᾶξιν ταύτην κατ’ αὐτὸ τοῦτο , καθὸ πέπαυται , κακόν τι πέπονθεν . ὁμοίως οὖν τὸ ἐκ πασῶν τῶν πράξεων σύστημα , ὅπερ ἐστὶν ὁ βίος , ἐὰν ἐν καιρῷ παύσηται , οὐδὲν κακὸν πάσχει κατ’ αὐτὸ τοῦτο , καθὸ πέπαυται · οὐδὲ ὁ καταπαύσας ἐν καιρῷ τὸν εἱρμὸν τοῦτον κακῶς διετέθη . τὸν δὲ καιρὸν καὶ τὸν ὅρον δίδωσιν ἡ φύσις , ποτὲ μὲν καὶ ἡ ἰδία , ὅταν ἐν γήρᾳ , πάντως δὲ ἡ τῶν ὅλων , ἧς τῶν μερῶν μεταβαλλόντων νεαρὸς ἀεὶ καὶ ἀκμαῖος ὁ σύμπας κόσμος διαμένει . καλὸν δὲ ἀεὶ πᾶν καὶ ὡραῖον τὸ συμφέρον τῷ ὅλῳ . ἡ οὖν κατάπαυσις τοῦ βίου ἑκάστῳ οὐ κακὸν μὲν ὅτι οὐδὲ αἰσχρόν , εἴπερ καὶ ἀπροαίρετον καὶ οὐκ ἀκοινώνητον · ἀγαθὸν δὲ εἴπερ τῷ ὅλῳ καίριον καὶ συμφέρον καὶ συμφερόμενον . οὕτως γὰρ καὶ θεοφόρητος ὁ φερόμενος κατὰ ταὐτὰ θεῷ καὶ ἐπὶ ταὐτὰ τῇ γνώμῃ φερόμενος .
Lemmas: εἷς καί ὅστις ἐνέργεια κατά καιρός παύω οὐδείς κακός πάσχω , καθό παύω · οὐδέ ὁ πράσσω ὁ πρᾶξις οὗτος κατά αὐτός οὗτος , καθό παύω , κακός τις πάσχω . ὅμοιος οὖν ὁ ἐκ πᾶς ὁ πρᾶξις σύστημα , ὅς εἰμί ὁ βίος , ἐάν ἐν καιρός παύω , οὐδείς κακός πάσχω κατά αὐτός οὗτος , καθό παύω · οὐδέ ὁ καταπαύω ἐν καιρός ὁ εἱρμός οὗτος κακός διατίθημι . ὁ δέ καιρός καί ὁ ὅρος δίδωμι ὁ φύσις , ποτέ μέν καί ὁ ἴδιος , ὅταν ἐν γῆρας , πάντως δέ ὁ ὁ ὅλος , ὅς ὁ μέρος μεταβάλλω νεαρός ἀεί καί ἀκμαῖος ὁ σύμπας κόσμος διαμένω . καλός δέ ἀεί πᾶς καί ὡραῖος ὁ συμφέρω ὁ ὅλος . ὁ οὖν κατάπαυσις ὁ βίος ἕκαστος οὐ κακός μέν ὅτι οὐδέ αἰσχρός , εἴπερ καί ἀπροαίρετος καί οὐ ἀκοινώνητος · ἀγαθός δέ εἴπερ ὁ ὅλος καίριος καί συμφέρω καί συμφέρω . οὕτως γάρ καί θεοφόρητος ὁ φέρω κατά αὐτός θεός καί ἐπί αὐτός ὁ γνώμη φέρω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.24.1
Τρία ταῦτα δεῖ πρόχειρα ἔχειν · ἐπὶ μὲν ὧν ποιεῖς , εἰ μήτε εἰκῇ μήτε ἄλλως ἢ ὡς ἂν ἡ Δίκη αὐτὴ ἐνήργησεν · ἐπὶ δὲ τῶν ἔξωθεν συμβαινόντων , ὅτι ἤτοι κατ’ ἐπιτυχίαν ἢ κατὰ πρόνοιαν · οὔτε δὲ τῇ ἐπιτυχίᾳ μεμπτέον οὔτε τῇ προνοίᾳ ἐγκλητέον . δεύτερον τό · ὁποῖον ἕκαστον ἀπὸ σπέρματος μέχρι ψυχώσεως καὶ ἀπὸ ψυχώσεως μέχρι τοῦ τὴν ψυχὴν ἀποδοῦναι καὶ ἐξ οἵων ἡ σύγκρισις καὶ εἰς οἷα ἡ λύσις . τρίτον , εἰ ἄφνω μετέωρος ἐξαρθεὶς κατασκέψαιο τὰ ἀνθρώπεια καὶ τὴν πολυτροπίαν , ὅτι καταφρονήσεις συνιδὼν ἅμα καὶ ὅσον τὸ περιοικοῦν ἐναερίων καὶ ἐναιθερίων · καὶ ὅτι , ὁσάκις ἂν ἐξαρθῇς , ταὐτὰ ὄψῃ , τὸ ὁμοειδές , τὸ ὀλιγοχρόνιον . ἐπὶ τούτοις ὁ τῦφος .
Lemmas: τρεῖς οὗτος δέω πρόχειρος ἔχω · ἐπί μέν ὅς ποιέω , εἰ μήτε εἰκῇ μήτε ἄλλος ἤ ὡς ἄν ὁ Δίκη αὐτός ἐνεργέω · ἐπί δέ ὁ ἔξωθεν συμβαίνω , ὅτι ἤτοι κατά ἐπιτυχία ἤ κατά πρόνοια · οὔτε δέ ὁ ἐπιτυχία μεμπτέος οὔτε ὁ πρόνοια ἐγκλητέος . δεύτερος ὁ · ὁποῖος ἕκαστος ἀπό σπέρμα μέχρι ψύχωσις καί ἀπό ψύχωσις μέχρι ὁ ὁ ψυχή ἀποδίδωμι καί ἐκ οἷος ὁ σύγκρισις καί εἰς οἷος ὁ λύσις . τρίτος , εἰ ἄφνω μετέωρος ἐξαίρω κατασκέπτομαι ὁ ἀνθρώπειος καί ὁ πολυτροπία , ὅτι καταφρονέω συνοράω ἅμα καί ὅσος ὁ περιοικέω ἐναέριος καί ἐναιθέριος · καί ὅτι , ὁσάκις ἄν ἐξαίρω , αὐτός ὁράω , ὁ ὁμοειδής , ὁ ὀλιγοχρόνιος . ἐπί οὗτος ὁ τῦφος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.25.1
Βάλε ἔξω τὴν ὑπόληψιν · σέσωσαι . τίς οὖν ὁ κωλύων ἐκβάλλειν ;
Lemmas: βάλλω ἔξω ὁ ὑπόληψις · σῴζω . τίς οὖν ὁ κωλύω ἐκβάλλω ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.26.1
Ὅταν δυσφορῇς ἐπί τινι , ἐπελάθου τοῦ , ὅτι πάντα κατὰ τὴν τῶν ὅλων φύσιν γίνεται , καὶ τοῦ , ὅτι τὸ ἁμαρτανόμενον ἀλλότριον , καὶ ἐπὶ τούτοις τοῦ , ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον οὕτως ἀεὶ ἐγίνετο καὶ γενήσεται καὶ νῦν πανταχοῦ γίνεται · τοῦ , ὅση ἡ συγγένεια ἀνθρώπου πρὸς πᾶν τὸ ἀνθρώπειον γένος · οὐ γὰρ αἱματίου ἢ σπερματίου , ἀλλὰ νοῦ κοινωνία . ἐπελάθου δὲ καὶ τοῦ , ὅτι ὁ ἑκάστου νοῦς θεὸς καὶ ἐκεῖθεν ἐρρύηκεν · τοῦ , ὅτι οὐδὲν ἴδιον οὐδενός , ἀλλὰ καὶ τὸ τεκνίον καὶ τὸ σωμάτιον καὶ αὐτὸ τὸ ψυχάριον ἐκεῖθεν ἐλήλυθεν · τοῦ , ὅτι πάνθ’ ὑπόληψις · τοῦ , ὅτι τὸ παρὸν μόνον ἕκαστος ζῇ καὶ τοῦτο ἀποβάλλει .
Lemmas: ὅταν δυσφορέω ἐπί τις , ἐπιλανθάνω ὁ , ὅτι πᾶς κατά ὁ ὁ ὅλος φύσις γίγνομαι , καί ὁ , ὅτι ὁ ἁμαρτάνω ἀλλότριος , καί ἐπί οὗτος ὁ , ὅτι πᾶς ὁ γίγνομαι οὕτως ἀεί γίγνομαι καί γίγνομαι καί νῦν πανταχοῦ γίγνομαι · ὁ , ὅσος ὁ συγγένεια ἄνθρωπος πρός πᾶς ὁ ἀνθρώπειος γένος · οὐ γάρ αἱμάτιον ἤ σπερμάτιον , ἀλλά νόος κοινωνία . ἐπιλανθάνω δέ καί ὁ , ὅτι ὁ ἕκαστος νόος θεός καί ἐκεῖθεν ῥέω · ὁ , ὅτι οὐδείς ἴδιος οὐδείς , ἀλλά καί ὁ τεκνίον καί ὁ σωμάτιον καί αὐτός ὁ ψυχάριον ἐκεῖθεν ἔρχομαι · τίς , ὅτι πᾶς ὑπόληψις · ὁ , ὅτι ὁ πάρειμι μόνος ἕκαστος ζάω καί οὗτος ἀποβάλλω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.27.1
Συνεχῶς ἀναπολεῖν τοὺς ἐπί τινι λίαν ἀγανακτήσαντας , τοὺς ἐν μεγίσταις δόξαις ἢ συμφοραῖς ἢ ἔχθραις ἢ ὁποιαισοῦν τύχαις ἀκμάσαντας · εἶτα ἐφιστάνειν · ποῦ νῦν πάντα ἐκεῖνα ; καπνὸς καὶ σποδὸς καὶ μῦθος ἢ οὐδὲ μῦθος . συμπροσπιπτέτω δὲ καὶ τὸ τοιοῦτο πᾶν , οἷον · Φάβιος Κατουλλῖνος ἐπ’ ἀγροῦ καὶ Λούσιος Δοῦπος ἐν τοῖς κήποις καὶ Στερτίνιος ἐν Βαίαις καὶ Τιβέριος ἐν Καπρίαις καὶ Οὐήλιος Ῥοῦφος καὶ ὅλως ἡ πρὸς ὁτιοῦν μετ’ οἰήσεως διαφορά · καὶ ὡς εὐτελὲς πᾶν τὸ κατεντεινόμενον καὶ ὅσῳ φιλοσοφώτερον τὸ ἐπὶ τῆς δοθείσης ὕλης ἑαυτὸν δίκαιον , σώφρονα , θεοῖς ἑπόμενον ἀφελῶς παρέχειν · ὁ γὰρ ὑπὸ ἀτυφίᾳ τῦφος τυφόμενος πάντων χαλεπώτατος .
Lemmas: συνεχής ἀναπολέω ὁ ἐπί τις λίαν ἀγανακτέω , ὁ ἐν μέγας δόξα ἤ συμφορά ἤ ἔχθρα ἤ ὁποῖος τύχη ἀκμάζω · εἶτα ἐφιστάνω · ποῦ νῦν πᾶς ἐκεῖνος ; καπνός καί σποδός καί μῦθος ἤ οὐδέ μῦθος . συμπροσπίτνω δέ καί ὁ τοιοῦτος πᾶς , οἷος · Φάβιος Κατουλλῖνος ἐπί ἀγρός καί Λούσιος Δοῦπος ἐν ὁ κῆπος καί Στερτίνιος ἐν Βαΐαι καί Τιβέριος ἐν Καπρία καί Οὐήλιος Ῥοῦφος καί ὅλος ὁ πρός ὁστισοῦν μετά οἴησις διαφορά · καί ὡς εὐτελής πᾶς ὁ κατεντείνω καί ὅσος φιλόσοφος ὁ ἐπί ὁ δίδωμι ὕλη ἑαυτοῦ δίκαιος , σώφρων , θεός ἕπομαι ἀφελής παρέχω · ὁ γάρ ὑπό ἀτυφία τῦφος τύφω πᾶς χαλεπός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 12.28.1
Πρὸς τοὺς ἐπιζητοῦντας · ποῦ γὰρ ἰδὼν τοὺς θεοὺς ἢ πόθεν κατειληφὼς ὅτι εἰσὶν οὕτως σέβεις ; πρῶτον μὲν καὶ ὄψει ὁρατοί εἰσιν · ἔπειτα μέντοι οὐδὲ τὴν ψυχὴν τὴν ἐμαυτοῦ ἑώρακα καὶ ὅμως τιμῶ · οὕτως οὖν καὶ τοὺς θεούς , ἐξ ὧν τῆς δυνάμεως αὐτῶν ἑκάστοτε πειρῶμαι , ἐκ τούτων ὅτι τε εἰσὶ καταλαμβάνω καὶ αἰδοῦμαι .
Lemmas: πρός ὁ ἐπιζητέω · ποῦ γάρ ὁράω ὁ θεός ἤ πόθεν καταλαμβάνω ὅτι εἰμί οὕτως σέβω ; πρῶτος μέν καί ὄψις ὁρατός εἰμί · ἔπειτα μέντοι οὐδέ ὁ ψυχή ὁ ἐμαυτοῦ ὁράω καί ὅμως τιμάω · οὕτως οὖν καί ὁ θεός , ἐκ ὅς ὁ δύναμις αὐτός ἑκάστοτε πειράω , ἐκ οὗτος ὅτι τε εἰμί καταλαμβάνω καί αἰδέομαι .