ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 9.40.1
Ἤτοι οὐδὲν δύνανται οἱ θεοὶ ἢ δύνανται . εἰ μὲν οὖν μὴ δύνανται , τί εὔχῃ ; εἰ δὲ δύνανται , διὰ τί οὐχὶ μᾶλλον εὔχῃ . διδόναι αὐτοὺς τὸ μήτε φοβεῖσθαί τι τούτων μήτε ἐπιθυμεῖν τινος τούτων μήτε λυπεῖσθαι ἐπί τινι τούτων , μᾶλλον ἤπερ τὸ μὴ παρεῖναί τι τούτων ἢ τὸ παρεῖναι ; πάντως γάρ , εἰ δύνανται συνεργεῖν ἀνθρώποις , καὶ εἰς ταῦτα δύνανται συνεργεῖν . ἀλλὰ ἴσως ἐρεῖς ὅτι · ἐπ’ ἐμοὶ αὐτὰ οἱ θεοὶ ἐποίησαν . εἶτα οὐ κρεῖσσον χρῆσθαι τοῖς ἐπὶ σοὶ μετ’ ἐλευθερίας ἣ διαφέρεσθαι πρὸς τὰ μὴ ἐπὶ σοὶ μετὰ δουλείας καὶ ταπεινότητος ; τίς δέ σοι εἶπεν ὅτι οὐχὶ καὶ εἰς τὰ ἐφ̓ ἡμῖν οἱ θεοὶ συλλαμβάνουσιν ; ἄρξαι γοῦν περὶ τούτων εὔχεσθαι καὶ ὄψει . οὗτος εὔχεται · πῶς κοιμηθῶ μετ’ ἐκείνης · σύ · πῶς μὴ ἐπιθυμήσω τοῦ κοιμηθῆναι μετ’ ἐκείνης . ἄλλος · πῶς στερηθῶ ἐκείνου · σύ · πῶς μὴ χρῄζω τοῦ στερηθῆναι . ἄλλος · πῶς μὴ ἀποβάλω τὸ τεκνίον · σύ · πῶς μὴ φοβηθῶ ἀποβαλεῖν . ὅλως ὧδε ἐπίστρεψον τὰς εὐχὰς καὶ θεώρει τί γίνεται .
Lemmas: ἤτοι οὐδείς δύναμαι ὁ θεός ἤ δύναμαι . εἰ μέν οὖν μή δύναμαι , τίς εὔχομαι ; εἰ δέ δύναμαι , διά τίς οὐ μάλα εὔχομαι . δίδωμι αὐτός ὁ μήτε φοβέω τις οὗτος μήτε ἐπιθυμέω τις οὗτος μήτε λυπέω ἐπί τις οὗτος , μάλα ἤ ὁ μή πάρειμι τις οὗτος ἤ ὁ πάρειμι ; πάντως γάρ , εἰ δύναμαι συνεργέω ἄνθρωπος , καί εἰς οὗτος δύναμαι συνεργέω . ἀλλά ἴσως λέγω ὅτι · ἐπί ἐγώ αὐτός ὁ θεός ποιέω . εἶτα οὐ κρατύς χράω ὁ ἐπί σύ μετά ἐλευθερία ὅς διαφέρω πρός ὁ μή ἐπί σύ μετά δουλεία καί ταπεινότης ; τίς δέ σύ λέγω ὅτι οὐ καί εἰς ὁ ἐπί ἐγώ ὁ θεός συλλαμβάνω ; ἄρχω γοῦν περί οὗτος εὔχομαι καί ὁράω . οὗτος εὔχομαι · πῶς κοιμάω μετά ἐκεῖνος · σύ · πῶς μή ἐπιθυμέω ὁ κοιμάω μετά ἐκεῖνος . ἄλλος · πῶς στερέω ἐκεῖνος · σύ · πῶς μή χρῄζω ὁ στερέω . ἄλλος · πῶς μή ἀποβάλλω ὁ τεκνίον · σύ · πῶς μή φοβέω ἀποβάλλω . ὅλος ὧδε ἐπιστρέφω ὁ εὐχή καί θεωρέω τίς γίγνομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 9.41.1
Ὁ Ἐπίκουρος λέγει ὅτι · ʽἐν τῇ νόσῳ οὐκ ἦσάν μοι αἱ ὁμιλίαι περὶ τῶν τοῦ σωματίου παθῶν οὐδὲ πρὸς τοὺς εἰσιόντας τοιαῦτά τινα , φησίν , ἐλάλουν , ἀλλὰ τὰ προηγούμενα φυσιολογῶν διετέλουν καὶ πρὸς αὐτῷ τούτῳ ὤν , πῶς ἡ διάνοια συμμεταλαμβάνουσα τῶν ἐν τῷ σαρκιδίῳ τοιούτων κινήσεων ἀταρακτεῖ τὸ ἴδιον ἀγαθὸν τηροῦσα . οὐδὲ τοῖς ἰατροῖς ἐμπαρεῖχον , φησί , καταφρυάττεσθαι ὥς τι ποιοῦσιν , ἀλλ’ ὁ βίος ἤγετο εὖ καὶ καλῶς.ʼ ταὐτὰ οὖν ἐκείνῳ , ἐὰν νοσῇς καὶ ἐν ἄλλῃ τινὶ περιστάσει · τὸ γὰρ μὴ ἀφίστασθαι φιλοσοφίας ἐν οἷς δήποτε τοῖς προσπίπτουσι μηδὲ ἰδιώτῃ καὶ ἀφυσιολόγῳ συμφλυαρεῖν , πάσης αἱρέσεως κοινόν . πρὸς μόνῳ τῷ νῦν πρασσομένῳ εἶναι καὶ τῷ ὀργάνῳ , δι’ οὗ πράσσεις .
Lemmas: ὁ Ἐπίκουρος λέγω ὅτι · εἰμί ὁ νόσος οὐ εἰμί ἐγώ ὁ ὁμιλία περί ὁ ὁ σωμάτιον πάθος οὐδέ πρός ὁ εἰσέρχομαι τοιοῦτος τις , φημί , λαλέω , ἀλλά ὁ προηγέομαι φυσιολογέω διατελέω καί πρός αὐτός οὗτος εἰμί , πῶς ὁ διάνοια συμμεταλαμβάνω ὁ ἐν ὁ σαρκίδιον τοιοῦτος κίνησις ἀταρακτέω ὁ ἴδιος ἀγαθός τηρέω . οὐδέ ὁ ἰατρός ἐμπαρέχω , φημί , καταφρυάσσομαι ὡς τις ποιέω , ἀλλά ὁ βίος ἄγω εὖ καί καλῶς αὐτός οὖν ἐκεῖνος , ἐάν νοσέω καί ἐν ἄλλος τις περίστασις · ὁ γάρ μή ἀφίστημι φιλοσοφία ἐν ὅς δήποτε ὁ προσπίπτω μηδέ ἰδιώτης καί ἀφυσιόλογος συμφλυαρέω , πᾶς αἵρεσις κοινός . πρός μόνος ὁ νῦν πράσσω εἰμί καί ὁ ὄργανον , διά ὅς πράσσω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 9.42.1
Ὅταν τινὸς ἀναισχυντίᾳ προσκόπτῃς , εὐθὺς πυνθάνου σεαυτοῦ · δύνανται οὖν ἐν τῷ κόσμῳ ἀναίσχυντοι μὴ εἶναι ; οὐ δύνανται · μὴ οὖν ἀπαίτει τὸ ἀδύνατον · εἷς γὰρ καὶ οὗτός ἐστιν ἐκείνων τῶν ἀναισχύντων , οὓς ἀνάγκη ἐν τῷ κόσμῳ εἶναι . τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ πανούργου καὶ ἐπὶ τοῦ ἀπίστου καὶ παντὸς τοῦ ὁτιοῦν ἁμαρτάνοντος ἔστω σοι πρόχειρον · ἅμα γὰρ τῷ ὑπομνησθῆναι ὅτι τὸ γένος τῶν τοιούτων ἀδύνατόν ἐστι μὴ ὑπάρχειν , εὐμενέστερος ἔσῃ πρὸς τοὺς καθ’ ἕνα .
Lemmas: ὅταν τις ἀναισχυντία προσκόπτω , εὐθύς πυνθάνομαι σεαυτοῦ · δύναμαι οὖν ἐν ὁ κόσμος ἀναίσχυντος μή εἰμί ; οὐ δύναμαι · μή οὖν ἀπαιτέω ὁ ἀδύνατος · εἷς γάρ καί οὗτος εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἀναίσχυντος , ὅς ἀνάγκη ἐν ὁ κόσμος εἰμί . ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ πανοῦργος καί ἐπί ὁ ἄπιστος καί πᾶς ὁ ὁστισοῦν ἁμαρτάνω εἰμί σύ πρόχειρος · ἅμα γάρ ὁ ὑπομιμνῄσκω ὅτι ὁ γένος ὁ τοιοῦτος ἀδύνατος εἰμί μή ὑπάρχω , εὐμενής εἰμί πρός ὁ κατά εἷς .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 9.42.2
εὔχρηστον δὲ κἀκεῖνο εὐθὺς ἐννοεῖν , τίνα ἔδωκεν ἡ φύσις τῷ ἀνθρώπῳ ἀρετὴν πρὸς τοῦτο τὸ ἁμάρτημα · ἔδωκε γὰρ ὡς ἀντιφάρμακον πρὸς μὲν τὸν ἀγνώμονα τὴν πρᾳότητα , πρὸς δὲ ἄλλον ἄλλην τινὰ δύναμιν , ὅλως δὲ ἔξεστί σοι μεταδιδάσκειν τὸν πεπλανημένον · πᾶς γὰρ ὁ ἁμαρτάνων ἀφαμαρτάνει τοῦ προκειμένου καὶ πεπλάνηται . τί δὲ καὶ βέβλαψαι ; εὑρήσεις γὰρ μηδένα τούτων , πρὸς οὓς παροξύνῃ , πεποιηκότα τι τοιοῦτον , ἐξ οὗ ἡ διάνοιά σου χείρων ἔμελλε γενήσεσθαι ·
Lemmas: εὔχρηστος δέ ἐκεῖνος εὐθύς ἐννοέω , τίς δίδωμι ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος ἀρετή πρός οὗτος ὁ ἁμάρτημα · δίδωμι γάρ ὡς ἀντιφάρμακον πρός μέν ὁ ἀγνώμων ὁ πραότης , πρός δέ ἄλλος ἄλλος τις δύναμις , ὅλος δέ ἔξεστι σύ μεταδιδάσκω ὁ πλανάω · πᾶς γάρ ὁ ἁμαρτάνω ἀφαμαρτάνω ὁ πρόκειμαι καί πλανάω . τίς δέ καί βλάπτω ; εὑρίσκω γάρ μηδείς οὗτος , πρός ὅς παροξύνω , ποιέω τις τοιοῦτος , ἐκ ὅς ὁ διάνοια σύ κακός μέλλω γίγνομαι ·
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 9.42.3
τὸ δὲ κακόν σου καὶ τὸ βλαβερὸν ἐνταῦθα πᾶσαν τὴν ὑπόστασιν ἔχει . τί δὲ καινὸν ἢ ξένον γέγονεν , εἰ ὁ ἀπαίδευτος τὰ τοῦ ἀπαιδεύτου πράσσει ; ὅρα μὴ σεαυτῷ μᾶλλον ἐγκαλεῖν ὀφείλῃς , ὅτι οὐ προσεδόκησας τοῦτον τοῦτο ἁμαρτήσεσθαι · σὺ γὰρ καὶ ἀφορμὰς ἐκ τοῦ λόγου εἶχες πρὸς τὸ ἐνθυμηθῆναι ὅτι εἰκός ἐστι τοῦτον τοῦτο ἁμαρτήσεσθαι , καὶ ὅμως ἐπιλαθόμενος θαυμάζεις εἰ ἡμάρτηκε .
Lemmas: ὁ δέ κακός σύ καί ὁ βλαβερός ἐνταῦθα πᾶς ὁ ὑπόστασις ἔχω . τίς δέ καινός ἤ ξένος γίγνομαι , εἰ ὁ ἀπαίδευτος ὁ ὁ ἀπαίδευτος πράσσω ; ὁράω μή σεαυτοῦ μάλα ἐγκαλέω ὀφείλω , ὅτι οὐ προσδοκάω οὗτος οὗτος ἁμαρτάνω · σύ γάρ καί ἀφορμή ἐκ ὁ λόγος ἔχω πρός ὁ ἐνθυμέομαι ὅτι ἔοικα εἰμί οὗτος οὗτος ἁμαρτάνω , καί ὅμως ἐπιλανθάνω θαυμάζω εἰ ἁμαρτάνω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 9.42.4
μάλιστα δέ , ὅταν ὡς ἀπίστῳ ἢ ἀχαρίστῳ μέμφῃ , εἰς σεαυτὸν ἐπιστρέφου · προδήλως γὰρ σὸν τὸ ἁμάρτημα , εἴτε περὶ τοῦ τοιαύτην τὴν διάθεσιν ἔχοντος ἐπίστευσας ὅτι τὴν πίστιν φυλάξει , εἴτε τὴν χάριν διδοὺς μὴ καταληκτικῶς ἔδωκας μηδὲ ὥστε ἐξ αὐτῆς τῆς πράξεως εὐθὺς ἀπειληφέναι πάντα τὸν καρπόν . τί γὰρ πλέον θέλεις εὖ ποιήσας ἄνθρωπον ; οὐκ ἀρκεῖ τοῦτο , ὅτι κατὰ φύσιν τὴν σήν τι ἔπραξας , ἀλλὰ τούτου μισθὸν ζητεῖς ; ὡσεὶ ὁ ὀφθαλμὸς ἀμοιβὴν ἀπῄτει , ὅτι βλέπει , ἢ οἱ πόδες , ὅτι βαδίζουσιν . ὥσπερ γὰρ ταῦτα πρὸς τόδε τι γέγονεν , ὅπερ κατὰ τὴν ἰδίαν κατασκευὴν ἐνεργοῦντα ἀπέχει τὸ ἴδιον , οὕτως καὶ ὁ ἄνθρωπος εὐεργετικὸς πεφυκώς , ὁπόταν τι εὐεργετικὸν ἢ ἄλλως εἰς τὰ μέσα συνεργητικὸν πράξῃ , πεποίηκε , πρὸς ὃ κατεσκεύασται , καὶ ἔχει τὸ ἑαυτοῦ .
Lemmas: μάλα δέ , ὅταν ὡς ἄπιστος ἤ ἀχάριστος μέμφομαι , εἰς σεαυτοῦ ἐπιστρέφω · πρόδηλος γάρ σός ὁ ἁμάρτημα , εἴτε περί ὁ τοιοῦτος ὁ διάθεσις ἔχω πιστεύω ὅτι ὁ πίστις φυλάσσω , εἴτε ὁ χάρις δίδωμι μή καταληκτικός δίδωμι μηδέ ὥστε ἐκ αὐτός ὁ πρᾶξις εὐθύς ἀπολαμβάνω πᾶς ὁ καρπός . τίς γάρ πολύς ἐθέλω εὖ ποιέω ἄνθρωπος ; οὐ ἀρκέω οὗτος , ὅτι κατά φύσις ὁ σός τις πράσσω , ἀλλά οὗτος μισθός ζητέω ; ὡσεί ὁ ὀφθαλμός ἀμοιβή ἀπαιτέω , ὅτι βλέπω , ἤ ὁ πούς , ὅτι βαδίζω . ὥσπερ γάρ οὗτος πρός ὅδε τις γίγνομαι , ὅς κατά ὁ ἴδιος κατασκευή ἐνεργέω ἀπέχω ὁ ἴδιος , οὕτως καί ὁ ἄνθρωπος εὐεργετικός φύω , ὁπόταν τις εὐεργετικός ἤ ἄλλος εἰς ὁ μέσος συνεργητικός πράσσω , ποιέω , πρός ὅς κατασκευάζω , καί ἔχω ὁ ἑαυτοῦ .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.1.1
Ἔσῃ ποτὲ ἆρα , ὦ ψυχή , ἀγαθὴ καὶ ἁπλῆ καὶ μία καὶ γυμνή , φανερωτέρα τοῦ περικειμένου σοι σώματος ; γεύσῃ ποτὲ ἆρα τῆς φιλητικῆς καὶ στερκτικῆς διαθέσεως ; ἔσῃ ποτὲ ἆρα πλήρης καὶ ἀνενδεὴς καὶ οὐδὲν ἐπιποθοῦσα οὐδὲ ἐπιθυμοῦσα οὐδενὸς οὔτε ἐμψύχου οὔτε ἀψύχου πρὸς ἡδονῶν ἀπολαύσεις ; οὐδὲ χρόνου , ἐν ᾧ ἐπὶ μακρότερον ἀπολαύσεις ; οὐδὲ τόπου ἢ χώρας ἢ ἀέρων εὐκρασίας ; οὐδὲ ἀνθρώπων εὐαρμοστίας ; ἀλλὰ ἀρκεσθήσῃ τῇ παρούσῃ καταστάσει καὶ ἡσθήσῃ τοῖς παροῦσι πᾶσι καὶ συμπείσεις σεαυτὴν ὅτι πάντα σοι παρὰ τῶν θεῶν πάρεστι , πάντα σοι εὖ ἔχει καὶ εὖ ἕξει , ὅσα φίλον αὐτοῖς καὶ ὅσα μέλλουσι δώσειν ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ τελείου ζῴου , τοῦ ἀγαθοῦ καὶ δικαίου καὶ καλοῦ καὶ γεννῶντος πάντα καὶ συνέχοντος καὶ περιέχοντος καὶ περιλαμβάνοντος διαλυόμενα εἰς γένεσιν ἑτέρων ὁμοίων ; ἔσῃ ποτὲ ἆρα τοιαύτη , οἵα θεοῖς τε καὶ ἀνθρώποις οὕτως συμπολιτεύεσθαι ὡς μήτε μέμφεσθαί τι αὐτοῖς μήτε καταγινώσκεσθαι ὑπ’ αὐτῶν ;
Lemmas: εἰμί ποτέ ἆρα , ὦ ψυχή , ἀγαθός καί ἁπλόος καί εἷς καί γυμνός , φανερός ὁ περίκειμαι σύ σῶμα ; γεύω ποτέ ἆρα ὁ φιλητικός καί στερκτικός διάθεσις ; εἰμί ποτέ ἆρα πλήρης καί ἀνενδεής καί οὐδείς ἐπιποθέω οὐδέ ἐπιθυμέω οὐδείς οὔτε ἔμψυχος οὔτε ἄψυχος πρός ἡδονή ἀπόλαυσις ; οὐδέ χρόνος , ἐν ὅς ἐπί μακρός ἀπολαύω ; οὐδέ τόπος ἤ χώρα ἤ ἀήρ εὐκρασία ; οὐδέ ἄνθρωπος εὐαρμοστία ; ἀλλά ἀρκέω ὁ πάρειμι κατάστασις καί ἥδομαι ὁ πάρειμι πᾶς καί συμπείθω σεαυτοῦ ὅτι πᾶς σύ παρά ὁ θεός πάρειμι , πᾶς σύ εὖ ἔχω καί εὖ ἔχω , ὅσος φίλος αὐτός καί ὅσος μέλλω δίδωμι ἐπί σωτηρία ὁ τέλειος ζῷον , ὁ ἀγαθός καί δίκαιος καί καλός καί γεννάω πᾶς καί συνέχω καί περιέχω καί περιλαμβάνω διαλύω εἰς γένεσις ἕτερος ὅμοιος ; εἰμί ποτέ ἆρα τοιοῦτος , οἷος θεός τε καί ἄνθρωπος οὕτως συμπολιτεύω ὡς μήτε μέμφομαι τις αὐτός μήτε καταγιγνώσκω ὑπό αὐτός ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.2.1
Παρατήρει τί σου ἡ φύσις ἐπιζητεῖ ὡς ὑπὸ φύσεως μόνον διοικουμένου · εἶτα ποίει αὐτὸ καὶ προσίεσο , εἰ μὴ χεῖρον μέλλει διατίθεσθαί σου ἡ ὡς ζῴου φύσις . ἑξῆς δὲ παρατηρητέον τί ἐπιζητεῖ σου ἡ ὡς ζῴου φύσις , καὶ πᾶν τοῦτο παραληπτέον , εἰ μὴ χεῖρον μέλλει διατίθεσθαι ἡ ὡς ζῴου λογικοῦ φύσις · ἔστι δὲ τὸ λογικὸν εὐθὺς καὶ πολιτικόν . τούτοις δὴ κανόσι χρώμενος μηδὲν περιεργάζου .
Lemmas: παρατηρέω τίς σύ ὁ φύσις ἐπιζητέω ὡς ὑπό φύσις μόνος διοικέω · εἶτα ποιέω αὐτός καί προσίημι , εἰ μή κακός μέλλω διατίθημι σύ ὁ ὡς ζῷον φύσις . ἑξῆς δέ παρατηρητέον τίς ἐπιζητέω σύ ὁ ὡς ζῷον φύσις , καί πᾶς οὗτος παραληπτέος , εἰ μή κακός μέλλω διατίθημι ὁ ὡς ζῷον λογικός φύσις · εἰμί δέ ὁ λογικός εὐθύς καί πολιτικός . οὗτος δή κανών χράω μηδείς περιεργάζομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.3.1
Πᾶν τὸ συμβαῖνον ἤτοι οὕτω συμβαίνει ὡς πέφυκας αὐτὸ φέρειν ἢ ὡς οὐ πέφυκας αὐτὸ φέρειν . εἰ μὲν οὖν συμβαίνει σοι ὡς πέφυκας φέρειν . μὴ δυσχέραινε , ἀλλ’ ὡς πέφυκας φέρε . εἰ δὲ ὡς μὴ πέφυκας φέρειν , μὴ δυσχέραινε · φθαρήσεται γάρ σε ἀπαναλῶσαν . μέμνησο μέντοι ὅτι πέφυκας φέρειν πᾶν , περὶ οὗ ἐπὶ τῇ ὑπολήψει ἐστὶ τῇ σῇ φορητὸν καὶ ἀνεκτὸν αὐτὸ ποιῆσαι κατὰ φαντασίαν τοῦ συμφέρειν ἢ καθήκειν σεαυτῷ τοῦτο ποιεῖν .
Lemmas: πᾶς ὁ συμβαίνω ἤτοι οὕτως συμβαίνω ὡς φύω αὐτός φέρω ἤ ὡς οὐ φύω αὐτός φέρω . εἰ μέν οὖν συμβαίνω σύ ὡς φύω φέρω . μή δυσχεραίνω , ἀλλά ὡς φύω φέρω . εἰ δέ ὡς μή φύω φέρω , μή δυσχεραίνω · φθείρω γάρ σύ ἀπαναλάζω . μιμνῄσκω μέντοι ὅτι φύω φέρω πᾶς , περί ὅς ἐπί ὁ ὑπόληψις εἰμί ὁ σός φορητός καί ἀνεκτός αὐτός ποιέω κατά φαντασία ὁ συμφέρω ἤ καθήκω σεαυτοῦ οὗτος ποιέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.4.1
Εἰ μὲν σφάλλεται , διδάσκειν εὐμενῶς καὶ τὸ παρορώμενον δεικνύναι . εἰ δὲ ἀδυνατεῖς , σεαυτὸν αἰτιᾶσθαι ἢ μηδὲ σεαυτόν .
Lemmas: εἰ μέν σφάλλω , διδάσκω εὐμενής καί ὁ παροράω δείκνυμι . εἰ δέ ἀδυνατέω , σεαυτοῦ αἰτιάομαι ἤ μηδέ σεαυτοῦ .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.5.1
Ὅ τι ἄν σοι συμβαίνῃ , τοῦτό σοι ἐξ αἰῶνος προκατεσκευάζετο καὶ ἡ ἐπιπλοκὴ τῶν αἰτίων συνέκλωθε τήν τε σὴν ὑπόστασιν ἐξ ἀιδίου καὶ τὴν τούτου σύμβασιν .
Lemmas: ὅς τις ἄν σύ συμβαίνω , οὗτος σύ ἐκ αἰών προκατασκευάζω καί ὁ ἐπιπλοκή ὁ αἴτιος συγκλώθω ὁ τε σός ὑπόστασις ἐκ ἀίδιος καί ὁ οὗτος σύμβασις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.6.1
Εἴτε ἄτομοι εἴτε φύσις , πρῶτον κείσθω ὅτι μέρος εἰμὶ τοῦ ὅλου ὑπὸ φύσεως διοικουμένου · ἔπειτα , ὅτι ἔχω πως οἰκείως πρὸς τὰ ὁμογενῆ μέρη . τούτων γὰρ μεμνημένος , καθότι μὲν μέρος εἰμί , οὐδενὶ δυσαρεστήσω τῶν ἐκ τοῦ ὅλου ἀπονεμομένων · οὐδὲν γὰρ βλαβερὸν τῷ μέρει ὃ τῷ ὅλῳ συμφέρει . οὐ γὰρ ἔχει τι τὸ ὅλον ὃ μὴ συμφέρει ἑαυτῷ , πασῶν μὲν φύσεων κοινὸν ἐχουσῶν τοῦτο , τῆς δὲ τοῦ κόσμου προσειληφυίας τὸ μηδὲ ὑπό τινος ἔξωθεν αἰτίας ἀναγκάζεσθαι βλαβερόν τι ἑαυτῇ γεννᾶν .
Lemmas: εἴτε ἄτομος εἴτε φύσις , πρῶτος κεῖμαι ὅτι μέρος εἰμί ὁ ὅλος ὑπό φύσις διοικέω · ἔπειτα , ὅτι ἔχω πως οἰκεῖος πρός ὁ ὁμογενής μέρος . οὗτος γάρ μιμνῄσκω , καθότι μέν μέρος εἰμί , οὐδείς δυσαρεστέω ὁ ἐκ ὁ ὅλος ἀπονέμω · οὐδείς γάρ βλαβερός ὁ μέρος ὅς ὁ ὅλος συμφέρω . οὐ γάρ ἔχω τις ὁ ὅλος ὅς μή συμφέρω ἑαυτοῦ , πᾶς μέν φύσις κοινός ἔχω οὗτος , ὁ δέ ὁ κόσμος προσλαμβάνω ὁ μηδέ ὑπό τις ἔξωθεν αἰτία ἀναγκάζω βλαβερός τις ἑαυτοῦ γεννάω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.6.2
κατὰ μὲν δὴ τὸ μεμνῆσθαι ὅτι μέρος εἰμὶ ὅλου τοῦ τοιούτου , εὐαρεστήσω παντὶ τῷ ἀποβαίνοντι , καθόσον δὲ ἔχω πως οἰκείως πρὸς τὰ ὁμογενῆ μέρη , οὐδὲν πράξω ἀκοινώνητον , μᾶλλον δὲ στοχάσομαι τῶν ὁμογενῶν καὶ πρὸς τὸ κοινῇ συμφέρον πᾶσαν ὁρμὴν ἐμαυτοῦ ἄξω καὶ ἀπὸ τοὐναντίου ἀπάξω . τούτων δὲ οὕτως περαινομένων ἀνάγκη τὸν βίον εὐροεῖν , ὡς ἂν καὶ πολίτου βίον εὔρουν ἐπινοήσειας προιόντος διὰ πράξεων τοῖς πολίταις λυσιτελῶν καὶ ὅπερ ἂν ἡ πόλις ἀπονέμῃ , τοῦτο ἀσπαζομένου .
Lemmas: κατά μέν δή ὁ μιμνῄσκω ὅτι μέρος εἰμί ὅλος ὁ τοιοῦτος , εὐαρεστέω πᾶς ὁ ἀποβαίνω , καθόσον δέ ἔχω πως οἰκεῖος πρός ὁ ὁμογενής μέρος , οὐδείς πράσσω ἀκοινώνητος , μάλα δέ στοχάζομαι ὁ ὁμογενής καί πρός ὁ κοινῇ συμφέρω πᾶς ὁρμή ἐμαυτοῦ ἄγω καί ἀπό ἐναντίος ἀπάγω . οὗτος δέ οὕτως περαίνω ἀνάγκη ὁ βίος εὐροέω , ὡς ἄν καί πολίτης βίος ἐύρρους ἐπινοέω προέρχομαι διά πρᾶξις ὁ πολίτης λυσιτελής καί ὅς ἄν ὁ πόλις ἀπονέμω , οὗτος ἀσπάζομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.7.1
Τοῖς μέρεσι τοῦ ὅλου , ὅσα φύσει περιέχεται ὑπὸ τοῦ κόσμου , ἀνάγκη φθείρεσθαι · λεγέσθω δὲ τοῦτο σημαντικῶς τοῦ ἀλλοιοῦσθαι . εἰ δὲ φύσει κακόν τε καὶ ἀναγκαῖόν ἐστι τοῦτο αὐτοῖς , οὐκ ἂν τὸ ὅλον καλῶς διεξάγοιτο τῶν μερῶν εἰς ἀλλοίωσιν ἰόντων καὶ πρὸς τὸ φθείρεσθαι διαφόρως κατεσκευασμένων . πότερον γὰρ ἐπεχείρησεν ἡ φύσις αὐτὴ τὰ ἑαυτῆς μέρη κακοῦν καὶ περιπτωτικὰ τῷ κακῷ καὶ ἐξ ἀνάγκης ἔμπτωτα εἰς τὸ κακὸν ποιεῖν , ἢ ἔλαθεν αὐτὴν τοιάδε τινὰ γινόμενα ; ἀμφότερα γὰρ ἀπίθανα .
Lemmas: ὁ μέρος ὁ ὅλος , ὅσος φύσις περιέχω ὑπό ὁ κόσμος , ἀνάγκη φθείρω · λέγω δέ οὗτος σημαντικός ὁ ἀλλοιόω . εἰ δέ φύσις κακός τε καί ἀναγκαῖος εἰμί οὗτος αὐτός , οὐ ἄν ὁ ὅλος καλός διεξάγω ὁ μέρος εἰς ἀλλοίωσις ἔρχομαι καί πρός ὁ φθείρω διάφορος κατασκευάζω . πότερος γάρ ἐπιχειρέω ὁ φύσις αὐτός ὁ ἑαυτοῦ μέρος κακόω καί περιπτωτικός ὁ κακός καί ἐκ ἀνάγκη ἔμπτωτος εἰς ὁ κακός ποιέω , ἤ λανθάνω αὐτός τοιόσδε τις γίγνομαι ; ἀμφότερος γάρ ἀπίθανος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.7.2
εἰ δέ τις καὶ ἀφέμενος τῆς φύσεως κατὰ τὸ πεφυκέναι ταῦτα ἐξηγοῖτο , καὶ ὣς γελοῖον ἅμα μὲν φάναι πεφυκέναι τὰ μέρη τοῦ ὅλου μεταβάλλειν , ἅμα δὲ ὡς ἐπί τινι τῶν παρὰ φύσιν συμβαίνοντι θαυμάζειν ἣ δυσχεραίνειν , ἄλλως τε καὶ τῆς διαλύσεως εἰς ταῦτα γινομένης , ἐξ ὧν ἕκαστον συνίσταται . ἤτοι γὰρ σκεδασμὸς στοιχείων , ἐξ ὧν συνεκρίθη , ἢ τροπὴ τοῦ μὲν στερεμνίου εἰς τὸ γεῶδες , τοῦ δὲ πνευματικοῦ εἰς τὸ ἀερῶδες , ὥστε καὶ ταῦτα ἀναληφθῆναι εἰς τὸν τοῦ ὅλου λόγον , εἴτε κατὰ περίοδον ἐκπυρουμένου εἴτε ἀιδίοις ἀμοιβαῖς ἀνανεουμένου .
Lemmas: εἰ δέ τις καί ἀφίημι ὁ φύσις κατά ὁ φύω οὗτος ἐξηγέομαι , καί ὡς γέλοιος ἅμα μέν φημί φύω ὁ μέρος ὁ ὅλος μεταβάλλω , ἅμα δέ ὡς ἐπί τις ὁ παρά φύσις συμβαίνω θαυμάζω ὅς δυσχεραίνω , ἄλλος τε καί ὁ διάλυσις εἰς οὗτος γίγνομαι , ἐκ ὅς ἕκαστος συνίστημι . ἤτοι γάρ σκεδασμός στοιχεῖον , ἐκ ὅς συγκρίνω , ἤ τροπή ὁ μέν στερέμνιος εἰς ὁ γεώδης , ὁ δέ πνευματικός εἰς ὁ ἀερώδης , ὥστε καί οὗτος ἀναλαμβάνω εἰς ὁ ὁ ὅλος λόγος , εἴτε κατά περίοδος ἐκπυρόω εἴτε ἀίδιος ἀμοιβή ἀνανεόομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.7.3
καὶ τὸ στερέμνιον δὲ καὶ τὸ πνευματικὸν μὴ φαντάζου τὸ ἀπὸ τῆς πρώτης γενέσεως · πᾶν γὰρ τοῦτο ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν ἐκ τῶν σιτίων καὶ τοῦ ἑλκομένου ἀέρος τὴν ἐπιρροὴν ἔλαβεν · τοῦτο οὖν ὃ ἔλαβε μεταβάλλει , οὐχ ὃ ἡ μήτηρ ἔτεκεν . ὑπόθου δ’ ὅτι ἐκείνῳ σε λίαν προσπλέκει τῷ ἰδίως ποιῷ , οὐδὲν ὄντι οἶμαι πρὸς τὸ νῦν λεγόμενον .
Lemmas: καί ὁ στερέμνιος δέ καί ὁ πνευματικός μή φαντάζω ὁ ἀπό ὁ πρῶτος γένεσις · πᾶς γάρ οὗτος χθές καί τρίτος ἡμέρα ἐκ ὁ σιτίον καί ὁ ἕλκω ἀήρ ὁ ἐπιρροή λαμβάνω · οὗτος οὖν ὅς λαμβάνω μεταβάλλω , οὐ ὅς ὁ μήτηρ τίκτω . ὑποτίθημι δέ ὅτι ἐκεῖνος σύ λίαν προσπλέκω ὁ ἴδιος ποιός , οὐδείς εἰμί οἴομαι πρός ὁ νῦν λέγω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.8.1
Ὀνόματα θέμενος σαυτῷ ταῦτα · ἀγαθός , αἰδήμων , ἀληθής , ἔμφρων , σύμφρων , ὑπέρφρων , πρόσεχε μήποτε μετονομάζῃ , κἂν ἀπολλύῃς ταῦτα τὰ ὀνόματα , ταχέως ἐπάνιθι ἐπ’ αὐτά . μέμνησο δὲ ὅτι τὸ μὲν ἔμφρων ἐβούλετό σοι σημαίνειν τὴν ἐφ’ ἕκαστα διαληπτικὴν ἐπίστασιν καὶ τὸ ἀπαρενθύμητον · τὸ δὲ σύμφρων τὴν ἑκούσιον ἀπόδεξιν τῶν ὑπὸ τῆς κοινῆς φύσεως ἀπονεμομένων · τὸ δὲ ὑπέρφρων τὴν ὑπέρτασιν τοῦ φρονοῦντος μορίου ὑπὲρ λείαν ἣ τραχεῖαν κίνησιν τῆς σαρκὸς καὶ τὸ δοξάριον καὶ τὸν θάνατον καὶ ὅσα τοιαῦτα .
Lemmas: ὄνομα τίθημι σεαυτοῦ οὗτος · ἀγαθός , αἰδήμων , ἀληθής , ἔμφρων , σύμφρων , ὑπέρφρων , προσέχω μήποτε μετονομάζω , ἐάν ἀπόλλυμι οὗτος ὁ ὄνομα , ταχύς ἐπάνειμι ἐπί αὐτός . μιμνῄσκω δέ ὅτι ὁ μέν ἔμφρων βούλομαι σύ σημαίνω ὁ ἐπί ἕκαστος διαληπτικός ἐπίστασις καί ὁ ἀπαρενθύμητος · ὁ δέ σύμφρων ὁ ἑκούσιος ἀπόδεξις ὁ ὑπό ὁ κοινός φύσις ἀπονέμω · ὁ δέ ὑπέρφρων ὁ ὑπέρτασις ὁ φρονέω μόριον ὑπέρ λεία ὅς τραχύς κίνησις ὁ σάρξ καί ὁ δοξάριον καί ὁ θάνατος καί ὅσος τοιοῦτος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.8.2
ἐὰν οὖν διατηρῇς σεαυτὸν ὲν τούτοις τοῖς ὀνόμασι μὴ γλιχόμενος τοῦ ὑπ’ ἄλλων κατὰ ταῦτα ὀνομάζεσθαι , ἔσῃ ἕτερος καὶ εἰς βίον εἰσελεύσῃ ἕτερον . τὸ γὰρ ἔτι τοιοῦτον εἶναι οἷος μέχρι νῦν γέγονας , καὶ ἐν βίῳ τοιούτῳ σπαράσσεσθαι καὶ μολύνεσθαι , λίαν ἐστὶν ἀναισθήτου καὶ φιλοψύχου καὶ ὁμοίου τοῖς ἡμιβρώτοις θηριομάχοις , οἵτινες μεστοὶ τραυμάτων καὶ λύθρου παρακαλοῦσιν ὅμως εἰς τὴν αὔριον φυλαχθῆναι , παραβληθησόμενοι τοιοῦτοι τοῖς αὐτοῖς ὄνυξι καὶ δήγμασιν .
Lemmas: ἐάν οὖν διατηρέω σεαυτοῦ εἰμί οὗτος ὁ ὄνομα μή γλίχομαι ὁ ὑπό ἄλλος κατά οὗτος ὀνομάζω , εἰμί ἕτερος καί εἰς βίος εἰσέρχομαι ἕτερος . ὁ γάρ ἔτι τοιοῦτος εἰμί οἷος μέχρι νῦν γίγνομαι , καί ἐν βίος τοιοῦτος σπαράσσω καί μολύνω , λίαν εἰμί ἀναίσθητος καί φιλόψυχος καί ὅμοιος ὁ ἡμίβρωτος θηριομάχος , ὅστις μεστός τραῦμα καί λύθρος παρακαλέω ὅμως εἰς ὁ αὔριον φυλάσσω , παραβάλλω τοιοῦτος ὁ αὐτός ὄνυξ καί δῆγμα .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.8.3
ἐμβίβασον οὖν σαυτὸν εἰς τὰ ὀλίγα ταῦτα ὀνόματα , κἂν μὲν ἐπ’ αὐτῶν μένειν δύνῃ , μένε ὥσπερ εἰς μακάρων τινὰς νήσους μετῳκισμένος · ἐὰν δὲ αἴσθῃ ὅτι ἐκπίπτεις καὶ οὐ περικρατεῖς , ἄπιθι θαρρῶν εἰς γωνίαν τινά , ὅπου κρατήσεις , ἢ καὶ παντάπασιν ἔξιθι τοῦ βίου , μὴ ὀργιζόμενος , ἀλλὰ ἁπλῶς καὶ ἐλευθέρως καὶ αἰδημόνως , ἕν γε τοῦτο μόνον πράξας ἐν τῷ βίῳ τὸ οὕτως ἐξελθεῖν .
Lemmas: ἐμβιβάζω οὖν σεαυτοῦ εἰς ὁ ὀλίγος οὗτος ὄνομα , ἐάν μέν ἐπί αὐτός μένω δύναμαι , μένω ὥσπερ εἰς μάκαρ τις νῆσος μετοικίζω · ἐάν δέ αἰσθάνομαι ὅτι ἐκπίπτω καί οὐ περικρατέω , ἀπέρχομαι θαρσέω εἰς γωνία τις , ὅπου κρατέω , ἤ καί παντάπασι ἐξέρχομαι ὁ βίος , μή ὀργίζω , ἀλλά ἁπλῶς καί ἐλεύθερος καί αἰδήμων , εἷς γε οὗτος μόνος πράσσω ἐν ὁ βίος ὁ οὕτως ἐξέρχομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.8.4
πρὸς μέντοι τὸ μεμνῆσθαι τῶν ὀνομάτων μεγάλως συλλήψεταί σοι τὸ μεμνῆσθαι θεῶν καὶ ὅτιπερ οὐ κολακεύεσθαι οὗτοι θέλουσιν , ἀλλὰ ἐξομοιοῦσθαι ἑαυτοῖς τὰ λογικὰ πάντα καὶ εἶναι τὴν μὲν συκῆν τὰ συκῆς ποιοῦσαν , τὸν δὲ κύνα τὰ κυνός , τὴν δὲ μέλισσαν τὰ μελίσσης , τὸν δὲ ἄνθρωπον τὰ ἀνθρώπου .
Lemmas: πρός μέντοι ὁ μιμνῄσκω ὁ ὄνομα μέγας συλλαμβάνω σύ ὁ μιμνῄσκω θεός καί ὅστις οὐ κολακεύω οὗτος ἐθέλω , ἀλλά ἐξομοιόω ἑαυτοῦ ὁ λογικός πᾶς καί εἰμί ὁ μέν συκῆ ὁ συκῆ ποιέω , ὁ δέ κύων ὁ κύων , ὁ δέ μέλισσα ὁ μέλισσα , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.9.1
Μῖμος , πόλεμος , πτοία , νάρκα , δουλεία · καθ’ ἡμέραν ἀπαλείψεταί σου τὰ ἱερὰ ἐκεῖνα δόγματα , ὁπόσα ἀφυσιολογήτως φαντάζῃ καὶ παραπέμπεις . δεῖ δὲ πᾶν οὕτω βλέπειν καὶ πράσσειν ὥστε καὶ τὸ πρακτικὸν ἅμα συντελεῖσθαι καὶ ἅμα τὸ θεωρητικὸν ἐνεργεῖσθαι καὶ τὸ ἐκ τῆς περὶ ἑκάστων ἐπιστήμης αὔθαδες σῴζεσθαι λανθάνον , οὐχὶ κρυπτόμενον . πότε γὰρ ἁπλότητος ἀπολαύσεις ; πότε δὲ σεμνότητος ; πότε δὲ τῆς ἐφ’ ἑκάστου γνωρίσεως , τί τε ἐστὶ κατ’ οὐσίαν καὶ τίνα χώραν ἔχει ἐν τῷ κόσμῳ καὶ ἐπὶ πόσον πέφυκεν ὑφίστασθαι καὶ ἐκ τίνων συγκέκριται καὶ τίσι δύναται ὑπάρχειν καὶ τίνες δύνανται αὐτὸ διδόναι τε καὶ ἀφαιρεῖσθαι ;
Lemmas: μῖμος , πόλεμος , πτόα , νάρκα , δουλεία · κατά ἡμέρα ἀπαλείφω σύ ὁ ἱερός ἐκεῖνος δόγμα , ὁπόσος ἀφυσιολόγητος φαντάζω καί παραπέμπω . δέω δέ πᾶς οὕτως βλέπω καί πράσσω ὥστε καί ὁ πρακτικός ἅμα συντελέω καί ἅμα ὁ θεωρητικός ἐνεργέω καί ὁ ἐκ ὁ περί ἕκαστος ἐπιστήμη αὔθαδες σῴζω λανθάνω , οὐ κρύπτω . πότε γάρ ἁπλότης ἀπολαύω ; πότε δέ σεμνότης ; πότε δέ ὁ ἐπί ἕκαστος γνώρισις , τίς τε εἰμί κατά οὐσία καί τίς χώρα ἔχω ἐν ὁ κόσμος καί ἐπί πόσος φύω ὑφίστημι καί ἐκ τίς συγκρίνω καί τίς δύναμαι ὑπάρχω καί τίς δύναμαι αὐτός δίδωμι τε καί ἀφαιρέω ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.10.1
Ἀράχνιον μυῖαν θηρᾶσαν μέγα φρονεῖ , ἄλλος δὲ λαγίδιον , ἄλλος δὲ ὑποχῇ ἀφύην , ἄλλος δὲ συίδια , ἄλλος δὲ ἄρκτους , ἄλλος Σαρμάτας . οὗτοι γὰρ οὐ λῃσταί , ἐὰν τὰ δόγματα ἐξετάζῃς ;
Lemmas: ἀράχνιον μυῖα θηράω μέγας φρονέω , ἄλλος δέ λαγίδιον , ἄλλος δέ ὑποχάω ἀφύη , ἄλλος δέ συίδιον , ἄλλος δέ ἄρκτος , ἄλλος Σαρμάτης . οὗτος γάρ οὐ λῃστής , ἐάν ὁ δόγμα ἐξετάζω ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.11.1
Πῶς εἰς ἄλληλα πάντα μεταβάλλει , θεωρητικὴν μέθοδον κτῆσαι καὶ διηνεκῶς πρόσεχε καὶ συγγυμνάσθητι περὶ τοῦτο τὸ μέρος · οὐδὲν γὰρ οὕτως μεγαλοφροσύνης ποιητικόν . ἐξεδύσατο τὸ σῶμα καὶ ἐννοήσας ὅτι ὅσον οὐδέπω πάντα ταῦτα καταλιπεῖν ἀπιόντα ἐξ ἀνθρώπων δεήσει , ἀνῆκεν ὅλον ἑαυτὸν δικαιοσύνῃ μὲν εἰς τὰ ὑφ’ ἑαυτοῦ ἐνεργούμενα , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις συμβαίνουσι τῇ τῶν ὅλων φύσει . τί δ’ ἐρεῖ τις ἢ ὑπολήψεται περὶ αὐτοῦ ἢ πράξει κατ’ αὐτοῦ , οὐδ’ εἰς νοῦν βάλλεται , δύο τούτοις ἀρκούμενος , εἰ αὐτὸς δικαιοπραγεῖ τὸ νῦν πρασσόμενον καὶ φιλεῖ τὸ νῦν ἀπονεμόμενον ἑαυτῷ · ἀσχολίας δὲ πάσας καὶ σπουδὰς ἀφῆκε καὶ οὐδὲν ἄλλο βούλεται ἢ εὐθεῖαν περαίνειν διὰ τοῦ νόμου καὶ εὐθεῖαν περαίνοντι ἕπεσθαι τῷ θεῷ .
Lemmas: πῶς εἰς ἀλλήλων πᾶς μεταβάλλω , θεωρητικός μέθοδος κτάομαι καί διηνεκής προσέχω καί συγγυμνάζω περί οὗτος ὁ μέρος · οὐδείς γάρ οὕτως μεγαλοφροσύνη ποιητικός . ἐκδύω ὁ σῶμα καί ἐννοέω ὅτι ὅσος οὐδέπω πᾶς οὗτος καταλείπω ἀπέρχομαι ἐκ ἄνθρωπος δέω , ἀνίημι ὅλος ἑαυτοῦ δικαιοσύνη μέν εἰς ὁ ὑπό ἑαυτοῦ ἐνεργέω , ἐν δέ ὁ ἄλλος συμβαίνω ὁ ὁ ὅλος φύσις . τίς δέ λέγω τις ἤ ὑπολαμβάνω περί αὐτός ἤ πράσσω κατά αὐτός , οὐδέ εἰς νόος βάλλω , δύο οὗτος ἀρκέω , εἰ αὐτός δικαιοπραγέω ὁ νῦν πράσσω καί φιλέω ὁ νῦν ἀπονέμω ἑαυτοῦ · ἀσχολία δέ πᾶς καί σπουδή ἀφίημι καί οὐδείς ἄλλος βούλομαι ἤ εὐθύς περαίνω διά ὁ νόμος καί εὐθύς περαίνω ἕπομαι ὁ θεός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.12.1
Τίς ὑπονοίας χρεία παρὸν σκοπεῖν τί δεῖ πραχθῆναι , κἂν μὲν συνορᾷς , εὐμενῶς , ἀμεταστρεπτὶ ταύτῃ χωρεῖν · ἐὰν δὲ μὴ συνορᾷς , ἐπέχειν καὶ συμβούλοις τοῖς ἀρίστοις χρῆσθαι · ἐὰν δὲ ἕτερά τινα πρὸς ταῦτα ἀντιβαίνῃ , προιέναι κατὰ τὰς παρούσας ἀφορμὰς λελογισμένως , ἐχόμενον τοῦ φαινομένου δικαίου ; ἄριστον γὰρ κατατυγχάνειν τούτου , ἐπεί τοι ἥ γε ἀπόπτωσις ἀπὸ τούτου ἐστίν . σχολαῖόν τι καὶ ἅμα εὐκίνητόν ἐστι καὶ φαιδρὸν ἅμα καὶ συνεστηκὸς ὁ τῷ λόγῳ κατὰ πᾶν ἑπόμενος .
Lemmas: τίς ὑπόνοια χρεία πάρειμι σκοπέω τίς δέω πράσσω , ἐάν μέν συνοράω , εὐμενής , ἀμεταστρεπτί οὗτος χωρέω · ἐάν δέ μή συνοράω , ἐπέχω καί σύμβουλος ὁ ἀγαθός χράω · ἐάν δέ ἕτερος τις πρός οὗτος ἀντιβαίνω , προίημι κατά ὁ πάρειμι ἀφορμή λογίζομαι , ἔχω ὁ φαίνω δίκαιος ; ἀγαθός γάρ κατατυγχάνω οὗτος , ἐπεί τοι ὁ γε ἀπόπτωσις ἀπό οὗτος εἰμί . σχολαῖος τις καί ἅμα εὐκίνητος εἰμί καί φαιδρός ἅμα καί συνίστημι ὁ ὁ λόγος κατά πᾶς ἕπομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.13.1
Πυνθάνεσθαι ἑαυτοῦ εὐθὺς ἐξ ὕπνου γενόμενον · μήτι διοίσει σοι , ἐὰν ὑπὸ ἄλλου ψέγηται τὰ δίκαια καὶ καλῶς ἔχοντα ; οὐ διοίσει . μήτι ἐπιλέλησαι ὅτι οὗτοι οἱ ἐν τοῖς περὶ ἄλλων ἐπαίνοις καὶ ψόγοις φρυαττόμενοι τοιοῦτοι μὲν ἐπὶ τῆς κλίνης εἰσί , τοιοῦτοι δὲ ἐπὶ τῆς τραπέζης , οἷα δὲ ποιοῦσιν , οἷα δὲ φεύγουσιν , οἷα δὲ διώκουσιν , οἷα δὲ κλέπτουσιν , οἷα δὲ ἁρπάζουσιν , οὐ χερσὶ καὶ ποσίν , ἀλλὰ τῷ τιμιωτάτῳ ἑαυτῶν μέρει , ὃ γίνεται ὅταν θέλῃ , πίστις , αἰδώς , ἀλήθεια , νόμος , ἀγαθὸς δαίμων ;
Lemmas: πυνθάνομαι ἑαυτοῦ εὐθύς ἐκ ὕπνος γίγνομαι · μήτι διαφέρω σύ , ἐάν ὑπό ἄλλος ψέγω ὁ δίκαιος καί καλός ἔχω ; οὐ διαφέρω . μήτι ἐπιλανθάνω ὅτι οὗτος ὁ ἐν ὁ περί ἄλλος ἔπαινος καί ψόγος φρυάσσομαι τοιοῦτος μέν ἐπί ὁ κλίνη εἰμί , τοιοῦτος δέ ἐπί ὁ τράπεζα , οἷος δέ ποιέω , οἷος δέ φεύγω , οἷος δέ διώκω , οἷος δέ κλέπτω , οἷος δέ ἁρπάζω , οὐ χείρ καί πούς , ἀλλά ὁ τίμιος ἑαυτοῦ μέρος , ὅς γίγνομαι ὅταν ἐθέλω , πίστις , αἰδώς , ἀλήθεια , νόμος , ἀγαθός δαίμων ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.14.1
Τῇ πάντα διδούσῃ καὶ ἀπολαμβανούσῃ φύσει ὁ πεπαιδευμένος καὶ αἰδήμων λέγει · δὸς ὃ θέλεις · ἀπόλαβε ὃ θέλεις . λέγει δὲ τοῦτο οὐ καταθρασυνόμενος , ἀλλὰ πειθαρχῶν μόνον καὶ εὐνοῶν αὐτῇ .
Lemmas: ὁ πᾶς δίδωμι καί ἀπολαμβάνω φύσις ὁ παιδεύω καί αἰδήμων λέγω · δίδωμι ὅς ἐθέλω · ἀπολαμβάνω ὅς ἐθέλω . λέγω δέ οὗτος οὐ καταθρασύνομαι , ἀλλά πειθαρχέω μόνος καί εὐνοέω αὐτός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.15.1
Ὀλίγον ἐστὶ τὸ ὑπολειπόμενον τοῦτο . ζῆσον ὡς ἐν ὄρει · οὐδὲν γὰρ διαφέρει ἐκεῖ ἢ ὧδε , ἐάν τις πανταχοῦ ὡς ἐν πόλει τῷ κόσμῳ . ἰδέτωσαν , ἱστορησάτωσαν οἱ ἄνθρωποι ἄνθρωπον ἀληθινὸν κατὰ φύσιν ζῶντα . εἰ μὴ φέρουσιν , ἀποκτεινάτωσαν · κρεῖττον γὰρ ἢ οὕτως ζῆν .
Lemmas: ὀλίγος εἰμί ὁ ὑπολείπω οὗτος . ζάω ὡς ἐν ὄρος · οὐδείς γάρ διαφέρω ἐκεῖ ἤ ὧδε , ἐάν τις πανταχοῦ ὡς ἐν πόλις ὁ κόσμος . ἰδίω , ἱστορέω ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἀληθινός κατά φύσις ζάω . εἰ μή φέρω , ἀποκτείνω · κρατύς γάρ ἤ οὕτως ζάω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.16.1
Μηκέθ’ ὅλως περὶ τοῦ οἷόν τινα εἶναι τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα διαλέγεσθαι , ἀλλὰ εἶναι τοιοῦτον .
Lemmas: μηκέτι ὅλος περί ὁ οἷος τις εἰμί ὁ ἀγαθός ἀνήρ διαλέγω , ἀλλά εἰμί τοιοῦτος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.17.1
Τοῦ ὅλου αἰῶνος καὶ τῆς ὅλης οὐσίας συνεχῶς φαντασία καὶ ὅτι πάντα τὰ κατὰ μέρος , ὡς μὲν πρὸς οὐσίαν , κεγχραμίς , ὡς δὲ πρὸς χρόνον , τρυπάνου περιστροφή .
Lemmas: ὁ ὅλος αἰών καί ὁ ὅλος οὐσία συνεχής φαντασία καί ὅτι πᾶς ὁ κατά μέρος , ὡς μέν πρός οὐσία , κεγχραμίς , ὡς δέ πρός χρόνος , τρύπανον περιστροφή .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.18.1
Εἰς ἕκαστον τῶν ὑποκειμένων ἐφιστάντα ἐπινοεῖν αὐτὸ ἤδη διαλυόμενον καὶ ἐν μεταβολῇ καὶ οἷον σήψει ἢ σκεδάσει γινόμενον ἢ καθότι ἕκαστον πέφυκεν ὥσπερ θνῄσκειν .
Lemmas: εἰς ἕκαστος ὁ ὑπόκειμαι ἐφίστημι ἐπινοέω αὐτός ἤδη διαλύω καί ἐν μεταβολή καί οἷος σῆψις ἤ σκέδασις γίγνομαι ἤ καθότι ἕκαστος φύω ὥσπερ θνῄσκω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.19.1
Οἷοί εἰσιν ἐσθίοντες , καθεύδοντες , ὀχεύοντες , ἀποπατοῦντες , τὰ ἄλλα · εἶτα οἷοι ἀνδρονομούμενοι καὶ γαυρούμενοι ἢ χαλεπαίνοντες καὶ ἐξ ὑπεροχῆς ἐπιπλήττοντες , πρὸ ὀλίγου δὲ ἐδούλευον πόσοις καὶ δι’ οἷα · καὶ μετ’ ὀλίγον ἐν τοιούτοις ἔσονται .
Lemmas: οἷος εἰμί ἐσθίω , καθεύδω , ὀχεύω , ἀποπατέω , ὁ ἄλλος · εἶτα οἷος ἀνδρονομέομαι καί γαυρόω ἤ χαλεπαίνω καί ἐκ ὑπεροχή ἐπιπλήσσω , πρό ὀλίγος δέ δουλεύω πόσος καί διά οἷος · καί μετά ὀλίγος ἐν τοιοῦτος εἰμί .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.20.1
Συμφέρει ἑκάστῳ ὃ φέρει ἑκάστῳ ἡ τῶν ὅλων φύσις , καὶ τότε συμφέρει ὅτε ἐκείνη φέρει .
Lemmas: συμφέρω ἕκαστος ὅς φέρω ἕκαστος ὁ ὁ ὅλος φύσις , καί τότε συμφέρω ὅτε ἐκεῖνος φέρω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.21.1
ʽἘρᾷ μὲν ὄμβρου γαῖα , ἐρᾷ δὲ ὁ σεμνὸς αἰθήρ,ʼ ἐρᾷ δὲ ὁ κόσμος ποιῆσαι ὃ ἂν μέλλῃ γίνεσθαι . λέγω οὖν τῷ κόσμῳ ὅτι σοὶ συνερῶ . μήτι δὲ οὕτω κἀκεῖνο λέγεται , ὅτι · φιλεῖ τοῦτο γίνεσθαι ;
Lemmas: ʽἘρᾷ μέν ὄμβρος γῆ , ἐράω δέ ὁ σεμνός αἰθήρ ἐράω δέ ὁ κόσμος ποιέω ὅς ἄν μέλλω γίγνομαι . λέγω οὖν ὁ κόσμος ὅτι σύ συλλέγω . μήτι δέ οὕτως ἐκεῖνος λέγω , ὅτι · φιλέω οὗτος γίγνομαι ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.22.1
Ἤτοι ἐνταῦθα ζῇς καὶ ἤδη εἴθικας · ἢ ἔξω ὑπάγεις καὶ τοῦτο ἤθελες · ἢ ἀποθνῄσκεις καὶ ἀπελειτούργησας . παρὰ δὲ ταῦτα οὐδέν . οὐκοῦν εὐθύμει .
Lemmas: ἤτοι ἐνταῦθα ζάω καί ἤδη ἐθίζω · ἤ ἔξω ὑπάγω καί οὗτος ἐθέλω · ἤ ἀποθνῄσκω καί ἀπολειτουργέω . παρά δέ οὗτος οὐδείς . οὐκοῦν εὐθυμέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.23.1
Ἐναργὲς ἔστω ἀεὶ τὸ ὅτι τοιοῦτο ἐκεῖνο ὁ ἀγρός ἐστι καὶ πῶς πάντα ἐστὶ τὰ αὐτὰ ἐνθάδε τοῖς ἐν ἄκρῳ τῷ ὄρει ἢ ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ ἢ ὅπου θέλεις . ἄντικρυς γὰρ εὑρήσεις τὰ τοῦ Πλάτωνος · ʽσηκὸν ἐν ὄρει , φησί , περιβαλλόμενος καὶ βδάλλων βληχήματα.ʼ
Lemmas: ἐναργής εἰμί ἀεί ὁ ὅτι τοιοῦτος ἐκεῖνος ὁ ἀγρός εἰμί καί πῶς πᾶς εἰμί ὁ αὐτός ἐνθάδε ὁ ἐν ἄκρος ὁ ὄρος ἤ ἐπί ὁ αἰγιαλός ἤ ὅπου ἐθέλω . ἄντικρυς γάρ εὑρίσκω ὁ ὁ Πλάτων · ʽσηκὸν ἐν ὄρος , φημί , περιβάλλω καί βδάλλω βλήχημα
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.24.1
Τί ἐστί μοι τὸ ἡγεμονικόν μου καὶ ποῖόν τι αὐτὸ ἐγὼ ποιῶ νῦν καὶ πρὸς τί ποτε αὐτῷ νῦν χρῶμαι ; μήτι κενὸν νοῦ ἐστι ; μήτι ἀπόλυτον καὶ ἀπεσπασμένον κοινωνίας ; μήτι προστετηκὸς καὶ ἀνακεκραμένον τῷ σαρκιδίῳ , ὥστε τούτῳ συντρέπεσθαι ;
Lemmas: τίς εἰμί ἐγώ ὁ ἡγεμονικός ἐγώ καί ποῖος τις αὐτός ἐγώ ποιέω νῦν καί πρός τίς ποτέ αὐτός νῦν χράω ; μήτι κενός νόος εἰμί ; μήτι ἀπόλυτος καί ἀποσπάω κοινωνία ; μήτι προστήκομαι καί ἀνακεράννυμι ὁ σαρκίδιον , ὥστε οὗτος συντρέπω ;
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.25.1
Ὁ τὸν κύριον φεύγων δραπέτης · κύριος δὲ ὁ νόμος καὶ ὁ παρανομῶν οὖν δραπέτης . ἀλλὰ καὶ ὁ λυπούμενος ἢ ὀργιζόμενος ἢ φοβούμενος οὐ βούλεταί τι γεγονέναι ἢ γίνεσθαι ἢ γενήσεσθαι τῶν ὑπὸ τοῦ τὰ πάντα διοικοῦντος τεταγμένων , ὅς ἐστι νόμος , νέμων ὅσα ἑκάστῳ ἐπιβάλλει . ὁ ἄρα φοβούμενος ἢ λυπούμενος ἢ ὀργιζόμενος δραπέτης .
Lemmas: ὁ ὁ κύριος φεύγω δραπέτης · κύριος δέ ὁ νόμος καί ὁ παρανομέω οὖν δραπέτης . ἀλλά καί ὁ λυπέω ἤ ὀργίζω ἤ φοβέω οὐ βούλομαι τις γίγνομαι ἤ γίγνομαι ἤ γίγνομαι ὁ ὑπό ὁ ὁ πᾶς διοικέω τάσσω , ὅς εἰμί νόμος , νέμω ὅσος ἕκαστος ἐπιβάλλω . ὁ ἄρα φοβέω ἤ λυπέω ἤ ὀργίζω δραπέτης .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.26.1
Σπέρμα εἰς μήτραν ἀφεὶς ἀπεχώρησε καὶ λοιπὸν ἄλλη αἰτία παραλαβοῦσα ἐργάζεται καὶ ἀποτελεῖ βρέφος · ἐξ οἵου οἷον ; πάλιν · τροφὴν διὰ φάρυγγος ἀφῆκε καὶ λοιπὸν ἄλλη αἰτία παραλαβοῦσα αἴσθησιν καὶ ὁρμὴν καὶ τὸ ὅλον ζωὴν καὶ ῥώμην καὶ ἄλλα ( ὅσα καὶ οἷα ; ) ποιεῖ . ταῦτα οὖν ἐν τοιαύτῃ ἐγκαλύψει γινόμενα θεωρεῖν καὶ τὴν δύναμιν οὕτως ὁρᾶν , ὡς καὶ τὴν βρίθουσαν καὶ τὴν ἀνωφερῆ ὁρῶμεν , οὐχὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς , ἀλλ’ οὐχ ἧττον ἐναργῶς .
Lemmas: σπέρμα εἰς μήτρα ἀφίημι ἀποχωρέω καί λοιπός ἄλλος αἰτία παραλαμβάνω ἐργάζομαι καί ἀποτελέω βρέφος · ἐκ οἷος οἷος ; πάλιν · τροφή διά φάρυγξ ἀφίημι καί λοιπός ἄλλος αἰτία παραλαμβάνω αἴσθησις καί ὁρμή καί ὁ ὅλος ζωή καί ῥώμη καί ἄλλος ( ὅσος καί οἷος ; ) ποιέω . οὗτος οὖν ἐν τοιοῦτος ἐγκάλυψις γίγνομαι θεωρέω καί ὁ δύναμις οὕτως ὁράω , ὡς καί ὁ βρίθω καί ὁ ἀνωφερής ὁράω , οὐ ὁ ὀφθαλμός , ἀλλά οὐ ἥσσων ἐναργής .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.27.1
Συνεχῶς ἐπινοεῖν πῶς πάντα τοιαῦτα , ὁποῖα νῦν γίνεται , καὶ πρόσθεν ἐγίνετο , καὶ ἐπινοεῖν γενησόμενα · καὶ ὅλα δράματα καὶ σκηνὰς ὁμοειδεῖς , ὅσα ἐκ πείρας τῆς σῆς ἢ τῆς πρεσβυτέρας ἱστορίας ἔγνως , πρὸ ὀμμάτων τίθεσθαι , οἷον αὐλὴν ὅλην Ἁδριανοῦ καὶ αὐλὴν ὅλην Ἀντωνίνου καὶ αὐλὴν ὅλην Φιλίππου , Ἀλεξάνδρου , Κροίσου · πάντα γὰρ ἐκεῖνα τοιαῦτα ἦν , μόνον δι’ ἑτέρων .
Lemmas: συνεχής ἐπινοέω πῶς πᾶς τοιοῦτος , ὁποῖος νῦν γίγνομαι , καί πρόσθεν γίγνομαι , καί ἐπινοέω γίγνομαι · καί ὅλος δρᾶμα καί σκηνή ὁμοειδής , ὅσος ἐκ πεῖρα ὁ σός ἤ ὁ πρέσβυς ἱστορία γιγνώσκω , πρό ὄμμα τίθημι , οἷος αὐλή ὅλος Ἁδριανός καί αὐλή ὅλος Ἀντωνῖνος καί αὐλή ὅλος Φίλιππος , Ἀλέξανδρος , Κροῖσος · πᾶς γάρ ἐκεῖνος τοιοῦτος εἰμί , μόνος διά ἕτερος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.28.1
Φαντάζου πάντα τὸν ἐφ’ ᾡτινιοῦν λυπούμενον ἢ δυσαρεστοῦντα ὅμοιον τῷ θυομένῳ χοιριδίῳ καὶ ἀπολακτίζοντι καὶ κεκραγότι · ὅμοιος καὶ ὁ οἰμώζων ἐπὶ τοῦ κλινιδίου μόνος σιωπῇ . τὴν ἔνδεσιν ἡμῶν καὶ ὅτι μόνῳ τῷ λογικῷ ζῴῳ δέδοται τὸ ἑκουσίως ἕπεσθαι τοῖς γινομένοις , τὸ δὲ ἕπεσθαι ψιλὸν πᾶσιν ἀναγκαῖον .
Lemmas: φαντάζω πᾶς ὁ ἐπί ὅστις λυπέω ἤ δυσαρεστέω ὅμοιος ὁ θύω χοιρίδιον καί ἀπολακτίζω καί κράζω · ὅμοιος καί ὁ οἰμώζω ἐπί ὁ κλινίδιον μόνος σιωπή . ὁ ἔνδεσις ἐγώ καί ὅτι μόνος ὁ λογικός ζῷον δίδωμι ὁ ἑκούσιος ἕπομαι ὁ γίγνομαι , ὁ δέ ἕπομαι ψιλός πᾶς ἀναγκαῖος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.29.1
Κατὰ μέρος ἐφ’ ἑκάστου ὧν ποιεῖς ἐφιστάνων ἐπερώτα σεαυτὸν εἰ ὁ θάνατος δεινὸν διὰ τὸ τούτου στέρεσθαι .
Lemmas: κατά μέρος ἐπί ἕκαστος ὅς ποιέω ἐφιστάνω ἐπερωτάω σεαυτοῦ εἰ ὁ θάνατος δεινός διά ὁ οὗτος στέρομαι .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.30.1
Ὅταν προσκόπτῃς ἐπί τινος ἁμαρτίᾳ , εὐθὺς μεταβὰς ἐπιλογίζου τί παρόμοιον ἁμαρτάνεις · οἷον , ἀργύριον ἀγαθὸν εἶναι κρίνων ἢ τὴν ἡδονὴν ἢ τὸ δοξάριον καὶ κατ’ εἶδος . τούτῳ γὰρ ἐπιβάλλων ταχέως ἐπιλήσῃ τῆς ὀργῆς , συμπροσπίπτοντος τοῦ ὅτι βιάζεται · τί γὰρ ποιήσει ; ἤ , εἰ δύνασαι , ἄφελε αὐτοῦ τὸ βιαζόμενον .
Lemmas: ὅταν προσκόπτω ἐπί τις ἁμαρτία , εὐθύς μεταβαίνω ἐπιλογίζομαι τίς παρόμοιος ἁμαρτάνω · οἷος , ἀργύριον ἀγαθός εἰμί κρίνω ἤ ὁ ἡδονή ἤ ὁ δοξάριον καί κατά εἶδος . οὗτος γάρ ἐπιβάλλω ταχύς ἐπιλανθάνομαι ὁ ὀργή , συμπροσπίτνω ὁ ὅτι βιάζω · τίς γάρ ποιέω ; ἤ , εἰ δύναμαι , ἀφαιρέω αὐτός ὁ βιάζω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.31.1
Σατυρίωνα ἰδὼν Σωκρατικὸν φαντάζου ἢ Εὐτύχην ἢ Ὑμένα , καὶ Εὐφράτην ἰδὼν Εὐτυχίωνα ἢ Σιλουανὸν φαντάζου , καὶ Ἀλκίφρονα Τροπαιοφόρον φαντάζου , καὶ Σευῆρον ἰδὼν Κρίτωνα ἢ Ξενοφῶντα φαντάζου , καὶ εἰς σεαυτὸν ἀπιδὼν τῶν Καισάρων τινὰ φαντάζου , καὶ ἐφ’ ἑκάστου τὸ ἀνάλογον . εἶτα συμπροσπιπτέτω σοι · ποῦ οὖν ἐκεῖνοι ; οὐδαμοῦ ἢ ὁπουδή . οὕτως γὰρ συνεχῶς θεάσῃ τὰ ἀνθρώπινα καπνὸν καὶ τὸ μηδέν , μάλιστα ἐὰν συμμνημονεύσῃς ὅτι τὸ ἅπαξ μεταβαλὸν οὐκέτι ἔσται ἐν τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ . τί οὖν ἐντείνῃ ; τί δ’ οὐκ ἀρκεῖ σοι τὸ βραχὺ τοῦτο κοσμίως διαπερᾶσαι ; Οἵαν ὕλην καὶ ὑπόθεσιν φεύγεις · τί γάρ ἐστι πάντα ταῦτα ἄλλο πλὴν γυμνάσματα λόγου ἑωρακότος ἀκριβῶς καὶ φυσιολόγως τὰ ἐν τῷ βίῳ ; μένε οὖν , μέχρι ἐξοικειώσῃς σεαυτῷ καὶ ταῦτα , ὡς ὁ ἐρρωμένος στόμαχος πάντα ἐξοικειοῖ , ὡς τὸ λαμπρὸν πῦρ , ὅ τι ἂν ἐμβάλῃς , φλόγα ἐξ αὐτοῦ καὶ αὐγὴν ποιεῖ .
Lemmas: Σατυρίων ὁράω Σωκρατικός φαντάζω ἤ Εὐτύχης ἤ Ὑμήν , καί Εὐφράτης ὁράω Εὐτυχίων ἤ Σιλουανός φαντάζω , καί Ἀλκίφρων Τροπαιοφόρος φαντάζω , καί Σευῆρος ὁράω Κρίτων ἤ Ξενοφῶν φαντάζω , καί εἰς σεαυτοῦ ἀφοράω ὁ Καῖσαρ τις φαντάζω , καί ἐπί ἕκαστος ὁ ἀνάλογος . εἶτα συμπροσπίτνω σύ · ποῦ οὖν ἐκεῖνος ; οὐδαμοῦ ἤ ὁπουδὴ . οὕτως γάρ συνεχής θεάομαι ὁ ἀνθρώπινος καπνός καί ὁ μηδείς , μάλα ἐάν συμμνημονεύω ὅτι ὁ ἅπαξ μεταβάλλω οὐκέτι εἰμί ἐν ὁ ἄπειρος χρόνος . τίς οὖν ἐντείνω ; τίς δέ οὐ ἀρκέω σύ ὁ βραχύς οὗτος κόσμιος διαπεράω ; οἷος ὕλη καί ὑπόθεσις φεύγω · τίς γάρ εἰμί πᾶς οὗτος ἄλλος πλήν γύμνασμα λόγος ὁράω ἀκριβής καί φυσιόλογος ὁ ἐν ὁ βίος ; μένω οὖν , μέχρι ἐξοικειόω σεαυτοῦ καί οὗτος , ὡς ὁ ῥώννυμι στόμαχος πᾶς ἐξοικειόω , ὡς ὁ λαμπρός πῦρ , ὅς τις ἄν ἐμβάλλω , φλόξ ἐκ αὐτός καί αὐγή ποιέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.32.1
Μηδενὶ ἐξέστω εἰπεῖν ἀληθεύοντι περὶ σοῦ ὅτι οὐχ ἁπλοῦς ἢ ὅτι οὐκ ἀγαθός , ἀλλὰ ψευδέσθω , ὅστις τούτων τι περὶ σοῦ ὑπολήψεται . πᾶν δὲ τοῦτο ἐπὶ σοί · τίς γὰρ ὁ κωλύων ἀγαθὸν εἶναί σε καὶ ἁπλοῦν ; σὺ μόνον κρῖνον μηκέτι ζῆν , εἰ μὴ τοιοῦτος ἔσῃ · οὐδὲ γὰρ αἱρεῖ λόγος μὴ τοιοῦτον ὄντα .
Lemmas: μηδείς ἔξεστι λέγω ἀληθεύω περί σύ ὅτι οὐ ἁπλόος ἤ ὅτι οὐ ἀγαθός , ἀλλά ψεύδω , ὅστις οὗτος τις περί σύ ὑπολαμβάνω . πᾶς δέ οὗτος ἐπί σύ · τίς γάρ ὁ κωλύω ἀγαθός εἰμί σύ καί ἁπλόος ; σύ μόνος κρίνω μηκέτι ζάω , εἰ μή τοιοῦτος εἰμί · οὐδέ γάρ αἱρέω λόγος μή τοιοῦτος εἰμί .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.33.1
Τί ἐστι τὸ ἐπὶ ταύτης τῆς ὕλης δυνάμενον κατὰ τὸ ὑγιέστατον πραχθῆναι ἢ ῥηθῆναι ; ὅ τι γὰρ ἂν τοῦτο ᾖ , ἔξεστιν αὐτὸ πρᾶξαι ἢ εἰπεῖν καὶ μὴ προφασίζου ὡς κωλυόμενος . Οὐ πρότερον παύσῃ στένων πρὶν ἢ τοῦτο πάθῃς , ὅτι οἷόν ἐστι τοῖς ἡδυπαθοῦσιν ἡ τρυφή ; τοιοῦτό σοι τὸ ἐπὶ τῆς ὑποβαλλομένης καὶ ὑποπιπτούσης ὕλης ποιεῖν τὰ οἰκεῖα τῇ τοῦ ἀνθρώπου κατασκευῇ · ἀπόλαυσιν γὰρ δεῖ ὑπολαμβάνειν πᾶν ὃ ἔξεστι κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν ἐνεργεῖν .
Lemmas: τίς εἰμί ὁ ἐπί οὗτος ὁ ὕλη δύναμαι κατά ὁ ὑγιής πράσσω ἤ λέγω ; ὅς τις γάρ ἄν οὗτος εἰμί , ἔξεστι αὐτός πράσσω ἤ λέγω καί μή προφασίζομαι ὡς κωλύω . οὐ πρότερος παύω στένω πρίν ἤ οὗτος πάσχω , ὅτι οἷος εἰμί ὁ ἡδυπαθέω ὁ τρυφή ; τοιοῦτος σύ ὁ ἐπί ὁ ὑποβάλλω καί ὑποπίπτω ὕλη ποιέω ὁ οἰκεῖος ὁ ὁ ἄνθρωπος κατασκευή · ἀπόλαυσις γάρ δέω ὑπολαμβάνω πᾶς ὅς ἔξεστι κατά ὁ ἴδιος φύσις ἐνεργέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.33.2
πανταχοῦ δὲ ἔξεστι . τῷ μὲν οὖν κυλίνδρῳ οὐ πανταχοῦ δίδοται φέρεσθαι τὴν ἰδίαν κίνησιν οὐδὲ τῷ ὕδατι οὐδὲ πυρὶ οὐδὲ τοῖς ἄλλοις ὅσα ὑπὸ φύσεως ἢ ψυχῆς ἀλόγου διοικεῖται · τὰ γὰρ διείργοντα καὶ ἐνιστάμενα πολλά · νοῦς δὲ καὶ λόγος διὰ παντὸς τοῦ ἀντιπίπτοντος οὕτως πορεύεσθαι δύναται ὡς πέφυκε καὶ ὡς θέλει .
Lemmas: πανταχοῦ δέ ἔξεστι . ὁ μέν οὖν κύλινδρος οὐ πανταχοῦ δίδωμι φέρω ὁ ἴδιος κίνησις οὐδέ ὁ ὕδωρ οὐδέ πῦρ οὐδέ ὁ ἄλλος ὅσος ὑπό φύσις ἤ ψυχή ἄλογος διοικέω · ὁ γάρ διείργω καί ἐνίστημι πολύς · νόος δέ καί λόγος διά πᾶς ὁ ἀντιπίπτω οὕτως πορεύω δύναμαι ὡς φύω καί ὡς ἐθέλω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.33.3
ταύτην τὴν ῥᾳστώνην πρὸ ὀμμάτων τιθέμενος , καθ’ ἣν ἐνεχθήσεται ὁ λόγος διὰ πάντων ὡς πῦρ ἄνω , ὡς λίθος κάτω , ὡς κύλινδρος κατὰ πρανοῦς , μηκέτι μηδὲν ἐπιζήτει · τὰ γὰρ λοιπὰ ἐγκόμματα ἤτοι τοῦ σωματίου ἐστὶ τοῦ νεκροῦ , ἢ χωρὶς ὑπολήψεως καὶ τῆς αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐνδόσεως οὐ θραύει οὐδὲ ποιεῖ κακὸν οὐδ’ ὁτιοῦν .
Lemmas: οὗτος ὁ ῥᾳστώνη πρό ὄμμα τίθημι , κατά ὅς ἐνεχθέω ὁ λόγος διά πᾶς ὡς πῦρ ἄνω , ὡς λίθος κάτω , ὡς κύλινδρος κατά πρηνής , μηκέτι μηδείς ἐπιζητέω · ὁ γάρ λοιπός ἔγκομμα ἤτοι ὁ σωμάτιον εἰμί ὁ νεκρός , ἤ χωρίς ὑπόληψις καί ὁ αὐτός ὁ λόγος ἔνδοσις οὐ θραύω οὐδέ ποιέω κακός οὐδέ ὁστισοῦν .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.33.4
ἐπεί τοι καὶ ὁ πάσχων αὐτὸς κακὸς ἂν εὐθὺς ἐγίνετο · ἐπὶ γοῦν τῶν ἄλλων κατασκευασμάτων πάντων , ὅ τι ἂν κακόν τινι αὐτῶν συμβῇ , παρὰ τοῦτο χεῖρον γίνεται αὐτὸ τὸ πάσχον , ἐνταῦθα δέ , εἰ δεῖ εἰπεῖν , καὶ κρείττων γίνεται ὁ ἄνθρωπος καὶ ἐπαινετώτερος , ὀρθῶς χρώμενος τοῖς προσπίπτουσιν . ὅλως δὲ μέμνησο ὅτι τὸν φύσει πολίτην οὐδὲν βλάπτει ὃ πόλιν οὐ βλάπτει , οὐδέ γε πόλιν βλάπτει ὃ νόμον οὐ βλάπτει · τούτων δὲ τῶν καλουμένων ἀκληρημάτων οὐδὲν βλάπτει νόμον . ὃ τοίνυν νόμον οὐ βλάπτει , οὔτε πόλιν οὔτε πολίτην .
Lemmas: ἐπεί τοι καί ὁ πάσχω αὐτός κακός ἄν εὐθύς γίγνομαι · ἐπί γοῦν ὁ ἄλλος κατασκεύασμα πᾶς , ὅς τις ἄν κακός τις αὐτός συμβαίνω , παρά οὗτος κακός γίγνομαι αὐτός ὁ πάσχω , ἐνταῦθα δέ , εἰ δέω λέγω , καί κρατύς γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος καί ἐπαινετός , ὀρθός χράω ὁ προσπίπτω . ὅλος δέ μιμνῄσκω ὅτι ὁ φύσις πολίτης οὐδείς βλάπτω ὅς πόλις οὐ βλάπτω , οὐδέ γε πόλις βλάπτω ὅς νόμος οὐ βλάπτω · οὗτος δέ ὁ καλέω ἀκλήρημα οὐδείς βλάπτω νόμος . ὅς τοίνυν νόμος οὐ βλάπτω , οὔτε πόλις οὔτε πολίτης .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.34.1
Τῷ δεδευμένῳ ὑπὸ τῶν ἀληθῶν δογμάτων ἀρκεῖ καὶ τὸ βραχύτατον καὶ ἐν μέσῳ κείμενον εἰς ὑπόμνησιν ἀλυπίας καὶ ἀφοβίας , οἷον · ʽφύλλα τὰ μέν τ’ ἄνεμος χαμάδις χέει · ὣς ἀνδρῶν γενεή.ʼ φυλλάρια δὲ καὶ τὰ τεκνία σου , φυλλάρια δὲ καὶ ταῦτα τὰ ἐπιβοῶντα ἀξιοπίστως καὶ ἐπευφημοῦντα ἢ ἐκ τῶν ἐναντίων καταρώμενα ἢ ἡσυχῇ ψέγοντα καὶ χλευάζοντα , φυλλάρια δὲ ὁμοίως καὶ τὰ διαδεξόμενα τὴν ὑστεροφημίαν . πάντα γὰρ ταῦτα ʽἔαρος ἐπιγίγνεται ὥρῃʼ . εἶτα ἄνεμος καταβέβληκεν · ἔπειθ’ ὕλη ἕτερα ἀντὶ τούτων φύει . τὸ δὲ ὀλιγοχρόνιον κοινὸν πᾶσιν , ἀλλὰ σὺ πάντα ὡς αἰώνια ἐσόμενα φεύγεις καὶ διώκεις . μικρὸν καὶ καταμύσεις , τὸν δὲ ἐξενεγκόντα σε ἤδη ἄλλος θρηνήσει .
Lemmas: ὁ δεύω ὑπό ὁ ἀληθής δόγμα ἀρκέω καί ὁ βραχύς καί ἐν μέσος κεῖμαι εἰς ὑπόμνησις ἀλυπία καί ἀφοβία , οἷος · ʽφύλλα ὁ μέν τε ἄνεμος χαμάδις χέω · ὡς ἀνήρ γενεός φυλλάριον δέ καί ὁ τεκνίον σύ , φυλλάριον δέ καί οὗτος ὁ ἐπιβοάω ἀξιόπιστος καί ἐπευφημέω ἤ ἐκ ὁ ἐναντίος καταράομαι ἤ ἡσυχῇ ψέγω καί χλευάζω , φυλλάριον δέ ὅμοιος καί ὁ διαδέχομαι ὁ ὑστεροφημία . πᾶς γάρ οὗτος εὔαρος ἐπιγίγνομαι ὁράω . εἶτα ἄνεμος καταβάλλω · ἔπειτα ὕλη ἕτερος ἀντί οὗτος φύω . ὁ δέ ὀλιγοχρόνιος κοινός πᾶς , ἀλλά σύ πᾶς ὡς αἰώνιος εἰμί φεύγω καί διώκω . μικρός καί καταμύω , ὁ δέ ἐκφέρω σύ ἤδη ἄλλος θρηνέω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.35.1
Τὸν ὑγιαίνοντα ὀφθαλμὸν πάντα ὁρᾶν δεῖ τὰ ὁρατὰ καὶ μὴ λέγειν · τὰ χλωρὰ θέλω · τοῦτο γὰρ ὀφθαλμιῶντός ἐστι . καὶ τὴν ὑγιαίνουσαν ἀκοὴν καὶ ὄσφρησιν εἰς πάντα δεῖ τὰ ἀκουστὰ καὶ ὀσφραντὰ ἑτοίμην εἶναι , καὶ τὸν ὑγιαίνοντα στόμαχον πρὸς πάντα τὰ τρόφιμα ὁμοίως ἔχειν ὡς μύλην πρὸς πάντα ὅσα ἀλέσουσα κατεσκεύασται . καὶ τοίνυν τὴν ὑγιαίνουσαν διάνοιαν πρὸς πάντα δεῖ τὰ συμβαίνοντα ἑτοίμην εἶναι , ἡ δὲ λέγουσα · τὰ τεκνία σῳζέσθω , καί · πάντες ὅ τι ἂν πράξω ἐπαινείτωσαν , ὀφθαλμός ἐστι τὰ χλωρὰ ζητῶν ἢ ὀδόντες τὰ ἁπαλά .
Lemmas: ὁ ὑγιαίνω ὀφθαλμός πᾶς ὁράω δέω ὁ ὁρατός καί μή λέγω · ὁ χλωρός ἐθέλω · οὗτος γάρ ὀφθαλμιάω εἰμί . καί ὁ ὑγιαίνω ἀκοή καί ὄσφρησις εἰς πᾶς δέω ὁ ἀκουστός καί ὀσφραντός ἑτοῖμος εἰμί , καί ὁ ὑγιαίνω στόμαχος πρός πᾶς ὁ τρόφιμος ὅμοιος ἔχω ὡς μύλη πρός πᾶς ὅσος ἀλέω κατασκευάζω . καί τοίνυν ὁ ὑγιαίνω διάνοια πρός πᾶς δέω ὁ συμβαίνω ἑτοῖμος εἰμί , ὁ δέ λέγω · ὁ τεκνίον σῴζω , καί · πᾶς ὅς τις ἄν πράσσω ἐπαινέω , ὀφθαλμός εἰμί ὁ χλωρός ζητέω ἤ ὀδούς ὁ ἁπαλός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.36.1
Οὐδείς ἐστιν οὕτως εὔποτμος ᾧ ἀποθνῄσκοντι οὐ παρεστήξονταί τινες ἀσπαζόμενοι τὸ συμβαῖνον κακόν . σπουδαῖος καὶ σοφὸς ἦν · μὴ τὸ πανύστατον ἔσται τις ὁ καθ’ αὑτὸν λέγων · ἀναπνεύσομέν ποτε ἀπὸ τούτου τοῦ παιδαγωγοῦ ; χαλεπὸς μὲν οὐδενὶ ἡμῶν ἦν , ἀλλὰ ᾐσθανόμην ὅτι ἡσυχῇ καταγινώσκει ἡμῶν . ταῦτα μὲν οὖν ἐπὶ τοῦ σπουδαίου , ἐφ’ ἡμῶν δὲ πόσα ἄλλα ἐστί , δι’ ἃ πολὺς ὁ ἀπαλλακτιῶν ἡμῶν . τοῦτο οὖν ἐννοήσεις ἀποθνῄσκων καὶ εὐκολώτερον ἐξελεύσῃ , λογιζόμενος · ἐκ τοιούτου βίου ἀπέρχομαι , ἐν ᾧ αὐτοὶ οἱ κοινωνοί , ὑπὲρ ὧν τὰ τοσαῦτα ἠγωνισάμην , ηὐξάμην , ἐφρόντισα , αὐτοὶ ἐκεῖνοι θέλουσί με ὑπάγειν , ἄλλην τινὰ τυχὸν ἐκ τούτου ῥᾳστώνην ἐλπίζοντες . τί ἂν οὖν τις ἀντέχοιτο τῆς ἐνταῦθα μακροτέρας διατριβῆς ; μὴ μέντοι διὰ τοῦτο ἔλαττον εὐμενὴς αὐτοῖς ἄπιθι , ἀλλὰ τὸ ἴδιον ἔθος διασῴζων , φίλος καὶ εὔνους καὶ ἵλεως · καὶ μὴ πάλιν ὡς ἀποσπώμενος , ἀλλ’ ὥσπερ ἐπὶ τοῦ εὐθανατοῦντος εὐκόλως τὸ ψυχάριον ἀπὸ τοῦ σώματος ἐξειλεῖται , τοιαύτην καὶ τὴν ἀπὸ τούτων ἀποχώρησιν δεῖ γίνεσθαι · καὶ γὰρ τούτοις ἡ φύσις συνῆψε καὶ συνέκρινεν , ἀλλὰ νῦν διαλύει . διαλύομαι ὡς ἀπὸ οἰκείων μέν , οὐ μὴν ἀνθελκόμενος ἀλλʼ ἀβιάστως · ἓν γὰρ καὶ τοῦτο τῶν κατὰ φύσιν .
Lemmas: οὐδείς εἰμί οὕτως εὔποτμος ὅς ἀποθνῄσκω οὐ παρειστήκω τις ἀσπάζομαι ὁ συμβαίνω κακός . σπουδαῖος καί σοφός εἰμί · μή ὁ πανύστατος εἰμί τις ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω · ἀναπνεύω ποτέ ἀπό οὗτος ὁ παιδαγωγός ; χαλεπός μέν οὐδείς ἐγώ εἰμί , ἀλλά αἰσθάνομαι ὅτι ἡσυχῇ καταγιγνώσκω ἐγώ . οὗτος μέν οὖν ἐπί ὁ σπουδαῖος , ἐπί ἐγώ δέ πόσος ἄλλος εἰμί , διά ὅς πολύς ὁ ἀπαλλακτιάω ἐγώ . οὗτος οὖν ἐννοέω ἀποθνῄσκω καί εὔκολος ἐξέρχομαι , λογίζομαι · ἐκ τοιοῦτος βίος ἀπέρχομαι , ἐν ὅς αὐτός ὁ κοινωνός , ὑπέρ ὅς ὁ τοσοῦτος ἀγωνίζομαι , εὔχομαι , φροντίζω , αὐτός ἐκεῖνος ἐθέλω ἐγώ ὑπάγω , ἄλλος τις τυγχάνω ἐκ οὗτος ῥᾳστώνη ἐλπίζω . τίς ἄν οὖν τις ἀντέχω ὁ ἐνταῦθα μακρός διατριβή ; μή μέντοι διά οὗτος ἐλαχύς εὐμενής αὐτός ἀπέρχομαι , ἀλλά ὁ ἴδιος ἔθος διασῴζω , φίλος καί εὔνους καί ἵλαος · καί μή πάλιν ὡς ἀποσπάω , ἀλλά ὥσπερ ἐπί ὁ εὐθανατέω εὔκολος ὁ ψυχάριον ἀπό ὁ σῶμα ἐξειλέω , τοιοῦτος καί ὁ ἀπό οὗτος ἀποχώρησις δέω γίγνομαι · καί γάρ οὗτος ὁ φύσις συνάπτω καί συγκρίνω , ἀλλά νῦν διαλύω . διαλύω ὡς ἀπό οἰκεῖος μέν , οὐ μήν ἀνθέλκω ἀλλά ἀβίαστος · εἷς γάρ καί οὗτος ὁ κατά φύσις .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.37.1
Ἔθισον ἐπὶ παντός , ὡς οἷόν τε , τοῦ πρασσομένου ὑπό τινος ἐπιζητεῖν κατὰ σαυτόν · οὗτος τοῦτο ἐπὶ τί ἀναφέρει ; ἄρχου δὲ ἀπὸ σαυτοῦ καὶ σαυτὸν πρῶτον ἐξέταζε .
Lemmas: ἐθίζω ἐπί πᾶς , ὡς οἷος τε , ὁ πράσσω ὑπό τις ἐπιζητέω κατά σεαυτοῦ · οὗτος οὗτος ἐπί τίς ἀναφέρω ; ἄρχω δέ ἀπό σεαυτοῦ καί σεαυτοῦ πρῶτος ἐξετάζω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 10.38.1
Μέμνησο ὅτι τὸ νευροσπαστοῦν ἐστιν ἐκεῖνο τὸ ἔνδον ἐγκεκρυμμένον · ἐκεῖνο ῥητορεία , ἐκεῖνο ζωή , ἐκεῖνο , εἰ δεῖ εἰπεῖν , ἄνθρωπος . μηδέποτε συμπεριφαντάζου τὸ περικείμενον ἀγγειῶδες καὶ τὰ ὀργάνια ταῦτα τὰ περιπεπλασμένα · ὅμοια γάρ ἐστι σκεπάρνῳ , μόνον διαφέροντα , καθότι προσφυῆ ἐστιν . ἐπεί τοι οὐ μᾶλλόν τι τούτων ὄφελός ἐστι τῶν μορίων χωρὶς τῆς κινούσης καὶ ἰσχούσης αὐτὰ αἰτίας , ἢ τῆς κερκίδος τῇ ὑφαντρίᾳ καὶ τοῦ καλάμου τῷ γράφοντι καὶ τοῦ μαστιγίου τῷ ἡνιόχῳ .
Lemmas: μιμνῄσκω ὅτι ὁ νευροσπαστέω εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἔνδον ἐγκρύπτω · ἐκεῖνος ῥητορεία , ἐκεῖνος ζωή , ἐκεῖνος , εἰ δέω λέγω , ἄνθρωπος . μηδέποτε συμπεριφαντάζομαι ὁ περίκειμαι ἀγγειώδης καί ὁ ὀργάνιον οὗτος ὁ περιπλάσσω · ὅμοιος γάρ εἰμί σκέπαρνον , μόνος διαφέρω , καθότι προσφυής εἰμί . ἐπεί τοι οὐ μάλα τις οὗτος ὄφελος εἰμί ὁ μόριον χωρίς ὁ κινέω καί ἴσχω αὐτός αἰτία , ἤ ὁ κερκίς ὁ ὑφάντρια καί ὁ κάλαμος ὁ γράφω καί ὁ μαστιγίας ὁ ἡνίοχος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.1.1
Τὰ ἴδια τῆς λογικῆς ψυχῆς · ἑαυτὴν ὁρᾷ , ἑαυτὴν διαρθροῖ , ἑαυτὴν ὁποίαν ἂν βούληται ποιεῖ , τὸν καρπὸν ὃν φέρει αὐτὴ καρποῦται ( τοὺς γὰρ τῶν φυτῶν καρποὺς καὶ τὸ ἀνάλογον ἐπὶ τῶν ζῴων ἄλλοι καρποῦνται ) , τοῦ ἰδίου τέλους τυγχάνει , ὅπου ἂν τὸ τοῦ βίου πέρας ἐπιστῇ , οὐχ ὥσπερ ἐπὶ ὀρχήσεως καὶ ὑποκρίσεως καὶ τῶν τοιούτων ἀτελὴς γίνεται ἡ ὅλη πρᾶξις , ἐάν τι ἐγκόψῃ , ἀλλ’ ἐπὶ παντὸς μέρους καὶ ὅπου ἂν καταληφθῇ , πλῆρες καὶ ἀπροσδεὲς ἑαυτῇ τὸ προτεθὲν ποιεῖ , ὥστε εἰπεῖν · ἐγὼ ἀπέχω τὰ ἐμά .
Lemmas: ὁ ἴδιος ὁ λογικός ψυχή · ἑαυτοῦ ὁράω , ἑαυτοῦ διαρθρόω , ἑαυτοῦ ὁποῖος ἄν βούλομαι ποιέω , ὁ καρπός ὅς φέρω αὐτός καρπόω ( ὁ γάρ ὁ φυτόν καρπός καί ὁ ἀνάλογος ἐπί ὁ ζῷον ἄλλος καρπέω ) , ὁ ἴδιος τέλος τυγχάνω , ὅπου ἄν ὁ ὁ βίος πέρας ἐφίστημι , οὐ ὥσπερ ἐπί ὄρχησις καί ὑπόκρισις καί ὁ τοιοῦτος ἀτελής γίγνομαι ὁ ὅλος πρᾶξις , ἐάν τις ἐγκόπτω , ἀλλά ἐπί πᾶς μέρος καί ὅπου ἄν καταλαμβάνω , πλήρης καί ἀπροσδεής ἑαυτοῦ ὁ προτίθημι ποιέω , ὥστε λέγω · ἐγώ ἀπέχω ὁ ἐμός .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.1.2
ἔτι δὲ περιέρχεται τὸν ὅλον κόσμον καὶ τὸ περὶ αὐτὸν κενὸν καὶ τὸ σχῆμα αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν ἀπειρίαν τοῦ αἰῶνος ἐκτείνεται καὶ τὴν περιοδικὴν παλιγγενεσίαν τῶν ὅλων ἐμπεριλαμβάνει καὶ περινοεῖ καὶ θεωρεῖ ὅτι οὐδὲν νεώτερον ὄψονται οἱ μεθ’ ἡμᾶς οὐδὲ περιττότερον εἶδον οἱ πρὸ ἡμῶν , ἀλλὰ τρόπον τινὰ ὁ τεσσαρακοντούτης , ἐὰν νοῦν ὁποσονοῦν ἔχῃ , πάντα τὰ γεγονότα καὶ τὰ ἐσόμενα ἑώρακε κατὰ τὸ ὁμοειδές . ἴδιον δὲ λογικῆς ψυχῆς καὶ τὸ φιλεῖν τοὺς πλησίον καὶ ἀλήθεια καὶ αἰδὼς καὶ τὸ μηδὲν ἑαυτῆς προτιμᾶν , ὅπερ ἴδιον καὶ νόμου · οὕτως ἄρ’ οὐδὲν διήνεγκε λόγος ὀρθὸς καὶ λόγος δικαιοσύνης .
Lemmas: ἔτι δέ περιέρχομαι ὁ ὅλος κόσμος καί ὁ περί αὐτός κενός καί ὁ σχῆμα αὐτός καί εἰς ὁ ἀπειρία ὁ αἰών ἐκτείνω καί ὁ περιοδικός παλιγγενεσία ὁ ὅλος ἐμπεριλαμβάνω καί περινοέω καί θεωρέω ὅτι οὐδείς νέος ὁράω ὁ μετά ἐγώ οὐδέ περισσός ὁράω ὁ πρό ἐγώ , ἀλλά τρόπος τις ὁ τεσσαρακοντούτης , ἐάν νόος ὁπόσος ἔχω , πᾶς ὁ γίγνομαι καί ὁ εἰμί ὁράω κατά ὁ ὁμοειδής . ἴδιος δέ λογικός ψυχή καί ὁ φιλέω ὁ πλησίος καί ἀλήθεια καί αἰδώς καί ὁ μηδείς ἑαυτοῦ προτιμάω , ὅς ἴδιος καί νόμος · οὕτως ἄρα οὐδείς διαφέρω λόγος ὀρθός καί λόγος δικαιοσύνη .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.2.1
Ὠιδῆς ἐπιτερποῦς καὶ ὀρχήσεως καὶ παγκρατίου καταφρονήσεις , ἐὰν τὴν μὲν ἐμμελῆ φωνὴν καταμερίσῃς εἰς ἕκαστον τῶν φθόγγων καὶ καθ’ ἕνα πύθῃ σεαυτοῦ , εἰ τούτου ἥττων εἶ · διατραπήσῃ γάρ · ἐπὶ δὲ ὀρχήσεως τὸ ἀνάλογον ποιήσας καθ’ ἑκάστην κίνησιν ἢ σχέσιν , τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ παγκρατίου . ὅλως οὖν , χωρὶς ἀρετῆς καὶ τῶν ἀπ’ ἀρετῆς , μέμνησο ἐπὶ τὰ κατὰ μέρος τρέχειν καὶ τῇ διαιρέσει αὐτῶν εἰς καταφρόνησιν ἰέναι , τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τὸν βίον ὅλον μετάφερε .
Lemmas: ἀοιδή ἐπιτερπής καί ὄρχησις καί παγκράτιον καταφρονέω , ἐάν ὁ μέν ἐμμελής φωνή καταμερίζω εἰς ἕκαστος ὁ φθόγγος καί κατά εἷς πυνθάνομαι σεαυτοῦ , εἰ οὗτος ἥσσων εἰμί · διατρέπω γάρ · ἐπί δέ ὄρχησις ὁ ἀνάλογος ποιέω κατά ἕκαστος κίνησις ἤ σχέσις , ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ παγκράτιον . ὅλος οὖν , χωρίς ἀρετή καί ὁ ἀπό ἀρετή , μιμνῄσκω ἐπί ὁ κατά μέρος τρέχω καί ὁ διαίρεσις αὐτός εἰς καταφρόνησις ἔρχομαι , ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ βίος ὅλος μεταφέρω .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.3.1
Οἵα ἐστὶν ἡ ψυχὴ ἡ ἕτοιμος , ἐὰν ἤδη ἀπολυθῆναι δέῃ τοῦ σώματος καὶ ἤτοι σβεσθῆναι ἢ σκεδασθῆναι ἢ συμμεῖναι . τὸ δὲ ἕτοιμον τοῦτο ἵνα ἀπὸ ἰδικῆς κρίσεως ἔρχηται , μὴ κατὰ ψιλὴν παράταξιν ὡς οἱ Χριστιανοί , ἀλλὰ λελογισμένως καὶ σεμνῶς καὶ ὥστε καὶ ἄλλον πεῖσαι , ἀτραγῴδως .
Lemmas: οἷος εἰμί ὁ ψυχή ὁ ἑτοῖμος , ἐάν ἤδη ἀπολύω δέω ὁ σῶμα καί ἤτοι σβέννυμι ἤ σκεδάννυμι ἤ συμμένω . ὁ δέ ἑτοῖμος οὗτος ἵνα ἀπό ἰδικός κρίσις ἔρχομαι , μή κατά ψιλός παράταξις ὡς ὁ Χριστιανός , ἀλλά λελογισμένως καί σεμνός καί ὥστε καί ἄλλος πείθω , ἀτράγῳδος .
marcus-aurelius-antoninus-imperator.ta-ei-s-e-auto-n 11.4.1
Πεποίηκά τι κοινωνικῶς · οὐκοῦν ὠφέλημαι . τοῦτο ἵνα ἀεὶ πρόχειρον ἀπαντᾷ , καὶ μηδαμοῦ παύου .
Lemmas: ποιέω τις κοινωνικός · οὐκοῦν ὠφελέω . οὗτος ἵνα ἀεί πρόχειρος ἀπαντάω , καί μηδαμοῦ παύω .