ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.27
οὕτω γὰρ δὴ καὶ γυναῖκες ἀνδράσιν ἐπιτίθενται καὶ κύνες κατὰ λεόντων θρασύνονται . ὅταν γὰρ τὸ τῶν πολεμίων φοβερὸν οἴχηται , τότε παντὶ τολμᾶν πρόχειρον καὶ τὸ φρόνημα τῶν ἑλόντων γίνεται οὐκ ἐξ οἰκείας ἀρετῆς ἀλλʼ ἐκ τῆς τοῦ πολεμίου κακότητος πεπορισμένον · ἀρετῆς δὲ ἀγὼν ἐν ἀντιπάλῳ μὲν τῆς δυνάμεως , ἀσταθμήτῳ δὲ τῷ τῆς τύχης κρίνεται . ἃ μὲν οὖν Καλλίμαχος ρίστευσεν ἐν τῷ χαλεπῷ τοῦ δρᾶν καὶ φοβερῷ τοῦ παθεῖν ἐγένετο , ἃ δὲ θέλησε Κυναίγειρος ἐξουσία μὲν τοῦ ποιεῖν ἦν , ἄδεια δὲ τοῦ μὴ παθεῖν ἤδη τῶν πολεμίων τὸ χεῖρον ὡμολογηκότων καὶ τὴν ἀναγκαίαν σωτηρίαν ποριζομένων φυγῇ .
Lemmas: οὕτως γάρ δή καί γυνή ἀνήρ ἐπιτίθημι καί κύων κατά λέων θρασύνω . ὅταν γάρ ὁ ὁ πολέμιος φοβερός οἴχομαι , τότε πᾶς τολμάω πρόχειρος καί ὁ φρόνημα ὁ αἱρέω γίγνομαι οὐ ἐκ οἰκεῖος ἀρετή ἀλλά ἐκ ὁ ὁ πολέμιος κακότης πορίζω · ἀρετή δέ ἀγών ἐν ἀντίπαλος μέν ὁ δύναμις , ἀστάθμητος δέ ὁ ὁ τύχη κρίνω . ὅς μέν οὖν Καλλίμαχος ρίστευσεν ἐν ὁ χαλεπός ὁ δράω καί φοβερός ὁ πάσχω γίνομαι , ὅς δέ θέλω Κυναίγειρος ἐξουσία μέν ὁ ποιέω εἰμί , ἄδεια δέ ὁ μή πάσχω ἤδη ὁ πολέμιος ὁ χείρων ὁμολογέω καί ὁ ἀναγκαῖος σωτηρία πορίζω φυγή .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.28
ὅλως δὲ τὰ μὲν Κυναιγείρου Καλλίμαχος παρεσκεύασεν · ἐκ γὰρ τῆς Καλλιμάχου μάχης προτέρας γενομένης καταπλαγέντες οἱ βάρβαροι τὰ νῶτα δείξαντες παρεῖχον τοῖς αὖθις ἐπιφερομένοις ῥᾳδίαν τὴν δίωξιν · τὰ δὲ Κυ ναιγείρου δεύτερα καὶ τελευταῖα πεπραγμένα τῶν Καλλιμάχου λαμπρῶν ἀριστείαν αἰτεῖ ὥστε καὶ τοῦτο τὸν λόγον τῷ θατέρῳ παρασχεῖν .
Lemmas: ὅλος δέ ὁ μέν Κυναίγειρος Καλλίμαχος παρασκευάζω · ἐκ γάρ ὁ Καλλίμαχος μάχη πρότερος γίνομαι καταπλήσσω ὁ βάρβαρος ὁ νῶτον δείκνυμι παρέχω ὁ αὖθις ἐπιφέρω ῥᾴδιος ὁ δίωξις · ὁ δέ ΚΥ ναιγειροος δεύτερος καί τελευταῖος πράσσω ὁ Καλλίμαχος λαμπρός ἀριστεία αἰτέω ὥστε καί οὗτος ὁ λόγος ὁ ἕτερος παρέχω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.29
δυνάμεώς ἐστιν ἔργον , οὐκ ἐπιδείξεως · κράτιστον δὲ ἔργον τῆς τοιαύτης αἰτίας τὸ πρεσβύτατόν [ δύναμις ] ἐστιν · ἔργων γὰρ μὴ πρότερον γινομένων οὐκ ἂν εἴη ἐπίδειξις . ἀρχὴ δʼ οὐκ ἄκαιρός τις ἦν ταῦτα καὶ τῶν ἐπʼ αὐτοῖς εὖ γε τεχνηθέντων αἰτία ὥσπερ τὰ θεμέλια τῶν οἰκοδομημάτων καὶ τῶν νεῶν αἱ τρόπεις καὶ πάντα ὅσα πρῶτα καὶ τὴν ἀρχὴν ἰσχυρὰν ἔχει .
Lemmas: δύναμις εἰμί ἔργον , οὐ ἐπίδειξις · ἀγαθός δέ ἔργον ὁ τοιοῦτος αἰτία ὁ πρέσβυς [ δύναμις ] εἰμί · ἔργον γάρ μή πρότερος γίγνομαι οὐ ἄν εἰμί ἐπίδειξις . ἀρχή δέ οὐ ἄκαιρος τις εἰμί οὗτος καί ὁ ἐπί αὐτός εὖ γε τεχνάομαι αἰτία ὥσπερ ὁ θεμέλιος ὁ οἰκοδόμημα καί ὁ νέος ὁ τρόπις καί πᾶς ὅσος πρῶτος καί ὁ ἀρχή ἰσχυρός ἔχω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.30
ὅπερ δὲ ἡ Μαραθῶνι νίκη ἐδυνάμωσε πρὸς τὰς αὖθις γενησομένας ἁπάσας κατὰ τῶν βαρβάρων , τοῦτο καὶ Κυναιγείρῳ τὰ Καλλιμάχου τολμήματα · διὰ γὰρ τοῦτον ἀνέπνευσαν οἱ λοιποὶ καὶ φεύγοντας ἰδόντες τοὺς βαρβάρους ἐθάρρησαν · πρὸς γὰρ τοῦτον ὁρῶν τις καὶ ποδῶν καὶ χειρῶν μέλει τὸν ὅλου καὶ παντὸς ὑπεριδόντα τοῦ σώματος .
Lemmas: ὅς δέ ὁ Μαραθών νίκη δυναμώνω πρός ὁ αὖθις γίγνομαι ἅπας κατά ὁ βάρβαρος , οὗτος καί Κυναίγειρος ὁ Καλλίμαχος τόλμημα · διά γάρ οὗτος ἀναπνέω ὁ λοιπός καί φεύγω ὁράω ὁ βάρβαρος θαρσέω · πρός γάρ οὗτος ὁράω τις καί πούς καί χείρ μέλω ὁ ὅλος καί πᾶς ὑπεροράω ὁ σῶμα .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.31
ἔτι δὲ Κυναίγειρος μὲν ἐκ γῆς πρὸς ναῦν ἐμάχετο , ἐκ τοῦ βεβαίου καὶ πολλοῦ πρὸς τὴν ἐν τῷ σφαλερῷ καὶ στενῷ , Καλλίμαχος δὲ πρὸς ἰσοστασίους αὐτῷ τοὺς βαρβάρους , ἤδη καὶ γῆς κυρίους , τοὺς ἀποβάντας ἐκ τῶν νεῶν καὶ τὸν Αἰγαῖον δεδουλωμένους καὶ τὴν κατάπληξιν φοβερὰν ἐπιφέροντας ἐκ τῆς τῶν συνειλημμένων Ἑλλήνων ἁρπαγῆς ·
Lemmas: ἔτι δέ Κυναίγειρος μέν ἐκ γῆ πρός ναῦς μάχομαι , ἐκ ὁ βέβαιος καί πολύς πρός ὁ ἐν ὁ σφαλερός καί στενός , Καλλίμαχος δέ πρός ἰσοστάσιος αὐτός ὁ βάρβαρος , ἤδη καί γῆ κύριος , ὁ ἀποβαίνω ἐκ ὁ νέος καί ὁ Αἰγαῖος δουλόω καί ὁ κατάπληξις φοβερός ἐπιφέρω ἐκ ὁ ὁ συλλαμβάνω Έλληνας ἁρπαγή ·
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.32
καὶ Κυναίγειρος μὲν ἴσως καὶ ζήλῳ τῷ πρὸς Καλλίμαχον καὶ φιλοτιμίᾳ , Καλλίμαχος δὲ οὐχ ὑπʼ ἄλλου παρωξυμμένος οὐδὲ πρὸς ἕτερον φιλοτιμούμενος ἀλλʼ αὐθαιρέτῳ σπουδῇ . καὶ Καλλίμαχος μὲν ἀρετῆς παράδειγμα , Κυναίγειρος δὲ Καλλιμάχου μίμημα , ὁ μὲν τὴν χεῖρα μόνην , ὁ δὲ ὅλα τὰ μέρη τοῦ σώματος · πᾶσι γὰρ μεμάχηται καὶ τοῦ πολέμου πάντα μείζονα . καὶ ὁ μὲν μιᾷ τῶν ἀναγομένων ἐπεχείρησε νηί , ὁ δὲ πρὸς πάνθʼ ὁμοῦ τὰ βασιλέως ἔθνη παρετάξατο .
Lemmas: καί Κυναίγειρος μέν ἴσως καί ζῆλος ὁ πρός Καλλίμαχος καί φιλοτιμία , Καλλίμαχος δέ οὐ ὑπό ἄλλος παροξύνω οὐδέ πρός ἕτερος φιλοτιμέομαι ἀλλά αὐθαίρετος σπουδή . καί Καλλίμαχος μέν ἀρετή παράδειγμα , Κυναίγειρος δέ Καλλίμαχος μίμημα , ὁ μέν ὁ χείρ μόνος , ὁ δέ ὅλος ὁ μέρος ὁ σῶμα · πᾶς γάρ συμμαχέω καί ὁ πόλεμος πᾶς μέγας . καί ὁ μέν εἷς ὁ ἀνάγω ἐπιχειρέω ναῦς , ὁ δέ πρός πᾶς ὁμοῦ ὁ βασιλεύς ἔθνος παρατάσσω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.33
ὁ μὲν ἀνόητον ὅλως τὴν ἐπιβολὴν ἐποιήσατο · ἡ γὰρ ἐλπὶς αὐτῷ τῆς τόλμης ἀδύνατος ἦν . πῶς γὰρ χειρὶ νῆα ἐλάβετο ; τίς δὲ ἂν ἐγένετο τοσοῦτος τῇ δεξιᾷ ὥστε , εἰ μὲν γνόησε κατασχεῖν οὐ δυνησόμενος , ἀλλὰ προσεδόκησε βιάσασθαι τριήρη δακτύλοις ; λίθιον τὸ τόλμημα . εἰ δʼ εἶδεν ὡς τὸ τῆς πείρας ἀδύνατον , ἀλλʼ ὡς ἐν τοῖς ἀμηχάνοις τόλμα κυρεῖ , ἀλαζὼν ἡ προσποίησις ἦν . καὶ οὐκ ἀσφαλὴς οὐδὲ ἀναγκαία ἡ ἐπίδειξις τοῦ ἀπόρου σχήματος καὶ ματαία ἡ σκέψις διότι οὔτε ἀλαζὼν οὔτε ἀνόητος ἀρετή , οἷοι δὴ καὶ τυφλοὶ πόνοι πάντες οἱ περὶ τὰς ἀδυνάτους ἐπιθυμίας .
Lemmas: ὁ μέν ἀνόητος ὅλος ὁ ἐπιβολή ποιέω · ὁ γάρ Ἐλπὶς αὐτός ὁ τόλμα ἀδύνατος εἰμί . πῶς γάρ χείρ ναῦς λαμβάνω ; τίς δέ ἄν γίνομαι τοσοῦτος ὁ δεξιός ὥστε , εἰμί μέν γιγνώσκω κατασχάω οὐ δύναμαι , ἀλλά προσδοκέω βιάζω τριήρης δάκτυλος ; λίθιον ὁ τόλμημα . εἰμί δέ ὁράω ὡς ὁ ὁ πεῖρα ἀδύνατος , ἀλλά ὡς ἐν ὁ ἀμήχανος τόλμα κύρω , ἀλαζών ὁ προσποίησις εἰμί . καί οὐ ἀσφαλής οὐδέ ἀναγκαῖος ὁ ἐπίδειξις ὁ ἄπορος σχῆμα καί μάταιος ὁ σκέψις διότι οὔτε ἀλαζών οὔτε ἀνόητος ἀρετή , οἷος δή καί τυφλός πόνος πᾶς ὁ περί ὁ ἀδύνατος ἐπιθυμία .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.34
χρὴ δὲ ὁρᾶν οὐδὲν πρότερον οὔτε τέχνην ἔργοις ἐπιτιθεμένην οὐδὲ ἀρετὴν λόγοις ἀπειργασμένην ὡς τέλος τῆς ἐπιχειρήσεως εἰ δύνατον ἔτι καὶ ληπτὸν τῇ φύσει καὶ δυναμένῳ καὶ πειρωμένῳ ἀνδρί . ἡ δὲ ναῦς ὅλη , μεστὴ πληρώματος καὶ τοσαύτης εἰρεσίας συγκεκροτημένης , πῶς ἦν ἐπιλήψιμος , πῶς ἀγώγιμος τοσούτῳ ὄγκῳ τῆς ἐλπίδος καὶ τῇ προσβολῇ τοῦ τολμήματος ;
Lemmas: χράω δέ ὁράω οὐδείς πρότερος οὔτε τέχνη ἔργον ἐπιτίθημι οὐδέ ἀρετή λόγος ἀπεργάζομαι ὡς τέλος ὁ ἐπιχείρησις εἰμί δυνατός ἔτι καί ληπτός ὁ φύσις καί δύναμαι καί πειράω ἀνήρ . ὁ δέ ναῦς ὅλος , μεστός πλήρωμα καί τοσοῦτος εἰρεσία συγκροτέω , πῶς εἰμί ἐπιλήψιμος , πῶς ἀγώγιμος τοσοῦτος ὄγκος ὁ ἐλπίς καί ὁ προσβολή ὁ τόλμημα ;
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.35
* μὴ τήν τινος μανικοῦ σχήματος τὸ ἄπορον τῆς ἐπιθυμίας καὶ τὸ μάταιον τῆς προσβολῆς ἄφρον καὶ ἀπέραντον * ἢ ἀνδρὸς οὐ βουλομένου ναῦν λαβεῖν ἀλλʼ ἀπολῦσαι . οὔκουν ἀρετὴν ἔτι τὴν ἀνόητον τόλμαν νοητέον ἀλλὰ μανίαν τὴν ἄχρηστον αὐθάδειαν .
Lemmas: * μή ὁ τις μανικός σχῆμα ὁ ἄπορος ὁ ἐπιθυμία καί ὁ μάταιος ὁ προσβολή ἄφρων καί ἀπέραντος * ἢ ἀνήρ οὐ βούλομαι ναῦς λαμβάνω ἀλλά ἀπολύω . οὔκουν ἀρετή ἔτι ὁ ἀνόητος τόλμα νοέω ἀλλά μανία ὁ ἄχρηστος αὐθάδεια .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.36
εἴποι δὲ ἄν τις εὖ φρονῶν αὐτῷ · τί ταῦτα μωραίνεις , Κυναίγειρε , τί δʼ ἐπιχειρεῖς ναῦν κατασχεῖν ἀνθρωπίνῃ δεξιᾷ ; τὸ τόλμημά σου φύσιν οὐκ ἔχει . τίς τοῦτο Γλαῦκος πόντιος , τίς Τρίτων ἐποίησε ; μόνον δύναται μειράκιον ναῦν ἐπαγαγεῖν ἢ [ οσειδῶνος ] δεξιὰ ἀνέμοις ἁμιλλᾶσθαι ; πάρισος τίς εἷς τοσούτῳ πληρώματι ; συναπάξει σε ἡ ναῦς πλέουσα , λήσεις πρύμνης ἐξηρτημένος , αἰχμάλωτος ἀκροστολίου γενόμενος .
Lemmas: λέγω δέ ἄν τις εὖ φρονέω αὐτός · τίς οὗτος μωραίνω , Κυναίγειρος , τίς δέ ἐπιχειρέω ναῦς κατασχάω ἀνθρώπινος δεξιός ; ὁ τόλμημα σύ φύσις οὐ ἔχω . τίς οὗτος Γλαῦκος πόντιος , τίς Τρίτων ποιέω ; μόνος δύναμαι μειράκιον ναῦς ἐπάγω ἢ [ οσειδῶνος ] δεξιός ἄνεμος ἁμιλλάομαι ; πάρισος τίς εἷς τοσοῦτος πλήρωμα ; συναπάγω σύ ὁ ναῦς πλέων , λανθάνω πρύμνα ἐξαρτάω , αἰχμάλωτος ἀκροστόλιον γίγνομαι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.37
γεγόνασιν ἐπὶ ναυσὶ μάχαι καὶ πολλαί · τοιαύτην καὶ Ὅμηρος διηγήσατο · οὐδέ γε εἷλκέ τις ἐκείνας , ἀλλὰ πῦρ ἐνέβαλε , δᾷδας ἐκόμιζεν . αὕτη μόνη κατέχει ναῦν ἡ λαβή . ὁ δὲ σός , ὦ Εὐφορίων , υἱὸς μειράκιον τολμηρὸν ἦν καὶ τοῦ μὲν σώματος κατεφρόνει , μάχεσθαι δὲ εὐβούλως οὐκ πίστατο , οἴαν ἀπώλεσεν εἰκῇ δεξιάν .
Lemmas: γίγνομαι ἐπί ναῦς μάχη καί πολύς · τοιοῦτος καί Ὅμηρος διηγέομαι · οὐδέ γε ἕλκω τις ἐκεῖνος , ἀλλά πῦρ ἐμβάλλω , δαίς κομίζω . οὗτος μόνος κατέχω ναῦς ὁ λαβή . ὁ δέ σός , ὦ Εὐφορίων , γιός μειράκιον τολμηρός εἰμί καί ὁ μέν σῶμα καταφρονέω , μάχομαι δέ εὔβουλος οὐ πιιστημι , οἶος ἀπόλλυμι εἰκῇ δεξιός .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.38
διὰ ταῦτα Καλλίμαχος μὲν ἁπάντων ἔτυχεν ὧν θέλησε , πολλοὺς δὲ ἀφώπλισε , πάντας δὲ ἐφόβησεν , ἐφύλαξε δὲ τὴν στάσιν καὶ τεθνεώς · ὁ δὲ σὸς υἱὸς ὧδε τὴν ἐπίνοιαν ἐκαρπώσατο .
Lemmas: διά οὗτος Καλλίμαχος μέν ἅπας τυγχάνω ὅς θέλω , πολύς δέ ἀφοπλίζω , πᾶς δέ φοβέω , φυλάσσω δέ ὁ στάσις καί θνῄσκω · ὁ δέ σός γιός ὧδε ὁ ἐπίνοια καρπόω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.39
καὶ Καλλίμαχον μὲν οὐχ εἷς ἀπέκτεινεν , ἀλλὰ κοινὸν ἔργον τῆς Ἀσίας ἐγένετο · πάντα μὲν δόρατα ἐπὶ τοῦτον ἦλθε καὶ ψαῦσαι Καλλιμάχου φιλοτιμούμενα , πάντα δὲ ἀκόντια , πᾶσαι δὲ ἐκενώθησαν φαρέτραι βελῶν , ἅπαντα δὲ τοξεύματα περὶ τοῦτον ἔστη μαρτυρούμενα τὴν κοινωνίαν καὶ πάντα ἀμφισβητοῦντα περὶ τοῦ νεκροῦ · Κυναιγείρου δὲ τὴν χεῖρα ταύτην ἀπέκοψαν ὥσπερ ξύλον .
Lemmas: καί Καλλίμαχος μέν οὐ εἷς ἀποκτείνω , ἀλλά κοινός ἔργον ὁ Ἀσία γίνομαι · πᾶς μέν δόρυ ἐπί οὗτος ἔρχομαι καί ψαύω Καλλίμαχος φιλοτιμέομαι , πᾶς δέ ἀκόντιον , πᾶς δέ κενόω φαρέτρα βέλος , ἅπας δέ τόξευμα περί οὗτος ἵστημι μαρτυρέω ὁ κοινωνία καί πᾶς ἀμφισβητέω περί ὁ νεκρός · Κυναίγειρος δέ ὁ χείρ οὗτος ἀποκόπτω ὥσπερ ξύλον .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.40
Καλλιμάχου μὲν οὖν ἡ τόλμα καὶ μάχη τοῦτο ἐβούλετο , νικῆσαι τὸν βασιλέως στρατὸν καὶ τὴν Ἀττικὴν αὐτοῖς ἄβατον εἶναι · Κυναίγειρος δὲ καὶ φεύγοντας ἡμῖν τοὺς βαρβάρους ἀνεῖργε καὶ κατεῖχεν ἐν τῇ χώρᾳ τοὺς πολεμίους καὶ μάχης ἔπραττεν ἀρχὰς δευτέρας . τί ποτε ἂν ἐποίησεν ἄλλο βασιλεὺς παρών ; τοῖς φεύγουσιν ἂν ἐβόα καὶ τὰς Φοινίσσας ναῦς ἐκράτει . ἄφες ἄφες , Κυναίγειρε , μὴ λαμβάνου . μενοῦσιν ἂν λαμβάνῃς , πάλιν εὑρήσουσιν ἄλλας ἀποβάσεις .
Lemmas: Καλλίμαχος μέν οὖν ὁ τόλμα καί μάχη οὗτος βούλομαι , νικάω ὁ βασιλεύς στρατός καί ὁ Ἀττική αὐτός ἄβατος ἔρχομαι · Κυναίγειρος δέ καί φεύγω ἐγώ ὁ βάρβαρος ἀνείργω καί κατέχω ἐν ὁ χώρα ὁ πολέμιος καί μάχη πράσσω ἀρχή δεύτερος . τίς ποτέ ἄν ποιέω ἄλλος βασιλεύς πάρειμι ; ὁ φεύγω ἄν βοάω καί ὁ Φοῖνιξ ναῦς κρατέω . ἀφίημι ἀφίημι , Κυναίγειρος , μή λαμβάνω . μένω εἄν λαμβάνω , πάλιν εὑρίσκω ἄλλος ἀπόβασις .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.41
μὴ κράτει ναῦν ὑπὸ ανὸς δεδιωγμένην μηδʼ ἔχου τριήρους σὺ παρʼ Ἀθηνᾶς * ἀφεψαλωμένης . * ἀφίησιν αὐτὴν ἡ Δημήτηρ καὶ Κόρη · φευγέτω . πάρεστι Θησεύς , πάρεστιν Ἡρακλῆς · ἀλλʼ οὐ κατέχουσι τὴν ναῦν ὅτι μὴ συμφέρει . ἔχω καὶ πνεύματα συγγενῆ μᾶλλον σοῦ κατασχεῖν δυνάμενα · ἀλλὰ τὰ μὲν ἐκπέμπει τὸν πόλεμον ἐκ τῆς Ἀττικῆς διὰ τὴν εὔνοιαν τὴν πρὸς ἡμᾶς , σὺ δέ , ὦ Κυναίγειρε , ναύσταθμον Μηδικὸν τὸν Μαραθῶνα ποιεῖς . ὦ Κυναίγειρε , τὴν ναυμαχίαν νικήσει βασιλεύς · τῆς μάχης μόνῳ Κυναιγείρῳ εἴσεται χάριν . ἄπορον ποιῶν αὐτοῦ τὴν φυγὴν ἀναγκαίαν αὐτῷ τὴν νίκην εἰργάζου .
Lemmas: μή κράτος ναῦς ὑπό ἰδμάν διώκω μηδέ ἔχω τριήρης σύ παρά Ἀθηνᾶ * ἀφεψαλωμένης . * ἀφίημι αὐτός ὁ Δημήτηρ καί Κόρη · φεύγω . πάρειμι Θησεύς , πάρειμι Ἡρακλῆς · ἀλλά οὐ κατέχω ὁ ναῦς ὅτι μή συμφέρω . ἔχω καί πνεῦμα συγγενής μᾶλλον σύ κατασχάω δύναμαι · ἀλλά ὁ μέν ἐκπέμπω ὁ πόλεμος ἐκ ὁ Ἀττική διά ὁ εὔνοια ὁ πρός ἐγώ , σύ δέ , ὦ Κυναίγειρος , Ναύσταθμος Μηδικός ὁ Μαραθών ποιέω . ὦ Κυναίγειρος , ὁ ναυμαχία νικάω βασιλεύς · ὁ μάχη μόνος Κυναίγειρος οἶδα χάρις . ἄπορος ποιέω αὐτός ὁ φυγή ἀνάγκη αὐτός ὁ νίκη ἐργάζομαι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.42
ἀλλὰ γὰρ οὐχ [ μετὰ τῆς χειρὸς ] ὡς ( μετὰ ) διανοίας ἡμᾶς ἔβλαπτε — τἀληθῆ γὰρ εἰρήσεται — ἀλλὰ ἄλλως ἐμαίνετο καὶ τὸν Καλλιμάχου νεκρὸν ὁρῶν εὐδοκιμοῦντα ἐπεθύμει μετὰ ἄλλου σχήματος ἀπολέσαι τὴν ἀλαζόνα δεξιὰν ὅπως ἂν ἓν γένηται τῶν Μαραθωνίων διηγημάτων · ἡμεῖς δὲ οὔθʼ ἑκόντες οὔτε ἄκοντες οὐδὲν ἐβλάπτομεν .
Lemmas: ἀλλά γάρ οὐ [ μετά ὁ χείρ ] ὡς ( μετά ) διάνοια ἐγώ βλάπτω — ἀληθής γάρ ἔρομαι — ἀλλά ἄλλως μαίνομαι καί ὁ Καλλίμαχος νεκρός ὁράω εὐδοκιμέω ἐπιθυμέω μετά ἄλλος σχῆμα ἀπόλλυμι ὁ ἀλαζών δεξιά ὅπως ἄν εἷς γίγνομαι ὁ Μαραθώνιος διήγημα · ἐγώ δέ οὔτε ἑκών οὔτε ἀέκων οὐδείς βλάπτω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.43
εἰ μὲν δὴ πάντες ὅμοιοι Καλλιμάχῳ κατʼ ἐκείνην ἐγένοντο τὴν ἡμέραν , οὐδεὶς ἂν ἐλείφθη τῶν βαρβάρων καὶ πάσας τὰς ναῦς ἂν αὐτῶν κενὰς εἵλομεν · εἰ δέ γε εἶδον εἰς τὰς Κυναιγείρου λαβάς , ἄκοντες ἂν πάντες οἱ βάρβαροι τὴν ἧτταν ἀνεμαχέσαντο . Κυναίγειρος μὲν οὖν οὔτε θάρρος φίλοις οὔτε δέος τοῖς πολεμίοις ἐγένετο , ὃς δράσας οὐδὲν ἀλλὰ ἀποτμηθεὶς τὴν χεῖρα ἔπεσεν εὐθὺς ὥσπερ ἑτέραν οὐκ ἔχων ἀλλʼ ἐν τῇ δεξιᾷ τῆς ψυχῆς αὐτῷ κειμένης · τὸν δʼ ἐμὸν παῖδα οἱ φίλοι μὲν ὁρῶντες ἐν τῇ τάξει μένοντα πάντες ᾐδοῦντο , τρέσαντες δὲ ὑπεχώρουν οἱ βάρβαροι . καὶ τὸ σύμπαν , ὁ μὲν ἔπεσεν , ὁ δὲ οὔ .
Lemmas: εἰμί μέν δή πᾶς ὅμοιος Καλλίμαχος κατά ἐκεῖνος γίνομαι ὁ ἡμέρα , οὐδείς ἄν λείπω ὁ βάρβαρος καί πᾶς ὁ ναῦς ἄν αὐτός κενός αἱρέω · εἰμί δέ γε ὁράω εἰς ὁ Κυναίγειρος λαβή , ἀέκων ἄν πᾶς ὁ βάρβαρος ὁ ἧσσα ἀναμάχομαι . Κυναίγειρος μέν οὖν οὔτε θάρσος φίλος οὔτε δέος ὁ πολέμιος γίνομαι , ὅς δράω οὐδείς ἀλλά ἀποτέμνω ὁ χείρ πίπτω εὐθύς ὥσπερ ἕτερος οὐ ἔχω ἀλλά ἐν ὁ δεξιός ὁ ψυχή αὐτός κεῖμαι · ὁ δέ ἐμός παῖς ὁ φίλος μέν ὁράω ἐν ὁ τάξις μένω πᾶς αἰδέομαι , τρέω δέ ὑποχωρέω ὁ βάρβαρος . καί ὁ σύμπας , ὁ μέν πίπτω , ὁ δέ οὐ .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.44
ἀθλητὰς δʼ εἶναι τοὺς στρατιώτας ὑπολαβόντες πότερον στεφανώσομεν , τὸν ὀρθὸν ἢ τὸν κείμενον , τὸν ἑστηκότα ἢ τὸν ἐρριμμένον ; οὐ παύσῃ παραβάλλων ἀνδρὶ χεῖρα καὶ τραῦμα ἓν μυρίοις καὶ τὸν λειποτακτήσαντα τῷ μακροβίῳ νεκρῷ καὶ τὸν κρωτηριασμένον τῷ μέχρι νῦν ὁλοκλήρῳ ; ὁ μὲν ἀφῆκε τὴν ναῦν , ὁ δὲ ἐκράτει τῆς ἀσπίδος .
Lemmas: ἀθλητής δέ ἔρχομαι ὁ στρατιώτης ὑπολαμβάνω πότερος στεφανόω , ὁ ὀρθός ἢ ὁ κεῖμαι , ὁ ἵστημι ἢ ὁ ῥίπτω ; οὐ παύω παραβάλλω ἀνήρ χείρ καί τραῦμα εἷς μυρίος καί ὁ λειποτακτέω ὁ μακροβιόω νεκρός καί ὁ κρωτηριασμενος ὁ μέχρι νῦν ὁλόκληρος ; ὁ μέν ἀφίημι ὁ ναῦς , ὁ δέ κρατέω ὁ ἀσπίς .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.45
λέγε νῦν καὶ τραγῴδει πολλάκις · καὶ γὰρ Αἰσχύλου πατὴρ εἶ καὶ τὴν χεῖρα ὄρος ἐποίεις . ἐκ γῆς ἐναυμάχει · Δάτις δʼ ἐκ θαλάττης ἐπεζομάχει . κατέσχε τὴν ναῦν · καλωδίου τὸ ἔργον · ἄγκυρα τοῦτο κρεῖττον ποιεῖ . ὁ μὲν ἐλάβετο , ὁ δʼ ἀπέκοψε . κατέσχε τοὺς πλέοντας · οἱ δὲ καὶ ὅμως ἐξέπλευσαν .
Lemmas: λέγω νῦν καί τραγῳδέω πολλάκις · καί γάρ Αἰσχύλος πατήρ εἰμί καί ὁ χείρ ὄρος ποιέω . ἐκ γῆ ναυμαχέω · Δάτις δέ ἐκ θάλασσα πεζομαχέω . κατέχω ὁ ναῦς · καλώδιον ὁ ἔργον · ἄγκυρα οὗτος ἀγαθός ποιέω . ὁ μέν λαμβάνω , ὁ δέ ἀποκόπτω . κατέχω ὁ πλέω · ὁ δέ καί ὅμως ἐκπλέω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.46
ἄνδρες Ἀθηναῖοι , περιελθόντες τὸ στρατόπεδον τοὺς μὲν εὑρήσετε χειρῶν ἄνευ , τοὺς δὲ ποδῶν , ἑτέρων μὲν οὖς , ἑτέρων δὲ κεφαλὰς ἀποτετμημένας τῶν ἄλλων σωμάτων · πολλοὺς ὁμοίους ὄψεσθε Κυναιγείρῳ νεκρούς , Καλλιμάχῳ δὲ οὐδένα . τίς γὰρ σοὶ ἰσοστάσιος νεκρός ; τίς γὰρ πιστὸς οὕτω στρατιώτης εἰς μάχην ;
Lemmas: ἀνήρ Ἀθηναῖος , περιέρχομαι ὁ στρατόπεδον ὁ μέν εὑρίσκω χείρ ἄνευ , ὁ δέ πούς , ἕτερος μέν οὖς , ἕτερος δέ κεφαλή ἀποτέμνω ὁ ἄλλος σῶμα · πολύς ὅμοιος ὁράω Κυναίγειρος νεκρός , Καλλίμαχος δέ οὐδείς . τίς γάρ σύ ἰσοστάσιος νεκρός ; τίς γάρ πιστός οὕτως στρατιώτης εἰς μάχη ;
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.47
νῦν σε μᾶλλον , ὦ Καλλίμαχε τέκνον , ἐθαύμασα Κυναιγείρου πεσόντος ὑπὸ πληγῆς μιᾶς , ὦ πολλὰ τοιαῦτα λαβὼν τραύματα καὶ μὴ κεκινημένε . οὐδεὶς σὲ ερσῶν διελὼν ἄπεισιν ὡς τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων τὰ σώματα οὐκ ἀκινάκῃ Μηδικῷ , οὐ κοπίδι ερσικῇ , οὐκ αἰχμῇ Βαβυλωνίᾳ , οὐ πελέκει Φοινικίῳ . ὦ μόνε τῶν ἀποθανόντων οὐ πεσὼν καὶ μόνε μὴ ζῆν ἀπιστούμενε ἔστης μαρτυρούμενος τὴν νίκην τῷ σχήματι καὶ τῆς ψυχῆς ἀπελθούσης ὅμοιος ἦσθα τῷ μαχομένῳ .
Lemmas: νῦν σύ μᾶλλον , ὦ Καλλίμαχος τέκνον , θαυμάζω Κυναίγειρος πίπτω ὑπό πληγή εἷς , ὦ πολύς τοιοῦτος λαμβάνω τραῦμα καί μή κινέω . οὐδείς σύ ἕρση διαιρέω ἄπειμι ὡς ὁ λοιπός ἄνθρωπος ὁ σῶμα οὐ ἀκινάκης Μηδικός , οὐ κοπίς ερσικῇ , οὐ αἰχμή Βαβυλώνιος , οὐ πέλεκυς φοινίκιος . ὦ μόνος ὁ ἀποθνῄσκω οὐ πίπτω καί μόνος μή ζάω ἀπιστέω ἵστημι μαρτυρέω ὁ νίκη ὁ σχῆμα καί ὁ ψυχή ἀπέρχομαι ὅμοιος εἰμί ὁ μάχομαι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.48
ὦ τοῦ μεγάλου θαύματος · νῦν πρῶτον ἀθάνατος ὤφθη νεκρός . ὦ παῖ , μάντευμα ἄρα σου τοῦ κάλλους καὶ τῆς μάχης καὶ τοὔνομα ἦν . ἀνακάλει νῦν πολλὰ τὸν Κυναίγειρον ᾧ καὶ τὸ συμβὰν ὄνομα ἄδηλον [ εἶναι ] τῷ ἐρευνᾶν βουλομένῳ .
Lemmas: ὦ ὁ μέγας θαῦμα · νῦν πρῶτος ἀθάνατος ὁράω νεκρός . ὦ παῖς , μάντευμα ἄρα σύ ὁ κάλλος καί ὁ μάχη καί ὄνομα εἰμί . ἀνακαλέω νῦν πολύς ὁ Κυναίγειρος ὅς καί ὁ συμβαίνω ὄνομα ἄδηλος [ ἔρχομαι ] ὁ ἐρευνάω βούλομαι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.49
ὁ σὸς πάρεργον τοῖς βαρβάροις ἐγένετο , ὁ δὲ ἐμὸς υἱὸς διʼ ἀρετῆς περιουσίαν καὶ τῆς μάχης ὅλης ἐκράτησε καὶ τῆς νῦν τελουμένης τιμῆς γέγονεν αἴτιος . τῶν γὰρ ἄλλων πολεμάρχων δειλίαν ἐντιθεμένων τῷ πλήθει ἡ τούτου ψῆφος προσγενομένη τὴν ὅλην συμβολὴν ἐποίησε καὶ ὅπως δεῖ ἀπομάχεσθαι καὶ τολμᾶν ἐκύρωσεν ὥστε παντὸς ἂν καὶ μόνος καὶ μάλιστα τοῦ κατορθώματος αἴτιος νομίζοιτο .
Lemmas: ὁ σός πάρεργον ὁ βάρβαρος γίνομαι , ὁ δέ ἐμός γιός διά ἀρετή περιουσία καί ὁ μάχη ὅλος κρατέω καί ὁ νῦν τελέω τιμή γίγνομαι αἴτιος . ὁ γάρ ἄλλος πολέμαρχος δειλία ἐντίθημι ὁ πλῆθος ὁ οὗτος ψῆφος προσγίγνομαι ὁ ὅλος συμβολή ποιέω καί ὅπως δέω ἀπομάχομαι καί τολμάω κυρόω ὥστε πᾶς ἄν καί μόνος καί μάλιστα ὁ κατόρθωμα αἴτιος νομίζω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.50
καὶ τοῦτο μὲν αὐτῷ πρὸς πάντας ἐστίν , πρὸς δὲ τὸν Κυναίγειρον καὶ μάλιστα . τῷ ἑνὶ γὰρ τούτῳ σε καὶ ἀνανταγωνίστῳ νικήσομεν ἐρωτήματι . Κυναίγειρος θαυμαστὸς καὶ τολμηρὸς ἦν ἀνήρ · οὐ μέχρι τοῦ βίου ; οὐ μέχρι τῆς ψυχῆς ; ἀλλʼ ὡμολόγησε θάνατον καὶ τῷ κοινῷ τῆς φύσεως ἡττήθη νόμῳ . Καλλιμάχου δὲ ἡ ἀρετὴ ἀόριστός ἐστι καὶ φύσεως περιττοτέρα μόνη καὶ τὴν ψυχὴν ὑπερβαίνει . ἀγαθοὺς μὲν στρατιώτας πολλοὺς εὕροις [ Μακεδόνας ] , Καλλίμαχον δὲ μόνον ἀνείκαστον τὸν ἐν τῷ βίῳ [ μόνον ] μεμαχημένον , τὸν μηδὲ ἐν τῷ θανάτῳ καμόντα ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸν βίον ἄνδρα ἀγαθὸν γενόμενον καὶ τοὺς κοινοὺς τῆς φύσεως καὶ ἀρετῆς παρελθόντα ὅρους . ὦ καὶ καλλίμαχε καὶ καλλίνικε , ἄτρωτε καὶ πολύτρωτε , πῶς σε ἄν τις ἐπαινέσειε κατὰ τὴν ἀξίαν ; οὐ γὰρ Αἰσχύλου καὶ τοιούτων ποιητῶν καὶ ῥητόρων ἄξιος ἀλλά τινος Ὁμήρου τραγῳδίας [ ἢ τραγικῆς φωνῆς ] . ὦ κοινὲ τῆς Ἀσίας σκοπέ · ὦ σκυλεύσας τῷ θανάτῳ τὴν στρατιὰν βασιλέως καὶ πλεῖστα λάφυρα τῶν βαρβάρων τὰ βέλη κατασχών · ὦ σεμνὸν ἀνάθημα πολέμου ·
Lemmas: καί οὗτος μέν αὐτός πρός πᾶς εἰμί , πρός δέ ὁ Κυναίγειρος καί μάλιστα . ὁ εἷς γάρ οὗτος σύ καί ἀνανταγώνιστος νικάω ἐρώτημα . Κυναίγειρος θαυμαστός καί τολμηρός εἰμί ἀνήρ · οὐ μέχρι ὁ βίος ; οὐ μέχρι ὁ ψυχή ; ἀλλά ὁμολογέω θάνατος καί ὁ κοινός ὁ φύσις ἡσσάομαι νόμος . Καλλίμαχος δέ ὁ ἀρετή ἀόριστος εἰμί καί φύσις περισσός μόνος καί ὁ ψυχή ὑπερβαίνω . ἀγαθός μέν στρατιώτης πολύς εὑρίσκω [ Μακεδών ] , Καλλίμαχος δέ μόνος ἀνείκαστος ὁ ἐν ὁ βίος [ μόνος ] μάχομαι , ὁ μηδέ ἐν ὁ θάνατος κάμνω ἀλλά καί μετά ὁ βίος ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι καί ὁ κοινός ὁ φύσις καί ἀρετή παρέρχομαι ὅρος . ὦ καί Καλλίμαχος καί καλλίνικος , άτρωτος καί πολύτρωτος , πῶς σύ ἄν τις ἐπαινέω κατά ὁ ἄξιος ; οὐ γάρ Αἰσχύλος καί τοιοῦτος ποιητής καί ῥήτωρ ἄξιος ἀλλά τις Ὅμηρος τραγῳδία [ ἢ τραγικός φωνή ] . ὦ κοινός ὁ Ἀσία σκοπός · ὦ σκυλεύω ὁ θάνατος ὁ στρατία βασιλεύς καί πλεῖστος λάφυρα ὁ βάρβαρος ὁ βέλος κατέχω · ὦ σεμνός ἀνάθημα πόλεμος ·
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.52
ὧ καλὸν Ἄρεως ἄγαλμα · ὦ πολέμαρχε πολεμάρχου θεοῦ δεινὸν εἴδωλον τῆς Ἀσίας τὰ τοξεύματα περιβεβλημένον · ὦ μόνος ἐνδὺς τὴν τοῦ πολέμου στολήν · ὦ σχῆμα ἐλευθέριον , ὦ σχῆμα Μαραθώνιον · ὦ μὴ κλίνας τὴν Ἑλλάδα · ὦ τῆς φύσεως περισσότερε · ὦ δύο μεγάλας μάχας Δαρείῳ καὶ θανάτῳ μεμαχημένε · ὦ κοινὸν καὶ ζώντων καὶ νεκρῶν κατόρθωμα · ὦ μὴ μετὰ ζωῆς τὴν ἀρετὴν ἀφείς ·
Lemmas: ὧ καλός Ἄρης ἄγαλμα · ὦ πολέμαρχος πολεμάρχης θεός δεινός εἴδωλον ὁ Ἀσία ὁ τόξευμα περιβάλλω · ὦ μόνος ἐνδύω ὁ ὁ πόλεμος στολή · ὦ σχῆμα ἐλευθέριος , ὦ σχῆμα Μαραθώνιος · ὦ μή κλίνω ὁ Ἑλλάς · ὦ ὁ φύσις πολύς · ὦ δύο μέγας μάχη Δαρεῖος καί θάνατος μάχομαι · ὦ κοινός καί ζάω καί νεκρός κατόρθωμα · ὦ μή μετά ζωή ὁ ἀρετή ἀφίημι ·
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.53
ὦ φρόνημα πλέον τοῦ βίου · ὦ νεκρὲ ζώντων μαχιμώτερε . εἶχεν ἄρα ψυχὴν ἀριστὴν νεκρὸς καὶ δευτέραν καὶ μεγίστην διὰ τῆς ἰδίας δυνάμεως πολεμοῦσαν καὶ ἀγωνιζομένην . ὦ πρῶτος ἡμῖν δείξας ἀνθρώπων νεκροῦ μάχην · ὦ θανάτῳ τοὺς πρὸς βίον τρέχοντας ἕλκων ἐπὶ διαδικασίαν . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα πάντα ἔπραξεν ὁ Καλλίμαχος , τῷ πολέμῳ δὲ θνήσκων ὡς στρατιώτης πατρίδος ὑπερμαχῶν ἀθάνατον τὰ σῶμα μετὰ τοῦ σχήματος ἔστησεν · ἔμεινε γὰρ ὧς ὡμολόγησε τῇ φθχῇ .
Lemmas: ὦ φρόνημα πλείων ὁ βίος · ὦ νεκρός ζάω μάχιμος . ἔχω ἄρα ψυχή Ἀριστήν νεκρός καί δεύτερος καί μέγας διά ὁ ἴδιος δύναμις πολεμέω καί ἀγωνίζομαι . ὦ πρῶτος ἐγώ δείκνυμι ἄνθρωπος νεκρός μάχη · ὦ θάνατος ὁ πρός βίος τρέχω ἕλκω ἐπί διαδικασία . ὁ μέν γάρ ἄλλος πᾶς πράσσω ὁ Καλλίμαχος , ὁ πόλεμος δέ θνῄσκω ὡς στρατιώτης πατρίς ὑπερμαχέω ἀθάνατος ὁ σῶμα μετά ὁ σχῆμα ἵστημι · μένω γάρ ὅς ὁμολογέω ὁ φθάνω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.54
ὦ μεγάλη στάσις · ὦ τῇ γῇ σύμψυχε · ὦ ῥίζας ἐξ ἀρετῆς βαλλόμενος · ὦ φυτὸν Μαραθώνιον . ὦ δήμων βεβαιότερε καὶ νήσων λαμπρότερε · τοῖς βαρβάροις μὲν Ἐρέτρια ἡρπασμένη πλεῖ καὶ Νάξος αὔτανδρος ἐν ταῖς ναυσὶν ἐτέθη , Καλλίμαχος δὲ ἀκίνητός ἐστι , τῶν ὀρῶν στασιμώτερος καὶ τῶν σκοπέλων βεβαιότερος . καὶ γῆ μὲν ἐσείσθη πολλάκις καὶ νήσους ὅλας εἶδον ἄνθρωποι φερομένας , τὸν δὲ ἕνα νεκρὸν ὁ τοσοῦτος οὐ διέσεισε πόλεμος .
Lemmas: ὦ μέγας στάσις · ὦ ὁ γῆ σύμψυχος · ὦ ῥίζα ἐκ ἀρετή βάλλω · ὦ φυτόν Μαραθώνιος . ὦ δῆμος βέβαιος καί νῆσος λαμπρός · ὁ βάρβαρος μέν Ἐρέτρια ἁρπάζω πλέω καί Νάξος αὔτανδρος ἐν ὁ ναῦς τίθημι , Καλλίμαχος δέ ἀκίνητος εἰμί , ὁ ὄρος στάσιμος καί ὁ σκόπελος βέβαιος . καί γῆ μέν σείω πολλάκις καί νῆσος ὅλος ὁράω ἄνθρωπος φέρω , ὁ δέ εἷς νεκρός ὁ τοσοῦτος οὐ διασείω πόλεμος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.55
ὦ τεῖχος ἀρετῆς Ἀττικῆς · ὦ μέγιστον τῶν Μαραθωνίων θαυμάτων καὶ θειότατον · ὦ τῶν ἐκεῖ φασμάτων ἐξαίρετον . ἔστη νεκρὸς εὐσχήμων ἐν τῇ πρώτῃ στάσει , νεκρὸς τὸν θάνατον ἀπιστούμενος , αἰσχυνόμενος πεσεῖν , καὶ γέγονεν ἔμψυχος καὶ τεθνεὼς ὤν . ὦ βλέπων καὶ μιμούμενος τῆς ψυχῆς τὴν ὁδόν .
Lemmas: ὦ τεῖχος ἀρετή Ἀττικός · ὦ μέγας ὁ Μαραθώνιος θαῦμα καί θεῖος · ὦ ὁ ἐκεῖ φάσμα ἐξαιρετός . ἵστημι νεκρός εὐσχήμων ἐν ὁ πρῶτος στάσις , νεκρός ὁ θάνατος ἀπιστέω , αἰσχύνω πίπτω , καί γίγνομαι ἔμψυχος καί θνήσκω εἰμί . ὦ βλέπω καί μιμέομαι ὁ ψυχή ὁ ὁδός .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.56
ἐγὼ καὶ τὴν ψυχὴν ἔκ τʼ ἀφανοῦς οἶμαι τότε συμμάχεσθαι καὶ παροῦσαν ἐγγυᾶσθαι ἀνέχειν τὸ σῶμα . ὦ μεγάλῳ φάσματι κεκοσμημένε . τοῦτʼ εἶδε ολύζηλος , ἐκεῖνο τὸ θαῦμα Καλλίμαχος ἦν . ἦν μὲν γὰρ καὶ ζῶν ἔτι δεινὸς τοῖς πολεμίοις καὶ ἀκόρεστος μάχης ἕστηκε βοῶν · Δαρείου δοῦλοι βάρβαροι , οὐ Σκύθαι ταῦτα οὐδὲ ( Ἴστρος ) ποταμὸς οὐδὲ πλάνης ὅμιλος οὐδὲ ἄμαξαι * ζηλούμεναι * ἀλλʼ Ἀττική [ καὶ ελοπιδῶν ] · ἐν ταύτῃ ἕστηκα καὶ περιμένω τίς πρῶτος ἀπόλλυται . καὶ πολλὰ βαλλόμενος καὶ τοξευόμενος ὥς τισιν ἄνθεσι στεφανούμενος λέγω βάλλετε καὶ μὴ φείδεσθε . τί δʼ οὐ βάλλετε ; ἐγὼ δέομαι βελῶν , ἐπεὶ χωρεῖ τὸ σῶμα τόπον ὑγιῆ ἔχον . τί τοὺς ἀθλίους Ναξίους , τί τοὺς ταλαιπώρους Ἐρετριεῖς περιέστητε ; ἐμοί , ἐμοὶ τὸ τοῦ πολέμου δίκτυον περιτείνατε . τίς Δάτις , τίς Ἀρταφέρνης ; ἰδού , ὦ πάντες , ἐγὼ ἕτοιμος . θυέτω μέ τις , εἰ δύναται · βασιλεὺς σαγηνευσάτω , εἰ ἔξεστιν .
Lemmas: ἐγώ καί ὁ ψυχή ἐκ τε ἀφανής οἴομαι τότε συμμάχομαι καί πάρειμι ἐγγυάω ἀνέχω ὁ σῶμα . ὦ μέγας φάσμα κοσμημένος . οὗτος ὁράω ολύζηλος , ἐκεῖνος ὁ θαῦμα Καλλίμαχος εἰμί . εἰμί μέν γάρ καί ζάω ἔτι δεινός ὁ πολέμιος καί ἀκόρεστος μάχη ἵστημι βοῦς · Δαρεῖος δοῦλος βάρβαρος , οὐ Σκύθης οὗτος οὐδέ ( Ἴστρος ) ποταμός οὐδέ πλάνης ὅμιλος οὐδέ ἅμαξα * ζηλόω * ἀλλά Ἀττικός [ καί ελοπιδαω ] · ἐν οὗτος ἵστημι καί περιμένω τίς πρῶτος ἀπόλλυμι . καί πολύς βάλλω καί τοξεύω ὅς τις ἄνθος στεφανόω λέγω βάλλω καί μή φείδομαι . τι δέ οὐ βάλλω ; ἐγώ δέομαι βέλος , ἐπεί χωρέω ὁ σῶμα τόπος ὑγιής ἔχω . τίς ὁ ἄθλιος Νάξιος , τίς ὁ ταλαίπωρος Ἐρετριεύς περιίστημι ; ἐγώ , ἐγώ ὁ ὁ πόλεμος δίκτυον περιτείνω . τίς Δάτις , τίς Ἀρταφέρνης ; ἰδού , ὦ πᾶς , ἐγώ ἑτοῖμος . θύω ἐγώ τις , εἰμί δύναμαι · βασιλεύς σαγηνεύω , εἰμί ἔξεστι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.57
ἐπεὶ δὲ πᾶς ἀνὴρ ὅλα τὰ βέλη ἐπʼ αὐτῷ ἔπηξεν , ἔχαιρε λέγων πρὸς ἑαυτόν · τὴν Ἀσίαν ἀπεδύσαμεν καὶ τοῖς συστρατιώταις παρήγγελλεν · παίετε κατακεντοῦντες αὐτοὺς καὶ μὴ φείδεσθε οὐκέτι γὰρ ἔχουσι βέλη . γυμνοὺς ὑμῖν αὐτοὺς ἐποίησα .
Lemmas: ἐπεί δέ πᾶς ἀνήρ ὅλος ὁ βέλος ἐπί αὐτός πήγνυμι , χαίρω λέγω πρός ἑαυτοῦ · ὁ Ἀσία ἀποδύω καί ὁ συστρατιώτης παραγγέλλω · παίω κατακεντέω αὐτός καί μή φείδομαι οὐκέτι γάρ ἔχω βέλος . γυμνός σύ αὐτός ποιέω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.58
οἱ δὲ βάρβαροι πάντες ἐπειρῶντο μὲν καὶ πᾶς ἔβαλλεν , κινῆσαι δὲ οὐδεὶς δύνατο οὐδὲ καθελεῖν τὸν ἄνδρα πεπηγότα οἱ τὰ μεγάλα καθελόντες ποτὲ χώματα , οἱ βιασάμενοι τὸν Βόσπορον ἄγαν ὄντα ῥοώδη καὶ Σκυθικὴν θάλασσαν · ἀλλὰ πᾶς μὲν ἔβαλλε καὶ πᾶς ἐφονεύετο καὶ τῷ Καλλιμάχῳ προσέπιπτεν * ὃς καθάπερ προνενευκότι λίθῳ πρὸς θάλασσαν * ἐρείσας ἑαυτοῦ τὸ σῶμα τελευταῖον τοιοῦτον εἶπε τὸν λόγον πρὸς ἑαυτόν · στῆθι , Καλλίμαχε , ἀκίνητος .
Lemmas: ὁ δέ βάρβαρος πᾶς πειράω μέν καί πᾶς βάλλω , κινέω δέ οὐδείς δύναμαι οὐδέ καθαιρέω ὁ ἀνήρ πήγνυμι ὁ ὁ μέγας καθαιρέω ποτέ χῶμα , ὁ βιάζω ὁ Βόσπορος ἄγαν εἰμί ῥοώδης καί Σκυθικός θάλασσα · ἀλλά πᾶς μέν βάλλω καί πᾶς φονεύω καί ὁ Καλλίμαχος προσπίπτω * ὅς καθά προνεύω λίθος πρός θάλασσα * ἐρείδω ἑαυτοῦ ὁ σῶμα τελευταῖος τοιοῦτος λέγω ὁ λόγος πρός ἑαυτοῦ · ἵστημι , Καλλίμαχος , ἀκίνητος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.59
οἷ δὲ ὥσπερ τείχει προσβαλόντες καρτερῷ πλέον οὐδὲν ἔδρων · ἐκρύπτετο γὰρ ὑπὸ τῆς τῶν βελῶν περιβολῆς . ἔνθα δὴ πολλοὶ μὲν κάμνοντες ὑπὸ τῶν Καλλιμάχου βλημάτων ἀπώλοντο καὶ πολλοὶ παρʼ αὐτὸν ἔπιπτον ἑστηκότα ·
Lemmas: ὁ δέ ὥσπερ τεῖχος προσβάλλω καρτερός πλείων οὐδείς δράω · κρύπτω γάρ ὑπό ὁ ὁ βέλος περιβολή . ἔνθα δή πολύς μέν κάμνω ὑπό ὁ Καλλίμαχος βλῆμα ἀπόλλυμι καί πολύς παρά αὐτός πίπτω ἵστημι ·
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.60
Δάτις δὲ ὁρῶν ργίζετο τῷ νεκρῷ καὶ τοῖς βαρβάροις ἐνεκελεύετο · οὐ κλινεῖτε , οὐκ ἀναιρήσετε τὸν φιλόνεικον νεκρόν ; ἄνθρωπε δαιμόνιε , μετὰ τοσούτων αἰσχύνῃ πεσεῖν ; ἔτι μένεις ; ἔτι μάχῃ ; πόσας ἔτι ψυχὰς ἔχεις ; οἴμοι νικᾷ νεκρὸς ἡμᾶς Ἀθηναῖος . ἄνδρες , μηκέτι βάλλετε · ἀποθνήσκοντες Ἀθηναῖοι γίνονται μαχιμώτεροι . ὦ δέσποτα Δαρεῖε , τίς σε ἐξηπάτησεν ; ἐπʼ ἀθανάτους ἡμᾶς ἀνθρώπους ἔπεμψας πεσεῖν οὐκ εἰδότας . αἱ δοκούμεναι έρσαις καὶ Μήδοις καὶ Μάγοις τέχναι ἀπρακτοῦσιν · Ἀθηναίων γὰρ οἱ νεκροὶ μάχονται παρʼ αὐτοῖς καὶ δεξιὰ νεκροῦ πολεμοῦσα μέρος τῆς μάχης ἐγένετο .
Lemmas: Δάτις δέ ὁράω ργιζετος ὁ νεκρός καί ὁ βάρβαρος ἐγκελεύω · οὐ κλίνω , οὐ ἀναιρέω ὁ φιλόνεικος νεκρός ; ἄνθρωπος δαιμόνιος , μετά τοσοῦτος αἰσχύνη πίπτω ; ἔτι μένω ; ἔτι μάχη ; πόσος ἔτι ψυχή ἔχω ; οἴμοι νικάω νεκρός ἐγώ Ἀθηναῖος . ἀνήρ , μηκέτι βάλλω · ἀποθνῄσκω Ἀθηναῖος γίγνομαι μάχιμος . ὦ δεσπότης Δαρεῖος , τίς σύ ἐξαπατάω ; ἐπί ἀθάνατος ἐγώ ἄνθρωπος πέμπω πίπτω οὐ οἶδα . ὁ δοκέω εἴρω καί Μῆδος καί Μάγος τέχνη ἀπρακτέω · Ἀθηναῖος γάρ ὁ νεκρός μάχομαι παρά αὐτός καί δεξιός νεκρός πολεμάω μέρος ὁ μάχη γίνομαι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.61
βασιλεὺς δὲ ἰδὼν αὐτὸν ὀρθὸν ὅπλοις πολλοῖς περιβεβλημένον ἐβόα · φεύγωμεν , πλέωμεν · ἤδη γὰρ ἤγειραν Ἀθηναῖοι τρόπαιον . τοιαῦτα , τέκνον , παρέσχες τοῖς βαρβάροις δόγματα .
Lemmas: βασιλεύς δέ ὁράω αὐτός ὀρθός ὅπλον πολύς περιβάλλω βοάω · φεύγω , πλέω · ἤδη γάρ ἐγείρω Ἀθηναῖος τρόπαιον . τοιοῦτος , τέκνον , παρέχω ὁ βάρβαρος δόγμα .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.62
ὦ σεμνὸν πολέμου τέρας · ὦ τῶν συμμάχων θεῶν ἄξιον θέαμα . σοὶ μὲν ὁ ὰν ἐβοήθησεν , σοὶ δὲ Ἥρα συνεκρότησε καὶ αλλὰς ὑπερήσπισεν ὡπλισμένη . περὶ σὲ μὲν ἔστη Ἡρακλῆς , ἔστη δὲ Θησεὺς σεμνυνόμενοι · σὲ δὲ χρὴ καὶ προτιμᾶσθαι τῶν Μαραθῶνι κειμένων καὶ τὸν πατέρα τὸν σὸν ἐπὶ σοί τε καὶ τοῖς σοῖς στρατιώταις ἀγορεύειν λόγον ἁρμόττει .
Lemmas: ὦ σεμνός πόλεμος τέρας · ὦ ὁ σύμμαχος θεός ἄξιος θέαμα . σύ μέν ὁ ἄναξ βοηθέω , σύ δέ Ἥρα συγκροτέω καί ἀλλᾶς ὑπερασπίζω ὁπλίζω . περί σύ μέν ἵστημι Ἡρακλῆς , ἵστημι δέ Θησεύς σεμνύνω · σύ δέ χράω καί προτιμάω ὁ Μαραθών κεῖμαι καί ὁ πατέρας ὁ σός ἐπί σύ τε καί ὁ σός στρατιώτης ἀγορεύω λόγος ἁρμόζω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.63
τοίνυν , Εὐφορίων , ἀπελθὼν τὸν σεαυτοῦ νεκρόν , τὸν χαμαί , τὸν ἐν ὄχλῳ νεκρῶν καὶ πεπατημένον , θάπτε καὶ θάπτε τὴν χεῖρα ἣν [ τῷ πελέκει τις ἀπέκοψε τὴν Κυναιγείρου δεξιάν ] ὅπλῳ γυναι κῶν τις ἔτεμεν οὐκ αὐτοῦ μὲν ὑπάρχουσαν , ἐκείνου δέ . ἀκροστόλιον γὰρ οὖσαν τῆς νεὼς ἀπέκοψεν αὐτὴν καὶ τῶν ἀπειλητικῶν λήρων ἐπέσχε τὴν γλῶσσαν ὡς οὖσαν τῶν ἄλλων μερῶν ἀκρατεστέραν . αἱ μὲν γὰρ * ἄλλαι δεξιαὶ τῶν στρατιωτῶν * πρὸ τῶν ἱερῶν θυρῶν ἔμειναν ὑπὸ σπάρτων ἐχόμεναι ἐν τῷ τῆς λαβῆς σχήματι ·
Lemmas: τοίνυν , Εὐφορίων , ἀπέρχομαι ὁ σεαυτοῦ νεκρός , ὁ χαμαί , ὁ ἐν ὄχλος νεκρός καί πατέω , θάπτω καί θάπτω ὁ χείρ ὅς [ ὁ πέλεκυς τις ἀποκόπτω ὁ Κυναίγειρος δεξιός ] ὅπλον γυνή κέω τις τέμνω οὐ αὐτός μέν ὑπάρχω , ἐκεῖνος δέ . ἀκροστόλιον γάρ εἰμί ὁ ναός ἀποκόπτω αὐτός καί ὁ ἀπειλητικός λῆρος ἐπέχω ὁ γλῶσσα ὡς εἰμί ὁ ἄλλος Μέρα ἄκρατος . ὁ μέν γάρ * ἄλλος δεξιά ὁ στρατιώτης * πρό ὁ ἱερός θύρα μένω ὑπό σπάρτος ἔχω ἐν ὁ ὁ λαβή σχῆμα ·
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.64
ἡ δὲ τῆς πρύμνης ἀπεκρούσθη μηδὲ ξύλου κατασχοῦσα Σιδονίου . σὺ δέ , ὦ τέκνον , καὶ τὴν παλαιὰν δόξαν τοῦ σοῦ πρώτου γένους ἐπιστώσω · αὐτόχθονες μέν ἐσμεν ὡς ἀληθῶς [ τρεῖς παῖδες παλαιοί ] , οὕτως ἀνέσχε Καλλίμαχον ἡ μήτηρ [ καὶ τὸν μὲν Ἡρακλέους ] , γέννημα οὕτω λαμπρὸν καὶ τόσον ὑπὲρ τῆς πατρίδος σπουδαῖον ὡς ὑπὲρ αὐτῆς προέσθαι τοι ἐπὶ θαύματι τὴν ψυχήν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ πρύμνα ἀποκρούω μηδέ ξύλο κατασχάω Σιδόνιος . σύ δέ , ὦ τέκνον , καί ὁ παλαιός δόξα ὁ σός πρῶτος γένος πιστόω · αὐτόχθων μέν εἰμί ὡς ἀληθῶς [ τρεῖς παῖς παλαιός ] , οὕτως ἀνέχω Καλλίμαχος ὁ μήτηρ [ καί ὁ μέν Ἡρακλῆς ] , γέννημα οὕτως λαμπρός καί τόσος ὑπέρ ὁ πατρίς σπουδαῖος ὡς ὑπέρ αὐτηες͂ς προΐημι σύ ἐπί θαῦμα ὁ ψυχή .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.65
ἐμὸν τοιγαροῦν , ὦ Εὐφορίων , εἴη τὸ τοῖς ἐπιταφίοις πρῶτον τὸν παῖδα κοσμεῖν καὶ τὸν ἐπινίκιον τραγῳδεῖν . σύ δὲ τὸν σὸν μεθύστερον θρήνει συγχωρούντων τῶν δικαστῶν . τλοῦσιν , ὅσοι δὲ ἐν πείρᾳ γεγένηνται , γνήσιοι τοῦ βίου μέτοχοι καὶ πλέον τῶν ἑτέρων διαλλάττουσιν ἢ τῶν βεβήλων οἱ τελεσθέντες .
Lemmas: ἐμός τοιγάρ , ὦ Εὐφορίων , εἰμί ὁ ὁ ἐπιτάφιος πρῶτος ὁ παῖς κοσμέω καί ὁ ἐπινίκιος τραγῳδέω . σῦς δέ ὁ σός μεθύστερος θρηνέω συγχωρέω ὁ δικαστής . ἔτλην , ὅσος δέ ἐν πεῖρα γίγνομαι , γνήσιος ὁ βίος μέτοχος καί πλείων ὁ ἕτερος διαλλάσσω ἢ ὁ βέβηλος ὁ τελέω .