ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.1
Ἐπειδὴ τά τε ἄλλα χρὴ καὶ οἰκεῖον εἶναι τοῖς κειμένοις τὸν ἐροῦντα τὸν ἐπ' αὐτοῖς λόγον , φημὶ τούτου μοι προσήκειν μάλιστα , Κυναιγείρου πατὴρ ὢν καὶ τὸ πάντων ἀξιολογώτατον τῶν Μαραθῶνι τετολμημένων ἐκ τῆς ἐμῆς φύσεως τῇ πόλει συμβαλόμενος , ἄνδρα τοῖς βαρβάροις καὶ κατὰ μέρος μεμαχημένον .
Lemmas: Ἐπειδή ὁ τε ἄλλος χράω καί οἰκεῖος ἔρχομαι ὁ κεῖμαι ὁ λέγω ὁ ἐπί αὐτός λόγος , φημί οὗτος ἐγώ προσήκω μάλιστα , Κυναίγειρος πατήρ εἰμί καί ὁ πᾶς ἀξιόλογος ὁ Μαραθών τολμάω ἐκ ὁ ἐμός φύσις ὁ πόλις συμβάλλω , ἀνήρ ὁ βάρβαρος καί κατά μέρος μάχομαι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.2
εἰκὸς μὲν οὖν τι καὶ τῶν Καλλιμάχου τῶν ἀρετῇ δευτέρων · ἐγὼ δʼ αὐτοῦ τοσοῦτον ἐπειπεῖν τῷ τάφῳ δικαιότερος ὅσῳ τιμῆς ἄξιος πλείονος Καλλιμάχου Κυναίγειρος , στρατιώτης ( ἀγαθὸς ) ἀγαθοῦ νεκροῦ , καὶ τὸ σύμπαν ὁπόσῳ τινὶ κρείττων ἀρετὴ σχήματος .
Lemmas: ἔοικα μέν οὖν τίς καί ὁ Καλλίμαχος ὁ ἀρετή δεύτερος · ἐγώ δέ αὐτός τοσοῦτος ἐπιλέγω ὁ τάφος δίκαιος ὅσος τιμή ἄξιος πολύς Καλλίμαχος Κυναίγειρος , στρατιώτης ( ἀγαθός ) ἀγαθός νεκρός , καί ὁ σύμπας ὁπόσος τις ἀγαθός ἀρετή σχῆμα .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.3
ποιοῦμαι δὲ τὴν σπουδὴν οὐ τῶν ἰδίων τοὐμοῦ παιδὸς ἐπαίνων χάριν — ὅστις γὰρ ἂν καὶ λέγῃ τὸν λόγον , τὸν πλεῖστον ἐπὶ Κυναιγείρῳ διαθήσεται — ἀλλὰ τῆς κοινῆς δόξης τῶν ἐπὶ τῷδε τῷ τάφῳ κειμένων οἷς σεμνόν ἐστιν ἂν ὁ Κυναιγείρου πατὴρ εἴπῃ τὸν ἐπ' αὐτοῖς λόγον . ἔσονται γὰρ οὕτως ὁμότιμοι πάντων αἱ χεῖρες τῇ Κυναιγείρου δεξιᾷ · εἰ δὲ μή , ταῖς ὑμετέραις φιλοτιμίαις τὰ τῶν παίδων συγκινδυνεύουσιν .
Lemmas: ποιέω δέ ὁ σπουδή οὐ ὁ ἴδιος ἐμός παῖς ἔπαινος χάρις — ὅστις γάρ ἄν καί λέγω ὁ λόγος , ὁ πλεῖστος ἐπί Κυναίγειρος διατίθημι — ἀλλά ὁ κοινός δόξα ὁ ἐπί ὅδε ὁ τάφος κεῖμαι ὅς σεμνός εἰμί ἄν ὁ Κυναίγειρος πατήρ λέγω ὁ ἐπί αὐτός λόγος . εἰμί γάρ οὕτως ὁμότιμος πᾶς ὁ χείρ ὁ Κυναίγειρος δεξιός · εἰμί δέ μή , ὁ ὑμέτερος φιλοτιμία ὁ ὁ παῖς συγκινδυνεύω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.4
ὁρᾶτε δέ , ὅσῳ δικαιότερος κρατεῖν Κυναίγειρος , ἐπεὶ καὶ κρατῶν ἀπέθανεν . εἰδόσι μὲν οὖν τὰ τοῖς παισὶν ἡμῶν πεπραγμένα τῇ τοῦ παιδὸς θάτερος ἀρετῇ συναγωνίζεται , καὶ λεγόμενα δʼ ἔσται τὰ κρείττω φανερώτερα .
Lemmas: ὁράω δέ , ὅσος δίκαιος κρατέω Κυναίγειρος , ἐπεί καί κράτος ἀποθνῄσκω . οἶδα μέν οὖν ὁ ὁ παῖς ἐγώ πράσσω ὁ ὁ παῖς θατέρως ἀρετή συναγωνίζομαι , καί λέγω δέ εἰμί ὁ ἀγαθός φανερός .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.5
Καλλίμαχον μὲν ὡς πολέμαρχον ἀνάγκη τῆς ἀρχῆς ἦγεν εἰς Μαραθῶνα καὶ μὴ βουλόμενον ἀμύνασθαι τὴν τῶν βαρβάρων ἀπόβασιν · Κυναίγειρος δὲ ὑπʼ ἀρετῆς καὶ τόλμης , ἐθελούσιος , ἐπεὶ καὶ νέος ὢν κομιδῆ , σχεδὸν καὶ πρὸ τῆς ἡλικίας , μετέσχε τῆς ἐξόδου , ἔρωτι δόξης καὶ μεγάλων ἔργων ὀρεγόμενος .
Lemmas: Καλλίμαχος μέν ὡς πολέμαρχος ἀνάγκη ὁ ἀρχή ἄγω εἰς Μαραθών καί μή βούλομαι ἀμύνω ὁ ὁ βάρβαρος ἀπόβασις · Κυναίγειρος δέ ὑπό ἀρετή καί τόλμα , ἐθελούσιος , ἐπεί καί νέος εἰμί κομιδῇ , σχεδόν καί πρό ὁ ἡλικία , μετέχω ὁ ἔξοδος , ἔρως δόξα καί μέγας ἔργον ὀρέγω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.6
ἐν δὲ τῇ μάχῃ πάντες μὲν ἐγένοντο ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ οἱ πεσόντες τῶν στρατιωτῶν καὶ οἱ περιγενόμενοι · θαυμαστότατοι δὲ πάντων ἐφάνησαν οὑμός τε παῖς καὶ ὁ τούτου .
Lemmas: ἐν δέ ὁ μάχη πᾶς μέν γίνομαι ἀνήρ ἀγαθός καί ὁ πίπτω ὁ στρατιώτης καί ὁ περιγίγνομαι · θαυμαστός δέ πᾶς φαίνω ἐμός τε παῖς καί ὁ οὗτος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.7
ἀλλʼ ὁ μὲν τούτου τοῖς βέλεσι τῶν ἐναντίων ἐκθεὶς ἑαυτὸν ὑπʼ αὐτῶν τῶν τοξευμάτων τε καὶ βλημάτων περιχυθέντων κατεσχέθη καὶ διὰ τοῦτο ἔμενεν ἐν τῷ τῆς στάσεως σχήματι καὶ ἐδόκει ἑστάναι πεσεῖν μὴ δυνάμενος καὶ τὸ Καλλιμάχου λαμπρὸν τοῦτό ἐστι μόνον , σχῆμα ζῶντος ἐν νεκρῷ σώματι ·
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν οὗτος ὁ βέλος ὁ ἐναντίος ἐκτίθημι ἑαυτοῦ ὑπό αὐτός ὁ τόξευμα τε καί βλῆμα περιχέω κατέχω καί διά οὗτος μένω ἐν ὁ ὁ στάσις σχῆμα καί δοκέω ἵστημι πίπτω μή δύναμαι καί ὁ Καλλίμαχος λαμπρός τούτος εἰμί μόνος , σχῆμα ζάω ἐν νεκρός σῶμα ·
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.8
ὁ δὲ ἐμὸς Κυναίγειρος ὑπερβὰς τὴν φάλαγγα κᾆτα ἀδεῶς ἐκδραμών , πρὸς αὐτὴν ἐπεξῆλθε τὴν ᾐόνα ἔνθα δὴ τὸ πλεῖστον ἦν τῆς στρατιᾶς καὶ μαχιμώτατον , καὶ γυμνὸς σχεδὸν μαχόμενος ἐπέβη τῇ θαλάσσῃ καὶ πρῶτος ἀνθρώπων . ἐναυμάχησεν ἐκ γῆς .
Lemmas: ὁ δέ ἐμός Κυναίγειρος ὑπερβαίνω ὁ φάλαγξ κατά ἀδεής ἐκτρέχω , πρός αὐτός ἐπεξέρχομαι ὁ ἠιών ἔνθα δή ὁ πλεῖστος εἰμί ὁ στρατιά καί μάχιμος , καί γυμνός σχεδόν μάχομαι ἐπιβαίνω ὁ θάλασσα καί πρῶτος ἄνθρωπος . ναυμαχέω ἐκ γῆ .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.9
πολλὰς μὲν οὖν ἐφόβησε ναῦς , μιᾶς δὲ Φοινίσσης κατὰ τῆς τρόπιδος χεῖρα μεγάλην ἐπιβαλὼν εἴχετο , μὴ φεύγειν ἐπιτρέπων τῷ βασιλέως ναυτικῷ .
Lemmas: πολύς μέν οὖν φοβέω ναῦς , εἷς δέ Φοίνισσα κατά ὁ τρόπις χείρ μέγας ἐπιβάλλω ἔχω , μή φεύγω ἐπιτρέπω ὁ βασιλεύς ναυτικός .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.10
πολὺν μὲν οὖν χρόνον ἡ ναῦς κατείχετο ἐρηρεισμένη τῇ Κυναιγείρου δεξιᾷ καθάπερ πείσματι · ταύτης δὲ ἀποκοπείσης τὴν ἑτέραν ἐπέρριψε καὶ καθʼ ἕκαστον τῶν Κυναιγείρου μελῶν ἐγίνετο μάχη καρτερά · κοπείσης δὲ καὶ ταύτης ὁ λοιπὸς Κυναίγειρος τρόπαιον ἦν .
Lemmas: πολύς μέν οὖν χρόνος ὁ ναῦς κατέχω ἐρείδω ὁ Κυναίγειρος δεξιός καθά πεῖσμα · οὗτος δέ ἀποκόπτω ὁ ἕτερος ἐπιρριπτέω καί κατά ἕκαστος ὁ Κυναίγειρος μέλος γίνομαι μάχη καρτερός · κόπτω δέ καί οὗτος ὁ λοιπός Κυναίγειρος τρόπαιον εἰμί .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.11
αὐτὸς μὲν οὖν ὡς ὀλίγῃ κατεμέμφετο τῇ φύσει καὶ χεῖρας ἀπῄτει παρʼ αὐτῆς , ἡ δεξιὰ δὲ ἔτι τῆς πρύμνης εἴχετο καὶ φεύγουσιν ἐπὶ πλεῖστον τοῖς βαρβάροις , καὶ θᾶττον ἀφῆκε τὴν ψυχὴν Κυναίγειρος ἢ τὴν ναῦν ἡ δεξιά . ἔνθα καὶ θαυμαστὸν ἐγένετο , Κυναίγειρος μὲν ἄνευ χειρῶν ναυμαχῶν , ἡ χεὶρ δὲ ἄνευ Κυναιγείρου διώκουσα , καὶ νεκρὸς εἷς ἄμφω τὰ στοιχεῖα πληρώσας ἑαυτοῦ τοῖς μέλεσιν ἔκειτο , γῇ καὶ θαλάσσῃ μεμερισμένος .
Lemmas: αὐτός μέν οὖν ὡς ὀλίγος καταμέμφομαι ὁ φύσις καί χείρ ἀπαιτέω παρά αὐτηες͂ς , ὁ δεξιός δέ ἔτι ὁ πρύμνα ἔχω καί φεύγω ἐπί πλεῖστος ὁ βάρβαρος , καί ταχύς ἀφίημι ὁ ψυχή Κυναίγειρος ἢ ὁ ναῦς ὁ δεξιός . ἔνθα καί θαυμαστός γίνομαι , Κυναίγειρος μέν ἄνευ χείρ ναυμαχέω , ὁ χείρ δέ ἄνευ Κυναίγειρος διώκω , καί νεκρός εἷς ἄμφω ὁ στοιχεῖον πληρόω ἑαυτοῦ ὁ μέλος κεῖμαι , γῆ καί θάλασσα μερίζω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.12
ταῦτα ἐμὸν ποιεῖ τὸ νῖκος , διὰ ταῦτα ἐμοὶ τὸν λόγον προσήκειν μᾶλλον δίκαιον · ὑπʼ ἐμοῦ γὰρ δεῖ καὶ λέγοντος καλῶς τιμηθῆναι τὸν τάφον ὃν ἐκόσμησα τῷ πολλῷ μου νεκρῷ .
Lemmas: οὗτος ἐμός ποιέω ὁ νῖκος , διά οὗτος ἐγώ ὁ λόγος προσήκω μᾶλλον δίκαιος · ὑπό ἐγώ γάρ δέω καί λέγω καλός τιμάω ὁ τάφος ὅς κοσμέω ὁ πολύς ἐγώ νεκρός .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.13
ἀλλʼ οὑτοσί φησιν εἶναι πολεμάρχου πατήρ , ἐμὲ δὲ τῶν ἀκολουθησάντων ἑνός . οὐκοῦν ὁ μὲν ἱκανῶς τετίμηται καὶ τοὔνομα τῆς ἀρχῆς ἔχει παραμύθιον , ἐμοὶ δὲ ὀφείλεται τιμῆς παραμυθία .
Lemmas: ἀλλά οὗτος φημί ἔρχομαι πολεμάρχης πατήρ , ἐγώ δέ ὁ ἀκολουθέω εἷς . οὐκοῦν ὁ μέν ἱκανός τιμάω καί ὄνομα ὁ ἀρχή ἔχω παραμύθιον , ἐγώ δέ ὀφείλω τιμή παραμυθία .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.14
ὁ μὲν οὖν πολέμαρχος κλήρῳ καὶ τύχῃ γίνεται · οὔκουν ἀρετῆς οὐδὲ ἀξιώματός ἐστι τεκμήριον ( ἡ πολεμαρχία ) · ἡμεῖς δὲ νῦν ἐξ ἔργων , οὐκ ἐξ ὀνομάτων φιλοτιμούμεθα ὥστʼ οὐδὲν κοινωνεῖ τοῖς δικασταῖς τῆς παρούσης ἁμίλλης ἡ τῆς πολεμαρχίας ἀξίωσις . ἐπολεμάρχησε μὲν οὖν κἂν ἕτερος λαχών , τὰ δὲ μέγιστα τῶν ἔργων ἀρετὴ καὶ τόλμα φέρει μόνη .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πολέμαρχος κλῆρος καί τύχη γίγνομαι · οὔκουν ἀρετή οὐδέ ἀξίωμα εἰμί τεκμήριον ( ὁ πολεμαρχία ) · ἐγώ δέ νῦν ἐκ ἔργον , οὐ ἐκ ὄνομα φιλοτιμέομαι ὥστε οὐδείς κοινωνέω ὁ δικαστής ὁ παρών ἅμιλλα ὁ ὁ πολεμαρχία ἀξίωσις . πολεμαρχέω μέν οὖν κἀν ἕτερος λαγχάνω , ὁ δέ μέγας ὁ ἔργον ἀρετή καί τόλμα φέρω μόνος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.15
δεδήλωται δὲ καὶ τῷ νόμῳ τὸ μὴ τοῖς τῶν πολεμάρχων οἰκείοις ἀνακεῖσθαι τοὺς ἐπιταφίους · εἰ γὰρ εἰκὸς ἦν , πάλαι τοῦτο ἂν ἐδέδοκτο · ἐγὼ δὲ καὶ πάντων αἱρετὸν εἶναί φημι τὸν ἐροῦντα κἂν οὐ πολέμαρχος οὐδὲ πολεμάρχου υἱὸς ᾖ · βελτίων γε μὴν καὶ δικαιότερος [ εἰπεῖν χρῆναι ] λέγειν ὅστις ἀριστέα ἔχει .
Lemmas: δηλόω δέ καί ὁ νόμος ὁ μή ὁ ὁ πολέμαρχος οἰκεῖος ἀνάκειμαι ὁ ἐπιτάφιος · εἰμί γάρ ἔοικα εἰμί , πάλαι οὗτος ἄν δοκέω · ἐγώ δέ καί πᾶς αἱρετός εἰμί φημί ὁ λέγω κἀν οὐ πολέμαρχος οὐδέ πολεμάρχης γιός εἰμί · ἀγαθός γε μήν καί δίκαιος [ λέγω χρή ] λέγω ὅστις ἀριστεύς ἔχω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.16
ταῦτα διοριζομένῳ Μιλτιάδην ἀμφισβητεῖν ἔδει τοῦ λόγου · καὶ γὰρ στρατηγός ἐστιν ὅς τοῦ πολεμάρχου καὶ μείζων ἐστίν , καὶ τὴν μεγίστην ἀρχὴν τοῦ πολέμου μετακεχειρισμένος ὁ [ τοῦ στρατηγοῦ ] πατὴρ ( αὐτοῦ ) [ ὅπερ ἐστὶν ἀπωτέρω ] · νῦν δὲ ἡμῖν ἐφεὶς ἱκανῶς καὶ αὐτὸς δεδήλωκεν ὡς οὐκ ἀπʼ ἀρχῆς ἀλλʼ ἀπʼ ἀρετῆς χρὴ παριέναι ἐπὶ τὸν λόγον .
Lemmas: οὗτος διορίζω Μιλτιάδης ἀμφισβητέω δέω ὁ λόγος · καί γάρ στρατηγός εἰμί ὅς ὁ πολεμάρχης καί μέγας εἰμί , καί ὁ μέγας ἀρχή ὁ πόλεμος μεταχειρίζω ὁ [ ὁ στρατηγός ] πατήρ ( αὐτός ) [ ὅς εἰμί ἀπωτέρω ] · νῦν δέ ἐγώ ἐφίημι ἱκανός καί αὐτός δηλόω ὡς οὐ ἀπό ἀρχή ἀλλά ἀπό ἀρετή χράω παρέρχομαι ἐπί ὁ λόγος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.17
φέρε οὖν ἐπὶ τούτοις κρινώμεθα , ἐπειδὴ καὶ τοὺς ἄλλους πολεμάρχους ὁρᾷς καὶ τοὺς πατέρας αὐτῶν τὴν ἡσυχίαν ἄγοντας .
Lemmas: φέρω οὖν ἐπί οὗτος κρίνω , ἐπεί καί ὁ ἄλλος πολέμαρχος ορώ καί ὁ πατέρας αὐτός ὁ ἡσυχία ἄγω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.18
οὐκοῦν τῷ μὲν σῷ παιδὶ καὶ ἀνάγκη τις ἢ ἀρετὴ ἦγεν · ἐξῆρχε γὰρ κἀν τοῖς πρώτοις ἔταττεν αὐτὸν ἡ πολεμαρχία · ὁ δὲ ἐμὸς υἱὸς οὐκ ἀρχὴν αἰδούμενος οὐδὲ ὑπὸ τῆς ἡγεμονίας δυσωπούμενος οὐδὲ ἀκολουθῶν ὀνόματι , αὐτοκράτορι δὲ ἀρετῇ καὶ καθαρᾷ προθυμίᾳ χρώμενος τοιοῦτος ἐφάνη .
Lemmas: οὐκοῦν ὁ μέν σός παῖς καί ἀνάγκη τις ἢ ἀρετή ἄγω · ἐξάρχω γάρ ἐν ὁ πρῶτος τάσσω αὐτός ὁ πολεμαρχία · ὁ δέ ἐμός γιός οὐ ἀρχή αἰδέομαι οὐδέ ὑπό ὁ ἡγεμονία δυσωπέω οὐδέ ἀκολουθέω ὄνομα , αὐτοκράτωρ δέ ἀρετή καί καθαρός προθυμία Χράομαι τοιοῦτος φαίνω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.19
ἀλλὰ καὶ Καλλίμαχον μὲν νόμος , Κυναίγειρον δὲ τὸ φρόνημα παρέταττεν · καὶ τῷ μὲν * τὸ χρῶμα * οὐδὲ οἶόν τε ἦν λαθεῖν κακῷ γενομένῳ , τῷ δʼ ἐξῆν ἀφανῶς καὶ τὰ μέτρια μάχεσθαι .
Lemmas: ἀλλά καί Καλλίμαχος μέν νόμος , Κυναίγειρος δέ ὁ φρόνημα παρατάσσω · καί ὁ μέν * ὁ χρῶμα * οὐδέ οἶος τε εἰμί λανθάνω κακός γίγνομαι , ὁ δέ ἔξεστι ἀφανής καί ὁ μέτριος μάχομαι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.20
Καλλίμαχος μὲν καὶ πρεσβύτερος ὤν , ὥστε καὶ ῥώμην καὶ πεῖραν ἔχων πλείονα , καὶ μέλλων ἐλάττονος ἀμελήσειν βίου πολλὰ μὲν εἶχε τὰ σύμμαχα · θαυμαστὸν δὲ οὐδὲν εἰ κινδυνεύειν ἐτόλμησεν · Κυναίγειρος δέ , ἅτε μειράκιον ἐξιών , ἐκ πλείονος μὲν μεγαλοψυχίας τοῦ πλείονος περιεῖδε βίου οὐδὲ τὸ τῆς νεότητος ἄπειρον καὶ ἀπόμαχον ἐνέβαλε πολλήν τινα τῇ τούτου τόλμῃ περιουσίαν .
Lemmas: Καλλίμαχος μέν καί πρέσβυς εἰμί , ὥστε καί ῥώμη καί πεῖρα ἔχω πολύς , καί μέλλω μικρός ἀμελέω βίος πολύς μέν ἔχω ὁ σύμμαχος · θαυμαστός δέ οὐδείς εἰμί κινδυνεύω τολμάω · Κυναίγειρος δέ , ἅτε μειράκιον ἐξέρχομαι , ἐκ πολύς μέν μεγαλοψυχία ὁ πολύς περιοράω βίος οὐδέ ὁ ὁ νεότης ἤπειρος καί ἀπόμαχος ἐμβάλλω πολύς τις ὁ οὗτος τόλμα περιουσία .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.21
ἔτι δέ , Καλλίμαχος ἐν τοῖς πρώτοις ἢ μέσοις τῆς μάχης ἀπέθανεν οὐκ ἀντισχὼν τοῖς πλείοσιν ἔργοις καὶ πόνοις , Κυναίγειρος δὲ μέχρι τῆς τῶν πολεμίων ἤρκεσε φυγῆς , ὥστε ὁ μὲν ἐν μέρει τῆς μάχης ἐξητάσθη μόνον , ὁ δὲ πάντα τὸν πόλεμον διὰ τέλους ἐπολέμησεν .
Lemmas: ἔτι δέ , Καλλίμαχος ἐν ὁ πρῶτος ἢ μέσος ὁ μάχη ἀποθνῄσκω οὐ ἀντέχω ὁ πολύς ἔργον καί πόνος , Κυναίγειρος δέ μέχρι ὁ ὁ πολέμιος ἀρκέω φυγή , ὥστε ὁ μέν ἐν μέρος ὁ μάχη ἐξετάζω μόνος , ὁ δέ πᾶς ὁ πόλεμος διά τέλος πολεμέω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.22
ὁ μὲν ἐν μέσῳ τῷ δεινῷ τὰ πάντα εἱστήκει , καὶ περιὼν ἔτι · Κυναίγειρος δὲ εἰς αὐτὴν τὴν θάλασσαν τὴν Ἀσίαν κατήραξεν . ἐδεῖτο δὲ ἡ μάχη τῶν διωκόντων , οὐ τῶν ἑστηκότων · τὸ μὲν γὰρ ἀρετῇ καὶ ῥώμῃ καὶ θυμῷ καὶ τόλμῃ καὶ λογισμῷ τὸ διώκειν τοὺς πολεμίους καὶ τρέπεσθαι , ἡ δὲ στάσις πολλάκις ἐκπλήξει μόνῃ καὶ φόβῳ γίνεται . καὶ τοίνυν πρότερος μὲν ἀπέθανε Καλλίμαχος , Κυναίγειρος δὲ δεύτερος · προὐμάχει γὰρ πάντως καὶ τοῦ Καλλιμάχου νεκροῦ .
Lemmas: ὁ μέν ἐν μέσος ὁ δεινός ὁ πᾶς ἵστημι , καί περίειμι ἔτι · Κυναίγειρος δέ εἰς αὐτός ὁ θάλασσα ὁ Ἀσία καταράσσω . δέομαι δέ ὁ μάχη ὁ διώκω , οὐ ὁ ἵστημι · ὁ μέν γάρ ἀρετή καί ῥώμη καί θυμός καί τόλμα καί λογισμός ὁ διώκω ὁ πολέμιος καί τρέπω , ὁ δέ στάσις πολλάκις ἔκπληξις μόνος καί φόβος γίγνομαι . καί τοίνυν πρότερος μέν ἀποθνῄσκω Καλλίμαχος , Κυναίγειρος δέ δεύτερος · προμαχέω γάρ πάντως καί ὁ Καλλίμαχος νεκρός .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.23
καὶ Καλλίμαχος μὲν ἐξ ὧν ἔπαθε παράσημος ἦν · τὸ γὰρ πλῆθος τῶν ἐπʼ αὐτὸν ἐνεχθέντων βελῶν ἀνέστησεν αὐτόν · Κυναίγειρος δὲ ἐξ ὧν ἔδρασε θαυμάζεται , πέμπων τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς βαρβάρους ὥσπερ ἀποστόλους καὶ τῇ δεξιᾷ πρὸς τὴν Φοινίκων εἰρεσίαν ἁμιλλώμενος · ὅσῳ δὴ τὸ δρᾶν τοῦ πάσχειν γενναιότερόν ἐστι καὶ τοῖς οἰκείοις φελιμώτερον , τοσούτῳ καὶ Καλλιμάχου Κυναίγειρος θαυμασιώτερος καὶ τοσοῦτον αὐτοῦ προτιμότερος .
Lemmas: καί Καλλίμαχος μέν ἐκ ὅς πάσχω παράσημος εἰμί · ὁ γάρ πλῆθος ὁ ἐπί αὐτός φέρω βέλος ἀνίστημι αὐτός · Κυναίγειρος δέ ἐκ ὅς δράω θαυμάζω , πέμπω ὁ χείρ ἐπί ὁ βάρβαρος ὥσπερ ἀπόστολος καί ὁ δεξιός πρός ὁ Φοίνικας εἰρεσία ἁμιλλάομαι · ὅσος δή ὁ δράω ὁ πάσχω γενναῖος εἰμί καί ὁ οἰκεῖος φελιμώτερον , τοσοῦτος καί Καλλίμαχος Κυναίγειρος θαυμάσιος καί τοσοῦτος αὐτός πρότιμος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.24
ἡ δὲ ἀγαθὴ προαίρεσις εἰς τὰ καλὰ καὶ ἰδιώτερόν ἐστι καὶ ἐνδικώτερον . Κυναίγειρος μὲν αὐτὸς βουλόμενος ἐχρήσατο τῷ περὶ τὰς χεῖρας τολμήματι , Καλλιμάχῳ δὲ ἄκοντι συνέπεσεν ἡ στάσις ἐκ τῆς τῶν βελῶν συμφορᾶς · οὐ γὰρ ἐκ προθυμίας ἑαυτὸν ἐφῆκε καὶ συνεκάλεσε τὰ τραύματα ὥσπερ Κυναίγειρος ἐπανέτεινε τῇ νηὶ τὰς χεῖρας .
Lemmas: ὁ δέ ἀγαθός προαίρεσις εἰς ὁ καλός καί ἴδιος εἰμί καί ἔνδικος . Κυναίγειρος μέν αὐτός βούλομαι χράω ὁ περί ὁ χείρ τόλμημα , Καλλίμαχος δέ ἀέκων συμπίπτω ὁ στάσις ἐκ ὁ ὁ βέλος συμφορά · οὐ γάρ ἐκ προθυμία ἑαυτοῦ ἐφίημι καί συγκαλέω ὁ τραῦμα ὥσπερ Κυναίγειρος ἐπανατείνω ὁ ναῦς ὁ χείρ .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.25
ἔτι δέ , τοῦ μὲν τὸ θαυμαστὸν ἀναίσθητόν ἐστιν · ἐν γὰρ τῷ μετὰ θάνατον βεβηκέναι δόξαν ἡ χάρις οὐκ ἔχει · ἀρετὴ γὰρ οὐκ ἔστιν ἄψυχος · Κυναίγειρος δὲ εἰδὼς καὶ συνιεὶς καὶ δριμείας μὲν ἀλγηδόνας τῆς χειρὸς τεμνομένης ὑπὲρ τοῦ παντὸς στρατοπέδου καρτερῶν , τόλμῃ δὲ τοῦ δεινοῦ τὸ καλὸν πρότερον ποιούμενος ὥστε παρʼ ἀμφοτέρων αὐτῷ δικαίως ὀφείλεται θαῦμα μὲν ὧν πέπονθεν , ἔπαινος δὲ ὧν πεποίηκεν .
Lemmas: ἔτι δέ , ὁ μέν ὁ θαυμαστός ἀναίσθητος εἰμί · ἐν γάρ ὁ μετά θάνατος βαίνω δόξα ὁ χάρις οὐ ἔχω · ἀρετή γάρ οὐ εἰμί ἄψυχος · Κυναίγειρος δέ οἶδα καί συνίημι καί δριμύς μέν ἀλγηδών ὁ χείρ τέμνω ὑπέρ ὁ πᾶς στρατόπεδον καρτερός , τόλμα δέ ὁ δεινός ὁ καλός πρότερος ποιέω ὥστε παρά ἀμφότερος αὐτός δίκαιος ὀφείλω θαῦμα μέν ὅς πάσχω , ἔπαινος δέ ὅς ποιέω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.26
εἰ δὲ δεῖ μηδὲν ὀκνήσαντα τἀληθὲς εἰπεῖν , ἡ μὲν Καλλιμάχου παράδοξος δοκοῦσα στάσις οὐδέν ἐστι · νεκρῷ γὰρ ὅλως τι καὶ πράττειν ἀδύνατον · ἡ Κυναιγείρου δὲ ἀρετὴ κράτιστον , ζῶντι τετολμημένη . τὸ μὲν Καλλιμάχου σεμνὸν σχῆμα μόνον ἀργὸν ἦν · τὰ Κυναιγείρου δʼ ἔργα θαυμαστὰ μετὰ καλλίστων σχημάτων .
Lemmas: εἰμί δέ δέω μηδείς ὀκνέω ἀληθής λέγω , ὁ μέν Καλλίμαχος παράδοξος δοκέω στάσις οὐδείς εἰμί · νεκρός γάρ ὅλος τίς καί πράσσω ἀδύνατος · ὁ Κυναίγειρος δέ ἀρετή ἀγαθός , ζάω τολμάω . ὁ μέν Καλλίμαχος σεμνός σχῆμα μόνος ἀργός εἰμί · ὁ Κυναίγειρος δέ έργο θαυμαστός μετά καλός σχῆμα .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.27
μὴ παράβαλε στρατιώτῃ νεκρὸν μηδὲ τῷ βάλλοντι τὸν πάντα βεβλημένον μηδὲ σχῆμα κενὸν ἔργῳ θρασεῖ . ὁ μὲν Καλλίμαχον ἐπαινῶν ἐπαινεῖ τὰ βέλη τῶν βαρβάρων · ταῦτα γὰρ ἐμπαγέντα τῇ γῇ καὶ περιπεσόντα τῷ σώματι καὶ μὴ βουλόμενον ἀνεῖχε καὶ ὤρθου τὸν νεκρὸν ἐν αὐτῷ τῷ σχήματι τῶν τοξευμάτων δεδεμένον . τί , τῶν βελῶν ἐν ἀλλήλοις συνεχομένων θαυμαστή γε ἡ στάσις ἐπὶ τοσούτοις ἐρείσμασι ;
Lemmas: μή παραβάλλω στρατιώτης νεκρός μηδέ ὁ βάλλω ὁ πᾶς βάλλω μηδέ σχῆμα κενός ἔργον θρασύς . ὁ μέν Καλλίμαχος ἐπαινέω ἐπαινέω ὁ βέλος ὁ βάρβαρος · οὗτος γάρ ἐμπήγνυμι ὁ γῆ καί περιπίπτω ὁ σῶμα καί μή βούλομαι ἀνέχω καί ὀρθόω ὁ νεκρός ἐν αὐτός ὁ σχῆμα ὁ τόξευμα δέω . τίς , ὁ βέλος ἐν ἀλλήλων συνέχω θαυμαστός γε ὁ στάσις ἐπί τοσοῦτος ἔρεισμα ;
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.28
Κυναίγειρος δὲ ἐπὶ ποίοις σχήμασιν ἢ φίλων ἢ πολεμίων τὰς χεῖρας ἐπεδίδου τὰς ἑαυτοῦ μεμαχημένος ; θαυμαστὸν δέ γε καὶ τίμιον στρατιώτην Καλλίμαχον λέγεις ὅς τὴν ἀρετὴν νεκρὸς ὢν ἐπεδείξατο ; ἡμεῖς μὲν ἐν γῇ καὶ θαλάττῃ μεμαχήμεθα , ὑμεῖς δὲ ἐν γῇ μόνῃ · καὶ ὑμεῖς μὲν ἀπεμάχεσθε μόνον τοῖς βαρβάροις , ἡμεῖς δὲ φυγεῖν αὐτοὺς ποιοῦντες οὐκ ἀφιστάμεθα αὐτῶν .
Lemmas: Κυναίγειρος δέ ἐπί ποῖος σχῆμα ἢ φίλος ἢ πολέμιος ὁ χείρ ἐπιδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ μάχομαι ; θαυμαστός δέ γε καί τίμιος στρατιώτης Καλλίμαχος λέγω ὅς ὁ ἀρετή νεκρός εἰμί ἐπιδείκνυμι ; ἐγώ μέν ἐν γῆ καί θάλασσα μάχομαι , σύ δέ ἐν γῆ μόνος · καί σύ μέν ἀπομάχομαι μόνος ὁ βάρβαρος , ἐγώ δέ φεύγω αὐτός ποιέω οὐ ἀφίστημι αὐτός .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.29
εἰ μὲν δὴ Καλλιμάχῳ παραπλήσιοι πάντες ἐγένοντο , πᾶν ἂν ἡμῶν κατέχωσαν τὸ στρατόπεδον καὶ εἰς Ἀθήνας ἀναδραμόντες καὶ τὴν ἀκρόπολιν αὐτὴν ἂν εἶχον οἱ βάρβαροι · εἰ δὲ Κυναίγειρόν τις καὶ ἄλλος ἐμιμήσατο , δίκας ἂν ἔδοσαν ἔτι μείζονας οἱ μετὰ βασιλέως αὐτοῦ πάντες ἐπὶ τῆς ᾐόνος κατακοπέντες καὶ τέλος ἂν τοῖς βαρβάροις ἔσχε χερσαῖα ναυάγια καὶ πάσας ἂν αἰχμαλώτους ἀναδησάμενοι κεφαλὰς τὰς ναῦς εἴχομεν .
Lemmas: εἰμί μέν δή Καλλίμαχος παραπλήσιος πᾶς γίνομαι , πᾶς ἄν ἐγώ καταχώννυμι ὁ στρατόπεδον καί εἰς Ἀθῆναι ἀνατρέχω καί ὁ ἀκρόπολις αὐτός ἄν ἔχω ὁ βάρβαρος · εἰμί δέ Κυναίγειρος τις καί ἄλλος μιμέομαι , δίκη ἄν δίδωμι ἔτι μέγας ὁ μετά βασιλεύς αὐτός πᾶς ἐπί ὁ ἠιών κατακόπτω καί τέλος ἄν ὁ βάρβαρος ἔχω χερσαῖος ναυάγιον καί πᾶς ἄν αἰχμάλωτος ἀναδέω κεφαλή ὁ ναῦς ἔχω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.30
πρὸς δὲ τούτοις , τίνας ἂν ἐφόβησε πολεμίους ὁ κρυπτόμενος ὑπὸ τῶν πολλῶν βελῶν ἢ τίνας ὤνησε φίλους ; αὐτὸ γάρ τοι τοῦτο τῷ Καλλιμάχου προβόλῳ καθάπερ τινὶ τῶν Ἀσσυρίων χωμάτων καὶ μέγα φρονοῦντες ἔλεγον · οὐ μόνους Ναξίους , οὐ μόνους Ἐρετριεῖς ἀλλὰ καὶ Καλλίμαχον τοῖς βέλεσιν ἐσαγηνεύσαμεν . τῶν ἡμετέρων στρατιωτῶν ἕκαστος ὀκνηρότερος ἦν περιπίπτων ἀεὶ φανερῷ νεκρῷ μὴ βου λομένῳ λαθεῖν ἀλλʼ ὥσπερ ἐξεπίτηδες ὑπὸ Μήδων εἰς τὴν ἡμετέραν ἔκπληξιν ἀνεστηκότι .
Lemmas: πρός δέ οὗτος , τίς ἄν φοβέω πολέμιος ὁ κρύπτω ὑπό ὁ πολύς βέλος ἢ τίς ὀνίνημι φίλος ; αὐτός γάρ τοι οὗτος ὁ Καλλίμαχος πρόβολος καθά τις ὁ Ἀσσύριος χῶμα καί μέγας φρονέω λέγω · οὐ μόνος Νάξιος , οὐ μόνος Ἐρετριεύς ἀλλά καί Καλλίμαχος ὁ βέλος σαγηνεύω . ὁ ἡμέτερος στρατιώτης ἕκαστος ὀκνηρός εἰμί περιπίπτω ἀεί φανερός νεκρός μή βοῦς λομένῳ λανθάνω ἀλλά ὥσπερ ἐξεπίτηδες ὑπό Μῆδος εἰς ὁ ἡμέτερος ἔκπληξις ἀνίστημι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.31
σὺ δέ , ὦ τέκνον , ἐθάρσυνας μὲν τοὺς στρατιώτας τοὺς σεαυτοῦ δεικνὺς ὡς Ἀθηναίων ἕκαστος ὅλης νεὼς βαρβάρου μαχιμώτερος καὶ τὰς χεῖρας οὕτως εὐκόλως φίεις ὡς ἕτεροι βέλη , Μήδους δὲ καὶ έρσας καὶ Φοίνικας κατέπληττες ἀντιρρόπους δεικνὺς ταῖς ναυσὶν αὐτῶν τὰς Ἀττικὰς δεξιὰς καὶ δηλῶν ὅτι μόνοις ἀνθρώπων Ἀθηναίοις χεῖρές εἰσιν ἀθάνατοι . Καλλίμαχον μέν , εἰ μηδὲν ἕτερον , ἐκάλυψαν οἱ βάρβαροι · σοῦ δὲ φοβοῦνται Φοίνικες τὴν χεῖρα καὶ κειμένην .
Lemmas: σύ δέ , ὦ τέκνον , θάρσυνος μέν ὁ στρατιώτης ὁ σεαυτοῦ δείκνυμι ὡς Ἀθηναῖος ἕκαστος ὅλος ναός βάρβαρος μάχιμος καί ὁ χείρ οὕτως εὔκολος φίεις ὡς ἕτερος βέλος , Μῆδος δέ καί ἕρση καί Φοίνικας καταπλήσσω ἀντίρροπος δείκνυμι ὁ ναῦς αὐτός ὁ Ἀττικός δεξιά καί δηλόω ὅτι μόνος ἄνθρωπος Ἀθηναῖος χείρ εἰμί ἀθάνατος . Καλλίμαχος μέν , εἰμί μηδείς ἕτερος , καλύπτω ὁ βάρβαρος · σύ δέ φοβέω Φοίνικας ὁ χείρ καί κεῖμαι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.32
ὦ Καλλιμάχου πάτερ , ὁ σὸς υἱὸς εἷς ἦν καὶ μίαν ὅλῳ τῷ σώματι μάχην μεμάχηται · ὁ δὲ ἐμὸς καὶ κατὰ μέρη νενίκηκεν · οὗτος πρῶτος καὶ μόνος χειρὸς ἀριστείαν ἔδειξεν . ἑνὸς εἶ στρατιώτου πατήρ · ἐγὼ δὲ τὸν πολὺν Κυναίγειρον ἐκ Μαραθῶνος ἥμισυν ἐδεξάμην · ἑτέρωθι μὲν γὰρ ἡ δεξιά , ἑτέρωθι δὲ ἡ ἑτέρα χείρ · ὁ δὲ λοιπὸς Κυναίγειρος πλήρης ἦν .
Lemmas: ὦ Καλλίμαχος πατέρας , ὁ σός γιός εἷς εἰμί καί εἷς ὅλος ὁ σῶμα μάχη συμμαχέω · ὁ δέ ἐμός καί κατά μέρος νικάω · οὗτος πρῶτος καί μόνος χείρ ἀριστεία δείκνυμι . εἷς εἰμί στρατιώτης πατήρ · ἐγώ δέ ὁ πολύς Κυναίγειρος ἐκ Μαραθών ἥμισυς δέχομαι · ἑτέρωθι μέν γάρ ὁ δεξιός , ἑτέρωθι δέ ὁ ἕτερος χείρ · ὁ δέ λοιπός Κυναίγειρος πλήρης εἰμί .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.33
ὦ τοῦ μεγάλου θαύματος . ἐπαινεῖς μὲν σὺ τὸν ἑστῶτα , τὸν ἀκλινῆ , τὸν νεκρόν , τὸν μηδὲν στήλης διαφέροντα · ἐγὼ δὲ τὸν πεζομάχον , τὸν ναυμάχον , τὸν πανταχοῦ , τὸν κατὰ μικρὸν μέγαν , τὸν ἀντὶ πολλῶν ἕνα .
Lemmas: ὦ ὁ μέγας θαῦμα . ἐπαινέω μέν σύ ὁ ἵστημι , ὁ ἀκλινής , ὁ νεκρός , ὁ μηδείς στήλη διαφέρω · ἐγώ δέ ὁ πεζομάχος , ὁ ναυμάχος , ὁ πανταχοῦ , ὁ κατά μικρός μέγας , ὁ ἀντί πολύς εἷς .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.34
ὦ χεῖρες Μαραθώνιαι , χεῖρες φίλταται κἀν ταῖσδε ταῖς ἐμαῖς χερσὶ τεθραμμέναι · ὦ σωτῆρες τῆς πάσης Ἑλλάδος · ὦ πρόμαχοι τῶν Ἀθηναίων · ὦ τῶν στρατιωτῶν ὅλων κρείττονες · ὦ Μαραθῶνος δόξα .
Lemmas: ὦ χείρ Μαραθώνιος , χείρ φίλος ἐν ὅδε ὁ ἐμός χείρ τρέφω · ὦ σωτήρ ὁ πᾶς Ἑλλάς · ὦ πρόμαχος ὁ Ἀθηναῖος · ὦ ὁ στρατιώτης ὅλος ἀγαθός · ὦ Μαραθών δόξα .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.35
ὦ ἡδεἶα δεξιὰ ἣν ἀνέτειλε τοῖς Ἕλλησιν ἡ γῆ · ὦ δεξιὰ βιαιοτέρα πνευμάτων · σὺ γὰρ κατέσχες ναῦν ἀναγομένην · ὦ κρείττων ῥοθίου βαρβαρικοῦ χείρ · σὺ γὰρ ἐρεττομένην ὥρμισας · ὦ στολαγοῦ καὶ μακροτέρας βελῶν δεξιᾶς διʼ ἣν οὐ μάτην ὁ ὰν ἐξ Ἀρκαδίας ἔδραμεν , οὐκ εἰκῆ Δημήτηρ καὶ Κόρη τῇ μάχῃ παρεγένοντο · ὦ θέαμα τῶν θεῶν ἄξιον . ὦ τρόφιμε τῆς παρούσης Ἀθηνᾶς · ὦ σύντιμε τοῖς Ἡρακλέους ἄθλοις καὶ Θησέως · οἱ μὲν γὰρ ταύρους εἷλκον καὶ λέοντας , σὺ δὲ τὸν τῆς Ἀσίας εἷλκες στόλον .
Lemmas: ὦ ἡδύς δεξιός ὅς ἀνατέλλω ὁ Ἕλλην ὁ γῆ · ὦ δεξιός βίαιος πνεῦμα · σύ γάρ κατέχω ναῦς ἀνάγω · ὦ ἀγαθός ῥόθιος βαρβαρικός χείρ · σύ γάρ ἐρέσσω ὁρμίζω · ὦ στολαγος καί μακρός βέλος δεξιός διά ὅς οὐ μάτην ὁ α ἐκ Ἀρκαδία τρέχω , οὐ εἰκῇ Δημήτηρ καί Κόρη ὁ μάχη παραγίγνομαι · ὦ θέαμα ὁ θεός ἄξιος . ὦ τρόφιμος ὁ παρών Ἀθηνᾶ · ὦ σύντιμος ὁ Ἡρακλῆς ἆθλον καί Θησεύς · ὁ μέν γάρ ταῦρος ἕλκω καί λέων , σύ δέ ὁ ὁ Ἀσία ἕλκω στόλος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.36
τοῦτο ἦν τὸ δόρυ τῆς Ἀθηνᾶς ἡ Κυναιγείρου δεξιά , τοῦτο δᾷδες τῶν θεῶν χεῖρες ἐλευθέριον σέλας φέρουσαι . νῦν πρῶτον εἶδον ἄνθρωποι ναυμαχίαν ἐν γῇ , νῦν πρῶτον ἀνδρὸς μάχην καὶ νεώς , νῦν πρῶτον ἀντίπρωρον δεξιάν , νῦν ἅμα χεῖρα μὲν ἀφιεμένην , ναῦν δὲ κρατουμένην · οὐ γὰρ ἀπεκόπτετο τοῦ σώματος ἡ χεὶρ ἀλλʼ ἀπῳκίζετο . καὶ τῆς πρώτης ἐμνημόνευεν ἐπιτιμίας ὁ πολέμαρχος τῆς ἀλγηδόνος μὴ αἰσθανόμενος .
Lemmas: οὗτος εἰμί ὁ δόρυ ὁ Ἀθηνᾶ ὁ Κυναίγειρος δεξιός , οὗτος δαίς ὁ θεός χείρ ἐλευθέριος σέλας φέρω . νῦν πρῶτος ὁράω ἄνθρωπος ναυμαχία ἐν γῆ , νῦν πρῶτος ἀνήρ μάχη καί ναός , νῦν πρῶτος ἀντίπρωρος δεξιός , νῦν ἅμα χείρ μέν ἀφίημι , ναῦς δέ κρατέω · οὐ γάρ ἀποκόπτω ὁ σῶμα ὁ χείρ ἀλλά ἀποικίζω . καί ὁ πρῶτος μνημονεύω ἐπιτιμία ὁ πολέμαρχος ὁ ἀλγηδών μή αἰσθάνομαι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.37
ὦ δεξιὰ ψυχῆς ἰδίας ἀξία , οὕτω τὴν ναῦν ὡς Καλλίμαχος τὰ βέλη κατέσχες τιμωρήσασα οἰκείῳ νεκρῷ . ὦ καινὸν ἐπινόημα σώματος . ὦ παῖ , ὦ μέγα θαῦμα , πρῶτος ναῦν ἔδειξας ὑπὸ χειρῶν ὥσπερ ἀγκυρῶν ἀσάλευτον μένουσαν .
Lemmas: ὦ δεξιός ψυχή ἴδιος ἄξιος , οὕτως ὁ ναῦς ὡς Καλλίμαχος ὁ βέλος κατέχω τιμωρέω οἰκεῖος νεκρός . ὦ καινός ἐπινόημα σῶμα . ὦ παῖς , ὦ μέγας θαῦμα , πρῶτος ναῦς δείκνυμι ὑπό χείρ ὥσπερ ἄγκυρα ἀσάλευτος μένω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.38
οἷά σέ φασι βοᾶν , ὦ παῖ , τῆς νεὼς ἐχόμενον · Νάξον ἀπαιτῶ τὴν ἡρπασμένην , τὰς ἐν Αἰγαίῳ νήσους ἀπαιτῶ . ἀπόδοτε καὶ μὴ φεύγετε . ὦ παῖ μείζω τῆς φύσεως βεβουλημένε · ὦ θρασύτερα ποιήσας τὰ μέλη τοῦ σώματος · ὦ ὁ περινοήσας διὰ τῶν πεδίων καὶ τῶν ὀρῶν ἄγειν ναῦν Ἀθηναίοις αἰχμάλωτον .
Lemmas: οἷος σύ φημί βοάω , ὦ παῖς , ὁ ναός ἔχω · Νάξος ἀπαιτέω ὁ ἁρπάζω , ὁ ἐν Αἰγαῖος νῆσος ἀπαιτέω . ἀποδίδωμι καί μή φεύγω . ὦ παῖς μέγας ὁ φύσις βουλέω · ὦ θρασύς ποιέω ὁ μέλος ὁ σῶμα · ὦ ὁ περινοέω διά ὁ πεδίον καί ὁ ὄρος ἄγω ναῦς Ἀθηναῖος αἰχμάλωτος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.39
ὦ δεινῆς μάχης αναθήναια μεμιμημένης . εἰ τοιαύτας χεῖρας εἴχομεν οἵας σύ , οὐκ ἂν ἐξῆλθον Αἰγαίου , οὐχ ὑπεδέξαντό σου τὰς χεῖρας , ὦ παῖ , τὰς βραδέως πεσούσας τῇ μὲν οἱ πολῖται , τῇ δὲ οἱ φίλοι λαταιεῖς καὶ τὸ λοιπὸν σῶμα πάντες ἐστεφάνωσαν ὥσπερ τρόπαιον .
Lemmas: ὦ δεινός μάχη αναθήναια μιμέομαι . εἰμί τοιοῦτος χείρ ἔχω οἷος σῦς , οὐ ἄν ἐξέρχομαι Αἰγαῖος , οὐ ὑποδέχομαι σύ ὁ χείρ , ὦ παῖς , ὁ βραδύς πίπτω ὁ μέν ὁ πολίτης , ὁ δέ ὁ φίλος λαταιεῖς καί ὁ λοιπός σῶμα πᾶς στεφανόω ὥσπερ τρόπαιον .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.40
σὺ δέ , ὦ τέκνον , ὡς μηδὲν δεινὸν ὑποστὰς πρὸς τοὺς πολεμίους ἐβόησας τί φεύγετε , ὦ κακοδαίμονες ; στῆτε καὶ τὰς πόλεις ἀπόδοτε ἃς ἐληίσασθε . αὐτοὶ δὲ ἐκραύγαζον φεύγοντες · ω τῆς τολμηρίας , ὦ μαινομένης δεξιᾶς , ὦ τοῦ μεγάλου λήματος · ἐπιστρέψει τάχα τὴν ναῦν ἡ δεξιὰ πρὸς τὴν ἤπειρον .
Lemmas: σύ δέ , ὦ τέκνον , ὡς μηδείς δεινός ὑφίστημι πρός ὁ πολέμιος βοάω τίς φεύγω , ὦ κακοδαίμων ; ἵστημι καί ὁ πόλις ἀποδίδωμι ὅς ληΐζομαι . αὐτός δέ κραυγάζω φεύγω · ω̅ ὁ τολμηρία , ὦ μαίνομαι δεξιός , ὦ ὁ μέγας λῆμα · ἐπιστρέφω τάχα ὁ ναῦς ὁ δεξιός πρός ὁ ἤπειρος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.41
Δάτιδος δὲ κόπτειν τὴν κεφαλὴν τοῦ τροπαιούχου ἄνωθεν ὁρμήσαντος καὶ ὑπὸ δέους ἀπράκτου μείναντος ἐγείρεται πᾶς ἀνὴρ πρὸς τὴν χεῖρα καὶ μυρία καμὼν καὶ μηδὲν ἰσχύσας ἐβόησεν ἕκαστος · ἐφʼ οἴας ἡμᾶς , ὦ θεοί , γάγετε δεξιάς . τί μέλλετε ἄνδρες χαλκεόθυμοι ; ἢ θᾶττόν τις ἡμῶν ἀποτεμνέτω τὴν χεῖρα καὶ ἡμᾶς λυσάτω ἢ ἤδη ναῦς διὰ θαλάττης ἐπιδραμοῦσα καὶ ἱππικαὶ φάλαγγες διὰ γῆς αἰχμαλώτους ἡμᾶς εἰς Ἀθήνας κομιοῦσι . τὰ μὲν οὖν ἄλλα βέλη ταύτης οὐχ ἥπτοντο , πελέκει δὲ μεγάλῳ τις αὐτὴν ὥσπερ δρῦν ἢ πεύκην ἔκοπτεν . ὁ δὲ ταύτης οὐδὲν ἐφρόντισεν ἀφαιρουμένης ὥσπερ ἀλλοτρίαν χεῖρα διδοὺς περὶ ἣν ὅλον τὸ στρατόπεδον τὸ μὲν ἔπιπτεν ἐν μέρει , τὸ δὲ ἐμάχετο , καὶ τὰ τραύματα τοῖς στοιχείοις διένειμεν .
Lemmas: Δᾶτις δέ κόπτω ὁ κεφαλή ὁ τροπαιούχος ἄνωθεν ὁρμάω καί ὑπό δέος ἄπρακτος μένω ἐγείρω πᾶς ἀνήρ πρός ὁ χείρ καί μύριοι κάμνω καί μηδείς ἰσχύω βοάω ἕκαστος · ἐπί οἶος ἐγώ , ὦ θεός , Γέτος δεξιός . τίς μέλλω ἀνήρ χαλκεόθυμος ; ἢ ταχύς τις ἐγώ ἀποτέμνω ὁ χείρ καί ἐγώ λύω ἢ ἤδη ναῦς διά θάλασσα ἐπιτρέχω καί ἱππικός φάλαγξ διά γῆ αἰχμάλωτος ἐγώ εἰς Ἀθῆναι κομίζω . ὁ μέν οὖν ἄλλος βέλος οὗτος οὐ ἅπτω , πέλεκυς δέ μέγας τις αὐτός ὥσπερ δρῦς ἢ πεύκη κόπτω . ὁ δέ οὗτος οὐδείς φροντίζω ἀφαιρέω ὥσπερ ἀλλότριος χείρ δίδωμι περί ὅς ὅλος ὁ στρατόπεδον ὁ μέν πίπτω ἐν μέρος , ὁ δέ μάχομαι , καί ὁ τραῦμα ὁ στοιχεῖον διανέμω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.43
ἄξιός γε ἦσθα , ὦ Κυναίγειρε , τῆς Βριάρεω πολυχειρίας ἵνα πᾶσάν μοι τὴν Ἀσίαν ἐκράτησας · καὶ νῦν πρὸς τοσοῦτον μέρος ἀντήρκεσας ὅσον Νάξον ἔφερεν , ὅσον Ἐρέτριαν · οἳ ἀπήγαγον βασιλεῖ φήμην οὐκ ἀγεννῆ λέγοντες · βασιλεῦ , ἐπʼ ἄνδρας ἐπλεύσαμεν ἀδαμαντίνους οἷς κοπτομένων τῶν χειρῶν οὐ μέλει , ἐπὶ δεξιὰς ὅλαις ναυσὶ παρισουμένας · καὶ νῦν μόλις ἀνήχθημεν ἐκ Κυναιγείρου .
Lemmas: ἄξιος γε εἰμί , ὦ Κυναίγειρος , ὁ Βριάρεως πολυχειρία ἵνα πᾶς ἐγώ ὁ Ἀσία κρατέω · καί νῦν πρός τοσοῦτος μέρος ἀνταίρω ὅσον Νάξος φέρω , ὅσον Ἐρέτρια · ὅς ἀπάγω βασιλεύς φήμη οὐ ἀγεννής λέγω · βασιλεύς , ἐπί ἀνήρ πλέω ἀδαμάντινος ὅς κόπτω ὁ χείρ οὐ μέλω , ἐπί δεξιά ὅλος ναῦς παρισόω · καί νῦν μόλις ἀνάγω ἐκ Κυναίγειρος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.44
ὧ παῖ , τὰς μὲν σὰς χεῖρας ᾄδουσι λαταιεῖς , τὰς δὲ σὰς ἀριστείας Λακεδαιμόνιοι πυνθάνονται . ταύταις καὶ ολύζηλος κολούθησε μὴ τεθεαμένος . προκατέλαβες Ἀθηναίοις , ὦ παῖ , καὶ τὴν θάλασσαν ἡμῖν οἰκείαν ἐποίησας · συνέθου τῷ στοιχείῳ φιλίαν ὑπὲρ τῆς πατρίδος · ἔδωκας ὑπὲρ ἡμῶν τῇ θαλάσσῃ τὴν δεξιάν . μιμήσονται χρόνῳ ναυμαχοῦντες τὰ σὰ σχήματα καὶ γενήσονται ἐκ σιδήρου χεῖρες * ἐπὶ ναῦς ἐπιβολὰς , * ὦ παῖ , τῆς σῆς μάχης εἰκόνας ἔχουσαι .
Lemmas: ὧ παῖς , ὁ μέν σός χείρ ἀείδω λαταιεῖς , ὁ δέ σός ἀριστεία Λακεδαιμόνιος πυνθάνομαι . αὐτός καί ολύζηλος κολούω μή θεάομαι . προκαταλαμβάνω Ἀθηναῖος , ὦ παῖς , καί ὁ θάλασσα ἐγώ οἰκεῖος ποιέω · συντίθημι ὁ στοιχεῖον φίλιος ὑπέρ ὁ πατρίς · δίδωμι ὑπέρ ἐγώ ὁ θάλασσα ὁ δεξιός . μιμέομαι χρόνος ναυμαχέω ὁ σός σχῆμα καί γίγνομαι ἐκ σίδηρος χείρ * ἐπί ναῦς ἐπιβολή , * ὦ παῖς , ὁ σός μάχη εἰκών ἔχω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.45
καὶ πολλὰ λέγειν ἔχων τῆς σῆς ἀρετῆς ἐγκώμια , τὰ κάλλιστα κοινῷ νόμῳ φυλάττω . ἔχεις τοιοῦτόν τινα λόγον μεγαληγορῆσαι , ὦ Καλλιμάχου πάτερ ; ποίαν τοιαύτην στάσιν οἵαν ἔστησαν αἱ Κυναιγείρου χεῖρες ἤδη πίπτουσαν τὴν Ἑλλάδα ; τοῦ μὲν γὰρ σοῦ νεκροῦ βέλη βάρβαρα , τῆς δὲ πάσης Ἑλλάδος αἱ χεῖρες ἡμῶν τὰ στερεώματα .
Lemmas: καί πολύς λέγω ἔχω ὁ σός ἀρετή ἐγκώμιον , ὁ καλός κοινός νόμος φυλάσσω . ἔχω τοιοῦτος τις λόγος μεγαληγορέω , ὦ Καλλίμαχος πατέρας ; ποῖος τοιοῦτος στάσις οἷος ἵστημι ὁ Κυναίγειρος χείρ ἤδη πίπτω ὁ Ἑλλάς ; ὁ μέν γάρ σύ νεκρός βέλος βάρβαρος , ὁ δέ πᾶς Ἑλλάς ὁ χείρ ἐγώ ὁ στερέωμα .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.46
ἄπελθε , παραχώρησον · ἐρῶ τι καὶ περὶ τοῦ σοῦ παιδός . καλὸν ἐρῶ λόγον , ὅτι τοιούτου στρατιώτου Κυναιγείρου πολέμαρχος ἦν . σὺ δʼ ἐπιταφίῳ μηδὲ ἐπιχείρει πατὴρ ὢν νεκροῦ μηδὲ ταφῆναι θέλοντος .
Lemmas: ἀπέρχομαι , παραχωρέω · λέγω τίς καί περί ὁ σός παῖς . καλός λέγω λόγος , ὅτι τοιοῦτος στρατιώτης Κυναίγειρος πολέμαρχος εἰμί . σύ δέ ἐπιτάφιος μηδέ ἐπιχειρέω πατήρ εἰμί νεκρός μηδέ θάπτω ἐθέλω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.47
ἤδη πάλαι παρελήλυθεν ὁ καιρὸς τῶν ὑμετέρων ἐπιταφίων · πάλαι γάρ , πάλαι τέθαπται Καλλίμαχος ὑπὸ τῶν βελῶν . εἰμὶ δέ , ὦ ἄνδρες δικασταί , πρὸς τὸν λόγον ἐπιτηδειότερος τὸν ἐπὶ τῷ σήματι · καὶ γὰρ αὐτοῦ πατήρ εἰμι καὶ τῶν μεγάλων ὀνομαστότατος · ἔχω δὲ καὶ γλῶτταν οἵαν ἐκεῖνος δεξιάν .
Lemmas: ἤδη πάλαι παρέρχομαι ὁ καιρός ὁ ὑμέτερος ἐπιτάφιος · πάλαι γάρ , πάλαι θάπτω Καλλίμαχος ὑπό ὁ βέλος . εἰμί δέ , ὦ ἀνήρ δικαστής , πρός ὁ λόγος ἐπιτήδειος ὁ ἐπί ὁ σῆμα · καί γάρ αὐτός πατήρ εἰμί καί ὁ μέγας ὀνομαστός · ἔχω δέ καί γλῶττα οἷος ἐκεῖνος δεξιός .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.48
ἐάσατέ με τραγῳδῆσαι τραγῳδίαν ἐπιτάφιον καὶ χορὸν παραγαγεῖν ἐπινίκιον · μὴ φθονήσητε δράματι Μαραθωνίῳ .
Lemmas: ἐάω ἐγώ τραγῳδέω τραγῳδία ἐπιτάφιος καί χορός παράγω ἐπινίκιος · μή φθονέω δρᾶμα Μαραθώνιος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 1.49
ἀλλʼ , ὦ Αἰσχύλε παῖ , τὸν λόγον μοι σὺ ποίησον καὶ συγκόσμησον τὰς Μαραθῶνος μάχας τῷ πατρί . μή με ἀτιμάσητε · χεῖρας ὑμῖν ὁμοίας προτείνω ταῖς ὑπὲρ ὑμῶν κειμέναις . ἔχομαι τοῦ λόγου , λαμβάνομαι τοῦ τάφου . οὐκ ἀφίσταμαι τὸ πολυάνδριον διεξιών , πατὴρ ὢν Κυναιγείρου . ἐπιτίθημι τὰς χεῖρας τῷ σήματι · καὶ ταύτας ὁ θέλων ἀποκοψάτω .
Lemmas: ἀλλά , ὦ Αἰσχύλος παῖς , ὁ λόγος ἐγώ σύ ποιέω καί συγκοσμέω ὁ Μαραθών μάχη ὁ πατήρ . μή ἐγώ ἀτιμάζω · χείρ σύ ὅμοιος προτείνω ὁ ὑπέρ σύ κεῖμαι . ἔχω ὁ λόγος , λαμβάνω ὁ τάφος . οὐ ἀφίστημι ὁ πολυάνδριον διεξέρχομαι , πατήρ εἰμί Κυναίγειρος . ἐπιτίθημι ὁ χείρ ὁ σῆμα · καί αὐτός ὁ ἐθέλω ἀποκόπτω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.1
Τὸν μὲν τῆς πόλεως ἐπαινῶ νόμον κοσμοῦντα τὸν τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν τάφον καὶ λόγῳ . ἔργων γὰρ εὖ πραχθέντων λόγοι ῥηθέντες καλῶς εἰσι τιμή · ἐμοὶ δὲ αὐτῷ μὲν πρόσφορος τοῦ παιδὸς ἀρετὴ μακροτέρα τῆς ψυχῆς γενομένη , διὰ δὲ τὴν αὐτοῦ Καλλιμάχου προτίμησιν , εἰ ταῖς τῶν πατέρων τιμαῖς ἡ τῶν παίδων ἀνδραγαθία κρίνεται , δείξω τὸν λόγον .
Lemmas: ὁ μέν ὁ πόλις ἐπαινέω νόμος κοσμέω ὁ ὁ ἀγαθός ἀνήρ τάφος καί λόγος . ἔργον γάρ εὖ πράσσω λόγος λέγω καλός εἰμί τιμή · ἐγώ δέ αὐτός μέν πρόσφορος ὁ παῖς ἀρετή μακρός ὁ ψυχή γίγνομαι , διά δέ ὁ αὐτός Καλλίμαχος προτίμησις , εἰμί ὁ ὁ πατήρ τιμή ὁ ὁ παῖς ἀνδραγαθία κρίνω , δείκνυμι ὁ λόγος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.2
Καλλιμάχου γὰρ πατὴρ ὢν παντὸς ἄλλου πρέπω μᾶλλον ἐπὶ τοῦ κοινοῦ βήματος ἑστάναι . ζῶν μὲν οὖν Καλλίμαχος ἡγεμὼν ζῶντος Κυναιγείρου [ πολέμαρχος ] ἦν · εἰ δὲ [ καὶ ] τεθνεὼς ἡττηθήσεται , καὶ τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν ἀρετὴν ὑβριεῖται , τὴν μὲν αἰτίαν τῆς πάσης ὑμῖν νίκης γενομένην , τὴν δὲ τὸ μέγιστον παρασχοῦσαν τῶν ἐν Μαραθῶνι θαυμά των , ἄνδρα καὶ χωρὶς ψυχῆς μεμαχημένον καὶ νεκρὸν θανάτου κρείττονα .
Lemmas: Καλλίμαχος γάρ πατήρ εἰμί πᾶς ἄλλος πρέπω μᾶλλον ἐπί ὁ κοινός βῆμα ἵστημι . ζάω μέν οὖν Καλλίμαχος ἡγεμών ζάω Κυναίγειρος [ πολέμαρχος ] εἰμί · εἰμί δέ [ καί ] θνήσκω ἡσσάομαι , καί ὁ ἀρχή καί ὁ ἀρετή ὑβρίζω , ὁ μέν αἰτία ὁ πᾶς σύ νίκη γίγνομαι , ὁ δέ ὁ μέγας παρέχω ὁ ἐν Μαραθών θαμά ὁ , ἀνήρ καί Χωρὶς ψυχή μάχομαι καί νεκρός θάνατος ἀγαθός .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.3
πεσεῖν μὲν οὖν αὐτὸν καὶ κοινωνῆσαι τοῦ τάφου μόγις ἔπεισα · οὐ γὰρ ἤθελεν ἀπελθεῖν τῆς στάσεως οὐδὲ ὑποπεσεῖν ταῖς ἑτέρων φιλοτιμίαις , οὐκ ἀξιῶν τὸν ὑπὲρ τῆς Ἀσίας ὅλης ὅτι τέθνηκεν ὁμολογῆσαι βεβιασμένον .
Lemmas: πίπτω μέν οὖν αὐτός καί κοινωνέω ὁ τάφος μόγις πείθω · οὐ γάρ ἐθέλω ἀπέρχομαι ὁ στάσις οὐδέ ὑποπίπτω ὁ ἕτερος φιλοτιμία , οὐ ἄξιος ὁ ὑπέρ ὁ Ἀσία ὅλος ὅτι θνῄσκω ὁμολογέω βιάζω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.4
ἀγαθὸς μὲν οὖν ἦν ὁ Κυναίγειρος καὶ παῖς πατρὸς ἀγαθοῦ , οὐ μὴν ἀγαθῶν κρείττων · ἥττηται δὲ Καλλιμάχου τοσοῦτον ὅσον οἱ κείμενοι τῶν ἑστηκότων καὶ θάρσους ἀγαθοῦ νεκρὸς οὐχ ὁλόκληρος .
Lemmas: ἀγαθός μέν οὖν εἰμί ὁ Κυναίγειρος καί παῖς πατήρ ἀγαθός , οὐ μήν ἀγαθός ἀγαθός · ἡσσάομαι δέ Καλλίμαχος τοσοῦτος ὅσον ὁ κεῖμαι ὁ ἵστημι καί θάρσος ἀγαθός νεκρός οὐ ὁλόκληρος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.5
ὥσπερ δὲ ἅπαν τυγχάνει , καὶ τοῦτο ἐξετάσατε . ἀπέβαινε μὲν εἰς Μαραθῶνα ὁ Δαρείου στόλος μετὰ τὰς ἐξ Αἰγαίου τῶν νήσων ἁρπαγάς , τῇ δὲ Ἀττικῇ βοηθεῖν ἔδει τὴν Λακεδαιμονίων εἰρωνείαν μὴ περιμένοντας — ὀξὺς γὰρ ὁ κίνδυνος ἦν — καὶ τῷ στρατηγῷ Μιλτιάδῃ τὴν ταχίστην ἐδόκει τρέχειν .
Lemmas: ὥσπερ δέ ἅπας τυγχάνω , καί οὗτος ἐξετάζω . ἀποβαίνω μέν εἰς Μαραθών ὁ Δαρεῖος στόλος μετά ὁ ἐκ Αἰγαῖος ὁ νῆσος ἁρπαγή , ὁ δέ Ἀττική βοηθέω δέω ὁ Λακεδαιμόνιος εἰρωνεία μή περιμένω — ὀξύς γάρ ὁ κίνδυνος εἰμί — καί ὁ στρατηγός Μιλτιάδης ὁ ταχύς δοκέω τρέχω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.6
ἐνταῦθα ἦγε τὴν δύναμιν ἅπασαν ὁ ἐμὸς υἱός , πολέμαρχος ὢν καὶ κατὰ τὸν νόμον καὶ σπουδὴν ἰδίαν ὅτι θερμοτάτην ἔχων ἔργα μεγάλα καὶ θαυμαστὰ ἐν τῇ μάχῃ παρασχέσθαι ·
Lemmas: ἐνταῦθα ἄγω ὁ δύναμις ἅπας ὁ ἐμός γιός , πολέμαρχος εἰμί καί κατά ὁ νόμος καί σπουδή ἴδιος ὅτι θερμός ἔχω έργο μέγας καί θαυμαστός ἐν ὁ μάχη παρέχω ·
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.7
Κυναίγειρος δὲ εἷς τις ὢν τῶν πολλῶν πείγετο . συμμίξαντες δὲ τοῖς βαρβάροις μεμπτὸς μὲν οὐδεὶς ἦν , ἐν δὲ τοῖς ἔργοις Καλλίμαχος ἔδειξεν αὐτοῖς ὅτι πολέμαρχος ηἦν .
Lemmas: Κυναίγειρος δέ εἷς τις εἰμί ὁ πολύς πέκω . συμμείγνυμι δέ ὁ βάρβαρος μεμπτός μέν οὐδείς εἰμί , ἐν δέ ὁ ἔργον Καλλίμαχος δείκνυμι αὐτός ὅτι πολέμαρχος εἰμί .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.8
παρακελευσάμενος γὰρ αὑτῷ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῆς κοινῆς ἐλευθερίας ἀναλῶσαι καὶ πρὸς πᾶσαν τὴν δύναμιν βασιλέως ἀντιτάξας αὑτὸν ὡς ἂν ἀξιόμαχος ὤν , ἑκὼν πρὸς τὸν Δαρείου στόλον ἔστη τὴν Ἀσίαν προκαλούμενος καὶ πᾶσαν ἐκ τῶν νεῶν ἐκχεομένην αὐτὸς ἐδέχετο ῥώμῃ ἀνθρώπων κρείττονι καὶ τόλμῃ παραλόγῳ καὶ παντὶ θυμῷ , καὶ πᾶσι συνεπλάκη κατʼ αὐτὸ τὸ τοῦ πολέμου στόμα καὶ κατὰ τὴν ἀκμαιοτάτην τῶν βαρβάρων ἐμβολὴν , καὶ πᾶσιν ἐξήρκεσεν * οὔτε τὴν ὄψιν ἐκπλαγεὶς ὑπὸ τοῦ τῆς βοῆς συμμιγοῦς πλήθους οὔτε * , τὴν βαρβαρικὴν ἰταμότητα κατʼ οὐδὲν ἀξιώσας εἶναι φοβερὰν ἀρετῇ .
Lemmas: παρακελεύομαι γάρ ἑαυτοῦ ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή ὑπέρ ὁ κοινός ἐλευθερία ἀναλίσκω καί πρός πᾶς ὁ δύναμις βασιλεύς ἀντιτάσσω ἑαυτοῦ ὡς ἄν ἀξιόμαχος εἰμί , ἑκών πρός ὁ Δαρεῖος στόλος ἵστημι ὁ Ἀσία προκαλέω καί πᾶς ἐκ ὁ νέος ἐκχέω αὐτός δέχομαι ῥώμη ἄνθρωπος ἀγαθός καί τόλμα παράλογος καί πᾶς θυμός , καί πᾶς συμπλέκω κατά αὐτός ὁ ὁ πόλεμος στόμα καί κατά ὁ ἀκμαῖος ὁ βάρβαρος ἐμβολή , καί πᾶς ἐξαρκέω * οὔτε ὁ ὄψις ἐκπλήσσω ὑπό ὁ ὁ βοή συμμιγής πλῆθος οὔτε * , ὁ βαρβαρικός ἰταμότης κατά οὐδείς ἀξιόω ἔρχομαι φοβερός ἀρετή .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.9
πολύν δὲ τῶν πολεμίων ἐργασάμενος φόνον καὶ φόβον εἰς τουτὶ αὐτοὺς ὀργῆς ἅμα καὶ ἀνάγκης κατέστησεν ὥστε τἄλλα πάντα καταλιπόντες τὰ τῆς μάχης χωρία Καλλιμάχῳ πάντες ἐπεχέοντο καὶ Καλλιμάχου πάντες ἐστοχάζοντο καὶ τοῦτο ἦν σπούδασμα ἅπασι τὸ Καλλίμαχον βαλεῖν · τούτου γὰρ παρόντος ἐν τούτῳ εἶναι τὰς Ἀθήνας ἔφασκον .
Lemmas: πολύς δέ ὁ πολέμιος ἐργάζομαι φόνος καί φόβος εἰς οὗτος αὐτός ὀργή ἅμα καί ἀνάγκη καθίστημι ὥστε ἄλλος πᾶς καταλείπω ὁ ὁ μάχη χωρίον Καλλίμαχος πᾶς ἐπιχέω καί Καλλίμαχος πᾶς στοχάζομαι καί οὗτος εἰμί σπούδασμα ἅπας ὁ Καλλίμαχος βάλλω · οὗτος γάρ πάρειμι ἐν οὗτος ἔρχομαι ὁ Ἀθῆναι φάσκω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.10
ἔνθα πολλὰ μὲν βελῶν καὶ κοντῶν καὶ ξιφῶν καὶ παντοδαπῶν βλημάτων ὑπεδέξατο , πάσας δὲ αὐτῶν ὑπέμεινε τὰς προσβολὰς ὥσπερ ἐξ ἀδάμαντος ὢν πύργος ἢ τεῖχος ἄρρηκτον ἢ αντίτυπος πέτρα ἢ θεὸς ἀνθρώποις μαχόμενος , ἕως πάντα ἀνήλωσε τὰ τῆς Ἀσίας βέλη καὶ καμεῖν ἐποίησε τὴν πολλὴν δύναμιν τοῦ βασιλέως .
Lemmas: ἔνθα πολύς μέν βέλος καί κοντός καί ξίφος καί παντοδαπός βλῆμα ὑποδέχομαι , πᾶς δέ αὐτός ὑπομένω ὁ προσβολή ὥσπερ ἐκ ἀδάμας εἰμί πύργος ἢ τεῖχος ἄρρηκτος ἢ ἀντίτυπος πέτρα ἢ θεός ἄνθρωπος μάχομαι , ἠώς πᾶς ἀναλίσκω ὁ ὁ Ἀσία βέλος καί κάμνω ποιέω ὁ πολύς δύναμις ὁ βασιλεύς .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.11
πολὺν μὲν οὖν χρόνον ἐν τῷ σώματι διεκαρτέρησεν ἡ ψυχὴ ἐρίζουσα πρὸς τὴν φύσιν καὶ εἰς τὴν ἀδύνατον ἀνθρώποις ἀθανασίαν ἐβιάζετο · ἐπεὶ δὲ ἄνθρωπος Καλλίμαχος ἦν καὶ θνητὸς ἦν καὶ τοῦ σώματος ἀπελθεῖν ναγκάζετο τῷ πλήθει τῶν τραυμάτων , ἀπέθανε μέν , οὐκ ἔπεσε δέ , ἀλλʼ ἐξιοῦσα ἡ ψυχὴ βεβαίως τῷ σώματι μένειν καὶ καρτερεῖν ἐνετείλατο καὶ μάχεσθαι τὴν δυνατὴν τοῖς ἀψύχοις μάχην . τὸ δὲ ἐπείσθη καὶ βεβαίως ἔμεινεν ὥσπερ ἐρριζωμένον [ καὶ ] διὰ τοῦ πολέμου τοιοῦτο οἷον αὐτὸ ἐξιοῦσα ἔστησεν ἡ ψυχὴ καὶ πολὺν χρόνον τοὺς βαρβάρους ἐξηπάτησεν · οὐδεὶς γὰρ ᾤετο τεθνάναι τὸν ἑστηκότα .
Lemmas: πολύς μέν οὖν χρόνος ἐν ὁ σῶμα διακαρτερέω ὁ ψυχή ἐρίζω πρός ὁ φύσις καί εἰς ὁ ἀδύνατος ἄνθρωπος ἀθανασία βιάζω · ἐπεί δέ ἄνθρωπος Καλλίμαχος εἰμί καί θνητός εἰμί καί ὁ σῶμα ἀπέρχομαι ἀναγκάζω ὁ πλῆθος ὁ τραῦμα , ἀποθνῄσκω μέν , οὐ πίπτω δέ , ἀλλά ἐξέρχομαι ὁ ψυχή βέβαιος ὁ σῶμα μένω καί καρτερέω ἐντέλλω καί μάχομαι ὁ δυνατός ὁ ἄψυχος μάχη . ὁ δέ πείθω καί βέβαιος μένω ὥσπερ ῥιζόω [ καί ] διά ὁ πόλεμος τοιοῦτος οἷος αὐτός ἐξέρχομαι ἵστημι ὁ ψυχή καί πολύς χρόνος ὁ βάρβαρος ἐξαπατάω · οὐδείς γάρ οἴομαι θνήσκω ὁ ἵστημι .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.12
ὦ Καλλιμάχου φοβεροῦ καὶ νεκροῦ · ὦ στρατιώτου τῆς εἱμαρμένης πολυχρονιωτέρου · ὧ μακροτέρα τῆς ψυχῆς , ὦ πιστοτέρα τοῦ πνεύματος ἀρετή · ὦ σῶμα πολλῶν ψυχῶν ἰσόρροπον · ὦ φρόνημα ὀρθόν · ὦ σῶμα ἔμψυχον · ὦ σῆμα νικηφόρον ὅπλοις καὶ βέλεσι κεκοσμημένον · ὦ πρῶτον Μαραθῶνος τρόπαιον . ὦ τηρήσας ὀρθὴν τὴν ἐλευθερίαν Ἀθηναίοις , ὦ στήσας ἐν αὑτῷ τὴν Ἑλλάδα , οὐκ εἴασας τὰς Ἀθήνας πεσεῖν .
Lemmas: ὦ Καλλίμαχος φοβερός καί νεκρός · ὦ στρατιώτης ὁ μείρομαι πολυχρόνιος · ὅς μακρός ὁ ψυχή , ὦ πιστός ὁ πνεῦμα ἀρετή · ὦ σῶμα πολύς ψυχή ἰσόρροπος · ὦ φρόνημα ὀρθός · ὦ σῶμα ἔμψυχος · ὦ σῆμα νικηφόρος ὅπλον καί βέλος κοσμέω · ὦ πρῶτος Μαραθών τρόπαιον . ὦ τηρέω ὀρθός ὁ ἐλευθερία Ἀθηναῖος , ὦ ἵστημι ἐν ἑαυτοῦ ὁ Ἑλλάς , οὐ ἐάω ὁ Ἀθῆναι πίπτω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.13
ἐπειδὴ δὲ οἱ βάρβαροι τὰ μὲν πεπονηκότες , τὰ δʼ ἀφωπλισμένοι , τὰ δὲ πεφοβημένοι , τραπέντες ἔφυγον εἰς τὰς ναῦς καὶ τὴν θάλασσαν περιέβλεπον ἄβατον αὐτοῖς Καλλιμάχου τὴν γῆν πεποιηκότος , πολλὴ μὲν ἦν τοῖς ἡγουμένοις σχολή , εἷς δὲ τῶν ἀκολουθησάντων ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν ἐγένετο Κυναίγειρος καί τινος ἁπτόμενος ἀκροστολίου τὴν χεῖρα ἀπεκόπη ῥᾳδίως ὥσπερ παιδίον καὶ παρὰ μὲν τὴν πρύμναν ἔπεσεν ἡ χείρ , παρὰ δὲ τὴν χεῖρα αὐτός · ἐμήνυσε δὲ τὸ τῆς χειρὸς τραῦμα ψυχῆς καὶ σώματος τὴν ἀσθένειαν .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ βάρβαρος ὁ μέν πονέω , ὁ δέ ἀφοπλίζω , ὁ δέ φοβέω , τρέπω φεύγω εἰς ὁ ναῦς καί ὁ θάλασσα περιβλέπω ἄβατος αὐτός Καλλίμαχος ὁ γῆ ποιέω , πολύς μέν εἰμί ὁ ἡγέομαι σχολή , εἷς δέ ὁ ἀκολουθέω ἐπί ὁ αἰγιαλός γίνομαι Κυναίγειρος καί τις ἅπτω ἀκροστόλιον ὁ χείρ ἀποκόπτω ῥᾴδιος ὥσπερ παιδίον καί παρά μέν ὁ πρύμνα πίπτω ὁ χείρ , παρά δέ ὁ χείρ αὐτός · μηνύω δέ ὁ ὁ χείρ τραῦμα ψυχή καί σῶμα ὁ ἀσθένεια .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.14
σὺ δέ , ὦ τέκνον , εἱστήκεις ἔτι καὶ Δάτιδος ἀποπλέοντος ὥσπερ καὶ ταῦτα ἀνδρείως ἐπιτηρῶν , τῶν βαρβάρων τὴν φυγὴν καὶ καθαρὸν γενέσθαι τὸν Μαραθῶνα τῶν πολεμίων , ὡς ἂν ἐπὶ μηδενὸς μάρτυρος ἀλλοτρίου πεσοίης .
Lemmas: σύ δέ , ὦ τέκνον , ἵστημι ἔτι καί Δᾶτις ἀποπλέω ὥσπερ καί οὗτος ἀνδρεῖος ἐπιτηρέω , ὁ βάρβαρος ὁ φυγή καί καθαρός γίγνομαι ὁ Μαραθών ὁ πολέμιος , ὡς ἄν ἐπί μηδείς μάρτυς ἀλλότριος πίπτω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.15
ταῦτʼ ἐμὲ ἐπὶ τὸν τάφον ἀναβιβάζει , ταῦτʼ ἐμοὶ τὸν ἐπιτάφιον λόγον παραδίδωσιν · ἐμόν ἐστι τοῦ τάφου τὸ κεφάλαιον . τὸν μὲν δὴ μόγις ἐκίνησα καὶ κεῖσθαι σὺν τοῖς στρατιώταις παρεκάλεσα · ὁ δὲ εἰσέρχεται μὲν εἰς τὸν τάφον , ἄξιος δὲ ὑμῖν καὶ ταύτης τῆς τιμῆς τὸν πατέρα τὸν ἐκείνου προκριθέντα λέγειν ἐπὶ τῷ κοινῷ σήματι .
Lemmas: αὐτός ἐγώ ἐπί ὁ τάφος ἀναβιβάζω , αὐτός ἐγώ ὁ ἐπιτάφιος λόγος παραδίδωμι · ἐμός εἰμί ὁ τάφος ὁ κεφάλαιος . ὁ μέν δή μόγις κινέω καί κεῖμαι σύν ὁ στρατιώτης παρακαλέω · ὁ δέ εἰσέρχομαι μέν εἰς ὁ τάφος , ἄξιος δέ σύ καί οὗτος ὁ τιμή ὁ πατέρας ὁ ἐκεῖνος προκρίνω λέγω ἐπί ὁ κοινός σῆμα .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.16
καὶ γὰρ δίκαιον οὗ ζῶντος ἦν ἡ κατὰ τὸν πόλεμον ἡγεμονία , τούτου καὶ τεθνεῶτος εἶναι τὰς πρώτας τιμὰς ἐπὶ τῷ τάφῳ . ἡμεῖς ἤγομεν , ἡμεῖς ἐροῦμεν · ἡμεῖς ὡπλίζομεν , ἡμεῖς ἐπαινεσόμεθα · παρʼ ἡμῶν ἦν τὰ συνθήματα , παρʼ ἡμῶν ἔστω καὶ τὰ ἐγκώμια .
Lemmas: καί γάρ δίκαιος ὅς ζάω εἰμί ὁ κατά ὁ πόλεμος ἡγεμονία , οὗτος καί θνῄσκω ἔρχομαι ὁ πρῶτος τιμή ἐπί ὁ τάφος . ἐγώ ἄγω , ἐγώ λέγω · ἐγώ ὁπλίζω , ἐγώ ἐπαινέω · παρά ἐγώ εἰμί ὁ σύνθημα , παρά ἐγώ εἰμί καί ὁ ἐγκώμιον .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.17
μὴ λυπήσητε Καλλίμαχον συνιέντα μηδὲ καθέλητε τὸν ἀνεστηκότα μηδὲ ἀποχειροτονήσητε τὸν πολέμαρχον τὸν νενικηκότα μηδὲ ἀτιμότερος ἑνὸς καὶ δευτέρου τῶν νενικηκότων παρʼ ὑμῖν ὀφθῇ . οὐ γὰρ ἐν τοῖς ὀνόμασι καὶ τοῖς σχήμασι καὶ τῇ στολῇ ἀγάλλεσθαι χρὴ μόνον τὴν πολεμαρχίαν ἀλλὰ καὶ ταῖς τῶν ἔργων τιμαῖς αὔξεσθαι τὰς ἀρχάς .
Lemmas: μή λυπέω Καλλίμαχος συνίημι μηδέ καθαιρέω ὁ ἀνίστημι μηδέ ἀποχειροτονέω ὁ πολέμαρχος ὁ νικάω μηδέ ἄτιμος εἷς καί δεύτερος ὁ νικάω παρά σύ ὁράω . οὐ γάρ ἐν ὁ ὄνομα καί ὁ σχῆμα καί ὁ στολή ἀγάλλω χράω μόνος ὁ πολεμαρχία ἀλλά καί ὁ ὁ ἔργον τιμή αὐξάνω ὁ ἀρχή .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.18
οὕτως οὖν σκοπεῖτε . εἰ τῆς μάχης οἱ παῖδες ἡμῶν περιγενόμενοι τῆς παρούσης μφισβήτουν τάξεως , τίς πρότερος ἂν διεκρίθη ; ὁ ἰδιώτης ἢ ὁ πολέμαρχος ; τίς ἐπῄνεσε τοὺς πεσόντας ; οὐχ ὁ ὁπλίσας ; οὐχ ὁ τάξας ; οὐχ ὁ τοιούτους παρασχών ; ἐμοὶ μὲν δοκεῖ . ὑμεῖς δέ , τί ; ἆρα οὐκ ἄν , εἰ καὶ μόνον ἴσην τὴν ἀρετὴν ὁ πολέμαρχος τῷ ἰδιώτῃ παράσχῃ , τὸ πλέον ἂν τῆς τιμῆς τῇ ἡγεμονίᾳ δῶτε ; νὴ Δία .
Lemmas: οὕτως οὖν σκοπέω . εἰμί ὁ μάχη ὁ παῖς ἐγώ περιγίγνομαι ὁ παρών μφισβήτουν τάξις , τίς πρότερος ἄν διακρίνω ; ὁ ἰδιώτης ἢ ὁ πολέμαρχος ; τίς ἐπαινέω ὁ πίπτω ; οὐ ὁ ὁπλίζω ; οὐ ὁ τάσσω ; οὐ ὁ τοιοῦτος παρέχω ; ἐγώ μέν δοκέω . σύ δέ , τίς ; ἆρα οὐ ἄν , εἰμί καί μόνος ἴσος ὁ ἀρετή ὁ πολέμαρχος ὁ ἰδιώτης παρέχω , ὁ πλείων ἄν ὁ τιμή ὁ ἡγεμονία δίδωμι ; νή Ζεύς .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.19
οὐκοῦν ἥν , εἰ περιῆσαν ἀμφότεροι , προτίμησιν ἔσχε Καλλίμαχος , ταύτην καὶ τεθνεὼς δίκαιος φέρεσθαι · ἐκ γὰρ ὧν ἦν κρείττων Κυναιγείρου περιὼν περιόντος , ταῦτα καὶ νῦν ἔχει καὶ τὸ προκεκρίσθαι δοκεῖν διʼ ἐμοῦ τοῦ πατρὸς αὐτῷ προτιμωμένου τῶν ἄλλων πατέρων ὑπάρξει . εἰ δὲ οὐδὲ τὰ τοιαῦτα * ἔσται παρὰ τῷ πολέμῳ * τεθνηκότι , ποίων τεύξεται ; προεδρεία τις ἔσται αὐτῷ ἑπομένῳ ; προετάττετο [ τῶν ὀνομάτων ] τῶν ἐν ταῖς στήλαις γραφομένων πρῶτος [ διότι πρεσβύτερος τούτων ἦν ] ἀπὸ τῆς οἰκείας αὐτοῦ γενέσεως , καὶ διὰ τοῦτο δεῖ τὸν ἐπὶ τοῖς θαπτομένοις λόγον εἰωθότα ἡμῶν ἀκούειν λεγόντων .
Lemmas: οὐκοῦν ὅς , εἰμί περίειμι ἀμφότερος , προτίμησις ἔχω Καλλίμαχος , οὗτος καί θνήσκω δίκαιος φέρω · ἐκ γάρ ὅς εἰμί ἀγαθός Κυναίγειρος περίειμι περίειμι , οὗτος καί νῦν ἔχω καί ὁ προκρίνω δοκέω διά ἐγώ ὁ πατήρ αὐτός προτιμάω ὁ ἄλλος πατήρ ὑπάρχω . εἰμί δέ οὐδέ ὁ τοιοῦτος * εἰμί παρά ὁ πόλεμος * θνῄσκω , ποῖος τυγχάνω ; προεδρεία τις εἰμί αὐτός ἕπομαι ; προτάσσω [ ὁ ὄνομα ] ὁ ἐν ὁ στήλη γράφω πρῶτος [ διότι πρέσβυς οὗτος εἰμί ] ἀπό ὁ οἰκεῖος αὐτός γένεσις , καί διά οὗτος δέω ὁ ἐπί ὁ θάπτω λόγος εἴωθα ἐγώ ἀκούω λέγω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.20
ὑμεῖς τοιγαροῦν τὸν στρατηγὸν Μιλτιάδην ἐτιμήσατε θείῳ στεφάνῳ . δικαίως οὖν καὶ τῷ στρατηγῷ τιμή τις ἐδόθη καὶ τῷ πολεμάρχῳ δὲ γενέσθω γέρας . ὅταν γὰρ ὁ πατὴρ αὐτοῦ λέγων τὸν λόγον ἀναβιβάσῃ Καλλίμαχον , τότε φωνὴν αὐτῷ δότε ἐπί τοῦτο πρὸς πίστιν σωτηρίας μόνον ἐν τῷ σχήματι .
Lemmas: σύ τοιγάρ ὁ στρατηγός Μιλτιάδης τιμάω θεῖος στέφανος . δίκαιος οὖν καί ὁ στρατηγός τιμή τις δίδωμι καί ὁ πολέμαρχος δέ γίγνομαι γέρας . ὅταν γάρ ὁ πατήρ αὐτός λέγω ὁ λόγος ἀναβιβάζω Καλλίμαχος , τότε φωνή αὐτός δίδωμι ἐπί οὗτος πρός πίστις σωτηρία μόνος ἐν ὁ σχῆμα .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.21
εἰ μὲν γὰρ Μιλτιάδης ὁ στρατηγὸς μφισβήτει τοῦ λόγου , παρεχώρησα ὡς ἀρχῇ μείζονι · καὶ γὰρ τὸ τὸν ἀποιχόμενον ἄρχοντα ἔλαττον ἢ πρότερον γέρας σχεῖν . . . . εἰκός ἐστι τὸ τῆς μοίρας ἐνδεὲς τῷ πλείονι τῆς τιμῆς παραμυθουμένους · τούτου δὲ τῆς πείρας ταύτης ἀφεστηκότος τίς Καλλιμάχου πρότερός ἐστιν ;
Lemmas: εἰμί μέν γάρ Μιλτιάδης ὁ στρατηγός μφισβήτει ὁ λόγος , παραχωρέω ὡς ἀρχή μέγας · καί γάρ ὁ ὁ ἀποίχομαι ἄρχω μικρός ἢ πρότερος γέρας ἔχω . . . . ἔοικα εἰμί ὁ ὁ μοῖρα ἐνδεής ὁ πολύς ὁ τιμή παραμυθέομαι · οὗτος δέ ὁ πεῖρα οὗτος ἀφίστημι τίς Καλλίμαχος πρότερος εἰμί ;
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.22
Εὐφορίων , μὴ λύε τάξιν Μαραθωνίαν · μηδʼ εἰς τὸ πρόσθεν τῷ πολεμάρχῳ δίδωσι τὸν λόγον ὁ νόμος τῆς δημοσίας ταφῆς . καὶ γὰρ εἰ περιὼν τύχοι , οὗτός ἐστιν ὁ τὴν πρόθεσιν [ αὐτῶν ] ποιούμενος καὶ καλῶν ἐπὶ τὸν λόγον καὶ παντὸς ἐπιμελόμενος τοῦ τάφου .
Lemmas: Εὐφορίων , μή λύω τάξις Μαραθώνιος · μηδέ εἰς ὁ πρόσθεν ὁ πολέμαρχος δίδωμι ὁ λόγος ὁ νόμος ὁ δημόσιος ταφή . καί γάρ εἰμί περίειμι τυγχάνω , οὗτος εἰμί ὁ ὁ πρόθεσις [ αὐτός ] ποιέω καί καλός ἐπί ὁ λόγος καί πᾶς ἐπιμελέομαι ὁ τάφος .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.23
ἐκ μὲν δὴ τῆς διὰ τῶν ἔργων πολλοῦ δεῖ Κυναιγείρῳ πρὸς Καλλίμαχον εἶναι παραβολήν · ὁ μὲν γὰρ ἅπαντας εἰς Μαραθῶνα ἦγε συνθήματι , ὁ δὲ ἐδέχετο · ὁ μὲν ἐκέλευεν , ὁ δὲ ἐπείθετο · ὧν δʼ οἱ πειθόμενοι καὶ κελευόμενοι ποιοῦσιν , αἴτιοι τούτων οἱ πείσαντες καὶ κελεύσαντές εἰσιν ὥσπερ μαθητῶν μὲν παιδεύσεως οἱ διδάσκαλοι , χορῶν δὲ δῆς οἱ χοροδιδάσκαλοι , ναυτῶν δὲ εὐπλοίας οἱ κυβερνῆται [ στρατιωτῶν ἀρετῆς οἱ πολέμαρχοι καὶ στρατηγοί ] , ὥσθʼ ὧν Κυναίγειρος ἐτόλμησεν , καὶ τούτων Καλλίμαχος διδάσκαλος . ἐβόα γὰρ ἐγκελευόμενος μὴ φείδεσθε μήτε χειρῶν μήτε ὀφθαλμῶν μήτε ὅλων σωμάτων . ὧν δὲ Καλλίμαχος ἐλαμπρύνετο , τούτων [ οὐδὲν ] οὔτε εἰς Κυναίγειρον οὔτε εἰς ἄλλον ἔστι ποιήσασθαι τὴν ἀναφορὰν ἀλλὰ μόνον αὐτὸν τὸν πεποιηκότα .
Lemmas: ἐκ μέν δή ὁ διά ὁ ἔργον πολύς δέω Κυναίγειρος πρός Καλλίμαχος ἔρχομαι παραβολή · ὁ μέν γάρ ἅπας εἰς Μαραθών ἄγω σύνθημα , ὁ δέ δέχομαι · ὁ μέν κελεύω , ὁ δέ πείθω · ὅς δέ ὁ πείθω καί κελεύω ποιέω , αἴτιος οὗτος ὁ πείθω καί κελεύω εἰμί ὥσπερ μαθητής μέν παίδευσις ὁ διδάσκαλος , χορός δέ δήω ὁ χοροδιδάσκαλος , ναύτης δέ εὔπλοια ὁ κυβερνήτης [ στρατιώτης ἀρετή ὁ πολέμαρχος καί στρατηγός ] , ὥστε ὅς Κυναίγειρος τολμάω , καί οὗτος Καλλίμαχος διδάσκαλος . βοάω γάρ ἐγκελεύω μή φείδομαι μήτε χείρ μήτε ὀφθαλμός μήτε ὅλος σῶμα . ὅς δέ Καλλίμαχος λαμπρύνω , οὗτος [ οὐδείς ] οὔτε εἰς Κυναίγειρος οὔτε εἰς ἄλλος εἰμί ποιέω ὁ ἀναφορά ἀλλά μόνος αὐτός ὁ ποιέω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.24
καὶ Κυναίγειρος μὲν νεώτερος ὢν ταῦτα ηὐθαδιάσατο , Καλλίμαχος δὲ πρεσβύτερος , ὥσθʼ ὁ μὲν ἡλικίας θερμότητι τολμηρός , ὁ δὲ ἀνὴρ ἀγαθὸς ὢν ἀρετῆς ἐβεβαίου κρίσιν καὶ τὴν τοῦ σώματος ῥώμην ἐλάττων καθʼ ἡλικίαν ὑπάρχων ἐκ μόνης ἀρετῆς ὑπερέβαλλε .
Lemmas: καί Κυναίγειρος μέν νέος εἰμί οὗτος αὐθαδιάζω , Καλλίμαχος δέ πρέσβυς , ὥστε ὁ μέν ἡλικία θερμότης τολμηρός , ὁ δέ ἀνήρ ἀγαθός εἰμί ἀρετή βεβαιόω κρίσις καί ὁ ὁ σῶμα ῥώμη μικρός κατά ἡλικία ὑπάρχω ἐκ μόνος ἀρετή ὑπερβάλλω .
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.25
Καλλίμαχος μὲν οὖν ἐν τῇ τῶν δεινῶν ἀκμῇ τοῖς βαρβάροις παρετάξατο καὶ θαλάττης ἐπιχωριαζούσης δίκην * ἐκ τῆς Ἤλιδος * εἰς τὴν Ἀττικὴν τὴν Ἀσίαν ῥέουσαν ἀπεώσατο , ἐν ᾧ πᾶς ὁ κίνδυνος καὶ τῆς ἀρετῆς ὁ καιρὸς ἦν ·
Lemmas: Καλλίμαχος μέν οὖν ἐν ὁ ὁ δεινός ἀκμή ὁ βάρβαρος παρατάσσω καί θάλασσα ἐπιχωριάζω δίκη * ἐκ ὁ Ἦλις * εἰς ὁ Ἀττική ὁ Ἀσία ἐρέω ἀπωθέω , ἐν ὅς πᾶς ὁ κίνδυνος καί ὁ ἀρετή ὁ καιρός εἰμί ·
marcus-antonius-polemon.declamationes 2.26
Κυναίγειρος δὲ φευγόντων ἤδη πεφοβημένων , ὑπὸ τοῦ Καλλιμάχου τετραμμένων , δεδιωγμένων , εἰς τὴν θάλασσαν συνεληλαμένων , ἐν ταῖς ναυσὶν ὄντων , λυόντων τὰ ἀπόγεια μιᾶς νεὼς ( ἔσχετο ) πρύμνης . ἔστι δὲ τὸ μὲν ἄκρας εὐτυχίας καὶ περιττῆς τινος ἀρετῆς τῶν κρατίστων πολέμων ἄθλους ὑφίστασθαι , τὸ δὲ παντὸς ἤδη καὶ τοῦ τυχόντος διώκειν τὸν φεύγοντα καὶ τοῖς τετραμμένοις ἐπεμβαίνειν .
Lemmas: Κυναίγειρος δέ φεύγω ἤδη φοβέω , ὑπό ὁ Καλλίμαχος τρέπω , διώχνω , εἰς ὁ θάλασσα συνέρχομαι , ἐν ὁ ναῦς εἰμί , λύω ὁ ἀπόγειος εἷς ναός ( ἔχω ) πρύμνα . εἰμί δέ ὁ μέν ἄκρος εὐτυχία καί περισσός τις ἀρετή ὁ ἀγαθός πόλεμος ἆθλος ὑφίστημι , ὁ δέ πᾶς ἤδη καί ὁ τυγχάνω διώκω ὁ φεύγω καί ὁ τρέπω ἐπεμβαίνω .