marcellus-theology.fragmenta 125
( oben 112 ) οὐδὲν γάρ ἄτοπον , οἶμαι , ἐν τῷ παρόντι ὀλίγον τῶν ἔξωθεν ὑπομνῆσαί σε παροιμιῶν . ΑΛΛ᾿ Η ΤΟΘΝΗΚΕΝ Η ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑ . ταύτην τὴν παροιμίαν πρὸς μὲν τὸ φαινόμενον τοῦ γράμματος ὑπολάβοι ἄν τις κατὰ τῶν γράμματα διδασκόντων εἰρῆσθαι · ἐπεὶ καὶ ἕτερός τις τῶν παρ’ αὐτοῖς » ἐδίδασκες γράμματα , ἐγὼ δ’ ἐφοίτων « ἔφη . τὸ δ’ οὐχ οὕτως ἔχειν οἱ τὰ ὑπομνήματα γράψαντες ἔφασαν · ἀλλ’ ἐπειδὴ Ἀθηναίους Σικελιῶται φασίν , πολέμῳ νικήσαντες μόνους ἔσῳζον τοὺς παιδείαν σκηπτομένους , διδασκάλους αὐτοὺς τοῖς παισὶν ἄγοντες , τοὺς δὲ ἄλλους πάντας ἐφόνευον , ἐξ αὐτῶν δὴ τινας φυγόντας καὶ ἐπανελθόντας ἐρωτωμένους τε ὑπὸ Ἀθηναίων περί τινων διαφερόντων αὐτοῖς ἔφασαν εἰρηκέναι ΑΛΛ Η ΤΕΘΝΗΚΕΝ Η ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑ . τί δὲ καὶ τὸ ΑΙΞ ΤΗΝ ΜΑΧΑΙΡΑΝ ; νομίσειεν ὄν τις [ εἰρῆσθαι ] , ἵνα πρότερον τὰ περὶ αὐτῆς λεγόμενα , πάντως που διὰ <τὸ> τὴν θυομένην αἶγα τὴν μάχαιραν ἀφορᾶν εἰρῆσθαι τὴν παροιμίαν . ἀλλ’ οὔτι γε οἤτι ἔφασαν οἱ παλαιοί · οὐ δὲ γὰρ παροιμία ἢν ἂν ἧ λεχθεῖσα , εἴγε τοῦθ’ οὕτως εἶχεν ( τοῦτο ἀκόλουθον ἥν ἐκ τῶν φαινομένων ἐννοεῖν ) , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἑαυτοῖς κακὰ προξενούντων εἰρῆσθαι τοῦτο φασιν . φασὶν γὰρ Μήδειαν ἐν Κορίνθῳ τὰ τέκνα ἀποκτείνασαν κατακρύψαι τῆν’ μάχαιραν αὐτόθι · τοὺς δὲ Κορινθίους κατὰ χρησμὸν αὐτοῖς δοθέντα αἶγα μέλαιναν ἐναγίζοντας ἀπορεῖν μαχαίρας , τὴν δὲ αἶγα σκάλλουσαν τῴ ποδὶ τὴν Μηδείας ἀνευρεῖν μάχαιραν καὶ αὐτῇ τυθῆναι . τί δὲ τὸ ΑΛΙΣ ΔΡΥΟΣ σημαίνει ; φησί τις · οὐ γὰρ δυνατὸν ἐκ τοῦ προχείρου γιγνώσκειν τῆν’ παροιμίαν . οἱ παλαιοί , ὡς ἔφασαν , πρὸ τῆς τοῦ σίτου γεωργίας βαλανηφαγοῦντες , ἐπειδὴ ὡς ᾤοντο ὁ καρπὸς οὕτος ὕστερον εὑρέθη , ἐκείνῳ προσέχοντες τὸν νοῦν καὶ τῇ μεταβολῇ προσχαίροντες ΑΛΙΣ ΛΠΥΟΣ ἔλεγον · καὶ τοῦτο τὶν παροιμίαν ἔφασαν εἶναι . αὖθίς τε ἑτέρας παροιμίας ὑπὸ πλείστων τῶν παρ’ αὐτοῖς σοφῶν ἐν πλείστοις καὶ διαφόροις βιβλίοις εἰρημένης , τίνα περὶ αὐτῆς γεγράφασιν οἱ τὰς παροιμίας ἑρμηνεῦσαι προελόμενοι ἀναγκαῖον ἐν τῷ παρόντι μνημονεῦσαι , * * * ἀλλ’ ἵν’ ἐλέγξωμεν Ἀστέριον , καὶ ἀπὸ τῶν ἔξωθεν αὐτὸν μαθημάτων εἰδότα μὲν ἀκριβῶς τὸ τῆς παροιμίας ἐξαίρετον , ἐν δὲ τῷ παρόντι ἄγνοιαν προσποιηθέντα , ἵνα τὸ ἑαυτοῦ βούλημα διὰ τῆς τοῖ παροιμιώδους ῥητοῦ χρήσεως πιθανῶς κατασκευάζειν δόξῃ . ἔστιν δὲ ΓΛΑΥΚΟΥ ΤΕΧΝΗ . ταύτης οἱ ἔξωθεν σοφοὶ τῆς παροιμίας μνημονεύσαντες διαφόρως ἀίτην ἐξηγήσαντο . ὁ μὲν γὰρ αἰτῶν τις ἔφη , Γλαῦκόν τινα ἐπιστήμονα τέχνης τινὸς γεγονότα † πολλὸν οὖσαν θαυμασιωτάτην , ἀπολέσθαι ἅμα ἐκείνῳ κατὰ θάλατταν , μηδενός πω διακηκοότος αὐτῆς . ἕτερος δέ , τὴν ἐπ’ ἄκρον μουσικῆς ἐμπειρίαν μαρτυρήσας τῴ Γλαύκῳ , τοὺς κατασκευασθέντας ὑπ αὐτοῦ δίσκοις χαλκοῦς φησιν τέσσαρας , πρὸς τὸ ἐμμελῆ τινα τῆς κρούσεως τὴν συμφωνίαν τῶν φθόγγων ἀποτελεῖν · ἔνθεν τε εἰρῆσθαι τὴν παροιμίαν . ἄλλος δέ τις Ἁλυαττικῶν ἀναθημάτων φησὶν ἀνακεῖσθαι κρατῆρα καὶ ὑποκρατήριον θαυμάσιον , Γλαίκου Χίου ποίημα . ἕτερος δέ , Γλαῦκον αὐτὸν ἀναθεῖναι εἰς Δελφοὺς τρίποδα χαλκοῖν , οὕτω δημιουργήσαντα τοῖς † παχέως τε κρουομένου , τούς τε πόδας , ἐφ’ ὧν βέβηκεν , καἰ τὸ ὄνω περικείμενον καὶ τὴν στεφάνην τὴν ἐπὶ τοῦ λέβητος καὶ τὰς ῥάβδους διά μέσου τεταγμένας φθέγγεσθαι λύρας φωνῇ . καὶ αὖθις θέρος , ἀπὸ Γλαύκου τινὸς δόξαντός τι πλέον πεποιηκέναι εἰρῆσθαι παροιμίαν . παροιμίαν . ὁρᾷς , ὅπως τὸ δυσχερὲς τῆς παροιμίας καἰ διὰ τούτου δείκνυται , διά τοῦ μηδὲ ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἑρμηνείας στῆναι τοὺς τὶν παροιμίαν ταύτην ἐξηγήσασθαι βουληθέντας . οὕτως δυσεύρετόν τι πρᾶγμα τὸ τῆς παροιμίας καὶ παρὰ τοῖς ἔξωθεν εἶναι δοκεῖ . διὸ καί τις τῶν παρ’ αἰτοῖς σοφῶν συναγαγὼν τἀς ὑπὸ πολλῶν καὶ διαφόρως λεχθείσας παροιμίας , εἰς αὐτὰς γέγραφεν ἒξ βιβλία , δύο μὲν τῶν <ἐμ>μέτρων , τῶν δὲ ἀμέτρων τέσσαρα . ταύτας δὲ παροιμίας ὠνόμασαν ἔξωθεν δι’ οὐδὲν ἕτερον , ἐμοὶ δοκεῖν , ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῖς τοῦ σοφωτάτου Σολομῶνος Παροιμίαις ἐντυχόντες καὶ γνόντες δι’ αὐτῶν ὅτι οὐδέν ἐστιν ἐκ τοῦ προχείρου σαφῶς τῶν ἐν αὐταῖς εἰρημένων μαθεῖν , καὶ αὐτοὶ ζηλῶσαι τὸ προφητικὸν βουληθέντες θέντες γράμμα τὸν αὐτὸν ἐκείνῳ γεγράφασι τρόπον εἶτα ὡς μηδὲν ἕτερον ὄνομα κυριώτερον ἐκείνου ἐπινοῆσαι δυνηθέντες καὶ ταύτας παροιμίας ὠνόμασαν .
Lemmas: ( oben 112 ) οὐδείς γάρ ἄτοπος , οἴομαι , ἐν ὁ πάρειμι ὀλίγος ὁ ἔξωθεν ὑπομιμνῄσκω σύ παροιμία . ἀλλά ὁ ΕΔ ὁ διδάσκω Γράμμα . οὗτος ὁ παροιμία πρός μέν ὁ φαίνω ὁ γράμμα ὑπολαμβάνω ἄν τις κατά ὁ γράμμα διδάσκω εἴρω · ἐπεί καί ἕτερος τις ὁ παρά αὐτός » διδάσκω γράμμα , ἐγώ δέ φοιτάω « φημί . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω ὁ ὁ ὑπόμνημα γράφω φημί · ἀλλά ἐπεί Ἀθηναῖος Σικελιώτης φημί , πόλεμος νικάω μόνος σῴζω ὁ παιδεία σκήπτω , διδάσκαλος αὐτός ὁ παῖς ἄγω , ὁ δέ ἄλλος πᾶς φονεύω , ἐκ αὐτός δή τις φυγή καί ἐπανέρχομαι ἐρωτάω τε ὑπό Ἀθηναῖος περί τίνω διαφέρω αὐτός φημί εἴρω ἀλλ' ὁ θνῄσκω ὁ διδάσκω Γράμμα . τίς δέ καί ὁ Αἴξ ὁ μάχαιρα ; νομίζω εἰμί τις [ εἴρω ] , ἵνα πρότερος ὁ περί αὐτός λέγω , πάντως ποῦ διά ὅς ὁ θύω αἴξ ὁ μάχαιρα ἀφοράω εἴρω ὁ παροιμία . ἀλλά οὔτις γε οἤτι φημί ὁ παλαιός · οὖον δέ γάρ παροιμία εἄν εἄν ἧ λέγω , εἰ οὗτος οὕτως ἔχω ( οὗτος ἀκόλουθος ὅς ἐκ ὁ φαίνω ἐννοέω ) , ἀλλά ἐπί ὁ ἑαυτοῦ κακός προξενέω εἴρω οὗτος φημί . φημί γάρ Μήδεια ἐν Κόρινθος ὁ τέκνον ἀποκτείνω κατακρύπτω τηνῶ μάχαιρα αὐτόθι · ὁ δέ Κορίνθιος κατά χρησμός αὐτός δίδωμι αἴξ μέλας ἐναγίζω ἀπορέω μάχαιρα , ὁ δέ αἴξ σκάλλω ὁ πούς ὁ Μήδεια ἀνευρίσκω μάχαιρα καί αὐτός θύω . τίς δέ ὁ Ἅλις Δρῦς σημαίνω ; φημί τις · οὖον γάρ δυνατός ἐκ ὁ πρόχειρος γιγνώσκω τηνῶ παροιμία . ὁ παλαιός , ὡς φημί , πρό ὁ ὁ σῖτος γεωργία βαλανηφαγέω , ἐπεί ὡς οἴομαι ὁ καρπός1 οὗτος ὕστερος εὑρίσκω , ἐκεῖνος προσέχω ὁ νόος καί ὁ μεταβολή προσχαίρω Ἅλις ΟΠ λέγω · καί οὗτος σύ παροιμία φημί εἰμί . αὖθις τε ἕτερος παροιμία ὑπό πλεῖστος ὁ παρά αὐτός σοφός ἐν πλεῖστος καί διάφορος βιβλίον εἴρω , τίς περί αὐτός γράφω ὁ ὁ παροιμία ἑρμηνεύω προαιρέω ἀναγκαῖος ἐν ὁ πάρειμι μνημονεύω , * * * ἀλλά ἵνα ἐλέγχω Ἀστέριον , καί ἀπό ὁ ἔξωθεν αὐτός μάθημα οἶδα μέν ἀκριβῶς ὁ ὁ παροιμία ἐξαίρω , ἐν δέ ὁ πάρειμι ἄγνοια προσποιέω , ἵνα ὁ ἑαυτοῦ βούλημα διά ὁ τοῖ παροιμιώδης ῥητός χρῆσις πιθανός κατασκευάζω δόξα . εἰμί δέ γλαυκός Τέχνη . οὗτος ὁ ἔξωθεν σοφός ὁ παροιμία μνημονεύω διάφορος οἰδάνω ἐξηγέομαι . ὁ μέν γάρ αἰτέω τις φημί , Γλαῦκος τις ἐπιστήμων τέχνη τις γίγνομαι † πολύς εἰμί θαυμάσιος , ἀπόλλυμι ἅμα ἐκεῖνος κατά θάλασσα , μηδείς πω διακούω αὐτός . ἕτερος δέ , ὁ ἐπί ἄκρος μουσικός ἐμπειρία μαρτυρέω ὁ Γλαῦκος , ὁ κατασκευάζω ὑπό αὐτός δίσκος χάλκεος φημί τέσσαρες , πρός ὁ ἐμμελής τις ὁ κροῦσις ὁ συμφωνία ὁ φθόγγος ἀποτελέω · ἔνθεν τε εἴρω ὁ παροιμία . ἄλλος δέ τις αλυαττικος ἀνάθημα φημί ἀνάκειμαι κρατήρ καί ὑποκρατήριον θαυμάσιος , γλαιπου Χίος ποίημα . ἕτερος δέ , Γλαῦκος αὐτός ἀνατίθημι εἰς Δελφοί τρίπους χαλκός , οὗτος δημιουργέω ὁ † παχύς τε κρούω , ὁ τε πούς , ἐπί ὅς βαίνω , καίω ὁ ὄνος περίκειμαι καί ὁ στεφάνη ὁ ἐπί ὁ λέβης καί ὁ ῥάβδος διά μέσος τάσσω φθέγγομαι λύρα φωνή . καί αὖθις θέρος , ἀπό Γλαῦκος τις δοκέω τίς πλέω ποιέω εἴρω παροιμία . παροιμία . ὁράω , ὅπως ὁ δυσχερής ὁ παροιμία καίω διά οὗτος δείκνυμι , διά ὁ μηδέ ἐπί ὁ αὐτός ἑρμηνεία ἵστημι ὁ σύ παροιμία οὗτος ἐξηγέομαι βούλομαι . οὕτως δυσεύρετος τίς πρᾶγμα ὁ ὁ παροιμία καί παρά ὁ ἔξωθεν εἰμί δοκέω . διό καί τις ὁ παρά αἰτέω σοφός συνάγω εἰς ὑπό πολύς καί διάφορος λέγω παροιμία , εἰς αὐτός γράφω ἐκ βιβλίον , δύο μέν ὁ <ἐμ>μέτρων , ὁ δέ ἄμετρος τέσσαρες . οὗτος δέ παροιμία ὀνομάζω ἔξωθεν διά οὐδείς ἕτερος , ἐγώ δοκέω , ἀλλά ἐπεί ὁ ὁ σοφός Σολομών παροιμία ἐντυγχάνω καί γιγνώσκω διά αὐτός ὅτι οὐδείς εἰμί ἐκ ὁ πρόχειρος σαφῶς ὁ ἐν αὐτός εἴρω μανθάνω , καί αὐτός ζηλόω ὁ προφητικός βούλομαι θέω γράμμα ὁ αὐτός ἐκεῖνος γράφω τρόπος εἶτα ὡς μηδείς ἕτερος ὄνομα κύριος ἐκεῖνος ἐπινοέω δύναμαι καί οὗτος παροιμία ὀνομάζω .