ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
marcellus-theology.fragmenta 67
εἰ τοίνυν ὁ λόγος φαίνοιτο ἐξ αὐτοῦ τοῦ πατρὸς ἐξελθὼν καὶ πρὸς ἧμάς ἐληλυθώς , τὸ δὲ πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὡς καὶ Ἀστέριος ὁμολόγησεν παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται , αὖθίς τε ὁ σωτήρ φησιν περὶ τοῦ πνεύματος ὅτι οὐκ ἀφ’ ἑαυτοῦ λαλήσει , ἀλλ’ ὅσα ἀκούσει λαλήσει , καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν . ἐκεῖνός με δοξάσει , ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ύμῖνα , οὐ σαφῶς καὶ φαἔρως ἐνταῦθα ἀπορρήτῳ ( δὲ ) λόγῳ ἡ μονὰς φαίνεται , πλατυνομένη μὲν εἰς τριάδα , διαιρεῖσθαι δὲ μηδαμός ὑπομένουσα ; εἰ γὰρ ὁ μὲν λόγος ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται , τὸ δὲ πνεῦμα καὶ αὐτὸ ὁμολογεῖται ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπο - ρεύεσθαιι αὖθίς τε περὶ τοῦ πνεύματος τὸν σωτῆρα λέγειν ,, ἐκεῖνος ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν « , οὐκ ὄρα πρόδηλόν ἐστιν κεκρυμμένον ἀνακαλύπτεσθαί τι μυστήριον ; πῶς γάρ , εἰ μὴ ἧ μονὰς ἀδιαίρετος οὖσα εἰς τριάδα πλατύνοιτο , ἐγχωρεῖ αὐτὸν περὶ τοῦ πνεύματος ποτὲ μὲν λέγειν ὅτι ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται , ποτὲ δὲ λέγειν » ἐκεῖνος ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν « , αὖθίς τε ἐμφυσήσαντα τοῖς μαθηταῖς » λάβετε πνεῦμα ἃγιον « εἰρηκέναι ; πῶς γὰρ εἰ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται παρὰ τοῦ υἱοῦ τὴν διακονίαν ταύτην λαμβάνειν ἐπαγγέλλεται ; ἀνάγκη γὰρ εἰ δύο διαιρούμενα , ὃς Ἀστέριος ἔφη , πρόσωπα εἴη , ἧ τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον μὴ δεῖσθαι τῆς παρὰ τοῦ υἱοῦ διακονίας πὰν γὰρ τὸ ἐκ πατρὸς ἐκπορευόμενον τέλειον εἶναι ἀνάγκη , μηδαμῶς προσδεόμενον τῆς παρ’ ἑτέρου βοηθείας ) , ἡ , εἰ παρὰ τοῦ υἱοῦ λαμβάνοι καὶ ἐκ τῆς ἐκείνου δυνάμεως διακονοίη τὴν χάριν , μηκέτι ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεσθαι .
Lemmas: εἰμί τοίνυν ὁ λόγος φαίνω ἐκ αὐτός ὁ πατήρ ἐξέρχομαι καί πρός ἡμεῖς ἔρχομαι , ὁ δέ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὡς καί Ἀστέριος ομολογώ παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω , αὖθις τε ὁ σωτήρ φημί περί ὁ πνεῦμα ὅτι οὐ ἀπό ἑαυτοῦ λαλέω , ἀλλά ὅσος ἀκούω λαλέω , καί ὁ ἐρχόμενος ἀναγγέλλω σύ . ἐκεῖνος ἐγώ δοξάζω , ὅτι ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω καί ἀναγγέλλω ὕμνος , οὖον σαφῶς καί φαἔρως ἐνταῦθα ἀπόρρητος ( δέ ) λόγος ὁ μονή φαίνω , πλατύνω μέν εἰς τριάς , διαιρέω δέ μηδαμός ὑπομένω ; εἰμί γάρ ὁ μέν λόγος ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω , ὁ δέ πνεῦμα καί αὐτός ὁμολογέω ἐκ ὁ πατήρ ἐκπίνω - ῥέω αὖθις τε περί ὁ πνεῦμα ὁ σωτήρ λέγω ,, ἐκεῖνος ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω καί ἀναγγέλλω σύ « , οὐ σύργαστρος πρόδηλος εἰμί κρύπτω ἀνακαλύπτω τίς μυστήριον ; πῶς γάρ , εἰμί μή ἧ μονή ἀδιαίρετος εἰμί εἰς τριάς πλατύνω , ἐγχωρέω αὐτός περί ὁ πνεῦμα ποτέ μέν λέγω ὅτι ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω , ποτέ δέ λέγω » ἐκεῖνος ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω καί ἀναγγέλλω σύ « , αὖθις τε ἐμφυσάω ὁ μαθητής » λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος « εἴρω ; πῶς γάρ εἰμί ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω παρά ὁ υἱός ὁ διακονία οὗτος λαμβάνω ἐπαγγέλλω ; ἀνάγκη γάρ εἰμί δύο διαιρέω , ὅς Ἀστέριος φημί , πρόσωπον εἰμί , ἧ ὁ πνεῦμα ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω μή δήω ὁ παρά ὁ υἱός διακονία πούς γάρ ὁ ἐκ πατήρ ἐκπορεύω τέλειος εἰμί ἀνάγκη , μηδαμῶς προσδέω ὁ παρά ἕτερος βοήθεια ) , ὁ , εἰμί παρά ὁ υἱός λαμβάνω καί ἐκ ὁ ἐκεῖνος δύναμις διακονέω ὁ χάρις , μηκέτι ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω .
marcellus-theology.fragmenta 68
εἰ δὲ τὸ Εὐαγγέγγέλιον ὅτι ἐμφυσήσας τοῖς μαθηταῖς » λάβετε πνεῦμα ἃγιον « ἔφησεν , δῆλον ὅτι ἐκ τοῦ λόγου τὸ πνεῦμα ἐξῆλθεν . πῶς οὑν , εἰ ἐκ τοῦ λόγου τὸ πνεῦμα προῆλθεν , πόλιν τὸ αὐτὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται ;
Lemmas: εἰμί δέ ὁ Εὐαγγέγγέλιον ὅτι ἐμφυσάω ὁ μαθητής » λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος « φημί , δῆλος ὅτι ἐκ ὁ λόγος ὁ πνεῦμα ἐξέρχομαι . πῶς ἐν , εἰμί ἐκ ὁ λόγος ὁ πνεῦμα προέρχομαι , πόλις ὁ αὐτός ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω ;
marcellus-theology.fragmenta 69
οὐκ ὀρθῶς οὖν οὐδὲ προσηκόντως εἴρηκεν τρεῖς ὑποστάσεις εἶναι φήσας οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ δεύτερον .
Lemmas: οὐ ὀρθῶς οὖν οὐδέ προσήκω εἴρω τρεῖς ὑπόστασις εἰμί φημί οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί δύο .
marcellus-theology.fragmenta 70
τὴν μὲν κατὰ σάρκα οἰκονομίαν τῴ ἀνθρώπῳ διαφέρειν γιγνώσκομεν , τὴν δὲ κατὰ πνεῦμα ἀιδιότητα ἡνῶσθαι τῷ πατρὶ πεπιστεύκαμεν .
Lemmas: ὁ μέν κατά σάρξ οἰκονομία ὁ ἄνθρωπος διαφέρω γιγνώσκω , ὁ δέ κατά πνεῦμα ἀιδιότης ἑνόω ὁ πατήρ πιστεύω .
marcellus-theology.fragmenta 71
εἰ μὲν γὰρ ἡ τοῦ πνεύματος ἐξέτασις γίγνοιτο μόνη , ἒν καὶ ταὐτὸν εἰκότως ἀν’ ὁ λόγος εἶναι τῷ θεῷ φαίνοιτο · εἰ δὲ ἡ κατὰ σάρκα προσθήκη ἐπὶ τοῦ σωτῆρος ἐξετάζοιτο , ἐνεργείᾳ ἧ θεότης μόνῃ πλατύνεσθαι δοκεῖ · ὥστε εἰκότως μονὰς ὄντως ἐστὶν ἀδιαίρετος .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ ὁ ὁ πνεῦμα ἐξέτασις γίγνομαι μόνος , ἐν καί αὐτός εἰκότως ἄνω ὁ λόγος εἰμί ὁ θεός φαίνω · εἰμί δέ ὁ κατά σάρξ προσθήκη ἐπί ὁ σωτήρ ἐξετάζω , ἐνέργεια ἧ θεότης μόνος πλατύνω δοκέω · ὥστε εἰκότως μονή εἰμί εἰμί ἀδιαίρετος .
marcellus-theology.fragmenta 72
ἓν γὰρ εἶναι καὶ ταὐτὸν Ἀστέριος κατὰ τοῦτο ἀπεφήνατο μόνον τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν , καθ’ ὃ ἐν πᾶσιν συμφωνοῦσιν . οὓτω γάρ ἔφη · καὶ διὰ τὴν ἐν πᾶσιν λόγοις τε καὶ ἔργοις ἀκριβῆ συμφωνίαν » ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἓν ἐσμεν « .
Lemmas: εἷς γάρ εἰμί καί αὐτός Ἀστέριος κατά οὗτος ἀποφαίνω μόνος ὁ πατήρ καί ὁ υἱός , κατά ὅς ἐν πᾶς συμφωνέω . οὕτως γάρ φημί · καί διά ὁ ἐν πᾶς λόγος τε καί ἔργον ἀκριβής συμφωνία » ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί « .
marcellus-theology.fragmenta 75
αὐτὸς γὰρ ὁμολογεῖ λέγων ’ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρία · ὅτι δὲ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ ἀσκόπως εἴρηκεν , δῆλον καὶ ἀφ’ ἑτέρας ἀποστολικῆς ῥήσεως · » εἷς « γὰρ ὁ εἰπὼν » κύριος , μία πίστις , ἓν βάπτισμα « » εἷς θεὸς « ἔφη » καὶ πατήρ , ὁ ἐπὶ πάντων καὶ διὰ πόντων καὶ ἐν πᾶσιν « . ὁρᾷς ὅτι οὐδ’ ἐνταῦθα ἀφίσταται τῖς συμφωνίας ἀλλά καὶ ἐνταῦθα τὸ αὐτὸ πέπονθεν , » εἷς « γάρ εἰπὼν κύριος « αὖθις εἶς θεὸς « ἔφη , ἵνα ἡνίκα ἂν τοῦ ἑνὸς κυρίου μνημονεύῃ περιλαμβάνῃ καὶ τὸν πατέρα , ἡνίκα δ᾿ ἂν περὶ τοῦ πατρὸς λέγῃ μὴ ἐκτὸς εἶναι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ μαρτυρῇ .
Lemmas: αὐτός γάρ ὁμολογέω λέγω ἐν ἐγώ ὁ πατήρ ἐγώ ἐν ὁ πάτριος · ὅτι δέ οὗτος οὐ ἁπλόος οὐδέ ἄσκοπος εἴρω , δῆλος καί ἀπό ἕτερος ἀποστολικός ῥῆσις · » εἷς « γάρ ὁ εἶπον » κύριος , εἷς πίστις , εἷς βάπτισμα « » εἷς θεός « φημί » καί πατήρ , ὁ ἐπί πᾶς καί διά πόντος καί ἐν πᾶς « . ὁράω ὅτι οὐδέ ἐνταῦθα ἀφίστημι Τῖς συμφωνία ἀλλά καί ἐνταῦθα ὁ αὐτός πάσχω , » εἷς « γάρ εἶπον κύριος « αὖθις εἰμί θεός « φημί , ἵνα ἡνίκα εἄν ὁ εἷς κύριος μνημονεύω περιλαμβάνω καί ὁ πατήρ , ἡνίκα δέ εἄν περί ὁ πατήρ λέγω μή ἐκτός εἰμί ὁ λόγος ὁ θεός μαρτυρέω .
marcellus-theology.fragmenta 77
τί οὖν ; εἰ μὴ τῴ πνεύματι προσέχοντες δυνάμει ἀδιαίρετον τὴν μονάδα εἶναι νομίζοιμεν , ἆρα οὐχ ἁμαρτησόμεθα , σαφῶς τοῦ λόγου διδάσκοντος ἡμᾶς » κύριον τὸν θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις « . τὸ αὐτὸ δὲ καὶ διὰ τοῦ κατὰ Μᾶρκον Εὐαγγελίου κηρύττει · ἑνὸς γὰρ τινος γραμματέως προσελθόντος αὐτῷ καὶ πυνθανομένου , τίς εἴη πρώτη τῶν ἐντολῶν , ἀπεκρίνατο πρὸς αὐτόν οὕτως εἰπὼν » πάντων πρῶτον · ἄκουε , » Ισραήλ , κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν , καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐς ὅλης τῆς ἰσχύος σου . αὕτη πρώτη · καὶ δευτέρα ὁμοία ταύτῃ · ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν . μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν . καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς · καλῶς , διδάσκαλε , ἐπ’ ἀληθείας εἶπας ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν πλὴν αὐτοῦ « . ἀλλ’ ὁ μὲν γραμματεὺς διὰ τοῦ νόμου τὴν θεοσέβειαν μεμαθηκέναι δοκῶν , ἐπαινῶν τὸ τοῖ σωτῆρος ῥητὸν φαίνεται φαίνεται » ἄκουε , ᾿Ισραήλ « , λέγοντος κύριος ὁ θεός σου εἷς ἐστιν « καὶ ὅρκῳ καλῶς εἰρῆσθαι πιστούμενος · » ἐπάληθείας « γάρ φησιν » εἶπας ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αἰ·τοῦ‘ οἱ δὲ τὰ τῆς νέας διαθήκης αὐχοῦντες εἰδέναι μυστήρια , οὗτοι καὶ δεύτερον ἀναπλάττειν θεὸν βούλονται ὑποστάσει καὶ δυνάμει χωριζόμενον τοῦ πατρός .
Lemmas: τίς οὖν ; εἰμί μή ὁ πνεῦμα προσέχω δύναμις ἀδιαίρετος ὁ μόνος εἰμί νομίζω , ἆρα οὐ ἁμαρτάνω , σαφῶς ὁ λόγος διδάσκω ἐγώ » κύριος ὁ θεός σύ προσκυνέω καί αὐτός μόνος λατρεύω « . ὁ αὐτός δέ καί διά ὁ κατά Μᾶρκος Εὐαγγέλιος κηρύσσω · εἷς γάρ τις γραμματεύς προσέρχομαι αὐτός καί πυνθάνομαι , τίς εἰμί πρῶτος ὁ ἐντολή , ἀποκρίνω πρός αὐτός οὕτως εἶπον » πᾶς πρῶτος · ἀκούω , » Ισραήλ , κύριος ὁ θεός ἐγώ κύριος εἷς εἰμί , καί ἀγαπάω κύριος ὁ θεός σύ ἐκ ὅλος ὁ Ψυχή σύ καί εἰς ὅλος ὁ ἰσχύς σύ . οὗτος πρῶτος · καί δύο ὅμοιος οὗτος · ἀγαπάω ὁ πλησίος σύ ὡς σεαυτοῦ . μείζων οὗτος ἄλλος ἐντολή οὐ εἰμί . καί εἶπον αὐτός ὁ γραμματεύς · καλῶς , διδάσκαλος , ἐπί ἀλήθεια εἶπον ὅτι εἷς εἰμί ὁ θεός καί οὐ εἰμί πλήν αὐτός « . ἀλλά ὁ μέν γραμματεύς διά ὁ νόμος ὁ θεοσέβεια μανθάνω δοκέω , ἐπαινέω ὁ τοῖ σωτήρ ῥητός φαίνω φαίνω » ἀκούω , Ισραήλ « , λέγω κύριος ὁ θεός σύ εἷς εἰμί « καί Ὅρκος καλῶς εἴρω πιστόω · » ἐπάληθείας « γάρ φημί » εἶπον ὅτι εἷς εἰμί ὁ θεός καί οὐ εἰμί ἄλλος πλήν αἰτέω ὁ δέ ὁ ὁ νέος διαθήκη αὐχέω οἶδα μυστήριον , οὗτος καί δύο ἀναπλάσσω θεός βούλομαι ὑπόστασις καί δύναμις χωρίζω ὁ πατήρ .
marcellus-theology.fragmenta 78
ὅτι δὲ τὴν μονάδα κύριον καὶ θεὸν οἶδεν καλεῖν ἧ θεία γραφή , ἡδῆ καὶ ἐκ τῶν προειρημένων δῆλον γέγονεν , δι’ ὧν πρὸς τὸν ἑαυτοῦ θεράποντα Μωσέα ὁ θεὸς ἔφη εἶπεν δὲ ὁ θεὸς πόλιν πρὸς Μωσέα · οὕτως ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ · κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν , ὁ θεὸς ᾿Αβραὰμ καὶ ὁ θεὸς ᾿Ισαὰκ καὶ ὁ θεὸς ᾿Ιακώβ , ἀπέσταλκέν με πρὸς ὑμᾶς « . ὁρῷς ὅπως ἒν ἐπιδεικνὺς ἡμῖν ἐνταῦθα πρόσωπον τὸ αὐτὸ κύριον καὶ θεὸν προσαγορεύει . αὖθίς τε ὁμοίως ἧ γραφὴ λέγει » καὶ ἐλάλησεν κύριος πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων · ἐγὼ κύριος ὁ θεός σου , ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου , ἐξ οἴκου δουλείας . οὐκ ἔσονται σοι θεοὶ ἓτεροι πλὴν ἐμοῦ « · ἀκούεις ὅπως διὰ τῆς ἀντωνυμίας ἕνα εἶναι θεὸν μόνον ἀποφαίνεται καὶ αὔεις μικρὸν ὕστερον » ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς σου « φησίν , ἑαυτὸν κύριον καὶ θεὸν εἶναι λέγων . τί δὲ καὶ δι’ ἑτέρας γραφῆς μανθάνομεν ; » καὶ γνώσῃ σήμερον « φησὶν » καὶ οὐ διαστραφήσῃ τῇ διανοία , ὅτι κύριος ὁ θεός σου , οὗτος θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ 〈 ἄνω 〉 καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω , καὶ οὐκ ἔστι πλὴν αὐτοῦ‘‘ καὶ αὖθις ἐν τῷ αὐτῷ Δευτερονομίῳ » ἄκουε , ᾿Ισραήλ « φησὶν » κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν · καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης διανοίας « . καὶ πόλιν ἐν τῷ αὐτῷ » ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι , καὶ οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ · ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω · πατάξω καὶ ἰάσομαι « . πῶς οὖν Ἀστέριος ταῖς ἁγίαις γραφαῖς ἁπλῶς καὶ ἐμφόβως προσποιούμενος προσποιούμενος οὐκ ἔγνω τὸ μέρος τοῦτο λέγον » κύριος ὁ θεὸς σου , οὕτος θεὸς ἐν τῴ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω , καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ‘‘ , καὶ ὅτι » εἷς ἐστιν « καὶ » πλὴν αὐτοῦ ἕτερος οὐκ ἔστιν « ;
Lemmas: ὅτι δέ ὁ μόνος κύριος καί θεός οἶδα καλέω ἧ θεῖος γραφεύς , ἤδη καί ἐκ ὁ προερέω δῆλος γίγνομαι , διά ὅς πρός ὁ ἑαυτοῦ θεράπων Μωσῆς ὁ θεός φημί εἶπον δέ ὁ θεός πόλις πρός Μωσῆς · οὕτως εἴρω ὁ υἱός Ισραήλ · κύριος ὁ θεός ὁ πατήρ σύ , ὁ θεός Αβραάμ καί ὁ θεός ᾿Ισαὰκ καί ὁ θεός Ιακώβ , ἀποστέλλω ἐγώ πρός σύ « . ὁράω ὅπως ἐν ἐπιδείκνυμι ἐγώ ἐνταῦθα πρόσωπον ὁ αὐτός κύριος καί θεός προσαγορεύω . αὖθις τε ὁμοίως ἧ γραφή λέγω » καί λαλέω κύριος πᾶς ὁ λόγος οὗτος λέγω · ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ , ὁ ἐξάγω σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος , ἐκ οἶκος δουλεία . οὐ εἰμί σύ θεός ἕτερος πλήν ἐγώ « · ἀκούω ὅπως διά ὁ ἀντωνυμία εἷς εἰμί θεός μόνος ἀποφαίνω καί ἰαύω μικρός ὕστερος » ἐγώ εἰμί κύριος ὁ θεός σύ « φημί , ἑαυτοῦ κύριος καί θεός εἰμί λέγω . τίς δέ καί διά ἕτερος γραφεύς μανθάνω ; » καί γιγνώσκω σήμερον « φημί » καί οὖον διαστρέφω ὁ διάνοια , ὅτι κύριος ὁ θεός σύ , οὗτος θεός ἐν ὁ οὐρανός 〈 ἄνω 〉 καί ἐπί ὁ γῆ κάτω , καί οὐ εἰμί πλήν αὐτός καί αὖθις ἐν ὁ αὐτός Δευτερονόμιον » ἀκούω , Ισραήλ « φημί » κύριος ὁ θεός ἐγώ κύριος εἷς εἰμί · καί ἀγαπάω κύριος ὁ θεός σύ ἐκ ὅλος Καρδία σύ καί ἐκ ὅλος Ψυχή σύ καί ἐκ ὅλος διάνοια « . καί πόλις ἐν ὁ αὐτός » ὁράω ὁράω ὅτι ἐγώ εἰμί , καί οὐ εἰμί θεός πλήν ἐγώ · ἐγώ ἀποκτείνω καί ζῶ ποιέω · πατάσσω καί ἰάομαι « . πῶς οὖν Ἀστέριος ὁ ἅγιος γραφεύς ἁπλόος καί ἔμφοβος προσποιέω προσποιέω οὐ γιγνώσκω ὁ μέρος οὗτος λέγω » κύριος ὁ θεός σύ , οὗτος θεός ἐν ὁ οὐρανός ἄνω καί ἐπί ὁ γῆ κάτω , καί οὐ εἰμί ἔτι πλήν αὐτός , καί ὅτι » εἷς εἰμί « καί » πλήν αὐτός ἕτερος οὐ εἰμί « ;
marcellus-theology.fragmenta 79
πῶς οὖν ὁ ἱερὸς προφήτης ῾Ιερεμίας οὐ φανερῶς αὐτὸν ἑτεροδιδασκαλοῦντα ἐλέγξει ; τὰ γάρ κατὰ τὸν σωτῆρα ἡμῖν προφητεύων οὕτως ἔφη » οὗτος ὁ θεὸς 〈 ἡμῶν 〉 , οὐ λογισθήσεται ἓτερος πρὸς αὐτὸν . ἐξεῦρεν πᾶσαν ὀδὸν ἐπιστήμης , καὶ ἔδωκεν ᾿Ιακὼβ τῴ παιδὶ αὐτοῦ καὶ ᾿Ισραὴλ τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ’ αὐτοῦ . μετὰ ταῦτα ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη « .
Lemmas: πῶς οὖν ὁ ἱερός προφήτης ῾Ιερεμίας οὖον φανερῶς αὐτός ἑτεροδιδασκαλέω ἐλέγχω ; ὁ γάρ κατά ὁ σωτήρ ἐγώ προφητεύω οὕτως φημί » οὗτος ὁ θεός 〈 ἐγώ 〉 , οὖον λογίζομαι ἕτερος πρός αὐτός . ἐξευρίσκω πᾶς ὁδός ἐπιστήμη , καί δίδωμι Ἰακώβ ὁ παῖς αὐτός καί Ισραήλ ὁ ἀγαπάω ὑπό αὐτός . μετά οὗτος ἐπί ὁ γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω « .
marcellus-theology.fragmenta 80
ὥστε κἀν ἐκεῖνο τις λέγῃ , κατασκευάζων πρῶτον εἶναι θεὸν καὶ δεύτερον , ὡς Νάρκισσος αὐταῖς λέξεσιν γέγραφεν ( οὐδὲ γὰρ συγχωρεῖ ὁ λέγων ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν « ) , ὅτι μὲν αὐτὸς καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ δύο εἰσίν , αὐτοῦ τοῦ κυρίου μαρτυροῦντος καὶ τῶν ἀγίων γραφῶν ἐκ μέρους ἠκούσαμεν . εἰ τοίνυν Νάρκισσος διὰ τοῦτο διαιρεῖν δυνάμει τὸν λόγον τοῦ πατρὸς ἐθέλοι , γνώτω ὅτι ὁ γράψας προφήτης ὡς τοῦ θεοῦ εἰρηκότος ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν , αὐτὸς γέγραφεν » καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον « .
Lemmas: ὥστε ἐν ἐκεῖνος τις λέγω , κατασκευάζω πρῶτος εἰμί θεός καί δύο , ὡς Νάρκισσος αὐτός λέξις γράφω ( οὐδέ γάρ συγχωρέω ὁ λέγω ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοίωσις « ) , ὅτι μέν αὐτός καί ὁ πατήρ αὐτός δύο εἰμί , αὐτός ὁ κύριος μαρτυρέω καί ὁ Ἀγίων γραφεύς ἐκ μέρος ἀκούω . εἰμί τοίνυν Νάρκισσος διά οὗτος διαιρέω δύναμις ὁ λόγος ὁ πατήρ ἐθέλω , γιγνώσκω ὅτι ὁ γράφω προφήτης ὡς ὁ θεός ἐρῶ ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοίωσις , αὐτός γράφω » καί ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος « .
marcellus-theology.fragmenta 81
ἐντυχὼν γὰρ Ναρκίσσου τοῦ Νερωνιάδος προεστῶτος ἐπιστολῇ , ἢν γέγραφεν πρὸς Χρηστόν τινα καὶ Εὐφρόνιον καὶ Εὐσέβιον , ὡς Ὁσίου τοῦ ἐπισκόπου ἐρωτήσαντος αὐτόν , εἰ , ὥσπερ Εὐσέβιος ὁ τῆς Παλαιστί - νῆς δύο οὐσίας εἶναί φησιν , οὕτως καὶ αὐτὸς λέγοι , ἔγνων αὐτὸν ἀπὸ τῶν γραφέντων τρεῖς εἶναι πιστεύειν οὐσίας ἀποκρινόμενον .
Lemmas: ἐντυγχάνω γάρ Νάρκισσος ὁ Νερωνιάδος προίστημι ἐπιστολή , εἄν γράφω πρός Χρηστός τις καί Εὐφρόνιον καί Εὐσέβιος , ὡς Ὅσιος ὁ ἐπίσκοπος ἐρωτάω αὐτός , εἰμί , ὥσπερ Εὐσέβιος ὁ ὁ παλαιειμι - νῆς δύο οὐσία εἰμί φημί , οὕτως καί αὐτός λέγω , γιγνώσκω αὐτός ἀπό ὁ γράφω τρεῖς εἰμί πιστεύω οὐσία ἀποκρίνω .
marcellus-theology.fragmenta 82
διελεῖν γὰρ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ τολμήσας καὶ ἓτερον θεὸν τὸν λόγον ὀνομάσαι , οὐσία τε καὶ δυνάμει διεστῶτα τοῦ πατρός , εἰς ὅσην βλασφημίαν ἐκπέπτωκεν ἔνεστιν σαφῶς ἀπ᾿ αὐτῶν τῶν ὐπ’ αὐτοῦ γραφέντων ῥητῶν ῥᾳδίως μανθάνειν . γέγραφεν δ’ αὐταῖς λέξεσιν οὕτως · οὑ ὒ δήπου δὲ ἡ εἰκὼν καὶ τὸ οὗ ἐστιν ἡ εἰκὼν ἔν καὶ ταὐτὸν ἐπινοεῖται , ἀλλὰ δύο μὲν οὐσίαι καὶ δύο πράγματα καὶ δύο δυνάμεις , ὡς καὶ τοσαῦται προσηγορίαι .
Lemmas: διαιρέω γάρ ὁ λόγος ὁ θεός τολμάω καί ἕτερος θεός ὁ λόγος ὀνομάζω , οὐσία τε καί δύναμις διίστημι ὁ πατήρ , εἰς ὅσος βλασφημία ἐκπίπτω ἔνειμι σαφῶς ἀπό αὐτός ὁ ὑπό αὐτός γράφω ῥητός ῥᾳδίως μανθάνω . γράφω δέ αὐτός λέξις οὕτως · ὅς ὒ δήπου δέ ὁ εἰκών καί ὁ ὅς εἰμί ὁ εἰκών ἐν καί αὐτός ἐπινοέω , ἀλλά δύο μέν οὐσία καί δύο πρᾶγμα καί δύο δύναμις , ὡς καί τοσοῦτος προσηγορία .
marcellus-theology.fragmenta 83
ἀλλ’ ὁ μὲν ἀπόστολος τοιαῦτα περὶ τῆς Γαλατῶν πίστεως γράφει · Εὐσέβιος δὲ μεταφέρων τὴν ἀποστολικὴν ἔννοιαν δι’ ἢν τοῦθ’ ὁ ἀπόστολος τῆς προειρημένης αἰτίας ἕνεκα , » τέκνα μου « εἶπεν » οὓς πόλιν ὠδίνω ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν « , καθήψατο Γαλατῶν ὡς μὴ ὀρθὴν ἐχόντων περὶ θεοῦ δόξαν . ὤδινεν γὰρ ἀληθῶς δριμεῖάν τινα καὶ πικρὰν ὠδῖνα , ὅτι ἠπίστατο Γαλάτας περὶ θεοσεβείας μὴ ὥσπερ ἐκεῖνος δοξάζοντας μηδὲ δύο οὐσίας τε καὶ πράγματα καὶ δυνάμεις καὶ θεοὺς λέγοντας .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ἀπόστολος τοιοῦτος περί ὁ Γαλάτης πίστις γράφω · Εὐσέβιος δέ μεταφέρω ὁ ἀποστολικός ἔννοια διά εἄν οὗτος ὁ ἀπόστολος ὁ προερέω αἴτιος ἕνεκα , » τέκνον ἐγώ « εἶπον » ὅς πόλις ὠδίνω ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ « , καθάπτω Γαλάτης ὡς μή ὀρθός ἔχω περί θεός δόξα . ὠδίνω γάρ ἀληθής δριμύς τις καί πικρός ὠδίς , ὅτι ἐπίσταμαι Γαλάτης περί θεοσέβεια μή ὥσπερ ἐκεῖνος δοξάζω μηδέ δύο οὐσία τε καί πρᾶγμα καί δύναμις καί θεός λέγω .
marcellus-theology.fragmenta 84
οὕτω δὲ καὶ Εὐσέβιος ὁ τῆς Καισαρείας γέγραφεν καὶ αὐτὸς τὴν αὐτὴν ἔχων Παυλίνῳ τε καὶ τοῖς ἔξωθεν περὶ θεῶν δόξαν . γέγραφεν γὰρ οὐχ ὡς ὄντος μόνου θεοῦ ἀλλ’ ἑνὸς ὄντος τοῦ μόνου ἀληθινοῦ θεοῦ . ὓδεν τοίνυν μαθὼν καὶ ὁ Ἀστερίου πατὴρ Παυλῖνος νεωτέρους δεοὺς εἶναι ωετο .
Lemmas: οὗτος δέ καί Εὐσέβιος ὁ ὁ Καισάρεια γράφω καί αὐτός ὁ αὐτός ἔχω Παυλῖνος τε καί ὁ ἔξωθεν περί θεός δόξα . γράφω γάρ οὐ ὡς εἰμί μόνος θεός ἀλλά εἷς εἰμί ὁ μόνος ἀληθινός θεός . κάτ-ηλυς τοίνυν μανθάνω καί ὁ Ἀστέριον πατήρ Παυλῖνος νέος δέος εἰμί οἴομαι .
marcellus-theology.fragmenta 85
πῶς οὖν οὐ τὴν αὐτὴν οὗτοι τοῖς ἔξωθεν κακίστην ὀδὸν τραπέντες τὰ αὐτὰ διδάξαί τε καὶ γράψαι προὔθεντο , τοῦ μὲν Εὐσεβίου Οὐαλεν τίνω τε καὶ ῾Ερμῇ ὁμοίως εἰρηκότος , τοῦ δὲ Ναρκίσσου Μαρκίωνί τε καὶ Πλάτωνι .
Lemmas: πῶς οὖν οὖον ὁ αὐτός οὗτος ὁ ἔξωθεν κακός ὁδός τρέπω ὁ αὐτός διδάσκω τε καί γράφω προτίθημι , ὁ μέν Εὐσέβιος Οὐάλης τίνω τε καί ῾Ερμῇ ὁμοίως ἐρῶ , ὁ δέ Νάρκισσος Μαρκίων τε καί Πλάτων .
marcellus-theology.fragmenta 86
ἀλλ’ ἀφέμενος τῆς ἀληθοῦς γνώσεως τὴν ἔντεχνον ἡμῖν καὶ νῦν ἐπεδε΄ξατο θεωρίαν , οὐκ ἔχων γάρ ἐκ τῶν θείων γραφῶν τὸ ἑαυτοῦ κάτα σκευάσαι βούλημα , ἐπὶ τοὺς σοφωτάτους , ὡς οἴεται , ἀνατρέχει πατέρας φάσκων ὅπερ οἱ σοφώτατοι τῶν πατέρων ἐν τοῖς οἰκείοις συντάγμασιν ἀπε φήναντο . ἀπόφασιν ἀποπεφάσθαι τοὺς ἑαυτοῦ πατέρας Ἀστέριός φησιν κα δόγμα περὶ θεοῦ γεγραφέναι ἀπὸ τῆς οἰκείας ἐαυτῶν προαιρέσεως . τὸ γὰρ τοῦ δόγματος ὄνομα τῆς ἀνθρωπίνης ἔχεται βουλῆς τε καὶ γνώμης . ὅτι δὲ τοῦθ οὕτως ἔχει μαρτυρεῖ μὲν ἧμίν ἱκανῶς ἡ δογματικὴ τῶν ἰατρῶν τέχνη , μαρτυρεῖ δὲ καὶ τὰ τῶν φιλοσόφων καλούμενα <δόγματα> · ὅτι δὲ καὶ τὰ συγκλήτῳ ἔτι καὶ νῦν δόγματα συγκλήτου λέγεται , οὐδένα ἀγνοεῖν οἶμαι .
Lemmas: ἀλλά ἀφίημι ὁ ἀληθής γνῶσις ὁ ἔντεχνος ἐγώ καί νῦν ἐπιδέχομαι θεωρία , οὐ ἔχω γάρ ἐκ ὁ θεῖον γραφεύς ὁ ἑαυτοῦ καὶ σκευάζω βούλημα , ἐπί ὁ σοφός , ὡς οἴομαι , ἀνατρέχω πατήρ φάσκω ὅσπερ ὁ σοφός ὁ πατήρ ἐν ὁ οἰκέω σύνταγμα θέραψ φαίνω . ἀπόφασις ἀποφαίνω ὁ ἑαυτοῦ πατήρ Ἀστέριος φημί ἄν δόγμα περί θεός γράφω ἀπό ὁ οἰκεῖος ἑαυτοῦ προαίρεσις . ὁ γάρ ὁ δόγμα ὄνομα ὁ ἀνθρώπινος ἔχω βουλή τε καί γνώμη . ὅτι δέ οὗτος οὕτως ἔχω μαρτυρέω μέν ἡμεῖς ἱκανῶς ὁ δογματικός ὁ ἰατρός τέχνη , μαρτυρέω δέ καί ὁ ὁ φιλόσοφος καλέω <δόγματα> · ὅτι δέ καί ὁ σύγκλητος ἔτι καί νῦν δόγμα σύγκλητος λέγω , οὐδείς ἀγνοέω οἴομαι .
marcellus-theology.fragmenta 87
συνηγορἶͅσαι γὰρ βουληθεὶς τῷ τὴν ἐπστολἡν κακῶς γράψαντι Εὐσεβίῳ , πρῶτον μὲν οὐ διδασκαλικῶς ἀναπτύξας , ἔφη , τὸ δόγμα τὴν ἐπιστολὴν συνέταξεν , οὐ γὰρ πρὸς τὴν ἐκκλησίαν οὐδὲ πρὸς τοὺς ἀγνοοῦντας ἐγίγνετο τὸ γράμμα ἀλλὰ πρὸς τὸν μακάριον Π αυλἶνον , μακάριον αὐτὸν διὰ τοῦτο εἰπών , ὅτι τὴν αὐτὴν εἶχεν Ἀστερίῳ δόζαν . οὐκοῦν ἐπειδήπερ τοὺς σοφωτάτους πατέρας Ἀστερίου μεμαθήκαμεν , ἀκόλουθον ἡγοῦμαι λέγειν καὶ τὸν Παυλίνου τε καὶ τῶν ἄλλων γενόμενον διδάσκαλον . ἀπὸ γὰρ τἶίς Παυλίνου ἐπιστολῆς ὁ κἀκείνου διδάσκαλος γεγονὼς εὔδηλος γένοιτ’ ἂν ἡμῖν .
Lemmas: συνεγείρω γάρ βούλομαι ὁ ὁ ἐπιστολή κακῶς γράφω Εὐσέβιος , πρῶτος μέν οὖον διδασκαλικός ἀναπτύσσω , φημί , ὁ δόγμα ὁ ἐπιστολή συντάσσω , οὖον γάρ πρός ὁ ἐκκλησία οὐδέ πρός ὁ ἀγνοέω γίγνομαι ὁ γράμμα ἀλλά πρός ὁ μακάριος Π αὐλέω , μακάριος αὐτός διά οὗτος εἶπον , ὅτι ὁ αὐτός ἔχω Ἀστέριον δόζαν . οὐκοῦν ἐπεί ὁ σοφός πατήρ Ἀστέριον μανθάνω , ἀκόλουθος ἡγέομαι λέγω καί ὁ Παυλῖνος τε καί ὁ ἄλλος γίγνομαι διδάσκαλος . ἀπό γάρ τίς Παυλῖνος ἐπιστολή ὁ ἐκεῖνος διδάσκαλος γίγνομαι Εὔδηλος γίγνομαι εἄν ἐγώ .
marcellus-theology.fragmenta 88
καίτοι εἰ δεῖ τἀληθὲς περί Ὠριγἐνους εἰπεῖν , τοῦτο προσήκει λέγειν , ὅτι ἄρτι τῶν κατά φιλοσοφίαν ἀποστὰς μαθημάτων , καὶ τοῖς θείοις ὁμι - λῆσαι προελόμενος λόγοις πρὸ τῆς ἀκριβοῦς τῶν γραφῶν καταλήψεως , διὰ τὸ πολὺ καὶ φιλότιμον τῆς ἔζωθεν παιδεύσεως θᾶττον τοῦ δέοντος ἀρζάμενος [ ὕπο ] γράφειν ὑπὸ τῶν τῆς φιλοσοφίας παρήχθη λόγων , καί τινα δι’ αὐτοὺς οὐ καλῶς γέγραφεν . δῆλον δέ · ἔτι γὰρ τῶν Πλάτωνος μεμνημένος δογμάτων , καὶ τῆς τῶν ἀρχῶν παρ’ αὐτῷ διαφορὰς , ΠΕΡ1 ΛΡΧΒΝ γέγραφεν βιβλίον , καὶ ταύτην ψ συγγράμματι τὴν ἐπιγραφὴν ἔθετο . δεῖγμα δὲ τούτου μέγιστον τὸ μηδὲ ὄλλοθἐν ποθεν τὴν ἀρχι〉ν τῶν λέξεων αὐτὸν ἢ τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ βιβλίου ποιήσασθαι , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν Πλάτωνι λεχθέντων ῥημάτων · γέγραφεν γὰρ ἀρχόμενος οὕτως · οἱ πεπιστευ . κότες καὶ πεπεισμένοι . τοῦτο \ τό ) ῥητὸν οὕτως εἰρημένον εὕροις ἂν ἐν ψ Γοργίᾳ Πλάτωνος .
Lemmas: καίτοι εἰμί δεῖ ἀληθής περί Ὠριγένης εἶπον , οὗτος προσήκω λέγω , ὅτι ἄρτι ὁ κατά φιλοσοφία ἀφίστημι μάθημα , καί ὁ θεῖον ὁμι - λανθάνω προαιρέω λόγος πρό ὁ ἀκριβής ὁ γραφεύς κατάληψις , διά ὁ πολύς καί φιλότιμος ὁ ζώννυμι παίδευσις ταχύς ὁ δήω ἀράζω [ ὑπό ] γράφω ὑπό ὁ ὁ φιλοσοφία παράγω λόγος , καί τις διά αὐτός οὖον καλῶς γράφω . δῆλος δέ · ἔτι γάρ ὁ Πλάτων μιμνήσκω δόγμα , καί ὁ ὁ ἀρχή παρά αὐτός διαφορά , ΠΕ ΛΡΧΒΝ γράφω βιβλίον , καί οὗτος ψ σύγγραμμα ὁ ἐπιγραφή τίθημι . δεῖγμα δέ οὗτος μέγας ὁ μηδέ ὄλλυμι πόθεν ὁ ἄρχις ὁ λέξις αὐτός ἢ ὁ ἐπιγραφή ὁ βιβλίον ποιέω , ἀλλά ἀπό ὁ Πλάτων λέγω ῥῆμα · γράφω γάρ ἄρχω οὕτως · ὁ Πιστεύς . Κότες καί πείθω . οὗτος \ ὁ ) ῥητός οὕτως εἴρω εὑρίσκω εἄν ἐν ψ Γοργίας Πλάτων .
marcellus-theology.fragmenta 89
ἀζιῶ δὲ τοὺς ἐντυγχόν ὄντας τῶν ἀγίων , ὡσπερεὶ σπέρματα καὶ ἀρχὰς τ-́ισδε τῆς ἐζηγήσεως ἀληθῶς εἰληφότας , πλείονας ἀποδείξεις προσθεῖ - ’ναι τοῖς εἰρημένοις ὥστε ἔτι μᾶλλον τἀς τῶν [ περὶ ] τὴν πίστιν διαστρεφόντων ἐλέγχεσθαι προαιρέσεις . ὄντως γὰρ θεὸν τὸν γεννήσαντα αὐτοὺς ,, ἐγκατέλιπον , καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους ‘‘ .
Lemmas: ἀζιῶ δέ ὁ ἐντυγχάνω εἰμί ὁ Ἀγίων , ὡσπερεί σπέρμα καί ἀρχή ὅδε ὁ ἐζηγήσεως ἀληθής λαμβάνω , πλείων ἀποδείκνυμι προσθέω - ναιός ὁ εἴρω ὥστε ἔτι μᾶλλον εἰς ὁ [ περί ] ὁ πίστις διαστρέφω ἐλέγχω προαίρεσις . εἰμί γάρ θεός ὁ γεννάω αὐτός ,, ἐγκαταλείπω , καί ὀρύσσω ἑαυτοῦ λάκκος ‘‘ .
marcellus-theology.fragmenta 90
ἀκόλουθον ἡγοῦμαι βραχέα καὶ περὶ τῆς εἰκόνος εἰπεῖν . γέγρα . φεν γὰρ · ἄλλος δέ ἐστιν ὁ ἐξ αὐτοῦ γεννηθείς ,, ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦθεοῦ τοῦ ἀο ρἀτουα . εἰκόνος διὰ τοῦτο μέμνηται θεοῦ ἀοράτου Ἀστέριος , ἵνα τόσου ’τον τὸν θεὸν τοῦ λόγου διαφέρειν διδάξῃ , ὅσον καὶ ἄνθρωπος ἦς ἑαυτοῦ εἰκόνος διαφέρειν δοκεῖ .
Lemmas: ἀκόλουθος ἡγέομαι βραχύς καί περί ὁ εἰκών εἶπον . γράω . φημί γάρ · ἄλλος δέ εἰμί ὁ ἐκ αὐτός γεννάω ,, ὅς εἰμί εἰκών τουθεος ὁ ΑΟ ἄρτος . εἰκών διά οὗτος μιμνήσκω θεός ἀόρατος Ἀστέριος , ἵνα τόσος ’τον ὁ θεός ὁ λόγος διαφέρω διδάσκω , ὅσος καί ἄνθρωπος εἰμί ἑαυτοῦ εἰκών διαφέρω δοκέω .
marcellus-theology.fragmenta 91
( Re 81 = 43 ) διὰ τοῦτο εἰκότως ἐπιφέρει ’’ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτουκ . πότε γενόμενος εἰκὼν ἧ ὁπηνίκα τὸ ,, κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίο,σιν ἀνείληφεν πλάσμα ; πρότερον γάρ , ὥσπερ πολλάκις ἔφην , οὐδὲν ἵτερον ἦν ἧ λόγος .
Lemmas: ( Re 81 = 43 ) διά οὗτος εἰκότως ἐπιφέρω ὅς εἰμί εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος . πότε γίγνομαι εἰκών ἧ ὁπηνίκα ὁ ,, κατά εἰκών καί κατά ὅμοιος ἀναλαμβάνω πλάσμα ; πρότερος γάρ , ὥσπερ πολλάκις φημί , οὐδείς ἵτερον εἰμί ἧ λόγος .
marcellus-theology.fragmenta 92
οὐκοῦν πρόδηλον , ὅτι πρὸ τῆς τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀνα - λήψεως ὁ λόγος καθ’ ἑαυτὸν οὐκ ἢν εἰκὼν τοῦ ἀοράτου θεοῦ . τὴν γὰρ εἰκόνα ὁρᾶσθαι προσήκει , ἵνα διὰ τῆς εἰκόνος τὸ τέως μῆ ὁρώμενον ὁρᾶσθαι δύνηται .
Lemmas: οὐκοῦν πρόδηλος , ὅτι πρό ὁ ὁ ἡμέτερος σῶμα ἀνα - λῆψις ὁ λόγος κατά ἑαυτοῦ οὐ εἄν εἰκών ὁ ἀόρατος θεός . ὁ γάρ εἰκών ὁράω προσήκω , ἵνα διά ὁ εἰκών ὁ τέως μής ὁράω ὁράω δύναμαι .
marcellus-theology.fragmenta 93
πώς οὖν εἰκόνα τοῦ ἀοράτου θεοῦ τὸν τοῦ θεοῦ λόγον Ἀστέριος εἶναι γέγραφεν ; αἱ γὰρ εἰκόνες τούτων ὧν εἰσιν εἰκόνες καὶ ἀπόντων δεικτικαί εἰσιν , ὥστε καὶ τὸν ἀπόντα δι’ αὐτῶν φαίνεσθαι δοκεῖν . εἰ δὲ τοῦ θεοῦ ἀοράτου ὄντος ἀόρατον εἶναι καὶ τὸν λόγον συμβαίνει , πῶς εἰκὼν τοῦ ἀορά - του θεοῦ ὁ λόγος καθ’ ἑαυτὸν εἶναι δύναται , καὶ αὐτὸς ἀόρατος ὤν · ἀδύνατον γὰρ τὸ μὴ ὁρατὸν διὰ τοῦ ἀοράτου φανῆναί ποτε .
Lemmas: πως οὖν εἰκών ὁ ἀόρατος θεός ὁ ὁ θεός λόγος Ἀστέριος εἰμί γράφω ; ὁ γάρ εἰκών οὗτος ὅς εἰμί εἰκών καί ἄπειμι δεικτικός εἰμί , ὥστε καί ὁ ἄπειμι διά αὐτός φαίνω δοκέω . εἰμί δέ ὁ θεός ἀόρατος εἰμί ἀόρατος εἰμί καί ὁ λόγος συμβαίνω , πῶς εἰκών ὁ ἄορ - ὁ θεός ὁ λόγος κατά ἑαυτοῦ εἰμί δύναμαι , καί αὐτός ἀόρατος εἰμί · ἀδύνατος γάρ ὁ μή ὁρατός διά ὁ ἀόρατος φαίνω ποτός .
marcellus-theology.fragmenta 94
( Re SiJ ) διὸ πανταχόθεν δῆλον εἰκόνα τοῦ ἀοράτου θεοῦ ὑπὸ τοῦ ἱεροῖ εἰρῆσθαι ἀποστόλου τὴν προσγενομένην τῷ λόγῳ σάρκα , ἵνα διὰ τοῦ ὁρατοῦ καὶ τὸ ἀόρατον φαίνηται . » εἰκὼν δὲ » ἐστὶν « φησὶν ὁ ἀπόστολος » τοὺ ἀοράτου θεοῦ « . νῦν δηλονότι , ὁπηνίκα τῆν’ κατ’ εἰκόνα τοῦ θεοῦ γενομένην ἀνείληφεν σάρκα , εἰκὼν ἀληθὴς τοῦ ἀοράτου θεοῦ γέγονεν . εἰ γάρ διὰ τῆς εἰκόνος ταύτης τὸν τοῦ θεοῦ λόγον ἠξιώθημεν γνῶναι , πιστεύειν ὀφείλομεν αὐτῷ τῷ λόγῳ διὰ τῆς εἰκόνος λέγοντι ἠῶ καὶ ὁ πατὴρ ἵν ἐσμεν « . οὔτε γὰρ τὸν λόγον οὔτε τὸν πατέρα τοῦ λόγου χωρὶς τῆς εἰκόνος ταύτης γνῶναί τινα δυνατόν .
Lemmas: ( Re SiJ ) διό πανταχόθεν δῆλος εἰκών ὁ ἀόρατος θεός ὑπό ὁ ἱερός εἴρω ἀπόστολος ὁ προσγίγνομαι ὁ λόγος σάρξ , ἵνα διά ὁ ὁρατής καί ὁ ἀόρατος φαίνω . » εἰκών δέ » εἰμί « φημί ὁ ἀπόστολος » ὅς ἀόρατος θεός « . νῦν δηλονότι , ὁπηνίκα τηνῶ κατά εἰκών ὁ θεός γίγνομαι ἀναλαμβάνω σάρξ , εἰκών ἀληθής ὁ ἀόρατος θεός γίγνομαι . εἰμί γάρ διά ὁ εἰκών οὗτος ὁ ὁ θεός λόγος ἀξιόω γιγνώσκω , πιστεύω ὀφείλω αὐτός ὁ λόγος διά ὁ εἰκών λέγω ἠώς καί ὁ πατήρ ἵνα εἰμί « . οὔτε γάρ ὁ λόγος οὔτε ὁ πατήρ ὁ λόγος Χωρὶς ὁ εἰκών οὗτος γιγνώσκω τις δυνατός .
marcellus-theology.fragmenta 95
οὕτω γοῦν καὶ ὁ ἀπόστολός φησιν , ὥσπερ μικρῷ πρόσθεν ἔφαμεν ἐκένωσεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβών « , διά τῆς μορφῆς τοῦ δούλου τὴν ἀνθρωπίνην ἧμίν σημαίνων σάρκα ἣν ὁ δεσπότης ἡμῶν θεὸς τῇ ἑαυτοῦ διαπλάττων σοφίᾳ ποιήσωμεν ἄνθρωπον « ἔφη » κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ ὁμοίωσιν‘‘ , καλῶς τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα ὀνομάζων εἰκόνα . ᾔδει γάρ ἀκριβῶς ὅτι εἰκὼν ἔσται μικρὸν ὕστερον τοῦ ἑαυτοῦ λόγου .
Lemmas: οὗτος γοῦν καί ὁ ἀπόστολος φημί , ὥσπερ μικρός πρόσθεν φημί κενόω ἑαυτοῦ μορφή δοῦλος λαμβάνω « , διά ὁ μορφή ὁ δοῦλος ὁ ἀνθρώπινος ἡμεῖς σημαίνω σάρξ ὅς ὁ δεσπότης ἐγώ θεός ὁ ἑαυτοῦ διαπλήσσω σοφία ποιέω ἄνθρωπος « φημί » κατά εἰκών ἡμέτερος καί ὁμοιόω , καλῶς ὁ ἀνθρώπινος σάρξ ὀνομάζω εἰκών . οἶδα γάρ ἀκριβῶς ὅτι εἰκών εἰμί μικρός ὕστερος ὁ ἑαυτοῦ λόγος .
marcellus-theology.fragmenta 96
τί οὖν πρὸς ταῦτα λέξει ; οὐ γὰρ οἶμαι αὐτὸν ἔχειν τι περὶ τούτου λέγειν . οὐδὲ γὰρ σαφῶς αὐτὸν καὶ ἀπαρακαλύπτως ἡγοῦμαι καὶ πρὸς ἑτέρους ὁμολογῆσαι ἄν , ὅπερ αὐτὸς ἐν τῇ ἑαυτοῦ κρύπτει διανοίᾳ , ὡς ἔστιν σαφῶς ἀφ’ ὦν γέγραφεν μανθάνειν . ἄλλος μὲν γάρ , φησίν , ἐστὶν ὁ πατὴρ ὁ γεννήσας ἐς αὑτοῦ τὸν μονογενῆ λόγον καὶ πρωτότοκον ἁπάσης κτίσεως , μόνος μόνον , τέλειος τέλειον , βασιλεὺς βασιλέα , βασιλέα , κύριον , θεὸς θεόν , οὐσίας τε καὶ βουλῆς καὶ δόξης καὶ δυνάμεως ἀπαράλλακτον ὂν εἰκόνα . ταῦτα τὰ ῥητά σαφῶς τὴν φαύλην αὐτοῦ περὶ θεότητος ἐλέγχει δόξαν . πῶς γὰρ ὁ κύριος γεννηθεὶς καὶ θεός , ὡς αὐτὸς προλαβὼν ἔφη , δύναται εἰκὼν θεοῦ εἶναι ; ἓτερον γὰρ εἰκὼν θεοῦ , καὶ ἓτερον θεός . ὥστε εἰ μὲν εἰκών , οὐ κύριος οὐδὲ θεός , ἀλλ’ εἰκὼν κυρίου καὶ θεοῦ · εἰ δὲ κύριος ὄντως καὶ θεός , οὐκέτι ὁ κύριος καὶ θεὸς εἰκὼν κυρίου καὶ θεοῦ εἶναι δύναται .
Lemmas: τίς οὖν πρός οὗτος λέγω ; οὖον γάρ οἴομαι αὐτός ἔχω τίς περί οὗτος λέγω . οὐδέ γάρ σαφῶς αὐτός καί ἀπαρακαλύπτως ἡγέομαι καί πρός ἕτερος ὁμολογέω ἄν , ὅσπερ αὐτός ἐν ὁ ἑαυτοῦ κρύπτω διάνοια , ὡς εἰμί σαφῶς ἀπό οὖν γράφω μανθάνω . ἄλλος μέν γάρ , φημί , εἰμί ὁ πατήρ ὁ γεννάω εἰς αὐτός ὁ μονογενής λόγος καί πρωτότοκος ἅπας κτίσις , μόνος μόνος , τέλειος τέλειος , βασιλεύς βασιλεύς , βασιλεύς , κύριος , θεός θεός , οὐσία τε καί βουλή καί δόξα καί δύναμις ἀπαράλλακτος εἰμί εἰκών . οὗτος ὁ ῥητός σαφῶς ὁ φαῦλος αὐτός περί θεότης ἔλεγχος δόξα . πῶς γάρ ὁ κύριος γεννάω καί θεός , ὡς αὐτός προλαμβάνω φημί , δύναμαι εἰκών θεός εἰμί ; ἕτερος γάρ εἰκών θεός , καί ἕτερος θεός . ὥστε εἰμί μέν εἰκών , οὖον κύριος οὐδέ θεός , ἀλλά εἰκών κύριος καί θεός · εἰμί δέ κύριος εἰμί καί θεός , οὐκέτι ὁ κύριος καί θεός εἰκών κύριος καί θεός εἰμί δύναμαι .
marcellus-theology.fragmenta 97
οὐδὲν οὖν αὐτὸν ὧν προεῖπεν εἶναι βούλεται · πάντων γὰρ τούτων εἰκόνα αὐτὸν εἶναι λέγει . οὐκοῦν εἰ οὐσίας ἐστὶν εἰκών , οὐκέτι αὐτοουσία δύναται εἶναι · καὶ εἰ βουλῆς ἐστιν εἰκών οὐκέτι αὐτοβουλὴ εἶναι δύναται · καὶ εἰ δυνάμεως εἰκών , οὐκέτι δύναμις · καὶ εἰ δόξης εἰκών , οὐκέτι δόξα . ἡ γὰρ εἰκὼν οὐχ ἑαυτῆς ἀλλ᾿ ἀλλ’ ἑτέρω · τινὸς εἰκών ἐστιν .
Lemmas: οὐδείς οὖν αὐτός ὅς προεῖπον εἰμί βούλομαι · πᾶς γάρ οὗτος εἰκών αὐτός εἰμί λέγω . οὐκοῦν εἰμί οὐσία εἰμί εἰκών , οὐκέτι αὐτοουσία δύναμαι εἰμί · καί εἰμί βουλή εἰμί εἰκών οὐκέτι αὐτοβουλή εἰμί δύναμαι · καί εἰμί δύναμις εἰκών , οὐκέτι δύναμις · καί εἰμί δόξα εἰκών , οὐκέτι δόξα . ὁ γάρ εἰκών οὐ ἑαυτοῦ ἀλλά ἀλλά ἕτερος · τις εἰκών εἰμί .
marcellus-theology.fragmenta 98
ἰδοὺ γὰρ τὸ κατὰ Ἀστέριον ἡμᾶς οὐ τοσοῦτον λυπεῖ εἰ τοιαῦτα προήχθη γράφειν , ἀλλ’ ὅτι καἰ τινες τῶν προεστάναι δοκούντων τῆς ἐκκλησίας , τῆς μὲν ἀποστολικῆς ἐπιλαθόμενοι παραδόσεως τὰ δὲ ἔξωθεν τῶν θείων προτιμήσαντες τοιαῦτά τινα γράψαι τε καὶ διδάξαι ἐτόλμησαν , ἃ οὐδὲν ἔλαττον τῆς τώι προειρημένων ἔχεται πλάνης .
Lemmas: ἰδού γάρ ὁ κατά Ἀστέριον ἐγώ οὖον τοσοῦτος λυπέω εἰμί τοιοῦτος προάγω γράφω , ἀλλά ὅτι καίω τις ὁ προίστημι δοκέω ὁ ἐκκλησία , ὁ μέν ἀποστολικός ἐπιλανθάνομαι παράδοσις ὁ δέ ἔξωθεν ὁ θεῖον προτιμάω τοιοῦτος τις γράφω τε καί διδάσκω τολμάω , ὁ οὐδείς μικρός ὁ τις προερέω ἔχω πλάνης .
marcellus-theology.fragmenta 99
δέον τἀναντία μετὰ δακρύων τε καὶ πένθους πρὸς κύριον βοᾶν » ἡμάρτομεν , ἠσεβήσαμεν , ἠνομήσαμεν « , καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποιήσαμεν , καὶ νῖν μεταγνόντες τῆς παρά σου τυχεῖν ἀξιοῦμεν φιλανθρωπίας . ταῦθ’ ἥρμοττεν αὐτῷ , ταῦτα συνέφερεν λέγειν διὰ τὴν ἄμετρον τοῦ θεοῦ χρηστότητα καὶ φιλανθρωπίαν . καίτοι ἀκόλουθον ἢν τὸν μετὰ φιλανθρωπίας καὶ δικαιοσύνης ἐπιμελούμενον θεὸν ἀντειπεῖν λέγοντα » εἰ ἐχθρὸς ὠνείδισέν με , ὑπήνεγκα ἂν , καὶ εἰ ὁ μισῶν με ἐπ’ ἐμὲ ἐμεγαλορημόνησεν , ἐκρύβην ἂν ἀπ’ αὐτοῦ . σὺ δέ , ἄνθρωπε ἰσόψυχε , ἡγεμών μου καὶ γνωστά μου · ὃς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐγλύκανάς μοι ἐδέσματα , ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ ἐπορεύθημεν ἐν ὁμονοίᾳ « . ὅτι γὰρ σύνεστιν ἡμῖν τοῖς αὐτοῦ λειτουργοῖς ἴσμεν ἀπὸ τῆς αὐτοῦ ῥήσεως , » ἰδοὺ » γάρ » ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν « ἔφη » πάσας τἀς ἡμέρας « τῆς ζωῆς ὑμῶν » ἓως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος « . εἶτα ἀκολούθως πάντως που καὶ τὰ ἑπόμενα τοῖς προάγουσιν ἐπήγαγεν ἂν ῥητά » ἐλθέτω θάνατος ἐπ’ αὐτούς , καὶ καταβήτωσαν εἰς ᾅδου ζῶντες · ὅτι πονηρία ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν « . τοὺς γὰρ ἐν ἀγνοίᾳ τῆς ἀσεβείας ὄντας νεκροὺς ὑπὸ τοῦ ᾅδου καταπίνεσθαί φησιν ἡ γραφή · νεκροὶ γάρ , καὶ ζῆν δοκοῦντες , ἐτύγχανον <ὄν>τες .
Lemmas: δήω τἀναντία μετά δάκρυ τε καί πένθος πρός κύριος βοάω » ἁμαρτάνω , ἀσεβέω , ἀνομέω « , καί ὁ πονηρός ἐνώπιον σύ ποιέω , καί νιν μεταγιγνώσκω ὁ παρά σύ τυγχάνω ἀξιόω φιλανθρωπία . αὐτός ἁρμόζω αὐτός , οὗτος συμφέρω λέγω διά ὁ ἄμετρος ὁ θεός χρηστότης καί φιλανθρωπία . καίτοι ἀκόλουθος εἄν ὁ μετά φιλανθρωπία καί δικαιοσύνη ἐπιμελέομαι θεός ἀντιλέγω λέγω » εἰμί ἐχθρός ὀνειδίζω ἐγώ , ὑποφέρω εἄν , καί εἰμί ὁ μισέω ἐγώ ἐπί ἐγώ μεγαλορημονάω , ἐκρύβην εἄν ἀπό αὐτός . σύ δέ , ἄνθρωπος ἰσόψυχος , ἡγεμών ἐγώ καί γνωστός ἐγώ · ὅς ἐπί ὁ αὐτός γλυκάνω ἐγώ ἔδεσμα , ἐν ὁ οἶκος ὁ θεός πορεύω ἐν ὁμόνοια « . ὅτι γάρ σύνειμι ἐγώ ὁ αὐτός λειτουργός οἶδα ἀπό ὁ αὐτός ῥῆσις , » ἰδού » γάρ » εἰμί μετά σύ « φημί » πᾶς εἰς ἡμέρα « ὁ ζωή σύ » ἕως ὁ συντέλεια ὁ αἰών « . εἶτα ἀκόλουθος πάντως ποῦ καί ὁ ἕπομαι ὁ προάγω ἐπάγω εἄν ῥητός » ἔρχομαι θάνατος ἐπί αὐτός , καί κταβηάω εἰς ᾍδης ζῶ · ὅτι πονηρία ἐν ὁ Καρδία αὐτός « . ὁ γάρ ἐν ἄγνοια ὁ ἀσέβεια εἰμί νεκρός ὑπό ὁ ᾍδης καταπίνω φημί ὁ γραφεύς · νεκρός γάρ , καί ζῶ δοκέω , τυγχάνω ὅς .
marcellus-theology.fragmenta 100
ἄνθρωπον γὰρ τὸν σωτῆρα εἶναι βούλονται · δῆλον δὲ ἀφ’ ὧν πανούργως τά τοῦ ἀποστόλου ῥητὰ Εὐσέβιος πρὸς τὸ ἑαυτοῦ μετήνεγκεν βούλημα . ὡς γὰρ ἐκ παλαιᾶς τινος ὠδῖνος μεγίστην ἀποκυῆσαι βουλόμενος βλα - σφημίαν , » ἐξέχεεν ἀπὸ τοῦ ἰδίου θησαυροῦ‘‘ κατὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ῥῆσιν » τὸ πονηρόν « . ἄνθρωπον γὰρ μόνον τὸν σωτῆρα δεῖξαι βουλόμενος , ὡς μέγιστον ἡμῖν ἀπόρρητον τοῦ ἀποστόλου ἀνακαλύπτων μυστήριον , οὕτως ἔφη · διὸ σαφέστατα καὶ ὁ θεῖος ἀπόστολος τὴν ἀπόρρητον ἧμίν καὶ μυστικὴν παραδιδοὺς θεολογίαν βοᾷ καὶ κέκραγεν » εἷς ὁ θεός « , εἶτα μετὰ τὸν ἵνα θεόν φησιν ’ρεῖς μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Χριστὸς ᾿Ιησοῦς « . εἰ τοίνυν ἄνθρωπον αὐτὸν εἶναί φησιν τῇ κατὰ σάρκα αὐτοῦ μόνῃ προσέχων οἰκονομίᾳ , πάντως κἀκεῖνο συνομολογεῖ , τὸ μηδὲ ἔχειν ἐλπίδα ἐπ’ αὐτόν . » ἐπικατάρατος « γὰρ » ἄνθρωπος « ὁ προφήτης ῾Ιερεμίας ἔφη » ὕς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ’ ἄνθρωπον « .
Lemmas: ἄνθρωπος γάρ ὁ σωτήρ εἰμί βούλομαι · δῆλος δέ ἀπό ὅς πανοῦργος ὁ ὁ ἀπόστολος ῥητός Εὐσέβιος πρός ὁ ἑαυτοῦ μεταφέρω βούλημα . ὡς γάρ ἐκ παλαιός τις ὠδίς μέγας ἀποκυέω βούλομαι βλα - σφημίαν , » ἐκχέω ἀπό ὁ ἴδιος θησαυρός κατά ὁ ὁ σωτήρ ῥῆσις » ὁ πονηρός « . ἄνθρωπος γάρ μόνος ὁ σωτήρ δείκνυμι βούλομαι , ὡς μέγας ἐγώ ἀπόρρητος ὁ ἀπόστολος ἀνακαλύπτω μυστήριον , οὕτως φημί · διό σαφής καί ὁ θεῖος ἀπόστολος ὁ ἀπόρρητος ἡμεῖς καί μυστικός παραδίδωμι θεολογία βοάω καί κράζω » εἷς ὁ θεός « , εἶτα μετά ὁ ἵνα θεός φημί ἐρέω μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Χριστός Ιησοῦς « . εἰμί τοίνυν ἄνθρωπος αὐτός εἰμί φημί ὁ κατά σάρξ αὐτός μόνος προσέχω οἰκονομία , πάντως ἐκεῖνος συνομολογέω , ὁ μηδέ ἔχω ἐλπίς ἐπί αὐτός . » ἐπικατάρατος « γάρ » ἄνθρωπος « ὁ προφήτης ῾Ιερεμίας φημί » ὕς ὁ ἐλπίς ἔχω ἐπί ἄνθρωπος « .
marcellus-theology.fragmenta 101
ἀλλ’ ὁ προειρημένος , βραχέα τῶν ἀγίων προφητῶν φροντίσας , ὅς ἀπόρρητόν τινα καὶ λανθάνουσαν τοῦ ἀποστόλου θεολογίαν ἐξηγούμενος , » εἷς θεὸς « ἔφη εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Χριστὸς ᾿Ιησοῦς « . καὶ ὁ ταῦτα ταῦτα καὶ σφόδρα ἐπὶ τῷ μεμνῆσθαι τῶν γραφῶν μεγαλαυχῶν οὐκ ἐνενόησεν ὅτι ὁ τοῦτο γράψας ἁγιώτατος ἀπόστολος κἀκεῖνο γέγραφεν » ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ , ἀλλ’ ἐκένωσεν ἑαυτὸν , μορφὴν δούλου λαβών , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενος καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος « . ὁρᾷς ὅπως ( ὥσπερ προιδὼν τῴ πνεύματι τῆν’ τούτων κακουργίαν ) ὁ ἱερὸς ἀπόστολος οὕτως ἐν ἑτέρῳ μέρει τὸ » ὡς ἄνθρωπος « ἔγραψεν καὶ » ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενος « , ἵνα παίσῃ αὐτῶν τὴν τοσαύτην βλασφημίαν .
Lemmas: ἀλλά ὁ προερέω , βραχύς ὁ Ἀγίων προφήτης φροντίζω , ὅς ἀπόρρητος τις καί λανθάνω ὁ ἀπόστολος θεολογία ἐξηγέομαι , » εἷς θεός « φημί εἷς καί μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Χριστός Ιησοῦς « . καί ὁ οὗτος οὗτος καί σφόδρα ἐπί ὁ μιμνήσκω ὁ γραφεύς μεγαλαυχέω οὐ ἐννοέω ὅτι ὁ οὗτος γράφω ἅγιος ἀπόστολος ἐκεῖνος γράφω » ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός , ἀλλά κενόω ἑαυτοῦ , μορφή δοῦλος λαμβάνω , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος « . ὁράω ὅπως ( ὥσπερ προοράω ὁ πνεῦμα τηνῶ οὗτος κακουργία ) ὁ ἱερός ἀπόστολος οὕτως ἐν ἕτερος μέρος ὁ » ὡς ἄνθρωπος « γράφω καί » ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι « , ἵνα παίω αὐτός ὁ τοσοῦτος βλασφημία .
marcellus-theology.fragmenta 102
πῶς οὖν τούτοις μὴ προσχὼν Εὐσέβιος μόνον ἄνθρωπον τὸν σωτῆρα εἶναι βούλεται ; οὐ φανερῶς μὲν τοῦτο λέγειν τολμῶν , τοῦτο δὲ βουλόμενος ὑπὸ τῶν ἰδίων ἐλέγχεται ῥήσεων .
Lemmas: πῶς οὖν οὗτος μή προέχω Εὐσέβιος μόνος ἄνθρωπος ὁ σωτήρ εἰμί βούλομαι ; οὖον φανερῶς μέν οὗτος λέγω τολμάω , οὗτος δέ βούλομαι ὑπό ὁ ἴδιος ἐλέγχω ῥῆσις .
marcellus-theology.fragmenta 103
πρὸ γὰρ τῆς δημιουργίας ἁπάσης ἡσυχία τις ἦν , ὡς εἰκός , ὄντος ἐν τῴ θεῷ τοῦ λόγου . εἰ γὰρ ποιητὴν ἁπάντων τὸν θεὸν ὁ Ἀστέριος πεπίστευκεν εἶναι , δῆλον ὅτι συνομολογήσει ἧμίν καὶ αὐτὸς τὸν μὲν ἀεὶ ὑπάρχειν , μηδεπώποτε τοῦ εἶναι ἀρχὴν λαβόντα , τὰ δὲ γεγενῆσθαί τε ὑπ’ αὐτοῦ καὶ ἐξ οὐκ ὄντων γεγενῆσθαι . οὐ γὰρ οἶμαι καὶ τοῦτο πιστεύειν αὐτὸν τῷ λέγοντι εἶναί τινα καὶ ἀγένητα , ἀλλὰ ἀκριβῶς πεπεῖσθαι ὅτι οὐρανός τε καὶ γῆ καὶ πάντα τὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ὄντα ὑπὸ θεοῦ γεγένηται . εἰ τοίνυν τοῦτο πιστεύοι , ἀνάγκη αὐτὸν κἀκεῖνο συνομολογεῖν ὅτι πλὴν θεοῦ οὐδὲν ἓτερον ἦν . εἶχεν οὖν τὴν οἰκείαν δόξαν ὁ λόγος , ὢν ἐν τῴ πατρί .
Lemmas: πρό γάρ ὁ δημιουργία ἅπας ἡσυχία τις εἰμί , ὡς εἰκός , εἰμί ἐν ὁ θεός ὁ λόγος . εἰμί γάρ ποιητής ἅπας ὁ θεός ὁ Ἀστέριος πιστεύω εἰμί , δῆλος ὅτι συνομολογέω ἡμεῖς καί αὐτός ὁ μέν ἀεί ὑπάρχω , μηδεπώποτε ὁ εἰμί ἀρχή λαμβάνω , ὁ δέ γίγνομαι τε ὑπό αὐτός καί ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι . οὖον γάρ οἴομαι καί οὗτος πιστεύω αὐτός ὁ λέγω εἰμί τις καί ἀγένητος , ἀλλά ἀκριβῶς πείθω ὅτι οὐρανός τε καί γῆ καί πᾶς ὁ ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ εἰμί ὑπό θεός γίγνομαι . εἰμί τοίνυν οὗτος πιστεύω , ἀνάγκη αὐτός ἐκεῖνος συνομολογέω ὅτι πλήν θεός οὐδείς ἕτερος εἰμί . ἔχω οὖν ὁ οἰκεῖος δόξα ὁ λόγος , εἰμί ἐν ὁ πατήρ .
marcellus-theology.fragmenta 104
τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ ἐξουσίαν Ἀστέριος δόξαν ὀνομάζει , καὶ οὐ δόξαν μόνον ἀλλὰ κα προκόσμιον δόξαν , οὐκ ἐννοῶν ὅτι μήπω τοῦ κόσμου γεγονότος οὐδὲν ἓτερον ἢν πλὴν θεοῦ μόνου .
Lemmas: ὁ δίδωμι αὐτός ἐξουσία Ἀστέριος δόξα ὀνομάζω , καί οὖον δόξα μόνος ἀλλά ἄν προκόσμιον δόξα , οὐ ἐννοέω ὅτι μήπω ὁ κόσμος γίγνομαι οὐδείς ἕτερος εἄν πλήν θεός μόνος .
marcellus-theology.fragmenta 105
εἴληφεν γὰρ ὁ ἄνθρωπος οὐ μόνον τὴν ἐπὶ γῆς τῶν πραγμάτων ἐξουσίαν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς , εἰκότως εἰ γὰρ ὅτε καὶ » ἄνθρωπος « ἐγένετο καὶ » μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων « τότε εἰς αὐτὸν » ἐκτίσθη τὰ πάντα « , ὡς ἔφη ὁ ἀπόστολος , » τά τε ἐν οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ γῆς « , ἀκόλουθόν ἐστιν ἀκριβῶς γινώσκειν ὅτι ἐξουσία οὐ μόνον τῶν ἐπὶ γῆς αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς δέδοται .
Lemmas: λαμβάνω γάρ ὁ ἄνθρωπος οὖον μόνος ὁ ἐπί γῆ ὁ πρᾶγμα ἐξουσία , ἀλλά καί ὁ ἐν οὐρανός , εἰκότως εἰμί γάρ ὅτε καί » ἄνθρωπος « γίγνομαι καί » μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος « τότε εἰς αὐτός » κτίζω ὁ πᾶς « , ὡς φημί ὁ ἀπόστολος , » ὁ τε ἐν οὐρανός καί ὁ ἐπί γῆ « , ἀκόλουθος εἰμί ἀκριβῶς γιγνώσκω ὅτι ἐξουσία οὖον μόνος ὁ ἐπί γῆ αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἐν οὐρανός δίδωμι .
marcellus-theology.fragmenta 106
εἰ γὰρ περί τινος δόξης δοθείσης αὐτῷ παρὰ τοῦ πατρὸς τὸ ἱερὸν Εὐαγγέλιον λέγει , ταύτην ὁ ἄνθρωπος διὰ τοῦ λόγου εἰληφὼς φαίνεται . » μεσίτης « γὰρ γενόμενος κατὰ τὸν ἱερὸν ἀπόστολον » θεοῦ τε καὶ ἀνθρώπων « τῇ δοθείσῃ αὐτῷ παρὰ τοῦ πατρὸς δόξῃ τοὺς θεοσεβεῖς ἐδόξασεν ἀνθρώπους .
Lemmas: εἰμί γάρ περί τις δόξα δίδωμι αὐτός παρά ὁ πατήρ ὁ ἱερόν Εὐαγγέλιος λέγω , οὗτος ὁ ἄνθρωπος διά ὁ λόγος λαμβάνω φαίνω . » μεσίτης « γάρ γίγνομαι κατά ὁ ἱερόν ἀπόστολος » θεός τε καί ἄνθρωπος « ὁ δίδωμι αὐτός παρά ὁ πατήρ δόξα ὁ θεοσεβής δοξάζω ἄνθρωπος .
marcellus-theology.fragmenta 107
καὶ ἠξίωσεν τὸν πεσόντα διὰ τῆς παρακοῆς ἄνθρωπον τῷ ἑαυτοῦ διὰ τῆς παρθένου συναφθῆναι λόγῳ . ποία γάρ ἐν ἀνθρώποις ἑτέρα μείζων δόξα γένοιτ’ ἂν τῆς δόξης ταύτης ; εἰπὼν δὲ ὅτι » ἐδόξασά σε « , ἐπιφέρει λέγων » καὶ πάλιν δοξάσω « , ἵνα δι’ ὑπερβολὴν φιλανθρωπίας ἐν τῇ μετὰ τὴν ἀνάστασιν τῆς σαρκὸς δευτέρᾳ δόξῃ τὸν πρότερον θνητὸν ἄνθρωπον ἀθάνατον ἀπαλλαγῆναι καὶ τοσαύτῃ αὐτὸν δοξάσῃ δόξῃ , ὥστε μὴ μόνον αὐτὸν τῆς προτέρας ἀπαλλαγῆναι δουλείας ἀλλὰ καὶ τῆς ὑπὲρ ἄνθρωπον ἀξιωθῆναι δόξης .
Lemmas: καί ἀξιόω ὁ πίπτω διά ὁ παρακοή ἄνθρωπος ὁ ἑαυτοῦ διά ὁ παρθένος συνάπτω λόγος . ποῖος γάρ ἐν ἄνθρωπος ἕτερος μείζων δόξα γίγνομαι εἄν ὁ δόξα οὗτος ; εἶπον δέ ὅτι » δοξάζω σύ « , ἐπιφέρω λέγω » καί πάλιν δοξάζω « , ἵνα διά ὑπερβολή φιλανθρωπία ἐν ὁ μετά ὁ ἀνάστασις ὁ σάρξ δύο δόξα ὁ πρότερος θνητός ἄνθρωπος ἀθάνατος ἀπαλλάσσω καί τοσοῦτος αὐτός δοξάζω δόξα , ὥστε μή μόνος αὐτός ὁ πρότερος ἀπαλλάσσω δουλεία ἀλλά καί ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος ἀξιόω δόξα .
marcellus-theology.fragmenta 108
ἵνα , ὡς ἔφην , ὑπὸ τοῦ διαβόλου ἀπατηθέντα πρότερον τὸν ἂνθρωπον αὐτὸν αὖθις νικῆσαι τὸν διόβολον παρασκευάσῃ . διὰ τοῦτο ἀνείληφεν τὸν ἄνθρωπον , ἵνα ἀκολούθως τούτον ἀπαρχὴν τῆς ἐξουσίας παραλαβεῖν παρασκευάσῃ .
Lemmas: ἵνα , ὡς φημί , ὑπό ὁ διάβολος ἀπατάω πρότερος ὁ ἄνθρωπος αὐτός αὖθις νικάω ὁ διόβολος παρασκευάζω . διά οὗτος ἀναλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος , ἵνα ἀκόλουθος οὗτος ἀπαρχή ὁ ἐξουσία παραλαμβάνω παρασκευάζω .
marcellus-theology.fragmenta 109
( Re 35 = 97 ) οὑτος γάρ ἐστιν ὁ ἀγαπητός , ὁ τῷ λόγῳ ἑνωθεὶς ἄνθρωπος , περὶ οὗ ὁ εὐαγγελιστὴς ἔφη οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς , ἐν ὧ εὐδόκησα « .
Lemmas: ( Re 35 = 97 ) οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀγαπητός , ὁ ὁ λόγος ἑνόω ἄνθρωπος , περί ὅς ὁ εὐαγγελιστής φημί οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , ἐν ἵημι εὐδοκέω « .
marcellus-theology.fragmenta 110
ὅτι ὁ λόγος τοῦ ἀοράτου θεοῦ διά παρθένου τεχθήσεσθαι ἔμελλεν καὶ τήν ἀνθρωπίνην ἀναλήψεσθαι σάρκα , καὶ ἵνα δι’ αὐτῆς τὸν πρότερον κατισχύσαντα τοῦ ἀνθρώπου διάβολον καταγωνισάμενος μὴ μόνον ἄφθαρτον αὐτὸν καὶ ἀθάνατον γενέσθαι παρασκευάσῃ , ἀλλά καὶ σύνθρονον ἐν οὐρανοῖς τῴ θεῷ .
Lemmas: ὅτι ὁ λόγος ὁ ἀόρατος θεός διά παρθένος τίκτω μέλλω καί ὁ ἀνθρώπινος ἀναλαμβάνω σάρξ , καί ἵνα διά αὐτός ὁ πρότερος κατισχύω ὁ ἄνθρωπος διάβολος καταγωνίζομαι μή μόνος ἄφθαρτος αὐτός καί ἀθάνατος γίγνομαι παρασκευάζω , ἀλλά καί σύνθρονος ἐν οὐρανός ὁ θεός .
marcellus-theology.fragmenta 111
ὁ γοῦν καταβὰς καὶ τὴν σάρκα διὰ τῆς παρθένου προσλαβὼν κατεστάθη βασιλεὺς ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν , δηλονότι ἵνα διά τοῦ λόγου ὁ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν πρότερον ἐκπεπτωκὼς ἄνθρωπος βασιλείας τυχεῖν δυνηθῇ . τοῦτον οὖν τὸν ἄνθρωπον τὸν πρότερον διὰ τὴν παρακοὴν τῆς βασιλείας ἐκπεπτωκότα κύριον καὶ θεὸν γενέσθαι βουλόμενος ὁ θεὸς ταύτην τὶν οἰκονομίαν εἰργάσατο . ὁ οὖν ἁγιώτατος προφήτης Δαυὶδ προφητικῶς λέγει » ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλίάσθω ἧ γῆ « .
Lemmas: ὁ γοῦν καταβαίνω καί ὁ σάρξ διά ὁ παρθένος προσλαμβάνω καθίστημι βασιλεύς ἐπί ὁ ἐκκλησία , δηλονότι ἵνα διά ὁ λόγος ὁ ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός πρότερος ἐκπίπτω ἄνθρωπος βασίλεια τυγχάνω δύναμαι . οὗτος οὖν ὁ ἄνθρωπος ὁ πρότερος διά ὁ παρακοή ὁ βασίλεια ἐκπίπτω κύριος καί θεός γίγνομαι βούλομαι ὁ θεός οὗτος σύ οἰκονομία ἐργάζομαι . ὁ οὖν ἅγιος προφήτης Δαυίδ προφητικός λέγω » ὁ κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ἧ γῆ « .
marcellus-theology.fragmenta 112
( Re lOU ) δι’ ἣν αἰτίαν , ὥσπερ ἀρχὴν βασιλείας ἀπό τινος λαβόντος χρόνου τοῦ δεσπότου ἡμῶν Χριστοῦ , ἧ προφητεία φησὶν » ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ’ αὐτοὺς .
Lemmas: ( Re lOU ) διά ὅς αἴτιος , ὥσπερ ἀρχή βασίλεια ἀπό τις λαμβάνω χρόνος ὁ δεσπότης ἐγώ Χριστός , ἧ προφητεία φημί » ἐγώ δέ καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός .
marcellus-theology.fragmenta 113
διὰ τοῦτο γὰρ καὶ βασιλεύσει ἐν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκὶ γενόμενος , βασιλεύς τε καταστὰς διὰ τοῦ λόγου ὁ ἀπατηθεὶς πρότερον ἄνθρωπος » πᾶσαν ἀρχὴν « τοῦ διαβόλου » καὶ δύναμιν καὶ ἐξουσίαν καταργήσει « . δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν « φησὶν » ἄχρι οὗ ἀν’ θῇ τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ « . τῆς τοίνυν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Χριστοῦ βασιλείας τοῦτο τέλος εἶναί φησιν ὁ ἱερὸς ἀπόστολος , τὸ πάντα ὑποταγῆναι τοῖς ποσὶν αὐτοῦ .
Lemmas: διά οὗτος γάρ καί βασιλεύω ἐν ὁ ἀνθρώπινος σάρξ γίγνομαι , βασιλεύς τε καθίστημι διά ὁ λόγος ὁ ἀπατάω πρότερος ἄνθρωπος » πᾶς ἀρχή « ὁ διάβολος » καί δύναμις καί ἐξουσία καταργέω « . δεῖ γάρ αὐτός βασιλεύω « φημί » ἄχρι ὅς ἄνω τίθημι ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πούς αὐτός « . ὁ τοίνυν ὁ δεσπότης ἐγώ Χριστός βασίλεια οὗτος τέλος εἰμί φημί ὁ ἱερός ἀπόστολος , ὁ πᾶς ὑποτάσσω ὁ πούς αὐτός .
marcellus-theology.fragmenta 114
μέγιστον ἡμῖν μυστήριον ἐνταῦθα ὁ ἀπόστολος ἀνακαλύπτει , τέλος μὲν ἔσεσθαι φάσκων τῆς Χριστοῦ βασιλείας · τίλος δὲ τότε , ὅταν πάντα ὑποταγῇ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ .
Lemmas: μέγας ἐγώ μυστήριον ἐνταῦθα ὁ ἀπόστολος ἀνακαλύπτω , τέλος μέν εἰμί φάσκω ὁ Χριστός βασίλεια · τῖλος δέ τότε , ὅταν πᾶς ὑποτάσσω ὑπό ὁ πούς αὐτός .
marcellus-theology.fragmenta 115
ἔφαμεν ἐν τοῖς προάγουσιν ἡμῶν ῥητοῖς τὸν δεσπότην ἡμῶν τὸν Χριστὸν ἀρχὴν ἐσχηκέναι βασιλείας , ἐκ τῶν θείων γραφῶν ἀποδείξεσιν χρώμενοι . ἔστιν μὲν μία ἡ λέγουσα ψῶ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ’ αὐτοῦ ἐπὶ Σιῶν ὄρος τὸ ἅγιον ἑτέρα ἑτέρα δέ » ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ὀργιζέσθωσαν λαοῖς , καὶ αὖθις ὃ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ « . καὶ ὅλως μυρίων ῥητῶν πρὸς μαρτυρίαν ἔστιν εὐπορήσαντα δεῖξαι , ὅτι ἀρχὴν βασιλείας εἴληφεν ὁ ἄνθρωπος διά τοῦ λόγου . εἰ οὑν εἴληφεν ἀρχὴν βασιλείας πρὸ ἐτῶν ὅλων οὐ πλειόνων ἢ τετρα - κοσίων , οὐδὲν παράδοξον , εἰ τὸν πρὸ οὕτως ὀλίγου χρόνου τῆς βασιλείας ταύτης τυχόντα ὁ ἀπόστολός φησιν παραδώσειν τῆν’ βασιλείαν , δηλονότι τῴ θεῶ τοῖ καταστήσαντι αὐτόν , ὡς ἧ γραφή φησιν , βασιλέα .
Lemmas: φημί ἐν ὁ προάγω ἐγώ ῥητός ὁ δεσπότης ἐγώ ὁ Χριστός ἀρχή ἔχω βασίλεια , ἐκ ὁ θεῖον γραφεύς ἀπόδειξις χράω . εἰμί μέν εἷς ὁ λέγω ψάω δέ καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός ἐπί Θεός ὄρος ὁ ἅγιος ἕτερος ἕτερος δέ » ὁ κύριος βασιλεύω , ὀργίζω λαός , καί αὖθις ὅς κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ « . καί ὅλως μυρίος ῥητός πρός μαρτυρία εἰμί εὐπορέω δείκνυμι , ὅτι ἀρχή βασίλεια λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος διά ὁ λόγος . εἰμί ἐν λαμβάνω ἀρχή βασίλεια πρό ἔτος ὅλος οὖον πλείων ἢ τετρᾶς - κοσιά , οὐδείς παράδοξος , εἰμί ὁ πρό οὕτως ὀλίγος χρόνος ὁ βασίλεια οὗτος τυγχάνω ὁ ἀπόστολος φημί παραδίδωμι τηνῶ βασίλειος , δηλονότι ὁ θεάομαι τοῖ καθίστημι αὐτός , ὡς ἧ γραφεύς φημί , βασιλεύς .
marcellus-theology.fragmenta 116
οὐκοῦν ἐνεργείᾳ μόνῃ διὰ τὴν τῆς σαρκὸς πρόφασιν ἄχρι τοσούτου κεχωρίσθαι τοῦ πατρὸς φαίνεται , ἄχρι οὖ ἂν ὁ προσιὼν τῆς κρίσεως ἀναφανῇ καιρός , ἵνα τῶν τηνικαῦτα ἐκκεντησάντων κατὰ τὴν προφητείαν ἑωρακότων τὸν ἐκκεντηθέντα , οὕτω καὶ τὸ λειπόμενον ἀκολούθως γένηται . πόντων γὰρ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ τέλους ὑποτάσσεσθαι μελλόντων τῷ Χριστῷ , ὡς ὁ ἀπόστολος ἔφη , τηνικαῦτα » αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τά πάντα « . τί τοίνυν μανθάνομεν περὶ τῆς ἀνθρωπίνης σαρκός , ἣν δι’ ἡμᾶς ἀνείληφεν ὁ λόγος πρὸ τετρακοσίων οὐχ ὅλων ἐτῶν ; πότερόν ποτε ταύτην καὶ ἐν τοῖς μέλλουσιν αἰῶσιν ὁ λόγος ἵζει ἢ ἄχρι μόγου τοῦ τῆς κρίσεως καιροῦ ; ἀνάγκη γὰρ τὸ ὑπὸ τοῦ προφήτου λεχθὲν ἔργῳ βεβαιωθῆναι . ὄψονται γὰρ « φησὶν » εὶς εἰς ὂν ἐξεκέντησαν « · ἐξεκέντησαν δὲ δηλονότι τιν’ σάρκα .
Lemmas: οὐκοῦν ἐνέργεια μόνος διά ὁ ὁ σάρξ πρόφασις ἄχρι τοσοῦτος χωρίζω ὁ πατήρ φαίνω , ἄχρι οὖον εἄν ὁ προσέρχομαι ὁ κρίσις ἀναφαίνω καιρός , ἵνα ὁ τηνικαῦτα ἐκκεντέω κατά ὁ προφητεία ὁράω ὁ ἐκκεντέω , οὗτος καί ὁ λείπω ἀκόλουθος γίγνομαι . πόντος γάρ ἐν ὁ καιρός ὁ τέλος ὑποτάσσω μέλλω ὁ Χριστός , ὡς ὁ ἀπόστολος φημί , τηνικαῦτα » αὐτός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς « . τίς τοίνυν μανθάνω περί ὁ ἀνθρώπινος σάρξ , ὅς διά ἐγώ ἀναλαμβάνω ὁ λόγος πρό τετρακόσιοι οὐ ὅλος ἔτος ; πότερον ποτός οὗτος καί ἐν ὁ μέλλω αἰών ὁ λόγος ἵζω ἢ ἄχρι μόγος ὁ ὁ κρίσις καιρός ; ἀνάγκη γάρ ὁ ὑπό ὁ προφήτης λέγω3 ἔργον βεβαιόω . ὁράω γάρ « φημί » είς εἰς εἰμί ἐκκεντέω « · ἐκκεντέω δέ δηλονότι τις σάρξ .
marcellus-theology.fragmenta 118
τοῦ ἀνθρωπίνου ἁψάμενος σώματος καὶ δείξας αὐτὸ τοῖς ὁρῶσιν » τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; « ἔφη » ἐὰν οὖν ἴδητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀνιόντα , ὅπου ἥν τὸ πρότερον ; τὸ πνεῦμα ζωοποιεῖ , ἧ σὰρξ οὐδὲν ὠφελεῖ « .
Lemmas: ὁ ἀνθρώπινος ἅπτω σῶμα καί δείκνυμι αὐτός ὁ ὁράω » οὗτος σύ σκανδαλίζω ; « φημί » ἐάν οὖν ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀνέρχομαι , ὅπου ὅς ὁ πρότερος ; ὁ πνεῦμα ζωοποιέω , ἧ σάρξ οὐδείς ὠφελέω « .
marcellus-theology.fragmenta 119
οὐκοῦν οὐ δι’ ἑαυτόν ἀλλὰ δι’ ἧμάς τὴν ἀνθρωπίνην ἀνείληφεν σάρκα . εἰ δὲ δι’ ἧμάς ἀνειληφὼς φαίνεται , πάντα δὲ τὰ καθ’ ἧμάς τῇ αὐτοῦ προνοίᾳ καὶ ἐνεργείᾳ ἐν τῷ καιρῷ τῆς κρίσεως τέλους τεύξεται , οὐκέτι οὐδὲ ταύτης τῆς ἐν μέρει βασιλείας ἔσται χρεία .
Lemmas: οὐκοῦν οὖον διά ἑαυτοῦ ἀλλά διά ἡμεῖς ὁ ἀνθρώπινος ἀναλαμβάνω σάρξ . εἰμί δέ διά ἡμεῖς ἀναλαμβάνω φαίνω , πᾶς δέ ὁ κατά ἡμεῖς ὁ αὐτός πρόνοια καί ἐνέργεια ἐν ὁ καιρός ὁ κρίσις τέλος τυγχάνω , οὐκέτι οὐδέ οὗτος ὁ ἐν μέρος βασίλεια εἰμί χρεία .
marcellus-theology.fragmenta 120
εἰ δέ τις λέγοι , διὰ τοῦτο τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα ἀξίαν εἶναι τοῦ λόγου , ὅτι διὰ τῆς ἀναστάσεως ἀθάνατον αὐτὴν ἀπειργάσατο , γνώτω ὅτι οὐ πᾶν , ὅπερ ἀθάνατον , τοῦτο ἄξιον θεοῦ . μείζων γὰρ καἰ αὐτῆς τῆς ἀθανασίας ὁ θεὸς , ὁ τῇ ἑαυτοῦ βουλήσει καὶ τὰ μὴ ὄντα ἀθάνατα ποιεῖν δυνάμενος ὅτι δὲ οὐ πᾶν τὸ ἀθάνατον ἡνῶσθαι θεῷ ἄξιον δῆλόν ἐστι καὶ ἀπὸ τοῦ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας καὶ ἀγγέλους ἀθανάτους ὄντας μηδὲν διαφέρειν τῇ ἑνότητι τοῦ θεοῦ .
Lemmas: εἰμί δέ τις λέγω , διά οὗτος ὁ ἀνθρώπινος σάρξ ἄξιος εἰμί ὁ λόγος , ὅτι διά ὁ ἀνάστασις ἀθάνατος αὐτός ἀπεργάζομαι , γιγνώσκω ὅτι οὖον πᾶς , ὅσπερ ἀθάνατος , οὗτος ἄξιος θεός . μείζων γάρ καίω αὐτός ὁ ἀθανασία ὁ θεός , ὁ ὁ ἑαυτοῦ βούλομαι καί ὁ μή εἰμί ἀθάνατος ποιέω δύναμαι ὅτι δέ οὖον πᾶς ὁ ἀθάνατος ἑνόω θεός ἄξιος δῆλος εἰμί καί ἀπό ὁ ἀρχή καί ἐξουσία καί ἄγγελος ἀθάνατος εἰμί μηδείς διαφέρω ὁ ἑνότης ὁ θεός .