marcellus-theology.fragmenta 74
πῶς συμφωνίαν ἔχειν πρὸς τὸν πατέρα ὁ υἱὸς δύναται ἢ ὁ πατὴρ πρὸς τὸν υἱόν , τοῦ υἱοῦ » πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμὰ ἐστιν « λέγοντος ; ἄντικρυς γὰρ πλεονεκτοῦντος ἦν τοῦ υἱοῦ τὸν πατέρα τὸ λέγειν » πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν « . τούτου γὰρ χάριν , παρεὶς τὸ πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ κοινά ἐστιν εἰπεῖν , πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν‘‘ ἔφη . καίτοι οὐκ ἢν ἴδιον τοῦ συμφωνοῦντος οὕτω λέγειν , ἀλλά · πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ κοινὰ ἐστιν . εἰ γὰρ αἱ τῶν ἀποστόλων Πραξεῖς τήν τῶν τηνικαῦτα προσιόντων τῇ πίστει συμφωνίαν ἐπαινοῦσαι πάντα ἦν αὐτοῖς κοινὰ « ἔφασαν , καὶ ἐπ’ ἀνθρώπων τῶν συμφωνεῖν δυναμένων κοινὰ εἶναι πάντα νομίζειν ὀφείλει , πόσῳ μᾶλλον ἔδει τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν κοινωνίας μετέχειν , εἰς δύο ὑποστάσεις διῃρημένους ; νυνὶ δὲ ἐν μὲν τῷ λέγειν » πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν « πλεονεκτῶν ὁ υἱὸς τὸν πατέρα φαίνεται · ἐν δὲ τῷ φάσκειν μηδὲ τοῦ ἑαυτοῦ λόγου κύριον εἶναι , ἀλλὰ καὶ τούτου τὸν πατέρα » ὁ « γὰρ » λόγος ὃν ἀκούετε « φησὶν οὐκ ἔστιν ἐμὸς ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός « ) , ἀφαιρεῖσθαι τὸν πατέρα τὰ ἴδια τοῖ · παιδὸς δείκνυσιν . ἑκάτερα δὲ κατά τὴν Ἀστερίου οἴησιν οὐκ ἀκολούθως εἰρημένα φαίνεται ἔδει γάρ τὸν συμφωνοῦντα μὴ τὰ <τῷ> ἑτέρῳ προσόντα παρασπᾶσθαι γὰρ τοῦτό γε , ἀλλὰ τὰ ἑκατέρῳ προσόντα κοινὰ εἶναι νομίζειν . ὥστε ὅταν μὲν εἰς τῆν’ ἀνθρωπίνην ἀποβλέπωμεν σάρκα , οἴα ὥσπερ Ἀστέριος γέγραφεν , οὕτως εὑρήσομεν εἰρηκότα τὸν σωτῆρα » ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἵν ἐσμεν « , οὐ γάρ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν λόγοις τε καὶ ἔργοις ἀκριβῆ συμφωνίαν , ὡς αὐτὸς γέγραφεν , ὁ σωτὴρ εἴρηκεν ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἓν ἐσμεν « . εἰ γὰρ τοῦτ’ ἦν , πάντως ἂν ἔφη · ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἅπασιν πρὸς ἀλλήλους συμφωνοῦμεν . νυνὶ δὲ » ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἵν ἐσμεν « ἔφη . οὐκοῦν εἰ ἐν ἐκείνοις ἀσυμφωνία τις ἥν , ἀνάγκη δὲ τὸν δεσπότην ἀληθεύειν , τὸν σωτῆρα ἀκριβῶς εἰδέναι προσήκει , ὅτι ἡνίκα ἂν » ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἓν ἐσμεν « λέγῃ , τηνικαῦτα οὐκ εἰς τὸν ἄνθρωπον ὂν ἀνείληφεν ἀποβλέπων τοῦτό φησιν , ἀλλ’ εἰς τὸν ἐκ τοῦ πατρὸς προελθόντα λόγον . εἰ γάρ τις ἀσυμφωνία εἶναι δοκοίη , αὕτη ἀναφέρεσθαι εἰς τὴν τῆς σαρκὸς ἀσθένειαν ὀφείλει , ἣν μὴ πρότερον ἔχων ἀνείληφεν ὁ λόγος . εἰ δὲ ἑνότης λέγοιτο , αὕτη τῷ λόγῳ διαφέρουσα φαίνεται . ὅθεν οὐ μόνον τὸ » ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἵν ἐσμεν « εἰκότως ἔφη , ἀλλὰ κἀκεῖνο · » τοσούτῳ χρόνῳ μεθ’ ὑμῶν εἰμί , Φίλιππε , καὶ λέγεις · δεῖξόν μοι τὸν πατέρα « , δῆλον ὅτι οὐ τούτοις τοῖς ὀφθαλμοῖς ἀλλὰ τοῖς νοητοῖς τὰ νοητὰ ὁρᾶν δυναμένοις . ἀόρατος γὰρ τοῖς τῆς σαρκὸς ὄμμασιν ὅ τε πατὴρ ὑπάρχει καὶ ὁ τούτου λόγος . οὐ διὰ τὴν ἐν ἅπασιν οὑν συμφωνίαν τοῦτ’ ἔφη πρὸς Φίλιππον .
Lemmas: πῶς συμφωνία ἔχω πρός ὁ πατήρ ὁ υἱός δύναμαι ἢ ὁ πατήρ πρός ὁ υἱός , ὁ υἱός » πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ ἐμός εἰμί « λέγω ; ἄντικρυς γάρ πλεονεκτέω εἰμί ὁ υἱός ὁ πατήρ ὁ λέγω » πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ ἐμός εἰμί « . οὗτος γάρ χάρις , παρίημι ὁ πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ κοινός εἰμί εἶπον , πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ ἐμός εἰμί φημί . καίτοι οὐ εἄν ἴδιος ὁ συμφωνέω οὗτος λέγω , ἀλλά · πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ κοινός εἰμί . εἰμί γάρ ὁ ὁ ἀπόστολος πράσσω ὁ ὁ τηνικαῦτα πρόσειμι ὁ πίστις συμφωνία ἐπαινέω πᾶς εἰμί αὐτός κοινός « φημί , καί ἐπί ἄνθρωπος ὁ συμφωνέω δύναμαι κοινός εἰμί πᾶς νομίζω ὀφείλω , πόσος μᾶλλον ἐσθίω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός κοινωνία μετέχω , εἰς δύο ὑπόστασις διαλέγω ; νυνί δέ ἐν μέν ὁ λέγω » πᾶς ὅσος ἔχω ὁ πατήρ ἐμός εἰμί « πλεονέκτης ὁ υἱός ὁ πατήρ φαίνω · ἐν δέ ὁ φάσκω μηδέ ὁ ἑαυτοῦ λόγος κύριος εἰμί , ἀλλά καί οὗτος ὁ πατήρ » ὁ « γάρ » λόγος ὅς ἀκούω « φημί οὐ εἰμί ἐμός ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ « ) , ἀφαιρέω ὁ πατήρ ὁ ἴδιος τοῖ · παῖς δείκνυμι . ἑκάτερος δέ κατά ὁ Ἀστέριον οἴησις οὐ ἀκόλουθος εἴρω φαίνω ἐσθίω γάρ ὁ συμφωνέω μή ὁ ὅς ἕτερος πρόσειμι παρασπάω γάρ οὗτος γε , ἀλλά ὁ ἑκάτερος πρόσειμι κοινός εἰμί νομίζω . ὥστε ὅταν μέν εἰς τηνῶ ἀνθρώπινος ἀποβλέπω σάρξ , οἶος ὥσπερ Ἀστέριος γράφω , οὕτως εὑρίσκω ἐρῶ ὁ σωτήρ » ἐγώ καί ὁ πατήρ ἵνα εἰμί « , οὖον γάρ διά ὁ ἐν ἅπας λόγος τε καί ἔργον ἀκριβής συμφωνία , ὡς αὐτός γράφω , ὁ σωτήρ εἴρω ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί « . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , πάντως εἄν φημί · ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐν ἅπας πρός ἀλλήλων συμφωνέω . νυνί δέ » ἐγώ καί ὁ πατήρ ἵνα εἰμί « φημί . οὐκοῦν εἰμί ἐν ἐκεῖνος ἀσυμφωνία τις ὅς , ἀνάγκη δέ ὁ δεσπότης ἀληθεύω , ὁ σωτήρ ἀκριβῶς οἶδα προσήκω , ὅτι ἡνίκα εἄν » ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί « λέγω , τηνικαῦτα οὐ εἰς ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἀναλαμβάνω ἀποβλέπω οὗτος φημί , ἀλλά εἰς ὁ ἐκ ὁ πατήρ προέρχομαι λόγος . εἰμί γάρ τις ἀσυμφωνία εἰμί δοκέω , οὗτος ἀναφέρω εἰς ὁ ὁ σάρξ ἀσθένεια ὀφείλω , ὅς μή πρότερος ἔχω ἀναλαμβάνω ὁ λόγος . εἰμί δέ ἑνότης λέγω , οὗτος ὁ λόγος διαφέρω φαίνω . ὅθεν οὖον μόνος ὁ » ἐγώ καί ὁ πατήρ ἵνα εἰμί « εἰκότως φημί , ἀλλά ἐκεῖνος · » τοσοῦτος χρόνος μετά σύ εἰμί , Φίλιππος , καί λέγω · δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ « , δῆλος ὅτι οὖον οὗτος ὁ ὀφθαλμός ἀλλά ὁ νοητός ὁ νοητός ὁράω δύναμαι . ἀόρατος γάρ ὁ ὁ σάρξ ὄμμα ὅς τε πατήρ ὑπάρχω καί ὁ οὗτος λόγος . οὖον διά ὁ ἐν ἅπας ἐν συμφωνία οὗτος φημί πρός Φίλιππος .