marcellinus.vita-thucydidis marcellinus_westermann_0335.1
προέκοψε δὲ πλεονεξίας εἰς τοσοῦτον , ὥστε καὶ Ἀττικοὺς προδότας ἔχειν , καὶ τὸ κεφάλαιον δὴ τῶν ὅλων πραγμάτων τοῦτ᾽ ἦν αὐτῷ , χειρώσασθαι τὰς Ἀθήνας · δόξει γὰρ ἐξεῖναι , ὅταν αὐτοὶ μὴ δύνωνται μάχεσθαι περὶ αὐτῆς Ἀθηναῖοι . καὶ τὰχ᾽ ἂν τῆς πόλεως ἀπήνεγκε τὴν ἐλευθερίαν , εἰ μὴ Δημοσθένης ἀδωροδόκητος ἔμεινε καὶ μόνος τοῖς Μακεδονικοῖς ὕπλοις τοὺς ἰδίους λόγους ἀντέταξεν , διαπαντὸς ὑπομυθίσκων Ἀθηναίους τῶν προγόνων καὶ τὸν τε Μαραθῶνα καὶ τὴν Σαλαμῖνα καὶ τὰς Πλαταιὰς τοῖς νέοις ἐξηγούμενος . οὐδὲν ἠπαξὼν τὰς παρ᾽ αὐτοῦ συμβουλίας οἱ πολῖται , καὶ τῶν ἄλλων φιλιππισμὸν καταγνόντες μόνον ἐκείνον εὐνοῦν ἐπίστευον εἶναι . καὶ ποτε Φιλίππου Θηβαίοις πολεμοῦντος καὶ ταύτην ἀφορμὴν κατὰ τῆς Ἀττικῆς λαμβάνοντος ἐπεῖσεν ὁ ῥήτωρ συμμαχῆσαι τοῖς Θηβαίοις . καὶ γενομένης ἐν Χαιρωνείᾳ μάχης καὶ μὲν ἀναιρεθέντων Ἀθηναίων , δεθέντων δὲ β , οὐκ ἐμισήθη Δημοσθένης , ἀλλὰ καὶ τὸν ἐπιτάφιον εἶπε τῶν ἀναιρεθέντων , καλῶς φρονησάντων Ἀθηναίων · ἔγνωσαν γὰρ ὅτι τὸ μὲν τὰ κάλλιστα συμβουλεύσαι Δημοσθένους ἔργον ἦν , τὸ δὲ συμβῆν πταίσμα τῆς τύχης . κάκεινο δ᾽ αὐ τῆς εἰς τὴν πατρίδα ἐννοίας τεκμήριον , ὅτι ἀποθανούσης αὐτοῦ τῆς θυγατρός , ἣν εἶχε μόνην , ζ᾽ ἔχων ἡμέρας τοῦ πένθους , πυθόμενος ἀνηρῆσθαι Φίλιππον ὑπὸ Πausανίου μετημφιάσατο καὶ τοῖς θεοῖς ἔθυσεν , φανερὸν ποιήσας ὅτι τὴν κοινὴν εὐτυχίαν ἐπίπροσθεν ποιεῖται τῆς ἰδίας συμφορᾶς . ἀντέσχε δ᾽ ὁ ῥήτωρ καὶ μετὰ τὸν Φιλίππου θάνατον καὶ Ἀλεξάνδρῳ πατρῴαν ἐχθρὰν ὑποχοίσει φιλίας πρὸς Ἀθηναίους κεκληρονομηκότι . κατὰ μέντοι τοῦτον τὸν βασιλέα δυστυχημάτων ἤρξατο . πολλὰ γὰρ νοσφισάμενος Ἀρπαλὸς τῶν Ἀλεξάνδρου χρημάτων πρὸς Ἀθηναίους κατέφυγεν , ὧν καὶ Δημοσθένους εἰληφέναι τι μέρος ἐδόξεν . καὶ κατακριθεὶς ἐδέθη μὲν ἡμέρας ε᾽ , μετὰ δὲ ζ᾽ ἡμέρας ἀπῆλθεν
Lemmas: προκόπτω δέ πλεονεξία εἰς τοσοῦτος , ὥστε καί ἀττικός προδότης ἔχω , καί ὁ κεφάλαιος δή ὁ ὅλος πρᾶγμα οὗτος εἰμί αὐτός , χειρόομαι ὁ Ἀθῆναι · δοκέω γάρ ἔξεστι , ὅταν αὐτός μή δύναμαι μάχομαι περί αὐτός Ἀθηναῖος . καί τάχα εἄν ὁ πόλις ἀποφέρω ὁ ἐλευθερία , εἰμί μή Δημοσθένης ἀδωροδόκητος μένω καί μόνος ὁ Μακεδονικός ὕπλοις ὁ ἴδιος λόγος ἀντιτάσσω , διαπαντός υπομυθισκω Ἀθηναῖος ὁ πρόγονος καί ὁ τε Μαραθών καί ὁ Σαλαμίς καί ὁ Πλάταια ὁ νέος ἐξηγέομαι . οὐδείς ἐπάγω ὁ παρά αὐτός συμβουλία ὁ πολίτης , καί ὁ ἄλλος φιλιππισμός καταγιγνώσκω μόνος ἐκεῖνος εύνους πιστεύω εἰμί . καί ποτός Φίλιππος Θηβαῖος πολεμέω καί οὗτος ἀφορμή κατά ὁ Ἀττικός λαμβάνω πείθω ὁ ῥήτωρ συμμαχέω ὁ Θηβαῖος . καί γίγνομαι ἐν Χαιρώνεια μάχη καί μέν ἀναιρέω Ἀθηναῖος , δήω δέ Β , οὐ μισέω Δημοσθένης , ἀλλά καί ὁ ἐπιτάφιος εἶπον ὁ ἀναιρέω , καλῶς φρονέω Ἀθηναῖος · γιγνώσκω γάρ ὅτι ὁ μέν ὁ καλῶς συμβουλεύω Δημοσθένης ἔργον εἰμί , ὁ δέ συμβαίνω πταίσμα ὁ τυγχάνω . ἐκεῖνος δέ αὖος ὁ εἰς ὁ πατρίς ἔννοια τεκμήριον , ὅτι ἀποθνῄσκω αὐτός ὁ θυγάτηρ , ὅς ἔχω μόνος , γῆ ἔχω ἡμέρα ὁ πένθος , πυνθάνομαι ἀναράω Φίλιππος ὑπό Πausανίου μεταμφιάζω καί ὁ θεός θύω , φανερός ποιέω ὅτι ὁ κοινός εὐτυχία ἐπίπροσθεν ποιέω ὁ ἴδιος συμφορά . ἀντέχω δέ ὁ ῥήτωρ καί μετά ὁ Φίλιππος θάνατος καί Ἀλέξανδρος πατρῷος ἐχθρός ὑποχέω φίλιος πρός Ἀθηναῖος κληρονομέω . κατά μέντοι οὗτος ὁ βασιλεύς δυστύχημα ἄρχω . πολύς γάρ νοσφίζω Ἄρπαλος ὁ Ἀλέξανδρος χρῆμα πρός Ἀθηναῖος καταφεύγω , ὅς καί Δημοσθένης λαμβάνω τίς μέρος δοκέω . καί κατακρίνω δήω μέν ἡμέρα εἰ , μετά δέ γῆ ἡμέρα ἀπέρχομαι