marcellinus.vita-thucydidis marcellinus_westermann_0415.1
„ οὐ μὰ τὸν κύνα , τὸν παρ’ Αἰγυπτίοις θεόν . “ ὁ γὰρ παρὰ τοῖς Ἕλλησι δύναται τὰ ἀγάλματα , τοῦτο παρὰ τοῖς Αἰγυπτίοις τὰ ζῷα , σύμβολα ὄντα ἑκάστου τῶν θεῶν ᾧ ἀνάκειται . βουλόμενος δὲ καὶ τοῖς μάγοις ἐντυχεῖν , διὰ τὸ κατ’ 145 ἐκεῖνον καιρὸν ἐν Περσίδι συνεστάναι πόλεμον μὴ δυνηθεὶς παρ’ αὐτοὺς ἐλθεῖν ἀφίκετο εἰς τὴν Φοινίκην , καὶ μάγοις ἐκεῖ ἐντυχὼν παρέλαβε τὴν μαγικήν . διὸ καὶ ἐν τῷ Τιμαίῳ φαίνεται τῆς θυτικής ἐμπειρος ὢν , σημεῖά τε λέγων ἧπατος καὶ σπλάγχνων καὶ τοιαῦτά τινα . ἀλλὰ ταῦτα μὲν πρὸ τῶν 50 τριῶν τῶν εἰς Σικελίαν ἀφιξέων ἔδει ὁρῆναι . ἀφικόμενος δ’ εἰς τὰς Ἀθήνας διδασκαλεύων ἐν τῇ Ἀκαδημίᾳ συνεστήσατο , μέρος τι τούτου τοῦ γυμνασίου τέμενος ἀφορίσας ταῖς Μούσαις . καὶ μόνῳ τῷ Πλάτωνι ἐνταῦθα Τίμων ὁ μισάνθρωπος συνῆν . πολλοὺς δὲ πάνυ πρὸς μάθησιν ἤρειλετο καὶ ἄνδρας 55 καὶ γυναῖκας ἀνδρείῳ σχήματι παρασκευάζων ἀκροᾶσθαι αὐτοῦ καὶ κρείττονα πάσης φιλοπονίας τὴν ἑαυτοῦ φιλοσοφίαν ἐπιδεικνύς . καὶ γὰρ καὶ τῆς Σωκρατικῆς εἰρωνείας ἀπήλλακτο καὶ τοῦ ἐν ἀγορᾷ καὶ ἐπὶ τῶν ἐργαστηρίων διατρίβειν καὶ τοὺς νέους θηρῶντι ποιεῖσθαι τοὺς λόγους . 60 ἀπήλλακτο δὲ καὶ τοῦ σμυροῦ ὄγκου τῶν Πυθαγορείων , τοῦ ἀποκλεισμένας ἔχειν τὰς θύρας καὶ τοῦ αὐτὸς ἔφα , πολιτικώτερον ἑαυτὸν παρέχων πρὸς ἅπαντας . πολλοὺς τοίνυν ἐραστὰς αὐτοῦ καταστήσας καὶ πλείστους ὠφελήσας , μέλλων τελευτᾶν ἐνύπνιον εἶδεν , ὡς κύκνος γενόμενος ἀπὸ 65 δένδρου εἰς δένδρον μετέρχεται , καὶ ταύτῃ πόνον πλείστον παρέιχε τοῖς ἰξευταῖς . ὁ Σιμίας δ’ ὁ Σωκρατικὸς ἐκρινεν ὅτι ἀληπτος ἔσται τοῖς μετ’ αὐτὸν ἐξηγεῖσθαι βουλομένοις αὐτόν · ἰξευταῖς γὰρ ἐοίκασι οἱ ἐξηγηταὶ τὰς ἐννοίας τῶν ἀρχαίων πειράσθαι βουλόμενοι , ἀληπτος δ’ ἐστίν , ἐπειδὴ 70 καὶ φυσικῶς καὶ ἠθικῶς καὶ θεολογικῶς καὶ ἀπλῶς πολλαχῶς ἐστιν ἀκοῦειν τῶν αὐτοῦ , καθάπερ καὶ τῶν Ὁμήρου . δύο γὰρ αὐταὶ ψυχαὶ λέγονται γενέσθαι παναρμόνιοι · διὸ παντοδαπῶς ἐστιν ἀκοῦειν ἀμφοτέρων . ἀποθανόντος δ’
Lemmas: „ οὖον μά ὁ κύω , ὁ παρά Αἰγύπτιος θεός . “ ὁ γάρ παρά ὁ Ἕλλην δύναμαι ὁ ἄγαλμα , οὗτος παρά ὁ Αἰγύπτιος ὁ ζῷον , σύμβολον εἰμί ἕκαστος ὁ θεός ὅς ἀνάκειμαι . βούλομαι δέ καί ὁ μάγος ἐντυγχάνω , διά ὁ κατά 145 ἐκεῖνος καιρός ἐν Περσίς συνίστημι πόλεμος μή δύναμαι παρά αὐτός ἔρχομαι ἀφικνέομαι εἰς ὁ Φοινίκη , καί μάγος ἐκεῖ ἐντυγχάνω παραλαμβάνω ὁ μαγικός . διό καί ἐν ὁ Τίμαιος φαίνω ὁ θυτικός ἔμπειρος εἰμί , σημεῖον τε λέγω ἧπαρ καί σπλάγχνον καί τοιοῦτος τις . ἀλλά οὗτος μέν πρό ὁ 50 τρεῖς ὁ εἰς Σικελία ἄφιξις ἐσθίω ὄρνυμι . ἀφικνέομαι δέ εἰς ὁ Ἀθῆναι διδασκαλεύω ἐν ὁ Ἀκαδημία συνίστημι , μέρος τίς οὗτος ὁ γυμνάσιον τέμενος ἀφορίζω ὁ Μοῦσα . καί μόνος ὁ Πλάτων ἐνταῦθα Τίμων ὁ μισάνθρωπος σύνειμι . πολύς δέ πάνυ πρός μάθησις ἐρείδω καί ἀνήρ 55 καί γυνή ἀνδρεῖος σχῆμα παρασκευάζω ἀκροάομαι αὐτός καί ἀγαθός πᾶς φιλοπονία ὁ ἑαυτοῦ φιλοσοφία ἐπιδείκνυμι . καί γάρ καί ὁ Σωκρατικός εἰρωνεία ἀπαλλαξείω καί ὁ ἐν ἀγορά καί ἐπί ὁ ἐργαστήριον διατρίβω καί ὁ νέος θήρ ποιέω ὁ λόγος . 60 ἀπαλλαξείω δέ καί ὁ σμῦρος ὄγκος ὁ Πυθαγόρειος , ὁ ἀποκλείω ἔχω ὁ θύρα καί ὁ αὐτός φημί , πολιτικός ἑαυτοῦ παρέχω πρός ἅπας . πολύς τοίνυν ἐραστής αὐτός καθίστημι καί πλεῖστος ὠφελέω , μέλλω τελευτάω ἐνύπνιον ὁράω , ὡς κύκνος γίγνομαι ἀπό 65 δένδρον εἰς δένδρον μετέρχομαι , καί οὗτος πόνος πλεῖστος παρέχω ὁ ἰξευτής . ὁ Σιμίας δέ ὁ Σωκρατικός κρίνω ὅτι ἄληπτος εἰμί ὁ μετά αὐτός ἐξηγέομαι βούλομαι αὐτός · ἰξευτής γάρ ἔοικα ὁ ἐξηγητής ὁ ἔννοια ὁ ἀρχαῖος πειράω βούλομαι , ἄληπτος δέ εἰμί , ἐπεί 70 καί φυσικός καί ἠθικός καί θεολογικός καί ἀπλόος πολλαχῶς εἰμί ἀκούω ὁ αὐτός , καθάπερ καί ὁ Ὅμηρος . δύο γάρ αὐτός ψυχή λέγω γίγνομαι παναρμόνιος · διό παντοδαπής εἰμί ἀκούω ἀμφότερος . ἀποθνῄσκω δέ