marcellinus.vita-thucydidis marcellinus_westermann_0223.1
τρισιν εἴδεσιν ὑποπίπτει , τῷ μὲν συμβουλευτικῷ διὰ τῶν ὅλων δημηγοριῶν πλὴν τῆς Πλαταιέων καὶ Θηβαίων ἐν τῇ 225 γ’ , τῷ δὲ πειθυρικῷ διὰ τοῦ ἐπιταφίου , τῷ δὲ δικανικῷ διὰ τῆς δημηγορίας τῶν Πλαταιέων καὶ Θηβαίων , ὡς ἄνωτέρω τῶν ἄλλων ὑπεξείλωμεθα . ὅπου γὰρ δικασταὶ κρίνουσι Λακεδαιμονίων οἱ παραγενόμενοι , καὶ κρίνεται πρὸς τὴν ἐρώτησιν ὁ Πλαταιεύς καὶ ἀπολογεῖται περὶ ὧν ἐρωτᾶται 30 διὰ πλειόνων τοὺς λόγους ποιούμενος , καὶ ἀντιλέγει τούτοις ὁ Θηβαῖος εἰς ὀργὴν τὸν Λακεδαιμόνιον προκαλούμενος , ἡ τοῦ λόγου τάξις καὶ μέθοδος καὶ τὸ σχῆμα δικανικὸν καθαρῶς ἀποφαίνει τὸ εἶδος . ( 43 ) λέγουσι δέ τινες νοθεύεσθαι τὴν ἡ ἱστορίαν · οὐ γὰρ εἶναι Θουκυδίδου . ἀλλ’ οἱ μὲν φασὶ 35 τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ εἶναι , οἱ δὲ Ξενοφῶντος . πρὸς οὓς λέγομεν ὅτι τῆς μὲν θυγατρὸς ὡς οὐχ ἔστι δήλον · οὐ γὰρ γυναικείας ἦν φύσεως τοιαύτην ἀρετὴν τε καὶ τέχνην μιμήσασθαι · ἔπειτα , εἰ τοιαύτη τις ἦν , οὐκ ἂν ἐσπούδασε λαθεῖν , οὐδ’ ἂν τὴν ἡ ἔγραψε μόνον , ἀλλὰ καὶ ἄλλα πολλὰ 40 κατέλιπεν ἂν , τὴν οἰκείαν ἐκφαίνουσα φύσιν . ὅτι δ’ οὐδὲ Ξενοφῶντός ἐστιν , ὁ χαρακτὴρ μονονοχὶ βοᾷ · πολὺ γὰρ τὸ μέσον ἰσχνοῦ χαρακτῆρος καὶ ὑψηλοῦ . οὐ μὴν οὐδὲ Θεοπόμπου , καθά τινες ἡξίωσαν . ( 44 ) τισὶ δέ , καὶ μᾶλλον τοῖς χαριστέροις , Θουκυδίδου μὲν εἶναι δοκεῖ , ἄλλως δ’ ἀκαλ - 45 λώπιστος , δι’ ἐκτῶν γεγραμμένη καὶ πολλῶν πλήρης ἐν κεφαλαίῳ πραγμάτων καλλωπισθῆναι καὶ λαβεῖν ἔκτασιν δυνάμενον . ἐνθεν καὶ λέγομεν ὡς ἀσθενέστερον πέφρακται ὀλίγον , καθότι ἀρρωστῶν αὐτὴν φαίνεται συντεθεικώς . ἀσθενοῦντος δὲ σώματος βραχὺ τι καὶ ὁ λογισμὸς ἀτονώ - 50 τερος εἶναι φιλεῖ · μικροῦ γὰρ συμπάσχουσιν ἀλλήλοις ὁ τε λογισμὸς καὶ τὸ σῶμα . ( 45 ) ἀπέθανε δὲ μετὰ τὸν πόλεμον τὸν Πελοποννησιακὸν ἐν τῇ Θρᾴκῃ συγγράφων τὰ πράγματα τοῦ κα’ ἐνιαυτοῦ · κ’ γὰρ καὶ ζ’ κατέσχεν ὁ πόλεμος . τὰ δὲ
Lemmas: τρεῖς εἶδος ὑποπίπτω , ὁ μέν συμβουλευτικός διά ὁ ὅλος δημηγορία πλήν ὁ Πλαταιεύς καί Θηβαῖος ἐν ὁ 225 γε , ὁ δέ πειθυρικῷ διά ὁ ἐπιτάφιος , ὁ δέ δικανικός διά ὁ δημηγορία ὁ Πλαταιεύς καί Θηβαῖος , ὡς ανωτέρω ὁ ἄλλος ὑπεξέρχομαι . ὅπου γάρ δικαστής κρίνω Λακεδαιμόνιος ὁ παραγίγνομαι , καί κρίνω πρός ὁ ἐρώτησις ὁ Πλαταιεύς καί ἀπολογέομαι περί ὅς ἐρωτάω 30 διά πλείων ὁ λόγος ποιέω , καί ἀντιλέγω οὗτος ὁ Θηβαῖος εἰς ὀργή ὁ Λακεδαιμόνιος προκαλέω , ὁ ὁ λόγος τάξις καί μέθοδος καί ὁ σχῆμα δικανικός καθαρός ἀποφαίνω ὁ εἶδος . ( 43 ) λέγω δέ τις νοθεύω ὁ ὁ ἱστορία · οὖον γάρ εἰμί Θουκυδίδης . ἀλλά ὁ μέν φημί 35 ὁ θυγάτηρ αὐτός εἰμί , ὁ δέ Ξενοφῶν . πρός ὅς λέγω ὅτι ὁ μέν θυγάτηρ ὡς οὐ εἰμί δῆλος · οὖον γάρ γυναικεῖος εἰμί φύσις τοιοῦτος ἀρετή τε καί τέχνη μιμέομαι · ἔπειτα , εἰμί τοιοῦτος τις εἰμί , οὐ εἄν σπουδάζω λανθάνω , οὐδέ εἄν ὁ ὁ γράφω μόνος , ἀλλά καί ἄλλος πολύς 40 καταλείπω εἄν , ὁ οἰκεῖος ἐκφαίνω φύσις . ὅτι δέ οὐδέ Ξενοφῶν εἰμί , ὁ χαρακτήρ μονονοχὶ βοάω · πολύς γάρ ὁ μέσος ἰσχνός χαρακτήρ καί ὑψηλός . οὖον μήv οὐδέ Θεόπομπος , καθά τις ἀξιόω . ( 44 ) τις δέ , καί μᾶλλον ὁ χαριστερεω , Θουκυδίδης μέν εἰμί δοκέω , ἄλλως δέ ἀκαλός - 45 λωπιστός , διά ἕκτος γράφω καί πολύς πλήρης ἐν κεφάλαιος πρᾶγμα καλλωπίζω καί λαμβάνω ἔκτασις δύναμαι . ἐν καί λέγω ὡς ἀσθενής φράσσω ὀλίγος , καθότι ἀρρωστέω αὐτός φαίνω συντίθημι . ἀσθενέω δέ σῶμα βραχύς τίς καί ὁ λογισμός ἀτονός - 50 τέρος εἰμί φιλέω · μικρός γάρ συμπάσχω ἀλλήλων ὁ τε λογισμός καί ὁ σῶμα . ( 45 ) ἀποθνῄσκω δέ μετά ὁ πόλεμος ὁ Πελοποννησιακός ἐν ὁ Θρᾴκη συγγράφω ὁ πρᾶγμα ὁ καί ἐνιαυτός · καί γάρ καί γῆ κατέχω ὁ πόλεμος . ὁ δέ