marcellinus.vita-thucydidis marcellinus_westermann_0222.1
δὲ πάντων , ὅπερ εἴπομεν , ἐξήλωσεν Ὅμηρον καὶ τῆς περὶ τὰ 195 ὀνόματα ἐκλογῆς καὶ τῆς περὶ τὴν σύνθεσιν ἀκριβείας , τῆς τ᾽ ἰσχύος τῆς κατὰ τὴν ἐρμηνείαν καὶ τοῦ κάλλους καὶ τοῦ τάχους . ( 38 ) τῶν δὲ πρὸ αὐτοῦ συγγραφέων τε καὶ ἱστορικῶν ἀψίχους ὥσπερ εἰσαγόντων τὰς συγγραφὰς καὶ ψιλῇ μόνῃ χρησαμένων διὰ παντὸς διηγήσει , προσώποις δ᾽ οὐ περιθέντων λόγους τινὰς οὔδὲ ποιησάντων δημηγορίας , ἀλλ᾽ Ἡροδότου μὲν ἐπιχειρήσαντος , οὐ μὴν ἐξισχύσαντος ( δι᾽ 200 ὀλίγων γὰρ ἐποίησε λόγων ὡς προσωποποιίας μᾶλλον ἢ περ δημηγορίας ) , μόνος ὁ συγγραφεὺς ἐξεύρε τε δημηγορίας καὶ τελειῶς ἐποίησε μετὰ κεφαλαίων καὶ διαιρέσεως , ὥστε καὶ στάσει ὑποπίπτειν τὰς δημηγορίας , ὅπερ ἐστὶ λόγων τελείων εἰκόν . ( 39 ) τριῶν δ᾽ ὄντων χαρακτήρων φραστικῶν , ὑψη - 5λοῦ , ἰσχνοῦ , μέσου , παρὲις τοὺς ἄλλους ἐξήλωσε τὸν ὑψηλὸν ὡς ὄντα τῇ φύσει πρόσφορον τῇ οἰκείᾳ καὶ τῷ μεγέθει πρέποντα τοῦ τοιούτου πολέμου . ὧν γὰρ αἱ πράξεις μεγάλαι , καὶ τὸν περὶ αὐτῶν ἔπρεπε λόγον εἰκέναι ταῖς πράξεσιν . ( 40 ) ἵνα δὲ μηδὲ τοὺς ἄλλους ἀγνοῆς χαρακτήρας , ἵσθι ὅτι 10 μέσῳ μὲν Ἡρόδοτος ἐχρήσατο , ὃς οὔτε ὑψηλὸς ἐστιν οὔτ᾽ ἰσχνός , ἰσχνῷ δ᾽ ὁ Ξενοφῶν . ( 41 ) διὰ γ᾽ οὖν τὸ ὑψηλὸν ὁ Θουκυδίδης καὶ ποιητικαῖς πολλάκις ἐχρήσατο λέξεσι καὶ μεταφοραῖς τισιν · περὶ δὲ πάσης τῆς συγγραφῆς ἐτόλμησάν τινες ἀποφάννασθαι , ὅτι αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς συγγραφῆς οὐκ 15 ἐστὶ ῥητορικῆς , ἀλλὰ ποιητικῆς . καὶ ὅτι μὲν οὐκ ἐστὶ ποιητικῆς , δῆλον ἐξ ὧν οὐχ ὑποπίπτει μέτρῳ τινί . εἰ δὲ τις ἡμῖν ἀντεῖποι , ὅτι οὐ πάντως ὁ πεζὸς λόγος ῥητορικῆς ἐστιν , ὥσπερ οὔδὲ τὰ Πλάτωνος συγγράμματα οὔδὲ τὰ ἰατρικά , λέγομεν ὅτι ἀλλ᾽ ἡ συγγραφὴ κεφαλαίοις διαιρεῖται καὶ ἐπ᾽ 20 εἶδος ἀνάγεται ῥητορικῆς . ( 42 ) κοινῶς μὲν πᾶσα συγγραφὴ ἐπὶ τὸ συμβουλευτικόν ( ἄλλοι δὲ καὶ ὑπὸ τὸ πανηγυρικὸν ἀνέγουσι , φάσκοντες ὅτι ἐγκωμιάζει τοὺς ἀρίστους ἐν τοῖς πολέμοις γενομένους ) , ἐξαιρέτως δ᾽ ἡ Θουκυδίδου [ ἐν ] τοῖς
Lemmas: δέ πᾶς , ὅσπερ εἶπον , ἐξελαύνω Ὅμηρος καί ὁ περί ὁ 195 ὄνομα ἐκλογή καί ὁ περί ὁ σύνθεσις ἀκρίβεια , ὁ τε ἰσχύς ὁ κατά ὁ ἑρμηνεία καί ὁ κάλλος καί ὁ τάχος . ( 38 ) ὁ δέ πρό αὐτός συγγραφεύς τε καί ἱστορικός ἀψίχους ὥσπερ εἰσάγω ὁ συγγραφή καί ψιλός μόνος χράω διά πᾶς διήγησις , πρόσωπον δέ οὖον περιτίθημι λόγος τις οὐδέ ποιέω δημηγορία , ἀλλά Ἡρόδοτος μέν ἐπιχειρέω , οὖον μήv ἐξισχύω ( διά 200 ὀλίγος γάρ ποιέω λόγος ὡς προσωποποιία μᾶλλον ἢ περ δημηγορία ) , μόνος ὁ συγγραφεύς ἐξευρίσκω τε δημηγορία καί τέλειος ποιέω μετά κεφάλαιος καί διαίρεσις , ὥστε καί στάσις ὑποπίπτω ὁ δημηγορία , ὅσπερ εἰμί λόγος τέλειος εἰκών . ( 39 ) τρεῖς δέ εἰμί χαρακτήρ φραστικός , ὕψος - ὄλλυμι , ἰσχνός , μέσος , πείρω ὁ ἄλλος ξηλώνω ὁ ὑψηλός ὡς εἰμί ὁ φύσις πρόσφορος ὁ οἰκεῖος καί ὁ μέγεθος πρέπω ὁ τοιοῦτος πόλεμος . ὅς γάρ ὁ πρᾶξις μέγας , καί ὁ περί αὐτός πρέπω λόγος εἰκέναι ὁ πρᾶξις . ( 40 ) ἵνα δέ μηδέ ὁ ἄλλος ἀγνοέω χαρακτήρ , εἰμί ὅτι 10 μέσος μέν Ἡρόδοτος χράω , ὅς οὔτε ὑψηλός εἰμί οὔτε ἰσχνός , ἰσχνός δέ ὁ Ξενοφῶν . ( 41 ) διά γε οὖν ὁ ὑψηλός ὁ Θουκυδίδης καί ποιητικός πολλάκις χράω λέξις καί μεταφορά τις · περί δέ πᾶς ὁ συγγραφεύς τολμάω τις ἀποφαίνω , ὅτι αὐτός ὁ εἶδος ὁ συγγραφεύς οὐ 15 εἰμί ῥητορικός , ἀλλά ποιητικός . καί ὅτι μέν οὐ εἰμί ποιητικός , δῆλος ἐκ ὅς οὐ ὑποπίπτω μέτρον τις . εἰμί δέ τις ἐγώ ἀντιλέγω , ὅτι οὖον πάντως ὁ πεζός λόγος ῥητορικός εἰμί , ὥσπερ οὐδέ ὁ Πλάτων σύγγραμμα οὐδέ ὁ ἰατρικός , λέγω ὅτι ἀλλά ὁ συγγραφή κεφάλαιος διαιρέω καί ἐπί 20 εἶδος ἀνάγω ῥητορικός . ( 42 ) κοινῶς μέν πᾶς συγγραφή ἐπί ὁ συμβουλευτικός ( ἄλλος δέ καί ὑπό ὁ πανηγυρικός ανεγους , φάσκω ὅτι ἐγκωμιάζω ὁ ἀγαθός ἐν ὁ πόλεμος γίγνομαι ) , ἐξαίρετος δέ ὁ Θουκυδίδης [ ἐν ] ὁ