marcellinus.vita-thucydidis marcellinus_westermann_0417.1
ταμος καλούμενος κάλαι διὰ τὸ θεῖον τῆς φράσεως Θεόφραστος μετεκλήθη . θεῖος δ' ἦν ὁ Πλάτων καὶ Ἀπολλωνιακός . καὶ ὅτι μὲν θεῖος ἦν δήλον ἐκ τε ἑαυτοῦ καὶ ἐκ τῶν ὀνειράτων · ἐξ ἑαυτοῦ μὲν ὅτι ὁμόδουλον ἑαυτὸν ἐκάλει τῷ κύκνῳ , ἐκ τῶν ὀνειράτων δ' οὕτως . Σωκράτης ὁ τούτου διδάσκαλος τῇ πρὸ μιᾶς τοῦ μέλλειν αὐτὸν φοιτῆσαι αὐτῷ εἰδεν · ὄναρ , ὅτι κύκνος ἄπτερος ἤλθεν ἐντὸς κόλπων αὐτοῦ , εἶτα πτεροφύσας ἀνέπτη , κλάγξας μέγα τ' αὐτὸς καὶ λυγυρῶς , ὥστε ἅπαντας ἐλεῖν τοὺς ἀκούοντας . ἐδήλου δὲ τοῦτο ὡς φοιτήσει μὲν αὐτῷ ἀτελῆς ὁ Πλάτων , ἀφήσει δὲ τελείως . καὶ οὕτως δὲ προεῖχεν ἐν τοῖς δόγμασιν , ὥστε ἅπαντας τοῦτου ἀκούειν γλίχεσθαι καὶ μηδένα ἀντιτείνειν ἢ δύνασθαι ἢ πειρᾶσθαι . καὶ αὐτὸς δ' ὁ Πλάτων εἶδεν ἑαυτὸν ἐν τῷ μέλλειν τελευτῆσαι κύκνον γερόμενον καὶ καταπηδήσαντα ἀπὸ δένδρου ἐπὶ δένδρον καὶ πολλὰ παρέχοντα τοῖς ὀρνιθοθήραις πράγματα μὴ δυνάμενοις ἐλεῖν αὐτόν . τούτου δὲ τοῦ ὀνυπίου ἀκούσας Σιμίας ὁ Σωκρατικὸς ἔφησεν πάντας ἀνθρώπους σπουδάσειν καταλαβεῖν τὴν τοῦ Πλάτωνος διάνοιαν , μηδένα δὲ δυνήσεσθαι , ἀλλ' ἕκαστον ἐκ τοῦ δοκεῖν αὐτῷ τὴν ἐξήγησιν ποιεῖσθαι , εἴτε θεολογήσαι εἴτε ἄλλο τι ἔλοιο . ταῦτόν γὰρ ἕκαστερος , Ὀμηρὸς τε καὶ Πλάτων , πεπόνθασιν , διὰ τὸ ἑναρμόνιον αὐτῶν τῆς φράσεως ἕκάστῳ βέσιμοι γίνονται , ὅπερ ἂν βούληται ἐπιχειρεῖν τις . οὐ μόνον δὲ τὰ ὀνειράτα ταῦτα δηλοῦσιν αὐτὸν Ἀπολλωνιακὸν ὄντα , ἀλλὰ καὶ τὸ εἶδος τῆς ζωῆς αὐτοῦ καθαρτικὸν ὄν · τοιούτος γὰρ καὶ ὁ θεός , ὡς καὶ αὐτὸ τὸ ὄνομα δηλοῖ . Ἀπόλλων γὰρ δηλοῖ ὁ κεχωρισμένος τῶν πολλῶν · τὸ γὰρ α στερητικόν ἐστι μόριον . ἐτι δὲ καὶ ἐκ τοῦ καιροῦ τῆς γενέσεως αὐτοῦ τεκμαιρόμεθα αὐτὸν Ἀπολλωνιακὸν ὄντα · ἐγεννήθη γὰρ ἐν τῇ ζ' τοῦ Θαργηλιῶνος μηνός , ἐν ᾗ ἑορτὴν ἐπιτελοῦσιν οἱ Δῆλιοι τοῦ Ἀπόλλωνος . ἐν δὲ τῇ ζ' τούτου τοῦ μηνὸς ἐτέχθη ὁ Σωκράτης , ἐν ᾗ γενεθλιακὴν ἑορτὴν Ἀρτέμιδος ἐπετέλουν . δηλοῖ δὲ τοῦτο τὸ προεχεῖν τῷ Σω -
Lemmas: τῆμος καλέω καλός διά ὁ θέω ὁ φράσις Θεόφραστος μετακαλέω . θεῖος δέ εἰμί ὁ Πλάτων καί Ἀπολλωνιακός . καί ὅτι μέν θεῖος εἰμί δῆλος ἐκ τε ἑαυτοῦ καί ἐκ ὁ ὄνειρος · ἐκ ἑαυτοῦ μέν ὅτι ὁμόδουλος ἑαυτοῦ καλέω ὁ κύκνος , ἐκ ὁ ὄνειρος δέ οὕτως . Σωκράτης ὁ οὗτος διδάσκαλος ὁ πρό εἷς ὁ μέλλω αὐτός φοιτάω αὐτός ὁράω · ὄναρ , ὅτι κύκνος ἄπτερος ἔρχομαι ἐντός κόλπος αὐτός , εἶτα πτεροφυς ἀναπέτομαι , κλάζω μέγας τε αὐτός καί λυγρός , ὥστε ἅπας αἱρέω ὁ ἀκούω . δηλόω δέ οὗτος ὡς φοιτάω μέν αὐτός ἀτελής ὁ Πλάτων , ἀφίημι δέ τέλειος . καί οὕτως δέ προέχω ἐν ὁ δόγμα , ὥστε ἅπας οὗτος ἀκούω γλίχομαι καί μηδείς ἀντιτείνω ἢ δύναμαι ἢ πειράω . καί αὐτός δέ ὁ Πλάτων ὁράω ἑαυτοῦ ἐν ὁ μέλλω τελευτάω κύκνος γίγνομαι καί καταπηδάω ἀπό δένδρον ἐπί δένδρον καί πολύς παρέχω ὁ ὀρνιθοθήρας πρᾶγμα μή δύναμαι αἱρέω αὐτός . οὗτος δέ ὁ ονυπινω ἀκούω Σιμίας ὁ Σωκρατικός φημί πᾶς ἄνθρωπος σπουδάζω καταλαμβάνω ὁ ὁ Πλάτων διάνοια , μηδείς δέ δύναμαι , ἀλλά ἕκαστος ἐκ ὁ δοκέω αὐτός ὁ ἐξήγησις ποιέω , εἴτε θεολογέω εἴτε ἄλλος τίς αἱρέω . αὐτός γάρ ἕκαστος , Ὅμηρος τε καί Πλάτων , πάσχω , διά ὁ ἑναρμόνιος αὐτός ὁ φράσις ἕκαστος βεσιεγω γίγνομαι , ὅσπερ εἄν βούλομαι ἐπιχειρέω τις . οὖον μόνος δέ ὁ όνειρο οὗτος δηλόω αὐτός Ἀπολλωνιακός εἰμί , ἀλλά καί ὁ εἶδος ὁ ζωή αὐτός καθαρτικός εἰμί · τοιούτος γάρ καί ὁ θεός , ὡς καί αὐτός ὁ ὄνομα δηλόω . Ἀπόλλων γάρ δηλόω ὁ χωρίζω ὁ πολύς · ὁ γάρ ὅς στερητικός εἰμί μόριον . ἔτι δέ καί ἐκ ὁ καιρός ὁ γένεσις αὐτός τεκμαίρομαι αὐτός Ἀπολλωνιακός εἰμί · γεννάω γάρ ἐν ὁ γῆ ὁ Θαργηλιών μείς , ἐν ὅς ἑορτή ἐπιτελέω ὁ δήλιοι ὁ Ἀπόλλων . ἐν δέ ὁ γῆ οὗτος ὁ μείς τίκτω ὁ Σωκράτης , ἐν ὅς γενεθλιακός ἑορτή Ἄρτεμις ἐπιτελέω . δηλόω δέ οὗτος ὁ προέχω ὁ Σω -