marcellinus.vita-thucydidis marcellinus_westermann_0031.1
ἔστι ἀνέπεισεν αὐτὴν ποιεῖν ταῦτα . 5ὁ παῖς δ’ ἦν τε φύσιν ἔχων ἀγαθήν , ἐπιμελῆς τε καὶ παιδεύσιος προσγενομένης αὐτίκα πολλῶν τῶν πάντων ὑπερέχεν . χρόνον δ’ ἐπιγενομένου ἀνδροῦμενος οὐδὲν τοῦ Φημίου ὑποδεέστερος ἦν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ . καὶ οὕτως ὁ μὲν Φήμιος ἐτελεύτησε τὸν βίον καταλιπὼν πάντα τῷ παιδί , οὐ πολλῷ δ’ ὕστερον καὶ ἡ Κορήθης ἐτελεύτησεν . ὁ δὲ Μελησιγένης ἐπὶ τῇ διδασκαλίᾳ καθεῖστήκει , καθ’ ἑαυτὸν δὲ γενόμενος μᾶλλον ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐωράτο . καὶ αὐτοῦ θυμασταὶ καθεῖστήκεισαν οἱ τ’ ἐγχώριοι καὶ τῶν ξένων οἱ ἐσαπικνούμενοι . ἐμπόριον γὰρ ἦν ἡ Σμύρνη καὶ σῖτος ἐξήγετο πολὺς αὐτοῦθεν ἐκ τῆς ἐπικειμένης χώρας δαψιλῶς κάρτα ἐσαγόμενος ἐς αὐτήν . οἱ οὖν ξένοι , ὁπότε παύσονται τῶν ἔργων , ἀπεσχολάζον παρὰ τῷ Μελησιγένει ἐγκαθίζοντες . 6ἦν δ’ ἐν αὐτοῖς τότε καὶ Μέντης ναύκληρος ἀπὸ τῶν περὶ Λευκάδα τόπων καταπλενκῶς ἐπὶ σῖτον , ἔχων ναῦν , πεπαιδευμένος τ’ ἀνὴρ ὡς ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ καὶ πολυίστωρ , ὅς μὲν ἐπεισε τὸν Μελησιγένη μεθ’ ἑαυτοῦ πλεῖν καταλύσαντα τὴν διδασκαλίαν , μισθὸν τε λαμβάνοντα καὶ τὰ δέοντα πάντα , καὶ ὅτι χώρας καὶ πόλεως θεῖσασθαι ἀξίων εἴη αὐτῷ ὡς νέος ἐστίν . καὶ μὴν οἴμαι μάλιστα τούτοις προαχθῆναι · ἵσως γὰρ καὶ τῇ ποιήσει ἤδη τούτ’ ἐπενόει ἐπιθήσεσθαι . καταλύσας δὲ τὴν διδασκαλίαν ἐναντιλλετο μετὰ τοῦ Μέντεω , καὶ ὅπου ἐκάστοτε ἀφίκοιτο , πάντα τὰ ἐπichώρια διεωράτο καὶ ἱστορέων ἐπυνθάνετο . εἰκὸς δὲ μὴν ἦν καὶ μνημόσυνα πάντων γράφεσθαι . 7ἀναχωριζόμενοι δ’ ἐκ Τυρσηνῆς καὶ τῆς Ἰβηρῆς ἀπικνέονται εἰς Ἰθάκην , καὶ τῷ Μελησιγένει συνέβη νοσήσαντι τοὺς ὀφθαλμοὺς κάκιστα δεινῶς ἔχειν , καὶ αὐτὸν θεραπείας εἵνεκα πλεῖν μέλλων εἰς τὴν Λευκάδα καταλιπεῖν ὁ Μέντης παρ’ ἀνδρὶ φίλῳ ἑαυτοῦ ἐς τὰ μάλιστα Μέντορι τῷ Ἀλκίμου
Lemmas: εἰμί ἀναπείθω αὐτός ποιέω οὗτος . ὅς παῖς δέ εἰμί τε φύσις ἔχω ἀγαθός , ἐπιμελής τε καί παίδευσις προσγίγνομαι αὐτίκα πολύς ὁ πᾶς ὑπερέχω . χρόνος δέ ἐπιγίγνομαι ἀνδρόω οὐδείς ὁ Φήμιος ὑποδεέστερος εἰμί ἐν ὁ διδασκαλία . καί οὕτως ὁ μέν Φήμιος τελευτάω ὁ βίος καταλείπω πᾶς ὁ παῖς , οὖον πολύς δέ ὕστερος καί ὁ κοειρω τελευτάω . ὁ δέ Μελησιγένης ἐπί ὁ διδασκαλία καθίστημι , κατά ἑαυτοῦ δέ γίγνομαι μᾶλλον ὑπό ὁ ἄνθρωπος ὁράω . καί αὐτός θυμασταὶ καθίστημι ὁ τε ἐγχώριος καί ὁ ξένος ὁ εσαπικνουμενοω . ἐμπόριον γάρ εἰμί ὁ Σμύρνη καί σῖτος ἐξάγω πολύς αυτούθε ἐκ ὁ ἐπίκειμαι χώρα δαψιλής κάρτα εἰσάγω εἰς αὐτός . ὁ οὖν ξένος , ὁπότε παύω ὁ ἔργον , ἀποσχολάζω παρά ὁ Μελησιγένης ἐγκαθίζω . αἰνέω δέ ἐν αὐτός τότε καί Μέντης ναύκληρος ἀπό ὁ περί Λευκάς τόπος καταπλέκω ἐπί σῖτος , ἔχω ναῦς , παιδεύω τε ἀνήρ ὡς ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος καί Πολυίστωρ , ὅς μέν πείθω ὁ Μελησιγένης μετά ἑαυτοῦ πλέω καταλύω ὁ διδασκαλία , μισθός τε λαμβάνω καί ὁ δήω πᾶς , καί ὅτι χώρα καί πόλις θεάομαι ἄξιος εἰμί αὐτός ὡς νέος εἰμί . καί μήv οἴμη μάλιστα οὗτος προάγω · ἴσως γάρ καί ὁ ποιέω ἤδη οὗτος ἐπινοέω ἐπιτίθημι . καταλύω δέ ὁ διδασκαλία ἐναντιλλετο μετά ὁ Μέντης , καί ὅπου ἑκάστοτε ἀφικνέομαι , πᾶς ὁ ἐπichώρια διοράω καί ἱστορέω πυνθάνομαι . εἰκός δέ μήv εἰμί καί μνημόσυνον πᾶς γράφω . ἀναχωρίζω δέ ἐκ Τυρσηνός καί ὁ Ἰβηρῆς ἀφικνέομαι εἰς Ἰθάκη , καί ὁ Μελησιγένης συμβαίνω νοσέω ὁ ὀφθαλμός κακός δεινῶς ἔχω , καί αὐτός θεραπεία ἕνεκα πλέω μέλλω εἰς ὁ Λευκάς καταλείπω ὁ Μέντης παρά ἀνήρ φίλος ἑαυτοῦ εἰς ὁ μάλιστα Μέντωρ ὁ Ἄλκιμος