malchus-philadelphensis.fragmenta 4.18
Ὅτι ὁ Βαλαμήρου ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων στρατηγῶν πολλοὺς τῶν ἰδίων ἀποβαλὼν , οὐ μικρὰν ἔχων ὀργὴν τῷ [ ἐπὶ τῷ Nieb . ] πάθει ἀπέδραμεν , ἀφειδῶς ὅ τι ἐν ποσὶν εὕροι καίων τε καὶ φονεύων , καὶ τὴν πρώτην τῆς Μακεδονίας πόλιν , τοὺς Στόβους , ἐπόρθησε , καὶ τῶν γε στρατιωτῶν τῶν ταύτῃ ἐμφρουρούντων τοὺς ἀντιστάντας ἀπέκτεινεν . Ὡς δὲ τῇ Θεσσαλονίκῃ ἐγγύθεν ἐφεδρεύων ἠγγέλθη ὁ βάρβαρος , αὐτίκα οἱ πολῖται νομίσαντες ἐκ δόλου τὰ ἐν τῇ προτεραίᾳ ἀνεγνῶσθαι γράμματα καὶ τὴν πόλιν βούλεσθαι Ζήνωνά τε καὶ αὐτὸν ἐκείνῳ παραδοῦναι , συστραφέντες ἐν σφίσιν αὐτοῖς τὰς τοῦ Ζήνωνος στήλας καταβάλλουσι πάσας , καὶ αὐτὸν ὁρμήσαντες τὸν ἔπαρχον ( ὕπαρχον Nieb . ) ἕτοιμοι διασπάσαι ἦσαν . Οἱ δὲ κομισάμενοι πῦρ ἐπὶ τὸ ἀρχεῖον · ἐμπιπράναι ἔμελλον , εἰ μὴ ὑποφθάσαντες τά τε ἱερὰ γένη καὶ οἱ ἐν ταῖς ἀξίαις ἐξήρπασάν τε αὐτὸν τῆς ὀργῆς τῆς τοῦ δήμου , καὶ τὸ ἀτακτοῦν λόγοις πραέσι κατέστειλαν , λέγοντες , οὔτε αὐτὸν αἴτιον εἶναι τούτου , οὔτε τὸν βασιλέα τῇ πόλει τι δυσχερὲς ἢ κακὸν βεβουλεῦσθαι , τῆς τε πόλεως χρῆναι ποιήσασθαι φυλακὴν , ὅτῳ ἂν ἐθέλωσι καὶ ὅν ἡγοῦνται πιστὸν ἐπιτρέποντες ταύτην . Οἱ δὲ τὰς κλεῖς τῶν πυλῶν ἐκ τοῦ ὑπάρχου λαβόντες τῷ ἀρχιερεῖ ἔδοσαν , καὶ ἀπὸ τῶν ἐνόντων φρουρὰν ἐπενόησαν , ὡς ἠδύναντο , πλείστην , καὶ τὸν στρατηγὸν ἔστεργον . Ἐν δὲ τούτῳ ὁ Ζήνων πυθόμενος τὸν κατέχοντα κίνδυνον , καὶ ἰδὼν , ὡς , οὐδενὸς βουλομένου μάχεσθαι , ἄριστον εἴη σπονδαῖς ὡς ἐν κακοῖς μετρίαις τῆς τῶν πόλεων φθορᾶς ἐπισχεῖν τὸν βάρβαρον , Ἀρτεμίδωρον πέμπει καὶ Φωκᾶν τὸν ὅτε ἦν στρατηγὸς γραμματέα αὐτῷ τῆς ἀρχῆς ὄντα . Οἳ ἐλθόντες ἔλεγον , ὅτι « Σὲ ὁ βασιλεὺς φίλον ἐποιήσατο , καὶ ἀξίαις , αἵ εἰσι λαμπρόταται Ῥωμαίοις , σεμνῶς ἐπεκόσμησε , καὶ ἄρχειν τῶν μεγίστων ταγμάτων ἐποίησεν , οὐδὲν οἷάπερ ἀνδρὶ ἀπιστήσας βαρβάρῳ . Σὺ δὲ , οὐκ ἴσμεν ὅπως , ταῖς τῶν κοινῶν δυσμενῶν ἀπάταις ὑπαχθεὶς τά τε ὑπάρχοντά σοι ἀγαθὰ διέφθειρας , καὶ τῆς εὐδαιμονίας τῆς σῆς ἄλλον ἐποίησας , ὡς οὐκ ἔδει σε ( sic Bekk . ; ἴδεις vgo ) , κύριον . Οὐκ ἂν δίκαιος εἴης τῷ βασιλεῖ ἐγκαλῶν , ὧν εἰς ἑαυτὸν ἅμα καὶ εἰς ἐκεῖνον ἐξήμαρτες . Νῦν οὖν ἐπειδὴ σαυτὸν εἰς τοῦτο κατέστησας , ὑπόλοιπόν σοί ἐστιν ἐκ τῆς παρούσης τύχης τῆς τε κατὰ τῶν ἐθνῶν καὶ τῶν πόλεων βλάβης ἐπισχεῖν [ ὡς ] οἷόν τε , πέμποντα δὲ πρεσβείαν πειρᾶσθαί τι μέτριον παρὰ τοῦ βασιλέως ἀγαθοῦ ὄντος εὑρίσκεσθαι . » Ὁ δὲ πεισθεὶς ἄνδρας μὲν ἐπὶ τὸ Βυζάντιον σὺν αὐτοῖς ἀποπέμπει , αὐτὸς δὲ τοῦ μὲν καίειν ἢ φονεύειν τοὺς ἀνθρώπους ἀνεῖργε τὸ στράτευμα , οὐ μέντοι ἐδύνατο πάντων ὄντας ἀπόρους τὰ γοῦν ἐπιτήδεια ἐκπορίσαι κωλύειν . Καὶ δὴ προϊὼν ἦλθεν ἐπὶ τὴν Ἡράκλειαν τὴν ἐν Μακεδονίᾳ , καὶ τοῦ ἀρχιερέως τοῦ ἐν ταύτῃ [ τῇ ] πόλει πολλὰ καὶ παντοδαπὰ τῇ στρατιᾷ καὶ αὐτῷ ἀποστείλαντος δῶρα , τήν τε χώραν ἀπαθῆ πᾶσαν διεφύλαξε , καὶ οὐδὲν τοὺς οἰκοῦντας ἐνταῦθα παραλυπῶν ἐκ τῶν ταύτῃ μόρων ( μερῶν Ηoesch . , φόρων Nieb . ) τὸ πλῆθος ἐπιεικῶς ἐπειρᾶτο διάγειν . Εἰς δὲ τὸ Βυζάντιον ὡς ἦλθον οἱ παρ’ αὐτοῦ σταλέντες πρέσβεις , ἔλεγον ὅτι δέοι ταχέως περὶ πάντων αὐτοκράτορα αὐτῷ πρεσβευτὴν ἀποστεῖλαι , ὡς οὐχ οἵῳ τε πλῆθος ἄπειρον εἴργειν ἐπὶ πλείονα χρόνον τῆς ἀφ’ ὧν ἂν δύναιντο βλάβης . Ὁ δὲ Ἀδαμάντιον τὸν Βιβιανοῦ παῖδα , πατρίκιόν τε ὄντα καὶ πολιαρχήσαντα , προσθεὶς αὐτῷ καὶ τιμὴν δοῦναι ἐν Παυταλίᾳ , ἣ τῆς μὲν Ἰλλυρικῆς μοίρας ἐστὶν ἐπαρχία , οὐ πολὺ δὲ ἀπέχουσα τῶν εἰσβολῶν τῆς Θρᾴκης , ὅπως , εἴτε Θευδέριχος ὁ Τριαρίου ἐγχειροίη τι κινεῖν , ἔφεδρον ἔχοι αὐτὸν ἐγγύθεν κατ’ ἐκείνου , εἴτε αὐτὸς ταράττειν τὰ συγκείμενα θέλοι , ἐν μέσῳ αὐτὸν ἔχων τῶν τε Ἰλλυρικῶν καὶ τῶν Θρᾳκίων δυνάμεων εὐκολώτερον αὐτοῦ περιεῖναι δύναιτο . Εἰ δὲ τροφῶν ἀπορεῖν τῷ στρατεύματι λέγοι τὸν παρόντα ἐνιαυτὸν , ἅτε μήτε ἐν σπόροις μήτε καρποῦ ἐλπίδα ἔχων ἐν Παυταλίᾳ , ἔδωκε λίτρας χρυσίου ἀπιόντι διακοσίας , ἃς ἐκέλευε δόντα τῷ ὑπάρχῳ τῷ ἐκεῖ ποιῆσαι τὴν δαπάνην αὐτοῖς εἰς Παυταλίαν χορηγῆσαι τὴν ἐπαρκοῦσαν . Ἔτι δὲ τοῦ πρεσβευτοῦ ὄντος ἐν Βυζαντίῳ , στρατιῶται συστάντες ἐν Θεσσαλονίκῃ τὸν ὕπαρχον Ἰωάννην προϊόντα φυλάξαντες ξιφήρεις ὥρμησαν · καὶ ὡρίσθη παρὰ τῶν ( τοῦ Bekk . ) Ζήνωνος Ἀδαμάντιος , καὶ ταῦτα κατέστησεν . Ὁ δὲ Βαλαμήρου , ἐν ᾧ τὰ τῆς Θεσσαλονίκης ἐγένετο , περὶ Ἡράκλειαν ἔμενεν , καὶ ἐπὶ τὴν Ἤπειρον πέμπει πρὸς Σιδιμοῦνδον , ἐκ μὲν τῆς αὐτῆς φυλῆς τὸ ἀνέκαθεν ὄντα , δοκοῦντα δὲ τότε εἶναι Ῥωμαίοις ὑπόσπονδον , καὶ ἐν τῇ κατ’ Ἐπίδαμνον Ἠπείρῳ χώραν τε νεμόμενον καὶ εὐδαίμονα κλῆρον , καὶ παρὰ βασιλέως δεχόμενον συντάξεις . Ἀνεψιὸς δὲ ἦν οὗτος Αἰδοΐγγου , Βηρίνης τε μάλιστα ὄντος οἰκειοτάτου καὶ τὴν τῶν λεγομένων δομεστίκων ἀρχὴν ἄρχοντος , μεγάλην τινὰ οὖσαν τῶν περὶ βασιλέα . Πρὸς τοῦτον οὖν ἔπεμπε , τῆς τε παλαιᾶς αὐτὸν συγγενείας ἀναμιμνήσκων , καὶ ἀξιῶν ἐξευρεῖν καὶ . Συμπρᾶξαι τρόπον , δι’ οὗ τῆς τε Ἐπιδάμνου καὶ τῆς ἄλλης Ἠπείρου δυνηθείη κρατήσας στῆναι τῆς πολλῆς πλάνης , καὶ ἱδρύσας ἑαυτὸν ἐν πόλει καὶ τείχεσιν ἐντεῦθεν ὡς ἂν διδῷ δέχεσθαι τὸ συμβαῖνον . Σιδιμοῦνδος δὲ ταῦτα παρ’ αὐτοῦ δεξάμενος , καὶ βάρβαρος βαρβάρῳ συνοικεῖν ἢ Ῥωμαίοις ἡγησάμενος κρεῖττον , ἐλθὼν εἰς Ἐπίδαμνον καὶ ἰδίᾳ μετιὼν τῶν πολιτῶν ἕκαστον ὡς δῆθεν κατ’ εὔνοιαν συνεβούλευεν αὐτοῖς , ἅ τε ἕκαστος ἔχει , θᾶττον ὑπεκτίθεσθαι , καὶ αὐτοὺς ἢ εἰς νήσους ἢ πόλιν ποι σώζεσθαι λέγων , ὡς βάρβαρος ἐπὶ ταύτην ὥρμηται , καὶ ὅτι τῷ βασιλεῖ ταῦτα δοκοῦντά ἐστι , καὶ ὡς Ἀδαμάντιος ἐπὶ ταῦτα πεμφθείη · κρεῖττον οὖν εἶναι αὐτοῖς , ἕως ἔτι ἄπεστιν , κατὰ πλείονα σχολὴν τὰ κατ’ αὐτοῖς , διοικήσασθαι . Ταῦτα καὶ τοῖς στρατιώταις [ λέγων Nieb . ] τοῖς ἐκεῖ φυλάττουσιν , οὖσιν ὡς δισχιλίοις , οἳ καὶ ἀμύνασθαι ἐπιόντα πρός γε τὸ παραχρῆμα ῥᾳδίως ἠδύναντο , ἔπεισεν ὁμοῦ πάντας ἐκλιπεῖν Ἐπίδαμνον , καὶ λέγων καὶ ταράττων , καὶ φήμην ἀεὶ καινὴν πειρώμενος ἐμβάλλειν , καὶ ὅτι βασιλεῖ ἀπεχθήσονται μᾶλλον ἀντιστῆναι θέλοντες , καὶ πρὸς τὸν Βαλαμήρου εὐθέως ἐπέστελλεν , ὡς τάχος ἐπείγεσθαι . Ὁ δὲ τὸ τοῦ Σιδιμούνδου ἐπέμενε δήλωμα , καὶ τὴν αὑτοῦ ἀδελφὴν νόσῳ κατεχομένην , ἐξ ἧς ἐτελεύτησε . Φανερὰν μέντοι τῆς καθέδρας πρόφασιν ἐποιεῖτο τὴν τοῦ πρεσβευτοῦ παρὰ Ζήνωνος ἄφιξιν καὶ τὸ βούλεσθαι μαθεῖν ὅπως πρὸς αὐτὸν ἔχει τὰ ἐκ τοῦ βασιλέως . Ἐπεὶ δὲ τὴν ἀδελφὴν μὲν ἀποθανοῦσαν ἔθαψεν , τὰ δὲ παρὰ Σιδιμούνδου ἀπήντησε καλοῦντα , πρὸς τοὺς Ἡρακλειώτας ἐκλιπόντας μὲν τὴν πόλιν , ἐς φρούριον δὲ ἰσχυρὸν ἀνασκευασαμένους , πέμψας ἀπῄτει σῖτον πολύν τινα καὶ οἶνον , ὅπως τῷ στρατῷ ἔχοι ἀπιὼν ἐφόδια . Οἱ δὲ οὐδὲν ἔφασαν αὐτῷ δύνασθαι ... ἐν τοσαύταις ἡμέραις λέγοντες , ὅσον εἶχον ἐπὶ φρουρίῳ γε μικρῷ δεδαπανῆσθαι . Ὁ δὲ πρὸς ὀργὴν τὰ πλεῖστα τῆς πόλεως ἐμπρήσας , ἀνδρῶν οὔσης ἐρήμου , εὐθὺς ἀπανίσταται . Καὶ κατὰ τὴν δύσοδον καὶ στενὴν ὁδὸν τὴν ἐπὶ τὴν νέαν λεγομένην Ἤπειρον ἀπάγουσαν ἀναστήσας ἤλαυνε , καὶ προπέμπει τοὺς ἱππεῖς τὰ ἄκρα τῇ στρατιᾷ προκαταληψομένους , καὶ ἕως ἀνέλπιστοί εἰσι κατ’ ἐκεῖνα χωρήσειν , ἐξ ἐφόδου ἀθρόας ἐκκρούσοντας τὴν φυλακὴν , ἥτις ἦν αὐτόθι . Οἱ δὲ ὡς ἀνέβησαν , οἱ ἐπὶ τῷ τειχίῳ φρουροῦντες στρατιῶταί τὸ τε πλῆθος ἰδόντες καὶ πρὸς τὸ αἰφνίδιον αὐτῶν καταπλαγέντες οὔτε ἐς ἀλκὴν ἔτι τραπέσθαι ὑπέμειναν , οὔτε λογισμὸν ἔσχον ἀποζεῦξαι τὸ τείχισμα , ἀλλ’ ὥρμησαν φεύγειν , ὑπὸ τῆς ἐκπλήξεως ἀπερίοπτοι πάντων [ τῶν ] εἰς τὸν τότε καιρὸν ὠφελῆσαι δυναμένων . Οἱ δὲ κατὰ πολλὴν ἐρημίαν προσιόντες ἐχώρουν , ἐπὶ τοῦ στόματος αὐτὸς ὁ Θευδέριχος , Σόας δὲ ὁ μέγιστος τῶν ὑπ’ αὐτὸν στρατηγῶν κατὰ τὸ μέσον εἶχε , Θευδιμοῦνδος δὲ ὁ ἕτερος τῶν Βαλαμήρου παίδων ἐπὶ τῆς οὐραγίας . Θευδέριχος μὲν οὖν προκαταβὰς καὶ θαρσῶν , ὡς οὐδεὶς ἦν αὐτοῖς ἐφεπόμενος , τοῖς ἐπὶ τῶν ἁμαξῶν καὶ τοῖς ἄλλοις σκευοφόροις εἶπεν προχωρεῖν · αὐτὸς δὲ ἠπείγετο φθάσαι προκαταλαβὼν ἣν ἂν δύναιτο πόλιν . Καὶ πρὸς μὲν τὴν Λυχνηδὸν ἐπελθὼν ἀπεκρούσθη , ἐπὶ ὀχυροῦ κειμένην καὶ πηγῶν ἔνδον πλήρη , καὶ σίτου προενόντος . Ἀναστὰς δὲ ἐκεῖθεν τήν τε Σκαμπίαν αἱρεῖ , τῶν οἰκητόρων αὐτὴν πάλαι ἐκλελοιπότων , καὶ ἐξ αὐτῆς ὁρμήσας Ἐπίδαμνον λαμβάνει . Ἀδαμάντιος δὲ ταῦτα πυθόμενος προπέμπει τῶν ἱππέων τῶν βασιλείων τινὰ , οὓς μαγιστριανοὺς καλοῦνσι , μεμφόμενός τε αὐτῷ παρὰ τὴν ὑπόσχεσιν τῆς πρεσβείας ποιοῦντι , καὶ κελεύων ἠρεμεῖν καὶ μήτε πλοῖα λαβεῖν , μήτ’ ἄλλο τι τῶν παρόντων πλέον νεωτερίσαι , ἕως ἂν αὐτὸς ἔλθῃ · ἀποστεῖλαι δὲ καὶ ἄνδρα , ὅστις τὰ πιστὰ δώσει τῆς μετὰ τὴν πρεσβείαν αὖθις ἀναχωρήσεως καὶ τῆς ὅλης ἀδείας . Ταῦτά τε πρὸς ἐκεῖνον ἐπέστελλε , καὶ αὐτὸς ἄρας ἀπὸ Θεσσαλονίκης ἔρχεται εἰς Ἔδεσσαν , ὅπου ἦν Σαβινιανὸς , σὺν δὲ αὐτῷ καὶ Φιλόξενος . Καὶ τάς τε δέλτους αὐτῷ παρέχουσι , καὶ στρατηγὸν ἀποφαίνουσι , καὶ περὶ τῶν παρόντων εὖ διεβουλεύοντο . Καὶ τὸ μὲν ἐπιχειρεῖν τοῖς βαρβάροις πορευομένοις οὐκ ἀσφαλὲς ἐδόκει , ὀλίγων μὲν συνόντων αὐτῷ Σαβινιανῷ μισθοφόρων οἰκείων , τῆς δὲ δημοσίας στρατιᾶς καὶ τῶν κοινῶν ταγμάτων τῶν μὲν διεσπαρμένων κατὰ πόλεις , τῶν δὲ μετὰ τοῦ στρατηγοῦ Ὀνούλφου ( ὁ εὐούλφου vgo ) ἀκολουθούντων . Ἐδόκει δὲ πέμπειν ἁπανταχοῦ προστάγματα συγκαλοῦντα τοὺς στρατιώτας , καὶ τὸν στρατηγὸν δηλοῦντα προπέμπειν τὸν πρεσβευτήν . Ἤδη δὲ ὁρμωμένοις ὁ παρὰ τοῦ Ἀδαμαντίου προαπεσταλμένος ἱππεὺς ἀπαντᾷ , τὸν τῶν βαρβάρων ἔχων ἱερέα , ὅν οἱ Χριστιανοὶ καλοῦσι πρεσβύτερον , ὡς πίστιν τῆς ἀδείας αὐτῷ ἐπιθήσοντα . Ἔχοντες οὖν αὐτὸν σὺν αὑτοῖς ἠπείγοντο , καὶ ἀφικνοῦνται εἰς Λυχνηδόν . Τῶν δὲ ἐκ τῆς πόλεως τῶν ἐν ταῖς ἀξίαις ( παλαιόπλουτός τε γὰρ αὕτη καὶ εὐδαίμων ἡ πόλις ) καὶ τῶν ἄλλων ἀπαντησάντων , εἰσέρχονται ἐνταῦθα . Καὶ ἀποστέλλει πάλιν Ἀδαμάντιος εἰς Ἐπίδαμνον , κελεύων ἢ αὐτὸν τὸν Θευδέριχον εἴς τι τῶν περὶ Λυχνηδὸν χωρίων ἀπαντῆσαι μετ’ ὀλίγων διαλεξόμενον αὐτῷ περὶ ὧν ἀπέσταλτο , ἢ εἰ βούλοιτο αὐτὸν ἐλθεῖν εἰς Ἐπίδαμνον , πέμψαι ὁμήρους εἰς Λυχνηδὸν Σόαν τε τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν καὶ Δαγίσθεον , φυλαχθησομένους ἕως ἂν αὐτὸς ἐπανέλθῃ . Ὁ δὲ πέμπει μὲν τούτους , ἐκέλευσε δὲ αὐτοὺς περιμεῖναι ἐν Σκαμπίᾳ καὶ προαποστεῖλαι ἄνδρα , ὃς τὸν Σαβινιανὸν ὁρκώσει , ἦ μὴν ἐπανιόντος σώου τοῦ Ἀδαμαντίου καὶ αὐτὸν τοὺς ὁμήρους ἀπαθεῖς ἀποπέμψαι . Ὁ δὲ Σαβινιανὸς οὐκ ἂν ἔφη ὀμεῖσθαι · οὐδὲ γὰρ ἐν τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὀμωμοκέναι ἐπ’ οὐδενὶ πράγματι , καὶ τὸ πάλαι αὐτῷ δόξαν οὐκ ἂν νῦν καταλύσειν . Καὶ τοῦ Ἀδαμαντίου λέγοντος , ὡς ἀνάγκη συγχωρῆσαι τῷ καιρῷ ἢ ἄπρακτον εἶναι τὴν πρεσβείαν ( οὐ γὰρ αὐτὸν ἀπελθεῖν μή τι καὶ ἐνέχυρον τοῦ σώματος λαβόντα ) , οὐδὲν μᾶλλον ἐπείσθη , ἀλλ’ ἐκεῖνον μὲν ἔφη εἰδέναι τὸ ἑαυτῷ πρακτέον , αὐτὸν δὲ οὐδὲν ποιήσειν παρὰ τὸν αὑτοῦ νόμον . Ἐνταῦθα Ἀδαμάντιος καταστὰς εἰς ἄπορον , λαβὼν στρατιώτας διακοσίους , δι’ ὄχθων τε ἀβάτων καὶ ὁδοῦ ἀδήλου μὲν τοῖς πολλοῖς , στενῆς δὲ καὶ ἀτριβοῦς καὶ τότε πρῶτον ἵππους , ὡς ἐλέγετο , δεξαμένης , ἀφ’ ἑσπέρας ὁρμήσας καὶ κύκλῳ περιελθὼν ἔρχεται εἰς φρούριον Ἐπιδάμνου πλησίον ἐπὶ λόφου ὑπέκειτο βαθεῖα , καὶ παρὰ τὴν φάραγγα ποταμὸς βαθὺς ἔρρει . Ἐνταῦθα μεταπέμπεται τὸν Θευδέριχον . Καὶ ὁ μὲν ὑπακούσας ἔρχεται , καὶ τὴν ἄλλην στρατιὰν πόρρω καταστήσας σὺν ὀλίγοις ἱππεῦσι πρὸς τὸν ποταμὸν ἀφικνεῖται . Ἀδαμάντιος δὲ κύκλῳ περὶ τὸν λόφον τάξας στρατιώτας , ὅπως μὴ κύκλωσις παρ’ ἐκείνου γένηται , ὑποκαταβὰς εἰς πέτραν , ἀφ’ ἧς ἦν ἀκουστὸν , καὶ κελεύσας κἀκείνῳ τοὺς ἄλλους ἀποπέμψαι , μόνος διελέγετο μόνῳ . Καὶ καταστὰς ὁ Θευδέριχος κατηγόρει Ῥωμαίων , ὡς ἐδόκει , δίκαια , λέγων ὅτι « ἐγὼ μὲν ἔξω τῆς ὅλης Θρᾴκης διατρίβειν ᾑρούμην , πόρρω πρὸς τὴν Σκυθίαν , ὅπου μένων οὔτε ἐνοχλεῖν ἐνόμιζον οὐδένα , ἑτοίμως δὲ βασιλεῖ ὑπακούσεσθαι ἐντεῦθεν ἐς ὅ τι προστάξειεν . Ὑμεῖς δὲ καλέσαντες ὡς ἐπὶ τὸν πόλεμον τὸν πρὸς Θευδἔριχον , πρῶτον μὲν ὑπέσχεσθε τὸν τῆς Θρᾴκης στρατηγὸν μετὰ τῆς δυνάμεως εὐθύς μοι παρέσεσθαι , ὃς οὐδαμοῦ ἐφάνη , ἔπειτα καὶ Κλαύδιον τὸν τοῦ Γοτθικοῦ ταμίαν σὺν τῷ ξενικῷ ἥξειν , ὃν οὐδὲ αὐτὸν εἶδον , τρίτον καὶ ἡγεμόνας ὁδῶν μοι δεδώκατε , οἳ τὰς εὐπορωτέρας τῶν ὁδῶν ἐάσαντες τὰς εἰς τοὺς πολεμίους φερούσας ἀπήγαγον δι’ ὀρθίας ἀτραποῦ καὶ κρημνῶν ἀμφιρρόπων , ἐν οἷς παρὰ μικρὸν ἦλθον , σὺν ἱππεῦσί τε ἰὼν , ὡς εἰκὸς , καὶ ἁμάξαις καὶ στρατοπέδων κατασκευῇ , ἐπιθεμένων ἡμῖν ἄφνω τῶν πολεμίων ἅμα τῷ ἐμῷ πλήθει παντὶ ἀπολέσθαι καθάπαξ . Ἐνταῦθα ἀναγκαίαν ἐβιάσθην σύμβασιν πρὸς αὐτοὺς ποιήσασθαι · οἷς χρὴ πολλὴν χάριν ἔχειν , ὅτι ὑφ’ ὑμῶν προδοθέντα δυνάμενοι καὶ διαφθεῖραι διέσωσάν γε ὅμως . » Ἀδαμάντιος δὲ τῶν τε τοῦ βασιλέως τιμῶν αὐτὸν ἀνεμίμνησκε , καὶ ὅτι πατρίκιον καὶ στρατηγὸν ποιήσας , ἃ τοῖς πλεῖστα καμοῦσι παρὰ Ῥωμαίοις γέρα ἐστὶ , καὶ τῶν ἄλλων δωρεῶν καὶ πλούτου ἐνέπλησεν , ἀνθ’ ὧν ἔδει μηδέποτε πρὸς αὐτὸν ἄλλως πως ἢ πρὸς πατέρα φρονεῖν τε καὶ διατίθεσθαι . Καὶ τὰ τῶν παρ’ αὐτοῦ ἐγκλήσεων ( ἦν γὰρ οἶμαι ἀληθῆ ) διακρούεσθαι ἐπειρᾶτο . Καὶ ὅτι οὐκ ἀνεκτὰ ποιήσειεν ἐν πρεσβείας ἐλπίδι καταλαβὼν τὰ Ῥωμαίων , οἵ καὶ ἀποκεκλεισμένον ἐν Θρᾴκῃ ἔχοντες ὄρεσι καὶ ποταμοῖς καὶ περιβολῇ στρατοπέδων , ὅμως συνεχώρησαν ἑκόντες διεξελθεῖν · οὐ γὰρ ἂν μὴ βουλομένων αὐτὸν ἐκεῖθεν κινηθῆναι , οὐδὲ εἰ δεκαπλασίαν εἶχε δύναμιν τῆς παρούσης , Νῦν τε συμβουλεύειν αὐτῷ μετριώτερον ἑαυτὸν τῷ βασιλεῖ παρέχειν · οὐ γὰρ ἂν δυνηθῆναι τὴν Ῥωμαίων εἰς τέλος ὑπερβάλλειν χεῖρα πανταχόθεν ἐφεστηκότων . Δεῖν οὖν , εἰ αὐτῷ πείθοιτο , ἐκλιπεῖν μὲν τὴν Ἤπειρον καὶ τὰς αὐτόθι πόλεις ( οὐδενὶ γὰρ εἶναι φορητὸν πόλεις οὕτω μεγάλας , τῶν οἰκητόρων ἐκβληθέντων , ὑπ’ αὐτοῦ κατέχεσθαι ) , ἐλθεῖν δὲ εἰς τὴν Δαρδανίαν , ἐν ᾗ χώραν εἶναι πολλὴν παρὰ τὰ οἰκούμενα , καλὴν μὲν καὶ εὔγειον , ἐνδεᾶ δὲ οἰκητόρων , ἣν δύναται γεωργῶν ἐν πᾶσιν ἀφθόνοις αὑτοῦ τὴν στρατιὰν διάγειν . Ὁ δὲ Θευδέριχος αὐτὸς μὲν ἐπώμνυε ταῦτα βούλεσθαι , οὐ μέντοι ἀνέξεσθαι αὐτοῦ τὸ πλῆθος , πολλὰ μὲν προτεταλαιπωρηκὸς , μόλις δὲ ἀναπαύσεως νῦν ἐπιλαβόμενον · οὓς οὐ δύνασθαι μήπω ἀναπνεύσαντας ἄγειν μακρὰν οὕτω πορείαν . Ἀλλὰ νῦν μὲν αὐτοὺς ἐᾶν αὐτοῦ ἐπιχειμάσαι , μήτε πρόσω χωροῦντας [ ὧν ] ἔχουσι πόλεων , μήτε ἐπιφθείροντας · συνθέμενον δὲ περὶ πάντων ἐπὶ τούτοις ἅμα τῷ ἦρι πέμψαι τὸν ἄξοντα ἐπὶ τὴν Δαρδανίαν ἔνβως ( ἐπιεικῶς Ν . , ἑτοίμως Β . ; ἀσμένως ? ) ἐπακολουθήσοντας . Ἔλεγε δὲ , ὡς ἕτοιμος εἴη τὴν αὑτοῦ κατασκευὴν καὶ τὸ ἄμαχον πλῆθος καταθέμενος ἐν πόλει , ᾗ βούλοιτο βασιλεὺς , καὶ ὁμήρους παρασχὼν τῆς ἁπάσης πίστεως τήν τε μητέρα καὶ ἀδελφὴν , μετὰ ἑξακισχιλίων τῶν μάλιστα μαχίμων ἐλθεῖν ὡς τάχιστα ἐς Θρᾴκην · καὶ ὑπισχνεῖσθαι σὺν τούτοις καὶ τοῖς Ἰλλυριοῖς στρατιώταις καὶ ἄλλοις , ὁπόσους ἂν βασιλεὺς ἀποστείλῃ , τοὺς ἐν τῇ Θρᾴκῃ Γότθους ἀναλώσειν ἅπαντας , ἐφ’ ᾧ τε , εἰ τοῦτο ποιήσοι , αὐτόν τε ἀντὶ Θευδερίχου στρατηγὸν γενέσθαι , καὶ εἰσδεχθῆναι εἰς τὴν πόλιν τὸν Ῥωμαϊκὸν πολιτεύσοντα τρόπον · ἕτοιμος δὲ , εἰ προστάξειε βασιλεὺς , καὶ εἰς Δαλματίαν ἀπελθεῖν , ὡς Νέπωτα κατάξων . Ἀδαμάντιος δὲ οὐκ ἔφη κύριος εἶναι οὐδὲν αὐτῷ συνθέσθαι μένοντι ἐν τῇ χώρᾳ , ἀλλὰ δεῖν βασιλέα πρῶτον περὶ τούτων πείθεσθαι . Ἀνοίσειν οὖν ἐκείνῳ , καὶ αὐτὸς ἐπιμενεῖν , ἕως τὴν τοῦ κρατοῦντος διαπύθηται γνώμην . Ἐπὶ τούτοις διελύθησαν ἀπ’ ἀλλήλων . Ἐν ὅσῳ δὲ Ἀδαμάντιος ἀμφὶ ταῦτα ἦν , συνεληλύθει μὲν πολλὰ τῶν ταγμάτων εἰς τὴν Λυχνηδὸν κατὰ τὴν τοῦ στρατηγοῦ ἀγγελίαν , λέγει δέ τις τῷ Σαβινιανῷ , ὡς οἱ βάρβαροι καταφρονήσαντες σχολαίτερον κατίασιν ἀπὸ τῆς Κανδαβείας , οἵ τε σκευοφόροι αὐτῶν καὶ τῶν ἁμαξῶν αἱ πλείους καὶ οἱ ἐπὶ τῆς οὐραγίας , ἐν οἷς καὶ Θευδίμουνδος ἦν ὁ τοῦ Θευδερίχου ἀδελφὸς , καὶ ἡ μήτηρ ἡ τούτων , καὶ ὅτι ἐλπὶς τῶν πλειόνων κρατήσειν . Ὁ δὲ τό τε ἱππικὸν μεθ’ ἑαυτοῦ συντάξας καὶ πεζοὺς οὐκ ὀλίγους κύκλῳ διὰ τῶν ὀρῶ περιπέμψας καὶ προειπὼν ὁπότε δεῖ καὶ πόθεν ἐκφανῆναι , δειπνήσας καὶ ἀναλαβὼν τὸ στράτευμα ἀφ’ ἑσπέρας ἐχώρει . Καὶ ἅμα τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῖς ἐπιτίθεται ἤδη πορευομένοις . Καὶ ὁ μὲν Θευδίμουνδος καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ , ὡς εἶδον τὴν ἔφοδον , ταχὺ διεκπεσόντες ὑπέφυγον εἰς τὸ πεδίον , καὶ τὴν γέφυραν , καθ’ ἣν ὑπερέβησαν , εὐθέως ἀνελόντες ( ἀναλύοντες Nieb . ) , ἣ φάραγγι βαθείᾳ ἐπέζευκτο , μέσης οὔσης τῆς ὁδοῦ , τὴν δίωξιν ἐκείνοις ἐπὶ τοὺς καταβάντας ἐποίησαν ἄπορον , καὶ μέντοι καὶ τοῖς ἑαυτῶν ἀδύνατον τὴν φυὴν , ὥστε πρὸς ἀπόνοιαν ὀλίγοι ὄντες ὁμόσε τοῖς ἱππεῦσιν ἐχώρουν . Ὡς δὲ ὑπὲρ κεφαλῆς οἱ πεζοὶ ἐφάνησαν κατὰ τὸ συγκείμενον , οὕτω διετράποντο , καὶ οἱ μὲν εἰς τοὺς ἱππεῖς , οἱ δὲ εἰς τοὺς ὁπλίτας ἐμπίπτοντες ἔθνησκον . Καὶ τὰς ἁμάξας αὐτῶν λαβὼν Σαβινιανὸς , οὔσας ὡς δισχιλίας , αἰχμαλώτους τε πλείους ἢ πεντακισχιλίους καὶ λείαν οὐκ ὀλίγην , τινὰς δὲ τῶν ἁμαξῶν καὶ κατακαύσας ἐν τῷ ὄρει , ἃς · ἦν ἔργον ἑλκύσαι διὰ κρημνῶν τοσούτων , ἐς τὴν Λυχνηδὸν ἀφικνεῖται . Καὶ εὑρίσκει Ἀδαμάντιον ἐκ τῆς πρὸς Θευδέριχον συνουσίας ἐπανελθόντα · οὐ γάρ πω Θευδέριχος ἐπέπυστο οὐδὲν τῶν ὑπὸ Σαβινιανοῦ ἐν τῷ ἔρει πραχθέντων . Τοὺς μὲν οὖν αἰχμαλώτους τοὺς μὲν εὖ γεγονότας ἐν φυλακῇ ποιεῖται , τοὺς δὲ ἄλλους μετὰ τῆς λείας διέδωκε τοῖς στρατιώταις . Ἁμάξας μέντοι πολλὰς κελεύσας ταῖς πόλεσι πρὸς τὰς τοῦ στρατοπέδου κατασκευάσαι χρείας , ὡς ἐλήφθησαν αὗται , ἀπεῖπε ταῖς πόλεσι μηδὲν ἐνοχλεῖσθαι , ὡς τὰς ἀρκούσας ἔχων . Μετὰ δὲ ταῦτα γράφει μὲν Ἀδαμάντιος τῷ βασιλεῖ , ὡς ὑπέσχετο , τὰ πρὸς Θευδέριχον αὐτῷ διειλεγμένα · γράφει δὲ καὶ Σαβινιανὸς καὶ Ἰωάννης ὁ ὕπαρχος τὰ γεγενημένα ἐπὶ μεῖζον ὀγκοῦντες καὶ λέγοντες , μὴ χρῆναί τι . Τῷ βαρβάρῳ συνθέσθαι , ὡς ἐλπίδος οὔσης ἢ κατὰ κράτος αὐτὸν ἐξελάσειν τῆς χώρας ἢ αὐτοῦ μένοντα κατατρίψειν . Ταῦτα δεξάμενος βασιλεὺς καὶ νομίσας , πόλεμον εἰρήνης αἰσχρᾶς εἶναι βελτίω , πέμψας , ἀνεκάλεσε τὸν πρεσβευτὴν , κελεύσας μηδὲν ἔτι πρὸς ἐκεῖνον συνθέσθαι , ἀλλ’ εἰπεῖν Σαβινιανῷ καὶ Γέντονι , Γότθῳ μὲν ὄντι ἀνδρὶ , γυναῖκα δὲ Ῥωμαίων τῶν περὶ τὴν Ἤπειρον γεγαμηκότι καὶ δύναμιν ἔχοντι , ἔχεσθαι τοῦ πολέμου πάσῃ χειρὶ , ὡς οὐδὲν βασιλέως πρὸς ἐκείνους συνθησομένου . Καὶ συγκαλέσας τοὺς στρατιώτας ὁ Ἀδαμάντιος ἐπῄνεσεν αὐτοὺς τῆς προθυμίας , καὶ ἐκέλευσε γενναίως , ὥσπερ πάτριον αὐτοῖς , ἔχεσθαι τῶν πραγμάτων , καὶ τὸ ἐκ βασιλέως ἐπανέγνω πρόσταγμα . Ταῖς τ’ ἐλπίσιν αὐτοὺς μετεώρους ποιήσας , ὡς βασιλέως ἀεὶ πᾶσι τὴν προθυμίαν οὐκ ἄκαρπον ἐῶντος , εὐφημίας ἔτυχε καὶ μετὰ τιμῆς παρεπέμφθη . Καὶ ὁ μὲν ἀπηλλάγη μηδὲν πλέον ποιήσας .
Lemmas: ὅτι ὁ Βαλαμήρου ὑπό ὁ Ῥωμαῖος στρατηγός πολύς ὁ ἴδιος ἀποβάλλω , οὐ μικρός ἔχω ὀργή ὁ [ ἐπί ὁ Nieb . ] πάθος ἀποτρέχω , ἀφειδής ὁ τίς ἐν πούς εὑρίσκω καίω τε καί φονεύω , καί ὁ πρῶτος ὁ Μακεδονία πόλις , ὁ στόβος , πορθέω , καί ὁ γε στρατιώτης ὁ οὗτος ἐμφρουρέω ὁ ἀνθίστημι ἀποκτείνω . ὡς δέ ὁ Θεσσαλονίκη ἐγγύθεν ἐφεδρεύω ἀγγέλλω ὁ βάρβαρος , αὐτίκα ὁ πολίτης νομίζω ἐκ δόλος ὁ ἐν ὁ προτεραῖος ἀναγιγνώσκω γράμμα καί ὁ πόλις βούλομαι Ζήνων τε καί αὐτός ἐκεῖνος παραδίδωμι , συστρέφω ἐν σφεῖς αὐτός ὁ ὁ Ζήνων στήλη καταβάλλω πᾶς , καί αὐτός ὁρμάω ὁ ἔπαρχος ( ὕπαρχος Nieb . ) ἑτοῖμος διασπάω ἥδω . ὁ δέ κομίζω πῦρ ἐπί ὁ ἀρχεῖον · ἐμπίμπρημι μέλλω , εἰμί μή ὑποφθάνω ὁ τε ἱερός γένος καί ὁ ἐν ὁ ἄξιος ἐξαρπάζω τε αὐτός ὁ ὀργή ὁ ὁ δῆμος , καί ὁ ἀτακτέω λόγος πρᾶος καταστέλλω , λέγω , οὔτε αὐτός αἴτιος ἔρχομαι οὗτος , οὔτε ὁ βασιλεύς ὁ πόλις τίς δυσχερής ἢ κακός βουλεύω , ὁ τε πόλις χρή ποιέω φυλακή , ὅστις ἄν ἐθέλω καί ὅς ἡγέομαι πιστός ἐπιτρέπω οὗτος . όϊ δέ ὁ κλείς ὁ πύλη ἐκ ὁ ὕπαρχος λαμβάνω ὁ ἀρχιερεύς δίδωμι , καί ἀπό ὁ ἔνειμι φρουρά ἐπινοέω , ὡς δύναμαι , πλεῖστος , καί ὁ στρατηγός στέργω . ἐν δέ οὗτος ὁ Ζήνων πυνθάνομαι ὁ κατέχω κίνδυνος , καί ὁράω , ὡς , οὐδείς βούλομαι μάχομαι , ἀγαθός εἰμί σπονδή ὡς ἐν κακός μέτριος ὁ ὁ πόλις φθορά ἐπέχω ὁ βάρβαρος , Ἀρτεμίδωρος πέμπω καί Φωκᾶς ὁ ὅτε εἰμί στρατηγός γραμματεύς αὐτός ὁ ἀρχή εἰμί . ὅς ἔρχομαι λέγω , ὅτι « Σε ὁ βασιλεύς φίλος ποιέω , καί ἄξιος , ὅς εἰμί λαμπρός Ῥωμαῖος , σεμνός ἐπικοσμέω , καί ἄρχω ὁ μέγας τάγμα ποιέω , οὐδείς οἷος ἀνήρ ἀπιστέω βάρβαρος . σύ δέ , οὐ οἶδα ὅπως , ὁ ὁ κοινός δυσμενής ἀπάτη ὑπάγω ὁ τε ὑπάρχω σύ ἀγαθός διαφθείρω , καί ὁ εὐδαιμονία ὁ σός ἄλλος ποιέω , ὡς οὐ δέω σύ ( sic Bekk . ; ἰδέω vgo ) , κύριος . οὐ ἄν δίκαιος εἰμί ὁ βασιλεύς ἐγκαλέω , ὅς εἰς ἑαυτοῦ ἅμα καί εἰς ἐκεῖνος ἐξαμαρτάνω . νῦν οὖν ἐπεί σεαυτοῦ εἰς οὗτος καθίστημι , ὑπόλοιπος σύ εἰμί ἐκ ὁ παρών τύχη ὁ τε κατά ὁ ἔθνος καί ὁ πόλις βλάβη ἐπέχω [ ὡς ] οἷος τε , πέμπω δέ πρεσβεία πειράω τίς μέτριος παρά ὁ βασιλεύς ἀγαθός εἰμί εὑρίσκω . » ὁ δέ πείθω ἀνήρ μέν ἐπί ὁ Βυζάντιον σύν αὐτός ἀποπέμπω , αὐτός δέ ὁ μέν καίω ἢ φονεύω ὁ ἄνθρωπος ἀνείργω ὁ στράτευμα , οὐ μέντοι δύναμαι πᾶς είμαι ἄπορος ὁ γοῦν ἐπιτήδειος ἐκπορίζω κωλύω . καί δή προέρχομαι ἔρχομαι ἐπί ὁ Ἡράκλεια ὁ ἐν Μακεδονία , καί ὁ ἀρχιερεύς ὁ ἐν οὗτος [ ὁ ] πόλις πολύς καί παντοδαπός ὁ στρατιά καί αὐτός ἀποστέλλω δῶρον , ὁ τε χώρα ἀπαθής πᾶς διαφυλάσσω , καί οὐδείς ὁ οἰκέω ἐνταῦθα παραλυπέω ἐκ ὁ ταύτῃ μόρος ( Μέρα Ἠΰ . , φόρος Nieb . ) ὁ πλῆθος ἐπιεικής πειράω διάγω . εἰς δέ ὁ Βυζάντιον ὡς ἔρχομαι ὁ παρά αὐτός στέλλω πρέσβυς , λέγω ὅτι δέω ταχέως περί πᾶς αὐτοκράτωρ αὐτός πρεσβευτής ἀποστέλλω , ὡς οὐ οἷος τε πλῆθος ἤπειρος ἔργω ἐπί πολύς χρόνος ὁ ἀπό ὅς ἄν δύναμαι βλάβη . ὁ δέ Ἀδαμάντιον ὁ Βιβιάνος παῖς , πατρίκιος τε εἰμί καί πολιαρχέω , προστίθημι αὐτός καί τιμή δίδωμι ἐν Παυταλίᾳ , ὅς ὁ μέν Ἰλλυρικός μοῖρα εἰμί ἐπαρχία , οὐ πολύς δέ ἀπέχω ὁ εἰσβολή ὁ Θρᾴκη , ὅπως , εἴτε Θευδέριχος ὁ Τριάριος ἐγχειρέω τίς κινέω , ἔφεδρος ἔχω αὐτός ἐγγύθεν κατά ἐκεῖνος , εἴτε αὐτός ταράσσω ὁ συγκείμενος ἐθέλω , ἐν μέσος αὐτός ἔχω ὁ τε Ἰλλυρικός καί ὁ Θρᾴκιος δύναμις εὔκολος αὐτός περίειμι δύναμαι . εἰμί δέ τροφή ἀπορέω ὁ στράτευμα λέγω ὁ πάρειμι ἐνιαυτός , ἅτε μήτε ἐν σπόρος μήτε καρπός ἐλπίς ἔχω ἐν Παυταλίᾳ , δίδωμι λίτρο χρυσίον ἀπέρχομαι διακόσιοι , ὅς κελεύω δίδωμι ὁ ὕπαρχος ὁ ἐκεῖ ποιέω ὁ δαπάνη αὐτός εἰς παυταλια χορηγέω ὁ ἐπαρκέω . ἔτι δέ ὁ πρεσβευτής εἰμί ἐν Βυζάντιος , στρατιώτης συνίστημι ἐν Θεσσαλονίκη ὁ ὕπαρχος Ἰωάννης προέρχομαι φυλάσσω ξιφήρης ὁρμάω · καί ὁρίζω παρά ὁ ( ὁ Bekk . ) Ζήνων Ἀδαμάντιος , καί οὗτος καθίστημι . ὁ δέ Βαλαμήρου , ἐν ὅς ὁ ὁ Θεσσαλονίκη γίνομαι , περί Ἡράκλεια μένω , καί ἐπί ὁ Ἤπειρος πέμπω πρός σιδιμουνδος , ἐκ μέν ὁ αὐτηες͂ς φυλή ὁ ἀνέκαθεν εἰμί , δοκέω δέ τότε ἔρχομαι Ῥωμαῖος ὑπόσπονδος , καί ἐν ὁ κατά Ἐπίδαμνος Ἤπειρος χώρα τε νέμω καί εὐδαίμων κλῆρος , καί παρά βασιλεύς δέχομαι σύνταξις . ἀνεψιός δέ εἰμί οὗτος Αἰδοΐγγου , Βηρίνη τε μάλιστα εἰμί οἰκεῖος καί ὁ ὁ λέγω δομέστικος ἀρχή ἄρχω , μέγας τις εἰμί ὁ περί βασιλεύς . πρός οὗτος οὖν πέμπω , ὁ τε παλαιός αὐτός συγγένεια ἀναμιμνήσκω , καί ἄξιος ἐξευρίσκω καί . συμπράσσω τρόπος , διά ὅς ὁ τε Ἐπίδαμνος καί ὁ ἄλλος Ἤπειρος δύναμαι κρατέω ἵστημι ὁ πολύς πλάνης , καί ἱδρύω ἑαυτοῦ ἐν πόλις καί τεῖχος ἐντεῦθεν ὡς ἄν δίδωμι δέχομαι ὁ συμβαίνω . Σιδιμοῦνδος δέ οὗτος παρά αὐτός δέχομαι , καί βάρβαρος βάρβαρος συνοικέω ἢ Ῥωμαῖος ἡγέομαι ἀγαθός , ἔρχομαι εἰς Ἐπίδαμνος καί ἴδιος μετέρχομαι ὁ πολίτης ἕκαστος ὡς δῆθεν κατά εὔνοια συμβουλεύω αὐτός , ὅς τε ἕκαστος ἔχω , ταχύς ὑπεκτίθεμαι , καί αὐτός ἢ εἰς νῆσος ἢ πόλις ποῖ σῴζω λέγω , ὡς βάρβαρος ἐπί οὗτος ὁρμάω , καί ὅτι ὁ βασιλεύς οὗτος δοκέω εἰμί , καί ὡς Ἀδαμάντιος ἐπί οὗτος πέμπω · ἀγαθός οὖν ἔρχομαι αὐτός , ἠώς ἔτι ἄπειμι , κατά πολύς σχολή ὁ κατά αὐτός , διοικέω . Ταΰς καί ὁ στρατιώτης [ λέγω Nieb . ] ὁ ἐκεῖ φυλάσσω , εἰμί ὡς δισχίλιοι , ὅς καί ἀμύνω ἐπέρχομαι πρός γε ὁ παραχρῆμα ῥᾴδιος δύναμαι , πείθω ὁμοῦ πᾶς ἐκλείπω Ἐπίδαμνος , καί λέγω καί ταράσσω , καί φήμη ἀεί καινός πειράω ἐμβάλλω , καί ὅτι βασιλεύς ἄπειμι μᾶλλον ἀνθίστημι ἐθέλω , καί πρός ὁ Βαλαμήρου εὐθύς ἐπιστέλλω , ὡς τάχος ἐπείγω . ὁ δέ ὁ ὁ σιδιμουνδος ἐπιμένω δήλωμα , καί ὁ αὐτός ἀδελφή νόσος κατέχω , ἐκ ὅς τελευτάω . Φανερός μέντοι ὁ καθέδρα πρόφασις ποιέω ὁ ὁ πρεσβευτής παρά Ζήνων ἄφιξις καί ὁ βούλομαι μανθάνω ὅπως πρός αὐτός ἔχω ὁ ἐκ ὁ βασιλεύς . Ἐπεί δέ ὁ ἀδελφή μέν ἀποθνῄσκω θάπτω , ὁ δέ παρά σιδιμουνδος ἀπαντάω καλέω , πρός ὁ Ἡρακλειώτης ἐκλείπω μέν ὁ πόλις , εἰς φρούριον δέ ἰσχυρός ἀνασκευάζω , πέμπω ἀπαιτέω σῖτος πολύς τις καί οἶνος , ὅπως ὁ στρατός ἔχω ἀπέρχομαι ἐφόδιον . ὁ δέ οὐδείς φημί αὐτός δύναμαι ... ἐν τοσοῦτος ἡμέρα λέγω , ὅσον ἔχω ἐπί φρούριον γε μικρός δαπανάω . ὁ δέ πρός ὀργή ὁ πλεῖστος ὁ πόλις ἐμπίμπρημι , ἀνήρ σέω ἐρῆμος , εὐθύς ἀπανίστημι . καί κατά ὁ δύσοδος καί στενός ὁδός ὁ ἐπί ὁ νέος λέγω Ἤπειρος ἀπάγω ἀνίστημι ἐλαύνω , καί προπέμπω ὁ ἱππεύς ὁ ἄκρος ὁ στρατιά προκαταλαμβάνω , καί ἠώς ἀνέλπιστος εἰμί κατά ἐκεῖνος χωρέω , ἐκ ἔφοδος ἀθρόος ἐκκρούω ὁ φυλακή , ὅστις εἰμί αὐτόθι . όϊ δέ ὡς ἀναβαίνω , ὁ ἐπί ὁ Τείχιον φρουρά στρατιώτης ὁ τε πλῆθος ὁράω καί πρός ὁ αἰφνίδιος αὐτός καταπλήσσω οὔτε εἰς ἀλκή ἔτι τρέπω ὑπομένω , οὔτε λογισμός ἔχω ἀποζεύγνυμαι ὁ τείχισμα , ἀλλά ὁρμάω φεύγω , ὑπό ὁ ἔκπληξις ἀπερίοπτος πᾶς [ ὁ ] εἰς ὁ τότε καιρός ὠφελέω δύναμαι . όϊ δέ κατά πολύς ἐρημία προσέρχομαι χωρέω , ἐπί ὁ στόμα αὐτός ὁ Θευδέριχος , Σῶς δέ ὁ μέγας ὁ ὑπό αὐτός στρατηγός κατά ὁ μέσος ἔχω , Θευδιμοῦνδος δέ ὁ ἕτερος ὁ Βαλαμήρου παῖς ἐπί ὁ οὐραγία . Θευδέριχος μέν οὖν προκαταβαίνω καί θάρσος , ὡς οὐδείς εἰμί αὐτός ἐφέπω , ὁ ἐπί ὁ ἅμαξα καί ὁ ἄλλος σκευόφορος λέγω προχωρέω · αὐτός δέ ἐπείγω φθάνω προκαταλαμβάνω ὅς ἄν δύναμαι πόλις . καί πρός μέν ὁ Λυχνιδός ἐπέρχομαι ἀποκρούω , ἐπί ὀχυρός κεῖμαι καί πηγή ἔνδον πλήρης , καί σῖτος προένειμι . ἀνίστημι δέ ἐκεῖθεν ὁ τε Σκαμπίαν αἱρέω , ὁ οἰκήτωρ αὐτός πάλαι ἐκλείπω , καί ἐκ αὐτηες͂ς ὁρμάω Ἐπίδαμνος λαμβάνω . Ἀδαμάντιος δέ οὗτος πυνθάνομαι προπέμπω ὁ ἱππεύς ὁ βασίλειος τις , ὅς μαγιστριανός καλέω , μέμφομαι τε αὐτός παρά ὁ ὑπόσχεσις ὁ πρεσβεία ποιέω , καί κελεύω ἠρεμέω καί μήτε πλοῖον λαμβάνω , μήτε ἄλλος τίς ὁ πάρειμι πλείων νεωτερίζω , ἠώς ἄν αὐτός ἔρχομαι · ἀποστέλλω δέ καί ἀνήρ , ὅστις ὁ πιστός δίδωμι ὁ μετά ὁ πρεσβεία αὖθις ἀναχώρησις καί ὁ ὅλος ἄδεια . ταῦτα τε πρός ἐκεῖνος ἐπιστέλλω , καί αὐτός αἴρω ἀπό Θεσσαλονίκη ἔρχομαι εἰς Ἔδεσσα , ὅπου εἰμί Σαβινιανός , σύν δέ αὐτός καί Φιλόξενος . καί ὁ τε δέλτος αὐτός παρέχω , καί στρατηγός ἀποφαίνω , καί περί ὁ πάρειμι εὖ διαβουλεύω . καί ὁ μέν ἐπιχειρέω ὁ βάρβαρος πορεύω οὐ ἀσφαλής δοκέω , ὀλίγος μέν σύνειμι αὐτός Σαβινιανός μισθοφόρος οἰκεῖος , ὁ δέ δημόσιος στρατιά καί ὁ κοινός τάγμα ὁ μέν διασπείρω κατά πόλις , ὁ δέ μετά ὁ στρατηγός Ὀνούλφου ( ὁ εὐούλφου vgo ) ἀκολουθέω . Ἐδόκης δέ πέμπω ἁπανταχοῦ πρόσταγμα συγκαλέω ὁ στρατιώτης , καί ὁ στρατηγός δηλόω προπέμπω ὁ πρεσβευτής . Ἤδη δέ ὁρμάω ὁ παρά ὁ Αδαμαντίου προαποστέλλω ἱππεύς ἀπαντάω , ὁ ὁ βάρβαρος ἔχω ἱερεύς , ὅς ὁ Χριστιανός καλέω πρέσβυς , ὡς πίστις ὁ ἄδεια αὐτός ἐπιτίθημι . ἔχω οὖν αὐτός σύν ἑαυτοῦ ἐπείγω , καί ἀφικνέομαι εἰς Λυχνηδόν . Τῶν δέ ἐκ ὁ πόλις ὁ ἐν ὁ ἄξιος ( παλαιόπλουτος τε γάρ οὗτος καί εὐδαίμων ὁ πόλις ) καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω , εἰσέρχομαι ἐνταῦθα . καί ἀποστέλλω πάλιν Ἀδαμάντιος εἰς Ἐπίδαμνος , κελεύω ἢ αὐτός ὁ Θευδέριχος εἰς τίς ὁ περί Λυχνιδός χωρίον ἀπαντάω μετά ὀλίγος διαλέγω αὐτός περί ὅς ἀποστέλλω , ἢ εἰμί βούλομαι αὐτός ἔρχομαι εἰς Ἐπίδαμνος , πέμπω ὅμηρος εἰς Λυχνιδός Σόα τε ὁ αὐτός στρατηγός καί Δαγίσθεον , φυλάσσω ἠώς ἄν αὐτός ἐπανέρχομαι . ὁ δέ πέμπω μέν οὗτος , κελεύω δέ αὐτός περιμένω ἐν Σκαμπίᾳ καί προαποστέλλω ἀνήρ , ὅς ὁ Σαβινιανός ὁρκόω , εἰμί μήν ἐπάνειμι σώος ὁ Αδαμαντίου καί αὐτός ὁ ὅμηρος ἀπαθής ἀποπέμπω . ὁ δέ Σαβινιανός οὐ ἄν φημί ὄμνυμι · οὐδέ γάρ ἐν ὁ πρόσθεν χρόνος ὄμνυμι ἐπί οὐδείς πρᾶγμα , καί ὁ πάλαι αὐτός δόξα οὐ ἄν νῦν καταλύω . καί ὁ Αδαμαντίου λέγω , ὡς ἀνάγκη συγχωρέω ὁ καιρός ἢ ἄπρακτος ἔρχομαι ὁ πρεσβεία ( οὐ γάρ αὐτός ἀπέρχομαι μή τίς καί ἐνέχυρον ὁ σῶμα λαμβάνω ) , οὐδείς μᾶλλον πείθω , ἀλλά ἐκεῖνος μέν φημί οἶδα ὁ ἑαυτοῦ πράσσω , αὐτός δέ οὐδείς ποιέω παρά ὁ αὐτός νόμος . Ἐνταῦθα Ἀδαμάντιος καθίστημι εἰς ἄπορος , λαμβάνω στρατιώτης διακόσιοι , διά ὄχθος τε ἄβατος καί ὁδός ἄδηλος μέν ὁ πολύς , στενός δέ καί ἀτριβής καί τότε πρῶτος ἵππος , ὡς λέγω , δέχομαι , ἀπό ἑσπέρα ὁρμάω καί κύκλος περιέρχομαι ἔρχομαι εἰς φρούριον Ἐπίδαμνος πλησίος ἐπί λόφος ὑπόκειμαι βαθύς , καί παρά ὁ φάραγξ ποταμός βαθύς ἔρρω . ἐνταῦθα μεταπέμπω ὁ Θευδέριχος . καί ὁ μέν ὑπακούω ἔρχομαι , καί ὁ ἄλλος στρατία πρόσω καθίστημι σύν ὀλίγος ἱππεύς πρός ὁ ποταμός ἀφικνέομαι . Ἀδαμάντιος δέ κύκλος περί ὁ λόφος τάσσω στρατιώτης , ὅπως μή κύκλωσις παρά ἐκεῖνος γίγνομαι , ὑποκαταβαίνω εἰς πέτρα , ἀπό ὅς εἰμί ἀκουστός , καί κελεύω ἐκεῖνος ὁ ἄλλος ἀποπέμπω , μόνος διαλέγω μόνος . καί καθίστημι ὁ Θευδέριχος κατηγορέω Ῥωμαῖος , ὡς δοκέω , δίκαιος , λέγω ὅτι « ἐγώ μέν ἔξω ὁ ὅλος Θρᾴκη διατρίβω αἱρέω , πρόσω πρός ὁ Σκυθία , ὅπου μένω οὔτε ἐνοχλέω νομίζω οὐδείς , ἑτοῖμος δέ βασιλεύς ὑπακούω ἐντεῦθεν εἰς ὁ τίς προστάσσω . σύ δέ καλέω ὡς ἐπί ὁ πόλεμος ὁ πρός Θευδέριχος , πρῶτος μέν ὑπισχνέομαι ὁ ὁ Θρᾴκη στρατηγός μετά ὁ δύναμις εὐθύς ἐγώ πάρειμι , ὅς οὐδαμοῦ φαίνω , ἔπειτα καί Κλαύδιος ὁ ὁ Γοτθικός ταμίας σύν ὁ ξενικός ἥκω , ὅς οὐδέ αὐτός ὁράω , τρίτος καί ηγεμόνας ὀδούς ἐγώ δίδωμι , ὅς ὁ εὔπορος ὁ ὀδούς ἐάω ὁ εἰς ὁ πολέμιος φέρω ἀπάγω διά ὄρθιος ἀτραπός καί κρημνός αμφίρροπος , ἐν ὅς παρά μικρός ἔρχομαι , σύν ἱππεύς τε ἔρχομαι , ὡς ἔοικα , καί ἅμαξα καί στρατόπεδον κατασκευή , ἐπιτίθημι ἐγώ ἄφνω ὁ πολέμιος ἅμα ὁ ἐμός πλῆθος πᾶς ἀπόλλυμι καθάπαξ . Ἐνταῦθα ἀναγκαῖος βιάζω σύμβασις πρός αὐτός ποιέω · ὅς χράω πολύς χάρις ἔχω , ὅτι ὑπό σύ προδίδωμι δύναμαι καί διαφθείρω διασῴζω γε ὅμως . » Ἀδαμάντιος δέ ὁ τε ὁ βασιλεύς τιμή αὐτός ἀναμιμνήσκω , καί ὅτι πατρίκιος καί στρατηγός ποιέω , ὅς ὁ πλεῖστος κάμνω παρά Ῥωμαῖος γέρας εἰμί , καί ὁ ἄλλος δωρεά καί πλοῦτος ἐμπίπλημι , ἀντί ὅς δέω μηδέποτε πρός αὐτός ἄλλως πως ἢ πρός πατέρας φρονέω τε καί διατίθημι . καί ὁ ὁ παρά αὐτός ἔγκλησις ( εἰμί γάρ οἴομαι ἀληθής ) διακρούω πειράω . καί ὅτι οὐ ἀνεκτός ποιέω ἐν πρεσβεία ἐλπίς καταλαμβάνω ὁ Ῥωμαῖος , ὅς καί ἀποκλείω ἐν Θρᾴκη ἔχω ὄρος καί ποταμός καί περιβολή στρατόπεδον , ὅμως συγχωρέω ἑκών διεξέρχομαι · οὐ γάρ ἄν μή βούλομαι αὐτός ἐκεῖθεν κινέω , οὐδέ εἰμί δεκαπλάσιος ἔχω δύναμις ὁ παρών , Νῦν τε συμβουλεύω αὐτός μέτριος ἑαυτοῦ ὁ βασιλεύς παρέχω · οὐ γάρ ἄν δύναμαι ὁ Ῥωμαῖος εἰς τέλος ὑπερβάλλω χείρ πανταχόθεν ἐφίστημι . δήω οὖν , εἰμί αὐτός πείθω , ἐκλείπω μέν ὁ Ἤπειρος καί ὁ αὐτόθι πόλις ( οὐδείς γάρ ἔρχομαι φορητός πόλις οὕτως μέγας , ὁ οἰκήτωρ ἐκβάλλω , ὑπό αὐτός κατέχω ) , ἔρχομαι δέ εἰς ὁ Δαρδανία , ἐν ὅς χώρα ἔρχομαι πολύς παρά ὁ οἰκέω , καλός μέν καί εὔγειος , ἐνδεής δέ οἰκήτωρ , ὅς δύναμαι γεωργός ἐν πᾶς ἄφθονος αὐτός ὁ στρατία διάγω . ὁ δέ Θευδέριχος αὐτός μέν ἐπόμνυμι οὗτος βούλομαι , οὐ μέντοι ἀνέχω αὐτός ὁ πλῆθος , πολύς μέν προταλαιπωρέω , μόλις δέ ἀνάπαυσις νῦν ἐπιλαμβάνω · ὅς οὐ δύναμαι μήπω ἀναπνέω ἄγω μακρός οὕτως πορεία . ἀλλά νῦν μέν αὐτός ἐάω αὐτοῦ ἐπιχειμάζω , μήτε πρόσω χωρέω [ ὅς ] ἔχω πόλις , μήτε ἐπιφθείρω · συντίθημι δέ περί πᾶς ἐπί οὗτος ἅμα ὁ ἔαρ πέμπω ὁ ἄγω ἐπί ὁ Δαρδανία ἔνβως ( ἐπιεικής Ν . , ἑτοίμως Β . ; ἄσμενος ? ) ἐπακολουθέω . λέγω δέ , ὡς ἑτοῖμος εἰμί ὁ αὐτός κατασκευή καί ὁ ἄμαχος πλῆθος κατατίθημι ἐν πόλις , ὅς βούλομαι βασιλεύς , καί ὅμηρος παρέχω ὁ ἅπας πίστη ὁ τε μήτηρ καί ἀδελφή , μετά ἑξακισχίλιοι ὁ μάλιστα μάχιμος ἔρχομαι ὡς ταχύς εἰς Θρᾴκη · καί ὑπισχνέομαι σύν οὗτος καί ὁ Ἰλλυριός στρατιώτης καί ἄλλος , ὁπόσος ἄν βασιλεύς ἀποστέλλω , ὁ ἐν ὁ Θρᾴκη Γότθος ἀναλίσκω ἅπας , ἐπί ὅς τε , εἰμί οὗτος ποιέω , αὐτός τε ἀντί Θευδέριχος στρατηγός γίγνομαι , καί εἰσδέχομαι εἰς ὁ πόλις ὁ Ῥωμαῖος πολιτεύω τρόπος · ἑτοῖμος δέ , εἰμί προστάσσω βασιλεύς , καί εἰς Δαλματία ἀπέρχομαι , ὡς Νέπως κατάγω . Ἀδαμάντιος δέ οὐ φημί κύριος ἔρχομαι οὐδείς αὐτός συντίθημι μένω ἐν ὁ χώρα , ἀλλά δεῖ βασιλεύς πρῶτος περί οὗτος πείθω . ἀναφέρω οὖν ἐκεῖνος , καί αὐτός ἐπιμένω , ἠώς ὁ ὁ κράτος διαπυνθάνομαι γνώμη . ἐπί οὗτος διαλύω ἀπό ἀλλήλων . ἐν ὅσος δέ Ἀδαμάντιος ἀμφί οὗτος εἰμί , συνέρχομαι μέν πολύς ὁ τάγμα εἰς ὁ Λυχνιδός κατά ὁ ὁ στρατηγός ἀγγελία , λέγω δέ τις ὁ Σαβινιανός , ὡς ὁ βάρβαρος καταφρονέω σχολαῖος κατέρχομαι ἀπό ὁ Κανδαβείας , ὁ τε σκευοφόρος αὐτός καί ὁ ἅμαξα ὁ πολύς καί ὁ ἐπί ὁ οὐραγία , ἐν ὅς καί Θευδίμουνδος εἰμί ὁ ὁ Θευδέριχος ἀδελφός , καί ὁ μήτηρ ὁ οὗτος , καί ὅτι Ἐλπὶς ὁ πολύς κρατέω . ὁ δέ ὁ τε ἱππικός μετά ἑαυτοῦ συντάσσω καί πεζός οὐ ὀλίγος κύκλος διά ὁ ὀρός περιπέμπω καί προλέγω ὁπότε δέω καί πόθεν ἐκφαίνω , δειπνέω καί ἀναλαμβάνω ὁ στράτευμα ἀπό ἑσπέρα χωρέω . καί ἅμα ὁ ἡμέρα αὐτός ἐπιτίθημι ἤδη πορεύω . καί ὁ μέν Θευδίμουνδος καί ὁ μήτηρ αὐτός , ὡς ὁράω ὁ ἔφοδος , ταχύς διεκπίτνω ὑποφεύγω εἰς ὁ πεδίον , καί ὁ γέφυρα , κατά ὅς ὑπερβαίνω , εὐθύς ἀναιρέω ( ἀναλύω Nieb . ) , ὅς φάραγξ βαθύς ἐπιζεύγνυμι , μέσος σέω ὁ ὁδός , ὁ δίωξις ἐκεῖνος ἐπί ὁ καταβαίνω ποιέω ἄπορος , καί μέντοι καί ὁ ἑαυτοῦ ἀδύνατος ὁ φυή , ὥστε πρός ἀπόνοια ὀλίγος ο ὁμόσε ὁ ἱππεύς χωρέω . ὡς δέ ὑπέρ κεφαλή ὁ πεζός φαίνω κατά ὁ σύγκειμαι , οὕτως διατρέπω , καί ὁ μέν εἰς ὁ ἱππεύς , ὁ δέ εἰς ὁ ὁπλίτης ἐμπίπτω θνῄσκω . καί ὁ ἅμαξα αὐτός λαμβάνω Σαβινιανός , εἰμί ὡς δισχίλιοι , αἰχμάλωτος τε πολύς ἢ πεντακισχίλιοι καί λεία οὐ ὀλίγος , τις δέ ὁ ἅμαξα καί κατακαίω ἐν ὁ ὄρος , ὅς · εἰμί ἔργον ἕλκω διά κρημνός τοσοῦτος , εἰς ὁ Λυχνιδός ἀφικνέομαι . καί εὑρίσκω Ἀδαμάντιον ἐκ ὁ πρός Θευδέριχος συνουσία ἐπανέρχομαι · οὐ γάρ πω Θευδέριχος πυνθάνομαι οὐδείς ὁ ὑπό Σαβινιανός ἐν ὁ ἔρομαι πράσσω . Τούς μέν οὖν αἰχμάλωτος ὁ μέν εὖ γίγνομαι ἐν φυλακή ποιέω , ὁ δέ ἄλλος μετά ὁ λεία διαδίδωμι ὁ στρατιώτης . Ἅμαξα μέντοι πολύς κελεύω ὁ πόλις πρός ὁ ὁ στρατόπεδον κατασκευάζω χρεία , ὡς λαμβάνω αὐτός , ἀπολέγω ὁ πόλις μηδείς ἐνοχλέω , ὡς ὁ ἀρκέω ἔχω . μετά δέ οὗτος γράφω μέν Ἀδαμάντιος ὁ βασιλεύς , ὡς ὑπισχνέομαι , ὁ πρός Θευδέριχος αὐτός διαλέγω · γράφω δέ καί Σαβινιανός καί Ἰωάννης ὁ ὕπαρχος ὁ γίγνομαι ἐπί μέγας ὀγκόω καί λέγω , μή χρή τίς . ὁ βάρβαρος συντίθημι , ὡς ἐλπίς σέω ἢ κατά κράτος αὐτός ἐξελαύνω ὁ χώρα ἢ αὐτοῦ μένω κατάτριψις . Ταΰς δέχομαι βασιλεύς καί νομίζω , πόλεμος εἰρήνη αἰσχρός ἔρχομαι ἀγαθός , πέμπω , ἀνακαλέω ὁ πρεσβευτής , κελεύω μηδείς ἔτι πρός ἐκεῖνος συντίθημι , ἀλλά λέγω Σαβινιανός καί Γέντων , Γότθος μέν εἰμί ἀνήρ , γυνή δέ Ῥωμαῖος ὁ περί ὁ Ἤπειρος γαμέω καί δύναμις ἔχω , ἔχω ὁ πόλεμος πᾶς χείρ , ὡς οὐδείς βασιλεύς πρός ἐκεῖνος συντίθημι . καί συγκαλέω ὁ στρατιώτης ὁ Ἀδαμάντιος ἐπαινέω αὐτός ὁ προθυμία , καί κελεύω γενναῖος , ὥσπερ πάτριος αὐτός , ἔχω ὁ πρᾶγμα , καί ὁ ἐκ βασιλεύς ἐπαναγιγνώσκω πρόσταγμα . Τά τε ἐλπίς αὐτός μετέωρος ποιέω , ὡς βασιλεύς ἀεί πᾶς ὁ προθυμία οὐ ἄκαρπος ἐάω , εὐφημία τυγχάνω καί μετά τιμή παραπέμπω . καί ὁ μέν ἀπαλλάσσω μηδείς πλείων ποιέω .