malchus-philadelphensis.fragmenta 4.10
Ὅτι ὁ Αὔγουστος ὁ τοῦ Ὀρέστου υἱὸς ( deb . : Ὅτι Ὀδόαχος ) ἀκούσας Ζήνωνα πάλιν τὴν βασιλείαν ἀνακεκτῆσθαι τῆς ἕω , τὸν Βασιλίσκον ἐλάσαντα , ἠνάγκασε τὴν βουλὴν ἀποστεῖλαι πρεσβείαν Ζήνωνι σημαίνουσαν , ὡς ἰδίας μὲν αὐτοῖς βασιλείας οὐ δέοι , κοινὸς δὲ ἀποχρήσει μόνος ὢν αὐτοκράτωρ ἐπ’ ἀμφοτέροις τοῖς πέρασι . Τὸν μέντοι Ὀδόαχον ὑπ’ ἀυτῶν προβεβλῆσθαι ἱκανὸν ὄντα σώζειν τὰ παρ’ αὐτοῖς πράγματα , πολιτικὴν ἔχοντα σύνεσιν ὁμοῦ καὶ μάχιμον · καὶ δεῖσθαι τοῦ Ζήνωνος πατρικίου τε αὐτῷ ἀποστεῖλαι ἀξίαν , καὶ τῶν Ἰταλῶν τούτῳ ἐφεῖναι διοίκησιν . Ἀφικνοῦνται δὴ ἄνδρες τῆς βουλῆς τῆς ἐν Ῥώμῃ τούτους ἐς Βυζάντιον κομίζοντες τοὺς λόγους , καὶ ταῖς ἀυταῖς ἡμέραις ἐκ τοῦ Νέπωτος ἄγγελοι , τῶν τε γεγενημένων συνησθησόμενοι τῷ Ζήνωνι , καὶ δεόμενοι ἄμα ταῖς ἴσαις τῷ Νέπωτι συμφοραῖς χρησαμένῳ συσπουδάσαι προθύμως βασιλείας ἀνάκτησιν , χρήματά τε καὶ στρατὸν ἐπὶ ταῦτα διδόντα , καὶ τοῖς ἄλλοις , οἷς δέοι , συνεκπονοῦντα τὴν κάθοδον . Ταῦτά τε λέξοντας ὁ Νέπως ἀπέστελλεν . Ζήνων ταῦτα , ὡς δύο ἐκ τῆς ἕω ἀπὸ τῆς βουλῆς ἀπεκρίνατο ταῦτα , ὡς δύο ἐκ τῆς ἕω βασιλέας λαβόντες τὸν μὲν ἐξηλάκασιν , Ἀνθέμιον δὲ ἀπέκτειναν · καὶ νῦν τὸ ποιητέον αὐτοὺς ἔφη γινώσκειν · οὐ γὰρ ἂν βασιλέως ἔτι ὄντος ἑτέραν ἡγήσεσθαι ( εἰσηγ . Bekk . ) γνώμην ἢ κατιόντα προσδέχεσθαι · τοῖς δὲ ἐκ τοῦ βαρβάρου ὅτι καλῶς πράξοι παρὰ τοῦ βασιλέως Νέπωτος τὴν ἀξίαν τοῦ πατρικίου δεξάμενος Ὀδόαχος · ἐκπέμψειν γὰρ αὐτὸν , εἰ μὴ Νέπως ἐπεφθάκει . Ἐπαινεῖν δὲ , ὡς ἀρχὴν ἐπιδέδεικται ταύτην τοῦ τὸν κόσμον φυλάττειν τὸν τοῖς Ῥωμαίοις προσήκοντα · καὶ πιστεύειν ἐντεῦθεν , ὡς καὶ τὸν βασιλέα τὸν ταῦτα τιμήσαντα καταδέξοιτο θᾶττον , εἰ ποιεῖν θέλοι τὰ δίκαια . Καὶ βασίλειον γράμμα περὶ ὧν ἠβούλετο πέμπων τῷ Ὀδοάχῳ , πατρίκιον ἐν τούτῳ τῷ γράμματι ἐπωνόμασε . Ταῦτα δὲ συνεσπούδαζε τῷ Νέπωτι ὁ Ζήνων ἐκ τῶν ἑαυτοῦ κακῶν τὰ ἐκείνου οἰκτείρων καὶ τό γε κοινὸν τῆς τύχης εἰς ὑπόθεσιν ἔχων τῷ δυστυχοῦντι συνάχθεσθαι . Ἅμα δὲ καὶ Βηρίνα συνεπώτρυνε τοῦτον , τῇ Νέπωτος γυναικὶ συγγενεῖ οὔσῃ συσπεύδουσα .
Lemmas: ὅτι ὁ Αὔγουστος ὁ ὁ Ὀρέστης γιός ( deb . : Ὅτι Ὀδόαχος ) ἀκούω Ζήνων πάλιν ὁ βασίλειος ἀνακτάομαι ὁ ἠώς , ὁ Βασιλίσκος ἐλαύνω , ἀναγκάζω ὁ βουλή ἀποστέλλω πρεσβεία Ζήνων σημαίνω , ὡς ἴδιος μέν αὐτός βασίλεια οὐ δέω , κοινός δέ ἀποχράω μόνος εἰμί αὐτοκράτωρ ἐπί ἀμφότερος ὁ πέρας . Τώς μέντοι Ὀδόαχον ὑπό ἀυτέω προβάλλω ἱκανός εἰμί σῴζω ὁ παρά αὐτός πρᾶγμα , πολιτικός ἔχω σύνεσις ὁμοῦ καί μάχιμος · καί δέω ὁ Ζήνων πατρίκιος τε αὐτός ἀποστέλλω ἄξιος , καί ὁ Ἰταλός οὗτος ἐφίημι διοίκησις . ἀφικνέομαι δή ἀνήρ Τῆς βουλή ὁ ἐν Ῥώμη οὗτος εἰς Βυζάντιον κομίζω ὁ λόγος , καί ὁ ἀϋτή ἡμέρα ἐκ ὁ Νέπως ἄγγελος , ὁ τε γίγνομαι συνήδομαι ὁ Ζήνων , καί δέομαι ἄμη ὁ ἴσος ὁ Νέπως συμφορά χράω συσπουδάζω πρόθυμος βασίλεια ἀνάκτησις , χρῆμα τε καί στρατός ἐπί οὗτος δίδωμι , καί ὁ ἄλλος , ὅς δέω , συνεκπονέω ὁ κάθοδος . ταῦτα τε λέγω ὁ Νέπως ἀποστέλλω . Ζήνων οὗτος , ὡς δύο ἐκ ὁ ἠώς ἀπό ὁ βουλή ἀποκρίνομαι οὗτος , ὡς δύο ἐκ ὁ ἠώς βασιλεύς λαμβάνω ὁ μέν ἐξελαύνω , Ἀνθέμιον δέ ἀποκτείνω · καί νῦν ὁ ποιέω αὐτός φημί γινώσκω · οὐ γάρ ἄν βασιλεύς ἔτι εἰμί ἕτερος ἡγέομαι ( εἰσάγω . Bekk . ) γνώμη ἢ κατιών προσδέχομαι · ὁ δέ ἐκ ὁ βάρβαρος ὅτι καλός πράσσω παρά ὁ βασιλεύς Νέπως ὁ ἄξιος ὁ πατρίκιος δέχομαι Ὀδόαχος · ἐκπέμπω γάρ αὐτός , εἰμί μή Νέπως φθάνω . ἐπαινέω δέ , ὡς ἀρχή ἐπιδείκνυμι οὗτος ὁ ὁ κόσμος φυλάσσω ὁ ὁ Ῥωμαῖος προσήκω · καί πιστεύω ἐντεῦθεν , ὡς καί ὁ βασιλεύς ὁ οὗτος τιμάω καταδέχομαι ταχύς , εἰμί ποιέω ἐθέλω ὁ δίκαιος . καί βασίλειος γράμμα περί ὅς βούλομαι πέμπω ὁ οδοηχω , πατρίκιος ἐν οὗτος ὁ γράμμα ἐπονομάζω . Ταΰς δέ συσπουδάζω ὁ Νέπως ὁ Ζήνων ἐκ ὁ ἑαυτοῦ κακός ὁ ἐκεῖνος οἰκτίρω καί ὁ γε κοινός ὁ τύχη εἰς ὑπόθεσις ἔχω ὁ δυστυχέω συνάχθομαι . Ἅμης δέ καί Βηρίνη συνεποτρύνω οὗτος , ὁ Νέπως γυνή συγγενής εἰμί συσπεύδω .