ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lysias.epitaphius-sp 74
πῶς δʼ αὐτοὺς χρὴ λῆξαι τῆς λύπης ; πότερον ἐν ταῖς τῆς πόλεως συμφοραῖς ; ἀλλὰ τότε αὐτῶν εἰκὸς καὶ τοὺς ἄλλους μεμνῆσθαι . ἀλλʼ ἐν ταῖς εὐτυχίαις ταῖς κοιναῖς ; ἀλλʼ ἱκανὸν λυπῆσαι , τῶν μὲν σφετέρων τέκνων τετελευτηκότων , τῶν δὲ ζώντων ἀπολαυόντων τῆς τούτων ἀρετῆς . ἀλλʼ ἐν τοῖς ἰδίοις κινδύνοις , ὅταν ὁρῶσι τοὺς μὲν πρότερον ὄντας φίλους φεύγοντας τὴν αὑτῶν ἀπορίαν , τοὺς δʼ ἐχθροὺς μέγα φρονοῦντας ἐπὶ ταῖς δυστυχίαις ταῖς τούτων ;
Lemmas: πῶς δέ αὐτός χρή λήγω ὁ λύπη ; πότερος ἐν ὁ ὁ πόλις συμφορά ; ἀλλά τότε αὐτός ἔοικα καί ὁ ἄλλος μιμνῄσκω . ἀλλά ἐν ὁ εὐτυχία ὁ κοινός ; ἀλλά ἱκανός λυπέω , ὁ μέν σφέτερος τέκνον τελευτάω , ὁ δέ ζάω ἀπολαύω ὁ οὗτος ἀρετή . ἀλλά ἐν ὁ ἴδιος κίνδυνος , ὅταν ὁράω ὁ μέν πρότερος εἰμί φίλος φεύγω ὁ ἑαυτοῦ ἀπορία , ὁ δέ ἐχθρός μέγας φρονέω ἐπί ὁ δυστυχία ὁ οὗτος ;
lysias.epitaphius-sp 75
μόνην δʼ ἄν μοι δοκοῦμεν ταύτην τοῖς ἐνθάδε κειμένοις ἀποδοῦναι χάριν , εἰ τοὺς μὲν τοκέας αὐτῶν ὁμοίως ὥσπερ ἐκεῖνοι περὶ πολλοῦ ποιοίμεθα , τοὺς δὲ παῖδας οὕτως ἀσπαζοίμεθα ὥσπερ αὐτοὶ πατέρες ὄντες , ταῖς δὲ γυναιξὶν εἰ τοιούτους βοηθοὺς ἡμᾶς αὐτοὺς παρέχοιμεν , οἷοίπερ ἐκεῖνοι ζῶντες ἦσαν . τίνας γὰρ ἂν εἰκότως μᾶλλον τιμῷμεν τῶν ἐνθάδε κειμένων ;
Lemmas: μόνος δέ ἄν ἐγώ δοκέω οὗτος ὁ ἐνθάδε κεῖμαι ἀποδίδωμι χάρις , εἰ ὁ μέν τοκεύς αὐτός ὅμοιος ὥσπερ ἐκεῖνος περί πολύς ποιέω , ὁ δέ παῖς οὕτως ἀσπάζομαι ὥσπερ αὐτός πατήρ εἰμί , ὁ δέ γυνή εἰ τοιοῦτος βοηθός ἐγώ αὐτός παρέχω , οἷος ἐκεῖνος ζάω εἰμί . τίς γάρ ἄν ἔοικα μάλα τιμάω ὁ ἐνθάδε κεῖμαι ;
lysias.epitaphius-sp 76
τίνας δʼ ἂν τῶν ζώντων δικαιότερον περὶ πολλοῦ ποιοίμεθα ἢ τοὺς τούτοις προσήκοντας , οἳ τῆς μὲν τούτων ἀρετῆς τὸ ἴσον τοῖς ἄλλοις ἀπέλαυσαν , ἀποθανόντων δὲ μόνοι γνησίως τῆς δυστυχίας μετέχουσιν ;
Lemmas: τίς δέ ἄν ὁ ζάω δίκαιος περί πολύς ποιέω ἤ ὁ οὗτος προσήκω , ὅς ὁ μέν οὗτος ἀρετή ὁ ἴσος ὁ ἄλλος ἀπολαύω , ἀποθνῄσκω δέ μόνος γνήσιος ὁ δυστυχία μετέχω ;
lysias.epitaphius-sp 77
ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἶδʼ ὅ τι δεῖ τοιαῦτα ὀλοφύρεσθαι · οὐ γὰρ ἐλανθάνομεν ἡμᾶς αὐτοὺς ὄντες θνητοί · ὥστε τί δεῖ , ἃ πάλαι προσεδοκῶμεν πείσεσθαι , ὑπὲρ τούτων νῦν ἄχθεσθαι , ἢ λίαν οὕτω βαρέως φέρειν ἐπὶ ταῖς τῆς φύσεως συμφοραῖς , ἐπισταμένους ὅτι ὁ θάνατος κοινὸς καὶ τοῖς χειρίστοις καὶ τοῖς βελτίστοις ; οὔτε γὰρ τοὺς πονηροὺς ὑπερορᾷ οὔτε τοὺς ἀγαθοὺς θαυμάζει ,
Lemmas: ἀλλά γάρ οὐ οἶδα ὅς τις δέω τοιοῦτος ὀλοφύρομαι · οὐ γάρ λανθάνω ἐγώ αὐτός εἰμί θνητός · ὥστε τίς δέω , ὅς πάλαι προσδοκάω πάσχω , ὑπέρ οὗτος νῦν ἄχθομαι , ἤ λίαν οὕτως βαρύς φέρω ἐπί ὁ ὁ φύσις συμφορά , ἐπίσταμαι ὅτι ὁ θάνατος κοινός καί ὁ κακός καί ὁ ἀγαθός ; οὔτε γάρ ὁ πονηρός ὑπεροράω οὔτε ὁ ἀγαθός θαυμάζω ,
lysias.epitaphius-sp 78
ἀλλʼ ἴσον ἑαυτὸν παρέχει πᾶσιν . εἰ μὲν γὰρ οἷόν τε ἦν τοῖς τοὺς ἐν τῷ πολέμῳ κινδύνους διαφυγοῦσιν ἀθανάτους εἶναι τὸν λοιπὸν χρόνον , ἄξιον τοῖς ζῶσι τὸν ἅπαντα χρόνον πενθεῖν τοὺς τεθνεῶτας · νῦν δὲ ἥ τε φύσις καὶ νόσων ἥττων καὶ γήρως , ὅ τε δαίμων ὁ τὴν ἡμετέραν μοῖραν εἰληχὼς ἀπαραίτητος .
Lemmas: ἀλλά ἴσος ἑαυτοῦ παρέχω πᾶς . εἰ μέν γάρ οἷος τε εἰμί ὁ ὁ ἐν ὁ πόλεμος κίνδυνος διαφεύγω ἀθάνατος εἰμί ὁ λοιπός χρόνος , ἄξιος ὁ ζάω ὁ ἅπας χρόνος πενθέω ὁ θνῄσκω · νῦν δέ ὁ τε φύσις καί νόσος ἥσσων καί γῆρας , ὁ τε δαίμων ὁ ὁ ἡμέτερος μοῖρα λαγχάνω ἀπαραίτητος .
lysias.epitaphius-sp 79
ὥστε προσήκει τούτους εὐδαιμονεστάτους ἡγεῖσθαι , οἵτινες ὑπὲρ μεγίστων καὶ καλλίστων κινδυνεύσαντες οὕτω τὸν βίον ἐτελεύτησαν , οὐκ ἐπιτρέψαντες περὶ αὑτῶν τῇ τύχῃ , οὐδʼ ἀναμείναντες τὸν αὐτόματον θάνατον , ἀλλʼ ἐκλεξάμενοι τὸν κάλλιστον . καὶ γάρ τοι ἀγήρατοι μὲν αὐτῶν αἱ μνῆμαι , ζηλωταὶ δὲ ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων αἱ τιμαί · οἳ πενθοῦνται μὲν διὰ τὴν φύσιν ὡς θνητοί ,
Lemmas: ὥστε προσήκω οὗτος εὐδαίμων ἡγέομαι , ὅστις ὑπέρ μέγας καί καλός κινδυνεύω οὕτως ὁ βίος τελευτάω , οὐ ἐπιτρέπω περί ἑαυτοῦ ὁ τύχη , οὐδέ ἀναμένω ὁ αὐτόματος θάνατος , ἀλλά ἐκλέγω ὁ καλός . καί γάρ τοι ἀγήρατος μέν αὐτός ὁ μνήμη , ζηλωτός δέ ὑπό πᾶς ἄνθρωπος ὁ τιμή · ὁ πενθέω μέν διά ὁ φύσις ὡς θνητός ,
lysias.epitaphius-sp 80
ὑμνοῦνται δὲ ὡς ἀθάνατοι διὰ τὴν ἀρετήν . καὶ γάρ τοι θάπτονται δημοσία , καὶ ἀγῶνες τίθενται ἐπʼ αὐτοῖς ῥώμης καὶ σοφίας καὶ πλούτου , ὡς ἀξίους ὄντας τοὺς ἐν τῷ τετελευτηκότας ταῖς αὐταῖς τιμαῖς καὶ τοὺς ἀθανάτους τιμᾶσθαι .
Lemmas: ὑμνέω δέ ὡς ἀθάνατος διά ὁ ἀρετή . καί γάρ τοι θάπτω δημόσιος , καί ἀγών τίθημι ἐπί αὐτός ῥώμη καί σοφία καί πλοῦτος , ὡς ἄξιος εἰμί ὁ ἐν ὁ τελευτάω ὁ αὐτός τιμή καί ὁ ἀθάνατος τιμάω .
lysias.epitaphius-sp 81
ἐγὼ μὲν οὖν αὐτοὺς καὶ μακαρίζω τοῦ θανάτου καὶ ζηλῶ , καὶ μόνοις τούτοις ἀνθρώπων οἶμαι κρεῖττον εἶναι γενέσθαι , οἵτινες , ἐπειδὴ θνητῶν σωμάτων ἔτυχον , ἀθάνατον μνήμην διὰ τὴν ἀρετὴν τὴν αὑτῶν κατέλιπον · ὅμως δʼ ἀνάγκη τοῖς ἀρχαίοις ἔθεσι χρῆσθαι , καὶ θεραπεύοντας τὸν πάτριον νόμον ὀλοφύρεσθαι τοὺς θαπτομένους .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν αὐτός καί μακαρίζω ὁ θάνατος καί ζηλόω , καί μόνος οὗτος ἄνθρωπος οἴομαι κρατύς εἰμί γίγνομαι , ὅστις , ἐπειδή θνητός σῶμα τυγχάνω , ἀθάνατος μνήμη διά ὁ ἀρετή ὁ ἑαυτοῦ καταλείπω · ὅμως δέ ἀνάγκη ὁ ἀρχαῖος ἔθος χράω , καί θεραπεύω ὁ πάτριος νόμος ὀλοφύρομαι ὁ θάπτω .