lucianus.vitarum-auctio 27
εἶεν . τίς λοιπὸς ἡμῖν ; καταλείπεται ὁ Σκεπτικὸς οὗτος . σὺ ὁ Πυρρίας πρόσιθι καὶ ἀποκηρύττου κατὰ τάχος . ἤδη μὲν ὑπορρέουσιν οἱ πολλοὶ καὶ ἐν ὀλίγοις ἡ πρᾶσις ἔσται . ὅμως δὲ τίς καὶ τοῦτον ὠνήσεται ; ἔγωγε . ἀλλὰ πρῶτον εἰπέ μοι , σὺ τί ἐπίστασαι ; οὐδέν . πῶς τοῦτο ἔφησθα ; ὅτι οὐδὲν ὅλως εἶναί μοι δοκεῖ . οὐδὲ ἡμεῖς ἄρα ἐσμέν τινες ; οὐδὲ τοῦτο οἶδα . οὐδὲ ὅτι σύ τις ὢν τυγχάνεις ; πολὺ μᾶλλον ἔτι τοῦτο ἀγνοῶ . ὢ τῆς ἀπορίας . τί δέ σοι τὰ σταθμία ταυτὶ βούλεται ; ζυγοστατῶ ἐν αὐτοῖς τοὺς λόγους καὶ πρὸς τὸ ἴσον ἀπευθύνω , καὶ ἐπειδὰν ἀκριβῶς ὁμοίους τε καὶ ἰσοβαρεῖς ἴδω , τότε δὴ τότε ἀγνοῶ τὸν ἀληθέστερον . τῶν ἄλλων δὲ τί ἂν πράττοις ἐμμελῶς ; τὰ πάντα πλὴν δραπέτην μεταδιώκειν . τί δὲ τοῦτό σοι ἀδύνατον ; ὅτι , ὦγαθέ , οὐ καταλαμβάνω . εἰκότως · βραδὺς γὰρ καὶ νωθής τις εἶναι δοκεῖς . ἀλλὰ τί σοι τὸ τέλος τῆς ἐπιστάσεως ; ἡ ἀμαθία καὶ τὸ μήτε ἀκούειν μήτε ὁρᾶν . οὐκοῦν καὶ τὸ τυφλὸς ἅμα καὶ κωφὸς εἶναι λέγεις ; καὶ ἄκριτός γε προσέτι καὶ ἀναίσθητος καὶ ὅλως τοῦ σκώληκος οὐδὲν διαφέρων . ὠνητέος εἶ διὰ ταῦτα . πόσου τοῦτον ἄξιον χρὴ φάναι ; μνᾶς Ἀττικῆς · λάμβανε . τί φής , ὦ οὗτος ; ἐώνημαι σε ; ἄδηλον . μηδαμῶς · ἐώνημαι γὰρ καὶ τἀργύριον κατέβαλον . ἐπέχω περὶ τούτου καὶ διασκέπτομαι . καὶ μὴν ἀκολούθει μοι , καθάπερ χρὴ ἐμὸν οἰκέτην . τίς οἶδεν εἰ ἀληθῆ ταῦτα φής ; ὁ κῆρυξ καὶ ἡ μνᾶ καὶ οἱ παρόντες . πάρεισι γὰρ ἡμῖν τινες ; ἀλλʼ ἔγωγέ σε ἤδη ἐμβαλὼν ἐς τὸν μυλῶνα πείσω εἶναι δεσπότης κατὰ τὸν χείρω λόγον . ἔπεχε περὶ τούτου . μὰ Δίʼ , ἀλλʼ ἤδη γε ἀπεφηνάμην . σὺ μὲν παῦσαι ἀντιτείνων καὶ ἀκολούθει τῷ πριαμένῳ , ὑμᾶς δὲ εἰς αὔριον παρακαλοῦμεν · ἀποκηρύξειν γὰρ τοὺς ἰδιώτας καὶ βαναύσους καὶ ἀγοραίους βίους μέλλομεν .
Lemmas: εἶεν . τίς λοιπός ἐγώ ; καταλείπω ὁ Σκεπτικός οὗτος . σύ ὁ Πυρρίας προσέρχομαι καί ἀποκηρύσσω κατά τάχος . ἤδη μέν ὑπορρέω ὁ πολύς καί ἐν ὀλίγος ὁ πρᾶσις εἰμί . ὅμως δέ τίς καί οὗτος ὠνέομαι ; ἐγώ . ἀλλά πρῶτος λέγω ἐγώ , σύ τίς ἐπίσταμαι ; οὐδείς . πῶς οὗτος φημί ; ὅτι οὐδείς ὅλος εἰμί ἐγώ δοκέω . οὐδέ ἐγώ ἄρα εἰμί τις ; οὐδέ οὗτος οἶδα . οὐδέ ὅτι σύ τις εἰμί τυγχάνω ; πολύς μάλα ἔτι οὗτος ἀγνοέω . ὦ ὁ ἀπορία . τίς δέ σύ ὁ σταθμίον οὗτος βούλομαι ; ζυγοστατέω ἐν αὐτός ὁ λόγος καί πρός ὁ ἴσος ἀπευθύνω , καί ἐπειδάν ἀκριβής ὅμοιος τε καί ἰσοβαρής ὁράω , τότε δή τότε ἀγνοέω ὁ ἀληθής . ὁ ἄλλος δέ τίς ἄν πράσσω ἐμμελής ; ὁ πᾶς πλήν δραπέτης μεταδιώκω . τίς δέ οὗτος σύ ἀδύνατος ; ὅτι , ἀγαθός , οὐ καταλαμβάνω . ἔοικα · βραδύς γάρ καί νωθής τις εἰμί δοκέω . ἀλλά τίς σύ ὁ τέλος ὁ ἐπίστασις ; ὁ ἀμαθία καί ὁ μήτε ἀκούω μήτε ὁράω . οὐκοῦν καί ὁ τυφλός ἅμα καί κωφός εἰμί λέγω ; καί ἄκριτος γε προσέτι καί ἀναίσθητος καί ὅλος ὁ σκώληξ οὐδείς διαφέρω . ὠνέομαι εἰμί διά οὗτος . πόσος οὗτος ἄξιος χρή φημί ; μνᾶ Ἀττικός · λαμβάνω . τίς φημί , ὦ οὗτος ; ὠνέομαι σύ ; ἄδηλος . μηδαμῶς · ὠνέομαι γάρ καί ἀργύριον καταβάλλω . ἐπέχω περί οὗτος καί διασκοπέω . καί μήν ἀκολουθέω ἐγώ , καθά χρή ἐμός οἰκέτης . τίς οἶδα εἰ ἀληθής οὗτος φημί ; ὁ κῆρυξ καί ὁ μνᾶ καί ὁ πάρειμι . πάρειμι γάρ ἐγώ τις ; ἀλλά ἐγώ σύ ἤδη ἐμβάλλω εἰς ὁ μυλών πείθω εἰμί δεσπότης κατά ὁ κακός λόγος . ἐπέχω περί οὗτος . μά Ζεύς , ἀλλά ἤδη γε ἀποφαίνω . σύ μέν παύω ἀντιτείνω καί ἀκολουθέω ὁ πρίαμαι , σύ δέ εἰς αὔριον παρακαλέω · ἀποκηρύσσω γάρ ὁ ἰδιώτης καί βάναυσος καί ἀγοραῖος βίος μέλλω .