ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.verae-historiae 2.22
προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου ἐνέστη ὁ ἀγὼν ὁ παρʼ αὐτοῖς , τὰ Θανατούσια . ἠγωνοθέτει δὲ Ἀχιλλεὺς τὸ πέμπτον καὶ Θησεὺς τὸ ἕβδομον . τὰ μὲν οὖν ἄλλα μακρὸν ἂν εἴη λέγειν · τὰ δὲ κεφάλαια τῶν πραχθέντων διηγήσομαι . πάλην μὲν ἐνίκησεν Κάρανος ὁ ἀφʼ Ἡρακλέους Ὀδυσσέα περὶ τοῦ στεφάνου καταγωνισάμενος · πυγμὴ δὲ ἴση ἐγένετο Ἀρείου τοῦ Αἰγυπτίου , ὃς ἐν Κορίνθῳ τέθαπται , καὶ Ἐπειοῦ ἀλλήλοις συνελθόντων . παγκρατίου δὲ οὐ τίθεται ἆθλα παρʼ αὐτοῖς . τὸν μέντοι δρόμον οὐκέτι μέμνημαι ὅστις ἐνίκησεν . ποιητῶν δὲ τῇ μὲν ἀληθείᾳ παρὰ πολὺ ἐκράτει Ὅμηρος , ἐνίκησεν δὲ ὅμως Ἡσίοδος . τὰ δὲ ἆθλα ἦν ἅπασι στέφανος πλακεὶς ἐκ πτερῶν ταωνείων .
Lemmas: προέρχομαι δέ ὁ χρόνος ἐνίστημι ὁ ἀγών ὁ παρά αὐτός , ὁ Θανατούσια . ἀγωνοθετέω δέ Ἀχιλλεύς ὁ πέμπτος καί Θησεύς ὁ ἕβδομος . ὁ μέν οὖν ἄλλος μακρός ἄν εἰμί λέγω · ὁ δέ κεφάλαιος ὁ πράσσω διηγέομαι . πάλη μέν νικάω Κάρανος ὁ ἀπό Ἡρακλῆς Ὀδυσσεύς περί ὁ στέφανος καταγωνίζομαι · πυγμή δέ ἴσος γίγνομαι Ἄρειος ὁ Αἰγύπτιος , ὅς ἐν Κόρινθος θάπτω , καί Ἐπειός ἀλλήλων συνέρχομαι . παγκράτιον δέ οὐ τίθημι ἆθλον παρά αὐτός . ὁ μέντοι δρόμος οὐκέτι μιμνῄσκω ὅστις νικάω . ποιητής δέ ὁ μέν ἀλήθεια παρά πολύς κρατέω Ὅμηρος , νικάω δέ ὅμως Ἡσίοδος . ὁ δέ ἆθλον εἰμί ἅπας στέφανος πλέκω ἐκ πτερόν ταώνιος .
lucianus.verae-historiae 2.23
ἄρτι δὲ τοῦ ἀγῶνος συντετελεσμένου ἠγγέλλοντο οἱ ἐν τῷ χώρῳ τῶν ἀσεβῶν κολαζόμενοι ἀπορρήξαντες τὰ δεσμὰ καὶ τῆς φρουρᾶς ἐπικρατήσαντες ἐλαύνειν ἐπὶ τὴν νῆσον · ἡγεῖσθαι δὲ αὐτῶν Φάλαρίν τε τὸν Ἀκραγαντῖνον καὶ Βούσιριν τὸν Αἰγύπτιον καὶ Διομήδη τὸν Θρᾷκα καὶ τοὺς περὶ Σκίρωνα καὶ Πιτυοκάμπτην . ὡς δὲ ταῦτα ἤκουσεν ὁ Ῥαδάμανθυς , ἐκτάσσει τοὺς ἥρωας ἐπὶ τῆς ᾐόνος · ἡγεῖτο δὲ Θησεύς τε καὶ Ἀχιλλεὺς καὶ Αἴας ὁ Τελαμώνιος ἤδη σωφρονῶν · καὶ συμμίξαντες ἐμάχοντο , καὶ ἐνίκησαν οἱ ἥρωες , Ἀχιλλέως τὰ πλεῖστα κατορθώσαντος . ἠρίστευσε δὲ καὶ Σωκράτης ἐπὶ τῷ δεξιῷ ταχθεὶς , πολὺ μᾶλλον ἢ ὅτε ζῶν ἐπὶ Δηλίῳ ἐμάχετο . προσιόντων γὰρ τεττάρων πολεμίων οὐκ ἔφυγε καὶ τὸ πρόσωπον ἄτρεπτος ἦν · ἐφʼ οἷς καὶ ὕστερον ἐξῃρέθη αὐτῷ ἀριστεῖον , καλός τε καὶ μέγας παράδεισος ἐν τῷ προαστείῳ , ἔνθα καὶ συγκαλῶν τοὺς ἑταίρους διελέγετο , Νεκρακαδημίαν τὸν τόπον προσαγορεύσας .
Lemmas: ἄρτι δέ ὁ ἀγών συντελέω ἀγγέλλω ὁ ἐν ὁ χῶρος ὁ ἀσεβής κολάζω ἀπορρήγνυμι ὁ δεσμός καί ὁ φρουρά ἐπικρατέω ἐλαύνω ἐπί ὁ νῆσος · ἡγέομαι δέ αὐτός Φάλαρις τε ὁ Ἀκραγαντῖνος καί Βούσιρις ὁ Αἰγύπτιος καί Διομήδης ὁ Θρᾷξ καί ὁ περί Σκίρων καί Πιτυοκάμπτης . ὡς δέ οὗτος ἀκούω ὁ Ῥαδάμανθυς , ἐκτάσσω ὁ ἥρως ἐπί ὁ ἠιών · ἡγέομαι δέ Θησεύς τε καί Ἀχιλλεύς καί Αἴας ὁ Τελαμώνιος ἤδη σωφρονέω · καί συμμείγνυμι μάχομαι , καί νικάω ὁ ἥρως , Ἀχιλλεύς ὁ πολύς κατορθόω . ἀριστεύω δέ καί Σωκράτης ἐπί ὁ δεξιός τάσσω , πολύς μάλα ἤ ὅτε ζάω ἐπί Δήλιον μάχομαι . προσέρχομαι γάρ τέσσαρες πολέμιος οὐ φεύγω καί ὁ πρόσωπον ἄτρεπτος εἰμί · ἐπί ὅς καί ὕστερον ἐξαιρέω αὐτός ἀριστεῖα , καλός τε καί μέγας παράδεισος ἐν ὁ προάστειον , ἔνθα καί συγκαλέω ὁ ἑταῖρος διαλέγω , Νεκρακαδημίας ὁ τόπος προσαγορεύω .
lucianus.verae-historiae 2.24
συλλαβόντες οὖν τοὺς νενικημένους καὶ δήσαντες ἀπέπεμψαν ἔτι μᾶλλον κολασθησομένους . ἔγραψεν δὲ καὶ ταύτην τὴν μάχην Ὅμηρος καὶ ἀπιόντι μοι ἔδωκεν τὰ βιβλία κομίζειν τοῖς παρʼ ἡμῖν ἀνθρώποις · ἀλλʼ ὕστερον καὶ ταῦτα μετὰ τῶν ἄλλων ἀπωλέσαμεν . ἦν δὲ ἡ ἀρχὴ τοῦ ποιήματος αὕτη , Νῦν δέ μοι ἔννεπε , Μοῦσα , μάχην νεκύων ἡρώων . τότε δʼ οὖν κυάμους ἑψήσαντες , ὥσπερ παρʼ αὐτοῖς νόμος ἐπειδὰν τὸν πόλεμον κατορθώσωσιν , εἱστιῶντο τὰ ἐπινίκια καὶ ἑορτὴν μεγάλην ἦγον · μόνος δὲ αὐτῆς οὐ μετεῖχε Πυθαγόρας , ἀλλʼ ἄσιτος πόρρω ἐκαθέζετο μυσαττόμενος τὴν κυαμοφαγίαν .
Lemmas: συλλαμβάνω οὖν ὁ νικάω καί δέω ἀποπέμπω ἔτι μάλα κολάζω . γράφω δέ καί οὗτος ὁ μάχη Ὅμηρος καί ἀπέρχομαι ἐγώ δίδωμι ὁ βιβλίον κομίζω ὁ παρά ἐγώ ἄνθρωπος · ἀλλά ὕστερον καί οὗτος μετά ὁ ἄλλος ἀπόλλυμι . εἰμί δέ ὁ ἀρχή ὁ ποίημα οὗτος , νῦν δέ ἐγώ ἐνέπω , Μοῦσα , μάχη νέκυς ἥρως . τότε δέ οὖν κύαμος ἕψω , ὥσπερ παρά αὐτός νόμος ἐπειδάν ὁ πόλεμος κατορθόω , ἑστιάω ὁ ἐπινίκιος καί ἑορτή μέγας ἄγω · μόνος δέ αὐτός οὐ μετέχω Πυθαγόρας , ἀλλά ἄσιτος πρόσω καθέζομαι μυσάττομαι ὁ κυαμοφαγία .
lucianus.verae-historiae 2.25
ἤδη δὲ μηνῶν ἓξ διεληλυθότων περὶ μεσοῦντα τὸν ἕβδομον νεώτερα συνίστατο πράγματα · κινύρας ὁ τοῦ Σκινθάρου παῖς , μέγας ὢν καὶ καλός , ἤρα πολὺν ἤδη χρόνον τῆς Ἑλένης , καὶ αὕτη δὲ οὐκ ἀφανὴς ἦν ἐπιμανῶς ἀγαπῶσα τὸν νεανίσκον · πολλάκις γοῦν καὶ διένευον ἀλλήλοις ἐν τῷ συμποσίῳ καὶ προὔπινον καὶ μόνοι ἐξανιστάμενοι ἐπλανῶντο περὶ τὴν ὕλην . καὶ δή ποτὲ ὑπʼ ἔρωτος καὶ ἀμηχανίας ἐβουλεύσατο ὁ Κινύρας ἁρπάσας τὴν Ἑλένην — ἐδόκει δὲ κἀκείνῃ ταῦτα — οἴχεσθαι ἀπιόντας ἔς τινα τῶν ἐπικειμένων νήσων , ἤτοι ἐς τὴν Φελλὼ ἢ ἐς τὴν Τυρόεσσαν . συνωμότας δὲ πάλαι προσειλήφεσαν τρεῖς τῶν ἑταίρων τῶν ἐμῶν τοὺς θρασυτάτους . τῷ μέντοι πατρὶ οὐκ ἐμήνυσε ταῦτα · ἠπίστατο γὰρ ὑπʼ αὐτοῦ κωλυθησόμενος . ὡς δὲ ἐδόκει αὐτοῖς , ἐτέλουν τὴν ἐπιβουλήν . καὶ ἐπειδὴ νὺξ ἐγένετο — ἐγὼ μὲν οὐ παρῆν · ἐτύγχανον γὰρ ἐν τῷ συμποσίῳ κοιμώμενος — οἱ δὲ λαθόντες τοὺς ἄλλους ἀναλαβόντες τὴν Ἑλένην ὑπὸ σπουδῆς ἀνήχθησαν .
Lemmas: ἤδη δέ μείς ἕξ διέρχομαι περί μεσόω ὁ ἕβδομος νέος συνίστημι πρᾶγμα · κινύρα ὁ ὁ Σκινθάρος παῖς , μέγας εἰμί καί καλός , ἐράω πολύς ἤδη χρόνος ὁ Ἑλένη , καί αὐτός δέ οὐ ἀφανής εἰμί ἐπιμανής ἀγαπάω ὁ νεανίσκος · πολλάκις γοῦν καί διανεύω ἀλλήλων ἐν ὁ συμπόσιον καί προπίνω καί μόνος ἐξανίστημι πλανάω περί ὁ ὕλη . καί δή ποτέ ὑπό ἔρως καί ἀμηχανία βουλεύω ὁ Κινύρης ἁρπάζω ὁ Ἑλένη — δοκέω δέ ἐκεῖνος οὗτος — οἴχομαι ἀπέρχομαι εἰς τις ὁ ἐπίκειμαι νῆσος , ἤτοι εἰς ὁ Φελλώ ἤ εἰς ὁ Τυρόεσσα . συνωμότης δέ πάλαι προσλαμβάνω τρεῖς ὁ ἑταῖρος ὁ ἐμός ὁ θρασύς . ὁ μέντοι πατήρ οὐ μηνύω οὗτος · ἐπίσταμαι γάρ ὑπό αὐτός κωλύω . ὡς δέ δοκέω αὐτός , τελέω ὁ ἐπιβουλή . καί ἐπειδή νύξ γίγνομαι — ἐγώ μέν οὐ πάρειμι · τυγχάνω γάρ ἐν ὁ συμπόσιον κοιμάω — ὁ δέ λανθάνω ὁ ἄλλος ἀναλαμβάνω ὁ Ἑλένη ὑπό σπουδή ἀνάγω .
lucianus.verae-historiae 2.26
περὶ δὲ τὸ μεσονύκτιον ἀνεγρόμενος ὁ Μενέλαος ἐπεὶ ἔμαθεν τὴν εὐνὴν κενὴν τῆς γυναικός , βοήν τε ἵστη καὶ τὸν ἀδελφὸν παραλαβὼν ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα τὸν Ῥαδάμανθυν . ἡμέρας δὲ ὑποφαινούσης ἔλεγον οἱ σκοποὶ καθορᾶν τὴν ναῦν πολὺ ἀπέχουσαν · οὕτω δὴ ἐμβιβάσας ὁ Ῥαδάμανθυς πεντήκοντα τῶν ἡρώων εἰς ναῦν μονόξυλον ἀσφοδελίνην παρήγγειλεν διώκειν · οἱ δὲ ὑπὸ προθυμίας ἐλαύνοντες περὶ μεσημβρίαν καταλαμβάνουσιν αὐτοὺς ἄρτι ἐς τὸν γαλακτώδη τοῦ ὠκεανοῦ τόπον ἐμβαίνοντας πλησίον τῆς Τυροέσσης · παρὰ τοσοῦτον ἦλθον διαδρᾶναι · καὶ ἀναδησάμενοι τὴν ναῦν ἁλύσει ῥοδίνῃ κατέπλεον . ἡ μὲν οὖν Ἑλένη ἐδάκρυέν τε καὶ ᾐσχύνετο κἀνεκαλύπτετο , τοὺς δὲ ἀμφὶ τὸν Κινύραν ἀνακρίνας πρότερον ὁ Ῥαδάμανθυς , εἴ τινες καὶ ἄλλοι αὐτοῖς συνίσασιν , ὡς οὐδένα εἶπον , ἐκ τῶν αἰδοίων δήσας ἀπέπεμψεν ἐς τὸν τῶν ἀσεβῶν χῶρον μαλάχῃ πρότερον μαστιγωθέντας .
Lemmas: περί δέ ὁ μεσονύκτιον ἀνεγείρω ὁ Μενέλαος ἐπεί μανθάνω ὁ εὐνή κενός ὁ γυνή , βοή τε ἵστημι καί ὁ ἀδελφός παραλαμβάνω ἔρχομαι πρός ὁ βασιλεύς ὁ Ῥαδάμανθυς . ἡμέρα δέ ὑποφαίνω λέγω ὁ σκοπός καθοράω ὁ ναῦς πολύς ἀπέχω · οὕτως δή ἐμβιβάζω ὁ Ῥαδάμανθυς πεντήκοντα ὁ ἥρως εἰς ναῦς μονόξυλος ἀσφοδέλινος παραγγέλλω διώκω · ὁ δέ ὑπό προθυμία ἐλαύνω περί μεσημβρία καταλαμβάνω αὐτός ἄρτι εἰς ὁ γαλακτώδης ὁ ὠκεανός τόπος ἐμβαίνω πλησίον ὁ Τύροεσσα · παρά τοσοῦτος ἔρχομαι διαδιδράσκω · καί ἀναδέω ὁ ναῦς ἅλυσις ῥόδινος καταπλέω . ὁ μέν οὖν Ἑλένη δακρύω τε καί αἰσχύνω ἐγκαλύπτω , ὁ δέ ἀμφί ὁ Κινύρης ἀνακρίνω πρότερος ὁ Ῥαδάμανθυς , εἰ τις καί ἄλλος αὐτός συνίζω , ὡς οὐδείς λέγω , ἐκ ὁ αἰδοῖον δέω ἀποπέμπω εἰς ὁ ὁ ἀσεβής χῶρος μαλάχη πρότερος μαστιγόω .
lucianus.verae-historiae 2.27
ἐψηφίσαντο δὲ καὶ ἡμᾶς ἐμπροθέσμως ἐκπέμπειν ἐκ τῆς νήσου , τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν μόνην ἐπιμείναντας . ἐνταῦθα δὴ ἐγὼ ἐποτνιώμην τε καὶ ἐδάκρυον οἷα ἔμελλον ἀγαθὰ καταλιπὼν αὖθις πλανηθήσεσθαι . αὐτοὶ μέντοι παρεμυθοῦντο λέγοντες οὐ πολλῶν ἐτῶν ἀφίξεσθαι πάλιν ὡς αὐτούς , καί μοι ἤδη εἰς τοὐπιὸν θρόνον τε καὶ κλισίαν ἐπεδείκνυσαν πλησίον τῶν ἀρίστων . ἐγὼ δὲ προσελθὼν τῷ Ῥαδαμάνθυι πολλὰ ἱκέτευον εἰπεῖν τὰ μέλλοντα καὶ ὑποδεῖξαί μοι τὸν πλοῦν . ὁ δὲ ἔφασκεν ἀφίξεσθαι μὲν εἰς τὴν πατρίδα πολλὰ πρότερον πλανηθέντα καὶ κινδυνεύσαντα , τὸν δὲ χρόνον οὐκέτι τῆς ἐπανόδου προσθεῖναι ἠθέλησεν · ἀλλὰ δὴ καὶ δεικνὺς τὰς πλησίον νήσους—ἐφαίνοντο δὲ πέντε τὸν ἀριθμόν , ἄλλη δὲ ἕκτη πόρρωθεν — ταύτας μὲν εἶναι ἔφασκεν τῶν ἀσεβῶν , τὰς πλησίον , Ἀφʼ ὧν , ἔφη , ἤδη τὸ πολὺ πῦρ ὁρᾷς καιόμενον , ἕκτη δὲ ἐκείνη τῶν ὀνείρων ἡ πόλις · μετὰ ταύτην δὲ ἡ τῆς Καλυψοῦς νῆσος , ἀλλʼ οὐδέπω σοι φαίνεται . ἐπειδὰν δὲ ταύτας παραπλεύσῃς , τότε δὴ ἀφίξῃ εἰς τὴν μεγάλην ἤπειρον τὴν ἐναντίαν τῇ ὑφʼ ὑμῶν κατοικουμένῃ · ἐνταῦθα δὴ πολλὰ παθὼν καὶ ποικίλα ἔθνη διελθὼν καὶ ἀνθρώποις ἀμίκτοις ἐπιδημήσας χρόνῳ ποτὲ ἥξεις εἰς τὴν ἑτέραν ἤπειρον .
Lemmas: ψηφίζω δέ καί ἐγώ ἐμπρόθεσμος ἐκπέμπω ἐκ ὁ νῆσος , ὁ ἐπέρχομαι ἡμέρα μόνος ἐπιμένω . ἐνταῦθα δή ἐγώ ποτνιάομαι τε καί δακρύω οἷος μέλλω ἀγαθός καταλείπω αὖθις πλανάω . αὐτός μέντοι παραμυθέομαι λέγω οὐ πολύς ἔτος ἀφικνέομαι πάλιν ὡς αὐτός , καί ἐγώ ἤδη εἰς ἔπειμι θρόνος τε καί κλισία ἐπιδείκνυμι πλησίον ὁ ἀγαθός . ἐγώ δέ προσέρχομαι ὁ Ῥαδάμανθυς πολύς ἱκετεύω λέγω ὁ μέλλω καί ὑποδείκνυμι ἐγώ ὁ πλόος . ὁ δέ φάσκω ἀφικνέομαι μέν εἰς ὁ πατρίς πολύς πρότερος πλανάω καί κινδυνεύω , ὁ δέ χρόνος οὐκέτι ὁ ἐπάνοδος προστίθημι ἐθέλω · ἀλλά δή καί δείκνυμι ὁ πλησίον νήσους—ἐφαίνοντο δέ πέντε ὁ ἀριθμός , ἄλλος δέ ἕκτος πρόσωθεν — οὗτος μέν εἰμί φάσκω ὁ ἀσεβής , ὁ πλησίον , ἀπό ὅς , φημί , ἤδη ὁ πολύς πῦρ ὁράω καίω , ἕκτος δέ ἐκεῖνος ὁ ὄνειρος ὁ πόλις · μετά οὗτος δέ ὁ ὁ Καλυψώ νῆσος , ἀλλά οὐδέπω σύ φαίνω . ἐπειδάν δέ οὗτος παραπλέω , τότε δή ἀφικνέομαι εἰς ὁ μέγας ἤπειρος ὁ ἐναντίος ὁ ὑπό σύ κατοικέω · ἐνταῦθα δή πολύς πάσχω καί ποικίλος ἔθνος διέρχομαι καί ἄνθρωπος ἄμικτος ἐπιδημέω χρόνος ποτέ ἥκω εἰς ὁ ἕτερος ἤπειρος .
lucianus.verae-historiae 2.28
τοσαῦτα εἶπεν , καὶ ἀνασπάσας ἀπὸ τῆς γῆς μαλάχης ῥίζαν ὤρεξέν μοι , ταύτῃ κελεύσας ἐν τοῖς μεγίστοις κινδύνοις προσεύχεσθαι · παρῄνεσε δὲ εἰ καί ποτε ἀφικοίμην ἐς τήνδε τὴν γῆν , μήτε πῦρ μαχαίρᾳ σκαλεύειν μήτε θέρμους ἐσθίειν μήτε παιδὶ ὑπὲρ τὰ ὀκτωκαίδεκα ἔτη πλησιάζειν · τούτων γὰρ ἂν μεμνημένον ἐλπίδας ἔχειν τῆς εἰς τὴν νῆσον ἀφίξεως . τότε μὲν οὖν τὰ περὶ τὸν πλοῦν παρεσκευασάμην , καὶ ἐπεὶ καιρὸς ἦν , συνειστιώμην αὐτοῖς . τῇ δὲ ἐπιούσῃ ἐλθὼν πρὸς Ὅμηρον τὸν ποιητὴν ἐδεήθην αὐτοῦ ποιῆσαί μοι δίστιχον ἐπίγραμμα · καὶ ἐπειδὴ ἐποίησεν , στήλην βηρύλλου λίθου ἀναστήσας ἐπέγραψα πρὸς τῷ λιμένι . τὸ δὲ ἐπίγραμμα ἦν τοιόνδε · Λουκιανὸς τάδε πάντα φίλος μακάρεσσι θεοῖσιν εἶδέ τε καὶ πάλιν ἦλθε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν .
Lemmas: τοσοῦτος λέγω , καί ἀνασπάω ἀπό ὁ γῆ μαλάχη ῥίζα ὀρέγω ἐγώ , οὗτος κελεύω ἐν ὁ μέγας κίνδυνος προσεύχομαι · παραινέω δέ εἰ καί ποτέ ἀφικνέομαι εἰς ὅδε ὁ γῆ , μήτε πῦρ μάχαιρα σκαλεύω μήτε θέρμος ἐσθίω μήτε παῖς ὑπέρ ὁ ὀκτωκαίδεκα ἔτος πλησιάζω · οὗτος γάρ ἄν μιμνῄσκω ἐλπίς ἔχω ὁ εἰς ὁ νῆσος ἄφιξις . τότε μέν οὖν ὁ περί ὁ πλόος παρασκευάζω , καί ἐπεί καιρός εἰμί , συνεστιάω αὐτός . ὁ δέ ἐπέρχομαι ἔρχομαι πρός Ὅμηρος ὁ ποιητής δέω αὐτός ποιέω ἐγώ δίστιχος ἐπίγραμμα · καί ἐπειδή ποιέω , στήλη βήρυλλος λίθος ἀνίστημι ἐπιγράφω πρός ὁ λιμήν . ὁ δέ ἐπίγραμμα εἰμί τοιόσδε · Λουκιάν ὅδε πᾶς φίλος μάκαρ θεός ὁράω τε καί πάλιν ἔρχομαι φίλος εἰς πατρίς γῆ .
lucianus.verae-historiae 2.29
μείνας δὲ κἀκείνην τὴν ἡμέραν , τῇ ἐπιούσῃ ἀνηγόμην τῶν ἡρώων παραπεμπόντων . ἔνθα μοι καὶ Ὀδυσσεὺς προσελθὼν λάθρᾳ τῆς Πηνελόπης δίδωσιν ἐπιστολὴν εἰς Ὠγυγίαν τὴν νῆσον Καλυψοῖ κομίζειν . συνέπεμψε δέ μοι ὁ Ῥαδάμανθυς τὸν πορθμέα Ναύπλιον , ἵνʼ ἐὰν καταχθῶμεν ἐς τὰς νήσους , μηδεὶς ἡμᾶς συλλάβῃ ἅτε κατʼ ἄλλην ἐμπορίαν καταπλέοντας . ἐπεὶ δὲ τὸν εὐώδη ἀέρα προϊόντες παρεληλύθειμεν , αὐτίκα ἡμᾶς ὀσμή τε δεινὴ διεδέχετο οἷον ἀσφάλτου καὶ θείου καὶ πίττης ἅμα καιομένων , καὶ κνῖσα δὲ πονηρὰ καὶ ἀφόρητος ὥσπερ ἀπὸ ἀνθρώπων ὀπτωμένων , καὶ ὁ ἀὴρ ζοφερὸς καὶ ὁμιχλώδης , καὶ κατέσταζεν ἐξ αὐτοῦ δρόσος πιττίνη · ἠκούομεν δὲ καὶ μαστίγων ψόφον καὶ οἰμωγὴν ἀνθρώπων πολλῶν .
Lemmas: μένω δέ ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ὁ ἐπέρχομαι ἀνάγω ὁ ἥρως παραπέμπω . ἔνθα ἐγώ καί Ὀδυσσεύς προσέρχομαι λάθρῃ ὁ Πηνελόπεια δίδωμι ἐπιστολή εἰς Ὠγυγία ὁ νῆσος Καλυψώ κομίζω . συμπέμπω δέ ἐγώ ὁ Ῥαδάμανθυς ὁ πορθμεύς Ναύπλιος , ἵνα ἐάν κατάγω εἰς ὁ νῆσος , μηδείς ἐγώ συλλαμβάνω ἅτε κατά ἄλλος ἐμπορία καταπλέω . ἐπεί δέ ὁ εὐώδης ἀήρ προέρχομαι πηρεληλύθειμνυμι , αὐτίκα ἐγώ ὀσμή τε δεινός διαδέχομαι οἷος ἄσφαλτος καί θεῖος καί πίσσα ἅμα καίω , καί κνῖσα δέ πονηρός καί ἀφόρητος ὥσπερ ἀπό ἄνθρωπος ὀπτάω , καί ὁ ἀήρ ζοφερός καί ὀμιχλώδης , καί καταστάζω ἐκ αὐτός δρόσος πίσσινος · ἀκούω δέ καί μάστιξ ψόφος καί οἰμωγή ἄνθρωπος πολύς .
lucianus.verae-historiae 2.30
ταῖς μὲν οὖν ἄλλαις οὐ προσέσχομεν , ἧς δὲ ἐπέβημεν , τοιάδε ἦν · κύκλῳ μὲν πᾶσα κρημνώδης καὶ ἀπόξυρος , πέτραις καὶ τράχωσι κατεσκληκυῖα , δένδρον δʼ οὐδὲν οὐδὲ ὕδωρ ἐνῆν · ἀνερπύσαντες δὲ ὅμως κατὰ τοὺς κρημνοὺς προῇμεν διά τινος ἀκανθώδους καὶ σκολόπων μεστῆς ἀτραποῦ , πολλὴν ἀμορφίαν τῆς χώρας ἐχούσης . ἐλθόντες δὲ ἐπὶ τὴν εἱρκτὴν καὶ τὸ κολαστήριον , πρῶτα μὲν τὴν φύσιν τοῦ τόπου ἐθαυμάζομεν · τὸ μὲν γὰρ ἔδαφος αὐτὸ μαχαίραις καὶ σκόλοψι πάντῃ ἐξηνθήκει , κύκλῳ δὲ ποταμοὶ περιέρρεον , ὁ μὲν βορβόρου , ὁ δὲ δεύτερος αἵματος , ὁ δὲ ἔνδον πυρός , πάνυ μέγας οὗτος καὶ ἀπέρατος , καὶ ἔρρει ὥσπερ ὕδωρ καὶ ἐκυματοῦτο ὥσπερ θάλαττα , καὶ ἰχθῦς δὲ εἶχεν πολλούς , τοὺς μὲν δαλοῖς προσεοικότας , τοὺς δὲ μικροὺς ἄνθραξι πεπυρωμένοις · ἐκάλουν δὲ αὐτοὺς λυχνίσκους .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος οὐ προσέχω , ὅς δέ ἐπιβαίνω , τοιόσδε εἰμί · κύκλος μέν πᾶς κρημνώδης καί ἀπόξυρος , πέτρα καί τρέχω κατασκλῆναι , δένδρον δέ οὐδείς οὐδέ ὕδωρ ἔνειμι · ἀνέρπω δέ ὅμως κατά ὁ κρημνός προέρχομαι διά τις ἀκανθώδης καί σκόλοψ μεστός ἀτραπός , πολύς ἀμορφία ὁ χώρα ἔχω . ἔρχομαι δέ ἐπί ὁ εἱρκτή καί ὁ κολαστήριον , πρῶτος μέν ὁ φύσις ὁ τόπος θαυμάζω · ὁ μέν γάρ ἔδαφος αὐτός μάχαιρα καί σκόλοψ πάντῃ ἐξανθέω , κύκλος δέ ποταμός περιρρέω , ὁ μέν βόρβορος , ὁ δέ δεύτερος αἷμα , ὁ δέ ἔνδον πῦρ , πάνυ μέγας οὗτος καί ἀπέρατος , καί ἔρρω ὥσπερ ὕδωρ καί κυματόω ὥσπερ θάλασσα , καί ἰχθῦς δέ ἔχω πολύς , ὁ μέν δαλός προσέοικα , ὁ δέ μικρός ἄνθραξ πυρόω · καλέω δέ αὐτός λυχνίσκος .
lucianus.verae-historiae 2.31
εἴσοδος δὲ μία στενὴ διὰ πάντων ἦν , καὶ πυλωρὸς ἐφειστήκει Τίμων ὁ Ἀθηναῖος . παρελθόντες δὲ ὅμως τοῦ Ναυπλίου καθηγουμένου ἑωρῶμεν κολαζομένους πολλοὺς μὲν βασιλέας , πολλοὺς δὲ καὶ ἰδιώτας , ὧν ἐνίους καὶ ἐγνωρίζομεν · εἴδομεν δὲ καὶ τὸν Κινύραν καπνῷ ὑποτυφόμενον · ἐκ τῶν αἰδοίων ἀπηρτημένον . προσετίθεσαν δὲ οἱ περιηγηταὶ καὶ τοὺς ἑκάστων βίους καὶ τὰς ἁμαρτίας ἐφʼ αἷς κολάζονται · καὶ μεγίστας ἁπασῶν τιμωρίας ὑπέμενον οἱ ψευσάμενοί τι παρὰ τὸν βίον καὶ οἱ μὴ τὰ ἀληθῆ συγγεγραφότες , ἐν οἷς καὶ Κτησίας ὁ Κνίδιος ἦν καὶ Ἡρόδοτος καὶ ἄλλοι πολλοί . τούτους οὖν ὁρῶν ἐγὼ χρηστὰς εἶχον εἰς τοὐπιὸν τὰς ἐλπίδας · οὐδὲν γὰρ ἐμαυτῷ ψεῦδος εἰπόντι συνηπιστάμην .
Lemmas: εἴσοδος δέ εἷς στενός διά πᾶς εἰμί , καί πυλωρός ἐφίστημι Τίμων ὁ Ἀθηναῖος . παρέρχομαι δέ ὅμως ὁ Ναύπλιος καθηγέομαι ὁράω κολάζω πολύς μέν βασιλεύς , πολύς δέ καί ἰδιώτης , ὅς ἔνιοι καί γνωρίζω · ὁράω δέ καί ὁ Κινύρης καπνός ὑποτύφομαι · ἐκ ὁ αἰδοῖον ἀπαρτάω . προστίθημι δέ ὁ περιηγητής καί ὁ ἕκαστος βίος καί ὁ ἁμαρτία ἐπί ὅς κολάζω · καί μέγας ἅπας τιμωρία ὑπομένω ὁ ψεύδω τις παρά ὁ βίος καί ὁ μή ὁ ἀληθής συγγράφω , ἐν ὅς καί Κτησίας ὁ Κνίδιος εἰμί καί Ἡρόδοτος καί ἄλλος πολύς . οὗτος οὖν ὁράω ἐγώ χρηστός ἔχω εἰς ἔπειμι ὁ ἐλπίς · οὐδείς γάρ ἐμαυτοῦ ψεῦδος λέγω συνεπίσταμαι .
lucianus.verae-historiae 2.32
ταχέως οὖν ἀναστρέψας ἐπὶ τὴν ναῦν — οὐ γὰρ ἐδυνάμην φέρειν τὴν ὄψιν — ἀσπασάμενος τὸν Ναύπλιον ἀπέπλευσα . καὶ μετʼ ὀλίγον ἐφαίνετο πλησίον ἡ τῶν ὀνείρων νῆσος , ἀμυδρὰ καὶ ἀσαφὴς ἰδεῖν · εἶχε δὲ καὶ αὐτή τι τοῖς ὀνείροις παραπλήσιον · ὑπεχώρει γὰρ προσιόντων ἡμῶν καὶ ὑπέφευγε καὶ πορρωτέρω ὑπέβαινε . καταλαβόντες δέ ποτε αὐτὴν καὶ εἰσπλεύσαντες εἰς τὸν Ὕπνον λιμένα προσαγορευόμενον πλησίον τῶν πυλῶν τῶν ἐλεφαντίνων , ᾗ τὸ τοῦ Ἀλεκτρυόνος ἱερόν ἐστιν , περὶ δείλην ὀψίαν ἀπεβαίνομεν · παρελθόντες δὲ ἐς τὴν πόλιν πολλοὺς ὀνείρους καὶ ποικίλους ἑωρῶμεν . πρῶτον δὲ βούλομαι περὶ τῆς πόλεως εἰπεῖν , ἐπεὶ μηδὲ ἄλλῳ τινὶ γέγραπται περὶ αὐτῆς , ὃς δὲ καὶ μόνος ἐπεμνήσθη Ὅμηρος , οὐ πάνυ ἀκριβῶς συνέγραψεν .
Lemmas: ταχύς οὖν ἀναστρέφω ἐπί ὁ ναῦς — οὐ γάρ δύναμαι φέρω ὁ ὄψις — ἀσπάζομαι ὁ Ναύπλιος ἀποπλέω . καί μετά ὀλίγος φαίνω πλησίον ὁ ὁ ὄνειρος νῆσος , ἀμυδρός καί ἀσαφής ὁράω · ἔχω δέ καί αὐτός τις ὁ ὄνειρος παραπλήσιος · ὑποχωρέω γάρ προσέρχομαι ἐγώ καί ὑποφεύγω καί πρόσω ὑποβαίνω . καταλαμβάνω δέ ποτέ αὐτός καί εἰσπλέω εἰς ὁ Ὕπνος λιμήν προσαγορεύω πλησίον ὁ πύλη ὁ ἐλεφάντινος , ᾗ ὁ ὁ Ἀλεκτρυών ἱερός εἰμί , περί δείλη ὄψιος ἀποβαίνω · παρέρχομαι δέ εἰς ὁ πόλις πολύς ὄνειρος καί ποικίλος ὁράω . πρῶτος δέ βούλομαι περί ὁ πόλις λέγω , ἐπεί μηδέ ἄλλος τις γράφω περί αὐτός , ὅς δέ καί μόνος ἐπιμιμνῄσκομαι Ὅμηρος , οὐ πάνυ ἀκριβής συγγράφω .
lucianus.verae-historiae 2.33
κύκλῳ μὲν περὶ πᾶσαν αὐτὴν ὕλη ἀνέστηκεν , τὰ δένδρα δέ ἐστι μήκωνες ὑψηλαὶ καὶ μανδραγόραι καὶ ἐπʼ αὐτῶν πολύ τι πλῆθος νυκτερίδων · τοῦτο γὰρ μόνον ἐν τῇ νήσῳ γίνεται ὄρνεον . ποταμὸς δὲ παραρρεῖ πλησίον ὁ ὑπʼ αὐτῶν καλούμενος Νυκτίπορος , καὶ πηγαὶ δύο παρὰ τὰς πύλας · ὀνόματα καὶ ταύταις , τῇ μὲν Νήγρετος , τῇ δὲ Παννυχία . ὁ περίβολος δὲ τῆς πόλεως ὑψηλός τε καὶ ποικίλος , ἴριδι τὴν χρόαν ὁμοιότατος · πύλαι μέντοι ἔπεισιν οὐ δύο , καθάπερ Ὅμηρος εἴρηκεν , ἀλλὰ τέσσαρες , δύο μὲν πρὸς τὸ τῆς Βλακείας πεδίον ἀποβλέπουσαι , ἡ μὲν σιδηρᾶ , ἡ δὲ ἐκ κεράμου πεποιημένη , καθʼ ἃς ἐλέγοντο ἀποδημεῖν αὐτῶν οἵ τε φοβεροὶ καὶ φονικοὶ καὶ ἀπηνεῖς , δύο δὲ πρὸς τὸν λιμένα καὶ τὴν θάλατταν , ἡ μὲν κερατίνη , ἡ δὲ καθʼ ἣν ἡμεῖς παρήλθομεν ἐλεφαντίνη . εἰσιόντι δὲ εἰς τὴν πόλιν ἐν δεξιᾷ μέν ἐστι τὸ Νυκτῷον — σέβουσι γὰρ θεῶν ταύτην μάλιστα καὶ τὸν Ἀλεκτρυόνα · ἐκείνῳ δὲ πλησίον τοῦ λιμένος τὸ ἱερὸν πεποίηται — ἐν ἀριστερᾷ δὲ τὰ τοῦ Ὕπνου βασίλεια . οὗτος γὰρ δὴ ἄρχει παρʼ αὐτοῖς σατράπας δύο καὶ ὑπάρχους πεποιημένος , Ταραξίωνά τε τὸν Ματαιογένους καὶ Πλουτοκλέα τὸν Φαντασίωνος . ἐν μέσῃ δὲ τῇ ἀγορᾷ πηγή τίς ἐστιν , ἣν καλοῦσι Καρεῶτιν · καὶ πλησίον ναοὶ δύο , Ἀπάτης καὶ Ἀληθείας · ἔνθα καὶ τὸ ἄδυτόν ἐστιν αὐτοῖς καὶ τὸ μαντεῖον , οὗ προειστήκει προφητεύων Ἀντιφῶν ὁ τῶν ὀνείρων ὑποκριτής , ταύτης παρὰ τοῦ Ὕπνου λαχὼν τῆς τιμῆς .
Lemmas: κύκλος μέν περί πᾶς αὐτός ὕλη ἀνίστημι , ὁ δένδρον δέ εἰμί μήκων ὑψηλός καί μανδραγόρας καί ἐπί αὐτός πολύς τις πλῆθος νυκτερίς · οὗτος γάρ μόνος ἐν ὁ νῆσος γίγνομαι ὄρνεον . ποταμός δέ παραρρέω πλησίον ὁ ὑπό αὐτός καλέω Νυκτίπορος , καί πηγή δύο παρά ὁ πύλη · ὄνομα καί οὗτος , ὁ μέν Νήγρετος , ὁ δέ Παννυχία . ὁ περίβολος δέ ὁ πόλις ὑψηλός τε καί ποικίλος , Ἶρις ὁ χροιά ὅμοιος · πύλη μέντοι ἐπέρχομαι οὐ δύο , καθά Ὅμηρος λέγω , ἀλλά τέσσαρες , δύο μέν πρός ὁ ὁ Βλακεία πεδίον ἀποβλέπω , ὁ μέν σιδήρεος , ὁ δέ ἐκ κέραμος ποιέω , κατά ὅς λέγω ἀποδημέω αὐτός ὁ τε φοβερός καί φονικός καί ἀπηνής , δύο δέ πρός ὁ λιμήν καί ὁ θάλασσα , ὁ μέν κεράτινος , ὁ δέ κατά ὅς ἐγώ παρέρχομαι ἐλεφάντινος . εἰσέρχομαι δέ εἰς ὁ πόλις ἐν δεξιός μέν εἰμί ὁ Νυκτῷον — σέβω γάρ θεός οὗτος μάλα καί ὁ Ἀλεκτρυών · ἐκεῖνος δέ πλησίον ὁ λιμήν ὁ ἱερός ποιέω — ἐν ἀριστερός δέ ὁ ὁ Ὕπνος βασίλεια . οὗτος γάρ δή ἄρχω παρά αὐτός σατράπης δύο καί ὕπαρχος ποιέω , Ταραξίων τε ὁ Ματαιογένης καί Πλουτοκλῆς ὁ Φαντασίων . ἐν μέσος δέ ὁ ἀγορά πηγή τις εἰμί , ὅς καλέω Καρεῶτις · καί πλησίον ναός δύο , Ἀπάτη καί Ἀλήθεια · ἔνθα καί ὁ ἄδυτος εἰμί αὐτός καί ὁ μαντεῖον , ὅς προΐστημι προφητεύω Ἀντιφῶν ὁ ὁ ὄνειρος ὑποκριτής , οὗτος παρά ὁ Ὕπνος λαγχάνω ὁ τιμή .
lucianus.verae-historiae 2.34
αὐτῶν μέντοι τῶν ὀνείρων οὔτε φύσις οὔτε ἰδέα ἡ αὐτή , ἀλλʼ οἱ μὲν μακροὶ ἦσαν καὶ καλοὶ καὶ εὐειδεῖς , οἱ δὲ μικροὶ καὶ ἄμορφοι , καὶ οἱ μὲν χρύσεοι , ὡς ἐδόκουν , οἱ δὲ ταπεινοί τε καὶ εὐτελεῖς . ἦσαν δʼ ἐν αὐτοῖς καὶ πτερωτοί τινες καὶ τερατώδεις , καὶ ἄλλοι καθάπερ ἐς πομπὴν διεσκευασμένοι , οἱ μὲν ἐς βασιλέας , οἱ δὲ ἐς θεούς , οἱ δὲ εἰς ἄλλα τοιαῦτα κεκοσμημένοι . πολλοὺς δὲ αὐτῶν καὶ ἐγνωρίσαμεν , πάλαι παρʼ ἡμῖν ἑωρακότες , οἳ δὴ καὶ προσῄεσαν καὶ ἠσπάζοντο ὡς ἂν καὶ συνήθεις ὑπάρχοντες , καὶ παραλαβόντες ἡμᾶς καὶ κατακοιμίσαντες πάνυ λαμπρῶς καὶ δεξιῶς ἐξένιζον , τήν τε ἄλλην ὑποδοχὴν μεγαλοπρεπῆ παρασκευάσαντες καὶ ὑπισχνούμενοι βασιλέας τε ποιήσειν καὶ σατράπας . ἔνιοι δὲ καὶ ἀπῆγον ἡμᾶς εἰς τὰς πατρίδας καὶ τοὺς οἰκείους ἐπεδείκνυον καὶ αὐθημερὸν ἐπανῆγον .
Lemmas: αὐτός μέντοι ὁ ὄνειρος οὔτε φύσις οὔτε ἰδέα ὁ αὐτός , ἀλλά ὁ μέν μακρός εἰμί καί καλός καί εὐειδής , ὁ δέ μικρός καί ἄμορφος , καί ὁ μέν χρύσεος , ὡς δοκέω , ὁ δέ ταπεινός τε καί εὐτελής . εἰμί δέ ἐν αὐτός καί πτερωτός τις καί τερατώδης , καί ἄλλος καθά εἰς πομπή διασκευάζω , ὁ μέν εἰς βασιλεύς , ὁ δέ εἰς θεός , ὁ δέ εἰς ἄλλος τοιοῦτος κοσμέω . πολύς δέ αὐτός καί γνωρίζω , πάλαι παρά ἐγώ ὁράω , ὅς δή καί προσέρχομαι καί ἀσπάζομαι ὡς ἄν καί συνήθης ὑπάρχω , καί παραλαμβάνω ἐγώ καί κατακοιμίζω πάνυ λαμπρός καί δεξιός ξενίζω , ὁ τε ἄλλος ὑποδοχή μεγαλοπρεπής παρασκευάζω καί ὑπισχνέομαι βασιλεύς τε ποιέω καί σατράπης . ἔνιοι δέ καί ἀπάγω ἐγώ εἰς ὁ πατρίς καί ὁ οἰκεῖος ἐπιδείκνυμι καί αὐθημερόν ἐπανάγω .
lucianus.verae-historiae 2.35
ἡμέρας μὲν οὖν τριάκοντα καὶ ἴσας νύκτας παρʼ αὐτοῖς ἐμείναμεν καθεύδοντες εὐωχούμενοι . ἔπειτα δὲ ἄφνω βροντῆς μεγάλης καταρραγείσης ἀνεγρόμενοι καὶ ἀναθορόντες ἀνήχθημεν ἐπισιτισάμενοι . τριταῖοι δʼ ἐκεῖθεν τῇ Ὠγυγίᾳ νήσῳ προσσχόντες ἀπεβαίνομεν . πρότερον δʼ ἐγὼ λύσας τὴν ἐπιστολὴν ἀνεγίνωσκον τὰ γεγραμμένα . ἦν δὲ τοιάδε · Ὀδυσσεὺς Καλυψοῖ χαίρειν . ἴσθι με , ὡς τὰ πρῶτα ἐξέπλευσα παρὰ σοῦ τὴν σχεδίαν κατασκευασάμενος , ναυαγίᾳ χρησάμενον μόλις ὑπὸ Λευκοθέας διασωθῆναι εἰς τὴν τῶν Φαιάκων χώραν , ὑφʼ ὧν ἐς τὴν οἰκείαν ἀποπεμφθεὶς κατέλαβον πολλοὺς τῆς γυναικὸς μνηστῆρας ἐν τοῖς ἡμετέροις τρυφῶντας · ἀποκτείνας δὲ ἅπαντας ὑπὸ Τηλεγόνου ὕστερον τοῦ ἐκ Κίρκης μοι γενομένου ἀνῃρέθην , καὶ νῦν εἰμι ἐν τῇ Μακάρων νήσῳ πάνυ μετανοῶν ἐπὶ τῷ καταλιπεῖν τὴν παρὰ σοὶ δίαιταν καὶ τὴν ὑπὸ σοῦ προτεινομένην ἀθανασίαν . ἢν οὖν καιροῦ λάβωμαι , ἀποδρὰς ἀφίξομαι πρὸς σέ . ταῦτα μὲν ἐδήλου ἡ ἐπιστολή , καὶ περὶ ἡμῶν , ὅπως ξενισθῶμεν .
Lemmas: ἡμέρα μέν οὖν τριάκοντα καί ἴσος νύξ παρά αὐτός μένω καθεύδω εὐωχέω . ἔπειτα δέ ἄφνω βροντή μέγας καταράσσω ἀνεγείρω καί ἀναθρῴσκω ἀνάγω ἐπισιτίζομαι . τριταῖος δέ ἐκεῖθεν ὁ Ὠγυγία νῆσος προσέχω ἀποβαίνω . πρότερος δέ ἐγώ λύω ὁ ἐπιστολή ἀναγιγνώσκω ὁ γράφω . εἰμί δέ τοιόσδε · Ὀδυσσεύς Καλυψώ χαίρω . οἶδα ἐγώ , ὡς ὁ πρῶτος ἐκπλέω παρά σύ ὁ σχεδία κατασκευάζω , ναυαγία χράω μόλις ὑπό Λευκοθέα διασῴζω εἰς ὁ ὁ Φαίαξ χώρα , ὑπό ὅς εἰς ὁ οἰκεῖος ἀποπέμπω καταλαμβάνω πολύς ὁ γυνή μνηστήρ ἐν ὁ ἡμέτερος τρυφάω · ἀποκτείνω δέ ἅπας ὑπό Τηλέγονος ὕστερον ὁ ἐκ Κίρκη ἐγώ γίγνομαι ἀναιρέω , καί νῦν εἰμί ἐν ὁ Μάκαρ νῆσος πάνυ μετανοέω ἐπί ὁ καταλείπω ὁ παρά σύ δίαιτα καί ὁ ὑπό σύ προτείνω ἀθανασία . ἐάν οὖν καιρός λαμβάνω , ἀποδιδράσκω ἀφικνέομαι πρός σύ . οὗτος μέν δηλόω ὁ ἐπιστολή , καί περί ἐγώ , ὅπως ξενίζω .
lucianus.verae-historiae 2.36
ἐγὼ δὲ προελθὼν ὀλίγον ἀπὸ τῆς θαλάσσης εὗρον τὸ σπήλαιον τοιοῦτον οἷον Ὅμηρος εἶπεν , καὶ αὐτὴν ταλασιουργοῦσαν . ὡς δὲ τὴν ἐπιστολὴν ἔλαβεν καὶ ἐπελέξατο , πρῶτα μὲν ἐπὶ πολὺ ἐδάκρυεν , ἔπειτα δὲ παρεκάλει ἡμᾶς ἐπὶ ξένια καὶ εἱστία λαμπρῶς καὶ περὶ τοῦ Ὀδυσσέως ἐπυνθάνετο καὶ περὶ τῆς Πηνελόπης , ὁποία τε εἴη τὴν ὄψιν καὶ εἰ σωφρονοίη , καθάπερ Ὀδυσσεὺς πάλαι περὶ αὐτῆς ἐκόμπαζεν · καὶ ἡμεῖς τοιαῦτα ἀπεκρινάμεθα , ἐξ ὧν εἰκάζομεν εὐφρανεῖσθαι αὐτήν . τότε μὲν οὖν ἀπελθόντες ἐπὶ ναῦν πλησίον ἐπὶ τῆς ᾐόνος ἐκοιμήθημεν .
Lemmas: ἐγώ δέ προέρχομαι ὀλίγος ἀπό ὁ θάλασσα εὑρίσκω ὁ σπήλαιον τοιοῦτος οἷος Ὅμηρος λέγω , καί αὐτός ταλασιουργέω . ὡς δέ ὁ ἐπιστολή λαμβάνω καί ἐπιλέγω , πρῶτος μέν ἐπί πολύς δακρύω , ἔπειτα δέ παρακαλέω ἐγώ ἐπί ξένιος καί ἑστιάω λαμπρός καί περί ὁ Ὀδυσσεύς πυνθάνομαι καί περί ὁ Πηνελόπεια , ὁποῖος τε εἰμί ὁ ὄψις καί εἰ σωφρονέω , καθά Ὀδυσσεύς πάλαι περί αὐτός κομπάζω · καί ἐγώ τοιοῦτος ἀποκρίνω , ἐκ ὅς εἰκάζω εὐφραίνω αὐτός . τότε μέν οὖν ἀπέρχομαι ἐπί ναῦς πλησίον ἐπί ὁ ἠιών κοιμάω .
lucianus.verae-historiae 2.37
ἕωθεν δὲ ἀνηγόμεθα σφοδρότερον κατιόντος τοῦ πνεύματος · καὶ δὴ χειμασθέντες ἡμέρας δύο τῇ τρίτῃ περιπίπτομεν τοῖς Κολοκυνθοπειραταῖς . ἄνθρωποι δέ εἰσιν οὗτοι ἄγριοι ἐκ τῶν πλησίον νήσων λῃστεύοντες τοὺς παραπλέοντας . τὰ πλοῖα δὲ ἔχουσι μεγάλα κολοκύνθινα τὸ μῆκος πήχεων ἑξήκοντα · ἐπειδὰν γὰρ ξηράνωσι τὴν κολόκυνθαν , κοιλάναντες αὐτὴν καὶ ἐξελόντες τὴν ἐντεριώνην ἐμπλέουσιν , ἱστοῖς μὲν χρώμενοι καλαμίνοις , ἀντὶ δὲ τῆς ὀθόνης τῷ φύλλῳ τῆς κολοκύνθης . προσβαλόντες οὖν ἡμῖν ἀπὸ δύο πληρωμάτων ἐμάχοντο καὶ πολλοὺς κατετραυμάτιζον βάλλοντες ἀντὶ λίθων τῷ σπέρματι τῶν κολοκυνθῶν . ἀγχωμάλως δὲ ἐπὶ πολὺ ναυμαχοῦντες περὶ μεσημβρίαν εἴδομεν κατόπιν τῶν Κολοκυνθοπειρατῶν προσπλέοντας τοὺς Καρυοναύτας . πολέμιοι δὲ ἦσαν ἀλλήλοις , ὡς ἔδειξαν · ἐπεὶ γὰρ κἀκεῖνοι ᾔσθοντο αὐτοὺς ἐπιόντας , ἡμῶν μὲν ὠλιγώρησαν , τραπόμενοι δὲ ἐπʼ ἐκείνους ἐναυμάχουν .
Lemmas: ἕωθεν δέ ἀνάγω σφοδρός κατέρχομαι ὁ πνεῦμα · καί δή χειμάζω ἡμέρα δύο ὁ τρίτος περιπίπτω ὁ Κολοκυνθοπειραταιεύς . ἄνθρωπος δέ εἰμί οὗτος ἄγριος ἐκ ὁ πλησίον νῆσος λῃστεύω ὁ παραπλέω . ὁ πλοῖον δέ ἔχω μέγας κολοκύνθινος ὁ μῆκος πῆχυς ἑξήκοντα · ἐπειδάν γάρ ξηραίνω ὁ κολόκυνθα , κοιλαίνω αὐτός καί ἐξαιρέω ὁ ἐντεριώνη ἐμπλέω , ἱστός μέν χράω καλάμινος , ἀντί δέ ὁ ὀθόνη ὁ φύλλον ὁ κολοκύνθη . προσβάλλω οὖν ἐγώ ἀπό δύο πλήρωμα μάχομαι καί πολύς κατατραυματίζω βάλλω ἀντί λίθος ὁ σπέρμα ὁ κολοκύνθη . ἀγχώμαλος δέ ἐπί πολύς ναυμαχέω περί μεσημβρία ὁράω κατόπιν ὁ Κολοκυνθοπειράτης προσπλέω ὁ Καρυοναύτης . πολέμιος δέ εἰμί ἀλλήλων , ὡς δείκνυμι · ἐπεί γάρ ἐκεῖνος αἰσθάνομαι αὐτός ἐπέρχομαι , ἐγώ μέν ὀλιγωρέω , τρέπω δέ ἐπί ἐκεῖνος ναυμαχέω .
lucianus.verae-historiae 2.38
ἡμεῖς δὲ ἐν τοσούτῳ ἐπάραντες τὴν ὀθόνην ἐφεύγομεν ἀπολιπόντες αὐτοὺς μαχομένους , καὶ δῆλοι ἦσαν κρατήσοντες οἱ Καρυοναῦται ἅτε καὶ πλείους — πέντε γὰρ εἶχον πληρώματα — καὶ ἀπὸ ἰσχυροτέρων νεῶν μαχόμενοι · τὰ γὰρ πλοῖα ἦν αὐτοῖς κελύφη καρύων ἡμίτομα , κεκενωμένα , μέγεθος δὲ ἑκάστου ἡμιτόμου εἰς μῆκος ὀργυιαὶ πεντεκαίδεκα . ἐπεὶ δὲ ἀπεκρύψαμεν αὐτούς , ἰώμεθα τοὺς τραυματίας , καὶ τὸ λοιπὸν ἐν τοῖς ὅπλοις ὡς ἐπίπαν ἦμεν , ἀεί τινας ἐπιβουλὰς προσδεχόμενοι · οὐ μάτην .
Lemmas: ἐγώ δέ ἐν τοσοῦτος ἐπαίρω ὁ ὀθόνη φεύγω ἀπολείπω αὐτός μάχομαι , καί δῆλος εἰμί κρατέω ὁ Καρυοναύτης ἅτε καί πολύς — πέντε γάρ ἔχω πλήρωμα — καί ἀπό ἰσχυρός ναῦς μάχομαι · ὁ γάρ πλοῖον εἰμί αὐτός κέλυφος κάρυον ἡμίτομος , κενόω , μέγεθος δέ ἕκαστος ἡμίτομον εἰς μῆκος ὄργυια πεντεκαίδεκα . ἐπεί δέ ἀποκρύπτω αὐτός , ἰάομαι ὁ τραυματίας , καί ὁ λοιπός ἐν ὁ ὅπλον ὡς ἐπίπαν εἰμί , ἀεί τις ἐπιβουλή προσδέχομαι · οὐ μάτην .
lucianus.verae-historiae 2.39
οὔπω γοῦν ἐδεδύκει ὁ ἥλιος , καὶ ἀπό τινος ἐρήμου νήσου προσήλαυνον ἡμῖν ὅσον εἴκοσι ἄνδρες ἐπὶ δελφίνων μεγάλων ὀχούμενοι , λῃσταὶ καὶ οὗτοι · καὶ οἱ δελφῖνες αὐτοὺς ἔφερον ἀσφαλῶς , καὶ ἀναπηδῶντες ἐχρεμέτιζον ὥσπερ ἵπποι . ἐπεὶ δὲ πλησίον ἦσαν , διαστάντες οἱ μὲν ἔνθεν , οἱ δὲ ἔνθεν ἔβαλλον ἡμᾶς σηπίαις ξηραῖς καὶ ὀφθαλμοῖς καρκίνων . τοξευόντων δὲ καὶ ἡμῶν καὶ ἀκοντιζόντων οὐκέτι ὑπέμενον , ἀλλὰ τρωθέντες οἱ πολλοὶ αὐτῶν πρὸς τὴν νῆσον κατέφυγον .
Lemmas: οὔπω γοῦν δύω ὁ ἥλιος , καί ἀπό τις ἐρῆμος νῆσος προσελαύνω ἐγώ ὅσος εἴκοσι ἀνήρ ἐπί δελφίς μέγας ὀχέω , λῃστής καί οὗτος · καί ὁ δελφίς αὐτός φέρω ἀσφαλής , καί ἀναπηδάω χρεμετίζω ὥσπερ ἵππος . ἐπεί δέ πλησίον εἰμί , διΐστημι ὁ μέν ἔνθεν , ὁ δέ ἔνθεν βάλλω ἐγώ σηπία ξηρός καί ὀφθαλμός καρκίνος . τοξεύω δέ καί ἐγώ καί ἀκοντίζω οὐκέτι ὑπομένω , ἀλλά τιτρώσκω ὁ πολύς αὐτός πρός ὁ νῆσος καταφεύγω .
lucianus.verae-historiae 2.40
περὶ δὲ τὸ μεσονύκτιον γαλήνης οὔσης ἐλάθομεν προσοκείλαντες ἀλκυόνος καλιᾷ παμμεγέθει · σταδίων γοῦν ἦν αὕτη ἑξήκοντα τὸ περίμετρον . ἐπέπλεεν δὲ ἡ ἀλκυὼν τὰ ᾠὰ θάλπουσα οὐ πολὺ μείων τῆς καλιᾶς . καὶ δὴ ἀναπταμένη μικροῦ μὲν κατέδυσε τὴν ναῦν τῷ ἀνέμῳ τῶν πτερῶν . ᾤχετο δʼ οὖν φεύγουσα γοεράν τινα φωνὴν προϊεμένη . ἐπιβάντες δὲ ἡμεῖς ἡμέρας ἤδη ὑποφαινούσης ἐθεώμεθα τὴν καλιὰν σχεδίᾳ μεγάλῃ προσεοικυῖαν ἐκ δένδρων μεγάλων συμπεφορημένην · ἐπῆν δὲ καὶ ᾠὰ πεντακόσια , ἕκαστον αὐτῶν Χίου πίθου περιπληθέστερον . ἤδη μέντοι καὶ οἱ νεοττοὶ ἔνδοθεν ἐφαίνοντο καὶ ἔκρωζον . πελέκεσιν γοῦν διακόψαντες ἓν τῶν ᾠῶν νεοττὸν ἄπτερον ἐξεκολάψαμεν εἴκοσι γυπῶν ἁδρότερον .
Lemmas: περί δέ ὁ μεσονύκτιον γαλήνη εἰμί λανθάνω προσοκέλλω ἀλκυών καλιά παμμεγέθης · στάδιον γοῦν εἰμί οὗτος ἑξήκοντα ὁ περίμετρον . ἐπιπλέω δέ ὁ ἀλκυών ὁ ᾠόν θάλπω οὐ πολύς μείων ὁ καλιά . καί δή ἀναπέτομαι μικρός μέν καταδύω ὁ ναῦς ὁ ἄνεμος ὁ πτερόν . οἴχομαι δέ οὖν φεύγω γοερός τις φωνή προίημι . ἐπιβαίνω δέ ἐγώ ἡμέρα ἤδη ὑποφαίνω θεάομαι ὁ καλιά σχεδία μέγας προσέοικα ἐκ δένδρον μέγας συμφορέω · ἔπειμι δέ καί ᾠόν πεντακόσιοι , ἕκαστος αὐτός Χῖος πίθος περιπληθής . ἤδη μέντοι καί ὁ νεοσσός ἔνδοθεν φαίνω καί κρώζω . πέλεκυς γοῦν διακόπτω εἷς ὁ ᾠόν νεοσσός ἄπτερος ἐκκολάπτω εἴκοσι γύψ ἁδρός .
lucianus.verae-historiae 2.41
ἐπεὶ δὲ πλέοντες ἀπείχομεν τῆς καλιᾶς ὅσον σταδίους διακοσίους , τέρατα ἡμῖν μεγάλα καὶ θαυμαστὰ ἐπεσήμανεν · ὅ τε γὰρ ἐν τῇ πρύμνῃ χηνίσκος ἄφνω ἐπτερύξατο καὶ ἀνεβόησεν , καὶ ὁ κυβερνήτης ὁ Σκίνθαρος φαλακρὸς ἤδη ὢν ἀνεκόμησεν , καὶ τὸ πάντων δὴ παραδοξότατον , ὁ γὰρ ἱστὸς τῆς νεὼς ἐξεβλάστησεν καὶ κλάδους ἀνέφυσεν καὶ ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐκαρποφόρησεν , ὁ δὲ καρπὸς ἦν σῦκα καὶ σταφυλὴ μέλαινα , οὔπω πέπειρος . ταῦτα ἰδόντες ὡς εἰκὸς ἐταράχθημεν καὶ ηὐχόμεθα τοῖς θεοῖς διὰ τὸ ἀλλόκοτον τοῦ φαντάσματος .
Lemmas: ἐπεί δέ πλέω ἀπέχω ὁ καλιά ὅσος στάδιον διακόσιοι , τέρας ἐγώ μέγας καί θαυμαστός ἐπισημαίνω · ὁ τε γάρ ἐν ὁ πρύμνα χηνίσκος ἄφνω πτερύσσομαι καί ἀναβοάω , καί ὁ κυβερνήτης ὁ Σκίνθαρος φαλακρός ἤδη εἰμί ἀνακομάω , καί ὁ πᾶς δή παράδοξος , ὁ γάρ ἱστός ὁ ναῦς ἐκβλαστάνω καί κλάδος ἀναφύω καί ἐπί ὁ ἄκρον καρποφορέω , ὁ δέ καρπός εἰμί σῦκον καί σταφυλή μέλας , οὔπω πέπειρος . οὗτος ὁράω ὡς ἔοικα ταράσσω καί εὔχομαι ὁ θεός διά ὁ ἀλλόκοτος ὁ φάντασμα .
lucianus.verae-historiae 2.42
οὔπω δὲ πεντακοσίους σταδίους διελθόντες εἴδομεν ὕλην μεγίστην καὶ λάσιον πιτύων καὶ κυπαρίττων . καὶ ἡμεῖς μὲν εἰκάσαμεν ἤπειρον εἶναι · τὸ δʼ ἦν πέλαγος ἄβυσσον ἀρρίζοις δένδροις καταπεφυτευμένον · εἱστήκει δὲ τὰ δένδρα ὅμως ἀκίνητα , ὀρθὰ καθάπερ ἐπιπλέοντα . πλησιάσαντες δ’ οὖν καὶ τὸ πᾶν κατανοήσαντες ἐν ἀπόρῳ εἰχόμεθα τί χρὴ δρᾶν · οὔτε γὰρ διὰ τῶν δένδρων πλεῖν δυνατὸν ἦν — πυκνὰ γὰρ καὶ προσεχῆ ὑπῆρχεν — οὔτε ἀναστρέφειν ἐδόκει ῥᾴδιον · ἐγὼ δὲ ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ μέγιστον δένδρον ἀπεσκόπουν τὰ ἐπέκεινα ὅπως ἔχοι , καὶ ἑώρων ἐπὶ σταδίους μὲν πεντήκοντα ἢ ὀλίγῳ πλείους τὴν ὕλην οὖσαν , ἔπειτα δὲ αὖθις ἕτερον ὠκεανὸν ἐκδεχόμενον . καὶ δὴ ἐδόκει ἡμῖν ἀναθεμένους τὴν ναῦν ἐπὶ τὴν κόμην τῶν δένδρων — πυκνὴ δὲ ἦν — ὑπερβιβάσαι , εἰ δυναίμεθα , εἰς τὴν θάλατταν τὴν ἑτέραν · καὶ οὕτως ἐποιοῦμεν . ἐκδήσαντες γὰρ αὐτὴν κάλῳ μεγάλῳ καὶ ἀνελθόντες ἐπὶ τὰ δένδρα μόλις ἀνιμησάμεθα , καὶ θέντες ἐπὶ τῶν κλάδων , πετάσαντες τὰ ἱστία καθάπερ ἐν θαλάττῃ ἐπλέομεν τοῦ ἀνέμου προωθοῦντος ἐπισυρόμενοι · ἔνθα δὴ καὶ τὸ Ἀντιμάχου τοῦ ποιητοῦ ἔπος ἐπεισῆλθέ με — φησὶν γάρ που κἀκεῖνος · τοῖσιν δʼ ὑλήεντα διὰ πλόον ἐρχομένοισιν .
Lemmas: οὔπω δέ πεντακόσιοι στάδιον διέρχομαι ὁράω ὕλη μέγας καί λάσιος πίτυς καί κυπάρισσος . καί ἐγώ μέν εἰκάζω ἤπειρος εἰμί · ὁ δέ εἰμί πέλαγος ἄβυσσος ἄρριζος δένδρον καταφυτεύω · ἵστημι δέ ὁ δένδρον ὅμως ἀκίνητος , ὀρθός καθά ἐπιπλέω . πλησιάζω δέ οὖν καί ὁ πᾶς κατανοέω ἐν ἄπορος ἔχω τίς χρή δράω · οὔτε γάρ διά ὁ δένδρον πλέω δυνατός εἰμί — πυκνός γάρ καί προσεχής ὑπάρχω — οὔτε ἀναστρέφω δοκέω ῥᾴδιος · ἐγώ δέ ἀνέρχομαι ἐπί ὁ μέγας δένδρον ἀποσκοπέω ὁ ἐπέκεινα ὅπως ἔχω , καί ὁράω ἐπί στάδιον μέν πεντήκοντα ἤ ὀλίγος πολύς ὁ ὕλη εἰμί , ἔπειτα δέ αὖθις ἕτερος ὠκεανός ἐκδέχομαι . καί δή δοκέω ἐγώ ἀνατίθημι ὁ ναῦς ἐπί ὁ κόμη ὁ δένδρον — πυκνός δέ εἰμί — ὑπερβιβάζω , εἰ δύναμαι , εἰς ὁ θάλασσα ὁ ἕτερος · καί οὕτως ποιέω . ἐκδέω γάρ αὐτός κάλως μέγας καί ἀνέρχομαι ἐπί ὁ δένδρον μόλις ἀνιμάω , καί τίθημι ἐπί ὁ κλάδος , πετάννυμι ὁ ἱστίον καθά ἐν θάλασσα πλέω ὁ ἄνεμος προωθέω ἐπισύρω · ἔνθα δή καί ὁ Ἀντίμαχος ὁ ποιητής ἔπος ἐπεισέρχομαι ἐγώ — φημί γάρ που ἐκεῖνος · ὁ δέ ὑλήεις διά πλόος ἔρχομαι .
lucianus.verae-historiae 2.43
βιασάμενοι δὲ ὅμως τὴν ὕλην ἀφικόμεθα ἐς τὸ ὕδωρ , καὶ πάλιν ὁμοίως καθέντες τὴν ναῦν ἐπλέομεν διὰ καθαροῦ καὶ διαυγοῦς ὕδατος , ἄχρι δὴ ἐπέστημεν χάσματι μεγάλῳ ἐκ τοῦ ὕδατος διεστῶτος γεγενημένῳ , καθάπερ ἐν τῇ γῇ πολλάκις ὁρῶμεν ὑπὸ σεισμῶν γενόμενα διαχωρίσματα . ἡ μὲν οὖν ναῦς καθελόντων ἡμῶν τὰ ἱστία οὐ ῥᾳδίως ἔστη παρʼ ὀλίγον ἐλθοῦσα κατενεχθῆναι . ὑπερκύψαντες δὲ ἡμεῖς ἑωρῶμεν βάθος ὅσον σταδίων χιλίων μάλα φοβερὸν καὶ παράδοξον · εἱστήκει γὰρ τὸ ὕδωρ ὥσπερ μεμερισμένον · περιβλέποντες δὲ ὁρῶμεν κατὰ δεξιὰ οὐ πάνυ πόρρωθεν γέφυραν ἐπεζευγμένην ὕδατος συνάπτοντος τὰ πελάγη κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν , ἐκ τῆς ἑτέρας θαλάττης εἰς τὴν ἑτέραν διαρρέοντος . προσελάσαντες οὖν ταῖς κώπαις κατʼ ἐκεῖνο παρεδράμομεν καὶ μετὰ πολλῆς ἀγωνίας ἐπεράσαμεν οὔποτε προσδοκήσαντες .
Lemmas: βιάζω δέ ὅμως ὁ ὕλη ἀφικνέομαι εἰς ὁ ὕδωρ , καί πάλιν ὅμοιος καθίημι ὁ ναῦς πλέω διά καθαρός καί διαυγής ὕδωρ , ἄχρι δή ἐφίστημι χάσμα μέγας ἐκ ὁ ὕδωρ διίστημι γίγνομαι , καθά ἐν ὁ γῆ πολλάκις ὁράω ὑπό σεισμός γίγνομαι διαχώρισμα . ὁ μέν οὖν ναῦς καθαιρέω ἐγώ ὁ ἱστίον οὐ ῥᾴδιος ἵστημι παρά ὀλίγος ἔρχομαι καταφέρω . ὑπερκύπτω δέ ἐγώ ὁράω βάθος ὅσος στάδιον χίλιοι μάλα φοβερός καί παράδοξος · ἵστημι γάρ ὁ ὕδωρ ὥσπερ μερίζω · περιβλέπω δέ ὁράω κατά δεξιός οὐ πάνυ πρόσωθεν γέφυρα ἐπιζεύγνυμι ὕδωρ συνάπτω ὁ πέλαγος κατά ὁ ἐπιφάνεια , ἐκ ὁ ἕτερος θάλασσα εἰς ὁ ἕτερος διαρρέω . προσελαύνω οὖν ὁ κώπη κατά ἐκεῖνος παρατρέχω καί μετά πολύς ἀγωνία ἐπιρραίνω οὔποτε προσδοκάω .
lucianus.verae-historiae 2.44
ἐντεῦθεν ἡμᾶς ὑπεδέχετο πέλαγος προσηνὲς καὶ νῆσος οὐ μεγάλη , εὐπρόσιτος , συνοικουμένη · ἐνέμοντο δὲ αὐτὴν ἄνθρωποι ἄγριοι , Βουκέφαλοι , κέρατα ἔχοντες , οἷον παρʼ ἡμῖν τὸν Μινώταυρον ἀναπλάττουσιν . ἀποβάντες δὲ προῄειμεν ὑδρευσόμενοι καὶ σιτία ληψόμενοι , εἴ ποθεν δυνηθείημεν · οὐκέτι γὰρ εἴχομεν . καὶ ὕδωρ μὲν αὐτοῦ πλησίον εὕρομεν , ἄλλο δὲ οὐδὲν ἐφαίνετο , πλὴν μυκηθμὸς πολὺς οὐ πόρρωθεν ἠκούετο . δόξαντες οὖν ἀγέλην εἶναι βοῶν , κατʼ ὀλίγον προχωροῦντες ἐπέστημεν τοῖς ἀνθρώποις . οἱ δὲ ἰδόντες ἡμᾶς ἐδίωκον , καὶ τρεῖς μὲν τῶν ἑταίρων λαμβάνουσιν , οἱ δὲ λοιποὶ πρὸς τὴν θάλατταν κατεφεύγομεν . εἶτα μέντοι πάντες ὁπλισάμενοι — οὐ γὰρ ἐδόκει ἡμῖν ἀτιμωρήτους περιιδεῖν τοὺς φίλους — ἐμπίπτομεν τοῖς Βουκεφάλοις τὰ κρέα τῶν ἀνῃρημένων διαιρουμένοις · φοβήσαντες δὲ πάντας διώκομεν , καὶ κτείνομέν γε ὅσον πεντήκοντα καὶ ζῶντας αὐτῶν δύο λαμβάνομεν , καὶ αὖθις ὀπίσω ἀναστρέφομεν τοὺς αἰχμαλώτους ἔχοντες . σιτίον μέντοι οὐδὲν εὕρομεν . οἱ μὲν οὖν ἄλλοι παρῄνουν ἀποσφάττειν τοὺς εἰλημμένους , ἐγὼ δὲ οὐκ ἐδοκίμαζον , ἀλλὰ δήσας ἐφύλαττον αὐτούς , ἄχρι δὴ ἀφίκοντο παρὰ τῶν Βουκεφάλων πρέσβεις ἀπαιτοῦντες ἐπὶ λύτροις τοὺς συνειλημμένους · συνίεμεν γὰρ αὐτῶν διανευόντων καὶ γοερόν τι μυκωμένων ὥσπερ ἱκετευόντων . τὰ λύτρα δὲ ἦν τυροὶ πολλοὶ καὶ ἰχθύες ξηροὶ καὶ κρόμμυα καὶ ἔλαφοι τέτταρες , τρεῖς ἑκάστη πόδας ἔχουσα , δύο μὲν τοὺς ὀπίσω , οἱ δὲ πρόσω συνεπεφύκεσαν . ἐπὶ τούτοις ἀποδόντες τοὺς συνειλημμένους καὶ μίαν ἡμέραν ἐπιμείναντες ἀνήχθημεν .
Lemmas: ἐντεῦθεν ἐγώ ὑποδέχομαι πέλαγος προσηνής καί νῆσος οὐ μέγας , εὐπρόσιτος , συνοικέω · νέμω δέ αὐτός ἄνθρωπος ἄγριος , Βουκέφαλος , κέρας ἔχω , οἷος παρά ἐγώ ὁ Μινώταυρος ἀναπλάσσω . ἀποβαίνω δέ προέρχομαι ὑδρεύω καί σιτίον λαμβάνω , εἰ ποθεν δύναμαι · οὐκέτι γάρ ἔχω . καί ὕδωρ μέν αὐτός πλησίον εὑρίσκω , ἄλλος δέ οὐδείς φαίνω , πλήν μυκηθμός πολύς οὐ πρόσωθεν ἀκούω . δοκέω οὖν ἀγέλη εἰμί βοῦς , κατά ὀλίγος προχωρέω ἐφίστημι ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ὁράω ἐγώ διώκω , καί τρεῖς μέν ὁ ἑταῖρος λαμβάνω , ὁ δέ λοιπός πρός ὁ θάλασσα καταφεύγω . εἶτα μέντοι πᾶς ὁπλίζω — οὐ γάρ δοκέω ἐγώ ἀτιμώρητος περιοράω ὁ φίλος — ἐμπίπτω ὁ Βουκέφαλος ὁ κρέας ὁ ἀναιρέω διαιρέω · φοβέω δέ πᾶς διώκω , καί κτείνω γε ὅσος πεντήκοντα καί ζάω αὐτός δύο λαμβάνω , καί αὖθις ὀπίσω ἀναστρέφω ὁ αἰχμάλωτος ἔχω . σιτίον μέντοι οὐδείς εὑρίσκω . ὁ μέν οὖν ἄλλος παραινέω ἀποσφάζω ὁ λαμβάνω , ἐγώ δέ οὐ δοκιμάζω , ἀλλά δέω φυλάσσω αὐτός , ἄχρι δή ἀφικνέομαι παρά ὁ Βουκέφαλος πρέσβυς ἀπαιτέω ἐπί λύτρον ὁ συλλαμβάνω · συνίημι γάρ αὐτός διανεύω καί γοερός τις μυκόομαι ὥσπερ ἱκετεύω . ὁ λύτρον δέ εἰμί τυρός πολύς καί ἰχθῦς ξηρός καί κρόμμυον καί ἔλαφος τέσσαρες , τρεῖς ἕκαστος πούς ἔχω , δύο μέν ὁ ὀπίσω , ὁ δέ πρόσω συμφύω . ἐπί οὗτος ἀποδίδωμι ὁ συλλαμβάνω καί εἷς ἡμέρα ἐπιμένω ἀνάγω .
lucianus.verae-historiae 2.45
ἤδη δὲ ἰχθύες τε ἡμῖν ἐφαίνοντο καὶ ὄρνεα παρεπέτετο καὶ ἄλλʼ ὁπόσα γῆς πλησίον οὔσης σημεῖα προφαίνεται . μετʼ ὀλίγον δὲ καὶ ἄνδρας εἴδομεν καινῷ τῳ τρόπῳ ναυτιλίας χρωμένους · αὐτοὶ γὰρ καὶ ναῦται καὶ νῆες ἦσαν . λέξω δὲ τοῦ πλοῦ τὸν τρόπον · ὕπτιοι κείμενοι ἐπὶ τοῦ ὕδατος ὀρθώσαντες τὰ αἰδοῖα — μεγάλα δὲ φέρουσιν — ἐξ αὐτῶν ὀθόνην πετάσαντες καὶ ταῖς χερσὶν τοὺς ποδεῶνας κατέχοντες ἐμπίπτοντος τοῦ ἀνέμου ἔπλεον . ἄλλοι δὲ μετὰ τούτους ἐπὶ φελλῶν καθήμενοι ζεύξαντες δύο δελφῖνας ἤλαυνόν τε καὶ ἡνιόχουν · οἱ δὲ προιόντες ἐπεσύροντο τοὺς φελλούς . οὗτοι ἡμᾶς οὔτε ἠδίκουν οὔτε ἔφευγον , ἀλλʼ ἤλαυνον ἀδεῶς τε καὶ εἰρηνικῶς τὸ εἶδος τοῦ ἡμετέρου πλοίου θαυμάζοντες καὶ πάντοθεν περισκοποῦντες .
Lemmas: ἤδη δέ ἰχθῦς τε ἐγώ φαίνω καί ὄρνεον παραπέτομαι καί ἄλλος ὁπόσος γῆ πλησίον εἰμί σημεῖον προφαίνω . μετά ὀλίγος δέ καί ἀνήρ ὁράω καινός τις τρόπος ναυτιλία χράω · αὐτός γάρ καί ναύτης καί ναῦς εἰμί . λέγω δέ ὁ πλόος ὁ τρόπος · ὕπτιος κεῖμαι ἐπί ὁ ὕδωρ ὀρθόω ὁ αἰδοῖον — μέγας δέ φέρω — ἐκ αὐτός ὀθόνη πετάννυμι καί ὁ χείρ ὁ ποδεών κατέχω ἐμπίπτω ὁ ἄνεμος πλέω . ἄλλος δέ μετά οὗτος ἐπί φελλός κάθημαι ζεύγνυμι δύο δελφίς ἐλαύνω τε καί ἡνιοχέω · ὁ δέ προέρχομαι ἐπισύρω ὁ φελλός . οὗτος ἐγώ οὔτε ἀδικέω οὔτε φεύγω , ἀλλά ἐλαύνω ἀδεής τε καί εἰρηνικός ὁ εἶδος ὁ ἡμέτερος πλοῖον θαυμάζω καί πάντοθεν περισκοπέω .
lucianus.verae-historiae 2.46
ἑσπέρας δὲ ἤδη προσήχθημεν νήσῳ οὐ μεγάλῃ · κατῳκεῖτο δὲ ὑπὸ γυναικῶν , ὡς ἐνομίζομεν , Ἑλλάδα φωνὴν προιεμένων · προσῄεσαν γὰρ καὶ ἐδεξιοῦντο καὶ ἠσπάζοντο , πάνυ ἑταιρικῶς κεκοσμημέναι καὶ καλαὶ πᾶσαι καὶ νεάνιδες , ποδήρεις τοὺς χιτῶνας ἐπισυρόμεναι . ἡ μὲν οὖν νῆσος ἐκαλεῖτο Καβαλοῦσα , ἡ δὲ πόλις αὐτὴ Ὑδαμαρδία . λαβοῦσαι δʼ οὖν ἡμᾶς αἱ γυναῖκες ἑκάστη πρὸς ἑαυτὴν ἀπῆγεν καὶ ξένον ἐποιεῖτο . ἐγὼ δὲ μικρὸν ἀποστὰς — οὐ γὰρ χρηστὰ ἐμαντευόμην — ἀκριβέστερόν τε περιβλέπων ὁρῶ πολλῶν ἀνθρώπων ὀστᾶ καὶ κρανία κείμενα . καὶ τὸ μὲν βοὴν ἱστάναι καὶ τοὺς ἑταίρους συγκαλεῖν καὶ ἐς τὰ ὅπλα χωρεῖν οὐκ ἐδοκίμαζον . προχειρισάμενος δὲ τὴν μαλάχην πολλὰ ηὐχόμην αὐτῇ διαφυγεῖν ἐκ τῶν παρόντων κακῶν · μετʼ ὀλίγον δὲ τῆς ξένης διακονουμένης εἶδον τὰ σκέλη οὐ γυναικός , ἀλλʼ ὄνου ὁπλάς · καὶ δὴ σπασάμενος τὸ ξίφος συλλαμβάνω τε αὐτὴν καὶ δήσας περὶ τῶν ὅλων ἀνέκρινον . ἡ δέ , ἄκουσα μέν , εἶπεν δὲ ὅμως , αὐτὰς μὲν εἶναι θαλαττίους γυναῖκας Ὀνοσκελέας προσαγορευομένας , τροφὴν δὲ ποιεῖσθαι τοὺς ἐπιδημοῦντας ξένους . ἐπειδὰν γάρ , ἔφη , μεθύσωμεν αὐτούς , συνευνηθεῖσαι κοιμωμένοις ἐπιχειροῦμεν . ἀκούσας δὲ ταῦτα ἐκείνην μὲν αὐτοῦ κατέλιπον δεδεμένην , αὐτὸς δὲ ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ τέγος ἐβόων τε καὶ τοὺς ἑταίρους συνεκάλουν . ἐπεὶ δὲ συνῆλθον , τὰ πάντα ἐμήνυον αὐτοῖς καὶ τά τε ὀστᾶ ἐδείκνυον καὶ ἦγον ἔσω πρὸς τὴν δεδεμένην · ἡ δὲ αὐτίκα ὕδωρ ἐγένετο καὶ ἀφανὴς ἦν . ὅμως δὲ τὸ ξίφος εἰς τὸ ὕδωρ καθῆκα πειρώμενος · τὸ δὲ αἷμα ἐγένετο .
Lemmas: ἑσπέρα δέ ἤδη προσάγω νῆσος οὐ μέγας · κατοικέω δέ ὑπό γυνή , ὡς νομίζω , Ἑλλάς φωνή προίημι · προσέρχομαι γάρ καί δεξιόομαι καί ἀσπάζομαι , πάνυ ἑταιρικός κοσμέω καί καλός πᾶς καί νεᾶνις , ποδήρης ὁ χιτών ἐπισύρω . ὁ μέν οὖν νῆσος καλέω Καβαλοῦσα , ὁ δέ πόλις αὐτός Ὑδαμαρδία . λαμβάνω δέ οὖν ἐγώ ὁ γυνή ἕκαστος πρός ἑαυτοῦ ἀπάγω καί ξένος ποιέω . ἐγώ δέ μικρός ἀφίστημι — οὐ γάρ χρηστός μαντεύομαι — ἀκριβής τε περιβλέπω ὁράω πολύς ἄνθρωπος ὀστέον καί κρανίον κεῖμαι . καί ὁ μέν βοή ἵστημι καί ὁ ἑταῖρος συγκαλέω καί εἰς ὁ ὅπλον χωρέω οὐ δοκιμάζω . προχειρίζω δέ ὁ μαλάχη πολύς εὔχομαι αὐτός διαφεύγω ἐκ ὁ πάρειμι κακός · μετά ὀλίγος δέ ὁ ξένος διακονέω ὁράω ὁ σκέλος οὐ γυνή , ἀλλά ὄνος ὁπλή · καί δή σπάω ὁ ξίφος συλλαμβάνω τε αὐτός καί δέω περί ὁ ὅλος ἀνακρίνω . ὁ δέ , ἄκων μέν , λέγω δέ ὅμως , αὐτός μέν εἰμί θαλάσσιος γυνή Ὀνοσκελέα προσαγορεύω , τροφή δέ ποιέω ὁ ἐπιδημέω ξένος . ἐπειδάν γάρ , φημί , μεθύσκω αὐτός , συνευνάομαι κοιμάω ἐπιχειρέω . ἀκούω δέ οὗτος ἐκεῖνος μέν αὐτοῦ καταλείπω δέω , αὐτός δέ ἀνέρχομαι ἐπί ὁ τέγος βοάω τε καί ὁ ἑταῖρος συγκαλέω . ἐπεί δέ συνέρχομαι , ὁ πᾶς μηνύω αὐτός καί ὁ τε ὀστέον δείκνυμι καί ἄγω ἔσω πρός ὁ δέω · ὁ δέ αὐτίκα ὕδωρ γίγνομαι καί ἀφανής εἰμί . ὅμως δέ ὁ ξίφος εἰς ὁ ὕδωρ καθίημι πειράω · ὁ δέ αἷμα γίγνομαι .
lucianus.verae-historiae 2.47
ταχέως οὖν ἐπὶ ναῦν κατελθόντες ἀπεπλεύσαμεν . καὶ ἐπεὶ ἡμέρα ὑπηύγαζε , τήν τε ἤπειρον ἀπεβλέπομεν εἰκάζομέν τε εἶναι τὴν ἀντιπέρας τῇ ὑφʼ ἡμῶν οἰκουμένῃ κειμένην . προσκυνήσαντες δʼ οὖν καὶ προσευξάμενοι περὶ τῶν μελλόντων ἐσκοποῦμεν , καὶ τοῖς μὲν ἐδόκει ἐπιβᾶσιν μόνον αὖθις ὀπίσω ἀναστρέφειν , τοῖς δὲ τὸ μὲν πλοῖον αὐτοῦ καταλιπεῖν , ἀνελθόντας δὲ ἐς τὴν μεσόγαιαν πειραθῆναι τῶν ἐνοικούντων . ἐν ὅσῳ δὲ ταῦτα ἐλογιζόμεθα , χειμὼν σφοδρὸς ἐπιπεσὼν καὶ προσαράξας τὸ σκάφος τῷ αἰγιαλῷ διέλυσεν . ἡμεῖς δὲ μόλις ἐξενηξάμεθα τὰ ὅπλα ἕκαστος καὶ εἴ τι ἄλλο οἷός τε ἦν ἁρπασάμενοι . ταῦτα μὲν οὖν τὰ μέχρι τῆς ἑτέρας γῆς συνενεχθέντα μοι ἐν τῇ θαλάττῃ καὶ παρὰ τὸν πλοῦν ἐν ταῖς νήσοις καὶ ἐν τῷ ἀέρι καὶ μετὰ ταῦτα ἐν τῷ κήτει καὶ ἐπεὶ ἐξήλθομεν , παρά τε τοῖς ἥρωσι καὶ τοῖς ὀνείροις καὶ τὰ τελευταῖα παρὰ τοῖς Βουκεφάλοις καὶ ταῖς Ὀνοσκελέαις , τὰ δὲ ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις διηγήσομαι .
Lemmas: ταχύς οὖν ἐπί ναῦς κατέρχομαι ἀποπλέω . καί ἐπεί ἡμέρα ὑπαυγάζω , ὁ τε ἤπειρος ἀποβλέπω εἰκάζω τε εἰμί ὁ ἀντιπέρας ὁ ὑπό ἐγώ οἰκέω κεῖμαι . προσκυνέω δέ οὖν καί προσεύχομαι περί ὁ μέλλω σκοπέω , καί ὁ μέν δοκέω ἐπιβαίνω μόνος αὖθις ὀπίσω ἀναστρέφω , ὁ δέ ὁ μέν πλοῖον αὐτοῦ καταλείπω , ἀνέρχομαι δέ εἰς ὁ μεσόγαιος πειράω ὁ ἐνοικέω . ἐν ὅσος δέ οὗτος λογίζομαι , χειμών σφοδρός ἐπιπίπτω καί προσαράσσω ὁ σκάφος ὁ αἰγιαλός διαλύω . ἐγώ δέ μόλις ἐκνήχομαι ὁ ὅπλον ἕκαστος καί εἰ τις ἄλλος οἷος τε εἰμί ἁρπάζω . οὗτος μέν οὖν ὁ μέχρι ὁ ἕτερος γῆ συμφέρω ἐγώ ἐν ὁ θάλασσα καί παρά ὁ πλόος ἐν ὁ νῆσος καί ἐν ὁ ἀήρ καί μετά οὗτος ἐν ὁ κῆτος καί ἐπεί ἐξέρχομαι , παρά τε ὁ ἥρως καί ὁ ὄνειρος καί ὁ τελευταῖος παρά ὁ Βουκέφαλος καί ὁ Ὀνοσκελέα , ὁ δέ ἐπί ὁ γῆ ἐν ὁ ἑξῆς βίβλος διηγέομαι .