ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.toxaris-vel-amicitia 25
ὡς δὲ ταῦτα πρὸς τὸν Ζηνόθεμιν ἀπωδύρετο , θάρρει , ἔφη , ὦ Μενέκρατες , οὔτε γὰρ ἀπορήσεις τῶν ἀναγκαίων καὶ ἡ θυγάτηρ σου ἄξιον τοῦ γένους τινὰ εὑρήσει νυμφίον . καὶ ταῦτα ἅμα διεξιὼν λαβόμενος αὐτὸν τῆς δεξιᾶς ἦγεν εἰς τὴν οἰκίαν καὶ τήν τε οὐσίαν πολλὴν οὖσαν ἐνείματο πρὸς αὐτὸν καὶ δεῖπνον παρασκευασθῆναι κελεύσας εἱστία τοὺς φίλους καὶ τὸν Μενεκράτη , ὡς δή τινα τῶν ἑταίρων πεπεικὼς ὑποστῆναι τῆς κόρης τὸν γάμον . ἐπεὶ δὲ ἐδεδείπνητο αὐτοῖς καὶ ἔσπεισαν τοῖς θεοῖς , ἐνταῦθα δὴ μεστὴν αὐτῷ τὴν φιάλην προτείνας , δέδεξο , εἶπεν , ὦ Μενέκρατες , παρὰ τοῦ γαμβροῦ φιλοτησίαν · ἄξομαι γὰρ ἐγὼ τήμερον τὴν σὴν θυγατέρα Κυδιμάχην · τὴν προῖκα δὲ πάλαι εἴληφα , τάλαντα πέντε καὶ εἴκοσι . τοῦ δέ , ἄπαγε , λέγοντος , μὴ σύ γε , ὦ Ζηνόθεμι · μὴ οὕτω μανείην ὡς περιιδεῖν σε νέον καὶ καλὸν ὄντα κόρῃ αἰσχρᾷ καὶ λελωβημένῃ συγκαταζευγνύμενον , ὁ δέ , ταῦτα διεξιόντος , ἀράμενος τὴν νύμφην ἀπῄει εἰς τὸν θάλαμον καὶ μετʼ ὀλίγον προῆλθεν διακορήσας αὐτήν . καὶ τὸ ἀπʼ ἐκείνου σύνεστιν ὑπεραγαπῶν καὶ πάντῃ ὡς ὁρᾷς περιαγόμενος αὐτήν .
Lemmas: ὡς δέ οὗτος πρός ὁ Ζηνόθεμις ἀποδύρομαι , θαρσέω , φημί , ὦ Μενεκράτης , οὔτε γάρ ἀπορέω ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ θυγάτηρ σύ ἄξιος ὁ γένος τις εὑρίσκω νυμφίος . καί οὗτος ἅμα διεξέρχομαι λαμβάνω αὐτός ὁ δεξιά ἄγω εἰς ὁ οἰκία καί ὁ τε οὐσία πολύς εἰμί νέμω πρός αὐτός καί δεῖπνον παρασκευάζω κελεύω ἑστιάω ὁ φίλος καί ὁ Μενεκράτης , ὡς δή τις ὁ ἑταῖρος πείθω ὑφίστημι ὁ κόρη ὁ γάμος . ἐπεί δέ δειπνέω αὐτός καί σπένδω ὁ θεός , ἐνταῦθα δή μεστός αὐτός ὁ φιάλη προτείνω , δέχομαι , λέγω , ὦ Μενεκράτης , παρά ὁ γαμβρός φιλοτήσιος · ἄγω γάρ ἐγώ σήμερον ὁ σός θυγάτηρ Κυδιμάχη · ὁ προίξ δέ πάλαι λαμβάνω , τάλαντον πέντε καί εἴκοσι . ὁ δέ , ἀπάγω , λέγω , μή σύ γε , ὦ Ζηνόθεμις · μή οὕτως μαίνομαι ὡς περιοράω σύ νέος καί καλός εἰμί κόρη αἰσχρός καί λωβάομαι συγκαταζεύγνυμι , ὁ δέ , οὗτος διεξέρχομαι , ἀείρω ὁ νύμφη ἀπέρχομαι εἰς ὁ θάλαμος καί μετά ὀλίγος προέρχομαι διακορέω αὐτός . καί ὁ ἀπό ἐκεῖνος σύνειμι ὑπεραγαπάω καί πάντῃ ὡς ὁράω περιάγω αὐτός .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 26
καὶ οὐχ ὅπως αἰσχύνεται τῷ γάμῳ , ἀλλὰ καὶ σεμνυνομένῳ ἔοικεν , ἐπιδεικνύμενος ὡς καταφρονεῖ μὲν τῶν ἐν τῷ σώματι καλῶν ἢ αἰσχρῶν καὶ πλούτου καὶ δόξης , ἀφορᾷ δὲ ἐς τὸν φίλον καὶ τὸν Μενεκράτη , οὐδὲ οἴεται χείρω πρὸς φιλίαν ὑπὸ τῆς ψήφου τῶν ἑξακοσίων γεγονέναι . πλὴν ἤδη γε τούτων οὕτως αὐτὸν ἠμείψατο ἡ τύχη . παιδίον γὰρ πάγκαλον ἐκ τῆς αἰσχίστης αὐτῷ ταύτης ἐγένετο , καὶ πρῴην γε , ἐπεὶ ἀράμενος αὐτὸ εἰσεκόμισεν ὁ πατὴρ εἰς τὸ βουλευτήριον θαλλῷ ἐστεμμένον καὶ μέλανα ἀμπεχόμενον , ὡς ἐλεεινότερον φανείη ὑπὲρ τοῦ πάππου , τὸ μὲν βρέφος ἀνεγέλασε πρὸς τοὺς βουλευτὰς καὶ συνεκρότει τὼ χεῖρε , ἡ βουλὴ δὲ ἐπικλασθεῖσα πρὸς αὐτὸ ἀφίησι τῷ Μενεκράτει τὴν καταδίκην καὶ ἤδη ἐπίτιμός ἐστι , τηλικούτῳ συνηγόρῳ χρησάμενος πρὸς τὸ συνέδριον . Τοιαῦτα ὁ Μασσαλιώτης ἔλεγεν τὸν Ζηνόθεμιν εἰργάσθαι ὑπὲρ τοῦ φίλου , ὡς ὁρᾷς , οὐ μικρὰ οὐδὲ ὑπὸ πολλῶν ἂν Σκυθῶν γενόμενα , οἵ γε κἂν τὰς παλλακὰς ἀκριβῶς τὰς καλλίστας ἐκλέγεσθαι λέγονται .
Lemmas: καί οὐ ὅπως αἰσχύνω ὁ γάμος , ἀλλά καί σεμνύνω ἔοικα , ἐπιδείκνυμι ὡς καταφρονέω μέν ὁ ἐν ὁ σῶμα καλός ἤ αἰσχρός καί πλοῦτος καί δόξα , ἀφοράω δέ εἰς ὁ φίλος καί ὁ Μενεκράτης , οὐδέ οἴομαι κακός πρός φιλία ὑπό ὁ ψῆφος ὁ ἑξακόσιοι γίγνομαι . πλήν ἤδη γε οὗτος οὕτως αὐτός ἀμείβω ὁ τύχη . παιδίον γάρ πάγκαλος ἐκ ὁ αἰσχρός αὐτός οὗτος γίγνομαι , καί πρῴην γε , ἐπεί ἀείρω αὐτός εἰσκομίζω ὁ πατήρ εἰς ὁ βουλευτήριον θαλλός στέφω καί μέλας ἀμπέχω , ὡς ἐλεεινός φαίνω ὑπέρ ὁ πάππης , ὁ μέν βρέφος ἀναγελάω πρός ὁ βουλευτής καί συγκροτέω ὁ χείρ , ὁ βουλή δέ ἐπικλάω πρός αὐτός ἀφίημι ὁ Μενεκράτης ὁ δίκη καί ἤδη ἐπίτιμος εἰμί , τηλικοῦτος συνήγορος χράω πρός ὁ συνέδριον . τοιοῦτος ὁ Μασσαλιώτης λέγω ὁ Ζηνόθεμις ἐργάζομαι ὑπέρ ὁ φίλος , ὡς ὁράω , οὐ μικρός οὐδέ ὑπό πολύς ἄν Σκύθης γίγνομαι , ὅς γε ἄν ὁ παλλακή ἀκριβής ὁ καλός ἐκλέγω λέγω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 27
λοιπὸς ἡμῖν ὁ πέμπτος , καί μοι δοκῶ οὐκ ἄλλον ἐρεῖν Δημητρίου τοῦ Σουνιέως ἐπιλαθόμενος . συνεκπλεύσας γὰρ ἐς τὴν Αἴγυπτον ὁ Δημήτριος Ἀντιφίλῳ τῷ Ἀλωπεκῆθεν , ἑταίρῳ ἐκ παίδων ὄντι καὶ συνεφήβῳ , συνῆν καὶ συνεπαιδεύετο , αὐτὸς μὲν τὴν ἄσκησιν τὴν Κυνικὴν ἀσκούμενος ὑπὸ τῷ Ῥοδίῳ ἐκείνῳ σοφιστῇ , ὁ δὲ Ἀντίφιλος ἰατρικὴν ἄρα ἐμελέτα . καὶ δή ποτε ὁ μὲν Δημήτριος ἔτυχεν ἐς τὴν Αἴγυπτον ἀποδημῶν κατὰ θέαν τῶν πυραμίδων καὶ τοῦ Μέμνονος · ἤκουε γὰρ ταύτας ὑψηλὰς οὔσας μὴ παρέχεσθαι σκιάν , τὸν δὲ Μέμνονα βοᾶν πρὸς ἀνατέλλοντα τὸν ἥλιον . τούτων ἐπιθυμήσας Δημήτριος , θέας μὲν τῶν πυραμίδων , ἀκροάσεως δὲ τοῦ Μέμνονος , ἀναπεπλεύκει κατὰ τὸν Νεῖλον ἕκτον ἤδη μῆνα , ὀκνήσαντα πρὸς τὴν ὁδὸν καὶ τὸ θάλπος ἀπολιπὼν τὸν Ἀντίφιλον .
Lemmas: λοιπός ἐγώ ὁ πέμπτος , καί ἐγώ δοκέω οὐ ἄλλος λέγω Δημήτριος ὁ Σουνιεύς ἐπιλανθάνω . συνεκπλέω γάρ εἰς ὁ Αἴγυπτος ὁ Δημήτριος Ἀντίφιλος ὁ Ἀλωπεκῆθεν , ἑταῖρος ἐκ παῖς εἰμί καί συνέφηβος , σύνειμι καί συμπαιδεύω , αὐτός μέν ὁ ἄσκησις ὁ Κυνικός ἀσκέω ὑπό ὁ Ῥόδιος ἐκεῖνος σοφιστής , ὁ δέ Ἀντίφιλος ἰατρικός ἄρα μελετάω . καί δή ποτέ ὁ μέν Δημήτριος τυγχάνω εἰς ὁ Αἴγυπτος ἀποδημέω κατά θέα ὁ πυραμίς καί ὁ Μέμνων · ἀκούω γάρ οὗτος ὑψηλός εἰμί μή παρέχω σκιά , ὁ δέ Μέμνων βοάω πρός ἀνατέλλω ὁ ἥλιος . οὗτος ἐπιθυμέω Δημήτριος , θέα μέν ὁ πυραμίς , ἀκρόασις δέ ὁ Μέμνων , ἀναπλέω κατά ὁ Νεῖλος ἕκτος ἤδη μείς , ὀκνέω πρός ὁ ὁδός καί ὁ θάλπος ἀπολείπω ὁ Ἀντίφιλος .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 28
ὁ δὲ ἐν τοσούτῳ συμφορᾷ ἐχρήσατο μάλα γενναίου τινὸς φίλου δεομένῃ . οἰκέτης γὰρ αὐτοῦ , Σύρος καὶ τοὔνομα καὶ τὴν πατρίδα , ἱεροσύλοις τισὶ κοινωνήσας συνεισῆλθέν τε αὐτοῖς εἰς τὸ Ἀνουβίδειον καὶ ἀποσυλήσαντες τὸν θεὸν χρυσᾶς τε φιάλας δύο καὶ κηρύκιον , χρυσοῦν καὶ τοῦτο , καὶ κυνοκεφάλους ἀργυροῦς καὶ ἄλλα τοιαῦτα , κατέθεντο πάντα παρὰ τῷ Σύρῳ · εἶτʼ ἐμπεσόντες — ἑάλωσαν γάρ τι ἀπεμπολῶντες — ἅπαντα εὐθὺς ἔλεγον στρεβλούμενοι ἐπὶ τοῦ τροχοῦ , καὶ ἀγόμενοι ἧκον ἐπὶ τὴν οἰκίαν τοῦ Ἀντιφίλου , καὶ τὰ φώρια ἐξέφερον ὑπὸ κλίνῃ τινὶ ἐν σκοτεινῷ κείμενα . ὅ τε οὖν Σύρος ἐδέδετο εὐθὺς καὶ ὁ δεσπότης αὐτοῦ Ἀντίφιλος , οὗτος μὲν καὶ μεταξὺ ἀκροώμενος τοῦ διδασκάλου ἀνασπασθείς . ἐβοήθει δὲ οὐδείς , ἀλλὰ καὶ οἱ τέως ἑταῖροι ἀπεστρέφοντο ὡς τὸ Ἀνουβίδειον σεσυληκότα καὶ ἀσέβημα αὐτῶν ἡγοῦντο εἶναι εἰ συνέπιόν ποτε ἢ συνειστιάθησαν αὐτῷ . καὶ οἱ λοιποὶ δὲ τῶν οἰκετῶν , δύο ὄντες , ἅπαντα ἐκ τῆς οἰκίας συσκευασάμενοι ᾤχοντο φεύγοντες .
Lemmas: ὁ δέ ἐν τοσοῦτος συμφορά χράω μάλα γενναῖος τις φίλος δέω . οἰκέτης γάρ αὐτός , Σύρος καί ὄνομα καί ὁ πατρίς , ἱερόσυλος τις κοινωνέω συνεισέρχομαι τε αὐτός εἰς ὁ Ἀνουβίδειον καί ἀποσυλάω ὁ θεός χρύσεος τε φιάλη δύο καί κηρύκιον , χρύσεος καί οὗτος , καί κυνοκέφαλος ἀργύρεος καί ἄλλος τοιοῦτος , κατατίθημι πᾶς παρά ὁ Σύρος · εἶτα ἐμπίπτω — ἁλίσκομαι γάρ τις ἀπεμπολάω — ἅπας εὐθύς λέγω στρεβλόω ἐπί ὁ τροχός , καί ἄγω ἥκω ἐπί ὁ οἰκία ὁ Ἀντίφιλος , καί ὁ φώριον ἐκφέρω ὑπό κλίνη τις ἐν σκοτεινός κεῖμαι . ὁ τε οὖν Σύρος δέω εὐθύς καί ὁ δεσπότης αὐτός Ἀντίφιλος , οὗτος μέν καί μεταξύ ἀκροάομαι ὁ διδάσκαλος ἀνασπάω . βοηθέω δέ οὐδείς , ἀλλά καί ὁ τέως ἑταῖρος ἀποστρέφω ὡς ὁ Ἀνουβίδειον συλάω καί ἀσέβημα αὐτός ἡγέομαι εἰμί εἰ συμπίνω ποτέ ἤ συνεστιάω αὐτός . καί ὁ λοιπός δέ ὁ οἰκέτης , δύο εἰμί , ἅπας ἐκ ὁ οἰκία συσκευάζω οἴχομαι φεύγω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 29
ἐδέδετο οὖν ὁ ἄθλιος Ἀντίφιλος πολὺν ἤδη χρόνον , ἁπάντων ὅσοι ἦσαν κακοῦργοι ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ μιαρώτατος εἶναι δοκῶν , καὶ ὁ ἐπὶ τῶν δεσμῶν Αἰγύπτιος , δεισιδαίμων ἄνθρωπος , ᾤετο χαριεῖσθαι καὶ τιμωρήσειν τῷ θεῷ βαρὺς τῷ Ἀντιφίλῳ ἐφεστώς . εἰ δʼ ἀπολογοῖτό ποτε , λέγων ὡς οὐδὲν τοιοῦτον εἴργασται , ἀναίσχυντος ἐδόκει καὶ πολὺ πλέον ἐπὶ τούτῳ ἐμισεῖτο . ὑπενόσει τοιγαροῦν ἤδη καὶ πονηρῶς εἶχεν οἷον εἰκὸς χαμαὶ καθεύδοντα καὶ τῆς νυκτὸς οὐδὲ ἀποτείνειν τὰ σκέλη δυνάμενον ἐν τῷ ξύλῳ κατακεκλειμένα · τῆς μὲν γὰρ ἡμέρας ὁ κλοιὸς ἤρκει καὶ ἡ ἑτέρα χεὶρ πεπεδημένη , εἰς δὲ τὴν νύκτα ἔδει ὅλον καταδεδέσθαι . καὶ μὴν καὶ τοῦ οἰκήματος ἡ δυσοσμία καὶ τὸ πνῖγος , ἐν ταὐτῷ πολλῶν δεδεμένων καὶ ἐστενοχωρημένων καὶ μόλις ἀναπνεόντων , καὶ τοῦ σιδήρου ὁ ψόφος καὶ ὕπνος ὀλίγος — ταῦτα πάντα χαλεπὰ ἦν καὶ ἀφόρητα οἵῳ ἀνδρὶ ἐκείνων ἀήθει καὶ ἀμελετήτῳ πρὸς οὕτω σκληρὰν τὴν δίαιταν .
Lemmas: δέω οὖν ὁ ἄθλιος Ἀντίφιλος πολύς ἤδη χρόνος , ἅπας ὅσος εἰμί κακοῦργος ἐν ὁ δεσμωτήριον μιαρός εἰμί δοκέω , καί ὁ ἐπί ὁ δεσμός Αἰγύπτιος , δεισιδαίμων ἄνθρωπος , οἴομαι χαρίζω καί τιμωρέω ὁ θεός βαρύς ὁ Ἀντίφιλος ἐφίστημι . εἰ δέ ἀπολογέομαι ποτέ , λέγω ὡς οὐδείς τοιοῦτος ἐργάζομαι , ἀναίσχυντος δοκέω καί πολύς πολύς ἐπί οὗτος μισέω . ὑπονοσέω τοιγαροῦν ἤδη καί πονηρός ἔχω οἷος ἔοικα χαμαί καθεύδω καί ὁ νύξ οὐδέ ἀποτείνω ὁ σκέλος δύναμαι ἐν ὁ ξύλον κατακλείω · ὁ μέν γάρ ἡμέρα ὁ κλοιός ἀρκέω καί ὁ ἕτερος χείρ πεδάω , εἰς δέ ὁ νύξ δέω ὅλος καταδέω . καί μήν καί ὁ οἴκημα ὁ δυσοσμία καί ὁ πνῖγος , ἐν αὐτός πολύς δέω καί στενοχωρέω καί μόλις ἀναπνέω , καί ὁ σίδηρος ὁ ψόφος καί ὕπνος ὀλίγος — οὗτος πᾶς χαλεπός εἰμί καί ἀφόρητος οἷος ἀνήρ ἐκεῖνος ἀήθης καί ἀμελέτητος πρός οὕτως σκληρός ὁ δίαιτα .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 30
ἀπαγορεύοντος δὲ αὐτοῦ καὶ μηδὲ σῖτον αἱρεῖσθαι θέλοντος , ἀφικνεῖταί ποτε καὶ ὁ Δημήτριος , οὐδὲν εἰδὼς τῶν ἤδη γεγενημένων . καὶ ἐπειδὴ ἔμαθεν , ὡς εἶχεν εὐθὺς ἐπὶ τὸ δεσμωτήριον δρομαῖος ἐλθών , τότε μὲν οὐκ εἰσεδέχθη , ἑσπέρα γὰρ ἦν , καὶ ὁ δεσμοφύλαξ πάλαι κεκλεικὼς τὴν θύραν ἐκάθευδε , φρουρεῖν τοῖς οἰκέταις παρακελευσάμενος · ἕωθεν δὲ εἰσέρχεται πολλὰ ἱκετεύσας . καὶ παρελθὼν ἐπὶ πολὺ μὲν ἐζήτει τὸν Ἀντίφιλον ἄδηλον ὑπὸ τῶν κακῶν γεγενημένον , καὶ περιιὼν ἀνεσκοπεῖτο καθʼ ἕκαστον τῶν δεδεμένων , ὥσπερ εἰώθασιν οἱ τοὺς οἰκείους νεκρούς , ἤδη ἑώλων ὄντων , ἀναζητοῦντες ἐν ταῖς παρατάξεσιν . καὶ εἴ γε μὴ τοὔνομα ἐβόησεν , Ἀντίφιλον Δεινομένους , κἂν ἐπὶ πολὺ ἠγνόησεν ἂν ὅστις ἦν , τοσοῦτον ἤλλακτο ὑπὸ τῶν δεινῶν . ὡς δὲ τὴν φωνὴν αἰσθόμενος ἀνεβόησεν καὶ προσιόντος διαστείλας τὴν κόμην καὶ ἀπάγων τοῦ προσώπου αὐχμηρὰν καὶ συμπεπιλημένην ἔδειξεν αὑτὸν ὅστις ἦν , ἄμφω μὲν αὐτίκα πίπτουσιν ἰλιγγιάσαντες ἐπὶ τῇ ἀπροσδοκήτῳ θέᾳ . χρόνῳ δὲ ἀναλαβὼν αὑτόν τε καὶ τὸν Ἀντίφιλον ὁ Δημήτριος καὶ σαφῶς ἕκαστα ὡς εἶχεν ἐκπυθόμενος παρʼ αὐτοῦ θαρρεῖν τε παρακελεύεται καὶ διελὼν τὸ τριβώνιον τὸ μὲν ἥμισυ αὐτὸς ἀναβάλλεται , τὸ λοιπὸν δὲ ἐκείνῳ δίδωσιν , ἃ εἶχε πιναρὰ καὶ ἐκτετρυχωμένα ῥάκη περισπάσας .
Lemmas: ἀπαγορεύω δέ αὐτός καί μηδέ σῖτος αἱρέω ἐθέλω , ἀφικνέομαι ποτέ καί ὁ Δημήτριος , οὐδείς οἶδα ὁ ἤδη γίγνομαι . καί ἐπειδή μανθάνω , ὡς ἔχω εὐθύς ἐπί ὁ δεσμωτήριον δρομαῖος ἔρχομαι , τότε μέν οὐ εἰσδέχομαι , ἑσπέρα γάρ εἰμί , καί ὁ δεσμοφύλαξ πάλαι κλῄζω ὁ θύρα καθεύδω , φρουρέω ὁ οἰκέτης παρακελεύομαι · ἕωθεν δέ εἰσέρχομαι πολύς ἱκετεύω . καί παρέρχομαι ἐπί πολύς μέν ζητέω ὁ Ἀντίφιλος ἄδηλος ὑπό ὁ κακός γίγνομαι , καί περιέρχομαι ἀνασκοπέω κατά ἕκαστος ὁ δέω , ὥσπερ εἴωθα ὁ ὁ οἰκεῖος νεκρός , ἤδη ἕωλος εἰμί , ἀναζητέω ἐν ὁ παράταξις . καί εἰ γε μή ὄνομα βοάω , Ἀντίφιλος Δεινομένης , ἄν ἐπί πολύς ἀγνοέω ἄν ὅστις εἰμί , τοσοῦτος ἀλλάσσω ὑπό ὁ δεινός . ὡς δέ ὁ φωνή αἰσθάνομαι ἀναβοάω καί προσέρχομαι διαστέλλω ὁ κόμη καί ἀπάγω ὁ πρόσωπον αὐχμηρός καί συμπιλέω δείκνυμι ἑαυτοῦ ὅστις εἰμί , ἄμφω μέν αὐτίκα πίπτω ἰλιγγιάω ἐπί ὁ ἀπροσδόκητος θέα . χρόνος δέ ἀναλαμβάνω ἑαυτοῦ τε καί ὁ Ἀντίφιλος ὁ Δημήτριος καί σαφής ἕκαστος ὡς ἔχω ἐκπυνθάνομαι παρά αὐτός θαρσέω τε παρακελεύομαι καί διαιρέω ὁ τριβώνιον ὁ μέν ἥμισυς αὐτός ἀναβάλλω , ὁ λοιπός δέ ἐκεῖνος δίδωμι , ὅς ἔχω πιναρός καί ἐκτρυχόω ῥάκος περισπάω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 31
καὶ τὸ ἀπὸ τούτου πάντα τρόπον συνῆν ἐπιμελούμενος αὐτοῦ καὶ θεραπεύων · παραδοὺς γὰρ ἑαυτὸν τοῖς ἐν τῷ λιμένι ἐμπόροις ἕωθεν εἰς μέσην ἡμέραν οὐκ ὀλίγον ἀπέφερεν ἀχθοφορῶν . εἶτʼ ἐπανελθὼν ἂν ἐκ τοῦ ἔργου , μέρος μὲν τοῦ μισθοῦ τῷ δεσμοφύλακι καταβαλὼν τιθασὸν αὑτῷ καὶ εἰρηνικὸν ἀπειργάζετο αὐτόν , τὸ λοιπὸν δὲ εἰς τὴν τοῦ φίλου θεραπείαν ἱκανῶς αὐτῷ διήρκει . καὶ τὰς μὲν ἡμέρας συνῆν τῷ Ἀντιφίλῳ παραμυθούμενος , ἐπεὶ δὲ νὺξ καταλάβοι , ὀλίγον πρὸ τῆς θύρας τοῦ δεσμωτηρίου στιβάδιόν τι ποιησάμενος καὶ φύλλα ὑποβαλόμενος ἀνεπαύετο . χρόνον μὲν οὖν τινα οὕτω διῆγον , εἰσιὼν μὲν ὁ Δημήτριος ἀκωλύτως , ῥᾷον δὲ φέρων τὴν συμφορὰν ὁ Ἀντίφιλος .
Lemmas: καί ὁ ἀπό οὗτος πᾶς τρόπος σύνειμι ἐπιμελέομαι αὐτός καί θεραπεύω · παραδίδωμι γάρ ἑαυτοῦ ὁ ἐν ὁ λιμήν ἔμπορος ἕωθεν εἰς μέσος ἡμέρα οὐ ὀλίγος ἀποφέρω ἀχθοφορέω . εἶτα ἐπανέρχομαι ἄν ἐκ ὁ ἔργον , μέρος μέν ὁ μισθός ὁ δεσμοφύλαξ καταβάλλω τιθασός ἑαυτοῦ καί εἰρηνικός ἀπεργάζομαι αὐτός , ὁ λοιπός δέ εἰς ὁ ὁ φίλος θεραπεία ἱκανός αὐτός διαρκέω . καί ὁ μέν ἡμέρα σύνειμι ὁ Ἀντίφιλος παραμυθέομαι , ἐπεί δέ νύξ καταλαμβάνω , ὀλίγος πρό ὁ θύρα ὁ δεσμωτήριον στιβάδιον τις ποιέω καί φύλλον ὑποβάλλω ἀναπαύω . χρόνος μέν οὖν τις οὕτως διάγω , εἰσέρχομαι μέν ὁ Δημήτριος ἀκώλυτος , ῥᾴδιος δέ φέρω ὁ συμφορά ὁ Ἀντίφιλος .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 32
ὕστερον δὲ ἀποθανόντος ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ λῃστοῦ τινος ὑπὸ φαρμάκων , ὡς ἐδόκει , φυλακή τε ἀκριβὴς ἐγένετο καὶ οὐκέτι παρῄει εἰς τὸ οἴκημα οὐδὲ εἷς τῶν δεομένων . ἐφʼ οἷς ἀπορῶν καὶ ἀνιώμενος , οὐκ ἔχων ἄλλως παρεῖναι τῷ ἑταίρῳ , προσαγγέλλει ἑαυτὸν ἐλθὼν πρὸς τὸν ἁρμοστήν , ὡς εἴη κεκοινωνηκὼς τῆς ἐπὶ τὸν Ἄνουβιν ἐπιβουλῆς . ὡς δὲ τοῦτο εἶπεν , ἀπήγετο εὐθὺς ἐς τὸ δεσμωτήριον , καὶ ἀχθεὶς παρὰ τὸν Ἀντίφιλον τοῦτο γοῦν μόλις , πολλὰ ἱκετεύσας τὸν δεσμοφύλακα , ἐξειργάσατο παρʼ αὐτοῦ , πλησίον τῷ Ἀντιφίλῳ καὶ ὑπὸ τῷ αὐτῷ κλοιῷ δεδέσθαι . ἔνθα δὴ καὶ μάλιστα ἔδειξε τὴν εὔνοιαν ἣν εἶχε πρὸς αὐτόν , ἀμελῶν μὲν τῶν καθʼ ἑαυτὸν δεινῶν ( καίτοι ἐνόσησε καὶ αὐτός ) , ἐπιμελούμενος δὲ ὅπως ἐκεῖνος μάλιστα καθευδήσει καὶ ἧττον ἀνιάσεται · ὥστε ῥᾷον ἔφερον μετʼ ἀλλήλων κακοπαθοῦντες .
Lemmas: ὕστερον δέ ἀποθνῄσκω ἐν ὁ δεσμωτήριον λῃστής τις ὑπό φάρμακον , ὡς δοκέω , φυλακή τε ἀκριβής γίγνομαι καί οὐκέτι παρέρχομαι εἰς ὁ οἴκημα οὐδέ εἷς ὁ δέω . ἐπί ὅς ἀπορέω καί ἀνιάω , οὐ ἔχω ἄλλος πάρειμι ὁ ἑταῖρος , προσαγγέλλω ἑαυτοῦ ἔρχομαι πρός ὁ ἁρμοστής , ὡς εἰμί κοινωνέω ὁ ἐπί ὁ Ἄνουβις ἐπιβουλή . ὡς δέ οὗτος λέγω , ἀπάγω εὐθύς εἰς ὁ δεσμωτήριον , καί ἄγω παρά ὁ Ἀντίφιλος οὗτος γοῦν μόλις , πολύς ἱκετεύω ὁ δεσμοφύλαξ , ἐξεργάζομαι παρά αὐτός , πλησίον ὁ Ἀντίφιλος καί ὑπό ὁ αὐτός κλοιός δέω . ἔνθα δή καί μάλα δείκνυμι ὁ εὔνοια ὅς ἔχω πρός αὐτός , ἀμελέω μέν ὁ κατά ἑαυτοῦ δεινός ( καίτοι νοσέω καί αὐτός ) , ἐπιμελέομαι δέ ὅπως ἐκεῖνος μάλα καθεύδω καί ἥσσων ἀνιάομαι · ὥστε ῥᾴδιος φέρω μετά ἀλλήλων κακοπαθέω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 33
χρόνῳ δὲ καὶ τοιόνδε τι προσπεσὸν ἔπαυσεν ἐπὶ πλέον αὐτοὺς δυστυχοῦντας . εἷς γὰρ τῶν δεδεμένων , οὐκ οἶδʼ ὅθεν ῥίνης εὐπορήσας καὶ συνωμότας πολλοὺς τῶν δεσμωτῶν προσλαβών , ἀποπρίει τε τὴν ἅλυσιν ᾗ ἐδέδεντο ἑξῆς , τῶν κλοιῶν εἰς αὐτὴν διειρομένων , καὶ ἀπολύει ἅπαντας · οἱ δὲ ἀποκτείναντες εὐμαρῶς ὀλίγους ὄντας τοὺς φύλακας ἐκπηδῶσιν ἀθρόοι . ἐκεῖνοι μὲν οὖν τὸ παραυτίκα ἔνθα ἐδύναντο ἕκαστος διασπαρέντες ὕστερον συνελήφθησαν οἱ πολλοί · ὁ Δημήτριος δὲ καὶ ὁ Ἀντίφιλος κατὰ χώραν ἔμειναν , καὶ τοῦ Σύρου λαβόμενοι ἤδη ἀπιόντος . ἐπεὶ δὲ ἡμέρα ἐγένετο , μαθὼν ὁ τὴν Αἴγυπτον ἐπιτετραμμένος τὸ συμβεβηκὸς ἐπʼ ἐκείνους μὲν ἔπεμψεν τοὺς διωξομένους , μεταστειλάμενος δὲ τοὺς ἀμφὶ τὸν Δημήτριον ἀπέλυσε τῶν δεσμῶν , ἐπαινέσας ὅτι μόνοι οὐκ ἀπέδρασαν . ἀλλʼ οὐκ ἐκεῖνοί γε ἠγάπησαν οὕτως ἀφιέμενοι , ἐβόα δὲ ὁ Δημήτριος καὶ δεινὰ ἐποίει , ἀδικεῖσθαι σφᾶς οὐ μικρὰ εἰ δόξουσι κακοῦργοι ὄντες ἐλέῳ ἢ ἐπαίνῳ τοῦ μὴ ἀποδρᾶναι ἀφεῖσθαι · καὶ τέλος ἠνάγκασαν τὸν δικαστὴν ἀκριβῶς τὸ πρᾶγμα ἐξετάσαι . ὁ δὲ ἐπεὶ ἔμαθεν οὐδὲν ἀδικοῦντας , ἐπαινέσας αὐτούς , τὸν Δημήτριον δὲ καὶ πάνυ θαυμάσας , ἀφίησι παραμυθησάμενος ἐπὶ τῇ κολάσει ἣν ἠνέσχοντο ἀδίκως δεθέντες , καὶ ἑκάτερον δωρησάμενος παρʼ αὑτοῦ , δραχμαῖς μὲν μυρίαις τὸν Ἀντίφιλον , δὶς τοσαύταις δὲ τὸν Δημήτριον .
Lemmas: χρόνος δέ καί τοιόσδε τις προσπίπτω παύω ἐπί πολύς αὐτός δυστυχέω . εἷς γάρ ὁ δέω , οὐ οἶδα ὅθεν ῥίνη εὐπορέω καί συνωμότης πολύς ὁ δεσμώτης προσλαμβάνω , ἀποπρίω τε ὁ ἅλυσις ὅς δέω ἑξῆς , ὁ κλοιός εἰς αὐτός διαλέγω , καί ἀπολύω ἅπας · ὁ δέ ἀποκτείνω εὐμαρής ὀλίγος εἰμί ὁ φύλαξ ἐκπηδάω ἀθρόος . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ παραυτίκα ἔνθα δύναμαι ἕκαστος διασπείρω ὕστερον συλλαμβάνω ὁ πολύς · ὁ Δημήτριος δέ καί ὁ Ἀντίφιλος κατά χώρα μένω , καί ὁ Σύρος λαμβάνω ἤδη ἀπέρχομαι . ἐπεί δέ ἡμέρα γίγνομαι , μανθάνω ὁ ὁ Αἴγυπτος ἐπιτρέπω ὁ συμβαίνω ἐπί ἐκεῖνος μέν πέμπω ὁ διώκω , μεταστέλλομαι δέ ὁ ἀμφί ὁ Δημήτριος ἀπολύω ὁ δεσμός , ἐπαινέω ὅτι μόνος οὐ ἀποδιδράσκω . ἀλλά οὐ ἐκεῖνος γε ἀγαπάω οὕτως ἀφίημι , βοάω δέ ὁ Δημήτριος καί δεινός ποιέω , ἀδικέω σφεῖς οὐ μικρός εἰ δοκέω κακοῦργος εἰμί ἔλεος ἤ ἔπαινος ὁ μή ἀποδιδράσκω ἀφίημι · καί τέλος ἀναγκάζω ὁ δικαστής ἀκριβής ὁ πρᾶγμα ἐξετάζω . ὁ δέ ἐπεί μανθάνω οὐδείς ἀδικέω , ἐπαινέω αὐτός , ὁ Δημήτριος δέ καί πάνυ θαυμάζω , ἀφίημι παραμυθέομαι ἐπί ὁ κόλασις ὅς ἀνέχω ἄδικος δέω , καί ἑκάτερος δωρέω παρά ἑαυτοῦ , δραχμή μέν μυρίος ὁ Ἀντίφιλος , δίς τοσοῦτος δέ ὁ Δημήτριος .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 34
ὁ μὲν οὖν Ἀντίφιλος ἔτι καὶ νῦν ἐν Αἰγύπτῳ ἐστίν , ὁ δὲ Δημήτριος καὶ τὰς αὑτοῦ δισμυρίας ἐκείνῳ καταλιπὼν ᾤχετο ἀπιὼν εἰς τὴν Ἰνδικὴν παρὰ τοὺς Βραχμᾶνας , τοσοῦτον εἰπὼν πρὸς τὸν Ἀντίφιλον , ὡς συγγνωστὸς ἂν εἰκότως νομίζοιτο ἤδη ἀπολιπὼν αὐτόν · οὔτε γὰρ αὐτὸς δεῖσθαι τῶν χρημάτων , ἔστʼ ἂν αὐτὸς ᾖ ὅπερ ἐστίν , ἀρκεῖσθαι ὀλίγοις δυνάμενος , οὔτε ἐκείνῳ ἔτι δεῖν φίλου , εὐμαρῶν αὐτῷ τῶν πραγμάτων γεγενημένων . τοιοῦτοι , ὦ Τόξαρι , οἱ Ἕλληνες φίλοι . εἰ δὲ μὴ προδιεβεβλήκεις ἡμᾶς ὡς ἐπὶ ῥήμασι μέγα φρονοῦντας , καὶ αὐτοὺς ἄν σοι τοὺς λόγους διεξῆλθον , πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς ὄντας , οὓς ὁ Δημήτριος εἶπεν ἐν τῷ δικαστηρίῳ , ὑπὲρ αὑτοῦ μὲν οὐδὲν ἀπολογούμενος , ὑπὲρ τοῦ Ἀντιφίλου δέ , καὶ δακρύων προσέτι καὶ ἱκετεύων καὶ τὸ πᾶν ἐφʼ ἑαυτὸν ἀναδεχόμενος , ἄχρι μαστιγούμενος ὁ Σύρος ἀμφοτέρους ἀφίησιν αὐτούς .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Ἀντίφιλος ἔτι καί νῦν ἐν Αἴγυπτος εἰμί , ὁ δέ Δημήτριος καί ὁ ἑαυτοῦ δισμύριοι ἐκεῖνος καταλείπω οἴχομαι ἀπέρχομαι εἰς ὁ Ἰνδική παρά ὁ Βραχμᾶνες , τοσοῦτος λέγω πρός ὁ Ἀντίφιλος , ὡς συγγνωστός ἄν ἔοικα νομίζω ἤδη ἀπολείπω αὐτός · οὔτε γάρ αὐτός δέω ὁ χρῆμα , ἔστε ἄν αὐτός εἰμί ὅς εἰμί , ἀρκέω ὀλίγος δύναμαι , οὔτε ἐκεῖνος ἔτι δέω φίλος , εὐμαρής αὐτός ὁ πρᾶγμα γίγνομαι . τοιοῦτος , ὦ Τόξαρις , ὁ Ἕλλην φίλος . εἰ δέ μή προδιαβάλλω ἐγώ ὡς ἐπί ῥῆμα μέγας φρονέω , καί αὐτός ἄν σύ ὁ λόγος διεξέρχομαι , πολύς καί ἀγαθός εἰμί , ὅς ὁ Δημήτριος λέγω ἐν ὁ δικαστήριον , ὑπέρ ἑαυτοῦ μέν οὐδείς ἀπολογέομαι , ὑπέρ ὁ Ἀντίφιλος δέ , καί δακρύω προσέτι καί ἱκετεύω καί ὁ πᾶς ἐπί ἑαυτοῦ ἀναδέχομαι , ἄχρι μαστιγόω ὁ Σύρος ἀμφότερος ἀφίημι αὐτός .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 35
ἐγὼ μὲν οὖν τούτους ὀλίγους ἀπὸ πλειόνων , οὓς πρώτους ἡ μνήμη ὑπέβαλε , διηγησάμην σοι ἀγαθοὺς καὶ βεβαίους φίλους . καὶ τὸ λοιπὸν ἤδη καταβὰς ἀπὸ τοῦ λόγου σοὶ τὴν ῥήτραν παραδίδωμι · σὺ δὲ ὅπως μὴ χείρους ἐρεῖς τοὺς Σκύθας , ἀλλὰ πολλῷ τούτων ἀμείνους , αὐτῷ σοὶ μελήσει , εἴ τι καὶ τῆς δεξιᾶς πεφρόντικας , ὡς μὴ ἀποτμηθείης αὐτήν . ἀλλὰ χρὴ ἄνδρα ἀγαθὸν εἶναι · ἐπεὶ καὶ γελοῖα ἂν πάθοις Ὀρέστην μὲν καὶ Πυλάδην πάνυ σοφιστικῶς ἐπαινέσας , ὑπὲρ δὲ τῆς Σκυθίας φαῦλος ῥήτωρ φαινόμενος . εὖ γε , ὦ Μνήσιππε , ὅτι καὶ παροτρύνεις με πρὸς τὸν λόγον , ὥσπερ οὐ πάνυ σοι μέλον εἰ ἀποτμηθείης τὴν γλῶτταν κρατηθεὶς ἐν τοῖς λόγοις . πλὴν ἄρξομαί γε ἤδη , μηδὲν ὥσπερ σὺ καλλιλογησάμενος · οὐ γὰρ Σκυθικὸν τοῦτο , καὶ μάλιστα ἐπειδὰν τὰ ἔργα ὑπερφθέγγηται τοὺς λόγους . προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν τοιοῦτο παρʼ ἡμῶν οἷα σὺ διεξελήλυθας , ἐπαινῶν εἴ τις ἄπροικον ἔγημεν αἰσχρὰν γυναῖκα ἢ εἴ τις ἀργύριον ἐπέδωκε γαμουμένῃ φίλου ἀνδρὸς θυγατρὶ δύο τάλαντα , ἢ καὶ νὴ Δίʼ εἴ τις παρέσχεν ἑαυτὸν δεδησόμενον ἐπὶ προδήλῳ τῷ μικρὸν ὕστερον λυθήσεσθαι · πάνυ γὰρ εὐτελῆ ταῦτα καὶ μεγαλουργὸν ἐν αὐτοῖς ἢ ἀνδρεῖον ἔνι οὐδέν .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν οὗτος ὀλίγος ἀπό πολύς , ὅς πρῶτος ὁ μνήμη ὑποβάλλω , διηγέομαι σύ ἀγαθός καί βέβαιος φίλος . καί ὁ λοιπός ἤδη καταβαίνω ἀπό ὁ λόγος σύ ὁ ῥήτρα παραδίδωμι · σύ δέ ὅπως μή κακός λέγω ὁ Σκύθης , ἀλλά πολύς οὗτος ἀγαθός , αὐτός σύ μέλω , εἰ τις καί ὁ δεξιός φροντίζω , ὡς μή ἀποτέμνω αὐτός . ἀλλά χρή ἀνήρ ἀγαθός εἰμί · ἐπεί καί γέλοιος ἄν πάσχω Ὀρέστης μέν καί Πυλάδης πάνυ σοφιστικός ἐπαινέω , ὑπέρ δέ ὁ Σκυθία φαῦλος ῥήτωρ φαίνω . εὖ γε , ὦ Μνήσιππος , ὅτι καί παροτρύνω ἐγώ πρός ὁ λόγος , ὥσπερ οὐ πάνυ σύ μέλω εἰ ἀποτέμνω ὁ γλῶσσα κρατέω ἐν ὁ λόγος . πλήν ἄρχω γε ἤδη , μηδείς ὥσπερ σύ καλλιλογέω · οὐ γάρ Σκυθικός οὗτος , καί μάλα ἐπειδάν ὁ ἔργον ὑπερφθέγγομαι ὁ λόγος . προσδοκέω δέ μηδείς τοιοῦτος παρά ἐγώ οἷος σύ διεξέρχομαι , ἐπαινέω εἰ τις ἄπροικος γαμέω αἰσχρός γυνή ἤ εἰ τις ἀργύριον ἐπιδίδωμι γαμέω φίλος ἀνήρ θυγάτηρ δύο τάλαντον , ἤ καί νή Ζεύς εἰ τις παρέχω ἑαυτοῦ δέω ἐπί πρόδηλος ὁ μικρός ὕστερον λύω · πάνυ γάρ εὐτελής οὗτος καί μεγαλοεργός ἐν αὐτός ἤ ἀνδρεῖος ἔνειμι οὐδείς .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 36
ἐγὼ δέ σοι διηγήσομαι φόνους πολλοὺς καὶ πολέμους καὶ θανάτους ὑπὲρ τῶν φίλων , ἵνʼ εἰδῇς ὡς παιδιὰ τὰ ὑμέτερά ἐστιν παρὰ τὰ Σκυθικὰ ἐξετάζεσθαι . καίτοι οὐδὲ ἀλόγως αὐτὸ πεπόνθατε , ἀλλὰ εἰκότως τὰ μικρὰ ταῦτα ἐπαινεῖτε · οὐδὲ γὰρ οὐδέ εἰσιν ὑμῖν ἀφορμαὶ ὑπερμεγέθεις πρὸς ἐπίδειξιν φιλίας ἐν εἰρήνῃ βαθείᾳ βιοῦσιν , ὥσπερ οὐδʼ ἂν ἐν γαλήνῃ μάθοις εἰ ἀγαθὸς ὁ κυβερνήτης ἐστί · χειμῶνος γὰρ δεήσει σοὶ πρὸς τὴν διάγνωσιν . παρʼ ἡμῖν δὲ συνεχεῖς οἱ πόλεμοι , καὶ ἢ ἐπελαύνομεν ἄλλοις ἢ ὑποχωροῦμεν ἐπιόντας ἢ συμπεσόντες ὑπὲρ νομῆς ἢ λείας μαχόμεθα , ἔνθα μάλιστα δεῖ φίλων ἀγαθῶν · καὶ διὰ τοῦτο ὡς βεβαιότατα συντιθέμεθα τὰς φιλίας , μόνον τοῦτο ὅπλον ἄμαχον καὶ δυσπολέμητον εἶναι νομίζοντες .
Lemmas: ἐγώ δέ σύ διηγέομαι φόνος πολύς καί πόλεμος καί θάνατος ὑπέρ ὁ φίλος , ἵνα οἶδα ὡς παιδιά ὁ ὑμέτερος εἰμί παρά ὁ Σκυθικός ἐξετάζω . καίτοι οὐδέ ἄλογος αὐτός πάσχω , ἀλλά ἔοικα ὁ μικρός οὗτος ἐπαινέω · οὐδέ γάρ οὐδέ εἰμί σύ ἀφορμή ὑπερμεγέθης πρός ἐπίδειξις φιλία ἐν εἰρήνη βαθύς βιόω , ὥσπερ οὐδέ ἄν ἐν γαλήνη μανθάνω εἰ ἀγαθός ὁ κυβερνήτης εἰμί · χειμών γάρ δέω σύ πρός ὁ διάγνωσις . παρά ἐγώ δέ συνεχής ὁ πόλεμος , καί ἤ ἐπελαύνω ἄλλος ἤ ὑποχωρέω ἐπέρχομαι ἤ συμπίπτω ὑπέρ νομή ἤ λεία μάχομαι , ἔνθα μάλα δέω φίλος ἀγαθός · καί διά οὗτος ὡς βέβαιος συντίθημι ὁ φιλία , μόνος οὗτος ὅπλον ἄμαχος καί δυσπολέμητος εἰμί νομίζω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 37
πρότερον δέ σοι εἰπεῖν βούλομαι ὃν τρόπον ποιούμεθα τοὺς φίλους , οὐκ ἐκ τῶν πότων , ὥσπερ ὑμεῖς , οὐδὲ εἰ συνέφηβός τις ἢ γείτων ἦν , ἀλλʼ ἐπειδάν τινα ἴδωμεν ἀγαθὸν ἄνδρα καὶ μεγάλα ἐργάσασθαι δυνάμενον , ἐπὶ τοῦτον ἅπαντες σπεύδομεν , καὶ ὅπερ ὑμεῖς ἐν τοῖς γάμοις , τοῦτο ἡμεῖς ἐπὶ τῶν φίλων ποιεῖν ἀξιοῦμεν , ἐπὶ πολὺ μνηστευόμενοι καὶ πάντα ὁμοῦ πράττοντες ὡς μὴ διαμαρτάνοιμεν τῆς φιλίας μηδὲ ἀπόβλητοι δόξωμεν εἶναι . κἀπειδὰν προκριθείς τις ἤδη φίλος ᾖ , συνθῆκαι τὸ ἀπὸ τούτου καὶ ὅρκος ὁ μέγιστος , ἦ μὴν καὶ βιώσεσθαι μετʼ ἀλλήλων καὶ ἀποθανεῖσθαι , ἢν δέῃ , ὑπὲρ τοῦ ἑτέρου τὸν ἕτερον · καὶ οὕτω ποιοῦμεν . ἀφʼ οὗ γὰρ ἂν ἐντεμόντες ἅπαξ τοὺς δακτύλους ἐνσταλάξωμεν τὸ αἷμα εἰς κύλικα καὶ τὰ ξίφη ἄκρα βάψαντες ἅμα ἀμφότεροι ἐπισχόμενοι πίωμεν , οὐκ ἔστιν ὅ τι τὸ μετὰ τοῦτο ἡμᾶς διαλύσειεν ἄν . ἐφεῖται δὲ τὸ μέγιστον ἄχρι τριῶν ἐς τὰς συνθήκας εἰσιέναι · ὡς ὅστις ἂν πολύφιλος ᾖ , ὅμοιος ἡμῖν δοκεῖ ταῖς κοιναῖς ταύταις καὶ μοιχευομέναις γυναιξί , καὶ οἰόμεθα οὐκέθʼ ὁμοίως ἰσχυρὰν αὐτοῦ τὴν φιλίαν εἶναι , πρὸς πολλὰς εὐνοίας διαιρεθεῖσαν .
Lemmas: πρότερος δέ σύ λέγω βούλομαι ὅς τρόπος ποιέω ὁ φίλος , οὐ ἐκ ὁ πότος , ὥσπερ σύ , οὐδέ εἰ συνέφηβος τις ἤ γείτων εἰμί , ἀλλά ἐπειδάν τις ὁράω ἀγαθός ἀνήρ καί μέγας ἐργάζομαι δύναμαι , ἐπί οὗτος ἅπας σπεύδω , καί ὅς σύ ἐν ὁ γάμος , οὗτος ἐγώ ἐπί ὁ φίλος ποιέω ἀξιόω , ἐπί πολύς μνηστεύω καί πᾶς ὁμοῦ πράσσω ὡς μή διαμαρτάνω ὁ φιλία μηδέ ἀπόβλητος δοκέω εἰμί . ἐπειδάν προκρίνω τις ἤδη φίλος εἰμί , συνθήκη ὁ ἀπό οὗτος καί ὅρκος ὁ μέγας , ἦ μήν καί βιόω μετά ἀλλήλων καί ἀποθνῄσκω , ἐάν δέω , ὑπέρ ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος · καί οὕτως ποιέω . ἀπό ὅς γάρ ἄν ἐντέμνω ἅπαξ ὁ δάκτυλος ἐνσταλάζω ὁ αἷμα εἰς κύλιξ καί ὁ ξίφος ἄκρος βάπτω ἅμα ἀμφότερος ἐπέχω πίνω , οὐ εἰμί ὅς τις ὁ μετά οὗτος ἐγώ διαλύω ἄν . ἐφίημι δέ ὁ μέγας ἄχρι τρεῖς εἰς ὁ συνθήκη εἰσέρχομαι · ὡς ὅστις ἄν πολύφιλος εἰμί , ὅμοιος ἐγώ δοκέω ὁ κοινός οὗτος καί μοιχεύω γυνή , καί οἴομαι οὐκέτι ὅμοιος ἰσχυρός αὐτός ὁ φιλία εἰμί , πρός πολύς εὔνοια διαιρέω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 38
ἄρξομαι δὲ ἀπὸ τῶν Δανδάμιδος πρῴην γενομένων . ὁ γὰρ Δάνδαμις ἐν τῇ πρὸς Σαυρομάτας συμπλοκῇ , ἀπαχθέντος αἰχμαλώτου Ἀμιζώκου τοῦ φίλου αὐτοῦ — μᾶλλον δὲ πρότερον ὀμοῦμαί σοι τὸν ἡμέτερον ὅρκον , ἐπεὶ καὶ τοῦτο ἐν ἀρχῇ διωμολογησάμην · οὐ μὰ γὰρ τὸν Ἄνεμον καὶ τὸν Ἀκινάκην , οὐδὲν πρὸς σέ , ὦ Μνήσιππε , ψεῦδος ἐρῶ περὶ τῶν φίλων τῶν Σκυθῶν . ἐγὼ μὲν οὐ πάνυ σου ὀμνύντος ἐδεόμην · σὺ δὲ ὅμως εὖ ποιῶν οὐδένα θεῶν ἐπωμόσω . τί σὺ λέγεις ; οὔ σοι δοκοῦσιν ὁ Ἄνεμος καὶ ὁ Ἀκινάκης θεοὶ εἶναι ; οὕτως ἄρα ἠγνόησας ὅτι ἀνθρώποις μεῖζον οὐδέν ἐστιν ζωῆς τε καὶ θανάτου ; ὁπόταν τοίνυν τὸν Ἄνεμον καὶ τὸν Ἀκινάκην ὀμνύωμεν , ταῦτα ὀμνύομεν ὡς τὸν μὲν ἄνεμον ζωῆς αἴτιον ὄντα , τὸν ἀκινάκην δὲ ὅτι ἀποθνήσκειν ποιεῖ . καὶ μὴν εἰ διά γε τοῦτο , καὶ ἄλλους ἂν ἔχοιτε πολλοὺς θεοὺς οἷος ὁ Ἀκινάκης ἐστί , τὸν Ὀιστὸν καὶ τὴν Λόγχην καὶ Κώνειον δὲ καὶ Βρόχον καὶ τὰ τοιαῦτα · ποικίλος γὰρ οὗτος ὁ θεὸς ὁ θάνατος καὶ ἀπείρους τὰς ἐφʼ ἑαυτὸν παρέχεται ἀγούσας ὁδούς . ὁρᾷς τοῦτο ὡς ἐριστικὸν ποιεῖς καὶ δικανικόν , ὑποκρούων μεταξὺ καὶ διαφθείρων μου τὸν λόγον ; ἐγὼ δὲ ἡσυχίαν ἦγον σοῦ λέγοντος . ἀλλʼ οὐκ αὖθίς γε , ὦ Τόξαρι , ποιήσω τοῦτο , πάνυ γὰρ ὀρθῶς ἐπετίμησας · ὥστε θαρρῶν τό γε ἐπὶ τούτῳ λέγε , ὡς μηδὲ παρόντος ἐμοῦ τοῖς λόγοις , οὕτω σιωπήσομαί σοι .
Lemmas: ἄρχω δέ ἀπό ὁ Δάνδαμις πρῴην γίγνομαι . ὁ γάρ Δάνδαμις ἐν ὁ πρός Σαυρομάται συμπλοκή , ἀπάγω αἰχμάλωτος Ἀμίζωκος ὁ φίλος αὐτός — μάλα δέ πρότερος ὄμνυμι σύ ὁ ἡμέτερος ὅρκος , ἐπεί καί οὗτος ἐν ἀρχή διομολογέω · οὐ μά γάρ ὁ Ἄνεμος καί ὁ Ἀκινάκης , οὐδείς πρός σύ , ὦ Μνήσιππος , ψεῦδος λέγω περί ὁ φίλος ὁ Σκύθης . ἐγώ μέν οὐ πάνυ σύ ὄμνυμι δέω · σύ δέ ὅμως εὖ ποιέω οὐδείς θεός ἐπόμνυμι . τίς σύ λέγω ; οὐ σύ δοκέω ὁ Ἄνεμος καί ὁ Ἀκινάκης θεός εἰμί ; οὕτως ἄρα ἀγνοέω ὅτι ἄνθρωπος μέγας οὐδείς εἰμί ζωή τε καί θάνατος ; ὁπόταν τοίνυν ὁ Ἄνεμος καί ὁ Ἀκινάκης ὄμνυμι , οὗτος ὄμνυμι ὡς ὁ μέν ἄνεμος ζωή αἴτιος εἰμί , ὁ ἀκινάκης δέ ὅτι ἀποθνῄσκω ποιέω . καί μήν εἰ διά γε οὗτος , καί ἄλλος ἄν ἔχω πολύς θεός οἷος ὁ Ἀκινάκης εἰμί , ὁ Ὀϊστός καί ὁ Λόγχη καί Κώνειον δέ καί Βρόχος καί ὁ τοιοῦτος · ποικίλος γάρ οὗτος ὁ θεός ὁ θάνατος καί ἄπειρος ὁ ἐπί ἑαυτοῦ παρέχω ἄγω ὁδός . ὁράω οὗτος ὡς ἐριστικός ποιέω καί δικανικός , ὑποκρούω μεταξύ καί διαφθείρω ἐγώ ὁ λόγος ; ἐγώ δέ ἡσυχία ἄγω σύ λέγω . ἀλλά οὐ αὖθις γε , ὦ Τόξαρις , ποιέω οὗτος , πάνυ γάρ ὀρθός ἐπιτιμάω · ὥστε θαρσέω ὁ γε ἐπί οὗτος λέγω , ὡς μηδέ πάρειμι ἐγώ ὁ λόγος , οὕτως σιωπάω σύ .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 39
τετάρτη μὲν ἦν ἡμέρα τῆς φιλίας Δανδάμιδι καὶ Ἀμιζώκῃ , ἀφʼ οὗ τὸ ἀλλήλων αἷμα συνεπεπώκεσαν · ἧκον δὲ ἡμῖν ἐπὶ τὴν χώραν Σαυρομάται μυρίοις μὲν ἱππεῦσιν , οἱ πεζοὶ δὲ τρὶς τοσοῦτοι ἐπεληλυθέναι ἐλέγοντο . οἷα δὲ οὐ προϊδομένοις τὴν ἔφοδον αὐτῶν ἐπιπεσόντες ἅπαντας μὲν τρέπουσι , πολλοὺς δὲ τῶν μαχίμων κτείνουσι , τοὺς δὲ καὶ ζῶντας ἀπάγουσι , πλὴν εἴ τις ἔφθη διανηξάμενος εἰς τὸ πέραν τοῦ ποταμοῦ , ἔνθα ἡμῖν τὸ ἥμισυ τοῦ στρατοπέδου καὶ μέρος τῶν ἁμαξῶν ἦν · οὕτω γὰρ ἐσκηνώσαμεν τότε , οὐκ οἶδα ὅ τι δόξαν τοῖς ἀρχιπλάνοις ἡμῶν , ἐπʼ ἀμφοτέρας τὰς ὄχθας τοῦ Τανάϊδος . εὐθὺς οὖν ἥ τε λεία περιηλαύνετο καὶ τὰ αἰχμάλωτα συνείχετο καὶ τὰς σκηνὰς διήρπαζον καὶ τὰς ἁμάξας κατελαμβάνοντο , αὐτάνδρους τὰς πλείστας ἁλισκομένας , καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ὑβρίζοντες τὰς παλλακίδας καὶ τὰς γυναῖκας · ἡμεῖς δὲ ἠνιώμεθα τῷ πράγματι .
Lemmas: τέταρτος μέν εἰμί ἡμέρα ὁ φιλία Δάνδαμις καί Ἀμιζώκης , ἀπό ὅς ὁ ἀλλήλων αἷμα συμπίνω · ἥκω δέ ἐγώ ἐπί ὁ χώρα Σαυρομάται μυρίος μέν ἱππεύς , ὁ πεζός δέ τρίς τοσοῦτος ἐπέρχομαι λέγω . οἷος δέ οὐ προοράω ὁ ἔφοδος αὐτός ἐπιπίπτω ἅπας μέν τρέπω , πολύς δέ ὁ μάχιμος κτείνω , ὁ δέ καί ζάω ἀπάγω , πλήν εἰ τις φθάνω διανήχομαι εἰς ὁ πέραν ὁ ποταμός , ἔνθα ἐγώ ὁ ἥμισυς ὁ στρατόπεδον καί μέρος ὁ ἄμαξα εἰμί · οὕτως γάρ σκηνόω τότε , οὐ οἶδα ὅς τις δοκέω ὁ ἀρχίπλανος ἐγώ , ἐπί ἀμφότερος ὁ ὄχθη ὁ Τάναϊς . εὐθύς οὖν ὁ τε λεία περιελαύνω καί ὁ αἰχμάλωτος συνέχω καί ὁ σκηνή διαρπάζω καί ὁ ἄμαξα καταλαμβάνω , αὔτανδρος ὁ πολύς ἁλίσκομαι , καί ἐν ὀφθαλμός ἐγώ ὑβρίζω ὁ παλλακίς καί ὁ γυνή · ἐγώ δέ ἀνιάομαι ὁ πρᾶγμα .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 40
ὁ δὲ Ἀμιζώκης ἀγόμενος — ἑαλώκει γάρ — ἐβόα τὸν φίλον ὀνομαστί , κακῶς δεδεμένος , καὶ ὑπεμίμνησκεν τῆς κύλικος καὶ τοῦ αἵματος . ὧν ἀκούσας ὁ Δάνδαμις οὐδὲν ἔτι μελλήσας ἁπάντων ὁρώντων διανήχεται εἰς τοὺς πολεμίους · καὶ οἱ μὲν Σαυρομάται διηρμένοι τοὺς ἄκοντας ὥρμησαν ἐπʼ αὐτὸν ὡς κατακεντήσοντες , ὁ δὲ ἐβόα τὸ Ζίριν . τοῦτο δὲ ἤν τις εἴπῃ , οὐκέτι φονεύεται ὑπʼ αὐτῶν , ἀλλὰ δέχονται αὐτὸν ὡς ἐπὶ λύτροις ἥκοντα . καὶ δὴ ἀναχθεὶς πρὸς τὸν ἄρχοντα αὐτῶν ἀπῄτει τὸν φίλον , ὁ δὲ λύτρα ᾔτει · μὴ γὰρ προήσεσθαι , εἰ μὴ μεγάλα ὑπὲρ αὐτοῦ λάβοι . ὁ Δάνδαμις δέ , ἃ μὲν εἶχον , φησίν , ἅπαντα διήρπασται ὑφʼ ὑμῶν , εἰ δέ τι δύναμαι γυμνὸς ὑποτελέσαι , ἕτοιμος ὑποστῆναι ὑμῖν , καὶ πρόσταττε ὅ τι ἂν θέλῃς . εἰ βούλει δέ , ἐμὲ ἀντὶ τούτου λαβὼν κατάχρησαι πρὸς ὅ τι σοι φίλον . ὁ δὲ Σαυρομάτης , οὐδέν , ἔφη , δεῖ ὅλον κατέχεσθαί σε , καὶ ταῦτα Ζίριν ἥκοντα , σὺ δὲ ὧν ἔχεις μέρος καταβαλὼν ἄγου τὸν φίλον . ἤρετο ὁ Δάνδαμις ὅ τι καὶ βούλεται λαβεῖν · ὁ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ᾔτησεν . ὁ δὲ αὐτίκα παρέσχεν ἐκκόπτειν αὐτούς · κἀπειδὴ ἐξεκέκοπτο καὶ ἤδη τὰ λύτρα εἶχον οἱ Σαυρομάται , παραλαβὼν τὸν Ἀμιζώκην ἐπανῄει ἐπερειδόμενος αὐτῷ , καὶ ἅμα διανηξάμενοι ἀπεσώθησαν πρὸς ἡμᾶς .
Lemmas: ὁ δέ Ἀμιζώκης ἄγω — ἁλίσκομαι γάρ — βοάω ὁ φίλος ὀνομαστί , κακός δέω , καί ὑπομιμνῄσκω ὁ κύλιξ καί ὁ αἷμα . ὅς ἀκούω ὁ Δάνδαμις οὐδείς ἔτι μέλλω ἅπας ὁράω διανήχομαι εἰς ὁ πολέμιος · καί ὁ μέν Σαυρομάται διαίρω ὁ ἄκων ὁρμάω ἐπί αὐτός ὡς κατακεντέω , ὁ δέ βοάω ὁ Ζίρις . οὗτος δέ ἐάν τις λέγω , οὐκέτι φονεύω ὑπό αὐτός , ἀλλά δέχομαι αὐτός ὡς ἐπί λύτρον ἥκω . καί δή ἀνάγω πρός ὁ ἄρχων αὐτός ἀπαιτέω ὁ φίλος , ὁ δέ λύτρον αἰτέω · μή γάρ προίημι , εἰ μή μέγας ὑπέρ αὐτός λαμβάνω . ὁ Δάνδαμις δέ , ὅς μέν ἔχω , φημί , ἅπας διαρπάζω ὑπό σύ , εἰ δέ τις δύναμαι γυμνός ὑποτελέω , ἑτοῖμος ὑφίστημι σύ , καί προστάσσω ὅς τις ἄν ἐθέλω . εἰ βούλομαι δέ , ἐγώ ἀντί οὗτος λαμβάνω καταχράω πρός ὅς τις σύ φίλος . ὁ δέ Σαυρομάται , οὐδείς , φημί , δέω ὅλος κατέχω σύ , καί οὗτος Ζίρις ἥκω , σύ δέ ὅς ἔχω μέρος καταβάλλω ἄγω ὁ φίλος . ἔρομαι ὁ Δάνδαμις ὅς τις καί βούλομαι λαμβάνω · ὁ δέ ὁ ὀφθαλμός αἰτέω . ὁ δέ αὐτίκα παρέχω ἐκκόπτω αὐτός · ἐπειδή ἐκκόπτω καί ἤδη ὁ λύτρον ἔχω ὁ Σαυρομάται , παραλαμβάνω ὁ Ἀμιζώκης ἐπανέρχομαι ἐπερείδω αὐτός , καί ἅμα διανήχομαι ἀποσῴζω πρός ἐγώ .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 41
τοῦτο γενόμενον παρεμυθήσατο ἅπαντας Σκύθας καὶ οὐκέτι ἡττᾶσθαι ἐνόμιζον , ὁρῶντες ὅτι τὸ μέγιστον ἡμῖν τῶν ἀγαθῶν οὐκ ἀπήγαγον οἱ πολέμιοι , ἀλλʼ ἔτι ἦν παρʼ ἡμῖν ἡ ἀγαθὴ γνώμη καὶ ἡ πρὸς τοὺς φίλους πίστις . καὶ τοὺς Σαυρομάτας δὲ τὸ αὐτὸ οὐ μετρίως ἐφόβησε , λογιζομένους πρὸς οἵους ἄνδρας ἐκ παρασκευῆς μαχοῦνται , εἰ καὶ ἐν τῷ ἀπροσδοκήτῳ τότε ὑπερέσχον · ὥστε νυκτὸς ἐπιγενομένης ἀπολιπόντες τὰ πλεῖστα τῶν βοσκημάτων καὶ τὰς ἁμάξας ἐμπρήσαντες ᾤχοντο φεύγοντες . ὁ μέντοι Ἀμιζώκης οὐκέτι ἠνέσχετο βλέπειν αὐτὸς ἐπὶ τυφλῷ τῷ Δανδάμιδι , ἀλλὰ τυφλώσας καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν ἀμφότεροι κάθηνται ὑπὸ τοῦ κοινοῦ τῶν Σκυθῶν δημοσίᾳ μετὰ πάσης τιμῆς τρεφόμενοι .
Lemmas: οὗτος γίγνομαι παραμυθέομαι ἅπας Σκύθης καί οὐκέτι ἡσσάομαι νομίζω , ὁράω ὅτι ὁ μέγας ἐγώ ὁ ἀγαθός οὐ ἀπάγω ὁ πολέμιος , ἀλλά ἔτι εἰμί παρά ἐγώ ὁ ἀγαθός γνώμη καί ὁ πρός ὁ φίλος πίστις . καί ὁ Σαυρομάται δέ ὁ αὐτός οὐ μέτριος φοβέω , λογίζομαι πρός οἷος ἀνήρ ἐκ παρασκευή μαχέομαι , εἰ καί ἐν ὁ ἀπροσδόκητος τότε ὑπερέχω · ὥστε νύξ ἐπιγίγνομαι ἀπολείπω ὁ πολύς ὁ βόσκημα καί ὁ ἄμαξα ἐμπίμπρημι οἴχομαι φεύγω . ὁ μέντοι Ἀμιζώκης οὐκέτι ἀνέχω βλέπω αὐτός ἐπί τυφλός ὁ Δάνδαμις , ἀλλά τυφλόω καί αὐτός ἑαυτοῦ ἀμφότερος κάθημαι ὑπό ὁ κοινός ὁ Σκύθης δημοσίᾳ μετά πᾶς τιμή τρέφω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 42
τί τοιοῦτον , ὦ Μνήσιππε , ὑμεῖς ἔχοιτε ἂν εἰπεῖν , εἰ καὶ ἄλλους σοι δέκα δοίη τις ἐπὶ τοῖς πέντε καταριθμήσασθαι , ἀνωμότους , εἰ βούλει , ὡς καὶ πολλὰ ἐπιψεύδοιο αὐτοῖς ; καίτοι ἐγὼ μέν σοι γυμνὸν τὸ ἔργον διηγησάμην · εἰ δὲ σύ τινα τοιοῦτον ἔλεγες , εὖ οἶδα , ὁπόσα ἂν κομψὰ ἐγκατέμιξας τῷ λόγῳ , οἷα ἱκέτευεν ὁ Δάνδαμις καὶ ὡς ἐτυφλοῦτο καὶ ἃ εἶπεν καὶ ὡς ἐπανῆκεν καὶ ὡς ὑπεδέξαντο αὐτὸν ἐπευφημοῦντες οἱ Σκύθαι καὶ ἄλλα ὁποῖα ὑμεῖς μηχανᾶσθαι εἰώθατε πρὸς τὴν ἀκρόασιν .
Lemmas: τίς τοιοῦτος , ὦ Μνήσιππος , σύ ἔχω ἄν λέγω , εἰ καί ἄλλος σύ δέκα δίδωμι τις ἐπί ὁ πέντε καταριθμέω , ἀνώμοτος , εἰ βούλομαι , ὡς καί πολύς ἐπιψεύδομαι αὐτός ; καίτοι ἐγώ μέν σύ γυμνός ὁ ἔργον διηγέομαι · εἰ δέ σύ τις τοιοῦτος λέγω , εὖ οἶδα , ὁπόσος ἄν κομψός ἐγκαταμίγνυμαι ὁ λόγος , οἷος ἱκετεύω ὁ Δάνδαμις καί ὡς τυφλόω καί ὅς λέγω καί ὡς ἐπανήκω καί ὡς ὑποδέχομαι αὐτός ἐπευφημέω ὁ Σκύθης καί ἄλλος ὁποῖος σύ μηχανάομαι εἴωθα πρός ὁ ἀκρόασις .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 43
ἄκουε δʼ οὖν καὶ ἄλλον ἰσότιμον , Βελίτταν , Ἀμιζώκου τούτου ἀνεψιόν , ὃς ἐπεὶ κατασπασθέντα ἐκ τοῦ ἵππου ὑπὸ λέοντος εἶδε Βάσθην τὸν φίλον ( ἅμα δὲ ἔτυχον θηρῶντες ) καὶ ἤδη ὁ λέων περιπλακεὶς αὐτῷ ἐνεπεφύκει τῷ λαιμῷ καὶ τοῖς ὄνυξιν ἐσπάρασσε , καταπηδήσας καὶ αὐτὸς ἐπιπίπτει κατόπιν τῷ θηρίῳ καὶ περιέσπα , πρὸς ἑαυτὸν παροξύνων καὶ μετάγων καὶ διὰ τῶν ὀδόντων μεταξὺ διείρων τοὺς δακτύλους καὶ τὸν Βάσθην , ὡς οἷόν τε ἦν , ὑπεξελεῖν πειρώμενος τοῦ δήγματος , ἄχρι δὴ ὁ λέων ἀφεὶς ἐκεῖνον ἡμιθνῆτα ἤδη ἐπὶ τὸν Βελίτταν ἀπεστράφη καὶ συμπλακεὶς ἀπέκτεινε κἀκεῖνον · ὁ δὲ ἀποθνήσκων τὸ γοῦν τοσοῦτον ἔφθη πατάξας τῷ ἀκινάκῃ τὸν λέοντα εἰς τὸ στέρνον ὥστε ἅμα πάντες ἀπέθανον , καὶ ἡμεῖς ἐθάψαμεν αὐτοὺς δύο τάφους ἀναχώσαντες πλησίον , ἕνα μὲν τῶν φίλων , ἕνα δὲ καταντικρὺ τοῦ λέοντος .
Lemmas: ἀκούω δέ οὖν καί ἄλλος ἰσότιμος , Βελίττας , Ἀμίζωκος οὗτος ἀνεψιός , ὅς ἐπεί κατασπάω ἐκ ὁ ἵππος ὑπό λέων ὁράω Βάσθης ὁ φίλος ( ἅμα δέ τυγχάνω θηράω ) καί ἤδη ὁ λέων περιπλέκω αὐτός ἐμφύω ὁ λαιμός καί ὁ ὄνυξ σπαράσσω , καταπηδάω καί αὐτός ἐπιπίπτω κατόπιν ὁ θηρίον καί περισπάω , πρός ἑαυτοῦ παροξύνω καί μετάγω καί διά ὁ ὀδούς μεταξύ διείρω ὁ δάκτυλος καί ὁ Βάσθης , ὡς οἷος τε εἰμί , ὑπεξαιρέω πειράω ὁ δῆγμα , ἄχρι δή ὁ λέων ἀφίημι ἐκεῖνος ἡμιθνής ἤδη ἐπί ὁ Βελίττας ἀποστρέφω καί συμπλέκω ἀποκτείνω ἐκεῖνος · ὁ δέ ἀποθνῄσκω ὁ γοῦν τοσοῦτος φθάνω πατάσσω ὁ ἀκινάκης ὁ λέων εἰς ὁ στέρνον ὥστε ἅμα πᾶς ἀποθνῄσκω , καί ἐγώ θάπτω αὐτός δύο τάφος ἀναχόω πλησίον , εἷς μέν ὁ φίλος , εἷς δέ καταντικρύ ὁ λέων .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 44
τρίτην δέ σοι διηγήσομαι , ὦ Μνήσιππε , τὴν Μακέντου φιλίαν καὶ Λογχάτου καὶ Ἀρσακόμα . ὁ γὰρ Ἀρσακόμας οὗτος ἠράσθη Μαζαίας τῆς Λευκάνορος , τοῦ βασιλεύσαντος ἐν Βοσπόρῳ , ὁπότε ἐπρέσβευεν ὑπὲρ τοῦ δασμοῦ ὃν οἱ Βοσπορανοὶ ἀεὶ φέροντες ἡμῖν τότε ἤδη τρίτον μῆνα ὑπερήμεροι ἐγεγένηντο . ἐν τῷ δείπνῳ οὖν ἰδὼν τὴν Μαζαίαν μεγάλην καὶ καλὴν παρθένον ἤρα καὶ πονηρῶς εἶχε . τὰ μὲν οὖν περὶ τῶν φόρων διεπέπρακτο ἤδη , καὶ ἐχρημάτιζεν αὐτῷ ὁ βασιλεὺς καὶ εἱστία , ἤδη αὐτὸν ἀποπέμπων . ἔθος δέ ἐστιν ἐν Βοσπόρῳ τοὺς μνηστῆρας ἐπὶ τῷ δείπνῳ αἰτεῖν τὰς κόρας καὶ λέγειν οἵτινες ὄντες ἀξιοῦσι καταδεχθῆναι ἐπὶ τὸν γάμον , καὶ δὴ καὶ τότε ἔτυχον ἐν τῷ δείπνῳ πολλοὶ μνηστῆρες παρόντες , βασιλεῖς καὶ βασιλέων παῖδες · καὶ Τιγραπάτης ἦν ὁ Λαζῶν δυνάστης καὶ Ἀδύρμαχος ὁ Μαχλυηνῆς ἄρχων καὶ ἄλλοι πολλοί . δεῖ δὲ τῶν μνηστήρων ἕκαστον , προσαγγείλαντα ἑαυτὸν διότι μνηστευσόμενος ἥκει , δειπνεῖν ἐν τοῖς ἄλλοις κατακείμενον ἐφʼ ἡσυχίας · ἐπὰν δὲ παύσωνται δειπνοῦντες , αἰτήσαντα φιάλην ἐπισπεῖσαι κατὰ τῆς τραπέζης καὶ μνηστεύεσθαι τὴν παῖδα πολλὰ ἐπαινοῦντα ἑαυτόν , ὥς τις ἢ γένους ἢ πλούτου ἢ δυνάμεως ἔχει .
Lemmas: τρίτος δέ σύ διηγέομαι , ὦ Μνήσιππος , ὁ Μακέντης φιλία καί Λογχάτος καί Ἀρσακόμας . ὁ γάρ Ἀρσακόμας οὗτος ἔραμαι Μαζαῖος ὁ Λευκάνωρ , ὁ βασιλεύω ἐν Βόσπορος , ὁπότε πρεσβεύω ὑπέρ ὁ δασμός ὅς ὁ Βοσπορανός ἀεί φέρω ἐγώ τότε ἤδη τρίτος μείς ὑπερήμερος γίγνομαι . ἐν ὁ δεῖπνον οὖν ὁράω ὁ Μαζαῖος μέγας καί καλός παρθένος ἐράω καί πονηρός ἔχω . ὁ μέν οὖν περί ὁ φόρος διαπράσσω ἤδη , καί χρηματίζω αὐτός ὁ βασιλεύς καί ἑστιάω , ἤδη αὐτός ἀποπέμπω . ἔθος δέ εἰμί ἐν Βόσπορος ὁ μνηστήρ ἐπί ὁ δεῖπνον αἰτέω ὁ κόρη καί λέγω ὅστις εἰμί ἀξιόω καταδέχομαι ἐπί ὁ γάμος , καί δή καί τότε τυγχάνω ἐν ὁ δεῖπνον πολύς μνηστήρ πάρειμι , βασιλεύς καί βασιλεύς παῖς · καί Τιγραπάτης εἰμί ὁ Λαζός δυνάστης καί Ἀδύρμαχος ὁ Μαχλυηνή ἄρχων καί ἄλλος πολύς . δέω δέ ὁ μνηστήρ ἕκαστος , προσαγγέλλω ἑαυτοῦ διότι μνηστεύω ἥκω , δειπνέω ἐν ὁ ἄλλος κατάκειμαι ἐπί ἡσυχία · ἐπάν δέ παύω δειπνέω , αἰτέω φιάλη ἐπισπένδω κατά ὁ τράπεζα καί μνηστεύω ὁ παῖς πολύς ἐπαινέω ἑαυτοῦ , ὡς τις ἤ γένος ἤ πλοῦτος ἤ δύναμις ἔχω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 45
πολλῶν οὖν κατὰ τόνδε τὸν νόμον σπεισάντων καὶ αἰτησάντων καὶ βασιλείας καὶ πλούτους καταριθμησαμένων τελευταῖος ὁ Ἀρσακόμας αἰτήσας τὴν φιάλην οὐκ ἔσπεισεν , οὐ γὰρ ἔθος ἡμῖν ἐκχεῖν τὸν οἶνον , ἀλλὰ ὕβρις εἶναι δοκεῖ τοῦτο εἰς τὸν θεόν · πιὼν δὲ ἀμυστί , δός μοι , εἶπεν , ὦ βασιλεῦ , τὴν θυγατέρα σου Μαζαίαν γυναῖκα ἔχειν πολὺ ἐπιτηδειοτέρῳ τούτων ὄντι ὁπόσα γε ἐπὶ τῷ πλούτῳ καὶ τοῖς κτήμασι . τοῦ δὲ Λευκάνορος θαυμάσαντος — ἠπίστατο γὰρ πένητα τὸν Ἀρσακόμαν καὶ Σκυθῶν τῶν πολλῶν — καὶ ἐρομένου , πόσα δὲ βοσκήματα ἢ πόσας ἁμάξας ἔχεις , ὦ Ἀρσακόμα ; ταῦτα γὰρ ὑμεῖς πλουτεῖτε , ἀλλʼ οὐχ ἁμάξας , ἔφη , ἔχω οὐδὲ ἀγέλας , ἀλλʼ εἰσί μοι δύο φίλοι καλοὶ καὶ ἀγαθοὶ οἷοι οὐκ ἄλλῳ Σκυθῶν . Τότε μὲν οὖν ἐγελάσθη ἐπὶ τούτοις καὶ παρώφθη καὶ μεθύειν ἔδοξεν , ἕωθεν δὲ προκριθεὶς τῶν ἄλλων Ἀδύρμαχος ἔμελλεν ἀπάξειν τὴν νύμφην παρὰ τὴν Μαιῶτιν ἐς τοὺς Μάχλυας .
Lemmas: πολύς οὖν κατά ὅδε ὁ νόμος σπένδω καί αἰτέω καί βασιλεία καί πλοῦτος καταριθμέω τελευταῖος ὁ Ἀρσακόμας αἰτέω ὁ φιάλη οὐ σπένδω , οὐ γάρ ἔθος ἐγώ ἐκχέω ὁ οἶνος , ἀλλά ὕβρις εἰμί δοκέω οὗτος εἰς ὁ θεός · πίνω δέ ἀμυστί , δίδωμι ἐγώ , λέγω , ὦ βασιλεύς , ὁ θυγάτηρ σύ Μαζαῖος γυνή ἔχω πολύς ἐπιτήδειος οὗτος εἰμί ὁπόσος γε ἐπί ὁ πλοῦτος καί ὁ κτῆμα . ὁ δέ Λευκάνωρ θαυμάζω — ἐπίσταμαι γάρ πένης ὁ Ἀρσακόμας καί Σκύθης ὁ πολύς — καί ἔρομαι , πόσος δέ βόσκημα ἤ πόσος ἄμαξα ἔχω , ὦ Ἀρσακόμας ; οὗτος γάρ σύ πλουτέω , ἀλλά οὐ ἄμαξα , φημί , ἔχω οὐδέ ἀγέλη , ἀλλά εἰμί ἐγώ δύο φίλος καλός καί ἀγαθός οἷος οὐ ἄλλος Σκύθης . τότε μέν οὖν γελάω ἐπί οὗτος καί παροράω καί μεθύω δοκέω , ἕωθεν δέ προκρίνω ὁ ἄλλος Ἀδύρμαχος μέλλω ἀπάγω ὁ νύμφη παρά ὁ Μαιῶτις εἰς ὁ Μάχλυες .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 46
ὁ δὲ Ἀρσακόμας ἐπανελθὼν οἴκαδε μηνύει τοῖς φίλοις ὡς ἀτιμασθείη ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ γελασθείη ἐν τῷ συμποσίῳ , πένης εἶναι δόξας . καίτοι , ἔφη , ἐγὼ διηγησάμην αὐτῷ τὸν πλοῦτον ὁπόσος ἐστίν μοι , ὑμᾶς , ὦ Λογχάτα καὶ Μακέντα , καὶ τὴν εὔνοιαν τὴν ὑμετέραν , πολὺ ἀμείνω καὶ βεβαιοτέραν τῆς Βοσπορανῶν δυνάμεως . ἀλλʼ ἐμοῦ ταῦτα διεξιόντος ἡμᾶς μὲν ἐχλεύαζεν καὶ κατεφρόνει , Ἀδυρμάχῳ δὲ τῷ Μάχλυϊ παρέδωκεν ἀπάγειν τὴν νύμφην , ὅτι χρυσᾶς τε φιάλας ἐλέγετο ἔχειν δέκα καὶ ἁμάξας τετρακλίνους ὀγδοήκοντα καὶ πρόβατα καὶ βοῦς πολλούς . οὕτως ἄρα προετίμησεν ἀνδρῶν ἀγαθῶν βοσκήματα πολλὰ καὶ ἐκπώματα περίεργα καὶ ἁμάξας βαρείας . ἐγὼ δέ , ὦ φίλοι , διʼ ἀμφότερα ἀνιῶμαι · καὶ γὰρ ἐρῶ τῆς Μαζαίας , καὶ ἡ ὕβρις ἐν τοσούτοις ἀνθρώποις οὐ μετρίως μου καθίκετο . οἶμαι δὲ καὶ ὑμᾶς ἐπʼ ἴσης ἠδικῆσθαι · τὸ γὰρ τρίτον μετῆν ἑκάστῳ ἡμῶν τῆς ἀτιμίας , εἴ γε οὕτω βιοῦμεν ὡς ἀφʼ οὗ συνεληλύθαμεν εἷς ἄνθρωπος ὄντες καὶ τὰ αὐτὰ ἀνιώμενοι καὶ τὰ αὐτὰ χαίροντες . οὐ μόνον , ἐπεῖπεν ὁ Λογχάτης , ἀλλὰ ἕκαστος ἡμῶν ὅλος ὕβρισται , ὁπότε σὺ τοιαῦτα ἔπαθες .
Lemmas: ὁ δέ Ἀρσακόμας ἐπανέρχομαι οἴκαδε μηνύω ὁ φίλος ὡς ἀτιμάζω ὑπό ὁ βασιλεύς καί γελάω ἐν ὁ συμπόσιον , πένης εἰμί δοκέω . καίτοι , φημί , ἐγώ διηγέομαι αὐτός ὁ πλοῦτος ὁπόσος εἰμί ἐγώ , σύ , ὦ Λογχάτης καί Μακέντης , καί ὁ εὔνοια ὁ ὑμέτερος , πολύς ἀγαθός καί βέβαιος ὁ Βοσπορανός δύναμις . ἀλλά ἐγώ οὗτος διεξέρχομαι ἐγώ μέν χλευάζω καί καταφρονέω , Ἀδύρμαχος δέ ὁ Μάχλυς παραδίδωμι ἀπάγω ὁ νύμφη , ὅτι χρύσεος τε φιάλη λέγω ἔχω δέκα καί ἄμαξα τετράκλινος ὀγδοήκοντα καί πρόβατον καί βοῦς πολύς . οὕτως ἄρα προτιμάω ἀνήρ ἀγαθός βόσκημα πολύς καί ἔκπωμα περίεργος καί ἄμαξα βαρύς . ἐγώ δέ , ὦ φίλος , διά ἀμφότερος ἀνιάομαι · καί γάρ λέγω ὁ Μαζαῖος , καί ὁ ὕβρις ἐν τοσοῦτος ἄνθρωπος οὐ μέτριος ἐγώ καθικνέομαι . οἴομαι δέ καί σύ ἐπί ἴσος ἀδικέω · ὁ γάρ τρίτος μέτειμι ἕκαστος ἐγώ ὁ ἀτιμία , εἰ γε οὕτως βιάζω ὡς ἀπό ὅς συνέρχομαι εἷς ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ αὐτός ἀνιάομαι καί ὁ αὐτός χαίρω . οὐ μόνος , ἐπιλέγω ὁ Λογχάτης , ἀλλά ἕκαστος ἐγώ ὅλος ὑβρίζω , ὁπότε σύ τοιοῦτος πάσχω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 47
πῶς οὖν , ὁ Μακέντης ἔφη , χρησόμεθα τοῖς παροῦσι ; ʼ διελώμεθα , ἔφη ὁ Λογχάτης , τὸ ἔργον · καὶ ἐγὼ μὲν ὑπισχνοῦμαι Ἀρσακόμᾳ τὴν κεφαλὴν κομιεῖν τὴν Λευκάνορος , σὲ δὲ χρὴ τὴν νύμφην ἐπανάγειν αὐτῷ . οὕτω γινέσθω , ἔφη · σὺ δέ , ὦ Ἀρσακόμα , ἐν τοσούτῳ — εἰκὸς γὰρ καὶ στρατιᾶς καὶ πολέμου τὸ μετὰ τοῦτο δεήσειν — ἡμᾶς αὐτοῦ περιμένων συνάγειρε καὶ παρασκεύαζε ὅπλα καὶ ἵππους καὶ τὴν ἄλλην δύναμιν ὡς πλείστην . ῥᾷστα δʼ ἂν πολλοὺς προσαγάγοις αὐτός τε ἀγαθὸς ὢν καὶ ἡμῖν οὐκ ὀλίγων ὄντων οἰκείων , μάλιστα δὲ εἰ καθέζοιο ἐπὶ τῆς βύρσης τοῦ βοός . ἔδοξε ταῦτα , καὶ ὁ μὲν ἐχώρει ὡς εἶχεν εὐθὺς ἐπὶ τοῦ Βοσπόρου , ὁ Λογχάτης , ὁ Μακέντης δὲ ἐπὶ τοὺς Μάχλυας , ἱππότης ἑκάτερος , ὁ δὲ Ἀρσακόμας οἴκοι μένων τοῖς τε ἡλικιώταις διελέγετο καὶ ὥπλιζε δύναμιν παρὰ τῶν οἰκείων , τέλος δὲ καὶ ἐπὶ τῆς βύρσης ἐκαθέζετο .
Lemmas: πῶς οὖν , ὁ Μακέντης φημί , χράω ὁ πάρειμι ; ʼ διαιρέω , φημί ὁ Λογχάτης , ὁ ἔργον · καί ἐγώ μέν ὑπισχνέομαι Ἀρσακόμας ὁ κεφαλή κομίζω ὁ Λευκάνωρ , σύ δέ χρή ὁ νύμφη ἐπανάγω αὐτός . οὕτως γίγνομαι , φημί · σύ δέ , ὦ Ἀρσακόμας , ἐν τοσοῦτος — ἔοικα γάρ καί στρατιά καί πόλεμος ὁ μετά οὗτος δέω — ἐγώ αὐτοῦ περιμένω συναγείρω καί παρασκευάζω ὅπλον καί ἵππος καί ὁ ἄλλος δύναμις ὡς πολύς . ῥᾴδιος δέ ἄν πολύς προσάγω αὐτός τε ἀγαθός εἰμί καί ἐγώ οὐ ὀλίγος εἰμί οἰκεῖος , μάλα δέ εἰ καθέζομαι ἐπί ὁ βύρσα ὁ βοῦς . δοκέω οὗτος , καί ὁ μέν χωρέω ὡς ἔχω εὐθύς ἐπί ὁ Βόσπορος , ὁ Λογχάτης , ὁ Μακέντης δέ ἐπί ὁ Μάχλυς , ἱππότης ἑκάτερος , ὁ δέ Ἀρσακόμας οἴκοι μένω ὁ τε ἡλικιώτης διαλέγω καί ὁπλίζω δύναμις παρά ὁ οἰκεῖος , τέλος δέ καί ἐπί ὁ βύρσα καθέζομαι .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 48
τὸ δὲ ἔθος ἡμῖν τὸ περὶ τὴν βύρσαν οὕτως ἔχει · ἐπειδὰν ἀδικηθείς τις πρὸς ἑτέρου , ἀμύνασθαι βουλόμενος , ἴδῃ καθʼ ἑαυτὸν οὐκ ἀξιόμαχος ὤν , βοῦν ἱερεύσας τὰ μὲν κρέα κατακόψας ἥψησεν , αὐτὸς δὲ ἐκπετάσας χαμαὶ τὴν βύρσαν κάθηται ἐπʼ αὐτῆς , εἰς τοὐπίσω παραγαγὼν τὼ χεῖρε ὥσπερ οἱ ἐκ τῶν ἀγκώνων δεδεμένοι . καὶ τοῦτό ἐστιν ἡμῖν ἡ μεγίστη ἱκετηρία . παρακειμένων δὲ τῶν κρεῶν τοῦ βοὸς προσιόντες οἱ οἰκεῖοι καὶ τῶν ἄλλων ὁ βουλόμενος μοῖραν ἕκαστος λαβὼν ἐπιβὰς τῇ βύρσῃ τὸν δεξιὸν πόδα ὑπισχνεῖται κατὰ δύναμιν , ὁ μὲν πέντε ἱππέας παρέξειν ἀσίτους καὶ ἀμίσθους , ὁ δὲ δέκα , ὁ δὲ πλείους , ὁ δὲ ὁπλίτας ἢ πεζοὺς ὁπόσους ἂν δύνηται , ὁ δὲ μόνον ἑαυτόν , ὁ πενέστατος . ἀθροίζεται οὖν ἐπὶ τῆς βύρσης πολὺ πλῆθος ἐνίοτε , καὶ τὸ τοιοῦτο σύνταγμα βεβαιότατόν τέ ἐστι συμμεῖναι καὶ ἀπρόσμαχον τοῖς ἐχθροῖς ἅτε καὶ ἔνορκον ὄν · τὸ γὰρ ἐπιβῆναι τῆς βύρσης ὅρκος ἐστίν . ὁ μὲν οὖν Ἀρσακόμας ἐν τούτοις ἦν , καὶ ἠθροίσθησαν αὐτῷ ἱππεὶς μὲν ἀμφὶ τοὺς πεντακισχιλίους , ὁπλῖται δὲ καὶ πεζοὶ συναμφότεροι δισμύριοι .
Lemmas: ὁ δέ ἔθος ἐγώ ὁ περί ὁ βύρσα οὕτως ἔχω · ἐπειδάν ἀδικέω τις πρός ἕτερος , ἀμύνω βούλομαι , ὁράω κατά ἑαυτοῦ οὐ ἀξιόμαχος εἰμί , βοῦς ἱερεύω ὁ μέν κρέας κατακόπτω ἕψω , αὐτός δέ ἐκπετάζω χαμαί ὁ βύρσα κάθημαι ἐπί αὐτός , εἰς ὀπίσω παράγω ὁ χείρ ὥσπερ ὁ ἐκ ὁ ἀγκών δέω . καί οὗτος εἰμί ἐγώ ὁ μέγας ἱκετήριος . παράκειμαι δέ ὁ κρέας ὁ βοῦς προσέρχομαι ὁ οἰκεῖος καί ὁ ἄλλος ὁ βούλομαι μοῖρα ἕκαστος λαμβάνω ἐπιβαίνω ὁ βύρση ὁ δεξιός πούς ὑπισχνέομαι κατά δύναμις , ὁ μέν πέντε ἱππεύς παρέχω ἄσιτος καί ἄμισθος , ὁ δέ δέκα , ὁ δέ πολύς , ὁ δέ ὁπλίτης ἤ πεζός ὁπόσος ἄν δύναμαι , ὁ δέ μόνος ἑαυτοῦ , ὁ πένης . ἀθροίζω οὖν ἐπί ὁ βύρσα πολύς πλῆθος ἐνίοτε , καί ὁ τοιοῦτος σύνταγμα βέβαιος τε εἰμί συμμένω καί ἀπρόσμαχος ὁ ἐχθρός ἅτε καί ἔνορκος εἰμί · ὁ γάρ ἐπιβαίνω ὁ βύρσα ὅρκος εἰμί . ὁ μέν οὖν Ἀρσακόμας ἐν οὗτος εἰμί , καί ἀθροίζω αὐτός ἱππεύς μέν ἀμφί ὁ πεντακισχίλιοι , ὁπλίτης δέ καί πεζός συναμφότεροι δισμύριοι .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 49
ὁ δὲ Λογχάτης ἀγνοούμενος παρελθὼν ἐς τὸν Βόσπορον προσέρχεται τῷ βασιλεῖ διοικουμένῳ τι τῆς ἀρχῆς καὶ φησὶν ἥκειν μὲν ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τῶν Σκυθῶν , ἰδίᾳ δὲ αὐτῷ μεγάλα πράγματα κομίζων . τοῦ δὲ λέγειν κελεύσαντος , οἱ μὲν Σκύθαι , φησίν , τὰ κοινὰ ταῦτα καὶ τὰ καθʼ ἡμέραν ἀξιοῦσιν , μὴ ὑπερβαίνειν τοὺς νομέας ὑμῶν ἐς τὸ πεδίον ἀλλὰ μέχρι τοῦ τράχωνος νέμειν · τοὺς δὲ λῃστὰς οὓς αἰτιᾶσθε ὡς κατατρέχοντας ὑμῶν τὴν χώραν οὐ φασὶν ἀπὸ κοινῆς γνώμης ἐκπέμπεσθαι , ἀλλὰ ἰδίᾳ ἕκαστον ἐπὶ τῷ κέρδει κλωπεύειν · εἰ δέ τις ἁλίσκοιτο αὐτῶν , σὲ κύριον εἶναι κολάζειν . ταῦτα μὲν ἐκεῖνοι ἐπεστάλκασιν ,
Lemmas: ὁ δέ Λογχάτης ἀγνοέω παρέρχομαι εἰς ὁ Βόσπορος προσέρχομαι ὁ βασιλεύς διοικέω τις ὁ ἀρχή καί φημί ἥκω μέν ἀπό ὁ κοινός ὁ Σκύθης , ἴδιος δέ αὐτός μέγας πρᾶγμα κομίζω . ὁ δέ λέγω κελεύω , ὁ μέν Σκύθης , φημί , ὁ κοινός οὗτος καί ὁ κατά ἡμέρα ἀξιόω , μή ὑπερβαίνω ὁ νομεύς σύ εἰς ὁ πεδίον ἀλλά μέχρι ὁ τράχων νέμω · ὁ δέ λῃστής ὅς αἰτιάομαι ὡς κατατρέχω σύ ὁ χώρα οὐ φημί ἀπό κοινός γνώμη ἐκπέμπω , ἀλλά ἴδιος ἕκαστος ἐπί ὁ κέρδος κλωπεύω · εἰ δέ τις ἁλίσκομαι αὐτός , σύ κύριος εἰμί κολάζω . οὗτος μέν ἐκεῖνος ἐπιστέλλω ,
lucianus.toxaris-vel-amicitia 51
ταῦτα μὲν ὁ Λογχάτης ἔπραξεν καὶ τὴν ὑπόσχεσιν ἀπεπλήρωσεν τῷ Ἀρσακόμᾳ παραδοὺς τὴν κεφαλὴν τοῦ Λευκάνορος . ὁ Μακέντης δὲ καθʼ ὁδὸν ἀκούσας τὰ ἐν Βοσπόρῳ γενόμενα ἧκεν εἰς τοὺς Μάχλυας καὶ πρῶτος ἀγγείλας αὐτοῖς τὸν φόνον τοῦ βασιλέως , ἡ πόλις δέ , ἔφη , ὦ Ἀδύρμαχε , σὲ γαμβρὸν ὄντα ἐπὶ τὴν βασιλείαν καλεῖ · ὥστε σὺ μὲν προελάσας παραλάμβανε τὴν ἀρχήν , τεταραγμένοις τοῖς πράγμασιν ἐπιφανείς , ἡ κόρη δέ σοι κατόπιν ἐπὶ τῶν ἁμαξῶν ἑπέσθω · ῥᾷον γὰρ οὕτω προσάξεις Βοσπορανῶν τοὺς πολλούς , ἰδόντας τὴν Λευκάνορος θυγατέρα . ἐγὼ δὲ Ἀλανός τέ εἰμι καὶ τῇ παιδὶ ταύτῃ συγγενὴς μητρόθεν · παρʼ ἡμῶν γὰρ οὖσαν τὴν Μάστειραν ἠγάγετο ὁ Λευκάνωρ . καὶ νῦν σοι ἥκω παρὰ τῶν Μαστείρας ἀδελφῶν τῶν ἐν Ἀλανίᾳ παρακελευομένων ὅτι τάχιστα ἐλαύνειν ἐπὶ τὸν Βόσπορον καὶ μὴ περιιδεῖν ἐς Εὐβίοτον περιελθοῦσαν τὴν ἀρχήν , ὃς ἀδελφὸς ὢν νόθος Λευκάνορος Σκύθαις μὲν ἀεὶ φίλος ἐστίν , Ἀλανοῖς δὲ ἀπέχθεται . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν ὁ Μακέντης ὁμόσκευος καὶ ὁμόγλωττος τοῖς Ἀλανοῖς ὤν · κοινὰ γὰρ ταῦτα Ἀλανοῖς καὶ Σκύθαις , πλὴν ὅτι οὐ πάνυ κομῶσιν οἱ Ἀλανοὶ ὥσπερ οἱ Σκύθαι . ἀλλὰ ὁ Μακέντης καὶ τοῦτο εἴκαστο αὐτοῖς καὶ ἀποκεκάρκει τῆς κόμης ὁπόσον εἰκὸς ἦν ἔλαττον κομᾶν τὸν Ἀλανὸν τοῦ Σκύθου · ὥστε ἐπιστεύετο διὰ ταῦτα καὶ ἐδόκει Μαστείρας καὶ Μαζαίας συγγενὴς εἶναι .
Lemmas: οὗτος μέν ὁ Λογχάτης πράσσω καί ὁ ὑπόσχεσις ἀποπληρόω ὁ Ἀρσακόμας παραδίδωμι ὁ κεφαλή ὁ Λευκάνωρ . ὁ Μακέντης δέ κατά ὁδός ἀκούω ὁ ἐν Βόσπορος γίγνομαι ἥκω εἰς ὁ Μάχλυς καί πρῶτος ἀγγέλλω αὐτός ὁ φόνος ὁ βασιλεύς , ὁ πόλις δέ , φημί , ὦ Ἀδύρμαχος , σύ γαμβρός εἰμί ἐπί ὁ βασιλεία καλέω · ὥστε σύ μέν προελαύνω παραλαμβάνω ὁ ἀρχή , ταράσσω ὁ πρᾶγμα ἐπιφαίνω , ὁ κόρη δέ σύ κατόπιν ἐπί ὁ ἄμαξα ἕπομαι · ῥᾴδιος γάρ οὕτως προσάγω Βοσπορανός ὁ πολύς , ὁράω ὁ Λευκάνωρ θυγάτηρ . ἐγώ δέ Ἀλανός τε εἰμί καί ὁ παῖς οὗτος συγγενής μητρόθεν · παρά ἐγώ γάρ εἰμί ὁ Μάστειρα ἄγω ὁ Λευκάνωρ . καί νῦν σύ ἥκω παρά ὁ Μάστειρα ἀδελφός ὁ ἐν Ἀλανία παρακελεύομαι ὅτι ταχύς ἐλαύνω ἐπί ὁ Βόσπορος καί μή περιοράω εἰς Εὐβίοτος περιέρχομαι ὁ ἀρχή , ὅς ἀδελφός εἰμί νόθος Λευκάνωρ Σκύθης μέν ἀεί φίλος εἰμί , Ἀλανός δέ ἀπέχθομαι . οὗτος δέ λέγω ὁ Μακέντης ὁμόσκευος καί ὁμόγλωσσος ὁ Ἀλανός εἰμί · κοινός γάρ οὗτος Ἀλανός καί Σκύθης , πλήν ὅτι οὐ πάνυ κομάω ὁ Ἀλανοί ὥσπερ ὁ Σκύθης . ἀλλά ὁ Μακέντης καί οὗτος εἰκάζω αὐτός καί ἀποκείρω ὁ κόμη ὁπόσος ἔοικα εἰμί ἐλαχύς κομάω ὁ Ἀλανός ὁ Σκύθης · ὥστε πιστεύω διά οὗτος καί δοκέω Μάστειρα καί Μαζαῖος συγγενής εἰμί .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 52
καὶ νῦν , ἔφη , ὦ Ἀδύρμαχε , ἐλαύνειν τε ἕτοιμος ἅμα σοι ἐπὶ τὸν Βόσπορον , ἢν ἐθέλῃς , μένειν τε , εἰ δέοι , καὶ τὴν παῖδα ἄγειν . τοῦτο , ἔφη , καὶ μᾶλλον , ὁ Ἀδύρμαχος , ἐθελήσαιμʼ ἄν , ἀφʼ αἵματος ὄντα σε Μαζαίαν ἄγειν . ἢν μὲν γὰρ ἅμα ἡμῖν ἴῃς ἐπὶ Βόσπορον , ἱππεῖ ἑνὶ πλείους ἂν γενοίμεθα · εἰ δέ μοι τὴν γυναῖκα ἄγοις , ἀντὶ πολλῶν ἂν γένοιο . Ταῦτα ἐγίνετο καὶ ὁ μὲν ἀπήλαυνε παραδοὺς τῷ Μακέντῃ ἄγειν τὴν Μαζαίαν παρθένον ἔτι οὖσαν . ὁ δὲ ἡμέρας μὲν ἐπὶ τῆς ἁμάξης ἦγεν αὐτήν , ἐπεὶ δὲ νὺξ κατέλαβεν , ἀναθέμενος ἐπὶ τὸν ἵππον — ἐτεθεραπεύκει δὲ ἕνα σφίσιν ἄλλον ἱππέα ἕπεσθαι — ἀναπηδήσας καὶ αὐτὸς οὐκέτι παρὰ τὴν Μαιῶτιν ἤλαυνεν , ἀλλʼ ἀποτραπόμενος εἰς τὴν μεσόγειαν ἐν δεξιᾷ λαβὼν τὰ Μιτραίων ὄρη , διαναπαύων μεταξὺ τὴν παῖδα , τριταῖος ἐτέλεσεν ἐκ Μαχλύων ἐς Σκύθας . καὶ ὁ μὲν ἵππος αὐτῷ , ἐπειδὴ ἐπαύσατο τοῦ δρόμου , μικρὸν ἐπιστὰς ἀποθνήσκει ,
Lemmas: καί νῦν , φημί , ὦ Ἀδύρμαχος , ἐλαύνω τε ἑτοῖμος ἅμα σύ ἐπί ὁ Βόσπορος , ἐάν ἐθέλω , μένω τε , εἰ δέω , καί ὁ παῖς ἄγω . οὗτος , φημί , καί μάλα , ὁ Ἀδύρμαχος , ἐθέλω ἄν , ἀπό αἷμα εἰμί σύ Μαζαῖος ἄγω . ἐάν μέν γάρ ἅμα ἐγώ ἔρχομαι ἐπί Βόσπορος , ἱππεύς εἷς πολύς ἄν γίγνομαι · εἰ δέ ἐγώ ὁ γυνή ἄγω , ἀντί πολύς ἄν γίγνομαι . οὗτος γίγνομαι καί ὁ μέν ἀπελαύνω παραδίδωμι ὁ Μακέντης ἄγω ὁ Μαζαῖος παρθένος ἔτι εἰμί . ὁ δέ ἡμέρα μέν ἐπί ὁ ἄμαξα ἄγω αὐτός , ἐπεί δέ νύξ καταλαμβάνω , ἀνατίθημι ἐπί ὁ ἵππος — θεραπεύω δέ εἷς σφεῖς ἄλλος ἱππεύς ἕπομαι — ἀναπηδάω καί αὐτός οὐκέτι παρά ὁ Μαιῶτις ἐλαύνω , ἀλλά ἀποτρέπω εἰς ὁ μεσόγεια ἐν δεξιός λαμβάνω ὁ Μιτραῖος ὄρος , διαναπαύω μεταξύ ὁ παῖς , τριταῖος τελέω ἐκ Μάχλυες εἰς Σκύθης . καί ὁ μέν ἵππος αὐτός , ἐπειδή παύω ὁ δρόμος , μικρός ἐφίστημι ἀποθνῄσκω ,