ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.toxaris-vel-amicitia 1
τί φής , ὦ Τόξαρι ; θύετε Ὀρέστῃ καὶ Πυλάδῃ ὑμεῖς οἱ Σκύθαι καὶ θεοὺς εἶναι πεπιστεύκατε αὐτούς ; θύομεν , ὦ Μνήσιππε , θύομεν , οὐ μὴν θεούς γε οἰόμενοι εἶναι , ἀλλὰ ἄνδρας ἀγαθούς . νόμος δὲ ὑμῖν καὶ ἀνδράσιν ἀγαθοῖς ἀποθανοῦσι θύειν ὥσπερ θεοῖς ; οὐ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἑορταῖς καὶ πανηγύρεσιν τιμῶμεν αὐτούς . τί θηρώμενοι παρʼ αὐτῶν ; οὐ γὰρ δὴ ἐπʼ εὐμενείᾳ θύετε αὐτοῖς , νεκροῖς γε οὖσιν . οὐ χεῖρον μὲν ἴσως , εἰ καὶ οἱ νεκροὶ ἡμῖν εὐμενεῖς εἶεν · οὐ μὴν ἀλλὰ πρὸς τοὺς ζῶντας ἄμεινον οἰόμεθα πράξειν μεμνημένοι τῶν ἀρίστων , καὶ τιμῶμεν ἀποθανόντας , ἡγούμεθα γὰρ οὕτως ἂν ἡμῖν πολλοὺς ὁμοίους αὐτοῖς ἐθελῆσαι γενέσθαι .
Lemmas: τίς φημί , ὦ Τόξαρις ; θύω Ὀρέστης καί Πυλάδης σύ ὁ Σκύθης καί θεός εἰμί πιστεύω αὐτός ; θύω , ὦ Μνήσιππος , θύω , οὐ μήν θεός γε οἴομαι εἰμί , ἀλλά ἀνήρ ἀγαθός . νόμος δέ σύ καί ἀνήρ ἀγαθός ἀποθνῄσκω θύω ὥσπερ θεός ; οὐ μόνος , ἀλλά καί ἑορτή καί πανήγυρις τιμάω αὐτός . τίς θηράω παρά αὐτός ; οὐ γάρ δή ἐπί εὐμένεια θύω αὐτός , νεκρός γε εἰμί . οὐ κακός μέν ἴσως , εἰ καί ὁ νεκρός ἐγώ εὐμενής εἰμί · οὐ μήν ἀλλά πρός ὁ ζάω ἀγαθός οἴομαι πράσσω μιμνῄσκω ὁ ἀγαθός , καί τιμάω ἀποθνῄσκω , ἡγέομαι γάρ οὕτως ἄν ἐγώ πολύς ὅμοιος αὐτός ἐθέλω γίγνομαι .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 2
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὀρθῶς γιγνώσκετε . Ὀρέστην δὲ καὶ Πυλάδην τίνος μάλιστα θαυμάσαντες ἰσοθέους ἐποιήσασθε , καὶ ταῦτα ἐπήλυδας ὑμῖν ὄντας καὶ τὸ μέγιστον πολεμίους ; οἵ γε , ἐπεὶ σφᾶς ναυαγίᾳ περιπεσόντας οἱ τότε Σκύθαι συλλαβόντες ἀπῆγον ὡς τῇ Ἀρτέμιδι καταθύσοντες , ἐπιθέμενοι τοῖς δεσμοφύλαξι καὶ τῆς φρουρᾶς ἐπικρατήσαντες τόν τε βασιλέα κτείνουσι καὶ τὴν ἱέρειαν παραλαβόντες , ἀλλὰ καὶ τὴν Ἄρτεμιν αὐτὴν ἀποσυλήσαντες ᾤχοντο ἀποπλέοντες , καταγελάσαντες τοῦ κοινοῦ τῶν Σκυθῶν . ὥστε εἰ διὰ ταῦτα τιμᾶτε τοὺς ἄνδρας , οὐκ ἂν φθάνοιτε πολλοὺς ὁμοίους αὐτοῖς ἐξεργασάμενοι . καὶ τοὐντεῦθεν αὐτοὶ ἤδη πρὸς τὰ παλαιὰ σκοπεῖτε , εἰ καλῶς ἔχει ὑμῖν πολλοὺς ἐς τὴν Σκυθίαν Ὀρέστας καὶ Πυλάδας καταίρειν . ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖτε τάχιστα ἂν οὕτως ἀσεβεῖς αὐτοὶ καὶ ἄθεοι γενέσθαι , τῶν περιλοίπων θεῶν τὸν αὐτὸν τρόπον ὑμῖν ἐκ τῆς χώρας ἀποξενωθέντων . εἶτʼ , οἶμαι , ἀντὶ τῶν θεῶν ἁπάντων τοὺς ἐπʼ ἐξαγωγῇ αὐτῶν ἥκοντας ἄνδρας ἐκθειάσετε καὶ ἱεροσύλοις ὑμῶν οὖσιν θύσετε ὡς θεοῖς .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ὀρθός γιγνώσκω . Ὀρέστης δέ καί Πυλάδης τίς μάλα θαυμάζω ἰσόθεος ποιέω , καί οὗτος ἔπηλυς σύ εἰμί καί ὁ μέγας πολέμιος ; ὁ γε , ἐπεί σφεῖς ναυαγία περιπίπτω ὁ τότε Σκύθης συλλαμβάνω ἀπάγω ὡς ὁ Ἄρτεμις καταθύω , ἐπιτίθημι ὁ δεσμοφύλαξ καί ὁ φρουρά ἐπικρατέω ὁ τε βασιλεύς κτείνω καί ὁ ἱέρεια παραλαμβάνω , ἀλλά καί ὁ Ἄρτεμις αὐτός ἀποσυλάω οἴχομαι ἀποπλέω , καταγελάω ὁ κοινός ὁ Σκύθης . ὥστε εἰ διά οὗτος τιμάω ὁ ἀνήρ , οὐ ἄν φθάνω πολύς ὅμοιος αὐτός ἐξεργάζομαι . καί ἐντεῦθεν αὐτός ἤδη πρός ὁ παλαιός σκοπέω , εἰ καλός ἔχω σύ πολύς εἰς ὁ Σκυθία Ὀρέστης καί Πυλάδης καταίρω . ἐγώ μέν γάρ δοκέω ταχύς ἄν οὕτως ἀσεβής αὐτός καί ἄθεος γίγνομαι , ὁ περίλοιπος θεός ὁ αὐτός τρόπος σύ ἐκ ὁ χώρα ἀποξενόω . εἶτα , οἴομαι , ἀντί ὁ θεός ἅπας ὁ ἐπί ἐξαγωγή αὐτός ἥκω ἀνήρ ἐκθειάζω καί ἱερόσυλος σύ εἰμί θύω ὡς θεός .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 3
εἰ γὰρ μὴ ἀντὶ τούτων Ὀρέστην καὶ Πυλάδην τιμᾶτε , ἀλλʼ εἰπέ , τί ἄλλο , ὦ Τόξαρι , ἀγαθὸν ὑμᾶς εἰργάσαντο ἀνθʼ ὅτου , πάλαι οὐ θεοὺς εἶναι δικαιώσαντες αὐτούς , νῦν τὸ ἔμπαλιν θύσαντες αὐτοῖς θεοὺς νενομίκατε , καὶ ἱερείοις ὀλίγου δεῖν τότε γενομένοις ἱερεῖα νῦν προσάγετε ; γελοῖα γὰρ ἂν ταῦτα δόξειε καὶ ὑπεναντία τοῖς πάλαι . καὶ ταῦτα μέν , ὦ Μνήσιππε , γενναῖα τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων ἃ κατέλεξας . τὸ γὰρ δύο ὄντας οὕτω μέγα τόλμημα τολμῆσαι καὶ τοσοῦτον ἀπὸ τῆς αὐτῶν ἀπάραντας ἐκπλεῦσαι ἐς τὸν Πόντον ἀπείρατον ἔτι τοῖς Ἕλλησιν ὄντα πλὴν μόνων τῶν ἐπὶ τῆς Ἀργοῦς ἐς τὴν Κολχίδα στρατευσάντων , μὴ καταπλαγέντας μήτε τοὺς μύθους τοὺς ἐπʼ αὐτῷ μήτε τὴν προσηγορίαν καταδείσαντας ὅτι ἄξενος ἐκαλεῖτο , οἷα , οἶμαι , ἀγρίων ἐθνῶν περιοικούντων , καὶ ἐπειδὴ ἑάλωσαν , οὕτως ἀνδρείως χρήσασθαι τῷ πράγματι καὶ μὴ ἀγαπῆσαι εἰ διαφεύξονται μόνον , ἀλλὰ τιμωρησαμένους τὸν βασιλέα τῆς ὕβρεως καὶ τὴν Ἄρτεμιν ἀναλαβόντας ἀποπλεῦσαι , πῶς ταῦτα οὐ θαυμαστὰ καὶ θείας τινὸς τιμῆς ἄξια παρὰ πάντων ὁπόσοι ἀρετὴν ἐπαινοῦσιν ; ἀτὰρ οὐ ταῦτα ἡμεῖς Ὀρέστῃ καὶ Πυλάδῃ ἐνιδόντες ἥρωσιν αὐτοῖς χρώμεθα .
Lemmas: εἰ γάρ μή ἀντί οὗτος Ὀρέστης καί Πυλάδης τιμάω , ἀλλά λέγω , τίς ἄλλος , ὦ Τόξαρις , ἀγαθός σύ ἐργάζομαι ἀντί ὅστις , πάλαι οὐ θεός εἰμί δικαιόω αὐτός , νῦν ὁ ἔμπαλιν θύω αὐτός θεός νομίζω , καί ἱερεῖον ὀλίγος δέω τότε γίγνομαι ἱερεῖον νῦν προσάγω ; γέλοιος γάρ ἄν οὗτος δοκέω καί ὑπεναντίος ὁ πάλαι . καί οὗτος μέν , ὦ Μνήσιππος , γενναῖος ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ὅς καταλέγω . ὁ γάρ δύο εἰμί οὕτως μέγας τόλμημα τολμάω καί τοσοῦτος ἀπό ὁ αὐτός ἀπαίρω ἐκπλέω εἰς ὁ Πόντος ἀπείρητος ἔτι ὁ Ἕλλην εἰμί πλήν μόνος ὁ ἐπί ὁ Ἀργώ εἰς ὁ Κολχίς στρατεύω , μή καταπλάσσω μήτε ὁ μῦθος ὁ ἐπί αὐτός μήτε ὁ προσηγορία καταδείδω ὅτι ἄξενος καλέω , οἷος , οἴομαι , ἄγριος ἔθνος περιοικέω , καί ἐπειδή ἁλίσκομαι , οὕτως ἀνδρεῖος χράω ὁ πρᾶγμα καί μή ἀγαπάω εἰ διαφεύγω μόνος , ἀλλά τιμωρέω ὁ βασιλεύς ὁ ὕβρις καί ὁ Ἄρτεμις ἀναλαμβάνω ἀποπλέω , πῶς οὗτος οὐ θαυμαστός καί θεῖος τις τιμή ἄξιος παρά πᾶς ὁπόσος ἀρετή ἐπαινέω ; ἀτάρ οὐ οὗτος ἐγώ Ὀρέστης καί Πυλάδης ἐνδίδωμι ἥρως αὐτός χράω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 4
λέγοις ἂν ἤδη ὅ τι τὸ σεμνὸν καὶ θεῖον ἄλλο ἐξειργάσαντο · ἐπεὶ ὅσον ἐπὶ τῷ πλῷ καὶ τῇ ἀποδημίᾳ πολλοὺς ἄν σοι θειοτέρους ἐκείνων ἀποδείξαιμι , τοὺς ἐμπόρους , καὶ μάλιστα τοὺς Φοίνικας αὐτῶν , οὐκ εἰς τὸν Πόντον οὐδὲ ἄχρι τῆς Μαιώτιδος καὶ τοῦ Βοσπόρου μόνον ἐσπλέοντας , ἀλλὰ πανταχοῦ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ βαρβαρικῆς θαλάττης ναυτιλλομένους · ἅπασαν γὰρ οὗτοι ἀκτὴν καὶ πάντα αἰγιαλόν , ὡς εἰπεῖν , διερευνησάμενοι καθʼ ἕκαστον ἔτος ὀψὲ τοῦ μετοπώρου εἰς τὴν αὐτῶν ἐπανίασιν . οὓς κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον θεοὺς νόμιζε , καὶ ταῦτα καπήλους καὶ ταριχοπώλας , εἰ τύχοι , τοὺς πολλοὺς αὐτῶν ὄντας .
Lemmas: λέγω ἄν ἤδη ὅς τις ὁ σεμνός καί θεῖος ἄλλος ἐξεργάζομαι · ἐπεί ὅσος ἐπί ὁ πλόος καί ὁ ἀποδημία πολύς ἄν σύ θεῖος ἐκεῖνος ἀποδείκνυμι , ὁ ἔμπορος , καί μάλα ὁ Φοῖνιξ αὐτός , οὐ εἰς ὁ Πόντος οὐδέ ἄχρι ὁ Μαιῶτις καί ὁ Βόσπορος μόνος εἰσπλέω , ἀλλά πανταχοῦ ὁ Ἑλληνικός καί βαρβαρικός θάλασσα ναυτίλλομαι · ἅπας γάρ οὗτος ἀκτή καί πᾶς αἰγιαλός , ὡς λέγω , διερευνάω κατά ἕκαστος ἔτος ὀψέ ὁ μετόπωρον εἰς ὁ αὐτός ἐπάνειμι . ὅς κατά ὁ αὐτός λόγος θεός νομίζω , καί οὗτος κάπηλος καί ταριχοπώλης , εἰ τυγχάνω , ὁ πολύς αὐτός εἰμί .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 5
ἄκουε δή , ὦ θαυμάσιε , καὶ σκόπει καθʼ ὅσον ἡμεῖς οἱ βάρβαροι εὐγνωμονέστερον ὑμῶν περὶ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν κρίνομεν , εἴ γε ἐν Ἄργει μὲν καὶ Μυκήναις οὐδὲ τάφον ἔνδοξον ἔστιν ἰδεῖν Ὀρέστου ἢ Πυλάδου , παρʼ ἡμῖν δὲ καὶ νεὼς ἀποδέδεικται αὐτοῖς ἅμα ἀμφοτέροις , ὥσπερ εἰκὸς ἦν , ἑταίροις γε οὖσι , καὶ θυσίαι προσάγονται καὶ ἡ ἄλλη τιμὴ ἅπασα , κωλύει τε οὐδὲν ὅτι ξένοι ἦσαν ἀλλὰ μὴ Σκύθαι ἀγαθοὺς κεκρίσθαι καὶ ὑπὸ Σκυθῶν τῶν ἀρίστων θεραπεύεσθαι . οὐ γὰρ ἐξετάζομεν ὅθεν οἱ καλοὶ καὶ ἀγαθοί εἰσιν , οὐδὲ φθονοῦμεν εἰ μὴ φίλοι ὄντες ἀγαθὰ εἰργάσαντο , ἐπαινοῦντες δὲ ἃ ἔπραξαν , οἰκείους αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ἔργων ποιούμεθα . Ὃ δὲ δὴ μάλιστα καταπλαγέντες τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων ἐπαινοῦμεν τοῦτό ἐστιν , ὅτι ἡμῖν ἔδοξαν φίλοι οὗτοι δὴ ἄριστοι ἁπάντων γεγενῆσθαι καὶ τοῖς ἄλλοις νομοθέται καταστῆναι ὡς χρὴ τοῖς φίλοις ἁπάσης τύχης κοινωνεῖν .
Lemmas: ἀκούω δή , ὦ θαυμάσιος , καί σκοπέω κατά ὅσος ἐγώ ὁ βάρβαρος εὐγνώμων σύ περί ὁ ἀγαθός ἀνήρ κρίνω , εἰ γε ἐν Ἄργος μέν καί Μυκήνη οὐδέ τάφος ἔνδοξος εἰμί ὁράω Ὀρέστης ἤ Πυλάδης , παρά ἐγώ δέ καί ναῦς ἀποδείκνυμι αὐτός ἅμα ἀμφότερος , ὥσπερ ἔοικα εἰμί , ἑταῖρος γε εἰμί , καί θυσία προσάγω καί ὁ ἄλλος τιμή ἅπας , κωλύω τε οὐδείς ὅτι ξένος εἰμί ἀλλά μή Σκύθης ἀγαθός κρίνω καί ὑπό Σκύθης ὁ ἀγαθός θεραπεύω . οὐ γάρ ἐξετάζω ὅθεν ὁ καλός καί ἀγαθός εἰμί , οὐδέ φθονέω εἰ μή φίλος εἰμί ἀγαθός ἐργάζομαι , ἐπαινέω δέ ὅς πράσσω , οἰκεῖος αὐτός ἀπό ὁ ἔργον ποιέω . ὁ δέ δή μάλα καταπλήσσω ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ἐπαινέω οὗτος εἰμί , ὅτι ἐγώ δοκέω φίλος οὗτος δή ἀγαθός ἅπας γίγνομαι καί ὁ ἄλλος νομοθέτης καθίστημι ὡς χρή ὁ φίλος ἅπας τύχη κοινωνέω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 6
καὶ ἅ γε μετʼ ἀλλήλων ἢ ὑπὲρ ἀλλήλων ἔπαθον ἀναγράψαντες οἱ πρόγονοι ἡμῶν ἐπὶ στήλης χαλκῆς ἀνέθεσαν εἰς τὸ Ὀρέστειον , καὶ νόμον ἐποιήσαντο πρῶτον τοῦτο μάθημα καὶ παίδευμα τοῖς παισὶ τοῖς σφετέροις εἶναι τὴν στήλην ταύτην καὶ τὰ ἐπʼ αὐτῆς γεγραμμένα διαμνημονεῦσαι . θᾶττον γοῦν τοὔνομʼ ἂν ἕκαστος αὐτῶν ἐπιλάθοιτο τοῦ πατρὸς ἢ τὰς Ὀρέστου καὶ Πυλάδου πράξεις ἀγνοήσειεν . ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ περιβόλῳ τοῦ νεὼ τὰ αὐτὰ ὁπόσα ἡ στήλη δηλοῖ γραφαῖς ὑπὸ τῶν παλαιῶν εἰκασμένα δείκνυται , πλέων Ὀρέστης ἅμα τῷ φίλῳ , εἶτα ἐν τοῖς κρημνοῖς διαφθαρείσης αὐτῷ τῆς νεὼς συνειλημμένος καὶ πρὸς τὴν θυσίαν παρεσκευασμένος , καὶ ἡ Ἰφιγένεια ἤδη κατάρχεται αὐτῶν . καταντικρὺ δὲ ἐπὶ τοῦ ἑτέρου τοίχου ἤδη ἐκδεδυκὼς τὰ δεσμὰ γέγραπται καὶ φονεύων τὸν Θόαντα καὶ πολλοὺς ἄλλους τῶν Σκυθῶν , καὶ τέλος ἀποπλέοντες , ἔχοντες τὴν Ἰφιγένειαν καὶ τὴν θεόν . οἱ Σκύθαι δὲ ἄλλως ἐπιλαμβάνονται τοῦ σκάφους ἤδη πλέοντος , ἐκκρεμαννύμενοι τῶν πηδαλίων καὶ ἐπαναβαίνειν πειρώμενοι · εἶτʼ οὐδὲν ἀνύσαντες οἱ μὲν αὐτῶν τραυματίαι , οἱ δὲ καὶ δέει τούτου , ἀπονήχονται πρὸς τὴν γῆν . ἔνθα δὴ καὶ μάλιστα ἴδοι τις ἂν ὁπόσην ὑπὲρ ἀλλήλων εὔνοιαν ἐπεδείκνυντο , ἐν τῇ πρὸς τοὺς Σκύθας συμπλοκῇ . πεποίηκεν γὰρ ὁ γραφεὺς ἑκάτερον ἀμελοῦντα μὲν τῶν καθʼ ἑαυτὸν πολεμίων , ἀμυνόμενον δὲ τοὺς ἐπιφερομένους θατέρῳ καὶ πρὸ ἐκείνου ἀπαντᾶν πειρώμενον τοῖς τοξεύμασιν καὶ παρʼ οὐδὲν τιθέμενον εἰ ἀποθανεῖται σώσας τὸν φίλον καὶ τὴν ἐπʼ ἐκεῖνον φερομένην πληγὴν προαρπάσας τῷ ἑαυτοῦ σώματι .
Lemmas: καί ὅς γε μετά ἀλλήλων ἤ ὑπέρ ἀλλήλων πάσχω ἀναγράφω ὁ πρόγονος ἐγώ ἐπί στήλη χάλκεος ἀνατίθημι εἰς ὁ Ὀρέστειος , καί νόμος ποιέω πρῶτος οὗτος μάθημα καί παίδευμα ὁ παῖς ὁ σφέτερος εἰμί ὁ στήλη οὗτος καί ὁ ἐπί αὐτός γράφω διαμνημονεύω . ταχύς γοῦν ὄνομα ἄν ἕκαστος αὐτός ἐπιλανθάνομαι ὁ πατήρ ἤ ὁ Ὀρέστης καί Πυλάδης πρᾶξις ἀγνοέω . ἀλλά καί ἐν ὁ περίβολος ὁ ναός ὁ αὐτός ὁπόσος ὁ στήλη δηλόω γραφή ὑπό ὁ παλαιός εἰκάζω δείκνυμι , πλέω Ὀρέστης ἅμα ὁ φίλος , εἶτα ἐν ὁ κρημνός διαφθείρω αὐτός ὁ ναῦς συλλαμβάνω καί πρός ὁ θυσία παρασκευάζω , καί ὁ Ἰφιγένεια ἤδη κατάρχω αὐτός . καταντικρύ δέ ἐπί ὁ ἕτερος τοῖχος ἤδη ἐκδύω ὁ δεσμός γράφω καί φονεύω ὁ Θόας καί πολύς ἄλλος ὁ Σκύθης , καί τέλος ἀποπλέω , ἔχω ὁ Ἰφιγένεια καί ὁ θεός . ὁ Σκύθης δέ ἄλλος ἐπιλαμβάνω ὁ σκάφος ἤδη πλέω , ἐκκρεμάννυμι ὁ πηδάλιον καί ἐπαναβαίνω πειράω · εἶτα οὐδείς ἀνύω ὁ μέν αὐτός τραυματίας , ὁ δέ καί δέος οὗτος , ἀπονήχομαι πρός ὁ γῆ . ἔνθα δή καί μάλα ὁράω τις ἄν ὁπόσος ὑπέρ ἀλλήλων εὔνοια ἐπιδείκνυμι , ἐν ὁ πρός ὁ Σκύθης συμπλοκή . ποιέω γάρ ὁ γραφεύς ἑκάτερος ἀμελέω μέν ὁ κατά ἑαυτοῦ πολέμιος , ἀμύνω δέ ὁ ἐπιφέρω ἕτερος καί πρό ἐκεῖνος ἀπαντάω πειράω ὁ τόξευμα καί παρά οὐδείς τίθημι εἰ ἀποθνῄσκω σῴζω ὁ φίλος καί ὁ ἐπί ἐκεῖνος φέρω πληγή προαρπάζω ὁ ἑαυτοῦ σῶμα .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 7
τὴν δὴ τοσαύτην εὔνοιαν αὐτῶν καὶ τὴν ἐν τοῖς δεινοῖς κοινωνίαν καὶ τὸ πιστὸν καὶ φιλέταιρον καὶ τὸ ἀληθὲς καὶ βέβαιον τοῦ πρὸς ἀλλήλους ἔρωτος , οὐκ ἀνθρώπινα ταῦτα ᾠήθημεν εἶναι , ἀλλά τινος γνώμης βελτίονος ἢ κατὰ τοὺς πολλοὺς τούτους ἀνθρώπους , οἳ μέχρι μὲν κατʼ οὖρον ὁ πλοῦς εἴη τοῖς φίλοις , ἀγανακτοῦσιν εἰ μὴ ἐπʼ ἴσης κοινωνήσουσιν τῶν ἡδέων , εἰ δέ τι καὶ μικρὸν ἀντιπνεύσειεν αὐτοῖς , οἴχονται μόνους τοῖς κινδύνοις ἀπολιπόντες . καὶ γὰρ οὖν καὶ τόδε ὅπως εἰδῇς , οὐδὲν Σκύθαι φιλίας μεῖζον οἴονται εἶναι , οὐδὲ ἔστιν ἐφʼ ὅτῳ ἄν τις Σκύθης μᾶλλον σεμνύναιτο ἢ ἐπὶ τῷ συμπονῆσαι φίλῳ ἀνδρὶ καὶ κοινωνῆσαι τῶν δεινῶν , ὥσπερ οὐδὲν ὄνειδος μεῖζον παρʼ ἡμῖν τοῦ προδότην φιλίας γεγενῆσθαι δοκεῖν . διὰ ταῦτα Ὀρέστην καὶ Πυλάδην τιμῶμεν , ἀρίστους γενομένους τὰ Σκυθῶν ἀγαθὰ καὶ ἐν φιλίᾳ διενεγκόντας , ὃ πρῶτον ἡμεῖς ἁπάντων θαυμάζομεν , καὶ τοὔνομα ἐπὶ τούτοις αὐτῶν ἐθέμεθα Κοράκους καλεῖσθαι · τοῦτο δέ ἐστιν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ φωνῇ ὥσπερ ἂν εἴ τις λέγοι φίλιοι δαίμονες .
Lemmas: ὁ δή τοσοῦτος εὔνοια αὐτός καί ὁ ἐν ὁ δεινός κοινωνία καί ὁ πιστός καί φιλέταιρος καί ὁ ἀληθής καί βέβαιος ὁ πρός ἀλλήλων ἔρως , οὐ ἀνθρώπινος οὗτος οἴομαι εἰμί , ἀλλά τις γνώμη ἀγαθός ἤ κατά ὁ πολύς οὗτος ἄνθρωπος , ὅς μέχρι μέν κατά οὖρος ὁ πλόος εἰμί ὁ φίλος , ἀγανακτέω εἰ μή ἐπί ἴσος κοινωνέω ὁ ἡδύς , εἰ δέ τις καί μικρός ἀντιπνέω αὐτός , οἴχομαι μόνος ὁ κίνδυνος ἀπολείπω . καί γάρ οὖν καί ὅδε ὅπως οἶδα , οὐδείς Σκύθης φιλία μέγας οἴομαι εἰμί , οὐδέ εἰμί ἐπί ὅστις ἄν τις Σκύθης μάλα σεμνύνω ἤ ἐπί ὁ συμπονέω φίλος ἀνήρ καί κοινωνέω ὁ δεινός , ὥσπερ οὐδείς ὄνειδος μέγας παρά ἐγώ ὁ προδότης φιλία γίγνομαι δοκέω . διά οὗτος Ὀρέστης καί Πυλάδης τιμάω , ἀγαθός γίγνομαι ὁ Σκύθης ἀγαθός καί ἐν φιλία διαφέρω , ὅς πρῶτος ἐγώ ἅπας θαυμάζω , καί ὄνομα ἐπί οὗτος αὐτός τίθημι Κόρακος καλέω · οὗτος δέ εἰμί ἐν ὁ ἡμέτερος φωνή ὥσπερ ἄν εἰ τις λέγω φίλιος δαίμων .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 8
ὦ Τόξαρι , οὐ μόνον ἄρα τοξεύειν ἀγαθοὶ ἦσαν Σκύθαι καὶ τὰ πολεμικὰ τῶν ἄλλων ἀμείνους , ἀλλὰ καὶ ῥῆσιν εἰπεῖν ἁπάντων πιθανώτατοι . ἐμοὶ γοῦν τέως ἄλλως γιγνώσκοντι ἤδη καὶ αὐτῷ δίκαια ποιεῖν δοκεῖτε οὕτως Ὀρέστην καὶ Πυλάδην ἐκθειάσαντες . ἐλελήθεις δέ με , ὦ γενναῖε , καὶ γραφεὺς ἀγαθὸς ὤν . πάνυ γοῦν ἐναργῶς ἐπέδειξας ἡμῖν τὰς ἐν τῷ Ὀρεστείῳ εἰκόνας καὶ τὴν μάχην τῶν ἀνδρῶν καὶ τὰ ὑπὲρ ἀλλήλων τραύματα . πλὴν ἀλλʼ οὐκ ᾠήθην ἂν οὕτω ποτὲ περισπούδαστον εἶναι φιλίαν ἐν Σκύθαις · ἅτε γὰρ ἀξένους καὶ ἀγρίους ὄντας αὐτοὺς ἔχθρᾳ μὲν ἀεὶ συνεῖναι καὶ ὀργῇ καὶ θυμῷ , φιλίαν δὲ μηδὲ πρὸς τοὺς οἰκειοτάτους ἐπαναιρεῖσθαι , τεκμαιρόμενος τοῖς τε ἄλλοις ἃ περὶ αὐτῶν ἀκούομεν καὶ ὅτι κατεσθίουσι τοὺς πατέρας ἀποθανόντας .
Lemmas: ὦ Τόξαρις , οὐ μόνος ἄρα τοξεύω ἀγαθός εἰμί Σκύθης καί ὁ πολεμικός ὁ ἄλλος ἀγαθός , ἀλλά καί ῥῆσις λέγω ἅπας πιθανός . ἐγώ γοῦν τέως ἄλλος γιγνώσκω ἤδη καί αὐτός δίκαιος ποιέω δοκέω οὕτως Ὀρέστης καί Πυλάδης ἐκθειάζω . λανθάνω δέ ἐγώ , ὦ γενναῖος , καί γραφεύς ἀγαθός εἰμί . πάνυ γοῦν ἐναργής ἐπιδείκνυμι ἐγώ ὁ ἐν ὁ Ὀρέστειος εἰκών καί ὁ μάχη ὁ ἀνήρ καί ὁ ὑπέρ ἀλλήλων τραῦμα . πλήν ἀλλά οὐ οἴομαι ἄν οὕτως ποτέ περισπούδαστος εἰμί φιλία ἐν Σκύθης · ἅτε γάρ ἄξενος καί ἄγριος εἰμί αὐτός ἔχθρα μέν ἀεί σύνειμι καί ὀργή καί θυμός , φιλία δέ μηδέ πρός ὁ οἰκεῖος ἐπαναιρέω , τεκμαίρομαι ὁ τε ἄλλος ὅς περί αὐτός ἀκούω καί ὅτι κατεσθίω ὁ πατήρ ἀποθνῄσκω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 9
εἰ μὲν καὶ τὰ ἄλλα ἡμεῖς τῶν Ἑλλήνων καὶ δικαιότεροι τὰ πρὸς τοὺς γονέας καὶ ὁσιώτεροί ἐσμεν , οὐκ ἂν ἐν τῷ παρόντι φιλοτιμηθείην πρὸς σέ . ὅτι δὲ οἱ φίλοι οἱ Σκύθαι πολὺ πιστότεροι τῶν Ἑλλήνων φίλων εἰσὶν καὶ ὅτι πλείων φιλίας λόγος παρʼ ἡμῖν ἢ παρʼ ὑμῖν , ῥᾴδιον ἐπιδεῖξαι · καὶ πρὸς θεῶν τῶν Ἑλλήνων μὴ πρὸς ἀχθηδόνα μου ἀκούσῃς ἢν εἴπω τι ὧν κατανενόηκα πολὺν ἤδη χρόνον ὑμῖν συγγινόμενος . ὑμεῖς γάρ μοι δοκεῖτε τοὺς μὲν περὶ φιλίας λόγους ἄμεινον ἄλλων ἂν εἰπεῖν δύνασθαι , τἄργα δὲ αὐτῆς οὐ μόνον οὐ κατʼ ἀξίαν τῶν λόγων ἐκμελετᾶν , ἀλλʼ ἀπόχρη ὑμῖν ἐπαινέσαι τε αὐτὴν καὶ δεῖξαι ἡλίκον ἀγαθόν ἐστιν · ἐν δὲ ταῖς χρείαις προδόντες τοὺς λόγους δραπετεύετε οὐκ οἶδʼ ὅπως ἐκ μέσων τῶν ἔργων . καὶ ὁπόταν ὑμῖν οἱ τραγῳδοὶ τὰς τοιαύτας φιλίας ἐπὶ τὴν σκηνὴν ἀναβιβάσαντες δεικνύωσιν ἐπαινεῖτε καὶ ἐπικροτεῖτε καὶ κινδυνεύουσιν αὐτοῖς ὑπὲρ ἀλλήλων οἱ πολλοὶ καὶ ἐπιδακρύετε , αὐτοὶ δὲ οὐδὲν ἄξιον ἐπαίνου ὑπὲρ τῶν φίλων παρέχεσθαι τολμᾶτε , ἀλλʼ ἤν του φίλος δεηθεὶς τύχῃ , αὐτίκα μάλα ὥσπερ τὰ ὀνείρατα οἴχονται ὑμῖν ἐκποδὼν ἀποπτάμεναι αἱ πολλαὶ ἐκεῖναι τραγῳδίαι , τοῖς κενοῖς τούτοις καὶ κωφοῖς προσωπείοις ἐοικότας ὑμᾶς ἀπολιποῦσαι , ἃ διηρμένα τὸ στόμα καὶ παμμέγεθες κεχηνότα οὐδὲ τὸ σμικρότατον φθέγγεται . ἡμεῖς δὲ ἔμπαλιν · ὅσῳ γὰρ δὴ λειπόμεθα ἐν τοῖς περὶ φιλίας λόγοις , τοσοῦτον ἐν τοῖς ἔργοις αὐτῆς πλεονεκτοῦμεν .
Lemmas: εἰ μέν καί ὁ ἄλλος ἐγώ ὁ Ἕλλην καί δίκαιος ὁ πρός ὁ γονεύς καί ὅσιος εἰμί , οὐ ἄν ἐν ὁ πάρειμι φιλοτιμέομαι πρός σύ . ὅτι δέ ὁ φίλος ὁ Σκύθης πολύς πιστός ὁ Ἕλλην φίλος εἰμί καί ὅτι πολύς φιλία λόγος παρά ἐγώ ἤ παρά σύ , ῥᾴδιος ἐπιδείκνυμι · καί πρός θεός ὁ Ἕλλην μή πρός ἀχθηδών ἐγώ ἀκούω ἐάν λέγω τις ὅς κατανοέω πολύς ἤδη χρόνος σύ συγγίγνομαι . σύ γάρ ἐγώ δοκέω ὁ μέν περί φιλία λόγος ἀγαθός ἄλλος ἄν λέγω δύναμαι , ἔργον δέ αὐτός οὐ μόνος οὐ κατά ἀξία ὁ λόγος ἐκμελετάω , ἀλλά ἀποχράω σύ ἐπαινέω τε αὐτός καί δείκνυμι ἡλίκος ἀγαθός εἰμί · ἐν δέ ὁ χρεία προδίδωμι ὁ λόγος δραπετεύω οὐ οἶδα ὅπως ἐκ μέσος ὁ ἔργον . καί ὁπόταν σύ ὁ τραγῳδός ὁ τοιοῦτος φιλία ἐπί ὁ σκηνή ἀναβιβάζω δείκνυμι ἐπαινέω καί ἐπικροτέω καί κινδυνεύω αὐτός ὑπέρ ἀλλήλων ὁ πολύς καί ἐπιδακρύω , αὐτός δέ οὐδείς ἄξιος ἔπαινος ὑπέρ ὁ φίλος παρέχω τολμάω , ἀλλά ἐάν τις φίλος δέω τυγχάνω , αὐτίκα μάλα ὥσπερ ὁ ὄνειρος οἴχομαι σύ ἐκποδών ἀποπέτομαι ὁ πολύς ἐκεῖνος τραγῳδία , ὁ κενός οὗτος καί κωφός προσωπεῖον ἔοικα σύ ἀπολείπω , ὅς διαίρω ὁ στόμα καί παμμεγέθης χάσκω οὐδέ ὁ μικρός φθέγγομαι . ἐγώ δέ ἔμπαλιν · ὅσος γάρ δή λείπω ἐν ὁ περί φιλία λόγος , τοσοῦτος ἐν ὁ ἔργον αὐτός πλεονεκτέω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 10
Εἴ δʼ οὖν δοκεῖ , οὕτω νῦν ποιῶμεν . τοὺς μὲν παλαιοὺς φίλους ἀτρεμεῖν ἐάσωμεν , εἴ τινας ἢ ἡμεῖς ἢ ὑμεῖς τῶν πάλαι καταριθμεῖν ἔχομεν , ἐπεὶ κατά γε τοῦτο πλεονεκτοῖτε ἄν , πολλοὺς καὶ ἀξιοπίστους μάρτυρας τοὺς ποιητὰς παρεχόμενοι τὴν Ἀχιλλέως καὶ Πατρόκλου φιλίαν καὶ τὴν Θησέως καὶ Πειρίθου καὶ τῶν ἄλλων ἑταιρείαν ἐν καλλίστοις ἔπεσι καὶ μέτροις ῥαψῳδοῦντας · ὀλίγους δέ τινας προχειρισάμενοι τῶν καθʼ ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ τὰ ἔργα αὐτῶν διηγησάμενοι , ἐγὼ μὲν τὰ Σκυθικά , σὺ δὲ τὰ Ἑλληνικά , ὁπότερος ἂν ἐν τούτοις κρατῇ καὶ ἀμείνους παράσχηται τοὺς φίλους , αὐτός τε νενικηκὼς ἔσται καὶ τὴν αὑτοῦ ἀνακηρύξει , κάλλιστον ἀγῶνα καὶ σεμνότατον ἀγωνισάμενος . ὡς ἔγωγε πολὺ ἥδιον ἄν μοι δοκῶ μονομαχῶν ἡττηθεὶς ἀποτμηθῆναι τὴν δεξιάν , ὅπερ ἥττης Σκυθικῆς ἐπιτίμιόν ἐστιν , ἢ χείρων ἄλλου κατὰ φιλίαν κεκρίσθαι , καὶ ταῦτα Ἕλληνος , Σκύθης αὐτὸς ὤν .
Lemmas: εἰ δέ οὖν δοκέω , οὕτως νῦν ποιέω . ὁ μέν παλαιός φίλος ἀτρεμέω ἐάω , εἰ τις ἤ ἐγώ ἤ σύ ὁ πάλαι καταριθμέω ἔχω , ἐπεί κατά γε οὗτος πλεονεκτέω ἄν , πολύς καί ἀξιόπιστος μάρτυς ὁ ποιητής παρέχω ὁ Ἀχιλλεύς καί Πάτροκλος φιλία καί ὁ Θησεύς καί Πειρίθοος καί ὁ ἄλλος ἑταιρεία ἐν καλός ἔπος καί μέτρον ῥαψῳδέω · ὀλίγος δέ τις προχειρίζω ὁ κατά ἐγώ αὐτός καί ὁ ἔργον αὐτός διηγέομαι , ἐγώ μέν ὁ Σκυθικός , σύ δέ ὁ Ἑλληνικός , ὁπότερος ἄν ἐν οὗτος κρατέω καί ἀγαθός παρέχω ὁ φίλος , αὐτός τε νικάω εἰμί καί ὁ ἑαυτοῦ ἀνακηρύσσω , καλός ἀγών καί σεμνός ἀγωνίζομαι . ὡς ἐγώ πολύς ἡδύς ἄν ἐγώ δοκέω μονομαχέω ἡσσάομαι ἀποτέμνω ὁ δεξιά , ὅς ἧσσα Σκυθικός ἐπιτίμιος εἰμί , ἤ κακός ἄλλος κατά φιλία κρίνω , καί οὗτος Ἕλλην , Σκύθης αὐτός εἰμί .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 11
ἔστιν μέν , ὦ Τόξαρι , οὐ φαῦλον τὸ ἔργον ἀνδρὶ οἵῳ σοὶ πολεμιστῇ μονομαχῆσαι , πάνυ εὐστόχους καὶ τεθηγμένους παρεσκευασμένῳ τοὺς λόγους . οὐ μὴν ἀγεννῶς γε οὕτως καταπροδοὺς ἐν βραχεῖ τὸ Ἑλληνικὸν ἅπαν ὑποχωρήσομαί σοι · καὶ γὰρ ἂν εἴη πάνδεινον ὑπὸ δυοῖν μὲν ἐκείνοιν ἡττηθῆναι τοσούτους τῶν Σκυθῶν ὁπόσους οἵ τε μῦθοι δηλοῦσι καὶ αἱ ὑμέτεραι παλαιαὶ γραφαί , ἃς μικρῷ πρόσθεν εὖ μάλα ἐξετραγῴδησας , Ἕλληνας δὲ πάντας , τοσαῦτα ἔθνη καὶ τοσαύτας πόλεις , ἐρήμην ὑπὸ σοῦ ἁλῶναι . εἰ γὰρ τοῦτο γένοιτο , οὐ τὴν δεξιὰν ὥσπερ ὑμεῖς ἀλλὰ τὴν γλῶτταν ἀποτμηθῆναι καλόν . πότερον δὲ ὡρίσθαι χρὴ τὸν ἀριθμὸν ἡμῖν τῶν φιλικῶν τούτων πράξεων , ἢ ὁπόσῳ ἄν τις πλείους ἔχῃ λέγειν , τοσούτῳ εὐπορώτερος ἂν δόξειεν πρὸς τὴν νίκην ; οὐδαμῶς , ἀλλʼ ὡρίσθω μὴ ἐν τῷ πλήθει αὐτῶν τὸ κράτος , ἀλλʼ εἰ ἀμείνους καὶ τομώτεραι φαίνοιντο αἱ σαὶ τῶν ἐμῶν ἴσαι τὸν ἀριθμὸν οὖσαι , καιριώτερα δῆλον ὅτι ἐργάσονταί μοι τραύματα καὶ θᾶττον ἐνδώσω πρὸς τὰς πληγάς . εὖ λέγεις , καὶ ὡρίσθωσαν ὁπόσαι ἱκαναί . πέντε ἔμοιγε δοκοῦσιν ἑκατέρῳ . κἀμοὶ δοκεῖ . πρότερος δὲ λέγε , ἀλλʼ ἐπομοσάμενος ἦ μὴν ἀληθῆ ἐρεῖν · ἄλλως γὰρ ἀναπλάττειν τὰ τοιαῦτα οὐ πάνυ χαλεπὸν καὶ ὁ ἔλεγχος ἀφανής . εἰ δὲ ὀμόσειας , οὐχ ὅσιον ἀπιστεῖν . ὀμούμεθα , εἴ τι καὶ ὅρκου δεῖν νομίζεις . τίς δέ σοι τῶν ἡμετέρων θεῶν ἄρʼ ἱκανός ; ὁ Φίλιος ; καὶ μάλα · ἐγὼ δὲ τὸν ἐπιχώριον ὀμοῦμαί σοι ἐν τῷ ἐμαυτοῦ λόγῳ .
Lemmas: εἰμί μέν , ὦ Τόξαρις , οὐ φαῦλος ὁ ἔργον ἀνήρ οἷος σύ πολεμιστής μονομαχέω , πάνυ εὔστοχος καί θήγω παρασκευάζω ὁ λόγος . οὐ μήν ἀγεννής γε οὕτως καταπροδίδωμι ἐν βραχύς ὁ Ἑλληνικός ἅπας ὑποχωρέω σύ · καί γάρ ἄν εἰμί πάνδεινος ὑπό δύο μέν ἔκεινος ἡσσάομαι τοσοῦτος ὁ Σκύθης ὁπόσος ὁ τε μῦθος δηλόω καί ὁ ὑμέτερος παλαιός γραφή , ὅς μικρός πρόσθεν εὖ μάλα ἐκτραγῳδέω , Ἕλλην δέ πᾶς , τοσοῦτος ἔθνος καί τοσοῦτος πόλις , ἐρῆμος ὑπό σύ ἁλίσκομαι . εἰ γάρ οὗτος γίγνομαι , οὐ ὁ δεξιά ὥσπερ σύ ἀλλά ὁ γλῶσσα ἀποτέμνω καλός . πότερος δέ ὁρίζω χρή ὁ ἀριθμός ἐγώ ὁ φιλικός οὗτος πρᾶξις , ἤ ὁπόσος ἄν τις πολύς ἔχω λέγω , τοσοῦτος εὔπορος ἄν δοκέω πρός ὁ νίκη ; οὐδαμῶς , ἀλλά ὁρίζω μή ἐν ὁ πλῆθος αὐτός ὁ κράτος , ἀλλά εἰ ἀγαθός καί τομός φαίνω ὁ σός ὁ ἐμός ἴσος ὁ ἀριθμός εἰμί , καίριος δῆλος ὅτι ἐργάζομαι ἐγώ τραῦμα καί ταχύς ἐνδίδωμι πρός ὁ πληγή . εὖ λέγω , καί ὁρίζω ὁπόσος ἱκανός . πέντε ἐγώ δοκέω ἑκάτερος . ἐγώ δοκέω . πρότερος δέ λέγω , ἀλλά ἐπόμνυμι ἦ μήν ἀληθής λέγω · ἄλλος γάρ ἀναπλάσσω ὁ τοιοῦτος οὐ πάνυ χαλεπός καί ὁ ἔλεγχος ἀφανής . εἰ δέ ὄμνυμι , οὐ ὅσιος ἀπιστέω . ὄμνυμι , εἰ τις καί ὅρκος δέω νομίζω . τίς δέ σύ ὁ ἡμέτερος θεός ἄρα ἱκανός ; ὁ Φίλιος ; καί μάλα · ἐγώ δέ ὁ ἐπιχώριος ὄμνυμι σύ ἐν ὁ ἐμαυτοῦ λόγος .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 12
ἴστω τοίνυν ὁ Ζεὺς ὁ Φίλιος , ἦ μὴν ὁπόσα ἂν λέγω πρὸς σὲ ἢ αὐτὸς εἰδὼς ἢ παρʼ ἄλλων ὁπόσον οἷόν τε ἦν διʼ ἀκριβείας ἐκπυνθανόμενος ἐρεῖν , μηδὲν παρʼ ἐμαυτοῦ ἐπιτραγῳδῶν . καὶ πρώτην γέ σοι τὴν Ἀγαθοκλέους καὶ Δεινίου φιλίαν διηγήσομαι , ἀοίδιμον ἐν τοῖς Ἴωσι γενομένην . Ἀγαθοκλῆς γὰρ οὗτος ὁ Σάμιος οὐ πρὸ πολλοῦ ἐγένετο , ἄριστος μὲν πρὸς φιλίαν , ὡς ἔδειξεν , τὰ ἄλλα δὲ οὐδὲν ἀμείνων Σαμίων τῶν πολλῶν οὔτε ἐς τὸ γένος οὔτε ἐς τὴν ἄλλην περιουσίαν . Δεινίᾳ δὲ τῷ Λύσωνος Ἐφεσίῳ φίλος ἐκ παίδων ἦν . ὁ δὲ Δεινίας ἐπλούτει ἄρα εἰς ὑπερβολήν , καὶ ὥσπερ εἰκὸς νεόπλουτον ὄντα , πολλοὺς καὶ ἄλλους εἶχε περὶ ἑαυτόν , ἱκανοὺς μὲν συμπιεῖν καὶ πρὸς ἡδονὴν συνεῖναι , φιλίας δὲ πλεῖστον ὅσον ἀποδέοντας . τέως μὲν οὖν ἐν τούτοις καὶ ὁ Ἀγαθοκλῆς ἐξητάζετο , καὶ συνῆν καὶ συνέπινεν αὐτοῖς οὐ πάνυ χαίρων τῇ τοιαύτῃ διατριβῇ , καὶ ὁ Δεινίας οὐδὲν αὐτὸν ἐντιμότερον εἶχεν τῶν κολάκων . τελευταῖον δὲ καὶ προσέκρουε τὰ πολλὰ ἐπιτιμῶν , καὶ φορτικὸς ἐδόκει ὑπομιμνήσκων ἀεὶ τῶν προγόνων καὶ φυλάττειν παραγγέλλων ἃ μετὰ πολλῶν καμάτων ὁ πατὴρ αὐτῷ κτησάμενος κατέλιπεν , ὥστε διὰ ταῦτα οὐδὲ ἐπὶ τοὺς κώμους ἀπῆγεν ἔτι αὐτόν , ἀλλὰ μόνος μετʼ ἐκείνων ἐκώμαζε , λανθάνειν πειρώμενος τὸν Ἀγαθοκλέα .
Lemmas: οἶδα τοίνυν ὁ Ζεύς ὁ Φίλιος , ἦ μήν ὁπόσος ἐάν λέγω πρός σύ ἤ αὐτός οἶδα ἤ παρά ἄλλος ὁπόσος οἷος τε εἰμί διά ἀκρίβεια ἐκπυνθάνομαι λέγω , μηδείς παρά ἐμαυτοῦ ἐπιτραγῳδέω . καί πρῶτος γε σύ ὁ Ἀγαθοκλῆς καί Δεινίας φιλία διηγέομαι , ἀοίδιμος ἐν ὁ Ἴων γίγνομαι . Ἀγαθοκλῆς γάρ οὗτος ὁ Σάμιος οὐ πρό πολύς γίγνομαι , ἀγαθός μέν πρός φιλία , ὡς δείκνυμι , ὁ ἄλλος δέ οὐδείς ἀγαθός Σάμιος ὁ πολύς οὔτε εἰς ὁ γένος οὔτε εἰς ὁ ἄλλος περιουσία . Δεινίας δέ ὁ Λύσων Ἐφέσιος φίλος ἐκ παῖς εἰμί . ὁ δέ Δεινίας πλουτέω ἄρα εἰς ὑπερβολή , καί ὥσπερ ἔοικα νεόπλουτος εἰμί , πολύς καί ἄλλος ἔχω περί ἑαυτοῦ , ἱκανός μέν συμπίνω καί πρός ἡδονή σύνειμι , φιλία δέ πολύς ὅσος ἀποδέω . τέως μέν οὖν ἐν οὗτος καί ὁ Ἀγαθοκλῆς ἐξετάζω , καί σύνειμι καί συμπίνω αὐτός οὐ πάνυ χαίρω ὁ τοιοῦτος διατριβή , καί ὁ Δεινίας οὐδείς αὐτός ἔντιμος ἔχω ὁ κόλαξ . τελευταῖος δέ καί προσκρούω ὁ πολύς ἐπιτιμάω , καί φορτικός δοκέω ὑπομιμνῄσκω ἀεί ὁ πρόγονος καί φυλάσσω παραγγέλλω ὅς μετά πολύς κάματος ὁ πατήρ αὐτός κτάομαι καταλείπω , ὥστε διά οὗτος οὐδέ ἐπί ὁ κῶμος ἀπάγω ἔτι αὐτός , ἀλλά μόνος μετά ἐκεῖνος κωμάζω , λανθάνω πειράω ὁ Ἀγαθοκλῆς .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 13
καὶ δή ποτε ὑπὸ τῶν κολάκων ἐκείνων ὁ ἄθλιος ἀναπείθεται ὡς ἐρῴη αὐτοῦ Χαρίκλεια Δημώνακτος γυνή , ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς καὶ πρώτου Ἐφεσίων τὰ πολιτικά · καὶ γραμματεῖά τε εἰσεφοίτα παρὰ τῆς γυναικὸς αὐτῷ καὶ στέφανοι ἡμιμάραντοι καὶ μῆλά τινα ἀποδεδηγμένα καὶ ἄλλα ὁπόσα αἱ μαστροποὶ ἐπὶ τοῖς νέοις μηχανῶνται , κατὰ μικρὸν αὐτοῖς ἐπιτεχνώμεναι τοὺς ἔρωτας καὶ ἀναφλέγουσαι τὸ πρῶτον ἐρᾶσθαι νομίζοντας ( ἐπαγωγότατον γὰρ τοῦτό γε , καὶ μάλιστα τοῖς καλοῖς εἶναι οἰομένοις ) , ἄχρι ἂν λάθωσιν εἰς τὰ δίκτυα ἐμπεσόντες . ἡ Χαρίκλεια δὲ ἦν ἀστεῖον μέν τι γύναιον , ἑταιρικὸν δὲ ἐκτόπως καὶ τοῦ προστυχόντος ἀεί , καὶ εἰ πάνυ ἐπʼ ὀλίγῳ ἐθελήσειέ τις · καὶ εἰ προσίδοι τις μόνον , εὐθὺς ἐπένευε , καὶ δέος οὐδὲν ἦν μή πη ἀντείποι Χαρίκλεια . δεινὴ δὲ καὶ τὰ ἄλλα , καὶ τεχνῖτις παρʼ ἥντινα βούλει τῶν ἑταιρῶν ἐπισπάσασθαι ἐραστὴν καὶ ἀμφίβολον ἔτι ὄντα ὅλον ὑποποιήσασθαι καὶ ἐνεχόμενον ἤδη ἐπιτεῖναι καὶ προσεκκαῦσαι ἄρτι μὲν ὀργῇ , ἄρτι δὲ κολακείᾳ , καὶ μετὰ μικρὸν ὑπεροψίᾳ καὶ τῷ πρὸς ἕτερον ἀποκλίνειν δοκεῖν , καὶ ὅλη συνεκεκρότητο ἁπανταχόθεν ἡ γυνὴ καὶ πολλὰ μηχανήματα παρεσκεύαστο κατὰ τῶν ἐραστῶν .
Lemmas: καί δή ποτέ ὑπό ὁ κόλαξ ἐκεῖνος ὁ ἄθλιος ἀναπείθω ὡς ἐράω αὐτός Χαρίκλεια Δημώναξ γυνή , ἀνήρ ἐπιφανής καί πρῶτος Ἐφέσιος ὁ πολιτικός · καί γραμματεῖον τε εἰσφοιτάω παρά ὁ γυνή αὐτός καί στέφανος ἡμιμάραντος καί μῆλον τις ἀποδάκνω καί ἄλλος ὁπόσος ὁ μαστροπός ἐπί ὁ νέος μηχανάομαι , κατά μικρός αὐτός ἐπιτεχνάομαι ὁ ἔρως καί ἀναφλέγω ὁ πρῶτος ἐράω νομίζω ( ἐπαγωγός γάρ οὗτος γε , καί μάλα ὁ καλός εἰμί οἴομαι ) , ἄχρι ἐάν λανθάνω εἰς ὁ δίκτυον ἐμπίπτω . ὁ Χαρίκλεια δέ εἰμί ἀστεῖος μέν τις γύναιον , ἑταιρικός δέ ἔκτοπος καί ὁ προστυγχάνω ἀεί , καί εἰ πάνυ ἐπί ὀλίγος ἐθέλω τις · καί εἰ προσοράω τις μόνος , εὐθύς ἐπινεύω , καί δέος οὐδείς εἰμί μή πη ἀντιλέγω Χαρίκλεια . δεινός δέ καί ὁ ἄλλος , καί τεχνῖτις παρά ὅστις βούλομαι ὁ ἑταίρα ἐπισπάω ἐραστής καί ἀμφίβολος ἔτι εἰμί ὅλος ὑποποιέω καί ἐνέχω ἤδη ἐπιτείνω καί προσεκκαίω ἄρτι μέν ὀργή , ἄρτι δέ κολακεία , καί μετά μικρός ὑπεροψία καί ὁ πρός ἕτερος ἀποκλίνω δοκέω , καί ὅλος συγκροτέω ἁπανταχόθεν ὁ γυνή καί πολύς μηχάνημα παρασκευάζω κατά ὁ ἐραστής .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 14
ταύτην οὖν τότε οἱ Δεινίου κόλακες παραλαμβάνουσιν ἐπὶ τὸ μειράκιον , καὶ τὰ πολλὰ ὑπεκωμῴδουν , συνωθοῦντες αὐτὸν εἰς τὸν ἔρωτα τῆς Χαρικλείας . ἡ δὲ πολλοὺς ἤδη νέους ἐκτραχηλίσασα καὶ μυρίους ἔρωτας ὑποκριναμένη καὶ οἴκους πολυταλάντους ἀνατρέψασα , ποικίλον τι καὶ πολυγύμναστον κακόν , παραλαβοῦσα εἰς τὰς χεῖρας ἁπλοϊκὸν καὶ ἄπειρον τῶν τοιούτων μηχανημάτων νεανίσκον οὐκ ἀνῆκεν ἐκ τῶν ὀνύχων , ἀλλὰ περιέχουσα πανταχόθεν καὶ διαπείρασα , ὅτε ἤδη παντάπασιν ἐκράτει , αὐτή τε ἀπώλετο ὑπὸ τῆς ἄγρας καὶ τῷ κακοδαίμονι Δεινίᾳ μυρίων κακῶν αἰτία ἐγένετο . τὸ μὲν γὰρ πρῶτον εὐθὺς ἐκεῖνα ἐπʼ αὐτὸν καθίει τὰ γραμματεῖα , συνεχῶς πεμπομένη τὴν ἅβραν , ὡς ἐδάκρυσε καὶ ἐπηγρύπνησε καὶ τέλος ὡς ἀπάγξει ἑαυτὴν ἡ ἀθλία ὑπὸ τοῦ ἔρωτος , ἕως δὴ ὁ μακάριος ἐπείσθη καλὸς εἶναι καὶ ταῖς Ἐφεσίων γυναιξὶ περιπόθητος , καί που συνηνέχθη πολλὰ ἱκετευθείς .
Lemmas: οὗτος οὖν τότε ὁ Δεινίας κόλαξ παραλαμβάνω ἐπί ὁ μειράκιον , καί ὁ πολύς ὑποκωμῳδέω , συνωθέω αὐτός εἰς ὁ ἔρως ὁ Χαρίκλεια . ὁ δέ πολύς ἤδη νέος ἐκτραχηλίζω καί μυρίος ἔρως ὑποκρίνομαι καί οἶκος πολυτάλαντος ἀνατρέπω , ποικίλος τις καί πολυγύμναστος κακός , παραλαμβάνω εἰς ὁ χείρ ἁπλοικός καί ἄπειρος ὁ τοιοῦτος μηχάνημα νεανίσκος οὐ ἀνίημι ἐκ ὁ ὄνυξ , ἀλλά περιέχω πανταχόθεν καί διαπείρω , ὅτε ἤδη παντάπασι κρατέω , αὐτός τε ἀπόλλυμι ὑπό ὁ ἄγρα καί ὁ κακοδαίμων Δεινίας μυρίος κακός αἰτία γίγνομαι . ὁ μέν γάρ πρῶτος εὐθύς ἐκεῖνος ἐπί αὐτός καθίημι ὁ γραμματεῖον , συνεχής πέμπω ὁ ἅβρα , ὡς δακρύω καί ἐπαγρυπνέω καί τέλος ὡς ἀπάγχω ἑαυτοῦ ὁ ἄθλιος ὑπό ὁ ἔρως , ἕως δή ὁ μακάριος πείθω καλός εἰμί καί ὁ Ἐφέσιος γυνή περιπόθητος , καί που συμφέρω πολύς ἱκετεύω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 15
τὸ ἐντεῦθεν ἤδη ῥᾷον , ὡς τὸ εἰκός , ἁλώσεσθαι ἔμελλεν ὑπὸ γυναικὸς καλῆς καὶ πρὸς ἡδονήν τε ὁμιλῆσαι ἐπισταμένης καὶ ἐν καιρῷ δακρῦσαι καὶ μεταξὺ τῶν λόγων ἐλεεινῶς ὑποστενάξαι καὶ ἀπιόντος ἤδη λαβέσθαι καὶ εἰσελθόντι προσδραμεῖν καὶ καλλωπίζεσθαι ὡς ἂν μάλιστα ἀρέσειε , καί που καὶ ᾆσαι καὶ κιθαρίσαι . οἷς ἅπασι κατὰ τοῦ Δεινίου ἐκέχρητο · καὶ ἐπεὶ ᾔσθετο πονηρῶς ἔχοντα καὶ διάβροχον ἤδη τῷ ἔρωτι καὶ τακερὸν γεγενημένον , ἄλλο ἐπὶ τούτοις ἐπενόει καὶ τὸν ἄθλιον ἀπώλλυε · κύειν τε γὰρ ἐξ αὐτοῦ σκήπτεται — ἱκανὸν δὲ καὶ τοῦτο βλᾶκα ἐραστὴν προσεκπυρῶσαι — καὶ οὐκέτι ἐφοίτα πρὸς αὐτόν , φυλάττεσθαι ὑπὸ τἀνδρὸς λέγουσα πεπυσμένου τὸν ἔρωτα . ὁ δʼ οὐκέτι οἷός τε ἦν φέρειν τὸ πρᾶγμα , οὐδὲ ἠνείχετο μὴ ὁρῶν αὐτήν , ἀλλὰ ἐδάκρυε καὶ τοὺς κόλακας εἰσέπεμπεν καὶ τοὔνομα τῆς Χαρικλείας ἐπεβοᾶτο καὶ τὴν εἰκόνα περιβαλὼν αὐτῆς — ἐπεποίητο δὲ λίθου λευκοῦ — ἐκώκυε , καὶ τέλος καταβαλὼν ἑαυτὸν εἰς τοὔδαφος ἐκυλίνδετο καὶ λύττα ἦν ἀκριβὴς τὸ πρᾶγμα . τὰ μὲν γὰρ δῶρα οὐ κατὰ μῆλα καὶ στεφάνους ἀντεδίδοτο αὐτῇ , ἀλλὰ συνοικίαι ὅλαι καὶ ἀγροὶ καὶ θεράπαιναι καὶ ἐσθῆτες εὐανθεῖς καὶ χρυσὸν ὁπόσον ἐθελήσειε . Καὶ τί γάρ ; ἐν βραχεῖ ὁ Λύσωνος οἶκος , ὀνομαστότατος τῶν ἐν Ἰωνίᾳ γενόμενος , ἐξήντλητο ἤδη καὶ ἐξεκεκένωτο .
Lemmas: ὁ ἐντεῦθεν ἤδη ῥᾴδιος , ὡς ὁ ἔοικα , ἁλίσκομαι μέλλω ὑπό γυνή καλός καί πρός ἡδονή τε ὁμιλέω ἐπίσταμαι καί ἐν καιρός δακρύω καί μεταξύ ὁ λόγος ἐλεεινός ὑποστενάζω καί ἀπέρχομαι ἤδη λαμβάνω καί εἰσέρχομαι προστρέχω καί καλλωπίζω ὡς ἄν μάλα ἀρέσκω , καί που καί ἀείδω καί κιθαρίζω . ὅς ἅπας κατά ὁ Δεινίας χράω · καί ἐπεί αἰσθάνομαι πονηρός ἔχω καί διάβροχος ἤδη ὁ ἔρως καί τακερός γίγνομαι , ἄλλος ἐπί οὗτος ἐπινοέω καί ὁ ἄθλιος ἀπόλλυμι · κύω τε γάρ ἐκ αὐτός σκήπτω — ἱκανός δέ καί οὗτος βλάξ ἐραστής προσεκπυρόω — καί οὐκέτι φοιτάω πρός αὐτός , φυλάσσω ὑπό ἀνήρ λέγω πυνθάνομαι ὁ ἔρως . ὁ δέ οὐκέτι οἷος τε εἰμί φέρω ὁ πρᾶγμα , οὐδέ ἀνέχω μή ὁράω αὐτός , ἀλλά δακρύω καί ὁ κόλαξ εἰσπέμπω καί ὄνομα ὁ Χαρίκλεια ἐπιβοάω καί ὁ εἰκών περιβάλλω αὐτός — ποιέω δέ λίθος λευκός — κωκύω , καί τέλος καταβάλλω ἑαυτοῦ εἰς ἔδαφος κυλίνδω καί λύσσα εἰμί ἀκριβής ὁ πρᾶγμα . ὁ μέν γάρ δῶρον οὐ κατά μῆλον καί στέφανος ἀντιδίδωμι αὐτός , ἀλλά συνοικία ὅλος καί ἀγρός καί θεράπαινα καί ἐσθής εὐανθής καί χρυσός ὁπόσος ἐθέλω . καί τίς γάρ ; ἐν βραχύς ὁ Λύσων οἶκος , ὀνομαστός ὁ ἐν Ἰωνία γίγνομαι , ἐξαντλέω ἤδη καί ἐκκενόω .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 16
εἶτα , ὡς ἤδη αὖος ἦν , ἀπολιποῦσα αὐτὸν ἄλλον τινὰ Κρῆτα νεανίσκον τῶν ὑποχρύσων ἐθήρα καὶ μετέβαινεν ἐπʼ ἐκεῖνον καὶ ἤρα ἤδη αὐτοῦ , κἀκεῖνος ἐπίστευεν . ἀμελούμενος οὖν ὁ Δεινίας οὐχ ὑπὸ τῆς Χαρικλείας μόνον ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν κολάκων ( κἀκεῖνοι γὰρ ἐπὶ τὸν Κρῆτα ἤδη τὸν ἐρώμενον μετεληλύθεσαν ) ἔρχεται παρὰ τὸν Ἀγαθοκλέα καὶ πάλαι εἰδότα ὡς ἔχοι πονηρῶς τὰ πράγματα αὐτῷ , καὶ αἰδούμενος τὸ πρῶτον ὅμως διηγεῖτο πάντα — τὸν ἔρωτα , τὴν ἀπορίαν , τὴν ὑπεροψίαν τῆς γυναικός , τὸν ἀντεραστὴν τὸν Κρῆτα , καὶ τέλος ὡς οὐ βιώσεται μὴ οὐχὶ συνὼν τῇ Χαρικλείᾳ . ὁ δὲ ἄκαιρον εἶναι νομίσας ἐν τούτῳ ἀπομνημονεύειν τῷ Δεινίᾳ διότι οὐ προσίετο μόνον αὐτὸν τῶν φίλων ἀλλὰ τοὺς κόλακας αὐτοῦ προετίμα τότε , ἣν μόνον εἶχεν πατρῴαν οἰκίαν ἐν Σάμῳ ἀπεμπολήσας ἧκεν αὐτῷ τὴν τιμὴν κομίζων , τρία τάλαντα . λαβὼν δὲ ὁ Δεινίας οὐκ ἀφανὴς εὐθὺς ἦν τῇ Χαρικλείᾳ καλός ποθεν αὖθις γεγενημένος , καὶ αὖθις ἡ ἅβρα καὶ τὰ γραμματεῖα , καὶ μέμψις ὅτι μὴ πολλοῦ χρόνου ἀφίκετο , καὶ οἱ κόλακες συνέθεον ἐπικαλαμησόμενοι , ὁρῶντες ἐδώδιμον ἔτι ὄντα τὸν Δεινίαν .
Lemmas: εἶτα , ὡς ἤδη αὖος εἰμί , ἀπολείπω αὐτός ἄλλος τις Κρής νεανίσκος ὁ ὑπόχρυσος θηράω καί μεταβαίνω ἐπί ἐκεῖνος καί ἐράω ἤδη αὐτός , ἐκεῖνος πιστεύω . ἀμελέω οὖν ὁ Δεινίας οὐ ὑπό ὁ Χαρίκλεια μόνος ἀλλά καί ὑπό ὁ κόλαξ ( ἐκεῖνος γάρ ἐπί ὁ Κρής ἤδη ὁ ἐράω μετέρχομαι ) ἔρχομαι παρά ὁ Ἀγαθοκλῆς καί πάλαι οἶδα ὡς ἔχω πονηρός ὁ πρᾶγμα αὐτός , καί αἰδέομαι ὁ πρῶτος ὅμως διηγέομαι πᾶς — ὁ ἔρως , ὁ ἀπορία , ὁ ὑπεροψία ὁ γυνή , ὁ ἀντεραστής ὁ Κρής , καί τέλος ὡς οὐ βιόω μή οὐ σύνειμι ὁ Χαρίκλεια . ὁ δέ ἄκαιρος εἰμί νομίζω ἐν οὗτος ἀπομνημονεύω ὁ Δεινίας διότι οὐ προσίημι μόνος αὐτός ὁ φίλος ἀλλά ὁ κόλαξ αὐτός προτιμάω τότε , ὅς μόνος ἔχω πατρῷος οἰκία ἐν Σάμος ἀπεμπολάω ἥκω αὐτός ὁ τιμή κομίζω , τρεῖς τάλαντον . λαμβάνω δέ ὁ Δεινίας οὐ ἀφανής εὐθύς εἰμί ὁ Χαρίκλεια καλός ποθεν αὖθις γίγνομαι , καί αὖθις ὁ ἅβρα καί ὁ γραμματεῖον , καί μέμψις ὅτι μή πολύς χρόνος ἀφικνέομαι , καί ὁ κόλαξ συνθέω ἐπικαλαμάομαι , ὁράω ἐδώδιμος ἔτι εἰμί ὁ Δεινίας .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 17
ὡς δὲ ὑπέσχετο ἥξειν παρʼ αὐτὴν καὶ ἧκε περὶ πρῶτον ὕπνον καὶ ἔνδον ἦν , ὁ Δημῶναξ , ὁ τῆς Χαρικλείας ἀνήρ , εἴτε ἄλλως αἰσθόμενος εἴτε καὶ ἀπὸ συνθήματος τῆς γυναικός ( ἄμφω γὰρ λέγεται ) ἐπαναστὰς ὥσπερ ἐκ λόχου τήν τε αὔλειον ἀποκλείειν ἐκέλευεν καὶ συλλαμβάνειν τὸν Δεινίαν , πῦρ καὶ μάστιγας ἀπειλῶν καὶ ξίφος ὡς ἐπὶ μοιχὸν σπασάμενος . ὁ δὲ συνιδὼν οὗ κακῶν ἦν , μοχλόν τινα πλησίον κείμενον ἁρπάσας αὐτόν τε ἀποκτείνει τὸν Δημώνακτα , πατάξας εἰς τὸν κρόταφον , καὶ τὴν Χαρίκλειαν , οὐ μιᾷ πληγῇ ταύτην , ἀλλὰ καὶ τῷ μοχλῷ πολλάκις καὶ τῷ ξίφει τοῦ Δημώνακτος ὕστερον . οἱ δʼ οἰκέται τέως μὲν ἑστήκεσαν ἄφωνοι , τῷ παραδόξῳ τοῦ πράγματος ἐκπεπληγμένοι , εἶτα πειρώμενοι συλλαμβάνειν , ὡς καὶ αὐτοῖς ἐπῄει μετὰ τοῦ ξίφους , ἐκεῖνοι μὲν ἔφευγον , ὁ Δεινίας δὲ ὑπεξέρχεται τηλικοῦτον ἔργον εἰργασμένος . καὶ τὸ μέχρι τῆς ἕω παρὰ τῷ Ἀγαθοκλεῖ διέτριβεν , ἀναλογιζόμενοι τὰ πεπραγμένα καὶ περὶ τῶν μελλόντων ὅ τι ἀποβήσεται σκοποῦντες · ἕωθεν δὲ οἱ στρατηγοὶ παρῆσαν — ἤδη γὰρ τὸ πρᾶγμα διεβεβόητο — καὶ συλλαβόντες τὸν Δεινίαν , οὐδʼ αὐτὸν ἔξαρνον ὄντα μὴ οὐχὶ πεφονευκέναι , ἀπάγουσι παρὰ τὸν ἁρμοστὴν ὃς ἥρμοζε τὴν Ἀσίαν τότε . ὁ δὲ βασιλεῖ τῷ μεγάλῳ ἀναπέμπει αὐτόν · καὶ μετʼ οὐ πολὺ κατεπέμφθη ὁ Δεινίας εἰς Γύαρον νῆσον τῶν Κυκλάδων , ἐν ταύτῃ φεύγειν εἰς ἀεὶ τεταγμένος ὑπὸ βασιλέως .
Lemmas: ὡς δέ ὑπισχνέομαι ἥκω παρά αὐτός καί ἵημι περί πρῶτος ὕπνος καί ἔνδον εἰμί , ὁ Δημῶναξ , ὁ ὁ Χαρίκλεια ἀνήρ , εἴτε ἄλλος αἰσθάνομαι εἴτε καί ἀπό σύνθημα ὁ γυνή ( ἄμφω γάρ λέγω ) ἐπανίστημι ὥσπερ ἐκ λόχος ὁ τε αὔλειος ἀποκλείω κελεύω καί συλλαμβάνω ὁ Δεινίας , πῦρ καί μάστιξ ἀπειλέω καί ξίφος ὡς ἐπί μοιχός σπάω . ὁ δέ συνοράω οὗ κακός εἰμί , μοχλός τις πλησίος κεῖμαι ἁρπάζω αὐτός τε ἀποκτείνω ὁ Δημώναξ , πατάσσω εἰς ὁ κρόταφος , καί ὁ Χαρίκλεια , οὐ εἷς πληγή οὗτος , ἀλλά καί ὁ μοχλός πολλάκις καί ὁ ξίφος ὁ Δημώναξ ὕστερον . ὁ δέ οἰκέτης τέως μέν ἵστημι ἄφωνος , ὁ παράδοξος ὁ πρᾶγμα ἐκπλήσσω , εἶτα πειράω συλλαμβάνω , ὡς καί αὐτός ἐπέρχομαι μετά ὁ ξίφος , ἐκεῖνος μέν φεύγω , ὁ Δεινίας δέ ὑπεξέρχομαι τηλικοῦτος ἔργον ἐργάζομαι . καί ὁ μέχρι ὁ ἠώς παρά ὁ Ἀγαθοκλῆς διατρίβω , ἀναλογίζομαι ὁ πράσσω καί περί ὁ μέλλω ὁ τίς ἀποβαίνω σκοπός · ἕωθεν δέ ὁ στρατηγός πάρειμι — ἤδη γάρ ὁ πρᾶγμα διαβοάω — καί συλλαμβάνω ὁ Δεινίας , οὐδέ αὐτός ἔξαρνος εἰμί μή οὐ φονεύω , ἀπάγω παρά ὁ ἁρμοστής ὅς ἁρμόζω ὁ Ἀσία τότε . ὁ δέ βασιλεύς ὁ μέγας ἀναπέμπω αὐτός · καί μετά οὐ πολύς καταπέμπω ὁ Δεινίας εἰς Γύαρος νῆσος ὁ Κυκλάς , ἐν οὗτος φεύγω εἰς ἀεί τάσσω ὑπό βασιλεύς .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 18
ὁ δὲ Ἀγαθοκλῆς καὶ τἄλλα μὲν συνῆν καὶ συναπῆρεν εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ συνεισῆλθεν εἰς τὸ δικαστήριον μόνος τῶν φίλων καὶ πρὸς οὐδὲν ἐνεδέησεν . ἐπεὶ δὲ ἤδη ἔφευγεν ὁ Δεινίας , οὐδὲ τότε ἀπελείφθη τοῦ ἑταίρου , καταδικάσας δὲ αὐτὸς αὑτοῦ διέτριβεν ἐν Γυάρῳ καὶ συνέφευγεν αὐτῷ , καὶ ἐπειδὴ παντάπασιν ἠπόρουν τῶν ἀναγκαίων , παραδοὺς ἑαυτὸν τοῖς πορφυρεῦσι συγκατεδύετο καὶ τὸ γινόμενον ἐκ τούτου ἀποφέρων ἔτρεφε τὸν Δεινίαν · καὶ νοσήσαντά τε ἐπὶ μήκιστον ἐθεράπευσε καὶ ἀποθανόντος οὐκέτι ἐπανελθεῖν εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἠθέλησεν , ἀλλʼ αὐτοῦ ἐν τῇ νήσῳ ἔμεινεν αἰσχυνόμενος καὶ τεθνεῶτα ἀπολιπεῖν τὸν φίλον . τοῦτό σοι ἔργον φίλου Ἕλληνος οὐ πρὸ πολλοῦ γενόμενον · ἔτη γὰρ οὐκ οἶδα εἰ πέντε ἤδη διελήλυθεν ἀφʼ οὗ Ἀγαθοκλῆς ἐν Γυάρῳ ἀπέθανεν . καὶ εἴθε γε , ὦ Μνήσιππε , ἀνώμοτος ὢν ταῦτα ἔλεγες , ἵνα καὶ ἀπιστεῖν ἂν ἐδυνάμην αὐτοῖς · οὕτω Σκυθικόν τινα φίλον τὸν Ἀγαθοκλέα τοῦτον διηγήσω . πλὴν οὐ δέδια μή τινα καὶ ἄλλον ὅμοιον εἴπῃς αὐτῷ .
Lemmas: ὁ δέ Ἀγαθοκλῆς καί ἄλλος μέν σύνειμι καί συναπαίρω εἰς ὁ Ἰταλία καί συνεισέρχομαι εἰς ὁ δικαστήριον μόνος ὁ φίλος καί πρός οὐδείς ἐνδέω . ἐπεί δέ ἤδη φεύγω ὁ Δεινίας , οὐδέ τότε ἀπολείπω ὁ ἑταῖρος , καταδικάζω δέ αὐτός ἑαυτοῦ διατρίβω ἐν Γύαρος καί συμφεύγω αὐτός , καί ἐπειδή παντάπασι ἀπορέω ὁ ἀναγκαῖος , παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ πορφυρεύς συγκαταδύνω καί ὁ γίγνομαι ἐκ οὗτος ἀποφέρω τρέφω ὁ Δεινίας · καί νοσέω τε ἐπί μήκιστος θεραπεύω καί ἀποθνῄσκω οὐκέτι ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἐθέλω , ἀλλά αὐτοῦ ἐν ὁ νῆσος μένω αἰσχύνω καί θνῄσκω ἀπολείπω ὁ φίλος . οὗτος σύ ἔργον φίλος Ἕλλην οὐ πρό πολύς γίγνομαι · ἔτος γάρ οὐ οἶδα εἰ πέντε ἤδη διέρχομαι ἀπό ὅς Ἀγαθοκλῆς ἐν Γύαρος ἀποθνῄσκω . καί εἴθε γε , ὦ Μνήσιππος , ἀνώμοτος εἰμί οὗτος λέγω , ἵνα καί ἀπιστέω ἄν δύναμαι αὐτός · οὕτως Σκυθικός τις φίλος ὁ Ἀγαθοκλῆς οὗτος διηγέομαι . πλήν οὐ δείδω μή τις καί ἄλλος ὅμοιος λέγω αὐτός .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 19
ἄκουε τοίνυν καὶ ἄλλον , ὦ Τόξαρι , Εὐθύδικον τὸν Χαλκιδέα . διηγεῖτο δέ μοι περὶ αὐτοῦ Σιμύλος ὁ ναύκληρος ὁ Μεγαρικός , ἐπομοσάμενος ἦ μὴν αὐτὸς ἑωρακέναι τὸ ἔργον . πλεῖν μὲν γὰρ ἔφη ἐξ Ἰταλίας Ἀθήναζε περὶ δύσιν Πλειάδος συλλογιμαίους τινὰς ἀνθρώπους κομίζων , ἐν δὲ τούτοις εἶναι τὸν Εὐθύδικον καὶ μετʼ αὐτοῦ Δάμωνα , Χαλκιδέα καὶ τοῦτον , ἑταῖρον αὐτοῦ · ἡλικιώτας δὲ εἶναι , τὸν μὲν Εὐθύδικον ἐρρωμένον καὶ καρτερόν , τὸν δὲ Δάμωνα ὕπωχρον καὶ ἀσθενικόν , ἄρτι ἐκ νόσου μακρᾶς , ὡς ἐδόκει , ἀνιστάμενον . Ἄχρι μὲν οὖν Σικελίας εὐτυχῶς διαπλεῦσαι ἔφη ὁ Σιμύλος σφᾶς · ἐπεὶ δὲ τὸν πορθμὸν διαπεράσαντες ἐν αὐτῷ ἤδη τῷ Ἰονίῳ ἔπλεον , χειμῶνα μέγιστον ἐπιπεσεῖν αὐτοῖς . καὶ τὰ μὲν πολλὰ τί ἄν τις λέγοι , τρικυμίας τινὰς καὶ στροβίλους καὶ χαλάζας καὶ ἄλλα ὅσα χειμῶνος κακά ; ἐπεὶ δὲ ἤδη σφᾶς κατὰ τὴν Ζάκυνθον εἶναι ἀπὸ ψιλῆς τῆς κεραίας πλέοντας , ἔτι καὶ σπείρας τινὰς ἐπισυρομένους , ὡς τὸ ῥόθιον ἐπιδέχεσθαι τῆς ὁρμῆς , περὶ μέσας νύκτας οἷον ἐν τοσούτῳ σάλῳ ναυτιάσαντα τὸν Δάμωνα ἐμεῖν ἐκκεκυφότα ἐς τὴν θάλασσαν · εἶτα , οἶμαι , τῆς νεὼς βιαιότερον ἐς ὃ ἐκεκύφει μέρος ἐπικλιθείσης καὶ τοῦ κύματος συναπώσαντος , ἐκπεσεῖν αὐτὸν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἐς τὸ πέλαγος , οὐδὲ γυμνὸν τὸν ἄθλιον , ὡς ἂν καὶ ῥᾷον δύνασθαι νεῖν . εὐθὺς οὖν βοᾶν πνιγόμενον καὶ μόγις ἑαυτὸν ὑπερέχοντα τοῦ κλύδωνος .
Lemmas: ἀκούω τοίνυν καί ἄλλος , ὦ Τόξαρις , Εὐθύδικος ὁ Χαλκιδεύς . διηγέομαι δέ ἐγώ περί αὐτός Σιμύλος ὁ ναύκληρος ὁ Μεγαρικός , ἐπόμνυμι ἦ μήν αὐτός ὁράω ὁ ἔργον . πλέω μέν γάρ φημί ἐκ Ἰταλία Ἀθήναζε περί δύσις Πλειάς συλλογιμαῖος τις ἄνθρωπος κομίζω , ἐν δέ οὗτος εἰμί ὁ Εὐθύδικος καί μετά αὐτός Δάμων , Χαλκιδεύς καί οὗτος , ἑταῖρος αὐτός · ἡλικιώτης δέ εἰμί , ὁ μέν Εὐθύδικος ἐρρωμένος καί καρτερός , ὁ δέ Δάμων ὕπωχρος καί ἀσθενικός , ἄρτι ἐκ νόσος μακρός , ὡς δοκέω , ἀνίστημι . ἄχρι μέν οὖν Σικελία εὐτυχής διαπλέω φημί ὁ Σιμύλος σφεῖς · ἐπεί δέ ὁ πορθμός διαπεράω ἐν αὐτός ἤδη ὁ Ἰόνιος πλέω , χειμών μέγας ἐπιπίπτω αὐτός . καί ὁ μέν πολύς τίς ἄν τις λέγω , τρικυμία τις καί στρόβιλος καί χάλαζα καί ἄλλος ὅσος χειμών κακός ; ἐπεί δέ ἤδη σφεῖς κατά ὁ Ζάκυνθος εἰμί ἀπό ψιλός ὁ κεραία πλέω , ἔτι καί σπεῖρα τις ἐπισύρω , ὡς ὁ ῥόθιος ἐπιδέχομαι ὁ ὁρμή , περί μέσος νύξ οἷος ἐν τοσοῦτος σάλος ναυτιάω ὁ Δάμων ἐμέω ἐκκύπτω εἰς ὁ θάλασσα · εἶτα , οἴομαι , ὁ ναῦς βίαιος εἰς ὅς κύπτω μέρος ἐπικλίνω καί ὁ κῦμα συναπωθέω , ἐκπίπτω αὐτός ἐπί ὁ κεφαλή εἰς ὁ πέλαγος , οὐδέ γυμνός ὁ ἄθλιος , ὡς ἄν καί ῥᾴδιος δύναμαι νέω . εὐθύς οὖν βοάω πνίγω καί μόγις ἑαυτοῦ ὑπερέχω ὁ κλύδων .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 20
τὸν δὲ Εὐθύδικον , ὡς ἤκουσε — τυχεῖν δὲ γυμνὸν ἐν τῇ εὐνῇ ὄντα — ῥῖψαι ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλασσαν καὶ καταλαβόντα τὸν Δάμωνα ἤδη ἀπαγορεύοντα — φαίνεσθαι γὰρ ἐπὶ πολὺ ταῦτα τῆς σελήνης καταλαμπούσης — συμπαρανήχεσθαι καὶ συγκουφίζειν . σφᾶς δὲ ἐπιθυμεῖν μὲν αὐτοῖς βοηθεῖν καὶ ἐλεεῖν τὴν συμφορὰν τῶν ἀνδρῶν , μὴ δύνασθαι δέ , μεγάλῳ τῷ πνεύματι ἐλαυνομένους . πλὴν ἐκεῖνά γε ποιῆσαι , φελλούς τε γὰρ πολλοὺς ἀφεῖναι αὐτοῖς καὶ τῶν κοντῶν τινας , ὡς ἐπὶ τούτων ἀπονήξαιντο , εἴ τινι αὐτῶν περιτύχοιεν , καὶ τέλος καὶ τὴν ἀποβάθραν αὐτὴν οὐ μικρὰν οὖσαν . Ἐννόησον τοίνυν πρὸς θεῶν ἥντινα ἄν τις ἄλλην ἐπίδειξιν ἐπιδείξαιτο εὐνοίας βεβαιοτέραν πρὸς ἄνδρα φίλον ἐν νυκτὶ ἐκπεσόντα ἐς πέλαγος οὕτως ἠγριωμένον ἢ κοινωνήσας τοῦ θανάτου ; καί μοι ἐπʼ ὀφθαλμῶν λαβὲ τὴν ἐπανάστασιν τῶν κυμάτων , τὸν ἦχον τοῦ ὕδατος ἐπικλωμένου , τὸν ἀφρὸν περιζέοντα , τὴν νύκτα καὶ τὴν ἀπόγνωσιν · εἶτα ἀποπνιγόμενον ἐκεῖνον καὶ μόγις ἀνακύπτοντα καὶ τὰς χεῖρας ὀρέγοντα τῷ ἑταίρῳ , τὸν δὲ ἐπιπηδῶντα εὐθὺς καὶ συννέοντα καὶ δεδιότα μὴ προαπόληται αὐτοῦ ὁ Δάμων . οὕτω γὰρ ἂν μάθοις ὡς οὐκ ἀγεννῆ σοι καὶ τοῦτον φίλον τὸν Εὐθύδικον διηγησάμην .
Lemmas: ὁ δέ Εὐθύδικος , ὡς ἀκούω — τυγχάνω δέ γυμνός ἐν ὁ εὐνή εἰμί — ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς ὁ θάλασσα καί καταλαμβάνω ὁ Δάμων ἤδη ἀπαγορεύω — φαίνω γάρ ἐπί πολύς οὗτος ὁ σελήνη καταλάμπω — συμπαρανήχομαι καί συγκουφίζω . σφεῖς δέ ἐπιθυμέω μέν αὐτός βοηθέω καί ἐλεέω ὁ συμφορά ὁ ἀνήρ , μή δύναμαι δέ , μέγας ὁ πνεῦμα ἐλαύνω . πλήν ἐκεῖνος γε ποιέω , φελλός τε γάρ πολύς ἀφίημι αὐτός καί ὁ κοντός τις , ὡς ἐπί οὗτος ἀπονήχομαι , εἰ τις αὐτός περιτυγχάνω , καί τέλος καί ὁ ἀποβάθρα αὐτός οὐ μικρός εἰμί . ἐννοέω τοίνυν πρός θεός ὅστις ἄν τις ἄλλος ἐπίδειξις ἐπιδείκνυμι εὔνοια βέβαιος πρός ἀνήρ φίλος ἐν νύξ ἐκπίπτω εἰς πέλαγος οὕτως ἀγριόω ἤ κοινωνέω ὁ θάνατος ; καί ἐγώ ἐπί ὀφθαλμός λαμβάνω ὁ ἐπανάστασις ὁ κῦμα , ὁ ἦχος ὁ ὕδωρ ἐπικλάω , ὁ ἀφρός περιζέω , ὁ νύξ καί ὁ ἀπόγνωσις · εἶτα ἀποπνίγω ἐκεῖνος καί μόγις ἀνακύπτω καί ὁ χείρ ὀρέγω ὁ ἑταῖρος , ὁ δέ ἐπιπηδάω εὐθύς καί συννέω καί δείδω μή προαπόλλυμαι αὐτός ὁ Δάμων . οὕτως γάρ ἄν μανθάνω ὡς οὐ ἀγεννής σύ καί οὗτος φίλος ὁ Εὐθύδικος διηγέομαι .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 21
πότερον δὲ ἀπώλοντο , ὦ Μνήσιππε , οἱ ἄνδρες , ἤ τις αὐτοῖς ἐκ παραλόγου σωτηρία ἐγένετο ; ὡς ἔγωγε οὐ μετρίως δέδοικα ὑπὲρ αὐτῶν . θάρρει , ὦ Τόξαρι , ἐσώθησαν , καὶ ἔτι καὶ νῦν εἰσιν Ἀθήνησιν ἄμφω φιλοσοφοῦντες . ὁ μὲν γὰρ Σιμύλος ταῦτα μόνα εἶχε λέγειν ἅ ποτε εἶδε τῆς νυκτός , τὸν μὲν ἐκπίπτοντα , τὸν δὲ ἐπιπηδῶντα , καὶ νηχομένους ἐς ὅσον ἐν νυκτὶ καθορᾶν ἐδύνατο . τὰ δὲ ἀπὸ τούτου οἱ ἀμφὶ τὸν Εὐθύδικον αὐτοὶ διηγοῦνται . τὸ μὲν γὰρ πρῶτον φελλοῖς τισι περιπεσόντας ἀνέχειν ἐπὶ τούτων ἑαυτοὺς καὶ ἀπονήχεσθαι πονηρῶς , ὕστερον δὲ τὴν ἀποβάθραν ἰδόντας ἤδη πρὸς ἕω προσνήξασθαί τε αὐτῇ καὶ τὸ λοιπὸν ἐπιβάντας εὐμαρῶς προσενεχθῆναι τῇ Ζακύνθῳ .
Lemmas: πότερος δέ ἀπόλλυμι , ὦ Μνήσιππος , ὁ ἀνήρ , ἤ τις αὐτός ἐκ παράλογος σωτηρία γίγνομαι ; ὡς ἐγώ οὐ μέτριος δείδω ὑπέρ αὐτός . θαρσέω , ὦ Τόξαρις , σῴζω , καί ἔτι καί νῦν εἰμί Ἀθήνησι ἄμφω φιλοσοφέω . ὁ μέν γάρ Σιμύλος οὗτος μόνος ἔχω λέγω ὅς ποτέ ὁράω ὁ νύξ , ὁ μέν ἐκπίπτω , ὁ δέ ἐπιπηδάω , καί νήχω εἰς ὅσος ἐν νύξ καθοράω δύναμαι . ὁ δέ ἀπό οὗτος ὁ ἀμφί ὁ Εὐθύδικος αὐτός διηγέομαι . ὁ μέν γάρ πρῶτος φελλός τις περιπίπτω ἀνέχω ἐπί οὗτος ἑαυτοῦ καί ἀπονήχομαι πονηρός , ὕστερον δέ ὁ ἀποβάθρα ὁράω ἤδη πρός ἠώς προσνήχομαι τε αὐτός καί ὁ λοιπός ἐπιβαίνω εὐμαρής προσφέρω ὁ Ζάκυνθος .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 22
μετὰ δὲ τούτους οὐ φαύλους ὄντας , ὡς ἔγωγʼ ἂν εἴποιμι , ἄκουσον ἤδη τρίτον ἄλλον οὐδέν τι χείρονα αὐτῶν . Εὐδαμίδας Κορίνθιος Ἀρεταίῳ τῷ Κορινθίῳ καὶ Χαριξένῳ τῷ Σικυωνίῳ φίλοις ἐκέχρητο εὐπόροις οὖσι πενέστατος αὐτὸς ὤν · ἐπεὶ δὲ ἀπέθνησκε , διαθήκας ἀπέλιπε τοῖς μὲν ἄλλοις ἴσως γελοίους , σοὶ δὲ οὐκ οἶδα εἰ τοιαῦται δόξουσιν ἀνδρὶ ἀγαθῷ καὶ φιλίαν τιμῶντι καὶ περὶ τῶν ἐν αὐτῇ πρωτείων ἁμιλλωμένῳ · ἐγέγραπτο γὰρ ἐν αὐταῖς , ἀπολείπω Ἀρεταίῳ μὲν τὴν μητέρα μου τρέφειν καὶ γηροκομεῖν , Χαριξένῳ δὲ τὴν θυγατέρα μου ἐκδοῦναι μετὰ προικὸς ὁπόσην ἂν πλείστην ἐπιδοῦναι παρʼ αὑτοῦ δύνηται — ἦν δὲ αὐτῷ καὶ μήτηρ πρεσβῦτις καὶ θυγάτριον ὡραῖον ἤδη γάμου — ἢν δέ τι ἅτερος αὐτῶν ἐν τοσούτῳ πάθῃ , τὴν ἐκείνου μερίδα , φησίν , ἐχέτω ὁ ἕτερος . τούτων ἀναγνωσθεισῶν τῶν διαθηκῶν οἱ τὴν πενίαν μὲν εἰδότες τοῦ Εὐδαμίδα , τὴν φιλίαν δὲ ἣ πρὸς τοὺς ἄνδρας ἦν αὐτῷ ἀγνοοῦντες ἐν παιδιᾷ τὸ πρᾶγμα ἐποιοῦντο καὶ οὐδεὶς ὅστις οὐ γελῶν ἀπηλλάττετο , οἷον Ἀρεταῖος καὶ Χαρίξενος οἱ εὐδαίμονες κλῆρον διαδέξονται , λέγοντες , εἴπερ ἀποτίσουσιν Εὐδαμίδᾳ καὶ ζῶντες αὐτοὶ κληρονομήσονται ὑπὸ τοῦ νεκροῦ .
Lemmas: μετά δέ οὗτος οὐ φαῦλος εἰμί , ὡς ἐγώ ἄν λέγω , ἀκούω ἤδη τρίτος ἄλλος οὐδείς τις κακός αὐτός . Εὐδαμίδας Κορίνθιος Ἀρεταῖος ὁ Κορίνθιος καί Χαρίξενος ὁ Σικυώνιος φίλος χράω εὔπορος εἰμί πένης αὐτός εἰμί · ἐπεί δέ ἀποθνῄσκω , διαθήκη ἀπολείπω ὁ μέν ἄλλος ἴσως γέλοιος , σύ δέ οὐ οἶδα εἰ τοιοῦτος δοκέω ἀνήρ ἀγαθός καί φιλία τιμάω καί περί ὁ ἐν αὐτός πρωτεῖον ἁμιλλάομαι · γράφω γάρ ἐν αὐτός , ἀπολείπω Ἀρεταῖος μέν ὁ μήτηρ ἐγώ τρέφω καί γηροκομέω , Χαρίξενος δέ ὁ θυγάτηρ ἐγώ ἐκδίδωμι μετά προίξ ὁπόσος ἄν πολύς ἐπιδίδωμι παρά ἑαυτοῦ δύναμαι — εἰμί δέ αὐτός καί μήτηρ πρεσβῦτις καί θυγάτριον ὡραῖος ἤδη γάμος — ἐάν δέ τις ἕτερος αὐτός ἐν τοσοῦτος πάσχω , ὁ ἐκεῖνος μερίς , φημί , ἔχω ὁ ἕτερος . οὗτος ἀναγιγνώσκω ὁ διαθήκη ὁ ὁ πενία μέν οἶδα ὁ Εὐδαμίδας , ὁ φιλία δέ ὅς πρός ὁ ἀνήρ εἰμί αὐτός ἀγνοέω ἐν παιδιά ὁ πρᾶγμα ποιέω καί οὐδείς ὅστις οὐ γελάω ἀπαλλάσσω , οἷος Ἀρεταῖος καί Χαρίξενος ὁ εὐδαίμων κλῆρος διαδέχομαι , λέγω , εἴπερ ἀποτίνω Εὐδαμίδας καί ζάω αὐτός κληρονομέω ὑπό ὁ νεκρός .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 23
οἱ κληρονόμοι δὲ οἷς ταῦτα κατελέλειπτο , ὡς ἤκουσαν , ἧκον εὐθὺς διαιτῶντες τὰ ἐκ τῶν διαθηκῶν . ὁ μὲν οὖν Χαρίξενος πέντε μόνας ἡμέρας ἐπιβιοὺς ἀπέθανεν , ὁ δὲ Ἀρεταῖος ἄριστος κληρονόμων γενόμενος τήν τε αὑτοῦ καὶ τὴν ἐκείνου μερίδα παραλαβὼν τρέφει τε τοῦ Εὐδαμίδα τὴν μητέρα καὶ τὴν θυγατέρα οὐ πρὸ πολλοῦ ἐκδέδωκεν , ἀπὸ ταλάντων πέντε ὧν εἶχεν δύο μὲν τῇ ἑαυτοῦ θυγατρί , δύο δὲ τῇ τοῦ φίλου ἐπιδούς , καὶ τὸν γάμον γε αὐταῖν ἐπὶ μιᾶς ἡμέρας ἠξίωσε γενέσθαι . τί σοι δοκεῖ , ὦ Τόξαρι , ὁ Ἀρεταῖος οὗτος ; ἆρα φαῦλον παράδειγμα φιλίας παρεσχῆσθαι τοιαῦτα κληρονομήσας καὶ μὴ προδοὺς τὰς διαθήκας τοῦ φίλου ; ἢ τίθεμεν καὶ τοῦτον ἐν ταῖς τελείαις ψήφοις μίαν τῶν πέντε εἶναι ; καὶ οὗτος μὲν καλός · ἐγὼ δὲ τὸν Εὐδαμίδαν πολὺ μᾶλλον ἐθαύμασα τοῦ θάρσους ὃ εἶχεν ἐπὶ τοῖς φίλοις . ἐδήλου γὰρ ὡς καὶ αὐτὸς ἂν τὰ ὅμοια ἔπραξεν ἐπʼ αὐτοῖς , εἰ μὴ καὶ ἐν διαθήκαις ταῦτα ἐνεγέγραπτο , ἀλλὰ πρὸ τῶν ἄλλων ἧκεν ἂν ἄγραφος κληρονόμος τῶν τοιούτων .
Lemmas: ὁ κληρονόμος δέ ὅς οὗτος καταλείπω , ὡς ἀκούω , ἥκω εὐθύς διαιτάω ὁ ἐκ ὁ διαθήκη . ὁ μέν οὖν Χαρίξενος πέντε μόνος ἡμέρα ἐπιβιόω ἀποθνῄσκω , ὁ δέ Ἀρεταῖος ἀγαθός κληρόνομος γίγνομαι ὁ τε ἑαυτοῦ καί ὁ ἐκεῖνος μερίς παραλαμβάνω τρέφω τε ὁ Εὐδαμίδας ὁ μήτηρ καί ὁ θυγάτηρ οὐ πρό πολύς ἐκδίδωμι , ἀπό τάλαντον πέντε ὅς ἔχω δύο μέν ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ , δύο δέ ὁ ὁ φίλος ἐπιδίδωμι , καί ὁ γάμος γε αὐτός ἐπί εἷς ἡμέρα ἀξιόω γίγνομαι . τίς σύ δοκέω , ὦ Τόξαρις , ὁ Ἀρεταῖος οὗτος ; ἆρα φαῦλος παράδειγμα φιλία παρέχω τοιοῦτος κληρονομέω καί μή προδίδωμι ὁ διαθήκη ὁ φίλος ; ἤ τίθημι καί οὗτος ἐν ὁ τέλειος ψῆφος εἷς ὁ πέντε εἰμί ; καί οὗτος μέν καλός · ἐγώ δέ ὁ Εὐδαμίδας πολύς μάλα θαυμάζω ὁ θάρσος ὅς ἔχω ἐπί ὁ φίλος . δηλόω γάρ ὡς καί αὐτός ἄν ὁ ὅμοιος πράσσω ἐπί αὐτός , εἰ μή καί ἐν διαθήκη οὗτος ἐγγράφω , ἀλλά πρό ὁ ἄλλος ἥκω ἄν ἄγραφος κληρονόμος ὁ τοιοῦτος .
lucianus.toxaris-vel-amicitia 24
εὖ λέγεις . τέταρτον δέ σοι διηγήσομαι Ζηνόθεμιν τὸν Χαρμόλεω Μασσαλίηθεν . ἐδείχθη δέ μοι ἐν Ἰταλίᾳ πρεσβεύοντι ὑπὲρ τῆς πατρίδος , καλὸς ἀνὴρ καὶ μέγας καὶ πλούσιος , ὡς ἐδόκει · παρεκάθητο δὲ αὐτῷ γυνὴ ἐπὶ ζεύγους ὁδοιποροῦντι τά τε ἄλλα εἰδεχθὴς καὶ ξηρὰ τὸ ἥμισυ τὸ δεξιὸν καὶ τὸν ὀφθαλμὸν ἐκκεκομμένη , παλλώβητόν τι καὶ ἀπρόσιτον μορμολυκεῖον . εἶτα ἐπεὶ ἐθαύμασα εἰ καλὸς οὗτος καὶ ὡραῖος ὢν ἀνέχεται παροχουμένην τοιαύτην αὐτῷ γυναῖκα , ὁ δείξας αὐτὸν διηγεῖτό μοι τὴν ἀνάγκην τοῦ γάμου ἀκριβῶς εἰδὼς ἕκαστα · Μασσαλιώτης δὲ καὶ αὐτὸς ἦν . Μενεκράτει γάρ , ἔφη , τῷ πατρὶ τῆς δυσμόρφου ταύτης φίλος ἦν ὁ Ζηνόθεμις , πλουτοῦντι καὶ τιμωμένῳ ὁμότιμος ὤν . χρόνῳ δὲ ὁ Μενεκράτης ἀφῃρέθη τὴν οὐσίαν ἐκ καταδίκης , ὅτεπερ καὶ ἄτιμος ἐγένετο ὑπὸ τῶν ἑξακοσίων ὡς ἀποφηνάμενος γνώμην παράνομον . οὕτω δὲ οἱ Μασσαλιῶται κολάζομεν , ἔφη , εἴ τις παράνομα γράψειεν . ἐλυπεῖτο οὖν ὁ Μενεκράτης καὶ ἐπὶ τῇ καταδίκῃ , ἐπεὶ ἐκ πλουσίου πένης καὶ ἐξ ἐνδόξου ἄδοξος ἐν ὀλίγῳ ἐγένετο · μάλιστα δὲ αὐτὸν ἠνία θυγάτηρ αὕτη , ἐπίγαμος ἤδη καὶ ὀκτωκαιδεκαέτις οὖσα , ἣν οὐδὲ μετὰ πάσης τῆς οὐσίας τοῦ πατρὸς ἣν πρὸ τῆς καταδίκης ἐκέκτητο ἠξίωσεν ἄν τις τῶν γε εὐγενῶν καὶ πενήτων ῥᾳδίως παραλαβεῖν , οὕτως κακοδαίμονα οὖσαν τὴν ὄψιν . ἐλέγετο δὲ καὶ καταπίπτειν πρὸς τὴν σελήνην αὐξανομένην .
Lemmas: εὖ λέγω . τέταρτος δέ σύ διηγέομαι Ζηνόθεμις ὁ Χαρμόλης Μασσαλίηθεν . δείκνυμι δέ ἐγώ ἐν Ἰταλία πρεσβεύω ὑπέρ ὁ πατρίς , καλός ἀνήρ καί μέγας καί πλούσιος , ὡς δοκέω · πάρημαι δέ αὐτός γυνή ἐπί ζεῦγος ὁδοιπορέω ὁ τε ἄλλος εἰδεχθής καί ξηρός ὁ ἥμισυς ὁ δεξιός καί ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω , παλλώβητος τις καί ἀπρόσιτος μορμολυκεῖον . εἶτα ἐπεί θαυμάζω εἰ καλός οὗτος καί ὡραῖος εἰμί ἀνέχω παροχέομαι τοιοῦτος αὐτός γυνή , ὁ δείκνυμι αὐτός διηγέομαι ἐγώ ὁ ἀνάγκη ὁ γάμος ἀκριβής οἶδα ἕκαστος · Μασσαλιώτης δέ καί αὐτός εἰμί . Μενεκράτης γάρ , φημί , ὁ πατήρ ὁ δύσμορφος οὗτος φίλος εἰμί ὁ Ζηνόθεμις , πλουτέω καί τιμάω ὁμότιμος εἰμί . χρόνος δέ ὁ Μενεκράτης ἀφαιρέω ὁ οὐσία ἐκ καταδίκη , ὅτε καί ἄτιμος γίγνομαι ὑπό ὁ ἑξακόσιοι ὡς ἀποφαίνω γνώμη παράνομος . οὕτως δέ ὁ Μασσαλία κολάζω , φημί , εἰ τις παράνομος γράφω . λυπέω οὖν ὁ Μενεκράτης καί ἐπί ὁ καταδίκη , ἐπεί ἐκ πλούσιος πένης καί ἐκ ἔνδοξος ἄδοξος ἐν ὀλίγος γίγνομαι · μάλα δέ αὐτός ἀνιάω θυγάτηρ οὗτος , ἐπίγαμος ἤδη καί ὀκτωκαιδεκαέτις εἰμί , ὅς οὐδέ μετά πᾶς ὁ οὐσία ὁ πατήρ ὅς πρό ὁ καταδίκη κτάομαι ἀξιόω ἄν τις ὁ γε εὐγενής καί πένης ῥᾴδιος παραλαμβάνω , οὕτως κακοδαίμων εἰμί ὁ ὄψις . λέγω δέ καί καταπίπτω πρός ὁ σελήνη αὐξάνω .