ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.scytha 1
οὐ πρῶτος Ἀνάχαρσις ἀφίκετο ἐκ Σκυθίας Ἀθήναζε παιδείας ἐπιθυμίᾳ τῆς Ἑλληνικῆς , ἀλλὰ καὶ Τόξαρις πρὸ αὐτοῦ , σοφὸς μὲν καὶ φιλόκαλος ἀνὴρ καὶ ἐπιτηδευμάτων φιλομαθὴς τῶν ἀρίστων , οἴκοι δὲ οὐ τοῦ βασιλείου γένους ὢν οὐδὲ τῶν πιλοφορικῶν , ἀλλὰ Σκυθῶν τῶν πολλῶν καὶ δημοτικῶν , οἷοί εἰσι παρʼ αὐτοῖς οἱ ὀκτάποδες καλούμενοι , τοῦτο δέ ἐστι , δύο βοῶν δεσπότην εἶναι καὶ ἁμάξης μιᾶς . οὗτος ὁ Τόξαρις οὐδʼ ἀπῆλθεν ἔτι ὀπίσω ἐς Σκύθας , ἀλλʼ Ἀθήνησιν ἀπέθανε , καὶ μετʼ οὐ πολὺ καὶ ἥρως ἔδοξε καὶ ἐντέμνουσιν αὐτῷ Ξένῳ Ἰατρῷ οἱ Ἀθηναῖοι · τοῦτο γὰρ τοὔνομα ἥρως γενόμενος ἐπεκτήσατο . τὴν δὲ αἰτίαν τῆς ἐπωνυμίας καὶ ἀνθʼ ὅτου ἐς τοὺς ἥρωας κατελέγη καὶ τῶν Ἀσκληπιαδῶν εἷς ἔδοξεν , οὐ χεῖρον ἴσως διηγήσασθαι , ὡς μάθητε οὐ Σκύθαις μόνον ἐπιχώριον ὂν ἀπαθανατίζειν καὶ πέμπειν παρὰ τὸν Ζάμολξιν , ἀλλὰ καὶ Ἀθηναίοις ἐξεῖναι θεοποιεῖν τοὺς Σκύθας ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος .
Lemmas: οὐ πρῶτος Ἀνάχαρσις ἀφικνέομαι ἐκ Σκυθία Ἀθήναζε παιδεία ἐπιθυμία ὁ Ἑλληνικός , ἀλλά καί Τόξαρις πρό αὐτός , σοφός μέν καί φιλόκαλος ἀνήρ καί ἐπιτήδευμα φιλομαθής ὁ ἀγαθός , οἴκοι δέ οὐ ὁ βασίλειος γένος εἰμί οὐδέ ὁ πιλοφορικός , ἀλλά Σκύθης ὁ πολύς καί δημοτικός , οἷος εἰμί παρά αὐτός ὁ ὀκτάπους καλέω , οὗτος δέ εἰμί , δύο βοῦς δεσπότης εἰμί καί ἄμαξα εἷς . οὗτος ὁ Τόξαρις οὐδέ ἀπέρχομαι ἔτι ὀπίσω εἰς Σκύθης , ἀλλά Ἀθήνησι ἀποθνῄσκω , καί μετά οὐ πολύς καί ἥρως δοκέω καί ἐντέμνω αὐτός Ξένος Ἰατρόν ὁ Ἀθηναῖος · οὗτος γάρ ὄνομα ἥρως γίγνομαι ἐπικτάομαι . ὁ δέ αἰτία ὁ ἐπωνυμία καί ἀντί ὅστις εἰς ὁ ἥρως καταλέγω καί ὁ Ἀσκληπιάδης εἷς δοκέω , οὐ κακός ἴσως διηγέομαι , ὡς μανθάνω οὐ Σκύθης μόνος ἐπιχώριος εἰμί ἀπαθανατίζω καί πέμπω παρά ὁ Ζάμολξις , ἀλλά καί Ἀθηναῖος ἔξεστι θεοποιέω ὁ Σκύθης ἐπί ὁ Ἑλλάς .
lucianus.scytha 2
κατὰ τὸν λοιμον τὸν μέγαν ἔδοξεν ἡ Ἀρχιτέλους γυνή , Ἀρεοπαγίτου ἀνδρός , ἐπιστάντα οἱ τὸν Σκύθην κελεῦσαι εἰπεῖν Ἀθηναίοις ὅτι παύσονται τῷ λοιμῷ ἐχόμενοι , ἢν τοὺς στενωποὺς οἴνῳ πολλῷ ῥάνωσι . τοῦτο συχνάκις γενόμενον — οὐ γὰρ ἠμέλησαν οἱ Ἀθηναῖοι ἀκούσαντες — ἔπαυσε μηκέτι λοιμώττειν αὐτούς , εἴτε ἀτμούς τινας πονηροὺς ὁ οἰνος σβέσας τῇ ὀδμῇ , εἴτε ἄλλο τι πλέον εἰδὼς ὁ ἥρως ὁ Τόξαρις , ἅτε ἰατρικὸς ὤν , συνεβούλευσεν . ὁ δʼ οὖν μισθὸς τῆς ἰάσεως ἔτι καὶ νῦν ἀποδίδοται αὐτῷ λευκὸς ἵππος καταθυόμενος ἐπὶ τῷ μνήματι , ὅθεν ἔδειξεν ἡ Δειμαινέτη προελθόντα αὐτὸν ἐντείλασθαι ἐκεῖνα τὰ περὶ τοῦ οἴνου · καὶ εὑρέθη κεῖθι ὁ Τόξαρις τεθαμμένος τῇ τε ἐπιγραφῇ γνωσθείς , εἰ καὶ μὴ πᾶσα ἐφαίνετο ἔτι , καὶ μάλιστα , ὅτι ἐπὶ τῇ στήλῃ Σκύθης ἀνὴρ ἐγκεκόλαπτο , τῇ λαιᾷ μὲν τόξον ἔχων ἐντεταμένον , τῇ δεξιᾷ δὲ βιβλίον , ὡς ἐδόκει . ἔτι καὶ νῦν ἴδοις ἂν αὐτοῦ ὑπὲρ ἥμισυ καὶ τὸ τόξον ὅλον καὶ τὸ βιβλίον · τὰ δὲ ἄνω τῆς στήλης καὶ τὸ πρόσωπον ὁ χρόνος ἤδη ἐλυμήνατό που . ἔστι δὲ οὐ πολὺ ἀπὸ τοῦ Διπύλου , ἐν ἀριστερᾷ εἰς Ἀκαδημίαν ἀπιόντων , οὐ μέγα τὸ χῶμα καὶ ἡ στήλη χαμαί · πλὴν ἀλλʼ ἔστεπταί γε ἀεί , καί φασι πυρεταίνοντάς τινας ἤδη πεπαῦσθαι ἀπʼ αὐτοῦ , καὶ μὰ τὸν Δίʼ οὐδὲν ἄπιστον , ὃς ὅλην ποτὲ ἰάσατο τὴν πόλιν .
Lemmas: κατά ὁ λοιμός ὁ μέγας δοκέω ὁ Ἀρχιτέλης γυνή , Ἀρεοπαγίτης ἀνήρ , ἐφίστημι ἕ ὁ Σκύθης κελεύω λέγω Ἀθηναῖος ὅτι παύω ὁ λοιμός ἔχω , ἐάν ὁ στενωπός οἶνος πολύς ῥαίνω . οὗτος συχνάκις γίγνομαι — οὐ γάρ ἀμελέω ὁ Ἀθηναῖος ἀκούω — παύω μηκέτι λοιμώσσω αὐτός , εἴτε ἀτμός τις πονηρός ὁ οἶνος σβέννυμι ὁ ὀσμή , εἴτε ἄλλος τις πολύς οἶδα ὁ ἥρως ὁ Τόξαρις , ἅτε ἰατρικός εἰμί , συμβουλεύω . ὁ δέ οὖν μισθός ὁ ἴασις ἔτι καί νῦν ἀποδίδωμι αὐτός λευκός ἵππος καταθύω ἐπί ὁ μνῆμα , ὅθεν δείκνυμι ὁ Δειμαινέτη προέρχομαι αὐτός ἐντέλλω ἐκεῖνος ὁ περί ὁ οἶνος · καί εὑρίσκω ἐκεῖθι ὁ Τόξαρις θάπτω ὁ τε ἐπιγραφή γιγνώσκω , εἰ καί μή πᾶς φαίνω ἔτι , καί μάλα , ὅτι ἐπί ὁ στήλη Σκύθης ἀνήρ ἐγκολάπτω , ὁ λαιός μέν τόξον ἔχω ἐντείνω , ὁ δεξιός δέ βιβλίον , ὡς δοκέω . ἔτι καί νῦν ὁράω ἄν αὐτός ὑπέρ ἥμισυς καί ὁ τόξον ὅλος καί ὁ βιβλίον · ὁ δέ ἄνω ὁ στήλη καί ὁ πρόσωπον ὁ χρόνος ἤδη λυμαίνομαι που . εἰμί δέ οὐ πολύς ἀπό ὁ Δίπυλος , ἐν ἀριστερός εἰς Ἀκαδήμεια ἀπέρχομαι , οὐ μέγας ὁ χῶμα καί ὁ στήλη χαμαί · πλήν ἀλλά στέφω γε ἀεί , καί φημί πυρεταίνω τις ἤδη παύω ἀπό αὐτός , καί μά ὁ Ζεύς οὐδείς ἄπιστος , ὅς ὅλος ποτέ ἰάομαι ὁ πόλις .
lucianus.scytha 3
ἀλλὰ γὰρ οὗπερ ἕνεκα ἐμνήσθην αὐτοῦ , ἔζη μὲν ἔτι ὸ Τόξαρις , ὁ Ἀνάχαρσις δὲ ἄρτι καταπεπλευκὼς ἀνῄει ἐκ Πειραιῶς , οἷα δὴ ξένος καὶ βάρβαρος οὐ μετρίως τεταραγμένος ἔτι τὴν γνώμην , πάντα ἀγνοῶν , ψοφοδεὴς πρὸς τὰ πολλά , οὐκ ἔχων ὅ τι χρήσαιτο ἑαυτῷ · καὶ γὰρ συνίει καταγελώμενος ὑπὸ τῶν ὁρώντων ἐπὶ τῇ σκευῇ , καὶ ὁμόγλωσσον οὐδένα εὕρισκε , καὶ ὅλως μετέμελεν αὐτῷ ἤδη τῆς ὁδοῦ , καὶ ἐδέδοκτο ἰδόντα μόνον τὰς Ἀθήνας ἐπὶ πόδα εὐθὺς ὀπίσω χωρεῖν καὶ πλοίῳ ἐπιβάντα πλεῖν αὖθις ἐπὶ Βοσπόρου , ὅθεν οὐ πολλὴ ἔμελλεν αὐτῷ ὁδὸς ἔσεσθαι οἴκαδε ἐς Σκύθας . οὕτως ἔχοντι τῷ Ἀναχάρσιδι ἐντυγχάνει δαίμων τις ἀγαθὸς ὡς ἀληθῶς ὁ Τόξαρις ἤδη ἐν τῷ Κεραμεικῷ · καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἡ στολὴ αὐτὸν ἐπεσπάσατο πατριῶτις οὖσα , εἶτα μέντοι οὐ χαλεπῶς ἔμελλε καὶ αὐτὸν γνώσεσθαι τὸν Ἀνάχαρσιν ἅτε γένους τοῦ δοκιμωτάτου ὄντα καὶ ἐν τοῖς πρώτοις Σκυθῶν . ὁ Ἀναχαρσις δὲ πόθεν ἂν ἐκεῖνον ἔγνω ὁμοεθνῆ ὄντα , Ἑλληνιστὶ ἐσταλμένον , ὑπεξυρημένον τὸ γένειον , ἄζωστον , ἀσίδηρον , ἤδη στωμύλον , αὐτῶν τῶν Ἀττικῶν ἕνα τῶν αὐτοχθόνων ; οὕτω μετεπεποίητο ὑπὸ τοῦ χρόνου .
Lemmas: ἀλλά γάρ ὅς ἕνεκα μιμνῄσκω αὐτός , ζάω μέν ἔτι ὁ Τόξαρις , ὁ Ἀνάχαρσις δέ ἄρτι καταπλέω ἀνέρχομαι ἐκ Πειραιεύς , οἷος δή ξένος καί βάρβαρος οὐ μέτριος ταράσσω ἔτι ὁ γνώμη , πᾶς ἀγνοέω , ψοφοδεής πρός ὁ πολύς , οὐ ἔχω ὅς τις χράω ἑαυτοῦ · καί γάρ συνίημι καταγελάω ὑπό ὁ ὁράω ἐπί ὁ σκευή , καί ὁμόγλωσσος οὐδείς εὑρίσκω , καί ὅλος μεταμέλομαι αὐτός ἤδη ὁ ὁδός , καί δοκέω ὁράω μόνος ὁ Ἀθῆναι ἐπί πούς εὐθύς ὀπίσω χωρέω καί πλοῖον ἐπιβαίνω πλέω αὖθις ἐπί Βόσπορος , ὅθεν οὐ πολύς μέλλω αὐτός ὁδός εἰμί οἴκαδε εἰς Σκύθης . οὕτως ἔχω ὁ Ἀναχάρσης ἐντυγχάνω δαίμων τις ἀγαθός ὡς ἀληθής ὁ Τόξαρις ἤδη ἐν ὁ Κεραμεικός · καί ὁ μέν πρῶτος ὁ στολή αὐτός ἐπισπάω πατριῶτις εἰμί , εἶτα μέντοι οὐ χαλεπός μέλλω καί αὐτός γιγνώσκω ὁ Ἀνάχαρσις ἅτε γένος ὁ δόκιμος εἰμί καί ἐν ὁ πρῶτος Σκύθης . ὁ Ἀνάχαρσις δέ πόθεν ἄν ἐκεῖνος γιγνώσκω ὁμοεθνής εἰμί , Ἑλληνιστί στέλλω , ὑποξυράω ὁ γένειον , ἄζωστος , ἀσίδηρος , ἤδη στωμύλος , αὐτός ὁ Ἀττικός εἷς ὁ αὐτόχθων ; οὕτως μεταποιέω ὑπό ὁ χρόνος .
lucianus.scytha 4
ἀλλὰ Τόξαρις Σκυθιστὶ προσειπὼν αὐτόν , Οὐ σύ , ἔφη , Ἀνάχαρσις ὢν τυγχάνεις ὁ Δαυκέτου ; ἐδάκρυσεν ὑφʼ ἡδονῆς ὁ Ἀνάχαρσις , ὅτι καὶ ὁμόφωνον εὑρήκει τινά , καὶ τοῦτον εἰδότα ὅστις ἦν ἐν Σκύθαις , καὶ ἤρετο , Σὺ δὲ πόθε οἶσθα ἡμᾶς , ὦ ξένε ; καὶ αὐτός , ἔφη , ἐκεῖθέν εἰμι παρʼ ὑμῶν , Τόξαρις τοὔνομα , οὐ τῶν ἐπιφανῶν , ὥστε καὶ ἐγνῶσθαι ἄν σοι κατʼ αὐτό . μῶν , ἔφη , σὺ ὁ Τόξαρις εἶ , περὶ οὗ ἐγὼ ἤκουσα ὥς τις Τόξαρις ἔρωτι τῆς Ἑλλάδος ἀπολιπὼν καὶ γυναῖκα ἐν Σκυθίᾳ καὶ παιδία νεογνὰ οἴχοιτο ἐς Ἀθήνας καὶ νῦν διατρίβοι κεῖθι τιμώμενος ὑπὸ τῶν ἀρίστων ; ἐγώ , ἔφη , ἐκεῖνός εἰμι , εἴ τις κἀμοῦ λόγος ἔτι παρʼ ὑμῖν . οὐκοῦν , ἦ δʼ ὃς ὁ Ἀνάχαρσις , μαθητήν σου ἴσθι με γεγενημένον καὶ ζηλωτὴν τοῦ ἔρωτος ὃν ἠράσθης , ἰδεῖν τὴν Ἑλλάδα , καὶ κατά γε τὴν ἐμπορίαν ταύτην ἀποδημήσας ἥκω σοι μυρία παθὼν ἐν τοῖς διὰ μέσου ἔθνεσι , καὶ εἴ γε μὴ σοὶ ἐνέτυχον , ἔγνωστο ἤδη πρὶν ἥλιον δῦναι , ὀπίσω αὖθις ἐπὶ ναῦν κατιέναι · οὕτως ἐτεταράγμην ξένα καὶ ἄγνωστα πάντα ὁρῶν . ἀλλὰ πρὸς Ἀκινάκου καὶ Ζαμόλξιδος , τῶν πατρῴων ἡμῖν θεῶν , σύ με , ὦ Τόξαρι , παραλαβὼν ξενάγησον καὶ δεῖξον τὰ κάλλιστα τῶν Ἀθήνησιν , εἶτα καὶ τὰ ἐν τῇ ἄλλῃ Ἑλλάδι , νόμων τε τοὺς ἀρίστους καὶ ἀνδρῶν τοὺς βελτίστους καὶ ἤθη καὶ πανηγύρεις καὶ βίον αὐτῶν καὶ πολιτείαν , διʼ ἅπερ σύ τε κἀγὼ μετὰ σὲ τοσαύτην ὁδὸν ἥκομεν , καὶ μὴ περιίδῃς ἀθέατον αὐτῶν ἀναστρέψοντα .
Lemmas: ἀλλά Τόξαρις Σκυθιστί προσλέγω αὐτός , οὐ σύ , φημί , Ἀνάχαρσις εἰμί τυγχάνω ὁ Δαυκέτης ; δακρύω ὑπό ἡδονή ὁ Ἀνάχαρσις , ὅτι καί ὁμόφωνος εὑρίσκω τις , καί οὗτος οἶδα ὅστις εἰμί ἐν Σκύθης , καί ἔρομαι , σύ δέ πόθος οἶδα ἐγώ , ὦ ξένος ; καί αὐτός , φημί , ἐκεῖθεν εἰμί παρά σύ , Τόξαρις ὄνομα , οὐ ὁ ἐπιφανής , ὥστε καί γιγνώσκω ἄν σύ κατά αὐτός . μῶν , φημί , σύ ὁ Τόξαρις εἰμί , περί ὅς ἐγώ ἀκούω ὡς τις Τόξαρις ἔρως ὁ Ἑλλάς ἀπολείπω καί γυνή ἐν Σκυθία καί παιδίον νεογνός οἴχομαι εἰς Ἀθῆναι καί νῦν διατρίβω ἐκεῖθι τιμάω ὑπό ὁ ἀγαθός ; ἐγώ , φημί , ἐκεῖνος εἰμί , εἰ τις ἐγώ λόγος ἔτι παρά σύ . οὐκοῦν , ἠμί δέ ὅς ὁ Ἀνάχαρσις , μαθητής σύ οἶδα ἐγώ γίγνομαι καί ζηλωτής ὁ ἔρως ὅς ἔραμαι , ὁράω ὁ Ἑλλάς , καί κατά γε ὁ ἐμπορία οὗτος ἀποδημέω ἥκω σύ μυρίος πάσχω ἐν ὁ διά μέσος ἔθνος , καί εἰ γε μή σύ ἐντυγχάνω , γιγνώσκω ἤδη πρίν ἥλιος δύω , ὀπίσω αὖθις ἐπί ναῦς κατέρχομαι · οὕτως ταράσσω ξένος καί ἄγνωστος πᾶς ὁράω . ἀλλά πρός Ἀκινάκης καί Ζάμολξις , ὁ πατρῷος ἐγώ θεός , σύ ἐγώ , ὦ Τόξαρις , παραλαμβάνω ξεναγέω καί δείκνυμι ὁ καλός ὁ Ἀθήνησι , εἶτα καί ὁ ἐν ὁ ἄλλος Ἑλλάς , νόμος τε ὁ ἀγαθός καί ἀνήρ ὁ ἀγαθός καί ἦθος καί πανήγυρις καί βίος αὐτός καί πολιτεία , διά ὅς σύ τε ἐγώ μετά σύ τοσοῦτος ὁδός ἥκω , καί μή περιοράω ἀθέατος αὐτός ἀναστρέφω .
lucianus.scytha 5
τοῦτο μέν , ἔφη ὁ Τόξαρις , ἥκιστα ἐρωτικὸν εἴρηκας , ἐπὶ τὰς θύρας αὐτὰς ἐλθόντα οἴχεσθαι ἀπιόντα . πλὴν ἀλλὰ θάρρει · οὐ γαρ ἄν , ὡς φής , ἀπέλθοις οὐδʼ ἂν ἀφείη σε ῥᾳδίως ἡ πόλις · οὐχ οὕτως ὀλίγα τὰ θέλγητρα ἔχει πρὸς τοὺς ξένους , ἀλλὰ μάλα ἐπιλήψεταί σου , ὡς μήτε γυναικὸς ἔτι μήτε παίδων , εἴ σοι ἤδη εἰσί , μεμνῆσθαι . ὡς δʼ ἂν τάχιστα πᾶσαν ἴδοις τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν , μᾶλλον δὲ τὴν Ελλάδα ὅλην καὶ τὰ Ἑλλήνων καλά , ἐγὼ ὑποθήσομαί σοι . ἔστι σοφὸς ἀνὴρ ἐνταῦθα , ἐπιχώριος μέν , ἀποδημήσας δὲ μάλα πολλὰ ἔς τε Ἀσίαν καὶ ἐς Αἴγυπτον καὶ τοῖς ἀρίστοις τῶν ἀνθρώπων συγγενόμενος , τὰ ἄλλα οὐ τῶν πλουσίων , ἀλλὰ καὶ κομιδῇ πένης · ὄψει γέροντα οὕτω δημοτικῶς ἐσταλμένον . πλὴν διά γε τὴν σοφίαν καὶ τὴν ἄλλην ἀρετὴν πάνυ τιμῶσιν αὐτόν , ὥστε καὶ νομοθέτῃ χρῶνται πρὸς τὴν πολιτείαν καὶ ἀξιοῦσι κατὰ τὰ ἐκείνου προστάγματα βιοῦν . εἰ τοῦτον φίλον κτήσαιο καὶ μάθοις οἷος ἀνήρ ἐστι , πᾶσαν νόμιζε τὴν Ἑλλάδα ἐν αὐτῷ ἔχειν καὶ τὸ κεφάλαιον ἤδη ἂν εἰδέναι τῶν τῇδε ἀγαθῶν · ὡς οὐκ ἔστιν ὅ τι ἂν μεῖζόν σοι καλὸν χαρίσασθαι δυναίμην ἢ συστήσας ἐκείνῳ .
Lemmas: οὗτος μέν , φημί ὁ Τόξαρις , ἦκα ἐρωτικός λέγω , ἐπί ὁ θύρα αὐτός ἔρχομαι οἴχομαι ἀπέρχομαι . πλήν ἀλλά θαρσέω · οὐ γάρ ἄν , ὡς φημί , ἀπέρχομαι οὐδέ ἄν ἀφίημι σύ ῥᾴδιος ὁ πόλις · οὐ οὕτως ὀλίγος ὁ θέλγητρον ἔχω πρός ὁ ξένος , ἀλλά μάλα ἐπιλαμβάνω σύ , ὡς μήτε γυνή ἔτι μήτε παῖς , εἰ σύ ἤδη εἰμί , μιμνῄσκω . ὡς δέ ἄν ταχύς πᾶς ὁράω ὁ πόλις ὁ Ἀθῆναι , μάλα δέ ὁ Ἑλλάς ὅλος καί ὁ Ἕλλην καλός , ἐγώ ὑποτίθημι σύ . εἰμί σοφός ἀνήρ ἐνταῦθα , ἐπιχώριος μέν , ἀποδημέω δέ μάλα πολύς εἰς τε Ἀσία καί εἰς Αἴγυπτος καί ὁ ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος συγγίγνομαι , ὁ ἄλλος οὐ ὁ πλούσιος , ἀλλά καί κομιδῇ πένης · ὁράω γέρων οὕτως δημοτικός στέλλω . πλήν διά γε ὁ σοφία καί ὁ ἄλλος ἀρετή πάνυ τιμάω αὐτός , ὥστε καί νομοθέτης χράω πρός ὁ πολιτεία καί ἀξιόω κατά ὁ ἐκεῖνος πρόσταγμα βιόω . εἰ οὗτος φίλος κτάομαι καί μανθάνω οἷος ἀνήρ εἰμί , πᾶς νομίζω ὁ Ἑλλάς ἐν αὐτός ἔχω καί ὁ κεφάλαιος ἤδη ἄν οἶδα ὁ τῇδε ἀγαθός · ὡς οὐ εἰμί ὅς τις ἄν μέγας σύ καλός χαρίζω δύναμαι ἤ συνίστημι ἐκεῖνος .
lucianus.scytha 6
μὴ τοίνυν μέλλωμεν , ἔφη , ὦ Τόξαρι , ὁ Ἀνάχαρσις , ἀλλά με λαβὼν ἄγε παρʼ αὐτόν ἀτὰρ ἐκεῖνο δέδια , μὴ δυσπρόσοδος καὶ ἐν παρέργῳ θῆται σου τὴν ἔντευξιν τὴν ὑπὲρ ἡμῶν . εὐφήμει , ἦ δʼ ὅς , ἐκείνῳ τὰ μέγιστα χαριεῖσθαί μοι δοκῶ ἀφορμὴν παρασχὼν τῆς ἐς ξένον ἄνδρα εὐποιίας . ἕπου μόνον · εἴσῃ γὰρ ὅση πρὸς τὸν Ξένιον ἡ αἰδὼς καὶ ἡ ἄλλη ἐπιείκεια καὶ χρηστότης . μᾶλλον δὲ κατὰ δαίμονα οὗτος αὐτὸς ἡμῖν πρόσεισιν , ὁ ἐπὶ συννοίας , ὁ λαλῶν ἑαυτῷ · καὶ ἅμα προσειπὼν τὸν Σόλωνα , Τοῦτό σοι , ἔφη , δῶρον μέγιστον ἥκω ἄγων , ξένον ἄνδρα φιλίας δεόμενον .
Lemmas: μή τοίνυν μέλλω , φημί , ὦ Τόξαρις , ὁ Ἀνάχαρσις , ἀλλά ἐγώ λαμβάνω ἄγω παρά αὐτός ἀτάρ ἐκεῖνος δείδω , μή δυσπρόσοδος καί ἐν πάρεργος τίθημι σύ ὁ ἔντευξις ὁ ὑπέρ ἐγώ . εὐφημέω , ἠμί δέ ὅς , ἐκεῖνος ὁ μέγας χαρίζω ἐγώ δοκέω ἀφορμή παρέχω ὁ εἰς ξένος ἀνήρ εὐποιΐα . ἕπομαι μόνος · οἶδα γάρ ὅσος πρός ὁ Ξένιος ὁ αἰδώς καί ὁ ἄλλος ἐπιείκεια καί χρηστότης . μάλα δέ κατά δαίμων οὗτος αὐτός ἐγώ πρόσειμι , ὁ ἐπί σύννοια , ὁ λαλέω ἑαυτοῦ · καί ἅμα προσλέγω ὁ Σόλων , οὗτος σύ , φημί , δῶρον μέγας ἥκω ἄγω , ξένος ἀνήρ φιλία δέω .
lucianus.scytha 7
Σκύθης δέ ἐστι τῶν παρʼ ἡμῖν εὐπατριδῶν , καὶ ὅμως τἀκεῖ πάντα ἀφεὶς ἥκει συνεσόμενος ὑμῖν καὶ τὰ κάλλιστα ὀψόμενος τῆς Ἑλλάδος , κἀγὼ ἐπίτομόν τινα ταύτην ἐξεῦρον αὐτῷ , ὅπως ῥᾷστα καὶ αὐτὸς μάθοι πάντα καὶ γνώριμος γένοιτο τοῖς ἀρίστοις · τοῦτο δʼ ἦν σοὶ προσαγαγεῖν αὐτόν . εἰ τοίνυν ἐγὼ Σόλωνα οἶδα , οὕτω ποιήσεις καὶ προξενήσεις αὐτοῦ καὶ πολίτην γνήσιον ἀποφανεῖς τῆς Ἑλλάδος . καὶ ὅπερ σοι ἔφην μικρὸν ἔμπροσθεν , ὦ Ἀνάχαρσι , πάντα ἑώρακας ἤδη Σόλωνα ἰδών , τοῦτο αἱ Ἀθῆναι , τοῦτο ἡ Ἑλλάς · οὐκέτι ξένος σύ γε , πάντες σε ἴσασι , πάντες σε φιλοῦσι . τηλικοῦτόν ἐστι τὸ κατὰ τὸν πρεσβύτην τοῦτον . ἁπάντων ἐπιλήσῃ τῶν ἐν Σκυθίᾳ συνὼν αὐτῷ · ἔχεις τῆς ἀποδημίας τὰ ἆθλα , τοῦ ἔρωτος τὸ τέλος · οὗτός σοι ὁ Ελληνικὸς κανών , τοῦτο δεῖγμα τῆς φιλοσοφίας τῆς Ἀττικῆς . οὕτω τοίνυν γίγνωσκε ὡς εὐδαιμονέστατος ὤν , ὃς συνέσῃ Σόλωνι καὶ φίλῳ χρήσῃ αὐτῷ .
Lemmas: Σκύθης δέ εἰμί ὁ παρά ἐγώ εὐπατριδοῦς , καί ὅμως ἐκεῖ πᾶς ἀφίημι ἥκω σύνειμι σύ καί ὁ καλός ὁράω ὁ Ἑλλάς , ἐγώ ἐπίτομος τις οὗτος ἐξευρίσκω αὐτός , ὅπως ῥᾴδιος καί αὐτός μανθάνω πᾶς καί γνώριμος γίγνομαι ὁ ἀγαθός · οὗτος δέ εἰμί σύ προσάγω αὐτός . εἰ τοίνυν ἐγώ Σόλων οἶδα , οὕτως ποιέω καί προξενέω αὐτός καί πολίτης γνήσιος ἀποφαίνω ὁ Ἑλλάς . καί ὅς σύ φημί μικρός ἔμπροσθεν , ὦ Ἀνάχαρσις , πᾶς ὁράω ἤδη Σόλων ὁράω , οὗτος ὁ Ἀθῆναι , οὗτος ὁ Ἑλλάς · οὐκέτι ξένος σύ γε , πᾶς σύ οἶδα , πᾶς σύ φιλέω . τηλικοῦτος εἰμί ὁ κατά ὁ πρεσβύτης οὗτος . ἅπας ἐπιλανθάνομαι ὁ ἐν Σκυθία σύνειμι αὐτός · ἔχω ὁ ἀποδημία ὁ ἆθλον , ὁ ἔρως ὁ τέλος · οὗτος σύ ὁ Ἑλληνικός κανών , οὗτος δεῖγμα ὁ φιλοσοφία ὁ Ἀττικός . οὕτως τοίνυν γιγνώσκω ὡς εὐδαίμων εἰμί , ὅς σύνειμι Σόλων καί φίλος χράω αὐτός .
lucianus.scytha 8
μακρὸν ἂν εἴη διηγήσασθαι , ὅπως μὲν ἥσθη ὁ Σόλων τῷ δώρῳ , οἷα δὲ εἶπεν , ὡς δὲ τὸ λοιπὸν συνῆσαν , ὁ μὲν παιδεύων καὶ διδάσκων τὰ κάλλιστα , ὁ Σόλων , καὶ φίλον ἅπασι ποιῶν τὸν Ἀνάχαρσιν καὶ προσάγων τοῖς Ελλήνων καλοῖς καὶ πάντα τρόπον ἐπιμελούμενος , ὅπως ἥδιστα διατρίψῃ ἐν τῇ Ἑλλάδι , ὁ δὲ τεθηπὼς τὴν σοφίαν αὐτοῦ καὶ μηδὲ τὸν ἕτερον πόδα ἑκὼν εἶναι ἀπολειπόμενος . ὡς γοῦν ὑπέσχετο αὐτῷ ὁ τόξαρις , ἐξ ἑνὸς ἀνδρὸς τοῦ Σόλωνος ἅπαντα ἔγνω ἐν ἀκαρεῖ καὶ πᾶσιν ἦν γνώριμος καὶ ἐτιμᾶτο διʼ ἐκεῖνον · οὐ γὰρ μικρὸν ἦν Σόλων ἐπαινῶν , ἀλλʼ οἱ ἄνθρωποι καὶ τοῦτο ὡς νομοθέτῃ ἐπεί θοντο καὶ ἐφίλουν οὓς ἐκεῖνος δοκιμάζοι καὶ ἐπίστευον ἀρίστους ἄνδρας εἶναι . τὰ τελευταῖα καὶ ἐμυήθη μόνος βαρβάρων Ἀνάχαρσις , δημοποίητος γενόμενος , εἰ χρὴ Θεοξένῳ πιστεύειν καὶ τοῦτο ἱστοροῦντι περὶ αὐτοῦ · καὶ οὐκ ἂν οὐδὲ ἀνέστρεψεν , οἶμαι , ἐς Σκύθας , εἰ μὴ Σόλων ἀπέθανε .
Lemmas: μακρός ἄν εἰμί διηγέομαι , ὅπως μέν ἥδομαι ὁ Σόλων ὁ δῶρον , οἷος δέ λέγω , ὡς δέ ὁ λοιπός σύνειμι , ὁ μέν παιδεύω καί διδάσκω ὁ καλός , ὁ Σόλων , καί φίλος ἅπας ποιέω ὁ Ἀνάχαρσις καί προσάγω ὁ Ἕλλην καλός καί πᾶς τρόπος ἐπιμελέομαι , ὅπως ἡδύς διατρίβω ἐν ὁ Ἑλλάς , ὁ δέ τέθηπα ὁ σοφία αὐτός καί μηδέ ὁ ἕτερος πούς ἑκών εἰμί ἀπολείπω . ὡς γοῦν ὑπισχνέομαι αὐτός ὁ Τόξαρις , ἐκ εἷς ἀνήρ ὁ Σόλων ἅπας γιγνώσκω ἐν ἀκαρής καί πᾶς εἰμί γνώριμος καί τιμάω διά ἐκεῖνος · οὐ γάρ μικρός εἰμί Σόλων ἐπαινέω , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος καί οὗτος ὡς νομοθέτης ἐπεί θνῄσκω καί φιλέω ὅς ἐκεῖνος δοκιμάζω καί πιστεύω ἀγαθός ἀνήρ εἰμί . ὁ τελευταῖος καί μυάω μόνος βάρβαρος Ἀνάχαρσις , δημοποίητος γίγνομαι , εἰ χρή Θεόξενος πιστεύω καί οὗτος ἱστορέω περί αὐτός · καί οὐ ἄν οὐδέ ἀναστρέφω , οἴομαι , εἰς Σκύθης , εἰ μή Σόλων ἀποθνῄσκω .
lucianus.scytha 9
βούλεσθε οὖν ἤδη ἐπαγάγω τῷ μύθῳ τὸ τέλος , ὡς μὴ ἀκέφαλος περινοστοίη ; ὥρα γοῦν εἰδέναι οὗτινός μοι εἵνεκα ὁ Ἀνάχαρσις ἐκ Σκυθίας καὶ Τόξαρις τὰ νῦν ἐς Μακεδονίαν ἥκετον ἔτι καὶ Σόλωνα γέροντα ἄνδρα ἐπαγομενω Ἀθήνηθεν . φημὶ δὴ ὅμοιόν τι καὶ αὐ τὸς παθεῖν τῷ Ἀναχάρσιδι , καὶ πρὸς Χαρίτων μὴ νεμεσήσητέ μοι τῆς εἰκόνος , εἰ βασιλικῷ ἀνδρὶ ἐμαυτὸν εἴκασα · βάρβαρος μὲν γὰρ κἀκεῖνος καὶ οὐδέν τι φαίης ἂν τοὺς Σύρους ἡμᾶς φαυλοτερους εἶναι τῶν Σκυθῶν . ἀτὰρ οὐδὲ κατὰ τὸ βασιλικὸν εἰσποιῶ τἀμὰ ἐς τὴν ὁμοιότητα , κατʼ ἐκεῖνα δέ · ὅτε γὰρ πρῶτον ἐπεδήμησα ὑμῶν τῇ πόλει , ἐξεπλάγην μὲν εὐθὺς ἰδὼν τὸ μέγεθος καὶ τὸ κάλλος καὶ τῶν ἐμπολιτευομένων τὸ πλῆθος καὶ τὴν ἄλλην δύναμιν καὶ λαμπρότητα πᾶσαν · ὥστε ἐπὶ πολὺ ἐτεθήπειν πρὸς ταῦτα καὶ οὐκ ἐξήρκουν τῷ θαύματι , οἷόν τι καὶ ὁ νησιώτης ἐκεῖνος νεανίσκος ἐπεπόνθει πρὸς τὴν τοῦ Μενελάου οἰκίαν . καὶ ἔμελλον οὕτω διατεθήσεσθαι τὴν γνώμην ἰδὼν πόλιν ἀκμάζουσαν ἀκμῇ τοσαύτῃ καὶ κατὰ τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον ἀνθοῦσαν ἀγαθοῖς πᾶσιν οἷς θάλλει πόλις .
Lemmas: βούλομαι οὖν ἤδη ἐπάγω ὁ μῦθος ὁ τέλος , ὡς μή ἀκέφαλος περινοστέω ; ὥρα γοῦν οἶδα ὅστις ἐγώ ἕνεκα ὁ Ἀνάχαρσις ἐκ Σκυθία καί Τόξαρις ὁ νῦν εἰς Μακεδονία ἥκω ἔτι καί Σόλων γέρων ἀνήρ ἐπάγω Ἀθῆναι . φημί δή ὅμοιος τις καί οὐ τός πάσχω ὁ Ἀναχάρσης , καί πρός Χάρις μή νεμεσάω ἐγώ ὁ εἰκών , εἰ βασιλικός ἀνήρ ἐμαυτοῦ εἰκάζω · βάρβαρος μέν γάρ ἐκεῖνος καί οὐδείς τις φημί ἄν ὁ Σύρος ἐγώ φαῦλος εἰμί ὁ Σκύθης . ἀτάρ οὐδέ κατά ὁ βασιλικός εἰσποιέω ἐμός εἰς ὁ ὁμοιότης , κατά ἐκεῖνος δέ · ὅτε γάρ πρῶτος ἐπιδημέω σύ ὁ πόλις , ἐκπλήσσω μέν εὐθύς ὁράω ὁ μέγεθος καί ὁ κάλλος καί ὁ ἐμπολιτεύω ὁ πλῆθος καί ὁ ἄλλος δύναμις καί λαμπρότης πᾶς · ὥστε ἐπί πολύς τέθηπα πρός οὗτος καί οὐ ἐξαρκέω ὁ θαῦμα , οἷος τις καί ὁ νησιώτης ἐκεῖνος νεανίσκος πάσχω πρός ὁ ὁ Μενέλαος οἰκία . καί μέλλω οὕτως διατίθημι ὁ γνώμη ὁράω πόλις ἀκμάζω ἀκμή τοσοῦτος καί κατά ὁ ποιητής ἐκεῖνος ἀναθέω ἀγαθός πᾶς ὅς θάλλω πόλις .
lucianus.scytha 10
οὕτω δὴ ἔχων ἐσκοπούμην ἤδη περὶ τῶν πρακτέων , καὶ το μὲν δεῖξαι τῶν λόγων ὑμῖν πάλαι ἐδέδοκτο . τίσι γὰρ ἂν ἄλλοις ἔδειξα σιωπῇ παροδεύσας τηλικαύτην πόλιν ; ἐζήτουν γάρ , οὐδὲ ἀποκρύψομαι τἀληθές , οἵτινες οἱ προὔχοντες εἶεν καὶ οἷς ἄν τις προσελθὼν καὶ ἐπιγρα ψάμενος προστάτας συναγωνισταῖς χρῷτο πρὸς τὰ ὅλα . ἐνταῦθά μοι οὐχ εἷς , ὥσπερ τῷ Ἀναχάρσιδι , καὶ οὗτος βάρβαρος , ὁ Τόξαρις , ἀλλὰ πολλοί , μᾶλλον δὲ πάντες τὰ αὐτὰ μόνον οὐ ταῖς αὐταῖς συλλαβαῖς ἔλεγον · ὦ ξένε , πολλοὶ μὲν καὶ ἄλλοι χρηστοὶ καὶ δεξιοὶ ἀνὰ τὴν πόλιν , καὶ οὐκ αν ἀλλαχόθι τοσούτους εὕροις ἄνδρας ἀγαθούς , δύο δὲ μάλιστά ἐστον ἡμῖν ἄνδρε ἀρίστω , γένει μὲν καὶ ἀξιώματι πολὺ προὔχοντος ἁπάντων , παιδείᾳ δὲ καὶ λόγων δυνάμει τῇ Ἀττικῇ δεκάδι παραβάλλοις ἄν · ἡ δὲ παρὰ τοῦ δήμου εὔνοια πάνυ ἐρωτικὴ πρὸς αὐτούς , καὶ τουτὶ γίγνεται , ὅ τι ἂν οὗτοι ἐθέλωσιν · ἐθέλουσι γὰρ ὅ τι ἂν ἄριστον ᾖ τῇ πόλει . τὴν μὲν γὰρ χρηστότητα καὶ τὴν πρὸς τοὺς ξένους φιλανθρωπίαν καὶ τὸ ἐν μεγέθει τοσούτῳ ἀνεπίφθονον καὶ τὸ μετʼ εὐνοίας αἰδέσιμον καὶ τὸ πρᾷον καὶ τὸ εὐπρόσοδον αὐτὸς ἂν ἄλλοις διηγήσαιο πειραθεὶς μικρὸν ὕστερον .
Lemmas: οὕτως δή ἔχω σκοπέω ἤδη περί ὁ πράσσω , καί ὁ μέν δείκνυμι ὁ λόγος σύ πάλαι δοκέω . τίς γάρ ἄν ἄλλος δείκνυμι σιωπή παροδεύω τηλικοῦτος πόλις ; ζητέω γάρ , οὐδέ ἀποκρύπτω ἀληθής , ὅστις ὁ προέχω εἰμί καί ὅς ἄν τις προσέρχομαι καί επιγραω ψάω προστάτης συναγωνιστής χράω πρός ὁ ὅλος . ἐνταῦθα ἐγώ οὐ εἷς , ὥσπερ ὁ Ἀναχάρσης , καί οὗτος βάρβαρος , ὁ Τόξαρις , ἀλλά πολύς , μάλα δέ πᾶς ὁ αὐτός μόνος οὐ ὁ αὐτός συλλαβή λέγω · ὦ ξένος , πολύς μέν καί ἄλλος χρηστός καί δεξιός ἀνά ὁ πόλις , καί οὐ ἄν ἀλλαχόθι τοσοῦτος εὑρίσκω ἀνήρ ἀγαθός , δύο δέ μάλα εἰμί ἐγώ ἀνήρ ἀγαθός , γένος μέν καί ἀξίωμα πολύς προέχω ἅπας , παιδεία δέ καί λόγος δύναμις ὁ Ἀττικός δεκάς παραβάλλω ἄν · ὁ δέ παρά ὁ δῆμος εὔνοια πάνυ ἐρωτικός πρός αὐτός , καί οὗτος γίγνομαι , ὅς τις ἄν οὗτος ἐθέλω · ἐθέλω γάρ ὅς τις ἄν ἀγαθός εἰμί ὁ πόλις . ὁ μέν γάρ χρηστότης καί ὁ πρός ὁ ξένος φιλανθρωπία καί ὁ ἐν μέγεθος τοσοῦτος ἀνεπίφθονος καί ὁ μετά εὔνοια αἰδέσιμος καί ὁ πρᾶος καί ὁ εὐπρόσοδος αὐτός ἄν ἄλλος διηγέομαι πειράω μικρός ὕστερον .
lucianus.scytha 11
καὶ ὡς μᾶλλον θαυμάσῃς , μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς οἰκίας ἐστόν , υἱὸς καὶ πατήρ , ὁ μέν , εἴ τινα Σόλωνα ἢ Περικλέα ἢ Ἀριστείδην ἐπινοεῖς , ὁ δὲ υἱὸς καὶ ὀφθεὶς μὲν αὐτίκα ἐπάξεταί σε , οὕτω μέγας ἐστὶ καὶ καλὸς ἀρρενωπήν τινα τὴν εὐμορφίαν · εἰ δὲ καὶ φθέγξαιτο μόνον , οἰχήσεταί σε ἀπὸ τῶν ὤτων ἀναδησάμενος , τοσαύτην Ἀφροδίτην ἐπὶ τῇ γλώττῃ ὁ νεανίσκος ἔχει . ἥ γέ τοι πόλις ἅπασα κεχηνότες αὐτοῦ ἀκούουσιν , ὁπόταν δημηγορήσων παρέλθῃ , ὁποῖόν φασι τοὺς τότε Ἀθηναίους πρὸς τὸν τοῦ Κλεινίου πεπονθέναι , παρʼ ὅσον τοῖς μὲν οὐκ εἰς μακρὰν μετεμέλησε τοῦ ἔρωτος , ὃν ἠράσθησαν τοῦ Ἀλκιβιάδου , τοῦτον δὲ ἡ πόλις οὐ φιλεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ αἰδεῖσθαι ἤδη ἀξιοῖ , καὶ ὅλως ἓν τοῦτο ἡμῖν δημόσιον ἀγαθόν ἐστι καὶ μέγα ὄφελος ἅπασιν , ἁνὴρ οὗτος . εἰ δὴ αὐτός τε καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ δέξαιντό σε καὶ φίλον ποιήσαιντο , πᾶσαν ἔχεις τὴν πόλιν , καὶ ἐπισεῖσαι χρὴ τὴν χεῖρα , τοῦτο μόνον , καὶ οὐκέτʼ ἐνδοιάσιμα τὰ σά . ταῦτα νὴ τὸν Δίʼ ἅπαντες ἔλεγον , εἰ χρὴ καὶ ὅρκον ἐπάγειν τῷ λόγῳ , καί μοι ἤδη πειρωμένῳ τὸ πολλοστὸν τῶν προσόντων εἰρηκέναι ἔδοξαν . οὐχ ἕδρας τοίνυν οὐδʼ ἀμβολᾶς ἔργον , ὡς ὁ Κεῖός φησιν , ἀλλὰ χρὴ πάντα μὲν κάλων κινεῖν , πάντα δὲ πράττειν καὶ λέγειν , ὡς φίλοι ἡμῖν τοιοῦτοι γένοιντο · ἢν γὰρ τοῦθʼ ὑπάρξῃ , εὔδια πάντα καὶ πλοῦς οὔριος καὶ λειοκύμων ἡ θάλαττα καὶ ὁ λιμὴν πλησίον .
Lemmas: καί ὡς μάλα θαυμάζω , εἷς καί ὁ αὐτός οἰκία εἰμί , υἱός καί πατήρ , ὁ μέν , εἰ τις Σόλων ἤ Περικλῆς ἤ Ἀριστείδης ἐπινοέω , ὁ δέ υἱός καί ὁράω μέν αὐτίκα ἐπάγω σύ , οὕτως μέγας εἰμί καί καλός ἀρρενωπός τις ὁ εὐμορφία · εἰ δέ καί φθέγγομαι μόνος , οἴχομαι σύ ἀπό ὁ οὖς ἀναδέω , τοσοῦτος Ἀφροδίτη ἐπί ὁ γλῶσσα ὁ νεανίσκος ἔχω . ὁ γε τοι πόλις ἅπας χάσκω αὐτός ἀκούω , ὁπόταν δημηγορέω παρέρχομαι , ὁποῖος φημί ὁ τότε Ἀθηναῖος πρός ὁ ὁ Κλείνιος πάσχω , παρά ὅσος ὁ μέν οὐ εἰς μακρός μεταμέλομαι ὁ ἔρως , ὅς ἔραμαι ὁ Ἀλκιβιάδης , οὗτος δέ ὁ πόλις οὐ φιλέω μόνος , ἀλλά καί αἰδέομαι ἤδη ἀξιόω , καί ὅλος εἷς οὗτος ἐγώ δημόσιος ἀγαθός εἰμί καί μέγας ὄφελος ἅπας , ἀνήρ οὗτος . εἰ δή αὐτός τε καί ὁ πατήρ αὐτός δέχομαι σύ καί φίλος ποιέω , πᾶς ἔχω ὁ πόλις , καί ἐπισείω χρή ὁ χείρ , οὗτος μόνος , καί οὐκέτι ἐνδοιάσιμος ὁ σός . οὗτος νή ὁ Ζεύς ἅπας λέγω , εἰ χρή καί ὅρκος ἐπάγω ὁ λόγος , καί ἐγώ ἤδη πειράω ὁ πολλοστός ὁ πρόσειμι λέγω δοκέω . οὐ ἕδρα τοίνυν οὐδέ ἀναβολή ἔργον , ὡς ὁ Κέως φημί , ἀλλά χρή πᾶς μέν κάλως κινέω , πᾶς δέ πράσσω καί λέγω , ὡς φίλος ἐγώ τοιοῦτος γίγνομαι · ἐάν γάρ οὗτος ὑπάρχω , εὔδιος πᾶς καί πλόος οὔριος καί λειοκύμων ὁ θάλασσα καί ὁ λιμήν πλησίον .