ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.rhetorum-praeceptor 1
ἐρωτᾷς , ὦ μειράκιον , ὅπως ἂν ῥήτωρ γένοιο καὶ τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς εἶναι δόξαις · ἀβίωτα γὰρ εἶναί σοι φής , εἰ μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν δύναμιν περιβάλοιο ἐν τοῖς λόγοις ὡς ἄμαχον εἶναι καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι , περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα · καὶ δὴ τὰς ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές ποτέ εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν . ἀλλʼ οὐδεὶς φθόνος , ὦ παῖ , καὶ μάλιστα ὁπότε νέος τις αὐτὸς ὤν , ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων , οὐκ εἰδὼς ὅθεν ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο , ἱερόν τι χρῆμα τὴν συμβουλὴν οὖσαν , καθάπερ νῦν σύ , τοῦτο αἰτοίη προσελθών . ὥστε ἄκουε , τό γε ἐπʼ ἐμοὶ καὶ πάνυ θαρρῶν ὡς τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά , ἢν τὸ μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν οἷς ἂν ἀκούσῃς παρʼ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστʼ ἂν ἀφίκῃ πρὸς τὸ τέρμα .
Lemmas: ἐρωτάω , ὦ μειράκιον , ὅπως ἄν ῥήτωρ γίγνομαι καί ὁ σεμνός οὗτος καί πάντιμος ὄνομα σοφιστής εἰμί δοκέω · ἀβίωτος γάρ εἰμί σύ φημί , εἰ μή τοιοῦτος τις ὁ δύναμις περιβάλλω ἐν ὁ λόγος ὡς ἄμαχος εἰμί καί ἀνυπόστατος καί θαυμάζω πρός ἅπας καί ἀποβλέπω , περισπούδαστος ἄκουσμα ὁ Ἕλλην δοκέω · καί δή ὁ ἐπί οὗτος ἄγω ὁδός ὅστις ποτέ εἰμί ἐθέλω ἐκμανθάνω . ἀλλά οὐδείς φθόνος , ὦ παῖς , καί μάλα ὁπότε νέος τις αὐτός εἰμί , ὀρέγω ὁ ἀγαθός , οὐ οἶδα ὅθεν ἄν οὗτος ἐκπορίζω , ἱερός τις χρῆμα ὁ συμβουλή εἰμί , καθά νῦν σύ , οὗτος αἰτέω προσέρχομαι . ὥστε ἀκούω , ὁ γε ἐπί ἐγώ καί πάνυ θαρσέω ὡς ταχύς δεινός ἀνήρ εἰμί γιγνώσκω τε ὁ δέω καί ἑρμηνεύω αὐτός , ἐάν ὁ μετά οὗτος ἐθέλω αὐτός ἐμμένω ὅς ἄν ἀκούω παρά ἐγώ καί φιλόπονος αὐτός μελετάω καί πρόθυμος ἀνύω ὁ ὁδός ἔστε ἄν ἀφικνέομαι πρός ὁ τέρμα .
lucianus.rhetorum-praeceptor 2
τὸ μὲν οὖν θήραμα οὐ σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης τῆς σπουδῆς δεόμενον , ἀλλὰ ἐφʼ ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον . σκόπει γοῦν ὁπόσοι τέως μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ τῶν λόγων .
Lemmas: ὁ μέν οὖν θήραμα οὐ μικρός οὐδέ ὀλίγος ὁ σπουδή δέω , ἀλλά ἐπί ὅστις καί πονέω πολύς καί ἀγρυπνέω καί πᾶς ὁστισοῦν ὑπομένω ἄξιος . σκοπέω γοῦν ὁπόσος τέως μηδείς εἰμί ἔνδοξος καί πλούσιος καί νή Ζεύς εὐγενής δοκέω ἀπό ὁ λόγος .
lucianus.rhetorum-praeceptor 3
ὅμως δὲ μὴ δέδιθι , μηδὲ πρὸς τὸ μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς , μυρίους τινὰς τοὺς πόνους προπονῆσαι οἰηθείς . οὐ γάρ σε τραχεῖάν τινα οὐδὲ ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν , ὡς ἐκ μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα , ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν ἄλλων ὅσοι τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται , μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ ὡς τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην . ἀλλὰ παρʼ ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν , ὅτι ἡδίστην τε ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν καὶ νὴ Δίʼ εὐωχήσῃ κατακείμενος , ἐκείνους ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν τῇ ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου ἔτι , κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας , ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας περὶ τραχείαις ταῖς πέτραις · σὺ δὲ πρὸ πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ , ἅπαντα ἐν βραχεῖ ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων λαβών .
Lemmas: ὅμως δέ μή δείδω , μηδέ πρός ὁ μέγεθος ὁ ἐλπίζω ἀποδυσπετέω , μυρίος τις ὁ πόνος προπονέω οἴομαι . οὐ γάρ σύ τραχύς τις οὐδέ ὄρθιος καί ἱδρώς μεστός ἐγώ ἄγω , ὡς ἐκ μέσος αὐτός ἀναστρέφω κάμνω , ἐπεί οὐδείς ἄν διαφέρω ὁ ἄλλος ὅσος ὁ συνήθης ἐκεῖνος ἡγέομαι , μακρός καί ἀνάντης καί καματηρός καί ὡς ὁ πολύς ἀπογιγνώσκω . ἀλλά παρά ἐγώ ἐξαιρετός ὁ συμβουλή οὗτος εἰμί , ὅτι ἡδύς τε ἅμα καί ἐπίτομος καί ἱππήλατος καί κατάντης σύν πολύς ὁ θυμηδία καί τρυφή διά λειμών εὐανθής καί σκιά ἀκριβής σχολή καί βάδην ἀνέρχομαι ἀνιδρωτί ἐφίστημι ὁ ἄκρος καί ἄγρευσις οὐ κάμνω καί νή Ζεύς εὐωχέω κατάκειμαι , ἐκεῖνος ὁπόσος ὁ ἕτερος τρέπω ἀπό ὁ ὑψηλός ἐπισκοπέω ἐν ὁ ὑπώρεια ὁ ἄνοδος ἔτι , κατά δύσβατος καί ὀλισθηρός ὁ κρημνός μόλις ἀνέρπω , ἀποκυλίω ἐπί κεφαλή ἐνίοτε καί πολύς τραῦμα λαμβάνω περί τραχύς ὁ πέτρα · σύ δέ πρό πολύς ἄνω στεφανόω εὐδαίμων εἰμί , ἅπας ἐν βραχύς ὅσος εἰμί ἀγαθός παρά ὁ ῥητορική μονονού καθεύδω λαμβάνω .
lucianus.rhetorum-praeceptor 4
ἡ μὲν δὴ ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη · σὺ δὲ πρὸς Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς , εἰ ῥᾷστά τε ἅμα καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν . τί γάρ ; Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα φύλλα ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων γένη κάτοχος ἐκ Μουσῶν γενόμενος , ῥήτορα δέ , ὃ πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν , ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον , εἴ τις ἐκμάθοι τὴν ταχίστην ὁδόν ;
Lemmas: ὁ μέν δή ὑπόσχεσις οὕτως μέγας · σύ δέ πρός Φίλιος μή ἀπιστέω , εἰ ῥᾴδιος τε ἅμα καί ἡδύς σύ οὗτος ἐπιδείκνυμι φημί . τίς γάρ ; Ἡσίοδος μέν ὀλίγος φύλλον ἐκ ὁ Ἑλικών λαμβάνω αὐτίκα μάλα ποιητής ἐκ ποιμήν καθίστημι καί ἀείδω θεός καί ἥρως γένος κάτοχος ἐκ Μοῦσα γίγνομαι , ῥήτωρ δέ , ὅς πολύς ἔνερθε ποιητικός μεγαληγορία εἰμί , ἐν βραχύς καθίστημι ἀδύνατος , εἰ τις ἐκμανθάνω ὁ ταχύς ὁδός ;
lucianus.rhetorum-praeceptor 5
ὡς ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸς ἐμπόρου ἐπίνοιαν διʼ ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην καὶ τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον . ἦρχε μὲν γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν , μετὰ τὴν ἐν Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς · ἔδει δὲ πανταχόσε τῆς ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας . ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο ἡ ὁδός · ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει τὰ ὄρη , εἶτα διὰ τῆς Βαβυλωνίας εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν , εἶτα ἐρήμην πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις εἰς Αἴγυπτον , εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους διανύσαντα . ἤχθετο οὖν ὁ Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ , διότι Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν ἀκούων οὐκ εἶχε διὰ ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις τὰ δοκοῦντά οἱ περὶ αὐτῶν . τότε δὴ ὁ Σιδώνιος ἔμπορος , ἐγώ σοι , ἔφη , ὦ βασιλεῦ , ὑπισχνοῦμαι δείξειν ὁδὸν οὐ πολλὴν ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον . εἰ γάρ τις ὑπερβαίη τὰ ὄρη ταῦτα — ὑπερβαίη δʼ ἂν τριταῖος — αὐτίκα μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν . καὶ εἶχεν οὕτω . πλὴν ὅ γε Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν , ἀλλὰ γόητα ᾤετο εἶναι τὸν ἔμπορον . οὕτω τὸ παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ τοῖς πολλοῖς .
Lemmas: ὡς ἐγώ καί διηγέομαι σύ βούλομαι Σιδώνιος τις ἔμπορος ἐπίνοια διά ἀπιστία ἀτελής γίγνομαι καί ὁ ἀκούω ἀνόνητος . ἄρχω μέν γάρ ἤδη Ἀλέξανδρος Πέρσης , μετά ὁ ἐν Ἄρβηλα μάχη Δαρεῖος καθαιρέω · δέω δέ πανταχοῦ ὁ ἀρχή διαθέω ὁ γραμματοφόρος ὁ ἐπίταγμα ὁ Ἀλέξανδρος κομίζω . ἐκ Πέρσης δέ πολύς εἰς Αἴγυπτος γίγνομαι ὁ ὁδός · ἐκπεριέρχομαι γάρ δέω ὁ ὄρος , εἶτα διά ὁ Βαβυλωνία εἰς ὁ Ἀραβία ἔρχομαι , εἶτα ἐρῆμος πολύς περάω ἀφικνέομαι ποτέ μόλις εἰς Αἴγυπτος , εἴκοσι μήκιστος ἀνήρ εὔζωνος σταθμός οὗτος διανύω . ἄχθομαι οὖν ὁ Ἀλέξανδρος ἐπί οὗτος , διότι Αἰγύπτιος τις παρακινέω ἀκούω οὐ ἔχω διά ταχύς ἐκπέμπω ὁ σατράπης ὁ δοκέω ἕ περί αὐτός . τότε δή ὁ Σιδώνιος ἔμπορος , ἐγώ σύ , φημί , ὦ βασιλεύς , ὑπισχνέομαι δείκνυμι ὁδός οὐ πολύς ἐκ Πέρσης εἰς Αἴγυπτος . εἰ γάρ τις ὑπερβαίνω ὁ ὄρος οὗτος — ὑπερβαίνω δέ ἄν τριταῖος — αὐτίκα μάλα ἐν Αἴγυπτος οὗτος εἰμί . καί ἔχω οὕτως . πλήν ὁ γε Ἀλέξανδρος οὐ πιστεύω , ἀλλά γόης οἴομαι εἰμί ὁ ἔμπορος . οὕτως ὁ παράδοξος ὁ ὑπόσχεσις ἄπιστος δοκέω ὁ πολύς .
lucianus.rhetorum-praeceptor 6
ἀλλὰ μὴ σύ γε πάθῃς τὸ αὐτό · εἴσῃ γὰρ πειρώμενος ὡς οὐδέν σε κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς οὐδὲ ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον . ἐθέλω δέ σοι πρῶτον ὥσπερ ὁ Κέβης ἐκεῖνος εἰκόνα γραψάμενος τῷ λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι τὴν ὁδόν · δύο γάρ ἐστον , αἳ πρὸς τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον , ἧς ἐρᾶν οὐ μετρίως μοι δοκεῖς . καὶ δῆτα ἡ μὲν ἐφʼ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωπος , τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον · ἐπὶ θατέρᾳ δέ μοι τὸν πλοῦτον δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν , χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον . καὶ ἡ δόξα δὲ καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν , καὶ οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι . εἰ που τὸν Νεῖλον εἶδες γραφῇ μεμιμημένον , αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου τοῦ ποταμίου , οἷοι πολλοὶ ἐν αὐτῷ , μικρὰ δέ τινα παιδία παρʼ αὐτὸν παίζοντα — πήχεις δὲ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι , — τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι . πρόσει δὴ σὺ ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ τῆς ἄκρας , ὡς γαμήσειάς τε αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοις , τὸν πλοῦτον τὴν δόξαν τοὺς ἐπαίνους · νόμῳ γὰρ ἅπαντα γίγνεται τοῦ γεγαμηκότος .
Lemmas: ἀλλά μή σύ γε πάσχω ὁ αὐτός · οἶδα γάρ πειράω ὡς οὐδείς σύ κωλύω ῥήτωρ δοκέω εἷς οὐδέ ὅλος ἡμέρα ὑπερπετάννυμι ὁ ὄρος ἐκ Πέρσης εἰς Αἴγυπτος . ἐθέλω δέ σύ πρῶτος ὥσπερ ὁ Κέβης ἐκεῖνος εἰκών γράφω ὁ λόγος ἑκάτερος ἐπιδείκνυμι ὁ ὁδός · δύο γάρ εἰμί , ὅς πρός ὁ Ῥητορική ἄγω , ὅς ἐράω οὐ μέτριος ἐγώ δοκέω . καί δῆτα ὁ μέν ἐπί ὑψηλός κάθημαι πάνυ καλός καί εὐπρόσωπος , ὁ ὁ Ἀμαλθεία κέρας ἔχω ἐν ὁ δεξιός παντοῖος καρπός ὑπερβρύω · ἐπί ἕτερος δέ ἐγώ ὁ πλοῦτος δοκέω παρίστημι ὁράω , χρύσεος ὅλος καί ἐπέραστος . καί ὁ δόξα δέ καί ὁ ἰσχύς πάρειμι , καί ὁ ἔπαινος περί πᾶς αὐτός Ἔρως μικρός ἔοικα πολύς ἁπανταχόθεν περιπλέκω ἐκπέτομαι . εἰ που ὁ Νεῖλος ὁράω γραφή μιμέομαι , αὐτός μέν κεῖμαι ἐπί κροκόδειλος τις ἤ ἵππος ὁ ποτάμιος , οἷος πολύς ἐν αὐτός , μικρός δέ τις παιδίον παρά αὐτός παίζω — πῆχυς δέ αὐτός ὁ Αἰγύπτιος καλέω , — τοιοῦτος καί περί ὁ Ῥητορική ὁ ἔπαινος . πρόσειμι δή σύ ὁ ἐραστής ἐπιθυμέω δηλαδή ὅτι ταχύς γίγνομαι ἐπί ὁ ἄκρα , ὡς γαμέω τε αὐτός ἀνέρχομαι καί πᾶς ἐκεῖνος ἔχω , ὁ πλοῦτος ὁ δόξα ὁ ἔπαινος · νόμος γάρ ἅπας γίγνομαι ὁ γαμέω .
lucianus.rhetorum-praeceptor 7
εἶτʼ ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ ὄρει , τὸ μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον , καὶ τὸ πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί σοι δοκεῖ οἵα ἡ Ἄορνος ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν , ἀτεχνῶς οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν , Διονύσου τινὸς ἢ Ἡρακλέους , εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι , δεομένην . ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ πρῶτον · εἶτα μετʼ ὀλίγον ὁρᾷς δύο τινὰς ὁδούς . μᾶλλον δὲ ἡ μὲν ἀτραπός ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα , πολὺ τὸ δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα · καὶ ἔφθη γὰρ ἤδη Ἡσίοδος εὖ μάλα ὑποδείξας αὐτήν , ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει . ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος , τοιαύτη οἵαν μικρῷ πρόσθεν εἶπον , ἵνα μὴ πολλάκις τὰ αὐτὰ λέγων ἐπέχω σε ἤδη ῥήτορα εἶναι δυνάμενον .
Lemmas: εἶτα ἐπειδάν πλησιάζω ὁ ὄρος , ὁ μέν πρῶτος ἀπογιγνώσκω ὁ ἄνοδος , καί ὁ πρᾶγμα ὅμοιος εἰμί σύ δοκέω οἷος ὁ Ἄορνος φαίνω ὁ Μακεδών ἀπόξυρος αὐτός ἁπανταχόθεν ὁράω , ἄτεχνος οὐδέ ὄρνεον ὑπερπέτομαι ῥᾴδιος , Διόνυσος τις ἤ Ἡρακλῆς , εἰ μέλλω καθαιρέω , δέω . οὗτος σύ δοκέω ὁ πρῶτος · εἶτα μετά ὀλίγος ὁράω δύο τις ὁδός . μάλα δέ ὁ μέν ἀτραπός εἰμί στενός καί ἀκανθώδης καί τραχύς , πολύς ὁ δίψος ἐμφαίνω καί ἱδρώς · καί φθάνω γάρ ἤδη Ἡσίοδος εὖ μάλα ὑποδείκνυμι αὐτός , ὥστε οὐδείς ἐγώ δέω . ὁ ἕτερος δέ πλατύς καί ἀνθηρός καί εὔυδρος , τοιοῦτος οἷος μικρός πρόσθεν λέγω , ἵνα μή πολλάκις ὁ αὐτός λέγω ἐπέχω σύ ἤδη ῥήτωρ ἔρχομαι δύναμαι .
lucianus.rhetorum-praeceptor 8
πλὴν τό γε τοσοῦτον προσθήσειν μοι δοκῶ , διότι ἡ μὲν τραχεῖα ἐκείνη καὶ ἀνάντης οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν , εἰ δέ τινα , πάνυ παλαιά . καὶ ἔγωγε κατʼ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν δέον · ἡ ἑτέρα δὲ ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι ἐφάνη οἵα ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ . οὐ γὰρ ἑώρων νέος ὢν ἔτι τὸ βέλτιον , ἀλλὰ τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν πόνων φύεσθαι τὰ ἀγαθά . τὸ δʼ οὐκ εἶχεν οὕτως · ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως τῶν λόγων καὶ ὁδῶν . ἐπὶ δʼ οὖν τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ οἶδʼ ὅτι ἀπορήσεις , καὶ ἤδη ἀπορεῖς , ποτέραν τρεπτέον . ὡς οὖν ποιήσας ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις , ἐγώ σοι φράσω · ἱκανὸν γὰρ τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι . σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου .
Lemmas: πλήν ὁ γε τοσοῦτος προστίθημι ἐγώ δοκέω , διότι ὁ μέν τραχύς ἐκεῖνος καί ἀνάντης οὐ πολύς ἴχνος ὁ ὁδοίπορος ἔχω , εἰ δέ τις , πάνυ παλαιός . καί ἐγώ κατά ἐκεῖνος ἄθλιος ἀνέρχομαι τοσοῦτος κάμνω οὐδείς δέω · ὁ ἕτερος δέ ἅτε ὁμαλός εἰμί καί ἀγκύλος οὐδείς ἔχω πρόσωθεν ἐγώ φαίνω οἷος εἰμί οὐ ὁδεύω αὐτός . οὐ γάρ ὁράω νέος εἰμί ἔτι ὁ ἀγαθός , ἀλλά ὁ ποιητής ἐκεῖνος ἀληθεύω οἴομαι λέγω ἐκ ὁ πόνος φύω ὁ ἀγαθός . ὁ δέ οὐ ἔχω οὕτως · ἀπονητί γοῦν ὁράω ὁ πολύς μέγας ἀξιόω εὐμοιρία ὁ αἵρεσις ὁ λόγος καί ὁδός . ἐπί δέ οὖν ὁ ἀρχή ἀφικνέομαι εὖ οἶδα ὅτι ἀπορέω , καί ἤδη ἀπορέω , πότερος τρεπτέον . ὡς οὖν ποιέω ἤδη ῥᾴδιος ἐπί ὁ ἄκρος ἀναβαίνω καί εὐδαιμονέω καί γαμέω καί θαυμαστός πᾶς δοκέω , ἐγώ σύ φράζω · ἱκανός γάρ ὁ αὐτός ἐξαπατάω καί πονέω . σύ δέ ἄσπορος καί ἀνήροτος πᾶς φύω καθά ἐπί ὁ Κρόνος .
lucianus.rhetorum-praeceptor 9
εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι καρτερός τις ἀνήρ , ὑπόσκληρος , ἀνδρώδης τὸ βάδισμα , πολὺν τὸν ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι δεικνύων , ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα , ἐγρηγορώς , τῆς τραχείας ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών , λήρους τινὰς ὁ μάταιος διεξιὼν πρὸς σέ . ἕπεσθαι γάρ οἱ παρακελευόμενος , ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ ἄλλων τινῶν , μεγάλα μὲν καὶ ὑπὲρ τοὺς νῦν , ἀμαυρὰ δὲ ἤδη καὶ ἀσαφῆ τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου , φήσει εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν , εἰ κατὰ τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ τῶν κάλων βαίνοντες · εἰ δὲ κἂν μικρόν τι παραβαίης ἢ ἔξω πατήσειας ἢ ἐπὶ θάτερα μᾶλλον κλιθείης τῇ ῥοπῇ , ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ ἀγούσης ἐπὶ τὸν γάμον . εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν λόγων οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι , οἷα τὰ τῆς παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν , Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην , ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς . πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει · ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων διανύσαι τὴν ὁδόν . ὃ δὲ πάντων ἀνιαρότατον , ὅτι σοι καὶ τὸν χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας , ἔτη πολλά , οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας , ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν , ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι , πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ . πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων κακῶν , ἀλλὰ οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι , εἰ μὴ μεγάλα πρότερον λάβοι .
Lemmas: εὐθύς οὖν σύ προσέρχομαι καρτερός τις ἀνήρ , ὑπόσκληρος , ἀνδρώδης ὁ βάδισμα , πολύς ὁ ἥλιος ἐπί ὁ σῶμα δείκνυμι , ἀρρενωπός ὁ βλέμμα , ἐγείρω , ὁ τραχύς ὁδός ἐκεῖνος ἡγεμών , λῆρος τις ὁ μάταιος διεξέρχομαι πρός σύ . ἕπομαι γάρ ἕ παρακελεύομαι , ὑποδείκνυμι ὁ Δημοσθένης ἴχνος καί Πλάτων καί ἄλλος τις , μέγας μέν καί ὑπέρ ὁ νῦν , ἀμαυρός δέ ἤδη καί ἀσαφής ὁ πολύς ὑπό ὁ χρόνος , φημί εὐδαίμων σύ εἰμί καί νόμος γαμέω ὁ Ῥητορική , εἰ κατά οὗτος ὁδεύω ὥσπερ ὁ ἐπί ὁ κάλως βαίνω · εἰ δέ ἄν μικρός τις παραβαίνω ἤ ἔξω πατέω ἤ ἐπί ἕτερος μάλα κλίνω ὁ ῥοπή , ἐκπίπτω σύ ὁ ὀρθός ὁδός καί ἄγω ἐπί ὁ γάμος . εἶτα σύ κελεύω ζηλόω ἐκεῖνος ὁ ἀρχαῖος ἀνήρ ἕωλος παράδειγμα παρατίθημι ὁ λόγος οὐ ῥᾴδιος μιμέομαι , οἷος ὁ ὁ παλαιός ἐργασία εἰμί , Ἡγησίας καί ὁ ἀμφί Κριτίος καί Νησιώτης , ἀποσφίγγω καί νευρώδης καί σκληρός καί ἀκριβής ἀποτείνω ὁ γραμμή . πόνος δέ καί ἀγρυπνία καί ὑδατοποσία καί ὁ ἀλιπαρής ἀναγκαῖος οὗτος καί ἀπαραίτητος φημί · ἀδύνατος γάρ εἰμί ἄνευ οὗτος διανύω ὁ ὁδός . ὅς δέ πᾶς ἀνιαρός , ὅτι σύ καί ὁ χρόνος πάμπολυς ὑπογράφω ὁ ὁδοιπορία , ἔτος πολύς , οὐ κατά ἡμέρα καί τριακάς , ἀλλά κατά ὀλυμπίας ὅλος ἀριθμός , ὡς καί προαποκάμνω ἀκούω καί ἀπαγορεύω , πολύς χαίρω φράζω ὁ ἐλπίζω ἐκεῖνος εὐδαιμονία . πρός δέ οὗτος οὐδέ μισθός ὀλίγος ἀπαιτέω ὁ τοσοῦτος κακός , ἀλλά οὐ ἄν ἡγέομαι σύ , εἰ μή μέγας πρότερος λαμβάνω .
lucianus.rhetorum-praeceptor 10
ὁ μὲν ταῦτα φήσει , ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος , νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους πάλαι κατορωρυγμένους ὥς τι μέγιστον ἀγαθόν , μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν , καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος , ὅπου τὰ ἐκείνων ἴσως ἐδόκει χρήσιμα , οὐκ εἰδὼς ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς ὁδός . σὺ δὲ μήτε πείθεσθαι μήτε προσέχειν αὐτῷ , μή σε ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν ἢ τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ . ἀλλὰ εἰ πάντως ἐρᾷς καὶ τάχιστα ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι , ὡς καὶ σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς , ἴθι , τῷ μὲν δασεῖ τούτῳ καὶ πέρα τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν λέγε , ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ ἄλλους ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα .
Lemmas: ὁ μέν οὗτος φημί , ἀλαζών καί ἀρχαῖος ὡς ἀληθής καί Κρονικός ἄνθρωπος , νεκρός εἰς μίμησις παλαιός προτίθημι καί ἀνορύσσω ἀξιόω λόγος πάλαι κατορύσσω ὡς τις μέγας ἀγαθός , μαχαιροποιός υἱός καί ἄλλος Ἀτρόμητος τις γραμματιστής ζηλόω ἀξιόω , καί οὗτος ἐν εἰρήνη μήτε Φίλιππος ἐπέρχομαι μήτε Ἀλέξανδρος ἐπιτάσσω , ὅπου ὁ ἐκεῖνος ἴσως δοκέω χρήσιμος , οὐ οἶδα ὁποῖος νῦν καινοτομέω ταχύς καί ἀπράγμων καί εἰς ὁ εὐθύς ὁ ῥητορική ὁδός . σύ δέ μήτε πείθω μήτε προσέχω αὐτός , μή σύ ἐκτραχηλίζω που παραλαμβάνω ἤ ὁ τελευταῖος προγηράω ὁ πόνος παρασκευάζω . ἀλλά εἰ πάντως ἐράω καί ταχύς ἐθέλω ὁ ῥητορικός σύνειμι ἀκμάζω ἔτι , ὡς καί σπουδάζω πρός αὐτός , ἔρχομαι , ὁ μέν δασύς οὗτος καί πέρα ὁ μέτριος ἀνδρικός μακρός χαίρω λέγω , ἀναβαίνω αὐτός καί ἄλλος ὁπόσος ἄν ἐξαπατάω δύναμαι ἀνάγω καταλείπω ἀσθμαίνω καί ἱδρώς πολύς σύνειμι .
lucianus.rhetorum-praeceptor 11
πρὸς δὲ τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς καὶ ἄλλους , ἐν τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα , διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα , ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα , γυναικεῖον τὸ βλέμμα , μελιχρὸν τὸ φώνημα , μύρων ἀποπνέοντα , τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον , ὀλίγας μὲν ἔτι , οὔλας δὲ καὶ ὑακινθίνας τὰς τρίχας εὐθετίζοντα , πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα , τὸν τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν . λέγω δὲ ὡς ἀπὸ τούτων γνωρίζοις αὐτόν , μηδέ σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι . καίτοι τί φημί ; κἂν εἰ μύοντι γάρ σοι προσελθὼν εἴποι τι , τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα , καὶ τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη , μάθοις ἂν ὡς οὐχὶ τῶν καθʼ ἡμᾶς ἐστιν , οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν , ἀλλά τι ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον . τούτῳ τοίνυν προσελθὼν καὶ παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος καί , ὡς ὀνομάζει αὐτός , βασιλεὺς ἐν τοῖς λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ τέθριππα ἐλαύνων τοῦ λόγου . διδάξεται γάρ σε παραλαβὼν τὰ πρῶτα μὲν ἐκεῖνα — μᾶλλον δὲ αὐτὸς εἰπάτω πρὸς σέ ·
Lemmas: πρός δέ ὁ ἕτερος ἔρχομαι εὑρίσκω πολύς καί ἄλλος , ἐν οὗτος δέ καί πάνσοφος τις καί πάγκαλος ἀνήρ , διασαλεύω ὁ βάδισμα , ἐπικλάω ὁ αὐχήν , γυναικεῖος ὁ βλέμμα , μελιχρός ὁ φώνημα , μύρον ἀποπνέω , ὁ δάκτυλος ἄκρος ὁ κεφαλή κνάω , ὀλίγος μέν ἔτι , οὖλος δέ καί ὑακίνθινος ὁ θρίξ εὐθετίζω , πάναβρος τις Σαρδανάπαλλος ἤ Κινύρης ἤ αὐτός Ἀγάθων , ὁ ὁ τραγῳδία ἐπέραστος ἐκεῖνος ποιητής . λέγω δέ ὡς ἀπό οὗτος γνωρίζω αὐτός , μηδέ σύ οὕτως θεσπέσιος χρῆμα καί φίλος Ἀφροδίτη καί Χάρις διαλανθάνω . καίτοι τίς φημί ; ἄν εἰ μύω γάρ σύ προσέρχομαι λέγω τις , ὁ Ὑμήττιος ἐκεῖνος ἀνοίγνυμι στόμα , καί ὁ συνήθης φωνή ἀφίημι , μανθάνω ἄν ὡς οὐ ὁ κατά ἐγώ εἰμί , ὅς ἄρουρα καρπός δίδωμι , ἀλλά τις ξένος φάσμα δρόσος ἤ ἀμβροσία τρέφω . οὗτος τοίνυν προσέρχομαι καί παραδίδωμι σεαυτοῦ αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καί περίβλεπτος καί , ὡς ὀνομάζω αὐτός , βασιλεύς ἐν ὁ λόγος ἀπονητί καθίστημι ὁ τέθριππος ἐλαύνω ὁ λόγος . διδάσκω γάρ σύ παραλαμβάνω ὁ πρῶτος μέν ἐκεῖνος — μᾶλλον δέ αὐτός λέγω πρός σύ ·
lucianus.rhetorum-praeceptor 12
γελοῖον γὰρ ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος ἐμὲ ποιεῖσθαι τοὺς λόγους , φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων , μὴ καὶ συντρίψω που πεσὼν τὸν ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι . φαίη τοιγαροῦν ἂν πρὸς σὲ ὧδέ πως ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς κόμης καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν , Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν ἢ Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ τοῦ φθέγματος · ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτορος .
Lemmas: γέλοιος γάρ ὑπέρ τοιοῦτος ῥήτωρ ἐγώ ποιέω ὁ λόγος , φαῦλος ὑποκριτής ἴσως ὁ τοιοῦτος καί τηλικοῦτος , μή καί συντρίβω που πίπτω ὁ ἥρως ὅς ὑποκρίνομαι . φημί τοιγαροῦν ἄν πρός σύ ὧδε πως ἐπισπάω ὁπόσος ἔτι λοιπός ὁ κόμη καί ὑπομειδιάω ὁ γλαφυρός ἐκεῖνος καί ἁπαλός οἷος εἴωθα , Αὐτοθαίς ὁ κωμικός ἤ Μαλθάκη ἤ Γλυκέρα τις μιμέομαι ὁ προσηνής ὁ φθέγμα · ἄγροικος γάρ ὁ ἀρρενωπός καί οὐ πρός ἁβρός καί ἐράσμιος ῥήτωρ .
lucianus.rhetorum-praeceptor 13
φήσει δʼ οὖν πάνυ μετριάζων ὑπὲρ αὐτόν,αὐτόν , Μῶν σε , ὦγαθέ , ὁ Πύθιος ἔπεμψε πρός με ῥητόρων τὸν ἄριστον προσειπών , ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο αὐτόν,αὐτόν , ἔδειξεν ὅστις ἦν ὁ σοφώτατος ἐν τοῖς τότε ; εἰ δὲ μὴ τοῦτο , ἀλλὰ κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων , αὐτίκα μάλα εἴσῃ πρὸς οἷόν τινα δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις . προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον τῷδε ἢ τῷδε παραβαλεῖν , ἀλλʼ εἴ τις ἢ Τιτυὸς ἢ Ὦτος ἢ Ἐφιάλτης , ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον · ἐπεὶ τούς γε ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις ὁπόσον ἡ σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς καὶ οἱ τέττιγες τὰς μελίττας καὶ οἱ χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας .
Lemmas: φημί δέ οὖν πάνυ μετριάζω ὑπέρ αυτον,αυος , μῶν σύ , ἀγαθός , ὁ Πύθιος πέμπω πρός ἐγώ ῥήτωρ ὁ ἀγαθός προσλέγω , ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἔρομαι αυτον,αυος , δείκνυμι ὅστις εἰμί ὁ σοφός ἐν ὁ τότε ; εἰ δέ μή οὗτος , ἀλλά κατά κλέος αὐτός ἥκω ἀκούω ἅπας ὑπερεκπλήσσω ὁ ἡμέτερος καί ὑμνέω καί τέθηπα καί ὑποπτήσσω , αὐτίκα μάλα οἶδα πρός οἷος τις δαιμόνιος ἀνήρ ἥκω . προσδοκέω δέ μηδείς τοιοῦτος ὁράω οἷος ὅδε ἤ ὅδε παραβάλλω , ἀλλά εἰ τις ἤ Τιτυός ἤ Ὦτος ἤ Ἐφιάλτης , ὑπέρ ἐκεῖνος πολύς φαίνω σύ ὁ πρᾶγμα ὑπερφυής καί τεράστιος · ἐπεί ὁ γε ἄλλος τοσοῦτος ὑπερφωνέω εὑρίσκω ὁπόσος ὁ σάλπιγξ ὁ αὐλός καί ὁ τέττιξ ὁ μέλισσα καί ὁ χορός ὁ ἐνδίδωμι .
lucianus.rhetorum-praeceptor 14
ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι καὶ τοῦτο οὐκ ἂν παρʼ ἄλλου ῥᾷον μάθοις , ἕπου μόνον , ὦ μέλημα , οἷς ἂν εἴπω καὶ ζήλου πάντα , καὶ τοὺς νόμους οἷς ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι παραφύλαττε . μᾶλλον δὲ ἤδη προχώρει μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς , εἰ μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ πρὸ τῆς ῥητορικῆς , ὁπόσα ἡ ἄλλη προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ · οὐδὲν γὰρ αὐτῶν δεήσει . ἀλλʼ ἀνίπτοις ποσίν — ἡ παροιμία φησίν — ἔμβαινε , οὐ μεῖον ἕξων διὰ τοῦτο , οὐδʼ ἄν , τὸ κοινότατον , μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα εἰδῇς · ἄλλο γάρ τι παρὰ ταῦτα ὁ ῥήτωρ .
Lemmas: ἐπεί δέ καί ῥήτωρ αὐτός ἐθέλω γίγνομαι καί οὗτος οὐ ἄν παρά ἄλλος ῥᾴδιος μανθάνω , ἕπομαι μόνος , ὦ μέλημα , ὅς ἄν λέγω καί ζηλόω πᾶς , καί ὁ νόμος ὅς ἄν ἐπιτάσσω χράω ἀκριβής ἐγώ παραφυλάττω . μάλα δέ ἤδη προχωρέω μηδείς ὀκνέω μηδέ πτοέω , εἰ μή προτελέω ἐκεῖνος ὁ πρό ὁ ῥητορική , ὁπόσος ὁ ἄλλος προπαιδεία ὁ ἀνόητος καί μάταιος μετά πολύς κάματος ὁδοποιέω · οὐδείς γάρ αὐτός δέω . ἀλλά ἄνιπτος πούς — ὁ παροιμία φημί — ἐμβαίνω , οὐ μείων ἔχω διά οὗτος , οὐδέ ἐάν , ὁ κοινός , μηδέ γράφω ὁ γράμμα οἶδα · ἄλλος γάρ τις παρά οὗτος ὁ ῥήτωρ .
lucianus.rhetorum-praeceptor 15
λέξω δὲ πρῶτον μὲν ὁπόσα χρὴ αὐτόν σε οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια πρὸς τὴν πορείαν καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι , ὡς ἂν τάχιστα διανύσαι δυνηθείης . ἔπειτα καὐτὸς ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν ὁδόν , ἃ δὲ καὶ παραινῶν , πρὶν ἥλιον δῦναι ῥήτορά σε ὑπὲρ τοὺς πάντας ἀποφανῶ , οἷος αὐτός εἰμι , ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ μέσα καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων . κόμιζε τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν τὴν ἀμαθίαν , εἶτα θράσος , ἐπὶ τούτοις δὲ τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν . αἰδῶ δὲ ἢ ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα ἢ ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε · ἀχρεῖα γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι . ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον τὸ ἐμόν . ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά . καὶ ἡ ἐσθὴς δὲ ἔστω εὐανθὴς ἢ λευκή , ἔργον τῆς Ταραντίνης ἐργασίας , ὡς διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα , καὶ ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία , τὸ πολυσχιδές , ἢ ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα , καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί . ταῦτα μὲν αὐτὸν χρὴ συντελεῖν · τὰ δʼ ἄλλα καθʼ ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ ἄκουε .
Lemmas: λέγω δέ πρῶτος μέν ὁπόσος χρή αὐτός σύ οἴκοθεν ἔχω ἥκω ἐφόδια πρός ὁ πορεία καί ὅπως ἐπισιτίζομαι , ὡς ἄν ταχύς διανύω δύναμαι . ἔπειτα αὐτός ὅς μέν προέρχομαι ἐπιδείκνυμι κατά ὁ ὁδός , ὅς δέ καί παραινέω , πρίν ἥλιος δύω ῥήτωρ σύ ὑπέρ ὁ πᾶς ἀποφαίνω , οἷος αὐτός εἰμί , ἀναμφίλογος ὁ πρῶτος καί μέσος καί τελευταῖος ὁ λέγω ἐπιχειρέω . κομίζω τοίνυν ὁ μέγας μέν ὁ ἀμαθία , εἶτα θράσος , ἐπί οὗτος δέ τόλμα καί ἀναισχυντία . αἰδώς δέ ἤ ἐπιείκεια ἤ μετριότης ἤ ἐρύθημα οἴκοι ἀπολείπω · ἀχρεῖος γάρ καί ὑπεναντίος ὁ πρᾶγμα . ἀλλά καί βοή ὅτι μέγας καί μέλος ἀναίσχυντος καί βάδισμα οἷος ὁ ἐμός . οὗτος δέ ἀναγκαῖος πάνυ καί μόνος εἰμί ὅτε ἱκανός . καί ὁ ἐσθής δέ εἰμί εὐανθής ἤ λευκός , ἔργον ὁ Ταραντῖνος ἐργασία , ὡς διαφαίνω ὁ σῶμα , καί ἤ κρηπίς Ἀττικός γυναικεῖος , ὁ πολύσχιστος , ἤ ἐμβάς Σικυώνιος πῖλος ὁ λευκός ἐπιπρέπω , καί ἀκόλουθος πολύς καί βιβλίον ἀεί . οὗτος μέν αὐτός χρή συντελέω · ὁ δέ ἄλλος κατά ὁδός ἤδη προέρχομαι ὁράω καί ἀκούω .
lucianus.rhetorum-praeceptor 16
καὶ δή σοι τοὺς νόμους δίειμι , οἷς χρώμενόν σε ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ προσήσεται , οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων . σχήματος μὲν τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς , ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἢ οὐ πλείω γε τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας , πρόχειρα ἐπʼ ἄκρας τῆς γλώττης ἔχε — τὸ ἄττα καὶ κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα , — καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν . μελέτω δὲ μηδὲν τῶν ἄλλων , εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά . ἡ πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής , κἂν σισύρα τῶν παχειῶν τὸ ἱμάτιον ᾖ .
Lemmas: καί δή σύ ὁ νόμος διέρχομαι , ὅς χράω σύ ὁ Ῥητορική γνωρίζω καί προσίημι , οὐδέ ἀποστρέφω καί σκορακίζω καθά ἀτέλεστος τις καί κατάσκοπος ὁ ἀπόρρητος . σχῆμα μέν ὁ πρῶτος ἐπιμελέομαι χρή μάλα καί εὔμορφος ὁ ἀναβολή , ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἤ οὐ πολύς γε ὁ εἴκοσι Ἀττικός ὄνομα ἐκλέγω ποθεν ἀκριβής ἐκμελετάω , πρόχειρος ἐπί ἄκρος ὁ γλῶσσα ἔχω — ὁ τις καί εἶτα καί μῶν καί ἄμηγεπυς καί λωΐων καί ὁ τοιοῦτος , — καί ἐν ἅπας λόγος καθά τις ἥδυσμα ἐπιπάσσω αὐτός . μέλω δέ μηδείς ὁ ἄλλος , εἰ ἀνόμοιος οὗτος καί ἀσύμφυλος καί ἀπῳδός . ὁ πορφύρα μόνος εἰμί καλός καί εὐανθής , ἐάν σισύρα ὁ παχύς ὁ ἱμάτιον εἰμί .
lucianus.rhetorum-praeceptor 17
μέτει δὲ ἀπόρρητα καὶ ξένα ῥήματα , σπανιάκις ὑπὸ τῶν πάλαι εἰρημένα , καὶ ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς τοὺς προσομιλοῦντας . οὕτω γάρ σε ὁ λεὼς ὁ πολὺς ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ τὴν παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς , εἰ ἀποστλεγγίσασθαι τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις , τὸ δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι , τὸν ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον , τὸν ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές . ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν καλεῖν , τὸν συνετὸν σοφόνουν , τὸν ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον . ἂν σολοικίσῃς δὲ ἢ βαρβαρίσῃς , ἓν ἔστω φάρμακον ἡ ἀναισχυντία , καὶ πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα οὔτε ὄντος τινὸς οὔτε γενομένου ποτέ , ἢ ποιητοῦ ἢ συγγραφέως , ὃς οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος . ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ μὲν μὴ σύ γε , μηδὲ εἴ τι ὁ λῆρος Ἰσοκράτης ἢ ὁ χαρίτων ἄμοιρος Δημοσθένης ἢ ὁ ψυχρὸς Πλάτων , ἀλλὰ τοὺς τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ ἅς φασι ταύτας μελέτας , ὡς ἔχῃς ἀπʼ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν .
Lemmas: μετέρχομαι δέ ἀπόρρητος καί ξένος ῥῆμα , σπανιάκις ὑπό ὁ πάλαι λέγω , καί οὗτος συμφορέω ἀποτοξεύω προχειρίζω εἰς ὁ προσομιλέω . οὕτως γάρ σύ ὁ λαός ὁ πολύς ἀποβλέπω καί θαυμαστός ὑπολαμβάνω καί ὁ παιδεία ὑπέρ αὐτός , εἰ ἀποστλεγγίζω ὁ ἀποξύω λέγω , ὁ δέ ἥλιος θέρω εἱληθερέω , ὁ ἀρραβών δέ προνόμιον , ὁ ὄρθρος δέ ἀκροκνέφαιος . ἐνίοτε δέ καί αὐτός ποιέω καινός καί ἀλλόκοτος ὄνομα καί νομοθετέω ὁ μέν ἑρμηνεύω δεινός εὔλεξις καλέω , ὁ συνετός σοφόνους , ὁ ὀρχηστής δέ χειρίσοφος . ἐάν σολοικίζω δέ ἤ βαρβαρίζω , εἷς εἰμί φάρμακον ὁ ἀναισχυντία , καί πρόχειρος εὐθύς ὄνομα οὔτε εἰμί τις οὔτε γίγνομαι ποτέ , ἤ ποιητής ἤ συγγραφεύς , ὅς οὕτως λέγω δοκιμάζω σοφός ἀνήρ καί ὁ φωνή εἰς ὁ ἄκρος ἀπακριβόομαι . ἀλλά καί ἀναγιγνώσκω ὁ παλαιός μέν μή σύ γε , μηδέ εἰ τις ὁ λῆρος Ἰσοκράτης ἤ ὁ χάρις ἄμοιρος Δημοσθένης ἤ ὁ ψυχρός Πλάτων , ἀλλά ὁ ὁ ὀλίγος πρό ἐγώ λόγος καί ὅς φημί οὗτος μελέτη , ὡς ἔχω ἀπό ἐκεῖνος ἐπισιτίζομαι ἐν καιρός καταχράομαι καθά ἐκ ταμιεῖον προαιρέω .
lucianus.rhetorum-praeceptor 18
ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ λέγειν καὶ οἱ παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς τῶν λόγων , ἅπαντα μὲν ὁπόσα ἂν ᾖ δυσχερῆ , ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν . ἑλομένων δέ , μὴ μελλήσας λέγε ὅττι κεν ἐπʼ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ , μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς , ὡς τὸ πρῶτον , ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι πρῶτον , ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ τὸ τρίτον μετʼ ἐκεῖνο , ἀλλὰ τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω , καὶ ἢν οὕτω τύχῃ , περὶ τῷ μετώπῳ μὲν ἡ κνημίς , περὶ τῇ κνήμῃ δὲ ἡ κόρυς . πλὴν ἀλλʼ ἔπειγε καὶ σύνειρε καὶ μὴ σιώπα μόνον . κἂν περὶ ὑβριστοῦ τινος ἢ μοιχοῦ λέγῃς Ἀθήνησι , τὰ ἐν Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω . ἐπὶ πᾶσι δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ ὁ Κυνέγειρος , ὧν οὐκ ἄν τι ἄνευ γένοιτο . καὶ ἀεὶ ὁ Ἄθως πλείσθω καὶ ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ ὁ ἥλιος ὑπὸ τῶν Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω , καὶ ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά . καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω , καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν , κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ · καλὰ γάρ ἐστι καὶ εἰκῆ λεγόμενα .
Lemmas: ἐπειδάν δέ καί δέω λέγω καί ὁ πάρειμι ὑποβάλλω τις ὑπόθεσις καί ἀφορμή ὁ λόγος , ἅπας μέν ὁπόσος ἄν εἰμί δυσχερής , ψέγω καί ἐκφαυλίζω ὡς οὐδείς ὅλος ἀνδρώδης αὐτός . αἱρέω δέ , μή μέλλω λέγω ὅτι ἄν ἐπί ἀκαίριμος γλῶσσα ἔρχομαι , μηδείς ἐκεῖνος ἐπιμελέομαι , ὡς ὁ πρῶτος , ὥσπερ οὖν καί εἰμί πρῶτος , λέγω ἐν καιρός προσήκω καί ὁ δεύτερος μετά οὗτος καί ὁ τρίτος μετά ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ πρῶτος ἐμπίπτω πρῶτος λέγω , καί ἐάν οὕτως τυγχάνω , περί ὁ μέτωπον μέν ὁ κνημίς , περί ὁ κνήμη δέ ὁ κόρυς . πλήν ἀλλά ἐπείγω καί συνείρω καί μή σιωπάω μόνος . ἐάν περί ὑβριστής τις ἤ μοιχός λέγω Ἀθήνησι , ὁ ἐν Ἰνδός καί Ἐκβάτανα λέγω . ἐπί πᾶς δέ ὁ Μαραθών καί ὁ Κυνέγειρος , ὅς οὐ ἄν τις ἄνευ γίγνομαι . καί ἀεί ὁ Ἄθως πλέω καί ὁ Ἑλλήσποντος πεζεύω καί ὁ ἥλιος ὑπό ὁ Μηδικός βέλος σκέπω καί Ξέρξης φεύγω καί Λεωνίδας θαυμάζω καί ὁ Ὀθρυάδης γράμμα ἀναγιγνώσκω , καί ὁ Σαλαμίς καί ὁ Ἀρτεμίσιον καί ὁ Πλάταια πολύς οὗτος καί πυκνός . καί ἐπί πᾶς ὁ ὀλίγος ἐκεῖνος ὄνομα ἐπιπολάζω καί ἐπαναθέω , καί συνεχής ὁ τις καί ὁ δήπουθεν , ἐάν μηδείς αὐτός δέω · καλός γάρ εἰμί καί εἰκῇ λέγω .
lucianus.rhetorum-praeceptor 19
ἢν δέ ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι δοκῇ , πάντα σοι ᾀδέσθω καὶ μέλος γιγνέσθω . κἄν ποτε ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ , τοὺς ἄνδρας τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου τὴν ἁρμονίαν . τὸ δὲ οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις , καὶ ὁ μηρὸς πατασσέσθω , καὶ λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν πυγήν . καὶ ἢν μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν , ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς · ἢν δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς αἰσχύνης ἤδη πρὸς τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι , καθέζεσθαι κέλευε , καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ πρᾶγμα ἔστω .
Lemmas: ἐάν δέ ποτέ καί ἀείδω καιρός εἰμί δοκέω , πᾶς σύ ἀείδω καί μέλος γίγνομαι . ἐάν ποτέ ἀπορέω πρᾶγμα ᾠδικός , ὁ ἀνήρ ὁ δικαστής ὀνομάζω ἐμμελής πληρόω οἴομαι ὁ ἁρμονία . ὁ δέ οἴμοι ὁ κακός πολλάκις , καί ὁ μηρός πατάσσω , καί λαρυγγίζω καί ἐπιχρέμπτομαι ὁ λέγω καί βαδίζω μεταφέρω ὁ πυγή . καί ἐάν μέν σύ μή ἐπαινέω , ἀγανακτέω καί λοιδορέω αὐτός · ἐάν δέ ὀρθός ἵστημι ὑπό ὁ αἰσχύνη ἤδη πρός ὁ ἔξοδος ἑτοῖμος , καθέζομαι κελεύω , καί ὅλος τυραννίς ὁ πρᾶγμα εἰμί .
lucianus.rhetorum-praeceptor 20
ὅπως δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν λόγων θαυμάζωσιν , ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ καὶ νὴ Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας γάμων , ἢν δοκῇ , καταβίβαζε τὸν λόγον ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα . οἱ μὲν γὰρ συνιέντες ὀλίγοι , οἳ μάλιστα μὲν σιωπήσονται ὑπʼ εὐγνωμοσύνης · ἢν δὲ καὶ λέγωσί τι , ὑπὸ φθόνου αὐτὸ δόξουσι δρᾶν . οἱ πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι , καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ πάνδεινόν τινα ἐν τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί σε . ἄλλως τε καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν ἔχει τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ τοῖς πολλοῖς · ὥστε ὅρα μή ποτε γράψῃς ἢ σκεψάμενος παρέλθῃς , ἔλεγχος γὰρ σαφὴς ταῦτά γε .
Lemmas: ὅπως δέ καί ὁ πλῆθος ὁ λόγος θαυμάζω , ἀπό ὁ Ἰλιακός ἄρχω ἤ καί νή Ζεύς ἀπό ὁ Δευκαλίων καί Πύρρα γάμος , ἐάν δοκέω , καταβιβάζω ὁ λόγος ἐπί ὁ νῦν καθίστημι . ὁ μέν γάρ συνίημι ὀλίγος , ὅς μάλα μέν σιωπάω ὑπό εὐγνωμοσύνη · ἐάν δέ καί λέγω τις , ὑπό φθόνος αὐτός δοκέω δράω . ὁ πολύς δέ ὁ σχῆμα καί φωνή καί βάδισμα καί περίπατος καί μέλος καί κρηπίς καί ὁ τις σύ ἐκεῖνος τέθηπα , καί ὁ ἱδρώς ὁράω καί ὁ ἆσθμα οὐ ἔχω ὅπως ἀπιστέω μή οὐ πάνδεινος τις ἐν ὁ λόγος ἀγωνιστής εἰμί σύ . ἄλλος τε καί ὁ ταχύς οὗτος οὐ μικρός ἔχω ὁ ἀπολογία καί θαῦμα παρά ὁ πολύς · ὥστε ὁράω μή ποτέ γράφω ἤ σκοπέω παρέρχομαι , ἔλεγχος γάρ σαφής οὗτος γε .
lucianus.rhetorum-praeceptor 21
οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν , εἴ ποτε αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον , χεῖρα ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν τοῖς μεταξὺ τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι · καὶ γὰρ αὖ καὶ τοῦδε μελέτω σοι τὸν χορὸν ἔχειν οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα . ταῦτα μέν σοι τὰ ἐν τοῖς λόγοις . μετὰ ταῦτα δὲ προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα . καὶ ἤν τις ἐντύχῃ , θαυμάσια περὶ σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ . τί γὰρ ὁ Παιανιεὺς πρὸς ἐμὲ ; καί , πρὸς ἕνα ἴσως μοι τῶν παλαιῶν ὁ ἀγών καὶ τὰ τοιαῦτα .
Lemmas: ὁ φίλος δέ ἀναπηδάω ἀεί καί μισθός ὁ δεῖπνον ἀποτίνω , εἰ ποτέ αἰσθάνομαι σύ καταπίπτω , χείρ ὀρέγω καί παρέχω εὑρίσκω ὁ λέγω ἐν ὁ μεταξύ ὁ ἔπαινος διάλειμμα · καί γάρ αὖ καί ὅδε μέλω σύ ὁ χορός ἔχω οἰκεῖος καί συνᾴδω . οὗτος μέν σύ ὁ ἐν ὁ λόγος . μετά οὗτος δέ προέρχομαι σύ δορυφορέω ἐγκαλύπτω αὐτός καί περί ὅς φημί μεταξύ διαλαμβάνω . καί ἐάν τις ἐντυγχάνω , θαυμάσιος περί σεαυτοῦ λέγω καί ὑπερεπαινέω καί ἐπαχθής γίγνομαι αὐτός . τίς γάρ ὁ Παιανιεύς πρός ἐγώ ; καί , πρός εἷς ἴσως ἐγώ ὁ παλαιός ὁ ἀγών καί ὁ τοιοῦτος .
lucianus.rhetorum-praeceptor 22
ὃ δὲ μέγιστον καὶ πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον , ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων . καὶ ἢν μέν τις καλῶς εἴπῃ , ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω · ἢν δὲ μετρίως ἐλεγχθῇ , πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα . καὶ ἐν ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ πάντας εἰσιέναι χρή , ἐπίσημον γάρ · καὶ σιωπησάντων ἁπάντων ξένον τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα , ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα . καὶ ἐπισείσῃς δὲ μὴ πολλάκις τὴν χεῖρα , εὐτελὲς γάρ , μηδʼ ἀναστῇς , πλὴν ἅπαξ γε ἢ δὶς τὸ πλεῖστον . ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ καὶ δῆλος γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις . ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα . τὰ δ’ ἄλλα χρὴ θαρρεῖν · ἡ τόλμα γὰρ καὶ ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον καὶ ὅρκος ἐπʼ ἄκροις ἀεὶ τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναί — ταῦτά σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ .
Lemmas: ὅς δέ μέγας καί πρός ὁ εὐδοκιμέω ἀναγκαῖος ὀλίγος δέω παραλείπω , ἅπας καταγελάω ὁ λέγω . καί ἐάν μέν τις καλός λέγω , ἀλλότριος καί οὐ ἑαυτοῦ δείκνυμι δοκέω · ἐάν δέ μέτριος ἐλέγχω , πᾶς εἰμί ἐπιλήψιμος . καί ἐν ὁ ἀκρόασις μετά πᾶς εἰσέρχομαι χρή , ἐπίσημος γάρ · καί σιωπάω ἅπας ξένος τις ἔπαινος ἐπιλέγω ὁ ἀκοή ὁ πάρειμι ἐπιστρέφω καί ἐνοχλέω , ὡς ναυτιάω ἅπας ἐπί ὁ φορτικός ὁ ὄνομα καί ἐπιφράσσω ὁ οὖς . καί ἐπισείω δέ μή πολλάκις ὁ χείρ , εὐτελής γάρ , μηδέ ἀνίστημι , πλήν ἅπαξ γε ἤ δίς ὁ πολύς . ὑπομειδιάω δέ ὁ πολύς καί δῆλος γίγνομαι μή ἀρέσκω ὁ λέγω . ἀμφιλαφής δέ ὁ ἀφορμή ὁ μέμψις ὁ συκοφαντικός ὁ οὖς . ὁ δέ ἄλλος χρή θαρσέω · ὁ τόλμα γάρ καί ὁ ἀναισχυντία καί ψεῦδος πρόχειρος καί ὅρκος ἐπί ἄκρος ἀεί ὁ χεῖλος καί φθόνος πρός ἅπας καί μῖσος καί βλασφημία καί διαβολή πιθανός — οὗτος σύ ἀοίδιμος ἐν βραχύς καί περίβλεπτος ἀποφαίνω .
lucianus.rhetorum-praeceptor 23
τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ καὶ τὰ ἔξω . ἰδίᾳ δὲ πάντα πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω , κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν , ἢ αὐχεῖν γε , κἂν μὴ ποιῇς , καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν γραφέντα . καλὸς γὰρ εἶναι θέλε καὶ σοὶ μελέτω ὑπὸ τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν · εἰς τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί , ὡς διὰ τοῦτό σου καὶ ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος . καὶ τὸ δεῖνα δέ , μὴ αἰδεσθῇς , εἰ καὶ πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης , καὶ ταῦτα γενειήτης ἢ καὶ νὴ Δία φαλακρὸς ἤδη ὤν . ἀλλʼ ἔστωσαν οἱ καὶ ἐπὶ τούτῳ συνόντες · ἢν δὲ μὴ ὦσιν , οἰκέται ἱκανοί . πολλὰ γὰρ καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου πρὸς τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται · πλείων ἡ ἀναισχυντία καὶ θράσος . ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι αἱ γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας ; εἰ δὴ τὰ ὅμοια πάσχοις , καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων . καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή , μάλιστα μὲν τὰ πάντα , εἰ δὲ μή , πάντως ἐκεῖνα . καὶ αὐτὸ δέ σοι τὸ στόμα πρὸς ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω , καὶ ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ πρὸς τοὺς λόγους καὶ πρὸς τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν δύνηται . δύναται δὲ οὐ σολοικίζειν μόνον καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι , ἀλλὰ καὶ νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν , καὶ μάλιστα ἢν πρὸς οὕτω πολλοὺς τοὺς ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς . πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω .
Lemmas: τοιοῦτος μέν ὁ φανερός καί ὁ ἔξω . ἴδιος δέ πᾶς πρᾶγμα ποιέω σύ δοκέω , κυβεύω μεθύσκω λαγνεύω μοιχεύω , ἤ αὐχέω γε , ἐάν μή ποιέω , καί πρός ἅπας λέγω καί γραμματεῖον ὑποδείκνυμι ὑπό γυνή δῆθεν γράφω . καλός γάρ εἰμί ἐθέλω καί σύ μέλω ὑπό ὁ γυνή σπουδάζω δοκέω · εἰς ὁ ῥητορική γάρ καί οὗτος ἀναφέρω ὁ πολύς , ὡς διά οὗτος σύ καί ἄχρι ὁ γυναικωνῖτις εὐδοκιμέω . καί ὁ δεῖνα δέ , μή αἰδέομαι , εἰ καί πρός ἀνήρ ἐπί ὁ ἕτερος ἐράω δοκέω , καί οὗτος γενειάτης ἤ καί νή Ζεύς φαλακρός ἤδη εἰμί . ἀλλά εἰμί ὁ καί ἐπί οὗτος σύνειμι · ἐάν δέ μή εἰμί , οἰκέτης ἱκανός . πολύς γάρ καί ἐκ ὁ τοιοῦτος πρός ὁ ῥητορικός χρήσιμος παραγίγνομαι · πολύς ὁ ἀναισχυντία καί θράσος . ὁράω ὡς λάλος ὁ γυνή καί λοιδορέω περισσός καί ὑπέρ ὁ ἀνήρ ; εἰ δή ὁ ὅμοιος πάσχω , καί οὗτος διαφέρω ὁ ἄλλος . καί μήν καί πισσόω χρή , μάλα μέν ὁ πᾶς , εἰ δέ μή , πάντως ἐκεῖνος . καί αὐτός δέ σύ ὁ στόμα πρός ἅπας ὅμοιος χάσκω , καί ὁ γλῶσσα ὑπηρετέω καί πρός ὁ λόγος καί πρός ὁ ἄλλος ὁπόσος ἄν δύναμαι . δύναμαι δέ οὐ σολοικίζω μόνος καί βαρβαρίζω οὐδέ ληρέω ἤ ἐπιορκέω ἤ λοιδορέω ἤ διαβάλλω καί ψεύδω , ἀλλά καί νύκτωρ τις ἄλλος ὑποτελέω , καί μάλα ἐάν πρός οὕτως πολύς ὁ ἔρως μή διαρκέω . πᾶς αὐτός γε ἐπίσταμαι καί γόνιμος γίγνομαι καί μηδείς ἀποστρέφω .
lucianus.rhetorum-praeceptor 24
ἢν ταῦτα , ὦ παῖ , καλῶς ἐκμάθῃς — δύνασαι δέ · οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτοῖς βαρύ—θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰς μακράν σε ἄριστον ῥήτορα καὶ ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι . τὸ μετὰ τοῦτο δὲ οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν , ὅσα ἐν βραχεῖ παρέσται σοι τὰ ἀγαθὰ παρὰ τῆς Ῥητορικῆς . ὁρᾷς ἐμέ , ὃς πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος , μητρὸς δὲ ἀκεστρίας ἐπʼ ἀμφοδίου τινός . αὐτὸς δὲ τὴν ὥραν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι δόξας τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ . ἐπεὶ δὲ τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ διεκπαίσας ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην — ὑπῆρχε γάρ μοι , ὦ φίλη Ἀδράστεια , πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον ἐφόδια , τὸ θράσος , ἡ ἀμαθία , ἡ ἀναισχυντία — πρῶτον μὲν οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι , ἀλλʼ ἤδη τοῖς Διὸς καὶ Λήδας παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι . ἔπειτα δὲ γραῒ συνοικήσας τὸ πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης , χρυσίῳ καὶ τούτους ἐνδεδεμένους . πλὴν ἀλλά γε διὰ τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον καὶ τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ ἐκ τῆς σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά μοι ἐποίει ὁ λιμός . εἶτα ὀλίγου δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην , εἰ μὴ κατάρατός τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον εἴην ἐπʼ αὐτὴν ἐωνημένος .
Lemmas: ἐάν οὗτος , ὦ παῖς , καλός ἐκμανθάνω — δύναμαι δέ · οὐδείς γάρ ἐν αὐτός βαρύ—θαρρῶν ἐπαγγέλλω οὐ εἰς μακρός σύ ἀγαθός ῥήτωρ καί ἐγώ ὅμοιος ἀποτελέω . ὁ μετά οὗτος δέ οὐ ἐγώ χρή λέγω , ὅσος ἐν βραχύς πάρειμι σύ ὁ ἀγαθός παρά ὁ Ῥητορική . ὁράω ἐγώ , ὅς πατήρ μέν ἀφανής καί οὐδέ καθαρός ἐλεύθερος γίγνομαι ὑπέρ Ξόϊς καί Θμοῦις δουλεύω , μήτηρ δέ ἀκέστρια ἐπί ἀμφόδιον τις . αὐτός δέ ὁ ὥρα οὐ παντάπασι ἀδόκιμος εἰμί δοκέω ὁ μέν πρῶτος ἐπί ψιλός ὁ τρέφω σύνειμι τις κακοδαίμων καί γλίσχρος ἐραστής . ἐπεί δέ ὁ ὁδός οὗτος ῥᾴδιος εἰμί καθοράω καί διεκπαίω ἐπί ὁ ἄκρον γίγνομαι — ὑπάρχω γάρ ἐγώ , ὦ φίλος Ἀδράστεια , πᾶς ἐκεῖνος ὅς προλέγω ἐφόδια , ὁ θράσος , ὁ ἀμαθία , ὁ ἀναισχυντία — πρῶτος μέν οὐκέτι Ποθεινός ὀνομάζω , ἀλλά ἤδη ὁ Ζεύς καί Λήδη παῖς ὁμώνυμος γίγνομαι . ἔπειτα δέ γραῦς συνοικέω ὁ πρῶτος μέν γαστρίζω πρός αὐτός ἐράω προσποιέω γυνή ἑβδομηκοντούτης τέσσαρες ἔτι λοιπός ὀδούς ἔχω , χρυσίον καί οὗτος ἐνδέω . πλήν ἀλλά γε διά ὁ πενία ὑφίστημι ὁ ἆθλον καί ὁ ψυχρός ἐκεῖνος ὁ ἐκ ὁ σορός φίλημα ὑπερηδύς ἐγώ ποιέω ὁ λιμός . εἶτα ὀλίγος δέω κληρονόμος ὅς ἔχω ἅπας καθίστημι , εἰ μή κατάρατος τις οἰκέτης μηνύω ὡς Φάρμακος εἰμί ἐπί αὐτός ὠνέομαι .
lucianus.rhetorum-praeceptor 25
ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων , ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ πολλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος , καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα , οἱ φοίνικες δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι · τούτοις γὰρ ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς δελέασιν . ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ πολὺ πρότερον τῶν λόγων καὶ τὸ δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον , οὐ μικρὸν εἶναι ἐμοί γε δοκεῖ . Ταῦτά σοι παραινῶ , νὴ τὴν πάνδημον , πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος .
Lemmas: ἐξωθέω δέ ἐπί κεφαλή ὅμως οὐδέ τότε ἀπορέω ὁ ἀναγκαῖος , ἀλλά καί ῥήτωρ δοκέω ἐν ὁ δίκη ἐξετάζω προδίδωμι ὁ πολύς καί ὁ δικαστής ὁ ἀνόητος καθυπισχνέομαι , καί ἡσσάομαι μέν ὁ πολύς , ὁ φοῖνιξ δέ ἐπί ὁ θύρα χλωρός καί στεφανόω · οὗτος γάρ ἐπί ὁ δυστυχής χράω ὁ δέλεαρ . ἀλλά καί ὁ μισέω πρός ἅπας καί ἐπίσημος εἰμί ἐγώ ἐπί ὁ μοχθηρία ὁ τρόπος καί πολύς πρότερος ὁ λόγος καί ὁ δείκνυμι ὁ δάκτυλος οὗτος ἐκεῖνος ὁ ἄκρος ἐν πᾶς κακία λέγω , οὐ μικρός εἰμί ἐγώ γε δοκέω . οὗτος σύ παραινέω , νή ὁ πάνδημος , πολύς πρότερος ἐμαυτοῦ παραινέω καί χάρις ἐμαυτοῦ οὐ μικρός ἐπίσταμαι .
lucianus.rhetorum-praeceptor 26
Εἶεν · ὁ μὲν γεννάδας εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται · σὺ δὲ ἢν πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις , καὶ δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις ἐλθεῖν , καὶ οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖς νόμοις ἔν τε τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν τινα τῶν κωμικῶν , καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος , ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν , ὡς τὸ τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ περὶ τοῦ Διός · ἐγὼ δὲ — ἀγεννὴς γὰρ καὶ δειλός εἰμι — ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ ὑμῖν καὶ παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων , ἀσύμβολος ὢν πρὸς αὐτὴν τὰ ὑμέτερα · μᾶλλον δὲ ἤδη πέπαυμαι , ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε , μόνον τοῦτο μεμνημένοι , ὅτι μὴ τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες , ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ τραπέσθαι τὴν ὁδόν .
Lemmas: εἶεν · ὁ μέν γεννάδας λέγω οὗτος παύω · σύ δέ ἐάν πείθω ὁ λέγω , καί δή πάρειμι νομίζω οἷπερ ἐκ ἀρχή ποθέω ἔρχομαι , καί οὐδείς σύ κωλύω ἕπομαι ὁ νόμος ἐν τε ὁ δικαστήριον κρατέω καί ἐν ὁ πλῆθος εὐδοκιμέω καί ἐπέραστος εἰμί καί γαμέω οὐ γραῦς τις ὁ κωμικός , καθά ὁ νομοθέτης καί διδάσκαλος , ἀλλά καλός γυνή ὁ Ῥητορική , ὡς ὁ ὁ Πλάτων ἐκεῖνος πτηνός ἅρμα ἐλαύνω φέρω σύ μάλα πρέπω περί σεαυτοῦ λέγω ἤ ἐκεῖνος περί ὁ Ζεύς · ἐγώ δέ — ἀγεννής γάρ καί δειλός εἰμί — ἐξίστημι ὁ ὁδός σύ καί παύω ὁ Ῥητορικός ἐπιπολάζω , ἀσύμβολος εἰμί πρός αὐτός ὁ ὑμέτερος · μάλα δέ ἤδη παύω , ὥστε ἀκονιτί ἀνακηρύσσω καί θαυμάζω , μόνος οὗτος μιμνῄσκω , ὅτι μή ὁ τάχος ἐγώ κρατέω ὠκύς φαίνω , ἀλλά ὁ ῥᾴδιος καί πρανής τρέπω ὁ ὁδός .