ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 1
Ἀβδηρίταις φασὶ Λυσιμάχου ἤδη βασιλεύοντος ἐμπεσεῖν τι νόσημα , ὦ καλὲ Φίλων , τοιοῦτο · πυρέττειν μὲν γὰρ τὰ πρῶτα πανδημεὶ ἅπαντας ἀπὸ τῆς πρώτης εὐθὺς ἐρρωμένως καὶ λιπαρεῖ τῷ πυρετῷ , περὶ δὲ τὴν ἑβδόμην τοῖς μὲν αἷμα πολὺ ἐκ ῥινῶν ῥυέν , τοῖς δʼ ἱδρὼς ἐπιγενόμενος , πολὺς καὶ οὗτος , ἔλυσε τὸν πυρετόν . ἐς γελοῖον δέ τι πάθος περιίστα τὰς γνώμας αὐτῶν · ἅπαντες γὰρ ἐς τραγῳδίαν παρεκίνουν καὶ ἰαμβεῖα ἐφθέγγοντο καὶ μέγα ἐβόων , μάλιστα δὲ τὴν Εὐριπίδου Ἀνδρομέδαν ἐμονῴδουν καὶ τὴν τοῦ Περσέως ῥῆσιν ἐν μέρει διεξῄεσαν , καὶ μεστὴ ἦν ἡ πόλις ὠχρῶν ἁπάντων καὶ λεπτῶν τῶν ἑβδομαίων ἐκείνων τραγῳδῶν , σὺ δʼ ὦ θεῶν τύραννε κἀνθρώπων Ἔρως , καὶ τὰ ἄλλα μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἀναβοώντων καὶ τοῦτο ἐπὶ πολύ , ἄχρι δὴ χειμὼν καὶ κρύος δὲ μέγα γενόμενον ἔπαυσε ληροῦντας αὐτούς . αἰτίαν δέ μοι δοκεῖ τοῦ τοιούτου παρασχεῖν Ἀρχέλαος ὁ τραγῳδός , εὐδοκιμῶν τότε , μεσοῦντος θέρους ἐν πολλῷ τῷ φλογμῷ τραγῳδήσας αὐτοῖς τὴν Ἀνδρομέδαν , ὡς πυρέξαι τε ἀπὸ τοῦ θεάτρου τοὺς πολλοὺς καὶ ἀναστάντας ὕστερον ἐς τὴν τραγῳδίαν παρολισθαίνειν , ἐπὶ πολὺ ἐμφιλοχωρούσης τῆς Ἀνδρομέδας τῇ μνήμῃ αὐτῶν καὶ τοῦ Περσέως ἔτι σὺν τῇ Μεδούσῃ τὴν ἑκάστου γνώμην περιπετομένου .
Lemmas: Ἀβδηρίτης φημί Λυσίμαχος ἤδη βασιλεύω ἐμπίπτω τις νόσημα , ὦ καλός Φίλων , τοιοῦτος · πυρέσσω μέν γάρ ὁ πρῶτος πανδημεί ἅπας ἀπό ὁ πρῶτος εὐθύς ἐρρωμένος καί λιπαρής ὁ πυρετός , περί δέ ὁ ἕβδομος ὁ μέν αἷμα πολύς ἐκ ῥίς ῥέω , ὁ δέ ἱδρώς ἐπιγίγνομαι , πολύς καί οὗτος , λύω ὁ πυρετός . εἰς γέλοιος δέ τις πάθος περιίστημι ὁ γνώμη αὐτός · ἅπας γάρ εἰς τραγῳδία παρακινέω καί ἰαμβεῖος φθέγγομαι καί μέγας βοάω , μάλα δέ ὁ Εὐριπίδης Ἀνδρομέδη μονῳδέω καί ὁ ὁ Περσεύς ῥῆσις ἐν μέρος διεξέρχομαι , καί μεστός εἰμί ὁ πόλις ὠχρός ἅπας καί λεπτός ὁ ἑβδομαῖος ἐκεῖνος τραγῳδός , σύ δέ ὦ θεός τύραννος ἄνθρωπος Ἔρως , καί ὁ ἄλλος μέγας ὁ φωνή ἀναβοάω καί οὗτος ἐπί πολύς , ἄχρι δή χειμών καί κρύος δέ μέγας γίγνομαι παύω ληρέω αὐτός . αἰτία δέ ἐγώ δοκέω ὁ τοιοῦτος παρέχω Ἀρχέλαος ὁ τραγῳδός , εὐδοκιμέω τότε , μεσόω θέρος ἐν πολύς ὁ φλογμός τραγῳδέω αὐτός ὁ Ἀνδρομέδη , ὡς πυρέσσω τε ἀπό ὁ θέατρον ὁ πολύς καί ἀνίστημι ὕστερον εἰς ὁ τραγῳδία παρολισθάνω , ἐπί πολύς ἐμφιλοχωρέω ὁ Ἀνδρομέδα ὁ μνήμη αὐτός καί ὁ Περσεύς ἔτι σύν ὁ Μεδούσα ὁ ἕκαστος γνώμη περιπέτομαι .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 2
ὡς οὖν ἕν , φασίν , ἑνὶ παραβαλεῖν , τὸ Ἀβδηριτικὸν έκεῖνο πάθος καὶ νῦν τοὺς πολλοὺς τῶν πεπαιδευμένων περιελήλυθεν , οὐχ ὥστε τραγῳδεῖν — ἔλαττον γὰρ ἂν τοῦτο παρέπαιον ἀλλοτρίοις ἰαμβείοις , οὐ φαύλοις κατεσχημένοι — ἀλλʼ ἀφʼ οὗ δὴ τὰ ἐν ποσὶ ταῦτα κεκίνηται , ὁ πόλεμος ὁ πρὸς τοὺς βαρβάρους καὶ τὸ ἐν Ἀρμενίᾳ τραῦμα καὶ αἱ συνεχεῖς νῖκαι , οὐδεὶς ὅστις οὐχ ἱστορίαν συγγράφει , μᾶλλον δὲ Θουκυδίδαι καὶ Ἡρόδοτοι καὶ Ξενοφῶντες ἡμῖν ἅπαντες , καὶ ὡς ἔοικεν , ἀληθὲς ἄρʼ ἦν ἐκεῖνο τό πόλεμος ἁπάντων πατήρ , εἴ γε καὶ συγγραφέας τοσούτους ἀνέφυσεν ὑπὸ μιᾷ τῇ ὁρμῇ .
Lemmas: ὡς οὖν εἷς , φημί , εἷς παραβάλλω , ὁ Ἀβδηριτικός ἐκεῖνος πάθος καί νῦν ὁ πολύς ὁ παιδεύω περιέρχομαι , οὐ ὥστε τραγῳδέω — ἐλαχύς γάρ ἄν οὗτος παραπαίω ἀλλότριος ἰαμβεῖος , οὐ φαῦλος κατέχω — ἀλλά ἀπό ὅς δή ὁ ἐν πούς οὗτος κινέω , ὁ πόλεμος ὁ πρός ὁ βάρβαρος καί ὁ ἐν Ἀρμενία τραῦμα καί ὁ συνεχής νίκη , οὐδείς ὅστις οὐ ἱστορία συγγράφω , μάλα δέ Θουκυδίδης καί Ἡρόδοτος καί Ξενοφῶντες ἐγώ ἅπας , καί ὡς ἔοικα , ἀληθής ἄρα εἰμί ἐκεῖνος ὁ πόλεμος ἅπας πατήρ , εἰ γε καί συγγραφεύς τοσοῦτος ἀναφύω ὑπό εἷς ὁ ὁρμή .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 3
ταῦτα τοίνυν , ὦ φιλότης , ὁρῶντα καὶ ἀκούοντά με τὸ τοῦ Σινωπέως ἐκεῖνο εἰσῆλθεν · ὁπότε γὰρ ὁ Φίλιππος ἐλέγετο ἤδη ἐπελαύνειν , οἱ Κορίνθιοι πάντες ἐταράττοντο καὶ ἐν ἔργῳ ἦσαν , ὁ μὲν ὅπλα ἐπισκευάζων , ὁ δὲ λίθους παραφέρων , ὁ δὲ ὑποικοδομῶν τοῦ τείχους , ὁ δὲ ἔπαλξιν ὑποστηρίζων , ὁ δὲ ἄλλος ἄλλο τι τῶν χρησίμων ὑπουργῶν . ὁ δὴ Διογένης ὁρῶν ταῦτα , ἐπεὶ μηδὲν εἶχεν ὅ τι καὶ πράττοι — οὐδεὶς γὰρ αὐτῷ ἐς οὐδὲν ἐχρῆτο — διαζωσάμενος τὸ τριβώνιον σπουδῇ μάλα καὶ αὐτὸς ἐκύλιε τὸν πίθον , ἐν ᾧ ἐτύγχανεν οἰκῶν , ἄνω καὶ κάτω τοῦ Κρανείου · καί τινος τῶν συνήθων ἐρομένου , Τί ταῦτα ποιεῖς , ὦ Διόγενες ; Κυλίω , ἔφη , κἀγὼ τὸν πίθον , ὡς μὴ μόνος ἀργεῖν δοκοίην ἐν τοσούτοις ἐργαζομένοις .
Lemmas: οὗτος τοίνυν , ὦ φιλότης , ὁράω καί ἀκούω ἐγώ ὁ ὁ Σινωπεύς ἐκεῖνος εἰσέρχομαι · ὁπότε γάρ ὁ Φίλιππος λέγω ἤδη ἐπελαύνω , ὁ Κορίνθιος πᾶς ταράσσω καί ἐν ἔργον εἰμί , ὁ μέν ὅπλον ἐπισκευάζω , ὁ δέ λίθος παραφέρω , ὁ δέ ὑποικοδομέω ὁ τεῖχος , ὁ δέ ἔπαλξις ὑποστηρίζω , ὁ δέ ἄλλος ἄλλος τις ὁ χρήσιμος ὑπουργέω . ὁ δή Διογένης ὁράω οὗτος , ἐπεί μηδείς ἔχω ὅς τις καί πράσσω — οὐδείς γάρ αὐτός εἰς οὐδείς χράω — διαζώννυμι ὁ τριβώνιον σπουδή μάλα καί αὐτός κυλίω ὁ πίθος , ἐν ὅς τυγχάνω οἰκέω , ἄνω καί κάτω ὁ Κράνειος · καί τις ὁ συνήθης ἔρομαι , Τί οὗτος ποιέω , ὦ Διογένης ; κυλίω , φημί , ἐγώ ὁ πίθος , ὡς μή μόνος ἀργέω δοκέω ἐν τοσοῦτος ἐργάζομαι .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 4
καὐτὸς οὖν , ὦ Φίλων , ὡς μὴ μόνος ἄφωνος εἴην ἐν οὕτω πολυφώνῳ τῷ καιρῷ μηδʼ ὥσπερ κωμικὸν δορυφόρημα κεχηνὼς σιωπῇ παραφεροίμην , καλῶς ἔχειν ὑπέλαβον ὡς δυνατόν μοι κυλῖσαι τὸν πίθον , οὐχ ὡς ἱστορίαν συγγράφειν οὐδὲ πράξεις αὐτὰς διεξιέναι · οὐχ οὕτω μεγαλότολμος ἐγώ , μηδὲ τοῦτο δείσῃς περὶ ἐμοῦ · οἶδα γάρ , ἡλίκος ὁ κίνδυνος , εἰ κατὰ τῶν πετρῶν κυλίοι τις , καὶ μάλιστα οἷον τοὐμὸν τοῦτο πιθάκνιον οὐδὲ πάνυ καρτερῶς κεκεραμευμένον · δεήσει γὰρ αὐτίκα μάλα πρὸς μικρόν τι λιθίδιον προσπταίσαντα συλλέγειν τὰ ὄστρακα . τί οὖν ἔγνωσταί μοι καὶ πῶς ἀσφαλῶς μεθέξω τοῦ πολέμου , αὐτὸς ἔξω βέλους ἑστώς , ἐγώ σοι φράσω . τούτου μὲν καπνοῦ καὶ κύματος καὶ φροντίδων , ὅσαι τῷ συγγραφεῖ ἔνεισιν , ἀνέξω ἐμαυτὸν εὖ ποιῶν , παραίνεσιν δέ τινα μικρὰν καὶ ὑποθήκας ταύτας ὀλίγας ὑποθήσομαι τοῖς συγγράφουσιν , ὡς κοινωνήσαιμι αὐτοῖς τῆς οἰκοδο μίας , εἰ καὶ μὴ τῆς ἐπιγραφῆς , ἄκρῳ γε τῷ δακτύλῳ τοῦ πηλοῦ προσαψάμενος .
Lemmas: αὐτός οὖν , ὦ Φίλων , ὡς μή μόνος ἄφωνος εἰμί ἐν οὕτως πολύφωνος ὁ καιρός μηδέ ὥσπερ κωμικός δορυφόρημα χάσκω σιωπή παραφέρω , καλός ἔχω ὑπολαμβάνω ὡς δυνατός ἐγώ κυλίνδω ὁ πίθος , οὐ ὡς ἱστορία συγγράφω οὐδέ πρᾶξις αὐτός διεξέρχομαι · οὐ οὕτως μεγαλότολμος ἐγώ , μηδέ οὗτος δείδω περί ἐγώ · οἶδα γάρ , ἡλίκος ὁ κίνδυνος , εἰ κατά ὁ πέτρα κυλίω τις , καί μάλα οἷος ἐμός οὗτος πιθάκνιον οὐδέ πάνυ καρτερός κεραμεύω · δέω γάρ αὐτίκα μάλα πρός μικρός τις λιθίδιον προσπταίω συλλέγω ὁ ὄστρακον . τίς οὖν γιγνώσκω ἐγώ καί πῶς ἀσφαλής μετέχω ὁ πόλεμος , αὐτός ἔξω βέλος ἵστημι , ἐγώ σύ φράζω . οὗτος μέν καπνός καί κῦμα καί φροντίς , ὅσος ὁ συγγραφεύς ἔνειμι , ἀνέχω ἐμαυτοῦ εὖ ποιέω , παραίνεσις δέ τις μικρός καί ὑποθήκη οὗτος ὀλίγος ὑποτίθημι ὁ συγγράφω , ὡς κοινωνέω αὐτός ὁ οἰκοδομέω μίας , εἰ καί μή ὁ ἐπιγραφή , ἄκρος γε ὁ δάκτυλος ὁ πηλός προσάπτω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 5
καίτοι οὐδὲ παραινέσεως οἱ πολλοὶ δεῖν οἴονται σφίσιν ἐπὶ τὸ πρᾶγμα , οὐ μᾶλλον ἢ τέχνης τινὸς ἐπὶ τὸ βαδίζειν ἢ βλέπειν ἢ ἐσθίειν , ἀλλὰ πάνυ ῥᾷστον καὶ πρόχειρον καὶ ἅπαντος εἶναι ἱστορίαν συγγράψαι , ἤν τις ἑρμηνεῦσαι τὸ ἐπελθὸν δύνηται · τὸ δὲ οἶσθά που καὶ αὐτός , ὦ ἑταῖρε , ὡς οὐ τῶν εὐμεταχειρίστων οὐδὲ ῥᾳθύμως συντεθῆναι δυναμένων τοῦτʼ ἐστίν , ἀλλά , εἴ τι ἐν λόγοις καὶ ἄλλο , πολλῆς τῆς φροντίδος δεόμενον , ἤν τις , ὡς ὁ Θουκυδίδης φησίν , ἐς ἀεὶ κτῆμα συντιθείη . οἶδα μὲν οὖν οὐ πάνυ πολλοὺς αὐτῶν ἐπιστρέψων , ἐνίοις δὲ καὶ πάνυ ἐπαχθὴς δόξων , καὶ μάλιστα ὁπόσοις ἀποτετέλεσται ἤδη καὶ ἐν τῷ κοινῷ δέδεικται ἡ ἱστορία . εἰ δὲ καὶ ἐπῄνηται ὑπὸ τῶν τότε ἀκροασαμένων , μανία ἥ γε ἐλπίς , ὡς οἱ τοιοῦτοι μεταποιήσουσιν ἢ μετεγγράψουσί τι τῶν ἅπαξ κεκυρωμένων καὶ ὥσπερ ἐς τὰς βασιλείους αὐλὰς ἀποκειμένων . ὅμως δὲ οὐ χεῖρον καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐκείνους εἰρῆσθαι , ἵνʼ , εἴ ποτε πόλεμος ἄλλος συσταίη , ἢ Κελτοῖς πρὸς Γέτας ἢ Ἰνδοῖς πρὸς Βακτρίους — οὐ γὰρ πρὸς ἡμᾶς γε τολμήσειεν ἄν τις , ἁπάντων ἤδη κεχειρωμένων — ἔχωσιν ἄμεινον συντιθέναι τὸν κανόνα τοῦτον προσάγοντες , ἤνπερ γε δόξῃ αὐτοῖς ὀρθὸς εἶναι · εἰ δὲ μή , αὐτοὶ μὲν καὶ τότε τῷ αὐτῷ πήχει ὥσπερ καὶ νῦν μετρούντων τὸ πρᾶγμα · ὁ ἰατρὸς δὲ οὐ πάνυ ἀνιάσεται , ἢν πάντες Ἀβδηρῖται ἑκόντες Ἀνδρομέδαν τραγῳδῶσι .
Lemmas: καίτοι οὐδέ παραίνεσις ὁ πολύς δέω οἴομαι σφεῖς ἐπί ὁ πρᾶγμα , οὐ μάλα ἤ τέχνη τις ἐπί ὁ βαδίζω ἤ βλέπω ἤ ἐσθίω , ἀλλά πάνυ ῥᾴδιος καί πρόχειρος καί ἅπας εἰμί ἱστορία συγγράφω , ἐάν τις ἑρμηνεύω ὁ ἐπέρχομαι δύναμαι · ὁ δέ οἶδα που καί αὐτός , ὦ ἑταῖρος , ὡς οὐ ὁ εὐμεταχείριστος οὐδέ ῥᾴθυμος συντίθημι δύναμαι οὗτος εἰμί , ἀλλά , εἰ τις ἐν λόγος καί ἄλλος , πολύς ὁ φροντίς δέω , ἐάν τις , ὡς ὁ Θουκυδίδης φημί , εἰς ἀεί κτῆμα συντίθημι . οἶδα μέν οὖν οὐ πάνυ πολύς αὐτός ἐπιστρέφω , ἔνιοι δέ καί πάνυ ἐπαχθής δοκέω , καί μάλα ὁπόσος ἀποτελέω ἤδη καί ἐν ὁ κοινός δείκνυμι ὁ ἱστορία . εἰ δέ καί ἐπαινέω ὑπό ὁ τότε ἀκροάομαι , μανία ὁ γε ἐλπίς , ὡς ὁ τοιοῦτος μεταποιέω ἤ μετεγγράφω τις ὁ ἅπαξ κυρόω καί ὥσπερ εἰς ὁ βασίλειος αὐλή ἀπόκειμαι . ὅμως δέ οὐ κακός καί πρός αὐτός ἐκεῖνος λέγω , ἵνα , εἰ ποτέ πόλεμος ἄλλος συνίστημι , ἤ Κελτοί πρός Γέται ἤ Ἰνδός πρός Βάκτριος — οὐ γάρ πρός ἐγώ γε τολμάω ἄν τις , ἅπας ἤδη χειρόω — ἔχω ἀγαθός συντίθημι ὁ κανών οὗτος προσάγω , ἤνπερ γε δοκέω αὐτός ὀρθός εἰμί · εἰ δέ μή , αὐτός μέν καί τότε ὁ αὐτός πῆχυς ὥσπερ καί νῦν μετρέω ὁ πρᾶγμα · ὁ ἰατρός δέ οὐ πάνυ ἀνιάομαι , ἐάν πᾶς Ἀβδηρίτης ἑκών Ἀνδρομέδη τραγῳδέω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 6
Διττοῦ δὲ ὄντος τοῦ τῆς συμβουλῆς ἔργου , τὰ μεν γὰρ αἱρεῖσθαι , τὰ δὲ φεύγειν διδάσκει , φέρε πρῶτα εἴπωμεν ἅτινα φευκτέον τῷ ἱστορίαν συγγράφοντι καὶ ὧν μάλιστα καθαρευτέον , ἔπειτα οἷς χρώμενος οὐκ ἂν ἁμάρτοι τῆς ὀρθῆς καὶ ἐπʼ εὐθὺ ἀγούσης , ἀρχήν τε οἵαν αὐτῷ ἀρκτέον καὶ τάξιν ἥντινα τοῖς ἔργοις ἐφαρμοστέον καὶ μέτρον ἑκάστου καὶ ἃ σιωπητέον καὶ οἷς ἐνδιατριπτέον καὶ ὅσα παραδραμεῖν ἄμεινον καὶ ὅπως ἑρμηνεῦσαι αὐτὰ καὶ συναρμόσαι . ταῦτα μὲν καὶ τὰ τοιαῦτα ὕστερον · νῦν δὲ τὰς κακίας ἤδη εἴπωμεν , ὁπόσαι τοῖς φαύλως συγγράφουσι παρακολουθοῦσιν . ἃ μὲν οὖν κοινὰ πάντων λόγων ἐστὶν ἁμαρτήματα ἔν τε φωνῇ καὶ ἁρμονίᾳ καὶ διανοίᾳ καὶ τῇ ἄλλῃ ἀτεχνίᾳ , μακρόν τε ἂν εἴη ἐπελθεῖν καὶ τῆς παρούσης ὑποθέσεως οὐκ ἴδιον · κοινὰ γάρ , ὡς ἔφην , ἁπάντων λόγων ἐστὶν ἁμαρτήματα .
Lemmas: δισσός δέ εἰμί ὁ ὁ συμβουλή ἔργον , ὁ μέν γάρ αἱρέω , ὁ δέ φεύγω διδάσκω , φέρω πρῶτος λέγω ὅστις φεύγω ὁ ἱστορία συγγράφω καί ὅς μάλα καθαρευτέος , ἔπειτα ὅς χράω οὐ ἄν ἁμαρτάνω ὁ ὀρθός καί ἐπί εὐθύς ἄγω , ἀρχή τε οἷος αὐτός ἄρχω καί τάξις ὅστις ὁ ἔργον ἐφαρμόζω καί μέτρον ἕκαστος καί ὅς σιωπητέος καί ὅς ἐνδιατριπτέον καί ὅσος παρατρέχω ἀγαθός καί ὅπως ἑρμηνεύω αὐτός καί συναρμόζω . οὗτος μέν καί ὁ τοιοῦτος ὕστερον · νῦν δέ ὁ κακία ἤδη λέγω , ὁπόσος ὁ φαῦλος συγγράφω παρακολουθέω . ὅς μέν οὖν κοινός πᾶς λόγος εἰμί ἁμάρτημα ἐν τε φωνή καί ἁρμονία καί διάνοια καί ὁ ἄλλος ἀτεχνία , μακρός τε ἄν εἰμί ἐπέρχομαι καί ὁ πάρειμι ὑπόθεσις οὐ ἴδιος · κοινός γάρ , ὡς φημί , ἅπας λόγος εἰμί ἁμάρτημα .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 7
ἃ δʼ ἐν ἱστορίᾳ διαμαρτάνουσι , τὰ τοιαῦτα ἂν εὕροις ἐπιτηρῶν , οἷα κἀμοὶ πολλάκις ἀκροωμένῳ ἔδοξε , καὶ μάλιστα ἢν ἅπασιν αὐτοῖς ἀναπετάσῃς τὰ ὦτα . οὐκ ἄκαιρον δὲ μεταξὺ καὶ ἀπομνημονεῦσαι ἔνια παραδείγματος ἕνεκα τῶν ἤδη οὕτω συγγεγραμμένων , καὶ πρῶτόν γε ἐκεῖνο , ἡλίκον ἁμαρτάνουσιν , ἐπισκοπήσωμεν · ἀμελήσαντες γὰρ οἱ πολλοὶ αὐτῶν τοῦ ἱστορεῖν τὰ γεγενημένα τοῖς ἐπαίνοις ἀρχόντων καὶ στρατηγῶν ἐνδιατρίβουσι , τοὺς μὲν οἰκείους εἰς ὕψος ἐπαίροντες , τοὺς πολεμίους δὲ πέρα τοῦ μετρίου καταρρίπτοντες , ἀγνοοῦντες ὡς οὐ στενῷ τῷ ἰσθμῷ διώρισται καὶ διατετείχισται ἡ ἱστορία πρὸς τὸ ἐγκώμιον , ἀλλά τι μέγα τεῖχος ἐν μέσῳ ἐστὶν αὐτῶν καὶ τὸ τῶν μουσικῶν δὴ τοῦτο , δὶς διὰ πασῶν ἐστι πρὸς ἄλληλα , εἴ γε τῷ μὲν ἐγκωμιάζοντι μόνου ἑνὸς μέλει , ὁπωσοῦν ἐπαινέσαι καὶ εὐφρᾶναι τὸν ἐπαινούμενον , καὶ εἰ ψευσαμένῳ ὑπάρχει τυχεῖν τοῦ τέλους , ὀλίγον ἂν φροντίσειεν · ἡ δὲ οὐκ ἄν τι ψεῦδος ἐμπεσὸν ἡ ἱστορία , οὐδὲ ἀκαριαῖον ἀνάσχοιτο , οὐ μᾶλλον ἢ τὴν ἀρτηρίαν ἰατρῶν παῖδές φασι τὴν τραχεῖαν παραδέξασθαι ἄν τι ἐς αὐτὴν καταποθέν .
Lemmas: ὅς δέ ἐν ἱστορία διαμαρτάνω , ὁ τοιοῦτος ἄν εὑρίσκω ἐπιτηρέω , οἷος ἐγώ πολλάκις ἀκροάομαι δοκέω , καί μάλα ἐάν ἅπας αὐτός ἀναπετάννυμι ὁ οὖς . οὐ ἄκαιρος δέ μεταξύ καί ἀπομνημονεύω ἔνιοι παράδειγμα ἕνεκα ὁ ἤδη οὕτως συγγράφω , καί πρῶτος γε ἐκεῖνος , ἡλίκος ἁμαρτάνω , ἐπισκοπέω · ἀμελέω γάρ ὁ πολύς αὐτός ὁ ἱστορέω ὁ γίγνομαι ὁ ἔπαινος ἄρχων καί στρατηγός ἐνδιατρίβω , ὁ μέν οἰκεῖος εἰς ὕψος ἐπαίρω , ὁ πολέμιος δέ πέρα ὁ μέτριος καταρρίπτω , ἀγνοέω ὡς οὐ στενός ὁ ἰσθμός διορίζω καί διατειχίζω ὁ ἱστορία πρός ὁ ἐγκώμιον , ἀλλά τις μέγας τεῖχος ἐν μέσος εἰμί αὐτός καί ὁ ὁ μουσικός δή οὗτος , δίς διά πᾶς εἰμί πρός ἀλλήλων , εἰ γε ὁ μέν ἐγκωμιάζω μόνος εἷς μέλω , ὁπωσοῦν ἐπαινέω καί εὐφραίνω ὁ ἐπαινέω , καί εἰ ψεύδω ὑπάρχω τυγχάνω ὁ τέλος , ὀλίγος ἄν φροντίζω · ὁ δέ οὐ ἄν τις ψεῦδος ἐμπίπτω ὁ ἱστορία , οὐδέ ἀκαριαῖος ἀνέχω , οὐ μάλα ἤ ὁ ἀρτηρία ἰατρός παῖς φημί ὁ τραχύς παραδέχομαι ἄν τις εἰς αὐτός καταπίνω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 8
ἔτι ἀγνοεῖν ἐοίκασιν οἱ τοιοῦτοι ὡς ποιητικῆς μὲν καὶ ποιημάτων ἄλλαι ὑποσχέσεις καὶ κανόνες ἴδιοι , ἱστορίας δὲ ἄλλοι · ἐκεῖ μὲν γὰρ ἀκρατὴς ἡ ἐλευθερία καὶ νόμος εἷς , τὸ δόξαν τῷ ποιητῇ · ἔνθεος γὰρ καὶ κάτοχος ἐκ Μουσῶν , κἂν ἵππων ὑποπτέρων ἅρμα ζεύξασθαι ἐθέλῃ , κἂν ἐφʼ ὕδατος ἄλλους ἢ ἐπʼ ἀνθερίκων ἄκρων θευσομένους ἀναβιβάσηται , φθόνος οὐδείς , οὐδὲ ὁπόταν ὁ Ζεὺς αὐτῶν ἀπὸ μιᾶς σειρᾶς ἀνασπάσας αἰωρῇ ὁμοῦ γῆν καὶ θάλατταν , δεδίασι μὴ ἀπορραγείσης ἐκείνης συντριβῇ τὰ πάντα κατενεχθέντα · ἀλλὰ κἂν Ἀγαμέμνονα ἐπαινέσαι θέλωσιν , οὐδεὶς ὁ κωλύσων Διὶ μὲν αὐτὸν ὅμοιον εἶναι τὴν κεφαλὴν καὶ τὰ ὄμματα , τὸ στέρνον δὲ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ τῷ Ποσειδῶνι , τὴν δὲ ζώνην τῷ Ἄρει , καὶ ὅλως σύνθετον ἐκ πάντων θεῶν γενέσθαι δεῖ τὸν Ἀτρέως καὶ Ἀερόπης · οὐ γὰρ ἱκανὸς ὁ Ζεὺς οὐδὲ ὁ Ποσειδῶν οὐδὲ ὁ Ἄρης μόνος ἕκαστος ἀναπληρῶσαι τὸ κάλλος αὐτοῦ . ἡ ἱστορία δὲ ἤν τινα κολακείαν τοιαύτην προσλάβῃ , τί ἄλλο ἢ πεζή τις ποιητικὴ γίγνεται , τῆς μεγαλοφωνίας μὲν ἐκείνης ἐστερημένη , τὴν λοιπὴν δὲ τερατείαν γυμνὴν τῶν μέτρων καὶ διʼ αὐτὸ ἐπισημοτέραν ἐκφαίνουσα ; μέγα τοίνυν , μᾶλλον δὲ ὑπέρμεγα τοῦτο κακόν , εἰ μὴ εἰδείη τις χωρίζειν τὰ ἱστορίας καὶ τὰ ποιητικῆς , ἀλλʼ ἐπεισάγει τῇ ἱστορίᾳ τὰ τῆς ἑτέρας κομμώματα , τὸν μῦθον καὶ τὸ ἐγκώμιον καὶ τὰς ἐν τούτοις ὑπερβολάς , ὥσπερ ἂν εἴ τις ἀθλητὴν τῶν καρτερῶν τούτων καὶ κομιδῇ πρινίνων ἁλουργίσι περιβάλοι καὶ τῷ ἄλλῳ κόσμῳ τῷ ἑταιρικῷ καὶ φυκίον ἐντρίβοι καὶ ψιμύθιον τῷ προσώπῳ , Ἡράκλεις ὡς καταγέλαστον αὐτὸν ἀπεργάσαιτο αἰσχύνας τῷ κόσμῳ ἐκείνῳ .
Lemmas: ἔτι ἀγνοέω ἔοικα ὁ τοιοῦτος ὡς ποιητικός μέν καί ποίημα ἄλλος ὑπόσχεσις καί κανών ἴδιος , ἱστορία δέ ἄλλος · ἐκεῖ μέν γάρ ἀκρατής ὁ ἐλευθερία καί νόμος εἷς , ὁ δοκέω ὁ ποιητής · ἔνθεος γάρ καί κάτοχος ἐκ Μοῦσα , ἐάν ἵππος ὑπόπτερος ἅρμα ζεύγνυμι ἐθέλω , ἐάν ἐπί ὕδωρ ἄλλος ἤ ἐπί ἀνθέρικος ἄκρον θέω ἀναβιβάζω , φθόνος οὐδείς , οὐδέ ὁπόταν ὁ Ζεύς αὐτός ἀπό εἷς σειρά ἀνασπάω αἰωρέω ὁμοῦ γῆ καί θάλασσα , δείδω μή ἀπαράσσω ἐκεῖνος συντρίβω ὁ πᾶς καταφέρω · ἀλλά ἐάν Ἀγαμέμνων ἐπαινέω ἐθέλω , οὐδείς ὁ κωλύω Ζεύς μέν αὐτός ὅμοιος εἰμί ὁ κεφαλή καί ὁ ὄμμα , ὁ στέρνον δέ ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ Ποσειδῶν , ὁ δέ ζώνη ὁ Ἄρης , καί ὅλος σύνθετος ἐκ πᾶς θεός γίγνομαι δέω ὁ Ἀτρεύς καί Ἀερόπη · οὐ γάρ ἱκανός ὁ Ζεύς οὐδέ ὁ Ποσειδῶν οὐδέ ὁ Ἄρης μόνος ἕκαστος ἀναπληρόω ὁ κάλλος αὐτός . ὁ ἱστορία δέ ἐάν τις κολακεία τοιοῦτος προσλαμβάνω , τίς ἄλλος ἤ πεζός τις ποιητικός γίγνομαι , ὁ μεγαλοφωνία μέν ἐκεῖνος στερέω , ὁ λοιπός δέ τερατεία γυμνός ὁ μέτρον καί διά αὐτός ἐπίσημος ἐκφαίνω ; μέγας τοίνυν , μάλα δέ ὑπέρμεγας οὗτος κακός , εἰ μή οἶδα τις χωρίζω ὁ ἱστορία καί ὁ ποιητικός , ἀλλά ἐπεισάγω ὁ ἱστορία ὁ ὁ ἕτερος κόμμωμα , ὁ μῦθος καί ὁ ἐγκώμιον καί ὁ ἐν οὗτος ὑπερβολή , ὥσπερ ἄν εἰ τις ἀθλητής ὁ καρτερός οὗτος καί κομιδῇ πρίνινος ἁλουργίς περιβάλλω καί ὁ ἄλλος κόσμος ὁ ἑταιρικός καί φυκίον ἐντρίβω καί ψιμύθιον ὁ πρόσωπον , Ἡρακλῆς ὡς καταγέλαστος αὐτός ἀπεργάζομαι αἰσχύνη ὁ κόσμος ἐκεῖνος .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 9
καὶ οὐ τοῦτό φημι , ὡς οὐχὶ καὶ ἐπαινετέον ἐν ἱστορίᾳ ἐνίοτε · ἀλλʼ ἐν καιρῷ τῷ προσήκοντι ἐπαινετέον καὶ μέτρον ἐπακτέον τῷ πράγματι , τὸ μὴ ἐπαχθὲς τοῖς ὕστερον ἀναγνωσομένοις αὐτά , καὶ ὅλως πρὸς τὰ ἔπειτα κανονιστέον τὰ τοιαῦτα , ἅπερ μικρὸν ὕστερον ἐπιδείξομεν . οἵ δὲ οἴονται καλῶς διαιρεῖν ἐς δύο τὴν ἱστορίαν , εἰς τὸ τερπνὸν καὶ χρήσιμον , καὶ διὰ τοῦτο εἰσποιοῦσι καὶ τὸ ἐγκώμιον ἐς αὐτὴν ὡς τερπνὸν καὶ εὐφραῖνον τοὺς ἐντυγχάνοντας , ὁρᾷς ὅσον τἀληθοῦς ἡμαρτήκασι ; πρῶτον μὲν κιβδήλῳ τῇ διαιρέσει χρώμενοι · ἓν γὰρ ἔργον ἱστορίας καὶ τέλος , τὸ χρήσιμον , ὅπερ ἐκ τοῦ ἀληθοῦς μόνου συνάγεται . τὸ τερπνὸν δὲ ἄμεινον μὲν εἰ καὶ αὐτὸ παρακολουθήσειεν , ὥσπερ καὶ κάλλος ἀθλητῇ , εἰ δὲ μή , οὐδὲν κωλύσει ἀφʼ Ἡρακλέους γενέσθαι καὶ Νικόστρατον Ἰσιδότου , γεννάδαν ὄντα καὶ τῶν ἀνταγωνιστῶν ἑκατέρων ἀλκιμώτερον , εἰ αὐτὸς μὲν αἴσχιστος ὀφθῆναι εἴη τὴν ὄψιν , Ἀλκαῖος δὲ ὁ καλὸς ὁ Μιλήσιος ἀνταγωνίζοιτο αὐτῷ , καὶ ἐρώμενος , ὥς φασι , τοῦ Νικοστράτου ὤν . καὶ τοίνυν ἡ ἱστορία , εἰ μὲν ἄλλως τὸ τερπνὸν παρεμπορεύσαιτο , πολλοὺς ἂν τοὺς ἐραστὰς ἐπισπάσαιτο , ἄχρι δʼ ἂν καὶ μόνον ἔχῃ τὸ ἴδιον ἐντελές , λέγω δὲ τὴν τῆς ἀληθείας δήλωσιν , ὀλίγον τοῦ κάλλους φροντιεῖ .
Lemmas: καί οὐ οὗτος φημί , ὡς οὐ καί ἐπαινετέον ἐν ἱστορία ἐνίοτε · ἀλλά ἐν καιρός ὁ προσήκω ἐπαινετέον καί μέτρον ἐπάγω ὁ πρᾶγμα , ὁ μή ἐπαχθής ὁ ὕστερον ἀναγιγνώσκω αὐτός , καί ὅλος πρός ὁ ἔπειτα κανονιστέον ὁ τοιοῦτος , ὅς μικρός ὕστερον ἐπιδείκνυμι . ὅς δέ οἴομαι καλός διαιρέω εἰς δύο ὁ ἱστορία , εἰς ὁ τερπνός καί χρήσιμος , καί διά οὗτος εἰσποιέω καί ὁ ἐγκώμιον εἰς αὐτός ὡς τερπνός καί εὐφραίνω ὁ ἐντυγχάνω , ὁράω ὅσος ἀληθής ἁμαρτάνω ; πρῶτος μέν κίβδηλος ὁ διαίρεσις χράω · εἷς γάρ ἔργον ἱστορία καί τέλος , ὁ χρήσιμος , ὅς ἐκ ὁ ἀληθής μόνος συνάγω . ὁ τερπνός δέ ἀγαθός μέν εἰ καί αὐτός παρακολουθέω , ὥσπερ καί κάλλος ἀθλητής , εἰ δέ μή , οὐδείς κωλύω ἀπό Ἡρακλῆς γίγνομαι καί Νικόστρατος Ἰσίδοτος , γεννάδας εἰμί καί ὁ ἀνταγωνιστής ἑκάτερος ἄλκιμος , εἰ αὐτός μέν αἰσχρός ὁράω εἰμί ὁ ὄψις , Ἀλκαῖος δέ ὁ καλός ὁ Μιλήσιος ἀνταγωνίζομαι αὐτός , καί ἐρώμενος , ὡς φημί , ὁ Νικόστρατος εἰμί . καί τοίνυν ὁ ἱστορία , εἰ μέν ἄλλος ὁ τερπνός παρεμπορεύομαι , πολύς ἄν ὁ ἐραστής ἐπισπάω , ἄχρι δέ ἄν καί μόνος ἔχω ὁ ἴδιος ἐντελής , λέγω δέ ὁ ὁ ἀλήθεια δήλωσις , ὀλίγος ὁ κάλλος φροντίζω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 10
ἔτι κἀκεῖνο εἰπεῖν ἄξιον , ὅτι οὐδὲ τερπνὸν ἐν αὐτῇ τὸ κομιδῇ μυθῶδες καὶ τὸ τῶν ἐπαίνων μάλιστα πρόσαντες παρʼ ἑκάτερον τοῖς ἀκούουσιν , ἢν μὴ τὸν συρφετὸν καὶ τὸν πολὺν δῆμον ἐπινοῇς , ἀλλὰ τοὺς δικαστικῶς καὶ νὴ Δία συκοφαντικῶς προσέτι γε ἀκροασομένους , οὓς οὐκ ἄν τι λάθοι παραδραμόν , ὀξύτερον μὲν τοῦ Ἄργου ὁρῶντας καὶ πανταχόθεν τοῦ σώματος , ἀργυραμοιβικῶς δὲ τῶν λεγομένων ἕκαστα ἐξετάζοντας , ὡς τὰ μὲν παρακεκομμένα εὐθὺς ἀπορρίπτειν , παραδέχεσθαι δὲ τὰ δόκιμα καὶ ἔννομα καὶ ἀκριβῆ τὸν τύπον , πρὸς οὓς ἀποβλέποντα χρὴ συγγράφειν , τῶν δὲ ἄλλων ὀλίγον φροντίζειν , κἂν διαρραγῶσιν ἐπαινοῦντες . ἢν δὲ ἀμελήσας ἐκείνων ἡδύνῃς πέρα τοῦ μετρίου τὴν ἱστορίαν μύθοις καὶ ἐπαίνοις καὶ τῇ ἄλλῃ θωπείᾳ , τάχιστʼ ἂν ὁμοίαν αὐτὴν ἐξεργάσαιο τῷ ἐν Λυδίᾳ Ἡρακλεῖ · ἑωρακέναι γάρ σέ που εἰ κὸς γεγραμμένον , τῇ Ὀμφάλῃ δουλεύοντα , πάνυ ἀλλόκοτον σκευὴν ἐσκευασμένον , ἐκείνην μὲν τὸν λέοντα αὐτοῦ περιβεβλημένην καὶ τὸ ξύλον ἐν τῇ χειρὶ ἔχουσαν , ὡς Ἡρακλέα δῆθεν οὖσαν , αὐτὸν δὲ ἐν κροκωτῷ καὶ πορφυρίδι ἔρια ξαίνοντα καὶ παιόμενον ὑπὸ τῆς Ὀμφάλης τῷ σανδαλίῳ · καὶ τὸ θέαμα αἴσχιστον , ἀφεστῶσα ἡ ἐσθὴς τοῦ σώματος καὶ μὴ προσιζάνουσα καὶ τοῦ θεοῦ τὸ ἀνδρῶδες ἀσχημόνως καταθηλυνόμενον .
Lemmas: ἔτι ἐκεῖνος λέγω ἄξιος , ὅτι οὐδέ τερπνός ἐν αὐτός ὁ κομιδῇ μυθώδης καί ὁ ὁ ἔπαινος μάλα προσάντης παρά ἑκάτερος ὁ ἀκούω , ἐάν μή ὁ συρφετός καί ὁ πολύς δῆμος ἐπινοέω , ἀλλά ὁ δικαστικός καί νή Ζεύς συκοφαντικός προσέτι γε ἀκροάομαι , ὅς οὐ ἄν τις λανθάνω παρατρέχω , ὀξύς μέν ὁ Ἄργος ὁράω καί πανταχόθεν ὁ σῶμα , ἀργυραμοιβικός δέ ὁ λέγω ἕκαστος ἐξετάζω , ὡς ὁ μέν παρακόπτω εὐθύς ἀπορρίπτω , παραδέχομαι δέ ὁ δόκιμος καί ἔννομος καί ἀκριβής ὁ τύπος , πρός ὅς ἀποβλέπω χρή συγγράφω , ὁ δέ ἄλλος ὀλίγος φροντίζω , ἐάν διαρραγόω ἐπαινέω . ἐάν δέ ἀμελέω ἐκεῖνος ἡδύνω πέρα ὁ μέτριος ὁ ἱστορία μῦθος καί ἔπαινος καί ὁ ἄλλος θωπεία , ταχύς ἄν ὅμοιος αὐτός ἐξεργάζομαι ὁ ἐν Λυδία Ἡρακλῆς · ὁράω γάρ σύ που εἰ γυνή γράφω , ὁ Ὀμφάλη δουλεύω , πάνυ ἀλλόκοτος σκευή σκευάζω , ἐκεῖνος μέν ὁ λέων αὐτός περιβάλλω καί ὁ ξύλον ἐν ὁ χείρ ἔχω , ὡς Ἡρακλῆς δῆθεν εἰμί , αὐτός δέ ἐν κροκωτός καί πορφυρίς ἔριον ξαίνω καί παίω ὑπό ὁ Ὀμφάλη ὁ σανδάλιον · καί ὁ θέαμα αἰσχρός , ἀφίστημι ὁ ἐσθής ὁ σῶμα καί μή προσιζάνω καί ὁ θεός ὁ ἀνδρώδης ἀσχήμων καταθηλύνω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 11
καὶ οἱ μὲν πολλοὶ ἴσως καὶ ταῦτά σου ἐπαινέσονται , οἱ ὀλίγοι δὲ ἐκεῖνοι , ὧν σὺ καταφρονεῖς , μάλα ἡδὺ καὶ ἐς κόρον γελάσονται , ὁρῶντες τὸ ἀσύμφυλον καὶ ἀνάρμοστον καὶ δυσκόλλητον τοῦ πράγματος . ἑκάστου γὰρ δὴ ἴδιόν τι καλόν ἐστιν · εἰ δὲ τοῦτο ἐναλλάξειας , ἀκαλλὲς τὸ αὐτὸ παρὰ τὴν χρῆσιν γίγνεται . ἐῶ λέγειν ὅτι οἱ ἔπαινοι ἑνὶ μὲν ἴσως τερπνοί , τῷ ἐπαινουμένῳ , τοῖς δʼ ἄλλοις ἐπαχθεῖς , καὶ μάλιστα ἢν ὑπερφυεῖς τὰς ὑπερβολὰς ἔχωσιν , οἵους αὐτοὺς οἱ πολλοὶ ἀπεργάζονται , τὴν εὔνοιαν τὴν παρὰ τῶν ἐπαινουμένων θηρώμενοι καὶ ἐνδιατρίβοντες ἄχρι τοῦ πᾶσι προφανῆ τὴν κολακείαν ἐξεργάσασθαι · οὐδὲ γὰρ κατὰ τέχνην αὐτὸ δρᾶν ἴσασιν οὐδʼ ἐπισκιάζουσι τὴν θωπείαν , ἀλλʼ ἐμπεσόντες ἀθρόα πάντα καὶ ἀπίθανα καὶ γυμνὰ διεξίασιν .
Lemmas: καί ὁ μέν πολύς ἴσως καί οὗτος σύ ἐπαινέω , ὁ ὀλίγος δέ ἐκεῖνος , ὅς σύ καταφρονέω , μάλα ἡδύς καί εἰς κόρος γελάω , ὁράω ὁ ἀσύμφυλος καί ἀνάρμοστος καί δυσκόλλητος ὁ πρᾶγμα . ἕκαστος γάρ δή ἴδιος τις καλός εἰμί · εἰ δέ οὗτος ἐναλλάσσω , ἀκαλλής ὁ αὐτός παρά ὁ χρῆσις γίγνομαι . ἐάω λέγω ὅτι ὁ ἔπαινος εἷς μέν ἴσως τερπνός , ὁ ἐπαινέω , ὁ δέ ἄλλος ἐπαχθής , καί μάλα ἐάν ὑπερφυής ὁ ὑπερβολή ἔχω , οἷος αὐτός ὁ πολύς ἀπεργάζομαι , ὁ εὔνοια ὁ παρά ὁ ἐπαινέω θηράω καί ἐνδιατρίβω ἄχρι ὁ πᾶς προφανής ὁ κολακεία ἐξεργάζομαι · οὐδέ γάρ κατά τέχνη αὐτός δράω οἶδα οὐδέ ἐπισκιάζω ὁ θωπεία , ἀλλά ἐμπίπτω ἀθρόος πᾶς καί ἀπίθανος καί γυμνός διεξέρχομαι .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 12
ὥστʼ οὐδὲ τυγχάνουσιν οὗ μάλιστα ἐφίενται · οἱ γὰρ ἐπαινούμενοι πρὸς αὐτῶν μισοῦσι μᾶλλον καὶ ἀποστρέφονται ὡς κόλακας , εὖ ποιοῦντες , καὶ μάλιστα ἢν ἀνδρώδεις τὰς γνώμας ὦσιν · ὥσπερ Ἀριστόβουλος μονομαχίαν γράψας Ἀλεξάνδρου καὶ Πώρου , καὶ ἀναγνόντος αὐτῷ τοῦτο μάλιστα τὸ χωρίον τῆς γραφῆς — ᾤετο γὰρ χαριεῖσθαι τὰ μέγιστα τῷ βασιλεῖ ἐπιψευδομενος ἀριστείας τινὰς αὐτῷ καὶ ἀναπλάττων ἔργα μείζω τῆς ἀληθείας — λαβὼν ἐκεῖνος τὸ βιβλίον — πλέοντες δὲ ἐτύγχανον ἐν τῷ ποταμῷ τῷ Ὑδάσπῃ — ἔρριψεν ἐπὶ κεφαλὴν ἐς τὸ ὕδωρ ἐπειπών , Καὶ σὲ δὲ οὕτως ἐχρῆν , ὦ Ἀριστόβουλε , τοιαῦτα ὑπὲρ ἐμοῦ μονομαχοῦντα καὶ ἐλέφαντας ἑνὶ ἀκοντίῳ φονεύοντα . καὶ ἔμελλέ γε οὕτως ἀγανακτήσειν ὁ Ἀλέξανδρος , ὅς γε οὐδὲ τὴν τοῦ ἀρχιτέκτονος τόλμαν ἠνέσχετο , ὑποσχομένου τὸν Ἄθω εἰκόνα ποιήσειν αὐτοῦ καὶ μετακοσμήσειν τὸ ὄρος εἰς ὁμοιότητα τοῦ βασιλέως , ἀλλὰ κόλακα εὐθὺς ἐπιγνοὺς τὸν ἄνθρωπον οὐκέτʼ οὐδʼ ἐς τὰ ἄλλα ὁμοίως ἐχρῆτο .
Lemmas: ὥστε οὐδέ τυγχάνω ὅς μάλα ἐφίημι · ὁ γάρ ἐπαινέω πρός αὐτός μισέω μάλα καί ἀποστρέφω ὡς κόλαξ , εὖ ποιέω , καί μάλα ἐάν ἀνδρώδης ὁ γνώμη εἰμί · ὥσπερ Ἀριστόβουλος μονομαχία γράφω Ἀλέξανδρος καί Πῶρος , καί ἀναγιγνώσκω αὐτός οὗτος μάλα ὁ χωρίον ὁ γραφή — οἴομαι γάρ χαρίζω ὁ μέγας ὁ βασιλεύς ἐπιψεύδομαι ἀριστεία τις αὐτός καί ἀναπλάσσω ἔργον μέγας ὁ ἀλήθεια — λαμβάνω ἐκεῖνος ὁ βιβλίον — πλέω δέ τυγχάνω ἐν ὁ ποταμός ὁ Ὑδάσπης — ῥίπτω ἐπί κεφαλή εἰς ὁ ὕδωρ ἐπιλέγω , καί σύ δέ οὕτως χρή , ὦ Ἀριστόβουλος , τοιοῦτος ὑπέρ ἐγώ μονομαχέω καί ἐλέφας εἷς ἀκόντιον φονεύω . καί μέλλω γε οὕτως ἀγανακτέω ὁ Ἀλέξανδρος , ὅς γε οὐδέ ὁ ὁ ἀρχιτέκτων τόλμα ἀνέχω , ὑπισχνέομαι ὁ Ἄθως εἰκών ποιέω αὐτός καί μετακοσμέω ὁ ὄρος εἰς ὁμοιότης ὁ βασιλεύς , ἀλλά κόλαξ εὐθύς ἐπιγιγνώσκω ὁ ἄνθρωπος οὐκέτι οὐδέ εἰς ὁ ἄλλος ὅμοιος χράω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 13
ποῦ τοίνυν τὸ τερπνὸν ἐν τούτοις , ἐκτὸς εἰ μή τις κομιδῇ ἀνόητος εἴη , ὡς χαίρειν τὰ τοιαῦτα ἐπαινούμενος , ὧν παρὰ πόδας οἱ ἔλεγχοι ; ὥσπερ οἱ ἄμορφοι τῶν ἀνθρώπων , καὶ μάλιστά γε τὰ γύναια τοῖς γραφεῦσι παρακελευόμενα ὡς καλλίστας αὐτὰς γράφειν · οἴονται γὰρ ἄμεινον ἕξειν τὴν ὄψιν , ἢν ὁ γραφεὺς αὐταῖς ἐρύθημά τε πλεῖον ἐπανθίσῃ καὶ τὸ λευκὸν ἐγκαταμίξῃ πολὺ τῷ φαρμάκῳ . τοιοῦτοι τῶν συγγραφόντων οἱ πολλοί εἰσι τὸ τήμερον καὶ τὸ ἴδιον καὶ τὸ χρειῶδες , ὅ τι ἂν ἐκ τῆς ἱστορίας ἐλπίσωσι , θεραπεύοντες , οὓς μισεῖσθαι καλῶς εἶχεν , ἐς μὲν τὸ παρὸν κόλακας προδήλους καὶ ἀτέχνους ὄντας , ἐς τοὐπιὸν δὲ ὕποπτον ταῖς ὑπερβολαῖς τὴν ὅλην πραγματείαν ἀποφαίνοντας . εἰ δέ τις πάντως τὸ τερπνὸν ἡγεῖται καταμεμῖχθαι δεῖν τῇ ἱστορίᾳ πάσῃ , ἀλλὰ ἃ σὺν ἀληθείᾳ τερπνά ἐστιν ἐν τοῖς ἄλλοις κάλλεσι τοῦ λόγου , ὧν ἀμελήσαντες οἱ πολλοὶ τὰ μηδὲν προσήκοντα ἐπεισκυκλοῦσιν .
Lemmas: ποῦ τοίνυν ὁ τερπνός ἐν οὗτος , ἐκτός εἰ μή τις κομιδῇ ἀνόητος εἰμί , ὡς χαίρω ὁ τοιοῦτος ἐπαινέω , ὅς παρά πούς ὁ ἔλεγχος ; ὥσπερ ὁ ἄμορφος ὁ ἄνθρωπος , καί μάλα γε ὁ γύναιον ὁ γραφεύς παρακελεύομαι ὡς καλός αὐτός γράφω · οἴομαι γάρ ἀγαθός ἔχω ὁ ὄψις , ἐάν ὁ γραφεύς αὐτός ἐρύθημα τε πολύς ἐπανθίζω καί ὁ λευκός ἐγκαταμίγνυμαι πολύς ὁ φάρμακον . τοιοῦτος ὁ συγγράφω ὁ πολύς εἰμί ὁ σήμερον καί ὁ ἴδιος καί ὁ χρειώδης , ὅς τις ἄν ἐκ ὁ ἱστορία ἐλπίζω , θεραπεύω , ὅς μισέω καλός ἔχω , εἰς μέν ὁ πάρειμι κόλαξ πρόδηλος καί ἄτεχνος εἰμί , εἰς ἔπειμι δέ ὕποπτος ὁ ὑπερβολή ὁ ὅλος πραγματεία ἀποφαίνω . εἰ δέ τις πάντως ὁ τερπνός ἡγέομαι καταμείγνυμι δέω ὁ ἱστορία πᾶς , ἀλλά ὅς σύν ἀλήθεια τερπνός εἰμί ἐν ὁ ἄλλος κάλλος ὁ λόγος , ὅς ἀμελέω ὁ πολύς ὁ μηδείς προσήκω ἐπεισκυκλέω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 14
ἐγὼ δʼ οὖν καὶ διηγήσομαι ὁπόσα μέμνημαι ἔναγχος ἐν Ἰωνίᾳ συγγραφέων τινῶν , καὶ νὴ Δία ἐν Ἀχαΐα πρῴην ἀκούσας τὸν αὐτὸν τοῦτον πόλεμον διηγουμένων · καὶ πρὸς Χαρίτων μηδεὶς ἀπιστήσῃ τοῖς λεχθησομένοις · ὅτι γὰρ ἀληθῆ ἐστι κἂν ἐπωμοσάμην , εἰ ἀστεῖον ἦν ὅρκον ἐντιθέναι συγγράμματι . εἷς μέν τις αὐτῶν ἀπὸ Μουσῶν εὐθὺς ἤρξατο παρακαλῶν τὰς θεὰς συνεφάψασθαι τοῦ συγγράμματος . ὁρᾷς ὡς ἐμμελὴς ἡ ἀρχὴ καὶ περὶ πόδα τῇ ἱστορίᾳ καὶ τῷ τοιούτῳ εῖδει τῶν λόγων πρέπουσα ; εἶτα μικρὸν ὑποβὰς Ἀχιλλεῖ μὲν τὸν ἡμέτερον ἄρχοντα εἴκαζε , Θερσίτῃ δὲ τὸν τῶν Περσῶν βασιλέα , οὐκ εἰδὼς ὅτι ὁ Ἀχιλλεὺς ἀμείνων ἦν αὐτῷ , εἰ Ἕκτορα μᾶλλον ἢ Θερσίτην καθῄρει , καὶ εἰ πρόσθεν μὲν ἔφευγεν ἐσθλός τις , ἐδίωκε δέ μιν μέγʼ ἀμείνων . εἶτʼ ἐπῆγεν ὑπὲρ αὐτοῦ τι ἐγκώμιον , καὶ ὡς ἄξιος εἴη συγγράψαι τὰς πράξεις οὕτω λαμπρὰς οὔσας . ἤδη δὲ κατιὼν ἐπῄνει καὶ τὴν πατρίδα τὴν Μίλητον , προστιθεὶς ὡς ἄμεινον ποιοῖ τοῦτο τοῦ Ὁμήρου μηδὲν μνησθέντος τῆς πατρίδος . εἶτʼ ἐπὶ τέλει τοῦ φροιμίου ὑπισχνεῖτο διαρρήδην καὶ σαφῶς , ἐπὶ μεῖζον μὲν αἴρειν τὰ ἡμέτερα , τοὺς βαρβάρους δὲ καταπολεμήσειν καὶ αὐτός , ὡς ἂν δύνηται · καὶ ἤρξατό γε τῆς ἱστορίας οὕτως , αἴτια ἅμα τῆς τοῦ πολέμου ἀρχῆς διεξιών · ὁ γὰρ μιαρώτατος καὶ κάκιστα ἀπολούμενος Οὐολόγεσος ἤρξατο πολεμεῖν διʼ αἰτίαν τοιάνδε .
Lemmas: ἐγώ δέ οὖν καί διηγέομαι ὁπόσος μιμνῄσκω ἔναγχος ἐν Ἰωνία συγγραφεύς τις , καί νή Ζεύς ἐν Ἀχαία πρῴην ἀκούω ὁ αὐτός οὗτος πόλεμος διηγέομαι · καί πρός Χάρις μηδείς ἀπιστέω ὁ λέγω · ὅτι γάρ ἀληθής εἰμί ἄν ἐπόμνυμι , εἰ ἀστεῖος εἰμί ὅρκος ἐντίθημι σύγγραμμα . εἷς μέν τις αὐτός ἀπό Μοῦσα εὐθύς ἄρχω παρακαλέω ὁ θεά συνεφάπτομαι ὁ σύγγραμμα . ὁράω ὡς ἐμμελής ὁ ἀρχή καί περί πούς ὁ ἱστορία καί ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ λόγος πρέπω ; εἶτα μικρός ὑποβαίνω Ἀχιλλεύς μέν ὁ ἡμέτερος ἄρχων εἰκάζω , Θερσίτης δέ ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύς , οὐ οἶδα ὅτι ὁ Ἀχιλλεύς ἀγαθός εἰμί αὐτός , εἰ Ἕκτωρ μάλα ἤ Θερσίτης καθαιρέω , καί εἰ πρόσθεν μέν φεύγω ἐσθλός τις , διώκω δέ μιν μέγας ἀγαθός . εἶτα ἐπάγω ὑπέρ αὐτός τις ἐγκώμιον , καί ὡς ἄξιος εἰμί συγγράφω ὁ πρᾶξις οὕτως λαμπρός εἰμί . ἤδη δέ κατέρχομαι ἐπαινέω καί ὁ πατρίς ὁ Μίλητος , προστίθημι ὡς ἀγαθός ποιέω οὗτος ὁ Ὅμηρος μηδείς μιμνῄσκω ὁ πατρίς . εἶτα ἐπί τέλος ὁ φροίμιον ὑπισχνέομαι διαρρήδην καί σαφής , ἐπί μέγας μέν ἀείρω ὁ ἡμέτερος , ὁ βάρβαρος δέ καταπολεμέω καί αὐτός , ὡς ἄν δύναμαι · καί ἄρχω γε ὁ ἱστορία οὕτως , αἴτιος ἅμα ὁ ὁ πόλεμος ἀρχή διεξέρχομαι · ὁ γάρ μιαρός καί κακός ἀπόλλυμι Οὐολόγεσος ἄρχω πολεμέω διά αἰτία τοιόσδε .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 15
οὗτος μὲν τοιαῦτα . ἕτερος δὲ Θουκυδίδου ζηλωτὴς ἄκρος , οἷος εὖ μάλα τῷ ἀρχετύπῳ εἰκασμένος , καὶ τὴν ἀρχὴν ὡς ἐκεῖνος σὺν τῷ ἑαυτοῦ ὀνόματι ἤρξατο , χαριεστάτην ἀρχῶν ἁπασῶν καὶ θύμου τοῦ Ἀττικοῦ ἀποπνέουσαν . ὅρα γάρ · Κρεπέρῃος Καλπουρνιανὸς Πομπηϊουπολίτης συνέγραψε τὸν πόλεμον τῶν Παρθυαίων καὶ Ῥωμαίων , ὡς ἐπολέμησαν πρὸς ἀλλήλους , ἀρξάμενος εὐθὺς ξυνισταμένου . ὥστε μετά γε τοιαύτην ἀρχὴν τί ἄν σοι τὰ λοιπὰ λέγοιμι , ὁποῖα ἐν Ἀρμενίᾳ ἐδημηγόρησε τὸν Κερκυραῖον αὐτὸν ῥήτορα παραστησάμενος , ἢ οἷον Νισιβηνοῖς λοιμὸν τοῖς μὴ τὰ Ῥωμαίων αἱρουμένοις ἐπήγαγε παρὰ Θουκυδίδου χρησάμενος ὅλον ἄρδην πλὴν μόνου τοῦ Πελασγικοῦ καὶ τῶν τειχῶν τῶν μακρῶν , ἐν οἷς οἱ τότε λοιμώξαντες ᾤκησαν ; τὰ δʼ ἄλλα καὶ ἀπὸ Αἰθιοπίας ἤρξατο , ὥστε καὶ ἐς Αἴγυπτον κατέβη καὶ ἐς τὴν βασιλέως γῆν τὴν πολλήν , καὶ ἐν ἐκείνῃ γε ἔμεινεν εὖ ποιῶν . ἐγὼ γοῦν θάπτοντα ἔτι αὐτὸν καταλιπὼν τοὺς ἀθλίους Ἀθηναίους ἐν Νισίβι ἀπῆλθον ἀκριβῶς εἰδὼς καὶ ὅσα ἀπελθόντος ἐρεῖν ἔμελλε . καὶ γὰρ αὖ καὶ τοῦτο ἐπιεικῶς πολὺ νῦν ἐστι , τὸ οἴεσθαι τοῦτʼ εἶναι τοῖς Θουκυδίδου ἐοικότα λέγειν , εἰ ὀλίγον ἐντρέψας τὰ αὐτοῦ ἐκείνου λέγοι τις , μικρὰ ῥάκια , ὅπως καὶ αὐτὸς ἂν φαίης , οὐ διʼ αὐτήν . νὴ Δία κἀκεῖνο ὀλίγου δεῖν παρέλιπον · ὁ γὰρ αὐτὸς οὗτος συγγραφεὺς πολλὰ καὶ τῶν ὅπλων καὶ τῶν μηχανημάτων , ὡς Ῥωμαῖοι αὐτὰ ὀνομάζουσιν , οὕτως ἀνέγραψε , καὶ τάφρον ὡς ἐκεῖνοι καὶ γέφυραν καὶ τὰ τοιαῦτα . καί μοι ἐννόησον ἡλίκον τὸ ἀξίωμα τῆς ἱστορίας καὶ ὡς Θουκυδίδῃ πρέπον , μεταξὺ τῶν Ἀττικῶν ὀνομάτων τὰ Ἰταλιωτικὰ ταῦτα ἐγκεῖσθαι , ὥσπερ τὴν πορφύραν ἐπικοσμοῦντα καὶ ἐμπρέποντα καὶ πάντως συνᾴδοντα .
Lemmas: οὗτος μέν τοιοῦτος . ἕτερος δέ Θουκυδίδης ζηλωτής ἄκρος , οἷος εὖ μάλα ὁ ἀρχέτυπον εἰκάζω , καί ὁ ἀρχή ὡς ἐκεῖνος σύν ὁ ἑαυτοῦ ὄνομα ἄρχω , χαρίεις ἀρχή ἅπας καί θύμον ὁ Ἀττικός ἀποπνέω . ὁράω γάρ · Κρεπέρῃος Καλπουρνιανός Πομπηϊουπολίτης συγγράφω ὁ πόλεμος ὁ Παρθυαῖος καί Ῥωμαῖος , ὡς πολεμέω πρός ἀλλήλων , ἄρχω εὐθύς συνίστημι . ὥστε μετά γε τοιοῦτος ἀρχή τίς ἄν σύ ὁ λοιπός λέγω , ὁποῖος ἐν Ἀρμενία δημηγορέω ὁ Κερυκυραῖος αὐτός ῥήτωρ παρίστημι , ἤ οἷος Νισιβηνός λοιμός ὁ μή ὁ Ῥωμαῖος αἱρέω ἐπάγω παρά Θουκυδίδης χράω ὅλος ἄρδην πλήν μόνος ὁ Πελασγικός καί ὁ τεῖχος ὁ μακρός , ἐν ὅς ὁ τότε λοιμώσσω οἰκέω ; ὁ δέ ἄλλος καί ἀπό Αἰθιοπία ἄρχω , ὥστε καί εἰς Αἴγυπτος καταβαίνω καί εἰς ὁ βασιλεύς γῆ ὁ πολύς , καί ἐν ἐκεῖνος γε μένω εὖ ποιέω . ἐγώ γοῦν θάπτω ἔτι αὐτός καταλείπω ὁ ἄθλιος Ἀθηναῖος ἐν Νίσιβις ἀπέρχομαι ἀκριβής οἶδα καί ὅσος ἀπέρχομαι λέγω μέλλω . καί γάρ αὖ καί οὗτος ἐπιεικής πολύς νῦν εἰμί , ὁ οἴομαι οὗτος εἰμί ὁ Θουκυδίδης ἔοικα λέγω , εἰ ὀλίγος ἐντρέπω ὁ αὐτός ἐκεῖνος λέγω τις , μικρός ῥάκιον , ὅπως καί αὐτός ἄν φημί , οὐ διά αὐτός . νή Ζεύς ἐκεῖνος ὀλίγος δέω παραλείπω · ὁ γάρ αὐτός οὗτος συγγραφεύς πολύς καί ὁ ὅπλον καί ὁ μηχάνημα , ὡς Ῥωμαῖος αὐτός ὀνομάζω , οὕτως ἀναγράφω , καί τάφρος ὡς ἐκεῖνος καί γέφυρα καί ὁ τοιοῦτος . καί ἐγώ ἐννοέω ἡλίκος ὁ ἀξίωμα ὁ ἱστορία καί ὡς Θουκυδίδης πρέπω , μεταξύ ὁ Ἀττικός ὄνομα ὁ Ἰταλιωτικός οὗτος ἔγκειμαι , ὥσπερ ὁ πορφύρα ἐπικοσμέω καί ἐμπρέπω καί πάντως συνᾴδω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 16
ἄλλος δέ τις αὐτῶν ὑπόμνημα τῶν γεγονότων γυμνὸν συναγαγὼν ἐν γραφῇ κομιδῇ πεζὸν καὶ χαμαιπετές , οἷον καὶ στρατιώτης ἄν τις τὰ καθʼ ἡμέραν ἀπογραφόμενος συνέθηκεν ἢ τέκτων ἢ κάπηλός τις συμπερινοστῶν τῇ στρατιᾷ . πλὴν ἀλλὰ μετριώτερός γε ὁ ἰδιώτης οὗτος ἦν , αὐτὸς μὲν αὐτίκα δῆλος ὢν οἷος ἦν , ἄλλῳ δέ τινι χαρίεντι καὶ δυνησομένῳ ἱστορίαν μεταχειρίσασθαι προπεπονηκώς . τοῦτο μόνον ᾐτιασάμην αὐτοῦ , ὅτι οὕτως ἐπέγραψε τὰ βιβλία τραγικώτερον ἢ κατὰ τὴν τῶν συγγραμμάτων τύχην · Καλλιμόρφου ἰατροῦ τῆς τῶν κοντοφόρων ἕκτης ἱστοριῶν Παρθικῶν · καὶ ὑπεγέγραπτο ἑκάστῃ ὁ ἀριθμός . καὶ νὴ Δία καὶ τὸ προοίμιον ὑπέρψυχρον ἐποίησεν οὕτως συναγαγών · οἰκεῖον εἶναι ἰατρῷ ἱστορίαν συγγράφειν , εἴ γε ὁ Ἀσκληπιὸς μὲν Ἀπόλλωνος υἱός , Ἀπόλλων δὲ Μουσηγέτης καὶ πάσης παιδείας ἄρχων · καὶ ὅτι ἀρξάμενος ἐν τῇ Ἰάδι γράφειν οὐκ οἶδα ὅ τι δόξαν αὐτίκα μάλα ἐπὶ τὴν κοινὴν μετῆλθεν , ἰητρείην μὲν λέγων καὶ πείρην καὶ ὁκόσα καὶ νοῦσοι , τὰ δʼ ἄλλα ὁμοδίαιτα τοῖς πολλοῖς καὶ τὰ πλεῖστα οἷα ἐκ τριόδου .
Lemmas: ἄλλος δέ τις αὐτός ὑπόμνημα ὁ γίγνομαι γυμνός συνάγω ἐν γραφή κομιδῇ πεζός καί χαμαιπετής , οἷος καί στρατιώτης ἄν τις ὁ κατά ἡμέρα ἀπογράφω συντίθημι ἤ τέκτων ἤ κάπηλος τις συμπερινοστέω ὁ στρατιά . πλήν ἀλλά μέτριος γε ὁ ἰδιώτης οὗτος εἰμί , αὐτός μέν αὐτίκα δῆλος εἰμί οἷος εἰμί , ἄλλος δέ τις χαρίεις καί δύναμαι ἱστορία μεταχειρίζω προπονέω . οὗτος μόνος αἰτιάομαι αὐτός , ὅτι οὕτως ἐπιγράφω ὁ βιβλίον τραγικός ἤ κατά ὁ ὁ σύγγραμμα τύχη · Καλλίμορφος ἰατρός ὁ ὁ κοντοφόρος ἕκτος ἱστορίη Παρθικός · καί ὑπογράφω ἕκαστος ὁ ἀριθμός . καί νή Ζεύς καί ὁ προοίμιον ὑπέρψυχρος ποιέω οὕτως συνάγω · οἰκεῖος εἰμί ἰατρός ἱστορία συγγράφω , εἰ γε ὁ Ἀσκληπιός μέν Ἀπόλλων υἱός , Ἀπόλλων δέ Μουσηγέτης καί πᾶς παιδεία ἄρχω · καί ὅτι ἄρχω ἐν ὁ Ἰάς γράφω οὐ οἶδα ὅς τις δόξα αὐτίκα μάλα ἐπί ὁ κοινός μετέρχομαι , ἰατρεία μέν λέγω καί πείρω καί ὁπόσος καί νόσος , ὁ δέ ἄλλος ὁμοδίαιτος ὁ πολύς καί ὁ πολύς οἷος ἐκ τρίοδος .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 17
εἰ δέ με δεῖ καὶ σοφοῦ ἀνδρὸς μνησθῆναι , τὸ μὲν ὄνομα ἐν ἀφανεῖ κείσθω , τὴν γνώμην δὲ ἐρῶ καὶ τὰ πρῴην ἐν Κορίνθῳ συγγράμματα , κρείττω πάσης ἐλπίδος · ἐν ἀρχῇ μὲν γὰρ εὐθὺς ἐν τῇ πρώτῃ τοῦ φροιμίου περιόδῳ συνηρώτησε τοὺς ἀναγινώσκοντας λόγον πάνσοφον δεῖξαι σπεύδων , ὡς μόνῳ ἂν τῷ σοφῷ πρέποι ἱστορίαν συγγράφειν . εἶτα μετὰ μικρὸν ἄλλος συλλογισμός , εἶτα ἄλλος · καὶ ὅλως ἐν ἅπαντι σχήματι συνηρώτητο αὐτῷ τὸ προοίμιον . τὸ τῆς κολακείας ἐς κόρον , καὶ τὰ ἐγκώμια φορτικὰ καὶ κομιδῇ βωμολοχικά , οὐκ ἀσυλλόγιστα μέντοι , ἀλλὰ συνηρωτημένα κἀκεῖνα . καὶ μὴν κἀκεῖνο φορτικὸν ἔδοξέ μοι καὶ ἥκιστα σοφῷ ἀνδρὶ καὶ πώγωνι πολιῷ καὶ βαθεῖ πρέπον , τὸ ἐν τῷ προοιμίῳ εἰπεῖν , ὡς ἐξαίρετον τοῦτο ἕξει ὁ ἡμέτερος ἄρχων , οὗ γε τὰς πράξεις καὶ φιλόσοφοι ἤδη συγγράφειν ἀξιοῦσι · τὸ γὰρ τοιοῦτον , εἴπερ ἄρα , ἡμῖν ἔδει καταλιπεῖν λογίζεσθαι ἢ αὐτὸν εἰπεῖν .
Lemmas: εἰ δέ ἐγώ δέω καί σοφός ἀνήρ μιμνῄσκω , ὁ μέν ὄνομα ἐν ἀφανής κεῖμαι , ὁ γνώμη δέ λέγω καί ὁ πρῴην ἐν Κόρινθος σύγγραμμα , κρατύς πᾶς ἐλπίς · ἐν ἀρχή μέν γάρ εὐθύς ἐν ὁ πρῶτος ὁ φροίμιον περίοδος συνερωτάω ὁ ἀναγιγνώσκω λόγος πάνσοφος δείκνυμι σπεύδω , ὡς μόνος ἄν ὁ σοφός πρέπω ἱστορία συγγράφω . εἶτα μετά μικρός ἄλλος συλλογισμός , εἶτα ἄλλος · καί ὅλος ἐν ἅπας σχῆμα συνερωτάω αὐτός ὁ προοίμιον . ὁ ὁ κολακεία εἰς κόρος , καί ὁ ἐγκώμιον φορτικός καί κομιδῇ βωμολοχικός , οὐ ἀσυλλόγιστος μέντοι , ἀλλά συνερωτάω ἐκεῖνος . καί μήν ἐκεῖνος φορτικός δοκέω ἐγώ καί ἦκα σοφός ἀνήρ καί πώγων πολιός καί βαθύς πρέπω , ὁ ἐν ὁ προοίμιον λέγω , ὡς ἐξαιρετός οὗτος ἔχω ὁ ἡμέτερος ἄρχων , ὅς γε ὁ πρᾶξις καί φιλόσοφος ἤδη συγγράφω ἀξιόω · ὁ γάρ τοιοῦτος , εἴπερ ἄρα , ἐγώ δέω καταλείπω λογίζομαι ἤ αὐτός λέγω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 18
καὶ μὴν οὐδʼ ἐκείνου ὅσιον ἀμνημονῆσαι , ὃς τοιάνδε ἀρχὴν ἤρξατο · ἔρχομαι ἐρέων περὶ Ῥωμαίων καὶ Περσέων , καὶ μικρὸν ὕστερον · ἔδεε γὰρ Πέρσῃσι γενέσθαι κακῶς , καὶ πάλιν · ἦν Ὀσρόης , τὸν οἱ Ἕλληνες Ὀξυρόην ὀνυμέουσι , καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα . ὁρᾷς ; ὅμοιος αὐτὸς ἐκείνῳ , παρʼ ὅσον ὁ μὲν Θουκυδίδῃ , οὗτος δὲ Ἡροδότῳ εὖ μάλα ἐῴκει .
Lemmas: καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος ὅσιος ἀμνημονέω , ὅς τοιόσδε ἀρχή ἄρχω · ἔρχομαι λέγω περί Ῥωμαῖος καί Πέρσης , καί μικρός ὕστερον · δέω γάρ Πέρσης γίγνομαι κακός , καί πάλιν · εἰμί Ὀσρόης , ὁ ὁ Ἕλλην Ὀξυρόης ὀνυμέω , καί ἄλλος πολύς τοιοῦτος . ὁράω ; ὅμοιος αὐτός ἐκεῖνος , παρά ὅσος ὁ μέν Θουκυδίδης , οὗτος δέ Ἡρόδοτος εὖ μάλα ἔοικα .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 19
ἄλλος τις ἀοίδιμος ἐπὶ λόγων δυνάμει Θουκυδίδῃ καὶ αὐτὸς ὅμοιος ἢ ὀλίγῳ ἀμεινων αὐτοῦ , πάσας πόλεις καὶ πάντα ὄρη καὶ πεδία καὶ ποταμοὺς ἑρμηνεύσας πρὸς τὸ σαφέστατον καὶ ἰσχυρότατον , ὡς ᾤετο · τὸ δὲ ἐς ἐχθρῶν κεφαλὰς ὁ ἀλεξίκακος τρέψειε · τοσαύτη ψυχρότης ἐνῆν ὑπὲρ τὴν Κασπίαν χιό , να καὶ τὸν κρύσταλλον τὸν Κελτικόν . ἡ γοῦν ἀσπὶς ἡ τοῦ αὐτοκράτορος ὅλῳ βιβλίῳ μόγις ἐξηρμηνεύθη αὐτῷ , καὶ Γοργὼν ἐπὶ τοῦ ὀμφαλοῦ καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῆς ἐκ κυανοῦ καὶ λευκοῦ καὶ μέλανος καὶ ζώνη ἰριοειδὴς καὶ δράκοντες ἑλικηδὸν καὶ βοστρυχηδόν . ἡ μὲν γὰρ Οὐολογέσου ἀναξυρὶς ἢ ὁ χαλινὸς τοῦ ἵππου , Ἡράκλεις , ὅσαι μυριάδες ἐπῶν ἕκαστον τούτων , καὶ οἵα ἦν ἡ Ὀσρόου κόμη , διανέοντος τὸν Τίγρητα , καὶ ἐς οἷον ἄντρον κατέφυγε , κιττοῦ καὶ μυρρίνης καὶ δάφνης ἐς ταὐτὸ συμπεφυκότων καὶ σύσκιον ἀκριβῶς ποιούντων αὐτό . σκόπει ὡς ἀναγκαῖα τῇ ἱστορίᾳ ταῦτα , καὶ ὧν ἄνευ οὐκ ἂν ᾔδειμέν τι τῶν ἐκεῖ πραχθέντων .
Lemmas: ἄλλος τις ἀοίδιμος ἐπί λόγος δύναμις Θουκυδίδης καί αὐτός ὅμοιος ἤ ὀλίγος ἀγαθός αὐτός , πᾶς πόλις καί πᾶς ὄρος καί πεδίον καί ποταμός ἑρμηνεύω πρός ὁ σαφής καί ἰσχυρός , ὡς οἴομαι · ὁ δέ εἰς ἐχθρός κεφαλή ὁ ἀλεξίκακος τρέπω · τοσοῦτος ψυχρότης ἔνειμι ὑπέρ ὁ Κάσπιος Χίο , να καί ὁ κρύσταλλος ὁ Κελτικός . ὁ γοῦν ἀσπίς ὁ ὁ αὐτοκράτωρ ὅλος βιβλίον μόγις ἐξερμηνεύω αὐτός , καί Γοργών ἐπί ὁ ὀμφαλός καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐκ κυάνεος καί λευκός καί μέλας καί ζώνη ἰριοειδής καί δράκων ἑλικηδόν καί βοστρυχηδόν . ὁ μέν γάρ Οὐόλογεσος ἀναξυρίδες ἤ ὁ χαλινός ὁ ἵππος , Ἡρακλῆς , ὅσος μυριάς ἔπος ἕκαστος οὗτος , καί οἷος εἰμί ὁ Ὀσρόης κόμη , διανέω ὁ Τίγρης , καί εἰς οἷος ἄντρον καταφεύγω , κισσός καί μυρσίνη καί δάφνη εἰς αὐτός συμφύω καί σύσκιος ἀκριβής ποιέω αὐτός . σκοπέω ὡς ἀναγκαῖος ὁ ἱστορία οὗτος , καί ὅς ἄνευ οὐ ἄν οἶδα τις ὁ ἐκεῖ πράσσω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 20
ὑπὸ γὰρ ἀσθενείας τῆς ἐν τοῖς χρησίμοις ἢ ἀγνοίας τῶν λεκτέων ἐπὶ τὰς τοιαύτας τῶν χωρίων καὶ ἄντρων ἐκφράσεις τρέπονται , καὶ ὁπόταν ἐς πολλὰ καὶ μεγάλα πράγματα ἐμπέσωσιν , ἐοίκασιν οἰκέτῃ νεοπλούτῳ , ἄρτι κληρονομήσαντι τοῦ δεσπότου , ὃς οὔτε τὴν ἐσθῆτα οἶδεν ὡς χρὴ περιβαλέσθαι οὔτε δειπνῆσαι κατὰ νόμον , ἀλλʼ ἐμπηδήσας , πολλάκις ὀρνίθων καὶ συείων καὶ λαγῴων προκειμένων , ὑπερεμπίπλαται ἔτνους τινὸς ἢ ταρίχους , ἔστʼ ἂν διαρραγῇ ἐσθίων . οὗτος δʼ οὖν , ὃν προεῖπον , καὶ τραύματα συνέγραψε πάνυ ἀπίθανα καὶ θανάτους ἀλλοκότους , ὡς εἰς δάκτυλον τοῦ ποδὸς τὸν μέγαν τρωθείς τις αὐτίκα ἐτελεύτησε , καὶ ὡς ἐμβοήσαντος μόνον Πρίσκου τοῦ στρατηγοῦ ἑπτὰ καὶ εἴκοσι τῶν πολεμίων ἐξέθανον . ἔτι δὲ καὶ ἐν τῷ τῶν νεκρῶν ἀριθμῷ , τοῦτο μὲν καὶ παρὰ τὰ γεγραμμένα ἐν ταῖς τῶν ἀρχόντων ἐπιστολαῖς ἐψεύσατο · ἐπὶ γὰρ Εὐρώπῳ τῶν μὲν πολεμίων ἀποθανεῖν μυριάδας ἑπτὰ καὶ τριάκοντα καὶ ἓξ πρὸς τοῖς διακοσίοις , Ῥωμαίων δὲ μόνους δύο , καὶ τραυματίας γενέσθαι ἐννέα . ταῦτα οὐκ οἶδα εἴ τις ἂν εὖ φρονῶν ἀνάσχοιτο .
Lemmas: ὑπό γάρ ἀσθένεια ὁ ἐν ὁ χρήσιμος ἤ ἄγνοια ὁ λεκτέος ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ χωρίον καί ἄντρον ἔκφρασις τρέπω , καί ὁπόταν εἰς πολύς καί μέγας πρᾶγμα ἐμπίπτω , ἔοικα οἰκέτης νεόπλουτος , ἄρτι κληρονομέω ὁ δεσπότης , ὅς οὔτε ὁ ἐσθής οἶδα ὡς χρή περιβάλλω οὔτε δειπνέω κατά νόμος , ἀλλά ἐμπηδάω , πολλάκις ὄρνις καί σύειος καί λαγῷος πρόκειμαι , ὑπερεμπίμπλημι ἔτνος τις ἤ τάριχος , ἔστε ἄν διαράσσω ἐσθίω . οὗτος δέ οὖν , ὅς προλέγω , καί τραῦμα συγγράφω πάνυ ἀπίθανος καί θάνατος ἀλλόκοτος , ὡς εἰς δάκτυλος ὁ πούς ὁ μέγας τιτρώσκω τις αὐτίκα τελευτάω , καί ὡς ἐμβοάω μόνος Πρίσκος ὁ στρατηγός ἑπτά καί εἴκοσι ὁ πολέμιος ἐκθνῄσκω . ἔτι δέ καί ἐν ὁ ὁ νεκρός ἀριθμός , οὗτος μέν καί παρά ὁ γράφω ἐν ὁ ὁ ἄρχων ἐπιστολή ψεύδω · ἐπί γάρ Εὔρωπος ὁ μέν πολέμιος ἀποθνῄσκω μυριάς ἑπτά καί τριάκοντα καί ἕξ πρός ὁ διακόσιοι , Ῥωμαῖος δέ μόνος δύο , καί τραυματίας γίγνομαι ἐννέα . οὗτος οὐ οἶδα εἰ τις ἄν εὖ φρονέω ἀνέχω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 21
καὶ μὴν κἀκεῖνο λεκτέον , οὐ μικρὸν ὄν · ὑπὸ γὰρ τοῦ κομιδῇ Ἀττικὸς εἶναι καὶ ἀποκεκαθάρθαι τὴν φωνὴν ἐς τὸ ἀκριβέστατον ἠξίωσεν οὗτος καὶ τὰ ὀνόματα μεταποιῆσαι τὰ Ρωμαίων καὶ μετεγγράψαι ἐς τὸ Ἑλληνικόν , ὡς Κρόνιον μὲν Σατουρνῖνον λέγειν , Φρόντιν δὲ τὸν Φρόντωνα , Τιτάνιον δὲ τὸν Τιτιανὸν καὶ ἄλλα πολλῷ γελοιότερα . ἔτι ὁ αὐτὸς οὗτος περὶ τῆς Σευηριανοῦ τελευτῆς ἔγραψεν ὡς οἱ μὲν ἄλλοι ἅπαντες ἐξηπάτηνται οἰόμενοι ξίφει τεθνάναι αὐτόν , ἀποθάνοι δὲ ὁ ἀνὴρ σιτίων ἀποσχόμενος · τοῦτον γὰρ αὐτῷ ἀλυπότατον δόξαι τὸν θάνατον · οὐκ εἰδὼς ὅτι τὸ μὲν πάθος ἐκεῖνο πᾶν τριῶν οἶμαι ἡμερῶν ἐγένετο , ἀπόσιτοι δὲ καὶ ἐς ἑβδόμην διαρκοῦσιν οἱ πολλοί , ἐκτὸς εἰ μὴ τοῦθʼ ὑπολάβοι τις , ὡς Ὀσρόης τις εἱστήκει περιμένων , ἔστʼ ἂν Σευηριανὸς λιμῷ ἀπόληται , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐπῆγε διὰ τῆς ἑβδόμης .
Lemmas: καί μήν ἐκεῖνος λεκτέος , οὐ μικρός εἰμί · ὑπό γάρ ὁ κομιδῇ Ἀττικός εἰμί καί ἀποκακαθέρω ὁ φωνή εἰς ὁ ἀκριβής ἀξιόω οὗτος καί ὁ ὄνομα μεταποιέω ὁ Ῥωμαῖος καί μετεγγράφω εἰς ὁ Ἑλληνικός , ὡς Κρόνιος μέν Σατουρνῖνος λέγω , Φρόντις δέ ὁ Φρόντων , Τιτάνιος δέ ὁ Τιτιανός καί ἄλλος πολύς γέλοιος . ἔτι ὁ αὐτός οὗτος περί ὁ Σευηριανός τελευτή γράφω ὡς ὁ μέν ἄλλος ἅπας ἐξαπατάω οἴομαι ξίφος θνῄσκω αὐτός , ἀποθνῄσκω δέ ὁ ἀνήρ σιτίον ἀπέχω · οὗτος γάρ αὐτός ἄλυπος δοκέω ὁ θάνατος · οὐ οἶδα ὅτι ὁ μέν πάθος ἐκεῖνος πᾶς τρεῖς οἴομαι ἡμέρα γίγνομαι , ἀπόσιτος δέ καί εἰς ἕβδομος διαρκέω ὁ πολύς , ἐκτός εἰ μή οὗτος ὑπολαμβάνω τις , ὡς Ὀσρόης τις ἵστημι περιμένω , ἔστε ἄν Σευηριανός λιμός ἀπόλλυμι , καί διά οὗτος οὐ ἐπάγω διά ὁ ἕβδομος .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 22
τοὺς δὲ καὶ ποιητικοῖς ὀνόμασιν , ὦ καλὲ Φίλων , ἐν ἱστορίᾳ χρωμένους ποῦ δʼ ἄν τις θείη , τοὺς λέγοντας , ἐλέλιξε μὲν ἡ μηχανή , τὸ τεῖχος δὲ πεσὸν μεγάλως ἐδούπησε , καὶ πάλιν ἐν ἑτέρῳ μέρει τῆς καλῆς ἱστορίας · Ἔδεσσα μὲν δὴ οὕτω τοῖς ὅπλοις περιεσμαραγεῖτο καὶ ὄτοβος ἦν καὶ κόναβος ἅπαντα ἐκεῖνα , καὶ ὁ στρατηγὸς ἐμερμήριζεν ᾧ τρόπῳ μάλιστα προσαγάγοι πρὸς τὸ τεῖχος . εἶτα μεταξὺ οὕτως εὐτελῆ ὀνόματα καὶ δημοτικὰ καὶ πτωχικὰ πολλὰ παρενεβέβυστο , τό ἐπέστειλεν ὁ στρατοπεδάρχης τῷ κυρίῳ , καί οἱ στρατιῶται ἠγόραζον τὰ ἐγχρῄζοντα , καί ἤδη λελουμένοι περὶ αὐτοὺς ἐγίγνοντο , καὶ τὰ τοιαῦτα · ὥστε τὸ πρᾶγμα ἐοικὸς εἶναι τραγῳδῷ τὸν ἕτερον μὲν πόδα ἐπʼ ἐμβάτου ὑψηλοῦ βεβηκότι , θάτερον δὲ σανδάλῳ ὑποδεδεμένῳ .
Lemmas: ὁ δέ καί ποιητικός ὄνομα , ὦ καλός Φίλων , ἐν ἱστορία χράω ποῦ δέ ἄν τις τίθημι , ὁ λέγω , ἐλελίζω μέν ὁ μηχανή , ὁ τεῖχος δέ πίπτω μέγας δουπέω , καί πάλιν ἐν ἕτερος μέρος ὁ καλός ἱστορία · Ἔδεσσα μέν δή οὕτως ὁ ὅπλον περισμαραγέω καί ὄτοβος εἰμί καί κόναβος ἅπας ἐκεῖνος , καί ὁ στρατηγός μερμηρίζω ὅς τρόπος μάλα προσάγω πρός ὁ τεῖχος . εἶτα μεταξύ οὕτως εὐτελής ὄνομα καί δημοτικός καί πτωχικός πολύς παρεμβύω , ὁ ἐπιστέλλω ὁ στρατοπεδάρχης ὁ κύριος , καί ὁ στρατιώτης ἀγοράζω ὁ ἐγχρῄζω , καί ἤδη λούω περί αὐτός γίγνομαι , καί ὁ τοιοῦτος · ὥστε ὁ πρᾶγμα ἔοικα εἰμί τραγῳδός ὁ ἕτερος μέν πούς ἐπί ἔμβατον ὑψηλός βαίνω , ἕτερος δέ σάνδαλον ὑποδέω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 23
καὶ μὴν καὶ ἄλλους ἴδοις ἂν τὰ μὲν προοίμια λαμπρὰ καὶ τραγικὰ καὶ εἰς ὑπερβολὴν μακρὰ συγγράφοντας , ὡς ἐλπίσαι θαυμαστὰ ἡλίκα τὰ μετὰ ταῦτα πάντως ἀκούσεσθαι , τὸ σῶμα δὲ αὐτὸ τὸ τῆς ἱστορίας μικρόν τι καὶ ἀγεννὲς ἐπαγαγόντας , ὡς καὶ τοῦτο ἐοικέναι παιδίῳ , εἴ που Ἔρωτα εἶδες παίζοντα , προσωπεῖον Ἡρακλέους πάμμεγα ἢ Τιτᾶνος περικείμενον · εὐθὺς γοῦν οἱ ἀκούσαντες ἐπιφθέγγονται αὐτοῖς τό , Ὤδινεν ὄρος . χρὴ δὲ οἶμαι μὴ οὕτως , ἀλλʼ ὅμοια τὰ πάντα καὶ ὁμόχροα εἶναι καὶ συνᾷδον τῇ κεφαλῇ τὸ ἄλλο σῶμα , ὡς μὴ χρυσοῦν μὲν τὸ κράνος εἴη , θώραξ δὲ πάνυ γελοῖος ἐκ ῥακῶν ποθεν ἢ ἐκ δερμάτων σαπρῶν συγκεκαττυμένος καὶ ἡ ἀσπὶς οἰσυΐνη καὶ χοιρίνη περὶ ταῖς κνήμαις . ἴδοις γὰρ ἂν ἀφθόνους τοιούτους συγγραφέας , τοῦ Ῥοδίου κολοσσοῦ τὴν κεφαλὴν ναννώδει σώματι ἐπιτιθέντας · ἄλλους αὖ ἔμπαλιν ἀκέφαλα τὰ σώματα εἰσάγοντας , ἀπροοιμίαστα καὶ εὐθὺς ἐπὶ τῶν πραγμάτων , οἳ καὶ προσεταιρίζονται τὸν Ξενοφῶντα οὕτως ἀρ · ξάμενον · Δαρείου καὶ Παρυσάτιδος παῖδες γίγνονται δύο , καὶ ἄλλους τῶν παλαιῶν , οὐκ εἰδότες ὡς δυνάμει τινὰ προοίμιά ἐστι λεληθότα τοὺς πολλούς , ὡς ἐν ἄλλοις δείξομεν .
Lemmas: καί μήν καί ἄλλος ὁράω ἄν ὁ μέν προοίμιον λαμπρός καί τραγικός καί εἰς ὑπερβολή μακρός συγγράφω , ὡς ἐλπίζω θαυμαστός ἡλίκος ὁ μετά οὗτος πάντως ἀκούω , ὁ σῶμα δέ αὐτός ὁ ὁ ἱστορία μικρός τις καί ἀγεννής ἐπάγω , ὡς καί οὗτος ἔοικα παιδίον , εἰ που Ἔρως ὁράω παίζω , προσωπεῖον Ἡρακλῆς πάμμεγας ἤ Τιτάν περίκειμαι · εὐθύς γοῦν ὁ ἀκούω ἐπιφθέγγομαι αὐτός ὁ , ὠδίνω ὄρος . χρή δέ οἴομαι μή οὕτως , ἀλλά ὅμοιος ὁ πᾶς καί ὁμόχροος εἰμί καί συνᾴδω ὁ κεφαλή ὁ ἄλλος σῶμα , ὡς μή χρύσεος μέν ὁ κράνος εἰμί , θώραξ δέ πάνυ γέλοιος ἐκ ῥάκος ποθεν ἤ ἐκ δέρμα σαπρός συγκαττύω καί ὁ ἀσπίς οἰσύϊνος καί χοίρινος περί ὁ κνήμη . ὁράω γάρ ἄν ἄφθονος τοιοῦτος συγγραφεύς , ὁ Ῥόδιος κολοσσός ὁ κεφαλή νανώδης σῶμα ἐπιτίθημι · ἄλλος αὖ ἔμπαλιν ἀκέφαλος ὁ σῶμα εἰσάγω , ἀπροοιμίαστος καί εὐθύς ἐπί ὁ πρᾶγμα , ὅς καί προσεταιρίζομαι ὁ Ξενοφῶν οὕτως ἀρ · ξαίνω · Δαρεῖος καί Παρύσατις παῖς γίγνομαι δύο , καί ἄλλος ὁ παλαιός , οὐ οἶδα ὡς δύναμις τις προοίμιον εἰμί λανθάνω ὁ πολύς , ὡς ἐν ἄλλος δείκνυμι .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 24
καίτοι ταῦτα πάντα φορητὰ ἔτι , ὅσα ἢ ἑρμηνείας ἢ τῆς ἄλλης διατάξεως ἁμαρτήματά ἐστι , τὸ δὲ καὶ περὶ τοὺς τόπους αὐτοὺς ψεύδεσθαι , οὐ παρασάγγας μόνον , ἀλλὰ καὶ σταθμοὺς ὅλους , τίνι τῶν καλῶν ἔοικεν ; εἷς γοῦν οὕτω ῥᾳθύμως συνήγαγε τὰ πράγματα , οὔτε Σύρῳ τινὶ ἐντυχὼν οὔτε τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο τῶν ἐπὶ κουρείων τὰ τοιαῦτα μυθολογούντων ἀκούσας , ὥστε περὶ Εὐρώπου λέγων οὕτως ἔφη · ἡ δὲ Εὔρωπος κεῖται μὲν ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ σταθμοὺς δύο τοῦ Εὐφράτου ἀπέχουσα , ἀπῴκισαν δὲ αὐτὴν Ἐδεσσαῖοι . καὶ οὐδὲ τοῦτο ἀπέχρησεν αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐμὴν πατρίδα τὰ Σαμόσατα ὁ αὐτὸς ἐν τῷ αὐτῷ βιβλίῳ ἀράμενος ὁ γενναῖος αὐτῇ ἀκροπόλει καὶ τείχεσι μετέθηκεν εἰς τὴν Μεσοποταμίαν , ὡς περιρρεῖσθαι αὐτὴν ὑπʼ ἀμφοτέρων τῶν ποταμῶν , ἑκατέρωθεν ἐν χρῷ παραμειβομένων καὶ μονονουχὶ τοῦ τείχους ψαυόντων . τὸ δὲ καὶ γελοῖον , εἴ σοι νῦν , ὦ Φίλων , ἀπολογοίμην , ὡς οὐ Παρθυαίων οὐδὲ Μεσοποταμίτης σοι ἐγώ , οἷ με φέρων ὁ θαυμαστὸς συγγραφεὺς ἀπῴκισε .
Lemmas: καίτοι οὗτος πᾶς φορητός ἔτι , ὅσος ἤ ἑρμηνεία ἤ ὁ ἄλλος διάταξις ἁμάρτημα εἰμί , ὁ δέ καί περί ὁ τόπος αὐτός ψεύδω , οὐ παρασάγγης μόνος , ἀλλά καί σταθμός ὅλος , τίς ὁ καλός ἔοικα ; εἷς γοῦν οὕτως ῥᾴθυμος συνάγω ὁ πρᾶγμα , οὔτε Σύρος τις ἐντυγχάνω οὔτε ὁ λέγω δή οὗτος ὁ ἐπί κουρεῖον ὁ τοιοῦτος μυθολογέω ἀκούω , ὥστε περί Εὔρωπος λέγω οὕτως φημί · ὁ δέ Εὔρωπος κεῖμαι μέν ἐν ὁ Μεσοποταμία σταθμός δύο ὁ Εὐφράτης ἀπέχω , ἀποικίζω δέ αὐτός Ἐδεσσαῖος . καί οὐδέ οὗτος ἀποχράω αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἐμός πατρίς ὁ Σαμόσατα ὁ αὐτός ἐν ὁ αὐτός βιβλίον ἀείρω ὁ γενναῖος αὐτός ἀκρόπολις καί τεῖχος μετατίθημι εἰς ὁ Μεσοποταμία , ὡς περιρρέω αὐτός ὑπό ἀμφότερος ὁ ποταμός , ἑκατέρωθεν ἐν χρώς παραμείβω καί μονονού ὁ τεῖχος ψαύω . ὁ δέ καί γέλοιος , εἰ σύ νῦν , ὦ Φίλων , ἀπολογέομαι , ὡς οὐ Παρθυαῖος οὐδέ Μεσοποταμίτης σύ ἐγώ , οἷ ἐγώ φέρω ὁ θαυμαστός συγγραφεύς ἀποικίζω .
lucianus.quomodo-historia-conscribenda-sit 25
νὴ Δία κἀκεῖνο κομιδῇ πιθανὸν περὶ τοῦ Σευηριανοῦ ὁ αὐτὸς οὗτος εἶπεν ἐπομοσάμενος , ἦ μὴν ἀκοῦσαί τινος τῶν ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἔργου διαφυγόντων · οὔτε γὰρ ξίφει ἐθελῆσαι αὐτὸν ἀποθανεῖν οὔτε φαρμάκου πιεῖν οὔτε βρόχου ἅψασθαι , ἀλλά τινα θάνατον ἐπινοῆσαι τραγικὸν καὶ τῇ τόλμῃ ξενίζοντα · τυχεῖν μὲν γὰρ αὐτὸν ἔχοντα παμμεγέθη ἐκπώματα ὑάλινα τῆς καλλίστης ὑάλου · ἐπεὶ δὲ πάντως ἀποθανεῖν ἔγνωστο , κατάξαντα τὸν μέγιστον τῶν σκύφων ἑνὶ τῶν θραυσμάτων χρήσασθαι εἰς τὴν σφαγὴν ἐντεμόντα τῇ ὑάλῳ τὸν λαιμόν . οὕτως οὐ ξιφίδιον , οὐ λογχάριον εὗρεν , ὡς ἀνδρεῖός γε αὐτῷ καὶ ἡρωϊκὸς ὁ θάνατος γένοιτο .
Lemmas: νή Ζεύς ἐκεῖνος κομιδῇ πιθανός περί ὁ Σευηριανός ὁ αὐτός οὗτος λέγω ἐπόμνυμι , ἦ μήν ἀκούω τις ὁ ἐκ αὐτός ὁ ἔργον διαφεύγω · οὔτε γάρ ξίφος ἐθέλω αὐτός ἀποθνῄσκω οὔτε φάρμακον πίνω οὔτε βρόχος ἅπτω , ἀλλά τις θάνατος ἐπινοέω τραγικός καί ὁ τόλμα ξενίζω · τυγχάνω μέν γάρ αὐτός ἔχω παμμεγέθης ἔκπωμα ὑάλινος ὁ καλός ὕαλος · ἐπεί δέ πάντως ἀποθνῄσκω γιγνώσκω , κατάγνυμι ὁ μέγας ὁ σκύφος εἷς ὁ θραῦσμα χράω εἰς ὁ σφαγή ἐντέμνω ὁ ὕαλος ὁ λαιμός . οὕτως οὐ ξιφίδιον , οὐ λογχάριον εὑρίσκω , ὡς ἀνδρεῖος γε αὐτός καί ἡρωϊκός ὁ θάνατος γίγνομαι .