ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.pseudologista 1
ἀλλʼ ὅτι μὲν ἠγνόεις τοὔνομα τὴν ἀποφράδα παντί που δῆλον . πῶς γὰρ ἂν ᾐτιῶ βάρβαρον εἶναί με τὴν φωνὴν ἐπʼ αὐτῷ , εἰπόντα ὑπὲρ σοῦ ὡς ἀποφράδι ὅμοιος εἴης ( τὸν γὰρ τρόπον σου νὴ Δία μέμνημαι εἰκάσας τῇ τοιαύτῃ ἡμέρᾳ ) , εἰ μὴ καὶ παντάπασιν ἀνήκοος ἦσθα τοῦ ὀνόματος ; ἐγὼ δὲ τὴν μὲν ἀποφράδα ὅ τι καὶ βούλεται εἶναι διδάξω σε μικρὸν ὕστερον · τὸ δὲ τοῦ Ἀρχιλόχου ἐκεῖνο ἤδη σοι λέγω , ὅτι τέττιγα τοῦ πτεροῦ συνείληφας , εἴπερ τινὰ ποιητὴν ἰάμβων ἀκούεις Ἀρχίλοχον , Πάριον τὸ γένος , ἄνδρα κομιδῇ ἐλεύθερον καὶ παρρησίᾳ συνόντα , μηδὲν ὀκνοῦντα ὀνειδίζειν , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα λυπήσειν ἔμελλε τοὺς περιπετεῖς ἐσομένους τῇ χολῇ τῶν ἰάμβων αὐτοῦ . ἐκεῖνος τοίνυν πρός τινος τῶν τοιούτων ἀκούσας κακῶς τέττιγα ἔφη τὸν ἄνδρα εἰληφέναι τοῦ πτεροῦ , εἰκάζων ἑαυτὸν τῷ τέττιγι ὁ Ἀρχίλοχος φύσει μὲν λάλῳ ὄντι καὶ ἄνευ τινὸς ἀνάγκης , ὁπόταν δὲ καὶ τοῦ πτεροῦ ληφθῇ , γεγωνότερον βοῶντι . καὶ σὺ δή , ἔφη , ὦ κακόδαιμον ἄνθρωπε , τί βουλόμενος ποιητὴν λάλον παροξύνεις ἐπὶ σεαυτὸν αἰτίας ζητοῦντα καὶ ὑποθέσεις τοῖς ἰάμβοις ;
Lemmas: ἀλλά ὅτι μέν ἀγνοέω ὄνομα ὁ ἀποφράς πᾶς που δῆλος . πῶς γάρ ἄν αἰτιάομαι βάρβαρος εἰμί ἐγώ ὁ φωνή ἐπί αὐτός , λέγω ὑπέρ σύ ὡς ἀποφράς ὅμοιος εἰμί ( ὁ γάρ τρόπος σύ νή Ζεύς μιμνῄσκω εἰκάζω ὁ τοιοῦτος ἡμέρα ) , εἰ μή καί παντάπασι ἀνήκοος εἰμί ὁ ὄνομα ; ἐγώ δέ ὁ μέν ἀποφράς ὅς τις καί βούλομαι εἰμί διδάσκω σύ μικρός ὕστερον · ὁ δέ ὁ Ἀρχίλοχος ἐκεῖνος ἤδη σύ λέγω , ὅτι τέττιξ ὁ πτερόν συλλαμβάνω , εἴπερ τις ποιητής ἴαμβος ἀκούω Ἀρχίλοχος , Πάριος ὁ γένος , ἀνήρ κομιδῇ ἐλεύθερος καί παρρησία σύνειμι , μηδείς ὀκνέω ὀνειδίζω , εἰ καί ὅτι μάλα λυπέω μέλλω ὁ περιπετής εἰμί ὁ χολή ὁ ἴαμβος αὐτός . ἐκεῖνος τοίνυν πρός τις ὁ τοιοῦτος ἀκούω κακός τέττιξ φημί ὁ ἀνήρ λαμβάνω ὁ πτερόν , εἰκάζω ἑαυτοῦ ὁ τέττιξ ὁ Ἀρχίλοχος φύσις μέν λάλος εἰμί καί ἄνευ τις ἀνάγκη , ὁπόταν δέ καί ὁ πτερόν λαμβάνω , γεγωνός βοάω . καί σύ δή , φημί , ὦ κακοδαίμων ἄνθρωπος , τίς βούλομαι ποιητής λάλος παροξύνω ἐπί σεαυτοῦ αἰτία ζητέω καί ὑπόθεσις ὁ ἴαμβος ;
lucianus.pseudologista 2
ταῦτά σοι καὶ αὐτὸς ἀπειλῶ , οὐ μὰ τὸν Δία τῷ Ἀρχιλόχῳ εἰκάζων ἐμαυτόν — πόθεν ; πολλοῦ γε καὶ δέω — σοὶ δὲ μυρία συνειδὼς ἰάμβων ἄξια βεβιωμένα , πρὸς ἅ μοι δοκεῖ οὐδʼ ἂν ὁ Ἀρχίλοχος αὐτὸς διαρκέσαι , προσπαρακαλέσας καὶ τὸν Σιμωνίδην καὶ τὸν Ἱππώνακτα συμποιεῖν μετʼ αὐτοῦ κἂν ἕν τι τῶν προσόντων σοι κακῶν , οὕτω σύ γε παῖδας ἀπέφηνας ἐν πάσῃ βδελυρίᾳ τὸν Ὀροδοκίδην καὶ τὸν Λυκάμβην καὶ τὸν Βούπαλον , τοὺς ἐκείνων ἰάμβους . καὶ ἔοικε θεῶν τις ἐπὶ χεῖλος ἀγαγεῖν σοι τότε τὸν γέλων ἐπὶ τῇ ἀποφράδι λεχθείσῃ , ὡς αὐτὸς μὲν Σκυθῶν καταφανέστερος γένοιο κομιδῇ ἀπαίδευτος ὢν καὶ τὰ κοινὰ ταῦτα καὶ τὰ ἐν ποσὶν ἀγνοῶν , ἀρχὴν δὲ εὔλογον παράσχοις τῶν κατὰ σοῦ λόγων ἀνδρὶ ἐλευθέρῳ καὶ οἴκοθέν σε ἀκριβῶς εἰδότι καὶ μηδὲν ὑποστελουμένῳ τὸ μὴ οὐχὶ πάντα ἐξειπεῖν , μᾶλλον δὲ κηρῦξαι , ἃ πράττεις νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν ἔτι καὶ νῦν ἐπὶ πολλοῖς τοῖς πρὶν ἐκείνοις .
Lemmas: οὗτος σύ καί αὐτός ἀπειλέω , οὐ μά ὁ Ζεύς ὁ Ἀρχίλοχος εἰκάζω ἐμαυτοῦ — πόθεν ; πολύς γε καί δέω — σύ δέ μυρίος σύνοιδα ἴαμβος ἄξιος βιόω , πρός ὅς ἐγώ δοκέω οὐδέ ἄν ὁ Ἀρχίλοχος αὐτός διαρκέω , προσπαρακαλέω καί ὁ Σιμωνίδης καί ὁ Ἵππωναξ συμποιέω μετά αὐτός ἐάν εἷς τις ὁ πρόσειμι σύ κακός , οὕτως σύ γε παῖς ἀποφαίνω ἐν πᾶς βδελυρία ὁ Ὀροδοκίδης καί ὁ Λυκάμβης καί ὁ Βούπαλος , ὁ ἐκεῖνος ἴαμβος . καί ἔοικα θεός τις ἐπί χεῖλος ἄγω σύ τότε ὁ γέλων ἐπί ὁ ἀποφράς λέγω , ὡς αὐτός μέν Σκύθης καταφανής γίγνομαι κομιδῇ ἀπαίδευτος εἰμί καί ὁ κοινός οὗτος καί ὁ ἐν πούς ἀγνοέω , ἀρχή δέ εὔλογος παρέχω ὁ κατά σύ λόγος ἀνήρ ἐλεύθερος καί οἴκοθεν σύ ἀκριβής οἶδα καί μηδείς ὑποστέλλω ὁ μή οὐ πᾶς ἐκλέγω , μάλα δέ κηρύσσω , ὅς πράσσω νύκτωρ καί μετά ἡμέρα ἔτι καί νῦν ἐπί πολύς ὁ πρίν ἐκεῖνος .
lucianus.pseudologista 3
καίτοι μάταιον ἴσως καὶ περιττὸν ἐν παιδείας νόμῳ παρρησιάζεσθαι πρὸς σέ . οὔτε γὰρ ἂν αὐτός ποτε βελτίων γένοιο πρὸς τὴν ἐπιτίμησιν , οὐ μᾶλλον ἢ κάνθαρος μεταπεισθείη ἂν μηκέτι τοιαῦτα κυλινδεῖν , ἅπαξ αὐτοῖς συνήθης γενόμενος , οὔτʼ εἶναι τινα νομίζω τὸν ἀγνοοῦντα ἔτι τὰ ὑπὸ σοῦ τολμώμενα καὶ ἃ γέρων ἄνθρωπος ἐς ἑαυτὸν παρανομεῖς . οὐχ οὕτως ἀσφαλὴς οὐδὲ ἀφανὴς βδελυρὸς εἶ · οὐδὲ δεῖ τινος τοῦ ἀποδύσοντος τὴν λεοντῆν , ὡς φανερὸς γένοιο κανθήλιος ὤν , εἰ μή τις ἄρα ἐξ Ὑπερβορέων ἄρτι ἐς ἡμᾶς ἥκοι ἢ ἐς τοσοῦτο Κυμαῖος εἴη ὡς μὴ ἰδὼν εὐθὺς εἰδέναι ὄνων ἁπάντων ὑβριστότατόν σε ὄντα , μὴ περιμείνας ὀγκωμένου προσέτι ἀκούειν . οὕτω πάλαι καὶ πρὸ ἐμοῦ καὶ παρὰ πᾶσι καὶ πολλάκις κεκήρυκται τὰ σά , καὶ δόξαν οὐ μικρὰν ἔχεις ἐπʼ αὐτοῖς , ὑπὲρ τὸν Ἀριφράδην , ὑπὲρ τὸν Συβαρίτην Ἡμιθέωνα , ὑπὲρ τὸν Χῖον ἐκεῖνον Βάσταν , τὸν ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις σοφόν . ῥητέον δὲ ὅμως , εἰ καὶ ἕωλα δόξω λέγειν , ὡς μὴ αἰτίαν ἔχοιμι μόνος αὐτὰ ἀγνοεῖν .
Lemmas: καίτοι μάταιος ἴσως καί περισσός ἐν παιδεία νόμος παρρησιάζομαι πρός σύ . οὔτε γάρ ἄν αὐτός ποτέ ἀγαθός γίγνομαι πρός ὁ ἐπιτίμησις , οὐ μάλα ἤ κάνθαρος μεταπείθω ἄν μηκέτι τοιοῦτος κυλινδέω , ἅπαξ αὐτός συνήθης γίγνομαι , οὔτε εἰμί τις νομίζω ὁ ἀγνοέω ἔτι ὁ ὑπό σύ τολμάω καί ὅς γέρων ἄνθρωπος εἰς ἑαυτοῦ παρανομέω . οὐ οὕτως ἀσφαλής οὐδέ ἀφανής βδελυρός εἰμί · οὐδέ δέω τις ὁ ἀποδύω ὁ λεοντέη , ὡς φανερός γίγνομαι κανθήλιος εἰμί , εἰ μή τις ἄρα ἐκ Ὑπερβόρεοι ἄρτι εἰς ἐγώ ἥκω ἤ εἰς τοσοῦτος Κυμαῖος εἰμί ὡς μή ὁράω εὐθύς οἶδα ὄνος ἅπας ὕβριστος σύ εἰμί , μή περιμένω ὀγκάομαι προσέτι ἀκούω . οὕτως πάλαι καί πρό ἐγώ καί παρά πᾶς καί πολλάκις κηρύσσω ὁ σός , καί δόξα οὐ μικρός ἔχω ἐπί αὐτός , ὑπέρ ὁ Ἀριφράδης , ὑπέρ ὁ Συβαρίτης Ἡμιθέων , ὑπέρ ὁ Χῖος ἐκεῖνος Βάτας , ὁ ἐπί ὁ ὅμοιος σοφός . λέγω δέ ὅμως , εἰ καί ἕωλος δοκέω λέγω , ὡς μή αἰτία ἔχω μόνος αὐτός ἀγνοέω .
lucianus.pseudologista 4
μᾶλλον δὲ παρακλητέος ἡμῖν τῶν Μενάνδρου προλόγων εἷς , ὁ Ἔλεγχος , φίλος Ἀληθείᾳ καὶ Παρρησίᾳ θεός , οὐχ ὁ ἀσημότατος τῶν ἐπὶ τὴν σκηνὴν ἀναβαινόντων , μόνοις ὑμῖν ἐχθρὸς τοῖς δεδιόσι τὴν γλῶτταν αὐτοῦ , πάντα καὶ εἰδότος καὶ σαφῶς διεξιόντος ὁπόσα ὑμῖν σύνοιδεν . χάριεν γοῦν τοῦτο γένοιτʼ ἄν , εἰ ἐθελήσειεν ἡμῖν προεισελθὼν οὗτος διηγήσασθαι τοῖς θεαταῖς σύμπαντα τοῦ δράματος τὸν λόγον . ἄγε τοίνυν , ὦ προλόγων καὶ δαιμόνων ἄριστε Ἔλεγχε , ὅρα ὅπως σαφῶς προδιδάξῃς τοὺς ἀκούοντας ὡς οὐ μάτην οὐδὲ φιλαπεχθημόνως οὐδʼ ἀνίπτοις ποσὶ κατὰ τὴν παροιμίαν ἐπὶ τόνδε τὸν λόγον ἀπηντήκαμεν , ἀλλὰ καὶ ἴδιόν τι ἀμυνόμενοι καὶ τὰ κοινά , μισοῦντες τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῇ βδελυρίᾳ . ταῦτα μόνα εἰπὼν καὶ σαφῶς προδιηγησάμενος ἵλεως ἄπιθι ἐκποδών , τὰ δὲ ἄλλα ἡμῖν κατάλιπε · μιμησόμεθα γάρ σε καὶ διελέγξομεν τὰ πολλά , ὡς παρρησίας γε καὶ ἀληθείας ἕνεκα μηδὲν ἂν αἰτιάσασθαί σε . μήτε δὲ ἐμὲ πρὸς αὐτοὺς ἐπαινέσῃς , ὦ φίλτατε Ἔλεγχε , μήτε τὰ ἐκείνῳ προσόντα προεκχέῃς αὔτως · οὐ γὰρ ἄξιον θεῷ ὄντι ἐπὶ στόμα σοι ἐλθεῖν τοὺς περὶ τῶν οὕτω καταπτύστων λόγους .
Lemmas: μάλα δέ παρακλητέος ἐγώ ὁ Μένανδρος πρόλογος εἷς , ὁ Ἔλεγχος , φίλος Ἀλήθεια καί Παρρησία θεός , οὐ ὁ ἄσημος ὁ ἐπί ὁ σκηνή ἀναβαίνω , μόνος σύ ἐχθρός ὁ δείδω ὁ γλῶσσα αὐτός , πᾶς καί οἶδα καί σαφής διεξέρχομαι ὁπόσος σύ σύνοιδα . χαρίεις γοῦν οὗτος γίγνομαι ἄν , εἰ ἐθέλω ἐγώ προεισέρχομαι οὗτος διηγέομαι ὁ θεατής σύμπας ὁ δρᾶμα ὁ λόγος . ἄγω τοίνυν , ὦ πρόλογος καί δαίμων ἀγαθός Ἔλεγχος , ὁράω ὅπως σαφής προδιδάσκω ὁ ἀκούω ὡς οὐ μάτην οὐδέ φιλαπεχθήμων οὐδέ ἄνιπτος πούς κατά ὁ παροιμία ἐπί ὅδε ὁ λόγος ἀπαντάω , ἀλλά καί ἴδιος τις ἀμύνω καί ὁ κοινός , μισέω ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ βδελυρία . οὗτος μόνος λέγω καί σαφής προδιηγέομαι ἵλαος ἀπέρχομαι ἐκποδών , ὁ δέ ἄλλος ἐγώ καταλείπω · μιμέομαι γάρ σύ καί διελέγχω ὁ πολύς , ὡς παρρησία γε καί ἀλήθεια ἕνεκα μηδείς ἄν αἰτιάομαι σύ . μήτε δέ ἐγώ πρός αὐτός ἐπαινέω , ὦ φίλος Ἔλεγχος , μήτε ὁ ἐκεῖνος πρόσειμι προεκχέω αὔτως · οὐ γάρ ἄξιος θεός εἰμί ἐπί στόμα σύ ἔρχομαι ὁ περί ὁ οὕτως κατάπτυστος λόγος .
lucianus.pseudologista 5
ὁ γὰρ σοφιστὴς οὗτος εἶναι λέγων ( ὁ πρόλογος ἤδη φησὶν ταῦτα ) ἐς Ὀλυμπίαν ποτὲ ἧκε λόγον τινὰ πρὸ πολλοῦ συγγεγραμμένον ἐπιδειξόμενος τοῖς πανηγυρισταῖς . ἦν δὲ ὑπόθεσις τῷ συγγράμματι ὁ Πυθαγόρας κωλυόμενος ὑπό τινος Ἀθηναίων , οἶμαι , μετέχειν τῆς Ἐλευσῖνι τελετῆς ὡς βάρβαρος , ὅτι ἔλεγεν αὐτὸς ὁ Πυθαγόρας πρὸ τούτου ποτὲ καὶ Εὔφορβος γεγονέναι . ἐτύγχανεν δὲ ὁ λόγος αὐτῷ κατὰ τὸν Αἰσώπου κολοιὸν συμφορητὸς ὢν ἐκ ποικίλων ἀλλοτρίων πτερῶν . βουλόμενος δὴ μὴ ἕωλα δόξαι λέγειν ἀλλʼ αὐτοσχεδιάζειν τὰ ἐκ τοῦ βιβλίου , δεῖται τῶν συνήθων τινός ( ἦν δὲ ἐκ Πατρῶν ἐκεῖνος , ἀμφὶ δίκας ἔχων τὰ πολλὰ ) ἐπειδὰν αἰτήσῃ τινὰς ὑποθέσεις τοῖς λόγοις , τὸν Πυθαγόραν αὐτῷ προελέσθαι . καὶ οὕτως ἁνὴρ ἐποίησε , καὶ συνέπεισε τὸ θέατρον ἀκούειν τὸν ὑπὲρ τοῦ Πυθαγόρου ἐκεῖνον λόγον .
Lemmas: ὁ γάρ σοφιστής οὗτος εἰμί λέγω ( ὁ πρόλογος ἤδη φημί οὗτος ) εἰς Ὀλυμπία ποτέ ἵημι λόγος τις πρό πολύς συγγράφω ἐπιδείκνυμι ὁ πανηγυριστής . εἰμί δέ ὑπόθεσις ὁ σύγγραμμα ὁ Πυθαγόρας κωλύω ὑπό τις Ἀθηναῖος , οἴομαι , μετέχω ὁ Ἐλευσίς τελετή ὡς βάρβαρος , ὅτι λέγω αὐτός ὁ Πυθαγόρας πρό οὗτος ποτέ καί Εὔφορβος γίγνομαι . τυγχάνω δέ ὁ λόγος αὐτός κατά ὁ Αἴσωπος κολοιός συμφορητός εἰμί ἐκ ποικίλος ἀλλότριος πτερόν . βούλομαι δή μή ἕωλος δοκέω λέγω ἀλλά αὐτοσχεδιάζω ὁ ἐκ ὁ βιβλίον , δέω ὁ συνήθης τις ( εἰμί δέ ἐκ Πάτραι ἐκεῖνος , ἀμφί δίκη ἔχω ὁ πολύς ) ἐπειδάν αἰτέω τις ὑπόθεσις ὁ λόγος , ὁ Πυθαγόρας αὐτός προαιρέω . καί οὕτως ἀνήρ ποιέω , καί συμπείθω ὁ θέατρον ἀκούω ὁ ὑπέρ ὁ Πυθαγόρας ἐκεῖνος λόγος .
lucianus.pseudologista 6
ἦν δὲ τὸ ἐπὶ τούτῳ ὁ μὲν πάνυ ἀπίθανος ἐν τῇ ὑποκρίσει , συνείρων οἷον εἰκὸς ἐκ πολλοῦ ἐσκεμμένα καὶ μεμελετημένα , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἡ ἀναισχυντία οὖσα ἐπήμυνε καὶ χεῖρα ὤρεγε καὶ συνηγωνίζετο αὐτῷ . γέλως δὲ πολὺς παρὰ τῶν ἀκουόντων · καὶ οἱ μὲν ἐς τὸν Πατρέα ἐκεῖνον μεταξὺ ἀποβλέποντες ὑπεδήλουν ὡς οὐ λέληθε συμπράξας αὐτῷ τὴν ῥᾳδιουργίαν , οἱ δὲ καὶ αὐτὰ γνωρίζοντες τὰ λεγόμενα παρʼ ὅλην τὴν ἀκρόασιν διετέλεσαν ἓν τοῦτο μόνον ἔργον ἔχοντες , ἀλλήλων πειρώμενοι ὅπως μνήμης ἔχουσι πρὸς τὸ διαγιγνώσκειν ὅτου ἕκαστον ἦν τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν εὐδοκιμησάντων ἐπὶ ταῖς καλουμέναις μελέταις σοφιστῶν .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ἐπί οὗτος ὁ μέν πάνυ ἀπίθανος ἐν ὁ ὑπόκρισις , συνείρω οἷος ἔοικα ἐκ πολύς σκοπέω καί μελετάω , εἰ καί ὅτι μάλα ὁ ἀναισχυντία εἰμί ἐπαμύνω καί χείρ ὀρέγω καί συναγωνίζομαι αὐτός . γέλως δέ πολύς παρά ὁ ἀκούω · καί ὁ μέν εἰς ὁ Πατρεύς ἐκεῖνος μεταξύ ἀποβλέπω ὑποδηλόω ὡς οὐ λανθάνω συμπράσσω αὐτός ὁ ῥᾳδιουργία , ὁ δέ καί αὐτός γνωρίζω ὁ λέγω παρά ὅλος ὁ ἀκρόασις διατελέω εἷς οὗτος μόνος ἔργον ἔχω , ἀλλήλων πειράω ὅπως μνήμη ἔχω πρός ὁ διαγιγνώσκω ὅστις ἕκαστος εἰμί ὁ ὀλίγος πρό ἐγώ εὐδοκιμέω ἐπί ὁ καλέω μελέτη σοφιστής .
lucianus.pseudologista 7
ἐν δὲ τούτοις ἅπασι καὶ ὁ τὸν λόγον τόνδε συγγράψας ἦν ἐν τοῖς γελῶσι καὶ αὐτός . τί δʼ οὐκ ἔμελλεν γελᾶν ἐφʼ οὕτω περιφανεῖ καὶ ἀπιθάνῳ καὶ ἀναισχύντῳ τολμήματι ; καί πως ( ἔστιν δὲ ἀκρατὴς γέλωτος ) ὁ μὲν τὴν φωνὴν ἐντρέψας ἐς μέλος , ὡς ᾤετο , θρῆνόν τινα ἐπηύλει τῷ Πυθαγόρᾳ , ὁ δέ , τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου , ὄνον κιθαρίζειν πειρώμενον ὁρῶν ἀνεκάγχασε μάλα ἡδύ , ὁ ποιητὴς οὗτος ὁ ἐμός · ὁ δὲ εἶδεν ἐπιστραφείς . τοῦτο ἐξεπολέμωσεν αὐτούς , τό τε ἔναγχος ἐνθένδε .
Lemmas: ἐν δέ οὗτος ἅπας καί ὁ ὁ λόγος ὅδε συγγράφω εἰμί ἐν ὁ γελάω καί αὐτός . τίς δέ οὐ μέλλω γελάω ἐπί οὕτως περιφανής καί ἀπίθανος καί ἀναίσχυντος τόλμημα ; καί πως ( εἰμί δέ ἀκρατής γέλως ) ὁ μέν ὁ φωνή ἐντρέπω εἰς μέλος , ὡς οἴομαι , θρῆνος τις ἐπαυλέω ὁ Πυθαγόρας , ὁ δέ , οὗτος δή ὁ ὁ λόγος , ὄνος κιθαρίζω πειράω ὁράω ἀνακαγχάζω μάλα ἡδύς , ὁ ποιητής οὗτος ὁ ἐμός · ὁ δέ ὁράω ἐπιστρέφω . οὗτος ἐκπολεμόω αὐτός , ὁ τε ἔναγχος ἐνθένδε .
lucianus.pseudologista 8
ἦν μὲν ἡ τοῦ ἔτους ἀρχή , μᾶλλον δὲ ἡ ἀπὸ τῆς μεγάλης νουμηνίας τρίτη , ἐν ᾗ οἱ Ῥωμαῖοι κατά τι ἀρχαῖον εὔχονταί τε αὐτοὶ ὑπὲρ ἅπαντος τοῦ ἔτους εὐχάς τινας καὶ θύουσι , Νομᾶ τοῦ βασιλέως καταστησαμένου τὰς ἱερουργίας αὐτοῖς , καὶ πεπιστεύκασιν τοὺς θεοὺς ἐν ἐκείνῃ μάλιστα τῇ ἡμέρᾳ χρηματίζειν τοῖς εὐχομένοις . ἐν τοιαύτῃ τοίνυν ἑορτῇ καὶ ἱερομηνίᾳ ὁ τότε γελάσας ἐν Ὀλυμπίᾳ ἐκεῖνος ἐπὶ τῷ ὑποβολιμαίῳ Πυθαγόρᾳ ἰδὼν προσιόντα τὸν κατάπτυστον καὶ ἀλαζόνα , τὸν τῶν ἀλλοτρίων λόγων ὑποκριτήν ( ἐτύγχανε δὲ καὶ τὸν τρόπον ἀκριβῶς εἰδὼς αὐτοῦ καὶ τὴν ἄλλην ἀσέλγειαν καὶ μιαρίαν τοῦ βίου καὶ ἃ ποιεῖν ἐλέγετο καὶ ἃ ποιῶν κατείληπτο ) Ὥρα ἡμῖν , ἔφη πρός τινα τῶν ἑταίρων , ἐκτρέπεσθαι τὸ δυσάντητον τοῦτο θέαμα , ὃς φανεὶς ἔοικε τὴν ἡδίστην ἡμέραν ἀποφράδα ἡμῖν ποιήσειν . Τοῦτʼ ἀκούσας ὁ σοφιστὴς τὴν ἀποφράδα ὥς τι ξένον καὶ ἀλλότριον τῶν Ἑλλήνων ὄνομα ἐγέλα εὐθὺς καὶ τὸν ἄνδρα τοῦ πάλαι ἐκείνου γέλωτος ἠμύνετο , ὡς γοῦν ᾤετο , καὶ πρὸς ἅπαντας ἔλεγεν , ἀποφράς , τί δὲ τοῦτό ἐστι ; καρπός τις ἢ βοτάνη τις ἢ σκεῦος ; ἆρα τῶν ἐσθιομένων ἢ πινομένων τί ἐστιν ἀποφράς ; ἐγὼ μὲν οὔτε ἤκουσα πώποτε οὔτʼ ἂν συνείην ποτὲ ὅ τι καὶ λέγει .
Lemmas: εἰμί μέν ὁ ὁ ἔτος ἀρχή , μάλα δέ ὁ ἀπό ὁ μέγας νεομηνία τρίτος , ἐν ὅς ὁ Ῥωμαῖος κατά τις ἀρχαῖος εὔχομαι τε αὐτός ὑπέρ ἅπας ὁ ἔτος εὐχή τις καί θύω , Νομᾶς ὁ βασιλεύς καθίστημι ὁ ἱερουργία αὐτός , καί πιστεύω ὁ θεός ἐν ἐκεῖνος μάλα ὁ ἡμέρα χρηματίζω ὁ εὔχομαι . ἐν τοιοῦτος τοίνυν ἑορτή καί ἱερομηνία ὁ τότε γελάω ἐν Ὀλυμπία ἐκεῖνος ἐπί ὁ ὑποβολιμαῖος Πυθαγόρας ὁράω προσέρχομαι ὁ κατάπτυστος καί ἀλαζών , ὁ ὁ ἀλλότριος λόγος ὑποκριτής ( τυγχάνω δέ καί ὁ τρόπος ἀκριβής οἶδα αὐτός καί ὁ ἄλλος ἀσέλγεια καί μιαρία ὁ βίος καί ὅς ποιέω λέγω καί ὅς ποιέω καταλαμβάνω ) Ὥρα ἐγώ , φημί πρός τις ὁ ἑταῖρος , ἐκτρέπω ὁ δυσάντητος οὗτος θέαμα , ὅς φαίνω ἔοικα ὁ ἡδύς ἡμέρα ἀποφράς ἐγώ ποιέω . οὗτος ἀκούω ὁ σοφιστής ὁ ἀποφράς ὡς τις ξένος καί ἀλλότριος ὁ Ἕλλην ὄνομα γελάω εὐθύς καί ὁ ἀνήρ ὁ πάλαι ἐκεῖνος γέλως ἀμύνω , ὡς γοῦν οἴομαι , καί πρός ἅπας λέγω , ἀποφράς , τίς δέ οὗτος εἰμί ; καρπός τις ἤ βοτάνη τις ἤ σκεῦος ; ἆρα ὁ εἰσθέω ἤ πίνω τίς εἰμί ἀποφράς ; ἐγώ μέν οὔτε ἀκούω πώποτε οὔτε ἄν συνίημι ποτέ ὅς τις καί λέγω .
lucianus.pseudologista 9
ταῦθʼ ὁ μὲν ᾤετο κατὰ τούτου διεξιέναι καὶ πολὺν ἐπῆγε τῇ ἀποφράδι τὸν γέλων · ἐλελήθει δὲ κατʼ αὐτοῦ τὸ ὕστατον τεκμήριον ἀπαιδευσίας ἐκφέρων . ἐπὶ τούτῳ τὸν λόγον τόνδε συνέγραψεν ὁ ἐμὲ προεισπέμψας ὑμῖν , ὡς δείξειε τὸν ἀοίδιμον σοφιστὴν τὰ κοινὰ τῶν Ἑλλήνων ἀγνοοῦντα καὶ ὁπόσα κἂν οἱ ἐπὶ τῶν ἐργαστηρίων καὶ τῶν καπηλείων εἰδεῖεν .
Lemmas: οὗτος ὁ μέν οἴομαι κατά οὗτος διεξέρχομαι καί πολύς ἐπάγω ὁ ἀποφράς ὁ γέλων · λανθάνω δέ κατά αὐτός ὁ ὕστερος τεκμήριον ἀπαιδευσία ἐκφέρω . ἐπί οὗτος ὁ λόγος ὅδε συγγράφω ὁ ἐγώ προεισπέμπω σύ , ὡς δείκνυμι ὁ ἀοίδιμος σοφιστής ὁ κοινός ὁ Ἕλλην ἀγνοέω καί ὁπόσος ἄν ὁ ἐπί ὁ ἐργαστήριον καί ὁ καπηλεῖον οἶδα .
lucianus.pseudologista 10
ταῦτα μὲν ὁ Ἔλεγχος , ἐγὼ δέ — ἤδη γὰρ αὐτὸς παρείληφα τοῦ δράματος τὰ λοιπά — δίκαιος ἂν εἴην τὰ ἐκ τοῦ Δελφικοῦ τρίποδος ἤδη λέγειν , οἷα μέν σου τὰ ἐν τῇ πατρίδι , οἷα δὲ τὰ ἐν τῇ Παλαιστίνῃ , οἷα δὲ τὰ ἐν Αἰγύπτῳ , οἷα δὲ τὰ ἐν Φοινίκῃ καὶ Συρίᾳ , εἶτα ἑξῆς τὰ ἐν Ἑλλάδι καὶ Ἰταλίᾳ , καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ ἐν Ἐφέσῳ νῦν , ἅπερ κεφαλαιωδέστατα τῆς ἀπονοίας τῆς σῆς καὶ κορυφὴ καὶ κορωνὶς τοῦ τρόπου . ἐπεὶ γὰρ κατὰ τὴν παροιμίαν Ἰλιεὺς ὢν τραγῳδοὺς ἐμισθώσω , καιρὸς ἤδη σοι ἀκούειν τὰ σαυτοῦ κακά .
Lemmas: οὗτος μέν ὁ Ἔλεγχος , ἐγώ δέ — ἤδη γάρ αὐτός παραλαμβάνω ὁ δρᾶμα ὁ λοιπός — δίκαιος ἄν εἰμί ὁ ἐκ ὁ Δελφικός τρίπους ἤδη λέγω , οἷος μέν σύ ὁ ἐν ὁ πατρίς , οἷος δέ ὁ ἐν ὁ Παλαιστίνη , οἷος δέ ὁ ἐν Αἴγυπτος , οἷος δέ ὁ ἐν Φοινίκη καί Συρία , εἶτα ἑξῆς ὁ ἐν Ἑλλάς καί Ἰταλία , καί ἐπί πᾶς ὁ ἐν Ἔφεσος νῦν , ὅς κεφαλαιώδης ὁ ἀπόνοια ὁ σός καί κορυφή καί κορωνίς ὁ τρόπος . ἐπεί γάρ κατά ὁ παροιμία Ἰλιεύς εἰμί τραγῳδός μισθόω , καιρός ἤδη σύ ἀκούω ὁ σεαυτοῦ κακός .
lucianus.pseudologista 11
μᾶλλον δέ , ταῦτα μὲν μηδέπω , περὶ δὲ τῆς ἀποφράδος πρότερον . εἰπὲ γάρ μοι , πρὸς πανδήμου καὶ Γενετυλλίδων καὶ Κυβήβης , πῇ σοι μεμπτὸν καὶ γέλωτος ἄξιον τοὔνομα εἶναι ἔδοξεν ἡ ἀποφράς ; νὴ Δίʼ , οὐ γὰρ ἦν τῶν Ἑλλήνων ἴδιον , ἀλλά ποθεν ἐπεισκωμάσαν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς πρὸς Κελτοὺς ἢ Θρᾷκας ἢ Σκύθας ἐπιμιξίας , σὺ δὲ — ἅπαντα γὰρ οἶσθα τὰ τῶν Ἀθηναίων — ἐξέκλεισας τοῦτο εὐθὺς καὶ ἐξεκήρυξας τοῦ Ἑλληνικοῦ , καὶ ὁ γέλως ἐπὶ τούτῳ , ὅτι βαρβαρίζω καὶ ξενίζω καὶ ὑπερβαίνω τοὺς ὅρους τοὺς Ἀττικούς . καὶ μὴν τί ἄλλο οὕτως Ἀθηναίοις ἐπιχώριον ὡς τουτὶ τοὔνομα , φαῖεν ἂν οἵ γε σοῦ μᾶλλον τὰ τοιαῦτα εἰδότες · ὥστε θᾶττον ἂν Ἐρεχθέα καὶ τὸν Κέκροπα ξένους ἀποφήναις καὶ ἐπήλυδας τῶν Ἀθηνῶν ἢ τὴν ἀποφράδα δείξειας οὐκ οἰκείαν καὶ αὐτόχθονα τῆς Ἀττικῆς .
Lemmas: μάλα δέ , οὗτος μέν μηδέπω , περί δέ ὁ ἀποφράς πρότερος . λέγω γάρ ἐγώ , πρός πάνδημος καί Γενετυλλίς καί Κυβέλη , πῇ σύ μεμπτός καί γέλως ἄξιος ὄνομα εἰμί δοκέω ὁ ἀποφράς ; νή Ζεύς , οὐ γάρ εἰμί ὁ Ἕλλην ἴδιος , ἀλλά ποθεν ἐπεισκωμάζω αὐτός ἀπό ὁ πρός Κελτοί ἤ Θρᾷξ ἤ Σκύθης ἐπιμιξία , σύ δέ — ἅπας γάρ οἶδα ὁ ὁ Ἀθηναῖος — ἐκκλείω οὗτος εὐθύς καί ἐκκηρύσσω ὁ Ἑλληνικός , καί ὁ γέλως ἐπί οὗτος , ὅτι βαρβαρίζω καί ξενίζω καί ὑπερβαίνω ὁ ὅρος ὁ Ἀττικός . καί μήν τίς ἄλλος οὕτως Ἀθηναῖος ἐπιχώριος ὡς οὗτος ὄνομα , φημί ἄν ὁ γε σύ μάλα ὁ τοιοῦτος οἶδα · ὥστε ταχύς ἄν Ἐρεχθεύς καί ὁ Κέκροψ ξένος ἀποφαίνω καί ἔπηλυς ὁ Ἀθῆναι ἤ ὁ ἀποφράς δείκνυμι οὐ οἰκεῖος καί αὐτόχθων ὁ Ἀττική .
lucianus.pseudologista 12
πολλὰ μὲν γάρ ἐστιν ἃ καὶ αὐτοὶ κατὰ ταὐτὰ τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομάζουσιν , ἀποφράδα δὲ μόνοι ἐκεῖνοι τὴν μιαρὰν καὶ ἀπευκτὴν καὶ ἀπαίσιον καὶ ἄπρακτον καὶ σοὶ ὁμοίαν ἡμέραν . ἰδού , καὶ μεμάθηκας ἤδη ὁδοῦ πάρεργον τί βούλεται αὐτοῖς ἡ ἀποφρὰς ἡμέρα . Ὅταν μήτε αἱ ἀρχαὶ χρηματίζωσι μήτε εἰσαγώγιμοι αἱ δίκαι ὦσι μήτε τὰ ἱερὰ ἱερουργῆται μήθʼ ὅλως τι τῶν αἰσίων τελῆται , αὕτη ἀποφρὰς ἡμέρα .
Lemmas: πολύς μέν γάρ εἰμί ὅς καί αὐτός κατά αὐτός ὁ πᾶς ἄνθρωπος ὀνομάζω , ἀποφράς δέ μόνος ἐκεῖνος ὁ μιαρός καί ἀπευκτός καί ἀπαίσιος καί ἄπρακτος καί σύ ὅμοιος ἡμέρα . ἰδού , καί μανθάνω ἤδη ὁδός πάρεργον τίς βούλομαι αὐτός ὁ ἀποφράς ἡμέρα . ὅταν μήτε ὁ ἀρχή χρηματίζω μήτε εἰσαγώγιμος ὁ δίκη εἰμί μήτε ὁ ἱερόν ἱερουργέω μήτε ὅλος τις ὁ αἴσιος τελέω , οὗτος ἀποφράς ἡμέρα .
lucianus.pseudologista 13
ἐνομίσθη δὲ τοῦτο ἄλλοις ἐπʼ ἄλλαις αἰτίαις · ἢ γὰρ ἡττηθέντες μάχαις μεγάλαις ἔπειτα ἔταξαν ἐκείνας τὰς ἡμέρας ἐν αἷς τὰ τοιαῦτα ἐπεπόνθεισαν ἀπράκτους καὶ ἀκύρους τῶν ἐννόμων πράξεων εἶναι , ἢ καὶ νὴ Δία — καίτοι ἄκαιρον ἴσως καὶ ἔξωρόν γε ἤδη , γέροντα ἄνδρα μεταπαιδεύειν καὶ ἀναδιδάσκειν τὰ τοιαῦτα , μηδὲ τὰ πρὸ τούτων εἰδότα . πάνυ γοῦν τοῦτʼ ἔστι τὸ λοιπόν , κἂν ἐκμάθῃς αὐτό , πᾶν ἡμῖν εἰδὼς ἔσῃ . πόθεν , ὦ οὗτος ; τὰ μὲν γὰρ ἄλλα καὶ ἀγνοῆσαι συγγνώμη ὁπόσα ἔξω τοῦ πολλοῦ πάτου καὶ ἄδηλα τοῖς ἰδιώταις , τὴν ἀποφράδα δὲ οὐδὲ βουληθεὶς ἂν ἄλλως εἴποις · ἓν γὰρ τοῦτο καὶ μόνον ἁπάντων τοὔνομα .
Lemmas: νομίζω δέ οὗτος ἄλλος ἐπί ἄλλος αἰτία · ἤ γάρ ἡσσάομαι μάχη μέγας ἔπειτα τάσσω ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἐν ὅς ὁ τοιοῦτος πάσχω ἄπρακτος καί ἄκυρος ὁ ἔννομος πρᾶξις εἰμί , ἤ καί νή Ζεύς — καίτοι ἄκαιρος ἴσως καί ἔξωρος γε ἤδη , γέρων ἀνήρ μεταπαιδεύω καί ἀναδιδάσκω ὁ τοιοῦτος , μηδέ ὁ πρό οὗτος οἶδα . πάνυ γοῦν οὗτος εἰμί ὁ λοιπός , ἐάν ἐκμανθάνω αὐτός , πᾶς ἐγώ οἶδα εἰμί . πόθεν , ὦ οὗτος ; ὁ μέν γάρ ἄλλος καί ἀγνοέω συγγνώμη ὁπόσος ἔξω ὁ πολύς πάτος καί ἄδηλος ὁ ἰδιώτης , ὁ ἀποφράς δέ οὐδέ βούλομαι ἄν ἄλλος λέγω · εἷς γάρ οὗτος καί μόνος ἀπαντάω ὄνομα .
lucianus.pseudologista 14
ἔστω , φησί τις , ἀλλὰ καὶ τῶν παλαιῶν ὀνομάτων τὰ μὲν λεκτέα , τὰ δʼ οὔ , ὁπόσα αὐτῶν μὴ συνήθη τοῖς πολλοῖς , ὡς μὴ ταράττοιμεν τὰς ἀκοὰς καὶ τιτρώσκοιμεν τῶν συνόντων τὰ ὦτα . ἐγὼ δέ , ὦ βέλτιστε , πρὸς μὲν σὲ ἴσως ταῦτα περὶ σοῦ εἰπὼν ἥμαρτον · ἐχρῆν γὰρ ἐχρῆν ἢ κατὰ Παφλαγόνων ἢ Καππαδοκῶν ἢ Βακτρίων πάτρια διαλέγεσθαί σοι , ὡς ἐκμάθῃς τὰ λεγόμενα καὶ σοὶ ἀκούειν ᾖ ἡδέα . τοῖς δʼ ἄλλοις Ἕλλησιν οἶμαι καθʼ Ἑλλάδα γλῶτταν συνεῖναι χρή . εἶτα καὶ τῶν Ἀττικῶν κατὰ χρόνους τινὰς πολλὰ ἐντρεψάντων τῆς αὑτῶν φωνῆς , τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα τὸ ὄνομα διετέλεσεν οὕτως ἀεὶ καὶ πρὸς ἁπάντων αὐτῶν λεγόμενον .
Lemmas: εἰμί , φημί τις , ἀλλά καί ὁ παλαιός ὄνομα ὁ μέν λεκτέος , ὁ δέ οὐ , ὁπόσος αὐτός μή συνήθης ὁ πολύς , ὡς μή ταράσσω ὁ ἀκοή καί τιτρώσκω ὁ σύνειμι ὁ οὖς . ἐγώ δέ , ὦ ἀγαθός , πρός μέν σύ ἴσως οὗτος περί σύ λέγω ἁμαρτάνω · χρή γάρ χρή ἤ κατά Παφλαγών ἤ Καππαδόκαι ἤ Βάκτριος πάτριος διαλέγω σύ , ὡς ἐκμανθάνω ὁ λέγω καί σύ ἀκούω εἰμί ἡδύς . ὁ δέ ἄλλος Ἕλλην οἴομαι κατά Ἑλλάς γλῶσσα σύνειμι χρή . εἶτα καί ὁ Ἀττικός κατά χρόνος τις πολύς ἐντρέπω ὁ ἑαυτοῦ φωνή , οὗτος ἐν ὁ μάλα ὁ ὄνομα διατελέω οὕτως ἀεί καί πρός ἅπας αὐτός λέγω .
lucianus.pseudologista 15
εἶπον ἂν καὶ τοὺς πρὸ ἡμῶν κεχρημένους τῷ ὀνόματι , εἰ μὴ καὶ ταύτῃ σε διαταράξειν ἔμελλον , ξένα σοι καὶ ἄγνωστα ποιητῶν καὶ ῥητόρων καὶ συγγραφέων ὀνόματα διεξιών . μᾶλλον δὲ οὐδʼ ἐγώ σοι τοὺς εἰπόντας ἐρῶ , πάντες γὰρ ἴσασιν , ἀλλὰ σύ μοι ἕνα τῶν πάλαι δείξας οὐ κεχρημένον τῷ ὀνόματι , χρυσοῦς , φασίν , ἐν Ὀλυμπίᾳ στάθητι . καίτοι ὅστις γέρων ὢν καὶ ἀφῆλιξ τὰ τοιαῦτα ἀγνοεῖ , δοκεῖ μοι καὶ ὅτι Ἀθῆναι πόλις ἐστὶν ἐν τῇ Ἀττικῇ καὶ Κόρινθος ἐπὶ τῷ Ἰσθμῷ καὶ Σπάρτη ἐν Πελοποννήσῳ μὴ εἰδέναι .
Lemmas: λέγω ἄν καί ὁ πρό ἐγώ χράω ὁ ὄνομα , εἰ μή καί οὗτος σύ διαταράσσω μέλλω , ξένος σύ καί ἄγνωστος ποιητής καί ῥήτωρ καί συγγραφεύς ὄνομα διεξέρχομαι . μάλα δέ οὐδέ ἐγώ σύ ὁ λέγω λέγω , πᾶς γάρ οἶδα , ἀλλά σύ ἐγώ εἷς ὁ πάλαι δείκνυμι οὐ χράω ὁ ὄνομα , χρύσεος , φημί , ἐν Ὀλυμπία ἵστημι . καίτοι ὅστις γέρων εἰμί καί ἀφῆλιξ ὁ τοιοῦτος ἀγνοέω , δοκέω ἐγώ καί ὅτι Ἀθῆναι πόλις εἰμί ἐν ὁ Ἀττική καί Κόρινθος ἐπί ὁ Ἰσθμός καί Σπάρτη ἐν Πελοπόννησος μή οἶδα .
lucianus.pseudologista 16
λοιπὸν ἴσως ἐκεῖνό σοι λέγειν , ὡς τὸ μὲν ὄνομα ᾔδεις , τὴν δὲ χρῆσιν αὐτοῦ ἄκαιρον ᾐτιάσω . φέρε δὴ καὶ ὑπὲρ τούτου πρὸς σὲ ἀπολογήσομαι τὰ εἰκότα , σὺ δὲ προσέχειν τὸν νοῦν , εἰ μὴ πάνυ ὀλίγον σοι μέλει τοῦ μηδὲν εἰδέναι . οἱ πάλαι πολλὰ τοιαῦτα πρὸ ἡμῶν ἀπέρριψαν ἐς τοὺς σοὶ ὁμοίους ἕκαστοι τοὺς τότε — ἦσαν γὰρ καὶ τότε , ὡς τὸ εἰκός , βδελυροί τινες ἐς τὰ ἤθη καὶ μιαροὶ καὶ κακοήθεις τὸν τρόπον — καὶ ὁ μὲν κόθορνόν τινα εἶπεν , εἰκάσας αὐτοῦ τὸν βίον ἀμφίβολον ὄντα τοῖς τοιούτοις ὑποδήμασιν , ὁ δὲ λύμην , ὅτι τὰς ἐκκλησίας θορυβώδης ῥήτωρ ὢν ἐπετάραττεν , ὁ δὲ ἑβδόμην , ὅτι ὥσπερ οἱ παῖδες ἐν ταῖς ἑβδόμαις κἀκεῖνος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἔπαιζεν καὶ διεγέλα καὶ παιδιὰν ἐποιεῖτο τὴν σπουδὴν τοῦ δήμου . μὴ δῷς οὖν κἀμοί , πρὸς Ἀδώνιδος , εἰκάσαι παμπόνηρον ἄνθρωπον , ἁπάσῃ κακίᾳ σύντροφον , ἡμέρᾳ δυσφήμῳ καὶ ἀπαισίῳ ;
Lemmas: λοιπός ἴσως ἐκεῖνος σύ λέγω , ὡς ὁ μέν ὄνομα οἶδα , ὁ δέ χρῆσις αὐτός ἄκαιρος αἰτιάομαι . φέρω δή καί ὑπέρ οὗτος πρός σύ ἀπολογέομαι ὁ ἔοικα , σύ δέ προσέχω ὁ νόος , εἰ μή πάνυ ὀλίγος σύ μέλω ὁ μηδείς οἶδα . ὁ πάλαι πολύς τοιοῦτος πρό ἐγώ ἀπορρίπτω εἰς ὁ σύ ὅμοιος ἕκαστος ὁ τότε — εἰμί γάρ καί τότε , ὡς ὁ ἔοικα , βδελυρός τις εἰς ὁ ἦθος καί μιαρός καί κακοήθης ὁ τρόπος — καί ὁ μέν κόθορνος τις λέγω , εἰκάζω αὐτός ὁ βίος ἀμφίβολος εἰμί ὁ τοιοῦτος ὑπόδημα , ὁ δέ λύμη , ὅτι ὁ ἐκκλησία θορυβώδης ῥήτωρ εἰμί ἐπιταράσσω , ὁ δέ ἕβδομος , ὅτι ὥσπερ ὁ παῖς ἐν ὁ ἕβδομος ἐκεῖνος ἐν ὁ ἐκκλησία παίζω καί διαγελάω καί παιδιά ποιέω ὁ σπουδή ὁ δῆμος . μή δίδωμι οὖν ἐγώ , πρός Ἄδωνις , εἰκάζω παμπόνηρος ἄνθρωπος , ἅπας κακία σύντροφος , ἡμέρα δύσφημος καί ἀπαίσιος ;
lucianus.pseudologista 17
ἡμεῖς δὲ καὶ τοὺς χωλοὺς τῷ δεξιῷ ἐκτρεπόμεθα , καὶ μάλιστα εἰ ἕωθεν ἴδοιμεν αὐτούς · κἂν εἴ τις βάκηλον ἢ εὐνοῦχον ἴδοι ἢ πίθηκον εὐθὺς ἐξιὼν τῆς οἰκίας , ἐπὶ πόδα ἀναστρέφει καὶ ἐπανέρχεται , οὐκ ἀγαθὰς μαντευόμενος τὰς ἐφημέρους ἐκείνας πράξεις ἔσεσθαι αὑτῷ ὑπὸ πονηρῷ τῷ πρώτῳ καὶ δυσφήμῳ κληδονίσματι . ἐν ἀρχῇ δὲ καὶ ἐν θύραις καὶ ἐπὶ τῇ πρώτῃ ἐξόδῳ καὶ ἕωθεν τοῦ ἅπαντος ἔτους εἴ τις ἴδοι κίναιδον καὶ ἀπόρρητα ποιοῦντα καὶ πάσχοντα , ἐπίσημον ἐπὶ τούτῳ καὶ ἀπερρωγότα καὶ μονονουχὶ τοὔνομα τῶν ἔργων αὐτῶν ὀνομαζόμενον , ἀπατεῶνα , γόητα , ἐπίορκον , ὄλεθρον , κύφωνα , βάραθρον , μὴ φύγῃ μηδʼ εἰκάσῃ τοῦτον ἀποφράδι ἡμέρᾳ ;
Lemmas: ἐγώ δέ καί ὁ χωλός ὁ δεξιός ἐκτρέπω , καί μάλα εἰ ἕωθεν ὁράω αὐτός · ἄν εἰ τις βάκηλος ἤ εὐνοῦχος ὁράω ἤ πίθηκος εὐθύς ἐξέρχομαι ὁ οἰκία , ἐπί πούς ἀναστρέφω καί ἐπανέρχομαι , οὐ ἀγαθός μαντεύομαι ὁ ἐφήμερος ἐκεῖνος πρᾶξις εἰμί ἑαυτοῦ ὑπό πονηρός ὁ πρῶτος καί δύσφημος κληδόνισμα . ἐν ἀρχή δέ καί ἐν θύρα καί ἐπί ὁ πρῶτος ἔξοδος καί ἕωθεν ὁ ἅπας ἔτος εἰ τις ὁράω κίναιδος καί ἀπόρρητος ποιέω καί πάσχω , ἐπίσημος ἐπί οὗτος καί ἀπορρήγνυμι καί μονονού ὄνομα ὁ ἔργον αὐτός ὀνομάζω , ἀπατεών , γόης , ἐπίορκος , ὄλεθρος , κύφων , βάραθρον , μή φεύγω μηδέ εἰκάζω οὗτος ἀποφράς ἡμέρα ;
lucianus.pseudologista 18
ἀλλʼ οὐχὶ σὺ τοιοῦτος ; οὐκ ἂν ἔξαρνος γένοιο , εἰ ἐγὼ τὴν ἀνδρείαν οἶδα τὴν σήν , ὅς γε καὶ μέγα φρονεῖν ἐπὶ τούτῳ μοι δοκεῖς , ὅτι μὴ ἀπόλλυταί σοι ἡ δόξα τῶν ἔργων , ἀλλὰ πᾶσι δῆλος εἶ καὶ περιβόητος . εἰ δὲ καὶ ὁμόσε χωρήσειας καὶ ἀρνήσαιο μὴ τοιοῦτος εἶναι , τίσι πιστὰ ἐρεῖς ; τοῖς πολίταις τοῖς σοῖς ( ἐκεῖθεν γὰρ ἄρχεσθαι δίκαιον ) ; ἀλλὰ ἴσασιν ἐκεῖνοι τὰς πρώτας σου τροφάς , καὶ ὡς παραδοὺς σεαυτὸν τῷ ὀλέθρῳ ἐκείνῳ στρατιώτῃ συμπεριεφθείρου πάντα ὑπηρετῶν , ἄχρι δή σε , τὸ τοῦ λόγου τοῦτο , ῥάκος πολυσχιδὲς ἐργασάμενος ἐξέωσεν .
Lemmas: ἀλλά οὐ σύ τοιοῦτος ; οὐ ἄν ἔξαρνος γίγνομαι , εἰ ἐγώ ὁ ἀνδρεία οἶδα ὁ σός , ὅς γε καί μέγας φρονέω ἐπί οὗτος ἐγώ δοκέω , ὅτι μή ἀπόλλυμι σύ ὁ δόξα ὁ ἔργον , ἀλλά πᾶς δῆλος εἰμί καί περιβόητος . εἰ δέ καί ὁμόσε χωρέω καί ἀρνέομαι μή τοιοῦτος εἰμί , τίς πιστός λέγω ; ὁ πολίτης ὁ σός ( ἐκεῖθεν γάρ ἄρχω δίκαιος ) ; ἀλλά οἶδα ἐκεῖνος ὁ πρῶτος σύ τροφή , καί ὡς παραδίδωμι σεαυτοῦ ὁ ὄλεθρος ἐκεῖνος στρατιώτης συμπεριφθείρομαι πᾶς ὑπηρετέω , ἄχρι δή σύ , ὁ ὁ λόγος οὗτος , ῥάκος πολύσχιστος ἐργάζομαι ἐξωθέω .
lucianus.pseudologista 19
κἀκεῖνα μέμνηνται , ὡς τὸ εἰκός , ἃ πρὸς τὸ θέατρον ἐνεανιεύου , τοῖς ὀρχησταῖς ὑποκρινόμενος καὶ συνταγματάρχης ἀξιῶν εἶναι . οὐδεὶς γοῦν πρὸ σοῦ ἂν εἰσῆλθεν εἰς τὸ θέατρον οὐδʼ ἂν ἐμήνυσεν ὅ τι τοὔνομα τῷ δράματι , ἀλλὰ σὺ κοσμίως πάνυ , χρυσᾶς ἐμβάδας ἔχων καὶ ἐσθῆτα τυραννικήν , προεισεπέμπου εὐμένειαν αἰτήσων παρὰ τοῦ θεάτρου , στεφάνους κομίζων καὶ κρότῳ ἀπιών , ἤδη τιμώμενος πρὸς αὐτῶν . ἀλλὰ νῦν ῥήτωρ καὶ σοφιστής · καὶ διὰ τοῦτο ἢν πύθωνταί ποτε τὰ τοιαῦτα ὑπὲρ σοῦ ἐκεῖνοι , τοῦτο δὴ τὸ ἐκ τῆς τραγῳδίας , δύο μὲν ἡλίους ὁρᾶν δοκοῦσι , δισσὰς δὲ Θήβας καὶ πρόχειρον ἅπασιν εὐθὺς τὸ ἐκεῖνος ὁ τότε , καὶ μετʼ ἐκεῖνα ; τοιγάρτοι καὶ αὐτὸς εὖ ποιῶν οὐκ ἐπιβαίνεις τὸ παράπαν οὐδʼ ἐπιχωριάζεις αὐτοῖς , ἀλλὰ φεύγεις ἑκὼν πατρίδα οὔτε χεῖμα κακὴν οὔτε θέρει ἀργαλέαν , ἀλλὰ καλλίστην καὶ μεγίστην τῶν ἐν Φοινίκῃ ἁπασῶν · τὸ γὰρ ἐλέγχεσθαι καὶ τοῖς εἰδόσι καὶ μεμνημένοις τῶν πάλαι ἐκείνων συνεῖναι βρόχος ὡς ἀληθῶς ἔστι σοι . καίτοι τί ταῦτα ληρῶ ; τίνα γὰρ ἂν αἰδεσθείης σύ ; τί δʼ ἂν αἰσχρὸν ἡγήσαιο τῶν ὑστάτων ; πυνθάνομαι δὲ καὶ κτήματα εἶναί σοι μεγάλα παρʼ αὐτοῖς , τὸ δύστηνον ἐκεῖνο πυργίον , ὡς τὸν τοῦ Σινωπέως πίθον τὴν Διὸς αὐλὴν εἶναι πρὸς αὐτό . τοὺς μὲν δὴ πολίτας οὐδαμῆ οὐδαμῶς ἂν μεταπείσειας μὴ οὐχὶ τῶν ἁπάντων βδελυρώτατόν σε ἡγεῖσθαι , ὄνειδος κοινὸν ἁπάσῃ τῇ πόλει ·
Lemmas: ἐκεῖνος μιμνῄσκω , ὡς ὁ ἔοικα , ὅς πρός ὁ θέατρον νεανιεύομαι , ὁ ὀρχηστής ὑποκρίνω καί συνταγματάρχης ἀξιόω εἰμί . οὐδείς γοῦν πρό σύ ἄν εἰσέρχομαι εἰς ὁ θέατρον οὐδέ ἄν μηνύω ὅς τις ὄνομα ὁ δρᾶμα , ἀλλά σύ κόσμιος πάνυ , χρύσεος ἐμβάς ἔχω καί ἐσθής τυραννικός , προεισπέμπω εὐμένεια αἰτέω παρά ὁ θέατρον , στέφανος κομίζω καί κρότος ἀπέρχομαι , ἤδη τιμάω πρός αὐτός . ἀλλά νῦν ῥήτωρ καί σοφιστής · καί διά οὗτος ἐάν πυνθάνομαι ποτέ ὁ τοιοῦτος ὑπέρ σύ ἐκεῖνος , οὗτος δή ὁ ἐκ ὁ τραγῳδία , δύο μέν ἥλιος ὁράω δοκέω , δισσός δέ Θῆβαι καί πρόχειρος ἅπας εὐθύς ὁ ἐκεῖνος ὁ τότε , καί μετά ἐκεῖνος ; τοιγάρ καί αὐτός εὖ ποιέω οὐ ἐπιβαίνω ὁ παράπαν οὐδέ ἐπιχωριάζω αὐτός , ἀλλά φεύγω ἑκών πατρίς οὔτε χεῖμα κακός οὔτε θέρος ἀργαλέος , ἀλλά καλός καί μέγας ὁ ἐν Φοινίκη ἅπας · ὁ γάρ ἐλέγχω καί ὁ οἶδα καί μιμνῄσκω ὁ πάλαι ἐκεῖνος σύνειμι βρόχος ὡς ἀληθής εἰμί σύ . καίτοι τίς οὗτος ληρέω ; τίς γάρ ἄν αἰδέομαι σύ ; τίς δέ ἄν αἰσχρός ἡγέομαι ὁ ὕστερος ; πυνθάνομαι δέ καί κτῆμα εἰμί σύ μέγας παρά αὐτός , ὁ δύστηνος ἐκεῖνος πυργίον , ὡς ὁ ὁ Σινωπεύς πίθος ὁ Ζεύς αὐλή εἰμί πρός αὐτός . ὁ μέν δή πολίτης οὐδαμῆ οὐδαμῶς ἄν μεταπείθω μή οὐ ὁ ἅπας βδελυρός σύ ἡγέομαι , ὄνειδος κοινός ἅπας ὁ πόλις ·
lucianus.pseudologista 20
τάχα δʼ ἂν τοὺς ἄλλους τοὺς ἐν τῇ Συρίᾳ προσλάβοις ὁμοψήφους , εἰ λέγοις μηδὲν πονηρὸν μηδὲ ἐπαίτιον βεβιῶσθαί σοι . Ἡράκλεις , ἡ μὲν Ἀντιόχεια καὶ τοὖργον αὐτὸ εἶδεν , ὅτε τὸν Ταρσόθεν ἥκοντα ἐκεῖνον νεανίσκον ἀπαγαγών — ἀλλὰ καὶ ἀναδέρειν αὐτὰ αἰσχρὸν ἴσως ἐμοί . πλὴν ἀλλὰ ἴσασίν γε καὶ μέμνηνται οἱ τότε ὑμῖν ἐπιστάντες καὶ σὲ μὲν ἐς γόνυ συγκαθήμενον ἰδόντες , ἐκεῖνον δὲ οἶσθα ὅ τι καὶ ποιοῦντα , εἰ μὴ παντάπασιν ἐπιλήσμων τις εἶ .
Lemmas: τάχα δέ ἄν ὁ ἄλλος ὁ ἐν ὁ Συρία προσλαμβάνω ὁμόψηφος , εἰ λέγω μηδείς πονηρός μηδέ ἐπαίτιος βιόω σύ . Ἡρακλῆς , ὁ μέν Ἀντιόχεια καί ἔργον αὐτός ὁράω , ὅτε ὁ Ταρσόθεν ἥκω ἐκεῖνος νεανίσκος ἀπάγω — ἀλλά καί ἀναδέρω αὐτός αἰσχρός ἴσως ἐγώ . πλήν ἀλλά οἶδα γε καί μιμνῄσκω ὁ τότε σύ ἐφίστημι καί σύ μέν εἰς γόνυ συγκάθημαι ὁράω , ἐκεῖνος δέ οἶδα ὅς τις καί ποιέω , εἰ μή παντάπασι ἐπιλήσμων τις εἰμί .
lucianus.pseudologista 21
ἀλλʼ οἱ ἐν Αἰγύπτῳ ἴσως ἀγνοοῦσί σε , οἱ μετὰ τοὺς ἐν Συρίᾳ θαυμαστοὺς ἄθλους ἐκείνους ὑποδεξάμενοι φεύγοντα ἐφʼ οἷς εἶπον , ὑπὸ τῶν ἱματιοκαπήλων διωκόμενον , παρʼ ὧν ἐσθῆτας πολυτελεῖς πριάμενος ἐφόδια εἶχες . ἀλλʼ οὐκ ἐλάττω σοι ἡ Ἀλεξάνδρεια σύνοιδεν , οὐδὲ μὰ Δίʼ ἐχρῆν δευτέραν τῆς Ἀντιοχείας κεκρίσθαι αὐτήν , ἀλλʼ ἥ τε ἀκολασία γυμνοτέρα καὶ ἡ αἰσχρουργία σοι ἐκεῖ ἐπιμανεστέρα καὶ τοὔνομα ἐπὶ τούτοις μεῖζον καὶ ἐπὶ πᾶσιν ἀκάλυπτος ἡ κεφαλή . εἷς μόνος ἂν ἐπίστευσέ σοι ἐξάρνῳ γινομένῳ μηδὲν τοιοῦτο εἰργάσθαι καὶ βοηθὸς ἂν κατέστη , ὁ τελευταῖος μισθοδότης , ἀνὴρ ἐν τοῖς ἀρίστοις Ῥωμαίων . τοὔνομα δὲ αὐτὸ δώσεις ἀποσιωπῆσαί μοι , καὶ ταῦτα πρὸς πάντας εἰδότας ὃν λέγω . ἐκεῖνος τοίνυν τὰ μὲν ἄλλα ὁπόσα ἔτλη ἐν τῇ συνουσίᾳ τολμηθέντα ὑπὸ σοῦ , τί χρὴ λέγειν ; ἀλλʼ ἡνίκα σε κατέλαβε τοῦ μειρακίου τοῦ οἰνοχόου τοῦ Οἰνοπίωνος ἐν γόνασι κείμενον , τί οἴει ; ἐπίστευσεν ἄν σοι μὴ εἶναι τοιοῦτον , αὐτὸ ὁρῶν τὸ ἔργον ; οὔκ , εἴ γε μὴ παντάπασιν τυφλὸς ἦν . ἀλλὰ ἐδήλωσεν τὴν γνώμην αὐτίκα ἐξελάσας τῆς οἰκίας καὶ καθάρσιόν γε , ὥς φασι , περιενεγκὼν ἐπὶ τῇ σῇ ἐξόδῳ .
Lemmas: ἀλλά ὁ ἐν Αἴγυπτος ἴσως ἀγνοέω σύ , ὁ μετά ὁ ἐν Συρία θαυμαστός ἆθλος ἐκεῖνος ὑποδέχομαι φεύγω ἐπί ὅς λέγω , ὑπό ὁ ἱματιοκάπηλος διώκω , παρά ὅς ἐσθής πολυτελής πρίαμαι ἐφόδια ἔχω . ἀλλά οὐ ἐλαχύς σύ ὁ Ἀλεξάνδρεια σύνοιδα , οὐδέ μά Ζεύς χρή δεύτερος ὁ Ἀντιοχεία κρίνω αὐτός , ἀλλά ὁ τε ἀκολασία γυμνός καί ὁ αἰσχρουργία σύ ἐκεῖ ἐπιμανής καί ὄνομα ἐπί οὗτος μέγας καί ἐπί πᾶς ἀκάλυπτος ὁ κεφαλή . εἷς μόνος ἄν πιστεύω σύ ἔξαρνος γίγνομαι μηδείς τοιοῦτος ἐργάζομαι καί βοηθός ἄν καθίστημι , ὁ τελευταῖος μισθοδότης , ἀνήρ ἐν ὁ ἀγαθός Ῥωμαῖος . ὄνομα δέ αὐτός δίδωμι ἀποσιωπάω ἐγώ , καί οὗτος πρός πᾶς οἶδα ὅς λέγω . ἐκεῖνος τοίνυν ὁ μέν ἄλλος ὁπόσος τλάω ἐν ὁ συνουσία τολμάω ὑπό σύ , τίς χρή λέγω ; ἀλλά ἡνίκα σύ καταλαμβάνω ὁ μειράκιον ὁ οἰνοχόος ὁ Οἰνοπίων ἐν γόνυ κεῖμαι , τίς οἴομαι ; πιστεύω ἄν σύ μή εἰμί τοιοῦτος , αὐτός ὁράω ὁ ἔργον ; οὐ , εἰ γε μή παντάπασι τυφλός εἰμί . ἀλλά δηλόω ὁ γνώμη αὐτίκα ἐξαιρέω ὁ οἰκία καί καθάρσιος γε , ὡς φημί , περιφέρω ἐπί ὁ σός ἔξοδος .
lucianus.pseudologista 22
Ἀχαΐα μὲν γὰρ καὶ Ἰταλία πᾶσα ἐμπέπλησται τῶν σῶν ἔργων καὶ τῆς ἐπʼ αὐτοῖς δόξης · καὶ ὄναιό γε τῆς εὐκλείας . ὥστε πρὸς τοὺς θαυμάζοντας ἔγωγε τὰ ἐν Ἐφέσῳ νῦν πραττόμενα ὑπὸ σοῦ ἐκεῖνο λέγω , ὅπερ ἀληθέστατον , ὡς οὐκ ἂν ἐθαύμαζον εἰ τὰ πρῶτά σου ᾔδεισαν . καίτοι καινὸν ἐνταῦθα καὶ τὸ πρὸς τὰς γυναῖκας προσέμαθες .
Lemmas: Ἀχαία μέν γάρ καί Ἰταλία πᾶς ἐμπίμπλημι ὁ σός ἔργον καί ὁ ἐπί αὐτός δόξα · καί ὀνίνημι γε ὁ εὔκλεια . ὥστε πρός ὁ θαυμάζω ἐγώ ὁ ἐν Ἔφεσος νῦν πράσσω ὑπό σύ ἐκεῖνος λέγω , ὅς ἀληθής , ὡς οὐ ἄν θαυμάζω εἰ ὁ πρῶτος σύ οἶδα . καίτοι καινός ἐνταῦθα καί ὁ πρός ὁ γυνή προσμανθάνω .
lucianus.pseudologista 23
οὐ περὶ πόδα οὖν τῷ τοιούτῳ , εἰπέ μοι , ἀποφράδα ὀνομάζεσθαι ; ἀλλὰ τί , πρὸς Διός , καὶ φιλῆσαι τῷ στόματι προσέτι ἀξιώσεις ἡμᾶς ἐπʼ ἐκείνοις τοῖς ἔργοις ; τοῦτο γοῦν τὸ ὑβριστότατον ποιεῖς , καὶ μάλιστα πρὸς οὓς ἥκιστα ἐχρῆν , καὶ τοὺς ὁμιλητάς , οἷς ἱκανὰ ἦν ἐκεῖνα μόνα τὰ κακὰ τοῦ σοῦ στόματος ἀπολαύειν , τὸ βάρβαρον τῶν ὀνομάτων , τὸ τραχὺ τῆς φωνῆς , τὸ ἄκριτον , τὸ ἄτακτον , τὸ πάντῃ ἄμουσον , καὶ τὰ τοιαῦτα · φιλῆσαι δέ σε ἐπὶ τούτοις μὴ γένοιτο , ὦ ἀλεξίκακε . ἀσπίδα μᾶλλον ἢ ἔχιδναν φιλῆσαι ἄμεινον . δῆγμα ἐκεῖ τὸ κινδύνευμα , καὶ ἄλγημα , καὶ ὁ ἰατρὸς εἰσκληθεὶς ἐπήμυνεν · ἀπὸ δὲ τοῦ σοῦ φιλήματος καὶ τοῦ ἰοῦ ἐκείνου τίς ἂν ἢ ἱεροῖς ἢ βωμοῖς προσέλθοι ; τίς δʼ ἂν θεὸς ἐπακούσειεν ἔτι εὐχομένου ; πόσων περιρραντηρίων , πόσων ποταμῶν δεῖ ;
Lemmas: οὐ περί πούς οὖν ὁ τοιοῦτος , λέγω ἐγώ , ἀποφράς ὀνομάζω ; ἀλλά τίς , πρός Ζεύς , καί φιλέω ὁ στόμα προσέτι ἀξιόω ἐγώ ἐπί ἐκεῖνος ὁ ἔργον ; οὗτος γοῦν ὁ ὕβριστος ποιέω , καί μάλα πρός ὅς ἦκα χρή , καί ὁ ὁμιλητής , ὅς ἱκανός εἰμί ἐκεῖνος μόνος ὁ κακός ὁ σός στόμα ἀπολαύω , ὁ βάρβαρος ὁ ὄνομα , ὁ τραχύς ὁ φωνή , ὁ ἄκριτος , ὁ ἄτακτος , ὁ πάντῃ ἄμουσος , καί ὁ τοιοῦτος · φιλέω δέ σύ ἐπί οὗτος μή γίγνομαι , ὦ ἀλεξίκακος . ἀσπίς μάλα ἤ ἔχιδνα φιλέω ἀγαθός . δῆγμα ἐκεῖ ὁ κινδύνευμα , καί ἄλγημα , καί ὁ ἰατρός εἰσκαλέω ἐπαμύνω · ἀπό δέ ὁ σός φίλημα καί ὁ ἰός ἐκεῖνος τίς ἄν ἤ ἱερόν ἤ βωμός προσέρχομαι ; τίς δέ ἄν θεός ἐπακούω ἔτι εὔχομαι ; πόσος περιρραντήριον , πόσος ποταμός δέω ;
lucianus.pseudologista 24
καὶ τοιοῦτος αὐτὸς ὢν κατεγέλας τῶν ἄλλων ἐπʼ ὀνόμασι καὶ ῥήμασιν , ἔργα τοιαῦτα καὶ τηλικαῦτα ἐργαζόμενος . καίτοι ἐγὼ μὲν ἀποφράδα μὴ εἰδὼς ᾐσχυνόμην ἂν μᾶλλον , οὐχ ὅπως εἰπὼν ἀρνηθείην ἄν · σὲ δὲ οὐδεὶς ᾐτιάσατο ἡμῶν βρωμολόγους λέγοντα καὶ τροπομάσθλητας καὶ ῥησιμετρεῖν καὶ ἀθηνιῶ καὶ ἀνθοκρατεῖν καὶ σφενδικίζειν καὶ χειροβλιμᾶσθαι . κακὸν κακῶς σε ὁ λόγιος Ἑρμῆς ἐπιτρίψειεν αὐτοῖς λόγοις . ποῦ γὰρ ταῦτα τῶν βιβλίων εὑρίσκεις ; ἐν γωνίᾳ που τάχα τῶν ἰαλέμων τινὸς ποιητῶν κατορωρυγμένα , εὐρῶτος καὶ ἀραχνίων μεστά , ἤ που ἐκ τῶν Φιλαινίδος Δέλτων , ἃς διὰ χειρὸς ἔχεις . σοῦ μέντοι καὶ τοῦ σοῦ στόματος ἄξια .
Lemmas: καί τοιοῦτος αὐτός εἰμί καταγελάω ὁ ἄλλος ἐπί ὄνομα καί ῥῆμα , ἔργον τοιοῦτος καί τηλικοῦτος ἐργάζομαι . καίτοι ἐγώ μέν ἀποφράς μή οἶδα αἰσχύνω ἄν μάλα , οὐ ὅπως λέγω ἀρνέομαι ἄν · σύ δέ οὐδείς αἰτιάομαι ἐγώ βρωμολόγος λέγω καί τροπομάσθλης καί ῥησιμετρέω καί ἀθηνιάω καί ἀνθοκρατέω καί σφενδικίζω καί χειροβλιμάομαι . κακός κακός σύ ὁ λόγιος Ἑρμῆς ἐπιτρίβω αὐτός λόγος . ποῦ γάρ οὗτος ὁ βιβλίον εὑρίσκω ; ἐν γωνία που τάχα ὁ ἰάλεμος τις ποιητής κατορύσσω , εὐρώς καί ἀράχνιον μεστός , ἤ που ἐκ ὁ Φιλαινίς Δέλτος , ὅς διά χείρ ἔχω . σύ μέντοι καί ὁ σός στόμα ἄξιος .
lucianus.pseudologista 25
ἐπεὶ δὲ τοῦ στόματος ἐμνήσθην , τί φαίης ἄν , εἴ σε ἡ γλῶττα ἐς δικαστήριον προσκαλεσαμένη — θῶμεν γὰρ οὕτως — ἀδικήματος καὶ τὸ μετριώτατον ὕβρεως διώκοι , λέγουσα ἐγώ σε , ὦ ἀχάριστε , πένητα καὶ ἄπορον παραλαβοῦσα καὶ βίου δεόμενον , τὰ μὲν πρῶτα ἐν τοῖς θεάτροις εὐδοκιμεῖν ἐποίησα , νῦν μὲν Νίνον , νῦν δὲ Μητίοχον , εἶτα μετὰ μικρὸν Ἀχιλλέα τιθεῖσα · μετὰ ταῦτα δὲ παῖδας συλλαβίζειν διδάσκοντα μακρῷ χρόνῳ ἔβοσκον · ἤδη δὲ καὶ τοὺς ἀλλοτρίους τούτους λόγους ὑποκρινόμενον σοφιστὴν εἶναι δοκεῖν ἐποίησα καὶ τὴν μηδὲν προσήκουσαν δόξαν περιῆψα . τί τοίνυν τηλικοῦτο ἔχων ἐγκαλεῖν τοιαῦτά με διατίθης καὶ ἐπιτάττεις ἐπιτάγματα αἴσχιστα καὶ ὑπουργίας καταπτύστους ; οὐχ ἱκανά μοι τὰ ἐπὶ τῆς ἡμέρας ἔργα , ψεύδεσθαι καὶ ἐπιορκεῖν καὶ τοὺς τοσούτους ὕθλους καὶ λήρους διαντλεῖν , μᾶλλον δὲ τὸν βόρβορον τῶν λόγων ἐκείνων ἐμεῖν , ἀλλʼ οὐδὲ νυκτὸς τὴν κακοδαίμονα σχολὴν ἄγειν ἐᾷς , ἀλλὰ μόνη σοι πάντα ποιῶ καὶ πατοῦμαι καὶ μιαίνομαι , καὶ ἀντὶ γλώττης ὅσα καὶ χειρὶ χρῆσθαι διέγνωκας καὶ ὥσπερ ἀλλοτρίαν ὑβρίζεις καὶ ἐπικλύζεις τοσούτοις κακοῖς . λαλεῖν μοι ἔργον ἐστὶ μόνον , τὰ δὲ τοιαῦτα ποιεῖν καὶ πάσχειν ἄλλοις μέρεσι προστέτακται . ὡς ὤφελε κἀμέ τις ὥσπερ τὴν τῆς Φιλομήλας ἐκτεμεῖν . μακαριώτεραι γοῦν μοι αἱ γλῶτται τῶν τὰ τέκνα κατεδηδοκότων .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ στόμα μιμνῄσκω , τίς φημί ἄν , εἰ σύ ὁ γλῶσσα εἰς δικαστήριον προσκαλέω — τίθημι γάρ οὕτως — ἀδίκημα καί ὁ μέτριος ὕβρις διώκω , λέγω ἐγώ σύ , ὦ ἀχάριστος , πένης καί ἄπορος παραλαμβάνω καί βίος δέω , ὁ μέν πρῶτος ἐν ὁ θέατρον εὐδοκιμέω ποιέω , νῦν μέν Νίνος , νῦν δέ Μητίοχος , εἶτα μετά μικρός Ἀχιλλεύς τίθημι · μετά οὗτος δέ παῖς συλλαβίζω διδάσκω μακρός χρόνος βόσκω · ἤδη δέ καί ὁ ἀλλότριος οὗτος λόγος ὑποκρίνομαι σοφιστής εἰμί δοκέω ποιέω καί ὁ μηδείς προσήκω δόξα περιάπτω . τίς τοίνυν τηλικοῦτος ἔχω ἐγκαλέω τοιοῦτος ἐγώ διατίθημι καί ἐπιτάσσω ἐπίταγμα αἰσχρός καί ὑπουργία κατάπτυστος ; οὐ ἱκανός ἐγώ ὁ ἐπί ὁ ἡμέρα ἔργον , ψεύδω καί ἐπιορκέω καί ὁ τοσοῦτος ὕθλος καί λῆρος διαντλέω , μάλα δέ ὁ βόρβορος ὁ λόγος ἐκεῖνος ἐμέω , ἀλλά οὐδέ νύξ ὁ κακοδαίμων σχολή ἄγω ἐάω , ἀλλά μόνος σύ πᾶς ποιέω καί πατέω καί μιαίνω , καί ἀντί γλῶσσα ὅσος καί χείρ χράω διαγιγνώσκω καί ὥσπερ ἀλλότριος ὑβρίζω καί ἐπικλύζω τοσοῦτος κακός . λαλέω ἐγώ ἔργον εἰμί μόνος , ὁ δέ τοιοῦτος ποιέω καί πάσχω ἄλλος μέρος προστάσσω . ὡς ὀφείλω ἐγώ τις ὥσπερ ὁ ὁ Φιλομήλη ἐκτέμνω . μακάριος γοῦν ἐγώ ὁ γλῶσσα ὁ ὁ τέκνον κατεσθίω .
lucianus.pseudologista 26
πρὸς θεῶν , ἢν λέγῃ ταῦτα ἡ γλῶττα , ἰδίαν αὐτὴ φωνὴν λαβοῦσα καὶ τὸν πώγωνα συνήγορον ἐπικαλεσαμένη , τί ἂν ἀποκρίναιο αὐτῇ ; ἐκεῖνα δῆλον ὅτι ἃ καὶ πρὸς τὸν Γλαῦκον ἔναγχος εἴρηταί σοι ἐπὶ πεπραγμένῳ ἤδη τῷ ἔργῳ αἰτιώμενον , ὡς ἐπὶ τούτῳ ἔνδοξος ἐν βραχεῖ καὶ γνώριμος ἅπασι γεγένησαι , πόθεν ἂν οὕτω περιβόητος ἐπὶ τοῖς λόγοις γενόμενος ; ἀγαπητὸν δὲ ὁπωσοῦν κλεινὸν καὶ ὀνομαστὸν εἶναι . εἶτα καταριθμήσεις αὐτῇ τὰς πολλάς σου προσηγορίας , ὁπόσας κατὰ ἔθνη προσείληφας . ὃ καὶ θαυμάζω , ὅτι τὴν μὲν ἀποφράδα ἐδυσχέρανας ἀκούσας , ἐπʼ ἐκείνοις δὲ τοῖς ὀνόμασιν οὐκ ἠγανάκτεις ,
Lemmas: πρός θεός , ἐάν λέγω οὗτος ὁ γλῶσσα , ἴδιος αὐτός φωνή λαμβάνω καί ὁ πώγων συνήγορος ἐπικαλέω , τίς ἄν ἀποκρίνω αὐτός ; ἐκεῖνος δῆλος ὅτι ὅς καί πρός ὁ Γλαῦκος ἔναγχος λέγω σύ ἐπί πράσσω ἤδη ὁ ἔργον αἰτιάομαι , ὡς ἐπί οὗτος ἔνδοξος ἐν βραχύς καί γνώριμος ἅπας γίγνομαι , πόθεν ἄν οὕτως περιβόητος ἐπί ὁ λόγος γίγνομαι ; ἀγαπητός δέ ὁπωσοῦν κλεινός καί ὀνομαστός εἰμί . εἶτα καταριθμέω αὐτός ὁ πολύς σύ προσηγορία , ὁπόσος κατά ἔθνος προσλαμβάνω . ὅς καί θαυμάζω , ὅτι ὁ μέν ἀποφράς δυσχεραίνω ἀκούω , ἐπί ἐκεῖνος δέ ὁ ὄνομα οὐ ἀγανακτέω ,
lucianus.pseudologista 27
ἐν Συρίᾳ μὲν Ῥοδοδάφνη κληθείς , ἐφʼ ᾧ δέ , νὴ τὴν Ἀθηνᾶν , αἰσχύνομαι διηγεῖσθαι , ὥστε τό γε ἐπʼ ἐμοὶ ἀσαφὲς ἔτι ἔστω · ἐν Παλαιστίνῃ δὲ Φραγμός , ἐς τὰς ἀκάνθας τοῦ πώγωνος , οἶμαι , ὅτι ἔνυττε μεταξύ · ἔτι γὰρ ἔξυρες αὐτόν · ἐν Αἰγύπτῳ δὲ Συνάγχη , πρόδηλον τοῦτο · μικροῦ γοῦν φασιν ἀποπνιγῆναί σε ναύτῃ τινὶ τῶν τριαρμένων ἐντυχόντα , ὃς ἐμπεσὼν ἀπέφραξέ σοι τὸ στόμα . Ἀθηναῖοι μὲν γὰρ βέλτιστοι αἰνιγματῶδες οὐδέν , ἀλλὰ γράμματος ἑνὸς προσθήκῃ τιμήσαντές σε Ἀτίμαρχον ὠνόμαζον · ἔδει γὰρ κἀκείνου τι περιττότερον προσεῖναί σοι . ἐν Ἰταλίᾳ δέ , βαβαί , ἡρωϊκὸν ἐκεῖνο ἐπεκλήθης , ὁ Κύκλωψ , ἐπειδή ποτε καὶ πρὸς ἀρχαίαν διασκευὴν παρʼ αὐτὰ τὰ τοῦ Ὁμήρου ῥαψῳδῆσαι καὶ σὺ τὴν αἰσχρουργίαν ἐπεθύμησας . καὶ αὐτὸς μὲν ἔκεισο μεθύων ἤδη , κισσύβιον ἔχων ἐν τῇ χειρί , βινητιῶν Πολύφημος , νεανίας δὲ ὑπόμισθος ὀρθὸν ἔχων τὸν μοχλὸν εὖ μάλα ἠκονημένον ἐπὶ σὲ Ὀδυσσεύς τις ἐπῄει ὡς ἐκκόψων τὸν ὀφθαλμόν · κἀκείνου μὲν ἅμαρτε , παραὶ δέ οἱ ἐτράπετʼ ἔγχος , αἰχμὴ δʼ ἐξεσύθη παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα . ( καὶ γὰρ οὐδὲν ἄτοπον ὑπὲρ σοῦ λέγοντα ψυχρολογεῖν . ) σὺ δὲ ὁ Κύκλωψ , ἀναπετάσας τὸ στόμα καὶ ὡς ἔνι πλατύτατον κεχηνώς , ἠνείχου τυφλούμενος ὑπʼ αὐτοῦ τὴν γνάθον , μᾶλλον δὲ ὥσπερ ἡ Χάρυβδις αὐτοῖς ναύταις καὶ πηδαλίοις καὶ ἱστίοις ὅλον ζητῶν καταπιεῖν τὸν Οὖτιν . καὶ ταῦτα ἑώρων καὶ ἄλλοι παρόντες . εἶτά σοι ἐς τὴν ὑστεραίαν μία ἦν ἀπολογία ἡ μέθη καὶ ἐς τὸν ἄκρατον ἀνέφευγες .
Lemmas: ἐν Συρία μέν Ῥοδοδάφνη καλέω , ἐπί ὅς δέ , νή ὁ Ἀθήνη , αἰσχύνω διηγέομαι , ὥστε ὁ γε ἐπί ἐγώ ἀσαφής ἔτι εἰμί · ἐν Παλαιστίνη δέ Φραγμός , εἰς ὁ ἄκανθα ὁ πώγων , οἴομαι , ὅτι νύσσω μεταξύ · ἔτι γάρ ξυρέω αὐτός · ἐν Αἴγυπτος δέ Συνάγχη , πρόδηλος οὗτος · μικρός γοῦν φημί ἀποπνίγω σύ ναύτης τις ὁ τριάρμενος ἐντυγχάνω , ὅς ἐμπίπτω ἀποφράσσω σύ ὁ στόμα . Ἀθηναῖος μέν γάρ ἀγαθός αἰνιγματώδης οὐδείς , ἀλλά γράμμα εἷς προσθήκη τιμάω σύ Ἀτίμαρχος ὀνομάζω · δέω γάρ ἐκεῖνος τις περισσός πρόσειμι σύ . ἐν Ἰταλία δέ , βαβαί , ἡρωϊκός ἐκεῖνος ἐπικαλέω , ὁ Κύκλωψ , ἐπειδή ποτέ καί πρός ἀρχαῖος διασκευή παρά αὐτός ὁ ὁ Ὅμηρος ῥαψῳδέω καί σύ ὁ αἰσχρουργία ἐπιθυμέω . καί αὐτός μέν κεῖμαι μεθύω ἤδη , κισσύβιον ἔχω ἐν ὁ χείρ , βινητιάω Πολύφημος , νεανίας δέ ὑπόμισθος ὀρθός ἔχω ὁ μοχλός εὖ μάλα ἀκονάω ἐπί σύ Ὀδυσσεύς τις ἐπέρχομαι ὡς ἐκκόπτω ὁ ὀφθαλμός · ἐκεῖνος μέν ἁμαρτάνω , παρά δέ ἕ τρέπω ἔγχος , αἰχμή δέ ἐκσεύομαι παρά νέατος ἀνθερεών . ( καί γάρ οὐδείς ἄτοπος ὑπέρ σύ λέγω ψυχρολογέω . ) σύ δέ ὁ Κύκλωψ , ἀναπετάννυμι ὁ στόμα καί ὡς ἐν πλατύς χάσκω , ἀνέχω τυφλόω ὑπό αὐτός ὁ γνάθος , μάλα δέ ὥσπερ ὁ Χάρυβδις αὐτός ναύτης καί πηδάλιον καί ἱστίον ὅλος ζητέω καταπίνω ὁ Οὖτις . καί οὗτος ὁράω καί ἄλλος πάρειμι . εἶτα σύ εἰς ὁ ὑστεραῖος εἷς εἰμί ἀπολογία ὁ μέθη καί εἰς ὁ ἄκρατος ἀναφεύγω .
lucianus.pseudologista 28
τοιούτοις δὴ καὶ τοσούτοις ὀνόμασι πλουτῶν αἰσχύνῃ τὴν ἀποφράδα ; πρὸς θεῶν εἰπέ μοι , τί πάσχεις ἐπειδὰν κἀκεῖνα λέγωσιν οἱ πολλοί , λεσβιάζειν σε καὶ φοινικίζειν ; ἆρα καὶ ταῦτα ὥσπερ τὴν ἀποφράδα ἀγνοεῖς καὶ οἴει τάχα που ἐπαινεῖσθαι πρὸς αὐτῶν ; ἢ ταῦτα μὲν διὰ τὸ σύντροφον οἶσθα , τὴν ἀποφράδα δὲ ὡς ἀγνῶτα μόνην ἀτιμάζεις καὶ ἀποκλείεις τοῦ καταλόγου τῶν ὀνομάτων ; τοιγαροῦν οὐ μεμπτὰς ἡμῖν τίνεις τὰς δίκας , ἀλλὰ μέχρι καὶ τῆς γυναικωνίτιδος περιβόητος εἶ . πρῴην γοῦν ἐπειδή τινα γάμον ἐν Κυζίκῳ μνᾶσθαι ἐτόλμησας , εὖ μάλα ἐκπεπυσμένη πάντα ἡ βελτίστη ἐκείνη γυνή , οὐκ ἂν προσείμην , ἔφη , ἄνδρα καὶ αὐτὸν ἀνδρὸς δεόμενον .
Lemmas: τοιοῦτος δή καί τοσοῦτος ὄνομα πλουτέω αἰσχύνω ὁ ἀποφράς ; πρός θεός λέγω ἐγώ , τίς πάσχω ἐπειδάν ἐκεῖνος λέγω ὁ πολύς , λεσβιάζω σύ καί φοινικίζω ; ἆρα καί οὗτος ὥσπερ ὁ ἀποφράς ἀγνοέω καί οἴομαι τάχα που ἐπαινέω πρός αὐτός ; ἤ οὗτος μέν διά ὁ σύντροφος οἶδα , ὁ ἀποφράς δέ ὡς ἀγνώς μόνος ἀτιμάζω καί ἀποκλείω ὁ κατάλογος ὁ ὄνομα ; τοιγαροῦν οὐ μεμπτός ἐγώ τίνω ὁ δίκη , ἀλλά μέχρι καί ὁ γυναικωνῖτις περιβόητος εἰμί . πρῴην γοῦν ἐπειδή τις γάμος ἐν Κύζικος μνάομαι τολμάω , εὖ μάλα ἐκπυνθάνομαι πᾶς ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος γυνή , οὐ ἄν προσέω , φημί , ἀνήρ καί αὐτός ἀνήρ δέω .
lucianus.pseudologista 29
εἶτα ἐν τοιούτοις ὄντι σοι ὀνομάτων μέλει καὶ γελᾷς καὶ τῶν ἄλλων καταπτύεις , εἰκότως · οὐ γὰρ ἂν ἅπαντες ὅμοιά σοι λέγειν δυναίμεθα . πόθεν ; τίς οὕτως ἐν λόγοις μεγαλότολμος , ὡς ἐπὶ μὲν τοὺς τρεῖς μοιχοὺς ἀντὶ ξίφους τρίαιναν αἰτεῖν ; τὸν δὲ Θεόπομπον ἐπὶ τῷ Τρικαράνῳ κρίνοντα φάναι τριγλώχινι λόγῳ καθῃρηκέναι αὐτὸν τὰς προὐχούσας πόλεις ; καὶ πάλιν , ἐκτριαινῶσαι αὐτὸν τὴν Ἑλλάδα καὶ εἶναι Κέρβερον ἐν τοῖς λόγοις ; πρῴην γὰρ καὶ λύχνον ἅψας ἐζήτεις ἀδελφόν τινα , οἶμαι , ἀπολωλότα · καὶ ἄλλα μυρία , ὧν οὐδὲ μεμνῆσθαι ἄξιον , ἢ μόνου ἐκείνου , ὅπερ οἱ ἀκούσαντες ἀπεμνημόνευον . πλούσιός τις , οἶμαι , καὶ δύο πένητες ἦσαν ἐχθροί · εἶτα μεταξὺ περὶ τοῦ πλουσίου λέγων , ἀπέκτεινεν , ἔφης , θάτερον τῶν πενήτων . γελασάντων δέ , ὡς τὸ εἰκός , τῶν παρόντων , ἐπανορθούμενος δὴ σὺ καὶ ἀνατιθέμενος τὸ διημαρτημένον , οὐ μὲν οὖν , ἔφης , ἀλλὰ ἅτερον αὐτῶν ἀπέκτεινεν . ἐῶ τὰ ἀρχαῖα , τὸ τριῶν μηνοῖν καὶ τὸ ἀνηνεμία καὶ τὸ πέταμαι καὶ ἐκχύνειν καὶ ὅσα ἄλλα καλὰ τοῖς σοῖς λόγοις ἐπανθεῖ .
Lemmas: εἶτα ἐν τοιοῦτος εἰμί σύ ὄνομα μέλω καί γελάω καί ὁ ἄλλος καταπτύω , ἔοικα · οὐ γάρ ἄν ἅπας ὅμοιος σύ λέγω δύναμαι . πόθεν ; τίς οὕτως ἐν λόγος μεγαλότολμος , ὡς ἐπί μέν ὁ τρεῖς μοιχός ἀντί ξίφος τρίαινα αἰτέω ; ὁ δέ Θεόπομπος ἐπί ὁ Τρικάρανος κρίνω φημί τριγλώχις λόγος καθαιρέω αὐτός ὁ προέχω πόλις ; καί πάλιν , ἐκτριαινόω αὐτός ὁ Ἑλλάς καί εἰμί Κέρβερος ἐν ὁ λόγος ; πρῴην γάρ καί λύχνος ἅπτω ζητέω ἀδελφός τις , οἴομαι , ἀπόλλυμι · καί ἄλλος μυρίος , ὅς οὐδέ μιμνῄσκω ἄξιος , ἤ μόνος ἐκεῖνος , ὅς ὁ ἀκούω ἀπομνημονεύω . πλούσιος τις , οἴομαι , καί δύο πένης εἰμί ἐχθρός · εἶτα μεταξύ περί ὁ πλούσιος λέγω , ἀποκτείνω , φημί , ἕτερος ὁ πένης . γελάω δέ , ὡς ὁ ἔοικα , ὁ πάρειμι , ἐπανορθόω δή σύ καί ἀνατίθημι ὁ διαμαρτάνω , οὐ μέν οὖν , φημί , ἀλλά ἕτερος αὐτός ἀποκτείνω . ἐάω ὁ ἀρχαῖος , ὁ τρεῖς μείς καί ὁ ἀνηνεμία καί ὁ πέτομαι καί ἐκχύνω καί ὅσος ἄλλος καλός ὁ σός λόγος ἐπανθέω .
lucianus.pseudologista 30
ἃ μὲν γὰρ ὑπὸ τῆς πενίας ἐλαυνόμενος ποιεῖς , Ἀδράστεια φίλη , οὐκ ἄν τινι ὀνειδίσαιμι . συγγνωστὰ γοῦν εἴ τις λιμῷ πιεζόμενος παρακαταθήκας παρʼ ἀνδρὸς πολίτου λαβὼν εἶτα ἐπιώρκησεν ἦ μὴν μὴ παρειληφέναι , ἢ εἴ τις ἀναισχύντως αἰτεῖ , μᾶλλον δὲ προσαιτεῖ καὶ λωποδυτεῖ καὶ τελωνεῖ . οὐ δὴ λέγω ταῦτα · φθόνος γὰρ οὐδεὶς ἐξ ἅπαντος ἀμύνεσθαι τὴν ἀπορίαν . ἐκεῖνο δὲ οὐκέτι φορητόν , πένητά σε ὄντα ἐς μόνας τὰς τοιαύτας ἡδονὰς ἐκχεῖν τὰ ἐκ τῆς ἀναισχυντίας περιγιγνόμενα . πλὴν ἕν γέ τι καὶ ἐπαινέσαι μοι δώσεις , πάνυ ἀστείως ὑπὸ σοῦ πεπραγμένον , ὁπότε τοῦ Τισίου τὴν τέχνην οἶσθα ὡς τὸ δυσκόρακος ἔργον αὐτὸς ἐποίησας , ἐξαρπάσας τοῦ ἀνοήτου ἐκείνου πρεσβύτου χρυσοῦς τριάκοντα , ὁ δὲ διὰ τὸν Τισίαν ἀντὶ τοῦ βιβλίου πεντήκοντα καὶ ἑπτακοσίας ἐξέτισε κατασοφισθείς .
Lemmas: ὅς μέν γάρ ὑπό ὁ πενία ἐλαύνω ποιέω , Ἀδράστεια φίλος , οὐ ἄν τις ὀνειδίζω . συγγνωστός γοῦν εἰ τις λιμός πιέζω παρακαταθήκη παρά ἀνήρ πολίτης λαμβάνω εἶτα ἐπιορκέω ἦ μήν μή παραλαμβάνω , ἤ εἰ τις ἀναίσχυντος αἰτέω , μάλα δέ προσαιτέω καί λωποδυτέω καί τελωνέω . οὐ δή λέγω οὗτος · φθόνος γάρ οὐδείς ἐκ ἅπας ἀμύνω ὁ ἀπορία . ἐκεῖνος δέ οὐκέτι φορητός , πένης σύ εἰμί εἰς μόνος ὁ τοιοῦτος ἡδονή ἐκχέω ὁ ἐκ ὁ ἀναισχυντία περιγίγνομαι . πλήν εἷς γε τις καί ἐπαινέω ἐγώ δίδωμι , πάνυ ἀστεῖος ὑπό σύ πράσσω , ὁπότε ὁ Τισίας ὁ τέχνη οἶδα ὡς ὁ δυσκόρα̈ξ ἔργον αὐτός ποιέω , ἐξαρπάζω ὁ ἀνόητος ἐκεῖνος πρεσβύτης χρύσεος τριάκοντα , ὁ δέ διά ὁ Τισίας ἀντί ὁ βιβλίον πεντήκοντα καί ἑπτακόσιοι ἐκτίνω κατασοφίζομαι .
lucianus.pseudologista 31
πολλὰ ἔτι ἔχων εἰπεῖν , τὰ μὲν ἄλλα ἑκὼν ἀφίημί σοι , ἐκεῖνο δὲ μόνον προσλέγω , πρᾶττε μὲν ταῦτα ὅπως σοι φίλον καὶ μὴ παύσαιο τὰ τοιαῦτα ἐς ἑαυτὸν παροινῶν , ἐκεῖνο δὲ μηκέτι , ἄπαγε · οὐ γὰρ ὅσιον ἐπὶ τὴν αὐτὴν ἑστίαν τοὺς ταῦτα διατιθέντας καλεῖν καὶ φιλοτησίας προπίνειν καὶ ὄψων τῶν αὐτῶν ἅπτεσθαι . ἀλλὰ μηδὲ ἐκεῖνο ἔστω τὸ ἐπὶ τοῖς λόγοις , φιλήματα , καὶ ταῦτα πρὸς τοὺς οὐ πρὸ πολλοῦ ἀποφράδα σοι ἐργασαμένους τὸ στόμα . κἀπειδήπερ ἅπαξ φιλικῆς παραινέσεως ἠρξάμην , κἀκεῖνα , εἰ δοκεῖ , ἄφελε , τὸ μύρῳ χρίεσθαι τὰς πολιὰς καὶ τὸ πιττοῦσθαι μόνα ἐκεῖνα . εἰ μὲν γὰρ νόσος τις ἐπείγει , ἅπαν τὸ σῶμα θεραπευτέον , εἰ δὲ μηδὲν νοσεῖς τοιοῦτο , τί σοι βούλεται καθαρὰ καὶ λεῖα καὶ ὀλισθηρὰ ἐργάζεσθαι ἃ μηδὲ ὁρᾶσθαι θέμις ; ἐκεῖνό σοι μόνον σοφόν , αἱ πολιαὶ καὶ τὸ μηκέτι μελαίνεσθαι , ὡς προκάλυμμα εἶεν τῆς βδελυρίας . φείδου δὴ αὐτῶν πρὸς Διὸς κἀν τούτῳ , καὶ μάλιστα τοῦ πώγωνος αὐτοῦ , μηδὲ μιάνῃς ἔτι μηδὲ ὑβρίσῃς · εἰ δὲ μή , ἐν νυκτί γε καὶ σὺν σκότῳ , τὸ δὲ μεθʼ ἡμέραν , ἄπαγε , κομιδῇ ἄγριον καὶ θηριῶδες .
Lemmas: πολύς ἔτι ἔχω λέγω , ὁ μέν ἄλλος ἑκών ἀφίημι σύ , ἐκεῖνος δέ μόνος προσλέγω , πράσσω μέν οὗτος ὅπως σύ φίλος καί μή παύω ὁ τοιοῦτος εἰς ἑαυτοῦ παροινέω , ἐκεῖνος δέ μηκέτι , ἀπάγω · οὐ γάρ ὅσιος ἐπί ὁ αὐτός ἑστία ὁ οὗτος διατίθημι καλέω καί φιλοτήσιος προπίνω καί ὄψον ὁ αὐτός ἅπτω . ἀλλά μηδέ ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἐπί ὁ λόγος , φίλημα , καί οὗτος πρός ὁ οὐ πρό πολύς ἀποφράς σύ ἐργάζομαι ὁ στόμα . ἐπεί ἅπαξ φιλικός παραίνεσις ἄρχω , ἐκεῖνος , εἰ δοκέω , ἀφαιρέω , ὁ μύρον χρίω ὁ πολιά καί ὁ πισσόω μόνος ἐκεῖνος . εἰ μέν γάρ νόσος τις ἐπείγω , ἅπας ὁ σῶμα θεραπεύω , εἰ δέ μηδείς νοσέω τοιοῦτος , τίς σύ βούλομαι καθαρός καί λεῖος καί ὀλισθηρός ἐργάζομαι ὅς μηδέ ὁράω θέμις ; ἐκεῖνος σύ μόνος σοφός , ὁ πολιός καί ὁ μηκέτι μελαίνω , ὡς προκάλυμμα εἰμί ὁ βδελυρία . φείδομαι δή αὐτός πρός Ζεύς ἐν οὗτος , καί μάλα ὁ πώγων αὐτός , μηδέ μιαίνω ἔτι μηδέ ὑβρίζω · εἰ δέ μή , ἐν νύξ γε καί σύν σκότος , ὁ δέ μετά ἡμέρα , ἀπάγω , κομιδῇ ἄγριος καί θηριώδης .
lucianus.pseudologista 32
ὁρᾷς , ὡς ἄμεινον ἦν σοι ἀκίνητον τὴν Καμάριναν ἐᾶν , μηδὲ καταγελᾶν τῆς ἀποφράδος , ἥ σοι ἀποφράδα τὸν βίον ὅλον ἐργάσεται ; ἢ ἔτι προσδεῖ τινος ; ὡς τό γε ἐμὸν οὔ ποτε ἐλλείψει . οὐδέπω γοῦν οἶσθα ὡς ὅλην τὴν ἅμαξαν ἐπεσπάσω , δέον , ὦ παιπάλημα καὶ κίναδος , ὑποπτήσσειν εἴ τις ἀνὴρ δασὺς καὶ τοῦτο δὴ τὸ ἀρχαῖον , μελάμπυγος δριμὺ μόνον εἰς σὲ ἀποβλέψειεν . ἴσως ἤδη καὶ ταῦτα γελάσῃ , τὸ παιπάλημα καὶ τὸ κίναδος , ὥσπερ τινὰ αἰνίγματα καὶ γρίφους ἀκούσας · ἄγνωστα γάρ σοι τῶν σῶν ἔργων τὰ ὀνόματα . ὥστε ὥρα ἤδη καὶ ταῦτα συκοφαντεῖν , εἰ μὴ τριπλῇ καὶ τετραπλῇ σοι ἡ ἀποφρὰς ἐκτέτικεν . αἰτιῶ δʼ οὖν σεαυτὸν ἐπὶ πᾶσιν · ὡς γὰρ ὁ καλὸς Εὐριπίδης λέγειν εἴωθεν , ἀχαλίνων στομάτων καὶ ἀφροσύνης καὶ ἀνομίας τὸ τέλος δυστυχία γίγνεται .
Lemmas: ὁράω , ὡς ἀγαθός εἰμί σύ ἀκίνητος ὁ Καμάρινα ἐάω , μηδέ καταγελάω ὁ ἀποφράς , ὅς σύ ἀποφράς ὁ βίος ὅλος ἐργάζομαι ; ἤ ἔτι προσδέω τις ; ὡς ὁ γε ἐμός οὐ ποτέ ἐλλείπω . οὐδέπω γοῦν οἶδα ὡς ὅλος ὁ ἄμαξα ἐπισπάω , δέω , ὦ παιπάλημα καί κίναδος , ὑποπτήσσω εἰ τις ἀνήρ δασύς καί οὗτος δή ὁ ἀρχαῖος , μελάμπυγος δριμύς μόνος εἰς σύ ἀποβλέπω . ἴσως ἤδη καί οὗτος γελάω , ὁ παιπάλημα καί ὁ κίναδος , ὥσπερ τις αἴνιγμα καί γρῖφος ἀκούω · ἄγνωστος γάρ σύ ὁ σός ἔργον ὁ ὄνομα . ὥστε ὥρα ἤδη καί οὗτος συκοφαντέω , εἰ μή τριπλόος καί τετραπλόος σύ ὁ ἀποφράς ἐκτίνω . αἰτιάομαι δέ οὖν σεαυτοῦ ἐπί πᾶς · ὡς γάρ ὁ καλός Εὐριπίδης λέγω εἴωθα , ἀχάλινος στόμα καί ἀφροσύνη καί ἀνομία ὁ τέλος δυστυχία γίγνομαι .