ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 1
Χαλεπὸν μὲν ἄνθρωπον ὄντα δαίμονός τινος ἐπήρειαν διαφυγεῖν , πολὺ δὲ χαλεπώτερον ἀπολογίαν εὑρεῖν παραλόγου καὶ δαιμονίου πταίσματος , ἅπερ ἀμφότερα νῦν ἐμοὶ συμβέβηκεν , ὃς ἀφικόμενος παρὰ σέ , ὡς προσείποιμι τὸ ἑωθινόν , δέον τὴν συνήθη ταύτην φωνὴν ἀφεῖναι καὶ χαίρειν κελεύειν , ἐγὼ δὲ ὁ χρυσοῦς ἐπιλαθόμενος ὑγιαίνειν σε ἠξίουν , εὔφημον μὲν καὶ τοῦτο , οὐκ ἐν καιρῷ δὲ ὡς οὐ κατὰ τὴν ἕω . ἐγὼ μὲν οὖν ἐπὶ τούτῳ εὐθὺς ἴδιόν τε καὶ ἠρυθρίων καὶ παντοῖος ἦν ὑπὸ ἀπορίας , οἱ παρόντες δὲ οἱ μὲν παραπαίειν , ὡς τὸ εἰκός , οἱ δὲ ληρεῖν ὑφ' ἡλικίας , οἱ δὲ χθεσινῆς κραιπάλης ἀνάμεστον ἔτι ᾤοντό με εἶναι , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα σὺ ἐπιεικῶς ἤνεγκας τὸ γεγονὸς οὐδ’ ὅσον ἄκρῳ τῷ μειδιάματι ἐπισημηνάμενος τῆς γλώττης τὴν διαμαρτίαν . ἔδοξεν οὖν μοι καλῶς ἔχειν παραμυθίαν τινὰ ἐμαυτῷ συγγράψαι , ὡς μὴ πάνυ ἀνιῴμην ἐπὶ τῷ πταίσματι μηδ’ ἀφόρητον ἡγοίμην , εἰ πρεσβύτης ἀνὴρ τοσοῦτον ἀπεσφάλην τοῦ καλῶς ἔχοντος ἐπὶ τοσούτων μαρτύρων . ἀπολογίας μὲν γὰρ οὐδὲν ἔδει οἶμαι ὑπὲρ γλώττης εἰς οὕτως εὔφημον εὐχὴν ὀλισθούσης .
Lemmas: χαλεπός μέν ἄνθρωπος εἰμί δαίμων τις ἐπήρεια διαφεύγω , πολύς δέ χαλεπός ἀπολογία εὑρίσκω παράλογος καί δαιμόνιος πταῖσμα , ὅς ἀμφότερος νῦν ἐγώ συμβαίνω , ὅς ἀφικνέομαι παρά σύ , ὡς προσλέγω ὁ ἑωθινός , δέω ὁ συνήθης οὗτος φωνή ἀφίημι καί χαίρω κελεύω , ἐγώ δέ ὁ χρύσεος ἐπιλανθάνω ὑγιαίνω σύ ἀξιόω , εὔφημος μέν καί οὗτος , οὐ ἐν καιρός δέ ὡς οὐ κατά ὁ ἠώς . ἐγώ μέν οὖν ἐπί οὗτος εὐθύς ἴδιος τε καί ἐρυθριάω καί παντοῖος εἰμί ὑπό ἀπορία , ὁ πάρειμι δέ ὁ μέν παραπαίω , ὡς ὁ ἔοικα , ὁ δέ ληρέω ὑπό ἡλικία , ὁ δέ χθεσινός κραιπάλη ἀνάμεστος ἔτι οἴομαι ἐγώ εἰμί , εἰ καί ὅτι μάλα σύ ἐπιεικής φέρω ὁ γίγνομαι οὐδέ ὅσος ἄκρος ὁ μειδίαμα ἐπισημαίνω ὁ γλῶσσα ὁ διαμαρτία . δοκέω οὖν ἐγώ καλός ἔχω παραμυθία τις ἐμαυτοῦ συγγράφω , ὡς μή πάνυ ἀνιάω ἐπί ὁ πταῖσμα μηδέ ἀφόρητος ἡγέομαι , εἰ πρεσβύτης ἀνήρ τοσοῦτος ἀποσφάλλω ὁ καλός ἔχω ἐπί τοσοῦτος μάρτυς . ἀπολογία μέν γάρ οὐδείς δέω οἴομαι ὑπέρ γλῶσσα εἰς οὕτως εὔφημος εὐχή ὀλισθάνω .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 2
Ἀρχόμενος μὲν οὖν τῆς γραφῆς πάνυ ἀπόρῳ ἐντεύξεσθαι ᾤμην τῷ προβλήματι , προϊόντι δὲ πολλὰ προὐφάνη τὰ λεκτέα . οὐ μὴν πρότερον ἐρῶ αὐτά , ἢν μὴ περὶ τοῦ χαίρειν αὐτοῦ καὶ τοῦ εὖ πράττειν καὶ τοῦ ὑγιαίνειν προείπω τὰ εἰκότα . Τὸ μὲν δὴ χαίρειν ἀρχαία μὲν ἡ προσαγόρευσις , οὐ μὴν ἑωθινὴ μόνον οὐδὲ ὑπὸ τὴν πρώτην ἔντευξιν , ἀλλὰ καὶ πρῶτον μὲν ἰδόντες ἀλλήλους ἔλεγον αὐτό , ὡς τό χαῖρ' , ὦ δυνάστα τῆσδε γῆς Τιρυνθίας . καὶ μετὰ τὸ δεῖπνον ἐς λόγους ἤδη παροινίους τρεπόμενοι , ὡς τό χαῖρ' , Ἀχιλεῦ , δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς , Ὀδυσσεὺς ὁπότε τὴν ἐπεσταλμένην πρεσβείαν αὐτῷ ἐρρητόρευεν . καὶ ἤδη ἀπιόντες παρ' ἀλλήλων , ὡς τό χαίρετ' , ἐγὼ δ’ ὔμμιν θεὸς ἄμβροτος , οὐκέτι θνητός . ἴδιος δὲ καιρὸς οὐδεὶς ἀπενενέμητο τῇ προσρήσει , οὐδὲ ὡς νῦν μόνος ὁ ἑωθινός , ὅπου γε καὶ ἐπὶ τῶν ἀπαισίων καὶ ἀπευκτοτάτων ὅμως ἐχρῶντο αὐτῇ , ὡς ὁ τοῦ Εὐριπίδου Πολυνείκης ἤδη τελευτῶν τὸν βίον , καὶ χαίρετ' , ἤδη γάρ με περιβάλλει σκότος . καὶ οὐ μόνον φιλοφροσύνης αὐτοῖς ἦν τοῦτο σύμβολον , ἀλλὰ καὶ ἀπεχθείας καὶ τοῦ μηκέτι χρήσεσθαι ἀλλήλοις . τὸ γοῦν μακρὰ χαίρειν φράσαι τὸ μηκέτι φροντιεῖν δηλοῖ .
Lemmas: ἄρχω μέν οὖν ὁ γραφή πάνυ ἄπορος ἐντυγχάνω οἴομαι ὁ πρόβλημα , προέρχομαι δέ πολύς προυφανάω ὁ λεκτέος . οὐ μήν πρότερος λέγω αὐτός , ἐάν μή περί ὁ χαίρω αὐτός καί ὁ εὖ πράσσω καί ὁ ὑγιαίνω προλέγω ὁ ἔοικα . ὁ μέν δή χαίρω ἀρχαῖος μέν ὁ προσαγόρευσις , οὐ μήν ἑωθινός μόνος οὐδέ ὑπό ὁ πρῶτος ἔντευξις , ἀλλά καί πρῶτος μέν ὁράω ἀλλήλων λέγω αὐτός , ὡς ὁ χαίρω , ὦ δυνάστης ὅδε γῆ Τιρύνθιος . καί μετά ὁ δεῖπνον εἰς λόγος ἤδη παροίνιος τρέπω , ὡς ὁ χαίρω , Ἀχιλλεύς , δαίς μέν ἔισος οὐ ἐπιδευής , Ὀδυσσεύς ὁπότε ὁ ἐπιστέλλω πρεσβεία αὐτός ῥητορεύω . καί ἤδη ἀπέρχομαι παρά ἀλλήλων , ὡς ὁ χαίρω , ἐγώ δέ σύ θεός ἄμβροτος , οὐκέτι θνητός . ἴδιος δέ καιρός οὐδείς ἀπονέμω ὁ πρόσρησις , οὐδέ ὡς νῦν μόνος ὁ ἑωθινός , ὅπου γε καί ἐπί ὁ ἀπαίσιος καί ἀπευκτός ὅμως χράω αὐτός , ὡς ὁ ὁ Εὐριπίδης Πολυνείκης ἤδη τελευτάω ὁ βίος , καί χαίρω , ἤδη γάρ ἐγώ περιβάλλω σκότος . καί οὐ μόνος φιλοφροσύνη αὐτός εἰμί οὗτος σύμβολον , ἀλλά καί ἀπέχθεια καί ὁ μηκέτι χράω ἀλλήλων . ὁ γοῦν μακρός χαίρω φράζω ὁ μηκέτι φροντίζω δηλόω .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 3
Πρῶτος δ’ αὐτὸ Φιλιππίδης ὁ ἡμεροδρομήσας λέγεται ἀπὸ Μαραθῶνος ἀγγέλλων τὴν νίκην εἰπεῖν πρὸς τοὺς ἄρχοντας καθημένους καὶ πεφροντικότας ὑπὲρ τοῦ τέλους τῆς μάχης , Χαίρετε , νικῶμεν , καὶ τοῦτο εἰπὼν συναποθανεῖν τῇ ἀγγελίᾳ καὶ τῷ χαίρειν συνεκπνεῦσαι . ἐν ἐπιστολῆς δὲ ἀρχῇ Κλέων ὁ Ἀθηναῖος δημαγωγὸς ἀπὸ Σφακτηρίας πρῶτον χαίρειν προὔθηκεν εὐαγγελιζόμενος τὴν νίκην τὴν ἐκεῖθεν καὶ τὴν τῶν Σπαρτιατῶν ἅλωσιν . καὶ ὅμως γε μετ' ἐκεῖνον ὁ Νικίας ἀπὸ Σικελίας ἐπιστέλλων ἐν τῷ ἀρχαίῳ τῶν ἐπιστολῶν διέμεινεν ἀπ' αὐτῶν ἀρξάμενος τῶν πραγμάτων .
Lemmas: πρῶτος δέ αὐτός Φιλιππίδης ὁ ἡμεροδρομέω λέγω ἀπό Μαραθών ἀγγέλλω ὁ νίκη λέγω πρός ὁ ἄρχων κάθημαι καί φροντίζω ὑπέρ ὁ τέλος ὁ μάχη , χαίρω , νικάω , καί οὗτος λέγω συναποθνῄσκω ὁ ἀγγελία καί ὁ χαίρω συνεκπνέω . ἐν ἐπιστολή δέ ἀρχή Κλέων ὁ Ἀθηναῖος δημαγωγός ἀπό Σφακτηρία πρῶτος χαίρω προτίθημι εὐαγγελίζομαι ὁ νίκη ὁ ἐκεῖθεν καί ὁ ὁ Σπαρτιάτης ἅλωσις . καί ὅμως γε μετά ἐκεῖνος ὁ Νικίας ἀπό Σικελία ἐπιστέλλω ἐν ὁ ἀρχαῖος ὁ ἐπιστολή διαμένω ἀπό αὐτός ἄρχω ὁ πρᾶγμα .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 4
Ἀλλ' ὁ θαυμαστὸς Πλάτων , ἀνὴρ ἀξιόπιστος νομοθέτης τῶν τοιούτων , τὸ μὲν χαίρειν κελεύειν καὶ πάνυ ἀποδοκιμάζει ὡς μοχθηρὸν ὂν καὶ οὐδὲν σπουδαῖον ἐμφαῖνον , τὸ δ’ εὖ πράττειν ἀντ' αὐτοῦ εἰσάγει ὡς κοινὸν σώματός τε καὶ ψυχῆς εὖ διακειμένων σύμβολον , καὶ ἐπιστέλλων γε τῷ Διονυσίῳ αἰτιᾶται αὐτόν , ὅτι ποιῶν ἐς τὸν Ἀπόλλω χαίρειν τὸν θεὸν προσεῖπεν ὡς ἀνάξιον τοῦ Πυθίου καὶ οὐχ ὅπως θεοῖς , ἀλλ’ οὐδ’ ἀνθρώποις δεξιοῖς πρέπον .
Lemmas: ἀλλά ὁ θαυμαστός Πλάτων , ἀνήρ ἀξιόπιστος νομοθέτης ὁ τοιοῦτος , ὁ μέν χαίρω κελεύω καί πάνυ ἀποδοκιμάζω ὡς μοχθηρός εἰμί καί οὐδείς σπουδαῖος ἐμφαίνω , ὁ δέ εὖ πράσσω ἀντί αὐτός εἰσάγω ὡς κοινός σῶμα τε καί ψυχή εὖ διάκειμαι σύμβολον , καί ἐπιστέλλω γε ὁ Διονύσιος αἰτιάομαι αὐτός , ὅτι ποιέω εἰς ὁ Ἀπόλλων χαίρω ὁ θεός προσλέγω ὡς ἀνάξιος ὁ Πύθιος καί οὐ ὅπως θεός , ἀλλά οὐδέ ἄνθρωπος δεξιός πρέπω .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 5
Ὁ μέν γε θεσπέσιος Πυθαγόρας , εἰ καὶ μηδὲν αὐτὸς ἴδιον ἡμῖν καταλιπεῖν τῶν αὐτοῦ ἠξίωσεν , ὅσον Ὀκέλλῳ τῷ Λευκανῷ καὶ Ἀρχύτᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις ὁμιληταῖς αὐτοῦ τεκμαίρεσθαι , οὔτε τὸ χαίρειν οὔτε τὸ εὖ πράττειν προὔγραφεν , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ ὑγιαίνειν ἄρχεσθαι ἐκέλευεν . ἅπαντες γοῦν οἱ ἀπ' αὐτοῦ ἀλλήλοις ἐπιστέλλοντες ὁπότε σπουδαῖόν τι γράφοιεν ὑγιαίνειν εὐθὺς ἐν ἀρχῇ παρεκελεύοντο ὡς καὶ αὐτὸ ψυχῇ τε καὶ σώματι ἁρμοδιώτατον καὶ συνόλως ἅπαντα περιειληφὸς τἀνθρώπου ἀγαθά , καὶ τό γε τριπλοῦν αὐτοῖς τρίγωνον τὸ δι’ ἀλλήλων τὸ πεντάγραμμον , ᾧ συμβόλῳ πρὸς τοὺς ὁμοδόξους ἐχρῶντο , ὑγίεια πρὸς αὐτῶν ὠνομάζετο , καὶ ὅλως ἡγοῦντο τῷ μὲν ὑγιαίνειν τὸ εὖ πράττειν καὶ τὸ χαίρειν εἶναι , οὔτε δὲ τῷ εὖ πράττειν οὔτε τῷ χαίρειν πάντως καὶ τὸ ὑγιαίνειν . εἰσὶ δὲ οἳ καὶ τὴν τετρακτύν , τὸν μέγιστον ὅρκον αὐτῶν , ἣ τὸν ἐντελῆ αὐτοῖς ἀριθμὸν ἀποτελεῖ , ἤδη καὶ ὑγιείας ἀρχὴν ἐκάλεσαν . ὧν καὶ Φιλόλαός ἐστι .
Lemmas: ὁ μέν γε θεσπέσιος Πυθαγόρας , εἰ καί μηδείς αὐτός ἴδιος ἐγώ καταλείπω ὁ αὐτός ἀξιόω , ὅσος Ὄκελλος ὁ Λευκανός καί Ἀρχύτας καί ὁ ἄλλος ὁμιλητής αὐτός τεκμαίρομαι , οὔτε ὁ χαίρω οὔτε ὁ εὖ πράσσω προγράφω , ἀλλά ἀπό ὁ ὑγιαίνω ἄρχω κελεύω . ἅπας γοῦν ὁ ἀπό αὐτός ἀλλήλων ἐπιστέλλω ὁπότε σπουδαῖος τις γράφω ὑγιαίνω εὐθύς ἐν ἀρχή παρακελεύομαι ὡς καί αὐτός ψυχή τε καί σῶμα ἁρμόδιος καί σύνολος ἅπας περιλαμβάνω ἄνθρωπος ἀγαθός , καί ὁ γε τριπλόος αὐτός τρίγωνος ὁ διά ἀλλήλων ὁ πεντάγραμμον , ὅς σύμβολον πρός ὁ ὁμόδοξος χράω , ὑγίεια πρός αὐτός ὀνομάζω , καί ὅλος ἡγέομαι ὁ μέν ὑγιαίνω ὁ εὖ πράσσω καί ὁ χαίρω εἰμί , οὔτε δέ ὁ εὖ πράσσω οὔτε ὁ χαίρω πάντως καί ὁ ὑγιαίνω . εἰμί δέ ὅς καί ὁ τετρακτύς , ὁ μέγας ὅρκος αὐτός , ὅς ὁ ἐντελής αὐτός ἀριθμός ἀποτελέω , ἤδη καί ὑγίεια ἀρχή καλέω . ὅς καί Φιλόλαος εἰμί .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 6
Καὶ τί σοι τοὺς παλαιοὺς λέγω , ὅπου καὶ Ἐπίκουρος ἀνὴρ πάνυ χαίρων τῷ χαίρειν καὶ τὴν ἡδονὴν πρὸ ἁπάντων αἱρούμενος ἐν ταῖς σπουδαιοτέραις ἐπιστολαῖς ( εἰσὶ δὲ αὗται ὀλίγαι ) καὶ ἐν ταῖς πρὸς τοὺς φιλτάτους μάλιστα ὑγιαίνειν εὐθὺς ἐν ἀρχῇ προστάττει ; πολὺ δ’ ἂν καὶ ἐν τῇ τραγῳδίᾳ καὶ ἐν τῇ ἀρχαίᾳ κωμῳδίᾳ εὕροις τὸ ὑγιαίνειν πρῶτον εὐθὺς λεγόμενον . τὸ μὲν γὰρ οὖλέ τε καὶ μάλα χαῖρε σαφῶς προτεταγμένον τοῦ χαίρειν τὸ ὑγιαίνειν ἔχει . ὁ δὲ Ἄλεξις , ὦ δέσποθ' , ὑγίαιν' , ὡς χρόνιος ἐλήλυθας · ὁ δὲ Ἀχαιός , ἥκω πεπραγὼς δεινά , σὺ δ’ ὑγίαινέ μοι · καὶ ὁ Φιλήμων , αἰτῶ δ’ ὑγίειαν πρῶτον , εἶτ' εὐπραξίαν , τρίτον δὲ χαίρειν , εἶτ' ὀφείλειν μηδενί . ὁ μὲν γὰρ τὸ σκόλιον γράψας , οὗ καὶ Πλάτων μέμνηται , τί καὶ οὗτός φησιν ; Ὑγιαίνειν μὲν ἄριστον , τὸ δεύτερον καλὸν γενέσθαι , τρίτον δὲ πλουτεῖν , τοῦ χαίρειν δὲ τὸ παράπαν οὐκ ἐμνήσθη , ἵνα σοι μὴ τὸ γνωριμώτατον ἐκεῖνο καὶ πᾶσι διὰ στόματος λέγω , ὑγίεια , πρεσβίστα μακάρων , μετὰ σεῦ ναίοιμι τὸ λειπόμενον βιοτᾶς . ὥστε εἰ πρεσβίστη ἐστὶν ὑγίεια , καὶ τὸ ἔργον αὐτῆς τὸ ὑγιαίνειν προτακτέον τῶν ἄλλων ἀγαθῶν .
Lemmas: καί τίς σύ ὁ παλαιός λέγω , ὅπου καί Ἐπίκουρος ἀνήρ πάνυ χαίρω ὁ χαίρω καί ὁ ἡδονή πρό ἅπας αἱρέω ἐν ὁ σπουδαῖος ἐπιστολή ( εἰμί δέ οὗτος ὀλίγος ) καί ἐν ὁ πρός ὁ φίλος μάλα ὑγιαίνω εὐθύς ἐν ἀρχή προστάσσω ; πολύς δέ ἄν καί ἐν ὁ τραγῳδία καί ἐν ὁ ἀρχαῖος κωμῳδία εὑρίσκω ὁ ὑγιαίνω πρῶτος εὐθύς λέγω . ὁ μέν γάρ οὔλω τε καί μάλα χαίρω σαφής προτάσσω ὁ χαίρω ὁ ὑγιαίνω ἔχω . ὁ δέ Ἄλεξις , ὦ δεσπότης , ὑγιαίνω , ὡς χρόνιος ἔρχομαι · ὁ δέ Ἀχαιός , ἥκω πράσσω δεινός , σύ δέ ὑγιαίνω ἐγώ · καί ὁ Φιλήμων , αἰτέω δέ ὑγίεια πρῶτος , εἶτα εὐπραξία , τρίτος δέ χαίρω , εἶτα ὀφείλω μηδείς . ὁ μέν γάρ ὁ σκόλιον γράφω , ὅς καί Πλάτων μιμνῄσκω , τίς καί οὗτος φημί ; ὑγιαίνω μέν ἀγαθός , ὁ δεύτερος καλός γίγνομαι , τρίτος δέ πλουτέω , ὁ χαίρω δέ ὁ παράπαν οὐ μιμνῄσκω , ἵνα σύ μή ὁ γνώριμος ἐκεῖνος καί πᾶς διά στόμα λέγω , ὑγίεια , πρέσβιστος μάκαρ , μετά σύ ναίω ὁ λείπω βιοτή . ὥστε εἰ πρέσβιστος εἰμί ὑγίεια , καί ὁ ἔργον αὐτός ὁ ὑγιαίνω προτάσσω ὁ ἄλλος ἀγαθός .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 7
Μυρία δὲ καὶ ἄλλα ἔκ τε ποιητῶν καὶ συγγραφέων καὶ φιλοσόφων καταδεῖξαί σοι ἔχων , προτιμώντων τὸ ὑγιαίνειν , τοῦτο μὲν παραιτήσομαι , ὡς μὴ εἰς ἀπειροκαλίαν τινὰ μειρακιώδη ἐκπέσῃ μοι τὸ σύγγραμμα καὶ κινδυνεύωμεν ἄλλῳ ἥλῳ ἐκκρούειν τὸν ἧλον , ὀλίγα δέ σοι τῆς ἀρχαίας ἱστορίας ὁπόσα μέμνημαι οἰκεῖα τῷ παρόντι προσγράψαι καλῶς ἔχειν ὑπέλαβον .
Lemmas: μυρίος δέ καί ἄλλος ἐκ τε ποιητής καί συγγραφεύς καί φιλόσοφος καταδείκνυμι σύ ἔχω , προτιμάω ὁ ὑγιαίνω , οὗτος μέν παραιτέομαι , ὡς μή εἰς ἀπειροκαλία τις μειρακιώδης ἐκπίπτω ἐγώ ὁ σύγγραμμα καί κινδυνεύω ἄλλος ἧλος ἐκκρούω ὁ ἧλος , ὀλίγος δέ σύ ὁ ἀρχαῖος ἱστορία ὁπόσος μιμνῄσκω οἰκεῖος ὁ πάρειμι προσγράφω καλός ἔχω ὑπολαμβάνω .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 8
Ὅτε Ἀλέξανδρος τὴν ἐν Ἰσσῷ μάχην ἀγωνιεῖσθαι ἔμελλεν , ὡς Εὐμένης ὁ Καρδιανὸς ἐν τῇ πρὸς Ἀντίπατρον ἐπιστολῇ λέγει , ἕωθεν εἰσελθὼν εἰς τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ὁ Ἡφαιστίων , εἴτ' ἐπιλαθόμενος εἴτε ταραχθεὶς ὥσπερ ἐγὼ εἴτε καὶ θεοῦ τινος τοῦτο καταναγκάσαντος , ταὐτὸν ἐμοὶ ἔφη , Ὑγίαινε , βασιλεῦ , καιρὸς ἤδη παρατάττεσθαι . ταραχθέντων δὲ τῶν παρόντων πρὸς τὸ παράδοξον τῆς προσαγορεύσεως καὶ τοῦ Ἡφαιστίωνος ὀλίγου δεῖν ὑπ' αἰδοῦς ἐκθανόντος , Ἀλέξανδρος , Δέχομαι , εἶπε , τὴν κλῃδόνα . τὸ γὰρ σώους ἐπανήξειν ἀπὸ τῆς μάχης ἤδη μοι ὑπέσχηται .
Lemmas: ὅτε Ἀλέξανδρος ὁ ἐν Ἰσσός μάχη ἀγωνίζομαι μέλλω , ὡς Εὐμένης ὁ Καρδιανός ἐν ὁ πρός Ἀντίπατρος ἐπιστολή λέγω , ἕωθεν εἰσέρχομαι εἰς ὁ σκηνή αὐτός ὁ Ἡφαιστίων , ἔρχομαι ἐπιλανθάνω εἴτε ταράσσω ὥσπερ ἐγώ εἴτε καί θεός τις οὗτος καταναγκάζω , αὐτός ἐγώ φημί , ὑγιαίνω , βασιλεύς , καιρός ἤδη παρατάσσω . ταράσσω δέ ὁ πάρειμι πρός ὁ παράδοξος ὁ προσαγόρευσις καί ὁ Ἡφαιστίων ὀλίγος δέω ὑπό αἰδώς ἐκθνῄσκω , Ἀλέξανδρος , δέχομαι , λέγω , ὁ κλῃδών . ὁ γάρ σῶς ἐπανήκω ἀπό ὁ μάχη ἤδη ἐγώ ὑπισχνέομαι .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 9
Ἀντίοχος δὲ ὁ σωτὴρ ὅτε τοῖς Γαλάταις συνάπτειν ἔμελλεν , ἔδοξεν ὄναρ ἐπιστάντα οἱ τὸν Ἀλέξανδρον κελεύειν σύνθημα πρὸ τῆς μάχης παραδοῦναι τῇ στρατιᾷ τὸ ὑγιαίνειν , καὶ ὑπὸ τούτῳ τῷ συνθήματι τὴν θαυμαστὴν ἐκείνην νίκην ἐνίκησεν .
Lemmas: Ἀντίοχος δέ ὁ σωτήρ ὅτε ὁ Γαλάτης συνάπτω μέλλω , δοκέω ὄναρ ἐφίστημι ἕ ὁ Ἀλέξανδρος κελεύω σύνθημα πρό ὁ μάχη παραδίδωμι ὁ στρατιά ὁ ὑγιαίνω , καί ὑπό οὗτος ὁ σύνθημα ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος νίκη νικάω .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 10
Καὶ Πτολεμαῖος δὲ ὁ Λάγου Σελεύκῳ ἐπιστέλλων σαφῶς ἀνέστρεψε τὴν τάξιν ἐν ἀρχῇ μὲν τῆς ἐπιστολῆς ὑγιαίνειν αὐτὸν προσειπών , ἐπὶ τέλει δὲ ἀντὶ τοῦ ἐρρῶσθαι ὑπογράψας τὸ χαίρειν , ὡς Διονυσόδωρος ὁ τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ συναγαγών φησιν .
Lemmas: καί Πτολεμαῖος δέ ὁ Λάγος Σέλευκος ἐπιστέλλω σαφής ἀναστρέφω ὁ τάξις ἐν ἀρχή μέν ὁ ἐπιστολή ὑγιαίνω αὐτός προσλέγω , ἐπί τέλος δέ ἀντί ὁ ῥώννυμι ὑπογράφω ὁ χαίρω , ὡς Διονυσόδωρος ὁ ὁ ἐπιστολή αὐτός συνάγω φημί .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 11
Ἄξιον δὲ καὶ Πύρρου τοῦ Ἠπειρώτου μνησθῆναι , ἀνδρὸς μετὰ Ἀλέξανδρον τὰ δεύτερα ἐν στρατηγίαις ἐνεγκαμένου καὶ μυρίας τροπὰς τῆς τύχης ἐνεγκόντος . οὗτος τοίνυν ἀεὶ θεοῖς εὐχόμενος καὶ θύων καὶ ἀνατιθεὶς οὐδεπώποτε ἢ νίκην ἢ βασιλείας ἀξίωμα μεῖζον ἢ εὔκλειαν ἢ πλούτου ὑπερβολὴν ᾔτησε παρ' αὐτῶν , ἀλλ’ ἓν τοῦτο ηὔχετο , ὑγιαίνειν , ὡς ἔστ' ἂν τοῦτ' ἔχῃ , ῥᾳδίως αὐτῷ τῶν ἄλλων προσγενησομένων . καὶ ἄριστα οἶμαι ἐφρόνει , λογιζόμενος ὅτι οὐδὲν ὄφελος τῶν ἁπάντων ἀγαθῶν , ἔστ' ἂν τοῦ ὑγιαίνειν μόνον ἀπῇ .
Lemmas: ἄξιος δέ καί Πύρρος ὁ Ἠπειρώτης μιμνῄσκω , ἀνήρ μετά Ἀλέξανδρος ὁ δεύτερος ἐν στρατηγία φέρω καί μυρίος τροπή ὁ τύχη φέρω . οὗτος τοίνυν ἀεί θεός εὔχομαι καί θύω καί ἀνατίθημι οὐδεπώποτε ἤ νίκη ἤ βασιλεία ἀξίωμα μέγας ἤ εὔκλεια ἤ πλοῦτος ὑπερβολή αἰτέω παρά αὐτός , ἀλλά εἷς οὗτος εὔχομαι , ὑγιαίνω , ὡς ἔστε ἄν οὗτος ἔχω , ῥᾴδιος αὐτός ὁ ἄλλος προσγίγνομαι . καί ἀγαθός οἴομαι φρονέω , λογίζομαι ὅτι οὐδείς ὄφελος ὁ ἅπας ἀγαθός , ἔστε ἄν ὁ ὑγιαίνω μόνος ἀπέρχομαι .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 12
Ναί , φησίν τις , ἀλλὰ νῦν ἑκάστου καιρὸς ἴδιος ὑφ' ἡμῶν ἀποδέδεικται , σὺ δὲ τοῦτον ἐναλλάξας , εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο ἐσφάλης , ὅμως τῷ δικαίῳ λόγῳ οὐκ ἂν ἔξω εἴης τοῦ ἡμαρτηκέναι , ὥσπερ ἂν εἴ τις περὶ τῇ κνήμῃ τὸ κράνος ἢ περὶ τῇ κεφαλῇ τὰς κνημῖδας ἐπιδήσαιτο . Ἀλλ' , ὦ βέλτιστε , φαίην ἂν κἀγὼ πρὸς αὐτόν , εἰκότως ἂν ταῦτα ἔλεγες , εἴ τις ὅλως καιρὸς ἦν ὑγιείας μὴ δεόμενος , νῦν δὲ καὶ ἕωθεν καὶ μεσούσης ἡμέρας καὶ νύκτωρ ἀεὶ τὸ ὑγιαῖνον ἀναγκαῖον , καὶ μάλιστα τοῖς ἄρχουσι καὶ πολλὰ πράττουσιν ὑμῖν , ὅσῳ καὶ πρὸς τὰ πολλὰ δεῖσθε τοῦ σώματος . ἔτι δὲ ὁ μὲν χαῖρε εἰπὼν μόνον εὐφήμῳ τῇ ἀρχῇ ἐχρήσατο , καὶ ἔστιν εὐχὴ το πρᾶγμα , ὁ δὲ ὑγιαίνειν παρακελευόμενος καὶ χρήσιμόν τι δρᾷ καὶ ὑπομιμνήσκει τῶν πρὸς τὸ ὑγιαίνειν συντελούντων , καὶ οὐ συνεύχεται μόνον ἀλλὰ καὶ παραγγέλλει . τί δ’ ;
Lemmas: ναί , φημί τις , ἀλλά νῦν ἕκαστος καιρός ἴδιος ὑπό ἐγώ ἀποδείκνυμι , σύ δέ οὗτος ἐναλλάσσω , εἰ καί μηδείς ἄλλος σφάλλω , ὅμως ὁ δίκαιος λόγος οὐ ἄν ἔξω εἰμί ὁ ἁμαρτάνω , ὥσπερ ἄν εἰ τις περί ὁ κνήμη ὁ κράνος ἤ περί ὁ κεφαλή ὁ κνημίς ἐπιδέω . ἀλλά , ὦ ἀγαθός , φημί ἄν ἐγώ πρός αὐτός , ἔοικα ἄν οὗτος λέγω , εἰ τις ὅλος καιρός εἰμί ὑγίεια μή δέω , νῦν δέ καί ἕωθεν καί μεσόω ἡμέρα καί νύκτωρ ἀεί ὁ ὑγιαίνω ἀναγκαῖος , καί μάλα ὁ ἄρχω καί πολύς πράσσω σύ , ὅσος καί πρός ὁ πολύς δέω ὁ σῶμα . ἔτι δέ ὁ μέν χαίρω λέγω μόνος εὔφημος ὁ ἀρχή χράω , καί εἰμί εὐχή ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ ὑγιαίνω παρακελεύομαι καί χρήσιμος τις δράω καί ὑπομιμνῄσκω ὁ πρός ὁ ὑγιαίνω συντελέω , καί οὐ συνεύχομαι μόνος ἀλλά καί παραγγέλλω . τίς δέ ;
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 13
οὐχὶ καὶ ἐν τῷ τῶν ἐντολῶν βιβλίῳ , ὃ ἀεὶ παρὰ βασιλέως λαμβάνετε , τοῦτο πρῶτον ὑμῖν ἐστι παράγγελμα , τῆς ὑγιείας τῆς ὑμετέρας αὐτῶν ἐπιμελεῖσθαι ; καὶ μάλ' εἰκότως · οὐδὲν γὰρ ἂν εἴη ὄφελος ὑμῶν πρὸς τὰ ἄλλα μὴ οὕτω διακειμένων . ἀλλὰ καὶ ὑμεῖς αὐτοί , εἴ τι κἀγὼ τῆς Ῥωμαίων φωνῆς ἐπαΐω , τοὺς προσαγορεύοντας ἀντιδεξιούμενοι τῷ τῆς ὑγιείας ὀνόματι πολλάκις ἀμείβεσθε .
Lemmas: οὐ καί ἐν ὁ ὁ ἐντολή βιβλίον , ὅς ἀεί παρά βασιλεύς λαμβάνω , οὗτος πρῶτος σύ εἰμί παράγγελμα , ὁ ὑγίεια ὁ ὑμέτερος αὐτός ἐπιμελέομαι ; καί μάλα ἔοικα · οὐδείς γάρ ἄν εἰμί ὄφελος σύ πρός ὁ ἄλλος μή οὕτως διάκειμαι . ἀλλά καί σύ αὐτός , εἰ τις ἐγώ ὁ Ῥωμαῖος φωνή ἐπαΐω , ὁ προσαγορεύω ἀντιδεξιόομαι ὁ ὁ ὑγίεια ὄνομα πολλάκις ἀμείβω .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 14
Καὶ ταῦτα πάντα εἶπον οὐχ ὡς ἐκ προνοίας ἀφελὼν μὲν τὸ χαίρειν , ἐπιτηδεύσας δὲ ἀντ' αὐτοῦ εἰπεῖν τὸ ὑγιαίνειν , ἀλλ’ ὡς τοῦτο μὲν ἄκων παθών—ἢ γελοῖος γ' ἂν ἦν ξενίζων καὶ τοὺς καιροὺς τῶν προσαγορεύσεων ἐναλλάττων .
Lemmas: καί οὗτος πᾶς λέγω οὐ ὡς ἐκ πρόνοια ἀφαιρέω μέν ὁ χαίρω , ἐπιτηδεύω δέ ἀντί αὐτός λέγω ὁ ὑγιαίνω , ἀλλά ὡς οὗτος μέν ἄκων πάθος γέλοιος γε ἄν εἰμί ξενίζω καί ὁ καιρός ὁ προσαγόρευσις ἐναλλάσσω .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 15
χάριν δὲ ὁμολογῶ τοῖς θεοῖς , ὅτι μοι τὸ σφάλμα εἰς ἄλλο μακρῷ αἰσιώτερον περιετράπη καὶ εἰς τὸ ἄμεινον παρώλισθον , καὶ τάχα τῆς Ὑγιείας ἢ Ἀσκληπιοῦ αὐτοῦ ἐπιπνοίᾳ τοῦτ' ἐπράχθη δι’ ἐμοῦ σοι τὸ ὑγιαίνειν ὑπισχνουμένου · ἐπεὶ ἔγωγε πῶς ἂν αὐτὸ ἔπαθον ἄνευ θεοῦ μηδέπω πρότερον ἐν τῷ μακρῷ βίῳ ταραχθεὶς ὅμοιον ;
Lemmas: χάρις δέ ὁμολογέω ὁ θεός , ὅτι ἐγώ ὁ σφάλμα εἰς ἄλλος μακρός αἴσιος περιτρέπω καί εἰς ὁ ἀγαθός παρολισθάνω , καί τάχα ὁ Ὑγίεια ἤ Ἀσκληπιός αὐτός ἐπίπνοια οὗτος πράσσω διά ἐγώ σύ ὁ ὑγιαίνω ὑπισχνέομαι · ἐπεί ἐγώ πῶς ἄν αὐτός πάσχω ἄνευ θεός μηδέπω πρότερος ἐν ὁ μακρός βίος ταράσσω ὅμοιος ;
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 16
Εἰ δὲ δεῖ καὶ ἀνθρωπίνην τινὰ ὑπὲρ τοῦ γεγονότος ἀπολογίαν εἰπεῖν , οὐδὲν ξένον , εἰ πάνυ ἐσπουδακὼς ἐπὶ τοῖς ἀρίστοις ὑπὸ σοῦ γνωρίζεσθαι ἐκ τῆς ἄγαν ἐπιθυμίας εἰς τοὐναντίον διαταραχθεὶς ἐνέπεσον . τάχα δ’ ἄν τινα ἐκπλήξειε τῶν κατ' ὀρθὸν λογισμῶν καὶ στρατιωτῶν πλῆθος , ὧν οἱ μὲν προωθοῦντες , οἱ δὲ ἐν τῇ τάξει τῆς προσαγορεύσεως μὴ μένοντες .
Lemmas: εἰ δέ δέω καί ἀνθρώπινος τις ὑπέρ ὁ γίγνομαι ἀπολογία λέγω , οὐδείς ξένος , εἰ πάνυ σπουδάζω ἐπί ὁ ἀγαθός ὑπό σύ γνωρίζω ἐκ ὁ ἄγαν ἐπιθυμία εἰς ἐναντίος διαταράσσω ἐμπίπτω . τάχα δέ ἄν τις ἐκπλήσσω ὁ κατά ὀρθός λογισμός καί στρατιώτης πλῆθος , ὅς ὁ μέν προωθέω , ὁ δέ ἐν ὁ τάξις ὁ προσαγόρευσις μή μένω .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 17
σὺ δ’ εὖ οἶδ’ ὅτι κἂν οἱ ἄλλοι εἰς ἄνοιαν ἢ ἀπαιδευσίαν ἢ παραφροσύνην ἀναφέρωσιν τὸ πρᾶγμα , αἰδοῦς αὐτὸ σύμβολον καὶ ἀφελείας ἐποιήσω καὶ ψυχῆς μηδὲν ἀγοραῖον καὶ ἔντεχνον ἐχούσης · ὡς τό γε πάνυ θαρραλέον ἐν τοῖς τοιούτοις οὐ πόρρω θρασύτητος καὶ ἀναισχυντίας ἐστίν . καὶ ἔμοιγε εἴη μηδὲν μὲν τοιοῦτο σφάλλεσθαι , εἰ δὲ συμβαίη , πρὸς εὐφημίαν αὐτὸ τρέπεσθαι .
Lemmas: σύ δέ εὖ οἶδα ὅτι ἐάν ὁ ἄλλος εἰς ἄνοια ἤ ἀπαιδευσία ἤ παραφροσύνη ἀναφέρω ὁ πρᾶγμα , αἰδώς αὐτός σύμβολον καί ἀφέλεια ποιέω καί ψυχή μηδείς ἀγοραῖος καί ἔντεχνος ἔχω · ὡς ὁ γε πάνυ θαρσαλέος ἐν ὁ τοιοῦτος οὐ πρόσω θρασύτης καί ἀναισχυντία εἰμί . καί ἐγώ εἰμί μηδείς μέν τοιοῦτος σφάλλω , εἰ δέ συμβαίνω , πρός εὐφημία αὐτός τρέπω .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 18
Ἐπὶ γοῦν τοῦ πρώτου Σεβαστοῦ καὶ τοιόνδε τι λέγεται γενέσθαι · ὁ μὲν ἔτυχε δίκην τινὰ δικάσας ὀρθῶς καὶ ἀπολύσας ἐγκλήματος τοῦ μεγίστου ἀδίκως συκοφαντούμενον ἄνθρωπον , ὁ δὲ χάριν ὁμολογῶν μεγάλῃ τῇ φωνῇ , Χάριν οἶδά σοι , ἔφη , ὦ αὐτοκράτορ , ὅτι κακῶς καὶ ἀδίκως ἐδίκασας · καὶ τῶν περὶ Σεβαστὸν ἀγανακτησάντων καὶ διασπάσασθαι τὸν ἄνθρωπον ἐθελόντων , Παύσασθε χαλεπαίνοντες , ἐκεῖνος ἔφη · οὐ γὰρ τὴν γλῶτταν αὐτοῦ , ἀλλὰ τὴν γνώμην ἐξετάζειν ἄξιον . ἐκεῖνος μὲν οὕτως , σὺ δ’ εἴτε τὴν γνώμην σκέψαιο , πάνυ εὔνουν εὑρήσεις , εἴτε τὴν γλῶτταν , εὔφημος καὶ αὐτή .
Lemmas: ἐπί γοῦν ὁ πρῶτος Σεβαστός καί τοιόσδε τις λέγω γίγνομαι · ὁ μέν τυγχάνω δίκη τις δικάζω ὀρθός καί ἀπολύω ἔγκλημα ὁ μέγας ἄδικος συκοφαντέω ἄνθρωπος , ὁ δέ χάρις ὁμολογέω μέγας ὁ φωνή , χάρις οἶδα σύ , φημί , ὦ αὐτοκράτωρ , ὅτι κακός καί ἄδικος δικάζω · καί ὁ περί Σεβαστός ἀγανακτέω καί διασπάω ὁ ἄνθρωπος ἐθέλω , παύω χαλεπαίνω , ἐκεῖνος φημί · οὐ γάρ ὁ γλῶσσα αὐτός , ἀλλά ὁ γνώμη ἐξετάζω ἄξιος . ἐκεῖνος μέν οὕτως , σύ δέ εἴτε ὁ γνώμη σκοπέω , πάνυ εὔνους εὑρίσκω , εἴτε ὁ γλῶσσα , εὔφημος καί αὐτός .
lucianus.pro-lapsu-inter-salutandum 19
Ἔοικα δ’ ἐνταῦθα ἤδη γενόμενος εἰκότως ἄλλο τι φοβήσεσθαι , μή τισι δόξω ἐξεπίτηδες ἡμαρτηκέναι , ὡς τὴν ἀπολογίαν ταύτην συγγράψαιμι . καὶ εἴη γε , ὦ φίλτατε Ἀσκληπιέ , τοιοῦτον φανῆναι τὸν λόγον , ὡς μὴ ἀπολογίαν , ἀλλ’ ἐπιδείξεως ἀφορμὴν εἶναι δοκεῖν .
Lemmas: ἔοικα δέ ἐνταῦθα ἤδη γίγνομαι ἔοικα ἄλλος τις φοβέω , μή τις δοκέω ἐξεπίτηδες ἁμαρτάνω , ὡς ὁ ἀπολογία οὗτος συγγράφω . καί εἰμί γε , ὦ φίλος Ἀσκληπιός , τοιοῦτος φαίνω ὁ λόγος , ὡς μή ἀπολογία , ἀλλά ἐπίδειξις ἀφορμή εἰμί δοκέω .