ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.pro-imaginibus 1
ἐγώ σοι , ὦ Αὐκῖνε , φησὶν ἡ γυνή , τὰ μὲν ἄλλα πολλὴν ἐνεῖδον τὴν εὔνοιαν πρὸς ἐμὲ καὶ τιμὴν ἐκ τοῦ συγγράμματος · οὐ γὰρ ἂν οὕτως ὑπερεπῄνει τις , εἰ μὴ καὶ μετʼ εὐνοίας συνέγραφε . τὸ δὲ ἐμὸν ὡς ἂν εἰδῇς , τοιόνδε ἐστίν . οὐδὲ ἄλλως μὲν χαίρω τοῖς κολακικοῖς τὸν τρόπον , ἀλλά μοι δοκοῦσιν οἱ τοιοῦτοι γόητες εἶναι καὶ ἥκιστα ἐλεύθεροι τὴν φύσιν · ἐν δὲ τοῖς ἐπαίνοις μάλιστα , ὅταν τις ἐπαινῇ με φορτικὰς καὶ ὑπερμέτρους ποιούμενος τὰς ὑπερβολάς , ἐρυθριῶ τε καὶ ὀλίγου δεῖν ἐπιφράττομαι τὰ ὦτα καὶ τὸ πρᾶγμα χλεύῃ μᾶλλον ἢ ἐπαίνῳ ἐοικέναι μοι δοκεῖ .
Lemmas: ἐγώ σύ , ὦ αυκινες , φημί ὁ γυνή , ὁ μέν ἄλλος πολύς ἐνοράω ὁ εὔνοια πρός ἐγώ καί τιμή ἐκ ὁ σύγγραμμα · οὐ γάρ ἄν οὕτως ὑπερεπαινέω τις , εἰ μή καί μετά εὔνοια συγγράφω . ὁ δέ ἐμός ὡς ἄν οἶδα , τοιόσδε εἰμί . οὐδέ ἄλλος μέν χαίρω ὁ κολακικός ὁ τρόπος , ἀλλά ἐγώ δοκέω ὁ τοιοῦτος γόης εἰμί καί ἦκα ἐλεύθερος ὁ φύσις · ἐν δέ ὁ ἔπαινος μάλα , ὅταν τις ἐπαινέω ἐγώ φορτικός καί ὑπέρμετρος ποιέω ὁ ὑπερβολή , ἐρυθριάω τε καί ὀλίγος δέω ἐπιφράσσω ὁ οὖς καί ὁ πρᾶγμα χλεύη μάλα ἤ ἔπαινος ἔοικα ἐγώ δοκέω .
lucianus.pro-imaginibus 2
μέχρι γὰρ τοῦδε οἱ ἔπαινοι ἀνεκτοί εἰσιν εἰς ὅσον ἂν ὁ ἐπαινούμενος γνωρίζῃ ἕκαστον τῶν λεγομένων προσὸν ἑαυτῷ · τὸ δὲ ὑπὲρ τοῦτο ἀλλότριον ἤδη καὶ κολακεία σαφής . καίτοι πολλούς , ἔφη , οἶδα χαίροντας , εἴ τις αὐτοὺς ἐπαινῶν καὶ ἃ μὴ ἔχουσιν προσάπτοι τῷ λόγῳ , οἷον εἰ γέροντας ὄντας εὐδαιμονίζοι τῆς ἀκμῆς ἢ ἀμόρφοις οὖσι τὸ Νιρέως κάλλος ἢ τὸ Φάωνος περιθείη · οἴονται γὰρ ὑπὸ τῶν ἐπαίνων ἀλλαγήσεσθαι σφίσι καὶ τὰς μορφὰς καὶ αὐτοὶ ἀνηβήσειν αὖθις , ὥσπερ ὁ Πελίας ᾤετο .
Lemmas: μέχρι γάρ ὅδε ὁ ἔπαινος ἀνεκτός εἰμί εἰς ὅσον ἄν ὁ ἐπαινέω γνωρίζω ἕκαστος ὁ λέγω πρόσειμι ἑαυτοῦ · ὁ δέ ὑπέρ οὗτος ἀλλότριος ἤδη καί κολακεία σαφής . καίτοι πολύς , φημί , οἶδα χαίρω , εἰ τις αὐτός ἐπαινέω καί ὅς μή ἔχω προσάπτω ὁ λόγος , οἷος εἰ γέρων εἰμί εὐδαιμονίζω ὁ ἀκμή ἤ ἄμορφος εἰμί ὁ Νιρεύς κάλλος ἤ ὁ Φάων περιτίθημι · οἴομαι γάρ ὑπό ὁ ἔπαινος ἀλλάσσω σφεῖς καί ὁ μορφή καί αὐτός ἀνηβάω αὖθις , ὥσπερ ὁ Πελίης οἴομαι .
lucianus.pro-imaginibus 3
τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει · πολλοῦ γὰρ ἂν ὁ ἔπαινος ἦν τίμιος , εἴ τι καὶ ἔργον αὐτοῦ ἀπολαῦσαι δυνατὸν ἦν ἐκ τῆς τοιαύτης ὑπερβολῆς . νῦν δὲ ὅμοιόν μοι δοκοῦσιν , ἔφη , πάσχειν , ὥσπερ ἂν εἴ τινι ἀμόρφῳ προσωπεῖον εὔμορφον ἐπιθείη τις φέρων , ὁ δὲ μέγα ἐπὶ τῷ κάλλει φρονοίη , καὶ ταῦτα περιαιρετῷ ὄντι καὶ ὑπὸ τοῦ τυχόντος συντριβῆναι δυναμένῳ , ὅτε καὶ γελοιότερος ἂν γένοιτο αὐτοπρόσωπος φανείς , οἷος ὢν ὑφʼ οἵῳ κέκρυπτο · ἢ καὶ νὴ Δίʼ εἴ τις ὑποδησάμενος κοθόρνους μικρὸς αὐτὸς ὢν ἐρίζοι περὶ μεγέθους τοῖς ἀπὸ τοῦ ἰσοπέδου ὅλῳ πήχει ὑπερέχουσιν .
Lemmas: ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω · πολύς γάρ ἄν ὁ ἔπαινος εἰμί τίμιος , εἰ τις καί ἔργον αὐτός ἀπολαύω δυνατός εἰμί ἐκ ὁ τοιοῦτος ὑπερβολή . νῦν δέ ὅμοιος ἐγώ δοκέω , φημί , πάσχω , ὥσπερ ἄν εἰ τις ἄμορφος προσωπεῖον εὔμορφος ἐπιτίθημι τις φέρω , ὁ δέ μέγας ἐπί ὁ κάλλος φρονέω , καί οὗτος περιαιρετός εἰμί καί ὑπό ὁ τυγχάνω συντρίβω δύναμαι , ὅτε καί γέλοιος ἄν γίγνομαι αὐτοπρόσωπος φαίνω , οἷος εἰμί ὑπό οἷος κρύπτω · ἤ καί νή Ζεύς εἰ τις ὑποδέω κόθορνος μικρός αὐτός εἰμί ἐρίζω περί μέγεθος ὁ ἀπό ὁ ἰσόπεδος ὅλος πῆχυς ὑπερέχω .
lucianus.pro-imaginibus 4
ἐμέμνητο γὰρ καὶ τοιούτου τινός . ἔφη γυναῖκά τινα τῶν ἐπιφανῶν τὰ μὲν ἄλλα καλὴν καὶ κόσμιον , μικρὰν δὲ καὶ πολὺ τοῦ συμμέτρου ἀποδέουσαν , ἐπαινεῖσθαι πρός τινος ποιητοῦ ἐν ᾄσματι τά τε ἄλλα καὶ ὅτι καλή τε καὶ μεγάλη ἦν · αἰγείρῳ δʼ αὐτῆς εἴκαζεν ἐκεῖνος τὸ εὔμηκές τε καὶ ὄρθιον . τὴν μὲν δὴ γάνυσθαι τῷ ἐπαίνῳ καθάπερ αὐξανομένην πρὸς τὸ μέλος καὶ τὴν χεῖρα ἐπισείειν , τὸν ποιητὴν δὲ πολλάκις τὸ αὐτὸ ᾄδειν ὁρῶντα ὡς ἥδοιτο ἐπαινουμένη , ἄχρι δὴ τῶν παρόντων τινὰ προσκύψαντα πρὸς τὸ οὖς εἰπεῖν αὐτῷ , πέπαυσο , ὦ οὗτος , μὴ καὶ ἀναστῆναι ποιήσῃς τὴν γυναῖκα .
Lemmas: μιμνῄσκω γάρ καί τοιοῦτος τις . φημί γυνή τις ὁ ἐπιφανής ὁ μέν ἄλλος καλός καί κόσμιος , μικρός δέ καί πολύς ὁ σύμμετρος ἀποδέω , ἐπαινέω πρός τις ποιητής ἐν ᾆσμα ὁ τε ἄλλος καί ὅτι καλός τε καί μέγας εἰμί · αἴγειρος δέ αὐτός εἰκάζω ἐκεῖνος ὁ εὐμήκης τε καί ὄρθιος . ὁ μέν δή γάνυμαι ὁ ἔπαινος καθά αὐξάνω πρός ὁ μέλος καί ὁ χείρ ἐπισείω , ὁ ποιητής δέ πολλάκις ὁ αὐτός ἀείδω ὁράω ὡς ἥδομαι ἐπαινέω , ἄχρι δή ὁ πάρειμι τις προσκύπτω πρός ὁ οὖς λέγω αὐτός , παύω , ὦ οὗτος , μή καί ἀνίστημι ποιέω ὁ γυνή .
lucianus.pro-imaginibus 5
παραπλήσιον δὲ καὶ μακρῷ τούτου γελοιότερον Στρατονίκην ποιῆσαι τὴν Σελεύκου γυναῖκα . τοῖς γὰρ ποιηταῖς ἀγῶνα προθεῖναι αὐτὴν περὶ ταλάντου , ὅστις ἂν ἄμεινον ἐπαινέσαι αὐτῆς τὴν κόμην , καίτοι φαλακρὰ ἐτύγχανεν οὖσα καὶ οὐδὲ ὅσας ὀλίγας τὰς ἑαυτῆς τρίχας ἔχουσα . καὶ ὅμως οὕτω διακειμένη τὴν κεφαλήν , ἁπάντων εἰδότων ὅτι ἐκ νόσου μακρᾶς τὸ τοιοῦτον ἐπεπόνθει , ἤκουε τῶν καταράτων ποιητῶν ὑακινθίνας τὰς τρίχας αὐτῆς λεγόντων καὶ οὔλους τινὰς πλοκάμους ἀναπλεκόντων καὶ σελίνοις τοὺς μηδὲ ὅλως ὄντας εἰκαζόντων .
Lemmas: παραπλήσιος δέ καί μακρός οὗτος γέλοιος Στρατονίκη ποιέω ὁ Σέλευκος γυνή . ὁ γάρ ποιητής ἀγών προτίθημι αὐτός περί τάλαντον , ὅστις ἄν ἀγαθός ἐπαινέω αὐτός ὁ κόμη , καίτοι φαλακρός τυγχάνω εἰμί καί οὐδέ ὅσος ὀλίγος ὁ ἑαυτοῦ θρίξ ἔχω . καί ὅμως οὕτως διάκειμαι ὁ κεφαλή , ἅπας οἶδα ὅτι ἐκ νόσος μακρός ὁ τοιοῦτος πάσχω , ἀκούω ὁ κατάρατος ποιητής ὑακίνθινος ὁ θρίξ αὐτός λέγω καί ὅλος τις πλόκαμος ἀναπλέκω καί σέλινον ὁ μηδέ ὅλος εἰμί εἰκάζω .
lucianus.pro-imaginibus 6
ἁπάντων οὖν τῶν τοιούτων κατεγέλα τῶν παρεχόντων αὑτοὺς τοῖς κόλαξιν , καὶ προσετίθει δὲ ὅτι μὴ ἐν ἐπαίνοις μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν γραφαῖς τὰ ὅμοια πολλοὶ κολακεύεσθαί τε καὶ ἐξαπατᾶσθαι θέλουσι . χαίρουσι γοῦν , ἔφη , τῶν γραφέων ἐκείνοις μάλιστα , οἳ ἂν πρὸς τὸ εὐμορφότερον αὐτοὺς εἰκάσωσιν . εἶναι δέ τινας , οἳ καὶ προστάττουσιν τοῖς τεχνίταις ἢ ἀφελεῖν τι τῆς ῥινὸς ἢ μελάντερα γράψασθαι τὰ ὄμματα ἢ ὅ τι ἂν ἄλλο ἐπιθυμήσωσιν αὑτοῖς προσεῖναι , εἶτα λανθάνειν αὑτοὺς ἀλλοτρίας εἰκόνας στεφανοῦντας καὶ οὐδὲν αὐτοῖς ἐοικυίας .
Lemmas: ἅπας οὖν ὁ τοιοῦτος καταγελάω ὁ παρέχω ἑαυτοῦ ὁ κόλαξ , καί προστίθημι δέ ὅτι μή ἐν ἔπαινος μόνος , ἀλλά καί ἐν γραφή ὁ ὅμοιος πολύς κολακεύω τε καί ἐξαπατάω ἐθέλω . χαίρω γοῦν , φημί , ὁ γραφεύς ἐκεῖνος μάλα , ὅς ἄν πρός ὁ εὔμορφος αὐτός εἰκάζω . εἰμί δέ τις , ὅς καί προστάσσω ὁ τεχνίτης ἤ ἀφαιρέω τις ὁ ῥίς ἤ μελάντερος γράφω ὁ ὄμμα ἤ ὅς τις ἄν ἄλλος ἐπιθυμέω ἑαυτοῦ πρόσειμι , εἶτα λανθάνω ἑαυτοῦ ἀλλότριος εἰκών στεφανόω καί οὐδείς αὐτός ἔοικα .
lucianus.pro-imaginibus 7
ταῦτα δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα ἔλεγεν , τὰ μὲν ἄλλα ἐπαινοῦσα τοῦ συγγράμματος , ἓν δὲ τοῦτο οὐ φέρουσα , ὅτι θεαῖς αὐτήν , Ἥρᾳ καὶ Ἀφροδίτῃ , εἴκασας · ὑπὲρ ἐμὲ γάρ , φησίν , μᾶλλον δὲ ὑπὲρ ἅπασαν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν τὰ τοιαῦτα . ἐγὼ δέ σε οὐδʼ ἐκεῖνα ἠξίουν , ταῖς ἡρωΐναις παραθεωρεῖν με Πηνελόπῃ καὶ Ἀρήτῃ καὶ Θεανοῖ , οὐχ ὅπως θεῶν ταῖς ἀρίσταις . καὶ γὰρ αὖ καὶ τόδε , πάνυ , ἔφη , τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς δεισιδαιμόνως καὶ ψοφοδεῶς ἔχω . δέδια τοίνυν μὴ κατὰ τὴν Κασσιέπειαν εἶναι δόξω τὸν τοιοῦτον ἔπαινον προσιεμένη · καίτοι Νηρηΐσιν ἐκείνη ἀντεξητάζετο , Ἥραν δὲ καὶ Ἀφροδίτην ἔσεβεν .
Lemmas: οὗτος δέ καί ὁ τοιοῦτος λέγω , ὁ μέν ἄλλος ἐπαινέω ὁ σύγγραμμα , εἷς δέ οὗτος οὐ φέρω , ὅτι θεά αὐτός , Ἥρα καί Ἀφροδίτη , εἰκάζω · ὑπέρ ἐγώ γάρ , φημί , μάλα δέ ὑπέρ ἅπας ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ τοιοῦτος . ἐγώ δέ σύ οὐδέ ἐκεῖνος ἀξιόω , ὁ ἥρωϊνος παραθεωρέω ἐγώ Πηνελόπεια καί Ἀρήτη καί Θεανώ , οὐ ὅπως θεός ὁ ἀγαθός . καί γάρ αὖ καί ὅδε , πάνυ , φημί , ὁ πρός ὁ θεός δεισιδαίμων καί ψοφοδεής ἔχω . δείδω τοίνυν μή κατά ὁ Κασσιέπεια εἰμί δοκέω ὁ τοιοῦτος ἔπαινος προσίημι · καίτοι Νηρηΐς ἐκεῖνος ἀντεξετάζω , Ἥρα δέ καί Ἀφροδίτη σέβω .
lucianus.pro-imaginibus 8
ὥστε , ὦ Λυκῖνε , μεταγράψαι σε τὰ τοιαῦτα ἐκέλευσεν , ἢ αὐτὴ μὲν μαρτύρεσθαι τὰς θεὰς ὡς ἀκούσης αὐτῆς γέγραφας , σὲ δὲ εἰδέναι ὅτι ἀνιάσει αὐτὴν τὸ βιβλίον οὕτω περινοστοῦν ὥσπερ νῦν σοι διάκειται , οὐ μάλα εὐσεβῶς οὐδὲ ὁσίως τὰ πρὸς τοὺς θεούς . ἐδόκει τε ἀσέβημα ἑαυτῆς καὶ πλημμέλημα τοῦτο δόξειν , εἰ ὑπομένοι τῇ ἐν Κνίδῳ καὶ τῇ ἐν κήποις ὁμοία λέγεσθαι · καί σε ὑπεμίμνησκε τῶν τελευταίων ἐν τῷ βιβλίῳ περὶ αὐτῆς εἰρημένων , ὅτι μετρίαν καὶ ἄτυφον ἔφης αὐτὴν οὐκ ἀνατεινομένην ὑπὲρ τὸ ἀνθρώπινον μέτρον , ἀλλὰ πρόσγειον τὴν πτῆσιν ποιουμένην , ὁ δὲ ταῦτα εἰπὼν ὑπὲρ αὐτὸν τὸν οὐρανὸν ἀναβιβάζεις τὴν γυναῖκα , ὡς καὶ θεαῖς ἀπεικάζειν .
Lemmas: ὥστε , ὦ Λυκῖνος , μεταγράφω σύ ὁ τοιοῦτος κελεύω , ἤ αὐτός μέν μαρτύρομαι ὁ θεά ὡς ἀκούω αὐτός γράφω , σύ δέ οἶδα ὅτι ἀνιάω αὐτός ὁ βιβλίον οὕτως περινοστέω ὥσπερ νῦν σύ διάκειμαι , οὐ μάλα εὐσεβής οὐδέ ὅσιος ὁ πρός ὁ θεός . δοκέω τε ἀσέβημα ἑαυτοῦ καί πλημμέλημα οὗτος δοκέω , εἰ ὑπομένω ὁ ἐν Κνίδος καί ὁ ἐν κῆπος ὅμοιος λέγω · καί σύ ὑπομιμνῄσκω ὁ τελευταῖος ἐν ὁ βιβλίον περί αὐτός λέγω , ὅτι μέτριος καί ἄτυφος φημί αὐτός οὐ ἀνατείνω ὑπέρ ὁ ἀνθρώπινος μέτρον , ἀλλά πρόσγειος ὁ πτῆσις ποιέω , ὁ δέ οὗτος λέγω ὑπέρ αὐτός ὁ οὐρανός ἀναβιβάζω ὁ γυνή , ὡς καί θεά ἀπεικάζω .
lucianus.pro-imaginibus 9
ἠξίου δέ σε μηδὲ ἀξυνετωτέραν αὐτὴν ἡγεῖσθαι τοῦ Ἀλεξάνδρου , ὃς τοῦ ἀρχιτέκτονος ὑπισχνουμένου τὸν Ἄθω ὅλον μετασχηματίσειν καὶ μορφώσειν πρὸς αὐτόν , ὡς τὸ ὄρος ἅπαν εἰκόνα γενέσθαι τοῦ βασιλέως , ἔχοντα δύο πόλεις ἐν ταῖν χεροῖν , οὐ προσήκατο τὴν τερατείαν τῆς ὑποσχέσεως , ἀλλʼ ὑπὲρ αὐτὸν ἡγησάμενος τὸ τόλμημα ἔπαυσεν τὸν ἄνθρωπον οὐ πιθανῶς κολοσσοὺς ἀναπλάττοντα καὶ τὸν Ἄθω κατὰ χώραν ἐᾶν ἐκέλευσεν μηδὲ κατασμικρύνειν ὄρος οὕτω μέγα πρὸς μικροῦ σώματος ὁμοιότητα . ἐπῄνει δὲ τὸν Ἀλέξανδρον τῆς μεγαλοψυχίας καὶ ἀνδριάντα μείζω τοῦτον τοῦ Ἄθω ἔλεγεν αὐτοῦ ἀνεστάναι ἐν ταῖς τῶν ἀεὶ μεμνησομένων διανοίαις · οὐ γὰρ μικρᾶς εἶναι γνώμης ὑπεριδεῖν οὕτω παραδόξου τιμῆς .
Lemmas: ἀξιόω δέ σύ μηδέ ἀσύνετος αὐτός ἡγέομαι ὁ Ἀλέξανδρος , ὅς ὁ ἀρχιτέκτων ὑπισχνέομαι ὁ Ἄθως ὅλος μετασχηματίζω καί μορφόω πρός αὐτός , ὡς ὁ ὄρος ἅπας εἰκών γίγνομαι ὁ βασιλεύς , ἔχω δύο πόλις ἐν ὁ χείρ , οὐ προσίημι ὁ τερατεία ὁ ὑπόσχεσις , ἀλλά ὑπέρ αὐτός ἡγέομαι ὁ τόλμημα παύω ὁ ἄνθρωπος οὐ πιθανός κολοσσός ἀναπλάσσω καί ὁ Ἄθως κατά χώρα ἐάω κελεύω μηδέ κατασμικρύνω ὄρος οὕτως μέγας πρός μικρός σῶμα ὁμοιότης . ἐπαινέω δέ ὁ Ἀλέξανδρος ὁ μεγαλοψυχία καί ἀνδριάς μέγας οὗτος ὁ Ἄθως λέγω αὐτός ἀνίστημι ἐν ὁ ὁ ἀεί μεμτίνημι διάνοια · οὐ γάρ μικρός εἰμί γνώμη ὑπεροράω οὕτως παράδοξος τιμή .
lucianus.pro-imaginibus 10
καὶ ἑαυτὴν οὖν τὸ μὲν πλάσμα σου ἐπαινεῖν καὶ τὴν ἐπίνοιαν τῶν εἰκόνων , μὴ γνωρίζειν δὲ τὴν ὁμοιότητα · μὴ γὰρ εἶναι τῶν τηλικούτων ἀξίαν , μηδὲ ἐγγύς , ὅτι μηδὲ ἄλλην τινά , γυναῖκά γε οὖσαν · ὥστε ἀφίησί σοι ταύτην τὴν τιμὴν καὶ προσκυνεῖ σου τὰ ἀρχέτυπα καὶ παραδείγματα . σὺ δὲ τὰ ἀνθρώπινα ταῦτα ἐπαίνει αὐτήν , μηδὲ ὑπὲρ τὸν πόδα ἔστω τὸ ὑπόδημα , μὴ καὶ ἐπιστομίσῃ με , φησίν , ἐμπεριπατοῦσαν αὐτῷ .
Lemmas: καί ἑαυτοῦ οὖν ὁ μέν πλάσμα σύ ἐπαινέω καί ὁ ἐπίνοια ὁ εἰκών , μή γνωρίζω δέ ὁ ὁμοιότης · μή γάρ εἰμί ὁ τηλικοῦτος ἄξιος , μηδέ ἐγγύς , ὅτι μηδέ ἄλλος τις , γυνή γε εἰμί · ὥστε ἀφίημι σύ οὗτος ὁ τιμή καί προσκυνέω σύ ὁ ἀρχέτυπος καί παράδειγμα . σύ δέ ὁ ἀνθρώπινος οὗτος ἐπαινέω αὐτός , μηδέ ὑπέρ ὁ πούς εἰμί ὁ ὑπόδημα , μή καί ἐπιστομίζω ἐγώ , φημί , ἐμπεριπατέω αὐτός .
lucianus.pro-imaginibus 11
κἀκεῖνο δὲ εἰπεῖν σοι ἐνετείλατο . ἀκούω , ἔφη , πολλῶν λεγόντων — εἰ δὲ ἀληθές , ὑμεῖς οἱ ἄνδρες ἴστε — μηδʼ Ὀλυμπίασιν ἐξεῖναι τοῖς νικῶσι μείζους τῶν σωμάτων ἀνεστάναι τοὺς ἀνδριάντας , ἀλλὰ ἐπιμελεῖσθαι τοὺς Ἑλλανοδίκας ὅπως μηδὲ εἷς ὑπερβάληται τὴν ἀλήθειαν , καὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν ἀνδριάντων ἀκριβεστέραν γίγνεσθαι τῆς τῶν ἀθλητῶν ἐγκρίσεως . ὥστε ὅρα , ἔφη , μὴ αἰτίαν λάβωμεν ψεύδεσθαι ἐν τῷ μέτρῳ , κᾆτα ἡμῶν ἀνατρέψωσιν οἱ Ἑλλανοδίκαι τὴν εἰκόνα .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ λέγω σύ ἐντέλλω . ἀκούω , φημί , πολύς λέγω — εἰ δέ ἀληθής , σύ ὁ ἀνήρ οἶδα — μηδέ Ὀλυμπίασι ἔξεστι ὁ νικάω μέγας ὁ σῶμα ἀνίστημι ὁ ἀνδριάς , ἀλλά ἐπιμελέομαι ὁ Ἑλλανοδίκαι ὅπως μηδέ εἷς ὑπερβάλλω ὁ ἀλήθεια , καί ὁ ἐξέτασις ὁ ἀνδριάς ἀκριβής γίγνομαι ὁ ὁ ἀθλητής ἔγκρισις . ὥστε ὁράω , φημί , μή αἰτία λαμβάνω ψεύδω ἐν ὁ μέτρον , εἶτα ἐγώ ἀνατρέπω ὁ Ἑλλανοδίκαι ὁ εἰκών .
lucianus.pro-imaginibus 12
ταῦτα μὲν ἔλεγεν ἐκείνη . σὺ δὲ σκόπει , ὦ Λυκῖνε , ὅπως μετακοσμήσεις τὸ βιβλίον καὶ ἀφαιρήσεις τὰ τοιαῦτα , μηδὲ σφαλῇς πρὸς τὸ θεῖον · ὡς ἐκείνη πάνυ γε αὐτὰ ἐδυσχέραινεν καὶ ὑπέφριττεν μεταξὺ ἀναγιγνωσκομένων καὶ παρῃτεῖτο τὰς θεὰς ἵλεως εἶναι αὐτῇ . καὶ συγγνώμη , εἰ γυναικεῖόν τι ἔπαθεν . καίτοι εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , καὶ αὐτῷ ἐμοὶ τοιοῦτόν τι ἔδοξε . τὸ μὲν γὰρ πρῶτον ἀκούων οὐδὲν πλημμέλημα ἐνεώρων τοῖς γεγραμμένοις , ἐπεὶ δὲ ἐκείνη ἐπεσημήνατο , καὶ αὐτὸς ἄρχομαι τὰ ὅμοια γιγνώσκειν περὶ αὐτῶν , καὶ παραπλήσιόν τι ἔπαθον οἷς ἐπὶ τῶν ὁρωμένων πάσχομεν · ἢν μὲν πάνυ ἐγγύθεν σκοπῶμέν τι καὶ ὑπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν , οὐδὲν ἀκριβὲς διαγιγνώσκομεν , ἢν δὲ ἀποστάντες ἐκ τοῦ συμμέτρου διαστήματος ἴδωμεν , ἅπαντα σαφῶς καταφαίνεται , τὰ εὖ καὶ τὰ μὴ οὕτως ἔχοντα .
Lemmas: οὗτος μέν λέγω ἐκεῖνος . σύ δέ σκοπέω , ὦ Λυκῖνος , ὅπως μετακοσμέω ὁ βιβλίον καί ἀφαιρέω ὁ τοιοῦτος , μηδέ σφάλλω πρός ὁ θεῖος · ὡς ἐκεῖνος πάνυ γε αὐτός δυσχεραίνω καί ὑποφρίσσω μεταξύ ἀναγιγνώσκω καί παραιτέομαι ὁ θεά ἵλαος εἰμί αὐτός . καί συγγνώμη , εἰ γυναικεῖος τις πάσχω . καίτοι εἰ χρή ἀληθής λέγω , καί αὐτός ἐγώ τοιοῦτος τις δοκέω . ὁ μέν γάρ πρῶτος ἀκούω οὐδείς πλημμέλημα ἐνοράω ὁ γράφω , ἐπεί δέ ἐκεῖνος ἐπισημαίνω , καί αὐτός ἄρχω ὁ ὅμοιος γιγνώσκω περί αὐτός , καί παραπλήσιος τις πάσχω ὅς ἐπί ὁ ὁράω πάσχω · ἐάν μέν πάνυ ἐγγύθεν σκοπέω τις καί ὑπό ὁ ὀφθαλμός αὐτός , οὐδείς ἀκριβής διαγιγνώσκω , ἐάν δέ ἀφίστημι ἐκ ὁ σύμμετρος διάστημα ὁράω , ἅπας σαφής καταφαίνω , ὁ εὖ καί ὁ μή οὕτως ἔχω .
lucianus.pro-imaginibus 13
τὸ δὴ ἄνθρωπον οὖσαν Ἀφροδίτῃ καὶ Ἥρᾳ εἰκάσαι τί ἄλλο ἢ ἄντικρύς ἐστιν εὐτελίζειν τὰς θεάς ; ἐν γὰρ τοῖς τοιούτοις οὐχ οὕτω τὸ μικρὸν μεῖζον γίγνεται τῇ παραθέσει , ὡς τὸ μεῖζον ἀπομικρύνεται πρὸς τὸ ταπεινότερον κατασπώμενον · οἷον εἴ τινες ἅμα βαδίζοιεν , ὁ μὲν μέγιστος , ὁ δὲ πάνυ τῇ ἡλικίᾳ χαμαίζηλος , εἶτα δεήσειεν ἀπισῶσαι αὐτοὺς ὡς μὴ ὑπερέχειν θατέρου τὸν ἕτερον , οὐ τοῦ βραχυτέρου ὑπερανατεινομένου τοῦτο γένοιτʼ ἄν , κἂν ὅτι μάλιστα ἀκροποδητὶ ἐπεγείρῃ ἑαυτόν · ἀλλʼ εἰ μέλλουσιν ὁμήλικες φανεῖσθαι , ὁ μείζων ἐκεῖνος ἐπικύψει καὶ ταπεινότερον ἀποφανεῖ ἑαυτόν . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν ταῖς τοιαύταις εἰκόσιν οὐχ οὕτως ἄνθρωπος μείζων γίγνεται , ἤν τις αὐτὸν θεῷ ἀπεικάζῃ , ὡς τὸ θεῖον ἀνάγκη ἐλαττοῦσθαι πρὸς τὸ ἐνδέον ἐπικλώμενον . καὶ γὰρ εἰ μὲν ὑπὸ ἀπορίας τῶν ἐπιγείων ἐπὶ τὰ οὐράνια ἐκτείνοι τις τὸν λόγον , ἧττον ἂν ὁ τοιοῦτος αἰτίαν ἔχοι ὑπὸ ἀσεβείας αὐτὸ δρᾶν · σὺ δὲ τοσαῦτα ἔχων κάλλη γυναικῶν Ἀφροδίτῃ καὶ Ἥρᾳ εἰκάσαι αὐτὴν ἐτόλμησας οὐδὲν δέον .
Lemmas: ὁ δή ἄνθρωπος εἰμί Ἀφροδίτη καί Ἥρα εἰκάζω τίς ἄλλος ἤ ἄντικρυς εἰμί εὐτελίζω ὁ θεά ; ἐν γάρ ὁ τοιοῦτος οὐ οὕτως ὁ μικρός μέγας γίγνομαι ὁ παράθεσις , ὡς ὁ μέγας ἀπομικρύνω πρός ὁ ταπεινός κατασπάω · οἷος εἰ τις ἅμα βαδίζω , ὁ μέν μέγας , ὁ δέ πάνυ ὁ ἡλικία χαμαίζηλος , εἶτα δέω ἀπισόω αὐτός ὡς μή ὑπερέχω ἕτερος ὁ ἕτερος , οὐ ὁ βραχύς ὑπερανατείνομαι οὗτος γίγνομαι ἄν , ἄν ὅτι μάλα ἀκροποδητί ἐπεγείρω ἑαυτοῦ · ἀλλά εἰ μέλλω ὁμῆλιξ φαίνω , ὁ μέγας ἐκεῖνος ἐπικύπτω καί ταπεινός ἀποφαίνω ἑαυτοῦ . ὡσαύτως δέ καί ἐν ὁ τοιοῦτος εἰκών οὐ οὕτως ἄνθρωπος μέγας γίγνομαι , ἐάν τις αὐτός θεός ἀπεικάζω , ὡς ὁ θεῖος ἀνάγκη ἐλασσόω πρός ὁ ἐνδέω ἐπικλάω . καί γάρ εἰ μέν ὑπό ἀπορία ὁ ἐπίγειος ἐπί ὁ οὐράνιος ἐκτείνω τις ὁ λόγος , ἥσσων ἄν ὁ τοιοῦτος αἰτία ἔχω ὑπό ἀσέβεια αὐτός δράω · σύ δέ τοσοῦτος ἔχω κάλλος γυνή Ἀφροδίτη καί Ἥρα εἰκάζω αὐτός τολμάω οὐδείς δέω .
lucianus.pro-imaginibus 14
ὥστε τὸ ἄγαν τοῦτο καὶ ἐπίφθονον ἀφαίρει , ὦ Λυκῖνε . οὐ γὰρ πρὸς τοῦ σοῦ τρόπου τὸ τοιοῦτον , ὃς οὐδὲ ἄλλως ῥᾴδιος πρὸς τοὺς ἐπαίνους καὶ πρόχειρος ὢν ἐτύγχανες · ἀλλὰ νῦν οὐκ οἶδʼ ὅπως ἀθρόαν πεποίησαι τὴν μεταβολὴν ἐπιδαψιλευόμενος καὶ ἐκ τοῦ τέως φειδομένου ἄσωτος ἐν τοῖς ἐπαίνοις ἀναπέφηνας . ἀλλὰ μηδὲ ἐκεῖνο αἰσχυνθῇς , εἰ μεταρρυθμιεῖς τὸν λόγον ἤδη διαδεδομένον · ἐπεὶ καὶ Φειδίαν φασὶν οὕτω ποιῆσαι , ὁπότε ἐξειργάσατο τοῖς Ἠλείοις τὸν Δία . στάντα γὰρ αὐτὸν κατόπιν τῶν θυρῶν , ὁπότε τὸ πρῶτον ἀναπετάσας ἐπεδείκνυεν τὸ ἔργον , ἐπακούειν τῶν αἰτιωμένων τι ἢ ἐπαινούντων · ᾐτιᾶτο δὲ ὁ μὲν τὴν ῥῖνα ὡς παχεῖαν , ὁ δὲ ὡς ἐπιμηκέστερον τὸ πρόσωπον , ὁ δὲ ἄλλος ἄλλο τι . εἶτʼ ἐπειδὴ ἀπηλλάγησαν οἱ θεαταί , αὖθις τὸν Φειδίαν ἐγκλεισάμενον ἑαυτὸν ἐπανορθοῦν καὶ ῥυθμίζειν τὸ ἄγαλμα πρὸς τὸ τοῖς πλείστοις δοκοῦν · οὐ γὰρ ἡγεῖτο μικρὰν εἶναι συμβουλὴν δήμου τοσούτου , ἀλλʼ ἀεὶ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν τοὺς πολλοὺς περιττότερον ὁρᾶν τοῦ ἑνός , κἂν Φειδίας ᾖ . Ταῦτά σοι παρʼ ἐκείνης κομίζω καὶ αὐτὸς παραινῶ ἑταῖρός τε καὶ εὔνους ὤν .
Lemmas: ὥστε ὁ ἄγαν οὗτος καί ἐπίφθονος ἀφαιρέω , ὦ Λυκῖνος . οὐ γάρ πρός ὁ σός τρόπος ὁ τοιοῦτος , ὅς οὐδέ ἄλλος ῥᾴδιος πρός ὁ ἔπαινος καί πρόχειρος εἰμί τυγχάνω · ἀλλά νῦν οὐ οἶδα ὅπως ἀθρόος ποιέω ὁ μεταβολή ἐπιδαψιλεύω καί ἐκ ὁ τέως φείδομαι ἄσωτος ἐν ὁ ἔπαινος ἀναφαίνω . ἀλλά μηδέ ἐκεῖνος αἰσχύνω , εἰ μεταρρυθμίζω ὁ λόγος ἤδη διαδίδωμι · ἐπεί καί Φειδίας φημί οὕτως ποιέω , ὁπότε ἐξεργάζομαι ὁ Ἠλεῖος ὁ Ζεύς . ἵστημι γάρ αὐτός κατόπιν ὁ θύρα , ὁπότε ὁ πρῶτος ἀναπετάννυμι ἐπιδείκνυμι ὁ ἔργον , ἐπακούω ὁ αἰτιάομαι τις ἤ ἐπαινέω · αἰτιάομαι δέ ὁ μέν ὁ ῥίς ὡς παχύς , ὁ δέ ὡς ἐπιμήκης ὁ πρόσωπον , ὁ δέ ἄλλος ἄλλος τις . εἶτα ἐπειδή ἀπαλλάσσω ὁ θεατής , αὖθις ὁ Φειδίας ἐγκλείω ἑαυτοῦ ἐπανορθόω καί ῥυθμίζω ὁ ἄγαλμα πρός ὁ ὁ πολύς δοκέω · οὐ γάρ ἡγέομαι μικρός εἰμί συμβουλή δῆμος τοσοῦτος , ἀλλά ἀεί ἀναγκαῖος ὑπάρχω ὁ πολύς περισσός ὁράω ὁ εἷς , ἐάν Φειδίας εἰμί . οὗτος σύ παρά ἐκεῖνος κομίζω καί αὐτός παραινέω ἑταῖρος τε καί εὔνους εἰμί .
lucianus.pro-imaginibus 15
Πολύστρατε , οἷος ὢν ῥήτωρ ἐλελήθεις με . ῥῆσιν γοῦν οὕτω μακρὰν καὶ κατηγορίαν τοσαύτην ἐξενήνοχας κατὰ τοῦ συγγράμματος , ὥστε μηδὲ ἐλπίδα μοι ἀπολογίας ἔτι καταλείπεσθαι . πλὴν ἀλλὰ ἐκεῖνό γε οὐ δικαστικὸν ἐποιήσατε , καὶ μάλιστα σύ , ἐρήμην καταδιαιτήσας τοῦ βιβλίου μὴ παρόντος αὐτῷ τοῦ συνηγόρου . ῥᾷστον δέ , οἶμαι , τοῦτό ἐστιν κατὰ τὴν παροιμίαν , μόνον θέοντα κρατεῖν . ὥστε οὐδὲν θαυμαστόν , εἰ καὶ ἡμεῖς ἑάλωμεν οὔτε ὕδατος ἡμῖν ἐκχυθέντος οὔτε ἀπολογίας ἀποδοθείσης . μᾶλλον δὲ τοῦτο πάντων ἀτοπώτατον , οἱ αὐτοὶ κατήγοροι καὶ δικασταὶ ἦτε . πότερα δʼ οὖν ἐθέλεις ; ἀγαπήσας τοῖς ἐγνωσμένοις ἡσυχίαν ἄγω , ἢ κατὰ τὸν Ἱμεραῖον ποιητὴν παλινῳδίαν τινὰ συγγράφω , ἢ δώσετέ μοι ἐφέσιμον ἀγωνίσασθαι τὴν δίκην ; νὴ Δίʼ , ἤνπερ ἔχῃς τι δίκαιον εἰπεῖν · οὐ γὰρ ἐν ἀντιδίκοις , ὡς σὺ φής , ἀλλʼ ἐν φίλοις ποιήσῃ τὴν ἀπολογίαν . ἐγὼ δὲ καὶ συνεξετάζεσθαί σοι ἕτοιμος ἐπὶ τῆς δίκης .
Lemmas: Πολύστρατος , οἷος εἰμί ῥήτωρ λανθάνω ἐγώ . ῥῆσις γοῦν οὕτως μακρός καί κατηγορία τοσοῦτος ἐκφέρω κατά ὁ σύγγραμμα , ὥστε μηδέ ἐλπίς ἐγώ ἀπολογία ἔτι καταλείπω . πλήν ἀλλά ἐκεῖνος γε οὐ δικαστικός ποιέω , καί μάλα σύ , ἐρῆμος καταδιαιτάω ὁ βιβλίον μή πάρειμι αὐτός ὁ συνήγορος . ῥᾴδιος δέ , οἴομαι , οὗτος εἰμί κατά ὁ παροιμία , μόνος θέω κρατέω . ὥστε οὐδείς θαυμαστός , εἰ καί ἐγώ ἁλίσκομαι οὔτε ὕδωρ ἐγώ ἐκχέω οὔτε ἀπολογία ἀποδίδωμι . μάλα δέ οὗτος πᾶς ἄτοπος , ὁ αὐτός κατήγορος καί δικαστής εἰμί . πότερος δέ οὖν ἐθέλω ; ἀγαπάω ὁ γιγνώσκω ἡσυχία ἄγω , ἤ κατά ὁ Ἱμεραῖος ποιητής παλινῳδία τις συγγράφω , ἤ δίδωμι ἐγώ ἐφέσιμος ἀγωνίζομαι ὁ δίκη ; νή Ζεύς , ἤνπερ ἔχω τις δίκαιος λέγω · οὐ γάρ ἐν ἀντίδικος , ὡς σύ φημί , ἀλλά ἐν φίλος ποιέω ὁ ἀπολογία . ἐγώ δέ καί συνεξετάζω σύ ἑτοῖμος ἐπί ὁ δίκη .
lucianus.pro-imaginibus 16
ἀλλὰ ἐκεῖνο ἀνιαρόν , ὦ Πολύστρατε , ὅτι μὴ ἐκείνης παρούσης ποιήσομαι τοὺς λόγους · μακρῷ γὰρ ἂν οὕτως ἄμεινον ἦν . νῦν δὲ ἀνάγκη ἀπʼ ἐντολῆς ἀπολογήσασθαι . ἀλλʼ εἴ μοι τοιοῦτος ἀγγελιαφόρος γένοιο πρὸς αὐτὴν οἷος παρʼ ἐκείνης πρὸς μὲ γεγένησαι , τολμήσω ἀναρρῖψαι τὸν κύβον . θάρρει , ὦ Λυκῖνε , τούτου γε ἕνεκα , ὡς οὐ φαῦλόν με ὑποκριτὴν ἕξων τῆς ἀπολογίας , πειρώμενος διὰ βραχέων εἰπεῖν , ὡς ἂν μᾶλλον μνημονεύσαιμι . καὶ μὴν πάνυ μὲν ἔδει μοι μακρῶν τῶν λόγων πρὸς οὕτω σφοδρὰν τὴν κατηγορίαν . ὅμως δὲ σοῦ ἕνεκα ἐπιτεμοῦμαι τὴν ἀπολογίαν . καὶ παρʼ ἐμοῦ τοίνυν τάδε αὐτῇ ἀπάγγελλε . μηδαμῶς , ὦ Λυκῖνε , ἀλλʼ ὥσπερ αὐτῆς ἐκείνης παρούσης λέγε τὸν λόγον , εἶτʼ ἐγὼ μιμήσομαί σε πρὸς αὐτήν . οὐκοῦν ἐπειδήπερ οὕτω σοι δοκεῖ , ὦ Πολύστρατε , ἡ μὲν πάρεστι καὶ προείρηκε δηλαδὴ ἐκεῖνα ὁπόσα σὺ παρʼ αὐτῆς ἀπήγγειλας , ἡμᾶς δὲ χρὴ τῶν δευτέρων λόγων ἐνάρχεσθαι . καίτοι — οὐ γὰρ ὀκνήσω πρὸς σὲ εἰπεῖν ὃ πέπονθα — οὐκ οἶδʼ ὅπως φοβερώτερόν μοι τὸ πρᾶγμα πεποίηκας , καὶ ὡς ὁρᾷς ἱδρῶ τε ἤδη καὶ δέδοικα καὶ μονονουχὶ καὶ ὁρᾶν αὐτὴν οἴομαι , καὶ τὸ πρᾶγμα πολλήν μοι τὴν ταραχὴν ἐμπεποίηκεν . ἄρξομαι δʼ ὅμως · οὐ γὰρ οἷόν τε ἀναδῦναι ἤδη παρούσης . καὶ νὴ Δία πολλὴν τὴν εὐμένειαν ἐπιφαίνει τῷ προσώπῳ · φαιδρὰ γὰρ ὡς ὁρᾷς καὶ προσηνής . ὥστε θαρρῶν λέγε τὸν λόγον .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος ἀνιαρός , ὦ Πολύστρατος , ὅτι μή ἐκεῖνος πάρειμι ποιέω ὁ λόγος · μακρός γάρ ἄν οὕτως ἀγαθός εἰμί . νῦν δέ ἀνάγκη ἀπό ἐντολή ἀπολογέομαι . ἀλλά εἰ ἐγώ τοιοῦτος ἀγγελιαφόρος γίγνομαι πρός αὐτός οἷος παρά ἐκεῖνος πρός ἐγώ γίγνομαι , τολμάω ἀναρρίπτω ὁ κύβος . θαρσέω , ὦ Λυκῖνος , οὗτος γε ἕνεκα , ὡς οὐ φαῦλος ἐγώ ὑποκριτής ἔχω ὁ ἀπολογία , πειράω διά βραχύς λέγω , ὡς ἄν μάλα μνημονεύω . καί μήν πάνυ μέν δέω ἐγώ μακρός ὁ λόγος πρός οὕτως σφοδρός ὁ κατηγορία . ὅμως δέ σύ ἕνεκα ἐπιτέμνω ὁ ἀπολογία . καί παρά ἐγώ τοίνυν ὅδε αὐτός ἀπαγγέλλω . μηδαμῶς , ὦ Λυκῖνος , ἀλλά ὥσπερ αὐτός ἐκεῖνος πάρειμι λέγω ὁ λόγος , εἶτα ἐγώ μιμέομαι σύ πρός αὐτός . οὐκοῦν ἐπειδή οὕτως σύ δοκέω , ὦ Πολύστρατος , ὁ μέν πάρειμι καί προλέγω δηλαδή ἐκεῖνος ὁπόσος σύ παρά αὐτός ἀπαγγέλλω , ἐγώ δέ χρή ὁ δεύτερος λόγος ἐνάρχομαι . καίτοι — οὐ γάρ ὀκνέω πρός σύ λέγω ὅς πάσχω — οὐ οἶδα ὅπως φοβερός ἐγώ ὁ πρᾶγμα ποιέω , καί ὡς ὁράω ἱδρόω τε ἤδη καί δείδω καί μονονού καί ὁράω αὐτός οἴομαι , καί ὁ πρᾶγμα πολύς ἐγώ ὁ ταραχή ἐμποιέω . ἄρχω δέ ὅμως · οὐ γάρ οἷος τε ἀναδύνω ἤδη πάρειμι . καί νή Ζεύς πολύς ὁ εὐμένεια ἐπιφαίνω ὁ πρόσωπον · φαιδρός γάρ ὡς ὁράω καί προσηνής . ὥστε θαρσέω λέγω ὁ λόγος .
lucianus.pro-imaginibus 18
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴσως ἐξαγώνια καὶ πόρρω τοῦ πράγματος . ὑπὲρ δὲ οὗ χρὴ ἀπολογήσασθαι , τοῦτό ἐστιν , ὅτι τῇ ἐν Κνίδῳ καὶ τῇ ἐν κήποις καὶ Ἥρᾳ καὶ Ἀθηνᾷ τὴν μορφὴν ἀναπλάττων εἴκασα . ταῦτά σοι ἔκμετρα ἔδοξεν καὶ ὑπὲρ τὸν πόδα . περὶ αὐτῶν δὴ τούτων ἐρῶ . καίτοι παλαιὸς οὗτος ὁ λόγος , ἀνευθύνους εἶναι ποιητὰς καὶ γραφέας , τοὺς δὲ ἐπαινοῦντας καὶ μᾶλλον , οἶμαι , εἰ καὶ χαμαὶ καὶ βάδην , ὥσπερ ἡμεῖς , ἀλλὰ μὴ ἐπὶ μέτρων φέροιντο . ἐλεύθερον γάρ τι ὁ ἔπαινος , οὐδʼ ἔστιν αὐτοῦ μέτρον εἰς μέγεθος ἢ βραχύτητα νενομοθετημένον , ἀλλὰ τοῦτο μόνον ἐξ ἅπαντος ὁρᾷ ὅπως ὑπερθαυμάσεται καὶ ζηλωτὸν ἀποφανεῖ τὸν ἐπαινούμενον . οὐ μὴν ταύτην ἐγὼ βαδιοῦμαι , μὴ καὶ σοὶ δόξω ὑπʼ ἀπορίας αὐτὸ δρᾶν .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ἴσως ἐξαγώνιος καί πρόσω ὁ πρᾶγμα . ὑπέρ δέ ὅς χρή ἀπολογέομαι , οὗτος εἰμί , ὅτι ὁ ἐν Κνίδος καί ὁ ἐν κῆπος καί Ἥρα καί Ἀθήνη ὁ μορφή ἀναπλάσσω εἰκάζω . οὗτος σύ ἔκμετρος δοκέω καί ὑπέρ ὁ πούς . περί αὐτός δή οὗτος λέγω . καίτοι παλαιός οὗτος ὁ λόγος , ἀνεύθυνος εἰμί ποιητής καί γραφεύς , ὁ δέ ἐπαινέω καί μάλα , οἴομαι , εἰ καί χαμαί καί βάδην , ὥσπερ ἐγώ , ἀλλά μή ἐπί μέτρον φέρω . ἐλεύθερος γάρ τις ὁ ἔπαινος , οὐδέ εἰμί αὐτός μέτρον εἰς μέγεθος ἤ βραχύτης νομοθετέω , ἀλλά οὗτος μόνος ἐκ ἅπας ὁράω ὅπως ὑπερθαυμάζω καί ζηλωτός ἀποφαίνω ὁ ἐπαινέω . οὐ μήν οὗτος ἐγώ βαδίζω , μή καί σύ δοκέω ὑπό ἀπορία αὐτός δράω .
lucianus.pro-imaginibus 20
ἐπεὶ δὲ καὶ κολακείας ἐπεμνήσθης , ὅτι μὲν καὶ σὺ μισεῖς τοὺς κολακικούς , ἐπαινῶ μέν σε , καὶ οὐκ ἐχρῆν ἄλλως . ἐθέλω δέ σοι διακρῖναι καὶ διορίσαι τό τε τοῦ ἐπαινοῦντος ἔργον καὶ τὴν τοῦ κόλακος ὑπερβολήν . ὁ μὲν οὖν κόλαξ ἅτε τῆς χρείας ἕνεκα τῆς ἑαυτοῦ ἐπαινῶν , ἀληθείας δὲ ὀλίγην ποιούμενος τὴν πρόνοιαν , ἅπαντα ὑπερεπαινεῖν οἴεται δεῖν , ἐπιψευδόμενος καὶ προστιθεὶς παρʼ αὑτοῦ τὰ πλείω , ὡς μὴ ἂν ὀκνῆσαι καὶ τὸν Θερσίτην εὐμορφότερον ἀποφῆναι τοῦ Ἀχιλλέως καὶ τὸν Νέστορα φάναι τῶν ἐπὶ Ἴλιον στρατευσάντων τὸν νεώτατον εἶναι . διομόσαιτο δʼ ἂν καὶ τὸν Κροίσου υἱὸν ὀξυηκοώτερον εἶναι τοῦ Μελάμποδος καὶ τὸν Φινέα ὀξύτερον δεδορκέναι τοῦ Λυγκέως , ἤνπερ μόνον κερδᾶναί τι ἐλπίσῃ ἐπὶ τῷ ψεύσματι . ὁ δέ γε αὐτὸ τοῦτο ἐπαινῶν οὐχ ὅπως οὐδʼ ἂν ψεύσαιτό τι ἢ προσθείη τῶν μηδὲ ὅλως προσόντων , τὰ δʼ ὑπάρχοντα αὐτῷ φύσει ἀγαθά , κἂν μὴ πάνυ μεγάλα ᾖ , παραλαβὼν ἐπηύξησε καὶ μείζω ἀπέφηνε · καὶ τολμήσειεν ἂν εἰπεῖν , ἵππον ἐπαινέσαι θέλων , φύσει κοῦφον ὧν ἴσμεν ζῴων καὶ δρομικόν , ὅτι Ἄκρον ἐπʼ ἀνθερίκων καρπὸν θέεν οὐδὲ κατέκλα . καὶ πάλιν οὐκ ἂν ὀκνήσειεν φάναι ἀελλοπόδων δρόμον ἵππων . καὶ ἢν οἰκίαν ἐπαινῇ καλὴν καὶ ἄριστα κατεσκευασμένην , εἴποι ἄν Ζηνός που τοιήδε γʼ Ὀλυμπίου ἔνδοθεν αὐλή . ὁ δὲ κόλαξ τοῦτο τὸ ἔπος κἂν περὶ τῆς συβώτου καλύβης εἴποι , εἰ μόνον τι παρὰ τοῦ συβώτου λαβεῖν ἐλπίσειεν · ὅπου Κύναιθος ὁ Δημητρίου τοῦ Πολιορκητοῦ κόλαξ ἁπάντων αὐτῷ τῶν πρὸς τὴν κολακείαν καταναλωμένων ἐπῄνει ὑπὸ βηχὸς ἐνοχλούμενον τὸν Δημήτριον , ὅτι ἐμμελῶς ἐχρέμπτετο .
Lemmas: ἐπεί δέ καί κολακεία ἐπιμιμνήσκομαι , ὅτι μέν καί σύ μισέω ὁ κολακικός , ἐπαινέω μέν σύ , καί οὐ χρή ἄλλος . ἐθέλω δέ σύ διακρίνω καί διορίζω ὁ τε ὁ ἐπαινέω ἔργον καί ὁ ὁ κόλαξ ὑπερβολή . ὁ μέν οὖν κόλαξ ἅτε ὁ χρεία ἕνεκα ὁ ἑαυτοῦ ἐπαινέω , ἀλήθεια δέ ὀλίγος ποιέω ὁ πρόνοια , ἅπας ὑπερεπαινέω οἴομαι δέω , ἐπιψεύδομαι καί προστίθημι παρά ἑαυτοῦ ὁ πολύς , ὡς μή ἄν ὀκνέω καί ὁ Θερσίτης εὔμορφος ἀποφαίνω ὁ Ἀχιλλεύς καί ὁ Νέστωρ φημί ὁ ἐπί Ἴλιον στρατεύω ὁ νέος εἰμί . διόμνυμι δέ ἄν καί ὁ Κροῖσος υἱός ὀξυήκοος εἰμί ὁ Μελάμπους καί ὁ Φινεύς ὀξύς δέρκομαι ὁ Λυγκεύς , ἤνπερ μόνος κερδαίνω τις ἐλπίζω ἐπί ὁ ψεῦσμα . ὁ δέ γε αὐτός οὗτος ἐπαινέω οὐ ὅπως οὐδέ ἄν ψεύδω τις ἤ προστίθημι ὁ μηδέ ὅλος πρόσειμι , ὁ δέ ὑπάρχω αὐτός φύσις ἀγαθός , ἐάν μή πάνυ μέγας εἰμί , παραλαμβάνω ἐπαυξάνω καί μέγας ἀποφαίνω · καί τολμάω ἄν λέγω , ἵππος ἐπαινέω ἐθέλω , φύσις κοῦφος ὅς οἶδα ζῷον καί δρομικός , ὅτι Ἄκρων ἐπί ἀνθέρικος καρπός θέω οὐδέ κατακλάω . καί πάλιν οὐ ἄν ὀκνέω φημί ἀελλόπος δρόμος ἵππος . καί ἐάν οἰκία ἐπαινέω καλός καί ἀγαθός κατασκευάζω , λέγω ἄν Ζεύς που τοιόσδε γε Ὀλύμπιος ἔνδοθεν αὐλή . ὁ δέ κόλαξ οὗτος ὁ ἔπος ἄν περί ὁ συβώτης καλύβη λέγω , εἰ μόνος τις παρά ὁ συβώτης λαμβάνω ἐλπίζω · ὅπου Κύναιθος ὁ Δημήτριος ὁ Πολιορκητής κόλαξ ἅπας αὐτός ὁ πρός ὁ κολακεία καταναλίσκω ἐπαινέω ὑπό βήξ ἐνοχλέω ὁ Δημήτριος , ὅτι ἐμμελής χρέμπτομαι .
lucianus.pro-imaginibus 21
οὐ μόνον δὲ τοῦτο ἑκατέρου αὐτῶν γνώρισμά ἐστιν , τὸ τοὺς μὲν κόλακας οὐκ ὀκνεῖν καὶ ψεύδεσθαι τοῦ χαρίσασθαι ἕνεκα τοῖς ἐπαινουμένοις , ἐξαίρειν δὲ τοὺς ἐπαινοῦντας τὰ ὑπάρχοντα πειρᾶσθαι · ἀλλὰ κἀκείνῳ οὐ μικρῷ διαλλάττουσιν , ὅτι οἱ μὲν κόλακες , ἐφʼ ὅσον οἷόν τε αὐτοῖς , χρῶνται ταῖς ὑπερβολαῖς , οἱ ἐπαινοῦντες δὲ καὶ ἐν αὐταῖς ταύταις σωφρονοῦσιν καὶ ἐντὸς τῶν ὅρων μένουσιν . ταῦτά σοι ἀπὸ πολλῶν ὀλίγα κολακείας καὶ ἐπαίνου ἀληθοῦς δείγματα , ὡς μὴ πάντας ὑποπτεύσῃς τοὺς ἐπαινοῦντας , ἀλλὰ διακρίνῃς καὶ παραμετρῇς τῷ οἰκείῳ μέτρῳ ἑκάτερον .
Lemmas: οὐ μόνος δέ οὗτος ἑκάτερος αὐτός γνώρισμα εἰμί , ὁ ὁ μέν κόλαξ οὐ ὀκνέω καί ψεύδω ὁ χαρίζω ἕνεκα ὁ ἐπαινέω , ἐξαίρω δέ ὁ ἐπαινέω ὁ ὑπάρχω πειράω · ἀλλά ἐκεῖνος οὐ μικρός διαλλάσσω , ὅτι ὁ μέν κόλαξ , ἐπί ὅσος οἷος τε αὐτός , χράω ὁ ὑπερβολή , ὁ ἐπαινέω δέ καί ἐν αὐτός οὗτος σωφρονέω καί ἐντός ὁ ὅρος μένω . οὗτος σύ ἀπό πολύς ὀλίγος κολακεία καί ἔπαινος ἀληθής δεῖγμα , ὡς μή πᾶς ὑποπτεύω ὁ ἐπαινέω , ἀλλά διακρίνω καί παραμετρέω ὁ οἰκεῖος μέτρον ἑκάτερος .
lucianus.pro-imaginibus 22
φέρʼ οὖν , εἰ δοκεῖ , πρόσαγε τοῖς ὑπʼ ἐμοῦ εἰρημένοις τοὺς κανόνας ἀμφοτέρους , ὡς μάθῃς εἴτε τούτῳ εἴτʼ ἐκείνῳ ἐοίκασιν . ἐγὼ γὰρ εἰ μέν τινα ἄμορφον οὖσαν ἔφην τῷ ἐν Κνίδῳ ἀγάλματι ὁμοίαν , γόης ἂν καὶ τοῦ Κυναίθου κολακικώτερος ὄντως νομιζοίμην · εἰ δὲ τοιαύτην ὑπάρχουσαν οἵαν πάντες ἴσασιν , οὐ πάνυ ἐκ πολλοῦ διαστήματος ἦν τὸ τόλμημα .
Lemmas: φέρω οὖν , εἰ δοκέω , προσάγω ὁ ὑπό ἐγώ λέγω ὁ κανών ἀμφότερος , ὡς μανθάνω εἴτε οὗτος εἴτε ἐκεῖνος ἔοικα . ἐγώ γάρ εἰ μέν τις ἄμορφος εἰμί φημί ὁ ἐν Κνίδος ἄγαλμα ὅμοιος , γόης ἄν καί ὁ Κύναιθος κολακικός ὄντως νομίζω · εἰ δέ τοιοῦτος ὑπάρχω οἷος πᾶς οἶδα , οὐ πάνυ ἐκ πολύς διάστημα εἰμί ὁ τόλμημα .
lucianus.pro-imaginibus 23
τάχʼ ἂν οὖν φαίης , μᾶλλον δὲ ἤδη εἴρηκας , ἐπαινεῖν μέν σοι εἰς τὸ κάλλος ἐφείσθω · ἀνεπίφθονον μέντοι ποιήσασθαι τὸν ἔπαινον ἐχρῆν , ἀλλὰ μὴ θεαῖς ἀπεικάζειν ἄνθρωπον οὖσαν . ἐγὼ δὲ — ἤδη γάρ με προάξεται τἀληθὲς εἰπεῖν — οὐ θεαῖς σε , ὦ βελτίστη , εἴκασα , τεχνιτῶν δὲ ἀγαθῶν δημιουργήμασιν λίθου καὶ χαλκοῦ ἢ ἐλέφαντος πεποιημένοις · τὰ δὲ ὑπʼ ἀνθρώπων γεγενημένα οὐκ ἀσεβές , οἶμαι , ἀνθρώποις εἰκάζειν . ἐκτὸς εἰ μὴ σὺ τοῦτο εἶναι τὴν Ἀθηνᾶν ὑπείληφας τὸ ὑπὸ Φειδίου πεπλασμένον ἢ τοῦτο τὴν οὐρανίαν Ἀφροδίτην ὃ ἐποίησεν Πραξιτέλης ἐν Κνίδῳ οὐ πάνυ πολλῶν ἐτῶν . ἀλλʼ ὅρα μὴ ἄσεμνον ᾖ τὰ τοιαῦτα περὶ τῶν θεῶν δοξάζειν , ὧν τάς γε ἀληθεῖς εἰκόνας ἀνεφίκτους εἶναι ἀνθρωπίνῃ μιμήσει ἔγωγε ὑπολαμβάνω .
Lemmas: τάχα ἄν οὖν φημί , μάλα δέ ἤδη λέγω , ἐπαινέω μέν σύ εἰς ὁ κάλλος ἐφίημι · ἀνεπίφθονος μέντοι ποιέω ὁ ἔπαινος χρή , ἀλλά μή θεά ἀπεικάζω ἄνθρωπος εἰμί . ἐγώ δέ — ἤδη γάρ ἐγώ προάγω ἀληθής λέγω — οὐ θεά σύ , ὦ ἀγαθός , εἰκάζω , τεχνίτης δέ ἀγαθός δημιούργημα λίθος καί χαλκός ἤ ἐλέφας ποιέω · ὁ δέ ὑπό ἄνθρωπος γίγνομαι οὐ ἀσεβής , οἴομαι , ἄνθρωπος εἰκάζω . ἐκτός εἰ μή σύ οὗτος εἰμί ὁ Ἀθήνη ὑπολαμβάνω ὁ ὑπό Φειδίας πλάσσω ἤ οὗτος ὁ οὐράνιος Ἀφροδίτη ὅς ποιέω Πραξιτέλης ἐν Κνίδος οὐ πάνυ πολύς ἔτος . ἀλλά ὁράω μή ἄσεμνος εἰμί ὁ τοιοῦτος περί ὁ θεός δοξάζω , ὅς ὁ γε ἀληθής εἰκών ἀνέφικτος εἰμί ἀνθρώπινος μίμησις ἐγώ ὑπολαμβάνω .
lucianus.pro-imaginibus 24
εἰ δὲ καὶ ὅτι μάλιστά σε αὐταῖς ἐκείναις εἴκασα , οὐκ ἐμὸν τοῦτο , οὐδὲ ἐγὼ πρῶτος ταύτην ἐτεμόμην τὴν ὁδόν , ἀλλὰ πολλοὶ καὶ ἀγαθοὶ ποιηταί , καὶ μάλιστα ὁ πολίτης ὁ σὸς Ὅμηρος , ὃν καὶ νῦν ἀναβιβάσομαι συναγορεύσοντά μοι , ἢ οὐδεμία μηχανὴ μὴ οὐχὶ καὶ αὐτὸν σὺν ἐμοὶ ἁλῶναι . ἐρήσομαι τοίνυν αὐτόν , μᾶλλον δὲ σὲ ὑπὲρ αὐτοῦ — καὶ γὰρ διαμνημονεύεις εὖ ποιοῦσα τὰ χαριέστατα τῶν ἐρραψῳδημένων αὐτῷ — τί σοι ἐκεῖνος δοκεῖ , ὁπόταν περὶ τῆς αἰχμαλώτου λέγῃ τῆς Βρισηΐδος ὅτι χρυσῇ Ἀφροδίτῃ ἰκέλη ἐπένθει τὸν Πάτροκλον ; εἶτα μετὰ μικρόν , ὡς οὐχ ἱκανὸν εἰ μόνῃ τῇ Ἀφροδίτῃ ἐοικυῖα ἔσται , εἶπε δʼ ἄρα — φησίν — κλαίουσα γυνὴ εἰκυῖα θεῇσιν . ὁπόταν οὖν τὰ τοιαῦτα λέγῃ , μισεῖς κἀκεῖνον καὶ ἀπορρίπτεις τὸ βιβλίον , ἢ δίδως αὐτῷ ἐλευθεριάζειν ἐν τῷ ἐπαίνῳ ; ἀλλὰ κἂν σὺ μὴ δῷς , ὅ γε τοσοῦτος αἰὼν δέδωκεν , οὐδʼ ἔστιν ὅστις αὐτὸν ἐπὶ τούτῳ ᾐτιάσατο , οὐδὲ ὁ μαστίξαι τολμήσας αὐτοῦ τὴν εἰκόνα οὐδʼ ὁ τὰ νόθα ἐπισημηνάμενος τῶν ἐπῶν ἐν τῇ παραγραφῇ τῶν ὀβελῶν . εἶτα ἐκείνῳ μὲν ἐφεθήσεται βάρβαρον γυναῖκα , καὶ ταῦτα κλαίουσαν , τῇ χρυσῇ Ἀφροδίτῃ εἰκάσαι , ἐγὼ δʼ , ἵνα μὴ τὸ κάλλος εἴπω , διότι μὴ ἀνέχῃ ἀκούουσα , οὐκ ἂν παραβάλλοιμι θεῶν εἰκόσι γυναῖκα φαιδρὰν καὶ μειδιῶσαν τὰ πολλά , ὅπερ θεοῖς ὅμοιον ἄνθρωποι ἔχουσιν ;
Lemmas: εἰ δέ καί ὅτι μάλα σύ αὐτός ἐκεῖνος εἰκάζω , οὐ ἐμός οὗτος , οὐδέ ἐγώ πρῶτος οὗτος τέμνω ὁ ὁδός , ἀλλά πολύς καί ἀγαθός ποιητής , καί μάλα ὁ πολίτης ὁ σός Ὅμηρος , ὅς καί νῦν ἀναβιβάζω συναγορεύω ἐγώ , ἤ οὐδείς μηχανή μή οὐ καί αὐτός σύν ἐγώ ἁλίσκομαι . ἔρομαι τοίνυν αὐτός , μάλα δέ σύ ὑπέρ αὐτός — καί γάρ διαμνημονεύω εὖ ποιέω ὁ χαρίεις ὁ ῥαψῳδέω αὐτός — τίς σύ ἐκεῖνος δοκέω , ὁπόταν περί ὁ αἰχμάλωτος λέγω ὁ Βρισηΐς ὅτι χρύσεος Ἀφροδίτη ἴκελος πενθέω ὁ Πάτροκλος ; εἶτα μετά μικρός , ὡς οὐ ἱκανός εἰ μόνος ὁ Ἀφροδίτη ἔοικα εἰμί , λέγω δέ ἄρα — φημί — κλαίω γυνή ἔοικα θεά . ὁπόταν οὖν ὁ τοιοῦτος λέγω , μισέω ἐκεῖνος καί ἀπορρίπτω ὁ βιβλίον , ἤ δίδωμι αὐτός ἐλευθεριάζω ἐν ὁ ἔπαινος ; ἀλλά ἐάν σύ μή δίδωμι , ὁ γε τοσοῦτος αἰών δίδωμι , οὐδέ εἰμί ὅστις αὐτός ἐπί οὗτος αἰτιάομαι , οὐδέ ὁ μαστίζω τολμάω αὐτός ὁ εἰκών οὐδέ ὁ ὁ νόθος ἐπισημαίνω ὁ ἔπος ἐν ὁ παραγραφή ὁ ὀβελός . εἶτα ἐκεῖνος μέν ἐφίημι βάρβαρος γυνή , καί οὗτος κλαίω , ὁ χρύσεος Ἀφροδίτη εἰκάζω , ἐγώ δέ , ἵνα μή ὁ κάλλος λέγω , διότι μή ἀνέχω ἀκούω , οὐ ἄν παραβάλλω θεός εἰκών γυνή φαιδρός καί μειδιάω ὁ πολύς , ὅς θεός ὅμοιος ἄνθρωπος ἔχω ;
lucianus.pro-imaginibus 25
ἐπὶ μέν γε τοῦ Ἀγαμέμνονος ὅρα ὅσην αὐτὸς φειδὼ ἐποιήσατο τῶν θεῶν καὶ ὡς ἐταμιεύσατο τὰς εἰκόνας εἰς τὸ σύμμετρον · ὡς ὄμματα μέν φησιν καὶ κεφαλὴν ἴκελον αὐτὸν εἶναι τῷ Διί , τῷ Ἄρεϊ δὲ τὴν ζώνην , στέρνον δὲ τῷ Ποσειδῶνι , διαιρῶν τὸν ἄνθρωπον κατὰ μέλη πρὸς τοσούτων θεῶν εἰκόνας · καὶ αὖ πάλιν βροτολοιγῷ Ἄρεΐ φησίν τινʼ ὅμοιον εἶναι καὶ ἄλλον ἄλλῳ , θεοειδῆ τὸν Φρύγα τὸν τοῦ Πριάμου , καὶ θεοείκελον πολλάκις τὸν Πηλέως . ἀλλὰ ἐπάνειμι αὖθις ἐπὶ τὰ γυναικεῖα τῶν παραδειγμάτων · ἀκούεις γὰρ δή που αὐτοῦ λέγοντος Ἀρτέμιδι ἰκέλη ἠὲ χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ . καὶ οἵη δʼ Ἄρτεμις εἶσι κατʼ οὔρεος .
Lemmas: ἐπί μέν γε ὁ Ἀγαμέμνων ὁράω ὅσος αὐτός φειδώ ποιέω ὁ θεός καί ὡς ταμιεύω ὁ εἰκών εἰς ὁ σύμμετρος · ὡς ὄμμα μέν φημί καί κεφαλή ἴκελος αὐτός εἰμί ὁ Ζεύς , ὁ Ἄρης δέ ὁ ζώνη , στέρνον δέ ὁ Ποσειδῶν , διαιρέω ὁ ἄνθρωπος κατά μέλος πρός τοσοῦτος θεός εἰκών · καί αὖ πάλιν βροτολοιγός Ἄρης φημί τις ὅμοιος εἰμί καί ἄλλος ἄλλος , θεοειδής ὁ Φρύξ ὁ ὁ Πρίαμος , καί θεοείκελος πολλάκις ὁ Πηλεύς . ἀλλά ἐπανέρχομαι αὖθις ἐπί ὁ γυναικεῖος ὁ παράδειγμα · ἀκούω γάρ δή που αὐτός λέγω Ἄρτεμις ἴκελος ἤ χρύσεος Ἀφροδίτη . καί οἷος δέ Ἄρτεμις ἔρχομαι κατά ὄρος .
lucianus.pro-imaginibus 26
οὐ μόνον δὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς θεοῖς ἀπεικάζει , ἀλλὰ καὶ τὴν Εὐφόρβου κόμην ταῖς Χάρισιν ἀπείκασε , καὶ ταῦτα αἵματι δεδευμένην . καὶ ὅλως τοσαῦτά ἐστιν τὰ τοιαῦτα ὡς μηδὲν εἶναι μέρος τῆς ποιήσεως ὃ μὴ ταῖς θείαις εἰκόσιν διακεκόσμηται . ὥστε ἢ κἀκεῖνα ἐξαληλίφθω , ἢ καὶ ἡμῖν τὰ ὅμοια τολμᾶν ἐφείσθω . οὕτω δὲ τὸ κατὰ τὰς εἰκόνας καὶ τὰς ὁμοιώσεις ἀνεύθυνόν ἐστιν ὥστε Ὅμηρος καὶ τὰς θεὰς αὐτὰς οὐκ ὤκνησεν ἀπὸ τῶν ἐλαττόνων ἐπαινέσαι · τοὺς γοῦν τῆς Ἥρας ὀφθαλμοὺς τοῖς τῶν βοῶν εἴκασεν · ἕτερος δέ τις ἰοβλέφαρον τὴν Ἀφροδίτην ἔφη . τὴν μὲν γὰρ ῥοδοδάκτυλον τίς ἀγνοεῖ τῶν κἂν ἐπʼ ἐλάχιστον τῇ Ὁμήρου ποιήσει ὡμιληκότων ;
Lemmas: οὐ μόνος δέ ὁ ἄνθρωπος αὐτός θεός ἀπεικάζω , ἀλλά καί ὁ Εὔφορβος κόμη ὁ Χάρις ἀπεικάζω , καί οὗτος αἷμα δεύω . καί ὅλος τοσοῦτος εἰμί ὁ τοιοῦτος ὡς μηδείς εἰμί μέρος ὁ ποίησις ὅς μή ὁ θεῖος εἰκών διακοσμέω . ὥστε ἤ ἐκεῖνος ἐξαλείφω , ἤ καί ἐγώ ὁ ὅμοιος τολμάω ἐφίημι . οὕτως δέ ὁ κατά ὁ εἰκών καί ὁ ὁμοίωσις ἀνεύθυνος εἰμί ὥστε Ὅμηρος καί ὁ θεά αὐτός οὐ ὀκνέω ἀπό ὁ ἐλαχύς ἐπαινέω · ὁ γοῦν ὁ Ἥρα ὀφθαλμός ὁ ὁ βοῦς εἰκάζω · ἕτερος δέ τις ἰοβλέφαρος ὁ Ἀφροδίτη φημί . ὁ μέν γάρ ῥοδοδάκτυλος τίς ἀγνοέω ὁ ἐάν ἐπί ἐλαχύς ὁ Ὅμηρος ποίησις ὁμιλέω ;
lucianus.pro-imaginibus 27
Καίτοι τὰ μὲν τῆς μορφῆς ἔτι μετριώτερα , εἰ τις θεῷ ἐοικέναι λέγεται · ἀλλὰ τὰς προσηγορίας αὐτὰς πόσοι ἐμιμήσαντο τὰς τῶν θεῶν , Διονύσιοι καὶ Ἡφαιστίωνες καὶ Ζήνωνες καὶ Ποσειδώνιοι καὶ Ἑρμαῖ προσαγορευόμενοι ; Λητὼ δὲ γυνή τις ἐγένετο Εὐαγόρου τοῦ Κυπρίων βασιλέως , καὶ ὅμως οὐκ ἠγανάκτησεν ἡ θεὸς δυναμένη λίθον αὐτὴν ὥσπερ τὴν Νιόβην ἀπεργάσασθαι . ἐῶ γὰρ τοὺς Αἰγυπτίους , οἵπερ καὶ δεισιδαιμονέστατοί εἰσιν πάντων , ὅμως τοῖς θείοις ὀνόμασιν εἰς κόρον ἐπιχρωμένους · σχεδὸν γοῦν τὰ πλεῖστα αὐτοῖς ἐξ οὐρανοῦ ἐστιν .
Lemmas: καίτοι ὁ μέν ὁ μορφή ἔτι μέτριος , εἰ τις θεός ἔοικα λέγω · ἀλλά ὁ προσηγορία αὐτός πόσος μιμέομαι ὁ ὁ θεός , Διονύσιος καί Ἡφαιστίων καί Ζήνων καί Ποσειδώνιος καί Ἑρμῆς προσαγορεύω ; Λητώ δέ γυνή τις γίγνομαι Εὐαγόρας ὁ Κύπριος βασιλεύς , καί ὅμως οὐ ἀγανακτέω ὁ θεός δύναμαι λίθος αὐτός ὥσπερ ὁ Νιόβη ἀπεργάζομαι . ἐάω γάρ ὁ Αἰγύπτιος , ὅς καί δεισιδαίμων εἰμί πᾶς , ὅμως ὁ θεῖος ὄνομα εἰς κόρος ἐπιχράω · σχεδόν γοῦν ὁ πολύς αὐτός ἐκ οὐρανός εἰμί .
lucianus.pro-imaginibus 28
ὥστε οὐ πρός γε σοῦ τὸ τοιοῦτον , ψοφοδεῶς διακεῖσθαι πρὸς τὸν ἔπαινον · εἰ γάρ τι ἐν τῷ συγγράμματι πεπλημμέληται εἰς τὸ θεῖον , σὺ μὲν ἀνεύθυνος αὐτοῦ , ἐκτὸς εἰ μή τινα νομίζεις ἀκροάσεως εὔθυναν εἶναι , ἐμὲ δὲ ἀμυνοῦνται οἱ θεοί , ἐπειδὰν πρὸ ἐμοῦ τὸν Ὅμηρον καὶ τοὺς ἄλλους ποιητὰς ἀμύνωνται . ἀλλʼ οὐδέπω οὐδὲ τὸν ἄριστον τῶν φιλοσόφων ἠμύναντο εἰκόνα θεοῦ τὸν ἄνθρωπον εἰπόντα εἶναι . πολλὰ ἔτι ἔχων πρὸς σὲ εἰπεῖν Πολυστράτου ἕνεκα τούτου παύσομαι , ἵνα καὶ ἀπομνημονεῦσαι δυνηθῇ τὰ εἰρημένα .
Lemmas: ὥστε οὐ πρός γε σύ ὁ τοιοῦτος , ψοφοδεής διάκειμαι πρός ὁ ἔπαινος · εἰ γάρ τις ἐν ὁ σύγγραμμα πλημμελέω εἰς ὁ θεῖος , σύ μέν ἀνεύθυνος αὐτός , ἐκτός εἰ μή τις νομίζω ἀκρόασις εὔθυνα εἰμί , ἐγώ δέ ἀμύνω ὁ θεός , ἐπειδάν πρό ἐγώ ὁ Ὅμηρος καί ὁ ἄλλος ποιητής ἀμύνω . ἀλλά οὐδέπω οὐδέ ὁ ἀγαθός ὁ φιλόσοφος ἀμύνω εἰκών θεός ὁ ἄνθρωπος λέγω εἰμί . πολύς ἔτι ἔχω πρός σύ λέγω Πολύστρατος ἕνεκα οὗτος παύω , ἵνα καί ἀπομνημονεύω δύναμαι ὁ λέγω .
lucianus.pro-imaginibus 29
οὐκ οἶδα εἴ μοι τοῦτο δυνατὸν ἔτι , ὦ Λυκῖνε · μακρὰ γὰρ εἴρηταί σοι καὶ ταῦτα , καὶ ὑπὲρ τὸ ὕδωρ τὸ ἐκκεχυμένον . πειράσομαι δʼ ὅμως ἐπιμνησθῆναι αὐτῶν . καὶ ὡς ὁρᾷς , ἤδη ἀποσοβῶ παρʼ αὐτὴν ἐπιβυσάμενος τὰ ὦτα , ὡς μή τι παρεμπεσὸν ἄλλο συγχέῃ τὴν τάξιν αὐτῶν , εἶτά μοι συρίττεσθαι συμβῇ πρὸς τῶν θεατῶν . αὐτῷ σοι μελήσει , ὦ Πολύστρατε , ὅπως ἄριστα ὑποκρίνῃ . ἐγὼ δὲ ἐπείπερ ἅπαξ σοι τὸ δρᾶμα παραδέδωκα , νῦν μὲν ἐκποδὼν ἀποστήσομαι · ὁπόταν δὲ τὰς ψήφους ἀνακηρύττωσι τῶν κριτῶν , τότε ἤδη καὶ αὐτὸς παρέσομαι ὀψόμενος ὁποῖόν τι τὸ τέλος τοῦ ἀγῶνος ἔσται .
Lemmas: οὐ οἶδα εἰ ἐγώ οὗτος δυνατός ἔτι , ὦ Λυκῖνος · μακρός γάρ λέγω σύ καί οὗτος , καί ὑπέρ ὁ ὕδωρ ὁ ἐκχέω . πειράω δέ ὅμως ἐπιμιμνῄσκομαι αὐτός . καί ὡς ὁράω , ἤδη ἀποσοβέω παρά αὐτός ἐπιβύω ὁ οὖς , ὡς μή τις παρεμπίπτω ἄλλος συγχέω ὁ τάξις αὐτός , εἶτα ἐγώ συρίζω συμβαίνω πρός ὁ θεατής . αὐτός σύ μέλω , ὦ Πολύστρατος , ὅπως ἀγαθός ὑποκρίνομαι . ἐγώ δέ ἐπεί ἅπαξ σύ ὁ δρᾶμα παραδίδωμι , νῦν μέν ἐκποδών ἀφίστημι · ὁπόταν δέ ὁ ψῆφος ἀνακηρύσσω ὁ κριτής , τότε ἤδη καί αὐτός πάρειμι ὁράω ὁποῖος τις ὁ τέλος ὁ ἀγών εἰμί .