lucianus.pro-imaginibus 17
ἐγώ σε , ὦ γυναικῶν ἀρίστη , μεγάλα , ὡς φής , καὶ πέρα τοῦ μέτρου ἐπαινέσας οὐχ ὁρῶ ὅ τι τηλικοῦτον ἐπῄνεσα , ἡλίκον αὐτὴ σὺ τοῦτο ἐγκώμιον ὑπὲρ σεαυτῆς ἐξενήνοχας τὴν πρὸς τὸ θεῖον τιμὴν ἐν μεγάλῳ τιθεμένη . σχεδὸν γὰρ ἁπάντων τοῦτο μεῖζον ὧν εἴρηκα περὶ σοῦ , καὶ συγγνώμη , εἰ μὴ καὶ ταύτην σοι προσέγραψα τὴν εἰκόνα ὑπʼ ἀγνοίας με διαλαθοῦσαν · οὐ γὰρ ἂν ἄλλην πρὸ αὐτῆς ἐγραψάμην . ὥστε ταύτῃ γε οὐχ ὅπως ὑπερβάλλεσθαι τοὺς ἐπαίνους , ἀλλὰ πολὺ καταδεέστερόν μοι δοκῶ τῆς ἀξίας εἰρηκέναι . σκόπει γοῦν ἡλίκον τοῦτο παρέλιπον , ὡς παμμέγεθες εἰς ἐπίδειξιν τρόπου χρηστοῦ καὶ γνώμης ὀρθῆς · ὡς ὅσοι τὸ θεῖον μὴ ἐν παρέργῳ σέβουσιν , οὗτοι καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους ἄριστοι ἂν εἶεν . ὥστε εἰ πάντως μετακοσμῆσαι δέοι τὸν λόγον καὶ τὸ ἄγαλμα ἐπανορθώσασθαι , ἀφελεῖν μὲν οὐκ ἄν τι τολμήσαιμι αὐτοῦ , προσθήσω δὲ καὶ τοῦτο ὥς τινα κεφαλὴν τοῦ παντὸς ἔργου καὶ κορυφήν . Ἐπʼ ἐκείνῳ μέντοι καὶ πάνυ πολλήν σοι εἰδέναι τὴν χάριν ὁμολογῶ · ἐμοῦ γὰρ ἐπαινέσαντος τὸ μέτριον τοῦ σοῦ τρόπου καὶ ὅτι μηδὲν ὑπερπετὲς μηδὲ τύφου μεστὸν ἐνεποίησέ σοι ὁ παρὼν ὄγκος τῶν πραγμάτων , σὺ τὰ τοιαῦτα αἰτιασαμένη τοῦ λόγου ἐπιστώσω τοῦ ἐπαίνου τὴν ἀλήθειαν · τὸ γὰρ μὴ προαρπάζειν τὰ τοιαῦτα τῶν ἐγκωμίων , ἀλλʼ αἰδεῖσθαι ἐπʼ αὐτοῖς καὶ μείζω ἢ κατὰ σὲ εἶναι λέγειν , μετρίας καὶ δημοτικῆς τινος διανοίας δεῖγμά ἐστιν . πλὴν ἀλλὰ ὅσῳπερ ἂν πρὸς τὸ ἐπαινεῖσθαι αὐτὸ οὕτω διακειμένη τυγχάνῃς , τοσούτῳ ἀξιωτέραν ὑπερεπαινεῖσθαι ἀποφαίνεις σεαυτήν , καὶ σχεδὸν εἰς τὸν τοῦ Διογένους λόγον περιελήλυθέν σοι τὸ πρᾶγμα , ὃς ἐρομένου τινὸς ὅπως ἄν τις ἔνδοξος γένοιτο , εἰ δόξης , ἔφη , καταφρονήσειε . φαίην γὰρ ἂν καὶ αὐτός , εἴ τις ἔροιτό με , τίνες εἰσὶν μάλιστα ἐπαίνου ἄξιοι ; ὁπόσοι ἐπαινεῖσθαι μὴ θέλουσιν .
Lemmas: ἐγώ σύ , ὦ γυνή ἀγαθός , μέγας , ὡς φημί , καί πέρα ὁ μέτρον ἐπαινέω οὐ ὁράω ὅς τις τηλικοῦτος ἐπαινέω , ἡλίκος αὐτός σύ οὗτος ἐγκώμιον ὑπέρ σεαυτοῦ ἐκφέρω ὁ πρός ὁ θεῖος τιμή ἐν μέγας τίθημι . σχεδόν γάρ ἅπας οὗτος μέγας ὅς λέγω περί σύ , καί συγγνώμη , εἰ μή καί οὗτος σύ προσγράφω ὁ εἰκών ὑπό ἄγνοια ἐγώ διαλανθάνω · οὐ γάρ ἄν ἄλλος πρό αὐτός γράφω . ὥστε οὗτος γε οὐ ὅπως ὑπερβάλλω ὁ ἔπαινος , ἀλλά πολύς καταδεής ἐγώ δοκέω ὁ ἀξία λέγω . σκοπέω γοῦν ἡλίκος οὗτος παραλείπω , ὡς παμμεγέθης εἰς ἐπίδειξις τρόπος χρηστός καί γνώμη ὀρθός · ὡς ὅσος ὁ θεῖος μή ἐν πάρεργος σέβω , οὗτος καί ὁ πρός ἄνθρωπος ἀγαθός ἄν εἰμί . ὥστε εἰ πάντως μετακοσμέω δέω ὁ λόγος καί ὁ ἄγαλμα ἐπανορθόω , ἀφαιρέω μέν οὐ ἄν τις τολμάω αὐτός , προστίθημι δέ καί οὗτος ὡς τις κεφαλή ὁ πᾶς ἔργον καί κορυφή . ἐπί ἐκεῖνος μέντοι καί πάνυ πολύς σύ οἶδα ὁ χάρις ὁμολογέω · ἐγώ γάρ ἐπαινέω ὁ μέτριος ὁ σός τρόπος καί ὅτι μηδείς ὑπερπετής μηδέ τῦφος μεστός ἐμποιέω σύ ὁ πάρειμι ὄγκος ὁ πρᾶγμα , σύ ὁ τοιοῦτος αἰτιάομαι ὁ λόγος πιστόω ὁ ἔπαινος ὁ ἀλήθεια · ὁ γάρ μή προαρπάζω ὁ τοιοῦτος ὁ ἐγκώμιον , ἀλλά αἰδέομαι ἐπί αὐτός καί μέγας ἤ κατά σύ εἰμί λέγω , μέτριος καί δημοτικός τις διάνοια δεῖγμα εἰμί . πλήν ἀλλά ὅσος ἄν πρός ὁ ἐπαινέω αὐτός οὕτως διάκειμαι τυγχάνω , τοσοῦτος ἄξιος ὑπερεπαινέω ἀποφαίνω σεαυτοῦ , καί σχεδόν εἰς ὁ ὁ Διογένης λόγος περιέρχομαι σύ ὁ πρᾶγμα , ὅς ἔρομαι τις ὅπως ἄν τις ἔνδοξος γίγνομαι , εἰ δόξα , φημί , καταφρονέω . φημί γάρ ἄν καί αὐτός , εἰ τις ἔρομαι ἐγώ , τίς εἰμί μάλα ἔπαινος ἄξιος ; ὁπόσος ἐπαινέω μή ἐθέλω .