ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 1
ἔχεις μοι , ὦ Φιλόκλεις , εἰπεῖν τί ποτε ἄρα ἐστὶν ὃ πολλοὺς εἰς ἐπιθυμίαν τοῦ ψεύδους προάγεται , ὡς αὐτούς τε χαίρειν μηδὲν ὑγιὲς λέγοντας καὶ τοῖς τὰ τοιαῦτα διεξιοῦσιν μάλιστα προσέχειν τὸν νοῦν ; πολλά , ὦ Τυχιάδη , ἐστὶν ἃ τοὺς ἀνθρώπους ἐνίους ἀναγκάζει τὰ ψευδῆ λέγειν εἰς τὸ χρήσιμον ἀποβλέποντας . οὐδὲν πρὸς ἔπος ταῦτα , φασίν , οὐ γὰρ περὶ τούτων ἠρόμην ὁπόσοι τῆς χρείας ἕνεκα ψεύδονται · συγγνωστοὶ γὰρ οὗτοί γε , μᾶλλον δὲ καὶ ἐπαίνου τινὲς αὐτῶν ἄξιοι , ὁπόσοι ἢ πολεμίους ἐξηπάτησαν ἢ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῷ τοιούτῳ φαρμάκῳ ἐχρήσαντο ἐν τοῖς δεινοῖς , οἷα πολλὰ καὶ ὁ Ὀδυσσεὺς ἐποίει τήν τε αὑτοῦ ψυχὴν ἀρνύμενος καὶ τὸν νόστον τῶν ἑταίρων . ἀλλὰ περὶ ἐκείνων , ὦ ἄριστε , φημὶ οἳ αὐτὸ ἄνευ τῆς χρείας τὸ ψεῦδος πρὸ πολλοῦ τῆς ἀληθείας τίθενται , ἡδόμενοι τῷ πράγματι καὶ ἐνδιατρίβοντες ἐπʼ οὐδεμιᾷ προφάσει ἀναγκαίᾳ . τούτους οὖν ἐθέλω εἰδέναι τίνος ἀγαθοῦ τοῦτο ποιοῦσιν .
Lemmas: ἔχω ἐγώ , ὦ Φιλοκλῆς , λέγω τίς ποτέ ἄρα εἰμί ὅς πολύς εἰς ἐπιθυμία ὁ ψεῦδος προάγω , ὡς αὐτός τε χαίρω μηδείς ὑγιής λέγω καί ὁ ὁ τοιοῦτος διεξέρχομαι μάλα προσέχω ὁ νόος ; πολύς , ὦ Τυχιάδης , εἰμί ὅς ὁ ἄνθρωπος ἔνιοι ἀναγκάζω ὁ ψευδής λέγω εἰς ὁ χρήσιμος ἀποβλέπω . οὐδείς πρός ἔπος οὗτος , φημί , οὐ γάρ περί οὗτος ἔρομαι ὁπόσος ὁ χρεία ἕνεκα ψεύδω · συγγνωστός γάρ οὗτος γε , μάλα δέ καί ἔπαινος τις αὐτός ἄξιος , ὁπόσος ἤ πολέμιος ἐξαπατάω ἤ ἐπί σωτηρία ὁ τοιοῦτος φάρμακον χράω ἐν ὁ δεινός , οἷος πολύς καί ὁ Ὀδυσσεύς ποιέω ὁ τε ἑαυτοῦ ψυχή ἄρνυμαι καί ὁ νόστος ὁ ἑταῖρος . ἀλλά περί ἐκεῖνος , ὦ ἀγαθός , φημί ὅς αὐτός ἄνευ ὁ χρεία ὁ ψεῦδος πρό πολύς ὁ ἀλήθεια τίθημι , ἥδομαι ὁ πρᾶγμα καί ἐνδιατρίβω ἐπί οὐδείς πρόφασις ἀναγκαῖος . οὗτος οὖν ἐθέλω οἶδα τίς ἀγαθός οὗτος ποιέω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 2
ἦ που κατανενόηκας ἤδη τινὰς τοιούτους , οἷς ἔμφυτος ὁ ἔρως οὗτός ἐστι πρὸς τὸ ψεῦδος ; καὶ μάλα πολλοί εἰσιν οἱ τοιοῦτοι . τί δʼ οὖν ἄλλο ἢ ἄνοιαν χρὴ αἰτίαν εἶναι αὐτοῖς φάναι τοῦ μὴ τἀληθῆ λέγειν , εἴ γε τὸ χείριστον ἀντὶ τοῦ βελτίστου προαιροῦνται ; οὐδὲν οὐδὲ τοῦτο , ὦ Φιλόκλεις · ἐπεὶ πολλοὺς ἂν ἐγώ σοι δείξαιμι συνετοὺς τἄλλα καὶ τὴν γνώμην θαυμαστοὺς οὐκ οἶδʼ ὅπως ἑαλωκότας τούτῳ τῷ κακῷ καὶ φιλοψευδεῖς ὄντας , ὡς ἀνιᾶσθαί με , εἰ τοιοῦτοι ἄνδρες ἄριστοι τὰ πάντα ὅμως χαίρουσιν αὑτούς τε καὶ τοὺς ἐντυγχάνοντας ἐξαπατῶντες . ἐκείνους μὲν γὰρ τοὺς παλαιοὺς πρὸ ἐμοῦ σὲ χρὴ εἰδέναι , τὸν Ἡρόδοτον καὶ Κτησίαν τὸν Κνίδιον καὶ πρὸ τούτων τοὺς ποιητὰς καὶ τὸν Ὅμηρον αὐτόν , ἀοιδίμους ἄνδρας , ἐγγράφῳ τῷ ψεύσματι κεχρημένους , ὡς μὴ μόνους ἐξαπατᾶν τοὺς τότε ἀκούοντας σφῶν , ἀλλὰ καὶ μέχρις ἡμῶν διικνεῖσθαι τὸ ψεῦδος ἐκ διαδοχῆς ἐν καλλίστοις ἔπεσι καὶ μέτροις φυλαττόμενον . ἐμοὶ γοῦν πολλάκις αἰδεῖσθαι ὑπὲρ αὐτῶν ἔπεισιν , ὁπόταν Οὐρανοῦ τομὴν καὶ Προμηθέως δεσμὰ διηγῶνται καὶ Γιγάντων ἐπανάστασιν καὶ τὴν ἐν Ἅιδου πᾶσαν τραγῳδίαν , καὶ ὡς διʼ ἔρωτα ὁ Ζεὺς ταῦρος ἢ κύκνος ἐγένετο καὶ ὡς ἐκ γυναικός τις εἰς ὄρνεον ἢ εἰς ἄρκτον μετέπεσεν , ἔτι δὲ Πηγάσους καὶ Χιμαίρας καὶ Γοργόνας καὶ Κύκλωπας καὶ ὅσα τοιαῦτα , πάνυ ἀλλόκοτα καὶ τεράστια μυθίδια παίδων ψυχὰς κηλεῖν δυνάμενα ἔτι τὴν Μορμὼ καὶ τὴν Λάμιαν δεδιότων .
Lemmas: ἦ που κατανοέω ἤδη τις τοιοῦτος , ὅς ἔμφυτος ὁ ἔρως οὗτος εἰμί πρός ὁ ψεῦδος ; καί μάλα πολύς εἰμί ὁ τοιοῦτος . τίς δέ οὖν ἄλλος ἤ ἄνοια χρή αἰτία εἰμί αὐτός φημί ὁ μή ἀληθής λέγω , εἰ γε ὁ κακός ἀντί ὁ ἀγαθός προαιρέω ; οὐδείς οὐδέ οὗτος , ὦ Φιλοκλῆς · ἐπεί πολύς ἄν ἐγώ σύ δείκνυμι συνετός ἄλλος καί ὁ γνώμη θαυμαστός οὐ οἶδα ὅπως ἁλίσκομαι οὗτος ὁ κακός καί φιλοψευδής εἰμί , ὡς ἀνιάω ἐγώ , εἰ τοιοῦτος ἀνήρ ἀγαθός ὁ πᾶς ὅμως χαίρω ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἐντυγχάνω ἐξαπατάω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ παλαιός πρό ἐγώ σύ χρή οἶδα , ὁ Ἡρόδοτος καί Κτησίας ὁ Κνίδιος καί πρό οὗτος ὁ ποιητής καί ὁ Ὅμηρος αὐτός , ἀοίδιμος ἀνήρ , ἔγγραφος ὁ ψεῦσμα χράω , ὡς μή μόνος ἐξαπατάω ὁ τότε ἀκούω σφεῖς , ἀλλά καί μέχρι ἐγώ διικνέομαι ὁ ψεῦδος ἐκ διαδοχή ἐν καλός ἔπος καί μέτρον φυλάσσω . ἐγώ γοῦν πολλάκις αἰδέομαι ὑπέρ αὐτός ἐπέρχομαι , ὁπόταν Οὐρανός τομή καί Προμηθεύς δεσμός διηγέομαι καί Γίγας ἐπανάστασις καί ὁ ἐν ᾍδης πᾶς τραγῳδία , καί ὡς διά ἔρως ὁ Ζεύς ταῦρος ἤ κύκνος γίγνομαι καί ὡς ἐκ γυνή τις εἰς ὄρνεον ἤ εἰς ἄρκτος μεταπίπτω , ἔτι δέ Πήγασος καί Χίμαιρα καί Γοργώ καί Κύκλωψ καί ὅσος τοιοῦτος , πάνυ ἀλλόκοτος καί τεράστιος μυθίδιον παῖς ψυχή κηλέω δύναμαι ἔτι ὁ Μορμώ καί ὁ Λάμια δείδω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 3
καίτοι τὰ μὲν τῶν ποιητῶν ἴσως μέτρια , τὸ δὲ καὶ πόλεις ἤδη καὶ ἔθνη ὅλα κοινῇ καὶ δημοσίᾳ ψεύδεσθαι πῶς οὐ γελοῖον ; εἰ Κρῆτες μὲν τὸν Διὸς τάφον δεικνύντες οὐκ αἰσχύνονται , Ἀθηναῖοι δὲ τὸν Ἐριχθόνιον ἐκ τῆς γῆς ἀναδοθῆναί φασιν καὶ τοὺς πρώτους ἀνθρώπους ἐκ τῆς Ἀττικῆς ἀναφῦναι καθάπερ τὰ λάχανα , πολὺ σεμνότερον οὗτοί γε τῶν Θηβαίων , οἳ ἐξ ὄφεως ὀδόντων Σπαρτούς τινας ἀναβεβλαστηκέναι διηγοῦνται . ὃς δʼ ἂν οὖν ταῦτα καταγέλαστα ὄντα μὴ οἴηται ἀληθῆ εἶναι , ἀλλʼ ἐμφρόνως ἐξετάζων αὐτὰ Κοροίβου τινὸς ἢ Μαργίτου νομίζῃ τὸ πείθεσθαι ἢ Τριπτόλεμον ἐλάσαι διὰ τοῦ ἀέρος ἐπὶ δρακόντων ὑποπτέρων ἢ Πᾶνα ἥκειν ἐξ Ἀρκαδίας σύμμαχον εἰς Μαραθῶνα ἢ Ὠρείθυιαν ὑπὸ τοῦ Βορέου ἁρπασθῆναι , ἀσεβὴς οὗτός γε καὶ ἀνόητος αὐτοῖς ἔδοξεν οὕτω προδήλοις καὶ ἀληθέσι πράγμασιν ἀπιστῶν · εἰς τοσοῦτον ἐπικρατεῖ τὸ ψεῦδος .
Lemmas: καίτοι ὁ μέν ὁ ποιητής ἴσως μέτριος , ὁ δέ καί πόλις ἤδη καί ἔθνος ὅλος κοινῇ καί δημοσίᾳ ψεύδω πῶς οὐ γέλοιος ; εἰ Κρής μέν ὁ Ζεύς τάφος δείκνυμι οὐ αἰσχύνω , Ἀθηναῖος δέ ὁ Ἐριχθόνιος ἐκ ὁ γῆ ἀναδίδωμι φημί καί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ ὁ Ἀττική ἀναφύω καθά ὁ λάχανον , πολύς σεμνός οὗτος γε ὁ Θηβαῖος , ὅς ἐκ ὄφις ὀδούς Σπαρτός τις ἀναβλαστάνω διηγέομαι . ὅς δέ ἄν οὖν οὗτος καταγέλαστος εἰμί μή οἴομαι ἀληθής εἰμί , ἀλλά ἔμφρων ἐξετάζω αὐτός Κόροιβος τις ἤ Μαργίτης νομίζω ὁ πείθω ἤ Τριπτόλεμος ἐλαύνω διά ὁ ἀήρ ἐπί δράκων ὑπόπτερος ἤ Πάν ἥκω ἐκ Ἀρκαδία σύμμαχος εἰς Μαραθών ἤ Ὠρείθυια ὑπό ὁ Βορέας ἁρπάζω , ἀσεβής οὗτος γε καί ἀνόητος αὐτός δοκέω οὕτως πρόδηλος καί ἀληθής πρᾶγμα ἀπιστέω · εἰς τοσοῦτος ἐπικρατέω ὁ ψεῦδος .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 4
ἀλλʼ οἱ μὲν ποιηταί , ὦ Τυχιάδη , καὶ αἱ πόλεις δὲ συγγνώμης εἰκότως τυγχάνοιεν ἄν , οἱ μὲν τὸ ἐκ τοῦ μύθου τερπνὸν ἐπαγωγότατον ὂν ἐγκαταμιγνύντες τῇ γραφῇ , οὗπερ μάλιστα δέονται πρὸς τοὺς ἀκροατάς , Ἀθηναῖοι δὲ καὶ Θηβαῖοι καὶ εἴ τινες ἄλλοι σεμνοτέρας ἀποφαίνοντες τὰς πατρίδας ἐκ τῶν τοιούτων . εἰ γοῦν τις ἀφέλοι τὰ μυθώδη ταῦτα ἐκ τῆς Ἑλλάδος , οὐδὲν ἂν κωλύσειε λιμῷ τοὺς περιηγητὰς αὐτῶν διαφθαρῆναι μηδὲ ἀμισθὶ τῶν ξένων τἀληθὲς ἀκούειν ἐθελησάντων . οἱ δὲ μηδεμιᾶς ἕνεκα αἰτίας τοιαύτης ὅμως χαίροντες τῷ ψεύσματι παγγέλοιοι εἰκότως δοκοῖεν ἄν .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ποιητής , ὦ Τυχιάδης , καί ὁ πόλις δέ συγγνώμη ἔοικα τυγχάνω ἄν , ὁ μέν ὁ ἐκ ὁ μῦθος τερπνός ἐπαγωγός εἰμί ἐγκαταμίγνυμαι ὁ γραφή , ὅς μάλα δέω πρός ὁ ἀκροατής , Ἀθηναῖος δέ καί Θηβαῖος καί εἰ τις ἄλλος σεμνός ἀποφαίνω ὁ πατρίς ἐκ ὁ τοιοῦτος . εἰ γοῦν τις ἀφαιρέω ὁ μυθώδης οὗτος ἐκ ὁ Ἑλλάς , οὐδείς ἄν κωλύω λιμός ὁ περιηγητής αὐτός διαφθείρω μηδέ ἀμισθί ὁ ξένος ἀληθής ἀκούω ἐθέλω . ὁ δέ μηδείς ἕνεκα αἰτία τοιοῦτος ὅμως χαίρω ὁ ψεῦσμα παγγέλοιος ἔοικα δοκέω ἄν .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 5
εὖ λέγεις · ἐγώ γέ τοι παρὰ Εὐκράτους ἥκω σοι τοῦ πάνυ , πολλὰ τὰ ἄπιστα καὶ μυθώδη ἀκούσας · μᾶλλον δὲ μεταξὺ λεγομένων ἀπιὼν ᾠχόμην οὐ φέρων τοῦ πράγματος τὴν ὑπερβολήν , ἀλλά με ὥσπερ αἱ Ἐρινύες ἐξήλασαν πολλὰ τεράστια καὶ ἀλλόκοτα διεξιόντες . καίτοι , ὦ Τυχιάδη , ἀξιόπιστός τις ὁ Εὐκράτης ἐστίν , καὶ οὐδεὶς ἂν οὐδὲ πιστεύσειεν ὡς ἐκεῖνος οὕτω βαθὺν πώγωνα καθειμένος ἑξηκοντούτης ἀνήρ , ἔτι καὶ φιλοσοφίᾳ συνὼν τὰ πολλά , ὑπομείνειεν ἂν καὶ ἄλλου τινὸς ψευδομένου ἐπακοῦσαι παρών , οὐχ ὅπως αὐτός τι τολμῆσαι τοιοῦτον . οὐ γὰρ οἶσθα , ὦ ἑταῖρε , οἷα μὲν εἶπεν , ὅπως δὲ αὐτὰ ἐπιστώσατο , ὡς δὲ καὶ ἐπώμνυτο τοῖς πλείστοις , παραστησάμενος τὰ παιδία , ὥστε με ἀποβλέποντα εἰς αὐτὸν ποικίλα ἐννοεῖν , ἄρτι μὲν ὡς μεμήνοι καὶ ἔξω εἴη τοῦ καθεστηκότος , ἄρτι δὲ ὡς γόης ὢν ἄρα τοσοῦτον χρόνον ἐλελήθει με ὑπὸ τῇ λεοντῇ γελοῖόν τινα πίθηκον περιστέλλων · οὕτως ἄτοπα διηγεῖτο . τίνα ταῦτα πρὸς τῆς Ἑστίας , ὦ Τυχιάδη ; ἐθέλω γὰρ εἰδέναι ἥντινα τὴν ἀλαζονείαν ὑπὸ τηλικούτῳ τῷ πώγωνι ἔσκεπεν .
Lemmas: εὖ λέγω · ἐγώ γε τοι παρά Εὐκράτης ἥκω σύ ὁ πάνυ , πολύς ὁ ἄπιστος καί μυθώδης ἀκούω · μάλα δέ μεταξύ λέγω ἀπέρχομαι οἴχομαι οὐ φέρω ὁ πρᾶγμα ὁ ὑπερβολή , ἀλλά ἐγώ ὥσπερ ὁ Ἐρινύς ἐξελαύνω πολύς τεράστιος καί ἀλλόκοτος διεξέρχομαι . καίτοι , ὦ Τυχιάδης , ἀξιόπιστος τις ὁ Εὐκράτης εἰμί , καί οὐδείς ἄν οὐδέ πιστεύω ὡς ἐκεῖνος οὕτως βαθύς πώγων καθίημι ἑξηκοντούτης ἀνήρ , ἔτι καί φιλοσοφία σύνειμι ὁ πολύς , ὑπομένω ἄν καί ἄλλος τις ψεύδω ἐπακούω πάρειμι , οὐ ὅπως αὐτός τις τολμάω τοιοῦτος . οὐ γάρ οἶδα , ὦ ἑταῖρος , οἷος μέν λέγω , ὅπως δέ αὐτός πιστόω , ὡς δέ καί ἐπόμνυμι ὁ πολύς , παρίστημι ὁ παιδίον , ὥστε ἐγώ ἀποβλέπω εἰς αὐτός ποικίλος ἐννοέω , ἄρτι μέν ὡς μαίνομαι καί ἔξω εἰμί ὁ καθίστημι , ἄρτι δέ ὡς γόης εἰμί ἄρα τοσοῦτος χρόνος λανθάνω ἐγώ ὑπό ὁ λεοντέη γέλοιος τις πίθηκος περιστέλλω · οὕτως ἄτοπος διηγέομαι . τίς οὗτος πρός ὁ Ἑστία , ὦ Τυχιάδης ; ἐθέλω γάρ οἶδα ὅστις ὁ ἀλαζονεία ὑπό τηλικοῦτος ὁ πώγων σκέπω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 6
εἰώθειν μὲν καὶ ἄλλοτε , ὦ Φιλόκλεις , φοιτᾶν παρʼ αὐτόν , εἴ ποτε πολλὴν τὴν σχολὴν ἄγοιμι , τήμερον δὲ Λεοντίχῳ συγγενέσθαι δεόμενος — ἑταῖρος δέ μοι , ὡς οἶσθα — ἀκούσας τοῦ παιδὸς ὡς παρὰ τὸν Εὐκράτην ἕωθεν ἁπέλθοι νοσοῦντα ἐπισκεψόμενος , ἀμφοῖν ἕνεκα , ὡς καὶ τῷ Λεοντίχῳ συγγενοίμην κἀκεῖνον ἴδοιμι — ἠγνοήκειν γὰρ ὡς νοσοίη — παραγίγνομαι πρὸς αὐτόν . εὑρίσκω δὲ αὐτόθι τὸν μὲν Λεόντιχον οὐκέτι — ἐφθάκει γάρ , ὡς ἔφασκον , ὀλίγον προεξεληλυθώς — ἄλλους δὲ συχνούς , ἐν οἷς Κλεόδημός τε ἦν ὁ ἐκ τοῦ Περιπάτου καὶ Δεινόμαχος ὁ Στωϊκὸς καὶ Ἴων , οἶσθα τὸν ἐπὶ τοῖς Πλάτωνος λόγοις θαυμάζεσθαι ἀξιοῦντα ὡς μόνον ἀκριβῶς κατανενοηκότα τὴν γνώμην τοῦ ἀνδρὸς καὶ τοῖς ἄλλοις ὑποφητεῦσαι δυνάμενον . ὁρᾷς οἵους ἄνδρας σοί φημι , πανσόφους καὶ παναρέτους , ὅ τι περ τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἐξ ἑκάστης προαιρέσεως , αἰδεσίμους ἅπαντας καὶ μονονουχὶ φοβεροὺς τὴν πρόσοψιν ; ἔτι καὶ ὁ ἰατρὸς Ἀντίγονος παρῆν , κατὰ χρείαν , οἶμαι , τῆς νόσου ἐπικληθείς . καὶ ῥᾷον ἐδόκει ἤδη ἔχειν ὁ Εὐκράτης καὶ τὸ νόσημα τῶν συντρόφων ἦν · τὸ ῥεῦμα γὰρ εἰς τοὺς πόδας αὖθις αὐτῷ κατεληλύθει . Καθέζεσθαι οὖν με παρʼ αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης ὁ Εὐκράτης ἐκέλευεν , ἠρέμα ἐγκλίνας τῇ φωνῇ εἰς τὸ ἀσθενικὸν ὁπότε εἶδέ με , καίτοι βοῶντος αὐτοῦ καὶ διατεινομένου τι μεταξὺ εἰσιὼν ἐπήκουον . κἀγὼ μάλα πεφυλαγμένως , μὴ ψαύσαιμι τοῖν ποδοῖν αὐτοῦ , ἀπολογησάμενος τὰ συνήθη ταῦτα , ὡς ἀγνοήσαιμι νοσοῦντα καὶ ὡς ἐπεὶ ἔμαθον δρομαῖος ἔλθοιμι , ἐκαθεζόμην πλησίον .
Lemmas: εἴωθα μέν καί ἄλλοτε , ὦ Φιλοκλῆς , φοιτάω παρά αὐτός , εἰ ποτέ πολύς ὁ σχολή ἄγω , σήμερον δέ Λεόντιχος συγγίγνομαι δέω — ἑταῖρος δέ ἐγώ , ὡς οἶδα — ἀκούω ὁ παῖς ὡς παρά ὁ Εὐκράτης ἕωθεν ἐπέρχομαι νοσέω ἐπισκοπέω , ἄμφω ἕνεκα , ὡς καί ὁ Λεόντιχος συγγίγνομαι ἐκεῖνος ὁράω — ἀγνοέω γάρ ὡς νοσέω — παραγίγνομαι πρός αὐτός . εὑρίσκω δέ αὐτόθι ὁ μέν Λεόντιχος οὐκέτι — φθάνω γάρ , ὡς φάσκω , ὀλίγος προεξέρχομαι — ἄλλος δέ συχνός , ἐν ὅς Κλεόδημος τε εἰμί ὁ ἐκ ὁ Περίπατος καί Δεινόμαχος ὁ Στωϊκός καί Ἴων , οἶδα ὁ ἐπί ὁ Πλάτων λόγος θαυμάζω ἀξιόω ὡς μόνος ἀκριβής κατανοέω ὁ γνώμη ὁ ἀνήρ καί ὁ ἄλλος ὑποφητεύω δύναμαι . ὁράω οἷος ἀνήρ σύ φημί , πάνσοφος καί πανάρετος , ὅς τις περ ὁ κεφάλαιος αὐτός ἐκ ἕκαστος προαίρεσις , αἰδέσιμος ἅπας καί μονονού φοβερός ὁ πρόσοψις ; ἔτι καί ὁ ἰατρός Ἀντίγονος πάρειμι , κατά χρεία , οἴομαι , ὁ νόσος ἐπικαλέω . καί ῥᾴδιος δοκέω ἤδη ἔχω ὁ Εὐκράτης καί ὁ νόσημα ὁ σύντροφος εἰμί · ὁ ῥεῦμα γάρ εἰς ὁ πούς αὖθις αὐτός κατέρχομαι . καθέζομαι οὖν ἐγώ παρά αὐτός ἐπί ὁ κλίνη ὁ Εὐκράτης κελεύω , ἠρέμα ἐγκλίνω ὁ φωνή εἰς ὁ ἀσθενικός ὁπότε ὁράω ἐγώ , καίτοι βοάω αὐτός καί διατείνω τις μεταξύ εἰσέρχομαι ἐπακούω . ἐγώ μάλα πεφυλαγμένως , μή ψαύω ὁ πούς αὐτός , ἀπολογέομαι ὁ συνήθης οὗτος , ὡς ἀγνοέω νοσέω καί ὡς ἐπεί μανθάνω δρομαῖος ἔρχομαι , καθέζομαι πλησίον .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 7
οἱ μὲν δὴ ἐτύγχανον οἶμαι περὶ τοῦ νοσήματος τὰ μὲν ἤδη πολλὰ προειρηκότες , τὰ δὲ καὶ τότε διεξιόντες , ἔτι δὲ καὶ θεραπείας τινὰς ἕκαστος ὑποβάλλοντες . ὁ γοῦν Κλεόδημος , εἰ τοίνυν , φησίν , τῇ ἀριστερᾷ τις ἀνελόμενος χαμᾶθεν τὸν ὀδόντα τῆς μυγαλῆς οὕτω φονευθείσης , ὡς προεῖπον , ἐνδήσειεν εἰς δέρμα λέοντος ἄρτι ἀποδαρέν , εἶτα περιάψειε περὶ τὰ σκέλη , αὐτίκα παύεται τὸ ἄλγημα . οὐκ εἰς λέοντος , ἔφη ὁ Δεινόμαχος , ἐγὼ ἤκουσα , ἐλάφου δὲ θηλείας ἔτι παρθένου καὶ ἀβάτου · καὶ τὸ πρᾶγμα οὕτω πιθανώτερον · ὠκὺ γὰρ ἡ ἔλαφος καὶ ἔρρωται μάλιστα ἐκ τῶν ποδῶν . ὁ δὲ λέων ἄλκιμος μέν , καὶ τὸ λίπος αὐτοῦ καὶ ἡ χεὶρ ἡ δεξιὰ καὶ αἱ τρίχες ἐκ τοῦ πώγωνος αἱ ὀρθαὶ μεγάλα δύνανται , εἴ τις ἐπίσταιτο αὐτοῖς χρῆσθαι μετὰ τῆς οἰκείας ἐπῳδῆς ἑκάστῳ · ποδῶν δὲ ἴασιν ἥκιστα ἐπαγγέλλεται . καὶ αὐτός , ἦ δʼ ὃς ὁ Κλεόδημος , οὕτω πάλαι ἐγίγνωσκον , ἐλάφου χρῆναι τὸ δέρμα εἶναι , διότι ὠκὺ ἔλαφος · ἔναγχος δὲ Λίβυς ἀνὴρ σοφὸς τὰ τοιαῦτα μετεδίδαξέ με εἰπὼν ὠκυτέρους εἶναι τῶν ἐλάφων τοὺς λέοντας . ἀμέλει , ἔφη , καὶ αἱροῦσιν αὐτὰς διώκοντες .
Lemmas: ὁ μέν δή τυγχάνω οἴομαι περί ὁ νόσημα ὁ μέν ἤδη πολύς προλέγω , ὁ δέ καί τότε διεξέρχομαι , ἔτι δέ καί θεραπεία τις ἕκαστος ὑποβάλλω . ὁ γοῦν Κλεόδημος , εἰ τοίνυν , φημί , ὁ ἀριστερός τις ἀναιρέω χαμᾶθεν ὁ ὀδούς ὁ μυγαλῆ οὕτως φονεύω , ὡς προλέγω , ἐνδέω εἰς δέρμα λέων ἄρτι ἀποδέρω , εἶτα περιάπτω περί ὁ σκέλος , αὐτίκα παύω ὁ ἄλγημα . οὐ εἰς λέων , φημί ὁ Δεινόμαχος , ἐγώ ἀκούω , ἔλαφος δέ θῆλυς ἔτι παρθένος καί ἄβατος · καί ὁ πρᾶγμα οὕτως πιθανός · ὠκύς γάρ ὁ ἔλαφος καί ῥώννυμι μάλα ἐκ ὁ πούς . ὁ δέ λέων ἄλκιμος μέν , καί ὁ λίπος αὐτός καί ὁ χείρ ὁ δεξιός καί ὁ θρίξ ἐκ ὁ πώγων ὁ ὀρθός μέγας δύναμαι , εἰ τις ἐπίσταμαι αὐτός χράω μετά ὁ οἰκεῖος ἐπῳδή ἕκαστος · πούς δέ ἴασις ἦκα ἐπαγγέλλω . καί αὐτός , ἠμί δέ ὅς ὁ Κλεόδημος , οὕτως πάλαι γιγνώσκω , ἔλαφος χρή ὁ δέρμα εἰμί , διότι ὠκύς ἔλαφος · ἔναγχος δέ Λίβυς ἀνήρ σοφός ὁ τοιοῦτος μεταδιδάσκω ἐγώ λέγω ὠκύς εἰμί ὁ ἔλαφος ὁ λέων . ἀμέλει , φημί , καί αἱρέω αὐτός διώκω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 8
ἐπῄνεσαν οἱ παρόντες ὡς εὖ εἰπόντος τοῦ Λίβυος . ἐγὼ δέ , οἴεσθε γάρ , ἔφην , ἐπῳδαῖς τισιν τὰ τοιαῦτα παύεσθαι ἢ τοῖς ἔξωθεν παραρτήμασιν τοῦ κακοῦ ἔνδον διατρίβοντος ; ἐγέλασαν ἐπὶ τῷ λόγῳ καὶ δῆλοι ἦσαν κατεγνωκότες μου πολλὴν τὴν ἄνοιαν , εἰ μὴ ἐπισταίμην τὰ προδηλότατα καὶ περὶ ὧν οὐδεὶς ἂν εὖ φρονῶν ἀντείποι μὴ οὐχὶ οὕτως ἔχειν . ὁ μέντοι ἰατρὸς Ἀντίγονος ἐδόκει μοι ἡσθῆναι τῇ ἐρωτήσει μου · πάλαι γὰρ ἠμελεῖτο , οἶμαι , βοηθεῖν ἀξιῶν τῷ Εὐκράτει μετὰ τῆς τέχνης οἴνου τε παραγγέλλων ἀπέχεσθαι καὶ λάχανα σιτεῖσθαι καὶ ὅλως ὑφαιρεῖν τοῦ τόνου . ὁ δʼ οὖν Κλεόδημος ὑπομειδιῶν ἅμα , τί λέγεις , ἔφη , ὦ Τυχιάδη ; ἄπιστον εἶναί σοι δοκεῖ τὸ ἐκ τῶν τοιούτων γίγνεσθαί τινας ὠφελείας εἰς τὰ νοσήματα ; ἔμοιγε , ἦν δʼ ἐγώ , εἰ μὴ πάνυ κορύζης τὴν ῥῖνα μεστὸς εἴην , ὡς πιστεύειν τὰ ἔξω καὶ μηδὲν κοινωνοῦντα τοῖς ἔνδοθεν ἐπεγείρουσι τὰ νοσήματα μετὰ ῥηματίων , ὥς φατε , καὶ γοητείας τινὸς ἐνεργεῖν καὶ τὴν ἴασιν ἐπιπέμπειν προσαρτώμενα . τὸ δʼ οὐκ ἂν γένοιτο , οὐδʼ ἢν εἰς τοῦ Νεμείου λέοντος τὸ δέρμα ἐνδήσῃ τις ἑκκαίδεκα ὅλας μυγαλᾶς · ἐγὼ γοῦν αὐτὸν τὸν λέοντα εἶδον πολλάκις χωλεύοντα ὑπʼ ἀλγηδόνων ἐν ὁλοκλήρῳ τῷ αὑτοῦ δέρματι .
Lemmas: ἐπαινέω ὁ πάρειμι ὡς εὖ λέγω ὁ Λίβυς . ἐγώ δέ , οἴομαι γάρ , φημί , ἐπῳδή τις ὁ τοιοῦτος παύω ἤ ὁ ἔξωθεν παράρτημα ὁ κακός ἔνδον διατρίβω ; γελάω ἐπί ὁ λόγος καί δῆλος εἰμί καταγιγνώσκω ἐγώ πολύς ὁ ἄνοια , εἰ μή ἐπίσταμαι ὁ πρόδηλος καί περί ὅς οὐδείς ἄν εὖ φρονέω ἀντιλέγω μή οὐ οὕτως ἔχω . ὁ μέντοι ἰατρός Ἀντίγονος δοκέω ἐγώ ἥδομαι ὁ ἐρώτησις ἐγώ · πάλαι γάρ ἀμελέω , οἴομαι , βοηθέω ἀξιόω ὁ Εὐκράτης μετά ὁ τέχνη οἶνος τε παραγγέλλω ἀπέχω καί λάχανον σιτέω καί ὅλος ὑφαιρέω ὁ τόνος . ὁ δέ οὖν Κλεόδημος ὑπομειδιάω ἅμα , τίς λέγω , φημί , ὦ Τυχιάδης ; ἄπιστος εἰμί σύ δοκέω ὁ ἐκ ὁ τοιοῦτος γίγνομαι τις ὠφέλεια εἰς ὁ νόσημα ; ἐγώ , εἰμί δέ ἐγώ , εἰ μή πάνυ κόρυζα ὁ ῥίς μεστός εἰμί , ὡς πιστεύω ὁ ἔξω καί μηδείς κοινωνέω ὁ ἔνδοθεν ἐπεγείρω ὁ νόσημα μετά ῥημάτιον , ὡς φημί , καί γοητεία τις ἐνεργέω καί ὁ ἴασις ἐπιπέμπω προσαρτάω . ὁ δέ οὐ ἄν γίγνομαι , οὐδέ ἐάν εἰς ὁ Νέμειος λέων ὁ δέρμα ἐνδέω τις ἑκκαίδεκα ὅλος μυγαλῆ · ἐγώ γοῦν αὐτός ὁ λέων ὁράω πολλάκις χωλεύω ὑπό ἀλγηδών ἐν ὁλόκληρος ὁ ἑαυτοῦ δέρμα .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 9
πάνυ γὰρ ἰδιώτης , ἔφη ὁ Δεινόμαχος , εἶ καὶ τὰ τοιαῦτα οὐκ ἐμέλησέ σοι ἐκμαθεῖν ὅντινα τρόπον ὁμιλεῖ τοῖς νοσήμασι προσφερόμενα , κἀμοὶ δοκεῖς οὐδὲ τὰ προφανέστατα ἂν παραδέξασθαι ταῦτα , τῶν ἐκ περιόδου πυρετῶν τὰς ἀποπομπὰς καὶ τῶν ἑρπετῶν τὰς καταθέλξεις καὶ βουβώνων ἰάσεις καὶ τἄλλα ὁπόσα καὶ αἱ γρᾶες ἤδη ποιοῦσιν . εἰ δὲ ἐκεῖνα γίγνεται ἅπαντα , τί δή ποτε οὐχὶ ταῦτα οἰήσῃ γίγνεσθαι ὑπὸ τῶν ὁμοίων ; ἀπέραντα , ἦν δʼ ἐγώ , σὺ περαίνεις , ὦ Δεινόμαχε , καὶ ἥλῳ , φασίν , ἐκκρούεις τὸν ἧλον · οὐδὲ γὰρ ἃ φὴς ταῦτα δῆλα μετὰ τοιαύτης δυνάμεως γιγνόμενα . ἢν γοῦν μὴ πείσῃς πρότερον ἐπάγων τῷ λόγῳ διότι φύσιν ἔχει οὕτω γίγνεσθαι , τοῦ τε πυρετοῦ καὶ τοῦ οἰδήματος δεδιότος ἢ ὄνομα θεσπέσιον ἢ ῥῆσιν βαρβαρικὴν καὶ διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ βουβῶνος δραπετεύοντος , ἔτι σοι γραῶν μῦθοι τὰ λεγόμενά ἐστι .
Lemmas: πάνυ γάρ ἰδιώτης , φημί ὁ Δεινόμαχος , εἰμί καί ὁ τοιοῦτος οὐ μέλω σύ ἐκμανθάνω ὅστις τρόπος ὁμιλέω ὁ νόσημα προσφέρω , ἐγώ δοκέω οὐδέ ὁ προφανής ἄν παραδέχομαι οὗτος , ὁ ἐκ περίοδος πυρετός ὁ ἀποπομπή καί ὁ ἑρπετόν ὁ κατάθελξις καί βουβών ἴασις καί ἄλλος ὁπόσος καί ὁ γραῦς ἤδη ποιέω . εἰ δέ ἐκεῖνος γίγνομαι ἅπας , τίς δή ποτέ οὐ οὗτος οἴομαι γίγνομαι ὑπό ὁ ὅμοιος ; ἀπέραντος , εἰμί δέ ἐγώ , σύ περαίνω , ὦ Δεινόμαχος , καί ἧλος , φημί , ἐκκρούω ὁ ἧλος · οὐδέ γάρ ὅς φημί οὗτος δῆλος μετά τοιοῦτος δύναμις γίγνομαι . ἐάν γοῦν μή πείθω πρότερος ἐπάγω ὁ λόγος διότι φύσις ἔχω οὕτως γίγνομαι , ὁ τε πυρετός καί ὁ οἴδημα δείδω ἤ ὄνομα θεσπέσιος ἤ ῥῆσις βαρβαρικός καί διά οὗτος ἐκ ὁ βουβών δραπετεύω , ἔτι σύ γράα μῦθος ὁ λέγω εἰμί .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 10
σύ μοι δοκεῖς , ἦ δʼ ὃς ὁ Δεινόμαχος , τὰ τοιαῦτα λέγων οὐδὲ θεοὺς εἶναι πιστεύειν εἴ γε μὴ οἴει τὰς ἰάσεις οἷόν τε εἶναι ὑπὸ ἱερῶν ὀνομάτων γίγνεσθαι . τοῦτο μέν , ἦν δʼ ἐγώ , μὴ λέγε , ὦ ἄριστε · κωλύει γὰρ οὐδὲν καὶ θεῶν ὄντων ὅμως τὰ τοιαῦτα ψευδῆ εἶναι . ἐγὼ δὲ καὶ θεοὺς σέβω καὶ ἰάσεις αὐτῶν ὁρῶ καὶ ἃ εὖ ποιοῦσι τοὺς κάμνοντας ὑπὸ φαρμάκων καὶ ἰατρικῆς ἀνιστάντες · ὁ γοῦν Ἀσκληπιὸς αὐτὸς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ ἤπια φάρμακα πάσσοντες ἐθεράπευον τοὺς νοσοῦντας , οὐ λεοντᾶς καὶ μυγαλᾶς περιάπτοντες .
Lemmas: σύ ἐγώ δοκέω , ἠμί δέ ὅς ὁ Δεινόμαχος , ὁ τοιοῦτος λέγω οὐδέ θεός εἰμί πιστεύω εἰ γε μή οἴομαι ὁ ἴασις οἷος τε εἰμί ὑπό ἱερός ὄνομα γίγνομαι . οὗτος μέν , εἰμί δέ ἐγώ , μή λέγω , ὦ ἀγαθός · κωλύω γάρ οὐδείς καί θεός εἰμί ὅμως ὁ τοιοῦτος ψευδής εἰμί . ἐγώ δέ καί θεός σέβω καί ἴασις αὐτός ὁράω καί ὅς εὖ ποιέω ὁ κάμνω ὑπό φάρμακον καί ἰατρικός ἀνίστημι · ὁ γοῦν Ἀσκληπιός αὐτός καί ὁ παῖς αὐτός ἤπιος φάρμακον πάσσω θεραπεύω ὁ νοσέω , οὐ λεοντέη καί μυγαλῆ περιάπτω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 11
ἔα τοῦτον , ἔφη ὁ Ἴων , ἐγὼ δὲ ὑμῖν θαυμάσιόν τι διηγήσομαι . ἦν μὲν ἐγὼ μειράκιον ἔτι ἀμφὶ τὰ τετταρακαίδεκα ἔτη σχεδόν · ἧκεν δέ τις ἀγγέλλων τῷ πατρὶ Μίδαν τὸν ἀμπελουργόν , ἐρρωμένον εἰς τὰ ἄλλα οἰκέτην καὶ ἐργατικόν , ἀμφὶ πλήθουσαν ἀγορὰν ὑπὸ ἐχίδνης δηχθέντα κεῖσθαι ἤδη σεσηπότα τὸ σκέλος · ἀναδοῦντι γὰρ αὐτῷ τὰ κλήματα καὶ ταῖς χάραξι περιπλέκοντι προσερπύσαν τὸ θηρίον δακεῖν κατὰ τὸν μέγαν δάκτυλον , καὶ τὸ μὲν φθάσαι καὶ καταδῦναι αὖθις εἰς τὸν φωλεόν , τὸν δὲ οἰμώζειν ἀπολλύμενον ὑπʼ ἀλγηδόνων . ταῦτά τε οὖν ἀπηγγέλλετο καὶ τὸν Μίδαν ἑωρῶμεν αὐτὸν ἐπὶ σκίμποδος ὑπὸ τῶν ὁμοδούλων προσκομιζόμενον , ὅλον ᾠδηκότα , πελιδνόν , μυδῶντα ἐπιπολῆς , ὀλίγον ἔτι ἐμπνέοντα . λελυπημένῳ δὴ τῷ πατρὶ τῶν φίλων τις παρών , θάρρει , ἔφη , ἐγὼ γάρ σοι ἄνδρα Βαβυλώνιον τῶν Χαλδαίων , ὥς φασιν , αὐτίκα μέτειμι , ὃς ἰάσεται τὸν ἄνθρωπον καὶ ἵνα μὴ διατρίβω λέγων , ἧκεν ὁ Βαβυλώνιος καὶ ἀνέστησε τὸν Μίδαν ἐπῳδῇ τινι ἐξελάσας τὸν ἰὸν ἐκ τοῦ σώματος , ἔτι καὶ προσαρτήσας τῷ ποδὶ νεκρᾶς παρθένου λίθον ἀπὸ τῆς στήλης ἐκκολάψας . καὶ τοῦτο μὲν ἴσως μέτριον · καίτοι ὁ Μίδας αὐτὸς ἀράμενος τὸν σκίμποδα ἐφʼ οὗ ἐκεκόμιστο ᾤχετο εἰς τὸν ἀγρὸν ἀπιών · τοσοῦτον ἡ ἐπῳδὴ ἐδυνήθη καὶ ὁ στηλίτης ἐκεῖνος λίθος .
Lemmas: ἐάω οὗτος , φημί ὁ Ἴων , ἐγώ δέ σύ θαυμάσιος τις διηγέομαι . εἰμί μέν ἐγώ μειράκιον ἔτι ἀμφί ὁ τεσσαρεσκαίδεκα ἔτος σχεδόν · ἥκω δέ τις ἀγγέλλω ὁ πατήρ Μίδας ὁ ἀμπελουργός , ῥώννυμι εἰς ὁ ἄλλος οἰκέτης καί ἐργατικός , ἀμφί πλήθω ἀγορά ὑπό ἔχιδνα δάκνω κεῖμαι ἤδη σήπω ὁ σκέλος · ἀναδέω γάρ αὐτός ὁ κλῆμα καί ὁ χάραξ περιπλέκω προσέρπω ὁ θηρίον δάκνω κατά ὁ μέγας δάκτυλος , καί ὁ μέν φθάνω καί καταδύω αὖθις εἰς ὁ φωλεός , ὁ δέ οἰμώζω ἀπόλλυμι ὑπό ἀλγηδών . οὗτος τε οὖν ἀπαγγέλλω καί ὁ Μίδας ὁράω αὐτός ἐπί σκίμπους ὑπό ὁ ὁμόδουλος προσκομίζω , ὅλος οἰδέω , πελιδνός , μυδάω ἐπιπολή , ὀλίγος ἔτι ἐμπνέω . λυπέω δή ὁ πατήρ ὁ φίλος τις πάρειμι , θαρσέω , φημί , ἐγώ γάρ σύ ἀνήρ Βαβυλώνιος ὁ Χαλδαῖος , ὡς φημί , αὐτίκα μετέρχομαι , ὅς ἰάζω ὁ ἄνθρωπος καί ἵνα μή διατρίβω λέγω , ἥκω ὁ Βαβυλώνιος καί ἀνίστημι ὁ Μίδας ἐπῳδή τις ἐξαιρέω ὁ ἰός ἐκ ὁ σῶμα , ἔτι καί προσαρτάω ὁ πούς νεκρός παρθένος λίθος ἀπό ὁ στήλη ἐκκολάπτω . καί οὗτος μέν ἴσως μέτριος · καίτοι ὁ Μίδας αὐτός ἀείρω ὁ σκίμπους ἐπί ὅς κομίζω οἴχομαι εἰς ὁ ἀγρός ἀπέρχομαι · τοσοῦτος ὁ ἐπῳδή δύναμαι καί ὁ στηλίτης ἐκεῖνος λίθος .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 12
ὁ δὲ καὶ ἄλλα ἐποίησε θεσπέσια ὡς ἀληθῶς · εἰς γὰρ τὸν ἀγρὸν ἐλθὼν ἕωθεν , ἐπειπὼν ἱερατικά τινα ἐκ βίβλου παλαιᾶς ὀνόματα ἑπτὰ καὶ θείῳ καὶ δᾳδὶ καθαγνίσας τὸν τόπον περιελθὼν ἐς τρίς , ἐξεκάλεσεν ὅσα ἦν ἑρπετὰ ἐντὸς τῶν ὅρων . ἧκον οὖν ὥσπερ ἑλκόμενοι πρὸς τὴν ἐπῳδὴν ὄφεις πολλοὶ καὶ ἀσπίδες καὶ ἔχιδναι καὶ κεράσται καὶ ἀκοντίαι φρῦνοί τε καὶ φύσαλοι , ἐλείπετο δὲ εἷς δράκων παλαιός , ὑπὸ γήρως , οἶμαι , ἐξερπύσαι μὴ δυνάμενος ἢ παρακούσας τοῦ προστάγματος · ὁ δὲ μάγος οὐκ ἔφη παρεῖναι ἅπαντας , ἀλλʼ ἕνα τινὰ τῶν ὄφεων τὸν νεώτατον χειροτονήσας πρεσβευτὴν ἔπεμψεν ἐπὶ τὸν δράκοντα , καὶ μετὰ μικρὸν ἧκε κἀκεῖνος . ἐπεὶ δὲ συνηλίσθησαν , ἐνεφύσησε μὲν αὐτοῖς ὁ Βαβυλώνιος , τὰ δὲ αὐτίκα μάλα κατεκαύθη ἅπαντα ὑπὸ τῷ φυσήματι , ἡμεῖς δὲ ἐθαυμάζομεν .
Lemmas: ὁ δέ καί ἄλλος ποιέω θεσπέσιος ὡς ἀληθής · εἰς γάρ ὁ ἀγρός ἔρχομαι ἕωθεν , ἐπιλέγω ἱερατικός τις ἐκ βίβλος παλαιός ὄνομα ἑπτά καί θεῖος καί δαίς καθαγνίζω ὁ τόπος περιέρχομαι εἰς τρίς , ἐκκαλέω ὅσος εἰμί ἑρπετόν ἐντός ὁ ὅρος . ἥκω οὖν ὥσπερ ἕλκω πρός ὁ ἐπῳδή ὄφις πολύς καί ἀσπίς καί ἔχιδνα καί κεράστης καί ἀκοντίας φρῦνος τε καί φύσαλος , λείπω δέ εἷς δράκων παλαιός , ὑπό γῆρας , οἴομαι , ἐξέρπω μή δύναμαι ἤ παρακούω ὁ πρόσταγμα · ὁ δέ μάγος οὐ φημί πάρειμι ἅπας , ἀλλά εἷς τις ὁ ὄφις ὁ νέος χειροτονέω πρεσβευτής πέμπω ἐπί ὁ δράκων , καί μετά μικρός ἵημι ἐκεῖνος . ἐπεί δέ συναλίζω , ἐμφυσάω μέν αὐτός ὁ Βαβυλώνιος , ὁ δέ αὐτίκα μάλα κατακαίω ἅπας ὑπό ὁ φύσημα , ἐγώ δέ θαυμάζω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 13
εἰπέ μοι , ὦ Ἴων , ἦν δʼ ἐγώ , ὁ ὄφις δὲ ὁ πρεσβευτὴς ὁ νέος ἄρα καὶ ἐχειραγώγει τὸν δράκοντα ἤδη , ὡς φής , γεγηρακότα , ἢ σκίπωνα ἔχων ἐκεῖνος ἐπεστηρίζετο ; σὺ μὲν παίζεις , ἔφη ὁ Κλεόδημος , ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸς ἀπιστότερος ὤν σου πάλαι τὰ τοιαῦτα — ᾤμην γὰρ οὐδενὶ λόγῳ δυνατὸν γίγνεσθαι ἂν αὐτὰ — ὅμως ὅτε τὸ πρῶτον εἶδον πετόμενον τὸν ξένον τὸν βάρβαρον — ἐξ Ὑπερβορέων δὲ ἦν , ὡς ἔφασκεν — ἐπίστευσα καὶ ἐνικήθην ἐπὶ πολὺ ἀντισχών . τί γὰρ ἔδει ποιεῖν αὐτὸν ὁρῶντα διὰ τοῦ ἀέρος φερόμενον ἡμέρας οὔσης καὶ ἐφʼ ὕδατος βαδίζοντα καὶ διὰ πυρὸς διεξιόντα σχολῇ καὶ βάδην ; σὺ ταῦτα εἶδες , ἦν δʼ ἐγώ , τὸν Ὑπερβόρεον ἄνδρα πετόμενον ἢ ἐπὶ τοῦ ὕδατος βεβηκότα ; καὶ μάλα , ἦ δʼ ὅς , “ ὑποδεδεμένον γε καρβατίνας , οἷα μάλιστα ἐκεῖνοι ὑποδοῦνται . τὰ μὲν γὰρ σμικρὰ ταῦτα τί χρὴ καὶ λέγειν ὅσα ἐπεδείκνυτο , ἔρωτας ἐπιπέμπων καὶ δαίμονας ἀνάγων καὶ νεκροὺς ἑώλους ἀνακαλῶν καὶ τὴν Ἑκάτην αὐτὴν ἐναργῆ παριστὰς καὶ τὴν Σελήνην καθαιρῶν ;
Lemmas: λέγω ἐγώ , ὦ Ἴων , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ ὄφις δέ ὁ πρεσβευτής ὁ νέος ἄρα καί χειραγωγέω ὁ δράκων ἤδη , ὡς φημί , γηράσκω , ἤ σκίπων ἔχω ἐκεῖνος ἐπιστηρίζω ; σύ μέν παίζω , φημί ὁ Κλεόδημος , ἐγώ δέ καί αὐτός ἄπιστος εἰμί σύ πάλαι ὁ τοιοῦτος — οἴομαι γάρ οὐδείς λόγος δυνατός γίγνομαι ἄν αὐτός — ὅμως ὅτε ὁ πρῶτος ὁράω πέτομαι ὁ ξένος ὁ βάρβαρος — ἐκ Ὑπερβόρεοι δέ εἰμί , ὡς φάσκω — πιστεύω καί νικάω ἐπί πολύς ἀντέχω . τίς γάρ δέω ποιέω αὐτός ὁράω διά ὁ ἀήρ φέρω ἡμέρα εἰμί καί ἐπί ὕδωρ βαδίζω καί διά πῦρ διεξέρχομαι σχολή καί βάδην ; σύ οὗτος ὁράω , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ Ὑπερβόρεος ἀνήρ πέτομαι ἤ ἐπί ὁ ὕδωρ βαίνω ; καί μάλα , ἠμί δέ ὅς , “ ὑποδέω γε καρβάτιναι , οἷος μάλα ἐκεῖνος ὑποδέω . ὁ μέν γάρ μικρός οὗτος τίς χρή καί λέγω ὅσος ἐπιδείκνυμι , ἔρως ἐπιπέμπω καί δαίμων ἀνάγω καί νεκρός ἕωλος ἀνακαλέω καί ὁ Ἑκάτη αὐτός ἐναργής παρίστημι καί ὁ Σελήνη καθαιρέω ;
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 15
εἰ ταῦτα εἶδες , ὦ Τυχιάδη , οὐκ ἂν ἔτι ἠπίστησας εἶναι πολλὰ ἐν ταῖς ἐπῳδαῖς χρήσιμα . εὖ λέγεις , ἦν δ' ἐγώ · ἐπίστευον γὰρ ἄν , εἴ γε εἶδον αὐτά , νῦν δὲ συγγνώμη , οἶμαι , εἰ μὴ τὰ ὅμοια ὑμῖν ὀξυδορκεῖν ἔχω . πλὴν ἀλλʼ οἶδα γὰρ τὴν Χρυσίδα ἣν λέγεις , ἐραστὴν γυναῖκα καὶ πρόχειρον , οὐχ ὁρῶ δὲ τίνος ἕνεκα ἐδεήθητε ἐπʼ αὐτὴν τοῦ πηλίνου πρεσβευτοῦ καὶ μάγου τοῦ ἐξ Ὑπερβορέων καὶ Σελήνης αὐτῆς , ἣν εἴκοσι δραχμῶν ἀγαγεῖν εἰς Ὑπερβορέους δυνατὸν ἦν . πάνυ γὰρ ἐνδίδωσιν πρὸς ταύτην τὴν ἐπῳδὴν ἡ γυνὴ καὶ τὸ ἐναντίον τοῖς φάσμασιν πέπονθεν · ἐκεῖνα μὲν γὰρ ἢν ψόφον ἀκούσῃ χαλκοῦ ἢ σιδήρου , πέφευγε — καὶ ταῦτα γὰρ ὑμεῖς φατε — αὕτη δὲ ἂν ἀργύριόν που ψοφῇ , ἔρχεται πρὸς τὸν ἦχον . ἄλλως τε καὶ αὐτοῦ θαυμάζω τοῦ μάγου , εἰ δυνάμενος αὐτὸς ἐρᾶσθαι πρὸς τῶν πλουσιωτάτων γυναικῶν καὶ τάλαντα ὅλα παρʼ αὐτῶν λαμβάνειν , ὁ δὲ τεττάρων μνῶν πάνυ σμικρολόγος ὢν Γλαυκίαν ἐπέραστον ἐργάζεται . Γελοῖα ποιεῖς , ἔφη ὁ Ἴων , ἀπιστῶν ἅπασιν .
Lemmas: εἰ οὗτος ὁράω , ὦ Τυχιάδης , οὐ ἄν ἔτι ἀπιστέω εἰμί πολύς ἐν ὁ ἐπῳδή χρήσιμος . εὖ λέγω , εἰμί δέ ἐγώ · πιστεύω γάρ ἄν , εἰ γε ὁράω αὐτός , νῦν δέ συγγνώμη , οἴομαι , εἰ μή ὁ ὅμοιος σύ ὀξυδορκέω ἔχω . πλήν ἀλλά οἶδα γάρ ὁ Χρυσίς ὅς λέγω , ἐραστής γυνή καί πρόχειρος , οὐ ὁράω δέ τίς ἕνεκα δέω ἐπί αὐτός ὁ πήλινος πρεσβευτής καί μάγος ὁ ἐκ Ὑπερβόρεοι καί Σελήνη αὐτός , ὅς εἴκοσι δραχμή ἄγω εἰς Ὑπερβόρεοι δυνατός εἰμί . πάνυ γάρ ἐνδίδωμι πρός οὗτος ὁ ἐπῳδή ὁ γυνή καί ὁ ἐναντίος ὁ φάσμα πάσχω · ἐκεῖνος μέν γάρ ἐάν ψόφος ἀκούω χαλκός ἤ σίδηρος , φεύγω — καί οὗτος γάρ σύ φημί — οὗτος δέ ἐάν ἀργύριον που ψοφέω , ἔρχομαι πρός ὁ ἦχος . ἄλλος τε καί αὐτός θαυμάζω ὁ μάγος , εἰ δύναμαι αὐτός ἐράω πρός ὁ πλούσιος γυνή καί τάλαντον ὅλος παρά αὐτός λαμβάνω , ὁ δέ τέσσαρες μνᾶ πάνυ μικρολόγος εἰμί Γλαυκίας ἐπέραστος ἐργάζομαι . γέλοιος ποιέω , φημί ὁ Ἴων , ἀπιστέω ἅπας .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 16
ἐγὼ γοῦν ἡδέως ἂν ἐροίμην σε , τί περὶ τούτων φὴς ὅσοι τοὺς δαιμονῶντας ἀπαλλάττουσι τῶν δειμάτων οὕτω σαφῶς ἐξᾴδοντες τὰ φάσματα . καὶ ταῦτα οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν , ἀλλὰ πάντες ἴσασι τὸν Σύρον τὸν ἐκ τῆς Παλαιστίνης , τὸν ἐπὶ τούτῳ σοφιστήν , ὅσους παραλαβὼν καταπίπτοντας πρὸς τὴν σελήνην καὶ τὼ ὀφθαλμὼ διαστρέφοντας καὶ ἀφροῦ πιμπλαμένους τὸ στόμα ὅμως ἀνίστησι καὶ ἀποπέμπει ἀρτίους τὴν γνώμην , ἐπὶ μισθῷ μεγάλῳ ἀπαλλάξας τῶν δεινῶν . ἐπειδὰν γὰρ ἐπιστὰς κειμένοις ἔρηται ὅθεν εἰσεληλύθασιν εἰς τὸ σῶμα , ὁ μὲν νοσῶν αὐτὸς σιωπᾷ , ὁ δαίμων δὲ ἀποκρίνεται , ἑλληνίζων ἢ βαρβαρίζων ὁπόθεν ἂν αὐτὸς ᾖ , ὅπως τε καὶ ὅθεν εἰσῆλθεν εἰς τὸν ἄνθρωπον · ὁ δὲ ὅρκους ἐπάγων , εἰ δὲ μὴ πεισθείη , καὶ ἀπειλῶν ἐξελαύνει τὸν δαίμονα . ἐγὼ γοῦν καὶ εἶδον ἐξιόντα μέλανα καὶ καπνώδη τὴν χρόαν . οὐ μέγα , ἦν δʼ ἐγώ , τὰ τοιαῦτά σε ὁρᾶν , ὦ Ἴων , ᾧ γε καὶ αἱ ἰδέαι αὐταὶ φαίνονται ἃ ὁ πατὴρ ὑμῶν Πλάτων δείκνυσιν , ἀμαυρόν τι θέαμα ὡς πρὸς ἡμᾶς τοὺς ἀμβλυώττοντας .
Lemmas: ἐγώ γοῦν ἡδύς ἄν λέγω σύ , τίς περί οὗτος φημί ὅσος ὁ δαιμονάω ἀπαλλάσσω ὁ δεῖμα οὕτως σαφής ἐξᾴδω ὁ φάσμα . καί οὗτος οὐ ἐγώ χρή λέγω , ἀλλά πᾶς οἶδα ὁ Σύρος ὁ ἐκ ὁ Παλαιστίνη , ὁ ἐπί οὗτος σοφιστής , ὅσος παραλαμβάνω καταπίπτω πρός ὁ σελήνη καί ὁ ὀφθαλμός διαστρέφω καί ἀφρός πίμπλημι ὁ στόμα ὅμως ἀνίστημι καί ἀποπέμπω ἄρτιος ὁ γνώμη , ἐπί μισθός μέγας ἀπαλλάσσω ὁ δεινός . ἐπειδάν γάρ ἐφίστημι κεῖμαι ἔρομαι ὅθεν εἰσέρχομαι εἰς ὁ σῶμα , ὁ μέν νοσέω αὐτός σιωπάω , ὁ δαίμων δέ ἀποκρίνω , ἑλληνίζω ἤ βαρβαρίζω ὁπόθεν ἄν αὐτός εἰμί , ὅπως τε καί ὅθεν εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἄνθρωπος · ὁ δέ ὅρκος ἐπάγω , εἰ δέ μή πείθω , καί ἀπειλέω ἐξελαύνω ὁ δαίμων . ἐγώ γοῦν καί ὁράω ἐξέρχομαι μέλας καί καπνώδης ὁ χροιά . οὐ μέγας , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ τοιοῦτος σύ ὁράω , ὦ Ἴων , ὅς γε καί ὁ ἰδέα αὐτός φαίνω ὅς ὁ πατήρ σύ Πλάτων δείκνυμι , ἀμαυρός τις θέαμα ὡς πρός ἐγώ ὁ ἀμβλυώσσω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 17
μόνος γὰρ Ἴων , ἔφη ὁ Εὐκράτης , τὰ τοιαῦτα εἶδεν , οὐχὶ δὲ καὶ ἄλλοι πολλοὶ δαίμοσιν ἐντετυχήκασιν οἱ μὲν νύκτωρ , οἱ δὲ μεθʼ ἡμέραν ; ἐγὼ δὲ οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ μυριάκις ἤδη σχέδον τὰ τοιαῦτα τεθέαμαι · καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐταραττόμην πρὸς αὐτά , νῦν δὲ δὴ ὑπὸ τοῦ ἔθους οὐδέν τι παράλογον ὁρᾶν μοι δοκῶ , καὶ μάλιστα ἐξ οὗ μοι τὸν δακτύλιον ὁ Ἄραψ ἔδωκε σιδήρου τοῦ ἐκ τῶν σταυρῶν πεποιημένον καὶ τὴν ἐπῳδὴν ἐδίδαξεν τὴν πολυώνυμον , ἐκτὸς εἰ μὴ κἀμοὶ ἀπιστήσεις , ὦ Τυχιάδη . καὶ πῶς ἄν , ἦν δʼ ἐγώ , ἀπιστήσαιμι Εὐκράτει τῷ Δείνωνος , σοφῷ ἀνδρὶ καὶ μάλιστα ἐλευθερίῳ , τὰ δοκοῦντά οἱ λέγοντι οἴκοι παρʼ αὑτῷ ἐπʼ ἐξουσίας ;
Lemmas: μόνος γάρ Ἴων , φημί ὁ Εὐκράτης , ὁ τοιοῦτος ὁράω , οὐ δέ καί ἄλλος πολύς δαίμων ἐντυγχάνω ὁ μέν νύκτωρ , ὁ δέ μετά ἡμέρα ; ἐγώ δέ οὐ ἅπαξ ἀλλά μυριάκις ἤδη σχεδόν ὁ τοιοῦτος θεάομαι · καί ὁ μέν πρῶτος ταράσσω πρός αὐτός , νῦν δέ δή ὑπό ὁ ἔθος οὐδείς τις παράλογος ὁράω ἐγώ δοκέω , καί μάλα ἐκ ὅς ἐγώ ὁ δακτύλιος ὁ Ἄραψ δίδωμι σίδηρος ὁ ἐκ ὁ σταυρός ποιέω καί ὁ ἐπῳδή διδάσκω ὁ πολυώνυμος , ἐκτός εἰ μή ἐγώ ἀπιστέω , ὦ Τυχιάδης . καί πῶς ἄν , εἰμί δέ ἐγώ , ἀπιστέω Εὐκράτης ὁ Δείνων , σοφός ἀνήρ καί μάλα ἐλευθέριος , ὁ δοκέω ἕ λέγω οἴκοι παρά ἑαυτοῦ ἐπί ἐξουσία ;
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 18
τὸ γοῦν περὶ τοῦ ἀνδριάντος , ἦ δʼ ὃς ὁ Εὐκράτης , ἅπασι τοῖς ἐπὶ τῆς οἰκίας ὅσαι νύκτες φαινόμενον καὶ παισὶ καὶ νεανίαις καὶ γέρουσι , τοῦτο οὐ παρʼ ἐμοῦ μόνον ἀκούσειας ἂν ἀλλὰ καὶ παρὰ τῶν ἡμετέρων ἁπάντων . ποίου , ἦν δʼ ἐγώ , ἀνδριάντος ; οὐχ ἑώρακας , ἔφη , εἰσιὼν ἐν τῇ αὐλῇ ἀνεστηκότα πάγκαλον ἀνδριάντα , Δημητρίου ἔργον τοῦ ἀνθρωποποιοῦ ; μῶν τὸν δισκεύοντα , ἦν δʼ ἐγώ , φής , τὸν ἐπικεκυφότα κατὰ τὸ σχῆμα τῆς ἀφέσεως , ἀπεστραμμένον εἰς τὴν δισκοφόρον , ἠρέμα ὀκλάζοντα τῷ ἑτέρῳ , ἐοικότα συναναστησομένῳ μετὰ τῆς βολῆς ; οὐκ ἐκεῖνον , ἦ δʼ ὅς , ἐπεὶ τῶν Μύρωνος ἔργων ἓν καὶ τοῦτό ἐστιν , ὁ δισκοβόλος ὃν λέγεις · οὐδὲ τὸν παρʼ αὐτόν φημι , τὸν διαδούμενον τὴν κεφαλὴν τῇ ταινίᾳ , τὸν καλόν , Πολυκλείτου γὰρ τοῦτο ἔργον . ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐπὶ τὰ δεξιὰ εἰσιόντων ἄφες , ἐν οἷς καὶ τὰ Κριτίου καὶ Νησιώτου πλάσματα ἕστηκεν , οἱ τυραννοκτόνοι · σὺ δὲ εἴ τινα παρὰ τὸ ὕδωρ τὸ ἐπιρρέον εἶδες προγάστορα , φαλαντίαν , ἡμίγυμνον τὴν ἀναβολήν , ἠνεμωμένον τοῦ πώγωνος τὰς τρίχας ἐνίας , ἐπίσημον τὰς φλέβας , αὐτοανθρώπῳ ὅμοιον , ἐκεῖνον λέγω · Πέλλιχος ὁ Κορίνθιος στρατηγὸς εἶναι δοκεῖ .
Lemmas: ὁ γοῦν περί ὁ ἀνδριάς , ἠμί δέ ὅς ὁ Εὐκράτης , ἅπας ὁ ἐπί ὁ οἰκία ὅσος νύξ φαίνω καί παῖς καί νεανίης καί γέρων , οὗτος οὐ παρά ἐγώ μόνος ἀκούω ἄν ἀλλά καί παρά ὁ ἡμέτερος ἅπας . ποῖος , εἰμί δέ ἐγώ , ἀνδριάς ; οὐ ὁράω , φημί , εἰσέρχομαι ἐν ὁ αὐλή ἀνίστημι πάγκαλος ἀνδριάς , Δημήτριος ἔργον ὁ ἀνθρωποποιός ; μῶν ὁ δισκεύω , εἰμί δέ ἐγώ , φημί , ὁ ἐπικύπτω κατά ὁ σχῆμα ὁ ἄφεσις , ἀποστρέφω εἰς ὁ δισκοφόρος , ἠρέμα ὀκλάζω ὁ ἕτερος , ἔοικα συνανίστημι μετά ὁ βολή ; οὐ ἐκεῖνος , ἠμί δέ ὅς , ἐπεί ὁ Μύρων ἔργον εἷς καί οὗτος εἰμί , ὁ δισκοβόλος ὅς λέγω · οὐδέ ὁ παρά αὐτός φημί , ὁ διαδέω ὁ κεφαλή ὁ ταινία , ὁ καλός , Πολύκλειτος γάρ οὗτος ἔργον . ἀλλά ὁ μέν ἐπί ὁ δεξιός εἰσέρχομαι ἀφίημι , ἐν ὅς καί ὁ Κριτίας καί Νησιώτης πλάσμα ἵστημι , ὁ τυραννοκτόνος · σύ δέ εἰ τις παρά ὁ ὕδωρ ὁ ἐπιρρέω ὁράω προγάστωρ , φαλαντίας , ἡμίγυμνος ὁ ἀναβολή , ἀνεμόομαι ὁ πώγων ὁ θρίξ ἔνιοι , ἐπίσημος ὁ φλέψ , αὐτοάνθρωπος ὅμοιος , ἐκεῖνος λέγω · Πέλλιχος ὁ Κορίνθιος στρατηγός εἰμί δοκέω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 19
νὴ Δίʼ , ἦν δʼ ἐγώ , εἶδόν τινα ἐπὶ δεξιὰ τοῦ κρουνοῦ , ταινίας καὶ στεφάνους ξηροὺς ἔχοντα , κατακεχρυσωμένον πετάλοις τὸ στῆθος . ἐγὼ δέ , ὁ Εὐκράτης ἔφη , ἐκεῖνα ἐχρύσωσα , ὁπότε μʼ ἰάσατο διὰ τρίτης ὑπὸ τοῦ ἠπιάλου ἀπολλύμενον . ἦ γὰρ καὶ ἰατρός , ἦν δʼ ἐγώ , ὁ βέλτιστος ἡμῖν Πέλλιχος οὗτός ἐστιν ; μὴ σκῶπτε , ἦ δʼ ὃς ὁ Εὐκράτης , ἤ σε οὐκ εἰς μακρὰν μέτεισιν ὁ ἀνήρ · οἶδα ἐγὼ ὅσον δύναται οὗτος ὁ ὑπὸ σοῦ γελώμενος ἀνδριάς . ἢ οὐ νομίζεις τοῦ αὐτοῦ εἶναι καὶ ἐπιπέμπειν ἠπιάλους οἷς ἂν ἐθέλῃ , εἴ γε καὶ ἀποπέμπειν δυνατὸν αὐτῷ ; ἵλεως , ἦν δʼ ἐγώ , ἔστω ὁ ἀνδριὰς καὶ ἤπιος οὕτως ἀνδρεῖος ὤν . τί δʼ οὖν καὶ ἄλλο ποιοῦντα ὁρᾶτε αὐτὸν ἅπαντες οἱ ἐν τῇ οἰκίᾳ ; ἐπειδὰν τάχιστα , ἔφη , νὺξ γένηται , ὁ δὲ καταβὰς ἀπὸ τῆς βάσεως ἐφʼ ᾗ ἕστηκε περίεισιν ἐν κύκλῳ τὴν οἰκίαν , καὶ πάντες ἐντυγχάνομεν αὐτῷ ἐνίοτε καὶ ᾄδοντι , καὶ οὐκ ἔστιν ὅντινα ἠδίκησεν · ἐκτρέπεσθαι γὰρ χρὴ μόνον · ὁ δὲ παρέρχεται μηδὲν ἐνοχλήσας τοὺς ἰδόντας . καὶ μὴν καὶ λούεται τὰ πολλὰ καὶ παίζει διʼ ὅλης τῆς νυκτός , ὥστε ἀκούειν τοῦ ὕδατος ψοφοῦντος . ὅρα τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , μὴ οὐχὶ Πέλλιχος ὁ ἀνδριάς , ἀλλὰ Τάλως ὁ Κρὴς ὁ τοῦ Μίνωος ᾖ · καὶ γὰρ ἐκεῖνος χαλκοῦς τις ἦν τῆς Κρήτης περίπολος . εἰ δὲ μὴ χαλκοῦ , ὦ Εὔκρατες , ἀλλὰ ξύλου πεποίητο , οὐδὲν αὐτὸν ἐκώλυεν οὐ Δημητρίου ἔργον εἶναι , ἀλλὰ τῶν Δαιδάλου τεχνημάτων · δραπετεύει γοῦν , ὡς φής , ἀπὸ τῆς βάσεως καὶ οὗτος .
Lemmas: νή Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ , ὁράω τις ἐπί δεξιός ὁ κρουνός , ταινία καί στέφανος ξηρός ἔχω , καταχρυσόω πέταλον ὁ στῆθος . ἐγώ δέ , ὁ Εὐκράτης φημί , ἐκεῖνος χρυσόω , ὁπότε ἐγώ ἰάομαι διά τρίτος ὑπό ὁ ἠπίαλος ἀπόλλυμι . ἦ γάρ καί ἰατρός , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ ἀγαθός ἐγώ Πέλλιχος οὗτος εἰμί ; μή σκώπτω , ἠμί δέ ὅς ὁ Εὐκράτης , ἤ σύ οὐ εἰς μακρός μετέρχομαι ὁ ἀνήρ · οἶδα ἐγώ ὅσος δύναμαι οὗτος ὁ ὑπό σύ γελάω ἀνδριάς . ἤ οὐ νομίζω ὁ αὐτός εἰμί καί ἐπιπέμπω ἠπίαλος ὅς ἄν ἐθέλω , εἰ γε καί ἀποπέμπω δυνατός αὐτός ; ἵλαος , εἰμί δέ ἐγώ , εἰμί ὁ ἀνδριάς καί ἤπιος οὕτως ἀνδρεῖος εἰμί . τίς δέ οὖν καί ἄλλος ποιέω ὁράω αὐτός ἅπας ὁ ἐν ὁ οἰκία ; ἐπειδάν ταχύς , φημί , νύξ γίγνομαι , ὁ δέ καταβαίνω ἀπό ὁ βάσις ἐπί ὅς ἵστημι περίειμι ἐν κύκλος ὁ οἰκία , καί πᾶς ἐντυγχάνω αὐτός ἐνίοτε καί ἀείδω , καί οὐ εἰμί ὅστις ἀδικέω · ἐκτρέπω γάρ χρή μόνος · ὁ δέ παρέρχομαι μηδείς ἐνοχλέω ὁ ὁράω . καί μήν καί λούω ὁ πολύς καί παίζω διά ὅλος ὁ νύξ , ὥστε ἀκούω ὁ ὕδωρ ψοφέω . ὁράω τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , μή οὐ Πέλλιχος ὁ ἀνδριάς , ἀλλά Τάλως ὁ Κρής ὁ ὁ Μίνως εἰμί · καί γάρ ἐκεῖνος χάλκεος τις εἰμί ὁ Κρήτη περίπολος . εἰ δέ μή χαλκός , ὦ Εὐκράτης , ἀλλά ξύλον ποιέω , οὐδείς αὐτός κωλύω οὐ Δημήτριος ἔργον εἰμί , ἀλλά ὁ Δαίδαλος τέχνημα · δραπετεύω γοῦν , ὡς φημί , ἀπό ὁ βάσις καί οὗτος .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 20
ὅρα , ἔφη , ὦ Τυχιάδη , μή σοι μεταμελήσῃ τοῦ σκώμματος ὕστερον . οἶδα ἐγὼ οἷα ἔπαθεν ὁ τοὺς ὀβολοὺς ὑφελόμενος οὓς κατὰ τὴν νουμηνίαν ἑκάστην τίθεμεν αὐτῷ . πάνδεινα ἐχρῆν , ἔφη ὁ Ἴων , ἱερόσυλόν γε ὄντα . πῶς δʼ οὖν αὐτὸν ἠμύνατο , ὦ Εὔκρατες ; ἐθέλω γὰρ ἀκοῦσαι , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα οὑτοσὶ Τυχιάδης ἀπιστήσει . πολλοί , ἦ δʼ ὅς , ἔκειντο ὀβολοὶ πρὸ τοῖν ποδοῖν αὐτοῦ καὶ ἄλλα νομίσματα ἔνια ἀργυρᾶ πρὸς τὸν μηρὸν κηρῷ κεκολλημένα καὶ πέταλα ἐξ ἀργύρου , εὐχαί τινος ἢ μισθὸς ἐπὶ τῇ ἰάσει ὁπόσοι διʼ αὐτὸν ἐπαύσαντο πυρετῷ ἐχόμενοι . ἦν δὲ ἡμῖν Λίβυς τις οἰκέτης κατάρατος , ἱπποκόμος · οὗτος ἐπεχείρησε νυκτὸς ὑφελέσθαι πάντα ἐκεῖνα καὶ ὑφείλετο καταβεβηκότα ἤδη τηρήσας τὸν ἀνδριάντα . ἐπεὶ δὲ ἐπανελθὼν τάχιστα ἔγνω περισεσυλημένος ὁ Πέλλιχος , ὅρα ὅπως ἠμύνατο καὶ κατεφώρασε τὸν Λίβυν · διʼ ὅλης γὰρ τῆς νυκτὸς περιῄει ἐν κύκλῳ τὴν αὐλὴν ὁ ἄθλιος ἐξελθεῖν οὐ δυνάμενος ὥσπερ εἰς λαβύρινθον ἐμπεσών , ἄχρι δὴ κατελήφθη ἔχων τὰ φώρια γενομένης ἡμέρας . καὶ τότε μὲν πληγὰς οὐκ ὀλίγας ἔλαβεν ἁλούς , οὐ πολὺν δὲ ἐπιβιοὺς χρόνον κακὸς κακῶς ἀπέθανεν μαστιγούμενος , ὡς ἔλεγεν , κατὰ τὴν νύκτα ἑκάστην , ὥστε καὶ μώλωπας εἰς τὴν ἐπιοῦσαν φαίνεσθαι αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ σώματος . πρὸς ταῦτα , ὦ Τυχιάδη , καὶ τὸν Πέλλιχον σκῶπτε κἀμὲ ὥσπερ τοῦ Μίνωος ἡλικιώτην παραπαίειν ἤδη δόκει . ἀλλʼ , ὦ Εὔκρατες , ἦν δʼ ἐγώ , ἔστʼ ἂν χαλκὸς μὲν ὁ χαλκός , τὸ δὲ ἔργον Δημήτριος ὁ Ἀλωπεκῆθεν εἰργασμένος ᾖ , οὐ θεοποιός τις ἀλλʼ ἀνθρωποποιὸς ὤν , οὔποτε φοβήσομαι τὸν ἀνδριάντα Πελλίχου , ὃν οὐδὲ ζῶντα πάνυ ἐδεδίειν ἂν ἀπειλοῦντά μοι .
Lemmas: ὁράω , φημί , ὦ Τυχιάδης , μή σύ μεταμέλομαι ὁ σκῶμμα ὕστερον . οἶδα ἐγώ οἷος πάσχω ὁ ὁ ὀβολός ὑφαιρέω ὅς κατά ὁ νουμηνία ἕκαστος τίθημι αὐτός . πάνδεινος χρή , φημί ὁ Ἴων , ἱερόσυλος γε εἰμί . πῶς δέ οὖν αὐτός ἀμύνω , ὦ Εὐκράτης ; ἐθέλω γάρ ἀκούω , εἰ καί ὅτι μάλα οὗτος Τυχιάδης ἀπιστέω . πολύς , ἠμί δέ ὅς , κεῖμαι ὀβολός πρό ὁ πούς αὐτός καί ἄλλος νόμισμα ἔνιοι ἀργύρεος πρός ὁ μηρός κηρός κολλάω καί πέταλον ἐκ ἄργυρος , εὐχή τις ἤ μισθός ἐπί ὁ ἴασις ὁπόσος διά αὐτός παύω πυρετός ἔχω . εἰμί δέ ἐγώ Λίβυς τις οἰκέτης κατάρατος , ἱπποκόμος · οὗτος ἐπιχειρέω νύξ ὑφαιρέω πᾶς ἐκεῖνος καί ὑφαιρέω καταβαίνω ἤδη τηρέω ὁ ἀνδριάς . ἐπεί δέ ἐπανέρχομαι ταχύς γιγνώσκω περισυλάομαι ὁ Πέλλιχος , ὁράω ὅπως ἀμύνω καί καταφωράω ὁ Λίβυς · διά ὅλος γάρ ὁ νύξ περιέρχομαι ἐν κύκλος ὁ αὐλή ὁ ἄθλιος ἐξέρχομαι οὐ δύναμαι ὥσπερ εἰς λαβύρινθος ἐμπίπτω , ἄχρι δή καταλαμβάνω ἔχω ὁ φώριον γίγνομαι ἡμέρα . καί τότε μέν πληγή οὐ ὀλίγος λαμβάνω ἁλίσκομαι , οὐ πολύς δέ ἐπιβιόω χρόνος κακός κακός ἀποθνῄσκω μαστιγόω , ὡς λέγω , κατά ὁ νύξ ἕκαστος , ὥστε καί μώλωψ εἰς ὁ ἐπέρχομαι φαίνω αὐτός ἐπί ὁ σῶμα . πρός οὗτος , ὦ Τυχιάδης , καί ὁ Πέλλιχος σκώπτω ἐγώ ὥσπερ ὁ Μίνως ἡλικιώτης παραπαίω ἤδη δοκέω . ἀλλά , ὦ Εὐκράτης , εἰμί δέ ἐγώ , εἰμί ἄν χαλκός μέν ὁ χαλκός , ὁ δέ ἔργον Δημήτριος ὁ Ἀλωπεκῆθεν ἐργάζομαι εἰμί , οὐ θεοποιός τις ἀλλά ἀνθρωποποιός εἰμί , οὔποτε φοβέω ὁ ἀνδριάς Πελλίχης , ὅς οὐδέ ζάω πάνυ δείδω ἄν ἀπειλέω ἐγώ .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 21
ἐπὶ τούτοις Ἀντίγονος ὁ ἰατρὸς εἶπε , κἀμοί , ὦ Εὔκρατες , Ἱπποκράτης ἐστὶ χαλκοῦς ὅσον πηχυαῖος τὸ μέγεθος · οὗτος ἐπειδὰν μόνον ἡ θρυαλλὶς ἀποσβῇ , περίεισιν τὴν οἰκίαν ὅλην ἐν κύκλῳ ψοφῶν καὶ τὰς πυξίδας ἀνατρέπων καὶ τὰ φάρμακα συγχέων καὶ τὴν θυίαν περιτρέπων , καὶ μάλιστα ἐπειδὰν τὴν θυσίαν ὑπερβαλώμεθα , ἣν κατὰ τὸ ἔτος ἕκαστον αὐτῷ θύομεν . ἀξιοῖ γάρ , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ ὁ Ἱπποκράτης ἤδη ὁ ἰατρὸς θύεσθαι αὑτῷ , καὶ ἀγανακτεῖ ἢν μὴ κατὰ καιρὸν ἐφʼ ἱερῶν τελείων ἑστιαθῇ ; ὃν ἔδει ἀγαπᾶν , εἴ τις ἐναγίσειεν αὐτῷ ἢ μελίκρατον ἐπισπείσειεν ἢ στεφανώσειε τὴν στήλην .
Lemmas: ἐπί οὗτος Ἀντίγονος ὁ ἰατρός λέγω , ἐγώ , ὦ Εὐκράτης , Ἱπποκράτης εἰμί χάλκεος ὅσος πηχυαῖος ὁ μέγεθος · οὗτος ἐπειδάν μόνος ὁ θρυαλλίς ἀποσβέννυμι , περίειμι ὁ οἰκία ὅλος ἐν κύκλος ψοφέω καί ὁ πυξίς ἀνατρέπω καί ὁ φάρμακον συγχέω καί ὁ θυία περιτρέπω , καί μάλα ἐπειδάν ὁ θυσία ὑπερβάλλω , ὅς κατά ὁ ἔτος ἕκαστος αὐτός θύω . ἀξιόω γάρ , εἰμί δέ ἐγώ , καί ὁ Ἱπποκράτης ἤδη ὁ ἰατρός θύω ἑαυτοῦ , καί ἀγανακτέω ἐάν μή κατά καιρός ἐπί ἱερός τέλειος ἑστιάω ; ὅς δέω ἀγαπάω , εἰ τις ἐναγίζω αὐτός ἤ μελίκρατον ἐπισπένδω ἤ στεφανόω ὁ στήλη .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 22
ἄκουε τοίνυν , ἔφη ὁ Εὐκράτης , — τοῦτο μὲν καὶ ἐπὶ μαρτύρων — ὃ πρὸ ἐτῶν πέντε εἶδον · ἐτύγχανε μὲν ἀμφὶ τρυγητὸν τοῦ ἔτους ὄν , ἐγὼ δὲ ἀνὰ τὸν ἀγρὸν μεσούσης ἡμέρας τρυγῶντας ἀφεὶς τοὺς ἐργάτας κατʼ ἐμαυτὸν εἰς τὴν ὕλην ἀπῄειν μεταξὺ φροντίζων τι καὶ ἀνασκοπούμενος . ἐπεὶ δʼ ἐν τῷ συνηρεφεῖ ἦν , τὸ μὲν πρῶτον ὑλαγμὸς ἐγένετο κυνῶν , κἀγὼ εἴκαζον Μνάσωνα τὸν υἱόν , ὥσπερ εἰώθει , παίζειν καὶ κυνηγετεῖν εἰς τὸ λάσιον μετὰ τῶν ἡλικιωτῶν παρελθόντα . τὸ δʼ οὐκ εἶχεν οὕτως , ἀλλὰ μετʼ ὀλίγον σεισμοῦ τινος ἅμα γενομένου καὶ βοῆς οἷον ἐκ βροντῆς γυναῖκα ὁρῶ προσιοῦσαν φοβεράν , ἡμισταδιαίαν σχεδὸν τὸ ὕψος . εἶχεν δὲ καὶ δᾷδα ἐν τῇ ἀριστερᾷ καὶ ξίφος ἐν τῇ δεξιᾷ ὅσον εἰκοσάπηχυ , καὶ τὰ μὲν ἔνερθεν ὀφιόπους ἦν , τὰ δὲ ἄνω Γοργόνι ἐμφερής , τὸ βλέμμα φημὶ καὶ τὸ φρικῶδες τῆς προσόψεως , καὶ ἀντὶ τῆς κόμης τοὺς δράκοντας βοστρυχηδὸν καθεῖτο εἰλουμένους περὶ τὸν αὐχένα καὶ ἐπὶ τῶν ὤμων ἐνίους ἐσπειραμένους . ὁρᾶτε , ἔφη , ὅπως ἔφριξα , ὦ φίλοι , μεταξὺ διηγούμενος . καὶ ἅμα λέγων ἐδείκνυεν ὁ Εὐκράτης τὰς ἐπὶ τοῦ πήχεως τρίχας δῆθεν ὀρθὰς ὑπὸ τοῦ φόβου .
Lemmas: ἀκούω τοίνυν , φημί ὁ Εὐκράτης , — οὗτος μέν καί ἐπί μάρτυς — ὅς πρό ἔτος πέντε ὁράω · τυγχάνω μέν ἀμφί τρύγητος ὁ ἔτος εἰμί , ἐγώ δέ ἀνά ὁ ἀγρός μεσόω ἡμέρα τρυγόω ἀφίημι ὁ ἐργάτης κατά ἐμαυτοῦ εἰς ὁ ὕλη ἀπέρχομαι μεταξύ φροντίζω τις καί ἀνασκοπέω . ἐπεί δέ ἐν ὁ συνηρεφής εἰμί , ὁ μέν πρῶτος ὑλαγμός γίγνομαι κύων , ἐγώ εἰκάζω Μνάσων ὁ υἱός , ὥσπερ εἴωθα , παίζω καί κυνηγετέω εἰς ὁ λάσιος μετά ὁ ἡλικιώτης παρέρχομαι . ὁ δέ οὐ ἔχω οὕτως , ἀλλά μετά ὀλίγος σεισμός τις ἅμα γίγνομαι καί βοή οἷος ἐκ βροντή γυνή ὁράω προσέρχομαι φοβερός , ἡμισταδιαῖος σχεδόν ὁ ὕψος . ἔχω δέ καί δαίς ἐν ὁ ἀριστερός καί ξίφος ἐν ὁ δεξιός ὅσος εἰκοσάπηχυς , καί ὁ μέν ἔνερθε ὀφιόπους εἰμί , ὁ δέ ἄνω Γοργών ἐμφερής , ὁ βλέμμα φημί καί ὁ φρικώδης ὁ πρόσοψις , καί ἀντί ὁ κόμη ὁ δράκων βοστρυχηδόν καθίημι εἴλω περί ὁ αὐχήν καί ἐπί ὁ ὦμος ἔνιοι εἰσπειράω . ὁράω , φημί , ὅπως φρίσσω , ὦ φίλος , μεταξύ διηγέομαι . καί ἅμα λέγω δείκνυμι ὁ Εὐκράτης ὁ ἐπί ὁ πῆχυς θρίξ δῆθεν ὀρθός ὑπό ὁ φόβος .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 23
οἱ μὲν οὖν ἀμφὶ τὸν Ἴωνα καὶ τὸν Δεινόμαχον καὶ τὸν Κλεόδημον κεχηνότες ἀτενὲς προσεῖχον αὐτῷ , γέροντες ἄνδρες ἑλκόμενοι τῆς ῥινός , ἠρέμα προσκυνοῦντες οὕτως ἀπίθανον κολοσσόν , ἡμισταδιαίαν γυναῖκα , γιγάντειόν τι μορμολύκειον . ἐγὼ δὲ ἐνενόουν μεταξὺ οἷοι ὄντες αὐτοὶ νέοις τε ὁμιλοῦσιν ἐπὶ σοφίᾳ καὶ ὑπὸ πολλῶν θαυμάζονται , μόνῃ τῇ πολιᾷ καὶ τῷ πώγωνι διαφέροντες τῶν βρεφῶν , τὰ δʼ ἄλλα καὶ αὐτῶν ἐκείνων εὐαγωγότεροι πρὸς τὸ ψεῦδος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀμφί ὁ Ἴων καί ὁ Δεινόμαχος καί ὁ Κλεόδημος χάσκω ἀτενής προσέχω αὐτός , γέρων ἀνήρ ἕλκω ὁ ῥίς , ἠρέμα προσκυνέω οὕτως ἀπίθανος κολοσσός , ἡμισταδιαῖος γυνή , γιγάντειος τις μορμολυκεῖον . ἐγώ δέ ἐννοέω μεταξύ οἷος εἰμί αὐτός νέος τε ὁμιλέω ἐπί σοφία καί ὑπό πολύς θαυμάζω , μόνος ὁ πολιός καί ὁ πώγων διαφέρω ὁ βρέφος , ὁ δέ ἄλλος καί αὐτός ἐκεῖνος εὐάγωγος πρός ὁ ψεῦδος .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 25
ὁ Κλεόδημος δέ , οὐ καινά , εἶπεν , οὐδὲ ἄλλοις ἀόρατα ταῦτα εἶδες , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς οὐ πρὸ πολλοῦ νοσήσας τοιόνδε τι ἐθεασάμην · ἐπεσκόπει δέ με καὶ ἐθεράπευεν Ἀντίγονος οὗτος . ἑβδόμη μὲν ἦν ἡμέρα , ὁ δὲ πυρετὸς οἷος καῦσος σφοδρότατος . ἅπαντες δέ με ἀπολιπόντες ἐπʼ ἐρημίας ἐπικλεισάμενοι τὰς θύρας ἔξω περιέμενον · οὕτω γὰρ αὐτὸς ἐκέλευσας , ὦ Ἀντίγονε , εἴ πως δυνηθείην εἰς ὕπνον τραπέσθαι . τότε οὖν ἐφίσταταί μοι νεανίας ἐγρηγορότι πάγκαλος λευκὸν ἱμάτιον περιβεβλημένος , εἶτα ἀναστήσας ἄγει διά τινος χάσματος εἰς τὸν Ἅιδην , ὡς αὐτίκα ἐγνώρισα Τάνταλον ἰδὼν καὶ Τιτυὸν καὶ Σίσυφον . καὶ τὰ μὲν ἄλλα τί ἂν ὑμῖν λέγοιμι ; ἐπεὶ δὲ κατὰ τὸ δικαστήριον ἐγενόμην — παρῆν δὲ καὶ ὁ Αἰακὸς καὶ ὁ Χάρων καὶ αἱ Μοῖραι καὶ αἱ Ἐρινύες — ὁ μέν τις ὥσπερ βασιλεὺς ( ὁ Πλούτων , μοι δοκεῖ ) καθῆστο ἐπιλεγόμενος τῶν τεθνηξομένων τὰ ὀνόματα , οὓς ἤδη ὑπερημέρους τῆς ζωῆς συνέβαινεν εἶναι . ὁ δὲ νεανίσκος ἐμὲ φέρων παρέστησεν αὐτῷ · ὁ δὲ Πλούτων ἠγανάκτησέν τε καὶ πρὸς τὸν ἀγαγόντα με , οὔπω πεπλήρωται , φησίν , τὸ νῆμα αὐτῷ , ὥστε ἀπίτω . σὺ δὲ δὴ τὸν χαλκέα Δημύλον ἄγε · ὑπὲρ γὰρ τὸν ἄτρακτον βιοῖ . κἀγὼ ἄσμενος ἀναδραμὼν αὐτὸς μὲν ἤδη ἀπύρετος ἦν , ἀπήγγελλον δὲ ἅπασιν ὡς τεθνήξεται Δημύλος · ἐν γειτόνων δὲ ἡμῖν ᾤκει νοσῶν τι καὶ αὐτός , ὡς ἀπηγγέλλετο . καὶ μετὰ μικρὸν ἠκούομεν οἰμωγῆς ὀδυρομένων ἐπʼ αὐτῷ .
Lemmas: ὁ Κλεόδημος δέ , οὐ καινός , λέγω , οὐδέ ἄλλος ἀόρατος οὗτος ὁράω , ἐπεί καί αὐτός οὐ πρό πολύς νοσέω τοιόσδε τις θεάομαι · ἐπισκοπέω δέ ἐγώ καί θεραπεύω Ἀντίγονος οὗτος . ἕβδομος μέν εἰμί ἡμέρα , ὁ δέ πυρετός οἷος καῦσος σφοδρός . ἅπας δέ ἐγώ ἀπολείπω ἐπί ἐρημία ἐπικλῄζω ὁ θύρα ἔξω περιμένω · οὕτως γάρ αὐτός κελεύω , ὦ Ἀντίγονος , εἰ πως δύναμαι εἰς ὕπνος τρέπω . τότε οὖν ἐφίστημι ἐγώ νεανίας ἐγείρω πάγκαλος λευκός ἱμάτιον περιβάλλω , εἶτα ἀνίστημι ἄγω διά τις χάσμα εἰς ὁ ᾍδης , ὡς αὐτίκα γνωρίζω Τάνταλος ὁράω καί Τιτυός καί Σίσυφος . καί ὁ μέν ἄλλος τίς ἄν σύ λέγω ; ἐπεί δέ κατά ὁ δικαστήριον γίγνομαι — πάρειμι δέ καί ὁ Αἰακός καί ὁ Χάρων καί ὁ Μοῖρα καί ὁ Ἐρινύς — ὁ μέν τις ὥσπερ βασιλεύς ( ὁ Πλούτων , ἐγώ δοκέω ) κάθημαι ἐπιλέγω ὁ θνῄσκω ὁ ὄνομα , ὅς ἤδη ὑπερήμερος ὁ ζωή συμβαίνω εἰμί . ὁ δέ νεανίσκος ἐγώ φέρω παρίστημι αὐτός · ὁ δέ Πλούτων ἀγανακτέω τε καί πρός ὁ ἄγω ἐγώ , οὔπω πληρόω , φημί , ὁ νῆμα αὐτός , ὥστε ἀπέρχομαι . σύ δέ δή ὁ χαλκεύς Δημύλος ἄγω · ὑπέρ γάρ ὁ ἄτρακτος βιόω . ἐγώ ἄσμενος ἀνατρέχω αὐτός μέν ἤδη ἀπύρετος εἰμί , ἀπαγγέλλω δέ ἅπας ὡς θνῄσκω Δημύλος · ἐν γείτων δέ ἐγώ οἰκέω νοσέω τις καί αὐτός , ὡς ἀπαγγέλλω . καί μετά μικρός ἀκούω οἰμωγή ὀδύρομαι ἐπί αὐτός .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 26
τί θαυμαστόν ; εἶπεν ὁ Ἀντίγονος · ἐγὼ γὰρ οἶδά τινα μετὰ εἰκοστὴν ἡμέραν ἧς ἐτάφη ἀναστάντα , θεραπεύσας καὶ πρὸ τοῦ θανάτου καὶ ἐπεὶ ἀνέστη τὸν ἄνθρωπον . καὶ πῶς , ἦν δʼ ἐγώ , ἐν εἴκοσιν ἡμέραις οὔτʼ ἐμύδησεν τὸ σῶμα οὔτε ἄλλως ὑπὸ λιμοῦ διεφθάρη ; εἰ μή τινα Ἐπιμενίδην σύ γε ἐθεράπευες .
Lemmas: τίς θαυμαστός ; λέγω ὁ Ἀντίγονος · ἐγώ γάρ οἶδα τις μετά εἰκοστός ἡμέρα ὅς θάπτω ἀνίστημι , θεραπεύω καί πρό ὁ θάνατος καί ἐπεί ἀνίστημι ὁ ἄνθρωπος . καί πῶς , εἰμί δέ ἐγώ , ἐν εἴκοσι ἡμέρα οὔτε μυδάω ὁ σῶμα οὔτε ἄλλος ὑπό λιμός διαφθείρω ; εἰ μή τις Ἐπιμενίδης σύ γε θεραπεύω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 27
ἅμα ταῦτα λεγόντων ἡμῶν ἐπεισῆλθον οἱ τοῦ Εὐκράτους υἱοὶ ἐκ τῆς παλαίστρας , ὁ μὲν ἤδη ἐξ ἐφήβων , ὁ δὲ ἕτερος ἀμφὶ τὰ πεντεκαίδεκα ἔτη , καὶ ἀσπασάμενοι ἡμᾶς ἐκαθέζοντο ἐπὶ τῆς κλίνης παρὰ τῷ πατρί · ἐμοὶ δὲ εἰσεκομίσθη θρόνος . καὶ ὁ Εὐκράτης ὥσπερ ἀναμνησθεὶς πρὸς τὴν ὄψιν τῶν υἱέων · , οὕτως ὀναίμην , ἔφη , τούτων — ἐπιβαλὼν αὐτοῖν τὴν χεῖρα — ἀληθῆ , ὦ Τυχιάδη , πρός σε ἐρῶ . τὴν μακαρῖτίν μου γυναῖκα τὴν τούτων μητέρα πάντες ἴσασιν ὅπως ἠγάπησα , ἐδήλωσα δὲ οἷς περὶ αὐτὴν ἔπραξα οὐ ζῶσαν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπεὶ ἀπέθανεν , τόν τε κόσμον ἅπαντα συγκατακαύσας καὶ τὴν ἐσθῆτα ᾗ ζῶσα ἔχαιρεν . ἑβδόμῃ δὲ μετὰ τὴν τελευτὴν ἡμέρᾳ ἐγὼ μὲν ἐνταῦθα ἐπὶ τῆς κλίνης ὥσπερ νῦν ἐκείμην παραμυθούμενος τὸ πένθος · ἀνεγίγνωσκον γὰρ τὸ περὶ ψυχῆς τοῦ Πλάτωνος βιβλίον ἐφʼ ἡσυχίας · ἐπεισέρχεται δὲ μεταξὺ ἡ Δημαινέτη αὐτὴ ἐκείνη καὶ καθίζεται πλησίον ὥσπερ νῦν Εὐκρατίδης οὑτοσί , δείξας τὸν νεώτερον τῶν υἱέων · ὁ δὲ αὐτίκα ἔφριξε μάλα παιδικῶς , καὶ πάλαι ἤδη ὠχρὸς ὢν πρὸς τὴν διήγησιν . ἐγὼ δέ , ἦ δʼ ὃς ὁ Εὐκράτης , ὡς εἶδον , περιπλακεὶς αὐτῇ ἐδάκρυον ἀνακωκύσας · ἡ δὲ οὐκ εἴα βοᾶν , ἀλλʼ ᾐτιᾶτό με ὅτι τὰ ἄλλα πάντα χαρισάμενος αὐτῇ θάτερον τοῖν σανδάλοιν χρυσοῖν ὄντοιν οὐ κατακαύσαιμι , εἶναι δὲ αὐτὸ ἔφασκεν ὑπὸ τῇ κιβωτῷ παραπεσόν . καὶ διὰ τοῦτο ἡμεῖς οὐχ εὑρόντες θάτερον μόνον ἐκαύσαμεν . ἔτι δὲ ἡμῶν διαλεγομένων κατάρατόν τι κυνίδιον ὑπὸ τῇ κλίνῃ ὂν Μελιταῖον ὑλάκτησεν , ἡ δὲ ἠφανίσθη πρὸς τὴν ὑλακήν . τὸ μέντοι σανδάλιον εὑρέθη ὑπὸ τῇ κιβωτῷ καὶ κατεκαύθη ὕστερον .
Lemmas: ἅμα οὗτος λέγω ἐγώ ἐπεισέρχομαι ὁ ὁ Εὐκράτης υἱός ἐκ ὁ παλαίστρα , ὁ μέν ἤδη ἐκ ἔφηβος , ὁ δέ ἕτερος ἀμφί ὁ πεντεκαίδεκα ἔτος , καί ἀσπάζομαι ἐγώ καθέζομαι ἐπί ὁ κλίνη παρά ὁ πατήρ · ἐγώ δέ εἰσκομίζω θρόνος . καί ὁ Εὐκράτης ὥσπερ ἀναμιμνῄσκω πρός ὁ ὄψις ὁ υἱός · , οὕτως ὀνίνημι , φημί , οὗτος — ἐπιβάλλω αὐτός ὁ χείρ — ἀληθής , ὦ Τυχιάδης , πρός σύ λέγω . ὁ μακαρῖτις ἐγώ γυνή ὁ οὗτος μήτηρ πᾶς οἶδα ὅπως ἀγαπάω , δηλόω δέ ὅς περί αὐτός πράσσω οὐ ζάω μόνος , ἀλλά καί ἐπεί ἀποθνῄσκω , ὁ τε κόσμος ἅπας συγκατακαίω καί ὁ ἐσθής ὅς ζάω χαίρω . ἕβδομος δέ μετά ὁ τελευτή ἡμέρα ἐγώ μέν ἐνταῦθα ἐπί ὁ κλίνη ὥσπερ νῦν κεῖμαι παραμυθέομαι ὁ πένθος · ἀναγιγνώσκω γάρ ὁ περί ψυχή ὁ Πλάτων βιβλίον ἐπί ἡσυχία · ἐπεισέρχομαι δέ μεταξύ ὁ Δημαινέτη αὐτός ἐκεῖνος καί καθίζω πλησίον ὥσπερ νῦν Εὐκρατίδης οὗτος , δείκνυμι ὁ νέος ὁ υἱός · ὁ δέ αὐτίκα φρίσσω μάλα παιδικός , καί πάλαι ἤδη ὠχρός εἰμί πρός ὁ διήγησις . ἐγώ δέ , ἠμί δέ ὅς ὁ Εὐκράτης , ὡς ὁράω , περιπλέκω αὐτός δακρύω ἀνακωκύω · ὁ δέ οὐ ἐάω βοάω , ἀλλά αἰτιάομαι ἐγώ ὅτι ὁ ἄλλος πᾶς χαρίζω αὐτός ἕτερος ὁ σάνδαλον χρυσός εἰμί οὐ κατακαίω , εἰμί δέ αὐτός φάσκω ὑπό ὁ κιβωτός παραπίπτω . καί διά οὗτος ἐγώ οὐ εὑρίσκω ἕτερος μόνος καίω . ἔτι δέ ἐγώ διαλέγω κατάρατος τις κυνίδιον ὑπό ὁ κλίνη εἰμί Μελιταῖος ὑλακτέω , ὁ δέ ἀφανίζω πρός ὁ ὑλακή . ὁ μέντοι σανδάλιον εὑρίσκω ὑπό ὁ κιβωτός καί κατακαίω ὕστερον .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 28
ἔτι ἀπιστεῖν τούτοις , ὦ Τυχιάδη , ἄξιον ἐναργέσιν οὖσιν καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν ἑκάστην φαονομένοις ; μὰ Δίʼ , ἦν δʼ ἐγώ · ἐπεὶ σανδάλῳ γε χρυσῷ εἰς τὰς πυγὰς ὥσπερ τὰ παιδία παίεσθαι ἄξιοι ἂν εἶεν οἱ ἀπιστοῦντες καὶ οὕτως ἀναισχυντοῦντες πρὸς τὴν ἀλήθειαν .
Lemmas: ἔτι ἀπιστέω οὗτος , ὦ Τυχιάδης , ἄξιος ἐναργής εἰμί καί κατά ὁ ἡμέρα ἕκαστος φαίνω ; μά Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ · ἐπεί σάνδαλον γε χρύσεος εἰς ὁ πυγή ὥσπερ ὁ παιδίον παίω ἄξιος ἄν εἰμί ὁ ἀπιστέω καί οὕτως ἀναισχυντέω πρός ὁ ἀλήθεια .