ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 29
ἐπὶ τούτοις ὁ Πυθαγορικὸς Ἀρίγνωτος εἰσῆλθεν , ὁ κομήτης , ὁ σεμνὸς ἀπὸ τοῦ προσώπου , οἶσθα τὸν ἀοίδιμον ἐπὶ τῇ σοφίᾳ , τὸν ἱερὸν ἐπονομαζόμενον . κἀγὼ μὲν ὡς εἶδον αὐτὸν ἀνέπνευσα , τοῦτʼ ἐκεῖνο ἥκειν μοι νομίσας πέλεκύν τινα κατὰ τῶν ψευσμάτων . ἐπιστομιεῖ γὰρ αὐτούς , ἔλεγον , ὁ σοφὸς ἀνὴρ οὕτω τεράστια διεξιόντας . καὶ τὸ τοῦ λόγου , θεὸν ἀπὸ μηχανῆς ἐπεισκυκληθῆναί μοι τοῦτον ᾤμην ὑπὸ τῆς Τύχης · ὁ δὲ ἐπεὶ ἐκαθέζετο ὑπεκστάντος αὐτῷ τοῦ Κλεοδήμου , πρῶτα μὲν περὶ τῆς νόσου ἤρετο , καὶ ὡς ῥᾷον ἤδη ἔχειν ἤκουσεν παρὰ τοῦ Εὐκράτους , τί δέ , ἔφη , πρὸς αὑτοὺς ἐφιλοσοφεῖτε ; μεταξὺ γὰρ εἰσιὼν ἐπήκουσα , καί μοι ἐδοκεῖτε εἰς καλὸν διατεθήσεσθαι τὴν διατριβήν . τί δʼ ἄλλο , εἶπεν ὁ Εὐκράτης , ἢ τουτονὶ τὸν ἀδαμάντινον πείθομεν — δείξας ἐμέ — ἡγεῖσθαι δαίμονάς τινας εἶναι καὶ φάσματα καὶ νεκρῶν ψυχὰς περιπολεῖν ὑπὲρ γῆς καὶ φαίνεσθαι οἷς ἂν ἐθέλωσιν . ἐγὼ μὲν οὖν ἠρυθρίασα καὶ κάτω ἔνευσα αἰδεσθεὶς τὸν Ἀρίγνωτον . ὁ δὲ , ὅρα , ἔφη , ὦ Εὔκρατες , μὴ τοῦτό φησιν Τυχιάδης , τὰς τῶν βιαίως ἀποθανόντων μόνας ψυχὰς περινοστεῖν , οἷον εἴ τις ἀπήγξατο ἢ ἀπετμήθη τὴν κεφαλὴν ἢ ἀνεσκολοπίσθη ἢ ἄλλῳ γέ τῳ τρόπῳ τοιούτῳ ἀπῆλθεν ἐκ τοῦ βίου , τὰς δὲ τῶν κατὰ μοῖραν ἀποθανόντων οὐκέτι · ἢν γὰρ τοῦτο λέγῃ , οὐ πάνυ ἀπόβλητα φήσει . μὰ Δίʼ , ἦ δʼ ὃς ὁ Δεινόμαχος , ἀλλʼ οὐδὲ ὅλως εἶναι τὰ τοιαῦτα οὐδὲ συνεστῶτα ὁρᾶσθαι οἴεται .
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ Πυθαγορικός Ἀρίγνωτος εἰσέρχομαι , ὁ κομήτης , ὁ σεμνός ἀπό ὁ πρόσωπον , οἶδα ὁ ἀοίδιμος ἐπί ὁ σοφία , ὁ ἱερός ἐπονομάζω . ἐγώ μέν ὡς ὁράω αὐτός ἀναπνέω , οὗτος ἐκεῖνος ἥκω ἐγώ νομίζω πέλεκυς τις κατά ὁ ψεῦσμα . ἐπιστομίζω γάρ αὐτός , λέγω , ὁ σοφός ἀνήρ οὕτως τεράστιος διεξέρχομαι . καί ὁ ὁ λόγος , θεός ἀπό μηχανή ἐπεισκυκλέω ἐγώ οὗτος οἴομαι ὑπό ὁ Τύχη · ὁ δέ ἐπεί καθέζομαι ὑπεξίσταμαι αὐτός ὁ Κλεόδημος , πρῶτος μέν περί ὁ νόσος ἔρομαι , καί ὡς ῥᾴδιος ἤδη ἔχω ἀκούω παρά ὁ Εὐκράτης , τίς δέ , φημί , πρός ἑαυτοῦ φιλοσοφέω ; μεταξύ γάρ εἰσέρχομαι ἐπακούω , καί ἐγώ δοκέω εἰς καλός διατίθημι ὁ διατριβή . τίς δέ ἄλλος , λέγω ὁ Εὐκράτης , ἤ οὗτος ὁ ἀδαμάντινος πείθω — δείκνυμι ἐγώ — ἡγέομαι δαίμων τις εἰμί καί φάσμα καί νεκρός ψυχή περιπολέω ὑπέρ γῆ καί φαίνω ὅς ἄν ἐθέλω . ἐγώ μέν οὖν ἐρυθριάω καί κάτω νεύω αἰδέομαι ὁ Ἀρίγνωτος . ὁ δέ , ὁράω , φημί , ὦ Εὐκράτης , μή οὗτος φημί Τυχιάδης , ὁ ὁ βίαιος ἀποθνῄσκω μόνος ψυχή περινοστέω , οἷος εἰ τις ἀπάγχω ἤ ἀποτέμνω ὁ κεφαλή ἤ ἀνασκολοπίζω ἤ ἄλλος γε τις τρόπος τοιοῦτος ἀπέρχομαι ἐκ ὁ βίος , ὁ δέ ὁ κατά μοῖρα ἀποθνῄσκω οὐκέτι · ἐάν γάρ οὗτος λέγω , οὐ πάνυ ἀπόβλητος φημί . μά Ζεύς , ἠμί δέ ὅς ὁ Δεινόμαχος , ἀλλά οὐδέ ὅλος εἰμί ὁ τοιοῦτος οὐδέ συνίστημι ὁράω οἴομαι .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 30
πῶς λέγεις , ἦ δʼ ὃς ὁ Ἀρίγνωτος , δριμὺ ἀπιδὼν εἰς ἐμέ , οὐδέν σοι τούτων γίγνεσθαι δοκεῖ , καὶ ταῦτα πάντων , ὡς εἰπεῖν , ὁρώντων ; ἀπολόγησαι , ἦν δʼ ἐγώ , ὑπὲρ ἐμοῦ , εἰ μὴ πιστεύω , διότι μηδὲ ὁρῶ μόνος τῶν ἄλλων · εἰ δὲ ἑώρων , καὶ ἐπίστευον ἂν δηλαδὴ ὥσπερ ὑμεῖς . ἀλλά , ἦ δʼ ὅς , ἤν ποτε εἰς Κόρινθον ἔλθῃς , ἐροῦ ἔνθα ἐστὶν ἡ Εὐβατίδου οἰκία , καὶ ἐπειδάν σοι δειχθῇ παρὰ τὸ Κράνειον , παρελθὼν εἰς αὐτὴν λέγε πρὸς τὸν θυρωρὸν Τίβειον ὡς ἐθέλοις ἰδεῖν ὅθεν τὸν δαίμονα ὁ Πυθαγορικὸς Ἀρίγνωτος ἀνορύξας ἀπήλασε καὶ πρὸς τὸ λοιπὸν οἰκεῖσθαι τὴν οἰκίαν ἐποίησεν .
Lemmas: πῶς λέγω , ἠμί δέ ὅς ὁ Ἀρίγνωτος , δριμύς ἀφοράω εἰς ἐγώ , οὐδείς σύ οὗτος γίγνομαι δοκέω , καί οὗτος πᾶς , ὡς λέγω , ὁράω ; ἀπολογέομαι , εἰμί δέ ἐγώ , ὑπέρ ἐγώ , εἰ μή πιστεύω , διότι μηδέ ὁράω μόνος ὁ ἄλλος · εἰ δέ ὁράω , καί πιστεύω ἄν δηλαδή ὥσπερ σύ . ἀλλά , ἠμί δέ ὅς , ἐάν ποτέ εἰς Κόρινθος ἔρχομαι , ἔρομαι ἔνθα εἰμί ὁ Εὐβατίδης οἰκίον , καί ἐπειδάν σύ δείκνυμι παρά ὁ Κράνειος , παρέρχομαι εἰς αὐτός λέγω πρός ὁ θυρωρός Τίβειος ὡς ἐθέλω ὁράω ὅθεν ὁ δαίμων ὁ Πυθαγορικός Ἀρίγνωτος ἀνορύσσω ἀπελαύνω καί πρός ὁ λοιπός οἰκέω ὁ οἰκία ποιέω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 32
ὡς δὲ ταῦτα εἶπεν ὁ Ἀρίγνωτος , ἀνὴρ δαιμόνιος τὴν σοφίαν καὶ ἅπασιν αἰδέσιμος , οὐδεὶς ἦν ἔτι τῶν παρόντων ὃς οὐχὶ κατεγίγνωσκέ μου πολλὴν τὴν ἄνοιαν τοῖς τοιούτοις ἀπιστοῦντος , καὶ ταῦτα Ἀριγνώτου λέγοντος . ἐγὼ δὲ ὅμως οὐδὲν τρέσας οὔτε τὴν κόμην οὔτε τὴν δόξαν τὴν περὶ αὐτοῦ , τί τοῦτʼ , ἔφην , ὦ Ἀρίγνωτε ; καὶ σὺ τοιοῦτος ἦσθα , ἡ μόνη ἐλπὶς τῆς ἀληθείας — καπνοῦ μεστὸς καὶ ἰνδαλμάτων ; τὸ γοῦν τοῦ λόγου ἐκεῖνο , ἄνθρακες ἡμῖν ὁ θησαυρὸς πέφηνε . σὺ δέ , ἦ δʼ ὃς ὁ Ἀρίγνωτος , εἰ μήτε ἐμοὶ πιστεύεις μήτε Δεινομάχῳ ἢ Κλεοδήμῳ τουτωῒ μήτε αὐτῷ Εὐκράτει , φέρε εἰπὲ τίνα περὶ τῶν τοιούτων ἀξιοπιστότερον ἡγῇ τἀναντία ἡμῖν λέγοντα ; νὴ Δίʼ , ἦν δʼ ἐγώ , μάλα θαυμαστὸν ἄνδρα τὸν Ἀβδηρόθεν ἐκεῖνον Δημόκριτον , ὃς οὕτως ἄρα ἐπέπειστο μηδὲν οἷόν τε εἶναι συστῆναι τοιοῦτον ὥστε , ἐπειδὴ καθείρξας ἑαυτὸν εἰς μνῆμα ἔξω πυλῶν ἐνταῦθα διετέλει γράφων καὶ συντάττων καὶ νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν , καί τινες τῶν νεανίσκων ἐρεσχελεῖν αὐτὸν βουλόμενοι καὶ δειματοῦν στειλάμενοι νεκρικῶς ἐσθῆτι μελαίνῃ καὶ προσωπείοις εἰς τὰ κρανία μεμιμημένοις περιστάντες αὐτὸν περιεχόρευον ὑπὸ πυκνῇ τῇ βάσει ἀναπηδῶντες , ὁ δὲ οὔτε ἔδεισεν τὴν προσποίησιν αὐτῶν οὔτε ὅλως ἀνέβλεψεν πρὸς αὐτούς , ἀλλὰ μεταξὺ γράφων , παύσασθε , ἔφη , παίζοντες · οὕτω βεβαίως ἐπίστευε μηδὲν εἶναι τὰς ψυχὰς ἔτι ἔξω γενομένας τῶν σωμάτων . τοῦτο φής , ἦ δʼ ὃς ὁ Εὐκράτης , ἀνόητόν τινα ἄνδρα καὶ τὸν Δημόκριτον γενέσθαι , εἴ γε οὕτως ἐγίγνωσκεν .
Lemmas: ὡς δέ οὗτος λέγω ὁ Ἀρίγνωτος , ἀνήρ δαιμόνιος ὁ σοφία καί ἅπας αἰδέσιμος , οὐδείς εἰμί ἔτι ὁ πάρειμι ὅς οὐ καταγιγνώσκω ἐγώ πολύς ὁ ἄνοια ὁ τοιοῦτος ἀπιστέω , καί οὗτος Ἀρίγνωτος λέγω . ἐγώ δέ ὅμως οὐδείς τρέω οὔτε ὁ κόμη οὔτε ὁ δόξα ὁ περί αὐτός , τίς οὗτος , φημί , ὦ Ἀρίγνωτος ; καί σύ τοιοῦτος εἰμί , ὁ μόνος ἐλπίς ὁ ἀλήθεια — καπνός μεστός καί ἴνδαλμα ; ὁ γοῦν ὁ λόγος ἐκεῖνος , ἄνθραξ ἐγώ ὁ θησαυρός φαίνω . σύ δέ , ἠμί δέ ὅς ὁ Ἀρίγνωτος , εἰ μήτε ἐγώ πιστεύω μήτε Δεινόμαχος ἤ Κλεόδημος τουτώις μήτε αὐτός Εὐκράτης , φέρω λέγω τίς περί ὁ τοιοῦτος ἀξιόπιστος ἡγέομαι ἐναντίος ἐγώ λέγω ; νή Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ , μάλα θαυμαστός ἀνήρ ὁ Ἀβδηρόθεν ἐκεῖνος Δημόκριτος , ὅς οὕτως ἄρα πείθω μηδείς οἷος τε εἰμί συνίστημι τοιοῦτος ὥστε , ἐπειδή κατείργω ἑαυτοῦ εἰς μνῆμα ἔξω πύλη ἐνταῦθα διατελέω γράφω καί συντάσσω καί νύκτωρ καί μετά ἡμέρα , καί τις ὁ νεανίσκος ἐρεσχελέω αὐτός βούλομαι καί δειματόω στέλλω νεκρικός ἐσθής μέλας καί προσωπεῖον εἰς ὁ κρανίον μιμέομαι περιίστημι αὐτός περιχορεύω ὑπό πυκνός ὁ βάσις ἀναπηδάω , ὁ δέ οὔτε δείδω ὁ προσποίησις αὐτός οὔτε ὅλος ἀναβλέπω πρός αὐτός , ἀλλά μεταξύ γράφω , παύω , φημί , παίζω · οὕτως βέβαιος πιστεύω μηδείς εἰμί ὁ ψυχή ἔτι ἔξω γίγνομαι ὁ σῶμα . οὗτος φημί , ἠμί δέ ὅς ὁ Εὐκράτης , ἀνόητος τις ἀνήρ καί ὁ Δημόκριτος γίγνομαι , εἰ γε οὕτω γιγνώσκω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 33
ἐγὼ δὲ ὑμῖν καὶ ἄλλο διηγήσομαι αὐτὸς παθών , οὐ παρʼ ἄλλου ἀκούσας · τάχα γὰρ ἂν καὶ σύ , ὦ Τυχιάδη , ἀκούων προσβιβασθείης πρὸς τὴν ἀλήθειαν τῆς διηγήσεως . ὁπότε γὰρ ἐν Αἰγύπτῳ διῆγον ἔτι νέος ὤν , ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐπὶ παιδείας προφάσει ἀποσταλείς , ἐπεθύμησα εἰς Κοπτὸν ἀναπλεύσας ἐκεῖθεν ἐπὶ τὸν Μέμνονα ἐλθὼν ἀκοῦσαι τὸ θαυμαστὸν ἐκεῖνο ἠχοῦντα πρὸς ἀνίσχοντα τὸν ἥλιον . ἐκείνου μὲν οὖν ἤκουσα οὐ κατὰ τὸ κοινὸν τοῖς πολλοῖς ἄσημόν τινα φωνήν , ἀλλά μοι καὶ ἔχρησεν ὁ Μέμνων αὐτὸς ἀνοίξας γε τὸ στόμα ἐν ἔπεσιν ἑπτά , καὶ εἴ γε μὴ περιττὸν ἦν , αὐτὰ ἂν ὑμῖν εἶπον τὰ ἔπη .
Lemmas: ἐγώ δέ σύ καί ἄλλος διηγέομαι αὐτός πάσχω , οὐ παρά ἄλλος ἀκούω · τάχα γάρ ἄν καί σύ , ὦ Τυχιάδης , ἀκούω προσβιβάζω πρός ὁ ἀλήθεια ὁ διήγησις . ὁπότε γάρ ἐν Αἴγυπτος διάγω ἔτι νέος εἰμί , ὑπό ὁ πατήρ ἐπί παιδεία πρόφασις ἀποστέλλω , ἐπιθυμέω εἰς Κοπτός ἀναπλέω ἐκεῖθεν ἐπί ὁ Μέμνων ἔρχομαι ἀκούω ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος ἠχέω πρός ἀνίσχω ὁ ἥλιος . ἐκεῖνος μέν οὖν ἀκούω οὐ κατά ὁ κοινός ὁ πολύς ἄσημος τις φωνή , ἀλλά ἐγώ καί χράω ὁ Μέμνων αὐτός ἀνοίγνυμι γε ὁ στόμα ἐν ἔπος ἑπτά , καί εἰ γε μή περισσός εἰμί , αὐτός ἄν σύ λέγω ὁ ἔπος .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 34
κατὰ δὲ τὸν ἀνάπλουν ἔτυχεν ἡμῖν συμπλέων Μεμφίτης ἀνὴρ τῶν ἱερῶν γραμματέων , θαυμάσιος τὴν σοφίαν καὶ τὴν παιδείαν πᾶσαν εἰδὼς τὴν Αἰγύπτιον · ἐλέγετο δὲ τρία καὶ εἴκοσιν ἔτη ἐν τοῖς ἀδύτοις ὑπόγειος ᾠκηκέναι μαγεύειν παιδευόμενος ὑπὸ τῆς Ἴσιδος . Παγκράτην · , ἔφη ὁ Ἀρίγνωτος , λέγεις ἐμὸν διδάσκαλον , ἄνδρα ἱερόν , ἐξυρημένον , ἐν ὀθονίοις , ἀεὶ νοήμονα , οὐ καθαρῶς ἑλληνίζοντα , ἐπιμήκη , σιμόν , πρόχειλον , ὑπόλεπτον τὰ σκέλη . αὐτόν , ἦ δʼ ὅς , ἐκεῖνον τὸν Παγκράτην · καὶ τὰ μὲν πρῶτα ἠγνόουν ὅστις ἦν , ἐπεὶ δὲ ἑώρων αὐτὸν εἴ ποτε ὁρμίσαιμεν τὸ πλοῖον ἄλλα τε πολλὰ τεράστια ἐργαζόμενον , καὶ δὴ καὶ ἐπὶ κροκοδείλων ὀχούμενον καὶ συννέοντα τοῖς θηρίοις , τὰ δὲ ὑποπτήσσοντα καὶ σαίνοντα ταῖς οὐραῖς , ἔγνων ἱερόν τινα ἄνθρωπον ὄντα , κατὰ μικρὸν δὲ φιλοφρονούμενος ἔλαθον ἑταῖρος αὐτῷ καὶ συνήθης γενόμενος , ὥστε πάντων ἐκοινώνει μοι τῶν ἀπορρήτων . καὶ τέλος πείθει με τοὺς μὲν οἰκέτας ἅπαντας ἐν τῇ Μέμφιδι καταλιπεῖν , αὐτὸν δὲ μόνον ἀκολουθεῖν μετʼ αὐτοῦ , μὴ γὰρ ἀπορήσειν ἡμᾶς τῶν διακονησομένων · καὶ τὸ μετὰ τοῦτο οὕτω διήγομεν .
Lemmas: κατά δέ ὁ ἀνάπλοος τυγχάνω ἐγώ συμπλέω Μεμφίτης ἀνήρ ὁ ἱερός γραμματεύς , θαυμάσιος ὁ σοφία καί ὁ παιδεία πᾶς οἶδα ὁ Αἰγύπτιος · λέγω δέ τρεῖς καί εἴκοσι ἔτος ἐν ὁ ἄδυτον ὑπόγειος οἰκέω μαγεύω παιδεύω ὑπό ὁ Ἴσις . Παγκράτης · , φημί ὁ Ἀρίγνωτος , λέγω ἐμός διδάσκαλος , ἀνήρ ἱερός , ξυρέω , ἐν ὀθόνιον , ἀεί νοήμων , οὐ καθαρός ἑλληνίζω , ἐπιμήκης , σιμός , πρόχειλος , ὑπόλεπτος ὁ σκέλος . αὐτός , ἠμί δέ ὅς , ἐκεῖνος ὁ Παγκράτης · καί ὁ μέν πρότερος ἀγνοέω ὅστις εἰμί , ἐπεί δέ ὁράω αὐτός εἰ ποτέ ὁρμίζω ὁ πλοῖον ἄλλος τε πολύς τεράστιος ἐργάζομαι , καί δή καί ἐπί κροκόδειλος ὀχέω καί συννέω ὁ θηρίον , ὁ δέ ὑποπτήσσω καί σαίνω ὁ οὐρά , γιγνώσκω ἱερός τις ἄνθρωπος εἰμί , κατά μικρός δέ φιλοφρονέομαι λανθάνω ἑταῖρος αὐτός καί συνήθης γίγνομαι , ὥστε πᾶς κοινωνέω ἐγώ ὁ ἀπόρρητος . καί τέλος πείθω ἐγώ ὁ μέν οἰκέτης ἅπας ἐν ὁ Μέμφις καταλείπω , αὐτός δέ μόνος ἀκολουθέω μετά αὐτός , μή γάρ ἀπορέω ἐγώ ὁ διακονέω · καί ὁ μετά οὗτος οὕτως διάγω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 35
ἐπειδὴ δὲ ἔλθοιμεν εἴς τι καταγώγιον , λαβὼν ἂν ὁ ἀνὴρ ἢ τὸν μοχλὸν τῆς θύρας ἢ τὸ κόρηθρον ἢ καὶ τὸ ὕπερον περιβαλὼν ἱματίοις ἐπειπών τινα ἐπῳδὴν ἐποίει βαδίζειν , τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἄνθρωπον εἶναι δοκοῦντα . τὸ δὲ ἀπιὸν ὕδωρ τε ἐμπίπλη καὶ ὠψώνει καὶ ἐσκεύαζεν καὶ πάντα δεξιῶς ὑπηρέτει καὶ διηκονεῖτο ἡμῖν · εἶτα ἐπειδὴ ἅλις ἔχοι τῆς διακονίας , αὖθις κόρηθρον τὸ κόρηθρον ἢ ὕπερον τὸ ὕπερον ἄλλην ἐπῳδὴν ἐπειπὼν ἐποίει ἄν . τοῦτο ἐγὼ πάνυ ἐσπουδακὼς οὐκ εἶχον ὅπως ἐκμάθοιμι παρʼ αὐτοῦ · ἐβάσκαινε γάρ , καίτοι πρὸς τὰ ἄλλα προχειρότατος ὤν . μιᾷ δέ ποτε ἡμέρᾳ λαθὼν ἐπήκουσα τῆς ἐπῳδῆς , ἦν δὲ τρισύλλαβος σχεδόν , ἐν σκοτεινῷ ὑποστάς . καὶ ὁ μὲν ᾤχετο εἰς τὴν ἀγορὰν ἐντειλάμενος τῷ ὑπέρῳ ἃ ἔδει ποιεῖν .
Lemmas: ἐπειδή δέ ἔρχομαι εἰς τις καταγώγιον , λαμβάνω ἄν ὁ ἀνήρ ἤ ὁ μοχλός ὁ θύρα ἤ ὁ κόρηθρον ἤ καί ὁ ὕπερον περιβάλλω ἱμάτιον ἐπιλέγω τις ἐπῳδή ποιέω βαδίζω , ὁ ἄλλος ἅπας ἄνθρωπος εἰμί δοκέω . ὁ δέ ἀπέρχομαι ὕδωρ τε ἐμπίμπλημι καί ὀψωνέω καί σκευάζω καί πᾶς δεξιός ὑπηρετέω καί διακονέω ἐγώ · εἶτα ἐπειδή ἅλις ἔχω ὁ διακονία , αὖθις κόρηθρον ὁ κόρηθρον ἤ ὕπερον ὁ ὕπερον ἄλλος ἐπῳδή ἐπιλέγω ποιέω ἄν . οὗτος ἐγώ πάνυ σπουδάζω οὐ ἔχω ὅπως ἐκμανθάνω παρά αὐτός · βασκαίνω γάρ , καίτοι πρός ὁ ἄλλος πρόχειρος εἰμί . εἷς δέ ποτέ ἡμέρα λανθάνω ἐπακούω ὁ ἐπῳδή , εἰμί δέ τρισύλλαβος σχεδόν , ἐν σκοτεινός ὑφίστημι . καί ὁ μέν οἴχομαι εἰς ὁ ἀγορά ἐντέλλω ὁ ὕπερον ὅς δέω ποιέω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 36
ἐγὼ δὲ εἰς τὴν ὑστεραίαν ἐκείνου τι κατὰ τὴν ἀγορὰν πραγματευομένου λαβὼν τὸ ὕπερον σχηματίσας ὁμοίως , ἐπειπὼν τὰς συλλαβάς , ἐκέλευσα ὑδροφορεῖν . ἐπεὶ δὲ ἐμπλησάμενον τὸν ἀμφορέα ἐκόμισε , πέπαυσο , ἔφην , καὶ μηκέτι ὑδροφόρει , ἀλλʼ ἴσθι αὖθις ὕπερον · τὸ δὲ οὐκέτι μοι πείθεσθαι ἤθελεν , ἀλλʼ ὑδροφόρει ἀεί , ἄχρι δὴ ἐνέπλησεν ἡμῖν ὕδατος τὴν οἰκίαν ἐπαντλοῦν . ἐγὼ δὲ ἀμηχανῶν τῷ πράγματι — ἐδεδίειν γὰρ μὴ ὁ Παγκράτης ἐπανελθὼν ἀγανακτήσῃ , ὅπερ καὶ ἐγένετο — ἀξίνην λαβὼν διακόπτω τὸ ὕπερον εἰς δύο μέρη · τὰ δέ , ἑκάτερον τὸ μέρος , ἀμφορέας λαβόντα ὑδροφόρει καὶ ἀνθʼ ἑνὸς δύο μοι ἐγεγένηντο οἱ διάκονοι . ἐν τούτῳ καὶ ὁ Παγκράτης ἐφίσταται καὶ συνεὶς τὸ γενόμενον ἐκεῖνα μὲν αὖθις ἐποίησε ξύλα , ὥσπερ ἦν πρὸ τῆς ἐπῳδῆς , αὐτὸς δὲ ἀπολιπών με λαθὼν οὐκ οἶδ’ ὅποι ἀφανὴς ᾤχετο ἀπιών . νῦν οὖν , ἔφη ὁ Δεινόμαχος , οἶσθα κἂν ἐκεῖνο , ἄνθρωπον ποιεῖν ἐκ τοῦ ὑπέρου ; νὴ Δίʼ , ἦ δʼ ὅς , ἐξ ἡμισείας γε · οὐκέτι γὰρ εἰς τὸ ἀρχαῖον οἷόν τέ μοι ἀπάγειν αὐτό , ἢν ἅπαξ γένηται ὑδροφόρος , ἀλλὰ δεήσει ἡμῖν ἐπικλυσθῆναι τὴν οἰκίαν ἐπαντλουμένην .
Lemmas: ἐγώ δέ εἰς ὁ ὑστεραῖος ἐκεῖνος τίς κατά ὁ ἀγορά πραγματεύομαι λαμβάνω ὁ ὕπερον σχηματίζω ὅμοιος , ἐπιλέγω ὁ συλλαβή , κελεύω ὑδροφορέω . ἐπεί δέ ἐμπίμπλημι ὁ ἀμφορεύς κομίζω , παύω , φημί , καί μηκέτι ὑδροφορέω , ἀλλά εἰμί αὖθις ὕπερον · ὁ δέ οὐκέτι ἐγώ πείθω ἐθέλω , ἀλλά ὑδροφορέω ἀεί , ἄχρι δή ἐμπίμπλημι ἐγώ ὕδωρ ὁ οἰκία ἐπαντλέω . ἐγώ δέ ἀμηχανέω ὁ πρᾶγμα — δείδω γάρ μή ὁ Παγκράτης ἐπανέρχομαι ἀγανακτέω , ὅς καί γίγνομαι — ἀξίνη λαμβάνω διακόπτω ὁ ὕπερον εἰς δύο μέρος · ὁ δέ , ἑκάτερος ὁ μέρος , ἀμφορεύς λαμβάνω ὑδροφορέω καί ἀντί εἷς δύο ἐγώ γίγνομαι ὁ διάκονος . ἐν οὗτος καί ὁ Παγκράτης ἐφίστημι καί συνίημι ὁ γίγνομαι ἐκεῖνος μέν αὖθις ποιέω ξύλον , ὥσπερ εἰμί πρό ὁ ἐπῳδή , αὐτός δέ ἀπολείπω ἐγώ λανθάνω οὐ οἶδα ὅποι ἀφανής οἴχομαι ἀπέρχομαι . νῦν οὖν , φημί ὁ Δεινόμαχος , οἶδα ἄν ἐκεῖνος , ἄνθρωπος ποιέω ἐκ ὁ ὕπερον ; νή Ζεύς , ἠμί δέ ὅς , ἐκ ἥμισυς γε · οὐκέτι γάρ εἰς ὁ ἀρχαῖος οἷος τε ἐγώ ἀπάγω αὐτός , ἐάν ἅπαξ γίγνομαι ὑδροφόρος , ἀλλά δέω ἐγώ ἐπικλύζω ὁ οἰκία ἐπαντλέω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 37
οὐ παύσεσθε , ἦν δʼ ἐγώ , τὰ τοιαῦτα τερατολογοῦντες γέροντες ἄνδρες ; εἰ δὲ μή , ἀλλὰ κἂν τούτων γε τῶν μειρακίων ἕνεκα εἰς ἄλλον τινὰ καιρὸν ὑπερβάλλεσθε τὰς παραδόξους ταύτας καὶ φοβερὰς διηγήσεις , μή πως λάθωσιν ἡμῖν ἐμπλησθέντες δειμάτων καὶ ἀλλοκότων μυθολογημάτων . φείδεσθαι οὖν χρὴ αὐτῶν μηδὲ τοιαῦτα ἐθίζειν ἀκούειν , ἃ διὰ παντὸς τοῦ βίου συνόντα ἐνοχλήσει καὶ ψοφοδεεῖς ποιήσει ποικίλης τῆς δεισιδαιμονίας ἐμπιπλάντα ,
Lemmas: οὐ παύω , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ τοιοῦτος τερατολογέω γέρων ἀνήρ ; εἰ δέ μή , ἀλλά ἄν οὗτος γε ὁ μειράκιον ἕνεκα εἰς ἄλλος τις καιρός ὑπερβάλλω ὁ παράδοξος οὗτος καί φοβερός διήγησις , μή πως λανθάνω ἐγώ ἐμπίμπλημι δεῖμα καί ἀλλόκοτος μυθολόγημα . φείδομαι οὖν χρή αὐτός μηδέ τοιοῦτος ἐθίζω ἀκούω , ὅς διά πᾶς ὁ βίος σύνειμι ἐνοχλέω καί ψοφοδεής ποιέω ποικίλος ὁ δεισιδαιμονία ἐμπίμπλημι ,
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 38
εὖ γε ὑπέμνησας , ἦ δʼ ὃς ὁ Εὐκράτης , εἰπὼν τὴν δεισιδαιμονίαν . τί γάρ σοι , ὦ Τυχιάδη , περὶ τῶν τοιούτων δοκεῖ , λέγω δὴ χρησμῶν καὶ θεσφάτων καὶ ὅσα θεοφορούμενοί τινες ἀναβοῶσιν ἢ ἐξ ἀδύτων ἀκούεται ἢ παρθένος ἔμμετρα φθεγγομένη προθεσπίζει τὰ μέλλοντα ; ἢ δηλαδὴ καὶ τοῖς τοιούτοις ἀπιστήσεις ; ἐγὼ δὲ ὅτι μὲν καὶ δακτύλιόν τινα ἱερὸν ἔχω Ἀπόλλωνος τοῦ Πυθίου εἰκόνα ἐκτυποῦντα τὴν σφραγῖδα καὶ οὗτος ὁ Ἀπόλλων φθέγγεται πρὸς ἐμέ , οὐ λέγω , μή σοι ἄπιστα δόξω περὶ ἐμαυτοῦ μεγαλαυχεῖσθαι · ἃ δὲ Ἀμφιλόχου τε ἤκουσα ἐν Μαλλῷ , τοῦ ἥρωος ὕπαρ διαλεχθέντος μοι καὶ συμβουλεύσαντος περὶ τῶν ἐμῶν , καὶ ἃ εἶδον αὐτός , ἐθέλω ὑμῖν εἰπεῖν , εἶτα ἑξῆς ἃ ἐν Περγάμῳ εἶδον καὶ ἃ ἤκουσα ἐν Πατάροις . Ὁπότε γὰρ ἐξ Αἰγύπτου ἐπανῄειν οἴκαδε ἀκούων τὸ ἐν Μαλλῷ τοῦτο μαντεῖον ἐπιφανέστατόν τε καὶ ἀληθέστατον εἶναι καὶ χρᾶν ἐναργῶς πρὸς ἔπος ἀποκρινόμενον οἷς ἂν ἐγγράψας τις εἰς τὸ γραμματεῖον παραδῷ τῷ προφήτῃ , καλῶς ἔχειν ἡγησάμην ἐν παράπλῳ πειραθῆναι τοῦ χρηστηρίου καί τι περὶ τῶν μελλόντων συμβουλεύσασθαι τῷ θεῷ —
Lemmas: εὖ γε ὑπομιμνῄσκω , ἠμί δέ ὅς ὁ Εὐκράτης , λέγω ὁ δεισιδαιμονία . τίς γάρ σύ , ὦ Τυχιάδης , περί ὁ τοιοῦτος δοκέω , λέγω δή χρησμός καί θέσφατος καί ὅσος θεοφορέω τις ἀναβοάω ἤ ἐκ ἄδυτος ἀκούω ἤ παρθένος ἔμμετρος φθέγγομαι προθεσπίζω ὁ μέλλω ; ἤ δηλαδή καί ὁ τοιοῦτος ἀπιστέω ; ἐγώ δέ ὅτι μέν καί δακτύλιος τις ἱερός ἔχω Ἀπόλλων ὁ Πύθιος εἰκών ἐκτυπόω ὁ σφραγίς καί οὗτος ὁ Ἀπόλλων φθέγγομαι πρός ἐγώ , οὐ λέγω , μή σύ ἄπιστος δοκέω περί ἐμαυτοῦ μεγαλαυχέω · ὅς δέ Ἀμφίλοχος τε ἀκούω ἐν Μαλλός , ὁ ἥρως ὕπαρ διαλέγω ἐγώ καί συμβουλεύω περί ὁ ἐμός , καί ὅς ὁράω αὐτός , ἐθέλω σύ λέγω , εἶτα ἑξῆς ὅς ἐν Πέργαμος ὁράω καί ὅς ἀκούω ἐν Πάταρα . ὁπότε γάρ ἐκ Αἴγυπτος ἐπανέρχομαι οἴκαδε ἀκούω ὁ ἐν Μαλλός οὗτος μαντεῖον ἐπιφανής τε καί ἀληθής εἰμί καί χράω ἐναργής πρός ἔπος ἀποκρίνω ὅς ἄν ἐγγράφω τις εἰς ὁ γραμματεῖον παραδίδωμι ὁ προφήτης , καλός ἔχω ἡγέομαι ἐν παράπλοος πειράω ὁ χρηστήριον καί τις περί ὁ μέλλω συμβουλεύω ὁ θεός —
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 39
ταῦτα ἔτι τοῦ Εὐκράτους λέγοντος ἰδὼν οἷ τὸ πρᾶγμα προχωρήσειν ἔμελλε καὶ ὡς οὐ μικρᾶς ἐνήρχετο τῆς περὶ τὰ χρηστήρια τραγῳδίας , οὐ δοκιμάσας μόνος ἀντιλέγειν ἅπασιν , ἀπολιπὼν αὐτὸν ἔτι διαπλέοντα ἐξ Αἰγύπτου εἰς τὴν Μαλλόν — καὶ γὰρ συνίειν ὅτι μοι ἄχθονται παρόντι καθάπερ ἀντισοφιστῇ τῶν ψευσμάτων — ἀλλʼ ἐγὼ ἄπειμι , ἔφην , Λεόντιχον ἀναζητήσων · δέομαι γάρ τι αὐτῷ συγγενέσθαι . ὑμεῖς δὲ ἐπείπερ οὐχ ἱκανὰ ἡγεῖσθε τὰ ἀνθρώπινα εἶναι , καὶ αὐτοὺς ἤδη τοὺς θεοὺς καλεῖτε συνεπιληψομένους ὑμῖν τῶν μυθολογουμένων καὶ ἅμα λέγων ἐξῄειν . οἱ δὲ ἄσμενοι ἐλευθερίας λαβόμενοι εἱστίων , ὡς τὸ εἰκός , αὑτοὺς καὶ ἐνεφοροῦντο τῶν ψευσμάτων . τοιαῦτά σοι , ὦ Φιλόκλεις , παρὰ Εὐκράτει ἀκούσας περίειμι νὴ τὸν Δία ὥσπερ οἱ τοῦ γλεύκους πιόντες ἐμπεφυσημένος τὴν γαστέρα ἐμέτου δεόμενος . ἡδέως δʼ ἄν ποθεν ἐπὶ πολλῷ ἐπριάμην ληθεδανόν τι φάρμακον ὧν ἤκουσα , ὡς μή τι κακὸν ἐργάσηταί με ἡ μνήμη αὐτῶν ἐνοικουροῦσα · τέρατα γοῦν καὶ δαίμονας καὶ Ἑκάτας ὁρᾶν μοι δοκῶ .
Lemmas: οὗτος ἔτι ὁ Εὐκράτης λέγω ὁράω οἷ ὁ πρᾶγμα προχωρέω μέλλω καί ὡς οὐ μικρός ἐνάρχομαι ὁ περί ὁ χρηστήριον τραγῳδία , οὐ δοκιμάζω μόνος ἀντιλέγω ἅπας , ἀπολείπω αὐτός ἔτι διαπλέω ἐκ Αἴγυπτος εἰς ὁ Μαλλός — καί γάρ συνίημι ὅτι ἐγώ ἄχθομαι πάρειμι καθά ἀντισοφιστής ὁ ψεῦσμα — ἀλλά ἐγώ ἀπέρχομαι , φημί , Λεόντιχος ἀναζητέω · δέω γάρ τις αὐτός συγγίγνομαι . σύ δέ ἐπεί οὐ ἱκανός ἡγέομαι ὁ ἀνθρώπινος εἰμί , καί αὐτός ἤδη ὁ θεός καλέω συνεπιλαμβάνομαι σύ ὁ μυθολογέω καί ἅμα λέγω ἐξέρχομαι . ὁ δέ ἄσμενος ἐλευθερία λαμβάνω ἑστιάω , ὡς ὁ ἔοικα , ἑαυτοῦ καί ἐμφορέω ὁ ψεῦσμα . τοιοῦτος σύ , ὦ Φιλοκλῆς , παρά Εὐκράτης ἀκούω περίειμι νή ὁ Ζεύς ὥσπερ ὁ ὁ γλεῦκος πίνω ἐμφυσάω ὁ γαστήρ ἔμετος δέω . ἡδύς δέ ἄν ποθεν ἐπί πολύς πρίαμαι ληθεδανός τις φάρμακον ὅς ἀκούω , ὡς μή τις κακός ἐργάζομαι ἐγώ ὁ μνήμη αὐτός ἐνοικουρέω · τέρας γοῦν καί δαίμων καί Ἑκάτη ὁράω ἐγώ δοκέω .
lucianus.philopseudes-sive-incredulus 40
καὶ αὐτός , ὦ Τυχιάδη , τοιοῦτόν τι ἀπέλαυσα τῆς διηγήσεως . φασί γέ τοι μὴ μόνον λυττᾶν καὶ τὸ ὕδωρ φοβεῖσθαι ὁπόσους ἂν οἱ λυττῶντες κύνες δάκωσιν , ἀλλὰ κἄν τινα ὁ δηχθεὶς ἄνθρωπος δάκῃ , ἴσα τῷ κυνὶ δύναται τὸ δῆγμα , καὶ τὰ αὐτὰ κἀκεῖνος φοβεῖται . καὶ σὺ τοίνυν ἔοικας αὐτὸς ἐν Εὐκράτους δηχθεὶς ὑπὸ πολλῶν ψευσμάτων μεταδεδωκέναι κἀμοὶ τοῦ δήγματος · οὕτω δαιμόνων μοι τὴν ψυχὴν ἐνέπλησας . ἀλλὰ θαρρῶμεν , ὦ φιλότης , μέγα τῶν τοιούτων ἀλεξιφάρμακον ἔχοντες τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸν ἐπὶ πᾶσι λόγον ὀρθόν , ᾧ χρωμένους ἡμᾶς μηδὲν μὴ ταράξῃ τῶν κενῶν καὶ ματαίων τούτων ψευσμάτων .
Lemmas: καί αὐτός , ὦ Τυχιάδης , τοιοῦτος τις ἀπολαύω ὁ διήγησις . φημί γε τοι μή μόνος λυσσάω καί ὁ ὕδωρ φοβέω ὁπόσος ἄν ὁ λυσσάω κύων δάκνω , ἀλλά ἐάν τις ὁ δάκνω ἄνθρωπος δάκνω , ἴσος ὁ κύων δύναμαι ὁ δῆγμα , καί ὁ αὐτός ἐκεῖνος φοβέω . καί σύ τοίνυν ἔοικα αὐτός ἐν Εὐκράτης δάκνω ὑπό πολύς ψεῦσμα μεταδίδωμι ἐγώ ὁ δῆγμα · οὕτως δαίμων ἐγώ ὁ ψυχή ἐμπίμπλημι . ἀλλά θαρσέω , ὦ φιλότης , μέγας ὁ τοιοῦτος ἀλεξιφάρμακον ἔχω ὁ ἀλήθεια καί ὁ ἐπί πᾶς λόγος ὀρθός , ὅς χράω ἐγώ μηδείς μή ταράσσω ὁ κενός καί μάταιος οὗτος ψεῦσμα .