lucianus.philopseudes-sive-incredulus 31
τί δὲ τοῦτο ἦν , ὦ Ἀρίγνωτε ; ἤρετο ὁ Εὐκράτης . ἀοίκητος ἦν , ἦ δʼ ὅς , ἐκ πολλοῦ ὑπὸ δειμάτων , εἰ δέ τις οἰκήσειεν εὐθὺς ἐκπλαγεὶς ἔφευγεν , ἐκδιωχθεὶς ὑπό τινος φοβεροῦ καὶ ταραχώδους φάσματος . συνέπιπτεν οὖν ἤδη καὶ ἡ στέγη κατέρρει , καὶ ὅλως οὐδεὶς ἦν ὁ θαρρήσων παρελθεῖν εἰς αὐτήν . ἐγὼ δὲ ἐπεὶ ταῦτα ἤκουσα , τὰς βίβλους λαβὼν — εἰσὶ δέ μοι Αἰγύπτιαι μάλα πολλαὶ περὶ τῶν τοιούτων — ἧκον εἰς τὴν οἰκίαν περὶ πρῶτον ὕπνον ἀποτρέποντος τοῦ ξένου καὶ μόνον οὐκ ἐπιλαμβανομένου , ἐπεὶ ἔμαθεν οἷ βαδίζοιμι , εἰς προὖπτον κακόν , ὡς ᾤετο . ἐγὼ δὲ λύχνον λαβὼν μόνος εἰσέρχομαι , καὶ ἐν τῷ μεγίστῳ οἰκήματι καταθεὶς τὸ φῶς ἀνεγίγνωσκον ἡσυχῇ χαμαὶ καθεζόμενος · ἐφίσταται δὲ ὁ δαίμων ἐπί τινα τῶν πολλῶν ἥκειν νομίζων καὶ δεδίξεσθαι κἀμὲ ἐλπίζων ὥσπερ τοὺς ἄλλους , αὐχμηρὸς καὶ κομήτης καὶ μελάντερος τοῦ ζόφου . καὶ ὁ μὲν ἐπιστὰς ἐπειρᾶτό μου , πανταχόθεν προσβάλλων εἴ ποθεν κρατήσειεν , καὶ ἄρτι μὲν κύων ἄρτι δὲ ταῦρος γιγνόμενος ἢ λέων . ἐγὼ δὲ προχειρισάμενος τὴν φρικωδεστάτην ἐπίρρησιν αἰγυπτιάζων τῇ φωνῇ συνήλασα κατᾴδων αὐτὸν εἴς τινα γωνίαν σκοτεινοῦ οἰκήματος · ἰδὼν δὲ αὐτὸν οἷ κατέδυ , τὸ λοιπὸν ἀνεπαυόμην . ἕωθεν δὲ πάντων ἀπεγνωκότων καὶ νεκρὸν εὑρήσειν με οἰομένων καθάπερ τοὺς ἄλλους , προελθὼν ἀπροσδόκητος ἅπασι πρόσειμι τῷ Εὐβατίδῃ , εὖ ἀγγέλλων ὅτι καθαρὰν αὐτῷ καὶ ἀδείμαντον ἤδη ἐξῆν τὴν οἰκίαν οἰκεῖν . παραλαβὼν οὖν αὐτόν τε καὶ τῶν ἄλλων πολλοὺς — εἵποντο γὰρ τοῦ παραδόξου ἕνεκα — ἐκέλευον ἀγαγὼν ἐπὶ τὸν τόπον οὗ καταδεδυκότα τὸν δαίμονα ἑωράκειν , σκάπτειν λαβόντας δικέλλας καὶ σκαφεῖα , καὶ ἐπειδὴ ἐποίησαν , εὑρέθη ὅσον ἐπʼ ὀργυιὰν κατορωρυγμένος τις νεκρὸς ἕωλος μόνα τὰ ὀστᾶ κατὰ σχῆμα συγκείμενος . ἐκεῖνον μὲν οὖν ἐθάψαμεν ἀνορύξαντες , ἡ οἰκία δὲ τὸ ἀπʼ ἐκείνου ἐπαύσατο ἐνοχλουμένη ὑπὸ τῶν φασμάτων .
Lemmas: τίς δέ οὗτος εἰμί , ὦ Ἀρίγνωτος ; ἔρομαι ὁ Εὐκράτης . ἀοίκητος εἰμί , ἠμί δέ ὅς , ἐκ πολύς ὑπό δεῖμα , εἰ δέ τις οἰκέω εὐθύς ἐκπλήσσω φεύγω , ἐκδιώκω ὑπό τις φοβερός καί ταραχώδης φάσμα . συμπίπτω οὖν ἤδη καί ὁ στέγη καταρρέω , καί ὅλος οὐδείς εἰμί ὁ θαρσέω παρέρχομαι εἰς αὐτός . ἐγώ δέ ἐπεί οὗτος ἀκούω , ὁ βίβλος λαμβάνω — εἰμί δέ ἐγώ Αἰγύπτιος μάλα πολύς περί ὁ τοιοῦτος — ἥκω εἰς ὁ οἰκία περί πρῶτος ὕπνος ἀποτρέπω ὁ ξένος καί μόνος οὐ ἐπιλαμβάνω , ἐπεί μανθάνω οἷ βαδίζω , εἰς πρόοπτος κακός , ὡς οἴομαι . ἐγώ δέ λύχνος λαμβάνω μόνος εἰσέρχομαι , καί ἐν ὁ μέγας οἴκημα κατατίθημι ὁ φάος ἀναγιγνώσκω ἡσυχῇ χαμαί καθέζομαι · ἐφίστημι δέ ὁ δαίμων ἐπί τις ὁ πολύς ἥκω νομίζω καί δειδίσσομαι ἐγώ ἐλπίζω ὥσπερ ὁ ἄλλος , αὐχμηρός καί κομήτης καί μελάντερος ὁ ζόφος . καί ὁ μέν ἐφίστημι πειράω ἐγώ , πανταχόθεν προσβάλλω εἰ ποθεν κρατέω , καί ἄρτι μέν κύων ἄρτι δέ ταῦρος γίγνομαι ἤ λέων . ἐγώ δέ προχειρίζω ὁ φρικώδης ἐπίρρησις αἰγυπτιάζω ὁ φωνή συνελαύνω κατᾴδω αὐτός εἰς τις γωνία σκοτεινός οἴκημα · ὁράω δέ αὐτός οἷ καταδύω , ὁ λοιπός ἀναπαύω . ἕωθεν δέ πᾶς ἀπογιγνώσκω καί νεκρός εὑρίσκω ἐγώ οἴομαι καθά ὁ ἄλλος , προέρχομαι ἀπροσδόκητος ἅπας πρόσερχομαι ὁ Εὐβατίδης , εὖ ἀγγέλλω ὅτι καθαρός αὐτός καί ἀδείμαντος ἤδη ἔξεστι ὁ οἰκία οἰκέω . παραλαμβάνω οὖν αὐτός τε καί ὁ ἄλλος πολύς — ἕπομαι γάρ ὁ παράδοξος ἕνεκα — κελεύω ἄγω ἐπί ὁ τόπος οὗ καταδύω ὁ δαίμων ὁράω , σκάπτω λαμβάνω δίκελλα καί σκαφεῖον , καί ἐπειδή ποιέω , εὑρίσκω ὅσος ἐπί ὄργυια κατορύσσω τις νεκρός ἕωλος μόνος ὁ ὀστέον κατά σχῆμα σύγκειμαι . ἐκεῖνος μέν οὖν θάπτω ἀνορύσσω , ὁ οἰκίον δέ ὁ ἀπό ἐκεῖνος παύω ἐνοχλέω ὑπό ὁ φάσμα .