ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.muscae-encomium 1
ἡ μυῖα ἔστι μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν ὀρνέων , ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν , ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται . ἐπτέρωται δὲ οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἄλλοις , ὡς τοῖς μὲν ἁπανταχόθεν κομᾶν τοῦ σώματος , τοῖς δὲ ὠκυπτέροις χρῆσθαι , ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀκρίδας καὶ τέττιγας καὶ μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος , τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ πτερὰ ὅσον τῆς Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος ἡ Ἰνδικὴ λεπτοτέρα καὶ μαλακωτέρα · καὶ μὴν διήνθισται κατὰ τοὺς ταῶνας , εἴ τις ἀτενὲς βλέποι ἐς αὐτήν , ὁπόταν ἐκπετάσασα πρὸς τὸν ἥλιον πτερύσσηται .
Lemmas: ὁ μυῖα εἰμί μέν οὐ ὁ μικροτάτος ὁ ὄρνεον , ὅσος ἐμπίς καί κώνωψ καί ὁ ἔτι λεπτός παραβάλλω , ἀλλά τοσοῦτος ἐκεῖνος μέγεθος προυσσω ὅσος αὐτός μέλισσα ἀπολείπω . πτερόω δέ οὐ κατά ὁ αὐτός ὁ ἄλλος , ὡς ὁ μέν ἁπανταχόθεν κομάω ὁ σῶμα , ὁ δέ ὠκύπτερος χράω , ἀλλά κατά ὁ ἀκρίς καί τέττιξ καί μέλισσα εἰμί ὑμενόπτερος , τοσοῦτος ἁπαλός ἔχω ὁ πτερόν ὅσος ὁ Ἑλληνικός ἐσθής ὁ Ἰνδικός λεπτός καί μαλακός · καί μήν διανθίζω κατά ὁ ταώς , εἰ τις ἀτενής βλέπω εἰς αὐτός , ὁπόταν ἐκπετάζω πρός ὁ ἥλιος πτερύσσομαι .
lucianus.muscae-encomium 2
ἡ δὲ πτῆσις οὔτε κατὰ τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν πτερῶν οὔτε κατὰ τὰς ἀκρίδας μετὰ πηδήματος οὔτε ὡς οἱ σφῆκες μετὰ ῥοιζήματος , ἀλλʼ εὐκαμπὴς πρὸς ὅ τι ἂν μέρος ὁρμήσῃ τοῦ ἀέρος . καὶ μὴν κἀκεῖνο πρόσεστιν αὐτῇ , τὸ μὴ καθʼ ἡσυχίαν , ἀλλὰ μετʼ ᾠδῆς πέτεσθαι οὐκ ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων καὶ ἐμπίδων , οὐδὲ τὸ βαρύβρομον τῶν μελιττῶν ἢ τῶν σφηκῶν τὸ φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης , ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα , ὅσον σάλπιγγος καὶ κυμβάλων αὐλοὶ μελιχρότεροι .
Lemmas: ὁ δέ πτῆσις οὔτε κατά ὁ νυκτερίς εἰρεσία συνεχής ὁ πτερόν οὔτε κατά ὁ ἀκρίς μετά πήδημα οὔτε ὡς ὁ σφήξ μετά ῥοίζημα , ἀλλά εὐκαμπής πρός ὅς τις ἄν μέρος ὁρμάω ὁ ἀήρ . καί μήν ἐκεῖνος πρόσειμι αὐτός , ὁ μή κατά ἡσυχία , ἀλλά μετά ἀοιδή πέτομαι οὐ ἀπηνής οἷος κώνωψ καί ἐμπίς , οὐδέ ὁ βαρύβρομος ὁ μέλισσα ἤ ὁ σφήξ ὁ φοβερός καί ἀπειλητικός ἐνδείκνυμι , ἀλλά τοσοῦτος εἰμί λιγυρός , ὅσος σάλπιγξ καί κύμβαλον αὐλός μελιχρός .
lucianus.muscae-encomium 3
τὸ δὲ ἄλλο σῶμα ἡ μὲν κεφαλὴ λεπτότατα τῷ αὐχένι συνέχεται καὶ ἔστιν εὐπεριάγωγος , οὐ συμπεφυκυῖα ὡς ἡ τῶν ἀκρίδων · ὀφθαλμοὶ δὲ προπετεῖς , πολὺ τοῦ κέρατος ἔχοντες · στέρνον εὐπαγές , καὶ ἐμπεφύκασιν αὐτῇ τῇ ἐντομῇ οἱ πόδες οὐ κατὰ τοὺς σφῆκας πάνυ ἐσφιγμένῃ . ἡ γαστὴρ δὲ ὠχύρωται καὶ αὐτῇ καὶ θώρακι ἔοικεν ζώνας πλατείας καὶ φολίδας ἔχουσα . ἀμύνεται μέντοι οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ καὶ μέλιττα , ἀλλὰ τῷ στόματι καὶ τῇ προβοσκίδι , ἣν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν . ἐκ δὲ αὐτῆς ὀδοὺς προκύπτει , ᾧ κεντοῦσα πίνει τοῦ αἵματος — πίνει μὲν γὰρ καὶ γάλακτος , ἡδὺ δὲ αὐτῇ καὶ τὸ αἷμα — οὐ μετὰ μεγάλης ὀδύνης τῶν κεντουμένων . ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς μὲν τέσσαρσι βαδίζει μόνοις , τοῖς δὲ προσθίοις δυσὶ καὶ ὅσα χερσὶ χρῆται . ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον , ἀνθρωπίνως πάνυ καὶ καθʼ ἡμᾶς .
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος σῶμα ὁ μέν κεφαλή λεπτός ὁ αὐχήν συνέχω καί εἰμί εὐπεριάγωγος , οὐ συμφύω ὡς ὁ ὁ ἀκρίς · ὀφθαλμός δέ προπετής , πολύς ὁ κέρας ἔχω · στέρνον εὐπαγής , καί ἐμφύω αὐτός ὁ ἐντομή ὁ πούς οὐ κατά ὁ σφήξ πάνυ σφίγγω . ὁ γαστήρ δέ ὀχυρόω καί αὐτός καί θώραξ ἔοικα ζώνη πλατύς καί φολίς ἔχω . ἀμύνω μέντοι οὐ κατά ὀρροπύγιον ὡς σφήξ καί μέλισσα , ἀλλά ὁ στόμα καί ὁ προβοσκίς , ὅς κατά ὁ αὐτός ὁ ἐλέφας καί αὐτός ἔχω προνομεύω τε καί ἐπιλαμβάνω καί προσφύω κατέχω κοτυληδών κατά ὁ ἄκρον ἔοικα . ἐκ δέ αὐτός ὀδούς προκύπτω , ὅς κεντέω πίνω ὁ αἷμα — πίνω μέν γάρ καί γάλα , ἡδύς δέ αὐτός καί ὁ αἷμα — οὐ μετά μέγας ὀδύνη ὁ κεντέω . ἑξάπους δέ εἰμί ὁ μέν τέσσαρες βαδίζω μόνος , ὁ δέ πρόσθιος δύο καί ὅσος χείρ χράω . ὁράω ἄν οὖν αὐτός ἐπί τέσσαρες βαίνω ἔχω τις ἐν ὁ χείρ μετέωρος ἐδώδιμος , ἀνθρώπινος πάνυ καί κατά ἐγώ .
lucianus.muscae-encomium 4
γίνεται δὲ οὐκ εὐθὺς τοιαύτη , ἀλλὰ σκώληξ τὸ πρῶτον ἤτοι ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων ζῴων ἀποθανόντων · εἶτα κατʼ ὀλίγον πόδας τε ἐκφέρει καὶ φύει τὰ πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον . σύντροφος δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα καὶ ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων γεύεται πλὴν ἐλαίου · θάνατος γὰρ αὐτῇ τοῦτο πιεῖν . καὶ μέντοι ὠκύμορος οὖσα — πάνυ γὰρ ἐς στενὸν ὁ βίος αὐτῇ συμμεμέτρηται — τῷ φωτὶ χαίρει μάλιστα κἀν τούτῳ πολιτεύεται · νυκτὸς δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει , ἀλλʼ ὑπέπτηχε καὶ ἀτρεμεῖ .
Lemmas: γίγνομαι δέ οὐ εὐθύς τοιοῦτος , ἀλλά σκώληξ ὁ πρῶτος ἤτοι ἐκ ἄνθρωπος ἤ ἄλλος ζῷον ἀποθνῄσκω · εἶτα κατά ὀλίγος πούς τε ἐκφέρω καί φύω ὁ πτερόν καί ἐκ ἑρπετόν ὄρνεον γίγνομαι καί κυοφορέω δέ καί ἀποτίκτω σκώληξ μικρός ὁ μυῖα ὕστερον . σύντροφος δέ ἄνθρωπος ὑπάρχω καί ὁμοδίαιτος καί ὁμοτράπεζος ἅπας γεύω πλήν ἔλαιον · θάνατος γάρ αὐτός οὗτος πίνω . καί μέντοι ὠκύμορος εἰμί — πάνυ γάρ εἰς στενός ὁ βίος αὐτός συμμετρέω — ὁ φώς χαίρω μάλα ἐν οὗτος πολιτεύω · νύξ δέ εἰρήνη ἄγω καί οὔτε πέτομαι οὔτε ἀείδω , ἀλλά ὑποπτήσσω καί ἀτρεμέω .
lucianus.muscae-encomium 5
σύνεσιν δὲ οὐ μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω , ὁπόταν τὸν ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ · λοχῶντά τε γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα τὴν ὁρμήν , ὡς μὴ ἁλίσκοιτο σαγηνευθεῖσα καὶ περιπεσοῦσα ταῖς τοῦ θηρίου πλεκτάναις . τὴν μὲν γὰρ ἀνδρίαν καὶ τὴν ἀλκὴν αὐτῆς οὐχ ἡμᾶς χρὴ λέγειν , ἀλλʼ ὃς μεγαλοφωνότατος τῶν ποιητῶν Ὅμηρος · τὸν γὰρ ἄριστον τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ λέοντι ἢ παρδάλει ἢ ὑῒ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει , ἀλλὰ τῷ θάρσει τῆς μυίας καὶ τῷ ἀτρέστῳ καὶ λιπαρεῖ τῆς ἐπιχειρήσεως · οὐδὲ γὰρ θράσος ἀλλὰ θάρσος φησὶν αὐτῇ προσεῖναι . καὶ γὰρ εἰργομένη , φησίν , ὅμως οὐκ ἀφίσταται , ἀλλʼ ἐφίεται τοῦ δήγματος . οὕτω δὲ πάνυ ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν μυῖαν , ὥστε οὐχ ἅπαξ οὐδʼ ἐν ὀλίγοις μέμνηται αὐτῆς , ἀλλὰ πολλάκις · οὕτω κοσμεῖ τὰ ἔπη μνημονευομένη . ἄρτι μὲν τὴν ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα διέρχεται , ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν , ὁπότε τοῦ Μενέλεω τὸ βέλος ἀποκρούεται , ὡς μὴ ἐπὶ τὰ καιριώτατα ἐμπέσοι , εἰκάζων μητρὶ κηδομένῃ κοιμωμένου αὐτῇ τοῦ βρέφους , τὴν μυῖαν αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι . καὶ μὴν καὶ ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς ἐκόσμησεν ἀδινὰς προσειπὼν καὶ τὴν ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη καλῶν .
Lemmas: σύνεσις δέ οὐ μικρός αὐτός λέγω ἔχω , ὁπόταν ὁ ἐπίβουλος καί πολέμιος αὐτός ὁ ἀράχνης διαδιδράσκω · λοχάω τε γάρ ἐπιτηρέω καί ἀντίος αὐτός ὁράω ἐκκλίνω ὁ ὁρμή , ὡς μή ἁλίσκομαι σαγηνεύω καί περιπίπτω ὁ ὁ θηρίον πλεκτάνη . ὁ μέν γάρ ἀνδρεία καί ὁ ἀλκή αὐτός οὐ ἐγώ χρή λέγω , ἀλλά ὅς μεγαλόφωνος ὁ ποιητής Ὅμηρος · ὁ γάρ ἀγαθός ὁ ἥρως ἐπαινέω ζητέω οὐ λέων ἤ πάρδαλις ἤ ὗς ὁ ἀλκή αὐτός εἰκάζω , ἀλλά ὁ θάρσος ὁ μυῖα καί ὁ ἄτρεστος καί λιπαρής ὁ ἐπιχείρησις · οὐδέ γάρ θράσος ἀλλά θάρσος φημί αὐτός πρόσειμι . καί γάρ ἔργω , φημί , ὅμως οὐ ἀφίστημι , ἀλλά ἐφίημι ὁ δῆγμα . οὕτως δέ πάνυ ἐπαινέω καί ἀσπάζομαι ὁ μυῖα , ὥστε οὐ ἅπαξ οὐδέ ἐν ὀλίγος μιμνῄσκω αὐτός , ἀλλά πολλάκις · οὕτως κοσμέω ὁ ἔπος μνημονεύω . ἄρτι μέν ὁ ἀγελαῖος πτῆσις αὐτός ἐπί ὁ γάλα διέρχομαι , ἄρτι δέ ὁ Ἀθήνη , ὁπότε ὁ Μενέλαος ὁ βέλος ἀποκρούω , ὡς μή ἐπί ὁ καίριος ἐμπίπτω , εἰκάζω μήτηρ κήδω κοιμάω αὐτός ὁ βρέφος , ὁ μυῖα αὖθις ἐπεισάγω ὁ παράδειγμα . καί μήν καί ἐπίθετον καλός αὐτός κοσμέω ἁδινός προσλέγω καί ὁ ἀγέλη αὐτός ἔθνος καλέω .
lucianus.muscae-encomium 6
οὕτω δὲ ἰσχυρά ἐστιν , ὥσθʼ ὁπόταν τι δάκνῃ , τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου δέρμα μόνον , ἀλλὰ καὶ βοὸς καὶ ἵππου , καὶ ἐλέφαντα λυπεῖ ἐς τὰς ῥυτίδας αὐτοῦ παρεισδυομένη καὶ τῇ αὑτῆς προνομαίᾳ κατὰ λόγον τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα . μίξεως δὲ καὶ ἀφροδισίων καὶ γάμων πολλὴ αὐταῖς ἡ ἐλευθερία , καὶ ὁ ἄρρην οὐ κατὰ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἐπιβὰς εὐθὺς ἀπεπήδησεν , ἀλλʼ ἐποχεῖται τῇ θηλείᾳ ἐπὶ πολύ , κἀκείνη φέρει τὸν νυμφίον , καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι . ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα ἐπὶ πολὺ ζῇ τῷ σώματι καὶ ἔμπνους ἐστίν .
Lemmas: οὕτως δέ ἰσχυρός εἰμί , ὥστε ὁπόταν τις δάκνω , τιτρώσκω οὐ ἄνθρωπος δέρμα μόνος , ἀλλά καί βοῦς καί ἵππος , καί ἐλέφας λυπέω εἰς ὁ ῥυτίς αὐτός παρεισδύνω καί ὁ ἑαυτοῦ προνομαία κατά λόγος ὁ μέγεθος ἀμύσσω . μίξις δέ καί ἀφροδίσιος καί γάμος πολύς αὐτός ὁ ἐλευθερία , καί ὁ ἄρσην οὐ κατά ὁ ἀλεκτρυών ἐπιβαίνω εὐθύς ἀποπηδάω , ἀλλά ἐποχέομαι ὁ θῆλυς ἐπί πολύς , ἐκεῖνος φέρω ὁ νυμφίος , καί συμπέτομαι ὁ ἐναέριος ἐκεῖνος μίξις ὁ πτῆσις μή διαφθείρω . ἀποτέμνω δέ ὁ κεφαλή μυῖα ἐπί πολύς ζάω ὁ σῶμα καί ἔμπνους εἰμί .
lucianus.muscae-encomium 7
ὃ δὲ μέγιστον ἐν τῇ φύσει αὐτῶν ὑπάρχει , τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν . καί μοι δοκεῖ ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ παριδεῖν ἐν τῷ περὶ ψυχῆς καὶ ἀθανασίας αὐτῆς λόγῳ . ἀποθανοῦσα γὰρ μυῖα τέφρας ἐπιχυθείσης ἀνίσταται καὶ παλιγγενεσία τις αὐτῇ καὶ βίος ἄλλος ἐξ ὑπαρχῆς γίνεται , ὡς ἀκριβῶς πεπεῖσθαι πάντας , ὅτι κἀκείνων ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή , εἴ γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ , καὶ ἐπαληθεύει τὸν περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου μῦθον , ὅτι πολλάκις ἀφιεῖσα αὐτὸν ἡ ψυχὴ ἀπεδήμει καθʼ ἑαυτήν , εἶτα ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου αὖθις τὸ σῶμα καὶ ἀνίστα τὸν Ἑρμότιμον .
Lemmas: ὅς δέ μέγας ἐν ὁ φύσις αὐτός ὑπάρχω , οὗτος δή βούλομαι λέγω . καί ἐγώ δοκέω ὁ Πλάτων μόνος αὐτός παροράω ἐν ὁ περί ψυχή καί ἀθανασία αὐτός λόγος . ἀποθνῄσκω γάρ μυῖα τέφρα ἐπιχέω ἀνίστημι καί παλιγγενεσία τις αὐτός καί βίος ἄλλος ἐκ ὑπαρχή γίγνομαι , ὡς ἀκριβής πείθω πᾶς , ὅτι ἐκεῖνος ἀθάνατος εἰμί ὁ ψυχή , εἰ γε καί ἀπέρχομαι ἐπανέρχομαι πάλιν καί γνωρίζω καί ἐπανίστημι ὁ σῶμα καί πέτομαι ὁ μυῖα ποιέω , καί ἐπαληθεύω ὁ περί Ἑρμότιμος ὁ Κλαζομένιος μῦθος , ὅτι πολλάκις ἀφίημι αὐτός ὁ ψυχή ἀποδημέω κατά ἑαυτοῦ , εἶτα ἐπανέρχομαι πληρόω αὖθις ὁ σῶμα καί ἀνίστημι ὁ Ἑρμότιμος .
lucianus.muscae-encomium 8
ἀργὸς δὲ αὐτὴ καὶ ἄνετος οὖσα τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα καρποῦται καὶ πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ τράπεζα · καὶ γὰρ αἱ αἶγες αὐτῇ ἀμέλγονται , καὶ ἡ μέλιττα οὐχ ἥκιστα μυίαις καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται , καὶ οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι , καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων .
Lemmas: ἀργός δέ αὐτός καί ἄνετος εἰμί ὁ ὑπό ὁ ἄλλος πονέω καρπόω καί πλήρης αὐτός πανταχοῦ τράπεζα · καί γάρ ὁ αἴξ αὐτός ἀμέλγω , καί ὁ μέλισσα οὐ ἦκα μυῖα καί ἄνθρωπος ἐργάζομαι , καί ὁ ὀψοποιός οὗτος ὁ ὄψον ἡδύνω , καί βασιλεύς αὐτός προγεύω καί ὁ τράπεζα ἐμπεριπατέω συνεστιάω αὐτός καί συναπολαύω πᾶς .
lucianus.muscae-encomium 9
νεοττιὰν δὲ ἢ καλιὰν οὐκ ἐν ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο , ἀλλὰ πλάνητα τὴν πτῆσιν κατὰ τοὺς Σκύθας ἐπανῃρημένη , ὅπου ἂν τύχῃ ὑπὸ τῆς νυκτὸς καταληφθεῖσα , ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν ποιεῖται . ὑπὸ σκότῳ μέντοι , ὡς ἔφην , οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα , οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν , ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν .
Lemmas: νεοσσιά δέ ἤ καλιά οὐ ἐν εἷς τόπος καθίστημι , ἀλλά πλάνης ὁ πτῆσις κατά ὁ Σκύθης ἐπαναλέγω , ὅπου ἄν τυγχάνω ὑπό ὁ νύξ καταλαμβάνω , ἐκεῖ καί ἑστία καί εὐνή ποιέω . ὑπό σκότος μέντοι , ὡς φημί , οὐδείς ἐργάζομαι οὐδέ ἀξιόω λανθάνω τις πράσσω , οὐδέ ἡγέομαι τις αἰσχρός ποιέω , ὅς ἐν φώς δράω αἰσχύνω αὐτός .
lucianus.muscae-encomium 10
φησὶν δὲ ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν τινα Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ καλήν , λάλον μέντοι γε καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν , καὶ ἀντερασθῆναί γε τῇ Σελήνῃ κατὰ τὸ αὐτὸ ἀμφοτέρας τοῦ Ἐνδυμίωνος . εἶτʼ ἐπειδὴ κοιμώμενον τὸ μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπʼ αὐτόν , τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι , τὴν δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν μεταβαλεῖν · καὶ διὰ τοῦτο πᾶσι νῦν τοῖς κοιμωμένοις αὐτὴν τοῦ ὕπνου φθονεῖν μεμνημένην ἔτι τοῦ Ἐνδυμίωνος , καὶ μάλιστα τοῖς νέοις καὶ ἁπαλοῖς · καὶ τὸ δῆγμα δὲ αὐτὸ καὶ ἡ τοῦ αἵματος ἐπιθυμία οὐκ ἀγριότητος , ἀλλʼ ἔρωτός ἐστι σημεῖον καὶ φιλανθρωπίας · ὡς γὰρ δυνατὸν ἀπολαύει καὶ τοῦ κάλλους τι ἀπανθίζεται .
Lemmas: φημί δέ ὁ μῦθος καί ἄνθρωπος τις Μυῖα ὁ ἀρχαῖος γίγνομαι πάνυ καλός , λάλος μέντοι γε καί στωμύλος καί ᾠδικός , καί ἀντέραμαι γε ὁ Σελήνη κατά ὁ αὐτός ἀμφότερος ὁ Ἐνδυμίων . εἶτα ἐπειδή κοιμάω ὁ μειράκιον συνεχής ἐπαγείρω ἐρεσχηλέω καί ἀείδω καί κωμάζω ἐπί αὐτός , ὁ μέν ἀγανακτέω , ὁ δέ Σελήνη ὀργίζω εἰς οὗτος ὁ Μυῖα μεταβάλλω · καί διά οὗτος πᾶς νῦν ὁ κοιμάω αὐτός ὁ ὕπνος φθονέω μιμνῄσκω ἔτι ὁ Ἐνδυμίων , καί μάλα ὁ νέος καί ἁπαλός · καί ὁ δῆγμα δέ αὐτός καί ὁ ὁ αἷμα ἐπιθυμία οὐ ἀγριότης , ἀλλά ἔρως εἰμί σημεῖον καί φιλανθρωπία · ὡς γάρ δυνατός ἀπολαύω καί ὁ κάλλος τις ἀπανθίζω .
lucianus.muscae-encomium 11
ἐγένετο κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ γυνή τις ὁμώνυμος αὐτῇ , ποιήτρια , πάνυ καλὴ καὶ σοφή , καὶ ἄλλη ἑταίρα τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής , περὶ ἧς καὶ ὁ κωμικὸς ποιητὴς ἔφη , ἡ Μυῖα ἔδακνεν αὐτὸν ἄχρι τῆς καρδίας · οὕτως οὐδὲ ἡ κωμικὴ χάρις ἀπηξίωσεν οὐδὲ ἀπέκλεισε τῆς σκηνῆς τὸ τῆς μυίας ὄνομα , οὐδʼ οἱ γονεῖς ᾐδοῦντο τὰς θυγατέρας οὕτω καλοῦντες . ἡ μὲν γὰρ τραγῳδία καὶ σὺν μεγάλῳ ἐπαίνῳ μέμνηται τῆς μυίας , ὡς ἐν τούτοις , δεινόν γε τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν ἐπʼ ἀνδρῶν σώμαθʼ , ὡς πλησθῇ φόνου , ἄνδρας δʼ ὁπλίτας πολέμιον ταρβεῖν δόρυ . πολλὰ δʼ ἂν εἶχον εἰπεῖν καὶ περὶ Μυίας τῆς Πυθαγορικῆς , εἰ μὴ γνώριμος ἦν ἅπασιν ἡ κατʼ αὐτὴν ἱστορία .
Lemmas: γίγνομαι κατά ὁ παλαιός καί γυνή τις ὁμώνυμος αὐτός , ποιήτρια , πάνυ καλός καί σοφός , καί ἄλλος ἑταίρα ὁ Ἀττικός ἐπιφανής , περί ὅς καί ὁ κωμικός ποιητής φημί , ὁ Μυῖα δάκνω αὐτός ἄχρι ὁ καρδία · οὕτως οὐδέ ὁ κωμικός χάρις ἀπαξιόω οὐδέ ἀποκλείω ὁ σκηνή ὁ ὁ μυῖα ὄνομα , οὐδέ ὁ γονεύς αἰδέομαι ὁ θυγάτηρ οὕτως καλέω . ὁ μέν γάρ τραγῳδία καί σύν μέγας ἔπαινος μιμνῄσκω ὁ μυῖα , ὡς ἐν οὗτος , δεινός γε ὁ μέν μυῖα ἄλκιμος σθένος πηδάω ἐπί ἀνήρ σῶμα , ὡς πίμπλημι φόνος , ἀνήρ δέ ὁπλίτης πολέμιος ταρβέω δόρυ . πολύς δέ ἄν ἔχω λέγω καί περί Μυῖα ὁ Πυθαγορικός , εἰ μή γνώριμος εἰμί ἅπας ὁ κατά αὐτός ἱστορία .
lucianus.muscae-encomium 12
γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί τινες μυῖαι , ἃς στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ καλοῦσιν , οἱ δὲ κύνας , τραχύταται τὸν βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται , αἵ γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν καὶ τοῦ χειμῶνος ὅλου ἄσιτοι διακαρτεροῦσιν ὑπεπτηχυῖαι τοῖς ὀρόφοις μάλιστα , ἐφʼ ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον , ὅτι ἀμφότερα , καὶ τὰ θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων , δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ βαίνοντες ἐν τῷ μέρει κατὰ τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα τὸν μικτὸν τὴν φύσιν καὶ διττὸν τὸ κάλλος . πολλὰ δʼ ἔτι ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω τὸν λόγον , μὴ καὶ δόξω κατὰ τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα ἐκ μυίας ποιεῖν .
Lemmas: γίγνομαι δέ καί μέγας τις μυῖα , ὅς στρατιῶτις ὁ πολύς καλέω , ὁ δέ κύων , τραχύς ὁ βόμβος καί ὁ πτῆσις ὠκύς , ὅς γε καί μακρόβιος εἰμί καί ὁ χειμών ὅλος ἄσιτος διακαρτερέω ὑποπτήσσω ὁ ὄροφος μάλα , ἐπί ὅς ἐκεῖνος θαυμάζω ἄξιος , ὅτι ἀμφότερος , καί ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην , δράω καί βαίνω καί βαίνω ἐν ὁ μέρος κατά ὁ Ἑρμῆς καί Ἀφροδίτη παῖς ὁ μικτός ὁ φύσις καί δισσός ὁ κάλλος . πολύς δέ ἔτι ἔχω λέγω καταπαύω ὁ λόγος , μή καί δοκέω κατά ὁ παροιμία ἐλέφας ἐκ μυῖα ποιέω .