lucianus.menippus-sive-necyomantia 16
τοιγάρτοι ἐκεῖνα ὁρῶντί μοι ἐδόκει ὁ τῶν ἀνθρώπων βίος πομπῇ τινι μακρᾷ προσεοικέναι , χορηγεῖν δὲ καὶ διατάττειν ἕκαστα ἡ Τύχη , διάφορα καὶ ποικίλα τοῖς πομπευταῖς τὰ σχήματα προσάπτουσα · τὸν μὲν γὰρ λαβοῦσα , εἰ τύχοι , βασιλικῶς διεσκεύασεν , τιάραν τε ἐπιθεῖσα καὶ δορυφόρους παραδοῦσα καὶ τὴν κεφαλὴν στέψασα τῷ διαδήματι , τῷ δὲ οἰκέτου σχῆμα περιέθηκεν · τὸν δέ τινα καλὸν εἶναι ἐκόσμησεν , τὸν δὲ ἄμορφον καὶ γελοῖον παρεσκεύασεν · παντοδαπὴν γάρ , οἶμαι , δεῖ γενέσθαι τὴν θέαν . πολλάκις δὲ καὶ διὰ μέσης τῆς πομπῆς μετέβαλε τὰ ἐνίων σχήματα οὐκ ἐῶσα εἰς τέλος διαπομπεῦσαι ὡς ἐτάχθησαν , ἀλλὰ μεταμφιέσασα τὸν μὲν Κροῖσον ἠνάγκασε τὴν τοῦ οἰκέτου καὶ αἰχμαλώτου σκευὴν ἀναλαβεῖν , τὸν δὲ Μαιάνδριον τέως ἐν τοῖς οἰκέταις πομπεύοντα τὴν τοῦ Πολυκράτους τυραννίδα μετενέδυσε . καὶ μέχρι μέν τινος εἴασε χρῆσθαι τῷ σχήματι · ἐπειδὰν δὲ ὁ τῆς πομπῆς καιρὸς παρέλθῃ , τηνικαῦτα ἕκαστος ἀποδοὺς τὴν σκευὴν καὶ ἀποδυσάμενος τὸ σχῆμα μετὰ τοῦ σώματος ἐγένετο οἷόσπερ ἦν πρὸ τοῦ γενέσθαι , μηδὲν τοῦ πλησίον διαφέρων . ἔνιοι δὲ ὑπʼ ἀγνωμοσύνης , ἐπειδὰν ἀπαιτῇ τὸν κόσμον ἐπιστᾶσα ἡ Τύχη , ἄχθονταί τε καὶ ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ οἰκείων τινῶν στερισκόμενοι καὶ οὐχ ἃ πρὸς ὀλίγον ἐχρήσαντο ἀποδιδόντες . οἶμαι δέ σε καὶ τῶν ἐπὶ τῆς σκηνῆς πολλάκις ἑωρακέναι τοὺς τραγικοὺς ὑποκριτὰς τούτους πρὸς τὰς χρείας τῶν δραμάτων ἄρτι μὲν Κρέοντας , ἐνίοτε δὲ Πριάμους γιγνομένους ἢ Ἀγαμέμνονας , καὶ ὁ αὐτός , εἰ τύχοι , μικρὸν ἔμπροσθεν μάλα σεμνῶς τὸ τοῦ Κέκροπος ἢ Ἐρεχθέως σχῆμα μιμησάμενος μετʼ ὀλίγον οἰκέτης προῆλθεν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ κεκελευσμένος . ἤδη δὲ πέρας ἔχοντος τοῦ δράματος ἀποδυσάμενος ἕκαστος αὐτῶν τὴν χρυσόπαστον ἐκείνην ἐσθῆτα καὶ τὸ προσωπεῖον ἀποθέμενος καὶ καταβὰς ἀπὸ τῶν ἐμβατῶν πένης καὶ ταπεινὸς περίεισιν , οὐκέτʼ Ἀγαμέμνων ὁ Ἀτρέως οὐδὲ Κρέων ὁ Μενοικέως , ἀλλὰ Πῶλος Χαρικλέους Σουνιεὺς ὀνομαζόμενος ἢ Σάτυρος Θεογείτονος Μαραθώνιος . τοιαῦτα καὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματά ἐστιν , ὡς τότε μοι ὁρῶντι ἔδοξεν .
Lemmas: τοιγάρ ἐκεῖνος ὁράω ἐγώ δοκέω ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος πομπή τις μακρός προσέοικα , χορηγέω δέ καί διατάσσω ἕκαστος ὁ Τύχη , διάφορος καί ποικίλος ὁ πομπευτής ὁ σχῆμα προσάπτω · ὁ μέν γάρ λαμβάνω , εἰ τυγχάνω , βασιλικός διασκευάζω , τιάρα τε ἐπιτίθημι καί δορυφόρος παραδίδωμι καί ὁ κεφαλή στέφω ὁ διάδημα , ὁ δέ οἰκέτης σχῆμα περιτίθημι · ὁ δέ τις καλός εἰμί κοσμέω , ὁ δέ ἄμορφος καί γέλοιος παρασκευάζω · παντοδαπός γάρ , οἴομαι , δέω γίγνομαι ὁ θέα . πολλάκις δέ καί διά μέσος ὁ πομπή μεταβάλλω ὁ ἔνιοι σχῆμα οὐ ἐάω εἰς τέλος διαπομπεύω ὡς τάσσω , ἀλλά μεταμφιάζω ὁ μέν Κροῖσος ἀναγκάζω ὁ ὁ οἰκέτης καί αἰχμάλωτος σκευή ἀναλαμβάνω , ὁ δέ Μαιάνδριος τέως ἐν ὁ οἰκέτης πομπεύω ὁ ὁ Πολυκράτης τυραννίς μετενδύω . καί μέχρι μέν τις ἐάω χράω ὁ σχῆμα · ἐπειδάν δέ ὁ ὁ πομπή καιρός παρέρχομαι , τηνικαῦτα ἕκαστος ἀποδίδωμι ὁ σκευή καί ἀποδύω ὁ σχῆμα μετά ὁ σῶμα γίγνομαι οἷος εἰμί πρό ὁ γίγνομαι , μηδείς ὁ πλησίον διαφέρω . ἔνιοι δέ ὑπό ἀγνωμοσύνη , ἐπειδάν ἀπαιτέω ὁ κόσμος ἐφίστημι ὁ Τύχη , ἄχθομαι τε καί ἀγανακτέω ὥσπερ οἰκεῖος τις στερίσκω καί οὐ ὅς πρός ὀλίγος χράω ἀποδίδωμι . οἴομαι δέ σύ καί ὁ ἐπί ὁ σκηνή πολλάκις ὁράω ὁ τραγικός ὑποκριτής οὗτος πρός ὁ χρεία ὁ δρᾶμα ἄρτι μέν Κρέων , ἐνίοτε δέ Πρίαμος γίγνομαι ἤ Ἀγαμέμνων , καί ὁ αὐτός , εἰ τυγχάνω , μικρός ἔμπροσθεν μάλα σεμνός ὁ ὁ Κέκροψ ἤ Ἐρεχθεύς σχῆμα μιμέομαι μετά ὀλίγος οἰκέτης προέρχομαι ὑπό ὁ ποιητής κελεύω . ἤδη δέ πέρας ἔχω ὁ δρᾶμα ἀποδύω ἕκαστος αὐτός ὁ χρυσόπαστος ἐκεῖνος ἐσθής καί ὁ προσωπεῖον ἀποτίθημι καί καταβαίνω ἀπό ὁ ἐμβάτης πένης καί ταπεινός περίειμι , οὐκέτι Ἀγαμέμνων ὁ Ἀτρεύς οὐδέ Κρέων ὁ Μενοικεύς , ἀλλά Πῶλος Χαρικλής Σουνιεύς ὀνομάζω ἤ Σάτυρος Θεογείτων Μαραθώνιος . τοιοῦτος καί ὁ ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα εἰμί , ὡς τότε ἐγώ ὁράω δοκέω .