ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.juppiter-tragoedus 1
Ὦ Ζεῦ , τί σύννους κατὰ μόνας σαυτῷ λαλεῖς , ὠχρὸς περιπατῶν , φιλοσόφου τὸ χρῶμʼ ἔχων ; ἐμοὶ προσανάθου , λαβέ με σύμβουλον πόνων , μὴ καταφρονήσῃς οἰκέτου φλυαρίας . ναὶ πάτερ ἡμέτερε , Κρονίδη , ὕπατε κρειόντων , γουνοῦμαί σε θεὰ γλαυκῶπις , τριτογένεια , ἐξαύδα , μὴ κεῦθε νόῳ , ἵνα εἴδομεν ἤδη , τίς μῆτις δάκνει σε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν , ἢ τί βαρὺ στενάχεις ὦχρός τέ σε εἷλε παρειάς ; οὐκ ἔστιν οὐδὲν δεινὸν ὧδʼ εἰπεῖν ἔπος , οὐδὲ πάθος οὐδὲ συμφορὰ τραγῳδική , ἣν οὐκ ἰαμβείοις ὑπερπαίω δέκα . Ἄπολλον , οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου ; ὦ παγκάκιστα χθόνια γῆς παιδεύματα , σύ τʼ , ὦ Προμηθεῦ , οἷά μʼ εἴργασαι κακά . τί δʼ ἐστί ; πρὸς χορὸν γὰρ οἰκείων ἐρεῖς . ὦ μεγαλοσμαράγου στεροπᾶς ῥοίζημα , τί ῥέξεις ; Κοίμισον ὀργάν , εἰ μὴ κωμῳδίαν , ὦ Ζεῦ , δυνάμεθα ὑποκρίνεσθαι μηδὲ ῥαψῳδεῖν ὥσπερ οὗτοι μηδὲ τὸν Εὐριπίδην ὅλον καταπεπώκαμεν , ὥστε σοι ὑποτραγῳδεῖν .
Lemmas: ὦ Ζεύς , τις σύννους κατά μόνος σεαυτοῦ λαλέω , ὠχρός περιπατέω , φιλόσοφος ὁ χρῶμα ἔχω ; ἐγώ προσανατίθεμαι , λαμβάνω ἐγώ σύμβουλος πόνος , μή καταφρονέω οἰκέτης φλυαρία . ναί πατήρ ἡμέτερος , Κρονίδης , ὕπατος κρείων , γουνόομαι σύ θεά γλαυκῶπις , τριτογένεια , ἐξαυδάω , μή κεύθω νόος , ἵνα ὁράω ἤδη , τίς μῆτις δάκνω σύ κατά φρήν καί κατά θυμός , ἤ τίς βαρύς στενάχω ὦχρος τε σύ αἱρέω παρειά ; οὐ εἰμί οὐδείς δεινός ὧδε λέγω ἔπος , οὐδέ πάθος οὐδέ συμφορά τραγῳδικός , ὅς οὐ ἰαμβεῖος ὑπερπαίω δέκα . Ἀπόλλων , οἷος φροίμιον ἄρχω λόγος ; ὦ πάγκακος χθόνιος γῆ παίδευμα , σύ τε , ὦ Προμηθεύς , οἷος ἐγώ ἐργάζομαι κακός . τίς δέ εἰμί ; πρός χορός γάρ οἰκεῖος λέγω . ὦ μεγαλοσμάραγος στεροπή ῥοίζημα , τίς ῥέζω ; κοιμίζω ὀργή , εἰ μή κωμῳδία , ὦ Ζεύς , δύναμαι ὑποκρίνομαι μηδέ ῥαψῳδέω ὥσπερ οὗτος μηδέ ὁ Εὐριπίδης ὅλος καταπίνω , ὥστε σύ ὑποτραγῳδέω .
lucianus.juppiter-tragoedus 2
ἀγνοεῖν ἡμᾶς νομίζεις τὴν αἰτίαν τῆς λύπης ἥτις ἐστί σοι ; οὐκ οἶσθʼ , ἐπεί τοι κἂν ἐκώκυες μέγα . οἶδα τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ὧν πάσχεις ὅτι ἐρωτικόν ἐστιν · οὐ μὴν κωκύω γε ὑπὸ ἔθους , ἤδη πολλάκις ὑβρισθεῖσα ὑπὸ σοῦ τὰ τοιαῦτα . εἰκὸς γοῦν ἤτοι Δανάην τινὰ ἢ Σεμέλην ἢ Εὐρώπην αὖθις εὑρόντα σε ἀνιᾶσθαι ὑπὸ τοῦ ἔρωτος , εἶτα βουλεύεσθαι ταῦρον ἢ σάτυρον ἢ χρυσὸν γενόμενον ῥυῆναι διὰ τοῦ ὀρόφου εἰς τὸν κόλπον τῆς ἀγαπωμένης · τὰ σημεῖα γὰρ ταῦτα , οἱ στεναγμοὶ καὶ τὰ δάκρυα καὶ τὸ ὠχρὸν εἶναι , οὐκ ἄλλου του ἢ ἔρωτός ἐστιν · . ὦ μακαρία , ἥτις ἐν ἔρωτι καὶ ταῖς τοιαύταις παιδιαῖς οἴει τὰ πράγματα ἡμῖν εἶναι . ἀλλὰ τί ἄλλο , εἰ μὴ τοῦτο , ἀνιᾷ σε Δία ὄντα ;
Lemmas: ἀγνοέω ἐγώ νομίζω ὁ αἰτία ὁ λύπη ὅστις εἰμί σύ ; οὐ οἶδα , ἐπεί τοι ἄν κωκύω μέγας . οἶδα ὁ κεφάλαιος αὐτός ὅς πάσχω ὅτι ἐρωτικός εἰμί · οὐ μήν κωκύω γε ὑπό ἔθος , ἤδη πολλάκις ὑβρίζω ὑπό σύ ὁ τοιοῦτος . ἔοικα γοῦν ἤτοι Δανάη τις ἤ Σεμέλη ἤ Εὐρώπη αὖθις εὑρίσκω σύ ἀνιάω ὑπό ὁ ἔρως , εἶτα βουλεύω ταῦρος ἤ σάτυρος ἤ χρυσός γίγνομαι ῥέω διά ὁ ὄροφος εἰς ὁ κόλπος ὁ ἀγαπάω · ὁ σημεῖον γάρ οὗτος , ὁ στεναγμός καί ὁ δάκρυον καί ὁ ὠχρός εἰμί , οὐ ἄλλος τις ἤ ἔρως εἰμί · . ὦ μακάριος , ὅστις ἐν ἔρως καί ὁ τοιοῦτος παιδιά οἴομαι ὁ πρᾶγμα ἐγώ εἰμί . ἀλλά τίς ἄλλος , εἰ μή οὗτος , ἀνιάω σύ Ζεύς εἰμί ;
lucianus.juppiter-tragoedus 3
ἐν ἐσχάτοις , ὦ Ἥρα , τὰ θεῶν πράγματα , καὶ τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου , ἐπὶ ξυροῦ ἕστηκεν εἴτε χρὴ τιμᾶσθαι ἡμᾶς ἔτι καὶ τὰ γέρα ἔχειν τἀν τῇ γῇ εἴτε καὶ ἠμελῆσθαι παντάπασι καὶ τὸ μηδὲν εἶναι δοκεῖν . μῶν ἢ γίγαντάς τινας αὖθις ἡ γῆ ἔφυσεν , ἢ οἱ Τιτᾶνες διαρρήξαντες τὰ δεσμὰ καὶ τῆς φρουρᾶς ἐπικρατήσαντες αὖθις ἡμῖν ἐναντία αἴρονται τὰ ὅπλα ; θάρσει , τὰ νέρθεν ἀσφαλῶς ἔχει θεοῖς . τί οὖν ἄλλο δεινὸν ἂν γένοιτο ; οὐχ ὁρῶ γάρ , ὅτε μὴ τὰ τοιαῦτα παραλυποῖ , ἐφʼ ὅτῳ Πῶλος ἢ Ἀριστόδημος ἀντὶ Διὸς ἡμῖν ἀναπέφηνας .
Lemmas: ἐν ἔσχατος , ὦ Ἥρα , ὁ θεός πρᾶγμα , καί οὗτος δή ὁ ὁ λόγος , ἐπί ξυρόν ἵστημι εἴτε χρή τιμάω ἐγώ ἔτι καί ὁ γέρας ἔχω ἐν ὁ γῆ εἴτε καί ἀμελέω παντάπασι καί ὁ μηδείς εἰμί δοκέω . μῶν ἤ γίγας τις αὖθις ὁ γῆ ἐφύω , ἤ ὁ Τιτάν διαρρήγνυμι ὁ δεσμός καί ὁ φρουρά ἐπικρατέω αὖθις ἐγώ ἐναντίος ἀείρω ὁ ὅπλον ; θαρσέω , ὁ ἔνερθε ἀσφαλής ἔχω θεός . τίς οὖν ἄλλος δεινός ἄν γίγνομαι ; οὐ ὁράω γάρ , ὅτε μή ὁ τοιοῦτος παραλυπέω , ἐπί ὅστις Πῶλος ἤ Ἀριστόδημος ἀντί Ζεύς ἐγώ ἀναφαίνω .
lucianus.juppiter-tragoedus 4
Τιμοκλῆς , ὦ Ἥρα , ὁ Στωϊκὸς καὶ Δᾶμις ὁ Ἐπικούρειος χθές , οὐκ οἶδα ὅθεν σφίσιν ἀρξαμένου τοῦ λόγου , προνοίας πέρι διελεγέσθην παρόντων μάλα συχνῶν καὶ δοκίμων ἀνθρώπων , ὅπερ μάλιστα ἠνίασέ με · καὶ ὁ μὲν Δᾶμις οὐδʼ εἶναι θεοὺς ἔφασκεν , οὐχ ὅπως τὰ γινόμενα ἐπισκοπεῖν ἢ διατάττειν , ὁ Τιμοκλῆς δὲ ὁ βέλτιστος ἐπειρᾶτο συναγωνίζεσθαι ἡμῖν · εἶτα ὄχλου πολλοῦ ἐπιρρυέντος οὐδὲν πέρας ἐγένετο τῆς συνουσίας · διελύθησαν γὰρ εἰσαῦθις ἐπισκέψεσθαι τὰ λοιπὰ συνθέμενοι , καὶ νῦν μετέωροι πάντες εἰσίν , ὁπότερος κρατήσει καὶ ἀληθέστερα δόξει λέγειν . ὁρᾶτε τὸν κίνδυνον , ὡς ἐν στενῷ παντάπασι τὰ ἡμέτερα , ἐν ἑνὶ ἀνδρὶ κινδυνευόμενα ; καὶ δυοῖν θάτερον ἢ παρεῶσθαι ἀνάγκη , ὀνόματα μόνον εἶναι δόξαντας , ἢ τιμᾶσθαι ὥσπερ πρὸ τοῦ , ἢν ὁ Τιμοκλῆς ὑπέρσχῃ λέγων .
Lemmas: Τιμοκλῆς , ὦ Ἥρα , ὁ Στωϊκός καί Δᾶμις ὁ Ἐπικούρειος χθές , οὐ οἶδα ὅθεν σφεῖς ἄρχω ὁ λόγος , πρόνοια περί διαλέγω πάρειμι μάλα συχνός καί δόκιμος ἄνθρωπος , ὅς μάλα ἀνιάω ἐγώ · καί ὁ μέν Δᾶμις οὐδέ εἰμί θεός φάσκω , οὐ ὅπως ὁ γίγνομαι ἐπισκοπέω ἤ διατάσσω , ὁ Τιμοκλῆς δέ ὁ ἀγαθός πειράω συναγωνίζομαι ἐγώ · εἶτα ὄχλος πολύς ἐπιρρέω οὐδείς πέρας γίγνομαι ὁ συνουσία · διαλύω γάρ εἰσαῦθις ἐπισκοπέω ὁ λοιπός συντίθημι , καί νῦν μετέωρος πᾶς εἰμί , ὁπότερος κρατέω καί ἀληθής δοκέω λέγω . ὁράω ὁ κίνδυνος , ὡς ἐν στενός παντάπασι ὁ ἡμέτερος , ἐν εἷς ἀνήρ κινδυνεύω ; καί δύο ἕτερος ἤ παρίημι ἀνάγκη , ὄνομα μόνος εἰμί δοκέω , ἤ τιμάω ὥσπερ πρό ὁ , ἐάν ὁ Τιμοκλῆς ὑπερέχω λέγω .
lucianus.juppiter-tragoedus 5
δεινὰ ταῦτα ὡς ἀληθῶς , καὶ οὐ μάτην , ὦ Ζεῦ , ἐπετραγῴδεις αὐτοῖς . σὺ δὲ ᾤου Δανάης τινὸς ἢ Ἀντιόπης εἶναι μοι λόγον ἐν ταράχῳ τοσούτῳ . τί δʼ οὖν , ὦ Ἑρμῆ καὶ Ἥρα καὶ Ἀθηνᾶ , πράττοιμεν ἄν ; συνευρίσκετε γὰρ καὶ αὐτοὶ τὸ μέρος . ἐγὼ μὲν ἐπὶ τὸ κοινόν φημι δεῖν τὴν σκέψιν ἐπανενεγκεῖν ἐκκλησίαν συναγαγόντα . κἀμοὶ ταὐτὰ συνδοκεῖ ἅπερ καὶ τούτῳ . ἀλλʼ ἐμοὶ τἀναντία δοκεῖ , ὦ πάτερ , μὴ συνταράττειν τὸν οὐρανὸν μηδὲ δῆλον εἶναι θορυβούμενον τῷ πράγματι , πράττειν δὲ ἰδίᾳ ταῦτα ἐξ ὧν κρατήσει μὲν ὁ Τιμοκλῆς λέγων , ὁ Δᾶμις δὲ καταγελασθεὶς ἄπεισιν ἐκ τῆς συνουσίας . ἀλλʼ οὔτε ἀγνοήσεται ταῦτα , ὦ Ζεῦ , ἐν φανερῷ ἐσομένης τῆς ἔριδος τοῖς φιλοσόφοις , καὶ δόξεις τυραννικὸς εἶναι μὴ κοινούμενος περὶ τῶν οὕτω μεγάλων καὶ κοινῶν ἅπασιν .
Lemmas: δεινός οὗτος ὡς ἀληθής , καί οὐ μάτην , ὦ Ζεύς , ἐπιτραγῳδέω αὐτός . σύ δέ οἴομαι Δανάη τις ἤ Ἀντιόπη εἰμί ἐγώ λόγος ἐν τάραχος τοσοῦτος . τίς δέ οὖν , ὦ Ἑρμῆς καί Ἥρα καί Ἀθήνη , πράσσω ἄν ; συνευρίσκω γάρ καί αὐτός ὁ μέρος . ἐγώ μέν ἐπί ὁ κοινός φημί δέω ὁ σκέψις ἐπαναφέρω ἐκκλησία συνάγω . ἐγώ αὐτός συνδοκέω ὅς καί οὗτος . ἀλλά ἐγώ ἐναντίος δοκέω , ὦ πατήρ , μή συνταράσσω ὁ οὐρανός μηδέ δῆλος εἰμί θορυβέω ὁ πρᾶγμα , πράσσω δέ ἴδιος οὗτος ἐκ ὅς κρατέω μέν ὁ Τιμοκλῆς λέγω , ὁ Δᾶμις δέ καταγελάω ἄπειμι ἐκ ὁ συνουσία . ἀλλά οὔτε ἀγνοέω οὗτος , ὦ Ζεύς , ἐν φανερός εἰμί ὁ ἔρις ὁ φιλόσοφος , καί δοκέω τυραννικός εἰμί μή κοινόω περί ὁ οὕτως μέγας καί κοινός ἅπας .
lucianus.juppiter-tragoedus 6
οὐκοῦν ἤδη κήρυττε καὶ παρέστωσαν ἅπαντες · ὀρθῶς γὰρ λέγεις . ἰδοὺ δὴ εἰς ἐκκλησίαν συνέλθετε οἱ θεοί · μὴ μέλλετε , συνέλθετε πάντες , ἥκετε , περὶ μεγάλων ἐκκλησιάσομεν . οὕτω ψιλά , ὦ Ἑρμῆ , καὶ ἁπλοϊκὰ καὶ πεζὰ κηρύττεις , καὶ ταῦτα ἐπὶ τοῖς μεγίστοις συγκαλῶν ; ἀλλὰ πῶς γάρ , ὦ Ζεῦ , ἀξιοῖς ; ὅπως ἀξιῶ ; ἀποσέμνυνε , φημί , τὸ κήρυγμα μέτροις τισὶ καὶ μεγαλοφωνίᾳ ποιητικῇ , ὡς μᾶλλον συνέλθοιεν . ναί . ἀλλʼ ἐποποιῶν , ὦ Ζεῦ , καὶ ῥαψῳδῶν τὰ τοιαῦτα , ἐγὼ δὲ ἥκιστα ποιητικός εἰμι · ὥστε διαφθερῶ τὸ κήρυγμα ἢ ὑπέρμετρα ἢ ἐνδεᾶ συνείρων , καὶ γέλως ἔσται παρʼ αὐτοῖς ἐπὶ τῇ ἀμουσίᾳ τῶν ἐπῶν · ὁρῶ γοῦν καὶ τὸν Ἀπόλλω γελώμενον ἐπʼ ἐνίοις τῶν χρησμῶν , καίτοι ἐπικρυπτούσης τὰ πολλὰ τῆς ἀσαφείας , ὡς μὴ πάνυ σχολὴν ἄγειν τοὺς ἀκούοντας ἐξετάζειν τὰ μέτρα . οὐκοῦν , ὦ Ἑρμῆ , τῶν Ὁμήρου ἐπῶν ἐγκαταμίγνυε τὰ πολλὰ τῷ κηρύγματι , οἷς ἐκεῖνος ἡμᾶς συνεκάλει · μεμνῆσθαι δέ σε εἰκός . οὐ πάνυ μὲν οὕτω σαφῶς καὶ προχείρως · πειράσομαι δὲ ὅμως . μήτε τις οὖν θήλεια θεὸς ... μήτε τις ἄρσην , μηδʼ αὖ τῶν ποταμῶν μενέτω νόσφʼ Ὠκεανοῖο μηδέ τε νυμφάων , ἀλλʼ ἐς Διὸς ἔλθετε πάντες εἰς ἀγορήν , ὅσσοι τε κλυτὰς δαίνυσθʼ ἑκατόμβας , ὅσσοι τʼ αὖ μέσατοι ἢ ὕστατοι ἢ μάλα πάγχυ νώνυμνοι βωμοῖσι παρʼ ἀκνίσοισι κάθησθε .
Lemmas: οὐκοῦν ἤδη κηρύσσω καί πάρειμι ἅπας · ὀρθός γάρ λέγω . ἰδού δή εἰς ἐκκλησία συνέρχομαι ὁ θεός · μή μέλλω , συνέρχομαι πᾶς , ἥκω , περί μέγας ἐξεκκλησιάζω . οὕτως ψιλός , ὦ Ἑρμῆς , καί ἁπλοικός καί πεζός κηρύσσω , καί οὗτος ἐπί ὁ μέγας συγκαλέω ; ἀλλά πῶς γάρ , ὦ Ζεύς , ἀξιόω ; ὅπως ἀξιόω ; ἀποσεμνύνω , φημί , ὁ κήρυγμα μέτρον τις καί μεγαλοφωνία ποιητικός , ὡς μάλα συνέρχομαι . ναί . ἀλλά ἐποποιός , ὦ Ζεύς , καί ῥαψῳδέω ὁ τοιοῦτος , ἐγώ δέ ἦκα ποιητικός εἰμί · ὥστε διαφθείρω ὁ κήρυγμα ἤ ὑπέρμετρος ἤ ἐνδεής συνείρω , καί γέλως εἰμί παρά αὐτός ἐπί ὁ ἀμουσία ὁ ἔπος · ὁράω γοῦν καί ὁ Ἀπόλλων γελάω ἐπί ἔνιοι ὁ χρησμός , καίτοι ἐπικρύπτω ὁ πολύς ὁ ἀσάφεια , ὡς μή πάνυ σχολή ἄγω ὁ ἀκούω ἐξετάζω ὁ μέτρον . οὐκοῦν , ὦ Ἑρμῆς , ὁ Ὅμηρος ἔπος ἐγκαταμίγνυμαι ὁ πολύς ὁ κήρυγμα , ὅς ἐκεῖνος ἐγώ συγκαλέω · μιμνῄσκω δέ σύ ἔοικα . οὐ πάνυ μέν οὕτως σαφής καί πρόχειρος · πειράω δέ ὅμως . μήτε τις οὖν θῆλυς θεός ... μήτε τις ἄρσην , μηδέ αὖ ὁ ποταμός μένω νόσφι Ὠκεανός μηδέ τε νύμφη , ἀλλά εἰς Ζεύς ἔρχομαι πᾶς εἰς ἀγορά , ὅσος τε κλυτός δαίνυμι ἑκατόμβη , ὅσος τε αὖ μέσατος ἤ ὕστατος ἤ μάλα πάγχυ νώνυμνος βωμός παρά ἄκνισος κάθημαι .
lucianus.juppiter-tragoedus 7
εὖ γε , ὦ Ἑρμῆ , ἄριστα κεκήρυκταί σοι , καὶ συνίασι γὰρ ἤδη · ὥστε παραλαμβάνων κάθιζε αὐτοὺς κατὰ τὴν ἀξίαν ἕκαστον , ὡς ἂν ὕλης ἢ τέχνης ἔχῃ , ἐν προεδρίᾳ μὲν τοὺς χρυσοῦς , εἶτα ἐπὶ τούτοις τοὺς ἀργυροῦς , εἶτα ἑξῆς ὁπόσοι ἐλεφάντινοι , εἶτα τοὺς χαλκοῦς ἢ λιθίνους , καὶ ἐν αὐτοῖς τούτοις οἱ Φειδίου μὲν ἢ Ἀλκαμένους ἢ Μύρωνος ἢ Εὐφράνορος ἢ τῶν ὁμοίων τεχνιτῶν προτετιμήσθων , οἱ συρφετώδεις δὲ οὗτοι καὶ ἄτεχνοι πόρρω που συνωσθέντες σιωπῇ ἀναπληρούντων μόνον τὴν ἐκκλησίαν . ἔσται ταῦτα καὶ καθεδοῦνται ὡς προσήκει . ἀλλʼ ἐκεῖνο οὐ χεῖρον εἰδέναι , ἤν τις αὐτῶν χρυσοῦς μὲν ᾖ καὶ πολυτάλαντος τὴν ὁλκήν , οὐκ ἀκριβὴς δὲ τὴν ἐργασίαν , ἀλλὰ κομιδῇ ἰδιωτικὸς καὶ ἀσύμμετρος , πρὸ τῶν χαλκῶν τῶν Μύρωνος καὶ Πολυκλείτου καὶ τῶν Φειδίου καὶ Ἀλκαμένους λιθίνων καθεδεῖται ἢ προτιμοτέραν χρὴ νομίζειν εἶναι τὴν τέχνην ; ἐχρῆν μὲν οὕτως , ἀλλʼ ὁ χρυσὸς ὅμως προτιμητέος . μανθάνω · πλουτίνδην κελεύεις ἀλλὰ μὴ ἀριστίνδην καθίζειν , καὶ ἀπὸ τιμημάτων · ἥκετʼ οὖν εἰς τὴν προεδρίαν ὑμεῖς οἱ χρυσοῖ .
Lemmas: εὖ γε , ὦ Ἑρμῆς , ἀγαθός κηρύσσω σύ , καί συνέρχομαι γάρ ἤδη · ὥστε παραλαμβάνω καθίζω αὐτός κατά ὁ ἀξία ἕκαστος , ὡς ἄν ὕλη ἤ τέχνη ἔχω , ἐν προεδρία μέν ὁ χρύσεος , εἶτα ἐπί οὗτος ὁ ἀργύρεος , εἶτα ἑξῆς ὁπόσος ἐλεφάντινος , εἶτα ὁ χάλκεος ἤ λίθινος , καί ἐν αὐτός οὗτος ὁ Φειδίας μέν ἤ Ἀλκαμένης ἤ Μύρων ἤ Εὐφράνωρ ἤ ὁ ὅμοιος τεχνίτης προτιμάω , ὁ συρφετώδης δέ οὗτος καί ἄτεχνος πρόσω που συνωθέω σιωπή ἀναπληρόω μόνος ὁ ἐκκλησία . εἰμί οὗτος καί καθέζομαι ὡς προσήκω . ἀλλά ἐκεῖνος οὐ κακός οἶδα , ἐάν τις αὐτός χρύσεος μέν εἰμί καί πολυτάλαντος ὁ ὁλκή , οὐ ἀκριβής δέ ὁ ἐργασία , ἀλλά κομιδῇ ἰδιωτικός καί ἀσύμμετρος , πρό ὁ χάλκεος ὁ Μύρων καί Πολύκλειτος καί ὁ Φειδίας καί Ἀλκαμένης λίθινος καθέζομαι ἤ πρότιμος χρή νομίζω εἰμί ὁ τέχνη ; χρή μέν οὕτως , ἀλλά ὁ χρυσός ὅμως προτιμητέον . μανθάνω · πλουτίνδην κελεύω ἀλλά μή ἀριστίνδην καθίζω , καί ἀπό τίμημα · ἥκω οὖν εἰς ὁ προεδρία σύ ὁ χρύσεος .
lucianus.juppiter-tragoedus 8
ἐοίκασι δʼ οὖν , ὦ Ζεῦ , οἱ βαρβαρικοὶ προεδρεύσειν μόνοι · ὡς τούς γε Ἕλληνας ὁρᾷς ὁποῖοί εἰσι , χαρίεντες μὲν καὶ εὐπρόσωποι καὶ κατὰ τέχνην ἐσχηματισμένοι , λίθινοι δὲ ἢ χαλκοῖ ὅμως ἅπαντες ἢ οἵ γε πολυτελέστατοι αὐτῶν ἐλεφάντινοι ὀλίγον ὅσον τοῦ χρυσοῦ ἐπιστίλβον ἔχοντες , ὡς ἐπικεχράνθαι καὶ ἐπηυγάσθαι μόνον , τὰ δὲ ἔνδον ὑπόξυλοι καὶ οὗτοι , μυῶν ἀγέλας ὅλας ἐμπολιτευομένας σκέποντες · ἡ Βενδῖς δὲ αὕτη καὶ ὁ Ἄνουβις ἐκεινοσὶ καὶ παρʼ αὐτὸν ὁ Ἄττις καὶ ὁ Μίθρης καὶ ὁ Μὴν ὁλόχρυσοι καὶ βαρεῖς καὶ πολυτίμητοι ὡς ἀληθῶς .
Lemmas: ἔοικα δέ οὖν , ὦ Ζεύς , ὁ βαρβαρικός προεδρεύω μόνος · ὡς ὁ γε Ἕλλην ὁράω ὁποῖος εἰμί , χαρίεις μέν καί εὐπρόσωπος καί κατά τέχνη σχηματίζω , λίθινος δέ ἤ χάλκεος ὅμως ἅπας ἤ ὁ γε πολυτελής αὐτός ἐλεφάντινος ὀλίγος ὅσος ὁ χρυσός ἐπιστίλβω ἔχω , ὡς ἐπικαχρείνω καί ἐπαυγάζομαι μόνος , ὁ δέ ἔνδον ὑπόξυλος καί οὗτος , μῦς ἀγέλη ὅλος ἐμπολιτεύω σκέπω · ὁ Βενδῖς δέ οὗτος καί ὁ Ἄνουβις ἐκεινώ καί παρά αὐτός ὁ Ἄττις καί ὁ Μίθρας καί ὁ Μήν ὁλόχρυσος καί βαρύς καί πολυτίμητος ὡς ἀληθής .
lucianus.juppiter-tragoedus 9
καὶ ποῦ τοῦτο , ὦ Ἑρμῆ , δίκαιον , τὸν κυνοπρόσωπον τοῦτον προκαθίζειν μου τὸν Αἰγύπτιον , καὶ ταῦτα Ποσειδῶνος ὄντος ; ναί , ἀλλὰ σὲ μέν , ὦ ἐννοσίγαιε , χαλκοῦν ὁ Λύσιππος καὶ πτωχὸν ἐποίησεν , οὐκ ἐχόντων τότε Κορινθίων χρυσόν · οὗτος δὲ ὅλοις μετάλλοις πλουσιώτερός ἐστιν . ἀνέχεσθαι οὖν χρὴ παρεωσμένον , καὶ μὴ ἀγανακτεῖν εἴ τις ῥῖνα τηλικαύτην χρυσῆν ἔχων προτετιμήσεταί σου .
Lemmas: καί ποῦ οὗτος , ὦ Ἑρμῆς , δίκαιος , ὁ κυνοπρόσωπος οὗτος προκαθίζω ἐγώ ὁ Αἰγύπτιος , καί οὗτος Ποσειδῶν εἰμί ; ναί , ἀλλά σύ μέν , ὦ ἐννοσίγαιος , χάλκεος ὁ Λύσιππος καί πτωχός ποιέω , οὐ ἔχω τότε Κορίνθιος χρυσός · οὗτος δέ ὅλος μέταλλον πλούσιος εἰμί . ἀνέχω οὖν χρή παρωθέω , καί μή ἀγανακτέω εἰ τις ῥίς τηλικοῦτος χρύσεος ἔχω προτιμάω σύ .
lucianus.juppiter-tragoedus 10
οὐκοῦν , ὦ Ἑρμῆ , κἀμὲ λαβὼν ἐν τοῖς προέδροις που κάθιζε · χρυσῆ γάρ εἰμι . οὐχ ὅσα γε , ὦ Ἀφροδίτη , κἀμὲ ὁρᾶν , ἀλλʼ εἰ μὴ πάνυ λημῶ , λίθου τοῦ λευκοῦ , Πεντέληθεν , οἶμαι , λιθοτομηθεῖσα , εἶτα δόξαν οὕτω Πραξιτέλει Ἀφροδίτη γενομένη Κνιδίοις παρεδόθης . καὶ μὴν ἀξιόπιστόν σοι μάρτυρα τὸν Ὅμηρον παρέξομαι ἄνω καὶ κάτω τῶν ῥαψῳδιῶν χρυσῆν με τὴν Ἀφροδίτην εἶναι λέγοντα . καὶ γὰρ τὸν Ἀπόλλω ὁ αὐτὸς πολύχρυσον εἶναι ἔφη καὶ πλούσιον · ἀλλὰ νῦν ὄψει κἀκεῖνον ἐν τοῖς ζευγίταις που καθήμενον , ἀπεστεφανωμένον τε ὑπὸ τῶν λῃστῶν καὶ τοὺς κόλλοπας τῆς κιθάρας περισεσυλημένον . ὥστε ἀγάπα καὶ σὺ μὴ πάνυ ἐν τῷ θητικῷ ἐκκλησιάζουσα .
Lemmas: οὐκοῦν , ὦ Ἑρμῆς , ἐγώ λαμβάνω ἐν ὁ πρόεδρος που καθίζω · χρύσεος γάρ εἰμί . οὐ ὅσος γε , ὦ Ἀφροδίτη , ἐγώ ὁράω , ἀλλά εἰ μή πάνυ λημάω , λίθος ὁ λευκός , Πεντέληθεν , οἴομαι , λιθοτοέμνω , εἶτα δόξα οὕτως Πραξιτέλης Ἀφροδίτη γίγνομαι Κνίδιον παραδίδωμι . καί μήν ἀξιόπιστος σύ μάρτυς ὁ Ὅμηρος παρέχω ἄνω καί κάτω ὁ ῥαψῳδία χρύσεος ἐγώ ὁ Ἀφροδίτη εἰμί λέγω . καί γάρ ὁ Ἀπόλλων ὁ αὐτός πολύχρυσος εἰμί φημί καί πλούσιος · ἀλλά νῦν ὁράω ἐκεῖνος ἐν ὁ ζευγίτης που κάθημαι , ἀποστεφανόω τε ὑπό ὁ λῃστής καί ὁ κόλλοψ ὁ κιθάρα περισυλάομαι . ὥστε ἀγαπάω καί σύ μή πάνυ ἐν ὁ θητικός ἐκκλησιάζω .
lucianus.juppiter-tragoedus 11
ἐμοὶ δὲ τίς ἂν ἐρίσαι τολμήσειεν Ἡλίῳ τε ὄντι καὶ τηλικούτῳ τὸ μέγεθος ; εἰ γοῦν μὴ ὑπερφυᾶ μηδὲ ὑπέρμετρον οἱ Ῥόδιοι κατασκευάσασθαί με ἠξίωσαν , ἀπὸ τοῦ ἴσου τελέσματος ἑκκαίδεκα χρυσοῦς θεοὺς ἐπεποίηντο ἄν · ὥστε ἀνάλογον πολυτελέστερος ἂν νομιζοίμην . καὶ πρόσεστιν ἡ τέχνη καὶ τῆς ἐργασίας τὸ ἀκριβὲς ἐν μεγέθει τοσούτῳ . τί , ὦ Ζεῦ , χρὴ ποιεῖν ; δύσκριτον γὰρ ἐμοὶ γοῦν τοῦτο · εἰ μὲν γὰρ ἐς τὴν ὕλην ἀποβλέποιμι , χαλκοῦς ἐστιν , εἰ δὲ λογιζοίμην ἀφʼ ὁπόσων ταλάντων κεχάλκευται , ὑπὲρ τοὺς πεντακοσιομεδίμνους ἂν εἴη . τί γὰρ ἔδει παρεῖναι καὶ τοῦτον ἐλέγξοντα τὴν τῶν ἄλλων μικρότητα καὶ ἐνοχλήσοντα τῇ καθέδρᾳ ; πλὴν ἀλλʼ , ὦ Ῥοδίων ἄριστε , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα προτιμητέος εἶ τῶν χρυσῶν , πῶς ἂν καὶ προεδρεύοις , εἰ μὴ δεήσει ἀναστῆναι πάντας ὡς μόνος καθέζοιο , τὴν Πνύκα ὅλην θατέρᾳ τῶν πυγῶν ἐπιλαβών ; ὥστε ἄμεινον ποιήσεις ὀρθοστάδην ἐκκλησιάζων , ἐπικεκυφὼς τῷ συνεδρίῳ .
Lemmas: ἐγώ δέ τίς ἄν ἐρίζω τολμάω Ἥλιος τε εἰμί καί τηλικοῦτος ὁ μέγεθος ; εἰ γοῦν μή ὑπερφυής μηδέ ὑπέρμετρος ὁ Ῥόδιος κατασκευάζω ἐγώ ἀξιόω , ἀπό ὁ ἴσος τέλεσμα ἑκκαίδεκα χρύσεος θεός ποιέω ἄν · ὥστε ἀνάλογος πολυτελής ἄν νομίζω . καί πρόσειμι ὁ τέχνη καί ὁ ἐργασία ὁ ἀκριβής ἐν μέγεθος τοσοῦτος . τίς , ὦ Ζεύς , χρή ποιέω ; δύσκριτος γάρ ἐγώ γοῦν οὗτος · εἰ μέν γάρ εἰς ὁ ὕλη ἀποβλέπω , χάλκεος εἰμί , εἰ δέ λογίζομαι ἀπό ὁπόσος τάλαντον χαλκεύω , ὑπέρ ὁ πεντακοσιομέδιμνος ἄν εἰμί . τίς γάρ δέω πάρειμι καί οὗτος ἐλέγχω ὁ ὁ ἄλλος μικρότης καί ἐνοχλέω ὁ καθέδρα ; πλήν ἀλλά , ὦ Ῥόδιος ἀγαθός , εἰ καί ὅτι μάλα προτιμητέον εἰμί ὁ χρύσεος , πῶς ἄν καί προεδρεύω , εἰ μή δέω ἀνίστημι πᾶς ὡς μόνος καθέζομαι , ὁ Πνύξ ὅλος ἕτερος ὁ πυγή ἐπιλαμβάνω ; ὥστε ἀγαθός ποιέω ὀρθοστάδην ἐκκλησιάζω , ἐπικύπτω ὁ συνέδριον .
lucianus.juppiter-tragoedus 12
ἰδοὺ πάλιν ἄλλο δύσλυτον καὶ τοῦτο · χαλκῶ μὲν γὰρ ἀμφοτέρω ἐστὸν καὶ τέχνης τῆς αὐτῆς , Λυσίππου ἑκάτερον τὸ ἔργον , καὶ τὸ μέγιστον , ὁμοτίμω τὰ ἐς γένος , ἅτε δὴ Διὸς παῖδε , ὁ Διόνυσος οὑτοσὶ καὶ Ἡρακλῆς . πότερος οὖν αὐτῶν προκαθίζει ; φιλονεικοῦσι γάρ , ὡς ὁρᾷς . διατρίβομεν , ὦ Ἑρμῆ , πάλαι δέον ἐκκλησιάζειν · ὥστε νῦν μὲν ἀναμὶξ καθιζόντων , ἔνθʼ ἂν ἕκαστος ἐθέλῃ , εἰσαῦθις δὲ ἀποδοθήσεται περὶ τούτων ἐκκλησία , κἀγὼ εἴσομαι τότε ἥντινα χρὴ ποιήσασθαι τὴν τάξιν ἐπʼ αὐτοῖς .
Lemmas: ἰδού πάλιν ἄλλος δύσλυτος καί οὗτος · χάλκεος μέν γάρ ἀμφότερος εἰμί καί τέχνη ὁ αὐτός , Λύσιππος ἑκάτερος ὁ ἔργον , καί ὁ μέγας , ὁμότιμος ὁ εἰς γένος , ἅτε δή Ζεύς παῖς , ὁ Διόνυσος οὗτος καί Ἡρακλῆς . πότερος οὖν αὐτός προκαθίζω ; φιλονεικέω γάρ , ὡς ὁράω . διατρίβω , ὦ Ἑρμῆς , πάλαι δέω ἐκκλησιάζω · ὥστε νῦν μέν ἀναμίξ καθίζω , ἔνθα ἄν ἕκαστος ἐθέλω , εἰσαῦθις δέ ἀποδίδωμι περί οὗτος ἐκκλησία , ἐγώ οἶδα τότε ὅστις χρή ποιέω ὁ τάξις ἐπί αὐτός .
lucianus.juppiter-tragoedus 13
ἀλλʼ , Ἡράκλεις , ὡς θορυβοῦσι τὰ κοινὰ καὶ τὰ καθʼ ἡμέραν ταῦτα βοῶντες , διανομάς · ποῦ τὸ νέκταρ ; ἡ ἀμβροσία ἐπέλιπεν · ποῦ αἱ ἑκατόμβαι ; κοινὰς τὰς θυσίας . κατασιώπησον αὐτούς , ὦ Ἑρμῆ , ὡς μάθωσιν ὅτου ἕνεκα συνελέγησαν τοὺς λήρους τούτους ἀφέντες . οὐχ ἅπαντες , ὦ Ζεῦ , τὴν Ἑλλήνων φωνὴν συνιᾶσιν · ἐγὼ δὲ οὐ πολύγλωττός εἰμι , ὥστε καὶ Σκύθαις καὶ Πέρσαις καὶ Θρᾳξὶν καὶ Κελτοῖς συνετὰ κηρύττειν . ἄμεινον οὖν , οἶμαι , τῇ χειρὶ σημαίνειν καὶ παρακελεύεσθαι σιωπᾶν . οὕτω ποίει .
Lemmas: ἀλλά , Ἡρακλῆς , ὡς θορυβέω ὁ κοινός καί ὁ κατά ἡμέρα οὗτος βοάω , διανομή · ποῦ ὁ νέκταρ ; ὁ ἀμβροσία ἐπιλίπτομαι · ποῦ ὁ ἑκατόμβη ; κοινός ὁ θυσία . κατασιωπάω αὐτός , ὦ Ἑρμῆς , ὡς μανθάνω ὅστις ἕνεκα συλλέγω ὁ λῆρος οὗτος ἀφίημι . οὐ ἅπας , ὦ Ζεύς , ὁ Ἕλλην φωνή συνίημι · ἐγώ δέ οὐ πολύγλωσσος εἰμί , ὥστε καί Σκύθης καί Πέρσης καί Θρᾷξ καί Κελτοί συνετός κηρύσσω . ἀγαθός οὖν , οἴομαι , ὁ χείρ σημαίνω καί παρακελεύομαι σιωπάω . οὕτως ποιέω .
lucianus.juppiter-tragoedus 14
εὖ γε , ἀφωνότεροι γεγένηνταί σοι τῶν σοφιστῶν . ὥστε ὥρα δημηγορεῖν . ὁρᾷς ; πάλαι πρὸς σὲ ἀποβλέπουσι περιμένοντες ὅ τι καὶ ἐρεῖς . ἀλλʼ ὅ γε πέπονθα , ὦ Ἑρμῆ , οὐκ ἂν ὀκνήσαιμι πρὸς σὲ εἰπεῖν υἱὸν ὄντα . οἶσθα ὅπως θαρραλέος ἀεὶ καὶ μεγαληγόρος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἦν . οἶδα καὶ ἐδεδίειν γε ἀκούων σου δημηγοροῦντος , καὶ μάλιστα ὁπότε ἠπείλεις ἀνασπάσειν ἐκ βάθρων τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν αὐτοῖς θεοῖς τὴν σειρὰν ἐκείνην τὴν χρυσῆν καθείς . ἀλλὰ νῦν , ὦ τέκνον , οὐκ οἶδα εἴτε ὑπὸ τοῦ μεγέθους τῶν ἐφεστώτων δεινῶν εἴτε καὶ ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν παρόντων — πολυθεωτάτη γάρ , ὡς ὁρᾷς , ἡ ἐκκλησία — διατετάραγμαι τὴν γνώμην καὶ ὑπότρομός εἰμι καὶ ἡ γλῶττά μοι πεπεδημένη ἔοικε · τὸ δὲ ἀτοπώτατον ἁπάντων , ἐπιλέλησμαι τὸ προοίμιον τῶν ὅλων , ὃ παρεσκευασάμην ὡς εὐπροσωποτάτη μοι ἡ ἀρχὴ γένοιτο πρὸς αὐτούς . ἀπολώλεκας , ὦ Ζεῦ , ἅπαντα · οἱ δὲ ὑποπτεύουσι τὴν σιωπὴν καί τι ὑπέρμεγα κακὸν ἀκούσεσθαι προσδοκῶσιν , ἐφʼ ὅτῳ σὺ διαμέλλεις . βούλει οὖν , ὦ Ἑρμῆ , τὸ Ὁμηρικὸν ἐκεῖνο προοίμιον ἀναρραψῳδήσω πρὸς αὐτούς ; τὸ ποῖον ; κέκλυτέ μευ πάντες τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι . ἄπαγε , ἱκανῶς καὶ πρὸς ἡμᾶς πεπαρῴδηταί σοι τὰ πρῶτα . πλὴν εἰ δοκεῖ , τὸ μὲν φορτικὸν τῶν μέτρων ἄφες , σὺ δὲ τῶν Δημοσθένους δημηγοριῶν τῶν κατὰ Φιλίππου ἥντινα ἂν ἐθέλῃς σύνειρε , ὀλίγα ἐναλλάττων · οὕτω γοῦν οἱ πολλοὶ νῦν ῥητορεύουσιν . εὖ λέγεις ἐπίτομόν τινα ῥητορείαν καὶ ῥᾳδιουργίαν ταύτην εὔκαιρον τοῖς ἀπορουμένοις .
Lemmas: εὖ γε , ἄφωνος γίγνομαι σύ ὁ σοφιστής . ὥστε ὥρα δημηγορέω . ὁράω ; πάλαι πρός σύ ἀποβλέπω περιμένω ὅς τις καί λέγω . ἀλλά ὅς γε πάσχω , ὦ Ἑρμῆς , οὐ ἄν ὀκνέω πρός σύ λέγω υἱός εἰμί . οἶδα ὅπως θαρσαλέος ἀεί καί μεγαληγόρος ἐν ὁ ἐκκλησία εἰμί . οἶδα καί δείδω γε ἀκούω σύ δημηγορέω , καί μάλα ὁπότε ἀπειλέω ἀνασπάω ἐκ βάθρον ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα αὐτός θεός ὁ σειρά ἐκεῖνος ὁ χρύσεος καθίημι . ἀλλά νῦν , ὦ τέκνον , οὐ οἶδα εἴτε ὑπό ὁ μέγεθος ὁ ἐφίστημι δεινός εἴτε καί ὑπό ὁ πλῆθος ὁ πάρειμι — πολύθεος γάρ , ὡς ὁράω , ὁ ἐκκλησία — διαταράσσω ὁ γνώμη καί ὑπότρομος εἰμί καί ὁ γλῶσσα ἐγώ πεδάω ἔοικα · ὁ δέ ἄτοπος ἅπας , ἐπιλανθάνω ὁ προοίμιον ὁ ὅλος , ὅς παρασκευάζω ὡς εὐπρόσωπος ἐγώ ὁ ἀρχή γίγνομαι πρός αὐτός . ἀπόλλυμι , ὦ Ζεύς , ἅπας · ὁ δέ ὑποπτεύω ὁ σιωπή καί τις ὑπέρμεγας κακός ἀκούω προσδοκάω , ἐπί ὅστις σύ διαμέλλω . βούλομαι οὖν , ὦ Ἑρμῆς , ὁ Ὁμηρικός ἐκεῖνος προοίμιον ἀναρραψῳδέω πρός αὐτός ; ὁ ποῖος ; κλύω ἐγώ πᾶς τε θεός πᾶς τε θέαινα . ἀπάγω , ἱκανός καί πρός ἐγώ παρῳδέω σύ ὁ πρῶτος . πλήν εἰ δοκέω , ὁ μέν φορτικός ὁ μέτρον ἀφίημι , σύ δέ ὁ Δημοσθένης δημηγορία ὁ κατά Φίλιππος ὅστις ἄν ἐθέλω συνείρω , ὀλίγος ἐναλλάσσω · οὕτως γοῦν ὁ πολύς νῦν ῥητορεύω . εὖ λέγω ἐπίτομος τις ῥητορεία καί ῥᾳδιουργία οὗτος εὔκαιρος ὁ ἀπορέω .
lucianus.juppiter-tragoedus 15
ἄρξαι δʼ οὖν ποτε . ἀντὶ πολλῶν ἄν , ὦ ἄνδρες θεοί , χρημάτων ὑμᾶς ἑλέσθαι νομίζω , εἰ φανερὸν γένοιτο ὑμῖν ὅ τι δή ποτε ἄρα τοῦτό ἐστιν ἐφʼ ὅτῳ νῦν συνελέγητε . ὅτε τοίνυν τοῦτο οὕτως ἔχει , προσήκει προθύμως ἀκροᾶσθαί μου λέγοντος . ὁ μὲν οὖν παρὼν καιρός , ὦ θεοί , μονονουχὶ λέγει φωνὴν ἀφιεὶς ὅτι τῶν παρόντων ἐρρωμένως ἀντιληπτέον ἡμῖν ἐστιν , ἡμεῖς δὲ πάνυ ὀλιγώρως ἔχειν δοκοῦμεν πρὸς αὐτά . βούλομαι δὲ ἤδη — καὶ γὰρ ἐπιλείπει ὁ Δημοσθένης — αὐτὰ ὑμῖν δηλῶσαι σαφῶς , ἐφʼ οἷς διαταραχθεὶς συνήγαγον τὴν ἐκκλησίαν . χθὲς γάρ , ὡς ἴστε , Μνησιθέου τοῦ ναυκλήρου θύσαντος τὰ σωτήρια ἐπὶ τῇ νηῒ ὀλίγου δεῖν ἀπολομένῃ περὶ τὸν Καφηρέα , εἱστιώμεθα ἐν Πειραιεῖ , ὁπόσους ἡμῶν ὁ Μνησίθεος ἐπὶ τὴν θυσίαν ἐκάλεσεν · εἶτα μετὰ τὰς σπονδὰς ὑμεῖς μὲν ἄλλος ἄλλην ἐτράπεσθε , ὡς ἑκάστῳ ἔδοξεν , ἐγὼ δὲ — οὐδέπω γὰρ πάνυ ὀψὲ ἦν — ἀνῆλθον ἐς τὸ ἄστυ ὡς περιπατήσαιμι τὸ δειλινὸν ἐν Κεραμεικῷ , ἐννοῶν ἅμα τοῦ Μνησιθέου τὴν μικρολογίαν , ὃς ἑκκαίδεκα θεοὺς ἑστιῶν ἀλεκτρυόνα μόνον κατέθυσε , γέροντα κἀκεῖνον ἤδη καὶ κορυζῶντα , καὶ λιβανωτοῦ χόνδρους τέτταρας εὖ μάλα εὐρωτιῶντας , ὡς αὐτίκα ἐπισβεσθῆναι τῷ ἄνθρακι , μηδὲ ὅσον ἄκρᾳ τῇ ῥινὶ ὀσφραίνεσθαι τοῦ καπνοῦ παρασχόντας , καὶ ταῦτα ἑκατόμβας ὅλας ὑποσχόμενος ὁπότε ἡ ναῦς ἤδη προσεφέρετο τῷ σκοπέλῳ καὶ ἐντὸς ἦν τῶν ἑρμάτων .
Lemmas: ἄρχω δέ οὖν ποτέ . ἀντί πολύς ἄν , ὦ ἀνήρ θεός , χρῆμα σύ αἱρέω νομίζω , εἰ φανερός γίγνομαι σύ ὅς τις δή ποτέ ἄρα οὗτος εἰμί ἐπί ὅστις νῦν συλλέγω . ὅτε τοίνυν οὗτος οὕτως ἔχω , προσήκω πρόθυμος ἀκροάομαι ἐγώ λέγω . ὁ μέν οὖν πάρειμι καιρός , ὦ θεός , μονονού λέγω φωνή ἀφίημι ὅτι ὁ πάρειμι ἐρρωμένος ἀντιληπτέον ἐγώ εἰμί , ἐγώ δέ πάνυ ὀλίγωρος ἔχω δοκέω πρός αὐτός . βούλομαι δέ ἤδη — καί γάρ ἐπιλείπω ὁ Δημοσθένης — αὐτός σύ δηλόω σαφής , ἐπί ὅς διαταράσσω συνάγω ὁ ἐκκλησία . χθές γάρ , ὡς οἶδα , Μνησίθεος ὁ ναύκληρος θύω ὁ σωτήριος ἐπί ὁ ναῦς ὀλίγος δέω ἀπόλλυμι περί ὁ Καφηρεύς , ἑστιάω ἐν Πειραιεύς , ὁπόσος ἐγώ ὁ Μνησίθεος ἐπί ὁ θυσία καλέω · εἶτα μετά ὁ σπονδή σύ μέν ἄλλος ἄλλος τρέπω , ὡς ἕκαστος δοκέω , ἐγώ δέ — οὐδέπω γάρ πάνυ ὀψέ εἰμί — ἀνέρχομαι εἰς ὁ ἄστυ ὡς περιπατέω ὁ δειλινός ἐν Κεραμεικός , ἐννοέω ἅμα ὁ Μνησίθεος ὁ μικρολογία , ὅς ἑκκαίδεκα θεός ἑστιάω ἀλεκτρυών μόνος καταθύω , γέρων ἐκεῖνος ἤδη καί κορυζάω , καί λιβανωτός χόνδρος τέσσαρες εὖ μάλα εὐρωτιάω , ὡς αὐτίκα ἐπισβέννυμι ὁ ἄνθραξ , μηδέ ὅσος ἄκρα ὁ ῥίς ὀσφραίνομαι ὁ καπνός παρέχω , καί οὗτος ἑκατόμβη ὅλος ὑπισχνέομαι ὁπότε ὁ ναῦς ἤδη προσφέρω ὁ σκόπελος καί ἐντός εἰμί ὁ ἕρμα .
lucianus.juppiter-tragoedus 16
ἐπεὶ δὲ ταῦτα ἐννοῶν γίγνομαι κατὰ τὴν Ποικίλην , ὁρῶ πλῆθος ἀνθρώπων πάμπολυ συνεστηκός , ἐνίους μὲν ἔνδον ἐν αὐτῇ τῇ στοᾷ , πολλοὺς δὲ καὶ ἐν τῷ ὑπαίθρῳ , καί τινας βοῶντας καὶ διατεινομένους ἐπὶ τῶν θάκων καθημένους . εἰκάσας οὖν ὅπερ ἦν , φιλοσόφους εἶναι τῶν ἐριστικῶν τούτων , ἐβουλήθην ἐπιστὰς ἀκοῦσαι αὐτῶν ὅ τι καὶ λέγουσι · καὶ — ἔτυχον γὰρ νεφέλην τῶν παχειῶν περιβεβλημένος — σχηματίσας ἐμαυτὸν εἰς τὸν ἐκείνων τρόπον καὶ τὸν πώγωνα ἐπισπασάμενος εὖ μάλα ἐῴκειν φιλοσόφῳ · καὶ δὴ παραγκωνισάμενος τοὺς πολλοὺς εἰσέρχομαι ἀγνοούμενος ὅστις εἴην . εὑρίσκω τε τὸν Ἐπικούρειον Δᾶμιν , τὸν ἐπίτριπτον , καὶ Τιμοκλέα τὸν Στωϊκόν , ἀνδρῶν βέλτιστον , ἐκθύμως πάνυ ἐρίζοντας · ὁ γοῦν Τιμοκλῆς καὶ ἵδρου καὶ τὴν φωνὴν ἤδη ἐξεκέκοπτο ὑπὸ τῆς βοῆς , ὁ Δᾶμις δὲ τὸ σαρδάνιον ἐπιγελῶν ἔτι μᾶλλον παρώξυνε τὸν Τιμοκλέα .
Lemmas: ἐπεί δέ οὗτος ἐννοέω γίγνομαι κατά ὁ Ποικίλη , ὁράω πλῆθος ἄνθρωπος πάμπολυς συνίστημι , ἔνιοι μέν ἔνδον ἐν αὐτός ὁ στοά , πολύς δέ καί ἐν ὁ ὕπαιθρος , καί τις βοάω καί διατείνω ἐπί ὁ θᾶκος κάθημαι . εἰκάζω οὖν ὅς εἰμί , φιλόσοφος εἰμί ὁ ἐριστικός οὗτος , βούλομαι ἐφίστημι ἀκούω αὐτός ὅς τις καί λέγω · καί — τυγχάνω γάρ νεφέλη ὁ παχύς περιβάλλω — σχηματίζω ἐμαυτοῦ εἰς ὁ ἐκεῖνος τρόπος καί ὁ πώγων ἐπισπάω εὖ μάλα ἔοικα φιλόσοφος · καί δή παραγκωνίζω ὁ πολύς εἰσέρχομαι ἀγνοέω ὅστις εἰμί . εὑρίσκω τε ὁ Ἐπικούρειος Δᾶμις , ὁ ἐπίτριπτος , καί Τιμοκλῆς ὁ Στωϊκός , ἀνήρ ἀγαθός , ἔκθυμος πάνυ ἐρίζω · ὁ γοῦν Τιμοκλῆς καί ἱδρόω καί ὁ φωνή ἤδη ἐκκόπτω ὑπό ὁ βοή , ὁ Δᾶμις δέ ὁ σαρδάνιος ἐπιγελάω ἔτι μάλα παροξύνω ὁ Τιμοκλῆς .
lucianus.juppiter-tragoedus 17
ἦν δὲ ἄρα περὶ ἡμῶν ὁ πᾶς λόγος αὐτοῖς · ὁ μὲν γὰρ κατάρατος Δᾶμις οὔτε προνοεῖν ἡμᾶς ἔφασκε τῶν ἀνθρώπων οὔτʼ ἐπισκοπεῖν τὰ γινόμενα παρʼ αὐτοῖς , οὐδὲν ἄλλο ἢ μηδὲ ὅλως ἡμᾶς εἶναι λέγων · τοῦτο γὰρ αὐτῷ δηλαδὴ ὁ λόγος ἐδύνατο · καὶ ἦσάν τινες οἳ ἐπῄνουν αὐτόν . ὁ δʼ ἕτερος τὰ ἡμέτερα ὁ Τιμοκλῆς ἐφρόνει καὶ ὑπερεμάχει καὶ ἠγανάκτει καὶ πάντα τρόπον συνηγωνίζετο τὴν ἐπιμέλειαν ἡμῶν ἐπαινῶν καὶ διεξιὼν ὡς ἐν κόσμῳ καὶ τάξει τῇ προσηκούσῃ ἐξηγούμεθα καὶ διατάττομεν ἕκαστα · καὶ εἶχε μέν τινας καὶ αὐτὸς τοὺς ἐπαινοῦντας . πλὴν ἐκεκμήκει γὰρ ἤδη καὶ πονήρως ἐφώνει καὶ τὸ πλῆθος εἰς τὸν Δᾶμιν ἀπέβλεπε — , συνεὶς δὲ ἐγὼ τὸ κινδύνευμα τὴν νύκτα ἐκέλευσα περιχυθεῖσαν διαλῦσαι τὴν συνουσίαν . ἀπῆλθον οὖν εἰς τὴν ὑστεραίαν συνθέμενοι εἰς τέλος ἐπεξελεύσεσθαι τὸ σκέμμα , κἀγὼ παρομαρτῶν τοῖς πολλοῖς ἐπήκουον μεταξὺ ἀπιόντων οἴκαδε παρʼ αὑτοὺς ἐπαινούντων τὰ τοῦ Δάμιδος καὶ ἤδη παρὰ πολὺ αἱρουμένων τὰ ἐκείνου · ἦσαν δὲ καὶ οἱ μὴ ἀξιοῦντες προκατεγνωκέναι τῶν ἐναντίων ἀλλὰ περιμένειν εἴ τι καὶ ὁ Τιμοκλῆς αὔριον ἐρεῖ .
Lemmas: εἰμί δέ ἄρα περί ἐγώ ὁ πᾶς λόγος αὐτός · ὁ μέν γάρ κατάρατος Δᾶμις οὔτε προνοέω ἐγώ φάσκω ὁ ἄνθρωπος οὔτε ἐπισκοπέω ὁ γίγνομαι παρά αὐτός , οὐδείς ἄλλος ἤ μηδέ ὅλος ἐγώ εἰμί λέγω · οὗτος γάρ αὐτός δηλαδή ὁ λόγος δύναμαι · καί εἰμί τις ὅς ἐπαινέω αὐτός . ὁ δέ ἕτερος ὁ ἡμέτερος ὁ Τιμοκλῆς φρονέω καί ὑπερμαχέω καί ἀγανακτέω καί πᾶς τρόπος συναγωνίζομαι ὁ ἐπιμέλεια ἐγώ ἐπαινέω καί διεξέρχομαι ὡς ἐν κόσμος καί τάξις ὁ προσήκω ἐξηγέομαι καί διατάσσω ἕκαστος · καί ἔχω μέν τις καί αὐτός ὁ ἐπαινέω . πλήν κάμνω γάρ ἤδη καί πονηρός φωνέω καί ὁ πλῆθος εἰς ὁ Δᾶμις ἀποβλέπω — , συνίημι δέ ἐγώ ὁ κινδύνευμα ὁ νύξ κελεύω περιχέω διαλύω ὁ συνουσία . ἀπέρχομαι οὖν εἰς ὁ ὑστεραῖος συντίθημι εἰς τέλος ἐπεξέρχομαι ὁ σκέμμα , ἐγώ παρομαρτέω ὁ πολύς ἐπακούω μεταξύ ἀπέρχομαι οἴκαδε παρά ἑαυτοῦ ἐπαινέω ὁ ὁ Δάμις καί ἤδη παρά πολύς αἱρέω ὁ ἐκεῖνος · εἰμί δέ καί ὁ μή ἀξιόω προκαταγιγνώσκω ὁ ἐναντίος ἀλλά περιμένω εἰ τις καί ὁ Τιμοκλῆς αὔριον λέγω .
lucianus.juppiter-tragoedus 18
ταῦτʼ ἔστιν ἐφʼ οἷς ὑμᾶς συνεκάλεσα , οὐ μικρά , ὦ θεοί , εἰ λογιεῖσθε ὡς ἡ πᾶσα μὲν ἡμῖν τιμὴ καὶ δόξα καὶ πρόσοδος οἱ ἄνθρωποί εἰσιν · εἰ δʼ οὗτοι πεισθεῖεν ἢ μηδὲ ὅλως θεοὺς εἶναι ἢ ὄντας ἀπρονοήτους εἶναι σφῶν αὐτῶν , ἄθυτα καὶ ἀγέραστα καὶ ἀτίμητα ἡμῖν ἔσται τὰ ἐκ γῆς καὶ μάτην ἐν οὐρανῷ καθεδούμεθα λιμῷ ἐχόμενοι , ἑορτῶν ἐκείνων καὶ πανηγύρεων καὶ ἀγώνων καὶ θυσιῶν καὶ παννυχίδων καὶ πομπῶν στερούμενοι . ὡς οὖν ὑπὲρ τηλικούτων φημὶ δεῖν ἅπαντας ἐπινοεῖν τι σωτήριον τοῖς παροῦσι καὶ ἀφʼ ὅτου κρατήσει μὲν ὁ Τιμοκλῆς καὶ δόξει ἀληθέστερα λέγειν , ὁ Δᾶμις δὲ καταγελασθήσεται πρὸς τῶν ἀκουόντων · ὡς ἔγωγε οὐ πάνυ τῷ Τιμοκλεῖ πέποιθα ὡς κρατήσει καθʼ ἑαυτόν , ἢν μὴ καὶ τὰ παρʼ ἡμῶν αὐτῷ προσγένηται . κήρυττε οὖν , ὦ Ἑρμῆ , τὸ κήρυγμα τὸ ἐκ τοῦ νόμου , ὡς ἀνιστάμενοι συμβουλεύοιεν .
Lemmas: οὗτος εἰμί ἐπί ὅς σύ συγκαλέω , οὐ μικρός , ὦ θεός , εἰ λογίζομαι ὡς ὁ πᾶς μέν ἐγώ τιμή καί δόξα καί πρόσοδος ὁ ἄνθρωπος εἰμί · εἰ δέ οὗτος πείθω ἤ μηδέ ὅλος θεός εἰμί ἤ εἰμί ἀπρονόητος εἰμί σφεῖς αὐτός , ἄθυτος καί ἀγέραστος καί ἀτίμητος ἐγώ εἰμί ὁ ἐκ γῆ καί μάτην ἐν οὐρανός καθέζομαι λιμός ἔχω , ἑορτή ἐκεῖνος καί πανήγυρις καί ἀγών καί θυσία καί παννυχίς καί πομπός στερέω . ὡς οὖν ὑπέρ τηλικοῦτος φημί δέω ἅπας ἐπινοέω τις σωτήριος ὁ πάρειμι καί ἀπό ὅστις κρατέω μέν ὁ Τιμοκλῆς καί δοκέω ἀληθής λέγω , ὁ Δᾶμις δέ καταγελάω πρός ὁ ἀκούω · ὡς ἐγώ οὐ πάνυ ὁ Τιμοκλῆς πείθω ὡς κρατέω κατά ἑαυτοῦ , ἐάν μή καί ὁ παρά ἐγώ αὐτός προσγίγνομαι . κηρύσσω οὖν , ὦ Ἑρμῆς , ὁ κήρυγμα ὁ ἐκ ὁ νόμος , ὡς ἀνίστημι συμβουλεύω .
lucianus.juppiter-tragoedus 19
ἄκουε , σίγα , μὴ τάραττε · τίς ἀγορεύειν βούλεται τῶν τελείων θεῶν , οἷς ἔξεστι ; τί τοῦτο ; οὐδεὶς ἀνίσταται , ἀλλʼ ἡσυχάζετε πρὸς τὸ μέγεθος τῶν ἠγγελμένων ἐκπεπληγμένοι ; ἀλλʼ ὑμεῖς μὲν πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε · ἐγὼ δέ , εἴ γέ μοι μετὰ παρρησίας λέγειν δοθείη , πολλὰ ἄν , ὦ Ζεῦ , ἔχοιμι εἰπεῖν . λέγε , ὦ Μῶμε , πάνυ θαρρῶν · δῆλος γὰρ εἶ ἐπὶ τῷ συμφέροντι παρρησιασόμενος . οὐκοῦν ἀκούετε , ὦ θεοί , τά γε ἀπὸ καρδίας , φασίν · ἐγὼ γὰρ καὶ πάνυ προσεδόκων ἐς τόδε ἀμηχανίας περιστήσεσθαι τὰ ἡμέτερα καὶ πολλοὺς τοιούτους ἀναφύσεσθαι ἡμῖν σοφιστάς , παρʼ ἡμῶν αὐτῶν τὴν αἰτίαν τῆς τόλμης λαμβάνοντας · καὶ μὰ τὴν Θέμιν οὔτε τῷ Ἐπικούρῳ ἄξιον ὀργίζεσθαι οὔτε τοῖς ὁμιληταῖς αὐτοῦ καὶ διαδόχοις τῶν λόγων , εἰ τοιαῦτα περὶ ἡμῶν ὑπειλήφασιν . ἢ τί γὰρ αὐτοὺς ἀξιώσειέ τις ἂν φρονεῖν , ὁπόταν ὁρῶσι τοσαύτην ἐν τῷ βίῳ τὴν ταραχήν , καὶ τοὺς μὲν χρηστοὺς αὐτῶν ἀμελουμένους , ἐν πενίᾳ καὶ νόσοις καὶ δουλείᾳ καταφθειρομένους , παμπονήρους δὲ καὶ μιαροὺς ἀνθρώπους προτιμωμένους καὶ ὑπερπλουτοῦντας καὶ ἐπιτάττοντας τοῖς κρείττοσι , καὶ τοὺς μὲν ἱεροσύλους οὐ κολαζομένους ἀλλὰ διαλανθάνοντας , ἀνασκολοπιζομένους δὲ καὶ τυμπανιζομένους ἐνίοτε τοὺς οὐδὲν ἀδικοῦντας ;
Lemmas: ἀκούω , σιγάω , μή ταράσσω · τίς ἀγορεύω βούλομαι ὁ τέλειος θεός , ὅς ἔξεστι ; τίς οὗτος ; οὐδείς ἀνίστημι , ἀλλά ἡσυχάζω πρός ὁ μέγεθος ὁ ἀγγέλλω ἐκπλήσσω ; ἀλλά σύ μέν πᾶς ὕδωρ καί γῆ γίγνομαι · ἐγώ δέ , εἰ γε ἐγώ μετά παρρησία λέγω δίδωμι , πολύς ἄν , ὦ Ζεύς , ἔχω λέγω . λέγω , ὦ Μῶμος , πάνυ θαρσέω · δῆλος γάρ εἰμί ἐπί ὁ συμφέρω παρρησιάζομαι . οὐκοῦν ἀκούω , ὦ θεός , ὁ γε ἀπό καρδία , φημί · ἐγώ γάρ καί πάνυ προσδοκάω εἰς ὅδε ἀμηχανία περιίστημι ὁ ἡμέτερος καί πολύς τοιοῦτος ἀναφύω ἐγώ σοφιστής , παρά ἐγώ αὐτός ὁ αἰτία ὁ τόλμα λαμβάνω · καί μά ὁ Θέμις οὔτε ὁ Ἐπίκουρος ἄξιος ὀργίζω οὔτε ὁ ὁμιλητής αὐτός καί διάδοχος ὁ λόγος , εἰ τοιοῦτος περί ἐγώ ὑπολαμβάνω . ἤ τίς γάρ αὐτός ἀξιόω τις ἄν φρονέω , ὁπόταν ὁράω τοσοῦτος ἐν ὁ βίος ὁ ταραχή , καί ὁ μέν χρηστός αὐτός ἀμελέω , ἐν πενία καί νόσος καί δουλεία καταφθείρω , παμπόνηρος δέ καί μιαρός ἄνθρωπος προτιμάω καί ὑπερπλουτέω καί ἐπιτάσσω ὁ κρατύς , καί ὁ μέν ἱερόσυλος οὐ κολάζω ἀλλά διαλανθάνω , ἀνασκολοπίζω δέ καί τυμπανίζω ἐνίοτε ὁ οὐδείς ἀδικέω ;
lucianus.juppiter-tragoedus 20
εἰκότως τοίνυν ταῦτα ὁρῶντες οὕτω διανοοῦνται περὶ ἡμῶν ὡς οὐδὲν ὅλως ὄντων , καὶ μάλιστα ὅταν ἀκούωσι τῶν χρησμῶν λεγόντων , ὡς διαβάς τις τὸν Ἅλυν μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει , οὐ μέντοι δηλούντων , εἴτε τὴν αὑτοῦ εἴτε τὴν τῶν πολεμίων · καὶ πάλιν ὦ θείη Σαλαμίς , ἀπολεῖς δὲ σὺ τέκνα γυναικῶν . καὶ Πέρσαι γάρ , οἶμαι , καὶ Ἕλληνες γυναικῶν τέκνα ἦσαν . ὅταν μὲν γὰρ τῶν ῥαψῳδῶν ἀκούωσιν , ὅτι καὶ ἐρῶμεν καὶ τιτρωσκόμεθα καὶ δεσμούμεθα καὶ δουλεύομεν καὶ στασιάζομεν καὶ μυρία ὅσα πράγματα ἔχομεν , καὶ ταῦτα μακάριοι καὶ ἄφθαρτοι ἀξιοῦντες εἶναι , τί ἄλλο ἢ δικαίως καταγελῶσι καὶ ἐν οὐδενὶ λόγῳ τίθενται τὰ ἡμέτερα ; ἡμεῖς δὲ ἀγανακτοῦμεν , εἴ τινες ἄνθρωποι ὄντες οὐ πάνυ ἀνόητοι διελέγχουσι ταῦτα καὶ τὴν πρόνοιαν ἡμῶν παρωθοῦνται , δέον ἀγαπᾶν εἴ τινες ἡμῖν ἔτι θύουσι τοιαῦτα ἐξαμαρτάνουσιν .
Lemmas: ἔοικα τοίνυν οὗτος ὁράω οὕτως διανοέω περί ἐγώ ὡς οὐδείς ὅλος εἰμί , καί μάλα ὅταν ἀκούω ὁ χρησμός λέγω , ὡς διαβαίνω τις ὁ Ἅλυς μέγας ἀρχή καταλύω , οὐ μέντοι δηλόω , εἴτε ὁ ἑαυτοῦ εἴτε ὁ ὁ πολέμιος · καί πάλιν ὦ τίθημι Σαλαμίς , ἀπόλλυμι δέ σύ τέκνον γυνή . καί Πέρσης γάρ , οἴομαι , καί Ἕλλην γυνή τέκνον εἰμί . ὅταν μέν γάρ ὁ ῥαψῳδός ἀκούω , ὅτι καί ἐράω καί τιτρώσκω καί δεσμέω καί δουλεύω καί στασιάζω καί μυρίος ὅσος πρᾶγμα ἔχω , καί οὗτος μακάριος καί ἄφθαρτος ἀξιόω εἰμί , τίς ἄλλος ἤ δίκαιος καταγελάω καί ἐν οὐδείς λόγος τίθημι ὁ ἡμέτερος ; ἐγώ δέ ἀγανακτέω , εἰ τις ἄνθρωπος εἰμί οὐ πάνυ ἀνόητος διελέγχω οὗτος καί ὁ πρόνοια ἐγώ παρωθέω , δέω ἀγαπάω εἰ τις ἐγώ ἔτι θύω τοιοῦτος ἐξαμαρτάνω .
lucianus.juppiter-tragoedus 21
καί μοι ἐνταῦθα , ὦ Ζεῦ — μόνοι γάρ ἐσμεν καὶ οὐδεὶς ἄνθρωπος πάρεστι τῷ συλλόγῳ ἔξω Ἡρακλέους καὶ Διονύσου καὶ Γανυμήδους καὶ Ἀσκληπιοῦ , τῶν παρεγγράπτων τούτων — ἀπόκριναι μετʼ ἀληθείας , εἴ ποτέ σοι ἐμέλησεν ἐς τοσοῦτον τῶν ἐν τῇ γῇ , ὡς ἐξετάσαι οἵτινες αὐτῶν οἱ φαῦλοι ἢ οἵτινες οἱ χρηστοί εἰσιν · ἀλλʼ οὐκ ἂν εἴποις . εἰ γοῦν μὴ ὁ Θησεὺς ἐκ Τροιζῆνος εἰς Ἀθήνας ἰὼν ὁδοῦ πάρεργον ἐξέκοψε τοὺς κακούργους , ὅσον ἐπὶ σοὶ καὶ τῇ σῇ προνοίᾳ οὐδὲν ἂν ἐκώλυεν ζῆν ἐντρυφῶντας ταῖς τῶν ὁδῷ βαδιζόντων σφαγαῖς τὸν Σκείρωνα καὶ Πιτυοκάμπτην καὶ Κερκυόνα καὶ τοὺς ἄλλους · ἢ εἴ γε μὴ ὁ Εὐρυσθεύς , ἀνὴρ δίκαιος καὶ προνοητικός , ὑπὸ φιλανθρωπίας ἀναπυνθανόμενος τὰ παρʼ ἑκάστοις ἐξέπεμπε τουτονὶ τὸν οἰκέτην αὑτοῦ , ἐργατικὸν ἄνθρωπον καὶ πρόθυμον εἰς τοὺς πόνους , ὦ Ζεῦ , σὺ ὀλίγον ἐφρόντισας ἂν τῆς Ὕδρας καὶ τῶν ἐν Στυμφάλῳ ὀρνέων καὶ ἵππων τῶν Θρᾳκίων καὶ τῆς Κενταύρων ὕβρεως καὶ παροινίας .
Lemmas: καί ἐγώ ἐνταῦθα , ὦ Ζεύς — μόνος γάρ εἰμί καί οὐδείς ἄνθρωπος πάρειμι ὁ σύλλογος ἔξω Ἡρακλῆς καί Διόνυσος καί Γανυμήδης καί Ἀσκληπιός , ὁ παρέγγραπτος οὗτος — ἀποκρίνω μετά ἀλήθεια , εἰ ποτέ σύ μέλω εἰς τοσοῦτος ὁ ἐν ὁ γῆ , ὡς ἐξετάζω ὅστις αὐτός ὁ φαῦλος ἤ ὅστις ὁ χρηστός εἰμί · ἀλλά οὐ ἄν λέγω . εἰ γοῦν μή ὁ Θησεύς ἐκ Τροιζήν εἰς Ἀθῆναι ἔρχομαι ὁδός πάρεργον ἐκκόπτω ὁ κακοῦργος , ὅσος ἐπί σύ καί ὁ σός πρόνοια οὐδείς ἄν κωλύω ζάω ἐντρυφάω ὁ ὁ ὁδός βαδίζω σφαγή ὁ Σκείρων καί Πιτυοκάμπτης καί Κερκυών καί ὁ ἄλλος · ἤ εἰ γε μή ὁ Εὐρυσθεύς , ἀνήρ δίκαιος καί προνοητικός , ὑπό φιλανθρωπία ἀναπυνθάνομαι ὁ παρά ἕκαστος ἐκπέμπω οὗτος ὁ οἰκέτης ἑαυτοῦ , ἐργατικός ἄνθρωπος καί πρόθυμος εἰς ὁ πόνος , ὦ Ζεύς , σύ ὀλίγος φροντίζω ἄν ὁ Ὕδρα καί ὁ ἐν Στύμφαλος ὄρνεον καί ἵππος ὁ Θρᾴκιος καί ὁ Κένταυρος ὕβρις καί παροινία .
lucianus.juppiter-tragoedus 22
ἀλλʼ εἰ χρὴ τἀληθῆ λέγειν , καθήμεθα τοῦτο μόνον ἐπιτηροῦντες , εἴ τις θύει καὶ κνισᾷ τοὺς βωμούς · τὰ δʼ ἄλλα κατὰ ῥοῦν φέρεται ὡς ἂν τύχῃ ἕκαστον παρασυρόμενα . τοιγαροῦν εἰκότα νῦν πάσχομεν καὶ ἔτι πεισόμεθα , ἐπειδὰν κατʼ ὀλίγον οἱ ἄνθρωποι ἀνακύπτοντες εὑρίσκωσιν οὐδὲν ὄφελος αὐτοῖς ὄν , εἰ θύοιεν ἡμῖν καὶ τὰς πομπὰς πέμποιεν . εἶτʼ ἐν βραχεῖ ὄψει καταγελῶντας τοὺς Ἐπικούρους καὶ Μητροδώρους καὶ Δάμιδας , κρατουμένους δὲ καὶ ἀποφραττομένους ὑπʼ αὐτῶν τοὺς ἡμετέρους συνηγόρους · ὥστε ὑμέτερον ἂν εἴη παύειν καὶ ἰᾶσθαι ταῦτα , τῶν καὶ ἐς τόδε αὐτὰ προαγαγόντων . Μώμῳ δὲ οὐ μέγας ὁ κίνδυνος , εἰ ἄτιμος ἔσται · οὐδὲ γὰρ πάλαι τῶν τιμωμένων ἦν , ὑμῶν ἔτι εὐτυχούντων καὶ τὰς θυσίας καρπουμένων .
Lemmas: ἀλλά εἰ χρή ἀληθής λέγω , κάθημαι οὗτος μόνος ἐπιτηρέω , εἰ τις θύω καί κνισάω ὁ βωμός · ὁ δέ ἄλλος κατά ῥόος φέρω ὡς ἄν τυγχάνω ἕκαστος παρασύρω . τοιγαροῦν ἔοικα νῦν πάσχω καί ἔτι πείθω , ἐπειδάν κατά ὀλίγος ὁ ἄνθρωπος ἀνακύπτω εὑρίσκω οὐδείς ὄφελος αὐτός εἰμί , εἰ θύω ἐγώ καί ὁ πομπή πέμπω . εἶτα ἐν βραχύς ὄψις καταγελάω ὁ Ἐπίκουρος καί Μητρόδωρος καί Δᾶμις , κρατέω δέ καί ἀποφράσσω ὑπό αὐτός ὁ ἡμέτερος συνήγορος · ὥστε ὑμέτερος ἄν εἰμί παύω καί ἰάομαι οὗτος , ὁ καί εἰς ὅδε αὐτός προάγω . Μῶμος δέ οὐ μέγας ὁ κίνδυνος , εἰ ἄτιμος εἰμί · οὐδέ γάρ πάλαι ὁ τιμάω εἰμί , σύ ἔτι εὐτυχέω καί ὁ θυσία καρπόω .
lucianus.juppiter-tragoedus 23
τοῦτον μέν , ὦ θεοί , ληρεῖν ἐάσωμεν ἀεὶ τραχὺν ὄντα καὶ ἐπιτιμητικόν · ὡς γὰρ ὁ θαυμαστὸς Δημοσθένης ἔφη , τὸ μὲν ἐγκαλέσαι καὶ μέμψασθαι καὶ ἐπιτιμῆσαι ῥᾴδιον καὶ παντός , τὸ δὲ ὅπως τὰ παρόντα βελτίω γενήσεται συμβουλεῦσαι , τοῦτʼ ἔμφρονος ὡς ἀληθῶς συμβούλου · ὅπερ οἱ ἄλλοι εὖ οἶδʼ ὅτι ποιήσετε καὶ τούτου σιωπῶντος .
Lemmas: οὗτος μέν , ὦ θεός , ληρέω ἐάω ἀεί τραχύς εἰμί καί ἐπιτιμητικός · ὡς γάρ ὁ θαυμαστός Δημοσθένης φημί , ὁ μέν ἐγκαλέω καί μέμφομαι καί ἐπιτιμάω ῥᾴδιος καί πᾶς , ὁ δέ ὅπως ὁ πάρειμι ἀγαθός γίγνομαι συμβουλεύω , οὗτος ἔμφρων ὡς ἀληθής σύμβουλος · ὅς ὁ ἄλλος εὖ οἶδα ὅτι ποιέω καί οὗτος σιωπάω .
lucianus.juppiter-tragoedus 24
ἐγὼ δὲ τὰ μὲν ἄλλα ὑποβρύχιός εἰμι , ὡς ἴστε , καὶ ἐν βυθῷ πολιτεύομαι κατʼ ἐμαυτόν , εἰς ὅσον ἐμοὶ δυνατὸν σώζων τοὺς πλέοντας καὶ παραπέμπων τὰ πλοῖα καὶ τοὺς ἀνέμους καταμαλάττων · ὅμως δʼ οὖν — μέλει γάρ μοι καὶ τῶν ἐνταῦθα — φημὶ δεῖν τὸν Δᾶμιν τοῦτον ἐκποδὼν ποιήσασθαι , πρὶν ἐπὶ τὴν ἔριν ἥκειν , ἤτοι κεραυνῷ ἤ τινι ἄλλῃ μηχανῇ , μὴ καὶ ὑπέρσχῃ λέγων — φὴς γάρ , ὦ Ζεῦ , πιθανόν τινα εἶναι αὐτόν · ἅμα γὰρ καὶ δείξομεν αὐτοῖς ὡς μετερχόμεθα τοὺς τὰ τοιαῦτα καθʼ ἡμῶν διεξιόντας .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ μέν ἄλλος ὑποβρύχιος εἰμί , ὡς οἶδα , καί ἐν βυθός πολιτεύω κατά ἐμαυτοῦ , εἰς ὅσος ἐγώ δυνατός σῴζω ὁ πλέω καί παραπέμπω ὁ πλοῖον καί ὁ ἄνεμος καταμαλάσσω · ὅμως δέ οὖν — μέλω γάρ ἐγώ καί ὁ ἐνταῦθα — φημί δέω ὁ Δᾶμις οὗτος ἐκποδών ποιέω , πρίν ἐπί ὁ ἔρις ἥκω , ἤτοι κεραυνός ἤ τις ἄλλος μηχανή , μή καί ὑπερέχω λέγω — φημί γάρ , ὦ Ζεύς , πιθανός τις εἰμί αὐτός · ἅμα γάρ καί δείκνυμι αὐτός ὡς μετέρχομαι ὁ ὁ τοιοῦτος κατά ἐγώ διεξέρχομαι .
lucianus.juppiter-tragoedus 25
παίζεις , ὦ Πόσειδον , ἢ τέλεον ἐπιλέλησαι ὡς οὐδὲν ἐφʼ ἡμῖν τῶν τοιούτων ἐστίν , ἀλλʼ αἱ Μοῖραι ἑκάστῳ ἐπικλώθουσι , τὸν μὲν κεραυνῷ , τὸν δὲ ξίφει , τὸν δὲ πυρετῷ ἢ φθόῃ ἀποθανεῖν ; ἐπεὶ εἴ γέ μοι ἐπʼ ἐξουσίας τὸ πρᾶγμα ἦν , εἴασα ἄν , οἴει , τοὺς ἱεροσύλους πρῴην ἀπελθεῖν ἀκεραυνώτους ἐκ Πίσης δύο μου τῶν πλοκάμων ἀποκείραντας ἓξ μνᾶς ἑκάτερον ἕλκοντας ; ἢ σὺ αὐτὸς περιεῖδες ἂν ἐν Γεραιστῷ τὸν ἁλιέα τὸν ἐξ Ὠρεοῦ ὑφαιρούμενόν σου τὴν τρίαιναν ; ἄλλως τε καὶ δόξομεν ἀγανακτεῖν λελυπημένοι τῷ πράγματι καὶ δεδιέναι τοὺς παρὰ τοῦ Δάμιδος λόγους καὶ διʼ αὐτὸ ἀποσκευάζεσθαι τὸν ἄνδρα , οὐ περιμείναντες ἀντεξετασθῆναι αὐτὸν τῷ Τιμοκλεῖ . ὥστε τί ἄλλο ἢ ἐξ ἐρήμης κρατεῖν οὕτω δόξομεν ; καὶ μὴν ἐπίτομόν τινα ταύτην ᾤμην ἐπινενοηκέναι ἔγωγε πρὸς τὴν νίκην . ἄπαγε , θυννῶδες τὸ ἐνθύμημα , ὦ Πόσειδον , καὶ κομιδῇ παχύ , προαναιρήσειν τὸν ἀνταγωνιστὴν ὡς ἀποθάνοι ἀήττητος , ἀμφήριστον ἔτι καὶ ἀδιάκριτον καταλιπὼν τὸν λόγον . οὐκοῦν ἄμεινόν τι ὑμεῖς ἄλλο ἐπινοεῖτε , εἰ τἀμὰ οὕτως ὑμῖν ἀποτεθύννισται .
Lemmas: παίζω , ὦ Ποσειδῶν , ἤ τέλειος ἐπιλανθάνω ὡς οὐδείς ἐπί ἐγώ ὁ τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ὁ Μοῖρα ἕκαστος ἐπικλώθω , ὁ μέν κεραυνός , ὁ δέ ξίφος , ὁ δέ πυρετός ἤ φθόη ἀποθνῄσκω ; ἐπεί εἰ γε ἐγώ ἐπί ἐξουσία ὁ πρᾶγμα εἰμί , ἐάω ἄν , οἴομαι , ὁ ἱερόσυλος πρῴην ἀπέρχομαι ἀκεραύνωτος ἐκ Πῖσα δύο ἐγώ ὁ πλόκαμος ἀποκείρω ἕξ μνᾶ ἑκάτερος ἕλκω ; ἤ σύ αὐτός περιοράω ἄν ἐν Γεραιστός ὁ ἁλιεύς ὁ ἐκ Ὠρεός ὑφαιρέω σύ ὁ τρίαινα ; ἄλλος τε καί δοκέω ἀγανακτέω λυπέω ὁ πρᾶγμα καί δείδω ὁ παρά ὁ Δάμις λόγος καί διά αὐτός ἀποσκευάζω ὁ ἀνήρ , οὐ περιμένω ἀντεξετάζω αὐτός ὁ Τιμοκλῆς . ὥστε τίς ἄλλος ἤ ἐκ ἐρῆμος κρατέω οὕτως δοκέω ; καί μήν ἐπίτομος τις οὗτος οἴομαι ἐπινοέω ἐγώ πρός ὁ νίκη . ἀπάγω , θυννώδης ὁ ἐνθύμημα , ὦ Ποσειδῶν , καί κομιδῇ παχύς , προαναιρέω ὁ ἀνταγωνιστής ὡς ἀποθνῄσκω ἀήσσητος , ἀμφήριστος ἔτι καί ἀδιάκριτος καταλείπω ὁ λόγος . οὐκοῦν ἀγαθός τις σύ ἄλλος ἐπινοέω , εἰ ἐμός οὕτως σύ ἀποθυννίζω .
lucianus.juppiter-tragoedus 26
εἰ καὶ τοῖς νέοις ἔτι καὶ ἀγενείοις ἡμῖν ἐφεῖτο ἐκ τοῦ νόμου δημηγορεῖν , ἴσως ἂν εἶπόν τι συμφέρον εἰς τὴν διάσκεψιν . ἡ μὲν σκέψις , ὦ Ἄπολλον , οὕτω περὶ μεγάλων , ὥστε μὴ καθʼ ἡλικίαν , ἀλλὰ κοινὸν ἅπασι προκεῖσθαι τὸν λόγον · χάριεν γάρ , εἰ περὶ τῶν ἐσχάτων κινδυνεύοντες περὶ τῆς ἐν τοῖς νόμοις ἐξουσίας μικρολογούμεθα . σὺ δὲ καὶ πάνυ ἤδη ἔννομος εἶ δημηγόρος , πρόπαλαι μὲν ἐξ ἐφήβων γεγονώς , ἐγγεγραμμένος δὲ ἐς τὸ τῶν δώδεκα ληξιαρχικόν , καὶ ὀλίγου δεῖν τῆς ἐπὶ Κρόνου βουλῆς ὤν · ὥστε μὴ μειρακιεύου πρὸς ἡμᾶς , ἀλλὰ λέγε θαρρῶν ἤδη τὰ δοκοῦντα , μηδὲν αἰδεσθεὶς εἰ ἀγένειος ὢν δημηγορήσεις , καὶ ταῦτα βαθυπώγωνα καὶ εὐγένειον οὕτως υἱὸν ἔχων τὸν Ἀσκληπιόν . ἄλλως τε καὶ πρέπον ἂν εἴη σοι νῦν μάλιστα ἐκφαίνειν τὴν σοφίαν , εἰ μὴ μάτην ἐν τῷ Ἑλικῶνι κάθησαι ταῖς Μούσαις συμφιλοσοφῶν . ἀλλʼ οὐ σέ , ὦ Μῶμε , χρὴ τὰ τοιαῦτα ἐφιέναι , τὸν Δία δέ · καὶ ἢν οὗτος κελεύσῃ , τάχʼ ἄν τι οὐκ ἄμουσον εἴποιμι ἀλλὰ τῆς ἐν τῷ Ἑλικῶνι μελέτης ἄξιον . λέγε , ὦ τέκνον · ἐφίημι γάρ .
Lemmas: εἰ καί ὁ νέος ἔτι καί ἀγένειος ἐγώ ἐφίημι ἐκ ὁ νόμος δημηγορέω , ἴσως ἄν λέγω τις συμφέρω εἰς ὁ διάσκεψις . ὁ μέν σκέψις , ὦ Ἀπόλλων , οὕτως περί μέγας , ὥστε μή κατά ἡλικία , ἀλλά κοινός ἅπας πρόκειμαι ὁ λόγος · χαρίεις γάρ , εἰ περί ὁ ἔσχατος κινδυνεύω περί ὁ ἐν ὁ νόμος ἐξουσία μικρολογέομαι . σύ δέ καί πάνυ ἤδη ἔννομος εἰμί δημηγόρος , πρόπαλαι μέν ἐκ ἔφηβος γίγνομαι , ἐγγράφω δέ εἰς ὁ ὁ δώδεκα ληξιαρχικός , καί ὀλίγος δέω ὁ ἐπί Κρόνος βουλή εἰμί · ὥστε μή μειρακιεύομαι πρός ἐγώ , ἀλλά λέγω θαρσέω ἤδη ὁ δοκέω , μηδείς αἰδέομαι εἰ ἀγένειος εἰμί δημηγορέω , καί οὗτος βαθυπώγων καί εὐγένειος οὕτως υἱός ἔχω ὁ Ἀσκληπιός . ἄλλος τε καί πρέπω ἄν εἰμί σύ νῦν μάλα ἐκφαίνω ὁ σοφία , εἰ μή μάτην ἐν ὁ Ἑλικών κάθημαι ὁ Μοῦσα συμφιλοσοφέω . ἀλλά οὐ σύ , ὦ Μῶμος , χρή ὁ τοιοῦτος ἐφίημι , ὁ Ζεύς δέ · καί ἐάν οὗτος κελεύω , τάχα ἄν τις οὐ ἄμουσος λέγω ἀλλά ὁ ἐν ὁ Ἑλικών μελέτη ἄξιος . λέγω , ὦ τέκνον · ἐφίημι γάρ .
lucianus.juppiter-tragoedus 27
ὁ Τιμοκλῆς οὗτος ἔστι μὲν χρηστὸς ἀνὴρ καὶ φιλόθεος καὶ τοὺς λόγους πάνυ ἠκρίβωκε τοὺς Στωϊκούς · ὥστε καὶ σύνεστιν ἐπὶ σοφίᾳ πολλοῖς τῶν νέων καὶ μισθοὺς οὐκ ὀλίγους ἐπὶ τούτῳ ἐκλέγει , σφόδρα πιθανὸς ὢν ὁπότε ἰδίᾳ τοῖς μαθηταῖς διαλέγοιτο · ἐν πλήθει δὲ εἰπεῖν ἀτολμότατός ἐστι καὶ τὴν φωνὴν ἰδιώτης καὶ μιξοβάρβαρος , ὥστε γέλωτα ὀφλισκάνειν διὰ τοῦτο ἐν ταῖς συνουσίαις , οὐ συνείρων ἀλλὰ βατταρίζων καὶ ταραττόμενος , καὶ μάλιστα ὁπόταν οὕτως ἔχων καὶ καλλιρρημοσύνην ἐπιδείκνυσθαι βούληται . συνεῖναι μὲν γὰρ εἰς ὑπερβολὴν ὀξύς ἐστι καὶ λεπτογνώμων , ὥς φασιν οἱ ἄμεινον τὰ τῶν Στωϊκῶν εἰδότες , λέγων δὲ καὶ ἑρμηνεύων ὑπʼ ἀσθενείας διαφθείρει αὐτὰ καὶ συγχεῖ , οὐκ ἀποσαφῶν ὅ τι βούλεται ἀλλὰ αἰνίγμασιν ἐοικότα προτείνων καὶ πάλιν αὖ πολὺ ἀσαφέστερα πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ἀποκρινόμενος · οἱ δὲ οὐ συνιέντες καταγελῶσιν αὐτοῦ . δεῖ δὲ οἶμαι σαφῶς λέγειν καὶ τούτου μάλιστα πολλὴν ποιεῖσθαι τὴν πρόνοιαν , ὡς συνήσουσιν οἱ ἀκούοντες .
Lemmas: ὁ Τιμοκλῆς οὗτος εἰμί μέν χρηστός ἀνήρ καί φιλόθεος καί ὁ λόγος πάνυ ἀκριβόω ὁ Στωϊκός · ὥστε καί σύνειμι ἐπί σοφία πολύς ὁ νέος καί μισθός οὐ ὀλίγος ἐπί οὗτος ἐκλέγω , σφόδρα πιθανός εἰμί ὁπότε ἴδιος ὁ μαθητής διαλέγω · ἐν πλῆθος δέ λέγω ἄτολμος εἰμί καί ὁ φωνή ἰδιώτης καί μιξοβάρβαρος , ὥστε γέλως ὀφλισκάνω διά οὗτος ἐν ὁ συνουσία , οὐ συνείρω ἀλλά βατταρίζω καί ταράσσω , καί μάλα ὁπόταν οὕτως ἔχω καί καλλιρρημοσύνη ἐπιδείκνυμι βούλομαι . σύνειμι μέν γάρ εἰς ὑπερβολή ὀξύς εἰμί καί λεπτογνώμων , ὡς φημί ὁ ἀγαθός ὁ ὁ Στωϊκός οἶδα , λέγω δέ καί ἑρμηνεύω ὑπό ἀσθένεια διαφθείρω αὐτός καί συγχέω , οὐ ἀποσαφέω ὅς τις βούλομαι ἀλλά αἴνιγμα ἔοικα προτείνω καί πάλιν αὖ πολύς ἀσαφής πρός ὁ ἐρώτησις ἀποκρίνω · ὁ δέ οὐ συνίημι καταγελάω αὐτός . δέω δέ οἴομαι σαφής λέγω καί οὗτος μάλα πολύς ποιέω ὁ πρόνοια , ὡς συνίημι ὁ ἀκούω .
lucianus.juppiter-tragoedus 28
τοῦτο μὲν ὀρθῶς ἔλεξας , ὦ Ἄπολλον , ἐπαινέσας τοὺς σαφῶς λέγοντας , εἰ καὶ μὴ πάνυ ποιεῖς αὐτὸ σὺ ἐν τοῖς χρησμοῖς λοξὸς ὢν καὶ γριφώδης καὶ ἐς τὸ μεταίχμιον ἀσφαλῶς ἀπορρίπτων τὰ πολλά , ὡς τοὺς ἀκούοντας ἄλλου δεῖσθαι Πυθίου πρὸς τὴν ἐξήγησιν αὐτῶν . ἀτὰρ τί τὸ ἐπὶ τούτῳ συμβουλεύεις ; τίνα ἴασιν ποιήσασθαι τῆς Τιμοκλέους ἀδυναμίας ἐν τοῖς λόγοις ;
Lemmas: οὗτος μέν ὀρθός λέγω , ὦ Ἀπόλλων , ἐπαινέω ὁ σαφής λέγω , εἰ καί μή πάνυ ποιέω αὐτός σύ ἐν ὁ χρησμός λοξός εἰμί καί γριφώδης καί εἰς ὁ μεταίχμιον ἀσφαλής ἀπορρίπτω ὁ πολύς , ὡς ὁ ἀκούω ἄλλος δέω Πύθιον πρός ὁ ἐξήγησις αὐτός . ἀτάρ τίς ὁ ἐπί οὗτος συμβουλεύω ; τίς ἴασις ποιέω ὁ Τιμοκλῆς ἀδυναμία ἐν ὁ λόγος ;
lucianus.juppiter-tragoedus 29
συνήγορον , ὦ Μῶμε , εἴ πως δυνηθείημεν , αὐτῷ παρασχεῖν ἄλλον τῶν δεινῶν τούτων , ἐροῦντα κατʼ ἀξίαν ἅπερ ἂν ἐκεῖνος ἐνθυμηθεὶς ὑποβάλῃ . ἀγένειον τοῦτο ὡς ἀληθῶς εἴρηκας , ἔτι παιδαγωγοῦ τινος δεόμενον , συνήγορον ἐν συνουσίᾳ φιλοσόφων παραστήσασθαι ἑρμηνεύσοντα πρὸς τοὺς παρόντας ἅπερ ἂν δοκῇ Τιμοκλεῖ , καὶ τὸν μὲν Δᾶμιν αὐτοπρόσωπον καὶ διʼ αὑτοῦ λέγειν , τὸν δὲ ὑποκριτῇ προσχρώμενον ἰδίᾳ πρὸς τὸ οὖς ἐκείνῳ ὑποβάλλειν τὰ δοκοῦντα , τὸν ὑποκριτὴν δὲ ῥητορεύειν , οὐδʼ αὐτὸν ἴσως συνιέντα ὅ τι ἀκούσειε . ταῦτα πῶς οὐ γέλως ἂν εἴη τῷ πλήθει ; ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἄλλως ἐπινοήσωμεν .
Lemmas: συνήγορος , ὦ Μῶμος , εἰ πως δύναμαι , αὐτός παρέχω ἄλλος ὁ δεινός οὗτος , λέγω κατά ἀξία ὅς ἄν ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι ὑποβάλλω . ἀγένειος οὗτος ὡς ἀληθῶς λέγω , ἔτι παιδαγωγός τις δέω , συνήγορος ἐν συνουσία φιλόσοφος παρίστημι ἑρμηνεύω πρός ὁ πάρειμι ὅς ἄν δοκέω Τιμοκλῆς , καί ὁ μέν Δᾶμις αὐτοπρόσωπος καί διά αὐτός λέγω , ὁ δέ ὑποκριτής προσχράομαι ἴδιος πρός ὁ οὖς ἐκεῖνος ὑποβάλλω ὁ δοκέω , ὁ ὑποκριτής δέ ῥητορεύω , οὐδέ αὐτός ἴσως συνίημι ὁ τίς ἀκούω . οὗτος πῶς οὐ γέλως ἄν εἰμί ὁ πλῆθος ; ἀλλά οὗτος μέν ἄλλως ἐπινοέω .
lucianus.juppiter-tragoedus 30
σὺ δέ , ὦ θαυμάσιε — φὴς γὰρ καὶ μάντις εἶναι καὶ μισθοὺς οὐκ ὀλίγους ἐπὶ τῷ τοιούτῳ ἐξέλεξας ἄχρι τοῦ καὶ πλίνθους χρυσᾶς ποτε εἰληφέναι — τί οὐκ ἐπεδείξω ἡμῖν κατὰ καιρὸν τὴν τέχνην προειπὼν ὁπότερος τῶν σοφιστῶν κρατήσει λέγων ; οἶσθα γάρ που τὸ ἀποβησόμενον μάντις ὤν . πῶς , ὦ Μῶμε , δυνατὸν ποιεῖν ταῦτα μήτε τρίποδος ἡμῖν παρόντος μήτε θυμιαμάτων ἢ πηγῆς μαντικῆς οἵα ἡ Κασταλία ἐστίν ; ὁρᾷς ; ἀποδιδράσκεις τὸν ἔλεγχον ἐν στενῷ ἐχόμενος . ὅμως , ὦ τέκνον , εἰπὲ καὶ μὴ παράσχῃς τῷ συκοφάντῃ τούτῳ ἀφορμὰς διαβάλλειν καὶ χλευάζειν τὰ σὰ ὡς ἐπὶ τρίποδι καὶ ὕδατι καὶ λιβανωτῷ κείμενα , ὡς , εἰ μὴ ἔχοις ταῦτα , στερησόμενόν σε τῆς τέχνης . ἄμεινον μὲν ἦν , ὦ πάτερ , ἐν Δελφοῖς ἢ Κολοφῶνι τὰ τοιαῦτα ποιεῖν , ἁπάντων μοι τῶν χρησίμων παρόντων , ὡς ἔθος . ὅμως δὲ καὶ οὕτω γυμνὸς ἐκείνων καὶ ἄσκευος πειράσομαι προειπεῖν ὁποτέρου τὸ κράτος ἔσται · ἀνέξεσθε δέ , εἰ μὴ ἔμμετρα λέγοιμι . λέγε μόνον , σαφῆ δέ , ὦ Ἄπολλον , καὶ οὐ συνηγόρου καὶ αὐτὰ ἢ ἑρμηνέως δεόμενα · καὶ γὰρ οὐκ ἄρνεια κρέα καὶ χελώνη νῦν ἐν Λυδίᾳ συνέψεται · ἀλλὰ οἶσθα περὶ ὅτου ἡ σκέψις . Τί ποτε ἐρεῖς , ὦ τέκνον ; ὡς τά γε πρὸ τοῦ χρησμοῦ ταῦτα ἤδη φοβερά · ἡ χρόα τετραμμένη , οἱ ὀφθαλμοὶ περιφερεῖς , κόμη ἀνασοβουμένη , κίνημα κορυβαντῶδες , καὶ ὅλως κατόχιμα πάντα καὶ φρικώδη καὶ μυστικά .
Lemmas: σύ δέ , ὦ θαυμάσιος — φημί γάρ καί μάντις εἰμί καί μισθός οὐ ὀλίγος ἐπί ὁ τοιοῦτος ἐκλέγω ἄχρι ὁ καί πλίνθος χρύσεος ποτέ λαμβάνω — τίς οὐ ἐπιδείκνυμι ἐγώ κατά καιρός ὁ τέχνη προλέγω ὁπότερος ὁ σοφιστής κρατέω λέγω ; οἶδα γάρ που ὁ ἀποβαίνω μάντις εἰμί . πῶς , ὦ Μῶμος , δυνατός ποιέω οὗτος μήτε τρίπους ἐγώ πάρειμι μήτε θυμίαμα ἤ πηγή μαντικός οἷος ὁ Κασταλία εἰμί ; ὁράω ; ἀποδιδράσκω ὁ ἔλεγχος ἐν στενός ἔχω . ὅμως , ὦ τέκνον , λέγω καί μή παρέχω ὁ συκοφάντης οὗτος ἀφορμή διαβάλλω καί χλευάζω ὁ σός ὡς ἐπί τρίπους καί ὕδωρ καί λιβανωτός κεῖμαι , ὡς , εἰ μή ἔχω οὗτος , στερέω σύ ὁ τέχνη . ἀγαθός μέν εἰμί , ὦ πατήρ , ἐν Δελφοί ἤ Κολοφών ὁ τοιοῦτος ποιέω , ἅπας ἐγώ ὁ χρήσιμος πάρειμι , ὡς ἔθος . ὅμως δέ καί οὕτως γυμνός ἐκεῖνος καί ἄσκευος πειράω προλέγω ὁπότερος ὁ κράτος εἰμί · ἀνέχω δέ , εἰ μή ἔμμετρος λέγω . λέγω μόνος , σαφής δέ , ὦ Ἀπόλλων , καί οὐ συνήγορος καί αὐτός ἤ ἑρμηνεύς δέω · καί γάρ οὐ ἄρνειος κρέας καί χελώνη νῦν ἐν Λυδία συνέπομαι · ἀλλά οἶδα περί ὅστις ὁ σκέψις . τις ποτέ λέγω , ὦ τέκνον ; ὡς ὁ γε πρό ὁ χρησμός οὗτος ἤδη φοβερός · ὁ χρώς τρέπω , ὁ ὀφθαλμός περιφερής , κόμη ἀνασοβέω , κίνημα κορυβαντώδης , καί ὅλος κατόχιμος πᾶς καί φρικώδης καί μυστικός .
lucianus.juppiter-tragoedus 31
κέκλυτε μαντιπόλου τόδε θέσφατον Ἀπόλλωνος ἀμφʼ ἔριδος κρυερῆς , τὴν ἀνέρες ἐστήσαντο ὀξυβόαι , μύθοισι κορυσσόμενοι πυκινοῖσι . πολλὰ γὰρ ἔνθα καὶ ἔνθα μόθου ἑτεραλκέϊ κλωγμῷ ταρφέος ἄκρα κόρυμβα καταπλήσσουσιν ἐχέτλης . ἀλλʼ ὅταν αἰγυπιὸς γαμψώνυχος ἀκρίδα μάρψῃ , δὴ τότε λοίσθιον ὀμβροφόροι κλάγξουσι κορῶναι . νίκη δʼ ἡμιόνων , ὁ δʼ ὄνος θοὰ τέκνα κορύψει . τί τοῦτο ἀνεκάγχασας , ὦ Μῶμε ; καὶ μὴν οὐ γελοῖα τὰ ἐν ποσί · παῦσαι κακόδαιμον , ἀποπνιγήσῃ ὑπὸ τοῦ γέλωτος . καὶ πῶς δυνατόν , ὦ Ζεῦ , ἐφʼ οὕτω σαφεῖ καὶ προδήλῳ τῷ χρησμῷ ; οὐκοῦν καὶ ἡμῖν ἤδη ἑρμηνεύοις ἂν αὐτὸν ὅ τι καὶ λέγει . πάνυ πρόδηλα , ὥστε οὐδὲν ἡμῖν Θεμιστοκλέους δεήσει · φησὶ γὰρ τὸ λόγιον οὑτωσὶ διαρρήδην γόητα μὲν εἶναι τοῦτον , ὑμᾶς δὲ ὄνους κανθηλίους νὴ Δία καὶ ἡμιόνους , τοὺς πιστεύοντας αὐτῷ , οὐδʼ ὅσον αἱ ἀκρίδες τὸν νοῦν ἔχοντας .
Lemmas: κλύω μαντιπόλος ὅδε θέσφατος Ἀπόλλων ἀμφί ἔρις κρυερός , ὁ ἀνήρ ἵστημι ὀξυβόας , μῦθος κορύσσω πυκνός . πολύς γάρ ἔνθα καί ἔνθα μόθος ἑτεραλκής κλωγμός ταρφύς ἄκρος κόρυμβος καταπλήσσω ἐχέτλη . ἀλλά ὅταν αἰγυπιός γαμψώνυχος ἀκρίς μάρπτω , δή τότε λοίσθιος ὀμβροφόρος κλάζω κορώνη . νίκη δέ ἡμίονος , ὁ δέ ὄνος θοός τέκνον κορύπτω . τίς οὗτος ἀνακαγχάζω , ὦ Μῶμος ; καί μήν οὐ γέλοιος ὁ ἐν πούς · παύω κακοδαίμων , ἀποπνίγω ὑπό ὁ γέλως . καί πῶς δυνατός , ὦ Ζεύς , ἐπί οὕτως σαφής καί πρόδηλος ὁ χρησμός ; οὐκοῦν καί ἐγώ ἤδη ἑρμηνεύω ἄν αὐτός ὅς τις καί λέγω . πάνυ πρόδηλος , ὥστε οὐδείς ἐγώ Θεμιστοκλῆς δέω · φημί γάρ ὁ λόγιον οὕτως διαρρήδην γόης μέν εἰμί οὗτος , σύ δέ ὄνος κανθήλιος νή Ζεύς καί ἡμίονος , ὁ πιστεύω αὐτός , οὐδέ ὅσος ὁ ἀκρίς ὁ νόος ἔχω .