ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.hesiodus 1
ἀλλὰ ποιητὴν μὲν ἄριστον εἶναί σε , ὦ Ἡσίοδε , καὶ τοῦτο παρὰ Μουσῶν λαβεῖν μετὰ τῆς δάφνης αὐτός τε δεικνύεις ἐν οἷς ποιεῖς — ἔνθεα γὰρ καὶ σεμνὰ πάντα — καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν οὕτως ἔχειν · ἐκεῖνο δὲ ἀπορῆσαι ἄξιον , τί δήποτε προειπὼν ὑπὲρ σαυτοῦ , ὡς διὰ τοῦτο λάβοις τὴν θεσπέσιον ἐκείνην ᾠδὴν παρὰ τῶν θεῶν , ὅπως κλείοις καὶ ὑμνοίης τὰ παρεληλυθότα καὶ θεσπίζοις τὰ ἐσόμενα , θάτερον μὲν καὶ πάνυ ἐντελῶς ἐξενήνοχας θεῶν τε γενέσεις διηγούμενος ἄχρι καὶ τῶν πρώτων ἐκείνων , χάους καὶ γῆς καὶ οὐρανοῦ καὶ ἔρωτος , ἔτι δὲ γυναικῶν ἀρετὰς καὶ παραινέσεις γεωργικάς , καὶ ὅσα περὶ Πλειάδων καὶ ὅσα περὶ καιρῶν ἀρότου καὶ ἀμήτου καὶ πλοῦ καὶ ὅλως τῶν ἄλλων ἁπάντων · θάτερον δὲ καὶ ὃ χρησιμώτερον ἦν τῷ βίῳ παρὰ πολὺ καὶ θεῶν δωρεαῖς μᾶλλον ἐοικός , λέγω δὲ τὴν τῶν μελλόντων προαγόρευσιν , οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἐξαπέφηνας , ἀλλὰ τὸ μέρος τοῦτο πᾶν λήθῃ παραδέδωκας οὐδαμοῦ τῆς ποιήσεως ἢ τὸν Κάλχαντα ἢ τὸν Τήλεμον ἢ τὸν Πολύειδον ἢ καὶ Φινέα μιμησάμενος , οἳ μηδὲ παρὰ Μουσῶν τούτου τυχόντες ὅμως προεθέσπιζον καὶ οὐκ ὤκνουν χρᾶν τοῖς δεομένοις .
Lemmas: ἀλλά ποιητής μέν ἀγαθός εἰμί σύ , ὦ Ἡσίοδος , καί οὗτος παρά Μοῦσα λαμβάνω μετά ὁ δάφνη αὐτός τε δείκνυμι ἐν ὅς ποιέω — ἔνθεος γάρ καί σεμνός πᾶς — καί ἐγώ πιστεύω οὕτως ἔχω · ἐκεῖνος δέ ἀπορέω ἄξιος , τίς δήποτε προλέγω ὑπέρ σεαυτοῦ , ὡς διά οὗτος λαμβάνω ὁ θεσπέσιος ἐκεῖνος ἀοιδή παρά ὁ θεός , ὅπως κλέω καί ὑμνέω ὁ παρέρχομαι καί θεσπίζω ὁ εἰμί , ἕτερος μέν καί πάνυ ἐντελής ἐκφέρω θεός τε γένεσις διηγέομαι ἄχρι καί ὁ πρῶτος ἐκεῖνος , χάος καί γῆ καί οὐρανός καί ἔρως , ἔτι δέ γυνή ἀρετή καί παραίνεσις γεωργικός , καί ὅσος περί Πλειάδες καί ὅσος περί καιρός ἄροτος καί ἄμητος καί πλόος καί ὅλος ὁ ἄλλος ἅπας · ἕτερος δέ καί ὅς χρήσιμος εἰμί ὁ βίος παρά πολύς καί θεός δωρεά μάλα ἔοικα , λέγω δέ ὁ ὁ μέλλω προαγόρευσις , οὐδέ ὁ ἀρχή ἐξαποφαίνω , ἀλλά ὁ μέρος οὗτος πᾶς λήθη παραδίδωμι οὐδαμοῦ ὁ ποίησις ἤ ὁ Κάλχας ἤ ὁ Τήλεμος ἤ ὁ Πολύειδος ἤ καί Φινεύς μιμέομαι , ὅς μηδέ παρά Μοῦσα οὗτος τυγχάνω ὅμως προθεσπίζω καί οὐ ὀκνέω χράω ὁ δέω .
lucianus.hesiodus 2
ὥστε ἀνάγκη σοι τῶν τριῶν τούτων αἰτιῶν μιᾷ γε πάντως ἐνέχεσθαι · ἢ γὰρ ἐψεύσω , εἰ καὶ πικρὸν εἰπεῖν , ὡς ὑποσχομένων σοι τῶν Μουσῶν καὶ τὰ μέλλοντα προλέγειν δύνασθαι · ἢ αἱ μὲν ἔδοσαν ὥσπερ ὑπέσχοντο , σὺ δὲ ὑπὸ φθόνου ἀποκρύπτεις καὶ ὑπὸ κόλπου φυλάττεις τὴν δωρεὰν οὐ μεταδιδοὺς αὐτῆς τοῖς δεομένοις · ἢ γέγραπται μέν σοι καὶ τοιαῦτα πολλά , οὐδέπω δὲ αὐτὰ τῷ βίῳ παραδέδωκας οὐκ οἶδα εἰς ὃν καιρόν τινα ἄλλον ταμιευόμενος τὴν χρῆσιν αὐτῶν ἐκεῖνο μὲν γὰρ οὐδὲ τολμήσαιμʼ ἂν εἰπεῖν , ὡς αἱ Μοῦσαι δύο σοι παρέξειν ὑποσχόμεναι τὸ μὲν ἔδοσαν , ἐξ ἡμισείας δὲ ἀνεκαλέσαντο τὴν ὑπόσχεσιν , λέγω δὲ τὴν τῶν μελλόντων γνῶσιν , καὶ ταῦτα προτέραν αὐτὴν ἐν τῷ ἔπει ὑπεσχημέναι .
Lemmas: ὥστε ἀνάγκη σύ ὁ τρεῖς οὗτος αἰτία εἷς γε πάντως ἐνέχω · ἤ γάρ ψεύδω , εἰ καί πικρός λέγω , ὡς ὑπισχνέομαι σύ ὁ Μοῦσα καί ὁ μέλλω προλέγω δύναμαι · ἤ ὁ μέν δίδωμι ὥσπερ ὑπισχνέομαι , σύ δέ ὑπό φθόνος ἀποκρύπτω καί ὑπό κόλπος φυλάσσω ὁ δωρεά οὐ μεταδίδωμι αὐτός ὁ δέω · ἤ γράφω μέν σύ καί τοιοῦτος πολύς , οὐδέπω δέ αὐτός ὁ βίος παραδίδωμι οὐ οἶδα εἰς ὅς καιρός τις ἄλλος ταμιεύω ὁ χρῆσις αὐτός ἐκεῖνος μέν γάρ οὐδέ τολμάω ἄν λέγω , ὡς ὁ Μοῦσα δύο σύ παρέχω ὑπέχω ὁ μέν δίδωμι , ἐκ ἥμισυς δέ ἀνακαλέω ὁ ὑπόσχεσις , λέγω δέ ὁ ὁ μέλλω γνῶσις , καί οὗτος πρότερος αὐτός ἐν ὁ ἔπος ὑπισχνέομαι .
lucianus.hesiodus 3
ταῦτα οὖν παρὰ τἰνος ἄλλου , Ἡσίοδε , ἢ παρʼ αὐτοῦ σοῦ μάθοι τις ἄν ; πρέποι γὰρ ἄν , ὥσπερ οἱ θεοὶ δωτῆρες ἐάων εἰσίν , οὕτω δὲ καὶ ὑμῖν τοῖς φίλοις καὶ μαθηταῖς αὐτῶν μετὰ πάσης ἀληθείας ἐξηγεῖσθαι περὶ ὧν ἴστε καὶ λύειν ἡμῖν τὰς ἀπορίας .
Lemmas: οὗτος οὖν παρά τίς ἄλλος , Ἡσίοδος , ἤ παρά αὐτός σύ μανθάνω τις ἄν ; πρέπω γάρ ἄν , ὥσπερ ὁ θεός δωτήρ ἐύς εἰμί , οὕτως δέ καί σύ ὁ φίλος καί μαθητής αὐτός μετά πᾶς ἀλήθεια ἐξηγέομαι περί ὅς οἶδα καί λύω ἐγώ ὁ ἀπορία .
lucianus.hesiodus 4
ἐνῆν μέν μοι , ὦ βέλτιστε , ῥᾳδίαν ἀπόκρισιν ἀποκρίνασθαί σοι περὶ ἁπάντων , ὅτι μηδέν ἐστι τῶν ἐρραψῳδημένων ὑπʼ ἐμοῦ ἴδιον ἐμόν , ἀλλὰ τῶν Μουσῶν , καὶ ἐχρῆν σε παρʼ ἐκείνων τοὺς λογισμοὺς τῶν τε εἰρημένων καὶ τῶν παραλελειμμένων ἀπαιτεῖν · ἐγὼ δὲ ὑπὲρ μὲν ὧν ἰδίᾳ ἠπιστάμην , λέγω δὲ τοῦ νέμειν καὶ ποιμαίνειν καὶ ἐξελαύνειν καὶ βδάλλειν καὶ τῶν ἄλλων ὅσα ποιμένων ἔργα καὶ μαθήματα , δίκαιος ἂν εἴην ἀπολογεῖσθαι , αἱ θεαὶ δὲ τὰς αὐτῶν δωρεὰς οἷς τε ἂν ἐθέλωσι καὶ ἐφʼ ὅσον ἂν οἴωνται καλῶς ἔχειν , μεταδιδόασιν .
Lemmas: ἔνειμι μέν ἐγώ , ὦ ἀγαθός , ῥᾴδιος ἀπόκρισις ἀποκρίνω σύ περί ἅπας , ὅτι μηδείς εἰμί ὁ ῥαψῳδέω ὑπό ἐγώ ἴδιος ἐμός , ἀλλά ὁ Μοῦσα , καί χρή σύ παρά ἐκεῖνος ὁ λογισμός ὁ τε λέγω καί ὁ παραλείπω ἀπαιτέω · ἐγώ δέ ὑπέρ μέν ὅς ἴδιος ἐπίσταμαι , λέγω δέ ὁ νέμω καί ποιμαίνω καί ἐξελαύνω καί βδάλλω καί ὁ ἄλλος ὅσος ποιμήν ἔργον καί μάθημα , δίκαιος ἄν εἰμί ἀπολογέομαι , ὁ θεά δέ ὁ αὐτός δωρεά ὅς τε ἄν ἐθέλω καί ἐπί ὅσος ἄν οἴομαι καλός ἔχω , μεταδίδωμι .
lucianus.hesiodus 5
ὅμως δὲ οὐκ ἀπορήσω πρὸς σὲ καὶ ποιητικῆς ἀπολογίας · οὐ γάρ , οἶμαι , χρὴ παρὰ τῶν ποιητῶν ἐς τὸ λεπτότατον ἀκριβολογουμένους ἀπαιτεῖν κατὰ συλλαβὴν ἑκάστην ἐντελῆ πάντως τὰ εἰρημένα , κἂν εἴ τι ἐν τῷ τῆς ποιήσεως δρόμῳ παραρρυὲν λάθῃ , πικρῶς τοῦτο ἐξετάζειν , ἀλλʼ εἰδέναι ὅτι πολλὰ ἡμεῖς καὶ τῶν μέτρων ἕνεκα καὶ τῆς εὐφωνίας ἐπεμβάλλομεν · τὰ δὲ καὶ τὸ ἔπος αὐτὸ πολλάκις λεῖα ὄντα οὐκ οἶδʼ ὅπως παρεδέξατο . σὺ δὲ τὸ μέγιστον ὧν ἔχομεν ἀγαθῶν ἀφαιρῇ ἡμᾶς , λέγω δὲ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἐν τῷ ποιεῖν ἐξουσίαν , καὶ τὰ μὲν ἄλλα οὐχ ὁρᾷς ὅσα τῆς ποιήσεως καλά , σκινδαλάμους δὲ καὶ ἀκάνθας τινὰς ἐκλέγεις καὶ λαβὰς τῇ συκοφαντίᾳ ζητεῖς . ἀλλʼ οὐ μόνος ταῦτα σὺ οὐδὲ κατʼ ἐμοῦ μόνου , ἀλλὰ πολλοὶ καὶ ἄλλοι τὰ τοῦ ὁμοτέχνου τοῦ ἐμοῦ Ὁμήρου κατακνίζουσι λεπτὰ οὕτω κομιδῇ καὶ μάλιστα μικρὰ ἄττα διεξιόντες .
Lemmas: ὅμως δέ οὐ ἀπορέω πρός σύ καί ποιητικός ἀπολογία · οὐ γάρ , οἴομαι , χρή παρά ὁ ποιητής εἰς ὁ λεπτός ἀκριβολογέομαι ἀπαιτέω κατά συλλαβή ἕκαστος ἐντελής πάντως ὁ λέγω , ἄν εἰ τις ἐν ὁ ὁ ποίησις δρόμος παραρρέω λανθάνω , πικρός οὗτος ἐξετάζω , ἀλλά οἶδα ὅτι πολύς ἐγώ καί ὁ μέτρον ἕνεκα καί ὁ εὐφωνία ἐπεμβάλλω · ὁ δέ καί ὁ ἔπος αὐτός πολλάκις λεῖος εἰμί οὐ οἶδα ὅπως παραδέχομαι . σύ δέ ὁ μέγας ὅς ἔχω ἀγαθός ἀφαιρέω ἐγώ , λέγω δέ ὁ ἐλευθερία καί ὁ ἐν ὁ ποιέω ἐξουσία , καί ὁ μέν ἄλλος οὐ ὁράω ὅσος ὁ ποίησις καλός , σκινδάλαμος δέ καί ἄκανθα τις ἐκλέγω καί λαβή ὁ συκοφαντία ζητέω . ἀλλά οὐ μόνος οὗτος σύ οὐδέ κατά ἐγώ μόνος , ἀλλά πολύς καί ἄλλος ὁ ὁ ὁμότεχνος ὁ ἐμός Ὅμηρος κατακνίζω λεπτός οὕτως κομιδῇ καί μάλα μικρός τις διεξέρχομαι .
lucianus.hesiodus 6
εἰ δὲ καὶ χρὴ ὁμόσε χωρήσαντα τῇ αἰτίᾳ τὴν ὀρθοτάτην ἀπολογίαν ἀπολογήσασθαι , ἀνάγνωθι , ὦ οὗτος , τὰ Ἔργα μου καὶ τὰς Ἡμέρας · εἴσῃ γὰρ ὅσα ἐν τῷ ποιήματι τούτῳ μαντικῶς ἅμα καὶ προφητικῶς προτεθέσπισταί μοι τὰς ἀποβάσεις προδηλοῦντα τῶν τε ὀρθῶς καὶ κατὰ καιρὸν πραττομένων καὶ τῶν παραλελειμμένων τὰς ζημίας . καὶ τὸ οἴσεις δʼ ἐν φορμῷ , παῦροι δέ σε θηήσονται , καὶ πάλιν ὅσα ἀγαθὰ περιέσται τοῖς ὀρθῶς γεωργοῦσι , χρησιμωτάτη ἂν τῷ βίῳ μαντικὴ νομίζοιτο .
Lemmas: εἰ δέ καί χρή ὁμόσε χωρέω ὁ αἰτία ὁ ὀρθός ἀπολογία ἀπολογέομαι , ἀναγιγνώσκω , ὦ οὗτος , ὁ Ἔργον ἐγώ καί ὁ Ἡμέρα · οἶδα γάρ ὅσος ἐν ὁ ποίημα οὗτος μαντικός ἅμα καί προφητικός προθεσπίζω ἐγώ ὁ ἀπόβασις προδηλόω ὁ τε ὀρθός καί κατά καιρός πράσσω καί ὁ παραλείπω ὁ ζημία . καί ὁ φέρω δέ ἐν φορμός , παῦρος δέ σύ θεάομαι , καί πάλιν ὅσος ἀγαθός περίειμι ὁ ὀρθός γεωργέω , χρήσιμος ἄν ὁ βίος μαντικός νομίζω .
lucianus.hesiodus 7
τοῦτο μὲν οὖν , ὦ θαυμαστὲ Ἡσίοδε , καὶ πάνυ ποιμενικὸν εἴρηταί σοι καὶ ἐπαληθεύειν ἔοικας τὴν τῶν Μουσῶν ἐπίπνοιαν αὐτὸς οὐδʼ ἀπολογεῖσθαι ὑπὲρ τῶν ἐπῶν δυνάμενος , ἡμεῖς δὲ οὐ ταύτην τὴν μαντικὴν παρὰ σοῦ καὶ τῶν Μουσῶν περιεμένομεν · ἐπεὶ τά γε τοιαῦτα πολὺ μαντικώτεροι ὑμῶν οἱ γεωργοί , καὶ ἄριστα μαντεύσαιντʼ ἂν ἡμῖν περὶ αὐτῶν , ὅτι ὕσαντος μὲν τοῦ θεοῦ εὐθαλῆ ἔσται τὰ δράγματα , ἢν δὲ αὐχμὸς ἐπιλάβῃ καὶ διψήσωσιν αἱ ἄρουραι , οὐδεμία μηχανὴ μὴ οὐχὶ λιμὸν ἐπακολουθῆσαι τῷ δίψει αὐτῶν , καὶ ὅτι οὐ μεσοῦντος θέρους χρὴ ἀροῦν , ἢ οὐκ ἄν τι ὄφελος γένοιτο εἰκῆ ἐκχυθέντων τῶν σπερμάτων , οὐδὲ ἀμᾶν ἔτι χλωρὸν τὸν στάχυν , ἢ κενὸν εὑρεθήσεσθαι τὸν καρπόν . οὐ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνο μαντείας δεῖται , ὡς ἢν μὴ καλύψαις τὰ σπέρματα καὶ θεράπων μακέλλην ἔχων ἐπιφοροίη τῆς γῆς αὐτοῖς , καταπτήσεται τὰ ὄρνεα καὶ προκατεδεῖται τὴν ἅπασαν τοῦ θέρους ἐλπίδα .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν , ὦ θαυμαστός Ἡσίοδος , καί πάνυ ποιμενικός λέγω σύ καί ἐπαληθεύω ἔοικα ὁ ὁ Μοῦσα ἐπίπνοια αὐτός οὐδέ ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ ἔπος δύναμαι , ἐγώ δέ οὐ οὗτος ὁ μαντικός παρά σύ καί ὁ Μοῦσα περιμένω · ἐπεί ὁ γε τοιοῦτος πολύς μαντικός σύ ὁ γεωργός , καί ἀγαθός μαντεύομαι ἄν ἐγώ περί αὐτός , ὅτι ὕω μέν ὁ θεός εὐθηλής εἰμί ὁ δράγμα , ἐάν δέ αὐχμός ἐπιλαμβάνω καί διψάω ὁ ἄρουρα , οὐδείς μηχανή μή οὐ λιμός ἐπακολουθέω ὁ δίψος αὐτός , καί ὅτι οὐ μεσόω θέρος χρή ἀρόω , ἤ οὐ ἄν τις ὄφελος γίγνομαι εἰκῇ ἐκχέω ὁ σπέρμα , οὐδέ ἡμός ἔτι χλωρός ὁ στάχυς , ἤ κενός εὑρίσκω ὁ καρπός . οὐ μήν οὐδέ ἐκεῖνος μαντεία δέω , ὡς ἐάν μή καλύπτω ὁ σπέρμα καί θεράπων μακέλλη ἔχω ἐπιφορέω ὁ γῆ αὐτός , καταπέτομαι ὁ ὄρνεον καί προκατέζομαι ὁ ἅπας ὁ θέρος ἐλπίς .
lucianus.hesiodus 8
τὰ γὰρ τοιαῦτα παραινέσεις μὲν καὶ ὑποθήκας λέγων οὐκ ἄν τις ἁμαρτάνοι , μαντικῆς δὲ πάμπολυ ἀποδεῖν μοι δοκεῖ , ἧς τὸ ἔργον τὰ ἄδηλα καὶ οὐδαμῆ οὐδαμῶς φανερὰ προγιγνώσκειν , ὥσπερ τὸ τῷ Μίνωϊ προειπεῖν ὅτι ἐν τῷ τοῦ μέλιτος πίθῳ ὁ παῖς ἔσται αὐτῷ ἀποπεπνιγμένος , καὶ τὸ τοῖς Ἀχαιοῖς προμηνῦσαι τῆς Ἀπόλλωνος ὀργῆς τὴν αἰτίαν καὶ τῷ δεκάτῳ ἔτει ἁλώσεσθαι τὸ Ἴλιον · ταῦτα γὰρ ἡ μαντική . ἐπεὶ καὶ τὰ τοιαῦτα εἴ τις αὐτῇ ἀνατιθείη , οὐκ ἂν φθάνοι κἀμὲ μάντιν λέγων · προερῶ γὰρ καὶ προθεσπιῶ καὶ ἄνευ Κασταλίας καὶ δάφνης καὶ τρίποδος Δελφικοῦ , ὅτι ἂν γυμνὸς τοῦ κρύους περινοστῇ τις ὕοντος προσέτι ἢ χαλαζῶντος τοῦ θεοῦ , ἠπίαλος οὐ μικρὸς ἐπιπεσεῖται τῷ τοιούτῳ , καὶ τὸ ἔτι γε τούτου μαντικώτερον , ὅτι καὶ θέρμη μετὰ ταῦτα , ὡς τὸ εἰκός , ἐπιγενήσεται , καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα , ὧν γελοῖον ἂν εἴη μεμνῆσθαι .
Lemmas: ὁ γάρ τοιοῦτος παραίνεσις μέν καί ὑποθήκη λέγω οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω , μαντικός δέ πάμπολυς ἀποδέω ἐγώ δοκέω , ὅς ὁ ἔργον ὁ ἄδηλος καί οὐδαμῆ οὐδαμῶς φανερός προγιγνώσκω , ὥσπερ ὁ ὁ Μίνως προλέγω ὅτι ἐν ὁ ὁ μέλι πίθος ὁ παῖς εἰμί αὐτός ἀποπνίγω , καί ὁ ὁ Ἀχαιός προμηνύω ὁ Ἀπόλλων ὀργή ὁ αἰτία καί ὁ δέκατος ἔτος ἁλίσκομαι ὁ Ἴλιος · οὗτος γάρ ὁ μαντικός . ἐπεί καί ὁ τοιοῦτος εἰ τις αὐτός ἀνατίθημι , οὐ ἄν φθάνω ἐγώ μάντις λέγω · προλέγω γάρ καί προθεσπίζω καί ἄνευ Κασταλία καί δάφνη καί τρίπους Δελφικός , ὅτι ἄν γυμνός ὁ κρύος περινοστέω τις ὕω προσέτι ἤ χαλαζάω ὁ θεός , ἠπίαλος οὐ μικρός ἐπιπίπτω ὁ τοιοῦτος , καί ὁ ἔτι γε οὗτος μαντικός , ὅτι καί θέρμη μετά οὗτος , ὡς ὁ ἔοικα , ἐπιγίγνομαι , καί ἄλλος πολύς τοιοῦτος , ὅς γέλοιος ἄν εἰμί μιμνῄσκω .
lucianus.hesiodus 9
ὥστε τὰς μὲν τοιαύτας ἀπολογίας καὶ μαντείας ἄφες · ἐκεῖνο δὲ ὃ εἴρηκας ἐν ἀρχῇ , ἴσως παραδέξασθαι ἄξιον , ὡς οὐδὲν ᾔδεισθα τῶν λεγομένων , ἀλλά τις ἔμπνοια δαιμόνιος ἐνεποίει σοι τὰ μέτρα , οὐ πάνυ οὐδὲ ἐκείνη βέβαιος οὖσα · οὐ γὰρ ἂν τὰ μὲν ἐπετέλει τῶν ὑπεσχημένων , τὰ δʼ ἀτελῆ ἀπελίμπανεν .
Lemmas: ὥστε ὁ μέν τοιοῦτος ἀπολογία καί μαντεία ἀφίημι · ἐκεῖνος δέ ὅς λέγω ἐν ἀρχή , ἴσως παραδέχομαι ἄξιος , ὡς οὐδείς ᾐδέρχομαι ὁ λέγω , ἀλλά τις ἔμπνοια δαιμόνιος ἐμποιέω σύ ὁ μέτρον , οὐ πάνυ οὐδέ ἐκεῖνος βέβαιος εἰμί · οὐ γάρ ἄν ὁ μέν ἐπιτελέω ὁ ὑπισχνέομαι , ὁ δέ ἀτελής ἀπολείπω .