lucianus.hermotimus 81
καὶ ἐπεὶ ταῦτα ἠγανάκτει , παρεστὼς ὁ θεῖος τοῦ νεανίσκου , ἄγροικος ἄνθρωπος καὶ ἰδιώτης ὡς πρὸς τὰ ὑμέτερα , Πέπαυσο , εἶπεν , ὦ θαυμάσιε , τὰ μέγιστʼ ἠδικῆσθαι λέγων , εἰ ῥημάτια παρὰ σοῦ πριάμενοι μηδέπω ἐκτετίκαμεν διάφορον . καίτοι ἃ μὲν ἡμῖν πέπρακας , ἔχεις ἔτι καὶ αὐτὸς καὶ οὐδὲν ἔλαττον γέγονέ σοι τῶν μαθημάτων · τὰ δʼ ἄλλα ὧν ἐξ ἀρχῆς ἐπιθυμῶν συνέστησά σοι τὸν νεανίσκον , ὁ δʼ οὐδὲν ἀμείνων γεγένηται διὰ σέ , ὃς τοὐμοῦ γείτονος Ἐχεκράτους τὴν θυγατέρα συναρπάσας παρθένον οὖσαν διέφθειρε καὶ ὀλίγου δίκην ἔφυγε βιαίων , εἰ μὴ ἐγὼ ταλάντου ὠνησάμην τὸ πλημμέλημα παρὰ πένητος ἀνδρὸς τοῦ Ἐχεκράτους · τὴν μητέρα δὲ πρῴην ἐρράπισεν , ὅτι αὐτοῦ ἐλάβετο ὑπὸ κόλπου ἐκκομίζοντος τὸν κάδον , ὡς ἔχοι συμβολάς , οἶμαι , καταθεῖναι . τὰ μὲν γὰρ ἐς ὀργὴν καὶ θυμὸν καὶ ἀναισχυντίαν καὶ ἐς τόλμαν καὶ ψεῦδος μακρῷ τινι ἄμεινον εἶχε πέρυσιν ἢ νῦν · καίτοι ἐβουλόμην ἂν αὐτὸν ἐς ταῦτα ὠφελῆσθαι ὑπὸ σοῦ μᾶλλον ἤπερ ἐκεῖνα εἰδέναι , ἃ καθʼ ἑκάστην ἡμέραν πρὸς ἡμᾶς οὐδὲν δεομένους ἐπὶ τὸ δεῖπνον διεξέρχεται , ὡς κροκόδειλος ἥρπασε παιδίον , καὶ ὑπέσχηται ἀποδώσειν αὐτό , ἂν ἀποκρίνηται ὁ πατὴρ οὐκ οἶδʼ ὅ τι , ἢ ὡς ἀναγκαῖόν ἐστιν ἡμέρας οὔσης μὴ νύκτα εἶναι · ἐνίοτε δὲ καὶ κέρατα ἡμῖν ὁ γενναῖος ἀναφύει οὐκ οἶδʼ ὅπως περιπλέκων τὸν λόγον . ἡμεῖς δὲ γελῶμεν ἐπὶ τούτοις , καὶ μάλιστα ὅταν ἐπιβυσάμενος τὰ ὦτα μελετᾷ πρὸς αὑτὸν ἕξεις τινὰς καὶ σχέσεις καὶ καταλήψεις καὶ φαντασίας καὶ τοιαῦτα πολλὰ ὀνόματα διεξιών . ἀκούομεν δὲ αὐτοῦ λέγοντος ὡς καὶ ὁ θεὸς οὐκ ἐν οὐρανῷ ἐστιν , ἀλλὰ διὰ πάντων πεφοίτηκεν , οἷον ξύλων καὶ λίθων καὶ ζῴων , ἄχρι καὶ τῶν ἀτιμοτάτων · καὶ τῆς γε μητρὸς ἐρομένης αὐτὸν τί ταῦτα ληρεῖ , καταγελάσας αὐτῆς , Ἀλλʼ ἢν τὸν λῆρον τοῦτον , ἔφη , ἐκμάθω ἀκριβῶς , οὐδὲν κωλύσει με μόνον πλούσιον μόνον βασιλέα εἶναι , τοὺς δὲ ἄλλους ἀνδράποδα καὶ καθάρματα νομίζεσθαι ὡς πρὸς ἐμέ .
Lemmas: καί ἐπεί οὗτος ἀγανακτέω , παρίστημι ὁ θεῖος ὁ νεανίσκος , ἄγροικος ἄνθρωπος καί ἰδιώτης ὡς πρός ὁ ὑμέτερος , παύω , λέγω , ὦ θαυμάσιος , ὁ μέγας ἀδικέω λέγω , εἰ ῥημάτιον παρά σύ πρίαμαι μηδέπω ἐκτίνω διάφορος . καίτοι ὅς μέν ἐγώ πιπράσκω , ἔχω ἔτι καί αὐτός καί οὐδείς ἐλαχύς γίγνομαι σύ ὁ μάθημα · ὁ δέ ἄλλος ὅς ἐκ ἀρχή ἐπιθυμέω συνίστημι σύ ὁ νεανίσκος , ὁ δέ οὐδείς ἀγαθός γίγνομαι διά σύ , ὅς ἐγώ γείτων Ἐχεκράτης ὁ θυγάτηρ συναρπάζω παρθένος εἰμί διαφθείρω καί ὀλίγος δίκη φεύγω βίαιος , εἰ μή ἐγώ τάλαντον ὀνίνημι ὁ πλημμέλημα παρά πένης ἀνήρ ὁ Ἐχεκράτης · ὁ μήτηρ δέ πρῴην ῥαπίζω , ὅτι αὐτός λαμβάνω ὑπό κόλπος ἐκκομίζω ὁ κάδος , ὡς ἔχω συμβολή , οἴομαι , κατατίθημι . ὁ μέν γάρ εἰς ὀργή καί θυμός καί ἀναισχυντία καί εἰς τόλμα καί ψεῦδος μακρός τις ἀγαθός ἔχω πέρυσι ἤ νῦν · καίτοι βούλομαι ἄν αὐτός εἰς οὗτος ὠφελέω ὑπό σύ μάλα ἤ ἐκεῖνος οἶδα , ὅς κατά ἕκαστος ἡμέρα πρός ἐγώ οὐδείς δέω ἐπί ὁ δεῖπνον διεξέρχομαι , ὡς κροκόδειλος ἁρπάζω παιδίον , καί ὑπισχνέομαι ἀποδίδωμι αὐτός , ἐάν ἀποκρίνω ὁ πατήρ οὐ οἶδα ὅς τις , ἤ ὡς ἀναγκαῖος εἰμί ἡμέρα εἰμί μή νύξ εἰμί · ἐνίοτε δέ καί κέρας ἐγώ ὁ γενναῖος ἀναφύω οὐ οἶδα ὅπως περιπλέκω ὁ λόγος . ἐγώ δέ γελάω ἐπί οὗτος , καί μάλα ὅταν ἐπιβύω ὁ οὖς μελετάω πρός ἑαυτοῦ ἕξις τις καί σχέσις καί κατάληψις καί φαντασία καί τοιοῦτος πολύς ὄνομα διεξέρχομαι . ἀκούω δέ αὐτός λέγω ὡς καί ὁ θεός οὐ ἐν οὐρανός εἰμί , ἀλλά διά πᾶς φοιτάω , οἷος ξύλον καί λίθος καί ζῷον , ἄχρι καί ὁ ἄτιμος · καί ὁ γε μήτηρ ἔρομαι αὐτός τίς οὗτος ληρέω , καταγελάω αὐτός , Ἀλλέ ἐάν ὁ λῆρος οὗτος , φημί , ἐκμανθάνω ἀκριβής , οὐδείς κωλύω ἐγώ μόνος πλούσιος μόνος βασιλεύς εἰμί , ὁ δέ ἄλλος ἀνδράποδον καί κάθαρμα νομίζω ὡς πρός ἐγώ .