ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.hermotimus 27
ἀλλʼ ἐγώ σε ἀπολύσω τῆς ἀπορίας · τοῖς γὰρ προωδοιπορηκόσιν , ὦ Λυκῖνε , πιστεύσας οὐκ ἂν σφαλείης . τίσι λέγεις ; τοῖς κατὰ ποίαν ὁδὸν ἐλθοῦσιν , ἢ τίνι τῶν ἡγεμόνων ἀκολουθήσασιν ; αὖθις γὰρ ἡμῖν τὸ αὐτὸ ἄπορον ἐν ἄλλῃ μορφῇ ἀναφαίνεται ἀπὸ τῶν πραγμάτων ἐπὶ τοὺς ἄνδρας μετεληλυθός . πῶς τοῦτο φής ; ὅτι ὁ μὲν τὴν Πλάτωνος τραπόμενος καὶ συνοδοιπορήσας μετʼ αὐτοῦ , ἐκείνην ἐπαινέσεται δῆλον ὅτι , ὁ δὲ τὴν Ἐπικούρου , ἐκείνην , καὶ ἄλλος ἄλλην , σὺ δὲ τὴν ὑμετέραν . ἢ πῶς γάρ , ὦ Ἑρμότιμε ; οὐχ οὕτως ; πῶς γὰρ οὔ ; οὐ τοίνυν ἀπέλυσάς με τῆς ἀπορίας , ἀλλʼ ἔτι ὁμοίως ἀγνοῶ τῷ μᾶλλον χρὴ πιστεῦσαι τῶν ὁδοιπόρων · ὁρῶ γὰρ ἕκαστον αὐτῶν καὶ αὐτὸν τὸν ἡγεμόνα μιᾶς πεπειραμένον καὶ ἐκείνην ἐπαινοῦντα καὶ λέγοντα , ὡς αὕτη μόνη ἄγει ἐπὶ τὴν πόλιν . οὐ μέντοι ἔχω εἰδέναι εἰ ἀληθῆ φησιν · ἀλλʼ ὅτι μὲν ἀφῖκται πρός τι τέλος καὶ εἶδέ τινα πόλιν , δώσω αὐτῷ ἴσως , εἰ δὲ ἐκείνην εἶδεν , ἣν ἐχρῆν , ἐν ᾗ ἐπιθυμοῦμεν ἐγώ τε καὶ σὺ πολιτεύσασθαι , ἢ δέον εἰς Κόρινθον ἐλθεῖν , ὁ δʼ εἰς Βαβυλῶνα ἀφικόμενος οἴεται Κόρινθον ἑωρακέναι , ἄδηλον ἐμοὶ γοῦν ἔτι · οὐ γὰρ πάντως ὁ τινὰ πόλιν ἰδὼν Κόρινθον εἶδεν , εἴ γε ού μόνη πόλις ἐστὶν ἡ Κόρινθος . ὃ δὲ δὴ μάλιστα εἰς ἀπορίαν με καθίστησιν , ἐκεῖνό ἐστι , τὸ εἰδέναι ὅτι πᾶσα ἀνάγκη μίαν εἶναι τὴν ἀληθῆ ὁδόν · καὶ γὰρ ἡ Κόρινθος μία ἐστίν , αἱ δʼ ἄλλαι πανταχόσε μᾶλλον ἢ εἰς Κόρινθον ἄγουσιν , εἰ μή τις οὕτω σφόδρα παραπαίει , ὡς οἴεσθαι καὶ τὴν εἰς Ὑπερβορέους καὶ τὴν εἰς Ἰνδοὺς ἄγουσαν εἰς Κόρινθον στέλλειν . καὶ πῶς οἷόν τε , ὦ Λυκῖνε ; ἄλλη γὰρ ἀλλαχόσε ἄγει .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ σύ ἀπολύω ὁ ἀπορία · ὁ γάρ προοδοιπορέω , ὦ Λυκῖνος , πιστεύω οὐ ἄν σφάλλω . τίς λέγω ; ὁ κατά ποῖος ὁδός ἔρχομαι , ἤ τίς ὁ ἡγεμών ἀκολουθέω ; αὖθις γάρ ἐγώ ὁ αὐτός ἄπορος ἐν ἄλλος μορφή ἀναφαίνω ἀπό ὁ πρᾶγμα ἐπί ὁ ἀνήρ μετέρχομαι . πῶς οὗτος φημί ; ὅτι ὁ μέν ὁ Πλάτων τρέπω καί συνοδοιπορέω μετά αὐτός , ἐκεῖνος ἐπαινέω δῆλος ὅτι , ὁ δέ ὁ Ἐπίκουρος , ἐκεῖνος , καί ἄλλος ἄλλος , σύ δέ ὁ ὑμέτερος . ἤ πῶς γάρ , ὦ Ἑρμότιμος ; οὐ οὕτως ; πῶς γάρ οὐ ; οὐ τοίνυν ἀπολύω ἐγώ ὁ ἀπορία , ἀλλά ἔτι ὅμοιος ἀγνοέω ὁ μάλα χρή πιστεύω ὁ ὁδοίπορος · ὁράω γάρ ἕκαστος αὐτός καί αὐτός ὁ ἡγεμών εἷς πειράω καί ἐκεῖνος ἐπαινέω καί λέγω , ὡς οὗτος μόνος ἄγω ἐπί ὁ πόλις . οὐ μέντοι ἔχω οἶδα εἰ ἀληθής φημί · ἀλλά ὅτι μέν ἀφικνέομαι πρός τις τέλος καί ὁράω τις πόλις , δίδωμι αὐτός ἴσως , εἰ δέ ἐκεῖνος ὁράω , ὅς χρή , ἐν ὅς ἐπιθυμέω ἐγώ τε καί σύ πολιτεύω , ἤ δέω εἰς Κόρινθος ἔρχομαι , ὁ δέ εἰς Βαβυλών ἀφικνέομαι οἴομαι Κόρινθος ὁράω , ἄδηλος ἐγώ γοῦν ἔτι · οὐ γάρ πάντως ὁ τις πόλις ὁράω Κόρινθος ὁράω , εἰ γε οὐ μόνος πόλις εἰμί ὁ Κόρινθος . ὅς δέ δή μάλα εἰς ἀπορία ἐγώ καθίστημι , ἐκεῖνος εἰμί , ὁ οἶδα ὅτι πᾶς ἀνάγκη εἷς εἰμί ὁ ἀληθής ὁδός · καί γάρ ὁ Κόρινθος εἷς εἰμί , ὁ δέ ἄλλος πανταχοῦ μάλα ἤ εἰς Κόρινθος ἄγω , εἰ μή τις οὕτως σφόδρα παραπαίω , ὡς οἴομαι καί ὁ εἰς Ὑπερβόρεοι καί ὁ εἰς Ἰνδός ἄγω εἰς Κόρινθος στέλλω . καί πῶς οἷος τε , ὦ Λυκῖνος ; ἄλλος γάρ ἀλλαχόσε ἄγω .
lucianus.hermotimus 29
οὕτω γε ἄμεινον , ὦ Λυκῖνε , παρα πολύ . πλὴν οἶδά γε ὅτι ἅπαντας ἐν κύκλῳ περιελθὼν οὐκ ἄλλους ἂν εὕροις οὔτε ἡγεμόνας ἀμείνους οὔτε κυβερνήτας ἐμπειροτέρους τῶν Στωϊκῶν , καὶ ἢν ἐθελήσῃς γε ἀφικέσθαι ποτὲ εἰς τὴν Κόρινθον , ἐκείνοις ἕψῃ κατὰ τὰ Χρυσίππου καὶ Ζήνωνος ἴχνη προϊών · ἄλλως δὲ ἀδύνατον . ὁρᾷς , τοῦτο ὡς κοινόν , ὦ Ἑρμότιμε , εἴρηκας ; εἴποι γὰρ ἂν αὐτὸ καὶ ὁ τῷ Πλάτωνι ξυνοδοιπορῶν καὶ ὁ Ἐπικούρῳ ἑπόμενος καὶ οἱ ἄλλοι , μὴ ἂν ἐλθεῖν με εἰς τὴν Κόρινθον , εἰ μὴ μεθʼ ἑαυτοῦ , ἕκαστος . ὥστε ἢ πᾶσι πιστεύειν χρή , ὅπερ γελοιότατον , ἢ ἀπιστεῖν ὁμοίως μακρῷ γὰρ ἀσφαλέστατον τὸ τοιοῦτον , ἄχρι ἂν εὕρωμεν τἀληθῆ .
Lemmas: οὕτως γε ἀγαθός , ὦ Λυκῖνος , παρά πολύς . πλήν οἶδα γε ὅτι ἅπας ἐν κύκλος περιέρχομαι οὐ ἄλλος ἄν εὑρίσκω οὔτε ἡγεμών ἀγαθός οὔτε κυβερνήτης ἔμπειρος ὁ Στωϊκός , καί ἐάν ἐθέλω γε ἀφικνέομαι ποτέ εἰς ὁ Κόρινθος , ἐκεῖνος ἕψω κατά ὁ Χρύσιππος καί Ζήνων ἴχνος προέρχομαι · ἄλλος δέ ἀδύνατος . ορώ , οὗτος ὡς κοινός , ὦ Ἑρμότιμος , λέγω ; λέγω γάρ ἄν αὐτός καί ὁ ὁ Πλάτων συνοδοιπορέω καί ὁ Ἐπίκουρος ἕπομαι καί ὁ ἄλλος , μή ἄν ἔρχομαι ἐγώ εἰς ὁ Κόρινθος , εἰ μή μετά ἑαυτοῦ , ἕκαστος . ὥστε ἤ πᾶς πιστεύω χράω , ὅς γελοῖος , ὁ ἀπιστέω ὅμοιος μακρός γάρ ἀσφαλής ὁ τοιοῦτος , ἄχρι ἄν εὑρίσκω ἀληθής .
lucianus.hermotimus 30
ἐπεὶ φέρε , εἰ καθάπερ νῦν ἔχω , ἀγνοῶν ἔτι ὅστις ἐξ ἁπάντων ἐστὶν ὁ ἀληθεύων , ἑλοίμην τὰ ὑμέτερα σοὶ πιστεύσας , ἀνδρὶ φίλῳ , ἀτὰρ μόνα γε τὰ τῶν Στωϊκῶν εἰδότι καὶ μίαν ὁδὸν ὁδοιπορήσαντι ταύτην , ἔπειτα θεῶν τις ἀναβιῶναι ποιήσειε Πλάτωνα καὶ Πυθαγόραν καὶ Ἀριστοτέλην καὶ τοὺς ἄλλους , οἱ δὲ περιστάντες ἐρωτῷέν με ἢ καὶ νὴ Δίʼ ἐς δικαστήριον ἀγαγόντες ὕβρεως ἕκαστος δικάζοιντο λέγοντες , Ὦ βέλτιστε Λυκῖνε , τί πα θὼν ἢ τίνι ποτὲ πιστεύσας Χρύσιππον καὶ Ζήνωνα προετίμησας ἡμῶν , πρεσβυτέρων ὄντων παρὰ πολύ , χθὲς καὶ πρῴην γενομένους , μήτε λόγου μεταδοὺς ἡμῖν μήτε πειραθεὶς ὅλως ὧν φαμέν ; εἰ ταῦτα λέγοιεν , τί ἂν ἀποκριναίμην αὐτοῖς ; ἢ ἐξαρκέσει μοι , ἂν εἴπω Ἑρμοτίμῳ ἐπείσθην φίλῳ ἀνδρί ; ἀλλὰ φαῖεν ἄν , οἶδʼ ὅτι , Ἡμεῖς , ὦ Λυκῖνε , οὐκ ἴσμεν τὸν Ἑρμότιμον τοῦτον ὅστις ποτέ ἐστιν , οὐδὲ ἐκεῖνος ἡμᾶς · ὥστε οὐκ ἐχρῆν ἁπάντων καταγιγνώσκειν οὐδὲ ἐρήμην ἡμῶν καταδιαιτᾶν ἀνδρὶ πιστεύσαντα μίαν ὁδὸν ἐν φιλοσοφίᾳ καὶ οὐδὲ ταύτην ἴσως ἀκριβῶς κατανοήσαντι . οἱ δέ γε νομοθέται , ὦ Λυκῖνε , οὐχ οὕτω προστάττουσι τοῖς δικασταῖς ποιεῖν , οὐδὲ τοῦ ἑτέρου μὲν ἀκούειν , τὸν δὲ ἕτερον οὐκ ἐᾶν λέγειν ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἃ οἴεται ξυμφέρειν , ἀλλʼ ὁμοίως ἀμφοῖν ἀκροᾶσθαι , ὡς ῥᾷον ἀντεξετάζοντες τοὺς λόγους εὑρίσκοιεν τἀληθῆ τε καὶ ψευδῆ , καὶ ἤν γε μὴ οὕτω ποιῶσιν , ἐφιέναι δίδωσιν ὁ νόμος εἰς ἕτερον δικαστήριον .
Lemmas: ἐπεί φέρω , εἰ καθά νῦν ἔχω , ἀγνοέω ἔτι ὅστις ἐκ ἅπας εἰμί ὁ ἀληθεύω , αἱρέω ὁ ὑμέτερος σύ πιστεύω , ἀνήρ φίλος , ἀτάρ μόνος γε ὁ ὁ Στωϊκός οἶδα καί εἷς ὁδός ὁδοιπορέω οὗτος , ἔπειτα θεός τις ἀναβιόω ποιέω Πλάτων καί Πυθαγόρας καί Ἀριστοτέλης καί ὁ ἄλλος , ὁ δέ περιίστημι ἐρωτάω ἐγώ ἤ καί νή Ζεύς εἰς δικαστήριον ἄγω ὕβρις ἕκαστος δικάζω λέγω , ὦ ἀγαθός Λυκῖνος , τίς πῃ θέω ἤ τίς ποτέ πιστεύω Χρύσιππος καί Ζήνων προτιμάω ἐγώ , πρέσβυς εἰμί παρά πολύς , χθές καί πρῴην γίγνομαι , μήτε λόγος μεταδίδωμι ἐγώ μήτε πειράω ὅλος ὅς φημί ; εἰ οὗτος λέγω , τίς ἄν ἀποκρίνω αὐτός ; ἤ ἐξαρκέω ἐγώ , ἐάν λέγω Ἑρμότιμος πείθω φίλος ἀνήρ ; ἀλλά φημί ἄν , οἶδα ὅτι , ἐγώ , ὦ Λυκῖνος , οὐ οἶδα ὁ Ἑρμότιμος οὗτος ὅστις ποτέ εἰμί , οὐδέ ἐκεῖνος ἐγώ · ὥστε οὐ χρή ἅπας καταγιγνώσκω οὐδέ ἐρῆμος ἐγώ καταδιαιτάω ἀνήρ πιστεύω εἷς ὁδός ἐν φιλοσοφία καί οὐδέ οὗτος ἴσως ἀκριβής κατανοέω . ὁ δέ γε νομοθέτης , ὦ Λυκῖνος , οὐ οὕτως προστάσσω ὁ δικαστής ποιέω , οὐδέ ὁ ἕτερος μέν ἀκούω , ὁ δέ ἕτερος οὐ ἐάω λέγω ὑπέρ ἑαυτοῦ ὅς οἴομαι συμφέρω , ἀλλά ὅμοιος ἄμφω ἀκροάομαι , ὡς ῥᾴδιος ἀντεξετάζω ὁ λόγος εὑρίσκω ἀληθής τε καί ψευδής , καί ἐάν γε μή οὕτως ποιέω , ἐφίημι δίδωμι ὁ νόμος εἰς ἕτερος δικαστήριον .
lucianus.hermotimus 31
τοιαῦτα ἄττα εἰκὸς ἐρεῖν αὐτούς . ἢ τάχʼ ἄν τις αὐτῶν καὶ προσέροιτό με , Εἰπέ μοι , λέγων , ὦ Λυκῖνε , εἰ τις Αἰθίοψ μηδεπώποτε ἄλλους ἀνθρώπους ἰδών , οἷοι ἡμεῖς ἐσμεν , διὰ τὸ μὴ ἀποδεδημηκέναι τὸ παράπιν , ἔν τινι συλλόγῳ τῶν Αἰθιόπων διισχυρίζοιτο καὶ λέγοι μηδαμόθι τῆς γῆς ἀνθρώπους εἶναι λευκοὺς ἢ ξανθοὺς μηδὲ ἄλλο τι ἢ μέλανας , ἆρα πιστεύοιτʼ ἂν ὑπʼ αὐτῶν ; ἢ εἴποι τις ἂν πρὸς αὐτὸν τῶν πρεσβυτέρων Αἰθιόπων , Σὺ δὲ δὴ πόθεν ταῦτα , ὦ θρασύτατε , οἶσθα ; οὐ γὰρ ἀπεδήμησας παρʼ ἡμῶν οὐδαμόσε οὐδὲ εἶδες νὴ Δία τὰ παρὰ τοῖς ἄλλοις ὁποῖά ἐστι . φαίην ἂν ἔγωγε δίκαια ἐρωτῆσαι τὸν πρεσβύτην ; ἢ πῶς , ὦ Ἑρμότιμε , συμβουλεύεις ; οὕτω · δικαιότατα γὰρ ἐπιπλῆξαι δοκεῖ μοι . καὶ γὰρ ἔμοιγε , ὦ Ἑρμότιμε . ἀλλὰ τὸ μετὰ τοῦτο οὐκέτʼ οἶδα εἰ ὁμοίως καὶ σοὶ δόξει · ἐμοὶ μὲν γὰρ τοῦτο καὶ πάνυ δοκεῖ .
Lemmas: τοιοῦτος τις ἔοικα λέγω αὐτός . ἤ τάχα ἄν τις αὐτός καί προσερέσθαι ἐγώ , λέγω ἐγώ , λέγω , ὦ Λυκῖνος , εἰ τις Αἰθίοψ μηδεπώποτε ἄλλος ἄνθρωπος ὁράω , οἷος ἐγώ εἰμί , διά ὁ μή ἀποδημέω ὁ παράπειμι , ἐν τις σύλλογος ὁ Αἰθίοψ διισχυρίζομαι καί λέγω μηδαμόθι ὁ γῆ ἄνθρωπος εἰμί λευκός ἤ ξανθός μηδέ ἄλλος τις ἤ μέλας , ἆρα πιστεύω ἄν ὑπό αὐτός ; ἤ λέγω τις ἄν πρός αὐτός ὁ πρέσβυς Αἰθίοψ , σύ δέ δή πόθεν οὗτος , ὦ θρασύς , οἶδα ; οὐ γάρ ἀποδημέω παρά ἐγώ οὐδαμόσε οὐδέ ὁράω νή Ζεύς ὁ παρά ὁ ἄλλος ὁποῖος εἰμί . φημί ἄν ἐγώ δίκαιος ἐρωτάω ὁ πρεσβύτης ; ἤ πῶς , ὦ Ἑρμότιμος , συμβουλεύω ; οὕτως · δίκαιος γάρ ἐπιπλήσσω δοκέω ἐγώ . καί γάρ ἐγώ , ὦ Ἑρμότιμος . ἀλλά ὁ μετά οὗτος οὐκέτι οἶδα εἰ ὅμοιος καί σύ δοκέω · ἐγώ μέν γάρ οὗτος καί πάνυ δοκέω .
lucianus.hermotimus 32
τὸ ποῖον ; ἐπάξει δηλαδὴ ὁ ἀνὴρ καὶ φήσει πρός με ὧδέ πως · ἀνάλογον τοίνυν κείσθω τις ἡμῖν , ὦ Λυκῖνε , τὰ Στωϊκῶν μόνα εἰδώς , καθάπερ ὁ σὸς φίλος οὗτος ὁ Ἑρμότιμος , ἀποδημήσας δὲ μηδεπώποτε μήτε ἐς Πλάτωνος μήτε παρὰ τὸν Ἐπίκουρον μήτε ὅλως παρʼ ἄλλον τινά . εἰ τοίνυν λέγοι μηδὲν οὕτω καλὸν εἶναι μηδʼ ἀληθὲς παρὰ τοῖς πολλοῖς , οἷα τὰ τῆς Στοᾶς ἐστι καὶ ἃ ἐκείνη φησίν , οὐκ ἂν εὐλόγως θρασὺς εἶναι δόξειεν ἄν σοι περὶ πάντων ἀποφαινόμενος , καὶ ταῦτα ἓν εἰδώς , οὐδεπώποτε ἐξ Αἰθιοπίας τὸν ἕτερον πόδα προελθών ; τί βούλει ἀποκρίνωμαι αὐτῷ ; τὸ ἀληθέστατον ἐκεῖνο δηλαδή , ὅτι ἡμεῖς τὰ μὲν Στωϊκῶν καὶ πάνυ ἐκμανθάνομεν ὡς ἂν κατὰ ταῦτα φιλοσοφεῖν ἀξιοῦντες , οὐκ ἀγνοοῦμεν δὲ καὶ τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων λεγόμενα · ὁ γὰρ διδάσκαλος κἀκεῖνα μεταξὺ καὶ διέξεισι πρὸς ἡμᾶς καὶ ἀνατρέπει γε αὐτὰ προσθεὶς αὐτός .
Lemmas: ὁ ποῖος ; ἐπάγω δηλαδή ὁ ἀνήρ καί φημί πρός ἐγώ ὧδε πως · ἀνάλογος τοίνυν κεῖμαι τις ἐγώ , ὦ Λυκῖνος , ὁ Στωϊκός μόνος οἶδα , καθά ὁ σός φίλος οὗτος ὁ Ἑρμότιμος , ἀποδημέω δέ μηδεπώποτε μήτε εἰς Πλάτων μήτε παρά ὁ Ἐπίκουρος μήτε ὅλος παρά ἄλλος τις . εἰ τοίνυν λέγω μηδείς οὕτως καλός εἰμί μηδέ ἀληθής παρά ὁ πολύς , οἷος ὁ ὁ Στοά εἰμί καί ὅς ἐκεῖνος φημί , οὐ ἄν εὔλογος θρασύς εἰμί δοκέω ἄν σύ περί πᾶς ἀποφαίνω , καί οὗτος εἷς οἶδα , οὐδεπώποτε ἐκ Αἰθιοπία ὁ ἕτερος πούς προέρχομαι ; τίς βούλομαι ἀποκρίνω αὐτός ; ὁ ἀληθής ἐκεῖνος δηλαδή , ὅτι ἐγώ ὁ μέν Στωϊκός καί πάνυ ἐκμανθάνω ὡς ἄν κατά οὗτος φιλοσοφέω ἀξιόω , οὐ ἀγνοέω δέ καί ὁ ὑπό ὁ ἄλλος λέγω · ὁ γάρ διδάσκαλος ἐκεῖνος μεταξύ καί διεξέρχομαι πρός ἐγώ καί ἀνατρέπω γε αὐτός προστίθημι αὐτός .
lucianus.hermotimus 34
ὁ Πλάτων δʼ ἄν μοι δοκεῖ καὶ διηγήσασθαί τι τῶν ἐκ Σικελίας ὡς ἂν εἰδὼς τὰ πλεῖστα · τῷ γὰρ Συρακουσίῳ Γέλωνί φασι δυσῶδες εἶναι τὸ στόμα καὶ τοῦτο ἐπὶ πολὺ διαλαθεῖν αὐτόν , οὐδενὸς τολμῶντος ἐλέγχειν τύραννον ἄνδρα , μέχρι δή τινα γυναῖκα ξένην συνενεχθεῖσαν αὐτῷ τολμῆσαι καὶ εἰπεῖν ὅπως ἔχοι · τὸν δὲ παρὰ τὴν γυναῖκα ἐλθόντα τὴν ἑαυτοῦ ὀργίζεσθαι ὅτι οὐκ ἐμήνυσε πρὸς αὐτὸν εἰδυῖα μάλιστα τὴν δυσωδίαν , τὴν δὲ παραιτεῖσθαι συγγνώμην ἔχειν αὐτῇ · ὑπὲρ γὰρ τοῦ μὴ πεπειρᾶσθαι ἄλλου ἀνδρὸς μηδὲ ὁμιλῆσαι πλησίον οἰηθῆναι ἅπασι τοῖς ἀνδράσι τοιοῦτό τι ἀποπνεῖν τοῦ στόματος . καὶ ὁ Ἑρμότιμος τοιγαροῦν ἅτε μόνοις τοῖς Στωϊκοῖς ξυνών , φαίη ἂν ὁ Πλάτων , εἰκότως ἀγνοεῖ ὁποῖα τῶν ἄλλων τὰ στόματά ἐστιν . ὅμοια δʼ ἂν καὶ Χρύσιππος εἴποι ἢ ἔτι πλείω τούτων , εἴπερ λιπὼν αὐτὸν ἄκριτον ἐπὶ τὰ Πλάτωνος ὁρμήσαιμι πιστεύσας τινὶ τῶν μόνῳ Πλάτωνι ὡμιληκότων . ἑνί τε λόγῳ ξυνελών φημι , ἄχρι ἂν ἄδηλον ᾖ τίς ἀληθής ἐστι προαίρεσις ἐν φιλοσοφίᾳ , μηδεμίαν αἱρεῖσθαι · ὕβρις γὰρ ἐς τὰς ἄλλας τὸ τοιοῦτον .
Lemmas: ὁ Πλάτων δέ ἄν ἐγώ δοκέω καί διηγέομαι τις ὁ ἐκ Σικελία ὡς ἄν οἶδα ὁ πολύς · ὁ γάρ Συρακούσιος Γέλων φημί δυσώδης εἰμί ὁ στόμα καί οὗτος ἐπί πολύς διαλανθάνω αὐτός , οὐδείς τολμάω ἐλέγχω τύραννος ἀνήρ , μέχρι δή τις γυνή ξένος συμφέρω αὐτός τολμάω καί λέγω ὅπως ἔχω · ὁ δέ παρά ὁ γυνή ἔρχομαι ὁ ἑαυτοῦ ὀργίζω ὅτι οὐ μηνύω πρός αὐτός οἶδα μάλα ὁ δυσωδία , ὁ δέ παραιτέομαι συγγνώμη ἔχω αὐτός · ὑπέρ γάρ ὁ μή πειράω ἄλλος ἀνήρ μηδέ ὁμιλέω πλησίον οἴομαι ἅπας ὁ ἀνήρ τοιοῦτος τις ἀποπνέω ὁ στόμα . καί ὁ Ἑρμότιμος τοιγαροῦν ἅτε μόνος ὁ Στωϊκός σύνειμι , φημί ἄν ὁ Πλάτων , ἔοικα ἀγνοέω ὁποῖος ὁ ἄλλος ὁ στόμα εἰμί . ὅμοιος δέ ἄν καί Χρύσιππος λέγω ἤ ἔτι πολύς οὗτος , εἴπερ λείπω αὐτός ἄκριτος ἐπί ὁ Πλάτων ὁρμάω πιστεύω τις ὁ μόνος Πλάτων ὁμιλέω . εἷς τε λόγος συναιρέω φημί , ἄχρι ἄν ἄδηλος εἰμί τίς ἀληθής εἰμί προαίρεσις ἐν φιλοσοφία , μηδείς αἱρέω · ὕβρις γάρ εἰς ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος .
lucianus.hermotimus 35
ὦ Λυκῖνε , πρὸς τῆς Ἑστίας , Πλάτωνα μὲν καὶ Ἀριστοτέλην καὶ Ἐπίκουρον καὶ τοὺς ἄλλους ἀτρεμεῖν ἐάσωμεν · οὐ γὰρ κατʼ ἐμὲ ἀνταγωνίζεσθαι αὐτοῖς · νὼ δέ , ἐγώ τε καὶ σύ , ἐφʼ ἡμῶν αὐτῶν ἐξετάσωμεν , εἰ τοιοῦτόν ἐστι τὸ φιλοσοφίας πρᾶγμα , οἷον ἐγώ φημι αὐτὸ εἶναι . Αἰθίοπας δέ γε ἢ τὴν Γέλωνος γυναῖκα τί ἔδει καλεῖν ἐκ Συρακουσῶν ἐπὶ τὸν λόγον ; ἀλλʼ ἐκεῖνοι μὲν ἀπίτωσαν ἐκποδών , εἴ σοι δοκοῦσι περιττοὶ εἶναι πρὸς τὸν λόγον · σὺ δὲ λέγε ἤδη · θαυμαστὸν γάρ τι ἐρεῖν ἔοικας . δοκεῖ μοι , ὦ Λυκῖνε , καὶ πάνυ δυνατὸν εἶναι μόνα τὰ τῶν Στωϊκῶν ἐκμαθόντα εἰδέναι τἀληθὲς ἀπὸ τούτων , κἂν μὴ τὰ τῶν ἄλλων ἐπεξέλθῃ τις ἐκμανθάνων ἕκαστα . οὑτωσὶ δὲ σκόπει · ἤν τις λέγῃ πρὸς σὲ μόνον τοῦτο , ὡς αἱ δύο δυάδες τὸν τέτταρα ἀριθμὸν ἀποτελοῦσιν , ἆρα δεήσει περιιόντα σε πυνθάνεσθαι τῶν ἄλλων , ὅσοι ἀριθμητικοί , μή τις ἄρα εἴη πέντε ἢ ἑπτα λέγων αὐτὰς εἶναι ; ἢ αὐτίκα εἰδείης ἂν ὅτι ὁ ἀνὴρ ἀληθῆ λέγει ; αὐτίκα , ὦ Ἑρμότιμε . τί ποτʼ οὖν ἀδύνατον εἶναί σοι δοκεῖ , ἐντυγχάνοντά τινα μόνοις τοῖς Στωϊκοῖς λέγουσι τἀληθῆ πείθεσθαί τε αὐτοῖς καὶ μηκέτι δεῖσθαι τῶν ἄλλων εἰδότα ὡς οὐκ ἄν ποτε τὰ τέτταρα πέντε γένοιτο , οὐδʼ ἂν μυρίοι Πλάτωνες ἢ Πυθαγόραι λέγωσιν ;
Lemmas: ὦ Λυκῖνος , πρός ὁ Ἑστία , Πλάτων μέν καί Ἀριστοτέλης καί Ἐπίκουρος καί ὁ ἄλλος ἀτρεμέω ἐάω · οὐ γάρ κατά ἐγώ ἀνταγωνίζομαι αὐτός · ἐγώ δέ , ἐγώ τε καί σύ , ἐπί ἐγώ αὐτός ἐξετάζω , εἰ τοιοῦτος εἰμί ὁ φιλοσοφία πρᾶγμα , οἷος ἐγώ φημί αὐτός εἰμί . Αἰθίοψ δέ γε ἤ ὁ Γέλων γυνή τίς δέω καλέω ἐκ Συράκουσαι ἐπί ὁ λόγος ; ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἀπέρχομαι ἐκποδών , εἰ σύ δοκέω περισσός εἰμί πρός ὁ λόγος · σύ δέ λέγω ἤδη · θαυμαστός γάρ τις λέγω ἔοικα . δοκέω ἐγώ , ὦ Λυκῖνος , καί πάνυ δυνατός εἰμί μόνος ὁ ὁ Στωϊκός ἐκμανθάνω οἶδα ἀληθής ἀπό οὗτος , ἐάν μή ὁ ὁ ἄλλος ἐπεξέρχομαι τις ἐκμανθάνω ἕκαστος . οὕτως δέ σκοπέω · ἐάν τις λέγω πρός σύ μόνος οὗτος , ὡς ὁ δύο δυάς ὁ τέσσαρες ἀριθμός ἀποτελέω , ἆρα δέω περιέρχομαι σύ πυνθάνομαι ὁ ἄλλος , ὅσος ἀριθμητικός , μή τις ἄρα εἰμί πέντε ἤ ἑπτά λέγω αὐτός εἰμί ; ἤ αὐτίκα οἶδα ἄν ὅτι ὁ ἀνήρ ἀληθής λέγω ; αὐτίκα , ὦ Ἑρμότιμος . τίς ποτέ οὖν ἀδύνατος εἰμί σύ δοκέω , ἐντυγχάνω τις μόνος ὁ Στωϊκός λέγω ἀληθής πείθω τε αὐτός καί μηκέτι δέω ὁ ἄλλος οἶδα ὡς οὐ ἄν ποτέ ὁ τέσσαρες πέντε γίγνομαι , οὐδέ ἄν μυρίος Πλάτων ἤ Πυθαγόρας λέγω ;
lucianus.hermotimus 36
οὐδὲν πρὸς ἔπος , ὦ Ἑρμότιμε · τὰ γὰρ ὁμολογούμενα τοῖς ἀμφισβητουμένοις εἰκάζεις , πάμπολυ αὐτῶν διαφέροντα . ἢ τί ἂν φαίης ; ἔστιν ᾧτινι ἐντετύχηκας λέγοντι τὰς δύο δυάδας συντεθείσας τὸν ἑπτὰ ἢ ἕνδεκα ἀριθμὸν ἀποτελεῖν ; οὐκ ἔγωγε · ἢ μαίνοιτʼ ἂν ὁ μὴ τέτταρα ξυμβαίνειν λέγων . τί δαί ; ἐντετύχηκας πώποτε — καὶ πρὸς Χαρίτων πειρῶ ἀληθεύειν — Στωϊκῷ τινι καὶ Ἐπικουρείῳ μὴ διαφερομένοις περὶ ἀρχῆς ἢ τέλους ; οὐδαμῶς . ὅρα τοίνυν μή πώς με παραλογίζῃ , ὦ γενναῖε , καὶ ταῦτα φίλον ὄντα · ζητούντων γὰρ ἡμῶν οἵτινες ἀληθεύουσιν ἐν φιλοσοφίᾳ , σὺ τοῦτο προαρπάσας ἔδωκας φέρων τοῖς Στωϊκοῖς λέγων ὡς οὗτοί εἰσιν οἱ τὰ δὶς δύο τέτταρα τιθέντες , ὅπερ ἄδηλον εἰ οὕτως ἔχει · φαῖεν γὰρ ἂν οἱ Ἐπικούρειοι ἢ Πλατωνικοί , σφᾶς μὲν οὕτω ξυντιθέναι , ὑμᾶς δὲ πέντε ἢ ἑπτὰ λέγειν αὐτά . ἢ οὐ δοκοῦσί σοι τοῦτο ποιεῖν , ὁπόταν ὑμεῖς μὲν μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν ἡγῆσθε εἶναι , οἱ Ἐπικούρειοι δὲ τὸ ἡδύ ; καὶ ὅταν ὑμεῖς λέγητε σώματα εἶναι ἅπαντα , ὁ Πλάτων δὲ νομίζῃ καὶ ἀσώματόν τι ἐν τοῖς οὖσιν εἶναι ; ἀλλʼ ὅπερ ἔφην , πλεονεκτικῶς πάνυ τὸ ἀμφισβητούμενον συλλαβὼν ὡς ἀναμφιλόγως ἴδιον τῶν Στωϊκῶν δίδως αὐτοῖς ἔχειν , καίτοι ἀντιλαμβανομένων τῶν ἄλλων καὶ λεγόν των αὐτῶν τοῦτο εἶναι , ἔνθα δὴ κρίσεως μάλιστα , οἶμαι , δεῖ . ἂν μὲν οὖν πρόδηλον γένηται τοῦτο , ὡς Στωϊκῶν ἐστι μόνων τὰ δὶς δύο τέτταρα ἡγεῖσθαι , ὥρα σιωπᾶν τοῖς ἄλλοις · ἄχρι δʼ ἂν αὐτοῦ τούτου πέρι διαμάχωνται , πάντων ὁμοίως ἀκουστέον ἢ εἰδέναι ὅτι πρὸς χάριν δικάζειν δόξομεν .
Lemmas: οὐδείς πρός ἔπος , ὦ Ἑρμότιμος · ὁ γάρ ὁμολογέω ὁ ἀμφισβητέω εἰκάζω , πάμπολυς αὐτός διαφέρω . ἤ τίς ἄν φημί ; εἰμί ὅστις ἐντυγχάνω λέγω ὁ δύο δυάς συντίθημι ὁ ἑπτά ἤ ἕνδεκα ἀριθμός ἀποτελέω ; οὐ ἐγώ · ἤ μαίνομαι ἄν ὁ μή τέσσαρες συμβαίνω λέγω . τίς δαί ; ἐντυγχάνω πώποτε — καί πρός Χάρις πειράω ἀληθεύω — Στωϊκός τις καί Ἐπικούρειος μή διαφέρω περί ἀρχή ἤ τέλος ; οὐδαμῶς . ὁράω τοίνυν μή πως ἐγώ παραλογίζομαι , ὦ γενναῖος , καί οὗτος φίλος εἰμί · ζητέω γάρ ἐγώ ὅστις ἀληθεύω ἐν φιλοσοφία , σύ οὗτος προαρπάζω δίδωμι φέρω ὁ Στωϊκός λέγω ὡς οὗτος εἰμί ὁ ὁ δίς δύο τέσσαρες τίθημι , ὅς ἄδηλος εἰ οὕτως ἔχω · φημί γάρ ἄν ὁ Ἐπικούρειος ἤ Πλατωνικός , σφεῖς μέν οὕτως συντίθημι , σύ δέ πέντε ἤ ἑπτά λέγω αὐτός . ἤ οὐ δοκέω σύ οὗτος ποιέω , ὁπόταν σύ μέν μόνος ὁ καλός ἀγαθός ἡγέομαι εἰμί , ὁ Ἐπικούρειος δέ ὁ ἡδύς ; καί ὅταν σύ λέγω σῶμα εἰμί ἅπας , ὁ Πλάτων δέ νομίζω καί ἀσώματος τις ἐν ὁ εἰμί εἰμί ; ἀλλά ὅς φημί , πλεονεκτικός πάνυ ὁ ἀμφισβητέω συλλαμβάνω ὡς ἀναμφίλογος ἴδιος ὁ Στωϊκός δίδωμι αὐτός ἔχω , καίτοι ἀντιλαμβάνω ὁ ἄλλος καί λέγω ὁ αὐτός οὗτος εἰμί , ἔνθα δή κρίσις μάλα , οἴομαι , δέω . ἐάν μέν οὖν πρόδηλος γίγνομαι οὗτος , ὡς Στωϊκός εἰμί μόνος ὁ δίς δύο τέσσαρες ἡγέομαι , ὥρα σιωπάω ὁ ἄλλος · ἄχρι δέ ἄν αὐτός οὗτος περί διαμάχομαι , πᾶς ὅμοιος ἀκούω ἤ οἶδα ὅτι πρός χάρις δικάζω δοκέω .
lucianus.hermotimus 37
οὔ μοι δοκεῖς , ὦ Λυκῖνε , ξυνιέναι πῶς βούλομαι εἰπεῖν . οὐκοῦν σαφέστερον χρὴ λέγειν εἰ ἑτεροῖόν τι , ἀλλὰ μὴ τοιοῦτον φήσεις . εἴσῃ αὐτίκα οἷόν τι λέγω . θῶμεν γάρ τινας δύο ἐσεληλυθέναι ἐς τὸ Ἀσκληπιεῖον ἢ ἐς τοῦ Διονύσου τὸ ἱερόν , εἶτα μέντοι φιάλην τινὰ τῶν ἱερῶν ἀπολωλέναι . δεήσει δή που ἀμφοτέρους ἐρευνηθῆναι αὐτούς , ὁπότερος ὑπὸ κόλπου ἔχει τὴν φιάλην . καὶ μάλα . ἔχει δὲ πάντως ὁ ἕτερος . πῶς γὰρ οὔ , εἴ γε ἀπόλωλεν ; οὐκοῦν ἂν παρὰ τῷ προτέρῳ εὕρῃς αὐτήν , οὐκέτι τὸν ἕτερον ἀποδύσεις · πρόδηλον γὰρ ὡς οὐκ ἔχει . πρόδηλον γάρ . καὶ εἴ γε μὴ εὕροιμεν ἐν τῷ τοῦ προτέρου κόλπῳ , ὁ ἕτερος πάντως ἔχει , καὶ οὐδὲν ἐρεύνης οὐδὲ οὕτως δεῖ . ἔχει γάρ . καὶ ἡμεῖς τοίνυν εἰ εὕροιμεν ἤδη παρὰ τοῖς Στωϊκοῖς τὴν φιάλην , οὐκέτι ἐρευνᾶν τοὺς ἄλλους ἀξιώσομεν ἔχοντες ὃ πάλαι ἐζητοῦμεν . ἢ τίνος γὰρ ἂν ἕνεκα ἔτι κάμνοιμεν ;
Lemmas: οὐ ἐγώ δοκέω , ὦ Λυκῖνος , συνίημι πῶς βούλομαι λέγω . οὐκοῦν σαφής χρή λέγω εἰ ἑτεροῖος τις , ἀλλά μή τοιοῦτος φημί . οἶδα αὐτίκα οἷος τις λέγω . τίθημι γάρ τις δύο εἰσέρχομαι εἰς ὁ Ἀσκληπιεῖον ἤ εἰς ὁ Διόνυσος ὁ ἱερός , εἶτα μέντοι φιάλη τις ὁ ἱερός ἀπόλλυμι . δέω δή που ἀμφότερος ἐρευνάω αὐτός , ὁπότερος ὑπό κόλπος ἔχω ὁ φιάλη . καί μάλα . ἔχω δέ πάντως ὁ ἕτερος . πῶς γάρ οὐ , εἰ γε ἀπόλλυμι ; οὐκοῦν ἐάν παρά ὁ πρότερος εὑρίσκω αὐτός , οὐκέτι ὁ ἕτερος ἀποδύω · πρόδηλος γάρ ὡς οὐ ἔχω . πρόδηλος γάρ . καί εἰ γε μή εὑρίσκω ἐν ὁ ὁ πρότερος κόλπος , ὁ ἕτερος πάντως ἔχω , καί οὐδείς ἔρευνα οὐδέ οὕτως δέω . ἔχω γάρ . καί ἐγώ τοίνυν εἰ εὑρίσκω ἤδη παρά ὁ Στωϊκός ὁ φιάλη , οὐκέτι ἐρευνάω ὁ ἄλλος ἀξιόω ἔχω ὅς πάλαι ζητέω . ἤ τίς γάρ ἄν ἕνεκα ἔτι κάμνω ;
lucianus.hermotimus 38
οὐδενός , εἴ γε εὕροιτε καὶ εὑρόντες ἔχοιτε εἰδέναι ὡς ἐκεῖνο ἦν τὸ ἀπολωλός , ἢ ὅλως γνώριμον ὑμῖν εἴη τὸ ἀνάθημα . νῦν δέ , ὦ ἑταῖρε , πρῶτον μὲν οὐ δύο εἰσὶν οἱ παρελθόντες ἐς τὸν νεών , ὡς ἀναγκαῖον εἶναι τὸν ἕτερον αὐτοῖν τὰ φώρια ἔχειν , ἀλλὰ μάλα πολλοί τινες , εἶτα καὶ τὸ ἀπολόμενον αὐτὸ ἄδηλον ὅ τι ποτέ ἐστιν , εἴτε φιάλη τις ἢ σκύφος ἢ στέφανος · ὅσοι γοῦν ἱερεῖς , ἄλλος ἄλλο εἶναι λέγουσι καὶ οὐδὲ περὶ τῆς ὕλης αὐτῆς ὁμολογοῦσιν , ἀλλʼ οἱ μὲν χαλκοῦ , οἱ δὲ ἀργύρου , οἱ δὲ χρυσοῦ , οἱ δὲ κασσιτέρου εἶναι αὐτὸ φάσκουσιν . ἀνάγκη τοίνυν ἅπαντας ἀποδῦσαι τοὺς εἰσελθόντας , εἰ βούλει εὑρεῖν τὸ ἀπολωλός · καὶ γὰρ ἂν παρὰ τῷ πρώτῳ εὐθὺς εὕρῃς φιάλην χρυσῆν , ἔτι καὶ τοὺς ἄλλους σοι ἀποδυτέον . διὰ τί , ὦ Λυκῖνε ; ὅτι ἄδηλον εἰ φιάλη τὸ ἀπολόμενον ἦν . εἰ δὲ καὶ τοῦτο ὑπὸ πάντων ὁμολογηθείη , ἀλλʼ οὔτι γε χρυσῆν ἅπαντές φασιν εἶναι τὴν φιάλην · εἰ δὲ καὶ μάλιστα γνώριμον γένοιτο ὡς φιάλη ἀπόλοιτο χρυσῆ , καὶ σὺ παρὰ τῷ πρώτῳ εὕροις φιάλην χρυσῆν , οὐδὲ οὕτω παύσῃ διερευνώμενος τοὺς ἄλλους · οὐ γὰρ δῆλόν που εἰ αὐτὴ ἦν ἡ τοῦ θεοῦ . ἢ οὐκ οἴει πολλὰς φιάλας εἶναι χρυσᾶς ; ἔγωγε . δεήσει δὴ ἐπὶ πάντας ἰέναι ἐρευνῶντα καὶ τὰ παρʼ ἑκάστῳ εὑρεθέντα πάντα εἰς μέσον καταθέντα εἰκάζειν ὅ τι ποτὲ αὐτῶν πρέποι ἂν θεῖον κτῆμα οἴεσθαι .
Lemmas: οὐδείς , εἰ γε εὑρίσκω καί εὑρίσκω ἔχω οἶδα ὡς ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἀπόλλυμι , ἤ ὅλος γνώριμος σύ εἰμί ὁ ἀνάθημα . νῦν δέ , ὦ ἑταῖρος , πρῶτος μέν οὐ δύο εἰμί ὁ παρέρχομαι εἰς ὁ ναός , ὡς ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἕτερος αὐτός ὁ φώριον ἔχω , ἀλλά μάλα πολύς τις , εἶτα καί ὁ ἀπόλλυμι αὐτός ἄδηλος ὅς τις ποτέ εἰμί , εἴτε φιάλη τις ἤ σκύφος ἤ στέφανος · ὅσος γοῦν ἱερεύς , ἄλλος ἄλλος εἰμί λέγω καί οὐδέ περί ὁ ὕλη αὐτός ὁμολογέω , ἀλλά ὁ μέν χαλκός , ὁ δέ ἄργυρος , ὁ δέ χρυσός , ὁ δέ κασσίτερος εἰμί αὐτός φάσκω . ἀνάγκη τοίνυν ἅπας ἀποδύω ὁ εἰσέρχομαι , εἰ βούλομαι εὑρίσκω ὁ ἀπόλλυμι · καί γάρ ἐάν παρά ὁ πρῶτος εὐθύς εὑρίσκω φιάλη χρύσεος , ἔτι καί ὁ ἄλλος σύ ἀποδυτέον . διά τίς , ὦ Λυκῖνος ; ὅτι ἄδηλος εἰ φιάλη ὁ ἀπόλλυμι εἰμί . εἰ δέ καί οὗτος ὑπό πᾶς ὁμολογέω , ἀλλά οὔτι γε χρύσεος ἅπας φημί εἰμί ὁ φιάλη · εἰ δέ καί μάλα γνώριμος γίγνομαι ὡς φιάλη ἀπόλλυμι χρύσεος , καί σύ παρά ὁ πρῶτος εὑρίσκω φιάλη χρύσεος , οὐδέ οὕτως παύω διερευνάω ὁ ἄλλος · οὐ γάρ δῆλος που εἰ αὐτός εἰμί ὁ ὁ θεός . ἤ οὐ οἴομαι πολύς φιάλη εἰμί χρύσεος ; ἐγώ . δέω δή ἐπί πᾶς ἔρχομαι ἐρευνάω καί ὁ παρά ἕκαστος εὑρίσκω πᾶς εἰς μέσος κατατίθημι εἰκάζω ὁ τίς ποτέ αὐτός πρέπω ἄν θεῖος κτῆμα οἴομαι .
lucianus.hermotimus 39
καὶ γὰρ αὖ τὸ τὴν πολλὴν ἀπορίαν παρεχόμενον τοῦτό ἐστιν , ὅτι ἕκαστος τῶν ἀποδυθησομένων ἔχει τι πάντως , ὁ μὲν σκύφον , ὁ δὲ φιάλην , ὁ δὲ στέφανον , καὶ ὁ μὲν ἐκ χαλκοῦ , ὁ δὲ ἐκ χρυσοῦ , ὁ δὲ ἀργύρου · εἰ δὲ ὃ ἔχει , τοῦτο τὸ ἱερόν ἐστιν , οὐδέπω δῆλον . πᾶσα τοίνυν ἀνάγκη ἀπορεῖν ὅντινα ἱερόσυλον εἴπῃς , ὅπου γε καὶ εἰ πάντες τὰ ὅμοια εἶχον , ἄδηλον ἦν καὶ οὕτως ὅστις ὁ τὰ τοῦ θεοῦ ὑφῃρημένος · ἔστι γὰρ καὶ ἰδιωτικὰ ἔχειν . τὸ δʼ αἴτιον τῆς ἀγνοίας ἕν ἐστιν , οἶμαι , τὸ ἀνεπίγραφον εἶναι τὴν ἀπολομένην φιάλην — θῶμεν γὰρ φιάλην ἀπολωλέναι — ὡς εἴ γε ἐπεγέγραπτο τοῦ θεοῦ τὸ ὄνομα ἢ τοῦ ἀναθέντος , ἧττον ἂν ἐκάμνομεν καὶ εὑρόντες τὴν ἐπιγεγραμμένην ἐπεπαύμεθʼ ἂν ἀποδύοντες καὶ ἐνοχλοῦντες τοὺς ἄλλους . οἶμαι δέ σε , ὦ Ἑρμότιμε , καὶ ἀγῶνας ἤδη γυμνικοὺς ἑωρακέναι πολλάκις . καὶ ὀρθῶς οἴει · πολλάκις γὰρ καὶ πολλαχόθι . ἦ οὖν ποτε καὶ παρὰ τοὺς ἀθλοθέτας αὐτοὺς ἐκαθέζου ; νὴ Δία , ἔναγχος Ὀλυμπίασιν ἐπὶ τὰ λαιὰ τῶν Ἑλλανοδικῶν , Εὐανδρίδου τοῦ Ἠλείου θέαν μοι προκαταλαβόντος ἐν τοῖς ἑαυτοῦ πολίταις · ἐπεθύμουν γὰρ ἐγγύθεν ἅπαντα ὁρᾶν τὰ παρὰ τοῖς Ἑλλανοδίκαις γιγνόμενα . οἶσθα οὖν καὶ τοῦτο , πῶς κληροῦσιν ὅντινα ᾧτινι χρὴ παλαίειν ἢ παγκρατιάζειν ; οἶδα γάρ . οὐκοῦν ἂν ἄμεινον σὺ εἴποις ὡς ἐγγύθεν ἰδών .
Lemmas: καί γάρ αὖ ὁ ὁ πολύς ἀπορία παρέχω οὗτος εἰμί , ὅτι ἕκαστος ὁ ἀποδύω ἔχω τις πάντως , ὁ μέν σκύφος , ὁ δέ φιάλη , ὁ δέ στέφανος , καί ὁ μέν ἐκ χαλκός , ὁ δέ ἐκ χρυσός , ὁ δέ ἄργυρος · εἰ δέ ὅς ἔχω , οὗτος ὁ ἱερός εἰμί , οὐδέπω δῆλος . πᾶς τοίνυν ἀνάγκη ἀπορέω ὅστις ἱερόσυλος λέγω , ὅπου γε καί εἰ πᾶς ὁ ὅμοιος ἔχω , ἄδηλος εἰμί καί οὕτως ὅστις ὁ ὁ ὁ θεός ὑφαιρέω · εἰμί γάρ καί ἰδιωτικός ἔχω . ὁ δέ αἴτιος ὁ ἄγνοια εἷς εἰμί , οἴομαι , ὁ ἀνεπίγραφος εἰμί ὁ ἀπόλλυμι φιάλη — τίθημι γάρ φιάλη ἀπόλλυμι — ὡς εἰ γε ἐπιγράφω ὁ θεός ὁ ὄνομα ἤ ὁ ἀνατίθημι , ἥσσων ἄν κάμνω καί εὑρίσκω ὁ ἐπιγράφω παύω ἄν ἀποδύω καί ἐνοχλέω ὁ ἄλλος . οἴομαι δέ σύ , ὦ Ἑρμότιμος , καί ἀγών ἤδη γυμνικός ὁράω πολλάκις . καί ὀρθός οἴομαι · πολλάκις γάρ καί πολλαχόθι . ἦ οὖν ποτέ καί παρά ὁ ἀθλοθέτης αὐτός καθέζομαι ; νή Ζεύς , ἔναγχος Ὀλυμπίασι ἐπί ὁ λαιός ὁ Ἑλλανοδίκαι , Εὐανδρίδας ὁ Ἠλεῖος θέα ἐγώ προκαταλαμβάνω ἐν ὁ ἑαυτοῦ πολίτης · ἐπιθυμέω γάρ ἐγγύθεν ἅπας ὁράω ὁ παρά ὁ Ἑλλανοδίκαι γίγνομαι . οἶδα οὖν καί οὗτος , πῶς κληρόω ὅστις ὅστις χρή παλαίω ἤ παγκρατιάζω ; οἶδα γάρ . οὐκοῦν ἄν ἀγαθός σύ λέγω ὡς ἐγγύθεν ὁράω .
lucianus.hermotimus 40
τὸ μὲν παλαιὸν ἐπὶ Ἡρακλέους ἀγωνοθετοῦντος φύλλα δάφνης — μή μοι τὰ πάλαι , ὦ Ἑρμότιμε , ἃ δὲ εἶδες ἐγγύθεν , ἐκεῖνα λέγε . κάλπις ἀργυρᾶ πρόκειται ἱερὰ τοῦ θεοῦ · ἐς ταύτην ἐμβάλλονται κλῆροι μικροί , ὅσον δὴ κυαμιαῖοι τὸ μέγεθος , ἐπιγεγραμμένοι . ἐγγράφεται δὲ ἐς δύο μὲν ἄλφα ἐν ἑκατέρῳ , ἐς δύο δὲ τὸ βῆτα , καὶ ἐς ἄλλους δύο τὸ γάμμα καὶ ἑξῆς κατὰ τὰ αὐτά , ἢν πλείους οἱ ἀθληταὶ ὦσι , δύο ἀεὶ κλῆροι τὸ αὐτὸ γράμμα ἔχοντες . προσελθὼν δὴ τῶν ἀθλητῶν ἕκαστος προσευξάμενος τῷ Διὶ καθεὶς τὴν χεῖρα ἐς τὴν κάλπιν ἀνασπᾷ τῶν κλήρων ἕνα καὶ μετʼ ἐκεῖνον ἕτερος , καὶ παρεστὼς μαστιγοφόρος ἑκάστῳ ἀνέχει αὐτοῦ τὴν χεῖρα οὐ παρέχων ἀναγνῶναι ὅ τι τὸ γράμμα ἐστὶν ὃ ἀνέσπακεν . ἁπάντων δὲ ἤδη ἐχόντων ὁ ἀλυτάρχης , οἶμαι , ἢ τῶν Ἑλλανοδικῶν αὐτῶν εἷς — οὐκέτι γὰρ τοῦτο μέμνημαι — περιιὼν ἐπισκοπεῖ τοὺς κλήρους ἐν κύκλῳ ἑστώτων καὶ οὕτω τὸν μὲν τὸ ἄλφα ἔχοντα τῷ τὸ ἕτερον ἄλφα ἀνεσπακότι παλαίειν ἢ παγκρατιάζειν συνάπτει , τὸν δὲ τὸ βῆτα τῷ τὸ βῆτα ὁμοίως καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ὁμογράμμους κατὰ ταὐτά · οὕτω μὲν γάρ , ἢν ἄρτιοι ὦσιν οἱ ἀγωνισταί , οἷον ὀκτὼ ἢ τέτταρες ἢ δώδεκα , ἢν δὲ περιττοί , πέντε ἑπτὰ ἐννέα , γράμμα τι περιττὸν ἑνὶ κλήρῳ ἐγγραφὲν συμβάλλεται αὐτοῖς , ἀντίγραφον ἄλλο οὐκ ἔχον . ὃς δʼ ἂν τοῦτο ἀνασπάσῃ , ἐφεδρεύει περιμένων , ἔστʼ ἂν ἐκεῖνοι ἀγωνίσωνται · οὐ γὰρ ἔχει τὸ ἀντίγραμμα · καὶ ἔστι τοῦτο οὐ μικρὰ εὐτυχία τοῦ ἀθλητοῦ , τὸ μέλλειν ἀκμῆτα τοῖς κεκμηκόσι συμπεσεῖσθαι .
Lemmas: ὁ μέν παλαιός ἐπί Ἡρακλῆς ἀγωνοθετέω φύλλον δάφνη — μή ἐγώ ὁ πάλαι , ὦ Ἑρμότιμος , ὅς δέ ὁράω ἐγγύθεν , ἐκεῖνος λέγω . κάλπις ἀργύρεος πρόκειμαι ἱερός ὁ θεός · εἰς οὗτος ἐμβάλλω κλῆρος μικρός , ὅσος δή κυαμιαῖος ὁ μέγεθος , ἐπιγράφω . ἐγγράφω δέ εἰς δύο μέν ἄλφα ἐν ἑκάτερος , εἰς δύο δέ ὁ βῆτα , καί εἰς ἄλλος δύο ὁ γάμμα καί ἑξῆς κατά ὁ αὐτός , ἐάν πολύς ὁ ἀθλητής εἰμί , δύο ἀεί κλῆρος ὁ αὐτός γράμμα ἔχω . προσέρχομαι δή ὁ ἀθλητής ἕκαστος προσεύχομαι ὁ Ζεύς καθίημι ὁ χείρ εἰς ὁ κάλπις ἀνασπάω ὁ κλῆρος εἷς καί μετά ἐκεῖνος ἕτερος , καί παρίστημι μαστιγοφόρος ἕκαστος ἀνέχω αὐτός ὁ χείρ οὐ παρέχω ἀναγιγνώσκω ὅς τις ὁ γράμμα εἰμί ὅς ἀνασπάω . ἅπας δέ ἤδη ἔχω ὁ ἀλυτάρχης , οἴομαι , ἤ ὁ Ἑλλανοδίκαι αὐτός εἷς — οὐκέτι γάρ οὗτος μιμνῄσκω — περιέρχομαι ἐπισκοπέω ὁ κλῆρος ἐν κύκλος ἵστημι καί οὕτως ὁ μέν ὁ ἄλφα ἔχω ὁ ὁ ἕτερος ἄλφα ἀνασπάω παλαίω ἤ παγκρατιάζω συνάπτω , ὁ δέ ὁ βῆτα ὁ ὁ βῆτα ὅμοιος καί ὁ ἄλλος ὁ ὁμόγραμμος κατά αὐτός · οὕτως μέν γάρ , ἐάν ἄρτιος εἰμί ὁ ἀγωνιστής , οἷος ὀκτώ ἤ τέσσαρες ἤ δώδεκα , ἐάν δέ περισσός , πέντε ἑπτά ἐννέα , γράμμα τις περισσός εἷς κλῆρος ἐγγράφω συμβάλλω αὐτός , ἀντίγραφον ἄλλος οὐ ἔχω . ὅς δέ ἄν οὗτος ἀνασπάω , ἐφεδρεύω περιμένω , ἔστε ἄν ἐκεῖνος ἀγωνίζομαι · οὐ γάρ ἔχω ὁ ἀντίγραμμα · καί εἰμί οὗτος οὐ μικρός εὐτυχία ὁ ἀθλητής , ὁ μέλλω ἀκμής ὁ κάμνω συμπίπτω .
lucianus.hermotimus 41
Ἔχʼ ἀτρέμας · τούτου γὰρ ἐδεόμην μάλιστα . οὐκοῦν ἐννέα ὄντες ἀνεσπάκασιν ἅπαντες καὶ ἔχουσι τοὺς κλήρους . περιιὼν δὴ — βούλομαι γάρ σε Ἑλλανοδίκην ἀντὶ θεατοῦ ποιῆσαι — ἐπισκοπεῖς τὰ γράμματα , καὶ οὐ πρότερον , οἶμαι , μάθοις ἂν ὅστις ὁ ἔφεδρός ἐστιν , ἢν μὴ ἐπὶ πάντας ἔλθῃς καὶ συζεύξῃς αὐτούς . πῶς , ὦ Λυκῖνε , τοῦτο φής ; ἀδύνατόν ἐστιν εὐθὺς εὑρεῖν τὸ γράμμα ἐκεῖνο τὸ δηλοῦν τὸν ἔφεδρον , ἢ τὸ μὲν γράμμα ἴσως ἂν εὕροις , οὐ μὴν εἴσῃ γε εἰ ἐκεῖνός ἐστιν · οὐ γὰρ προείρηται ὅτι τὸ Κ ἢ τὸ Μ ἢ τὸ Ι ἐστὶ τὸ χειροτονοῦν τὸν ἔφεδρον · ἀλλʼ ἐπειδὰν τῷ Α ἐντύχῃς , ζητεῖς τὸν τὸ ἕτερον Α ἔχοντα καὶ εὑρὼν ἐκείνους μὲν ἤδη συνέζευξας , ἐντυχὼν δὲ αὖθις τῷ βῆτα το ἕτερον βῆτα ὅπου ἐστὶ ζητεῖς , τὸ ἀντίπαλον τῷ εὑρεθέντι , καὶ ἐπὶ πάντων ὁμοίως , ἄχρι ἂν ἐκεῖνός σοι περιλειφθῇ ὁ τὸ μόνον γράμμα ἔχων τὸ ἀνανταγώνιστον .
Lemmas: ἔχω ἀτρέμας · οὗτος γάρ δέω μάλα . οὐκοῦν ἐννέα εἰμί ἀνασπάω ἅπας καί ἔχω ὁ κλῆρος . περιέρχομαι δή — βούλομαι γάρ σύ Ἑλλανοδίκη ἀντί θεατής ποιέω — ἐπισκοπέω ὁ γράμμα , καί οὐ πρότερος , οἴομαι , μανθάνω ἄν ὅστις ὁ ἔφεδρος εἰμί , ἐάν μή ἐπί πᾶς ἔρχομαι καί συζεύγνυμι αὐτός . πῶς , ὦ Λυκῖνος , οὗτος φημί ; ἀδύνατος εἰμί εὐθύς εὑρίσκω ὁ γράμμα ἐκεῖνος ὁ δηλόω ὁ ἔφεδρος , ἤ ὁ μέν γράμμα ἴσως ἄν εὑρίσκω , οὐ μήν οἶδα γε εἰ ἐκεῖνος εἰμί · οὐ γάρ προλέγω ὅτι ὁ Κ̅ ἤ ὁ Μ̅ ἤ ὁ Ι̅ εἰμί ὁ χειροτονέω ὁ ἔφεδρος · ἀλλά ἐπειδάν ὁ Α̅ ἐντυγχάνω , ζητέω ὁ ὁ ἕτερος Α̅ ἔχω καί εὑρίσκω ἐκεῖνος μέν ἤδη συζεύγνυμι , ἐντυγχάνω δέ αὖθις ὁ βῆτα ὁ ἕτερος βῆτα ὅπου εἰμί ζητέω , ὁ ἀντίπαλος ὁ εὑρίσκω , καί ἐπί πᾶς ὅμοιος , ἄχρι ἄν ἐκεῖνος σύ περιλείπομαι ὁ ὁ μόνος γράμμα ἔχω ὁ ἀνανταγώνιστος .
lucianus.hermotimus 42
τί δʼ εἰ ἐκείνῳ πρώτῳ ἢ δευτέρῳ ἐντύχοις . τί ποιήσεις ; οὐ μὲν οὖν , ἀλλὰ σὺ ὁ Ἑλλανοδίκης ἐθέλω εἰδέναι ὅ τι καὶ πράξεις , πότερον αὐτίκα ἐρεῖς ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ ἔφεδρος , ἢ δεήσει ἐπὶ πάντας ἐν κύκλῳ ἐλθόντα ἰδεῖν εἴ που αὐτῷ γράμμα ὅμοιόν ἐστιν ; ὡς εἴ γε μὴ τοὺς πάντων κλήρους ἴδοις , οὐκ ἂν μάθοις τὸν ἔφεδρον . καὶ μήν , ὦ Λυκῖνε , ῥᾳδίως ἂν μάθοιμι · ἐπὶ γοῦν τῶν ἐννέα ἢν τὸ Ε εὕρω πρῶτον ἢ δεύτερον , οἶδα ὅτι ἔφεδρος ὁ τοῦτο ἔχων ἐστί . πῶς , ὦ Ἑρμότιμε ; οὕτως · τὸ Α δύο αὐτῶν ἔχουσι καὶ τὸ Β ὁμοίως δύο , τῶν λοιπῶν δὲ τεττάρων ὄντων οἱ μὲν τὸ Γ , οἱ δὲ τὸ Δ πάντως ἀνεσπάκασι καὶ ἀνήλωται ἤδη ἐς τοὺς ἀθλητὰς ὀκτὼ ὄντας τὰ τέτταρα γράμματα . δῆλον οὖν ὅτι μόνον ἂν οὕτω περιττὸν εἴη τὸ ἑξῆς γράμμα τὸ Ε , καὶ ὁ τοῦτο ἀνεσπακὼς ἔφεδρός ἐστι . πότερον , ὦ Ἑρμότιμε , ἐπαινέσω σε τῆς συνέσεως , ἢ θέλεις ἀντείπω τά γʼ ἐμοὶ δοκοῦντα , ὁποῖα ἂν ᾖ ; νὴ Δία · διαπορῶ μέντοι ὅ τι ἂν εὔλογον ἀντειπεῖν ἔχοις πρὸς τὸ τοιοῦτον .
Lemmas: τίς δέ εἰ ἐκεῖνος πρῶτος ἤ δεύτερος ἐντυγχάνω . τίς ποιέω ; οὐ μέν οὖν , ἀλλά σύ ὁ Ἑλλανοδικέω ἐθέλω οἶδα ὅς τις καί πράσσω , πότερος αὐτίκα λέγω ὅτι οὗτος εἰμί ὁ ἔφεδρος , ἤ δέω ἐπί πᾶς ἐν κύκλος ἔρχομαι ὁράω εἰ που αὐτός γράμμα ὅμοιος εἰμί ; ὡς εἰ γε μή ὁ πᾶς κλῆρος ὁράω , οὐ ἄν μανθάνω ὁ ἔφεδρος . καί μήν , ὦ Λυκῖνος , ῥᾴδιος ἄν μανθάνω · ἐπί γοῦν ὁ ἐννέα ἐάν ὁ Ε̅ εὑρίσκω πρῶτος ἤ δεύτερος , οἶδα ὅτι ἔφεδρος ὁ οὗτος ἔχω εἰμί . πῶς , ὦ Ἑρμότιμος ; οὕτως · ὁ Α̅ δύο αὐτός ἔχω καί ὁ Β̅ ὅμοιος δύο , ὁ λοιπός δέ τέσσαρες εἰμί ὁ μέν ὁ Γ̅ , ὁ δέ ὁ Δ̅ πάντως ἀνασπάω καί ἀναλίσκω ἤδη εἰς ὁ ἀθλητής ὀκτώ εἰμί ὁ τέσσαρες γράμμα . δῆλος οὖν ὅτι μόνος ἄν οὕτως περισσός εἰμί ὁ ἑξῆς γράμμα ὁ Ε̅ , καί ὁ οὗτος ἀνασπάω ἔφεδρος εἰμί . πότερος , ὦ Ἑρμότιμος , ἐπαινέω σύ ὁ σύνεσις , ἤ ἐθέλω ἀντιλέγω ὁ γε ἐγώ δοκέω , ὁποῖος ἄν εἰμί ; νή Ζεύς · διαπορέω μέντοι ὅς τις ἄν εὔλογος ἀντιλέγω ἔχω πρός ὁ τοιοῦτος .
lucianus.hermotimus 43
σὺ μὲν γὰρ ὡς ἑξῆς παντως γραφομένων τῶν γραμμάτων εἴρηκας , οἷον πρώτου τοῦ Α , δευτέρου δὲ τοῦ Β καὶ κατὰ τὴν τάξιν , ἄχρι ἂν ἐς ἓν αὐτῶν τελευτήσῃ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀθλητῶν · καὶ δίδωμί σοι Ὀλυμπίασιν οὕτω γίγνεσθαι . τί δέ , εἰ ἐξελόντες ἀτάκτως πέντε γράμματα ἐξ ἁπάντων , τὸ Χ καὶ τὸ Σ καὶ τὸ Ζ καὶ το Κ καὶ τὸ Θ , τὰ μὲν ἄλλα τέτταρα διπλᾶ ἐπὶ τῶν κλήρων τῶν ὀκτὼ γράφοιμεν , τὸ δὲ Ζ μόνον ἐπὶ τοῦ ἐνάτου , ὃ δὴ καὶ δηλοῦν ἔμελλεν ἡμῖν τὸν ἔφεδρον , τί ποιήσεις πρῶτον εὑρὼν τὸ Ζ ; τῷ διαγνώσῃ ἔφεδρον ὄντα τὸν ἔχοντα αὐτό , ἢν μὴ ἐπὶ πάντας ἐλθὼν εὕρῃς οὐδὲν αὐτῷ συμφωνοῦν ; οὐ γὰρ εἶχες ὥσπερ νῦν τῇ τάξει αὐτῶν τεκμαίρεσθαι . Δυσαπόκριτον τοῦτο ἐρωτᾷς .
Lemmas: σύ μέν γάρ ὡς ἑξῆς πᾶς γράφω ὁ γράμμα λέγω , οἷος πρῶτος ὁ Α̅ , δεύτερος δέ ὁ Β̅ καί κατά ὁ τάξις , ἄχρι ἄν εἰς εἷς αὐτός τελευτάω ὁ ἀριθμός ὁ ἀθλητής · καί δίδωμι σύ Ὀλυμπίασι οὕτως γίγνομαι . τίς δέ , εἰ ἐξαιρέω ἄτακτος πέντε γράμμα ἐκ ἅπας , ὁ Χ̅ καί ὁ Σ̅ καί ὁ Ζ̅ καί ὁ Κ̅ καί ὁ Θ̅ , ὁ μέν ἄλλος τέσσαρες διπλόος ἐπί ὁ κλῆρος ὁ ὀκτώ γράφω , ὁ δέ Ζ̅ μόνος ἐπί ὁ ἔνατος , ὅς δή καί δηλόω μέλλω ἐγώ ὁ ἔφεδρος , τίς ποιέω πρῶτος εὑρίσκω ὁ Ζ̅ ; τίς διαγνοέω ἔφεδρος εἰμί ὁ ἔχω αὐτός , ἐάν μή ἐπί πᾶς ἔρχομαι εὑρίσκω οὐδείς αὐτός συμφωνέω ; οὐ γάρ ἔχω ὥσπερ νῦν ὁ τάξις αὐτός τεκμαίρομαι . Δυσαπόκριτος οὗτος ἐρωτάω .
lucianus.hermotimus 44
Ἰδοὺ δὴ καὶ ἑτέρως τὸ αὐτὸ ἐπισκόπησον . τί γάρ , εἰ μηδὲ γράμματα γράφοιμεν ἐπὶ τῶν κλήρων , ἀλλά τινα σημεῖα καὶ χαρακτῆρας , οἷα πολλὰ Αἰγύπτιοι γράφουσιν ἀντὶ τῶν γραμμάτων , κυνοκεφάλους τινὰς ὄντας καὶ λεοντοκεφάλους ἀνθρώπους ; ἢ ἐκεῖνα μὲν ἐάσωμεν , ἐπείπερ ἀλλόκοτά ἐστι . φέρε δὲ τὰ μονοειδῆ καὶ ἁπλᾶ ἐπιγράψωμεν ὡς οἷόν τε εἰκάσαντες ἀνθρώπους ἐπὶ δυοῖν κλήροιν , δύο ἵππους ἐπὶ δυοῖν καὶ ἀλεκτρυόνας δύο καὶ κύνας δύο , τῷ δὲ ἐνάτῳ λέων ἔστω τοὐπίσημον . ἢν τοίνυν τῷ λεοντοφόρῳ τούτῳ κλήρῳ ἐν ἀρχῇ ἐντύχῃς , πόθεν ἕξεις εἰπεῖν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ τὸν ἔφεδρον ποιῶν . ἢν μὴ παραθεωρήσῃς ἅπαντας ἐπιὼν εἴ τις καὶ ἄλλος λέοντα ἔχει ; οὐκ ἔχω ὅ τι σοι ἀποκρίνωμαι , ὦ Λυκῖνε .
Lemmas: ἰδού δή καί ἕτερος ὁ αὐτός ἐπισκοπέω . τίς γάρ , εἰ μηδέ γράμμα γράφω ἐπί ὁ κλῆρος , ἀλλά τις σημεῖον καί χαρακτήρ , οἷος πολύς Αἰγύπτιος γράφω ἀντί ὁ γράμμα , κυνοκέφαλος τις εἰμί καί λεοντοκέφαλος ἄνθρωπος ; ἤ ἐκεῖνος μέν ἐάω , ἐπεί ἀλλόκοτος εἰμί . φέρω δέ ὁ μονοειδής καί ἁπλόος ἐπιγράφω ὡς οἷος τε εἰκάζω ἄνθρωπος ἐπί δύο κλῆρος , δύο ἵππος ἐπί δύο καί ἀλεκτρυών δύο καί κύων δύο , ὁ δέ ἔνατος λέων εἰμί ἐπίσημος . ἐάν τοίνυν ὁ λεοντοφόρος οὗτος κλῆρος ἐν ἀρχή ἐντυγχάνω , πόθεν ἔχω λέγω ὅτι οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἔφεδρος ποιέω . ἐάν μή παραθεωρέω ἅπας ἐπέρχομαι εἰ τις καί ἄλλος λέων ἔχω ; οὐ ἔχω ὅς τις σύ ἀποκρίνω , ὦ Λυκῖνος .
lucianus.hermotimus 45
εἰκότως · οὐδὲ γὰρ εὐπρόσωπον οὐδέν . ὥστε ἢν ἐθέλωμεν ἢ τὸν ἔχοντα τὴν ἱερὰν φιάλην εὑρεῖν ἢ τὸν ἔφεδρον ἢ τὸν ἄριστα ἡγησόμενον ἡμῖν ἐς τὴν πόλιν ἐκείνην τὴν Κόρινθον , ἐπὶ πάντας ἀναγκαίως ἀφιξόμεθα καὶ ἐξετάσομεν ἄκρως πειρώμενοι καὶ ἀποδύοντες καὶ παραθεωροῦντες · μόλις γὰρ ἂν οὕτω τἀληθὲς ἐκμάθοιμεν . καὶ εἴ γέ τις μέλλει σύμβουλός μοι ἀξιόπιστος ἔσεσθαι φιλοσοφίας πέρι , ἥντινα φιλοσοφητέον , οὗτος ἂν εἴη μόνος ὁ τὰ ὑπὸ πασῶν αὐτῶν λεγόμενα εἰδώς , οἱ δʼ ἄλλοι ἀτελεῖς , καὶ οὐκ ἂν πιστεύσαιμι αὐτοῖς , ἔστʼ ἂν καὶ μιᾶς ἀπείρατοι ὦσι · τάχα γὰρ ἂν ἡ ἀρίστη ἐκείνη εἴη . οὐ γὰρ δὴ εἴ τις παραστησάμενος καλὸν ἄνθρωπον λέγοι τοῦτον εἶναι κάλλιστον ἀνθρώπων ἁπάντων , πιστεύσαιμεν ἂν αὐτῷ , ἢν μὴ εἰδῶμεν ὅτι πάντας ἀνθρώπους ἑώρακεν · ἴσως μὲν γὰρ καὶ οὗτος καλός , εἰ δὲ πάντων κάλλιστος , οὐκ ἂν ἔχοι εἰδέναι μὴ ἰδὼν ἅπαντας . ἡμεῖς δὲ οὐκ αὐτὸ μόνον καλοῦ , ἀλλὰ τοῦ καλλίστου δεόμεθα , καὶ ἢν μὴ τοῦτο εὕρωμεν , οὐδὲν ἡμῖν πλέον πεπρᾶχθαι ἡγησόμεθα · οὐ γὰρ ἀγαπήσομεν ὁποιῳδήποτε καλῷ ἐντυχόντες , ἀλλʼ ἐκεῖνο τὸ ἀκρότατον ζητοῦμεν κάλλος , ὅπερ ἀνάγκη ἓν εἶναι .
Lemmas: ἔοικα · οὐδέ γάρ εὐπρόσωπος οὐδείς . ὥστε ἐάν ἐθέλω ἤ ὁ ἔχω ὁ ἱερός φιάλη εὑρίσκω ἤ ὁ ἔφεδρος ἤ ὁ ἀγαθός ἡγέομαι ἐγώ εἰς ὁ πόλις ἐκεῖνος ὁ Κόρινθος , ἐπί πᾶς ἀναγκαῖος ἀφικνέομαι καί ἐξετάζω ἄκρος πειράω καί ἀποδύω καί παραθεωρέω · μόλις γάρ ἄν οὕτως ἀληθής ἐκμανθάνω . καί εἰ γε τις μέλλω σύμβουλος ἐγώ ἀξιόπιστος εἰμί φιλοσοφία περί , ὅστις φιλοσοφέω , οὗτος ἄν εἰμί μόνος ὁ ὁ ὑπό πᾶς αὐτός λέγω οἶδα , ὁ δέ ἄλλος ἀτελής , καί οὐ ἄν πιστεύω αὐτός , ἔστε ἄν καί εἷς ἀπείρατος εἰμί · τάχα γάρ ἄν ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος εἰμί . οὐ γάρ δή εἰ τις παρίστημι καλός ἄνθρωπος λέγω οὗτος εἰμί καλός ἄνθρωπος ἅπας , πιστεύω ἄν αὐτός , ἐάν μή οἶδα ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ὁράω · ἴσως μέν γάρ καί οὗτος καλός , εἰ δέ πᾶς καλός , οὐ ἄν ἔχω οἶδα μή ὁράω ἅπας . ἐγώ δέ οὐ αὐτός μόνος καλός , ἀλλά ὁ καλός δέω , καί ἐάν μή οὗτος εὑρίσκω , οὐδείς ἐγώ πολύς πράσσω ἡγέομαι · οὐ γάρ ἀγαπάω ὁποιῳδήποτε καλός ἐντυγχάνω , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ἄκρος ζητέω κάλλος , ὅς ἀνάγκη εἷς εἰμί .
lucianus.hermotimus 46
ἀληθῆ . τί οὖν ; ἔχεις μοί τινα εἰπεῖν ἁπάσης ὁδοῦ πεπειραμένον ἐν φιλοσοφίᾳ , καὶ ὃς τά τε ὑπὸ Πυθαγόρου καὶ Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους καὶ Χρυσίππου καὶ Ἐπικούρου καὶ τῶν ἄλλων λεγόμενα εἰδὼς τελευτῶν μίαν εἵλετο ἐξ ἁπασῶν ὁδῶν ἀληθῆ τε δοκιμάσας καὶ πείρᾳ μαθὼν ὡς μόνη ἄγει εὐθὺ τῆς εὐδαιμονίας ; εἰ γάρ τινα τοιοῦτον εὕροιμεν , παυσόμεθα πράγματα ἔχοντες . οὐ ῥᾴδιον , ὦ Λυκῖνε , τοιοῦτον ἄνδρα εὑρεῖν .
Lemmas: ἀληθής . τίς οὖν ; ἔχω ἐγώ τις λέγω ἅπας ὁδός πειράω ἐν φιλοσοφία , καί ὅς ὁ τε ὑπό Πυθαγόρας καί Πλάτων καί Ἀριστοτέλης καί Χρύσιππος καί Ἐπίκουρος καί ὁ ἄλλος λέγω οἶδα τελευτάω εἷς αἱρέω ἐκ ἅπας ὁδός ἀληθής τε δοκιμάζω καί πεῖρα μανθάνω ὡς μόνος ἄγω εὐθύς ὁ εὐδαιμονία ; εἰ γάρ τις τοιοῦτος εὑρίσκω , παύω πρᾶγμα ἔχω . οὐ ῥᾴδιος , ὦ Λυκῖνος , τοιοῦτος ἀνήρ εὑρίσκω .
lucianus.hermotimus 47
τί δὴ οὖν πράξομεν , ὦ Ἑρμότιμε ; οὐκ ἀπαγορευτέον οἶμαι , ἐπεὶ μηδενὸς ἡγεμόνος τοιούτου ἔς γε τὸ παρὸν εὐποροῦμεν . ἆρα τόδε πάντων κράτιστόν ἐστι καὶ ἀσφαλέστατον , αὐτὸν ἕκαστον ἀρξάμενον διὰ πάσης προαιρέσεως χωρῆσαι καὶ ἐπισκέψασθαι ἀκριβῶς τὰ ὑπὸ πάντων λεγόμενα ; ἔοικεν ἀπό γε τούτων · πλὴν ἐκεῖνο μὴ ἐναντίον ᾖ , ὃ μικρῷ πρόσθεν ἔλεγες , ὡς οὐ ῥᾴδιον ἐπιδόντα ἑαυτὸν καὶ πετάσαντα τὴν ὀθόνην ἀναδραμεῖν αὖθις . πῶς γὰρ οἷόν τε πάσας ἐπελθεῖν τὰς ὁδοὺς ἐν τῇ πρώτῃ , ὡς φής , κατασχεθησομένῳ ; ἐγώ σοι φράσω · τὸ τοῦ Θησέως ἐκεῖνο μιμησόμεθα , καί τι λίνον παρὰ τῆς τραγικῆς Ἀριάδνης λαβόντες εἴσιμεν ἐς τὸν λαβύρινθον ἕκαστον , ὡς ἔχειν ἀπραγμόνως μηρυόμενοι αὐτὸ ἐξιέναι . τίς οὖν ἂν ἡμῖν Ἀριάδνη γένοιτʼ ἂν ἢ πόθεν τοῦ λίνου εὐπορήσομεν ; θάρρει , ὦ ἑταῖρε · δοκῶ γάρ μοι εὑρηκέναι οὗτινος ἐχόμενοι ἐξέλθοιμεν ἄν . τί οὖν τοῦτό ἐστιν ; οὐκ ἐμὸν ἐρῶ , ἀλλά τινος τῶν σοφῶν , τὸ νῆφε καὶ μέμνησο ἀπιστεῖν · ἢν γὰρ μὴ ῥᾳδίως πιστεύωμεν ἀκούοντες , ἀλλὰ δικαστικῶς αὐτὸ ποιῶμεν ἀπολιπόντες καὶ τοῖς ἑξῆς λόγον , ἴσως εὐμαρῶς ἂν τοὺς λαβυρίνθους ἐκφύγοιμεν . εὖ λέγεις , καὶ τοῦτο ποιῶμεν .
Lemmas: τίς δή οὖν πράσσω , ὦ Ἑρμότιμος ; οὐ ἀπαγορευτέον οἴομαι , ἐπεί μηδείς ἡγεμών τοιοῦτος εἰς γε ὁ πάρειμι εὐπορέω . ἆρα ὅδε πᾶς κρατύς εἰμί καί ἀσφαλής , αὐτός ἕκαστος ἄρχω διά πᾶς προαίρεσις χωρέω καί ἐπισκοπέω ἀκριβής ὁ ὑπό πᾶς λέγω ; ἔοικα ἀπό γε οὗτος · πλήν ἐκεῖνος μή ἐναντίος εἰμί , ὅς μικρός πρόσθεν λέγω , ὡς οὐ ῥᾴδιος ἐφοράω ἑαυτοῦ καί πετάννυμι ὁ ὀθόνη ἀνατρέχω αὖθις . πῶς γάρ οἷος τε πᾶς ἐπέρχομαι ὁ ὁδός ἐν ὁ πρῶτος , ὡς φημί , κατέχω ; ἐγώ σύ φράζω · ὁ ὁ Θησεύς ἐκεῖνος μιμέομαι , καί τις λίνον παρά ὁ τραγικός Ἀριάδνη λαμβάνω εἰσέρχομαι εἰς ὁ λαβύρινθος ἕκαστος , ὡς ἔχω ἀπράγμων μηρύομαι αὐτός ἐξέρχομαι . τίς οὖν ἄν ἐγώ Ἀριάδνη γίγνομαι ἄν ἤ πόθεν ὁ λίνος εὐπορέω ; θαρσέω , ὦ ἑταῖρος · δοκέω γάρ ἐγώ εὑρίσκω ὅστις ἔχω ἐξέρχομαι ἄν . τίς οὖν οὗτος εἰμί ; οὐ ἐμός λέγω , ἀλλά τις ὁ σοφός , ὁ νήφω καί μιμνῄσκω ἀπιστέω · ἐάν γάρ μή ῥᾴδιος πιστεύω ἀκούω , ἀλλά δικαστικός αὐτός ποιέω ἀπολείπω καί ὁ ἑξῆς λόγος , ἴσως εὐμαρής ἄν ὁ λαβύρινθος ἐκφεύγω . εὖ λέγω , καί οὗτος ποιέω .
lucianus.hermotimus 48
εἶεν . ἐπὶ τίνα δὴ αὐτῶν πρῶτον ἔλθοιμεν ἄν ; ἢ τοῦτο μὲν οὐδὲν διοίσει ; ἀρξάμενοι δὲ ἀφʼ ὁτουοῦν , οἷον ἀπὸ Πυθαγόρου , ἢν οὕτω τύχῃ , πόσῳ ἂν χρόνῳ οἰόμεθα ἐκμαθεῖν τὰ Πυθαγόρου ἅπαντα ; καὶ μή μοι ἐξαίρει καὶ τὰ πέντε ἔτη ἐκεῖνα τὰ τῆς σιωπῆς · σὺν δʼ οὖν τοῖς πέντε ἱκανὰ τριάκοντα , οἶμαι , εἰ δὲ μή , ἀλλὰ πάντως γε εἴκοσι . θῶμεν οὕτως . εἶτα ἑξῆς τῷ Πλάτωνι θετέον δηλαδὴ τοσαῦτα ἕτερα , ἔτι μὴν καὶ Ἀριστοτέλει οὐκ ἐλάττω . οὐ γάρ . Χρυσίππῳ δέ γε οὐκέτι ἐρήσομαί σε πόσα · οἴδα γὰρ παρὰ σοῦ ἀκούσας ὅτι τετταράκοντα μόγις ἱκανά . οὕτως . εἶτα ἑξῆς Ἐπικούρῳ καὶ τοῖς ἄλλοις . ὡς δὲ οὐ πολλὰ ταῦτα τίθημι , ἐκεῖθεν μάθοις ἄν , ἢν ἐννοήσῃς , ὅσοι ὀγδοηκοντούτεις εἰσὶ Στωϊκοὶ ἢ Ἐπικούρειοι ἢ Πλατωνικοὶ ὁμολογοῦντες μὴ ταῦτα εἰδέναι πάντα τὰ τῆς ἑαυτοῦ αἱρέσεως ἕκαστος , ὡς μηδὲν ἐνδεῖν σφίσιν ἐς τὰ μαθήματα · εἰ δὲ μή , ἀλλὰ Χρύσιππός γε καὶ Ἀριστοτέλης καὶ Πλάτων φαῖεν ἄν , καὶ πρὸ τούτων ὁ Σωκράτης οὐδὲν φαυλότερος αὐτῶν , ὃς ἐκεκράγει πρὸς ἅπαντας οὐχ ὅπως μὴ πάντα , ἀλλὰ μηδʼ ὅλως εἰδέναι τι ἢ τοῦτο μόνον ὅτι οὐκ οἶδε . λογισώμεθα οὖν ἐξ ἀρχῆς · εἴκοσι τῷ Πυθαγόρᾳ ἐτίθεμεν , εἶτα Πλάτωνι τοσαῦθʼ ἕτερα , εἶτα ἑξῆς τοῖς ἄλλοις . πόσα δʼ οὖν ταῦτα συντεθέντα ἐν κεφαλαίῳ γένοιτʼ ἄν , εἰ δέκα μόνας θεῖμεν τὰς αἱρέσεις ἐν φιλοσοφία ; ὑπὲρ διακόσια , ὦ Λυκῖνε . βούλει οὖν ἀφαιρῶμεν τὸ τέταρτον , ὡς πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη ἱκανὰ εἶναι , ἢ τὸ ἥμισυ ὅλον ;
Lemmas: εἶεν . ἐπί τίς δή αὐτός πρῶτος ἔρχομαι ἄν ; ἤ οὗτος μέν οὐδείς διαφέρω ; ἄρχω δέ ἀπό ὅστις , οἷος ἀπό Πυθαγόρας , ἐάν οὕτως τυγχάνω , πόσος ἄν χρόνος οἴομαι ἐκμανθάνω ὁ Πυθαγόρας ἅπας ; καί μή ἐγώ ἐξαίρω καί ὁ πέντε ἔτος ἐκεῖνος ὁ ὁ σιωπή · σύν δέ οὖν ὁ πέντε ἱκανός τριάκοντα , οἴομαι , εἰ δέ μή , ἀλλά πάντως γε εἴκοσι . τίθημι οὕτως . εἶτα ἑξῆς ὁ Πλάτων τίθημι δηλαδή τοσοῦτος ἕτερος , ἔτι μήν καί Ἀριστοτέλης οὐ ἐλαχύς . οὐ γάρ . Χρύσιππος δέ γε οὐκέτι ἔρομαι σύ πόσος · οἰδάω γάρ παρά σύ ἀκούω ὅτι τεσσαράκοντα μόγις ἱκανός . οὕτως . εἶτα ἑξῆς Ἐπίκουρος καί ὁ ἄλλος . ὡς δέ οὐ πολύς οὗτος τίθημι , ἐκεῖθεν μανθάνω ἄν , ἐάν ἐννοέω , ὅσος ὀγδοηκοντούτης εἰμί Στωϊκός ἤ Ἐπικούρειος ἤ Πλατωνικός ὁμολογέω μή οὗτος οἶδα πᾶς ὁ ὁ ἑαυτοῦ αἵρεσις ἕκαστος , ὡς μηδείς ἐνδέω σφεῖς εἰς ὁ μάθημα · εἰ δέ μή , ἀλλά Χρύσιππος γε καί Ἀριστοτέλης καί Πλάτων φημί ἄν , καί πρό οὗτος ὁ Σωκράτης οὐδείς φαῦλος αὐτός , ὅς κράζω πρός ἅπας οὐ ὅπως μή πᾶς , ἀλλά μηδέ ὅλος οἶδα τις ἤ οὗτος μόνος ὅτι οὐ οἶδα . λογίζομαι οὖν ἐκ ἀρχή · εἴκοσι ὁ Πυθαγόρας τίθημι , εἶτα Πλάτων τοσοῦτος ἕτερος , εἶτα ἑξῆς ὁ ἄλλος . πόσος δέ οὖν οὗτος συντίθημι ἐν κεφάλαιος γίγνομαι ἄν , εἰ δέκα μόνος τίθημι ὁ αἵρεσις ἐν φιλοσοφία ; ὑπέρ διακόσιοι , ὦ Λυκῖνος . βούλομαι οὖν ἀφαιρέω ὁ τέταρτος , ὡς πεντήκοντα καί ἑκατόν ἔτος ἱκανός εἰμί , ἤ ὁ ἥμισυς ὅλος ;
lucianus.hermotimus 49
αὐτὸς ἂν εἰδείης ἄμεινον · ἐγὼ δὲ ὁρῶ τοῦτο , ὅτι ὀλίγοι ἂν καὶ οὕτω διὰ πασῶν ἐξέλθοιεν ἐκ γενετῆς εὐθὺς ἀρξάμενοι . τί οὖν ἂν πάθοι τις , ὦ Ἑρμότιμε , εἰ τοιοῦτόν ἐστι τὸ πρᾶγμα ; ἢ ἀνατρεπτέον ἐκεῖνα τὰ ἤδη ὡμολογημένα , ὡς οὐκ ἄν τις ἕλοιτο ἐκ πολλῶν τὸ βέλτιστον μὴ οὐχὶ πειραθεὶς ἁπάντων ; ὡς τόν γε ἄνευ πείρας αἱρούμενον μαντείᾳ μᾶλλον ἢ κρίσει τἀληθὲς ἀναζητοῦντα . οὐχ οὕτως ἐλέγομεν ; ναί . πᾶσα τοίνυν ἀνάγκη ἐπὶ τοσοῦτον βιῶναι ἡμᾶς , εἰ μέλλοιμεν εὖ τε αἱρήσεσθαι ἁπάντων πειραθέντες καὶ ἑλόμενοι φιλοσοφήσειν καὶ φιλοσοφήσαντες εὐδαιμονήσειν · πρὶν δὲ ρὕτω ποιῆσαι , ἐν σκότῳ , φασίν , ὀρχοίμεθʼ ἂν οἷς ἂν τύχωμεν προσπταίοντες καὶ ὅ τι ἂν πρῶτον ἐς τὰς χεῖρας ἔλθῃ , τοῦτʼ εἶναι τὸ ζητούμενον ὑπολαμβάνοντες διὰ τὸ μὴ εἰδέναι τἀληθές . εἰ δὲ καὶ εὕροιμεν ἄλλως κατά τινα ἀγαθὴν τύχην περιπεσόντες αὐτῷ , οὐχ ἕξομεν βεβαίως εἰδέναι εἰ ἐκεῖνό ἐστιν ὃ ζητοῦμεν · πολλὰ γάρ ἐστιν ὅμοια αὑτοῖς , λέγοντα ἕκαστον αὐτὸ εἶναι τἀληθέστατον .
Lemmas: αὐτός ἄν οἶδα ἀγαθός · ἐγώ δέ ὁράω οὗτος , ὅτι ὀλίγος ἄν καί οὕτως διά πᾶς ἐξέρχομαι ἐκ γενετή εὐθύς ἄρχω . τίς οὖν ἄν πάσχω τις , ὦ Ἑρμότιμος , εἰ τοιοῦτος εἰμί ὁ πρᾶγμα ; ἤ ἀνατρεπτέον ἐκεῖνος ὁ ἤδη ὁμολογέω , ὡς οὐ ἄν τις αἱρέω ἐκ πολύς ὁ ἀγαθός μή οὐ πειράω ἅπας ; ὡς ὁ γε ἄνευ πεῖρα αἱρέω μαντεία μάλα ἤ κρίσις ἀληθής ἀναζητέω . οὐ οὕτως λέγω ; ναί . πᾶς τοίνυν ἀνάγκη ἐπί τοσοῦτος βιόω ἐγώ , εἰ μέλλω εὖ τε αἱρέω ἅπας πειράω καί αἱρέω φιλοσοφέω καί φιλοσοφέω εὐδαιμονέω · πρίν δέ ῥέω ποιέω , ἐν σκότος , φημί , ὀρχέομαι ἄν ὅς ἄν τυγχάνω προσπταίω καί ὅς τις ἄν πρῶτος εἰς ὁ χείρ ἔρχομαι , οὗτος εἰμί ὁ ζητέω ὑπολαμβάνω διά ὁ μή οἶδα ἀληθής . εἰ δέ καί εὑρίσκω ἄλλος κατά τις ἀγαθός τύχη περιπίπτω αὐτός , οὐ ἔχω βέβαιος οἶδα εἰ ἐκεῖνος εἰμί ὅς ζητέω · πολύς γάρ εἰμί ὅμοιος ἑαυτοῦ , λέγω ἕκαστος αὐτός εἰμί ἀληθής .
lucianus.hermotimus 50
ὦ Λυκῖνε , οὐκ οἶδʼ ὅπως εὔλογα μὲν δοκεῖς μοι λέγειν , ἀτὰρ — εἰρήσεται γὰρ τἀληθές — οὐ μετρίως ἀνιᾷς με διεξιὼν αὐτὰ καὶ ἀκριβολογούμενος οὐδὲν δέον . ἴσως δὲ καὶ ἔοικα οὐκ ἐπʼ ἀγαθῷ ἐξεληλυθέναι τήμερον ἐκ τῆς οἰκίας καὶ ἐξελθὼν ἐντετυχηκέναι σοι , ὅς με πλησίον ἤδη τῆς ἐλπίδος ὄντα εἰς ἀπορίας φέρων ἐμβέβληκας ἀδύνατον ἀποφαίνων τῆς ἀληθείας τὴν εὕρεσιν ἐτῶν γε τοσούτων δεομένην . οὐκοῦν , ὦ ἑταῖρε , πολὺ δικαιότερον μέμφοιο ἂν τῷ πατρί σου Μενεκράτει καὶ τῇ μητρὶ — ἥτις ποτὲ καὶ ἐκαλεῖτο , οὐ γὰρ οἶδα — ἢ καὶ πολὺ πρότερον τῇ φύσει ἡμῶν , ὅτι σε μὴ κατὰ τὸν Τιθωνὸν πολυετῆ καὶ μακρόβιον ἔθεσαν , ἀλλὰ περιέγραψαν μὴ πλείω βιῶναι τὸ μήκιστον ἐτῶν ἑκατὸν ἄνθρωπον ὄντα . ἐγὼ δὲ μετὰ σοῦ σκεπτόμενος εὗρον τὸ ἐκ τοῦ λόγου ἀποβάν .
Lemmas: ὦ Λυκῖνος , οὐ οἶδα ὅπως εὔλογος μέν δοκέω ἐγώ λέγω , ἀτάρ — λέγω γάρ ἀληθής — οὐ μέτριος ἀνιάω ἐγώ διεξέρχομαι αὐτός καί ἀκριβολογέομαι οὐδείς δέω . ἴσως δέ καί ἔοικα οὐ ἐπί ἀγαθός ἐξέρχομαι σήμερον ἐκ ὁ οἰκία καί ἐξέρχομαι ἐντυγχάνω σύ , ὅς ἐγώ πλησίον ἤδη ὁ ἐλπίς εἰμί εἰς ἀπορία φέρω ἐμβάλλω ἀδύνατος ἀποφαίνω ὁ ἀλήθεια ὁ εὕρεσις ἔτος γε τοσοῦτος δέω . οὐκοῦν , ὦ ἑταῖρος , πολύς δίκαιος μέμφομαι ἄν ὁ πατήρ σύ Μενεκράτης καί ὁ μήτηρ — ὅστις ποτέ καί καλέω , οὐ γάρ οἶδα — ἤ καί πολύς πρότερος ὁ φύσις ἐγώ , ὅτι σύ μή κατά ὁ Τιθωνός πολυετής καί μακρόβιος τίθημι , ἀλλά περιγράφω μή πολύς βιόω ὁ μήκιστος ἔτος ἑκατόν ἄνθρωπος εἰμί . ἐγώ δέ μετά σύ σκοπέω εὑρίσκω ὁ ἐκ ὁ λόγος ἀποβαίνω .
lucianus.hermotimus 51
οὔκ , ἀλλʼ ὑβριστὴς ἀεὶ σύ , καὶ οὐκ οἶδʼ ὅ τι παθὼν μισεῖς φιλοσοφίαν καὶ ἐς τοὺς φιλοσοφοῦντας ἀποσκώπτεις . ὦ Ἑρμότιμε , ἥτις μὲν ἡ ἀλήθειά ἐστιν ὑμεῖς ἂν ἄμεινον εἴποιτε οἱ σοφοί , σύ τε καὶ ὁ διδάσκαλος · ἐγὼ δὲ τό γε τοσοῦτον οἶδα , ὡς οὐ πάνυ ἡδεῖά ἐστιν αὐτὴ τοῖς ἀκούουσιν , ἀλλὰ παρευδοκιμεῖται ὑπὸ τοῦ ψεύδους παρὰ πολύ · εὐπροσωπότερον γὰρ ἐκεῖνο καὶ διὰ τοῦτο ἥδιον · ἡ δὲ ἅτε μηδὲν κίβδηλον ἑαυτῇ συνειδυῖα μετὰ παρρησίας διαλέγεται τοῖς ἀνθρώποις , καὶ διὰ τοῦτο ἄχθονται αὐτῇ . ἰδού γέ τοι , καὶ σὺ νῦν ἄχθῃ μοι τἀληθὲς ἐξευρόντι περὶ τούτων μετὰ σοῦ καὶ δηλώσαντι οἵων ἐρῶμεν ἐγώ τε καὶ σύ , ὡς οὐ πάνυ ῥᾳδίων · ὥσπερ εἰ ἀνδριάντος ἐρῶν ἐτύγχανες καὶ ᾤου τεύξεσθαι ὑπολαμβάνων ἄνθρωπον εἶναι , ἐγὼ δὲ κατιδὼν ὡς λίθος ἢ χαλκὸς εἴη ἐμήνυσα πρός σε ὑπʼ εὐνοίας ὅτι ἀδυνάτων ἐρᾷς , καὶ τότε δύσνουν ἐμὲ εἶναι ᾤου ἂν σαυτῷ , διότι σε οὐκ εἴων ἐξαπατᾶσθαι ἀλλόκοτα καὶ ἀνέλπιστα ἐλπίζοντα .
Lemmas: οὐ , ἀλλά ὑβριστής ἀεί σύ , καί οὐ οἶδα ὅς τις πάσχω μισέω φιλοσοφία καί εἰς ὁ φιλοσοφέω ἀποσκώπτω . ὦ Ἑρμότιμος , ὅστις μέν ὁ ἀλήθεια εἰμί σύ ἄν ἀγαθός λέγω ὁ σοφός , σύ τε καί ὁ διδάσκαλος · ἐγώ δέ ὁ γε τοσοῦτος οἶδα , ὡς οὐ πάνυ ἡδύς εἰμί αὐτός ὁ ἀκούω , ἀλλά παρευδοκιμέω ὑπό ὁ ψεῦδος παρά πολύς · εὐπρόσωπος γάρ ἐκεῖνος καί διά οὗτος ἡδύς · ὁ δέ ἅτε μηδείς κίβδηλος ἑαυτοῦ σύνοιδα μετά παρρησία διαλέγω ὁ ἄνθρωπος , καί διά οὗτος ἄχθομαι αὐτός . ἰδού γε τοι , καί σύ νῦν ἄχθομαι ἐγώ ἀληθής ἐξευρίσκω περί οὗτος μετά σύ καί δηλόω οἷος ἐράω ἐγώ τε καί σύ , ὡς οὐ πάνυ ῥᾴδιος · ὥσπερ εἰ ἀνδριάς ἐράω τυγχάνω καί οἴομαι τυγχάνω ὑπολαμβάνω ἄνθρωπος εἰμί , ἐγώ δέ κατοράω ὡς λίθος ἤ χαλκός εἰμί μηνύω πρός σύ ὑπό εὔνοια ὅτι ἀδύνατος ἐράω , καί τότε δύσνους ἐγώ εἰμί οἴομαι ἄν σεαυτοῦ , διότι σύ οὐ ἐάω ἐξαπατάω ἀλλόκοτος καί ἀνέλπιστος ἐλπίζω .
lucianus.hermotimus 52
οὐκοῦν τοῦτο , ὦ Λυκῖνε , φής , ὡς οὐ φιλοσοφητέον ἡμῖν , ἀλλὰ χρὴ ἀργίᾳ παραδιδόντας αὑτοὺς ἰδιώτας καταβιῶναι ; καὶ ποῦ τοῦτο ἤκουσας ἐμοῦ λέγοντος ; ἐγὼ γὰρ οὐχ ὡς οὐ φιλοσοφητέον φημί , ἀλλʼ ἐπείπερ φιλοσοφητέον ὁδοί τε πολλαί εἰσιν ἐπὶ φιλοσοφίαν ἑκάστη καὶ ἀρετὴν ἄγειν φάσκουσαι , ἡ δὲ ἀληθὴς ἐν αὐταῖς ἄδηλος , ἀκριβῆ ποιήσασθαι τὴν διαίρεσιν . ἀδύνατον δέ γε ἡμῖν ἐφαίνετο πολλῶν προτεθέντων ἑλέσθαι τὸ ἄριστον , εἰ μὴ ἐπὶ πάντα ἴοι τις πειρώμενος · εἶτά πως μακρὰ ἡ πεῖρα ὤφθη . σὺ δὲ πῶς ἀξιοῖς ; — αὖθις γὰρ ἐρήσομαι — ὅτῳ ἂν πρώτῳ ἐντύχῃς , τούτῳ ἕψῃ καὶ συμφιλοσοφήσεις , κἀκεῖνος ἕρμαιον ποιήσεταί σε ;
Lemmas: οὐκοῦν οὗτος , ὦ Λυκῖνος , φημί , ὡς οὐ φιλοσοφέω ἐγώ , ἀλλά χρή ἀργία παραδίδωμι ἑαυτοῦ ἰδιώτης καταβιόω ; καί ποῦ οὗτος ἀκούω ἐγώ λέγω ; ἐγώ γάρ οὐ ὡς οὐ φιλοσοφέω φημί , ἀλλά ἐπεί φιλοσοφέω ὁδός τε πολύς εἰμί ἐπί φιλοσοφία ἕκαστος καί ἀρετή ἄγω φάσκω , ὁ δέ ἀληθής ἐν αὐτός ἄδηλος , ἀκριβής ποιέω ὁ διαίρεσις . ἀδύνατος δέ γε ἐγώ φαίνω πολύς προτίθημι αἱρέω ὁ ἀγαθός , εἰ μή ἐπί πᾶς ἔρχομαι τις πειράω · εἶτα πως μακρός ὁ πεῖρα ὁράω . σύ δέ πῶς ἀξιόω ; — αὖθις γάρ ἔρομαι — ὅστις ἄν πρῶτος ἐντυγχάνω , οὗτος ἕπομαι καί συμφιλοσοφέω , ἐκεῖνος ἑρμαῖος ποιέω σύ ;
lucianus.hermotimus 53
καί τί σοι ἀποκριναίμην ἂν ἔτι , ὃς οὔτε αὐτόν τινα κρίνειν οἷόν τε εἶναι φής , ἢν μὴ φοίνικος ἔτη βιώσῃ πάντας ἐν κύκλῳ περιιὼν καὶ πειρώμενος , οὔτε τοῖς προπεπειραμένοις πιστεύειν ἀξιοῖς οὔτε τοῖς πολλοῖς ἐπαινοῦσι καὶ μαρτυροῦσι ; τίνας φὴς τοὺς πολλοὺς εἰδότας καὶ πεπειραμένους ἁπάντων ; εἰ γάρ τις τοιοῦτός ἐστιν , ἱκανὸς ἔμοιγε καὶ εἷς , καὶ οὐκέτι πολλῶν δεήσει . ἢν δὲ τοὺς οὐκ εἰδότας λέγῃς , οὐδέν τι τὸ πλῆθος αὐτῶν προσάξεταί με πιστεύειν , ἄχρι ἂν ἢ μηδὲν ἢ ἓν εἰδότες περὶ ἁπάντων ἀποφαίνωνται . μόνος δὲ σὺ τἀληθὲς κατεῖδες , οἱ δὲ ἄλλοι ἀνόητοι ἅπαντες , ὅσοι φιλοσοφοῦσι . καταψεύδῃ μου , ὦ Ἑρμότιμε , λέγων ὡς ἐγὼ προτίθημί πῃ ἐμαυτὸν τῶν ἄλλων ἤ τάττω ὅλως ἐν τοῖς εἰδόσι , καὶ οὐ μνημονεύεις ὧν ἔφην , οὐκ αὐτὸς εἰδέναι τἀληθὲς ὑπὲρ τοὺς ἄλλους διατεινόμενος , ἀλλὰ μετὰ πάντων αὐτὸ ἀγνοεῖν ὁμολογῶν .
Lemmas: καί τίς σύ ἀποκρίνω ἄν ἔτι , ὅς οὔτε αὐτός τις κρίνω οἷος τε εἰμί φημί , ἐάν μή φοῖνιξ ἔτος βιόω πᾶς ἐν κύκλος περιέρχομαι καί πειράω , οὔτε ὁ προπειράω πιστεύω ἀξιόω οὔτε ὁ πολύς ἐπαινέω καί μαρτυρέω ; τίς φημί ὁ πολύς οἶδα καί πειράω ἅπας ; εἰ γάρ τις τοιοῦτος εἰμί , ἱκανός ἐγώ καί εἷς , καί οὐκέτι πολύς δέω . ἐάν δέ ὁ οὐ οἶδα λέγω , οὐδείς τις ὁ πλῆθος αὐτός προσάγω ἐγώ πιστεύω , ἄχρι ἄν ἤ μηδείς ἤ εἷς οἶδα περί ἅπας ἀποφαίνω . μόνος δέ σύ ἀληθής κατοράω , ὁ δέ ἄλλος ἀνόητος ἅπας , ὅσος φιλοσοφέω . καταψεύδομαι ἐγώ , ὦ Ἑρμότιμος , λέγω ὡς ἐγώ προτίθημι πη ἐμαυτοῦ ὁ ἄλλος ἤ τάσσω ὅλος ἐν ὁ οἶδα , καί οὐ μνημονεύω ὅς φημί , οὐ αὐτός οἶδα ἀληθής ὑπέρ ὁ ἄλλος διατείνω , ἀλλά μετά πᾶς αὐτός ἀγνοέω ὁμολογέω .