ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.hermotimus 54
ἀλλʼ , ὦ Λυκῖνε , τὸ μὲν ἐπὶ πάντας ἐλθεῖν χρῆναι καὶ πειραθῆναι ὧν φασι καὶ τὸ μὴ ἂν ἄλλως ἑλέσθαι τὸ βέλτιον ἢ οὕτως , εὔλογον ἴσως , τὸ δὲ τῇ πείρᾳ ἑκάστῃ τοσαῦτα ἔτη ἀποδιδόναι , παγγέλοιον , ὥσπερ οὐχ οἷόν τε ὂν ἀπʼ ὀλίγων καταμαθεῖν τὰ πάντα . ἐμοὶ δὲ καὶ πάνυ ῥᾴδιον εἶναι δοκεῖ τὸ τοιοῦτον καὶ οὐ πολλῆς διατριβῆς δεόμενον · φασί γέ τοι τῶν πλαστῶν τινα , Φειδίαν οἶμαι , ὄνυχα μόνον λέοντος ἰδόντα ἀπʼ ἐκείνου ἀναλελογίσθαι , ἡλίκος ἂν ὁ πᾶς λέων γένοιτο κατʼ ἀξίαν τοῦ ὄνυχος ἀναπλασθείς . καὶ σὺ δέ , ἤν τίς σοι χεῖρα μόνην ἀνθρώπου δείξῃ τὸ ἄλλο σῶμα κατακαλύψας , εἴσῃ , οἶμαι , αὐτίκα ὅτι ἄνθρωπός ἐστι τὸ κατακεκαλυμμένον , κἂν μὴ τὸ πᾶν σῶμα ἴδῃς . καὶ τοίνυν τὰ μὲν κεφαλαιώδη ὧν ἅπαντες λέγουσι , ῥᾴδιον καταμαθεῖν ἐν ὀλίγῳ μορίῳ ἡμέρας , τὸ δὲ ὑπερακριβὲς τοῦτο καὶ μακρᾶς τῆς ἐξετάσεως δεόμενον οὐ πάνυ ἀναγκαῖον ἐς τὴν αἵρεσιν τοῦ βελτίονος , ἀλλʼ ἔστι κρῖναι καὶ ἀπʼ ἐκείνων .
Lemmas: ἀλλά , ὦ Λυκῖνος , ὁ μέν ἐπί πᾶς ἔρχομαι χρή καί πειράω ὅς φημί καί ὁ μή ἄν ἄλλος αἱρέω ὁ ἀγαθός ἤ οὕτως , εὔλογος ἴσως , ὁ δέ ὁ πεῖρα ἕκαστος τοσοῦτος ἔτος ἀποδίδωμι , παγγέλοιος , ὥσπερ οὐ οἷος τε εἰμί ἀπό ὀλίγος καταμανθάνω ὁ πᾶς . ἐγώ δέ καί πάνυ ῥᾴδιος εἰμί δοκέω ὁ τοιοῦτος καί οὐ πολύς διατριβή δέω · φημί γε τοι ὁ πλαστός τις , Φειδίας οἴομαι , ὄνυξ μόνος λέων ὁράω ἀπό ἐκεῖνος ἀναλογίζομαι , ἡλίκος ἄν ὁ πᾶς λέων γίγνομαι κατά ἀξία ὁ ὄνυξ ἀναπολάζω . καί σύ δέ , ἐάν τις σύ χείρ μόνος ἄνθρωπος δείκνυμι ὁ ἄλλος σῶμα κατακαλύπτω , οἶδα , οἴομαι , αὐτίκα ὅτι ἄνθρωπος εἰμί ὁ κατακαλύπτω , ἐάν μή ὁ πᾶς σῶμα ὁράω . καί τοίνυν ὁ μέν κεφαλαιώδης ὅς ἅπας λέγω , ῥᾴδιος καταμανθάνω ἐν ὀλίγος μόριον ἡμέρα , ὁ δέ ὑπερακριβής οὗτος καί μακρός ὁ ἐξέτασις δέω οὐ πάνυ ἀναγκαῖος εἰς ὁ αἵρεσις ὁ ἀγαθός , ἀλλά εἰμί κρίνω καί ἀπό ἐκεῖνος .
lucianus.hermotimus 55
παπαῖ , ὦ Ἑρμότιμε , ὡς ἰσχυρὰ ταῦτα εἴρηκας ἀπὸ τῶν μερῶν ἀξιῶν τὰ ὅλα εἰδέναι · καίτοι ἐγὼ τὰ ἐναντία ἀκούσας μέμνημαι ὡς ὁ μὲν τὸ ὅλον εἰδὼς εἰδείη ἂν καὶ τὸ μέρος , ὁ δὲ μόνον τὸ μέρος οὐκέτι καὶ τὸ ὅλον . οὕτως καί μοι τόδε ἀπόκριναι , ὁ Φειδίας ἄν ποτε ἰδὼν ὄνυχα λέοντος ἔγνω ἄν , ὅτι λέοντός ἐστιν , εἰ μὴ ἑωράκει ποτὲ λέοντα ὅλον ; ἢ σὺ ἀνθρώπου χεῖρα ἰδὼν ἔσχες ἂν εἰπεῖν ὅτι ἀνθρώπου ἐστὶ μὴ πρότερον εἰδὼς μηδὲ ἑωρακὼς ἄνθρωπον ; τί σιγᾷς ; ἢ βούλει ἐγὼ ἀποκρίνωμαι ὑπὲρ σοῦ τά γε ἀναγκαῖα , ὅτι οὐκ ἂν εἶχες ; ὥστε κινδυνεύει ὁ Φειδίας ἄπρακτος ἀπεληλυθέναι μάτην ἀναπλάσας τὸν λέοντα · οὐδὲν γὰρ πρὸς τὸν Διόνυσον ὦπται λέγων . ἢ πῶς ταῦτα ἐκείνοις ὅμοια ; τῷ μὲν γὰρ Φειδίᾳ καὶ σοὶ οὐδὲν ἄλλο τοῦ γνωρίζειν τὰ μέρη αἴτιον ἦν ἢ τὸ εἰδέναι τὸ ὅλον , ἄνθρωπον λέγω καὶ λέοντα , ἐν φιλοσοφίᾳ δέ , οἷον τῇ Στωϊκῶν , πῶς ἂν ἀπὸ τοῦ μέρους καὶ τὰ λοιπὰ ἴδοις ; ἢ πῶς ἂν ἀποφαίνοιο ὡς καλά ; οὐ γὰρ οἶσθα τὸ ὅλον , οὗ μέρη ἐκεῖνά ἐστιν .
Lemmas: παπαῖ , ὦ Ἑρμότιμος , ὡς ἰσχυρός οὗτος λέγω ἀπό ὁ μέρος ἀξιόω ὁ ὅλος οἶδα · καίτοι ἐγώ ὁ ἐναντίος ἀκούω μιμνῄσκω ὡς ὁ μέν ὁ ὅλος οἶδα οἶδα ἄν καί ὁ μέρος , ὁ δέ μόνος ὁ μέρος οὐκέτι καί ὁ ὅλος . οὕτως καί ἐγώ ὅδε ἀποκρίνω , ὁ Φειδίας ἄν ποτέ ὁράω ὄνυξ λέων γιγνώσκω ἄν , ὅτι λέων εἰμί , εἰ μή ὁράω ποτέ λέων ὅλος ; ἤ σύ ἄνθρωπος χείρ ὁράω ἔχω ἄν λέγω ὅτι ἄνθρωπος εἰμί μή πρότερος οἶδα μηδέ ὁράω ἄνθρωπος ; τίς σιγάω ; ἤ βούλομαι ἐγώ ἀποκρίνω ὑπέρ σύ ὁ γε ἀναγκαῖος , ὅτι οὐ ἄν ἔχω ; ὥστε κινδυνεύω ὁ Φειδίας ἄπρακτος ἀπέρχομαι μάτην ἀναπολάζω ὁ λέων · οὐδείς γάρ πρός ὁ Διόνυσος ὁράω λέγω . ἤ πῶς οὗτος ἐκεῖνος ὅμοιος ; ὁ μέν γάρ Φειδίας καί σύ οὐδείς ἄλλος ὁ γνωρίζω ὁ μέρος αἴτιος εἰμί ἤ ὁ οἶδα ὁ ὅλος , ἄνθρωπος λέγω καί λέων , ἐν φιλοσοφία δέ , οἷος ὁ Στωϊκός , πῶς ἄν ἀπό ὁ μέρος καί ὁ λοιπός ὁράω ; ἤ πῶς ἄν ἀποφαίνω ὡς καλός ; οὐ γάρ οἶδα ὁ ὅλος , ὅς μέρος ἐκεῖνος εἰμί .
lucianus.hermotimus 56
ὃ δὲ φής , ὅτι τὰ κεφάλαια ῥᾴδιον ἀκοῦσαι ἁπάσης φιλοσοφίας ἐν ὀλίγῳ μορίῳ ἡμέρας , οἷον ἀρχὰς αὐτῶν καὶ τέλη καὶ τί θεοὺς οἴονται εἶναι , τί ψυχήν , καὶ τίνες μὲν σώματα πάντα φασί , τίνες δὲ καὶ ἀσώματα εἶναι ἀξιοῦσι , καὶ ὅτι οἱ μὲν ἡδονήν , οἱ δὲ τὸ καλὸν ἀγαθὸν καὶ εὔδαιμον τίθενται καὶ τὰ τοιαῦτα , οὑτωσὶ μὲν ἀκούσαντας ἀποφήνασθαι ῥᾴδιον καὶ ἔργον οὐδέν · εἰδέναι δὲ ὅστις ὁ τἀληθῆ λέγων ἐστίν , ὅρα μὴ οὐχὶ μορίου ἐστὶν ἡμέρας , ἀλλὰ πολλῶν ἡμερῶν δέηται . ἢ τί γὰρ ἐκεῖνοι παθόντες ὑπὲρ αὐτῶν τούτων ἑκατοντάδας καὶ χιλιάδας βιβλίων ἕκαστοι συγγεγράφασιν , ὡς πείσαιεν , οἶμαι , ἀληθῆ εἶναι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα καὶ ἅ σοι δοκεῖ ῥᾴδια καὶ εὐμαθῆ ; νῦν δὲ μάντεως , οἶμαι , δεήσει σοι κἀνταῦθα πρὸς τὴν αἵρεσιν τῶν κρειττόνων , εἰ μὴ ἀνέχῃ τὴν διατριβήν , ὡς ἀκριβῶς ἑλέσθαι , αὐτὸς ἅπαντα καὶ ὅλον ἕκαστον κατανοήσας · ἐπίτομος γὰρ αὕτη γένοιτʼ ἄν , οὐκ ἔχουσα περιπλοκὰς οὐδʼ ἀναβολάς , εἰ μεταστειλάμενος τὸν μάντιν ἀκούσας τῶν κεφαλαίων ἁπάντων σφαγιάζοιο ἐφʼ ἑκάστοις · ἀπαλλάξει γάρ σε ὁ θεὸς μυρίων πραγμάτων δείξας ἐν τῷ τοῦ ἱερείου ἥπατι ἅτινά σοι αἱρετέον .
Lemmas: ὅς δέ φημί , ὅτι ὁ κεφάλαιος ῥᾴδιος ἀκούω ἅπας φιλοσοφία ἐν ὀλίγος μόριον ἡμέρα , οἷος ἀρχή αὐτός καί τέλος καί τίς θεός οἴομαι εἰμί , τίς ψυχή , καί τίς μέν σῶμα πᾶς φημί , τίς δέ καί ἀσώματος εἰμί ἀξιόω , καί ὅτι ὁ μέν ἡδονή , ὁ δέ ὁ καλός ἀγαθός καί εὐδαίμων τίθημι καί ὁ τοιοῦτος , οὕτως μέν ἀκούω ἀποφαίνω ῥᾴδιος καί ἔργον οὐδείς · οἶδα δέ ὅστις ὁ ἀληθής λέγω εἰμί , ὁράω μή οὐ μόριον εἰμί ἡμέρα , ἀλλά πολύς ἡμέρα δέω . ἤ τίς γάρ ἐκεῖνος πάσχω ὑπέρ αὐτός οὗτος ἑκατοντάς καί χιλιάς βιβλίον ἕκαστος συγγράφω , ὡς πείθω , οἴομαι , ἀληθής εἰμί ὁ ὀλίγος ἐκεῖνος καί ὅς σύ δοκέω ῥᾴδιος καί εὐμαθής ; νῦν δέ μάντις , οἴομαι , δέω σύ ἐνταῦθα πρός ὁ αἵρεσις ὁ κρατύς , εἰ μή ἀνέχω ὁ διατριβή , ὡς ἀκριβής αἱρέω , αὐτός ἅπας καί ὅλος ἕκαστος κατανοέω · ἐπίτομος γάρ οὗτος γίγνομαι ἄν , οὐ ἔχω περιπλοκή οὐδέ ἀναβολή , εἰ μεταστέλλομαι ὁ μάντις ἀκούω ὁ κεφάλαιος ἅπας σφαγιάζομαι ἐπί ἕκαστος · ἀπαλλάσσω γάρ σύ ὁ θεός μυρίος πρᾶγμα δείκνυμι ἐν ὁ ὁ ἱερεῖον ἧπαρ ὅστις σύ αἱρέω .
lucianus.hermotimus 57
εἰ δὲ βούλει , καὶ ἄλλο τι ἀπραγμονέστερον ὑποθήσομαί σοι , ὡς μὴ ἱερεῖα καταθύῃς ταυτὶ καὶ θυσιάζῃς τῳ μηδὲ ἱερέα τινὰ τῶν μεγαλομίσθων παρακαλῇς , ἀλλʼ ἐς κάλπιν ἐμβαλὼν γραμμάτια ἔχοντα τῶν φιλοσόφων ἑκάστου τοὔνομα κέλευε παῖδα τῶν ἀνήβων ἀμφιθαλῆ τινα , προσελθόντα πρὸς τὴν κάλπιν , ἀνελέσθαι ὅ τι ἂν πρῶτον ὑπὸ τὴν χεῖρα ἔλθῃ τῶν γραμματίων , καὶ τὸ λοιπὸν κατὰ τὸν λαχόντα ἐκεῖνον , ὅστις ἂν ᾖ , φιλοσόφει .
Lemmas: εἰ δέ βούλομαι , καί ἄλλος τις ἀπράγμων ὑποτίθημι σύ , ὡς μή ἱερεῖον καταθύω οὗτος καί θυσιάζω τις μηδέ ἱερεύς τις ὁ μεγαλόμισθος παρακαλέω , ἀλλά εἰς κάλπις ἐμβάλλω γραμμάτιον ἔχω ὁ φιλόσοφος ἕκαστος ὄνομα κελεύω παῖς ὁ ἄνηβος ἀμφιθαλής τις , προσέρχομαι πρός ὁ κάλπις , ἀναιρέω ὅς τις ἄν πρῶτος ὑπό ὁ χείρ ἔρχομαι ὁ γραμμάτιον , καί ὁ λοιπός κατά ὁ λαγχάνω ἐκεῖνος , ὅστις ἄν εἰμί , φιλοσοφέω .
lucianus.hermotimus 58
ταυτὶ μέν , ὦ Λυκῖνε , βωμολοχικὰ καὶ οὐ κατὰ σέ . σὺ δὲ εἰπέ μοι , ἤδη ποτὲ οἶνον ἐπρίω αὐτός ; καὶ μάλα πολλάκις . ἆρʼ οὖν περιῄεις ἅπαντας ἐν κύκλῳ τοὺς ἐν τῇ πόλει καπήλους ἀπογευόμενος καὶ παραβάλλων καὶ ἀντεξετάζων τοὺς οἴνους ; οὐδαμῶς . χρὴ γάρ , οἶμαι , σοι τῷ πρώτῳ χρηστῷ καὶ ἀξίῳ ἐντυχόντι ἀποφέρεσθαι . νὴ Δία . καὶ ἀπό γε τοῦ ὀλίγου ἐκείνου γεύματος εἶχες ἂν εἰπεῖν ὁποῖος ἅπας ὁ οἶνός ἐστιν ; εἶχον γάρ . εἰ δὲ δὴ ἔλεγες προσελθὼν τοῖς καπήλοις , Ἐπειδὴ κοτύλην πρίασθαι βούλομαι , δότε μοι , ὦ οὗτοι , ἐκπιεῖν ὅλον ἕκαστος ὑμῶν τὸν πίθον , ὡς διὰ παντὸς ἐπεξελθὼν μάθοιμι ὅστις ἀμείνω τὸν οἶνον ἔχει καὶ ὅθεν μοι ὠνητέον · εἰ ταῦτʼ ἔλεγες , οὐκ ἂν οἴει καταγελάσαι σου αὐτούς , εἰ δὲ καὶ ἐπὶ πλέον ἐνοχλοίης , τάχʼ ἂν καὶ προσχέαι τοῦ ὕδατος ; οἶμαι ἔγωγε καὶ δίκαιά γʼ ἂν πάθοιμι . κατὰ ταὐτὰ δὴ καὶ ἐν φιλοσοφίᾳ . τί δεῖ ἐκπιεῖν τὸν πίθον δυναμένους γε ἀπʼ ὀλίγου τοῦ γεύματος εἰδέναι ὁποῖον τὸ πᾶν ἐστιν ;
Lemmas: οὗτος μέν , ὦ Λυκῖνος , βωμολοχικός καί οὐ κατά σύ . σύ δέ λέγω ἐγώ , ἤδη ποτέ οἶνος πρίαμαι αὐτός ; καί μάλα πολλάκις . ἆρα οὖν περίειμι ἅπας ἐν κύκλος ὁ ἐν ὁ πόλις κάπηλος ἀπογεύω καί παραβάλλω καί ἀντεξετάζω ὁ οἶνος ; οὐδαμῶς . χρή γάρ , οἴομαι , σύ ὁ πρῶτος χρηστός καί ἄξιος ἐντυγχάνω ἀποφέρω . νή Ζεύς . καί ἀπό γε ὁ ὀλίγος ἐκεῖνος γεῦμα ἔχω ἄν λέγω ὁποῖος ἅπας ὁ οἶνος εἰμί ; ἔχω γάρ . εἰ δέ δή λέγω προσέρχομαι ὁ κάπηλος , ἐπειδή κοτύλη πρίαμαι βούλομαι , δίδωμι ἐγώ , ὦ οὗτος , ἐκπίνω ὅλος ἕκαστος σύ ὁ πίθος , ὡς διά πᾶς ἐπεξέρχομαι μανθάνω ὅστις ἀγαθός ὁ οἶνος ἔχω καί ὅθεν ἐγώ ὠνητέος · εἰ οὗτος λέγω , οὐ ἄν οἴομαι καταγελάω σύ αὐτός , εἰ δέ καί ἐπί πολύς ἐνοχλέω , τάχα ἄν καί προσχέω ὁ ὕδωρ ; οἴομαι ἐγώ καί δίκαιος γε ἄν πάσχω . κατά αὐτός δή καί ἐν φιλοσοφία . τίς δέω ἐκπίνω ὁ πίθος δύναμαι γε ἀπό ὀλίγος ὁ γεῦμα οἶδα ὁποῖος ὁ πᾶς εἰμί ;
lucianus.hermotimus 59
ὡς ὀλισθηρὸς εἶ , ὦ Ἑρμότιμε , καὶ διαδιδράσκεις ἐκ τῶν χειρῶν . πλὴν ἀλλʼ ὤνησάς γε · οἰόμενος γὰρ ἐκπεφευγέναι ἐς τὸν αὐτὸν κύρτον ἐμπέπτωκας . πῶς τοῦτʼ ἔφης ; ὅτι αὐθομολογούμενον πρᾶγμα λαβὼν καὶ γνώριμον ἅπασι τὸν οἶνον εἰκάζεις αὐτῷ τὰ ἀνομοιότατα καὶ περὶ ὧν ἀμφισβητοῦσιν ἅπαντες ἀφανῶν ὄντων . ὥστε ἔγωγε οὐκ ἔχω εἰπεῖν καθʼ ὅ τι σοι ὅμοιος φιλοσοφία καὶ οἶνος , εἰ μὴ ἄρα κατὰ τοῦτο μόνον , ὅτι καὶ οἱ φιλόσοφοι ἀποδίδονται τὰ μαθήματα ὥσπερ οἱ κάπηλοι , κερασάμενοί γε οἱ πολλοὶ καὶ δολώσαντες καὶ κακομετροῦντες . οὑτωσὶ δὲ ἐπισκοπήσωμεν ὅ τι καὶ λέγεις · τὸν οἶνον φὴς τὸν ἐν τῷ πίθῳ ὅλον αὐτὸν αὑτῷ ὅμοιον εἶναι , καὶ μὰ Δίʼ οὐδὲν ἄτοπον · ἀλλὰ καὶ εἴ τις γεύσαιτο ἀρυσάμενος ὀλίγον ὅσον αὐτοῦ , εἴσεσθαι αὐτίκα ὁποῖος ἅπας ὁ πίθος ἐστίν , ἀκόλουθον καὶ τοῦτο , καὶ οὐδὲν ἂν ἔγωγέ τι ἀντεῖ πον . ὅρα δὴ καὶ τὸ μετὰ τοῦτο · φιλοσοφία καὶ οἱ φιλοσοφοῦντες οἷον ὁ διδάσκαλος ὁ σός , ἆρα ταὐτὰ πρὸς ὑμᾶς λέγει ὁσημέραι καὶ περὶ τῶν αὐτῶν , ἢ ἄλλα ἄλλοτε ; πολλὰ γάρ ἐστι , πρόδηλον , ὦ ἑταῖρε · ἢ οὐκ ἂν εἴκοσιν ἔτη παρέμενες αὐτῷ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα περινοστῶν καὶ περιπλανώμενος , εἰ τὰ αὐτὰ ἔλεγεν , ἀλλʼ ἀπέχρη ἄν σοι καὶ ἅπαξ ἀκούσαντι .
Lemmas: ὡς ὀλισθηρός εἰμί , ὦ Ἑρμότιμος , καί διαδιδράσκω ἐκ ὁ χείρ . πλήν ἀλλά ὀνίνημι γε · οἴομαι γάρ ἐκφεύγω εἰς ὁ αὐτός κύρτος ἐμπίπτω . πῶς οὗτος φημί ; ὅτι αὐθομολογέομαι πρᾶγμα λαμβάνω καί γνώριμος ἅπας ὁ οἶνος εἰκάζω αὐτός ὁ ἀνόμοιος καί περί ὅς ἀμφισβητέω ἅπας ἀφανής εἰμί . ὥστε ἐγώ οὐ ἔχω λέγω κατά ὅς τις σύ ὅμοιος φιλοσοφία καί οἶνος , εἰ μή ἄρα κατά οὗτος μόνος , ὅτι καί ὁ φιλόσοφος ἀποδίδωμι ὁ μάθημα ὥσπερ ὁ κάπηλος , κεράννυμι γε ὁ πολύς καί δολόω καί κακομετρέω . οὕτως δέ ἐπισκοπέω ὅς τις καί λέγω · ὁ οἶνος φημί ὁ ἐν ὁ πίθος ὅλος αὐτός ἑαυτοῦ ὅμοιος εἰμί , καί μά Ζεύς οὐδείς ἄτοπος · ἀλλά καί εἰ τις γεύω ἀρύω ὀλίγος ὅσος αὐτός , οἶδα αὐτίκα ὁποῖος ἅπας ὁ πίθος εἰμί , ἀκόλουθος καί οὗτος , καί οὐδείς ἄν ἐγώ τις ἀντάω πως . ὁράω δή καί ὁ μετά οὗτος · φιλοσοφία καί ὁ φιλοσοφέω οἷος ὁ διδάσκαλος ὁ σός , ἆρα αὐτός πρός σύ λέγω ὁσημέραι καί περί ὁ αὐτός , ἤ ἄλλος ἄλλοτε ; πολύς γάρ εἰμί , πρόδηλος , ὦ ἑταῖρος · ἤ οὐ ἄν εἴκοσι ἔτος παραμένω αὐτός κατά ὁ Ὀδυσσεύς περινοστέω καί περιπλανάομαι , εἰ ὁ αὐτός λέγω , ἀλλά ἀποχράω ἄν σύ καί ἅπαξ ἀκούω .
lucianus.hermotimus 60
πῶς γὰρ οὔ ; πῶς οὖν οἷόν τέ σοι ἦν ἀπὸ τοῦ πρώτου γεύματος εἰδέναι τὰ πάντα ; οὐ γὰρ τὰ αὐτά γε , ἀλλʼ ἀεὶ ἔτερα καινὰ ἐπὶ καινοῖς ἐλέγετο , οὐχ ὥσπερ ὁ οἶνος ἀεὶ ὁ αὐτὸς ἦν . ὥστε , ὦ ἑταῖρε , ἢν μὴ ὅλον ἐκπίῃς τὸν πίθον , καὶ ἄλλως μεθύων περιῄεις · ἀτεχνῶς γὰρ ἐν τῷ πυθμένι δοκεῖ μοι ὁ θεὸς κατακρύψαι τὸ φιλοσοφίας ἀγαθὸν ὑπὸ τὴν τρύγα αὐτήν . δεήσει οὖν ὅλον ἐξαντλῆσαι ἐς τέλος , ἢ οὔποτʼ ἂν εὕροις τὸ νεκτάρεον ἐκεῖνο πόμα , οὗ πάλαι διψῆν μοι δοκεῖς . σὺ δὲ οἴει τὸ τοιοῦτον αὐτὸ εἶναι , ὡς εἰ μόνον γεύσαιο αὐτοῦ καὶ σπάσαις μικρὸν ὅσον , αὐτίκα σε πάνσοφον γενησόμενον , ὥσπερ φασὶν ἐν Δελφοῖς τὴν πρόμαντιν , ἐπειδὰν πίῃ τοῦ ἱεροῦ νάματος , ἔνθεον εὐθὺς γίγνεσθαι καὶ χρᾶν τοῖς προσιοῦσιν . ἀλλʼ οὐχ οὕτως ἔχειν ἔοικε · σύ γʼ οὖν ὑπὲρ ἥμισυ τοῦ πίθου ἐκπεπωκὼς ἐνάρχεσθαι ἔτι ἔλεγες .
Lemmas: πῶς γάρ οὐ ; πῶς οὖν οἷος τε σύ εἰμί ἀπό ὁ πρῶτος γεῦμα οἶδα ὁ πᾶς ; οὐ γάρ ὁ αὐτός γε , ἀλλά ἀεί ἕτερος καινός ἐπί καινός λέγω , οὐ ὥσπερ ὁ οἶνος ἀεί ὁ αὐτός εἰμί . ὥστε , ὦ ἑταῖρος , ἐάν μή ὅλος ἐκπίνω ὁ πίθος , καί ἄλλος μεθύω περίειμι · ἄτεχνος γάρ ἐν ὁ πυθμήν δοκέω ἐγώ ὁ θεός κατακρύπτω ὁ φιλοσοφία ἀγαθός ὑπό ὁ τρύξ αὐτός . δέω οὖν ὅλος ἐξαντλέω εἰς τέλος , ἤ οὔποτε ἄν εὑρίσκω ὁ νεκτάρεος ἐκεῖνος πόμα , ὅς πάλαι διψάω ἐγώ δοκέω . σύ δέ οἴομαι ὁ τοιοῦτος αὐτός εἰμί , ὡς εἰ μόνος γεύω αὐτός καί σπάω μικρός ὅσος , αὐτίκα σύ πάνσοφος γίγνομαι , ὥσπερ φημί ἐν Δελφοί ὁ πρόμαντις , ἐπειδάν πίνω ὁ ἱερός νᾶμα , ἔνθεος εὐθύς γίγνομαι καί χράω ὁ προσέρχομαι . ἀλλά οὐ οὕτως ἔχω ἔοικα · σύ γε οὖν ὑπέρ ἥμισυς ὁ πίθος ἐκπίνω ἐνάρχομαι ἔτι λέγω .
lucianus.hermotimus 61
ὅρα τοίνυν μὴ τῷδε μᾶλλον φιλοσοφία ἔοικεν · ὁ μὲν γὰρ πίθος ἔτι μενέτω σοὶ καὶ ὁ κάπηλος , ἐνέστω δὲ μὴ οἶνος , ἀλλὰ πανσπερμία τις , πυρὸς ὑπεράνω καὶ μετὰ τοῦτον κύαμοι , εἶτα κριθαὶ καὶ ὐπὸ ταύταις φακοί , εἶτα ἐρέβινθοι καὶ ἄλλα ποικίλα . πρόσει δὴ σὺ ὠνήσασθαι ἐθέλων τῶν σπερμάτων , καὶ ὃς ἀφελὼν τοῦ πυροῦ , οὗπερ ἦν , ἀνέδωκέ σοι δεῖγμα ἐς τὴν χεῖρα , ὡς ἴδοις , ἆρα οὖν ἔχοις ἂν εἰπεῖν εἰς ἐκεῖνο ἀποβλέπων εἰ καὶ οἱ ἐρέβινθοι καθαροὶ καὶ οἱ φακοὶ εὐτακεῖς καὶ οἱ κύαμοι οὐ διάκενοι ; οὐδαμῶς . οὐ τοίνυν οὐδὲ φιλοσοφίαν ἀφʼ ἑνὸς ὧν φησει τις τοῦ πρώτου , μάθοις ἂν ἅπασαν ὁποία ἐστίν · οὐ γὰρ ἕν τι ἦν ὥσπερ ὁ οἶνος , ᾧπερ σὺ αὐτὴν ἀπεικάζεις ἀξιῶν ὁμοίαν εἶναι τῷ γεύματι , τὸ δὲ ἑτεροῖόν τι ὤφθη οὐ παρέργου τῆς ἐξετάσεως δεόμενον . οἶνον μὲν γὰρ φαῦλον πρίασθαι ἐν δυοῖν ὀβολοῖν ὁ κίνδυνος , αὐτὸν δέ τινα ἐν τῷ συρφετῷ παραπολεῖσθαι , ὡς καὶ αὐτὸς ἐν ἀρχῇ ἔφησθα , οὐ μικρὸν εἶναι κακόν . ἄλλως τε ὁ μὲν ὅλον ἀξιῶν ἐκπιεῖν τὸν πίθον , ὡς κοτύλην πρίαιτο , ζημιώσαι ἂν τὸν κάπηλον οὕτως ἀπίθανα γευόμενος , φιλοσοφία δὲ οὐδὲν ἂν τοιοῦτο πάθοι , ἀλλὰ κἂν ὅτι πάμπολλα πίῃς , οὐδέν τι ἐλάττων ὁ πίθος γίγνεται οὐδὲ ζημιώσεται ὁ κάπηλος · ἐπιρρεῖ γὰρ κατὰ τὴν παροιμίαν τὸ πρᾶγμα ἐξαντλούμενον ἐς τὸ ἔμπαλιν ἢ ὁ τῶν Δαναΐδων πίθος · ἐκεῖνος μὲν γὰρ τὸ ἐμβαλλόμενον οὐ συνεῖχεν , ἀλλὰ διέρρει εὐθύς , ἐντεῦθεν δὲ ἢν ἀφέλῃς τι , πλεῖον · τὸ λοιπὸν γίγνεται .
Lemmas: ὁράω τοίνυν μή ὅδε μάλα φιλοσοφία ἔοικα · ὁ μέν γάρ πίθος ἔτι μένω σύ καί ὁ κάπηλος , ἔνειμι δέ μή οἶνος , ἀλλά πανσπερμία τις , πῦρ ὑπεράνω καί μετά οὗτος κύαμος , εἶτα κριθή καί ὑπό οὗτος φακός , εἶτα ἐρέβινθος καί ἄλλος ποικίλος . πρόσειμι δή σύ ὠνέομαι ἐθέλω ὁ σπέρμα , καί ὅς ἀφαιρέω ὁ πυρός , οὗπερ εἰμί , ἀναδίδωμι σύ δεῖγμα εἰς ὁ χείρ , ὡς ὁράω , ἆρα οὖν ἔχω ἄν λέγω εἰς ἐκεῖνος ἀποβλέπω εἰ καί ὁ ἐρέβινθος καθαρός καί ὁ φακός εὐτακής καί ὁ κύαμος οὐ διάκενος ; οὐδαμῶς . οὐ τοίνυν οὐδέ φιλοσοφία ἀπό εἷς ὅς φημί τις ὁ πρῶτος , μανθάνω ἄν ἅπας ὁποῖος εἰμί · οὐ γάρ εἷς τις εἰμί ὥσπερ ὁ οἶνος , ὅς σύ αὐτός ἀπεικάζω ἀξιόω ὅμοιος εἰμί ὁ γεῦμα , ὁ δέ ἑτεροῖος τις ὁράω οὐ πάρεργος ὁ ἐξέτασις δέω . οἶνος μέν γάρ φαῦλος πρίαμαι ἐν δύο ὀβολός ὁ κίνδυνος , αὐτός δέ τις ἐν ὁ συρφετός παραπολέω , ὡς καί αὐτός ἐν ἀρχή φημί , οὐ μικρός εἰμί κακός . ἄλλος τε ὁ μέν ὅλος ἀξιόω ἐκπίνω ὁ πίθος , ὡς κοτύλη πρίαμαι , ζημιόω ἄν ὁ κάπηλος οὕτως ἀπίθανος γεύω , φιλοσοφία δέ οὐδείς ἄν τοιοῦτος πάσχω , ἀλλά ἐάν ὅτι πάμπολυς πίνω , οὐδείς τις ἐλαχύς ὁ πίθος γίγνομαι οὐδέ ζημιόω ὁ κάπηλος · ἐπιρρέω γάρ κατά ὁ παροιμία ὁ πρᾶγμα ἐξαντλέω εἰς ὁ ἔμπαλιν ἤ ὁ ὁ Δαναίδες πίθος · ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ ἐμβάλλω οὐ συνέχω , ἀλλά διαρρέω εὐθύς , ἐντεῦθεν δέ ἐάν ἀφαιρέω τις , πολύς · ὁ λοιπός γίγνομαι .
lucianus.hermotimus 62
ἐθέλω δέ σοι καὶ ἄλλο ὅμοιον εἰπεῖν φιλοσοφίας περὶ γεύματος , καὶ μή με νομίσῃς βλασφημεῖν περὶ αὐτῆς , ἢν εἴπω ὅτι φαρμάκῳ ὀλεθρίῳ ἔοικεν , οἷον κωνείῳ ἢ ἀκονίτῳ ἢ ἄλλῳ τῶν τοιούτων · οὐδὲ γὰρ ταῦτα , ἐπείπερ θανατηφόρα ἐστίν , ἀποκτείνειεν ἄν , εἴ τις ὀλίγον ὅσον ἀκαριαῖον ἀποξύσας αὐτῶν ἄκρῳ τῷ ὄνυχι ἀπογεύσαιτο , ἀλλὰ ἢν μὴ τοσοῦτον ὅσον χρή , καὶ ὅπως καὶ ξὺν οἷς , οὐκ ἂν ἀποθάνοι ὁ προσενεγκάμενος · σὺ δὲ ἠξίους τοὐλάχιστον ἐξαρκεῖν , ὡς ἀποτελέσαι τὴν τοῦ ὅλου γνῶσιν .
Lemmas: ἐθέλω δέ σύ καί ἄλλος ὅμοιος λέγω φιλοσοφία περί γεῦμα , καί μή ἐγώ νομίζω βλασφημέω περί αὐτός , ἐάν λέγω ὅτι φάρμακον ὀλέθριος ἔοικα , οἷος κώνειον ἤ ἀκόνιτος ἤ ἄλλος ὁ τοιοῦτος · οὐδέ γάρ οὗτος , ἐπεί θανατηφόρος εἰμί , ἀποκτείνω ἄν , εἰ τις ὀλίγος ὅσος ἀκαριαῖος ἀποξύω αὐτός ἄκρος ὁ ὄνυξ ἀπογεύω , ἀλλά ἐάν μή τοσοῦτος ὅσος χρή , καί ὅπως καί σύν ὅς , οὐ ἄν ἀποθνῄσκω ὁ προσφέρω · σύ δέ ἀξιόω ἐλαχύς ἐξαρκέω , ὡς ἀποτελέω ὁ ὁ ὅλος γνῶσις .
lucianus.hermotimus 63
ἔστω ταῦτα ὡς βούλει , Λυκῖνε . τί οὖν ; ἑκατὸν ἔτη χρὴ βιῶναι καὶ τοσαῦτα ὑπομεῖναι πράγματα ; ἢ οὐκ ἂν ἄλλως φιλοσοφήσαιμεν ; οὐ γάρ , ὦ Ἑρμότιμε · καὶ δεινὸν οὐδέν , εἴ γε ἀληθῆ ἔλεγες ἐν ἀρχῇ , ὡς ὁ μὲν βίος βραχύς , ἡ δὲ τέχνη μακρή . νῦν δὲ οὐκ οἶδʼ ὅ τι παθὼν ἀγανακτεῖς , εἰ μὴ αὐθημερὸν ἡμῖν πρὶν ἥλιον δῦναι Χρύσιππος ἢ Πλάτων ἢ Πυθαγόρας γένοιο . περιέρχῃ με , ὦ Λυκῖνε , καὶ συνελαύνεις ἐς στενὸν οὐδὲν ὑπʼ ἐμοῦ δεινὸν παθών , ὑπὸ φθόνου δηλαδή , ὅτι ἐγὼ μὲν προὔκοπτον ἐν τοῖς μαθήμασι , σὺ δὲ ὠλιγώρησας ἑαυτοῦ τηλικοῦτος ὤν . οἶσθʼ οὖν ὃ δράσεις ; ἐμοὶ μὲν ὥσπερ κορυβαντιῶντι μὴ πρόσεχε τὸν νοῦν , ἀλλʼ ἔα ληρεῖν , σὺ δὲ ὡς ἔχεις προχώρει ἐς τὸ πρόσθεν τῆς ὁδοῦ καὶ πέραινε κατὰ τὰ ἐξ ἀρχῆς σοι δεδογμένα περὶ τούτων . ἀλλʼ οὐκ ἐᾷς σὺ βίαιος ὢν αἱρεῖσθαί τι , ἢν μὴ πειραθῶ ἁπάντων . καὶ μὴν εὖ εἰδέναι χρὴ ὡς οὐκ ἄν ποτε ἄλλο εἴποιμι . βίαιον δὲ λέγων ἐμὲ ἀναίτιον δοκεῖς μοι κατὰ τὸν ποιητὴν αἰτιάασθαι αὐτόν , ἔστʼ ἂν μὴ ἕτερός σοι λόγος συμμαχήσας ἀφέληται τῆς βίας , ἤδη ἀγόμενον · ἰδού γέ τοι καὶ τάδε πολλῷ βιαιότερα φαίη ἄν σοι ὁ λόγος · σὺ δʼ ἐκεῖνον παρεὶς ἐμὲ ἴσως αἰτιάσῃ . τὰ ποῖα ; θαυμάζω γάρ , εἴ τι ἄρρητον καταλέλειπται αὐτῷ .
Lemmas: εἰμί οὗτος ὡς βούλομαι , Λυκῖνος . τίς οὖν ; ἑκατόν ἔτος χρή βιόω καί τοσοῦτος ὑπομένω πρᾶγμα ; ἤ οὐ ἄν ἄλλος φιλοσοφέω ; οὐ γάρ , ὦ Ἑρμότιμος · καί δεινός οὐδείς , εἰ γε ἀληθής λέγω ἐν ἀρχή , ὡς ὁ μέν βίος βραχύς , ὁ δέ τέχνη μακρός . νῦν δέ οὐ οἶδα ὅς τις πάσχω ἀγανακτέω , εἰ μή αὐθημερόν ἐγώ πρίν ἥλιος δύω Χρύσιππος ἤ Πλάτων ἤ Πυθαγόρας γίγνομαι . περιέρχομαι ἐγώ , ὦ Λυκῖνος , καί συνελαύνω εἰς στενός οὐδείς ὑπό ἐγώ δεινός πάσχω , ὑπό φθόνος δηλαδή , ὅτι ἐγώ μέν προκόπτω ἐν ὁ μάθημα , σύ δέ ὀλιγωρέω ἑαυτοῦ τηλικοῦτος εἰμί . οἶδα οὖν ὅς δράω ; ἐγώ μέν ὥσπερ Κορυβαντιάω μή προσέχω ὁ νόος , ἀλλά ἐάω ληρέω , σύ δέ ὡς ἔχω προχωρέω εἰς ὁ πρόσθεν ὁ ὁδός καί περαίνω κατά ὁ ἐκ ἀρχή σύ δοκέω περί οὗτος . ἀλλά οὐ ἐάω σύ βίαιος εἰμί αἱρέω τις , ἐάν μή πειράω ἅπας . καί μήν εὖ οἶδα χρή ὡς οὐ ἄν ποτέ ἄλλος λέγω . βίαιος δέ λέγω ἐγώ ἀναίτιος δοκέω ἐγώ κατά ὁ ποιητής αἰτιάομαι αὐτός , ἔστε ἄν μή ἕτερος σύ λόγος συμμαχέω ἀφαιρέω ὁ βία , ἤδη ἄγω · ἰδού γε τοι καί ὅδε πολύς βίαιος φημί ἄν σύ ὁ λόγος · σύ δέ ἐκεῖνος παρίημι ἐγώ ἴσως αἰτιάομαι . ὁ ποῖος ; θαυμάζω γάρ , εἰ τις ἄρρητος καταλείπω αὐτός .
lucianus.hermotimus 64
οὐχ ἱκανὸν εἶναί φησι τὸ πάντα ἰδεῖν καὶ διεξελθεῖν διʼ αὐτῶν , ὡς ἔχειν ἤδη ἑλέσθαι τὸ βέλτιστον , ἀλλʼ ἔτι τοῦ μεγίστου ἐνδεῖν . τίνος τούτου ; κριτικῆς τινος , ὦ θαυμάσιε , καὶ ἐξεταστικῆς παρασκευῆς καὶ νοῦ ὀξέος καὶ διανοίας ἀκριβοῦς καὶ ἀδεκάστου , οἵαν χρὴ εἶναι τὴν περὶ τῶν τηλικούτων δικάσουσαν , ἢ μάτην ἂν ἅπαντα ἑωραμένα εἴη . ἀποδοτέον οὖν φησι καὶ τῷ τοιούτῳ χρόνον οὐκ ὀλίγον καὶ προθέμενον ἅπαντα εἰς μέσον αἱρεῖσθαι διαμέλλοντα καὶ βραδύνοντα καὶ πολλάκις ἐπισκοποῦντα , μήτε ἡλικίαν τοῦ λέγοντος ἑκάστου μήτε σχῆμα ἢ δόξαν ἐπὶ σοφίᾳ αἰδούμενον , ἀλλὰ κατὰ τοὺς Ἀρεοπαγίτας αὐτὸ ποιοῦντα , οἳ ἐν νυκτὶ καὶ σκότῳ δικάζουσιν , ὡς μὴ ἐς τοὺς λέγοντας , ἀλλʼ ἐς τὰ λεγόμενα ἀποβλέποιεν · καὶ τότʼ ἤδη ἐξέσται σοι βεβαίως ἑλομένῳ φιλοσοφεῖν . μετὰ τὸν βίον φής · ἐκ γὰρ τούτων οὐδενὸς ἀνθρώπων βίος ἐξαρκέσειεν ἂν ὡς ἐπὶ πάντα ἐλθεῖν καὶ ἕκαστον ἀκριβῶς ἐπιδεῖν καὶ ἐπιδόντα κρῖναι καὶ κρίναντα ἑλέσθαι καὶ ἑλόμενον φιλοσοφῆσαι , μόνως γὰρ δὴ οὕτως εὑρεθῆναι φὴς τἀληθές , ἄλλως δὲ οὔ .
Lemmas: οὐ ἱκανός εἰμί φημί ὁ πᾶς ὁράω καί διεξέρχομαι διά αὐτός , ὡς ἔχω ἤδη αἱρέω ὁ ἀγαθός , ἀλλά ἔτι ὁ μέγας ἐνδέω . τίς οὗτος ; κριτικός τις , ὦ θαυμάσιος , καί ἐξεταστικός παρασκευή καί νόος ὀξύς καί διάνοια ἀκριβής καί ἀδέκαστος , οἷος χρή εἰμί ὁ περί ὁ τηλικοῦτος δικάζω , ἤ μάτην ἄν ἅπας ὁράω εἰμί . ἀποδοτέος οὖν φημί καί ὁ τοιοῦτος χρόνος οὐ ὀλίγος καί προτίθημι ἅπας εἰς μέσος αἱρέω διαμέλλω καί βραδύνω καί πολλάκις ἐπισκοπέω , μήτε ἡλικία ὁ λέγω ἕκαστος μήτε σχῆμα ἤ δόξα ἐπί σοφία αἰδέομαι , ἀλλά κατά ὁ Ἀρεοπαγίτης αὐτός ποιέω , ὅς ἐν νύξ καί σκότος δικάζω , ὡς μή εἰς ὁ λέγω , ἀλλά εἰς ὁ λέγω ἀποβλέπω · καί τότε ἤδη ἔξεστι σύ βέβαιος αἱρέω φιλοσοφέω . μετά ὁ βίος φημί · ἐκ γάρ οὗτος οὐδείς ἄνθρωπος βίος ἐξαρκέω ἄν ὡς ἐπί πᾶς ἔρχομαι καί ἕκαστος ἀκριβής ἐφοράω καί ἐφοράω κρίνω καί κρίνω αἱρέω καί αἱρέω φιλοσοφέω , μόνος γάρ δή οὕτως εὑρίσκω φημί ἀληθής , ἄλλος δέ οὐ .
lucianus.hermotimus 65
ὀκνῶ γάρ σοι εἰπεῖν , ὦ Ἑρμότιμε , ὅτι οὐδὲ τοῦτό πω ἱκανόν , ἀλλʼ ἔτι μοι δοκοῦμεν λεληθέναι ἡμᾶς αὐτοὺς οἰόμενοι μέν τι εὑρηκέναι βέβαιον , εὑρόντες δὲ οὐδέν , ὥσπερ οἱ ἁλιεύοντες πολλάκις καθέντες τὰ δίκτυα καὶ βάρους τινὸς αἰσθόμενοι ἀνέλκουσιν ἰχθῦς παμπόλλους γε περιβεβληκέναι ἐλπίζοντες , εἶτα ἐπειδὰν κάμωσιν ἀνασπῶντες , ἢ λίθος τις ἀναφαίνεται αὐτοῖς ἢ κεράμιον ψάμμῳ σεσαγμένον . σκόπει μὴ καὶ ἡμεῖς τι τοιοῦτον ἀνεσπάκαμεν . οὐ μανθάνω τί σοι τὰ δίκτυα ταῦτα βούλεται · ατεχνῶς γάρ με περιβάλλεις αὐτοῖς . οὐκοῦν πειρῶ διεκδῦναι · σὺν θεῷ γὰρ οἶσθα νεῖν , εἰ καί τις ἄλλος · ἐγὼ γὰρ κἂν ἐφʼ ἅπαντας ἔλθωμεν πειρώμενοι καὶ τοῦτο ἐργασώμεθά ποτε , οὐδέπω οὐδὲ τοῦτο δῆλον ἔσεσθαι νομίζω , εἴ τις ἐξ αὐτῶν ἔχει τὸ ζητούμενον ἢ πάντες ὁμοίως ἀγνοοῦσι . τί φής ; οὐδὲ τούτων τις πάντως ἔχει ; ἄδηλον . ἤ σοι ἀδύνατον δοκεῖ ἅπαντας ψεύδεσθαι , τὸ δʼ ἀληθὲς ἄλλο τι εἶναι πρὸς μηδενὸς αὐτῶν πω εὑρημένον ;
Lemmas: ὀκνέω γάρ σύ λέγω , ὦ Ἑρμότιμος , ὅτι οὐδέ οὗτος πω ἱκανός , ἀλλά ἔτι ἐγώ δοκέω λανθάνω ἐγώ αὐτός οἴομαι μέν τις εὑρίσκω βέβαιος , εὑρίσκω δέ οὐδείς , ὥσπερ ὁ ἁλιεύω πολλάκις καθίημι ὁ δίκτυον καί βάρος τις αἰσθάνομαι ἀνέλκω ἰχθῦς πάμπολυς γε περιβάλλω ἐλπίζω , εἶτα ἐπειδάν κάμνω ἀνασπάω , ἤ λίθος τις ἀναφαίνω αὐτός ἤ κεράμιον ψάμμος σάττω . σκοπέω μή καί ἐγώ τις τοιοῦτος ἀνασπάω . οὐ μανθάνω τίς σύ ὁ δίκτυον οὗτος βούλομαι · ατεχνῶς γάρ ἐγώ περιβάλλω αὐτός . οὐκοῦν πειράω διεκδύομαι · σύν θεός γάρ οἶδα νέω , εἰ καί τις ἄλλος · ἐγώ γάρ ἐάν ἐπί ἅπας ἔρχομαι πειράω καί οὗτος ἐργάζομαι ποτέ , οὐδέπω οὐδέ οὗτος δῆλος εἰμί νομίζω , εἰ τις ἐκ αὐτός ἔχω ὁ ζητέω ἤ πᾶς ὅμοιος ἀγνοέω . τίς φημί ; οὐδέ οὗτος τις πάντως ἔχω ; ἄδηλος . ἤ σύ ἀδύνατος δοκέω ἅπας ψεύδω , ὁ δέ ἀληθής ἄλλος τις εἰμί πρός μηδείς αὐτός πω εὑρίσκω ;
lucianus.hermotimus 66
πῶς οἷόν τε ; οὕτως · ἔστω γὰρ ὁ μὲν ἀληθὴς ἀριθμὸς ἡμῖν εἴκοσιν , οἷον , κυάμους τις εἴκοσιν ἐς τὴν χεῖρα λαβών , ἐπικλεισάμενος ἐρωτάτω δέκα τινάς , ὁπόσοι εἰσὶν οἱ κύαμοι ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ , οἱ δὲ εἰκάζοντες ὁ μὲν ἑπτά , ὁ δὲ πέντε , ὁ δὲ τριάκοντα λεγέτωσαν , ὁ δέ τις δέκα ἢ πεντεκαίδεκα , καὶ ὅλως ἄλλος ἄλλον τινὰ ἀριθμόν · ἐνδέχεται μέντοι καὶ κατὰ τύχην τινὰ ἀληθεῦσαι , ἦ γάρ ; ναί . οὐ μὴν οὐδὲ τοῦτο ἀδύνατον , ἅπαντας ἄλλον ἄλλους ἀριθμοὺς εἰπεῖν , τοὺς ψευδεῖς καὶ οὐκ ὄντας , μηδένα δὲ αὐτῶν φάναι ὅτι εἴκοσιν ὁ ἀνὴρ κυάμους ἔχει . ἢ τί φής ; οὐ ἀδύνατον . κατὰ ταὐτὰ τοίνυν ἅπαντες μὲν οἱ φιλοσοφοῦντες τὴν εὐδαιμονίαν ζητοῦσιν ὁποῖόν τί ἐστι , καὶ λέγουσιν ἄλλος ἄλλο τι αὐτὴν εἶναι , ὁ μὲν ἡδονήν , ὁ δὲ τὸ καλόν , ὁ δὲ ὅσα ἕτερά φασι περὶ αὐτῆς . εἰκὸς μὲν οὖν καὶ τούτων ἕν τι εἶναι τὸ εὔδαιμον , οὐκ ἀπεικὸς δὲ καὶ ἄλλο τι παρʼ αὐτὰ πάντα . καὶ ἐοίκαμεν ἡμεῖς ἀνάπαλιν ἢ ἐχρῆν , πρὶν τὴν ἀρχὴν εὑρεῖν , ἐπείγεσθαι πρὸς τὸ τέλος . ἔδει δʼ οἶμαι πρότερον φανερὸν γενέσθαι ὅτι ἔγνωσται τἀληθὲς καὶ πάντως ἔχει τις αὐτὸ εἰδὼς τῶν φιλοσοφούντων , εἶτα μετὰ τοῦτο τὸ ἑξῆς ἂν ἦν ζητῆσαι , ᾧ πειστέον ἐστίν . ὥστε , ὦ Λυκῖνε , τοῦτο φής , ὅτι οὐδʼ ἂν διὰ πάσης φιλοσοφίας χωρήσωμεν , οὐδὲ τότε πάντως ἕξομεν τἀληθὲς ἐξευρεῖν . μὴ ἐμέ , ὦγαθέ , ἐρώτα , ἀλλὰ τὸν λόγον αὖθις αὐτόν · καὶ ἴσως ἂν ἀποκρίναιτό σοι ὅτι οὐδέπω , ἔστʼ ἂν ἄδηλον ᾖ εἰ ἕν τι τούτων ἐστὶν ὧν οὗτοι λέγουσιν .
Lemmas: πῶς οἷος τε ; οὕτως · εἰμί γάρ ὁ μέν ἀληθής ἀριθμός ἐγώ εἴκοσι , οἷος , κύαμος τις εἴκοσι εἰς ὁ χείρ λαμβάνω , ἐπικλῄζω ἐρωτάω δέκα τις , ὁπόσος εἰμί ὁ κύαμος ἐν ὁ χείρ αὐτός , ὁ δέ εἰκάζω ὁ μέν ἑπτά , ὁ δέ πέντε , ὁ δέ τριάκοντα λέγω , ὁ δέ τις δέκα ἤ πεντεκαίδεκα , καί ὅλος ἄλλος ἄλλος τις ἀριθμός · ἐνδέχομαι μέντοι καί κατά τύχη τις ἀληθεύω , ἦ γάρ ; ναί . οὐ μήν οὐδέ οὗτος ἀδύνατος , ἅπας ἄλλος ἄλλος ἀριθμός λέγω , ὁ ψευδής καί οὐ εἰμί , μηδείς δέ αὐτός φημί ὅτι εἴκοσι ὁ ἀνήρ κύαμος ἔχω . ἤ τίς φημί ; οὐ ἀδύνατος . κατά αὐτός τοίνυν ἅπας μέν ὁ φιλοσοφέω ὁ εὐδαιμονία ζητέω ὁποῖος τις εἰμί , καί λέγω ἄλλος ἄλλος τις αὐτός εἰμί , ὁ μέν ἡδονή , ὁ δέ ὁ καλός , ὁ δέ ὅσος ἕτερος φημί περί αὐτός . ἔοικα μέν οὖν καί οὗτος εἷς τις εἰμί ὁ εὐδαίμων , οὐ ἀφίημι δέ καί ἄλλος τις παρά αὐτός πᾶς . καί ἔοικα ἐγώ ἀνάπαλιν ἤ χρή , πρίν ὁ ἀρχή εὑρίσκω , ἐπείγω πρός ὁ τέλος . δέω δέ οἴομαι πρότερος φανερός γίγνομαι ὅτι γιγνώσκω ἀληθής καί πάντως ἔχω τις αὐτός οἶδα ὁ φιλοσοφέω , εἶτα μετά οὗτος ὁ ἑξῆς ἄν εἰμί ζητέω , ὅς πείθω εἰμί . ὥστε , ὦ Λυκῖνος , οὗτος φημί , ὅτι οὐδέ ἐάν διά πᾶς φιλοσοφία χωρέω , οὐδέ τότε πάντως ἔχω ἀληθής ἐξευρίσκω . μή ἐγώ , ἀγαθός , ἐρωτάω , ἀλλά ὁ λόγος αὖθις αὐτός · καί ἴσως ἄν ἀποκρίνω σύ ὅτι οὐδέπω , ἔστε ἄν ἄδηλος εἰμί εἰ εἷς τις οὗτος εἰμί ὅς οὗτος λέγω .
lucianus.hermotimus 67
οὐδέποτε ἄρα ἐξ ὧν σὺ φὴς εὑρήσομεν οὐδὲ φιλοσοφήσομεν , ἀλλὰ δεήσει ἡμᾶς ἰδιώτην τινὰ βίον ζῆν ἀποστάντας τοῦ φιλοσοφεῖν . τοῦτο ξυμβαίνει γε ἐξ ὧν φής , ἀδύνατον εἶναι φιλοσοφῆσαι καὶ ἀνέφικτον ἀνθρώπῳ γε ὄντι · ἀξιοῖς γὰρ τὸν φιλοσοφήσειν μέλλοντα ἑλέσθαι πρῶτον φιλοσοφίαν τὴν ἀρίστην , ἡ δὲ αἵρεσις οὕτως σοι ἐδόκει μόνως ἀκριβὴς ἂν γενέσθαι , εἰ διὰ πάσης φιλοσοφίας χωρήσαντες ἑλοίμεθα τὴν ἀληθεστάτην . εἶτα λογιζόμενος ἐτῶν ἀριθμόν , ὁπόσος ἑκάστῃ ἱκανός , ὑπερεξέπιπτες ἀπομηκύνων τὸ πρᾶγμα ἐς γενεὰς ἄλλας , ὡς ὑπερήμερον γίγνεσθαι τἀληθὲς τοῦ ἑκάστου βίου · τελευτῶν δὲ καὶ τοῦτο αὐτὸ οὐκ ἀνενδοίαστον ἀποφαίνεις , ἄδηλον εἶναι λέγων , εἴτε εὕρηται πρὸς τῶν φιλοσοφούντων πάλαι τἀληθὲς εἴτε καὶ μή . σὺ δὲ πῶς , ὦ Ἑρμότιμε , δύναιο ἂν ἐπομοσάμενος εἰπεῖν ὅτι εὕρηται πρὸς αὐτῶν ; ἐγὼ μὲν οὐκ ἂν ὀμόσαιμι . καίτοι πόσα ἄλλα παρεῖδον ἑκών σοι ἐξετάσεως μακρᾶς καὶ αὐτὰ δεόμενα ;
Lemmas: οὐδέποτε ἄρα ἐκ ὅς σύ φημί εὑρίσκω οὐδέ φιλοσοφέω , ἀλλά δέω ἐγώ ἰδιώτης τις βίος ζάω ἀφίστημι ὁ φιλοσοφέω . οὗτος συμβαίνω γε ἐκ ὅς φημί , ἀδύνατος εἰμί φιλοσοφέω καί ἀνέφικτος ἄνθρωπος γε εἰμί · ἀξιόω γάρ ὁ φιλοσοφέω μέλλω αἱρέω πρῶτος φιλοσοφία ὁ ἀγαθός , ὁ δέ αἵρεσις οὕτως σύ δοκέω μόνος ἀκριβής ἄν γίγνομαι , εἰ διά πᾶς φιλοσοφία χωρέω αἱρέω ὁ ἀληθής . εἶτα λογίζομαι ἔτος ἀριθμός , ὁπόσος ἕκαστος ἱκανός , ὑπερεκπίπτω ἀπομηκύνω ὁ πρᾶγμα εἰς γενεά ἄλλος , ὡς ὑπερήμερος γίγνομαι ἀληθής ὁ ἕκαστος βίος · τελευτάω δέ καί οὗτος αὐτός οὐ ἀνενδοίαστος ἀποφαίνω , ἄδηλος εἰμί λέγω , εἴτε εὑρίσκω πρός ὁ φιλοσοφέω πάλαι ἀληθής εἴτε καί μή . σύ δέ πῶς , ὦ Ἑρμότιμος , δύναμαι ἄν ἐπόμνυμι λέγω ὅτι εὑρίσκω πρός αὐτός ; ἐγώ μέν οὐ ἄν ὄμνυμι . καίτοι πόσος ἄλλος παροράω ἑκών σύ ἐξέτασις μακρός καί αὐτός δέω ;
lucianus.hermotimus 68
τὰ ποῖα ; οὐκ ἀκούεις τῶν Στωϊκῶν ἢ Ἐπικουρείων ἢ Πλατωνικῶν εἶναι φασκόντων τοὺς μὲν εἰδέναι τοὺς λόγους ἑκάστους , τοὺς δὲ μή , καίτοι τά γε ἄλλα πάνυ ἀξιοπίστους ὄντας ; ἀληθῆ ταῦτα . τὸ τοίνυν διακρῖναι τοὺς εἰδότας καὶ διαγνῶναι ἀπὸ τῶν οὐκ εἰδότων μέν , φασκόντων δέ , οὔ σοι δοκεῖ πάνυ ἐργῶδες εἶναι ; καὶ μάλα . δεήσει τοίνυν σέ , εἰ μέλλεις Στωϊκῶν τὸν ἄριστον εἴσεσθαι , εἰ καὶ μὴ ἐπὶ πάντας , ἀλλʼ οὖν ἐπὶ τοὺς πλείστους αὐτῶν ἐλθεῖν καὶ πειραθῆναι καὶ τὸν ἀμείνω προστήσασθαι διδάσκαλον , γυμνασάμενόν γε πρότερον καὶ κριτικὴν τῶν τοιούτων δύναμιν πορισάμενον , ὡς μή σε λάθῃ ὁ χείρων προκριθείς . καὶ σὺ καὶ πρὸς τοῦτο ὅρα ὅσου δεῖ τοῦ χρόνου , οὗ ἑκὼν παρῆκα δεδιὼς μὴ σὺ ἀγανακτήσῃς , καίτοι τό γε μέγιστόν τε ἅμα καὶ ἀναγκαιότατον ἐν τοῖς τοιούτοις , λέγω δὴ τοῖς ἀδήλοις τε καὶ ἀμφιβόλοις , ἓν τοῦτό ἐστιν , οἶμαι · καὶ μόνη σοι αὕτη πιστὴ καὶ βέβαιος ἐλπὶς ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν τε καὶ εὕρεσιν αὐτῆς , άλλη δὲ οὐδʼ ἡτισοῦν ἢ τὸ κρίνειν δύνασθαι καὶ χωρίζειν ἀπὸ τῶν ἀληθῶν τὰ ψευδῆ ὑπάρχειν σοι καὶ κατὰ τοὺς ἀργυρογνώμονας διαγιγνώσκειν ἅ τε δόκιμα καὶ ἀκίβδηλα καὶ ἃ παρακεκομμένα , καὶ εἴ ποτε τοιαύτην τινὰ δύναμιν καὶ τέχνην πορισάμενος ᾔεις ἐπὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν λεγομένων · εἰ δὲ μή , εὖ ἴσθι ὡς οὐδὲν κωλύσει σε τῆς ῥινὸς ἕλκεσθαι ὑφʼ ἑκάστων ἢ θαλλῷ προδειχθέντι ἀκολουθεῖν ὥσπερ τὰ πρόβατα , μᾶλλον δὲ τῷ ἐπιτραπεζίῳ ὕδατι ἐοικὼς ἔσῃ , ἐφʼ ὅ τι ἂν μέρος ἑλκύσῃ σέ τις ἄκρῳ τῷ δακτύλῳ ἀγόμενος , ἢ καὶ νὴ Δία καλάμῳ τινὶ ἐπʼ ὄχθῃ παραποταμίᾳ πεφυκότι καὶ πρὸς πᾶν τὸ πνέον καμπτομένῳ , κἂν μικρά τις αὔρα διαφυσήσασα διασαλεύσῃ αὐτόν .
Lemmas: ὁ ποῖος ; οὐ ἀκούω ὁ Στωϊκός ἤ Ἐπικούρειος ἤ Πλατωνικός εἰμί φάσκω ὁ μέν οἶδα ὁ λόγος ἕκαστος , ὁ δέ μή , καίτοι ὁ γε ἄλλος πάνυ ἀξιόπιστος εἰμί ; ἀληθής οὗτος . ὁ τοίνυν διακρίνω ὁ οἶδα καί διαγιγνώσκω ἀπό ὁ οὐ οἶδα μέν , φάσκω δέ , οὐ σύ δοκέω πάνυ ἐργώδης εἰμί ; καί μάλα . δέω τοίνυν σύ , εἰ μέλλω Στωϊκός ὁ ἀγαθός οἶδα , εἰ καί μή ἐπί πᾶς , ἀλλά οὖν ἐπί ὁ πολύς αὐτός ἔρχομαι καί πειράω καί ὁ ἀγαθός προΐστημι διδάσκαλος , γυμνάζω γε πρότερος καί κριτικός ὁ τοιοῦτος δύναμις πορίζω , ὡς μή σύ λανθάνω ὁ κακός προκρίνω . καί σύ καί πρός οὗτος ὁράω ὅσος δέω ὁ χρόνος , ὅς ἑκών παρίημι δείδω μή σύ ἀγανακτέω , καίτοι ὁ γε μέγας τε ἅμα καί ἀναγκαῖος ἐν ὁ τοιοῦτος , λέγω δή ὁ ἄδηλος τε καί ἀμφίβολος , εἷς οὗτος εἰμί , οἴομαι · καί μόνος σύ οὗτος πιστός καί βέβαιος ἐλπίς ἐπί ὁ ἀλήθεια τε καί εὕρεσις αὐτός , ἄλλος δέ οὐδέ ὅστις ἤ ὁ κρίνω δύναμαι καί χωρίζω ἀπό ὁ ἀληθής ὁ ψευδής ὑπάρχω σύ καί κατά ὁ ἀργυρογνώμων διαγιγνώσκω ὅς τε δόκιμος καί ἀκίβδηλος καί ὅς παρακόπτω , καί εἰ ποτέ τοιοῦτος τις δύναμις καί τέχνη πορίζω ἔρχομαι ἐπί ὁ ἐξέτασις ὁ λέγω · εἰ δέ μή , εὖ οἶδα ὡς οὐδείς κωλύω σύ ὁ ῥίς ἕλκω ὑπό ἕκαστος ἤ θαλλός προδείκνυμι ἀκολουθέω ὥσπερ ὁ πρόβατον , μάλα δέ ὁ ἐπιτραπέζιος ὕδωρ ἔοικα εἰμί , ἐπί ὅς τις ἄν μέρος ἕλκω σύ τις ἄκρος ὁ δάκτυλος ἄγω , ἤ καί νή Ζεύς κάλαμος τις ἐπί ὄχθη παραποτάμιος φύω καί πρός πᾶς ὁ πνέω κάμπτω , ἐάν μικρός τις αὔρα διαφυσάω διασαλεύω αὐτός .
lucianus.hermotimus 69
ὡς εἴ γέ τινα εὕροις διδάσκαλον , ὃς ἀποδείξεως πέρι καὶ τῆς τῶν ἀμφισβητουμένων διακρίσεως τέχνην τινὰ εἰδὼς διδάξειέ σε , παύσῃ δηλαδὴ πράγματα ἔχων · αὐτίκα γάρ σοι τὸ βέλτιστον φανεῖται καὶ τἀληθὲς ὑπαχθὲν τῇ ἀποδεικτικῇ ταύτῃ τέχνῃ καὶ τὸ ψεῦδος ἐλεγχθήσεται , καὶ σὺ βεβαίως ἑλόμενος καὶ κρίνας φιλοσοφήσεις καὶ τὴν τριπόθητον εὐδαιμονίαν κτησάμενος βιώσῃ μετʼ αὐτῆς ἅπαντα συλλήβδην ἔχων τἀγαθά . εὖ γε , ὦ Λυκῖνε · παρὰ πολὺ γὰρ ταῦτʼ ἀμείνω καὶ ἐλπίδος οὐ μικρᾶς ἐχόμενα λέγεις , καὶ ζητητέος , ὡς ἔοικεν , ἡμῖν ἀνήρ τις τοιοῦτος , διαγνωστικούς τε καὶ διακριτικοὺς ποιήσων ἡμᾶς καὶ τὸ μέγιστον , ἀποδεικτικούς · ὡς τά γε μετὰ ταῦτα ῥᾴδια ἤδη καὶ ἀπράγμονα καὶ οὐ πολλῆς διατριβῆς δεόμενα . καὶ ἔγωγε ἤδη χάριν οἶδά σοι ἐξευρόντι σύντομόν τινα ταύτην ἡμῖν καὶ ἀρίστην ὁδόν . καὶ μὴν οὐδέπω χάριν ἄν μοι εἰδείης εἰκότως · οὐδὲν γάρ σοι ἐξευρηκὼς ἔδειξα , ὡς ἐγγυτέρω σε ποιήσειν τῆς ἐλπίδος , τὸ δὲ πολὺ πορρωτέρω γεγόναμεν ἢ πρότερον ἦμεν καὶ κατὰ τοὺς παροιμιαζομένους πολλὰ μοχθήσαντες ὁμοίως ἐσμέν . πῶς τοῦτο φής ; πάνυ γὰρ λυπηρόν τι καὶ δύσελπι ἐρεῖν ἔοικας .
Lemmas: ὡς εἰ γε τις εὑρίσκω διδάσκαλος , ὅς ἀπόδειξις περί καί ὁ ὁ ἀμφισβητέω διάκρισις τέχνη τις οἶδα διδάσκω σύ , παύω δηλαδή πρᾶγμα ἔχω · αὐτίκα γάρ σύ ὁ ἀγαθός φαίνω καί ἀληθής ὑπάγω ὁ ἀποδεικτικός οὗτος τέχνη καί ὁ ψεῦδος ἐλέγχω , καί σύ βέβαιος αἱρέω καί κρίνω φιλοσοφέω καί ὁ τριπόθητος εὐδαιμονία κτάομαι βιόω μετά αὐτός ἅπας συλλήβδην ἔχω ἀγαθός . εὖ γε , ὦ Λυκῖνος · παρά πολύς γάρ οὗτος ἀγαθός καί ἐλπίς οὐ μικρός ἔχω λέγω , καί ζητητέος , ὡς ἔοικα , ἐγώ ἀνήρ τις τοιοῦτος , διαγνωστικός τε καί διακριτικός ποιέω ἐγώ καί ὁ μέγας , ἀποδεικτικός · ὡς ὁ γε μετά οὗτος ῥᾴδιος ἤδη καί ἀπράγμων καί οὐ πολύς διατριβή δέω . καί ἐγώ ἤδη χάρις οἶδα σύ ἐξευρίσκω σύντομος τις οὗτος ἐγώ καί ἀγαθός ὁδός . καί μήν οὐδέπω χάρις ἄν ἐγώ οἶδα ἔοικα · οὐδείς γάρ σύ ἐξευρίσκω δείκνυμι , ὡς ἐγγύς σύ ποιέω ὁ ἐλπίς , ὁ δέ πολύς πρόσω γίγνομαι ἤ πρότερος εἰμί καί κατά ὁ παροιμιάζω πολύς μοχθέω ὅμοιος εἰμί . πῶς οὗτος φημί ; πάνυ γάρ λυπηρός τις καί δύσελπις λέγω ἔοικα .
lucianus.hermotimus 70
ὅτι , ὦ ἑταῖρε , κἂν εὕρωμεν ὑπισχνούμενόν τινα εἰδέναι τε ἀπόδειξιν καὶ ἄλλον διδάξειν , οὐκ αὐτίκα , οἶμαι , πιστεύσομεν αὐτῷ , ἀλλά τινα ζητήσομεν τὸν κρῖναι δυνάμενον , εἰ ἀληθῆ ὁ ἀνὴρ λέγει · κἂν τούτου εὐπορήσωμεν , ἄδηλον ἔτι ἡμῖν εἰ ὁ ἐπιγνώμων οὗτος οἶδε διαγιγνώσκειν τὸν ὀρθῶς κρινοῦντα ἢ μή , καὶ ἐπʼ αὐτὸν αὖθις τοῦτον ἄλλου ἐπιγνώμονος , οἶμαι , δεῖ . ἡμεῖς γὰρ πόθεν ἂν εἰδείημεν διακρίνειν τὸν ἄριστα κρῖναι δυνάμενον ; ὁρᾷς ὅποι τοῦτο ἀποτείνεται καὶ ὡς ἀπέραντον γίγνεται , στῆναί ποτε καὶ καταληφθῆναι μὴ δυνάμενον ; ἐπεὶ καὶ τὰς ἀποδείξεις αὐτάς , ὁπόσας οἷόν τε εὑρίσκειν , ἀμφισβητουμένας ὄψει καὶ μηδὲν ἐχούσας βεβαιου · αἱ γοῦν πλεῖσται αὐτῶν διʼ ἄλλων ἀμφισβητουμένων πείθειν ἡμᾶς βιάζονται εἰδέναι , αἱ δὲ τοῖς πάνυ προδήλοις τὰ ἀφανέστατα συνάπτουσαι οὐδὲν αὐτοῖς κοινωνοῦντα ἀποδείξεις ὅμως αὐτῶν εἶναι φάσκουσιν , ὥσπερ εἴ τις οἴοιτο ἀποδείξειν εἶναι θεούς , διότι βωμοὶ αὐτῶν ὄντες φαίνονται . ὥστε , ὦ Ἑρμότιμε , οὐκ οἶδʼ ὅπως καθάπερ οἱ ἐν κύκλῳ θέοντες ἐπὶ τὴν αὐτὴν ἀρχὴν καὶ ἀπορίαν ἐπανεληλύθαμεν .
Lemmas: ὅτι , ὦ ἑταῖρος , ἐάν εὑρίσκω ὑπισχνέομαι τις οἶδα τε ἀπόδειξις καί ἄλλος διδάσκω , οὐ αὐτίκα , οἴομαι , πιστεύω αὐτός , ἀλλά τις ζητέω ὁ κρίνω δύναμαι , εἰ ἀληθής ὁ ἀνήρ λέγω · ἐάν οὗτος εὐπορέω , ἄδηλος ἔτι ἐγώ εἰ ὁ ἐπιγνώμων οὗτος οἶδα διαγιγνώσκω ὁ ὀρθός κρίνω ἤ μή , καί ἐπί αὐτός αὖθις οὗτος ἄλλος ἐπιγνώμων , οἴομαι , δέω . ἐγώ γάρ πόθεν ἄν οἶδα διακρίνω ὁ ἀγαθός κρίνω δύναμαι ; ὁράω ὅποι οὗτος ἀποτείνω καί ὡς ἀπέραντος γίγνομαι , ἵστημι ποτέ καί καταλαμβάνω μή δύναμαι ; ἐπεί καί ὁ ἀπόδειξις αὐτός , ὁπόσος οἷος τε εὑρίσκω , ἀμφισβητέω ὁράω καί μηδείς ἔχω βέβαιος · ὁ γοῦν πολύς αὐτός διά ἄλλος ἀμφισβητέω πείθω ἐγώ βιάζω οἶδα , ὁ δέ ὁ πάνυ πρόδηλος ὁ ἀφανής συνάπτω οὐδείς αὐτός κοινωνέω ἀπόδειξις ὅμως αὐτός εἰμί φάσκω , ὥσπερ εἰ τις οἴομαι ἀποδείκνυμι εἰμί θεός , διότι βωμός αὐτός εἰμί φαίνω . ὥστε , ὦ Ἑρμότιμος , οὐ οἶδα ὅπως καθά ὁ ἐν κύκλος θέω ἐπί ὁ αὐτός ἀρχή καί ἀπορία ἐπανέρχομαι .
lucianus.hermotimus 72
ἀλλὰ σύ , ὦ φιλότης , μὴ πάθῃς αὐτὸ πρὸς ἐμέ , εἴ σε θησαυροὺς ἀνορύττοντα καὶ πετόμενον καί τινας ἐννοίας ὑπερφυεῖς ἐννοοῦντα καί τινας ἐλπίδας ἀνεφίκτους ἐλπίζοντα φίλος ὢν οὐ περιεῖδον διὰ παντὸς τοῦ βίου ὀνείρῳ ἡδεῖ μὲν ἴσως , ἀτὰρ ὀνείρῳ γε συνόντα , διαναστάντα δὲ ἀξιῶ πράττειν τι τῶν ἀναγκαίων καὶ ὅ σε παραπέμψει ἐς τὸ λοιπον τοῦ βίου τὰ κοινὰ ταῦτα φρονοῦντα · ἐπεὶ ὅ γε νῦν ἔπραττες καὶ ἐπενόεις , οὐδὲν τῶν Ἱπποκενταύρων καὶ Χιμαιρῶν καὶ Γοργόνων διαφέρει , καὶ ὅσα ἄλλα ὄνειροι καὶ ποιηταὶ καὶ γραφεῖς ἐλεύθεροι ὄντες ἀναπλάττουσιν οὔτε γενόμενα πώποτε οὔτε γενέσθαι δυνάμενα . καὶ ὅμως ὁ πολὺς λεὼς πιστεύουσιν αὐτοῖς καὶ κηλοῦνται ὁρῶντες ἢ ἀκούοντες τὰ τοιαῦτα διὰ τὸ ξένα καὶ ἀλλόκοτα εἶναι .
Lemmas: ἀλλά σύ , ὦ φιλότης , μή πάσχω αὐτός πρός ἐγώ , εἰ σύ θησαυρός ἀνορύσσω καί πέτομαι καί τις ἔννοια ὑπερφυής ἐννοέω καί τις ἐλπίς ἀνέφικτος ἐλπίζω φίλος εἰμί οὐ περιοράω διά πᾶς ὁ βίος ὄνειρος ἡδύς μέν ἴσως , ἀτάρ ὄνειρος γε σύνειμι , διανίσταμαι δέ ἀξιόω πράσσω τις ὁ ἀναγκαῖος καί ὅς σύ παραπέμπω εἰς ὁ λοιπός ὁ βίος ὁ κοινός οὗτος φρονέω · ἐπεί ὅς γε νῦν πράσσω καί ἐπινοέω , οὐδείς ὁ Ἱπποκένταυρος καί Χίμαιρα καί Γοργών διαφέρω , καί ὅσος ἄλλος ὄνειρος καί ποιητής καί γραφεύς ἐλεύθερος εἰμί ἀναπλάσσω οὔτε γίγνομαι πώποτε οὔτε γίγνομαι δύναμαι . καί ὅμως ὁ πολύς λαός πιστεύω αὐτός καί κηλόω ὁράω ἤ ἀκούω ὁ τοιοῦτος διά ὁ ξένος καί ἀλλόκοτος εἰμί .
lucianus.hermotimus 73
καὶ σὺ δὴ μυθοποιοῦ τινος ἀκούσας ὡς ἔστι τις γυνὴ ὑπερφυὴς τὸ κάλλος , ὑπὲρ τὰς Χάριτας αὐτὰς ἢ τὴν Οὐρανίαν , μὴ πρότερον ἐξετάσας εἰ ἀληθῆ λέγει καὶ εἰ ἔστι που τῆς γῆς ἡ ἄνθρωπος αὕτη , ἤρας εὐθύς , ὥσπερ φασὶ τὴν Μήδειαν ἐξ ὀνείρατος ἐρασθῆναι τοῦ Ἰάσονος . ὃ δὲ δὴ μάλιστά σε πρὸς τὸν ἔρωτα ἐπηγαγετο καὶ τοὺς ἄλλους δέ , ὁπόσοι τοῦ αὐτοῦ σοι εἰδώλου ἐρῶσι , τοῦτο ἦν , ὥς γέ μοι εἰκάζοντι φαίνεται , τὸ τὸν λέγοντα ἐκεῖνον περὶ τῆς γυναικός , ἐπείπερ ἐπιστεύθη τὸ πρῶτον ὅτι ἀληθῆ λέγει , ἀκόλουθα ἐπάγειν · εις τοῦτο γὰρ ἑωρᾶτε μόνον , καὶ διὰ τοῦτο εἷλκεν ὑμᾶς τῆς ῥινός , ἐπείπερ ἅπαξ τὴν πρώτην λαβὴν ἐνεδώκατε αὐτῷ , καὶ ἦγεν ἐπὶ τὴν ἀγαπωμένην διʼ ἧς ἔλεγεν εὐθείας ὁδοῦ · ῥᾴδια γάρ , οἶμαι , τὰ μετὰ ταῦτα καὶ οὐδεὶς ὑμῶν ἔτι ἐπιστρεφόμενος εἰς τὴν εἴσοδον ἐξήταζεν εἰ ἀληθής ἐστι καὶ εἰ μὴ ἔλαθε καθʼ ἣν οὐκ ἐχρῆν εἰσελθών , ἀλλʼ ἠκολούθει τοῖς τῶν προωδευκότων ἴχνεσι , καθάπερ τὰ πρόβατα πρὸς τὸν ἡγούμενον , δέον ἐπὶ τῇ εἰσόδῳ καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν εὐθὺς σκέψασθαι , εἴπερ εἰσιτητέον .
Lemmas: καί σύ δή μυθοποιός τις ἀκούω ὡς εἰμί τις γυνή ὑπερφυής ὁ κάλλος , ὑπέρ ὁ Χάρις αὐτός ἤ ὁ Οὐρανία , μή πρότερος ἐξετάζω εἰ ἀληθής λέγω καί εἰ εἰμί που ὁ γῆ ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ἐράω εὐθύς , ὥσπερ φημί ὁ Μήδεια ἐκ ὄνειρος ἔραμαι ὁ Ἰάσων . ὁ δέ δή μάλα σύ πρός ὁ ἔρως ἐπάγω καί ὁ ἄλλος δέ , ὁπόσος ὁ αὐτός σύ εἴδωλον ἐράω , οὗτος εἰμί , ὡς γε ἐγώ εἰκάζω φαίνω , ὁ ὁ λέγω ἐκεῖνος περί ὁ γυνή , ἐπεί πιστεύω ὁ πρῶτος ὅτι ἀληθής λέγω , ἀκόλουθος ἐπάγω · ε οὗτος γάρ ὁράω μόνος , καί διά οὗτος ἕλκω σύ ὁ ῥίς , ἐπεί ἅπαξ ὁ πρῶτος λαβή ἐνδίδωμι αὐτός , καί ἄγω ἐπί ὁ ἀγαπάω διά ὅς λέγω εὐθύς ὁδός · ῥᾴδιος γάρ , οἴομαι , ὁ μετά οὗτος καί οὐδείς σύ ἔτι ἐπιστρέφω εἰς ὁ εἴσοδος ἐξετάζω εἰ ἀληθής εἰμί καί εἰ μή λανθάνω κατά ὅς οὐ χρή εἰσέρχομαι , ἀλλά ἀκολουθέω ὁ ὁ προοδεύω ἴχνος , καθά ὁ πρόβατον πρός ὁ ἡγέομαι , δέω ἐπί ὁ εἴσοδος καί κατά ὁ ἀρχή εὐθύς σκοπέω , εἴπερ εἰσιτητέον .
lucianus.hermotimus 75
κατὰ ταὐτὰ τοίνυν καὶ ὑμεῖς δόντες τὰς ἀρχὰς τῆς προαιρέσεως ἑκάστης πιστεύετε τοῖς ἑξῆς καὶ γνώρισμα τῆς ἀληθείας αὐτῶν τὴν ἀκολουθίαν ἡγεῖσθε εἶναι ψευδῆ οὖσαν · εἶτα οἱ μὲν ὑμῶν ἐναποθνήσκουσι ταῖς ἐλπίσι , πρὶν ἰδεῖν τἀληθὲς καὶ καταγνῶναι τῶν ἐξαπατησάντων ἐκείνων , οἱ δὲ κἂν αἴσθωνται ἐξηπατημένοι ὀψέ ποτε γέροντες ἤδη γενόμενοι , ὀκνοῦσιν ἀναστρέφειν αἰδούμενοι , εἰ δεήσει τηλικούτους αὐτοὺς ὄντας ἐξομολογήσασθαι ὅτι πράγματα παίδων ἔχοντες οὐ συνίεσαν · ὥστε ἐμμένουσι τοῖς αὐτοῖς ὑπʼ αἰσχύνης καὶ ἐπαινοῦσι τὰ παρόντα καὶ ὁπόσους ἂν δύνωνται προτρέπουσιν ἐπὶ τὰ αὐτά , ὡς ἂν μὴ μόνοι ἐξηπατημένοι ὦσιν , ἀλλὰ ἔχωσι παραμυθίαν τὸ καὶ πολλοὺς καὶ ἄλλους τὰ ὅμοια παθεῖν αὐτοῖς · καὶ γὰρ αὖ κἀκεῖνο ὁρῶσιν , ὅτι ἢν τἀληθὲς εἴπωσιν , οὐκετι σεμνοὶ ὥσπερ νῦν καὶ ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς δόξουσιν οὐδὲ τιμήσονται ὁμοίως . οὐκ ἂν οὖν ἑκόντες εἴποιεν εἰδότες , ἀφʼ οἵων ἐκπεσόντες ὅμοιοι τοῖς ἄλλοις δόξουσιν . ὀλίγοις δʼ ἂν πάνυ ἐντύχοις ὑπʼ ἀνδρείας τολμῶσι λέγειν ὅτι ἐξηπάτηνται καὶ τοὺς ἄλλους ἀποτρέπειν τῶν ὁμοίων πειρωμένους . εἰ δʼ οὖν τινι τοιούτῳ ἐντύχοις , φιλαλήθη τε κάλει τὸν τοιοῦτον καὶ χρηστὸν καὶ δίκαιον καί , εἰ βούλει , φιλόσοφον · οὐ γὰρ ἂν φθονήσαιμι τούτῳ μόνῳ τοῦ ὀνόματος · οἱ δʼ ἄλλοι ἢ οὐδὲν ἀληθὲς ἴσασιν οἰόμενοι εἰδέναι ἢ εἰδότες ἀποκρύπτονται ὑπὸ δειλίας καὶ αἰσχύνης καὶ τοῦ προτιμᾶσθαι βούλεσθαι .
Lemmas: κατά αὐτός τοίνυν καί σύ δίδωμι ὁ ἀρχή ὁ προαίρεσις ἕκαστος πιστεύω ὁ ἑξῆς καί γνώρισμα ὁ ἀλήθεια αὐτός ὁ ἀκολουθία ἡγέομαι εἰμί ψευδής εἰμί · εἶτα ὁ μέν σύ ἐναποθνῄσκω ὁ ἐλπίς , πρίν ὁράω ἀληθής καί καταγιγνώσκω ὁ ἐξαπατάω ἐκεῖνος , ὁ δέ ἐάν αἰσθάνομαι ἐξαπατάω ὀψέ ποτέ γέρων ἤδη γίγνομαι , ὀκνέω ἀναστρέφω αἰδέομαι , εἰ δέω τηλικοῦτος αὐτός εἰμί ἐξομολογέομαι ὅτι πρᾶγμα παῖς ἔχω οὐ συνίημι · ὥστε ἐμμένω ὁ αὐτός ὑπό αἰσχύνη καί ἐπαινέω ὁ πάρειμι καί ὁπόσος ἄν δύναμαι προτρέπω ἐπί ὁ αὐτός , ὡς ἄν μή μόνος ἐξαπατάω εἰμί , ἀλλά ἔχω παραμυθία ὁ καί πολύς καί ἄλλος ὁ ὅμοιος πάσχω αὐτός · καί γάρ αὖ ἐκεῖνος ὁράω , ὅτι ἐάν ἀληθής λέγω , οὐκέτι σεμνός ὥσπερ νῦν καί ὑπέρ ὁ πολύς δοκέω οὐδέ τιμάω ὅμοιος . οὐ ἄν οὖν ἑκών λέγω οἶδα , ἀπό οἷος ἐκπίπτω ὅμοιος ὁ ἄλλος δοκέω . ὀλίγος δέ ἄν πάνυ ἐντυγχάνω ὑπό ἀνδρεία τολμάω λέγω ὅτι ἐξαπατάω καί ὁ ἄλλος ἀποτρέπω ὁ ὅμοιος πειράω . εἰ δέ οὖν τις τοιοῦτος ἐντυγχάνω , φιλαλήθης τε καλέω ὁ τοιοῦτος καί χρηστός καί δίκαιος καί , εἰ βούλομαι , φιλόσοφος · οὐ γάρ ἄν φθονέω οὗτος μόνος ὁ ὄνομα · ὁ δέ ἄλλος ἤ οὐδείς ἀληθής οἶδα οἴομαι οἶδα ἤ οἶδα ἀποκρύπτω ὑπό δειλία καί αἰσχύνη καί ὁ προτιμάω βούλομαι .
lucianus.hermotimus 76
καίτοι πρὸς τῆς Ἀθηνᾶς ἅπαντα μὲν ἃ ἔφην , ἐάσωμεν αὐτοῦ καταβαλόντες καὶ λήθη τις ἔστω αὐτῶν ὥσπερ τῶν πρὸ Εὐκλείδου ἄρχοντος πραχθέντων , ὑποθέμενοι δὲ ταύτην φιλοσοφίαν ὀρθὴν εἶναι τὴν τῶν Στωϊκῶν , ἄλλην δὲ μηδʼ ἡντιναοῦν , ἴδωμεν εἰ ἐφικτὴ αὕτη καὶ δυνατή ἐστιν , ἢ μάτην κάμνουσιν ὁπόσοι ἐφίενται αὐτῆς · τὰς μὲν γὰρ ὑποσχέσεις ἀκούω θαυμαστάς τινας , ἡλίκα εὐδαιμονήσουσιν οἱ ἐς τὸ ἀκρότατον ἐλθόντες · μόνους γὰρ τούτους πάντα συλλαβόντας ἕξειν τὰ τῷ ὄντι ἀγαθά . τὸ μετὰ ταῦτα δὲ σὺ ἂν ἄμεινον εἰδείης , εἴ τινι ἐντετύχηκας Στωϊκῷ τοιούτῳ , οἵῳ μήτε λυπεῖσθαι μήθʼ ὑφʼ ἡδονῆς κατασπᾶσθαι μήτε ὀργίζεσθαι , φθόνου δὲ κρείττονι καὶ πλούτου καταφρονοῦντι καὶ συνόλως εὐδαίμονι , ὁποῖον χρὴ τὸν κανόνα εἶναι καὶ γνώμονα τοῦ κατὰ τὴν ἀρετὴν βίου , — ὁ γὰρ καὶ κατὰ μικρότατον ἐνδέων ἀτελής , κἂν πάντα πλείω ἔχῃ — εἰ δὲ τοῦτο οὐχί , οὐδέπω εὐδαίμων .
Lemmas: καίτοι πρός ὁ Ἀθήνη ἅπας μέν ὅς φημί , ἐάω αὐτοῦ καταβάλλω καί λήθη τις εἰμί αὐτός ὥσπερ ὁ πρό Εὐκλείδης ἄρχων πράσσω , ὑποτίθημι δέ οὗτος φιλοσοφία ὀρθός εἰμί ὁ ὁ Στωϊκός , ἄλλος δέ μηδέ ὁστισοῦν , ὁράω εἰ ἐφικτός οὗτος καί δυνατός εἰμί , ἤ μάτην κάμνω ὁπόσος ἐφίημι αὐτός · ὁ μέν γάρ ὑπόσχεσις ἀκούω θαυμαστός τις , ἡλίκος εὐδαιμονέω ὁ εἰς ὁ ἄκρος ἔρχομαι · μόνος γάρ οὗτος πᾶς συλλαμβάνω ἔχω ὁ ὁ εἰμί ἀγαθός . ὁ μετά οὗτος δέ σύ ἄν ἀγαθός οἶδα , εἰ τις ἐντυγχάνω Στωϊκός τοιοῦτος , οἷος μήτε λυπέω μήτε ὑπό ἡδονή κατασπάω μήτε ὀργίζω , φθόνος δέ κρατύς καί πλοῦτος καταφρονέω καί σύνολος εὐδαίμων , ὁποῖος χρή ὁ κανών εἰμί καί γνώμων ὁ κατά ὁ ἀρετή βίος , — ὁ γάρ καί κατά μικρός ἐνδέω ἀτελής , ἐάν πᾶς πολύς ἔχω — εἰ δέ οὗτος οὐ , οὐδέπω εὐδαίμων .
lucianus.hermotimus 77
οὐδένα τοιοῦτον εἶδον . εὖ γε , ὦ Ἑρμότιμε , ὅτι οὐ ψεύδῃ ἑκών . εἰς τί δʼ οὖν ἀποβλέπων φιλοσοφεῖς , ὅταν ὁρᾷς μήτε τὸν διδάσκαλον τὸν σὸν μήτε τὸν ἐκείνου μήτε τὸν πρὸ αὐτοῦ μηδʼ ἂν εἰς δεκαγονίαν ἀναγάγῃς μηδένα αὐτῶν σοφὸν ἀκριβῶς καὶ διὰ τοῦτο εὐδαίμονα γεγενημένον ; οὐδὲ γὰρ ἂν ἐκεῖνο ὀρθῶς εἴποις , ὡς ἀπόχρη , κἂν πλησίον γένῃ τῆς εὐδαιμονίας , ἐπεὶ οὐδὲν ὄφελος · ὁμοίως γὰρ ἔξω τοῦ ὀδοῦ ἐστι καὶ ἐν τῷ ὑπαίθρῳ ὅ τε παρὰ τὴν θύραν ἔξω ἑστὼς καὶ ὁ πόρρω , διαλλάττοιεν δʼ ἄν , ὅτι μᾶλλον οὗτος ἀνιάσεται ὁρῶν ἐγγύθεν οἵων ἐστέρηται . εἶτα ἵνα πλησίον γένῃ τῆς εὐδαιμονίας — δώσω γὰρ τοῦτό σοι — τοσαῦτα πονεῖς κατατρύχων σεαυτόν , καὶ παραδεδράμηκε σε ὁ βίος ὁ τοσοῦτος ἐν ἀκηδίᾳ καὶ καμάτῳ καὶ ἀγρυπνίαις κάτω νενευκότα ; καὶ εἰσαῦθις πονήσεις , ὡς φής , ἄλλα εἴκοσιν ἔτη τοὐλάχιστον , ἵνα ὀγδοηκοντούτης γενόμενος — εἴ τις ἐγγυητής ἐστί σοι , ὅτι βιώσῃ τοσαῦτα — ὅμως ᾖς ἐν τοῖς μηδέπω εὐδαιμονοῦσιν ; εἰ μὴ μόνος οἴει τεύξεσθαι τούτου καὶ αἱρήσειν διώκων ὃ πρὸ σοῦ μάλα πολλοὶ κἀγαθοὶ καὶ ὠκύτεροι παρὰ πολὺ διώκοντες οὐ κατέλαβον .
Lemmas: οὐδείς τοιοῦτος ὁράω . εὖ γε , ὦ Ἑρμότιμος , ὅτι οὐ ψεύδω ἑκών . εἰς τίς δέ οὖν ἀποβλέπω φιλοσοφέω , ὅταν ὁράω μήτε ὁ διδάσκαλος ὁ σός μήτε ὁ ἐκεῖνος μήτε ὁ πρό αὐτός μηδέ ἄν εἰς δεκαγονία ἀνάγω μηδείς αὐτός σοφός ἀκριβής καί διά οὗτος εὐδαίμων γίγνομαι ; οὐδέ γάρ ἄν ἐκεῖνος ὀρθός λέγω , ὡς ἀποχράω , ἐάν πλησίον γίγνομαι ὁ εὐδαιμονία , ἐπεί οὐδείς ὄφελος · ὅμοιος γάρ ἔξω ὁ οὐδός εἰμί καί ἐν ὁ ὕπαιθρος ὁ τε παρά ὁ θύρα ἔξω ἵστημι καί ὁ πρόσω , διαλλάσσω δέ ἄν , ὅτι μάλα οὗτος ἀνιάομαι ὁράω ἐγγύθεν οἷος στερέω . εἶτα ἵνα πλησίον γίγνομαι ὁ εὐδαιμονία — δίδωμι γάρ οὗτος σύ — τοσοῦτος πονέω κατατρύχω σεαυτοῦ , καί παρατρέχω σύ ὁ βίος ὁ τοσοῦτος ἐν ἀκηδία καί κάματος καί ἀγρυπνία κάτω νεύω ; καί εἰσαῦθις πονέω , ὡς φημί , ἄλλος εἴκοσι ἔτος ἐλαχύς , ἵνα ὀγδοηκοντούτης γίγνομαι — εἰ τις ἐγγυητής εἰμί σύ , ὅτι βιόω τοσοῦτος — ὅμως εἰμί ἐν ὁ μηδέπω εὐδαιμονέω ; εἰ μή μόνος οἴομαι τυγχάνω οὗτος καί αἱρέω διώκω ὅς πρό σύ μάλα πολύς ἀγαθός καί ὠκύς παρά πολύς διώκω οὐ καταλαμβάνω .
lucianus.hermotimus 78
ἀλλὰ καὶ κατάλαβε , εἰ δοκεῖ , καὶ ἔχε ὅλον συλλαβών , τὸ μὲν δὴ πρῶτον οὐχ ὁρῶ ὅ τι ποτʼ ἂν εἴη τἀγαθόν , ὡς ἀντάξιον δοκεῖν τῶν πόνων τῶν τοσούτων . ἔπειτα ἐς πόσον ἔτι τὸν λοιπὸν χρόνον ἀπολαύσεις αὐτοῦ γέρων ἤδη καὶ παντὸς ἡδέος ἔξωρος ὢν καὶ τὸν ἕτερον πόδα , φασίν , ἐν τῇ σορῷ ἔχων ; εἰ μή τι ἐς ἄλλον , ὦ γενναῖε , βίον προγυμνάζεις ἑαυτόν , ὡς ἐς ἐκεῖνον ἐλθὼν ἄμεινον διαγάγοις , εἰδὼς ὅντινα τρόπον χρὴ βιοῦν , ὅμοιον ὡς εἴ τις ἐς τοσοῦτον σκευάζοι τε καὶ εὐτρεπίζοι ὡς δειπνήσων ἄμεινον , ἄχρι ἂν λάθῃ ὑπὸ λιμοῦ διαφθαρείς .
Lemmas: ἀλλά καί καταλαμβάνω , εἰ δοκέω , καί ἔχω ὅλος συλλαμβάνω , ὁ μέν δή πρῶτος οὐ ὁράω ὅς τις ποτέ ἄν εἰμί ἀγαθός , ὡς ἀντάξιος δοκέω ὁ πόνος ὁ τοσοῦτος . ἔπειτα εἰς πόσος ἔτι ὁ λοιπός χρόνος ἀπολαύω αὐτός γέρων ἤδη καί πᾶς ἡδύς ἔξωρος εἰμί καί ὁ ἕτερος πούς , φημί , ἐν ὁ σορός ἔχω ; εἰ μή τις εἰς ἄλλος , ὦ γενναῖος , βίος προγυμνάζω ἑαυτοῦ , ὡς εἰς ἐκεῖνος ἔρχομαι ἀγαθός διάγω , οἶδα ὅστις τρόπος χρή βιόω , ὅμοιος ὡς εἰ τις εἰς τοσοῦτος σκευάζω τε καί εὐτρεπίζω ὡς δειπνέω ἀγαθός , ἄχρι ἄν λανθάνω ὑπό λιμός διαφθείρω .
lucianus.hermotimus 79
ἀλλὰ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνό πω κατανενόηκας , οἶμαι , ὡς ἡ μὲν ἀρετὴ ἐν ἔργοις δήπου ἐστίν , οἷον ἐν τῷ δίκαια πράττειν καὶ σοφὰ καὶ ἀνδρεῖα , ὑμεῖς δὲ — τὸ δὲ ὑμεῖς ὅταν εἴπω , τοὺς ἄκρους τῶν φιλοσοφούντων φημί — ἀφέντες ταῦτα ζητεῖν καὶ ποιεῖν ῥημάτια δύστηνα μελετᾶτε καὶ συλλογισμοὺς καὶ ἀπορίας καὶ τὸ πλεῖστον τοῦ βίου ἐπὶ τούτοις διατρίβετε , καὶ ὃς ἂν κρατῇ ἐν αὐτοῖς , καλλίνικος ὑμῖν δοκεῖ · ἀφʼ ὧν , οἶμαι , καὶ τὸν διδάσκαλον τουτονὶ θαυμάζετε , γέροντα ἄνδρα , ὅτι τοὺς προσομιλοῦντας ἐς ἀπορίαν καθίστησι καὶ οἶδεν ὡς χρὴ ἐρέσθαι καὶ σοφίσασθαι καὶ πανουργῆσαι καὶ ἐς ἄφυκτα ἐμβαλεῖν , καὶ τὸν καρπὸν ἀτεχνῶς ἀφέντες — οὗτος δὲ ἦν περὶ τὰ ἔργα — περὶ τὸν φλοιὸν ἀσχολεῖσθε τὰ φύλλα καταχέοντες ἀλλήλων ἐν ταῖς ὁμιλίαις . ἢ γὰρ ἄλλα ἐστὶν ἃ πράττετε , ὦ Ἑρμότιμε , πάντες ἕωθεν εἰς ἑσπέραν ; οὔκ , ἀλλὰ ταῦτα . ἢ οὖν οὐχὶ καὶ ὀρθῶς τις φαίη τὴν σκιὰν ὑμᾶς θηρεύειν ἐάσαντας τὸ σῶμα ἢ τοῦ ὄφεως τὸ σύφαρ ἀμελήσαντας τοῦ ὁλκοῦ , μᾶλλον δὲ τὸ ὅμοιον ποιεῖν ὥσπερ εἴ τις ἐς ὅλμον ὕδωρ ἐκχέας ὑπέρῳ σιδηρῷ πτίττοι πράττειν ἀναγκαῖόν τι καὶ προὔργου οἰόμενος , οὐκ εἰδὼς ὅτι ἂν ἀποβάλῃ , φασί , τοὺς ὤμους πτίττων , ὕδωρ ὁμοίως τὸ ὕδωρ μένει ;
Lemmas: ἀλλά μήν οὐδέ ἐκεῖνος πω κατανοέω , οἴομαι , ὡς ὁ μέν ἀρετή ἐν ἔργον δήπου εἰμί , οἷος ἐν ὁ δίκαιος πράσσω καί σοφός καί ἀνδρεῖος , σύ δέ — ὁ δέ σύ ὅταν λέγω , ὁ ἄκρος ὁ φιλοσοφέω φημί — ἀφίημι οὗτος ζητέω καί ποιέω ῥημάτιον δύστηνος μελετάω καί συλλογισμός καί ἀπορία καί ὁ πολύς ὁ βίος ἐπί οὗτος διατρίβω , καί ὅς ἄν κρατέω ἐν αὐτός , καλλίνικος σύ δοκέω · ἀπό ὅς , οἴομαι , καί ὁ διδάσκαλος οὗτος θαυμάζω , γέρων ἀνήρ , ὅτι ὁ προσομιλέω εἰς ἀπορία καθίστημι καί οἶδα ὡς χρή ἔρομαι καί σοφίζω καί πανουργέω καί εἰς ἄφυκτος ἐμβάλλω , καί ὁ καρπός ἄτεχνος ἀφίημι — οὗτος δέ εἰμί περί ὁ ἔργον — περί ὁ φλοιός ἀσχολέω ὁ φύλλον κατηχέω ἀλλήλων ἐν ὁ ὁμιλία . ἤ γάρ ἄλλος εἰμί ὅς πράσσω , ὦ Ἑρμότιμος , πᾶς ἕωθεν εἰς ἑσπέρα ; οὐ , ἀλλά οὗτος . ἤ οὖν οὐ καί ὀρθός τις φημί ὁ σκιά σύ θηρεύω ἐάω ὁ σῶμα ἤ ὁ ὄφις ὁ σῦφαρ ἀμελέω ὁ ὁλκός , μᾶλλον δέ ὁ ὅμοιος ποιέω ὥσπερ εἰ τις εἰς ὅλμος ὕδωρ ἐκχέω ὕπερον σιδήρεος πτίσσω πράσσω ἀναγκαῖος τίς καί προὔργου οἴομαι , οὐ οἶδα ὅτι ἄν ἀποβάλλω , φημί , ὁ ὦμος πτίσσω , ὕδωρ ὅμοιος ὁ ὕδωρ μένω ;
lucianus.hermotimus 80
καί μοι δὸς ἐνταῦθα ἤδη ἐρέσθαι σε , εἰ ἐθέλοις ἂν ἔξω τῶν λόγων τὰ ἄλλα ἐοικέναι τῷ διδασκάλῳ , οὕτω μὲν ὀργίλος , οὕτω δὲ μικρολόγος , οὕτω δὲ φιλόνεικος ὢν καὶ φιλήδονος νὴ Δίʼ , εἰ καὶ μὴ τοῖς πολλοῖς δοκεῖ . τί σιγᾷς , ὦ Ἑρμότιμε ; θέλεις διηγήσομαι ἃ πρῴην ἤκουσα ὑπὲρ φιλοσοφίας τινὸς λέγοντος ἀνδρὸς πάνυ γεγηρακότος , ᾧ πάμπολλοι τῶν νέων ἐπὶ σοφίᾳ πλησιάζουσιν ; ἀπαιτῶν γὰρ παρά τινος τῶν μαθητῶν τὸν μισθὸν ἠγανάκτει , λέγων ὑπερήμερον εἶναι καὶ ἐκπρόθεσμον τοῦ ὀφλήματος , ὃν ἔδει πρὸ ἑκκαίδεκα ἡμερῶν ἐκτετικέναι τῇ ἕνῃ καὶ νέᾳ · οὕτω γὰρ συνθέσθαι .
Lemmas: καί ἐγώ δίδωμι ἐνταῦθα ἤδη ἔρομαι σύ , εἰ ἐθέλω ἄν ἔξω ὁ λόγος ὁ ἄλλος ἔοικα ὁ διδάσκαλος , οὕτως μέν ὀργίλος , οὕτως δέ μικρολόγος , οὕτως δέ φιλόνικος εἰμί καί φιλήδονος νή Ζεύς , εἰ καί μή ὁ πολύς δοκέω . τίς σιγάω , ὦ Ἑρμότιμος ; ἐθέλω διηγέομαι ὅς πρῴην ἀκούω ὑπέρ φιλοσοφία τις λέγω ἀνήρ πάνυ γηράσκω , ὅς πάμπολυς ὁ νέος ἐπί σοφία πλησιάζω ; ἀπαιτέω γάρ παρά τις ὁ μαθητής ὁ μισθός ἀγανακτέω , λέγω ὑπερήμερος εἰμί καί ἐκπρόθεσμος ὁ ὄφλημα , ὅς δέω πρό ἑκκαίδεκα ἡμέρα ἐκτίνω ὁ ἕνος καί νέος · οὕτως γάρ συντίθημι .