ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.hermotimus 1
ὅσον , ὦ Ἑρμότιμε , τῷ βιβλίῳ καὶ τῇ τοῦ βαδίσματος σπουδῇ τεκμήρασθαι , παρὰ τὸν διδάσκαλον ἐπειγομένῳ ἔοικας · ἐνενόεις γοῦν τι μεταξὺ προϊὼν καὶ τὰ χείλη διεσάλευες ἠρέμα ὑποτονθορύζων καὶ τὴν χεῖρα ὧδε κἀκεῖσε μετέφερες ὥσπερ τινὰ ῥῆσιν ἐπὶ ἑαυτοῦ διατιθέμενος , ἐρώτημα δή τι τῶν ἀγκύλων συντιθεὶς ἢ σκέμμα σοφιστικὸν ἀναφροντίζων , ὡς μηδὲ ὁδῷ βαδίζων σχολὴν ἄγοις , ἀλλʼ ἐνεργὸς εἴης ἀεὶ σπουδαῖόν τι πράττων καὶ ὃ πρὸ ὁδοῦ σοι γένοιτʼ ἂν ἐς τὰ μαθήματα . νὴ Δίʼ , ὦ Λυκῖνε , τοιοῦτό τι · τὴν γὰρ χθιζην συνουσίαν καὶ ἃ εἶπε πρὸς ἡμᾶς , ἀνεπεμπαζόμην ἐπιὼν τῇ μνήμῃ ἕκαστα . χρὴ δὲ μηδένα καιρόν , οἶμαι , παριέναι εἰδότας ἀληθὲς ὂν τὸ ὑπὸ τοῦ Κῴου ἰατροῦ εἰρημένον , ὡς ἄρα βραχὺς μὲν ὁ βίος , μακρὴ δὲ ἡ τέχην . καίτοι ἐκεῖνος ἰατρικῆς πέρι ταῦτʼ ἔλεγεν , εὐμαθεστέρου πράγματος · φιλοσοφία δὲ καὶ μακρῷ τῷ χρόνῳ ἀνέφικτος , ἢν μὴ πάνυ τις ἐγρηγορότως ἀτενὲς ἀεὶ καὶ γοργὸν ἀποβλέπῃ ἐς αὐτήν , καὶ τὸ κινδύνευμα οὐ περὶ μικρῶν , ἢ ἄθλιον εἶναι ἐν τῷ πολλῷ τῶν ἰδιωτῶν συρφετῷ παραπολόμενον ἢ εὐδαιμονῆσαι φιλοσοφήσαντα .
Lemmas: ὅσος , ὦ Ἑρμότιμος , ὁ βιβλίον καί ὁ ὁ βάδισμα σπουδή τεκμαίρομαι , παρά ὁ διδάσκαλος ἐπείγω ἔοικα · ἐννοέω γοῦν τις μεταξύ προέρχομαι καί ὁ χεῖλος διασαλεύω ἠρέμα ὑποτονθορύζω καί ὁ χείρ ὧδε ἐκεῖσε μεταφέρω ὥσπερ τις ῥῆσις ἐπί ἑαυτοῦ διατίθημι , ἐρώτημα δή τις ὁ ἀγκύλος συντίθημι ἤ σκέμμα σοφιστικός ἀναφροντίζω , ὡς μηδέ ὁδός βαδίζω σχολή ἄγω , ἀλλά ἐνεργός εἰμί ἀεί σπουδαῖος τις πράσσω καί ὅς πρό ὁδός σύ γίγνομαι ἄν εἰς ὁ μάθημα . νή Ζεύς , ὦ Λυκῖνος , τοιοῦτος τις · ὁ γάρ χθιζός συνουσία καί ὅς λέγω πρός ἐγώ , ἀναπεμπάζομαι ἐπέρχομαι ὁ μνήμη ἕκαστος . χρή δέ μηδείς καιρός , οἴομαι , παρέρχομαι οἶδα ἀληθής εἰμί ὁ ὑπό ὁ Κῷος ἰατρός λέγω , ὡς ἄρα βραχύς μέν ὁ βίος , μακρός δέ ὁ τέχνη . καίτοι ἐκεῖνος ἰατρικός περί οὗτος λέγω , εὐμαθής πρᾶγμα · φιλοσοφία δέ καί μακρός ὁ χρόνος ἀνέφικτος , ἐάν μή πάνυ τις ἐγρηγορότως ἀτενής ἀεί καί γοργός ἀποβλέπω εἰς αὐτός , καί ὁ κινδύνευμα οὐ περί μικρός , ἤ ἄθλιος εἰμί ἐν ὁ πολύς ὁ ἰδιώτης συρφετός παραπόλλυμι ἤ εὐδαιμονέω φιλοσοφέω .
lucianus.hermotimus 2
τὰ μὲν ἆθλα , ὦ Ἑρμότιμε , θαυμάσια ἡλίκα εἴρηκας . οἶμαί γε μὴν οὐ πόρρω σε εἶναι αὐτῶν , εἴ γε χρὴ εἰκάζειν τῷ τε χρόνῳ , ὁπόσον φιλοσοφεῖς , καὶ προσέτι τῷ πόνῳ οἷόν μοι οὐ μέτριον ἐκ πολλοῦ ἤδη ἔχειν δοκεῖς · εἰ γάρ τι μέμνημαι , σχεδὸν εἴκοσιν ἔτη ταῦτά ἐστιν , ἀφʼ οὗ σε οὐδὲν ἄλλο ποιοῦντα ἑώρακα , ἢ παρὰ τοὺς διδασκάλους φοιτῶντα καὶ ὡς τὸ πολὺ ἐς βιβλίον ἐπικεκυφότα καὶ ὑπομνήματα τῶν συνουσιῶν ἀπογραφόμενον , ὠχρὸν ἀεὶ ὑπὸ φροντίδων καὶ τὸ σῶμα κατεσκληκότα . δοκεῖς δέ μοι ἀλλʼ οὐδὲ ὄναρ ποτὲ ἀνιέναι σεαυτόν , οὕτως ὅλος εἶ ἐν τῷ πράγματι . ταῦτʼ οὖν σκοπουμένῳ μοι φαίνῃ οὐκ ἐς μακρὰν ἐπιλήψεσθαι τῆς εὐδαιμονίας , εἴ γε μὴ λέληθας ἡμᾶς καὶ πάλαι αὐτῇ συνών . πόθεν , ὦ Λυκῖνε , ὃς νῦν ἄρχομαι παρακύπτειν ἐς τὴν ὁδόν ; ἡ δʼ Ἀρετὴ πάνυ πόρρω κατὰ τὸν Ἡσίοδον οἰκεῖ καὶ ἔστιν ὁ οἶμος ἐπʼ αὐτὴν μακρός τε καὶ ὄρθιος καὶ τρηχύς , ἱδρῶτα οὐκ ὀλίγον ἔχων τοῖς ὁδοιπόροις . οὐχ ἱκανὰ οὖν ἵδρωταί σοι , ὦ Ἑρμότιμε , καὶ ὡδοιπόρηται ; οὔ , φημί · οὐδὲν γὰρ ἂν ἐκώλυέ με πανευδαίμονα εἶναι ἐπὶ τῷ ἄκρῳ γενόμενον · τὸ δὲ νῦν ἀρχόμεθα ἔτι , ὦ Λυκῖνε .
Lemmas: ὁ μέν ἆθλον , ὦ Ἑρμότιμος , θαυμάσιος ἡλίκος λέγω . οἴομαι γε μήν οὐ πρόσω σύ εἰμί αὐτός , εἰ γε χρή εἰκάζω ὁ τε χρόνος , ὁπόσος φιλοσοφέω , καί προσέτι ὁ πόνος οἷος ἐγώ οὐ μέτριος ἐκ πολύς ἤδη ἔχω δοκέω · εἰ γάρ τις μιμνῄσκω , σχεδόν εἴκοσι ἔτος οὗτος εἰμί , ἀπό ὅς σύ οὐδείς ἄλλος ποιέω ὁράω , ἤ παρά ὁ διδάσκαλος φοιτάω καί ὡς ὁ πολύς εἰς βιβλίον ἐπικύπτω καί ὑπόμνημα ὁ συνουσία ἀπογράφω , ὠχρός ἀεί ὑπό φροντίς καί ὁ σῶμα κατασκλῆναι . δοκέω δέ ἐγώ ἀλλά οὐδέ ὄναρ ποτέ ἀνίημι σεαυτοῦ , οὕτως ὅλος εἰμί ἐν ὁ πρᾶγμα . οὗτος οὖν σκοπέω ἐγώ φαίνω οὐ εἰς μακρός ἐπιλαμβάνω ὁ εὐδαιμονία , εἰ γε μή λανθάνω ἐγώ καί πάλαι αὐτός σύνειμι . πόθεν , ὦ Λυκῖνος , ὅς νῦν ἄρχω παρακύπτω εἰς ὁ ὁδός ; ὁ δέ Ἀρετή πάνυ πρόσω κατά ὁ Ἡσίοδος οἰκέω καί εἰμί ὁ οἶμος ἐπί αὐτός μακρός τε καί ὄρθιος καί τραχύς , ἱδρώς οὐ ὀλίγος ἔχω ὁ ὁδοίπορος . οὐ ἱκανός οὖν ἵδορομαι σύ , ὦ Ἑρμότιμος , καί ὁδοιπορέω ; οὐ , φημί · οὐδείς γάρ ἄν κωλύω ἐγώ πανευδαίμων εἰμί ἐπί ὁ ἄκρον γίγνομαι · ὁ δέ νῦν ἄρχω ἔτι , ὦ Λυκῖνος .
lucianus.hermotimus 3
ἀλλὰ τήν γε ἀρχὴν ὁ αὐτὸς οὗτος Ἡσίοδος ἥμισυ τοῦ παντὸς ἔφη εἶναι , ὥστε κατα μέσην την ἄνοδον εἶναί σε ἤδη λέγοντες οὐκ ἂν ἁμάρτοιμεν . οὐδέπω οὐδὲ τοῦτο · πάμπολυ γὰρ ἂν ἡμῖν ἤνυστο . ἀλλὰ ποῦ . γάρ σε φῶμεν τῆς ὁδοῦ τυγχάνειν ὄντα ; ἐν τῇ ὑπωρείᾳ κάτω ἔτι , ὦ Λυκῖνε , ἄρτι προβαίνειν βιαζόμενον · ὀλισθηρὰ δὲ καὶ τραχεῖα καὶ δεῖ χεῖρα ὀρέγοντος . οὐκοῦν ὁ διδάσκαλός σοι τοῦτο ἱκανὸς ποιῆσαι ἄνωθεν ἐκ τοῦ ἄκρου καθάπερ ὁ τοῦ Ὁμήρου Ζεὺς χρυσῆν τινα σειρὰν καθιεὶς τοὺς αὑτοῦ λόγους , ὑφʼ ὧν σε ἀνασπᾷ δηλαδὴ καὶ ἀνακουφίζει πρὸς αὑτόν τε καὶ τὴν ἀρετὴν αὐτὸς πρὸ πολλοῦ ἀναβεβηκώς . αὐτὸ ἔφησθα , ὦ Λυκῖνε , τὸ γιγνόμενον · ὅσον γοῦν ἐπʼ ἐκείνῳ πάλαι ἂν ἐσπάσμην ἄνω καὶ συνῆν αὐτοῖς , τὸ δʼ ἐμὸν ἔτι ἐνδεῖ .
Lemmas: ἀλλά ὁ γε ἀρχή ὁ αὐτός οὗτος Ἡσίοδος ἥμισυς ὁ πᾶς φημί εἰμί , ὥστε κατά μέσος ὁ ἄνοδος εἰμί σύ ἤδη λέγω οὐ ἄν ἁμαρτάνω . οὐδέπω οὐδέ οὗτος · πάμπολυς γάρ ἄν ἐγώ ἀνύω . ἀλλά ποῦ . γάρ σύ φημί ὁ ὁδός τυγχάνω εἰμί ; ἐν ὁ ὑπώρεια κάτω ἔτι , ὦ Λυκῖνος , ἄρτι προβαίνω βιάζω · ὀλισθηρός δέ καί τραχύς καί δέω χείρ ὀρέγω . οὐκοῦν ὁ διδάσκαλος σύ οὗτος ἱκανός ποιέω ἄνωθεν ἐκ ὁ ἄκρον καθά ὁ ὁ Ὅμηρος Ζεύς χρύσεος τις σειρά καθίημι ὁ ἑαυτοῦ λόγος , ὑπό ὅς σύ ἀνασπάω δηλαδή καί ἀνακουφίζω πρός ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἀρετή αὐτός πρό πολύς ἀναβαίνω . αὐτός φημί , ὦ Λυκῖνος , ὁ γίγνομαι · ὅσος γοῦν ἐπί ἐκεῖνος πάλαι ἄν σπάω ἄνω καί σύνειμι αὐτός , ὁ δέ ἐμός ἔτι ἐνδέω .
lucianus.hermotimus 4
ἀλλὰ θαρρεῖν χρὴ καὶ θυμὸν ἔχειν ἀγαθὸν ἐς τὸ τέλος τῆς ὁδοῦ ὁρῶντα καὶ τὴν ἄνω εὐδαιμονίαν , καὶ μάλιστα ἐκείνου ξυμπροθυμουμένου . πλὴν ἀλλὰ τίνα σοι ἐλπίδα ὑποφαίνει ὡς δὴ πότε ἀναβησομένῳ ; ἐς νέωτα εἴκαζεν ἐπὶ τὸ ἄκρον ἔσεσθαί σε , οἷον μετὰ τὰ μυστήρια ἢ τὰ ἄλλα Παναθήναια ; ὀλίγον φής , ὦ Λυκῖνε . ἀλλʼ ἐς τὴν ἑξῆς ὀλυμπιάδα ; καὶ τοῦτο ὀλίγον ὡς πρὸς ἀρετῆς ἄσκησιν καὶ εὐδαιμονίας κτῆσιν . μετὰ δύο μὲν δὴ ὀλυμπιάδας πάντως · ἢ πολλήν γʼ ἂν ὑμῶν ῥᾳθυμίαν καταγνοίη τις , εἰ μηδʼ ἐν τοσούτῳ χρόνῳ δύνασθε , ὅσον τρὶς ἀπὸ Ἡρακλείων στηλῶν εἰς Ἰνδοὺς ἀπελθεῖν , εἶτʼ ἐπανελθεῖν ῥᾴδιον , εἰ καὶ μὴ εὐθεῖαν μηδʼ ἀεὶ βαδίζοι τις , ἀλλʼ ἐν τοῖς διὰ μέσου ἔθνεσι περιπλανώμενος . καίτοι πόσῳ τινὶ βούλει ὑψηλοτέραν καὶ λισσοτέρον θῶμεν εἶναι τὴν ἄκραν , ἐφʼ ἧς ὑμῖν ἡ Ἀρετὴ οἰκεῖ , τῆς Ἀόρνου ἐκείνης , ἣν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν Ἀλέξανδρος κατὰ κράτος εἷλεν ;
Lemmas: ἀλλά θαρσέω χρή καί θυμός ἔχω ἀγαθός εἰς ὁ τέλος ὁ ὁδός ὁράω καί ὁ ἄνω εὐδαιμονία , καί μάλα ἐκεῖνος συμπροθυμέομαι . πλήν ἀλλά τίς σύ ἐλπίς ὑποφαίνω ὡς δή πότε ἀναβαίνω ; εἰς νέωτα εἰκάζω ἐπί ὁ ἄκρος εἰμί σύ , οἷος μετά ὁ μυστήριον ἤ ὁ ἄλλος Παναθήναια ; ὀλίγος φημί , ὦ Λυκῖνος . ἀλλά εἰς ὁ ἑξῆς ὀλυμπιάς ; καί οὗτος ὀλίγος ὡς πρός ἀρετή ἄσκησις καί εὐδαιμονία κτῆσις . μετά δύο μέν δή ὀλυμπίας πάντως · ἤ πολύς γε ἄν σύ ῥαθυμία καταγιγνώσκω τις , εἰ μηδέ ἐν τοσοῦτος χρόνος δύναμαι , ὅσος τρίς ἀπό Ἡράκλειος στήλη εἰς Ἰνδός ἀπέρχομαι , εἶτα ἐπανέρχομαι ῥᾴδιος , εἰ καί μή εὐθύς μηδέ ἀεί βαδίζω τις , ἀλλά ἐν ὁ διά μέσος ἔθνος περιπλανάομαι . καίτοι πόσος τις βούλομαι ὑψηλός καί λισσός τίθημι εἰμί ὁ ἄκρα , ἐπί ὅς σύ ὁ Ἀρετή οἰκέω , ὁ Ἄορνος ἐκεῖνος , ὅς ἐντός ὀλίγος ἡμέρα Ἀλέξανδρος κατά κράτος αἱρέω ;
lucianus.hermotimus 5
οὐδὲν ὅμοιον , ὦ Λυκῖνε , οὐδʼ ἔστι τὸ πρᾶγμα τοιοῦτον , οἷον σὺ εἰκάζεις , ὡς ὀλίγῳ χρόνῳ κατεργασθῆναι καὶ ἁλῶναι , οὐδʼ ἂν μυρίοι Ἀλέξανδροι προσβάλλωσιν · ἐπεὶ πολλοὶ ἂν οἱ ἀνιόντες ἦσαν . νῦν δὲ ἐνάρχονται μὲν οὐκ ὀλίγοι μάλα ἐρρωμένως καὶ προσέρχονται ἐπὶ ποσόν , οἱ μὲν ἐπὶ πάνυ ὀλίγον , οἱ δὲ ἐπὶ πλέον , ἐπειδὰν δὲ κατὰ μέσην τὴν ὁδὸν γένωνται πολλοῖς τοῖς ἀπόροις καὶ δυσχερέσιν ἐντυγχάνοντες ἀποδυσπετοῦσί τε καὶ ἀναστρέφουσιν ἀσθμαίνοντες καὶ ἱδρῶτι ῥεόμενοι , οὐ φέροντες τὸν κάματον . ὅσοι δʼ ἂν εἰς τέλος διακαρτερήσωσιν , οὗτοι πρὸς τὸ ἄκρον ἀφικνοῦνται καὶ τὸ ἀπʼ ἐκείνου εὐδαιμονοῦσι θαυμάσιόν τινα βίον τὸν λοιπὸν βιοῦντες , οἷον μύρμηκας ἀπὸ τοῦ ὕψους ἐπισκοποῦντές τινας τοὺς ἄλλους . παπαῖ , ὦ Ἑρμότιμε , ἡλίκους ἡμᾶς ἀποφαίνεις , οὐδὲ κατὰ τοὺς Πυγμαίους ἐκείνους , ἀλλὰ χαμαιπετεῖς παντάπασιν ἐν χρῷ τῆς γῆς . εἰκότως · ὑψηλὰ γὰρ ἤδη φρονεῖς καὶ ἄνωθεν · ἡμεῖς δὴ ὁ συρφετὸς καὶ ὅσοι χαμαὶ ἐρχόμενοι ἐσμέν , μετὰ τῶν θεῶν καὶ ὑμᾶς προσευξόμεθα ὑπερνεφέλους γενομένους καὶ ἀνελθόντας οἷ πάλαι σπεύδετε . εἰ γὰρ γένοιτο καὶ ἀνελθεῖν , ὦ Λυκῖνε . ἀλλὰ πάμπολυ τὸ λοιπόν .
Lemmas: οὐδείς ὅμοιος , ὦ Λυκῖνος , οὐδέ εἰμί ὁ πρᾶγμα τοιοῦτος , οἷος σύ εἰκάζω , ὡς ὀλίγος χρόνος κατεργάζομαι καί ἁλίσκομαι , οὐδέ ἐάν μυρίος Ἀλέξανδρος προσβάλλω · ἐπεί πολύς ἄν ὁ ἀνέρχομαι εἰμί . νῦν δέ ἐνάρχομαι μέν οὐ ὀλίγος μάλα ἐρρωμένος καί προσέρχομαι ἐπί ποσός , ὁ μέν ἐπί πάνυ ὀλίγος , ὁ δέ ἐπί πολύς , ἐπειδάν δέ κατά μέσος ὁ ὁδός γίγνομαι πολύς ὁ ἄπορος καί δυσχερής ἐντυγχάνω ἀποδυσπετέω τε καί ἀναστρέφω ἀσθμαίνω καί ἱδρώς ῥέω , οὐ φέρω ὁ κάματος . ὅσος δέ ἄν εἰς τέλος διακαρτερέω , οὗτος πρός ὁ ἄκρος ἀφικνέομαι καί ὁ ἀπό ἐκεῖνος εὐδαιμονέω θαυμάσιος τις βίος ὁ λοιπός βιάζω , οἷος μύρμηξ ἀπό ὁ ὕψος ἐπισκοπέω τις ὁ ἄλλος . παπαῖ , ὦ Ἑρμότιμος , ἡλίκος ἐγώ ἀποφαίνω , οὐδέ κατά ὁ Πυγμαῖος ἐκεῖνος , ἀλλά χαμαιπετής παντάπασι ἐν χρώς ὁ γῆ . ἔοικα · ὑψηλός γάρ ἤδη φρονέω καί ἄνωθεν · ἐγώ δή ὁ συρφετός καί ὅσος χαμαί ἔρχομαι εἰμί , μετά ὁ θεός καί σύ προσεύχομαι ὑπερνέφελος γίγνομαι καί ἀνέρχομαι οἷ πάλαι σπεύδω . εἰ γάρ γίγνομαι καί ἀνέρχομαι , ὦ Λυκῖνος . ἀλλά πάμπολυς ὁ λοιπός .
lucianus.hermotimus 6
ὅμως οὐκ ἔφησθα ὁπόσον , ὡς χρόνῳ περιλαβεῖν . οὐδʼ αὐτὸς γὰρ οἶδα , ὧ Λυκῖνε , τἀκριβές · εἰκάζω μέντοι οὐ πλείω τῶν εἴκοσιν ἐτῶν ἔσεσθαι , μεθʼ ἃ πάντως που ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐσόμεθα . Ἡράκλεις , πολὺ λέγεις . καὶ γὰρ περὶ μεγάλων , ὦ Λυκῖνε , οἱ πονοι . τοῦτο μὲν ἴσως ἀληθές · ὑπὲρ δὲ τῶν εἴκοσιν ἐτῶν , ὅτι βιώσῃ τοσαῦτα , πότερον ὁ διδάσκαλός σου καθυπέσχετο , οὐ μόνον σοφός , ἀλλὰ καὶ μαντικὸς ὢν ἢ χρησμολόγος τις ἢ ὅσοι τὰς Χαλδαίων μεθόδους ἐπίστανται ; φασὶ γοῦν εἰδέναι τὰ τοιαῦτα · οὐ γὰρ δὴ σέ γε εἰκὸς ἐπὶ τῷ ἀδήλῳ , εἰ βιώσῃ μέχρι πρὸς τὴν ἀρετήν , τοσούτους πόνους ἀνέχεσθαι καὶ ταλαιπωρεῖν νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν οὐκ εἰδότα , εἴ σε πλησίον ἤδη τοῦ ἄκρου γενόμενον τὸ χρεὼν ἐπιστὰν κατασπάσει λαβόμενον τοῦ ποδὸς ἐξ ἀτελοῦς τῆς ἐπίδος . ἄπαγε · δύσφημα γὰρ ταῦτα , ὦ Λυκῖνε . ἀλλʼ εἴη βιῶναι , ὡς μίαν γοῦν ἡμέραν εὐδαιμονήσω σοφὸς γενόμενος . καὶ ἱκανή σοι ἀντὶ τῶν τοσούτων καμάτων ἡ μία ἡμέρα ; ἐμοὶ μὲν καὶ ἀκαριαῖον ὁπόσον ἱκανόν .
Lemmas: ὅμως οὐ φημί ὁπόσος , ὡς χρόνος περιλαμβάνω . οὐδέ αὐτός γάρ οἶδα , ὧ Λυκῖνος , ἀκριβής · εἰκάζω μέντοι οὐ πολύς ὁ εἴκοσι ἔτος εἰμί , μετά ὅς πάντως που ἐπί ὁ ἄκρον εἰμί . Ἡρακλῆς , πολύς λέγω . καί γάρ περί μέγας , ὦ Λυκῖνος , ὁ πόνος . οὗτος μέν ἴσως ἀληθής · ὑπέρ δέ ὁ εἴκοσι ἔτος , ὅτι βιόω τοσοῦτος , πότερος ὁ διδάσκαλος σύ καθυπισχνέομαι , οὐ μόνος σοφός , ἀλλά καί μαντικός εἰμί ἤ χρησμολόγος τις ἤ ὅσος ὁ Χαλδαῖος μέθοδος ἐπίσταμαι ; φημί γοῦν οἶδα ὁ τοιοῦτος · οὐ γάρ δή σύ γε ἔοικα ἐπί ὁ ἄδηλος , εἰ βιόω μέχρι πρός ὁ ἀρετή , τοσοῦτος πόνος ἀνέχω καί ταλαιπωρέω νύκτωρ καί μετά ἡμέρα οὐ οἶδα , εἰ σύ πλησίον ἤδη ὁ ἄκρον γίγνομαι ὁ χρεών ἐφίστημι κατασπάω λαμβάνω ὁ πούς ἐκ ἀτελής ὁ ἐπιδίδωμι . ἀπάγω · δύσφημος γάρ οὗτος , ὦ Λυκῖνος . ἀλλά εἰμί βιόω , ὡς εἷς γοῦν ἡμέρα εὐδαιμονέω σοφός γίγνομαι . καί ἱκανός σύ ἀντί ὁ τοσοῦτος κάματος ὁ εἷς ἡμέρα ; ἐγώ μέν καί ἀκαριαῖος ὁπόσος ἱκανός .
lucianus.hermotimus 7
τὰ δὲ δὴ ἄνω ὅτι εὐδαίμονα καὶ τοιαῦτα ὡς πάντα χρῆν ὑπομεῖναι διʼ αὐτά , πόθεν ἔχεις εἰδέναι ; οὐ γὰρ δὴ αὐτός πω ἀνελήλυθας . ἀλλὰ τῷ διδασκάλῳ πιστεύω λέγοντι · ὁ δὲ πάνυ οἶδεν ἅτε ἀκρότατος ἤδη ὤν . ἔλεγε δὲ πρὸς θεῶν ποῖα τὰ περὶ αὐτῶν ἢ τίνα τὴν εὐδαιμονίαν εἶναι τὴν ἐκεῖ ; ἦ που τινὰ πλοῦτον καὶ δόξαν καὶ ἡδονὰς ἀνυπερβλήτους ; εὐφήμει , ὦ ἑταῖρε · οὐδὲν γάρ ἐστι ταῦτα πρὸς τὸν ἐν τῇ ἀρετῇ βίον . ἀλλὰ τίνα φησὶ τἀγαθά , εἰ μὴ ταῦτα , ἕξειν προς τὸ τέλος τῆς ἀσκήσεως ἐλθόντας ; σοφίαν καὶ ἀνδρείαν καὶ τὸ καλὸν αὐτὸ καὶ τὸ δίκαιον καὶ τὸ πάντα ἐπίστασθαι βεβαίως πεπεισμένον ᾗ ἕκαστα ἔχει · πλούτους δὲ καὶ δόξας καὶ ἡδονὰς καὶ ὅσα τοῦ σώματος , ταῦτα πάντα κάτω ἀφεὶς καὶ ἀποδυσάμενος ἀνέρχεται , ὥσπερ φασὶ τὸν Ἡρακλέα ἐν τῇ Οἴτῃ κατακαυθέντα θεὸν γενέσθαι · καὶ γὰρ ἐκεῖνος ἀποβαλὼν ὁπόσον ἀνθρώπειον εἶχε παρὰ τῆς μητρὸς καὶ καθαρόν τε καὶ ἀκήρατον φέρων τὸ θεῖον ἀνέπτατο ἐς τοὺς θεοὺς διευκρινηθὲν ὑπὸ τοῦ πυρός . καὶ οὗτοι δὴ ὑπὸ φιλοσοφίας ὥσπερ ὑπό τινος πυρὸς ἅπαντα ταῦτα περιαιρεθέντες , ἃ τοῖς ἄλλοις θαυμαστὰ εἶναι δοκεῖ οὐκ ὀρθῶς δοξάζουσιν , ἀνελθόντες ἐπὶ τὸ ἄκρον εὐδαιμονοῦσι πλούτου καὶ δόξης καὶ ἡδονῶν ἀλλʼ οὐδὲ μεμνημένοι ἔτι , καταγελῶντες δὲ τῶν οἰομένων ταῦτα εἶναι .
Lemmas: ὁ δέ δή ἄνω ὅτι εὐδαίμων καί τοιοῦτος ὡς πᾶς χρή ὑπομένω διά αὐτός , πόθεν ἔχω οἶδα ; οὐ γάρ δή αὐτός πω ἀνέρχομαι . ἀλλά ὁ διδάσκαλος πιστεύω λέγω · ὁ δέ πάνυ οἶδα ἅτε ἄκρος ἤδη εἰμί . λέγω δέ πρός θεός ποῖος ὁ περί αὐτός ἤ τίς ὁ εὐδαιμονία εἰμί ὁ ἐκεῖ ; ἦ που τις πλοῦτος καί δόξα καί ἡδονή ἀνυπέρβλητος ; εὐφημέω , ὦ ἑταῖρος · οὐδείς γάρ εἰμί οὗτος πρός ὁ ἐν ὁ ἀρετή βίος . ἀλλά τίς φημί ἀγαθός , εἰ μή οὗτος , ἔχω πρός ὁ τέλος ὁ ἄσκησις ἔρχομαι ; σοφία καί ἀνδρεία καί ὁ καλός αὐτός καί ὁ δίκαιος καί ὁ πᾶς ἐπίσταμαι βέβαιος πείθω ᾗ ἕκαστος ἔχω · πλοῦτος δέ καί δόξα καί ἡδονή καί ὅσος ὁ σῶμα , οὗτος πᾶς κάτω ἀφίημι καί ἀποδύω ἀνέρχομαι , ὥσπερ φημί ὁ Ἡρακλῆς ἐν ὁ Οἴτη κατακαίω θεός γίγνομαι · καί γάρ ἐκεῖνος ἀποβάλλω ὁπόσος ἀνθρώπειος ἔχω παρά ὁ μήτηρ καί καθαρός τε καί ἀκήρατος φέρω ὁ θεῖος ἀναπέτομαι εἰς ὁ θεός διευκρινέω ὑπό ὁ πῦρ . καί οὗτος δή ὑπό φιλοσοφία ὥσπερ ὑπό τις πῦρ ἅπας οὗτος περιαιρέω , ὅς ὁ ἄλλος θαυμαστός εἰμί δοκέω οὐ ὀρθός δοξάζω , ἀνέρχομαι ἐπί ὁ ἄκρος εὐδαιμονέω πλοῦτος καί δόξα καί ἡδονή ἀλλά οὐδέ μιμνῄσκω ἔτι , καταγελάω δέ ὁ οἴομαι οὗτος εἰμί .
lucianus.hermotimus 8
νὴ τὸν Ἡρακλέα , ὦ Ἑρμότιμε , τὸν ἐν Οἴτῃ ἀνδρεῖα καὶ εὐδαίμονα λέγεις περὶ αὐτῶν . πλὴν ἀλλὰ τόδε μοι εἰπέ , καὶ κατέρχονταί ποτε ἐκ τῆς ἄκρας , ἢν ἐθελήσωσι , χρησόμενοι τοῖς κάτω ἃ καταλελοίπασιν , ἢ ἀνάγκη ἅπαξ ἀνελθόντας αὐτοὺς μένειν καὶ συνεῖναι τῇ ἀρετῇ πλούτου καὶ δόξης καὶ ἡδονῶν καταγελῶντας ; οὐ μόνον τοῦτο , ὦ Λυκῖνε , ἀλλʼ ὃς ἂν ἀποτελεσθῇ πρὸς ἀρετήν , οὔτε ὀργῇ οὔτε φόβῳ οὔτʼ ἐπιθυμίαις ὁ τοιοῦτος ἂν δουλεύοι , οὐδὲ λυποῖτο , οὐδὲ ὅλως πάθος ἔτι τοιοῦτον πάθοι ἄν . καὶ μὴν εἴ γέ με δεῖ μηδὲν ὀκνήσαντα εἰπεῖν τἀληθές — ἀλλʼ εὐφημεῖν χρή , οἶμαι , μηδὲ ὅσιον εἶναι ἐξετάζειν τὰ ὑπὸ τῶν σοφῶν γιγνόμενα . μηδαμῶς , ἀλλʼ εἰπὲ ὅ τι καὶ λέγεις . ὅρα , ὦ ἑταῖρε , ὡς ἔγωγε καὶ πάνυ ὀκνῶ . ἀλλὰ μὴ ὄκνει , ὦ γενναῖε , πρός γε μόνον ἐμὲ λέγων .
Lemmas: νή ὁ Ἡρακλῆς , ὦ Ἑρμότιμος , ὁ ἐν Οἴτη ἀνδρεῖος καί εὐδαίμων λέγω περί αὐτός . πλήν ἀλλά ὅδε ἐγώ λέγω , καί κατέρχομαι ποτέ ἐκ ὁ ἄκρα , ἐάν ἐθέλω , χράω ὁ κάτω ὅς καταλείπω , ἤ ἀνάγκη ἅπαξ ἀνέρχομαι αὐτός μένω καί σύνειμι ὁ ἀρετή πλοῦτος καί δόξα καί ἡδονή καταγελάω ; οὐ μόνος οὗτος , ὦ Λυκῖνος , ἀλλά ὅς ἄν ἀποτελέω πρός ἀρετή , οὔτε ὀργή οὔτε φόβος οὔτε ἐπιθυμία ὁ τοιοῦτος ἄν δουλεύω , οὐδέ λυπέω , οὐδέ ὅλος πάθος ἔτι τοιοῦτος πάσχω ἄν . καί μήν εἰ γε ἐγώ δέω μηδείς ὀκνέω λέγω ἀληθής — ἀλλά εὐφημέω χρή , οἴομαι , μηδέ ὅσιος εἰμί ἐξετάζω ὁ ὑπό ὁ σοφός γίγνομαι . μηδαμῶς , ἀλλά λέγω ὅς τις καί λέγω . ὁράω , ὦ ἑταῖρος , ὡς ἐγώ καί πάνυ ὀκνέω . ἀλλά μή ὀκνέω , ὦ γενναῖος , πρός γε μόνος ἐγώ λέγω .
lucianus.hermotimus 9
τὰ μὲν τοίνυν ἄλλα , ὦ Ἑρμότιμε , διηγουμένῳ σοι παρειπόμην καὶ ἐπίστευον οὕτως ἔχειν , σοφούς τε γίγνεσθαι αὐτοὺς καὶ ἀνδρείους καὶ δικαίους καὶ τὰ ἄλλα , καί πως ἐκηλούμην πρὸς τὸν λόγον , ὁπότε δὲ καὶ πλούτου ἔφησθα καταφρονεῖν σφᾶς καὶ δόξης καὶ ἡδονῶν καὶ μήτε ὀργίζεσθαι μήτε λυπεῖσθαι , πάνυ ἐνταῦθα — μόνω γάρ ἐσμεν — ἐπέστην ἀναμνησθεὶς ἃ πρῴην εἶδον ποιοῦντα — βούλει φῶ τίνα ; ἢ ἱκανὸν καὶ ἄνευ τοῦ ὀνόματος ; μηδαμῶς , ἀλλὰ καὶ τοῦτο εἰπέ , ὅστις ἦν . διδάσκαλος αὐτὸς οὗτος ὁ σός , ἀνὴρ τά τε ἄλλα αἰδοῦς ἄξιος καὶ γέρων ἤδη ἐς τὸ ὕστατον . τί οὖν δὴ ἐποίει ; τὸν ξένον οἶσθα τὸν Ἡρακλεώτην , ὃς ἐκ πολλοῦ συνεφιλοσόφει αὐτῷ , μαθητὴς ὤν , τὸν ξανθόν , τὸν ἐριστικόν ; οἶδα ὃν λέγεις · Δίων αὐτῷ τοὔνομα . ἐκεῖνον αὐτόν , ἐπεὶ τὸν μισθόν , οἶμαι , μη ἀπεδίδου κατὰ καιρόν , ἀπήγαγε παρὰ τὸν ἄρχοντα ἔναγχος περιθείς γε αὐτῷ θοἰμάτιον περὶ τὸν τράχηλον καὶ ἐβόα καὶ ὠργίζετο , καὶ εἰ μὴ τῶν συνήθων τινὲς ἐν μέσῳ γενόμενοι ἀφείλοντο τὸν νεανίσκον ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ , εὖ ἴσθι ἐκεῖνος προσφὺς ἂν ἀπέτραγεν αὐτοῦ τὴν ῥῖνα ὁ γέρων , οὕτως ἠγανάκτει .
Lemmas: ὁ μέν τοίνυν ἄλλος , ὦ Ἑρμότιμος , διηγέομαι σύ παρέπομαι καί πιστεύω οὕτως ἔχω , σοφός τε γίγνομαι αὐτός καί ἀνδρεῖος καί δίκαιος καί ὁ ἄλλος , καί πως κηλόω πρός ὁ λόγος , ὁπότε δέ καί πλοῦτος φημί καταφρονέω σφεῖς καί δόξα καί ἡδονή καί μήτε ὀργίζω μήτε λυπέω , πάνυ ἐνταῦθα — μόνος γάρ εἰμί — ἐφίστημι ἀναμιμνῄσκω ὅς πρῴην ὁράω ποιέω — βούλομαι φημί τίς ; ἤ ἱκανός καί ἄνευ ὁ ὄνομα ; μηδαμῶς , ἀλλά καί οὗτος λέγω , ὅστις εἰμί . διδάσκαλος αὐτός οὗτος ὁ σός , ἀνήρ ὁ τε ἄλλος αἰδώς ἄξιος καί γέρων ἤδη εἰς ὁ ὕστερος . τίς οὖν δή ποιέω ; ὁ ξένος οἶδα ὁ Ἡρακλεώτης , ὅς ἐκ πολύς συμφιλοσοφέω αὐτός , μαθητής εἰμί , ὁ ξανθός , ὁ ἐριστικός ; οἶδα ὅς λέγω · Δίων αὐτός ὄνομα . ἐκεῖνος αὐτός , ἐπεί ὁ μισθός , οἴομαι , μή ἀποδίδωμι κατά καιρός , ἀπάγω παρά ὁ ἄρχων ἔναγχος περιτίθημι γε αὐτός ἱμάτιον περί ὁ τράχηλος καί βοάω καί ὀργίζω , καί εἰ μή ὁ συνήθης τις ἐν μέσος γίγνομαι ἀφαιρέω ὁ νεανίσκος ἐκ ὁ χείρ αὐτός , εὖ οἶδα ἐκεῖνος προσφύω ἄν ἀποτρώγω αὐτός ὁ ῥίς ὁ γέρων , οὕτως ἀγανακτέω .
lucianus.hermotimus 10
πονηρὸς γὰρ ἐκεῖνος ἀεὶ καὶ ἀγνώμων , ὦ Λυκῖνε , περὶ τὰς ἀποδόσεις · ἐπεὶ τούς γε ἄλλους , οἷς δανείζει , πολλοὺς ὄντας , οὐδὲν τοιοῦτό πω διατέθεικεν · ἀποδιδόασι γὰρ αὐτῷ κατὰ καιρὸν τοὺς τόκους . τί δαί , ἂν μὴ ἀποδιδῶσιν , ὦ μακάριε , μέλει τι αὐτῷ καθαρθέντι ἤδη ὑπὸ φιλοσοφίας καὶ μηκέτι τῶν ἐν τῇ Οἴτῃ καταλελειμμένων δεομένῳ ; οἴει γὰρ ὅτι ἑαυτοῦ χάριν ἐκεῖνος περὶ τὰ τοιαῦτα ἐσπούδακεν ; ἀλλʼ ἔστιν αὐτῷ παιδία νεογνά , ὧν κήδεται μὴ ἐν ἀπορίᾳ καταβιώσωσι . δέον , ὦ Ἑρμότιμε , ἀναγαγεῖν κἀκεῖνα ἐπὶ τὴν ἀρετήν , ὡς συνευδαιμονοῖεν αὐτῷ πλούτου καταφρονοῦντες .
Lemmas: πονηρός γάρ ἐκεῖνος ἀεί καί ἀγνώμων , ὦ Λυκῖνος , περί ὁ ἀπόδοσις · ἐπεί ὁ γε ἄλλος , ὅς δανείζω , πολύς εἰμί , οὐδείς τοιοῦτος πω διατίθημι · ἀποδίδωμι γάρ αὐτός κατά καιρός ὁ τόκος . τίς δαί , ἐάν μή ἀποδίδωμι , ὦ μακάριος , μέλω τις αὐτός καθαίρω ἤδη ὑπό φιλοσοφία καί μηκέτι ὁ ἐν ὁ Οἴτη καταλείπω δέω ; οἴομαι γάρ ὅτι ἑαυτοῦ χάριν ἐκεῖνος περί ὁ τοιοῦτος σπουδάζω ; ἀλλά εἰμί αὐτός παιδίον νεογνός , ὅς κήδω μή ἐν ἀπορία καταβιόω . δέω , ὦ Ἑρμότιμος , ἀνάγω ἐκεῖνος ἐπί ὁ ἀρετή , ὡς συνευδαιμονέω αὐτός πλοῦτος καταφρονέω .
lucianus.hermotimus 11
οὐ σχολή μοι , ὦ Λυκῖνε , περὶ τούτων διαλέγεσθαί σοι · σπεύδω γὰρ ἤδη ἀκροάσασθαι αὐτοῦ , μὴ καὶ λάθω τελέως ἀπολειφθείς . θάρρει , ὦγαθέ · τὸ τήμερον γὰρ ἐκεχειρία ἐπήγγελται · ὥστε ἐγὼ ἀφίημί σοι ὅσον ἔτι τὸ λοιπὸν τῆς ὁδοῦ . πῶς λέγεις ; ὅτι ἐν τῷ παρόντι οὐκ ἂν ἴδοις αὐτόν , εἴ γε χρὴ πιστεύειν τῷ προγράμματι · πινάκιον γάρ τι ἐκρέματο ὑπὲρ τοῦ πυλῶνος μεγάλοις γράμμασι λέγον , τήμερον οὐ συμφιλοσοφεῖν . ἐλέγετο δὲ παρʼ Εὐκράτει τῷ πάνυ δειπνήσας χθὲς γενέθλια θυγατρὸς ἑστιῶντι πολλά τε συμφιλοσοφῆσαι ἐν τῷ συμποσίῳ καὶ πρὸς Εὐθύδημον τὸν ἐκ τοῦ Περιπάτου παροξυνθῆναί τι καὶ ἀμφισβητῆσαι αὐτῷ περὶ ὧν ἐκεῖνοι εἰώθασιν ἀντιλέγειν τοῖς ἀπὸ τῆς Στοᾶς · ὑπό τε οὖν τῆς κραυγῆς πονήρως τὴν κεφαλὴν διατεθῆναι καὶ ἱδρῶσαι μάλα πολλὰ ἐς μέσας νύκτας ἀποταθείσης , ὥς φασι , τῆς συνουσίας . ἅμα δὲ καὶ πεπώκει , οἶμαι , πλέον τοῦ ἱκανοῦ , τῶν παρόντων , ὡς εἰκός , φιλοτησίας προπινόντων , καὶ ἐδεδειπνήκει πλέον ἢ κατὰ γέροντα · ὥστε ἀναστρέψας ἤμεσέ τε , ὡς ἔφασκον , πολλὰ καὶ μόνον ἀριθμῷ παραλαβὼν τὰ κρέα , ὁπόσα τῷ παιδὶ κατόπιν ἑστῶτι παραδεδώκει , καὶ σημηνάμενος ἐπιμελῶς τὸ ἀπʼ ἐκείνου καθεύδει μηδένα εἰσδέχεσθαι παραγγείλας . ταῦτα δὲ Μίδα ἤκουσα τοῦ οἰκέτου αὐτοῦ διηγουμένου τισὶ τῶν μαθητῶν , οἳ καὶ αὐτοὶ ἀνέστρεφον μάλα πολλοί .
Lemmas: οὐ σχολή ἐγώ , ὦ Λυκῖνος , περί οὗτος διαλέγω σύ · σπεύδω γάρ ἤδη ἀκροάομαι αὐτός , μή καί λανθάνω τέλειος ἀπολείπω . θαρσέω , ἀγαθός · ὁ σήμερον γάρ ἐκεχειρία ἐπαγγέλλω · ὥστε ἐγώ ἀφίημι σύ ὅσος ἔτι ὁ λοιπός ὁ ὁδός . πῶς λέγω ; ὅτι ἐν ὁ πάρειμι οὐ ἄν ὁράω αὐτός , εἰ γε χρή πιστεύω ὁ πρόγραμμα · πινάκιον γάρ τις κρεμάννυμι ὑπέρ ὁ πυλών μέγας γράμμα λέγω , σήμερον οὐ συμφιλοσοφέω . λέγω δέ παρά Εὐκράτης ὁ πάνυ δειπνέω χθές γενέθλιος θυγάτηρ ἑστιάω πολύς τε συμφιλοσοφέω ἐν ὁ συμπόσιον καί πρός Εὐθύδημος ὁ ἐκ ὁ Περίπατος παροξύνω τις καί ἀμφισβητέω αὐτός περί ὅς ἐκεῖνος εἴωθα ἀντιλέγω ὁ ἀπό ὁ Στοά · ὑπό τε οὖν ὁ κραυγή πονηρός ὁ κεφαλή διατίθημι καί ἱδρόω μάλα πολύς εἰς μέσος νύξ ἀποτείνω , ὡς φημί , ὁ συνουσία . ἅμα δέ καί πίνω , οἴομαι , πολύς ὁ ἱκανός , ὁ πάρειμι , ὡς ἔοικα , φιλοτήσιος προπίνω , καί δειπνέω πολύς ἤ κατά γέρων · ὥστε ἀναστρέφω ἐμέω τε , ὡς φάσκω , πολύς καί μόνος ἀριθμός παραλαμβάνω ὁ κρέας , ὁπόσος ὁ παῖς κατόπιν ἵστημι παραδίδωμι , καί σημαίνω ἐπιμελής ὁ ἀπό ἐκεῖνος καθεύδω μηδείς εἰσδέχομαι παραγγέλλω . οὗτος δέ Μίδας ἀκούω ὁ οἰκέτης αὐτός διηγέομαι τις ὁ μαθητής , ὅς καί αὐτός ἀναστρέφω μάλα πολύς .
lucianus.hermotimus 12
ἐκράτησε δὲ πότερος , ὦ Λυκῖνε , ὁ διδασκαλος ἢ ὁ Εὐθύδημος ; εἴ τι καὶ τοιοῦτον ἔλεγεν ὁ Μίδας . τὰ μὲν πρῶτά φασιν , ὦ Ἑρμότιμε , ἀγχώμαλα σφίσι γενέσθαι , τὸ δʼ οὖν τέλος τῆς νίκης καθʼ ὑμᾶς ἐγένετο καὶ παρὰ πολὺ ὁ πρεσβύτης ὑπερέσχε · τὸν γοῦν Εὐθύδημον οὐδʼ ἀναιμωτί φασιν ἀπελθεῖν , ἀλλὰ τραῦμα παμμέγεθες ἔχοντα ἐν τῇ κεφαλῇ · ἐπεὶ γὰρ ἀλαζὼν ἦν καὶ ἐλεγκτικὸς καὶ πείθεσθαι οὐκ ἤθελεν οὐδὲ παρεῖχε ῥᾴδιον αὑτὸν ἐλέγχεσθαι , ὁ διδάσκαλός σου ὁ βέλτιστος ὃν εἶχε σκύφον Νεστόρειόν τινα καταφέρει αὐτοῦ πλησίον κατακειμένου , καὶ οὕτως ἐκράτησεν . εὖ γε · οὐ γὰρ ἄλλως ἐχρῆν πρὸς τοὺς μὴ ἐθέλοντας εἴκειν τοῖς κρείττοσιν . ταυτὶ μέν , ὦ Ἑρμότιμε , πάνυ εὔλογα . ἢ τί γὰρ παθὼν Εὐθύδημος ἄνδρα γέροντα παρώξυνεν , ἀόργητον καὶ θυμοῦ κρείττονα , σκύφον οὕτω βαρὺν ἐν τῇ χειρὶ ἔχοντα ;
Lemmas: κρατέω δέ πότερος , ὦ Λυκῖνος , ὁ διδάσκαλος ἤ ὁ Εὐθύδημος ; εἰ τις καί τοιοῦτος λέγω ὁ Μίδας . ὁ μέν πρῶτος φημί , ὦ Ἑρμότιμος , ἀγχώμαλος σφεῖς γίγνομαι , ὁ δέ οὖν τέλος ὁ νίκη κατά σύ γίγνομαι καί παρά πολύς ὁ πρεσβύτης ὑπερέχω · ὁ γοῦν Εὐθύδημος οὐδέ ἀναιμωτί φημί ἀπέρχομαι , ἀλλά τραῦμα παμμεγέθης ἔχω ἐν ὁ κεφαλή · ἐπεί γάρ ἀλαζών εἰμί καί ἐλεγκτικός καί πείθω οὐ ἐθέλω οὐδέ παρέχω ῥᾴδιος ἑαυτοῦ ἐλέγχω , ὁ διδάσκαλος σύ ὁ ἀγαθός ὅς ἔχω σκύφος Νεστόρειος τις καταφέρω αὐτός πλησίον κατάκειμαι , καί οὕτως κρατέω . εὖ γε · οὐ γάρ ἄλλος χρή πρός ὁ μή ἐθέλω εἴκω ὁ κρατύς . οὗτος μέν , ὦ Ἑρμότιμος , πάνυ εὔλογος . ἤ τίς γάρ πάσχω Εὐθύδημος ἀνήρ γέρων παροξύνω , ἀόργητος καί θυμός κρατύς , σκύφος οὕτως βαρύς ἐν ὁ χείρ ἔχω ;
lucianus.hermotimus 13
ἀλλὰ σχολὴν γὰρ ἄγομεν — τί οὐ διηγῇ μοι ἑταίρῳ ὄντι , ὃν τρόπον ὡρμήθης τὸ πρῶτον φιλοσοφεῖν , ὡς καὶ αὐτός , εἰ δυνατὸν ἔτι , συνοδοιποροίην ὑμῖν τὸ ἀπὸ τοῦδε ἀρξάμενος . οὐ γὰρ ἀποκλείσετέ με δηλαδὴ φίλοι ὄντες . εἰ γὰρ ἐθελήσειας , ὦ Λυκῖνε · ὄψει ἐν βραχεῖ ὅσον διοίσεις τῶν ἄλλων · παῖδας , εὖ ἴσθι , οἰήσῃ ἅπαντας ὡς πρὸς σέ , τοσοῦτον ὑπερφρονήσεις αὐτός . ἱκανόν , εἰ μετὰ εἴκοσιν ἔτη γενοίμην τοιοῦτος οἷος σὺ νῦν . ἀμέλει , καὶ αὐτὸς κατὰ σὲ γεγονὼς ἠρξάμην φιλοσοφεῖν τετταρακοντούτης σχεδόν , ὁπόσα , οἶμαι , σὺ νῦν γέγονας . τοσαῦτα γάρ , ὦ Ἑρμότιμε · ὥστε τὴν αὐτὴν ἄγε λαβὼν κἀμέ — δίκαιον γάρ — καὶ πρῶτόν γέ μοι τοῦτο εἰπέ . δίδοτε ἀντιλέγειν τοῖς μανθάνουσιν , ἤν τι μὴ ὀρθῶς λέγεσθαι δοκῇ αὐτοῖς , ἢ οὐκ ἐφίετε τοῦτο τοῖς νεωτέροις ; οὐ πάνυ . σὺ δέ , ἤν τι βούλῃ , ἐρώτα μεταξὺ καὶ ἀντίλεγε · ῥᾷον γὰρ ἂν οὕτω μάθοις . εὖ γε , νὴ τὸν Ἑρμῆν , ὦ Ἑρμότιμε , αὐτόν , οὗ ἐπώνυμος ὢν τυγχάνεις .
Lemmas: ἀλλά σχολή γάρ ἄγω — τίς οὐ διηγέομαι ἐγώ ἑταῖρος εἰμί , ὅς τρόπος ὁρμάω ὁ πρῶτος φιλοσοφέω , ὡς καί αὐτός , εἰ δυνατός ἔτι , συνοδοιπορέω σύ ὁ ἀπό ὅδε ἄρχω . οὐ γάρ ἀποκλείω ἐγώ δηλαδή φίλος εἰμί . εἰ γάρ ἐθέλω , ὦ Λυκῖνος · ὁράω ἐν βραχύς ὅσος διαφέρω ὁ ἄλλος · παῖς , εὖ οἶδα , οἴομαι ἅπας ὡς πρός σύ , τοσοῦτος ὑπερφρονέω αὐτός . ἱκανός , εἰ μετά εἴκοσι ἔτος γίγνομαι τοιοῦτος οἷος σύ νῦν . ἀμέλει , καί αὐτός κατά σύ γίγνομαι ἄρχω φιλοσοφέω τεσσαρακοντούτης σχεδόν , ὁπόσος , οἴομαι , σύ νῦν γίγνομαι . τοσοῦτος γάρ , ὦ Ἑρμότιμος · ὥστε ὁ αὐτός ἄγω λαμβάνω ἐγώ — δίκαιος γάρ — καί πρῶτος γε ἐγώ οὗτος λέγω . δίδωμι ἀντιλέγω ὁ μανθάνω , ἐάν τις μή ὀρθός λέγω δοκέω αὐτός , ἤ οὐ ἐφίημι οὗτος ὁ νεώτερος ; οὐ πάνυ . σύ δέ , ἐάν τις βούλομαι , ἐρωτάω μεταξύ καί ἀντιλέγω · ῥᾴδιος γάρ ἄν οὕτως μανθάνω . εὖ γε , νή ὁ Ἑρμῆς , ὦ Ἑρμότιμος , αὐτός , ὅς ἐπώνυμος εἰμί τυγχάνω .
lucianus.hermotimus 14
ἀτὰρ εἰπέ μοι , μία τις ὁδός ἐστιν ἡ ἐπὶ φιλοσοφίαν ἄγουσα , ἡ τῶν Στωϊκῶν ὑμῶν , ἢ ἀληθῆ ἐγὼ ἤκουον ὡς καὶ ἄλλοι πολλοί τινές εἰσιν ; μάλα πολλοί , Περιπατητικοὶ καὶ Ἐπικούρειοι καὶ οἱ τὸν Πλάτωνα ἐπιγραφόμενοι , καὶ αὖ Διογένους ἄλλοι τινὲς καὶ Ἀντισθένους ζηλωταὶ καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ Πυθαγόρου καὶ ἔτι πλείους . ἀληθῆ ταῦτα · πολλοὶ γάρ εἰσι . πότερον δή , ὦ Ἑρμότιμε , τὰ αὐτὰ οὗτοι λέγουσιν ἢ διάφορα ; καὶ πάνυ διάφορα . τὸ δέ γε ἀληθές , οἶμαι , πάντως που ἓν ἦν αὐτῶν , ἀλλʼ οὐ πάντα διάφορά γε ὄντα . πάνυ μὲν οὖν .
Lemmas: ἀτάρ λέγω ἐγώ , εἷς τις ὁδός εἰμί ὁ ἐπί φιλοσοφία ἄγω , ὁ ὁ Στωϊκός σύ , ἤ ἀληθής ἐγώ ἀκούω ὡς καί ἄλλος πολύς τις εἰμί ; μάλα πολύς , Περιπατητικός καί Ἐπικούρειος καί ὁ ὁ Πλάτων ἐπιγράφω , καί αὖ Διογένης ἄλλος τις καί Ἀντισθένης ζηλωτής καί ὁ ἀπό ὁ Πυθαγόρας καί ἔτι πολύς . ἀληθής οὗτος · πολύς γάρ εἰμί . πότερος δή , ὦ Ἑρμότιμος , ὁ αὐτός οὗτος λέγω ἤ διάφορος ; καί πάνυ διάφορος . ὁ δέ γε ἀληθής , οἴομαι , πάντως που εἷς εἰμί αὐτός , ἀλλά οὐ πᾶς διάφορος γε εἰμί . πάνυ μέν οὖν .
lucianus.hermotimus 15
ἴθι δή , ὦ φιλότης , ἀπόκριναί μοι , τῷ τότε πιστεύσας τὸ πρῶτον , ὁπότε ᾔεις φιλοσοφήσων , πολλῶν σοι θυρῶν ἀναπεπταμένων , παρεὶς σὺ τὰς ἄλλας εἰς τὴν τῶν Στωϊκῶν ἧκες καὶ διʼ ἐκείνης ἠξίους ἐπὶ τὴν ἀρετὴν εἰσιέναι , ὡς δὴ μόνης ἀληθοῦς οὔσης καὶ τὴν εὐθεῖαν ἐπιδεικνυούσης , τῶν δʼ ἄλλων εἰς τυφλὰ καὶ ἀνέξοδα φερουσῶν ; τίνι ταῦτʼ ἐτεκμαίρου τότε ; καὶ μή μοι τὸν νῦν δὴ τοῦτον σεαυτὸν ἐννόει , τὸν εἴτε ἡμίσοφον εἴτε σοφὸν ἤδη τὰ βελτίω κρίνειν ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς ἡμᾶς δυνάμενον , ἀλλʼ οὕτως ἀπόκριναι , ὁποῖος τότε ἦσθα ἰδιώτης καὶ κατὰ τὸν νῦν ἐμέ . οὐ συνίημι ὅ τι σοι τοῦτο βούλεται , ὦ Λυκῖνε . καὶ μὴν οὐ πάνυ ἀγκύλον ἠρόμην · πολλῶν γὰρ ὄντων φιλοσόφων , οἷον Πλάτωνος και Αριστοτέλους καὶ Ἀντισθένους καὶ τῶν ὑμετέρων προγόνων , τοῦ Χρυσίππου καὶ Ζήνωνος καὶ τῶν ἄλλων , ὅσοι εἰσί , τῷ σὺ πιστεύσας τοὺς μὲν ἄλλους εἴας , ἐξ ἁπάντων δὲ προελόμενος ἅπερ προῄρησαι , ἀξιοῖς κατὰ ταῦτα φιλοσοφεῖν ; ἆρα καὶ σὲ ὥσπερ τὸν Χαιρεφῶντα ὁ Πύθιος ἐξέπεμψεν ἐπὶ τὰ Στωϊκῶν ἀρίστους ἐξ ἁπάντων προσειπών ; ἔθος γὰρ αὐτῷ ἄλλον ἐπʼ ἄλλο εἶδος φιλοσοφίας προτρέπειν τὴν ἁρμόττουσαν , οἶμαι , ἑκάστῳ εἰδότι . ἀλλʼ οὐδὲν τοιοῦτον , ὦ Λυκῖνε , οὐδὲ ἠρόμην περί γε τούτων τὸν θεόν . πότερον οὐκ ἄξιον θείας συμβουλίας ἡγούμενος αὐτὸ ἢ ἱκανὸς ᾤου αὐτὸς εἶναι ἑλέσθαι τὸ βέλτιον κατὰ σαυτὸν ἄνευ τοῦ θεοῦ ; ὤιμην γάρ .
Lemmas: ἔρχομαι δή , ὦ φιλότης , ἀποκρίνω ἐγώ , ὁ τότε πιστεύω ὁ πρῶτος , ὁπότε ἔρχομαι φιλοσοφέω , πολύς σύ θύρα ἀναπετάννυμι , παρίημι σύ ὁ ἄλλος εἰς ὁ ὁ Στωϊκός ἥκω καί διά ἐκεῖνος ἀξιόω ἐπί ὁ ἀρετή εἰσέρχομαι , ὡς δή μόνος ἀληθής εἰμί καί ὁ εὐθύς ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ ἄλλος εἰς τυφλός καί ἀνέξοδος φέρω ; τίς οὗτος τεκμαίρομαι τότε ; καί μή ἐγώ ὁ νῦν δή οὗτος σεαυτοῦ ἐννοέω , ὁ εἴτε ἡμίσοφος εἴτε σοφός ἤδη ὁ ἀγαθός κρίνω ὑπέρ ὁ πολύς ἐγώ δύναμαι , ἀλλά οὕτως ἀποκρίνω , ὁποῖος τότε εἰμί ἰδιώτης καί κατά ὁ νῦν ἐγώ . οὐ συνίημι ὅς τις σύ οὗτος βούλομαι , ὦ Λυκῖνος . καί μήν οὐ πάνυ ἀγκύλος ἔρομαι · πολύς γάρ εἰμί φιλόσοφος , οἷος Πλάτων καί Ἀριστοτέλης καί Ἀντισθένης καί ὁ ὑμέτερος πρόγονος , ὁ Χρύσιππος καί Ζήνων καί ὁ ἄλλος , ὅσος εἰμί , ὁ σύ πιστεύω ὁ μέν ἄλλος ἐάω , ἐκ ἅπας δέ προαιρέω ὅς προλέγω , ἀξιόω κατά οὗτος φιλοσοφέω ; ἆρα καί σύ ὥσπερ ὁ Χαιρεφῶν ὁ Πύθιος ἐκπέμπω ἐπί ὁ Στωϊκός ἀγαθός ἐκ ἅπας προσλέγω ; ἔθος γάρ αὐτός ἄλλος ἐπί ἄλλος εἶδος φιλοσοφία προτρέπω ὁ ἁρμόζω , οἴομαι , ἕκαστος οἶδα . ἀλλά οὐδείς τοιοῦτος , ὦ Λυκῖνος , οὐδέ ἔρομαι περί γε οὗτος ὁ θεός . πότερος οὐ ἄξιος θεῖος συμβουλία ἡγέομαι αὐτός ἤ ἱκανός οἴομαι αὐτός εἰμί αἱρέω ὁ ἀγαθός κατά σεαυτοῦ ἄνευ ὁ θεός ; οἴομαι γάρ .
lucianus.hermotimus 16
οὐκοῦν καὶ ἡμᾶς διδάσκοις ἂν τοῦτο πρῶτον , ὅπως διαγνωστέον ἡμῖν εὐθὺς ἐν ἀρχῇ , τίς ἡ ἀρίστη φιλοσοφία ἐστὶ καὶ ἡ ἀληθεύουσα , καὶ ἣν ἄν τις ἕλοιτο παρεὶς τὰς ἄλλας . ἐγώ σοι φράσω · ἑώρων τοὺς πλείστους ἐπʼ αὐτὴν ὁρμῶντας , ὥστε εἴκαζον ἀμείνω εἶναι αὐτήν . πόσῳ τινὶ πλείους τῶν Ἐπικουρείων ἢ Πλατωνικῶν ἢ Περιπατητικῶν ; ἠρίθμησας γὰρ αὐτοὺς δηλαδὴ καθάπερ ἐν ταῖς χειροτονίαις . ἀλλʼ οὐκ ἠρίθμησα ἔγωγε , εἴκαζον δέ . ὡς οὐκ ἐθέλεις διδάξαι με , ἀλλʼ ἐξαπατᾷς , ὃς περὶ τῶν τοιούτων εἰκασμῷ φὴς καὶ πλήθει κρῖναι ἀποκρυπτόμενος λέγειν πρός με τἀληθές . οὐ μόνον τοῦτο , ὦ Λυκῖνε , ἀλλὰ καὶ ἤκουον ἁπάντων λεγόντων ὡς οἱ μὲν Ἐπικούρειοι γλυκύθυμοι καὶ φιλήδονοί εἰσιν , οἱ Περιπατητικοὶ δὲ φιλόπλουτοι καὶ ἐριστικοί τινες , οἱ Πλατωνικοὶ δὲ τετύφωνται καὶ φιλόδοξοί εἰσι , περὶ δὲ τῶν Στωϊκῶν πολλοὶ ἔφασκον , ὅτι ἀνδρώδεις καὶ πάντα γιγνώσκουσι , καὶ ὅτι ὁ ταύτην ἰὼν τὴν ὁδὸν μόνος βασιλεύς , μόνος πλούσιος , μόνος σοφὸς καὶ συνόλως ἅπαντα .
Lemmas: οὐκοῦν καί ἐγώ διδάσκω ἄν οὗτος πρῶτος , ὅπως διαγνωστέον ἐγώ εὐθύς ἐν ἀρχή , τίς ὁ ἀγαθός φιλοσοφία εἰμί καί ὁ ἀληθεύω , καί ὅς ἄν τις αἱρέω παρίημι ὁ ἄλλος . ἐγώ σύ φράζω · ὁράω ὁ πολύς ἐπί αὐτός ὁρμάω , ὥστε εἰκάζω ἀγαθός εἰμί αὐτός . πόσος τις πολύς ὁ Ἐπικούρειος ἤ Πλατωνικός ἤ Περιπατητικός ; ἀριθμέω γάρ αὐτός δηλαδή καθά ἐν ὁ χειροτονία . ἀλλά οὐ ἀριθμέω ἐγώ , εἰκάζω δέ . ὡς οὐ ἐθέλω διδάσκω ἐγώ , ἀλλά ἐξαπατάω , ὅς περί ὁ τοιοῦτος εἰκασμός φημί καί πλῆθος κρίνω ἀποκρύπτω λέγω πρός ἐγώ ἀληθής . οὐ μόνος οὗτος , ὦ Λυκῖνος , ἀλλά καί ἀκούω ἅπας λέγω ὡς ὁ μέν Ἐπικούρειος γλυκύθυμος καί φιλήδονος εἰμί , ὁ Περιπατητικός δέ φιλόπλουτος καί ἐριστικός τις , ὁ Πλατωνικός δέ τυφόω καί φιλόδοξος εἰμί , περί δέ ὁ Στωϊκός πολύς φάσκω , ὅτι ἀνδρώδης καί πᾶς γιγνώσκω , καί ὅτι ὁ οὗτος ἔρχομαι ὁ ὁδός μόνος βασιλεύς , μόνος πλούσιος , μόνος σοφός καί σύνολος ἅπας .
lucianus.hermotimus 17
ἔλεγον δὲ ταῦτα πρὸς σὲ ἄλλοι δηλαδὴ περὶ αὐτῶν · οὐ γὰρ δὴ ἐκείνοις ἂν αὐτοῖς ἐπίστευσας ἐπαινοῦσι τὰ αὐτῶν . οὐδαμῶς , ἀλλʼ οἱ ἄλλοι ἔλεγον . οἱ μὲν δὴ ἀντίδοξοι οὐκ ἔλεγον , ὡς τὸ εἰκός οὐ γάρ . οἱ δʼ ἄρα ἰδιῶται ταῦτα ἔλεγον . καὶ μάλα . ὁρᾷς , ὅπως αὖθις ἐξαπατᾷς με καὶ οὐ λέγεις τἀληθές , ἀλλʼ οἴει Μαργίτῃ διαλέγεσθαί τινι , ὡς πιστεῦσαι ὅτι Ἑρμότιμος , ἀνὴρ συνετός , ἔτη τότε γεγονὼς τετταράκοντα , περὶ φιλοσοφίας καὶ φιλοσόφων ἀνδρῶν τοῖς ἰδιώταις ἐπίστευσε καὶ κατὰ τὰ ὑπʼ ἐκείνων λεγόμενα ἐποιεῖτο τὴν αἵρεσιν τῶν κρειττόνων ἀξιῶν · οὐ γὰρ ἂν πιστεύσαιμί σοι τοιαῦτα λέγοντι .
Lemmas: λέγω δέ οὗτος πρός σύ ἄλλος δηλαδή περί αὐτός · οὐ γάρ δή ἐκεῖνος ἄν αὐτός πιστεύω ἐπαινέω ὁ αὐτός . οὐδαμῶς , ἀλλά ὁ ἄλλος λέγω . ὁ μέν δή ἀντίδοξος οὐ λέγω , ὡς ὁ ἔοικα οὐ γάρ . ὁ δέ ἄρα ἰδιώτης οὗτος λέγω . καί μάλα . ὁράω , ὅπως αὖθις ἐξαπατάω ἐγώ καί οὐ λέγω ἀληθής , ἀλλά οἴομαι Μαργίτης διαλέγω τις , ὡς πιστεύω ὅτι Ἑρμότιμος , ἀνήρ συνετός , ἔτος τότε γίγνομαι τεσσαράκοντα , περί φιλοσοφία καί φιλόσοφος ἀνήρ ὁ ἰδιώτης πιστεύω καί κατά ὁ ὑπό ἐκεῖνος λέγω ποιέω ὁ αἵρεσις ὁ κρατύς ἀξιόω · οὐ γάρ ἄν πιστεύω σύ τοιοῦτος λέγω .
lucianus.hermotimus 18
ἀλλʼ οἶσθα , ὦ Λυκῖνε , οὐχὶ τοῖς ἄλλοις μόνον ἐπίστευον , ἀλλὰ καὶ ἐμαυτῷ · ἑώρων γὰρ αὐτοὺς κοσμίως βαδίζοντας , ἀναβεβλημένους εὐσταλῶς , φροντίζοντας ἀεί , ἀρρενωπούς , ἐν χρῷ κουρίας τοὺς πλείστους , οὐδὲν ἁβρὸν οὐδʼ αὖ πάνυ ἐς τὸ ἀδιάφορον ὑπερεκπῖπτον , ὡς ἔκπληκτον εἶναι καὶ κυνικὸν ἀτεχνῶς , ἀλλʼ ἐπὶ τοῦ μέσου καταστήματος , ὃ δὴ ἄριστον ἅπαντες εἶναι φασιν . ἆρʼ οὖν κἀκεῖνα εἶδες ποιοῦντας αὐτούς , ἃ μικρῷ πρόσθεν ἔλεγον αὐτὸς ἑωρακέναι τὸν σὸν διδάσκαλον , ὦ Ἑρμότιμε , πράττοντα ; οἷον δανείζοντας καὶ ἀπαιτοῦντας πικρῶς καὶ φιλονείκως πάνυ ἐρίζοντας ἐν ταῖς ξυνουσίαις καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ἐπιδείκνυνται ; ἢ τούτων ὀλίγον σοι μέλει , ἄχρι ἂν εὐσταλὴς ἡ ἀναβολὴ καὶ ὁ πώγων βαθὺς καὶ ἐν χρῷ ἡ κουρά ; καὶ πρὸς το λοιπὸν ἄρα ἔχωμεν τουτονὶ κανόνα καὶ στάθμην ἀκριβῆ τῶν τοιούτων , ὡς Ἑρμότιμός φησι , καὶ χρὴ ἀπὸ σχημάτων καὶ βαδισμάτων καὶ κουρᾶς διαγιγνώσκειν τοὺς ἀρίστους , ὃς δʼ ἂν μὴ ἔχῃ ταῦτα μηδὲ σκυθρωπὸς ᾖ καὶ φροντιστικὸς τὸ πρόσωπον , ἀποδοκιμαστέος καὶ ἀποβλητέος ;
Lemmas: ἀλλά οἶδα , ὦ Λυκῖνος , οὐ ὁ ἄλλος μόνος πιστεύω , ἀλλά καί ἐμαυτοῦ · ὁράω γάρ αὐτός κόσμιος βαδίζω , ἀναβάλλω εὐσταλής , φροντίζω ἀεί , ἀρρενωπός , ἐν χρώς κουρία ὁ πολύς , οὐδείς ἁβρός οὐδέ αὖ πάνυ εἰς ὁ ἀδιάφορος ὑπερεκπίπτω , ὡς ἔκπληκτος εἰμί καί κυνικός ἄτεχνος , ἀλλά ἐπί ὁ μέσος κατάστημα , ὅς δή ἀγαθός ἅπας εἰμί φημί . ἆρα οὖν ἐκεῖνος ὁράω ποιέω αὐτός , ὅς μικρός πρόσθεν λέγω αὐτός ὁράω ὁ σός διδάσκαλος , ὦ Ἑρμότιμος , πράσσω ; οἷος δανείζω καί ἀπαιτέω πικρός καί φιλόνεικος πάνυ ἐρίζω ἐν ὁ συνουσία καί ὁ ἄλλος ὅσος ἐπιδείκνυμι ; ἤ οὗτος ὀλίγος σύ μέλω , ἄχρι ἄν εὐσταλής ὁ ἀναβολή καί ὁ πώγων βαθύς καί ἐν χρώς ὁ κουρά ; καί πρός ὁ λοιπός ἄρα ἔχω οὗτος κανών καί στάθμη ἀκριβής ὁ τοιοῦτος , ὡς Ἑρμότιμος φημί , καί χρή ἀπό σχῆμα καί βάδισμα καί κουρά διαγιγνώσκω ὁ ἀγαθός , ὅς δέ ἄν μή ἔχω οὗτος μηδέ σκυθρωπός εἰμί καί φροντιστικός ὁ πρόσωπον , ἀποδοκιμαστέος καί ἀποβλητέος ;
lucianus.hermotimus 19
ἀλλʼ ὅρα μὴ καὶ ταῦτα , ὦ Ἑρμότιμε , παίζεις πρός με πειρώμενος εἰ ἐξαπατώμενος συνίημι . διὰ τί τοῦτʼ ἔφησθα ; ὅτι , ὦγαθέ , ἀνδριάντων ταύτην ἐξέτασιν λέγεις τὴν ἀπὸ τῶν σχημάτων · παρὰ πολὺ γοῦν ἐκεῖνοι εὐσχημονέστεροι καὶ τὰς ἀναβολὰς κοσμιώτεροι , Φειδίου τινὸς ἢ Ἀλκαμένους ἢ Μύρωνος πρὸς τὸ εὐμορφότατον εἰκάσαντος . εἰ δὲ καὶ ὅτι μάλιστα χρὴ τεκμαίρεσθαι τοῖς τοιούτοις , τί ἂν πάθοι τις , εἰ τυφλὸς ὢν ἐπιθυμοίη φιλοσοφεῖν ; τῷ διαγνῷ τὸν τὴν ἀμείνω προαίρεσιν προῃρημένον οὔτε σχῆμα οὔτε βάδισμα ὁρᾶν δυνάμενος ; ἀλλʼ ἔμοιγε οὐ πρὸς τυφλοὺς ὁ λόγος , ὦ Λυκῖνε , οὐδέ μοι μέλει τῶν τοιούτων . ἐχρῆν μέν , ὦ χρηστέ , κοινόν τι τὸ γνώρισμα εἶναι τῶν οὕτω μεγάλων καὶ ἅπασι χρησίμων . πλὴν εἰ δοκεῖ , οἱ μὲν ἔξω ἡμῖν φιλοσοφίας μενέτωσαν οἱ τυφλοί , ἐπείπερ μηδὲ ὁρῶσι — καίτοι ἀναγκαῖον ἦν τοῖς τοιούτοις μάλιστα φιλοσοφεῖν , ὡς μὴ πάνυ ἄχθοιντο ἐπὶ τῇ συμφορᾷ — , οἱ δὲ δὴ βλέποντες , κἂν πάνυ ὀξυδερκεῖς ὦσι , τί ἂν δύναιντο συνιδεῖν τῶν τῆς ψυχῆς ἀπό γε τῆς ἔξωθεν ταύτης περιβολῆς ;
Lemmas: ἀλλά ὁράω μή καί οὗτος , ὦ Ἑρμότιμος , παίζω πρός ἐγώ πειράω εἰ ἐξαπατάω συνίημι . διά τίς οὗτος φημί ; ὅτι , ἀγαθός , ἀνδριάς οὗτος ἐξέτασις λέγω ὁ ἀπό ὁ σχῆμα · παρά πολύς γοῦν ἐκεῖνος εὐσχήμων καί ὁ ἀναβολή κόσμιος , Φειδίας τις ἤ Ἀλκαμένης ἤ Μύρων πρός ὁ εὔμορφος εἰκάζω . εἰ δέ καί ὅτι μάλα χρή τεκμαίρομαι ὁ τοιοῦτος , τίς ἄν πάσχω τις , εἰ τυφλός εἰμί ἐπιθυμέω φιλοσοφέω ; τίς διαγιγνώσκω ὁ ὁ ἀγαθός προαίρεσις προλέγω οὔτε σχῆμα οὔτε βάδισμα ὁράω δύναμαι ; ἀλλά ἐγώ οὐ πρός τυφλός ὁ λόγος , ὦ Λυκῖνος , οὐδέ ἐγώ μέλω ὁ τοιοῦτος . χρή μέν , ὦ χρηστός , κοινός τίς ὁ γνώρισμα ἔρχομαι ὁ οὕτως μέγας καί ἅπας χρήσιμος . πλήν εἰ δοκέω , ὁ μέν ἔξω ἐγώ φιλοσοφία μένω ὁ τυφλός , ἐπείπερ μηδέ ὁράω — καίτοι ἀναγκαῖος εἰμί ὁ τοιοῦτος μάλιστα φιλοσοφέω , ὡς μή πάνυ ἄχθομαι ἐπί ὁ συμφορά — , ὁ δέ δή βλέπω , κἀν πάνυ ὀξυδερκής εἰμί , τίς ἄν δύναμαι συνοράω ὁ ὁ ψυχή ἀπό γε ὁ ἔξωθεν οὗτος περιβολή ;
lucianus.hermotimus 20
ὃ δὲ βούλομαι εἰπεῖν , τοιόνδε ἐστίν , οὐχ ὅτι τῆς γνώμης τῶν ἀνδρῶν ἔρωτι προσῄεις αὐτοῖς καὶ ἠξίους ἀμείνων γίγνεσθαι ἐς τὰ τῆς γνώμης ; καὶ μάλα . πῶς οὖν οἷόν τέ σοι ἦν ἀφʼ ὦν ἔφησθα ἐκείνων τῶν γνωρισμάτων διορᾶν τὸν ὀρθῶς φιλοσοφοῦντα ἢ μή ; οὐ γὰρ φιλεῖ τὰ τοιαῦτα οὕτω διαφαίνεσθαι , ἀλλʼ ἔστιν ἀπόρρητα καὶ ἐν ἀφανεῖ κείμενα , λόγοις καὶ συνουσίαις ἀναδεικνύμενα καὶ ἔργοις τοῖς ὁμοίοις ὀψὲ μόλις . ὁ γοῦν Μῶμος , ἀκήκοας , οἶμαι , ἅτινα ᾐτιάσατο τοῦ Ἡφαίστου , εἰ δὲ μή , ἀλλὰ νῦν ἄκουε · φησὶ γὰρ ὁ μῦθος ἐρίσαι Ἀθηνᾶν καὶ Ποσειδῶνα καὶ Ἥφαιστον εὐτεχνίας πέρι , καὶ τὸν μὲν Ποσειδῶ ταῦρον ἀναπλάσαι , τὴν Ἀθηνᾶν δὲ οἰκίαν ἐπινοῆσαι , ὁ Ἥφαιστος δὲ ἄνθρωπον ἄρα συνεστήσατο , καὶ ἐπείπερ ἐπὶ τὸν Μῶμον ἧκον , ὅνπερ δικαστὴν προείλοντο , θεασάμενος ἐκεῖνος ἑκάστου τὸ ἔργον , τῶν μὲν ἄλλων ἅτινα ᾐτιάσατο περιττὸν ἂν εἴη λέγειν , ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου δὲ τοῦτο ἐμέμψατο καὶ τὸν ἀρχιτέκτονα ἐπέπληξε τὸν Ἥφαιστον , διότι μὴ καὶ θυρίδας ἐποίησεν αὐτῷ κατὰ τὸ στέρνον , ὡς ἀναπετασθεισῶν γνώριμα γίγνεσθαι ἅπασιν ἃ βούλεται καὶ ἐπινοεῖ καὶ εἰ ψεύδεται ἢ ἀληθεύει . ἐκεῖνος μὲν οὖν ἅτε ἀμβλυώττων οὕτω περὶ τῶν ἀνθρώπων διενοεῖτο , σὺ δὲ ὑπὲρ τὸν Λυγκέα ἡμῖν δέδορκας καὶ ὁρᾷς τὰ ἔνδον , ὡς ἔοικε , διὰ τοῦ στέρνου καὶ ἀνέῳκταί σοι τὰ πάντα , ὡς εἰδέναι μὴ μόνον ἃ βούλεται καὶ ἃ γιγνώσκει ἕκαστος , ἀλλὰ καὶ πότερος ἀμείνων ἢ χείρων .
Lemmas: ὅς δέ βούλομαι λέγω , τοιόσδε εἰμί , οὐ ὅτι ὁ γνώμη ὁ ἀνήρ ἔρως προσέρχομαι αὐτός καί ἀξιόω ἀγαθός γίγνομαι εἰς ὁ ὁ γνώμη ; καί μάλα . πῶς οὖν οἷος τε σύ εἰμί ἀπό ὅς φημί ἐκεῖνος ὁ γνώρισμα διοράω ὁ ὀρθός φιλοσοφέω ἤ μή ; οὐ γάρ φιλέω ὁ τοιοῦτος οὕτως διαφαίνω , ἀλλά εἰμί ἀπόρρητος καί ἐν ἀφανής κεῖμαι , λόγος καί συνουσία ἀναδείκνυμι καί ἔργον ὁ ὅμοιος ὀψέ μόλις . ὁ γοῦν Μῶμος , ἀκούω , οἴομαι , ὅστις αἰτιάομαι ὁ Ἥφαιστος , εἰ δέ μή , ἀλλά νῦν ἀκούω · φημί γάρ ὁ μῦθος ἐρίζω Ἀθήνη καί Ποσειδῶν καί Ἥφαιστος εὐτεχνία περί , καί ὁ μέν Ποσειδῶν ταῦρος ἀναπλάσσω , ὁ Ἀθήνη δέ οἰκία ἐπινοέω , ὁ Ἥφαιστος δέ ἄνθρωπος ἄρα συνίστημι , καί ἐπεί ἐπί ὁ Μῶμος ἥκω , ὅς δικαστής προαιρέω , θεάομαι ἐκεῖνος ἕκαστος ὁ ἔργον , ὁ μέν ἄλλος ὅστις αἰτιάομαι περισσός ἄν εἰμί λέγω , ἐπί ὁ ἄνθρωπος δέ οὗτος μέμφομαι καί ὁ ἀρχιτέκτων ἐπιπλήσσω ὁ Ἥφαιστος , διότι μή καί θυρίς ποιέω αὐτός κατά ὁ στέρνον , ὡς ἀναπετάννυμι γνώριμος γίγνομαι ἅπας ὅς βούλομαι καί ἐπινοέω καί εἰ ψεύδω ἤ ἀληθεύω . ἐκεῖνος μέν οὖν ἅτε ἀμβλυώσσω οὕτως περί ὁ ἄνθρωπος διανοέω , σύ δέ ὑπέρ ὁ Λυγκεύς ἐγώ δέρκομαι καί ὁράω ὁ ἔνδον , ὡς ἔοικα , διά ὁ στέρνον καί ἀνοίγνυμι σύ ὁ πᾶς , ὡς οἶδα μή μόνος ὅς βούλομαι καί ὅς γιγνώσκω ἕκαστος , ἀλλά καί πότερος ἀγαθός ἤ κακός .
lucianus.hermotimus 21
παίζεις , ὦ Λυκῖνε . ἐγὼ δὲ κατὰ θεὸν εἱλόμην , καὶ οὐ μεταμέλει μοι τῆς αἱρέσεως · ἱκανὸν δὲ τοῦτο πρὸς γοῦν ἐμέ . ὅμως οὐκ ἂν εἴποις , ὦ ἑταῖρε , καὶ πρὸς ἐμέ , ἀλλὰ περιόψει με παραπολόμενον ἐν τῷ πολλῷ συρφετῷ ; οὐδὲν γάρ σοι ἀρέσκει ὧν ἂν εἴπω . οὔκ , ὦγαθέ , ἀλλʼ οὐδὲν ἐθέλεις εἰπεῖν ὁποῖον ἄν μοι ἀρέσειεν . ἐπεὶ δʼ οὖν σὺ ἑκὼν ἀποκρύπτῃ καὶ φθονεῖς ἡμῖν , ὡς μὴ ἐξ ἴσου γενοίμεθά σοι φιλοσοφήσαντες , ἐγὼ πειράσομαι , ὅπως ἂν οἷός τε ὦ , κατʼ ἐμαυτὸν ἐξευρεῖν τὴν ἀκριβῆ περὶ τούτων κρίσιν καὶ τὴν ἀσφαλεστάτην αἵρεσιν . ἄκουε δὲ καὶ σύ , εἰ βούλει . ἀλλὰ βούλομαι , ὦ Λυκῖνε · ἴσως γάρ τι γνώριμον ἐρεῖς . σκόπει δὴ καὶ μὴ καταγελάσῃς , εἰ παντάπασιν ἰδιωτικῶς ἀναζητῶ αὐτό · ἀνάγκη γὰρ οὕτως , ἐπεὶ μὴ σὺ ἐθέλεις σαφέστερον εἰπεῖν εἰδὼς ἄμεινον .
Lemmas: παίζω , ὦ Λυκῖνος . ἐγώ δέ κατά θεός αἱρέω , καί οὐ μεταμέλομαι ἐγώ ὁ αἵρεσις · ἱκανός δέ οὗτος πρός γοῦν ἐγώ . ὅμως οὐ ἄν λέγω , ὦ ἑταῖρος , καί πρός ἐγώ , ἀλλά περιοράω ἐγώ παραπόλλυμι ἐν ὁ πολύς συρφετός ; οὐδείς γάρ σύ ἀρέσκω ὅς ἄν λέγω . οὐ , ἀγαθός , ἀλλά οὐδείς ἐθέλω λέγω ὁποῖος ἄν ἐγώ ἀρέσκω . ἐπεί δέ οὖν σύ ἑκών ἀποκρύπτω καί φθονέω ἐγώ , ὡς μή ἐκ ἴσος γίγνομαι σύ φιλοσοφέω , ἐγώ πειράω , ὅπως ἄν οἷος τε εἰμί , κατά ἐμαυτοῦ ἐξευρίσκω ὁ ἀκριβής περί οὗτος κρίσις καί ὁ ἀσφαλής αἵρεσις . ἀκούω δέ καί σύ , εἰ βούλομαι . ἀλλά βούλομαι , ὦ Λυκῖνος · ἴσως γάρ τις γνώριμος λέγω . σκοπέω δή καί μή καταγελάω , εἰ παντάπασι ἰδιωτικός ἀναζητέω αὐτός · ἀνάγκη γάρ οὕτως , ἐπεί μή σύ ἐθέλω σαφής λέγω οἶδα ἀγαθός .
lucianus.hermotimus 22
ἔστω δή μοι ἡ μὲν ἀρετὴ τοιόνδε τι , οἷον πόλις τις εὐδαίμονας ἔχουσα τοὺς ἐμπολιτευομένους — ὡς φαίη ἂν ὁ διδάσκαλος ὁ σὸς ἐκεῖθέν ποθεν ἀφιγμένος — σοφοὺς ἐς τὸ ἀκρότατον , ἀνδρείους ἅπαντας , δικαίους , σώφρονας , ὀλίγον θεῶν ἀποδέοντας · οἷα δὲ πολλὰ γίγνεται παρʼ ἡμῖν , ἁρπαζόντων καὶ βιαζομένων καὶ πλεονεκτούντων , οὐδὲν ἂν ἴδοις , φασίν , ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει τολμώμενον , ἀλλὰ ἐν εἰρήνῃ καὶ ὁμονοίᾳ ξυμπολιτεύονται , μάλʼ εἰκότως · ἃ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσιν , οἶμαι , τὰς στάσεις καὶ φιλονεικίας ἐγείρει καὶ ὧν ἕνεκα ἐπιβουλεύουσιν ἀλλήλοις , ταῦτα πάντα ἐκποδών ἐστιν ἐκείνοις . οὐ γὰρ οὔτε χρυσίον ἔτι οὔτε ἡδονὰς οὔτε δόξας ὁρῶσιν , ὡς διαφέρεσθαι περὶ αὐτῶν , ἀλλὰ πάλαι τῆς πόλεως ἐξεληλάκασιν αὐτὰ οὐκ ἀναγκαῖα ἡγησάμενοι ξυμπολιτεύεσθαι . ὥστε γαληνόν τινα καὶ πανευδαίμονα βίον βιοῦσι ξὺν εὐνομίᾳ καὶ ἰσότητι καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις ἀγαθοῖς .
Lemmas: εἰμί δή ἐγώ ὁ μέν ἀρετή τοιόσδε τις , οἷος πόλις τις εὐδαίμων ἔχω ὁ ἐμπολιτεύω — ὡς φημί ἄν ὁ διδάσκαλος ὁ σός ἐκεῖθεν ποθεν ἀφικνέομαι — σοφός εἰς ὁ ἄκρος , ἀνδρεῖος ἅπας , δίκαιος , σώφρων , ὀλίγος θεός ἀποδέω · οἷος δέ πολύς γίγνομαι παρά ἐγώ , ἁρπάζω καί βιάζω καί πλεονεκτέω , οὐδείς ἄν ὁράω , φημί , ἐν ἐκεῖνος ὁ πόλις τολμάω , ἀλλά ἐν εἰρήνη καί ὁμόνοια συμπολιτεύω , μάλα ἔοικα · ὅς γάρ ἐν ὁ ἄλλος πόλις , οἴομαι , ὁ στάσις καί φιλονικία ἐγείρω καί ὅς ἕνεκα ἐπιβουλεύω ἀλλήλων , οὗτος πᾶς ἐκποδών εἰμί ἐκεῖνος . οὐ γάρ οὔτε χρυσίον ἔτι οὔτε ἡδονή οὔτε δόξα ὁράω , ὡς διαφέρω περί αὐτός , ἀλλά πάλαι ὁ πόλις ἐξελαύνω αὐτός οὐ ἀναγκαῖος ἡγέομαι συμπολιτεύω . ὥστε γαληνός τις καί πανευδαίμων βίος βιόω σύν εὐνομία καί ἰσότης καί ἐλευθερία καί ὁ ἄλλος ἀγαθός .
lucianus.hermotimus 23
τί οὖν , ὦ Λυκῖνε ; οὐκ ἄξιον ἅπαντας ἐπιθυμεῖν πολίτας γίγνεσθαι τῆς τοιαύτης πόλεως μήτε κάματον ὑπολογιζομένους τὸν ἐν τῇ ὁδῷ μήτε πρὸς τὸ μῆκος τοῦ χρόνου ἀπαγορεύοντας , εἰ μέλλουσιν ἀφικόμενοι ἐγγραφήσεσθαι καὶ αὐτοὶ καὶ μεθέξειν τῆς πολι τείας ; νὴ Δίʼ , ὦ Ἑρμότιμε , πάντων μάλιστα ἐπὶ τούτῳ σπουδαστέον , τῶν δʼ ἄλλων ἀμελητέον , καὶ μήτε πατρίδος τῆς ἐνταῦθα ἐπιλαμβανομένης πολὺν ποιεῖσθαι τὸν λόγον μήτε παίδων ἢ γονέων , ὅτῳ εἰσίν , ἐπικατεχόντων καὶ κλαυθμυριζομένων ἐπικλᾶσθαι , ἀλλὰ μάλιστα μὲν κἀκείνους παρακαλεῖν ἐπὶ τὴν αὐτὴν ὁδόν , εἰ δὲ μὴ ἐθέλοιεν ἢ μὴ δύναιντο , ἀποσεισάμενον αὐτοὺς χωρεῖν εὐθὺ τῆς πανευδαίμονος ἐκείνης πόλεως καὶ αὐτὸ ἀπορρίψαντα τὸ ἱμάτιον , εἰ τούτου ἐπειλημμένοι κατερύκοιεν , ἐσσύμενον ἐκεῖσε · οὐ γὰρ δέος μή σέ τις ἀποκλείσῃ καὶ γυμνὸν ἐκεῖσε ἥκοντα .
Lemmas: τίς οὖν , ὦ Λυκῖνος ; οὐ ἄξιος ἅπας ἐπιθυμέω πολίτης γίγνομαι ὁ τοιοῦτος πόλις μήτε κάματος ὑπολογίζομαι ὁ ἐν ὁ ὁδός μήτε πρός ὁ μῆκος ὁ χρόνος ἀπαγορεύω , εἰ μέλλω ἀφικνέομαι ἐγγράφω καί αὐτός καί μετέχω ὁ πόλις τεῖος ; νή Ζεύς , ὦ Ἑρμότιμος , πᾶς μάλα ἐπί οὗτος σπουδαστέος , ὁ δέ ἄλλος ἀμελητέος , καί μήτε πατρίς ὁ ἐνταῦθα ἐπιλαμβάνω πολύς ποιέω ὁ λόγος μήτε παῖς ἤ γονεύς , ὅστις εἰμί , ἐπικατέχω καί κλαυθμυρίζω ἐπικλάω , ἀλλά μάλα μέν ἐκεῖνος παρακαλέω ἐπί ὁ αὐτός ὁδός , εἰ δέ μή ἐθέλω ἤ μή δύναμαι , ἀποσείω αὐτός χωρέω εὐθύς ὁ πανευδαίμων ἐκεῖνος πόλις καί αὐτός ἀπορρίπτω ὁ ἱμάτιον , εἰ οὗτος ἐπιλαμβάνω κατερυκάνω , σεύω ἐκεῖσε · οὐ γάρ δέος μή σύ τις ἀποκλείω καί γυμνός ἐκεῖσε ἥκω .
lucianus.hermotimus 24
ἤδη γάρ ποτε καὶ ἄλλοτε πρεσβύτου ἀνδρὸς ἤκουσα διεξιόντος ὅπως τὰ ἐκεῖ πράγματα ἔχοι , καί με προὔτρεπεν ἕπεσθαί οἱ πρὸς τὴν πόλιν · ἡγήσεσθαι γὰρ αὐτὸς καὶ ἐλθόντα ἐγγράψειν καὶ φυλέτην ποιήσεσθαι καὶ φρατρίας μεταδώσειν τῆς αὐτοῦ , ὡς μετὰ πάντων εὐδαιμονοίην · ἀλλʼ ἐγὼ οὐ πιθόμην ὑπʼ ἀνοίας καὶ νεότητος τότε , πρὸ πεντεκαίδεκα σχεδὸν ἐτῶν · ἴσως γὰρ ἂν αὐτὰ ἤδη ἀμφὶ τὰ προάστεια καὶ πρὸς ταῖς πύλαις ἦν ἄν . ἔλεγε δʼ οὖν περὶ τῆς πόλεως , εἴ γε μέμνημαι , ἄλλα τε πολλὰ καὶ δὴ καὶ τάδε , ὡς ξύμπαντες μὲν ἐπήλυδες καὶ ξένοι εἶεν , αὐθιγενὴς δὲ οὐδὲ εἷς , ἀλλὰ καὶ βαρβάρους ἐμπολιτεύεσθαι πολλοὺς καὶ δούλους καὶ ἀμόρφους καὶ μικροὺς καὶ πένητας , καὶ ὅλως μετέχειν τῆς πόλεως τὸν βουλόμενον · τὸν γὰρ δὴ νόμον αὐτοῖς οὐκ ἀπὸ τιμημάτων ποιεῖσθαι τὴν ἐγγραφὴν οὐδʼ ἀπὸ σχημάτων ἢ μεγέθους ἢ κάλλους οὐδʼ ἀπὸ γένους οὐδὲ λαμπρῶν ἐκ προγόνων , ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὐδὲ νομίζεσθαι παρʼ αὐτοῖς , ἀποχρῆν δʼ ἑκάστῳ πρὸς τὸ πολίτην γενέσθαι σύνεσιν καὶ ἐπιθυμίαν τῶν καλῶν καὶ πόνον καὶ τὸ λιπαρὲς καὶ τὸ μὴ ἐνδοῦναι μηδὲ μαλακισθῆναι πολλοῖς τοῖς δυσχερέσι κατὰ τὴν ὁδὸν ἐντυγχάνοντα , ὡς ὅστις ἂν ταῦτα ἐπιδείξηται καὶ διεξέλθῃ πορευόμενος ἄχρι πρὸς τὴν πόλιν , αὐτίκα μάλα πολίτην ὄντα τοῦτον , ὅστις ἂν ᾖ , καὶ ἰσότιμον ἅπασι · τὸ δὲ χείρων ἢ κρείττων ἢ εὐπατρίδης ἢ ἀγεννὴς ἢ δοῦλος ἢ ἐλεύθερος οὐδὲ ὅλως εἶναι ἢ λέγεσθαι ἐν τῇ πόλει .
Lemmas: ἤδη γάρ ποτέ καί ἄλλοτε πρεσβύτης ἀνήρ ἀκούω διεξέρχομαι ὅπως ὁ ἐκεῖ πρᾶγμα ἔχω , καί ἐγώ προτρέπω ἕπομαι ἕ πρός ὁ πόλις · ἡγέομαι γάρ αὐτός καί ἔρχομαι ἐγγράφω καί φυλέτης ποιέω καί φράτρα μεταδίδωμι ὁ αὐτός , ὡς μετά πᾶς εὐδαιμονέω · ἀλλά ἐγώ οὐ πείθω ὑπό ἄνοια καί νεότης τότε , πρό πεντεκαίδεκα σχεδόν ἔτος · ἴσως γάρ ἄν αὐτός ἤδη ἀμφί ὁ προάστειον καί πρός ὁ πύλη εἰμί ἄν . λέγω δέ οὖν περί ὁ πόλις , εἰ γε μιμνῄσκω , ἄλλος τε πολύς καί δή καί ὅδε , ὡς σύμπας μέν ἔπηλυς καί ξένος εἰμί , αὐθιγενής δέ οὐδέ εἷς , ἀλλά καί βάρβαρος ἐμπολιτεύω πολύς καί δοῦλος καί ἄμορφος καί μικρός καί πένης , καί ὅλος μετέχω ὁ πόλις ὁ βούλομαι · ὁ γάρ δή νόμος αὐτός οὐ ἀπό τίμημα ποιέω ὁ ἐγγραφή οὐδέ ἀπό σχῆμα ἤ μέγεθος ἤ κάλλος οὐδέ ἀπό γένος οὐδέ λαμπρός ἐκ πρόγονος , ἀλλά οὗτος μέν οὐδέ νομίζω παρά αὐτός , ἀποχράω δέ ἕκαστος πρός ὁ πολίτης γίγνομαι σύνεσις καί ἐπιθυμία ὁ καλός καί πόνος καί ὁ λιπαρής καί ὁ μή ἐνδίδωμι μηδέ μαλακίζομαι πολύς ὁ δυσχερής κατά ὁ ὁδός ἐντυγχάνω , ὡς ὅστις ἄν οὗτος ἐπιδείκνυμι καί διεξέρχομαι πορεύω ἄχρι πρός ὁ πόλις , αὐτίκα μάλα πολίτης εἰμί οὗτος , ὅστις ἄν εἰμί , καί ἰσότιμος ἅπας · ὁ δέ κακός ἤ κρατύς ἤ εὐπατρίδης ἤ ἀγεννής ἤ δοῦλος ἤ ἐλεύθερος οὐδέ ὅλος εἰμί ἤ λέγω ἐν ὁ πόλις .
lucianus.hermotimus 25
ὁρᾷς , ὦ Λυκῖνε , ὡς οὐ μάτην οὐδὲ περὶ μικρῶν κάμνω πολίτης ἐπιθυμῶν γενέσθαι καὶ αὐτὸς οὕτω καλῆς καὶ εὐδαίμονος πόλεως ; καὶ γὰρ αὐτός , ὦ Ἑρμότιμε , τῶν αὐτῶν σοι ἐρῶ καὶ οὐκ ἔστιν ὅ τι ἄν μοι πρὸ τούτων εὐξαίμην γενέσθαι . εἰ μὲν οὖν πλησίον ἦν ἡ πόλις καὶ φανερὰ ἰδεῖν ἅπασι , πάλαι ἄν , εὖ ἴσθι , μηδὲν ἐνδοιάσας αὐτὸς ᾔειν ἐς αὐτὴν καὶ ἐπολιτευόμην ἂν ἐκ πολλοῦ , ἐπεὶ δέ , ὡς ὑμεῖς φατε , σύ τε καὶ Ἡσίοδος ὁ ῥαψῳδός , πάνυ πόρρω ἀπῴκισται , ἀνάγκη ζητεῖν ὁδόν τε τὴν ἄγουσαν ἐπʼ αὐτὴν καὶ ἡγεμόνα τὸν ἄριστον . ἢ οὐκ οἴει σὺ χρῆναι οὕτω ποιεῖν ; καὶ πῶς ἂν ἄλλως ἔλθοι τις ; οὐκοῦν ὅσον μὲν ἐπὶ τῷ ὑπισχνεῖσθαι καὶ φάσκειν εἰδέναι πολλὴ ἀφθονία τῶν ἡγησομένων · πολλοὶ γὰρ ἕτοιμοι παρεστᾶσιν , αὐτόχθονες ἐκεῖθεν ἕκαστος εἶναι λέγοντες . ὁδός γε μὴν οὐ μία καὶ ἡ αὐτὴ φαίνεται , ἀλλὰ πολλαὶ καὶ διάφοροι καὶ οὐδὲν ἀλλήλαις ὅμοιαι · ἡ μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ ἑσπέρια , ἡ δὲ ἐπὶ τὴν ἕω φέρειν ἔοικεν , ἡ δέ τις ἐπὶ τὰς ἄρκτους , καὶ ἄλλη εὐθὺ τῆς μεσημβρίας , καὶ ἡ μὲν διὰ λειμώνων καὶ φυτῶν καὶ σκιᾶς εὔυδρος καὶ ἡδεῖα οὐδὲν ἀντίτυπον ἢ δύσβατον ἔχουσα , ἡ δὲ πετρώδης καὶ τραχεῖα πολὺν ἥλιον καὶ δίψος καὶ κάματον προφαίνουσα · καὶ ὅμως αὗται πᾶσαι πρὸς τὴν πόλιν ἄγειν λέγονται μίαν οὖσαν ἐς τὰ ἐναντιώτατα τελευτῶσαι .
Lemmas: ὁράω , ὦ Λυκῖνος , ὡς οὐ μάτην οὐδέ περί μικρός κάμνω πολίτης ἐπιθυμέω γίγνομαι καί αὐτός οὕτως καλός καί εὐδαίμων πόλις ; καί γάρ αὐτός , ὦ Ἑρμότιμος , ὁ αὐτός σύ λέγω καί οὐ εἰμί ὅς τις ἄν ἐγώ πρό οὗτος εὔχομαι γίγνομαι . εἰ μέν οὖν πλησίον εἰμί ὁ πόλις καί φανερός ὁράω ἅπας , πάλαι ἄν , εὖ οἶδα , μηδείς ἐνδοιάζω αὐτός ἔρχομαι εἰς αὐτός καί πολιτεύω ἄν ἐκ πολύς , ἐπεί δέ , ὡς σύ φημί , σύ τε καί Ἡσίοδος ὁ ῥαψῳδός , πάνυ πρόσω ἀποικίζω , ἀνάγκη ζητέω ὁδός τε ὁ ἄγω ἐπί αὐτός καί ἡγεμών ὁ ἀγαθός . ἤ οὐ οἴομαι σύ χρή οὕτως ποιέω ; καί πῶς ἄν ἄλλος ἔρχομαι τις ; οὐκοῦν ὅσος μέν ἐπί ὁ ὑπισχνέομαι καί φάσκω οἶδα πολύς ἀφθονία ὁ ἡγέομαι · πολύς γάρ ἑτοῖμος παρίστημι , αὐτόχθων ἐκεῖθεν ἕκαστος εἰμί λέγω . ὁδός γε μήν οὐ εἷς καί ὁ αὐτός φαίνω , ἀλλά πολύς καί διάφορος καί οὐδείς ἀλλήλων ὅμοιος · ὁ μέν γάρ ἐπί ὁ ἑσπέριος , ὁ δέ ἐπί ὁ ἠώς φέρω ἔοικα , ὁ δέ τις ἐπί ὁ ἄρκτος , καί ἄλλος εὐθύς ὁ μεσημβρία , καί ὁ μέν διά λειμών καί φυτόν καί σκιά εὔυδρος καί ἡδύς οὐδείς ἀντίτυπος ἤ δύσβατος ἔχω , ὁ δέ πετρώδης καί τραχύς πολύς ἥλιος καί δίψος καί κάματος προφαίνω · καί ὅμως οὗτος πᾶς πρός ὁ πόλις ἄγω λέγω εἷς εἰμί εἰς ὁ ἐναντίος τελευτάω .
lucianus.hermotimus 26
ἔνθα δή μοι καὶ ἡ πᾶσα ἀπορία ἐστίν · ἐφʼ ἣν γὰρ ἂν ἔλθω αὐτῶν , ἀνὴρ κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀτραποῦ ἑκάστης ἐφεστὼς ἐν τῇ εἰσόδῳ μάλα τις ἀξιόπιστος ὀρέγει τε τὴν Χεῖρα καὶ προτρέπει κατὰ τὴν αὐτοῦ ἀπιέναι , λέγων ἕκαστος αὐτῶν μόνος τὴν εὐθεῖαν εἰδέναι , τοὺς δʼ ἄλλους πλανᾶσθαι μήτε αὐτοὺς ἐληλυθότας μήτε ἄλλοις ἡγήσασθαι δυναμένοις ἀκολουθήσαντας . κἂν ἐπὶ τὸν πλησίον ἀφίκωμαι , κἀκεῖνος τὰ ὅμοια ὑπισχνεῖται περὶ τῆς αὐτοῦ ὁδοῦ καὶ τοὺς ἄλλους κακίζει , καὶ ὁ παρʼ αὐτὸν ὁμοίως καὶ ἑξῆς ἅπαντες . τό τε τοίνυν πλῆθος τῶν ὁδῶν καὶ τὸ ἀνόμοιον αὐτῶν οὐ μετρίως ταράττει με καὶ ἀπορεῖν ποιεῖ , καὶ μάλιστα οἱ ἡγεμόνες ὑπερδιατεινόμενοι καὶ τὰ ἑαυτῶν ἕκαστοι ἐπαινοῦντες · οὐ γὰρ οἶδα ἥντινα τραπόμενος ἢ τῷ μᾶλλον αὐτῶν ἀκολουθήσας ἀφικοίμην ἂν πρὸς τὴν πόλιν .
Lemmas: ἔνθα δή ἐγώ καί ὁ πᾶς ἀπορία εἰμί · ἐπί ὅς γάρ ἄν ἔρχομαι αὐτός , ἀνήρ κατά ὁ ἀρχή ὁ ἀτραπός ἕκαστος ἐφίστημι ἐν ὁ εἴσοδος μάλα τις ἀξιόπιστος ὀρέγω τε ὁ χείρ καί προτρέπω κατά ὁ αὐτός ἀπέρχομαι , λέγω ἕκαστος αὐτός μόνος ὁ εὐθύς οἶδα , ὁ δέ ἄλλος πλανάω μήτε αὐτός ἔρχομαι μήτε ἄλλος ἡγέομαι δύναμαι ἀκολουθέω . ἐάν ἐπί ὁ πλησίον ἀφικνέομαι , ἐκεῖνος ὁ ὅμοιος ὑπισχνέομαι περί ὁ αὐτός ὁδός καί ὁ ἄλλος κακίζω , καί ὁ παρά αὐτός ὅμοιος καί ἑξῆς ἅπας . ὁ τε τοίνυν πλῆθος ὁ ὁδός καί ὁ ἀνόμοιος αὐτός οὐ μέτριος ταράσσω ἐγώ καί ἀπορέω ποιέω , καί μάλα ὁ ἡγεμών ὑπερδιατείνομαι καί ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος ἐπαινέω · οὐ γάρ οἶδα ὅστις τρέπω ἤ ὁ μάλα αὐτός ἀκολουθέω ἀφικνέομαι ἄν πρός ὁ πόλις .