lucianus.gallus 14
τὸν γείτονα γοῦν μοι τὸν ὁμότεχνον οἶσθα τὸν Σίμωνα , οὐ πρὸ πολλοῦ δειπνήσαντα παρʼ ἐμοί , ὅτε τὸ ἔτνος ἥψουν τοῖς Κρονίοις δύο τόμους τοῦ ἀλλᾶντος ἐμβαλών . οἶδα · τὸν σιμόν , τὸν βραχύν , ὃς τὸ κεραμεοῦν τρύβλιον ὑφελόμενος ᾤχετο ὑπὸ μάλης ἔχων μετὰ τὸ δεῖπνον , ὃ μόνον ἡμῖν ὑπῆρχεν · εἶδον γὰρ αὐτός , ὦ Μίκυλλε . οὐκοῦν ἐκεῖνος αὐτὸ κλέψας εἶτα ἀπωμόσατο θεοὺς τοσούτους ; ἀλλὰ τί οὐκ ἐβόας καὶ ἐμήνυες τότε , ὦ ἀλεκτρυών , ληϊζομένους ἡμᾶς ὁρῶν ; ἐκόκκυζον , ὃ μόνον μοι τότε δυνατὸν ἦν . τί δʼ οὖν ὁ Σίμων ; ἐῴκεις γάρ τι περὶ αὐτοῦ ἐρεῖν . ἀνεψιὸς ἦν αὐτῷ πλούσιος ἐς ὑπερβολήν , Δριμύλος τοὔνομα . οὗτος ζῶν μὲν οὐδὲ ὀβολὸν ἔδωκε τῷ Σίμωνι — πῶς γάρ , ὃς οὐδὲ αὐτὸς ἥπτετο τῶν χρημάτων ; ἐπεὶ δὲ ἀπέθανε πρῴην , ἅπαντα ἐκεῖνα κατὰ τοὺς νόμους Σίμωνός ἐστι , καὶ νῦν ἐκεῖνος ὁ τὰ ῥάκια τὰ πιναρά , ὁ τὸ τρύβλιον περιλείχων , ἄσμενος ἐξελαύνει ἁλουργῆ καὶ ὑσγινοβαφῆ ἀμπεχόμενος , οἰκέτας καὶ ζεύγη καὶ χρυσᾶ ἐκπώματα καὶ ἐλεφαντόποδας τραπέζας ἔχων , ὑφʼ ἁπάντων προσκυνούμενος , οὐδὲ προσβλέπων ἔτι ἡμᾶς · ἔναγχος γοῦν ἐγὼ μὲν ἰδὼν προσιόντα , χαῖρε , ἔφην , ὦ Σίμων , ὁ δὲ ἀγανακτήσας , εἴπατε , ἔφη , τῷ πτωχῷ τούτῳ μὴ κατασμικρύνειν μου τοὔνομα · οὐ γὰρ Σίμων , ἀλλὰ Σιμωνίδης ὀνομάζομαι . τὸ δὲ μέγιστον , ἤδη καὶ ἐρῶσιν αὐτοῦ αἱ γυναῖκες , ὁ δὲ θρύπτεται πρὸς αὐτὰς καὶ ὑπερορᾷ καὶ τὰς μὲν προσίεται καὶ ἵλεώς ἐστιν , αἱ δὲ ἀπειλοῦσιν ἀναρτήσειν αὑτὰς ἀμελούμεναι . ὁρᾷς ὅσων ἀγαθῶν ὁ χρυσὸς αἴτιος , εἴ γε καὶ μεταποιεῖ τοὺς ἀμορφοτέρους καὶ ἐρασμίους ἀπεργάζεται ὥσπερ ὁ ποιητικὸς ἐκεῖνος κεστός . ἀκούεις δὲ καὶ τῶν ποιητῶν λεγόντων · ὦ χρυσέ , δεξίωμα κάλλιστον καὶ χρυσὸς γάρ ἐστιν ὃς βροτῶν ἔχει κράτη . ἀλλὰ τί μεταξὺ ἐγέλασας , ὦ ἀλεκτρυών ;
Lemmas: ὁ γείτων γοῦν ἐγώ ὁ ὁμότεχνος οἶδα ὁ Σίμων , οὐ πρό πολύς δειπνέω παρά ἐγώ , ὅτε ὁ ἔτνος ἕψω ὁ Κρόνια δύο τόμος ὁ ἀλλᾶς ἐμβάλλω . οἶδα · ὁ σιμός , ὁ βραχύς , ὅς ὁ κεραμεοῦς τρύβλιον ὑφαιρέω οἴχομαι ὑπό μάλη ἔχω μετά ὁ δεῖπνον , ὅς μόνος ἐγώ ὑπάρχω · ὁράω γάρ αὐτός , ὦ Μίκυλλος . οὐκοῦν ἐκεῖνος αὐτός κλέπτω εἶτα ἀπόμνυμι θεός τοσοῦτος ; ἀλλά τίς οὐ βοάω καί μηνύω τότε , ὦ ἀλεκτρυών , ληΐζομαι ἐγώ ὁράω ; κοκκύζω , ὅς μόνος ἐγώ τότε δυνατός εἰμί . τίς δέ οὖν ὁ Σίμων ; ἔοικα γάρ τις περί αὐτός λέγω . ἀνεψιός εἰμί αὐτός πλούσιος εἰς ὑπερβολή , Δριμύλος ὄνομα . οὗτος ζάω μέν οὐδέ ὀβολός δίδωμι ὁ Σίμων — πῶς γάρ , ὅς οὐδέ αὐτός ἅπτω ὁ χρῆμα ; ἐπεί δέ ἀποθνῄσκω πρῴην , ἅπας ἐκεῖνος κατά ὁ νόμος Σίμων εἰμί , καί νῦν ἐκεῖνος ὁ ὁ ῥάκιον ὁ πιναρός , ὁ ὁ τρύβλιον περιλείχω , ἄσμενος ἐξελαύνω ἁλουργής καί ὑσγινοβαφής ἀμπέχω , οἰκέτης καί ζεῦγος καί χρύσεος ἔκπωμα καί ἐλεφαντόπους τράπεζα ἔχω , ὑπό ἅπας προσκυνέω , οὐδέ προσβλέπω ἔτι ἐγώ · ἔναγχος γοῦν ἐγώ μέν ὁράω προσέρχομαι , χαίρω , φημί , ὦ Σίμων , ὁ δέ ἀγανακτέω , λέγω , φημί , ὁ πτωχός οὗτος μή κατασμικρύνω ἐγώ ὄνομα · οὐ γάρ Σίμων , ἀλλά Σιμωνίδης ὀνομάζω . ὁ δέ μέγας , ἤδη καί ἐράω αὐτός ὁ γυνή , ὁ δέ θρύπτω πρός αὐτός καί ὑπεροράω καί ὁ μέν προσίημι καί ἵλαος εἰμί , ὁ δέ ἀπειλέω ἀναρτάω ἑαυτοῦ ἀμελέω . ὁράω ὅσος ἀγαθός ὁ χρυσός αἴτιος , εἰ γε καί μεταποιέω ὁ ἄμορφος καί ἐράσμιος ἀπεργάζομαι ὥσπερ ὁ ποιητικός ἐκεῖνος κεστός . ἀκούω δέ καί ὁ ποιητής λέγω · ὦ χρυσός , δεξίωμα καλός καί χρυσός γάρ εἰμί ὅς βροτός ἔχω κράτος . ἀλλά τίς μεταξύ γελάω , ὦ ἀλεκτρυών ;