lucianus.gallus 29
εἶεν . ἐπὶ τὸν Σίμωνα πρῶτον ἄπιμεν ἢ παρʼ ἄλλον τινὰ τῶν πλουσίων ; οὐ μὲν οὖν , ἀλλὰ παρὰ τὸν Σίμωνα , ὃς ἀντὶ δισυλλάβου τετρασύλλαβος ἤδη πλουτήσας εἶναι ἀξιοῖ . καὶ δὴ πάρεσμεν ἐπὶ τὰς θύρας . τί οὖν ποιῶ τὸ μετὰ τοῦτο ; ἐπίθες τὸ πτερὸν ἐπὶ τὸ κλεῖθρον . ἰδοὺ δή . ὦ Ἡράκλεις , ἀναπέπταται ὥσπερ ὑπὸ κλειδὶ ἡ θύρα . ἡγοῦ ἐς τὸ πρόσθεν . ὁρᾷς αὐτὸν ἀγρυπνοῦντα καὶ λογιζόμενον ; ὁρῶ νὴ Δία πρὸς ἀμαυράν γε καὶ διψῶσαν τὴν θρυαλλίδα , καὶ ὠχρὸς δὲ ἐστὶν οὐκ οἶδʼ ὅθεν , ἀλεκτρυών , καὶ κατέσκληκεν ὅλος ἐκτετηκώς , ὑπὸ φροντίδων δηλαδή · οὐ γὰρ νοσεῖν ἄλλως ἐλέγετο . ἄκουσον ἅ φησιν · εἴσῃ γὰρ ὅθεν οὕτως ἔχει . οὐκοῦν τάλαντα μὲν ἑβδομήκοντα ἐκεῖνα πάνυ ἀσφαλῶς ὑπὸ τῇ κλίνῃ κατορώρυκται καὶ οὐδεὶς ἄλλος οἶδε , τὰ δὲ ἑκκαίδεκα εἶδεν , οἶμαι , Σωσύλος ὁ ἱπποκόμος ὑπὸ τῇ φάτνῃ κατακρύπτοντά με · ὅλος γοῦν περὶ τὸν ἱππῶνά ἐστιν , οὐ πάνυ ἐπιμελὴς ἄλλως οὐδὲ φιλόπονος ὤν . εἰκὸς δὲ ἡρπάσθαι πολλῷ πλείω τούτων , ἢ πόθεν γὰρ ὁ Τίβειος τάριχος αὑτῷ οὕτω μέγα ὠψωνηκέναι χθὲς ἐλέγετο ἢ τῇ γυναικὶ ἐλλόβιον ἐωνῆσθαι πέντε δραχμῶν ὅλων ; τἀμὰ οὗτοι σπαθῶσι τοῦ κακοδαίμονος . ἀλλʼ οὐδὲ τὰ ἐκπώματα ἐν ἀσφαλεῖ μοι ἀπόκειται τοσαῦτα ὄντα · δέδια γοῦν μή τις ὑπορύξας τὸν τοῖχον ὑφέληται αὐτά · πολλοὶ φθονοῦσι καὶ ἐπιβουλεύουσί μοι , καὶ μάλιστα ὁ γείτων Μίκυλλος . νὴ Δία · σοὶ γὰρ ὅμοιος ἐγὼ καὶ τὰ τρύβλια ὑπὸ μάλης ἄπειμι ἔχων . σιώπησον , Μίκυλλε , μὴ καταφωράσῃ παρόντας ἡμᾶς . ἄριστον γοῦν ἄγρυπνον αὐτὸν φυλάττειν · ἅπασαν περίειμι διαναστὰς ἐν κύκλῳ τὴν οἰκίαν . τίς οὗτος ; ὁρῶ σέ γε , τοιχωρύχε μὰ Δία , ἐπεὶ κίων γε ὢν τυγχάνεις , εὖ ἔχει . ἀριθμήσω αὖθις ἀνορύξας τὸ χρυσίον , μή τί με πρῴην διέλαθεν . ἰδοὺ πάλιν ἐψόφηκέ τις · ἐπʼ ἐμὲ δηλαδή · πολιορκοῦμαι καὶ ἐπιβουλεύομαι πρὸς ἁπάντων . ποῦ μοι τὸ ξιφίδιον ; ἂν λάβω τινά θάπτωμεν αὖθις τὸ χρυσίον .
Lemmas: εἶεν . ἐπί ὁ Σίμων πρῶτος ἀπέρχομαι ἤ παρά ἄλλος τις ὁ πλούσιος ; οὐ μέν οὖν , ἀλλά παρά ὁ Σίμων , ὅς ἀντί δισύλλαβος τετρασύλλαβος ἤδη πλουτέω εἰμί ἀξιόω . καί δή πάρειμι ἐπί ὁ θύρα . τίς οὖν ποιέω ὁ μετά οὗτος ; ἐπιτίθημι ὁ πτερόν ἐπί ὁ κλεῖθρον . ἰδού δή . ὦ Ἡρακλῆς , ἀναπετάννυμι ὥσπερ ὑπό κλείς ὁ θύρα . ἡγέομαι εἰς ὁ πρόσθεν . ὁράω αὐτός ἀγρυπνέω καί λογίζομαι ; ὁράω νή Ζεύς πρός ἀμαυρός γε καί διψάω ὁ θρυαλλίς , καί ὠχρός δέ εἰμί οὐ οἶδα ὅθεν , ἀλεκτρυών , καί κατασκλῆναι ὅλος ἐκτήκω , ὑπό φροντίς δηλαδή · οὐ γάρ νοσέω ἄλλος λέγω . ἀκούω ὅς φημί · οἶδα γάρ ὅθεν οὕτως ἔχω . οὐκοῦν τάλαντον μέν ἑβδομήκοντα ἐκεῖνος πάνυ ἀσφαλής ὑπό ὁ κλίνη κατορύσσω καί οὐδείς ἄλλος οἶδα , ὁ δέ ἑκκαίδεκα ὁράω , οἴομαι , Σωσύλος ὁ ἱπποκόμος ὑπό ὁ φάτνη κατακρύπτω ἐγώ · ὅλος γοῦν περί ὁ ἱππών εἰμί , οὐ πάνυ ἐπιμελής ἄλλος οὐδέ φιλόπονος εἰμί . ἔοικα δέ ἁρπάζω πολύς πολύς οὗτος , ἤ πόθεν γάρ ὁ Τίβειος τάριχος ἑαυτοῦ οὕτως μέγας ὀψωνέω χθές λέγω ἤ ὁ γυνή ἐλλόβιον ὠνέομαι πέντε δραχμή ὅλος ; ἐμός οὗτος σπαθάω ὁ κακοδαίμων . ἀλλά οὐδέ ὁ ἔκπωμα ἐν ἀσφαλής ἐγώ ἀπόκειμαι τοσοῦτος εἰμί · δείδω γοῦν μή τις ὑπορύσσω ὁ τοῖχος ὑφαιρέω αὐτός · πολύς φθονέω καί ἐπιβουλεύω ἐγώ , καί μάλα ὁ γείτων Μίκυλλος . νή Ζεύς · σύ γάρ ὅμοιος ἐγώ καί ὁ τρύβλιον ὑπό μάλη ἀπέρχομαι ἔχω . σιωπάω , Μίκυλλος , μή καταφωράω πάρειμι ἐγώ . ἄριστον γοῦν ἄγρυπνος αὐτός φυλάσσω · ἅπας περίειμι διανίσταμαι ἐν κύκλος ὁ οἰκία . τίς οὗτος ; ὁράω σύ γε , τοιχωρύχος μά Ζεύς , ἐπεί κίων γε εἰμί τυγχάνω , εὖ ἔχω . ἀριθμέω αὖθις ἀνορύσσω ὁ χρυσίον , μή τις ἐγώ πρῴην διαλανθάνω . ἰδού πάλιν ψοφέω τις · ἐπί ἐγώ δηλαδή · πολιορκέω καί ἐπιβουλεύω πρός ἅπας . ποῦ ἐγώ ὁ ξιφίδιον ; ἐάν λαμβάνω τις θάπτω αὖθις ὁ χρυσίον .