lucianus.gallus 24
εἰπέ μοι , ὦ ἀλεκτρυών , σὺ δὲ ὁπότε βασιλεὺς ἦσθα — φὴς γὰρ καὶ βασιλεῦσαί ποτε — ποίου τινὸς ἐπειράθης ἐκείνου τοῦ βίου ; ἦ που πανευδαίμων ἦσθα , τὸ κεφάλαιον ὅ τι πέρ ἐστι τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων ἔχων ; μηδὲ ἀναμνήσῃς με , ὦ Μίκυλλε , οὕτω τρισάθλιος ἦν τότε , τοῖς μὲν ἔξω πᾶσιν ὅπερ ἔφησθα πανευδαίμων εἶναι δοκῶν , ἔνδοθεν δὲ μυρίαις ἀνίαις συνών . τίσι ταύταις ; παράδοξα γὰρ καὶ οὐ πάνυ τι πιστὰ φής . ἦρχον μὲν οὐκ ὀλίγης χώρας , ὦ Μίκυλλε , παμφόρου τινὸς καὶ πλήθει ἀνθρώπων καὶ κάλλει πόλεων ἐν ταῖς μάλιστα θαυμάζεσθαι ἀξίας ποταμοῖς τε ναυσιπόροις καταρρεομένης καὶ θαλάττῃ εὐόρμῳ χρωμένης , καὶ στρατιὰ ἦν πολλὴ καὶ ἵππος συγκεκροτημένη καὶ δορυφορικὸν οὐκ ὀλίγον καὶ τριήρεις καὶ χρημάτων πλῆθος ἀνάριθμον καὶ χρυσὸς πάμπολυς καὶ ἡ ἄλλη τῆς ἀρχῆς τραγῳδία πᾶσα ἐς ὑπερβολὴν ἐξωγκωμένη , ὥστε ὁπότε προΐοιμι , οἱ μὲν πολλοὶ προσεκύνουν καὶ θεόν τινα ὁρᾶν ᾤοντο καὶ ἄλλοι ἐπʼ ἄλλοις συνέθεον ὀψόμενοί με , οἱ δὲ καὶ ἐπὶ τὰ τέγη ἀνιόντες ἐν μεγάλῳ ἐτίθεντο ἀκριβῶς ἑωρακέναι τὸ ζεῦγος , τὴν ἐφεστρίδα , τὸ διάδημα , τοὺς προπομπεύοντας , τοὺς ἑπομένους . ἐγὼ δὲ εἰδὼς ὁπόσα με ἠνία καὶ ἔστρεφεν , ἐκείνοις μὲν τῆς ἀνοίας συνεγίνωσκον , ἐμαυτὸν δὲ ἠλέουν ὅμοιον ὄντα τοῖς μεγάλοις ἐκείνοις κολοσσοῖς , οἵους ἢ Φειδίας ἢ Μύρων ἢ Πραξιτέλης ἐποίησεν · κἀκείνων γὰρ ἕκαστος ἔκτοσθεν μὲν Ποσειδῶν τις ἢ Ζεύς ἐστι πάγκαλος ἐκ χρυσίου καὶ ἐλέφαντος συνειργασμένος , κεραυνὸν ἢ ἀστραπὴν ἢ τρίαιναν ἔχων ἐν τῇ δεξιᾷ , ἢν δὲ ὑποκύψας ἴδῃς τά γʼ ἔνδον , ὄψει μοχλούς τινας καὶ γόμφους καὶ ἥλους διαμπὰξ πεπερονημένους καὶ κορμοὺς καὶ σφῆνας καὶ πίτταν καὶ πηλὸν καὶ τοιαύτην τινὰ πολλὴν ἀμορφίαν ὑποικουροῦσαν · ἐῶ λέγειν μυῶν πλῆθος ἢ μυγαλῶν ἐμπολιτευόμενον αὐτοῖς ἐνίοτε . τοιοῦτόν τι καὶ βασιλεία ἐστίν .
Lemmas: λέγω ἐγώ , ὦ ἀλεκτρυών , σύ δέ ὁπότε βασιλεύς εἰμί — φημί γάρ καί βασιλεύω ποτέ — ποῖος τις πειράω ἐκεῖνος ὁ βίος ; ἦ που πανευδαίμων εἰμί , ὁ κεφάλαιος ὅς τις περ εἰμί ὁ ἀγαθός ἅπας ἔχω ; μηδέ ἀναμιμνῄσκω ἐγώ , ὦ Μίκυλλος , οὕτως τρισάθλιος εἰμί τότε , ὁ μέν ἔξω πᾶς ὅς φημί πανευδαίμων εἰμί δοκέω , ἔνδοθεν δέ μυρίος ἀνία σύνειμι . τίς οὗτος ; παράδοξος γάρ καί οὐ πάνυ τις πιστός φημί . ἄρχω μέν οὐ ὀλίγος χώρα , ὦ Μίκυλλος , πάμφορος τις καί πλῆθος ἄνθρωπος καί κάλλος πόλις ἐν ὁ μάλα θαυμάζω ἄξιος ποταμός τε ναυσίπορος καταλέγω καί θάλασσα εὔορμος χράω , καί στρατιά εἰμί πολύς καί ἵππος συγκροτέω καί δορυφορικός οὐ ὀλίγος καί τριήρης καί χρῆμα πλῆθος ἀνάριθμος καί χρυσός πάμπολυς καί ὁ ἄλλος ὁ ἀρχή τραγῳδία πᾶς εἰς ὑπερβολή ἐξογκόω , ὥστε ὁπότε προέρχομαι , ὁ μέν πολύς προσκυνέω καί θεός τις ὁράω οἴομαι καί ἄλλος ἐπί ἄλλος συνθέω ὁράω ἐγώ , ὁ δέ καί ἐπί ὁ τέγος ἀνέρχομαι ἐν μέγας τίθημι ἀκριβής ὁράω ὁ ζεῦγος , ὁ ἐφεστρίς , ὁ διάδημα , ὁ προπομπεύω , ὁ ἕπομαι . ἐγώ δέ οἶδα ὁπόσος ἐγώ ἀνιάω καί στρέφω , ἐκεῖνος μέν ὁ ἄνοια συγγιγνώσκω , ἐμαυτοῦ δέ ἐλεέω ὅμοιος εἰμί ὁ μέγας ἐκεῖνος κολοσσός , οἷος ἤ Φειδίας ἤ Μύρων ἤ Πραξιτέλης ποιέω · ἐκεῖνος γάρ ἕκαστος ἔκτοσθε μέν Ποσειδῶν τις ἤ Ζεύς εἰμί πάγκαλος ἐκ χρυσίον καί ἐλέφας συνεργάζομαι , κεραυνός ἤ ἀστραπή ἤ τρίαινα ἔχω ἐν ὁ δεξιά , ἐάν δέ ὑποκύπτω ὁράω ὁ γε ἔνδον , ὁράω μοχλός τις καί γόμφος καί ἧλος διαμπάξ περονάω καί κορμός καί σφήν καί πίσσα καί πηλός καί τοιοῦτος τις πολύς ἀμορφία ὑποικουρέω · ἐάω λέγω μῦς πλῆθος ἤ μυγαλή ἐμπολιτεύω αὐτός ἐνίοτε . τοιοῦτος τις καί βασιλεία εἰμί .