ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.gallus 1
ἀλλὰ σέ , κάκιστε ἀλεκτρυών , ὁ Ζεὺς αὐτὸς ἐπιτρίψειε φθονερὸν οὕτω καὶ ὀξύφωνον ὄντα , ὅς με πλουτοῦντα καὶ ἡδίστῳ ὀνείρῳ συνόντα καὶ θαυμαστὴν εὐδαιμονίαν εὐδαιμονοῦντα διάτορόν τι καὶ γεγωνὸς ἀναβοήσας ἐπήγειρας , ὡς μηδὲ νύκτωρ γοῦν τὴν πολὺ σοῦ μιαρωτέραν πενίαν διαφύγοιμι . καίτοι εἴ γε χρὴ τεκμαίρεσθαι τῇ τε ἡσυχίᾳ πολλῇ ἔτι οὔσῃ καὶ τῷ κρύει μηδέπω με τὸ ὄρθριον ὥσπερ εἴωθεν ἀποπηγνύντι — γνώμων γὰρ οὗτος ἀψευδέστατός μοι προσελαυνούσης ἡμέρας — οὐδέπω μέσαι νύκτες εἰσίν , ὁ δὲ ἄϋπνος οὗτος ὥσπερ τὸ χρυσοῦν ἐκεῖνο κώδιον φυλάττων ἀφʼ ἑσπέρας εὐθὺς ἤδη κέκραγεν , ἀλλʼ οὔτι χαίρων γε · ἀμυνοῦμαι γὰρ ἀμέλει σε , ἢν μόνον ἡμέρα γένηται , συντρίβων τῇ βακτηρίᾳ · νῦν δέ μοι πράγματα παρέξεις μεταπηδῶν ἐν τῷ σκότῳ . Μίκυλλε δέσποτα , ᾤμην τι χαριεῖσθαί σοι φθάνων τῆς νυκτὸς ὁπόσον δυναίμην , ὡς ἔχοις ὀρθρευόμενος προανύειν τὰ πολλὰ τῶν ἔργων · εἰ γοῦν πρὶν ἀνατεῖλαι ἥλιον μίαν κρηπῖδα ἐξεργάσαιο , πρὸ ὁδοῦ ἔσῃ τοῦτο ἐς τὰ ἄλφιτα πεπονηκώς . εἰ δέ σοι καθεύδειν ἥδιον , ἐγὼ μὲν ἡσυχάσομαί σοι καὶ πολὺ ἀφωνότερος ἔσομαι τῶν ἰχθύων , σὺ δὲ ὅρα ὅπως μὴ ὄναρ πλουτῶν λιμώττῃς ἀνεγρόμενος .
Lemmas: ἀλλά σύ , κακός ἀλεκτρυών , ὁ Ζεύς αὐτός ἐπιτρίβω φθονερός οὕτως καί ὀξύφωνος εἰμί , ὅς ἐγώ πλουτέω καί ἡδύς ὄνειρος σύνειμι καί θαυμαστός εὐδαιμονία εὐδαιμονέω διάτορος τις καί γεγωνός ἀναβοάω ἐπεγείρω , ὡς μηδέ νύκτωρ γοῦν ὁ πολύς σύ μιαρός πενία διαφεύγω . καίτοι εἰ γε χρή τεκμαίρομαι ὁ τε ἡσυχία πολύς ἔτι εἰμί καί ὁ κρύος μηδέπω ἐγώ ὁ ὄρθριος ὥσπερ εἴωθα ἀποπήγνυμι — γνώμων γάρ οὗτος ἀψευδής ἐγώ προσελαύνω ἡμέρα — οὐδέπω μέσος νύξ εἰμί , ὁ δέ ἄυπνος οὗτος ὥσπερ ὁ χρύσεος ἐκεῖνος κώδιον φυλάσσω ἀπό ἑσπέρα εὐθύς ἤδη κράζω , ἀλλά οὔτι χαίρω γε · ἀμύνω γάρ ἀμέλει σύ , ἐάν μόνος ἡμέρα γίγνομαι , συντρίβω ὁ βακτηρία · νῦν δέ ἐγώ πρᾶγμα παρέχω μεταπηδάω ἐν ὁ σκότος . Μίκυλλος δεσπότης , οἴομαι τις χαρίζω σύ φθάνω ὁ νύξ ὁπόσος δύναμαι , ὡς ἔχω ὀρθρεύω προανύτω ὁ πολύς ὁ ἔργον · εἰ γοῦν πρίν ἀνατέλλω ἥλιος εἷς κρηπίς ἐξεργάζομαι , πρό ὁδός εἰμί οὗτος εἰς ὁ ἄλφιτον πονέω . εἰ δέ σύ καθεύδω ἡδύς , ἐγώ μέν ἡσυχάζω σύ καί πολύς ἄφωνος εἰμί ὁ ἰχθῦς , σύ δέ ὁράω ὅπως μή ὄναρ πλουτέω λιμώσσω ἀνέγρω .
lucianus.gallus 2
ὦ Ζεῦ τεράστιε καὶ Ἡράκλεις ἀλεξίκακε , τί τὸ κακὸν τοῦτό ἐστιν ; ἀνθρωπίνως ἐλάλησεν ὁ ἀλεκτρυών . εἶτά σοι τέρας εἶναι δοκεῖ τὸ τοιοῦτον , εἰ ὁμόφωνος ὑμῖν εἰμι ; πῶς γὰρ οὐ τέρας ; ἀλλʼ ἀποτρέποιτε , ὦ θεοί , τὸ δεινὸν ἀφʼ ἡμῶν . σύ μοι δοκεῖς , ὦ Μίκυλλε , κομιδῇ ἀπαίδευτος εἶναι μηδὲ ἀνεγνωκέναι τὰ Ὁμήρου ποιήματα , ἐν οἷς καὶ ὁ τοῦ Ἀχιλλέως ἵππος ὁ Ξάνθος μακρὰ χαίρειν φράσας τῷ χρεμετίζειν ἕστηκεν ἐν μέσῳ τῷ πολέμῳ διαλεγόμενος , ἔπη ὅλα ῥαψῳδῶν , οὐχ ὥσπερ ἐγὼ νῦν ἄνευ τῶν μέτρων . ἀλλὰ καὶ ἐμαντεύετο ἐκεῖνος καὶ τὰ μέλλοντα προεθέσπιζε καὶ οὐδέν τι παράδοξον ἐδόκει ποιεῖν , οὐδὲ ὁ ἀκούων ἐπεκαλεῖτο ὥσπερ σὺ τὸν ἀλεξίκακον , ἀποτρόπαιον ἡγούμενος τὸ ἄκουσμα . καίτοι τί ἂν ἐποίησας , εἴ σοι ἡ τῆς Ἀργοῦς τρόπις ἐλάλησεν ὥσπερ ποτέ , ἢ ἡ φηγὸς ἐν Δωδώνῃ αὐτόφωνος ἐμαντεύσατο , ἢ εἰ βύρσας εἶδες ἑρπούσας καὶ βοῶν κρέα μυκώμενα ἡμίοπτα περιπεπαρμένα τοῖς ὀβελοῖς ; ἐγὼ δὲ Ἑρμοῦ πάρεδρος ὢν λαλιστάτου καὶ λογιωτάτου θεῶν ἁπάντων καὶ τὰ ἄλλα ὁμοδίαιτος ὑμῖν καὶ σύντροφος οὐ χαλεπῶς ἔμελλον ἐκμαθήσεσθαι τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν . εἰ δὲ ἐχεμυθήσειν ὑπόσχοιό μοι , οὐκ ἂν ὀκνήσαιμί σοι τὴν ἀληθεστέραν αἰτίαν εἰπεῖν τῆς πρὸς ὑμᾶς ὁμοφωνίας καὶ ὅθεν ὑπάρχει μοι οὕτω λαλεῖν .
Lemmas: ὦ Ζεύς τεράστιος καί Ἡρακλῆς ἀλεξίκακος , τίς ὁ κακός οὗτος εἰμί ; ἀνθρώπινος λαλέω ὁ ἀλεκτρυών . εἶτα σύ τέρας εἰμί δοκέω ὁ τοιοῦτος , εἰ ὁμόφωνος σύ εἰμί ; πῶς γάρ οὐ τέρας ; ἀλλά ἀποτρέπω , ὦ θεός , ὁ δεινός ἀπό ἐγώ . σύ ἐγώ δοκέω , ὦ Μίκυλλος , κομιδῇ ἀπαίδευτος εἰμί μηδέ ἀναγιγνώσκω ὁ Ὅμηρος ποίημα , ἐν ὅς καί ὁ ὁ Ἀχιλλεύς ἵππος ὁ Ξάνθος μακρός χαίρω φράζω ὁ χρεμετίζω ἵστημι ἐν μέσος ὁ πόλεμος διαλέγω , ἔπος ὅλος ῥαψῳδέω , οὐ ὥσπερ ἐγώ νῦν ἄνευ ὁ μέτρον . ἀλλά καί μαντεύομαι ἐκεῖνος καί ὁ μέλλω προθεσπίζω καί οὐδείς τις παράδοξος δοκέω ποιέω , οὐδέ ὁ ἀκούω ἐπικαλέω ὥσπερ σύ ὁ ἀλεξίκακος , ἀποτρόπαιος ἡγέομαι ὁ ἄκουσμα . καίτοι τίς ἄν ποιέω , εἰ σύ ὁ ὁ Ἀργώ τρόπις λαλέω ὥσπερ ποτέ , ἤ ὁ φηγός ἐν Δωδώνη αὐτόφωνος μαντεύομαι , ἤ εἰ βύρσα ὁράω ἕρπω καί βοῦς κρέας μυκάομαι ἡμίοπτος περιπείρω ὁ ὀβελός ; ἐγώ δέ Ἑρμῆς πάρεδρος εἰμί λάλος καί λόγιος θεός ἅπας καί ὁ ἄλλος ὁμοδίαιτος σύ καί σύντροφος οὐ χαλεπός μέλλω ἐκμανθάνω ὁ ἀνθρώπινος φωνή . εἰ δέ ἐχεμυθέω ὑπισχνέομαι ἐγώ , οὐ ἄν ὀκνέω σύ ὁ ἀληθής αἰτία λέγω ὁ πρός σύ ὁμοφωνία καί ὅθεν ὑπάρχω ἐγώ οὕτως λαλέω .
lucianus.gallus 3
ἀλλὰ μὴ ὄνειρος καὶ ταῦτά ἐστιν , ἀλεκτρυὼν οὕτω πρὸς ἐμὲ διαλεγόμενος ; εἰπὲ δʼ οὖν πρὸς τοῦ Ἑρμοῦ , ὦ βέλτιστε , ὅ τι καὶ ἄλλο σοι τῆς φωνῆς αἴτιον . ὡς δὲ σιωπήσομαι καὶ πρὸς οὐδένα ἐρῶ , τι σε χρὴ δεδιέναι ; τίς γὰρ ἂν πιστεύσειέ μοι , εἴ τι διηγοίμην ὡς ἀλεκτρυόνος αὐτὸ εἰπόντος ἀκηκοώς ; ἄκουε τοίνυν παραδοξότατόν σοι εὖ οἶδʼ ὅτι λόγον , ὦ Μίκυλλε · οὑτοσὶ γὰρ ὁ νῦν σοι ἀλεκτρυὼν φαινόμενος οὐ πρὸ πολλοῦ ἄνθρωπος ἦν . ἤκουσά τι καὶ πάλαι τοιοῦτον ἀμέλει περὶ ὑμῶν ὡς Ἀλεκτρυών τις νεανίσκος φίλος γένοιτο τῷ Ἄρει καὶ συμπίνοι τῷ θεῷ καὶ συγκωμάζοι καὶ κοινωνοίη τῶν ἐρωτικῶν · εἴποτε γοῦν ἀπίοι παρὰ τὴν Ἀφροδίτην μοιχεύσων ὁ Ἄρης , ἐπάγεσθαι καὶ τὸν Ἀλεκτρυόνα , καὶ ἐπειδήπερ τὸν Ἥλιον μάλιστα ὑφεωρᾶτο , μὴ κατιδὼν ἐξείποι πρὸς τὸν Ἥφαιστον , ἔξω πρὸς ταῖς θύραις ἀπολείπειν ἀεὶ τὸν νεανίσκον μηνύσοντα ὁπότε ἀνίσχοι ὁ Ἥλιος . εἶτά ποτε κατακοιμηθῆναι τὸν Ἀλεκτρυόνα καὶ προδοῦναι τὴν φρουρὰν ἄκοντα , τὸν δὲ Ἥλιον λαθόντα ἐπιστῆναι τῇ Ἀφροδίτῃ καὶ τῷ Ἄρει ἀφρόντιδι ἀναπαυομένῳ διὰ τὸ πιστεύειν τὸν Ἀλεκτρυόνα μηνῦσαι ἄν , εἴ τις ἐπίοι · καὶ οὕτω τὸν Ἥφαιστον παρʼ Ἡλίου μαθόντα συλλαβεῖν αὐτοὺς περιβαλόντα καὶ σαγηνεύσαντα τοῖς δεσμοῖς ἃ πάλαι μεμηχάνητο ἐπʼ αὐτούς · ἀφεθέντα δὲ ὡς ἀφείθη τὸν Ἄρη ἀγανακτῆσαι κατὰ τοῦ Ἀλεκτρυόνος καὶ μεταβαλεῖν αὐτὸν εἰς τουτὶ τὸ ὄρνεον αὐτοῖς ὅπλοις , ὡς ἔτι τοῦ κράνους τὸν λόφον ἔχειν ἐπὶ τῇ κεφαλῇ . διὰ τοῦτο ὑμᾶς ἀπολογουμένους τῷ Ἄρει ὅτʼ οὐδὲν ὄφελος , ἐπειδὰν αἴσθησθε ἀνελευσόμενον τὸν ἥλιον , πρὸ πολλοῦ βοᾶν ἐπισημαινομένους τὴν ἀνατολὴν αὐτοῦ .
Lemmas: ἀλλά μή ὄνειρος καί οὗτος εἰμί , ἀλεκτρυών οὕτως πρός ἐγώ διαλέγω ; λέγω δέ οὖν πρός ὁ Ἑρμῆς , ὦ ἀγαθός , ὅς τις καί ἄλλος σύ ὁ φωνή αἴτιος . ὡς δέ σιωπάω καί πρός οὐδείς λέγω , τις σύ χρή δείδω ; τίς γάρ ἄν πιστεύω ἐγώ , εἰ τις διηγέομαι ὡς ἀλεκτρυών αὐτός λέγω ἀκούω ; ἀκούω τοίνυν παράδοξος σύ εὖ οἶδα ὅτι λόγος , ὦ Μίκυλλος · οὗτος γάρ ὁ νῦν σύ ἀλεκτρυών φαίνω οὐ πρό πολύς ἄνθρωπος εἰμί . ἀκούω τις καί πάλαι τοιοῦτος ἀμέλει περί σύ ὡς Ἀλεκτρυών τις νεανίσκος φίλος γίγνομαι ὁ Ἄρης καί συμπίνω ὁ θεός καί συγκωμάζω καί κοινωνέω ὁ ἐρωτικός · εἴποτε γοῦν ἀπέρχομαι παρά ὁ Ἀφροδίτη μοιχεύω ὁ Ἄρης , ἐπάγω καί ὁ Ἀλεκτρυών , καί ἐπειδή ὁ Ἥλιος μάλα ὑφοράω , μή κατοράω ἐκλέγω πρός ὁ Ἥφαιστος , ἔξω πρός ὁ θύρα ἀπολείπω ἀεί ὁ νεανίσκος μηνύω ὁπότε ἀνίσχω ὁ Ἥλιος . εἶτα ποτέ κατακοιμάω ὁ Ἀλεκτρυών καί προδίδωμι ὁ φρουρά ἄκων , ὁ δέ Ἥλιος λανθάνω ἐφίστημι ὁ Ἀφροδίτη καί ὁ Ἄρης ἄφροντις ἀναπαύω διά ὁ πιστεύω ὁ Ἀλεκτρυών μηνύω ἄν , εἰ τις ἐπέρχομαι · καί οὕτως ὁ Ἥφαιστος παρά Ἥλιος μανθάνω συλλαμβάνω αὐτός περιβάλλω καί σαγηνεύω ὁ δεσμός ὅς πάλαι μηχανάομαι ἐπί αὐτός · ἀφίημι δέ ὡς ἀφίημι ὁ Ἄρης ἀγανακτέω κατά ὁ Ἀλεκτρυών καί μεταβάλλω αὐτός εἰς οὗτος ὁ ὄρνεον αὐτός ὅπλον , ὡς ἔτι ὁ κράνος ὁ λόφος ἔχω ἐπί ὁ κεφαλή . διά οὗτος σύ ἀπολογέομαι ὁ Ἄρης ὅτε οὐδείς ὄφελος , ἐπειδάν αἰσθάνομαι ἀνέρχομαι ὁ ἥλιος , πρό πολύς βοάω ἐπισημαίνω ὁ ἀνατολή αὐτός .
lucianus.gallus 4
φασὶ μὲν καὶ ταῦτα , ὦ Μίκυλλε , τὸ δὲ ἐμὸν ἑτεροῖόν τι ἐγένετο , καὶ πάνυ ἔναγχος εἰς ἀλεκτρυόνα σοι μεταβέβηκα . πῶς ; ἐθέλω γὰρ τοῦτο μάλιστα εἰδέναι . ἀκούεις τινὰ Πυθαγόραν Μνησαρχίδην Σάμιον ; τὸν σοφιστὴν λέγεις , τὸν ἀλαζόνα , ὃς ἐνομοθέτει μήτε κρεῶν γεύεσθαι μήτε κυάμους ἐσθίειν , ἥδιστον ἐμοὶ γοῦν ὄψον ἐκτράπεζον ἀποφαίνων , ἔτι δὲ πείθων τοὺς ἀνθρώπους ὡς πρὸ τοῦ Πυθαγόρου Εὔφορβος γένοιτο ; γόητά φασι καὶ τερατουργὸν ἄνθρωπον , ὦ ἀλεκτρυών . ἐκεῖνος αὐτὸς ἐγώ σοί εἰμι ὁ Πυθαγόρας . ὥστε παῦʼ , ὦγαθέ , λοιδορούμενός μοι , καὶ ταῦτα οὐκ εἰδὼς οἷός τις ἦν τὸν τρόπον . τοῦτʼ αὖ μακρῷ ἐκείνου τερατωδέστερον , ἀλεκτρυὼν φιλόσοφος . εἰπὲ δὲ ὅμως , ὦ Μνησάρχου παῖ , ὅπως ἡμῖν ἀντὶ μὲν ἀνθρώπου ὄρνις , ἀντὶ δὲ Σαμίου Ταναγραῖος ἀναπέφηνας · οὐ πιθανὰ γὰρ ταῦτα οὐδὲ πάνυ πιστεῦσαι ῥᾴδια , ἐπεὶ καὶ δύʼ ἤδη μοι τετηρηκέναι δοκῶ πάνυ ἀλλότρια ἐν σοὶ τοῦ Πυθαγόρου . τὰ ποῖα ; ἓν μὲν ὅτι λάλος εἶ καὶ κρακτικός , ὁ δὲ σιωπᾶν ἐς πέντε ὅλα ἔτη , οἶμαι , παρῄνει , ἕτερον δὲ καὶ παντελῶς παράνομον · οὐ γὰρ ἔχων ὅ τι σοι παραβάλοιμι εἰ μὴ κυάμους χθὲς ἧκον ὡς οἶσθα , καὶ σὺ οὐδὲ μελλήσας ἀνέλεξας αὐτούς · ὥστε ἢ ἐψεῦσθαί σοι ἀνάγκη καὶ ἄλλῳ εἶναι ἢ Πυθαγόρᾳ ὄντι παρανενομηκέναι καὶ τὸ ἴσον ἠσεβηκέναι κυάμους φαγόντα ὡς ἂν εἰ τὴν κεφαλὴν τοῦ πατρὸς ἐδηδόκεις .
Lemmas: φημί μέν καί οὗτος , ὦ Μίκυλλος , ὁ δέ ἐμός ἑτεροῖος τις γίγνομαι , καί πάνυ ἔναγχος εἰς ἀλεκτρυών σύ μεταβαίνω . πῶς ; ἐθέλω γάρ οὗτος μάλα οἶδα . ἀκούω τις Πυθαγόρας Μνησαρχίδης Σάμιος ; ὁ σοφιστής λέγω , ὁ ἀλαζών , ὅς νομοθετέω μήτε κρέας γεύω μήτε κύαμος ἐσθίω , ἡδύς ἐγώ γοῦν ὄψον ἐκτράπεζος ἀποφαίνω , ἔτι δέ πείθω ὁ ἄνθρωπος ὡς πρό ὁ Πυθαγόρας Εὔφορβος γίγνομαι ; γόης φημί καί τερατουργός ἄνθρωπος , ὦ ἀλεκτρυών . ἐκεῖνος αὐτός ἐγώ σύ εἰμί ὁ Πυθαγόρας . ὥστε παύω , ἀγαθός , λοιδορέω ἐγώ , καί οὗτος οὐ οἶδα οἷος τις εἰμί ὁ τρόπος . οὗτος αὖ μακρός ἐκεῖνος τερατώδης , ἀλεκτρυών φιλόσοφος . λέγω δέ ὅμως , ὦ Μνήσαρχος παῖς , ὅπως ἐγώ ἀντί μέν ἄνθρωπος ὄρνις , ἀντί δέ Σάμιος Ταναγραῖος ἀναποφαίνω · οὐ πιθανός γάρ οὗτος οὐδέ πάνυ πιστεύω ῥᾴδιος , ἐπεί καί δύο ἤδη ἐγώ τηρέω δοκέω πάνυ ἀλλότριος ἐν σύ ὁ Πυθαγόρας . ὁ ποῖος ; εἷς μέν ὅτι λάλος εἰμί καί κρακτικός , ὁ δέ σιωπάω εἰς πέντε ὅλος ἔτος , οἴομαι , παραινέω , ἕτερος δέ καί παντελής παράνομος · οὐ γάρ ἔχω ὅς τις σύ παραβάλλω εἰ μή κύαμος χθές ἥκω ὡς οἶδα , καί σύ οὐδέ μέλλω ἀναλέγω αὐτός · ὥστε ἤ ψεύδω σύ ἀνάγκη καί ἄλλος εἰμί ἤ Πυθαγόρας εἰμί παρανομέω καί ὁ ἴσος ἀσεβέω κύαμος ἐσθίω ὡς ἄν εἰ ὁ κεφαλή ὁ πατήρ ἐσθίω .
lucianus.gallus 5
οὐ γὰρ οἶσθα , ὦ Μίκυλλε , ἥτις αἰτία τούτων οὐδὲ τὰ πρόσφορα ἑκάστῳ βίῳ . ἐγὼ δὲ τότε μὲν οὐκ ἤσθιον τῶν κυάμων , ἐφιλοσόφουν γάρ · νῦν δὲ φάγοιμʼ ἄν , ὀρνιθικὴ γὰρ καὶ οὐκ ἀπόρρητος ἡμῖν ἡ τροφή . πλὴν ἀλλʼ εἴ σοι φίλον , ἄκουε ὅπως ἐκ Πυθαγόρου τοῦτο νῦν εἰμι καὶ ἐν οἵοις βίοις πρότερον ἐβιότευσα καὶ ἅτινα τῆς μεταβολῆς ἑκάστης ἀπολέλαυκα . λέγοις ἄν · ὡς ἔμοιγε ὑπερήδιστον ἂν τὸ ἄκουσμα γένοιτο , ὥστε εἴ τις αἵρεσιν προθείη , πότερα μᾶλλον ἐθέλω σοῦ ἀκούειν τὰ τοιαῦτα διεξιόντος ἢ τὸν πανευδαίμονα ὄνειρον ἐκεῖνον αὖθις ὁρᾶν τὸν μικρὸν ἔμπροσθεν , οὐκ οἶδα ὁπότερον ἂν ἑλοίμην · οὕτως ἀδελφὰ ἡγοῦμαι τὰ σὰ τοῖς ἡδίστοις φανεῖσι καὶ ἐν ἴσῃ ὑμᾶς τιμῇ ἄγω , σέ τε καὶ τὸ πολυτίμητον ἐνύπνιον . ἔτι γὰρ σὺ ἀναπεμπάζῃ τὸν ὄνειρον ὅστις ποτὲ ὁ φανείς σοι ἦν καί τινα ἰνδάλματα μάταια διαφυλάττεις , κενὴν καὶ ὡς ὁ ποιητικὸς λόγος φησὶν ἀμενηνήν τινα εὐδαιμονίαν τῇ μνήμῃ μεταδιώκων ;
Lemmas: οὐ γάρ οἶδα , ὦ Μίκυλλος , ὅστις αἰτία οὗτος οὐδέ ὁ πρόσφορος ἕκαστος βίος . ἐγώ δέ τότε μέν οὐ ἐσθίω ὁ κύαμος , φιλοσοφέω γάρ · νῦν δέ ἐσθίω ἄν , ὀρνιθικός γάρ καί οὐ ἀπόρρητος ἐγώ ὁ τροφή . πλήν ἀλλά εἰ σύ φίλος , ἀκούω ὅπως ἐκ Πυθαγόρας οὗτος νῦν εἰμί καί ἐν οἷος βίος πρότερος βιοτεύω καί ὅστις ὁ μεταβολή ἕκαστος ἀπολαύω . λέγω ἄν · ὡς ἐγώ ὑπέρηδυς ἄν ὁ ἄκουσμα γίγνομαι , ὥστε εἰ τις αἵρεσις προτίθημι , πότερος μάλα ἐθέλω σύ ἀκούω ὁ τοιοῦτος διεξέρχομαι ἤ ὁ πανευδαίμων ὄνειρος ἐκεῖνος αὖθις ὁράω ὁ μικρός ἔμπροσθεν , οὐ οἶδα ὁπότερος ἄν αἱρέω · οὕτως ἀδελφός ἡγέομαι ὁ σός ὁ ἡδύς φαίνω καί ἐν ἴσος σύ τιμή ἄγω , σύ τε καί ὁ πολυτίμητος ἐνύπνιον . ἔτι γάρ σύ ἀναπεμπάζομαι ὁ ὄνειρος ὅστις ποτέ ὁ φαίνω σύ εἰμί καί τις ἴνδαλμα μάταιος διαφυλάσσω , κενός καί ὡς ὁ ποιητικός λόγος φημί ἀμενηνός τις εὐδαιμονία ὁ μνήμη μεταδιώκω ;
lucianus.gallus 6
ἀλλʼ οὐδʼ ἐπιλήσομαί ποτε , ὦ ἀλεκτρυών , εὖ ἴσθι , τῆς ὄψεως ἐκείνης · οὕτω μοι πολὺ τὸ μέλι ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς ὁ ὄνειρος καταλιπὼν ᾤχετο , ὡς μόγις ἀνοίγειν τὰ βλέφαρα ὑπʼ αὐτοῦ εἰς ὕπνον αὖθις κατασπώμενα . οἷον γοῦν ἐν τοῖς ὠσὶ τὰ πτερὰ ἐργάζεται στρεφόμενα , τοιοῦτον γάργαλον παρείχετό μοι τὰ ὁρώμενα . Ἡράκλεις , δεινόν τινα φὴς τὸν ὄνειρον , εἴ γε πτηνὸς ὤν , ὥς φασιν , καὶ ὅρον ἔχων τῆς πτήσεως τὸν ὕπνον ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα ἤδη πηδᾷ καὶ ἐνδιατρίβει ἀνεῳγόσι τοῖς ὀφθαλμοῖς μελιχρὸς οὕτως καὶ ἐναργὴς φαινόμενος · ἐθέλω γοῦν ἀκοῦσαι οἷός τίς ἐστιν οὕτω σοι τριπόθητος ὤν . ἕτοιμος λέγειν · ἡδὺ γοῦν τὸ μεμνῆσθαι καὶ διεξιέναι τι περὶ αὐτοῦ . σὺ δὲ πηνίκα , ὦ Πυθαγόρα , διηγήσῃ τὰ περὶ τῶν μεταβολῶν ; ἐπειδὰν σύ , ὦ Μίκυλλε , παύσῃ ὀνειρώττων καὶ ἀποψήσῃ ἀπὸ τῶν βλεφάρων τὸ μέλι · νῦν δὲ πρότερος εἰπέ , ὡς μάθω εἴτε διὰ τῶν ἐλεφαντίνων πυλῶν εἴτε διὰ τῶν κερατίνων σοι ὁ ὄνειρος ἧκε πετόμενος . οὐδὲ διʼ ἑτέρας τούτων , ὦ Πυθαγόρα . καὶ μὴν Ὅμηρος δύο ταύτας μόνας λέγει . ἔα χαίρειν τὸν λῆρον ἐκεῖνον ποιητὴν οὐδὲν εἰδότα ὀνείρων πέρι . οἱ πένητες ἴσως ὄνειροι διὰ τῶν τοιούτων ἐξίασιν , οἵους ἐκεῖνος ἑώρα οὐδὲ πάνυ σαφῶς τυφλὸς αὐτὸς ὤν , ἐμοὶ δὲ διὰ χρυσῶν τινων πυλῶν ὁ ἥδιστος ἀφίκετο , χρυσοῦς καὶ αὐτὸς καὶ χρυσᾶ πάντα περιβεβλημένος καὶ πολὺ ἐπαγόμενος χρυσίον . παῦε , ὦ Μίδα βέλτιστε , χρυσολογῶν · ἀτεχνῶς γὰρ ἐκ τῆς ἐκείνου σοι εὐχῆς τὸ ἐνύπνιον καὶ μέταλλα ὅλα χρύσεια κεκοιμῆσθαί μοι δοκεῖς .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ἐπιλήθω ποτέ , ὦ ἀλεκτρυών , εὖ οἶδα , ὁ ὄψις ἐκεῖνος · οὕτως ἐγώ πολύς ὁ μέλι ἐν ὁ ὀφθαλμός ὁ ὄνειρος καταλείπω οἴχομαι , ὡς μόγις ἀνοίγνυμι ὁ βλέφαρον ὑπό αὐτός εἰς ὕπνος αὖθις κατασπάω . οἷος γοῦν ἐν ὁ οὖς ὁ πτερόν ἐργάζομαι στρέφω , τοιοῦτος γάργαλος παρέχω ἐγώ ὁ ὁράω . Ἡρακλῆς , δεινός τις φημί ὁ ὄνειρος , εἰ γε πτηνός εἰμί , ὡς φημί , καί ὅρος ἔχω ὁ πτῆσις ὁ ὕπνος ὑπέρ ὁ σκάπτω ἤδη πηδάω καί ἐνδιατρίβω ἀνοίγνυμι ὁ ὀφθαλμός μελιχρός οὕτως καί ἐναργής φαίνω · ἐθέλω γοῦν ἀκούω οἷος τις εἰμί οὕτως σύ τριπόθητος εἰμί . ἑτοῖμος λέγω · ἡδύς γοῦν ὁ μιμνῄσκω καί διεξέρχομαι τις περί αὐτός . σύ δέ πηνίκα , ὦ Πυθαγόρας , διηγέομαι ὁ περί ὁ μεταβολή ; ἐπειδάν σύ , ὦ Μίκυλλος , παύω ὀνειρώσσω καί ἀποψάω ἀπό ὁ βλέφαρον ὁ μέλι · νῦν δέ πρότερος λέγω , ὡς μανθάνω εἴτε διά ὁ ἐλεφάντινος πύλη εἴτε διά ὁ κεράτινος σύ ὁ ὄνειρος ἵημι πέτομαι . οὐδέ διά ἕτερος οὗτος , ὦ Πυθαγόρας . καί μήν Ὅμηρος δύο οὗτος μόνος λέγω . ἐάω χαίρω ὁ λῆρος ἐκεῖνος ποιητής οὐδείς οἶδα ὄνειρος περί . ὁ πένης ἴσως ὄνειρος διά ὁ τοιοῦτος ἐξέρχομαι , οἷος ἐκεῖνος ὁράω οὐδέ πάνυ σαφής τυφλός αὐτός εἰμί , ἐγώ δέ διά χρύσεος τις πύλη ὁ ἡδύς ἀφικνέομαι , χρύσεος καί αὐτός καί χρύσεος πᾶς περιβάλλω καί πολύς ἐπάγω χρυσίον . παύω , ὦ Μίδας ἀγαθός , χρυσολογέω · ἄτεχνος γάρ ἐκ ὁ ἐκεῖνος σύ εὐχή ὁ ἐνύπνιον καί μέταλλον ὅλος χρύσεος κοιμάω ἐγώ δοκέω .
lucianus.gallus 7
πολύ , ὦ Πυθαγόρα , χρυσίον εἶδον , πολύ , πῶς οἴει καλὸν ἢ οἵαν τὴν αὐγὴν ἀπαστράπτον ; τί ποτε ὁ Πίνδαρός φησι περὶ αὐτοῦ ἐπαινῶν — ἀνάμνησον γάρ με , εἴπερ οἶσθα — ὁπότε ὕδωρ ἄριστον εἰπὼν εἶτα τὸ χρυσίον θαυμάζει , εὖ ποιῶν , ἐν ἀρχῇ εὐθὺς τοῦ καλλίστου τῶν ᾀσμάτων ἁπάντων ; μῶν ἐκεῖνο ζητεῖς , ἄριστον μὲν ὕδωρ , ὁ δὲ χρυσὸς αἰθόμενον πῦρ ἅτε διαπρέπει νυκτὶ μεγάνορος ἔξοχα πλούτου ; νὴ Δία αὐτὸ τοῦτο · ὥσπερ γὰρ τοὐμὸν ἐνύπνιον ἰδὼν ὁ Πίνδαρος οὕτως ἐπαινεῖ τὸ χρυσίον . ὡς δὲ ἤδη μάθῃς οἷόν τι ἦν , ἄκουσον , ὦ σοφώτατε ἀλεκτρυών . ὅτι μὲν οὐκ οἰκόσιτος ἦν χθές , οἶσθα · Εὐκράτης γάρ με ὁ πλούσιος ἐντυχὼν ἐν ἀγορᾷ λουσάμενον ἥκειν ἐκέλευε τὴν ὥραν ἐπὶ τὸ δεῖπνον .
Lemmas: πολύς , ὦ Πυθαγόρας , χρυσίον ὁράω , πολύς , πῶς οἴομαι καλός ἤ οἷος ὁ αὐγή ἀπαστράπτω ; τίς ποτέ ὁ Πίνδαρος φημί περί αὐτός ἐπαινέω — ἀναμιμνῄσκω γάρ ἐγώ , εἴπερ οἶδα — ὁπότε ὕδωρ ἀγαθός λέγω εἶτα ὁ χρυσίον θαυμάζω , εὖ ποιέω , ἐν ἀρχή εὐθύς ὁ καλός ὁ ᾆσμα ἅπας ; μῶν ἐκεῖνος ζητέω , ἀγαθός μέν ὕδωρ , ὁ δέ χρυσός αἴθω πῦρ ἅτε διαπρέπω νύξ μεγάνωρ ἔξοχος πλοῦτος ; νή Ζεύς αὐτός οὗτος · ὥσπερ γάρ ἐμός ἐνύπνιον ὁράω ὁ Πίνδαρος οὕτως ἐπαινέω ὁ χρυσίον . ὡς δέ ἤδη μανθάνω οἷος τις εἰμί , ἀκούω , ὦ σοφός ἀλεκτρυών . ὅτι μέν οὐ οἰκόσιτος εἰμί χθές , οἶδα · Εὐκράτης γάρ ἐγώ ὁ πλούσιος ἐντυγχάνω ἐν ἀγορά λούω ἥκω κελεύω ὁ ὥρα ἐπί ὁ δεῖπνον .
lucianus.gallus 8
οἶδα πάνυ τοῦτο πεινήσας παρʼ ὅλην τὴν ἡμέραν , ἄχρι μοι βαθείας ἤδη ἑσπέρας ἧκες ὑποβεβρεγμένος τοὺς πέντε κυάμους ἐκείνους κομίζων , οὐ πάνυ δαψιλὲς τὸ δεῖπνον ἀλεκτρυόνι ἀθλητῇ ποτε γενομένῳ καὶ Ὀλύμπια οὐκ ἀφανῶς ἀγωνισαμένῳ . ἐπεὶ δὲ δειπνήσας ἐπανῆλθον , ἐκάθευδον εὐθὺς τοὺς κυάμους σοι παραβαλών , εἶτά μοι κατὰ τὸν Ὅμηρον ἀμβροσίην διὰ νύκτα θεῖὸς τις ὡς ἀληθῶς ὄνειρος ἐπιστὰς τὰ παρὰ τῷ Εὐκράτει πρότερον , ὦ Μίκυλλε , διήγησαι , καὶ τὸ δεῖπνον οἷον ἐγένετο καὶ τὰ ἐν τῷ συμποσίῳ πάντα · κωλύει γὰρ οὐδὲν αὖθίς σε δειπνεῖν ὥσπερ ὄνειρόν τινα τοῦ δείπνου ἐκείνου ἀναπλάττοντα καὶ ἀναμαρυκώμενον τῇ μνήμῃ τὰ βεβρωμένα .
Lemmas: οἶδα πάνυ οὗτος πεινέω παρά ὅλος ὁ ἡμέρα , ἄχρι ἐγώ βαθύς ἤδη ἑσπέρα ἥκω ὑποβρέχω ὁ πέντε κύαμος ἐκεῖνος κομίζω , οὐ πάνυ δαψιλής ὁ δεῖπνον ἀλεκτρυών ἀθλητής ποτέ γίγνομαι καί Ὀλύμπιος οὐ ἀφανής ἀγωνίζομαι . ἐπεί δέ δειπνέω ἐπανέρχομαι , καθεύδω εὐθύς ὁ κύαμος σύ παραβάλλω , εἶτα ἐγώ κατά ὁ Ὅμηρος ἀμβροσία διά νύξ θεῖος τις ὡς ἀληθής ὄνειρος ἐφίστημι ὁ παρά ὁ Εὐκράτης πρότερος , ὦ Μίκυλλος , διηγέομαι , καί ὁ δεῖπνον οἷος γίγνομαι καί ὁ ἐν ὁ συμπόσιον πᾶς · κωλύω γάρ οὐδείς αὖθις σύ δειπνέω ὥσπερ ὄνειρος τις ὁ δεῖπνον ἐκεῖνος ἀναπλάσσω καί ἀναμηρυκάομαι ὁ μνήμη ὁ βιβρώσκω .
lucianus.gallus 9
ὤιμην ἐνοχλήσειν καὶ ταῦτα διηγούμενος · ἐπεὶ δὲ σὺ προθυμῇ , καὶ δὴ λέγω . οὐ πρότερον , ὦ Πυθαγόρα , παρὰ πλουσίῳ τινὶ δειπνήσας ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ , τύχῃ τινὶ ἀγαθῇ ἐντυγχάνω χθὲς τῷ Εὐκράτει , καὶ ἐγὼ μὲν προσειπὼν αὐτὸν ὥσπερ εἰώθειν δεσπότην ἀπηλλαττόμην , ὡς μὴ καταισχύναιμι αὐτὸν ἐν πενιχρῷ τῷ τρίβωνι συμπαρομαρτῶν , ὁ δέ , Μίκυλλε , φησί , θυγατρὸς τήμερον ἑστιῶ γενέθλια καὶ παρεκάλεσα τῶν φίλων μάλα πολλούς · ἐπεὶ δέ τινά φασιν αὐτῶν μαλακῶς ἔχοντα οὐχ οἷόν τε εἶναι συνδειπνεῖν μεθʼ ἡμῶν , σὺ ἀντʼ ἐκείνου ἧκε λουσάμενος , ἢν μὴ ὅ γε κληθεὶς αὐτὸς εἴπῃ ἀφίξεσθαι , ὡς νῦν γε ἀμφίβολός ἐστιν . τοῦτο ἀκούσας ἐγὼ προσκυνήσας ἀπῄειν εὐχόμενος ἅπασι θεοῖς ἠπίαλόν τινα ἢ πλευρῖτιν ἢ ποδάγραν ἐπιπέμψαι τῷ μαλακιζομένῳ ἐκείνῳ οὗ ἔφεδρος ἐγὼ καὶ ἀντίδειπνος καὶ διάδοχος ἐκεκλήμην · καὶ τὸ ἄχρι τοῦ λουτροῦ αἰῶνα μήκιστον ἐτιθέμην , συνεχὲς ἐπισκοπῶν ὁποσάπουν τὸ στοιχεῖον εἴη καὶ πηνίκα ἤδη λοῦσθαι δέοι . κἀπειδή ποτε ὁ καιρὸς ἀφίκετο , πρὸς τάχος ἐμαυτὸν ἀπορρύψας ἄπειμι κοσμίως μάλα ἐσχηματισμένος , ἀναστρέψας τὸ τριβώνιον ὡς ἐπὶ τοῦ καθαρωτέρου γένοιτο ἡ ἀναβολή ·
Lemmas: οἴομαι ἐνοχλέω καί οὗτος διηγέομαι · ἐπεί δέ σύ προθυμέομαι , καί δή λέγω . οὐ πρότερος , ὦ Πυθαγόρας , παρά πλούσιος τις δειπνέω ἐν ἅπας ὁ βίος , τύχη τις ἀγαθός ἐντυγχάνω χθές ὁ Εὐκράτης , καί ἐγώ μέν προσλέγω αὐτός ὥσπερ εἴωθα δεσπότης ἀπαλλάσσω , ὡς μή καταισχύνω αὐτός ἐν πενιχρός ὁ τρίβων συμπαρομαρτέω , ὁ δέ , Μίκυλλος , φημί , θυγάτηρ σήμερον ἑστιάω γενέθλιος καί παρακαλέω ὁ φίλος μάλα πολύς · ἐπεί δέ τις φημί αὐτός μαλακός ἔχω οὐ οἷος τε εἰμί συνδειπνέω μετά ἐγώ , σύ ἀντί ἐκεῖνος ἵημι λούω , ἐάν μή ὁ γε καλέω αὐτός λέγω ἀφικνέομαι , ὡς νῦν γε ἀμφίβολος εἰμί . οὗτος ἀκούω ἐγώ προσκυνέω ἀπέρχομαι εὔχομαι ἅπας θεός ἐπίαλος τις ἤ πλευρῖτις ἤ ποδάγρα ἐπιπέμπω ὁ μαλακίζομαι ἐκεῖνος ὅς ἔφεδρος ἐγώ καί ἀντίδειπνος καί διάδοχος καλέω · καί ὁ ἄχρι ὁ λουτρόν αἰών μήκιστος τίθημι , συνεχής ἐπισκοπέω ὁποσάπους ὁ στοιχεῖον εἰμί καί πηνίκα ἤδη λούω δέω . ἐπειδή ποτέ ὁ καιρός ἀφικνέομαι , πρός τάχος ἐμαυτοῦ ἀπορρύπτω ἀπέρχομαι κόσμιος μάλα σχηματίζω , ἀναστρέφω ὁ τριβώνιον ὡς ἐπί ὁ καθαρός γίγνομαι ὁ ἀναβολεύς ·
lucianus.gallus 10
καταλαμβάνω τε πρὸς ταῖς θύραις ἄλλους τε πολλοὺς καὶ δὴ κἀκεῖνον φοράδην ὑπὸ τεττάρων κεκομισμένον , ᾧ με ὑποδειπνεῖν ἔδει , τὸν νοσεῖν λεγόμενον , καὶ ἐδήλου δὲ πονήρως ἔχων · ὑπέστενε γοῦν καὶ ὑπέβηττε καὶ ἐχρέμπτετο μύχιόν τι καὶ δυσπρόσοδον , ὠχρὸς ὅλος ὢν καὶ διῳδηκώς , ἀμφὶ τὰ ἑξήκοντα ἔτη σχεδόν · ἐλέγετο δὲ φιλόσοφός τις εἶναι τῶν πρὸς τὰ μειράκια φλυαρούντων . ὁ γοῦν πώγων μάλα τραγικὸς ἦν ἐς ὑπερβολὴν κουριῶν . καὶ αἰτιωμένου γε Ἀρχιβίου τοῦ ἰατροῦ διότι οὕτως ἔχων ἀφίκετο , τὰ καθήκοντα , ἔφη , οὐ χρὴ προδιδόναι , καὶ ταῦτα φιλόσοφον ἄνδρα , κἂν μυρίαι νόσοι ἐμποδὼν ἱστῶνται · ἡγήσεται γὰρ Εὐκράτης ὑπερεωρᾶσθαι πρὸς ἡμῶν . οὐ μὲν οὖν , εἶπον ἐγώ , ἀλλʼ ἐπαινέσεταί σε , ἢν οἴκοι παρὰ σαυτῷ μᾶλλον ἀποθανεῖν ἐθέλῃς ἤπερ ἐν τῷ συμποσίῳ , συναναχρεμψάμενος τὴν ψυχὴν μετὰ τοῦ φλέγματος ἐκεῖνος μὲν οὖν ὑπὸ μεγαλοφροσύνης οὐ προσεποιεῖτο ἀκηκοέναι τοῦ σκώμματος · ἐφίσταται δὲ μετὰ μικρὸν ὁ Εὐκράτης λελουμένος καὶ ἰδὼν τὸν Θεσμόπολιν — τοῦτο γὰρ ὁ φιλόσοφος ἐκαλεῖτο — διδάσκαλε , φησίν , εὖ μὲν ἐποίησας αὐτὸς ἥκων παρʼ ἡμᾶς , οὐ μεῖον δʼ ἄν τί σοι ἐγένετο , καὶ ἀπόντι γὰρ ἅπαντα ἑξῆς ἀπέσταλτο ἄν · καὶ ἅμα λέγων εἰσῄει χειραγωγῶν τὸν Θεσμόπολιν ἐπερειδόμενον καὶ τοῖς οἰκέταις .
Lemmas: καταλαμβάνω τε πρός ὁ θύρα ἄλλος τε πολύς καί δή ἐκεῖνος φοράδην ὑπό τέσσαρες κομίζω , ὅς ἐγώ ὑποδειπνέω δέω , ὁ νοσέω λέγω , καί δηλόω δέ πονηρός ἔχω · ὑποστένω γοῦν καί ὑποβήσσω καί χρέμπτομαι μύχιος τις καί δυσπρόσοδος , ὠχρός ὅλος εἰμί καί διοιδέω , ἀμφί ὁ ἑξήκοντα ἔτος σχεδόν · λέγω δέ φιλόσοφος τις εἰμί ὁ πρός ὁ μειράκιον φλυαρέω . ὁ γοῦν πώγων μάλα τραγικός εἰμί εἰς ὑπερβολή κουρίας . καί αἰτιάομαι γε Ἀρχίβιος ὁ ἰατρός διότι οὕτως ἔχω ἀφικνέομαι , ὁ καθήκω , φημί , οὐ χρή προδίδωμι , καί οὗτος φιλόσοφος ἀνήρ , ἐάν μυρίος νόσος ἐμποδών ἵστημι · ἡγέομαι γάρ Εὐκράτης ὑπεροράω πρός ἐγώ . οὐ μέν οὖν , λέγω ἐγώ , ἀλλά ἐπαινέω σύ , ἐάν οἴκοι παρά σεαυτοῦ μάλα ἀποθνῄσκω ἐθέλω ἤ ἐν ὁ συμπόσιον , συναναχρέμπτομαι ὁ ψυχή μετά ὁ φλέγμα ἐκεῖνος μέν οὖν ὑπό μεγαλοφροσύνη οὐ προσποιέω ἀκούω ὁ σκῶμμα · ἐφίστημι δέ μετά μικρός ὁ Εὐκράτης λούω καί ὁράω ὁ Θεσμόπολις — οὗτος γάρ ὁ φιλόσοφος καλέω — διδάσκαλος , φημί , εὖ μέν ποιέω αὐτός ἥκω παρά ἐγώ , οὐ μείων δέ ἄν τις σύ γίγνομαι , καί ἄπειμι γάρ ἅπας ἑξῆς ἀποστέλλω ἄν · καί ἅμα λέγω εἰσέρχομαι χειραγωγέω ὁ Θεσμόπολις ἐπερείδω καί ὁ οἰκέτης .
lucianus.gallus 11
ἐγὼ μὲν οὖν ἀπιέναι παρεσκευαζόμην , ὁ δὲ ἐπιστραφεὶς καὶ ἐπὶ πολὺ ἐνδοιάσας , ἐπεί με πάνυ σκυθρωπὸν εἶδε , πάριθι , ἔφη , καὶ σύ , ὦ Μίκυλλε , καὶ συνδείπνει μεθʼ ἡμῶν · τὸν υἱὸν γὰρ ἐγὼ κελεύσω ἐν τῇ γυναικωνίτιδι μετὰ τῆς μητρὸς ἑστιᾶσθαι , ὡς σὺ χώραν ἔχῃς . εἰσῄειν οὖν μάτην λύκος χανὼν παρὰ μικρόν , αἰσχυνόμενος ὅτι ἐδόκουν ἐξεληλακέναι τοῦ συμποσίου τὸ παιδίον τοῦ Εὐκράτους . κἀπειδὴ κατακλίνεσθαι καιρὸς ἦν , πρῶτον μὲν ἀράμενοι ἀνέθεσαν τὸν Θεσμόπολιν οὐκ ἀπραγμόνως μὰ Δία πέντε οἶμαι νεανίσκοι εὐμεγέθεις , ὑπαυχένια περιβύσαντες αὐτῷ πάντοθεν , ὡς διαμένοι ἐν τῷ σχήματι καὶ ἐπὶ πολὺ καρτερεῖν δύναιτο . εἶτα μηδενὸς ἀνεχομένου πλησίον κατακεῖσθαι αὐτοῦ ἐμὲ ὑποκατακλίνουσι φέροντες , ὡς ὁμοτράπεζοι εἴημεν . τοὐντεῦθεν ἐδειπνοῦμεν , ὦ Πυθαγόρα , πολύοψόν τι καὶ ποικίλον δεῖπνον ἐπὶ χρυσοῦ πολλοῦ καὶ ἀργύρου · καὶ ἐκπώματα ἦν χρυσᾶ καὶ διάκονοι ὡραῖοι καὶ μουσουργοὶ καὶ γελωτοποιοὶ μεταξύ , καὶ ὅλως ἡδίστη τις ἦν ἡ διατριβή , πλὴν ἀλλʼ ἕν με ἐλύπει οὐ μετρίως , ὁ Θεσμόπολις ἐνοχλῶν καὶ ἀρετήν τινα πρός με διεξιὼν καὶ διδάσκων ὡς αἱ δύο ἀποφάσεις μίαν κατάφασιν ἀποτελοῦσι καὶ ὡς εἰ ἡμέρα ἐστί , νὺξ οὐκ ἔστιν , ἐνίοτε δὲ καὶ κέρατα ἔφασκεν εἶναί μοι · καὶ τοιαῦτα πολλὰ οὐδὲν δεομένῳ προσφιλοσοφῶν συνῄρει καὶ ὑπετέμνετο τὴν εὐφροσύνην , οὐκ ἐῶν ἀκούειν τῶν κιθαριζόντων ἢ ᾀδόντων . τοῦτο μέν σοι , ὦ ἀλεκτρυών , τὸ δεῖπνον . οὐχ ἥδιστον , ὦ Μίκυλλε , καὶ μάλιστα ἐπεὶ συνεκληρώθης τῷ λήρῳ ἐκείνῳ γέροντι .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ἀπέρχομαι παρασκευάζω , ὁ δέ ἐπιστρέφω καί ἐπί πολύς ἐνδοιάζω , ἐπεί ἐγώ πάνυ σκυθρωπός ὁράω , παρέρχομαι , φημί , καί σύ , ὦ Μίκυλλος , καί συνδειπνέω μετά ἐγώ · ὁ υἱός γάρ ἐγώ κελεύω ἐν ὁ γυναικωνῖτις μετά ὁ μήτηρ ἑστιάω , ὡς σύ χώρα ἔχω . εἰσέρχομαι οὖν μάτην λύκος χάσκω παρά μικρός , αἰσχύνω ὅτι δοκέω ἐξελαύνω ὁ συμπόσιον ὁ παιδίον ὁ Εὐκράτης . ἐπειδή κατακλίνω καιρός εἰμί , πρῶτος μέν ἀράομαι ἀνατίθημι ὁ Θεσμόπολις οὐ ἀπράγμων μά Ζεύς πέντε οἴομαι νεανίσκος εὐμεγέθης , ὑπαυχένιος περιβύω αὐτός πάντοθεν , ὡς διαμένω ἐν ὁ σχῆμα καί ἐπί πολύς καρτερέω δύναμαι . εἶτα μηδείς ἀνέχω πλησίον κατάκειμαι αὐτός ἐγώ ὑποκατακλίνομαι φέρω , ὡς ὁμοτράπεζος εἰμί . ἐντεῦθεν δειπνέω , ὦ Πυθαγόρας , πολύοψος τις καί ποικίλος δεῖπνον ἐπί χρυσός πολύς καί ἄργυρος · καί ἔκπωμα εἰμί χρύσεος καί διάκονος ὡραῖος καί μουσουργός καί γελωτοποιός μεταξύ , καί ὅλος ἡδύς τις εἰμί ὁ διατριβή , πλήν ἀλλά εἷς ἐγώ λυπέω οὐ μέτριος , ὁ Θεσμόπολις ἐνοχλέω καί ἀρετή τις πρός ἐγώ διεξέρχομαι καί διδάσκω ὡς ὁ δύο ἀπόφασις εἷς κατάφασις ἀποτελέω καί ὡς εἰ ἡμέρα εἰμί , νύξ οὐ εἰμί , ἐνίοτε δέ καί κέρας φάσκω εἰμί ἐγώ · καί τοιοῦτος πολύς οὐδείς δέω προσφιλοσοφέω συναιρέω καί ὑποτέμνω ὁ εὐφροσύνη , οὐ ἐάω ἀκούω ὁ κιθαρίζω ἤ ἀείδω . οὗτος μέν σύ , ὦ ἀλεκτρυών , ὁ δεῖπνον . οὐ ἡδύς , ὦ Μίκυλλος , καί μάλα ἐπεί συγκληρόω ὁ λῆρος ἐκεῖνος γέρων .
lucianus.gallus 12
ἄκουε δὲ ἤδη καὶ τὸ ἐνύπνιον · ᾤμην γὰρ τὸν Εὐκράτην αὐτὸν ἄπαιδα ὄντα οὐκ οἶδʼ ὅπως ἀποθνήσκειν , εἶτα προσκαλέσαντά με καὶ διαθήκας θέμενον ἐν αἷς ὁ κληρονόμος ἦν ἁπάντων ἐγώ , μικρὸν ἐπισχόντα ἀποθανεῖν · ἐμαυτὸν δὲ παρελθόντα ἐς τὴν οὐσίαν τὸ μὲν χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον ἐξαντλεῖν σκάφαις τισὶ μεγάλαις ἀέναόν τε καὶ πολὺ ἐπιρρέον , τὰ δʼ ἄλλα , τὴν ἐσθῆτα καὶ τραπέζας καὶ ἐκπώματα καὶ διακόνους , πάντα ἐμὰ ὡς τὸ εἰκὸς εἶναι . εἶτα ἐξήλαυνον ἐπὶ λευκοῦ ζεύγους , ἐξυπτιάζων , περίβλεπτος ἅπασι τοῖς ὁρῶσι καὶ ἐπίφθονος . καὶ προέθεον πολλοὶ καὶ παρίππευον καὶ εἵποντο πλείους . ἐγὼ δὲ τὴν ἐσθῆτα τὴν ἐκείνου ἔχων καὶ δακτυλίους βαρεῖς ὅσον ἑκκαίδεκα ἐξημμένος τῶν δακτύλων ἐκέλευον ἑστίασίν τινα λαμπρὰν εὐτρεπισθῆναι ἐς ὑποδοχὴν τῶν φίλων · οἱ δέ , ὡς ἐν ὀνείρῳ εἰκός , ἤδη παρῆσαν καὶ τὸ δεῖπνον εἰσεκομίζετο καὶ ὁ πότος συνεκροτεῖτο . ἐν τούτῳ ὄντα με καὶ φιλοτησίας προπίνοντα ἐν χρυσαῖς φιάλαις ἑκάστῳ τῶν παρόντων , ἤδη τοῦ πλακοῦντος ἐσκομιζομένου ἀναβοήσας ἀκαίρως συνετάραξας μὲν ἡμῖν τὸ συμπόσιον , ἀνέτρεψας δὲ τὰς τραπέζας , τὸν δὲ πλοῦτον ἐκεῖνον ὑπηνέμιον φέρεσθαι παρεσκεύασας . ἆρά σοι ἀλόγως ἀγανακτῆσαι κατὰ σοῦ δοκῶ ; ὡς τριέσπερον ἂν ἡδέως ἐπεῖδον τὸν ὄνειρόν μοι γενόμενον .
Lemmas: ἀκούω δέ ἤδη καί ὁ ἐνύπνιον · οἴομαι γάρ ὁ Εὐκράτης αὐτός ἄπαις εἰμί οὐ οἶδα ὅπως ἀποθνῄσκω , εἶτα προσκαλέω ἐγώ καί διαθήκη τίθημι ἐν ὅς ὁ κληρονόμος εἰμί ἀπαντάω ἐγώ , μικρός ἐπέχω ἀποθνῄσκω · ἐμαυτοῦ δέ παρέρχομαι εἰς ὁ οὐσία ὁ μέν χρυσίον καί ὁ ἀργύριον ἐξαντλέω σκάφη τις μέγας ἀέναος τε καί πολύς ἐπιρρέω , ὁ δέ ἄλλος , ὁ ἐσθής καί τράπεζα καί ἔκπωμα καί διάκονος , πᾶς ἐμός ὡς ὁ ἔοικα εἰμί . εἶτα ἐξελαύνω ἐπί λευκός ζεῦγος , ἐξυπτιάζω , περίβλεπτος ἅπας ὁ ὁράω καί ἐπίφθονος . καί προθέω πολύς καί παριππεύω καί ἕπομαι πολύς . ἐγώ δέ ὁ ἐσθής ὁ ἐκεῖνος ἔχω καί δακτύλιος βαρύς ὅσος ἑκκαίδεκα ἐξάπτω ὁ δάκτυλος κελεύω ἑστίασις τις λαμπρός εὐτρεπίζω εἰς ὑποδοχή ὁ φίλος · ὁ δέ , ὡς ἐν ὄνειρος ἔοικα , ἤδη πάρειμι καί ὁ δεῖπνον εἰσκομίζω καί ὁ πότος συγκροτέω . ἐν οὗτος εἰμί ἐγώ καί φιλοτήσιος προπίνω ἐν χρύσεος φιάλη ἕκαστος ὁ πάρειμι , ἤδη ὁ πλακοῦς εἰσκομίζω ἀναβοάω ἄκαιρος συνταράσσω μέν ἐγώ ὁ συμπόσιον , ἀνατρέπω δέ ὁ τράπεζα , ὁ δέ πλοῦτος ἐκεῖνος ὑπηνέμιος φέρω παρασκευάζω . ἆρα σύ ἄλογος ἀγανακτέω κατά σύ δοκέω ; ὡς τριέσπερος ἄν ἡδύς ἐφοράω ὁ ὄνειρος ἐγώ γίγνομαι .
lucianus.gallus 13
οὕτω φιλόχρυσος εἶ καὶ φιλόπλουτος , ὦ Μίκυλλε , καὶ μόνον τοῦτο ἐξ ἅπαντος θαυμάζεις καὶ ἡγῇ εὔδαιμον εἶναι , πολὺ κεκτῆσθαι χρυσίον ; οὐκ ἐγὼ μόνος , ὦ Πυθαγόρα , τοῦτο , ἀλλὰ καὶ σὺ αὐτός , ὁπότε Εὔφορβος ἦσθα , χρυσὸν καὶ ἄργυρον ἐξημμένος τῶν βοστρύχων ᾔεις πολεμήσων τοῖς Ἀχαιοῖς , καὶ ἐν τῷ πολέμῳ , ἔνθα σιδηροφορεῖν ἄμεινον ἦν , σὺ δὲ καὶ τότε ἠξίους χρυσῷ ἀναδεδεμένος τοὺς πλοκάμους διακινδυνεύσειν . καί μοι δοκεῖ ὁ Ὅμηρος διὰ τοῦτο Χαρίτεσσιν ὁμοίας εἰπεῖν σου τὰς κόμας , ὅτι χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο . μακρῷ γὰρ ἀμείνους δηλαδὴ καὶ ἐρασμιώτεραι ἐφαίνοντο συναναπεπλεγμέναι τῷ χρυσίῳ καὶ συναπολάμπουσαι μετʼ αὐτοῦ . καίτοι τὰ μὲν σά , ὦ χρυσοκόμη , μέτρια , εἰ Πάνθου υἱὸς ὢν ἐτίμας τὸ χρυσίον · ὁ δὲ πάντων θεῶν πατὴρ καὶ ἄνδρων , ὁ Κρόνου καὶ Ῥέας , ὁπότε ἠράσθη τῆς Ἀργολικῆς ἐκείνης μείρακος , οὐκ ἔχων εἰς ὅ τι ἐρασμιώτερον αὑτὸν μεταβάλοι οὐδὲ ὅπως ἂν διαφθείρειε τοῦ Ἀκρισίου τὴν φρουράν — ἀκούεις δήπου ὡς χρυσίον ἐγένετο καὶ ῥυεὶς διὰ τοῦ τέγους συνῆν τῇ ἀγαπωμένῃ . ὥστε τί ἄν σοι τὸ ἐπὶ τούτῳ ἔτι λέγοιμι , ὅσας μὲν χρείας παρέχεται ὁ χρυσός , ὡς δὲ οἷς ἂν παρῇ , καλούς τε αὐτοὺς καὶ σοφοὺς καὶ ἰσχυροὺς ἀπεργάζεται τιμὴν καὶ δόξαν προσάπτων , καὶ ἐξ ἀφανῶν καὶ ἀδόξων ἐνίοτε περιβλέπτους καὶ ἀοιδίμους ἐν βραχεῖ τίθησι ;
Lemmas: οὕτως φιλόχρυσος εἰμί καί φιλόπλουτος , ὦ Μίκυλλος , καί μόνος οὗτος ἐκ ἅπας θαυμάζω καί ἡγέομαι εὐδαίμων εἰμί , πολύς κτάομαι χρυσίον ; οὐ ἐγώ μόνος , ὦ Πυθαγόρας , οὗτος , ἀλλά καί σύ αὐτός , ὁπότε Εὔφορβος εἰμί , χρυσός καί ἄργυρος ἐξάπτω ὁ βόστρυχος ἔρχομαι πολεμέω ὁ Ἀχαιός , καί ἐν ὁ πόλεμος , ἔνθα σιδηροφορέω ἀγαθός εἰμί , σύ δέ καί τότε ἀξιόω χρυσός ἀναδέω ὁ πλόκαμος διακινδυνεύω . καί ἐγώ δοκέω ὁ Ὅμηρος διά οὗτος Χάρις ὅμοιος λέγω σύ ὁ κόμη , ὅτι χρυσός τε καί ἄργυρος σφηκόω . μακρός γάρ ἀγαθός δηλαδή καί ἐράσμιος φαίνω συναναπλέκω ὁ χρυσίον καί συναπολάμπω μετά αὐτός . καίτοι ὁ μέν σός , ὦ χρυσοκόμη , μέτριος , εἰ Πάνθος υἱός εἰμί τιμάω ὁ χρυσίον · ὁ δέ πᾶς θεός πατήρ καί ἀναδράω , ὁ Κρόνος καί Ῥέα , ὁπότε ἔραμαι ὁ Ἀργολικός ἐκεῖνος μεῖραξ , οὐ ἔχω εἰς ὅς τις ἐράσμιος ἑαυτοῦ μεταβάλλω οὐδέ ὅπως ἄν διαφθείρω ὁ Ἀκρίσιος ὁ φρουρά — ἀκούω δήπου ὡς χρυσίον γίγνομαι καί ῥέω διά ὁ τέγος σύνειμι ὁ ἀγαπάω . ὥστε τίς ἄν σύ ὁ ἐπί οὗτος ἔτι λέγω , ὅσος μέν χρεία παρέχω ὁ χρυσός , ὡς δέ ὅς ἄν παρέρχομαι , καλός τε αὐτός καί σοφός καί ἰσχυρός ἀπεργάζομαι τιμή καί δόξα προσάπτω , καί ἐκ ἀφανής καί ἄδοξος ἐνίοτε περίβλεπτος καί ἀοίδιμος ἐν βραχύς τίθημι ;
lucianus.gallus 15
ὅτι ὑπʼ ἀγνοίας , ὦ Μίκυλλε , καὶ σὺ τὰ ὅμοια τοῖς πολλοῖς ἐξηπάτησαι περὶ τῶν πλουσίων · οἱ δʼ εὖ ἴσθι πολὺ ὑμῶν ἀθλιώτερον τὸν βίον βιοῦσι · λέγω δέ σοι καὶ πένης καὶ πλούσιος πολλάκις γενόμενος καὶ ἅπαντος βίου πεπειραμένος · μετὰ μικρὸν δὲ καὶ αὐτὸς εἴσῃ ἕκαστα . νὴ Δία , καιρὸς γοῦν ἤδη καὶ σὲ εἰπεῖν ὅπως ἠλλάγης καὶ ἃ σύνοισθα τῷ βίῳ ἑκάστῳ . ἄκουε τοσοῦτόν γε προειδώς , μηδένα με σοῦ εὐδαιμονέστερον βιοῦντα ἑωρακέναι . ἐμοῦ , ὦ ἀλεκτρυών ; οὕτω σοὶ γένοιτο · προάγῃ γάρ με λοιδορεῖσθαί σοι . ἀλλὰ εἰπὲ ἀπὸ Εὐφόρβου ἀρξάμενος ὅπως ἐς Πυθαγόραν μετεβλήθης , εἶτα ἑξῆς ἄχρι τοῦ ἀλεκτρυόνος · εἰκὸς γάρ σε ποικίλα καὶ ἰδεῖν καὶ παθεῖν ἐν πολυειδέσι τοῖς βίοις .
Lemmas: ὅτι ὑπό ἄγνοια , ὦ Μίκυλλος , καί σύ ὁ ὅμοιος ὁ πολύς ἐξαπατάω περί ὁ πλούσιος · ὁ δέ εὖ οἶδα πολύς σύ ἄθλιος ὁ βίος βιόω · λέγω δέ σύ καί πένης καί πλούσιος πολλάκις γίγνομαι καί ἅπας βίος πειράω · μετά μικρός δέ καί αὐτός οἶδα ἕκαστος . νή Ζεύς , καιρός γοῦν ἤδη καί σύ λέγω ὅπως ἀλλάσσω καί ὅς σύνοιδα ὁ βίος ἕκαστος . ἀκούω τοσοῦτος γε πρόοιδα , μηδείς ἐγώ σύ εὐδαίμων βιόω ὁράω . ἐγώ , ὦ ἀλεκτρυών ; οὕτως σύ γίγνομαι · προάγω γάρ ἐγώ λοιδορέω σύ . ἀλλά λέγω ἀπό Εὔφορβος ἄρχω ὅπως εἰς Πυθαγόρας μεταβάλλω , εἶτα ἑξῆς ἄχρι ὁ ἀλεκτρυών · ἔοικα γάρ σύ ποικίλος καί ὁράω καί πάσχω ἐν πολυειδής ὁ βίος .
lucianus.gallus 16
ὡς μὲν ἐξ Ἀπόλλωνος τὸ πρῶτον ἡ ψυχή μοι καταπταμένη ἐς τὴν γῆν ἐνέδυ ἐς ἀνθρώπου σῶμα ἥντινα τὴν καταδίκην ἐκτελοῦσα , μακρὸν ἂν εἴη λέγειν , ἄλλως τε οὐδὲ ὅσιον οὔτε ἐμοὶ εἰπεῖν οὔτε σοὶ ἀκούειν τὰ τοιαῦτα . ἐπεὶ δὲ Εὔφορβος ἐγενόμην ἐγὼ δὲ πρό γε τούτου , ὦ θαυμάσιε , τίς ἦν ; τοῦτό μοι πρότερον εἰπέ , εἰ κἀγώ ποτε ἠλλάγην ὥσπερ σύ . καὶ μάλα . τίς οὖν ἦν , εἴ τι ἔχεις εἰπεῖν ; ἐθέλω γὰρ τοῦτο εἰδέναι . σύ ; μύρμηξ Ἰνδικὸς τῶν τὸ χρυσίον ἀνορυττόντων . εἶτα ὤκνουν ὁ κακοδαίμων κἂν ὀλίγα τῶν ψηγμάτων ἥκειν ἐς τόνδε τὸν βίον ἐξ ἐκείνου ἐπισιτισάμενος ; ἀλλὰ καὶ τί μετὰ τοῦτο ἔσομαι , εἰπέ · εἰκὸς γὰρ εἰδέναι σε . εἰ γάρ τι ἀγαθὸν εἴη , ἀπάγξομαι ἤδη ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ παττάλου ἐφʼ οὗ σὺ ἕστηκας .
Lemmas: ὡς μέν ἐκ Ἀπόλλων ὁ πρῶτος ὁ ψυχή ἐγώ καταπέτομαι εἰς ὁ γῆ ἐνδύω εἰς ἄνθρωπος σῶμα ὅστις ὁ δίκη ἐκτελέω , μακρός ἄν εἰμί λέγω , ἄλλος τε οὐδέ ὅσιος οὔτε ἐγώ λέγω οὔτε σύ ἀκούω ὁ τοιοῦτος . ἐπεί δέ Εὔφορβος γίγνομαι ἐγώ δέ πρό γε οὗτος , ὦ θαυμάσιος , τίς εἰμί ; οὗτος ἐγώ πρότερος λέγω , εἰ ἐγώ ποτέ ἀλλάσσω ὥσπερ σύ . καί μάλα . τίς οὖν εἰμί , εἰ τις ἔχω λέγω ; ἐθέλω γάρ οὗτος οἶδα . σύ ; μύρμηξ Ἰνδικός ὁ ὁ χρυσίον ἀνορύσσω . εἶτα ὀκνέω ὁ κακοδαίμων ἐάν ὀλίγος ὁ ψῆγμα ἥκω εἰς ὅδε ὁ βίος ἐκ ἐκεῖνος ἐπισιτίζομαι ; ἀλλά καί τίς μετά οὗτος εἰμί , λέγω · ἔοικα γάρ οἶδα σύ . εἰ γάρ τις ἀγαθός εἰμί , ἀπάγχω ἤδη ἀνίστημι ἀπό ὁ πάσσαλος ἐπί ὅς σύ ἵστημι .
lucianus.gallus 17
οὐκ ἂν μάθοις τοῦτο οὐδεμιᾷ μηχανῇ . πλὴν ἀλλὰ ἐπείπερ Εὔφορβος ἐγενόμην — ἐπάνειμι γὰρ ἐπʼ ἐκεῖνα — ἐμαχόμην ἐν Ἰλίῳ καὶ ἀποθανὼν ὑπὸ Μενελάου χρόνῳ ὕστερον ἐς Πυθαγόραν ἧκον . τέως δὲ περιέμενον ἄοικος ἑστώς , ἄχρι δὴ ὁ Μνήσαρχος ἐξεργάσηταί μοι τὸν οἶκον . ἄσιτος ὤν , ὦ τάν , καὶ ἄποτος ; καὶ μάλα · οὐδὲ γὰρ ἔδει τούτων ἢ μόνῳ τῷ σώματι . οὐκοῦν τὰ ἐν Ἰλίῳ μοι πρότερον εἰπέ . τοιαῦτα ἦν οἷά φησιν Ὅμηρος γενέσθαι αὐτά ; πόθεν ἐκεῖνος ἠπίστατο , ὦ Μίκυλλε , ὃς γινομένων ἐκείνων κάμηλος ἐν Βάκτροις ἦν ; ἐγὼ δὲ τοσοῦτόν σοί φημι , ὑπερφυὲς μηδὲν γενέσθαι τότε , μήτε τὸν Αἴαντα οὕτω μέγαν μήτε τὴν Ἑλένην αὐτὴν οὕτω καλὴν ὡς οἴονται . εἶδον γὰρ λευκὴν μέν τινα καὶ ἐπιμήκη τὸν τράχηλον , ὡς εἰκάζειν κύκνου θυγατέρα εἶναι , τἆλλα δὲ πάνυ πρεσβῦτιν , ἡλικιῶτιν σχεδὸν τῆς Ἑκάβης , ἥν γε Θησεὺς πρῶτον ἁρπάσας ἐν Ἀφίδναις εἶχε κατὰ τὸν Ἡρακλέα γενόμενος , ὁ δὲ Ἡρακλῆς πρότερον εἷλε Τροίαν κατὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν τοὺς τότε μάλιστα . διηγεῖτο γάρ μοι ὁ Πάνθους ταῦτα , κομιδῇ μειράκιον ὢν ἑωρακέναι λέγων τὸν Ἡρακλέα . τί δέ ; ὁ Ἀχιλλεὺς τοιοῦτος ἦν , ἄριστος τὰ πάντα , ἢ μῦθος ἄλλως καὶ ταῦτα ; ἐκείνῳ μὲν οὐδὲ συνηνέχθην , ὦ Μίκυλλε , οὐδʼ ἂν ἔχοιμί σοι οὕτως ἀκριβῶς τὰ παρὰ τοῖς Ἀχαιοῖς λέγειν · πόθεν γάρ , πολέμιος ὤν ; τὸν μέντοι ἑταῖρον αὐτοῦ τὸν Πάτροκλον οὐ χαλεπῶς ἀπέκτεινα διελάσας τῷ δορατίῳ . εἶτά σε ὁ Μενέλαος μακρῷ εὐχερέστερον . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἱκανῶς , τὰ Πυθαγόρου δὲ ἤδη λέγε .
Lemmas: οὐ ἄν μανθάνω οὗτος οὐδείς μηχανή . πλήν ἀλλά ἐπεί Εὔφορβος γίγνομαι — ἐπανέρχομαι γάρ ἐπί ἐκεῖνος — μάχομαι ἐν Ἴλιον καί ἀποθνῄσκω ὑπό Μενέλαος χρόνος ὕστερον εἰς Πυθαγόρας ἥκω . τέως δέ περιμένω ἄοικος ἵστημι , ἄχρι δή ὁ Μνήσαρχος ἐξεργάζομαι ἐγώ ὁ οἶκος . ἄσιτος εἰμί , ὦ τᾶν , καί ἄποτος ; καί μάλα · οὐδέ γάρ δέω οὗτος ἤ μόνος ὁ σῶμα . οὐκοῦν ὁ ἐν Ἴλιον ἐγώ πρότερος λέγω . τοιοῦτος εἰμί οἷος φημί Ὅμηρος γίγνομαι αὐτός ; πόθεν ἐκεῖνος ἐπίσταμαι , ὦ Μίκυλλος , ὅς γίγνομαι ἐκεῖνος κάμηλος ἐν Βάκτρα εἰμί ; ἐγώ δέ τοσοῦτο σύ φημί , ὑπερφυής μηδείς γίγνομαι τότε , μήτε ὁ Αἴας οὕτως μέγας μήτε ὁ Ἑλένη αὐτός οὕτως καλός ὡς οἴομαι . ὁράω γάρ λευκός μέν τις καί ἐπιμήκης ὁ τράχηλος , ὡς εἰκάζω κύκνος θυγάτηρ εἰμί , ἄλλος δέ πάνυ πρεσβῦτις , ἡλικιῶτις σχεδόν ὁ Ἑκάβη , ὅς γε Θησεύς πρῶτος ἁρπάζω ἐν Ἀφίδναι ἔχω κατά ὁ Ἡρακλῆς γίγνομαι , ὁ δέ Ἡρακλῆς πρότερος αἱρέω Τροία κατά ὁ πατήρ ἐγώ ὁ τότε μάλα . διηγέομαι γάρ ἐγώ ὁ Πάνθος οὗτος , κομιδῇ μειράκιον εἰμί ὁράω λέγω ὁ Ἡρακλῆς . τίς δέ ; ὁ Ἀχιλλεύς τοιοῦτος εἰμί , ἀγαθός ὁ πᾶς , ἤ μῦθος ἄλλος καί οὗτος ; ἐκεῖνος μέν οὐδέ συμφέρω , ὦ Μίκυλλος , οὐδέ ἄν ἔχω σύ οὕτως ἀκριβής ὁ παρά ὁ Ἀχαιός λέγω · πόθεν γάρ , πολέμιος εἰμί ; ὁ μέντοι ἑταῖρος αὐτός ὁ Πάτροκλος οὐ χαλεπός ἀποκτείνω διελαύνω ὁ δοράτιον . εἶτα σύ ὁ Μενέλαος μακρός εὐχερής . ἀλλά οὗτος μέν ἱκανός , ὁ Πυθαγόρας δέ ἤδη λέγω .
lucianus.gallus 18
τὸ μὲν ὅλον , ὦ Μίκυλλε , σοφιστὴς ἄνθρωπος ἦν · χρὴ γάρ , οἶμαι , τἀληθῆ λέγειν · ἄλλως δὲ οὐκ ἀπαίδευτος οὐδὲ ἀμελέτητος τῶν καλλίστων μαθημάτων · ἀπεδήμησα δὲ καὶ εἰς Αἴγυπτον , ὡς συγγενοίμην τοῖς προφήταις ἐπὶ σοφίᾳ , καὶ ἐς τὰ ἄδυτα κατελθὼν ἐξέμαθον τὰς βίβλους τὰς Ὥρου καὶ Ἴσιδος , καὶ αὖθις εἰς Ἰταλίαν ἐκπλεύσας οὕτω διέθηκα τοὺς κατʼ ἐκεῖνα Ἕλληνας , ὥστε θεὸν ἦγόν με . ἤκουσα ταῦτα καὶ ὡς δόξειας ἀναβεβιωκέναι ἀποθανὼν καὶ ὡς χρυσοῦν τὸν μηρὸν ἐπιδείξαιό ποτε αὐτοῖς . ἐκεῖνο δέ μοι εἰπέ , τί σοι ἐπῆλθε νόμον ποιήσασθαι μήτε κρεῶν μήτε κυάμων ἐσθίειν ; μὴ ἀνάκρινε ταῦτα , ὦ Μίκυλλε . διὰ τί , ὦ ἀλεκτρυών ; ὅτι αἰσχύνομαι λέγειν πρὸς σὲ τὴν ἀλήθειαν περὶ αὐτῶν . καὶ μὴν οὐδὲν ὀκνεῖν χρὴ λέγειν πρὸς ἄνδρα σύνοικον καὶ φίλον · δεσπότην γὰρ οὐκ ἂν ἔτι εἴποιμι . οὐδὲν ὑγιὲς οὐδὲ σοφὸν ἦν , ἀλλʼ ἑώρων ὅτι εἰ μὲν τὰ συνήθη καὶ ταὐτὰ τοῖς πολλοῖς νομίζοιμι , ἥκιστα ἐπισπάσομαι τοὺς ἀνθρώπους ἐς τὸ θαῦμα , ὅσῳ δʼ ἂν ξενίζοιμι , τοσούτῳ σεμνότερος ᾤμην αὐτοῖς ἔσεσθαι . διὰ τοῦτο καινοποιεῖν εἱλόμην ἀπόρρητον ποιησάμενος τὴν αἰτίαν , ὡς εἰκάζοντες ἄλλος ἄλλως ἅπαντες ἐκπλήττωνται καθάπερ ἐπὶ τοῖς ἀσαφέσι τῶν χρησμῶν . ὁρᾷς ; καταγελᾷς μου καὶ σὺ ἐν τῷ μέρει . οὐ τοσοῦτον ὅσον Κροτωνιατῶν καὶ Μεταποντίνων καὶ Ταραντίνων καὶ τῶν ἄλλων ἀφώνων σοι ἑπομένων καὶ προσκυνούντων τὰ ἴχνη ἃ σὺ πατῶν ἀπολιμπάνοις .
Lemmas: ὁ μέν ὅλος , ὦ Μίκυλλος , σοφιστής ἄνθρωπος εἰμί · χρή γάρ , οἴομαι , ἀληθής λέγω · ἄλλος δέ οὐ ἀπαίδευτος οὐδέ ἀμελέτητος ὁ καλός μάθημα · ἀποδημέω δέ καί εἰς Αἴγυπτος , ὡς συγγίγνομαι ὁ προφήτης ἐπί σοφία , καί εἰς ὁ ἄδυτος κατέρχομαι ἐκμανθάνω ὁ βίβλος ὁ Ὧρος καί Ἶσις , καί αὖθις εἰς Ἰταλία ἐκπλέω οὕτως διατίθημι ὁ κατά ἐκεῖνος Ἕλλην , ὥστε θεός ἄγω ἐγώ . ἀκούω οὗτος καί ὡς δοκέω ἀναβιόω ἀποθνῄσκω καί ὡς χρύσεος ὁ μηρός ἐπιδείκνυμι ποτέ αὐτός . ἐκεῖνος δέ ἐγώ λέγω , τίς σύ ἐπέρχομαι νόμος ποιέω μήτε κρέας μήτε κύαμος ἐσθίω ; μή ἀνακρίνω οὗτος , ὦ Μίκυλλος . διά τίς , ὦ ἀλεκτρυών ; ὅτι αἰσχύνω λέγω πρός σύ ὁ ἀλήθεια περί αὐτός . καί μήν οὐδείς ὀκνέω χρή λέγω πρός ἀνήρ σύνοικος καί φίλος · δεσπότης γάρ οὐ ἄν ἔτι λέγω . οὐδείς ὑγιής οὐδέ σοφός εἰμί , ἀλλά ὁράω ὅτι εἰ μέν ὁ συνήθης καί αὐτός ὁ πολύς νομίζω , ἦκα ἐπισπάω ὁ ἄνθρωπος εἰς ὁ θαῦμα , ὅσος δέ ἄν ξενίζω , τοσοῦτος σεμνός οἴομαι αὐτός εἰμί . διά οὗτος καινοποιέω αἱρέω ἀπόρρητος ποιέω ὁ αἰτία , ὡς εἰκάζω ἄλλος ἄλλος ἅπας ἐκπλήσσω καθά ἐπί ὁ ἀσαφής ὁ χρησμός . ὁράω ; καταγελάω ἐγώ καί σύ ἐν ὁ μέρος . οὐ τοσοῦτος ὅσον Κροτωνιάτης καί Μεταποντῖνος καί Ταραντῖνος καί ὁ ἄλλος ἄφωνος σύ επόμενος καί προσκυνέω ὁ ἴχνος ὅς σύ πατέω ἀπολείπω .
lucianus.gallus 19
ἀποδυσάμενος δὲ τὸν Πυθαγόραν τίνα μετημφιέσω μετʼ αὐτόν ; Ἀσπασίαν τὴν ἐκ Μιλήτου ἑταίραν · φεῦ τοῦ λόγου , καὶ γυνὴ γὰρ σὺν τοῖς ἄλλοις ὁ Πυθαγόρας ἐγένετο , καὶ ἦν ποτε χρόνος ὅτε καὶ σὺ ᾠοτόκεις , ὦ ἀλεκτρυόνων γενναιότατε , καὶ συνῆσθα Περικλεῖ Ἀσπασία οὖσα καὶ ἐκύεις ἀπʼ αὐτοῦ καὶ ἔρια ἔξαινες καὶ κρόκην κατῆγες καὶ ἐγυναικίζου ἐς τὸ ἑταιρικόν ; πάντα ταῦτα ἐποίουν οὐ μόνος , ἀλλὰ καὶ Τειρεσίας πρὸ ἐμοῦ καὶ ὁ Ἐλάτου παῖς ὁ Καινεύς , ὥστε ὁπόσα ἂν ἀποσκώψῃς εἰς ἐμὲ , καὶ εἰς ἐκείνους ἀποσκώψας ἔσῃ . τί οὖν ; πότερος ἡδίων ὁ βίος σοι ἦν , ὅτε ἀνὴρ ἦσθα ἢ ὅτε σε ὁ Περικλῆς ὤπυιεν ; ὁρᾷς οἷον τοῦτο ἠρώτησας , οὐδὲ τῷ Τειρεσίᾳ συνενεγκοῦσαν τὴν ἀπόκρισιν ; ἀλλὰ κἂν σὺ μὴ εἴπῃς , ἱκανῶς ὁ Εὐριπίδης διέκρινε τὸ τοιοῦτον , εἰπὼν ὡς τρὶς ἂν ἐθέλοι παρʼ ἀσπίδα στῆναι ἢ ἅπαξ τεκεῖν . καὶ μὴν ἀναμνήσω σε , ὦ Μίκυλλε , οὐκ εἰς μακρὰν ὠδίνουσαν · ἔσῃ γὰρ γυνὴ καὶ σὺ ἐν πολλῇ τῇ περιόδῳ πολλάκις . οὐκ ἀπάγξῃ , ὦ ἀλεκτρυών , ἅπαντας οἰόμενος Μιλησίους ἢ Σαμίους εἶναι ; σὲ γοῦν φασι καὶ Πυθαγόραν ὄντα τὴν ὥραν λαμπρὸν πολλάκις Ἀσπασίαν γενέσθαι τῷ τυράννῳ .
Lemmas: ἀποδύω δέ ὁ Πυθαγόρας τίς μεταμφιάζω μετά αὐτός ; Ἀσπασία ὁ ἐκ Μίλητος ἑταίρα · φεῦ ὁ λόγος , καί γυνή γάρ σύν ὁ ἄλλος ὁ Πυθαγόρας γίγνομαι , καί εἰμί ποτέ χρόνος ὅτε καί σύ ᾠοτοκέω , ὦ ἀλεκτρυών γενναῖος , καί σύνειμι Περικλῆς Ἀσπασία εἰμί καί κυέω ἀπό αὐτός καί ἔριον ξαίνω καί κρόκη κατάγω καί γυναικίζω εἰς ὁ ἑταιρικός ; πᾶς οὗτος ποιέω οὐ μόνος , ἀλλά καί Τειρεσίας πρό ἐγώ καί ὁ Ἔλατος παῖς ὁ Καινεύς , ὥστε ὁπόσος ἄν ἀποσκώπτω εἰς ἐγώ , καί εἰς ἐκεῖνος ἀποσκώπτω εἰμί . τίς οὖν ; πότερος ἡδύς ὁ βίος σύ εἰμί , ὅτε ἀνήρ εἰμί ἤ ὅτε σύ ὁ Περικλῆς ὀπυίω ; ὁράω οἷος οὗτος ἐρωτάω , οὐδέ ὁ Τειρεσίας συμφέρω ὁ ἀπόκρισις ; ἀλλά ἐάν σύ μή λέγω , ἱκανός ὁ Εὐριπίδης διακρίνω ὁ τοιοῦτος , λέγω ὡς τρίς ἄν ἐθέλω παρά ἀσπίς ἵστημι ἤ ἅπαξ τίκτω . καί μήν ἀναμιμνῄσκω σύ , ὦ Μίκυλλος , οὐ εἰς μακρός ὠδίνω · εἰμί γάρ γυνή καί σύ ἐν πολύς ὁ περίοδος πολλάκις . οὐ ἀπάγχω , ὦ ἀλεκτρυών , ἅπας οἴομαι Μιλήσιος ἤ Σάμιος ἔρχομαι ; σύ γοῦν φημί καί Πυθαγόρας εἰμί ὁ ὥρα λαμπρός πολλάκις Ἀσπασία γίγνομαι ὁ τύραννος .
lucianus.gallus 20
— τίς δὲ δὴ μετὰ τὴν Ἀσπασίαν ἀνὴρ ἢ γυνὴ αὖθις ἀνεφάνης ; ὁ κυνικὸς Κράτης . Ὢ Διοσκόρω τῆς ἀνομοιότητος , ἐξ ἑταίρας φιλόσοφος . εἶτα βασιλεύς , εἶτα πένης , καὶ μετʼ ὀλίγον σατράπης , εἶτα ἵππος καὶ κολοιὸς καὶ βάτραχος καὶ ἄλλα μυρία · μακρὸν ἂν γένοιτο καταριθμήσασθαι ἕκαστα · τὰ τελευταῖα δὲ ἀλεκτρυὼν πολλάκις , ἥσθην γὰρ τῷ τοιούτῳ βίῳ . καὶ παρὰ πολλοῖς ἄλλοις δουλεύσας καὶ πένησι καὶ πλουσίοις , τὰ τελευταῖα καὶ σοὶ νῦν σύνειμι καταγελῶν ὁσημέραι ποτνιωμένου καὶ οἰμώζοντος ἐπὶ τῇ πενίᾳ καὶ τοὺς πλουσίους θαυμάζοντος ὑπʼ ἀγνοίας τῶν ἐκείνοις προσόντων κακῶν . εἰ γοῦν ᾔδεις τὰς φροντίδας ἃς ἔχουσιν , ἐγέλας ἂν ἐπὶ σαυτῷ πρῶτον οἰηθέντι ὑπερευδαίμονα εἶναι τὸν πλοῦτον . οὐκοῦν , ὦ Πυθαγόρα — καίτοι τί μάλιστα χαίρεις καλούμενος , ὡς μὴ ἐπιταράττοιμι τὸν λόγον ἄλλοτε ἄλλον καλῶν ; διοίσει μὲν οὐδὲν ἤν τε Εὔφορβον ἢ Πυθαγόραν , ἤν τε Ἀσπασίαν καλῇς ἢ Κράτητα · πάντα γὰρ ἐγὼ ταῦτά εἰμι . πλὴν τὸ νῦν ὁρώμενον τοῦτο ἀλεκτρυόνα ὀνομάζων ἄμεινον ἂν ποιοῖς , ὡς μὴ ἀτιμάζοις εὐτελὲς εἶναι δοκοῦν τὸ ὄρνεον , καὶ ταῦτα τοσαύτας ἐν αὑτῷ ψυχὰς ἔχον .
Lemmas: — τίς δέ δή μετά ὁ Ἀσπασία ἀνήρ ἤ γυνή αὖθις ἀναφαίνω ; ὁ κυνικός Κράτης . ὦ Διοσκόρος ὁ ἀνομοιότης , ἐκ ἑταίρα φιλόσοφος . εἶτα βασιλεύς , εἶτα πένης , καί μετά ὀλίγος σατράπης , εἶτα ἵππος καί κολοιός καί βάτραχος καί ἄλλος μυρίος · μακρός ἄν γίγνομαι καταριθμέω ἕκαστος · ὁ τελευταῖος δέ ἀλεκτρυών πολλάκις , ἥδομαι γάρ ὁ τοιοῦτος βίος . καί παρά πολύς ἄλλος δουλεύω καί πένης καί πλούσιος , ὁ τελευταῖος καί σύ νῦν σύνειμι καταγελάω ὁσημέραι ποτνιάομαι καί οἰμώζω ἐπί ὁ πενία καί ὁ πλούσιος θαυμάζω ὑπό ἄγνοια ὁ ἐκεῖνος πρόσειμι κακός . εἰ γοῦν οἶδα ὁ φροντίς ὅς ἔχω , γελάω ἄν ἐπί σεαυτοῦ πρῶτος οἴομαι ὑπερευδαίμων εἰμί ὁ πλοῦτος . οὐκοῦν , ὦ Πυθαγόρας — καίτοι τίς μάλα χαίρω καλέω , ὡς μή ἐπιταράσσω ὁ λόγος ἄλλοτε ἄλλος καλέω ; διαφέρω μέν οὐδείς ἐάν τε Εὔφορβος ἤ Πυθαγόρας , ἐάν τε Ἀσπασία καλέω ἤ Κράτης · πᾶς γάρ ἐγώ οὗτος εἰμί . πλήν ὁ νῦν ὁράω οὗτος ἀλεκτρυών ὀνομάζω ἀγαθός ἄν ποιέω , ὡς μή ἀτιμάζω εὐτελής εἰμί δοκέω ὁ ὄρνεον , καί οὗτος τοσοῦτος ἐν ἑαυτοῦ ψυχή ἔχω .
lucianus.gallus 21
οὐκοῦν , ὦ ἀλεκτρυών , ἐπειδὴ ἁπάντων σχεδὸν ἤδη τῶν βίων ἐπειράθης καὶ πάντα οἶσθα , λέγοις ἂν ἤδη σαφῶς ἰδίᾳ μὲν τὰ τῶν πλουσίων ὅπως βιοῦσιν , ἰδίᾳ δὲ τὰ πτωχικά , ὡς μάθω εἰ ἀληθῆ ταῦτα φὴς εὐδαιμονέστερον ἀποφαίνων με τῶν πλουσίων . ἰδοὺ δὴ οὕτως ἐπίσκεψαι , ὦ Μίκυλλε · σοὶ μὲν οὔτε πολέμου πολὺς λόγος , ἢν λέγηται ὡς οἱ πολέμιοι προσελαύνουσιν , οὐδὲ φροντίζεις μὴ τὸν ἀγρὸν τέμωσιν ἐμβαλόντες ἢ τὸν παράδεισον συμπατήσωσιν ἢ τὰς ἀμπέλους δῃώσωσιν , ἀλλὰ τῆς σάλπιγγος ἀκούων μόνον , εἴπερ ἄρα , περιβλέπεις τὸ κατὰ σεαυτόν , οἷ τραπόμενον χρὴ σωθῆναι καὶ τὸν κίνδυνον διαφυγεῖν · οἱ δʼ εὐλαβοῦνται μὲν καὶ ἀμφʼ αὑτοῖς , ἀνιῶνται δὲ ὁρῶντες ἀπὸ τῶν τειχῶν ἀγόμενα καὶ φερόμενα ὅσα εἶχον ἐν τοῖς ἀγροῖς . καὶ ἤν τε εἰσφέρειν δέῃ , μόνοι καλοῦνται , ἤν τε ἐπεξιέναι , προκινδυνεύουσι στρατηγοῦντες ἢ ἱππαρχοῦντες · σὺ δὲ οἰσυΐνην ἀσπίδα ἔχων , εὐσταλὴς καὶ κοῦφος εἰς σωτηρίαν , ἕτοιμος ἑστιᾶσθαι τὰ ἐπινίκια , ἐπειδὰν θύῃ ὁ στρατηγὸς νενικηκώς .
Lemmas: οὐκοῦν , ὦ ἀλεκτρυών , ἐπειδή ἅπας σχεδόν ἤδη ὁ βίος πειράω καί πᾶς οἶδα , λέγω ἄν ἤδη σαφής ἴδιος μέν ὁ ὁ πλούσιος ὅπως βιόω , ἴδιος δέ ὁ πτωχικός , ὡς μανθάνω εἰ ἀληθής οὗτος φημί εὐδαίμων ἀποφαίνω ἐγώ ὁ πλούσιος . ἰδού δή οὕτως ἐπισκοπέω , ὦ Μίκυλλος · σύ μέν οὔτε πόλεμος πολύς λόγος , ἐάν λέγω ὡς ὁ πολέμιος προσελαύνω , οὐδέ φροντίζω μή ὁ ἀγρός τέμνω ἐμβάλλω ἤ ὁ παράδεισος συμπατέω ἤ ὁ ἄμπελος δηϊόω , ἀλλά ὁ σάλπιγξ ἀκούω μόνος , εἴπερ ἄρα , περιβλέπω ὁ κατά σεαυτοῦ , οἷ τρέπω χρή σῴζω καί ὁ κίνδυνος διαφεύγω · ὁ δέ εὐλαβέομαι μέν καί ἀμφί ἑαυτοῦ , ἀνιάω δέ ὁράω ἀπό ὁ τεῖχος ἄγω καί φέρω ὅσος ἔχω ἐν ὁ ἀγρός . καί ἐάν τε εἰσφέρω δέω , μόνος καλέω , ἐάν τε ἐπεξέρχομαι , προκινδυνεύω στρατηγέω ἤ ἱππαρχέω · σύ δέ οἰσύϊνος ἀσπίς ἔχω , εὐσταλής καί κοῦφος εἰς σωτηρία , ἑτοῖμος ἑστιάω ὁ ἐπινίκιος , ἐπειδάν θύω ὁ στρατηγός νικάω .
lucianus.gallus 22
ἐν εἰρήνῃ τε αὖ σὺ μὲν τοῦ δήμου ὢν ἀναβὰς εἰς ἐκκλησίαν τυραννεῖς τῶν πλουσίων , οἱ δὲ φρίττουσι καὶ ὑποπτήσσουσι καὶ διανομαῖς ἱλάσκονταί σε . λουτρὰ μὲν γὰρ ὡς ἔχοις καὶ θεάματα καὶ τἆλλα διαρκῆ ἅπαντα , ἐκεῖνοι πονοῦσι , σὺ δὲ ἐξεταστὴς καὶ δοκιμαστὴς πικρὸς ὥσπερ δεσπότης , οὐδὲ λόγου μεταδιδοὺς ἐνίοτε , κἄν σοι δοκῇ κατεχαλάζησας αὐτῶν ἀφθόνους τοὺς λίθους ἢ τὰς οὐσίας αὐτῶν ἐδήμευσας · οὔτε δὲ συκοφάντην δέδιας αὐτὸς οὔτε λῃστὴν μὴ ὑφέληται τὸ χρυσίον ὑπερβὰς τὸ θριγκίον ἢ διορύξας τὸν τοῖχον , οὔτε πράγματα ἔχεις λογιζόμενος ἢ ἀπαιτῶν ἢ τοῖς καταράτοις οἰκονόμοις διαπυκτεύων καὶ πρὸς τοσαύτας φροντίδας μεριζόμενος , ἀλλὰ κρηπῖδα συντελέσας ἑπτὰ ὀβολοὺς τὸν μισθὸν ἔχων , ἀπαναστὰς περὶ δείλην ὀψίαν λουσάμενος , ἢν δοκῇ , σαπέρδην τινὰ ἢ μαινίδας ἢ κρομμύων κεφαλίδας ὀλίγας πριάμενος εὐφραίνεις σεαυτὸν ᾄδων τὰ πολλὰ καὶ τῇ βελτίστῃ Πενίᾳ προσφιλοσοφῶν .
Lemmas: ἐν εἰρήνη τε αὖ σύ μέν ὁ δῆμος εἰμί ἀναβαίνω εἰς ἐκκλησία τυραννεύω ὁ πλούσιος , ὁ δέ φρίσσω καί ὑποπτήσσω καί διανομή ἱλάσκομαι σύ . λουτρόν μέν γάρ ὡς ἔχω καί θέαμα καί ἄλλος διαρκής ἅπας , ἐκεῖνος πονέω , σύ δέ ἐξεταστής καί δοκιμαστής πικρός ὥσπερ δεσπότης , οὐδέ λόγος μεταδίδωμι ἐνίοτε , ἐάν σύ δοκέω καταχαλαζάω αὐτός ἄφθονος ὁ λίθος ἤ ὁ οὐσία αὐτός δημεύω · οὔτε δέ συκοφάντης δείδω αὐτός οὔτε λῃστής μή ὑφαιρέω ὁ χρυσίον ὑπερβαίνω ὁ θριγκίον ἤ διορύσσω ὁ τοῖχος , οὔτε πρᾶγμα ἔχω λογίζομαι ἤ ἀπαιτέω ἤ ὁ κατάρατος οἰκονόμος διαπυκτεύω καί πρός τοσοῦτος φροντίς μερίζω , ἀλλά κρηπίς συντελέω ἑπτά ὀβολός ὁ μισθός ἔχω , ἀπανίστημι περί δείλη ὄψιος λούω , ἐάν δοκέω , σαπέρδης τις ἤ μαινίς ἤ κρόμμυον κεφαλίς ὀλίγος πρίαμαι εὐφραίνω σεαυτοῦ ἀείδω ὁ πολύς καί ὁ ἀγαθός Πενία προσφιλοσοφέω .
lucianus.gallus 23
ὥστε διὰ ταῦτα ὑγιαίνεις τε καὶ ἔρρωσαι τὸ σῶμα καὶ διακαρτερεῖς πρὸς τὸ κρύος · οἱ πόνοι γάρ σε παραθήγοντες οὐκ εὐκαταφρόνητον ἀνταγωνιστὴν ἀποφαίνουσι πρὸς τὰ δοκοῦντα τοῖς ἄλλοις ἄμαχα εἶναι . ἀμέλει οὐδέν σοι τῶν χαλεπῶν τούτων νοσημάτων πρόσεισιν , ἀλλʼ ἤν ποτε κοῦφος πυρετὸς ἐπιλάβηται , πρὸς ὀλίγον ὑπηρετήσας αὐτῷ ἀνεπήδησας εὐθὺς ἀποσεισάμενος τὴν ἄσην , ὁ δὲ φεύγει αὐτίκα φοβηθείς , ψυχροῦ σε ὁρῶν ἐμφορούμενον καὶ μακρὰ οἰμώζειν λέγοντα ταῖς ἰατρικαῖς περιόδοις · οἱ δὲ ὑπʼ ἀκρασίας ἄθλιοι τί τῶν κακῶν οὐκ ἔχουσι , ποδάγρας καὶ φθόας καὶ περιπλευμονίας καὶ ὑδέρους ; αὗται γὰρ τῶν πολυτελῶν ἐκείνων δείπνων ἀπόγονοι . τοιγαροῦν οἱ μὲν αὐτῶν ὥσπερ ὁ Ἴκαρος ἐπὶ πολὺ ἄραντες αὑτοὺς καὶ πλησιάσαντες τῷ ἡλίῳ οὐκ εἰδότες ὅτι κηρῷ ἥρμοστο αὐτοῖς ἡ πτέρωσις , μέγαν ἐνίοτε τὸν πάταγον ἐποίησαν ἐπὶ κεφαλὴν ἐς πέλαγος ἐμπεσόντες · ὅσοι δὲ κατὰ τὸν Δαίδαλον μὴ πάνυ μετέωρα μηδὲ ὑψηλὰ ἐφρόνησαν ἀλλὰ πρόσγεια , ὡς νοτίζεσθαι ἐνίοτε τῇ ἅλμῃ τὸν κηρόν , ὡς τὸ πολὺ οὗτοι ἀσφαλῶς διέπτησαν . ἐπιεικεῖς τινας καὶ συνετοὺς λέγεις . τῶν μέντοι γε ἄλλων , ὦ Μίκυλλε , τὰς ναυαγίας αἰσχρὰς ἴδοις ἄν , ὅταν ὁ Κροῖσος περιτετιλμένος τὰ πτερὰ γέλωτα παρέχῃ Πέρσαις ἀναβαίνων ἐπὶ τὴν πυρὰν ἢ Διονύσιος καταλυθεὶς τῆς τυραννίδος ἐν Κορίνθῳ γραμματιστὴς βλέπηται , μετὰ τηλικαύτην ἀρχὴν παιδία συλλαβίζειν διδάσκων .
Lemmas: ὥστε διά οὗτος ὑγιαίνω τε καί ῥώννυμι ὁ σῶμα καί διακαρτερέω πρός ὁ κρύος · ὁ πόνος γάρ σύ παραθήγω οὐ εὐκαταφρόνητος ἀνταγωνιστής ἀποφαίνω πρός ὁ δοκέω ὁ ἄλλος ἄμαχος εἰμί . ἀμέλει οὐδείς σύ ὁ χαλεπός οὗτος νόσημα πρόσειμι , ἀλλά ἐάν ποτέ κοῦφος πυρετός ἐπιλαμβάνω , πρός ὀλίγος ὑπηρετέω αὐτός ἀναπηδάω εὐθύς ἀποσείω ὁ ἄση , ὁ δέ φεύγω αὐτίκα φοβέω , ψυχρός σύ ὁράω ἐμφορέω καί μακρός οἰμώζω λέγω ὁ ἰατρικός περίοδος · ὁ δέ ὑπό ἀκρασία ἄθλιος τίς ὁ κακός οὐ ἔχω , ποδάγρα καί φθόη καί περιπλευμονία καί ὕδερος ; οὗτος γάρ ὁ πολυτελής ἐκεῖνος δεῖπνον ἀπόγονος . τοιγαροῦν ὁ μέν αὐτός ὥσπερ ὁ Ἴκαρος ἐπί πολύς ἀείρω ἑαυτοῦ καί πλησιάζω ὁ ἥλιος οὐ οἶδα ὅτι κηρός ἁρμόζω αὐτός ὁ πτέρωσις , μέγας ἐνίοτε ὁ πάταγος ποιέω ἐπί κεφαλή εἰς πέλαγος ἐμπίπτω · ὅσος δέ κατά ὁ Δαίδαλος μή πάνυ μετέωρος μηδέ ὑψηλός φρονέω ἀλλά πρόσγειος , ὡς νοτίζω ἐνίοτε ὁ ἅλμη ὁ κηρός , ὡς ὁ πολύς οὗτος ἀσφαλής διαπέταμαι . ἐπιεικής τις καί συνετός λέγω . ὁ μέντοι γε ἄλλος , ὦ Μίκυλλος , ὁ ναυαγία αἰσχρός ὁράω ἄν , ὅταν ὁ Κροῖσος περιτίλλω ὁ πτερόν γέλως παρέχω Πέρσης ἀναβαίνω ἐπί ὁ πυρή ἤ Διονύσιος καταλύω ὁ τυραννίς ἐν Κόρινθος γραμματιστής βλέπω , μετά τηλικοῦτος ἀρχή παιδίον συλλαβίζω διδάσκω .