ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.dialogi-mortuorum 20.4
οὗτος δὲ Σόλων ὁ Ἐξηκεστίδου καὶ Θαλῆς ἐκεῖνος καὶ παρʼ αὐτοὺς Πιττακὸς καὶ οἱ ἄλλοι · ἑπτὰ δὲ πάντες εἰσὶν ὡς ὁρᾷς . ἄλυποι , ὦ Αἰακέ , οὗτοι μόνοι καὶ φαιδροὶ τῶν ἄλλων . ὁ δὲ σποδοῦ πλέως ὥσπερ ἐγκρυφίας ἄρτος , ὁ τὰς φλυκταίνας ἐξηνθηκώς , τίς ἐστιν ; Ἐμπεδοκλῆς , ὦ Μένιππε , ἡμίεφθος ἀπὸ τῆς Αἴτνης παρών . ὦ χαλκόπου βέλτιστε , τί παθὼν σαυτὸν ἐς τοὺς κρατῆρας ἐνέβαλες ; Μελαγχολία τις , ὦ Μένιππε . οὐ μὰ Δίʼ , ἀλλὰ κενοδοξία καὶ τῦφος καὶ πολλὴ κόρυζα , ταῦτά σε ἀπηνθράκωσεν αὐταῖς κρηπῖσιν οὐκ ἀνάξιον ὄντα · πλὴν ἀλλʼ οὐδέν σε τὸ σόφισμα ὤνησεν · ἐφωράθης γὰρ τεθνεώς . ὁ Σωκράτης δέ , ὦ Αἰακέ , ποῦ ποτε ἄρα ἐστίν ; μετὰ Νέστορος καὶ Παλαμήδους ἐκεῖνος ληρεῖ τὰ πολλά . ὅμως ἐβουλόμην ἰδεῖν αὐτόν , εἴ που ἐνθάδε ἐστίν . ὁρᾷς τὸν φαλακρόν ; ἅπαντες φαλακροί εἰσιν · ὥστε πάντων ἂν εἴη τοῦτο τὸ γνώρισμα . τὸν σιμὸν λέγω . καὶ τοῦτο ὅμοιον · σιμοὶ γὰρ ἅπαντες .
Lemmas: οὗτος δέ Σόλων ὁ Ἐξηκεστίδης καί Θαλῆς ἐκεῖνος καί παρά αὐτός Πιττακός καί ὁ ἄλλος · ἑπτά δέ πᾶς εἰμί ὡς ὁράω . ἄλυπος , ὦ Αἰακός , οὗτος μόνος καί φαιδρός ὁ ἄλλος . ὁ δέ σποδός πολύς ὥσπερ ἐγκρυφίας ἄρτος , ὁ ὁ φλύκταινα ἐξανθέω , τίς εἰμί ; Ἐμπεδοκλῆς , ὦ Μένιππος , ἡμίεφθος ἀπό ὁ Αἴτνη πάρειμι . ὦ χαλκόπους ἀγαθός , τίς πάσχω σεαυτοῦ εἰς ὁ κρατήρ ἐμβάλλω ; μελαγχολία τις , ὦ Μένιππος . οὐ μά Ζεύς , ἀλλά κενοδοξία καί τῦφος καί πολύς κόρυζα , οὗτος σύ ἀπανθρακόω αὐτός κρηπίς οὐ ἀνάξιος εἰμί · πλήν ἀλλά οὐδείς σύ ὁ σόφισμα ὀνίνημι · φωράω γάρ θνῄσκω . ὁ Σωκράτης δέ , ὦ Αἰακός , ποῦ ποτέ ἄρα εἰμί ; μετά Νέστωρ καί Παλαμήδης ἐκεῖνος ληρέω ὁ πολύς . ὅμως βούλομαι ὁράω αὐτός , εἰ που ἐνθάδε εἰμί . ὁράω ὁ φαλακρός ; ἅπας φαλακρός εἰμί · ὥστε πᾶς ἄν εἰμί οὗτος ὁ γνώρισμα . ὁ σιμός λέγω . καί οὗτος ὅμοιος · σιμός γάρ ἅπας .
lucianus.dialogi-mortuorum 20.5
ἐμὲ ζητεῖς , ὦ Μένιππε ; καὶ μάλα , ὦ Σώκρατες . τί τὰ ἐν Ἀθήναις ; πολλοὶ τῶν νέων φιλοσοφεῖν λέγουσι , καὶ τά γε σχήματα αὐτὰ καὶ τὰ βαδίσματα εἰ θεάσαιτό τις , ἄκροι φιλόσοφοι . μάλα πολλοὺς ἑώρακα . ἀλλὰ ἑώρακας , οἶμαι , οἷος ἧκε παρὰ σοὶ Ἀρίστιππος καὶ Πλάτων αὐτός , ὁ μὲν ἀποπνέων μύρου , ὁ δὲ τοὺς ἐν Σικελίᾳ τυράννους θεραπεύειν ἐκμαθών . περὶ ἐμοῦ δὲ τί φρονοῦσιν ; εὐδαίμων , ὦ Σώκρατες , ἄνθρωπος εἶ τά γε τοιαῦτα · πάντες γοῦν σε θαυμάσιον οἴονται ἄνδρα γεγενῆσθαι καὶ πάντα ἐγνωκέναι καὶ ταῦτα — δεῖ γάρ , οἶμαι , τἀληθῆ λέγειν — οὐδὲν εἰδότα . καὶ αὐτὸς ἔφασκον ταῦτα πρὸς αὐτούς , οἱ δὲ εἰρωνείαν ᾤοντο τὸ πρᾶγμα εἶναι .
Lemmas: ἐγώ ζητέω , ὦ Μένιππος ; καί μάλα , ὦ Σωκράτης . τίς ὁ ἐν Ἀθῆναι ; πολύς ὁ νέος φιλοσοφέω λέγω , καί ὁ γε σχῆμα αὐτός καί ὁ βάδισμα εἰ θεάομαι τις , ἄκρος φιλόσοφος . μάλα πολύς ὁράω . ἀλλά ὁράω , οἴομαι , οἷος ἵημι παρά σύ Ἀρίστιππος καί Πλάτων αὐτός , ὁ μέν ἀποπνέω μύρον , ὁ δέ ὁ ἐν Σικελία τύραννος θεραπεύω ἐκμανθάνω . περί ἐγώ δέ τίς φρονέω ; εὐδαίμων , ὦ Σωκράτης , ἄνθρωπος εἰμί ὁ γε τοιοῦτος · πᾶς γοῦν σύ θαυμάσιος οἴομαι ἀνήρ γίγνομαι καί πᾶς γιγνώσκω καί οὗτος — δέω γάρ , οἴομαι , ἀληθής λέγω — οὐδείς οἶδα . καί αὐτός φάσκω οὗτος πρός αὐτός , ὁ δέ εἰρωνεία οἴομαι ὁ πρᾶγμα εἰμί .
lucianus.dialogi-mortuorum 20.6
τίνες δέ εἰσιν οὗτοι οἱ περὶ δέ ; Χαρμίδης , ὦ Μένιππε , καὶ Φαῖδρος καὶ ὁ τοῦ Κλεινίου . εὖ γε , ὦ Σώκρατες , ὅτι κἀνταῦθα μέτει τὴν σαυτοῦ τέχνην καὶ οὐκ ὀλιγωρεῖς τῶν καλῶν . τί γὰρ ἂν ἄλλο ἥδιον πράττοιμι ; ἀλλὰ πλησίον ἡμῶν κατάκεισο , εἰ δοκεῖ . μὰ Δίʼ , ἐπεὶ παρὰ τὸν Κροῖσον καὶ τὸν Σαρδανάπαλλον ἄπειμι πλησίον οἰκήσων αὐτῶν · ἔοικα γοῦν οὐκ ὀλίγα γελάσεσθαι οἰμωζόντων ἀκούων . κἀγὼ ἤδη ἄπειμι , μὴ καί τις ἡμᾶς νεκρῶν λάθῃ διαφυγών . τὰ λοιπὰ δʼ ἐσαῦθις ὄψει , ὦ Μένιππε . ἄπιθι · καὶ ταυτὶ γὰρ ἱκανά , ὦ Αἰακέ .
Lemmas: τίς δέ εἰμί οὗτος ὁ περί δέ ; Χαρμίδης , ὦ Μένιππος , καί Φαῖδρος καί ὁ ὁ Κλείνιος . εὖ γε , ὦ Σωκράτης , ὅτι ἐνταῦθα μετέρχομαι ὁ σεαυτοῦ τέχνη καί οὐ ὀλιγωρέω ὁ καλός . τίς γάρ ἄν ἄλλος ἡδύς πράσσω ; ἀλλά πλησίον ἐγώ κατάκειμαι , εἰ δοκέω . μά Ζεύς , ἐπεί παρά ὁ Κροῖσος καί ὁ Σαρδανάπαλλος ἀπέρχομαι πλησίον οἰκέω αὐτός · ἔοικα γοῦν οὐ ὀλίγος γελάω οἰμώζω ἀκούω . ἐγώ ἤδη ἀπέρχομαι , μή καί τις ἐγώ νεκρός λανθάνω διαφεύγω . ὁ λοιπός δέ εἰσαῦθις ὁράω , ὦ Μένιππος . ἀπέρχομαι · καί οὗτος γάρ ἱκανός , ὦ Αἰακός .
lucianus.dialogi-mortuorum 21.1
ὦ Κέρβερε — συγγενὴς γάρ εἰμί σοι κύων καὶ αὐτὸς ὤν — εἰπέ μοι πρὸς τῆς Στυγός , οἷος ἦν ὁ Σωκράτης , ὁπότε κατῄει παρʼ ὑμᾶς · εἰκὸς δέ σε θεὸν ὄντα μὴ ὑλακτεῖν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀνθρωπίνως φθέγγεσθαι , ὁπότʼ ἐθέλοις . πόρρωθεν μέν , ὦ Μένιππε , παντάπασιν ἐδόκει ἀτρέπτῳ τῷ προσώπῳ προσιέναι καὶ οὐ πάνυ δεδιέναι τὸν θάνατον δοκῶν καὶ τοῦτο ἐμφῆναι τοῖς ἔξω τοῦ στομίου ἑστῶσιν ἐθέλων , ἐπεὶ δὲ κατέκυψεν εἴσω τοῦ χάσματος καὶ εἶδε τὸν ζόφον , κἀγὼ ἔτι διαμέλλοντα αὐτὸν δακὼν τῷ κωνείῳ κατέσπασα τοῦ ποδός , ὥσπερ τὰ βρέφη ἐκώκυε καὶ τὰ ἑαυτοῦ παιδία ὠδύρετο καὶ παντοῖος ἐγίνετο .
Lemmas: ὦ Κέρβερος — συγγενής γάρ εἰμί σύ κύων καί αὐτός εἰμί — λέγω ἐγώ πρός ὁ Στύξ , οἷος εἰμί ὁ Σωκράτης , ὁπότε κατέρχομαι παρά σύ · ἔοικα δέ σύ θεός εἰμί μή ὑλακτέω μόνος , ἀλλά καί ἀνθρώπινος φθέγγομαι , ὁπότε ἐθέλω . πρόσωθεν μέν , ὦ Μένιππος , παντάπασι δοκέω ἄτρεπτος ὁ πρόσωπον προσέρχομαι καί οὐ πάνυ δείδω ὁ θάνατος δοκέω καί οὗτος ἐμφαίνω ὁ ἔξω ὁ στόμιον ἵστημι ἐθέλω , ἐπεί δέ κατακύπτω εἴσω ὁ χάσμα καί ὁράω ὁ ζόφος , ἐγώ ἔτι διαμέλλω αὐτός δάκνω ὁ κώνειον κατασπάω ὁ πούς , ὥσπερ ὁ βρέφος κωκύω καί ὁ ἑαυτοῦ παιδίον ὀδύρομαι καί παντοῖος γίγνομαι .
lucianus.dialogi-mortuorum 21.2
οὐκοῦν σοφιστὴς ὁ ἄνθρωπος ἦν καὶ οὐκ ἀληθῶς κατεφρόνει τοῦ πράγματος ; οὔκ , ἀλλʼ ἐπείπερ ἀναγκαῖον αὐτὸ ἑώρα , κατεθρασύνετο ὡς δῆθεν οὐκ ἄκων πεισόμενος ὃ πάντως ἔδει παθεῖν , ὡς θαυμάσωνται οἱ θεαταί . καὶ ὅλως περὶ πάντων γε τῶν τοιούτων εἰπεῖν ἂν ἔχοιμι , ἕως τοῦ στομίου τολμηροὶ καὶ ἀνδρεῖοι , τὰ δὲ ἔνδοθεν ἔλεγχος ἀκριβής . ἐγὼ δὲ πῶς σοι κατεληλυθέναι ἔδοξα ; μόνος , ὦ Μένιππε , ἀξίως τοῦ γένους , καὶ Διογένης πρὸ σοῦ , ὅτι μὴ ἀναγκαζόμενοι ἐσῄειτε μηδʼ ὠθούμενοι , ἀλλʼ ἐθελούσιοι , γελῶντες , οἰμώζειν παραγγείλαντες ἅπασιν .
Lemmas: οὐκοῦν σοφιστής ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί οὐ ἀληθής καταφρονέω ὁ πρᾶγμα ; οὐ , ἀλλά ἐπεί ἀναγκαῖος αὐτός ὁράω , καταθρασύνω ὡς δῆθεν οὐ ἄκων πάσχω ὅς πάντως δέω πάσχω , ὡς θαυμάζω ὁ θεατής . καί ὅλος περί πᾶς γε ὁ τοιοῦτος λέγω ἄν ἔχω , ἕως ὁ στόμιον τολμηρός καί ἀνδρεῖος , ὁ δέ ἔνδοθεν ἔλεγχος ἀκριβής . ἐγώ δέ πῶς σύ κατέρχομαι δοκέω ; μόνος , ὦ Μένιππος , ἄξιος ὁ γένος , καί Διογένης πρό σύ , ὅτι μή ἀναγκάζω σῃείτω μηδέ ὠθέω , ἀλλά ἐθελούσιος , γελάω , οἰμώζω παραγγέλλω ἅπας .
lucianus.dialogi-mortuorum 22.1
ἀπόδος , ὦ κατάρατε , τὰ πορθμεῖα . βόα , εἰ τοῦτό σοι , ὦ Χάρων , ἥδιον . ἀπόδος , φημί , ἀνθʼ ὧν σε διεπορθμεύσαμεν . οὐκ ἂν λάβοις παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος . ἔστι δέ τις ὀβολὸν μὴ ἔχων ; εἰ μὲν καὶ ἄλλος τις οὐκ οἶδα , ἐγὼ δʼ οὐκ ἔχω . καὶ μὴν ἄγξω σε νὴ τὸν Πλούτωνα , ὦ μιαρέ , ἢν μὴ ἀποδῷς . κἀγὼ τῷ ξύλῳ σου πατάξας διαλύσω τὸ κρανίον . μάτην οὖν ἔσῃ πεπλευκὼς τοσοῦτον πλοῦν . ὁ Ἑρμῆς ὑπὲρ ἐμοῦ σοι ἀποδότω , ὅς με παρέδωκέ σοι .
Lemmas: ἀποδίδωμι , ὦ κατάρατος , ὁ πορθμεῖον . βοάω , εἰ οὗτος σύ , ὦ Χάρων , ἡδύς . ἀποδίδωμι , φημί , ἀντί ὅς σύ διαπορθμεύω . οὐ ἄν λαμβάνω παρά ὁ μή ἔχω . εἰμί δέ τις ὀβολός μή ἔχω ; εἰ μέν καί ἄλλος τις οὐ οἶδα , ἐγώ δέ οὐ ἔχω . καί μήν ἄγχω σύ νή ὁ Πλούτων , ὦ μιαρός , ἐάν μή ἀποδίδωμι . ἐγώ ὁ ξύλον σύ πατάσσω διαλύω ὁ κρανίον . μάτην οὖν εἰμί πλέω τοσοῦτος πλόος . ὁ Ἑρμῆς ὑπέρ ἐγώ σύ ἀποδίδωμι , ὅς ἐγώ παραδίδωμι σύ .
lucianus.dialogi-mortuorum 22.2
νὴ Δίʼ ὠνάμην γε , εἰ μέλλω καὶ ὑπερεκτίνειν τῶν νεκρῶν . οὐκ ἀποστήσομαί σου . τούτου γε ἕνεκα καὶ νεωλκήσας τὸ πορθμεῖον παράμενε · πλὴν ἀλλʼ ὅ γε μὴ ἔχω , πῶς ἂν λάβοις ; σὺ δʼ οὐκ ᾔδεις ὡς κομίζεσθαι δέον ; Ἤιδειν μέν , οὐκ εἶχον δέ . τί οὖν ; ἐχρῆν διὰ τοῦτο μὴ ἀποθανεῖν ; μόνος οὖν αὐχήσεις προῖκα πεπλευκέναι ; οὐ προῖκα , ὦ βέλτιστε · καὶ γὰρ ἤντλησα καὶ τῆς κώπης συνεπελαβόμην καὶ οὐκ ἔκλαον μόνος τῶν ἄλλων ἐπιβατῶν . οὐδὲν ταῦτα πρὸς πορθμέα · τὸν ὀβολὸν ἀποδοῦναί σε δεῖ · οὐ θέμις ἄλλως γενέσθαι .
Lemmas: νή Ζεύς ὀνίνημι γε , εἰ μέλλω καί ὑπερεκτίνω ὁ νεκρός . οὐ ἀφίστημι σύ . οὗτος γε ἕνεκα καί νεωλκέω ὁ πορθμεῖον παραμένω · πλήν ἀλλά ὅς γε μή ἔχω , πῶς ἄν λαμβάνω ; σύ δέ οὐ οἶδα ὡς κομίζω δέω ; ἀιδέω μέν , οὐ ἔχω δέ . τίς οὖν ; χρή διά οὗτος μή ἀποθνῄσκω ; μόνος οὖν αὐχέω προίξ πλέω ; οὐ προῖκα , ὦ ἀγαθός · καί γάρ ἀντλέω καί ὁ κώπη συνεπιλαμβάνομαι καί οὐ κλαίω μόνος ὁ ἄλλος ἐπιβάτης . οὐδείς οὗτος πρός πορθμεύς · ὁ ὀβολός ἀποδίδωμι σύ δέω · οὐ θέμις ἄλλος γίγνομαι .
lucianus.dialogi-mortuorum 22.3
οὐκοῦν ἄπαγέ με αὖθις ἐς τὸν βίον . χάριεν λέγεις , ἵνα καὶ πληγὰς ἐπὶ τούτῳ παρα τοῦ Αἰακοῦ προσλάβω . μὴ ἐνόχλει οὖν . δεῖξον τί ἐν τῇ πήρᾳ ἔχεις . θέρμους , εἰ θέλεις , καὶ τῆς Ἑκάτης τὸ δεῖπνον . πόθεν τοῦτον ἡμῖν , ὦ Ἑρμῆ , τὸν κύνα ἤγαγες ; οἷα δὲ καὶ ἐλάλει παρὰ τὸν πλοῦν τῶν ἐπιβατῶν ἁπάντων καταγελῶν καὶ ἐπισκώπτων καὶ μόνος ᾅδων οἰμωζόντων ἐκείνων . ἀγνοεῖς , ὦ Χάρων , ὅντινα ἄνδρα διεπόρ θμευσας ; ἐλεύθερον ἀκριβῶς , κοὐδενὸς αὐτῷ μέλει . οὗτός ἐστιν ὁ Μένιππος . καὶ μὴν ἄν σε λάβω ποτέ — ἂν λάβῃς , ὦ βέλτιστε · δὶς δὲ οὐκ ἂν λάβοις .
Lemmas: οὐκοῦν ἀπάγω ἐγώ αὖθις εἰς ὁ βίος . χαρίεις λέγω , ἵνα καί πληγή ἐπί οὗτος παρά ὁ Αἰακός προσλαμβάνω . μή ἐνοχλέω οὖν . δείκνυμι τίς ἐν ὁ πήρα ἔχω . θέρμος , εἰ ἐθέλω , καί ὁ Ἑκάτη ὁ δεῖπνον . πόθεν οὗτος ἐγώ , ὦ Ἑρμῆς , ὁ κύων ἄγω ; οἷος δέ καί λαλέω παρά ὁ πλόος ὁ ἐπιβάτης ἅπας καταγελάω καί ἐπισκώπτω καί μόνος ἀείδω οἰμώζω ἐκεῖνος . ἀγνοέω , ὦ Χάρων , ὅστις ἀνήρ διεπόρ θμευσος ; ἐλεύθερος ἀκριβής , κοὐδενός αὐτός μέλω . οὗτος εἰμί ὁ Μένιππος . καί μήν ἐάν σύ λαμβάνω ποτέ — ἐάν λαμβάνω , ὦ ἀγαθός · δίς δέ οὐ ἄν λαμβάνω .
lucianus.dialogi-mortuorum 23.1
ὦ δέσποτα καὶ βασιλεῦ καὶ ἡμέτερε Ζεῦ καὶ σὺ Δήμητρος θύγατερ , μὴ ὑπερίδητε δέησιν ἐρωτικήν . σὺ δὲ τίνων δέῃ παρʼ ἡμῶν ; ἢ τίς ὢν τυγχάνεις ; εἰμὶ μὲν Πρωτεσίλεως ὁ Ἰφίκλου Φυλάκιος συστρατιώτης τῶν Ἀχαιῶν καὶ πρῶτος ἀποθανὼν τῶν ἐπʼ Ἰλίῳ . δέομαι δὲ ἀφεθεὶς πρὸς ὀλίγον ἀναβιῶναι πάλιν . τοῦτον μὲν τὸν ἔρωτα , ὦ Πρωτεσίλαε , πάντες νεκροὶ ἐρῶσι , πλὴν οὐδεὶς ἂν αὐτῶν τύχοι . ἀλλʼ οὐ τοῦ ζῆν , Ἀϊδωνεῦ , ἐρῶ ἔγωγε , τῆς γυναικὸς δέ , ἣν νεόγαμον ἔτι ἐν τῷ θαλάμῳ καταλιπὼν ᾠχόμην ἀποπλέων , εἶτα ὁ κακοδαίμων ἐν τῇ ἀποβάσει ἀπέθανον ὑπὸ τοῦ Ἕκτορος . ὁ οὖν ἔρως τῆς γυναικὸς οὐ μετρίως ἀποκναίει με , ὦ δέσποτα , καὶ βούλομαι κἂν πρὸς ὀλίγον ὀφθεὶς αὐτῇ καταβῆναι πάλιν .
Lemmas: ὦ δεσπότης καί βασιλεύς καί ἡμέτερος Ζεύς καί σύ Δημήτηρ θυγάτηρ , μή ὑπεροράω δέησις ἐρωτικός . σύ δέ τίς δέω παρά ἐγώ ; ἤ τίς εἰμί τυγχάνω ; εἰμί μέν Πρωτεσίλαος ὁ Ἴφικλος Φυλάκιος συστρατιώτης ὁ Ἀχαιός καί πρῶτος ἀποθνῄσκω ὁ ἐπί Ἴλιον . δέω δέ ἀφίημι πρός ὀλίγος ἀναβιόω πάλιν . οὗτος μέν ὁ ἔρως , ὦ Πρωτεσίλαος , πᾶς νεκρός ἐράω , πλήν οὐδείς ἄν αὐτός τυγχάνω . ἀλλά οὐ ὁ ζάω , ᾍδης , λέγω ἐγώ , ὁ γυνή δέ , ὅς νεόγαμος ἔτι ἐν ὁ θάλαμος καταλείπω οἴχομαι ἀποπλέω , εἶτα ὁ κακοδαίμων ἐν ὁ ἀπόβασις ἀποθνῄσκω ὑπό ὁ Ἕκτωρ . ὁ οὖν ἔρως ὁ γυνή οὐ μέτριος ἀποκναίω ἐγώ , ὦ δεσπότης , καί βούλομαι ἐάν πρός ὀλίγος ὁράω αὐτός καταβαίνω πάλιν .
lucianus.dialogi-mortuorum 23.2
οὐκ ἔπιες , ὦ Πρωτεσίλαε , τὸ Λήθης ὕδωρ ; καὶ μάλα , ὦ δέσποτα · τὸ δὲ πρᾶγμα ὑπέρογκον ἦν . οὐκοῦν περίμεινον · ἀφίξεται γὰρ κἀκείνη ποτὲ καὶ οὐδὲ σὲ ἀνελθεῖν δεήσει . ἀλλʼ οὐ φέρω τὴν διατριβήν , ὦ Πλούτων · ἠράσθης δὲ καὶ αὐτὸς ἤδη καὶ οἶσθα οἷον τὸ ἐρᾶν ἐστιν . εἶτα τί σε ὀνήσει μίαν ἡμέραν ἀναβιῶναι μετʼ ὀλίγον τὰ αὐτὰ ὀδυρόμενον ; οἶμαι πείσειν κἀκείνην ἀκολουθεῖν παρʼ ὑμᾶς , ὥστε ἀνθʼ ἑνὸς δύο νεκροὺς λήψει μετʼ ὀλίγον . οὐ θέμις γενέσθαι ταῦτα οὐδὲ γέγονε πώποτε .
Lemmas: οὐ πίνω , ὦ Πρωτεσίλαος , ὁ Λήθη ὕδωρ ; καί μάλα , ὦ δεσπότης · ὁ δέ πρᾶγμα ὑπέρογκος εἰμί . οὐκοῦν περιμένω · ἀφικνέομαι γάρ ἐκεῖνος ποτέ καί οὐδέ σύ ἀνέρχομαι δέω . ἀλλά οὐ φέρω ὁ διατριβή , ὦ Πλούτων · ἔραμαι δέ καί αὐτός ἤδη καί οἶδα οἷος ὁ ἐράω εἰμί . εἶτα τίς σύ ὀνίνημι εἷς ἡμέρα ἀναβιόω μετά ὀλίγος ὁ αὐτός ὀδύρομαι ; οἴομαι πείθω ἐκεῖνος ἀκολουθέω παρά σύ , ὥστε ἀντί εἷς δύο νεκρός λαμβάνω μετά ὀλίγος . οὐ θέμις γίγνομαι οὗτος οὐδέ γίγνομαι πώποτε .
lucianus.dialogi-mortuorum 23.3
ἀναμνήσω σε , ὦ Πλούτων · Ὀρφεῖ γὰρ δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν αἰτίαν τὴν Εὐρυδίκην παρέδοτε καὶ τὴν ὁμογενῆ μου Ἄλκηστιν παρεπέμψατε Ἡρακλεῖ χαριζόμενοι . θελήσεις δὲ οὕτως κρανίον γυμνὸν ὢν καὶ ἄμορφον τῇ καλῇ σου ἐκείνῃ νύμφῃ φανῆναι ; πῶς δὲ κἀκείνη προσήσεταί σε οὐδὲ δυναμένη διαγνῶναι ; φοβή σεται γὰρ εὖ οἶδα καὶ φεύξεταί σε καὶ μάτην ἔσῃ τοσαύτην ὁδὸν ἀνεληλυθώς . οὐκοῦν , ὦ ἄνερ , σὺ καὶ τοῦτο ἴασαι καὶ τὸν Ἑρμῆν κέλευσον , ἐπειδὰν ἐν τῷ φωτὶ ἤδη ὁ Πρωτεσίλαος ᾖ , καθικόμενον τῇ ῥάβδῳ νεανίαν εὐθὺς καλὸν ἀπεργάσασθαι αὐτόν , οἷος ἦν ἐκ τοῦ παστοῦ . ἐπεὶ Φερσεφόνῃ συνδοκεῖ , ἀναγαγὼν τοῦτον αὖθις ποίησον νυμφίον · σὺ δὲ μέμνησο μίαν λαβὼν ἡμέραν .
Lemmas: ἀναμιμνῄσκω σύ , ὦ Πλούτων · Ὀρφεύς γάρ διά αὐτός οὗτος ὁ αἰτία ὁ Εὐρυδίκη παραδίδωμι καί ὁ ὁμογενής ἐγώ Ἄλκηστις παραπέμπω Ἡρακλῆς χαρίζω . ἐθέλω δέ οὕτως κρανίον γυμνός εἰμί καί ἄμορφος ὁ καλός σύ ἐκεῖνος νύμφη φαίνω ; πῶς δέ ἐκεῖνος προσίημι σύ οὐδέ δύναμαι διαγιγνώσκω ; φόβη σέτα γάρ εὖ οἶδα καί φεύγω σύ καί μάτην εἰμί τοσοῦτος ὁδός ἀνέρχομαι . οὐκοῦν , ὦ ἀνήρ , σύ καί οὗτος ἰάομαι καί ὁ Ἑρμῆς κελεύω , ἐπειδάν ἐν ὁ φώς ἤδη ὁ Πρωτεσίλαος εἰμί , καθικνέομαι ὁ ῥάβδος νεανίας εὐθύς καλός ἀπεργάζομαι αὐτός , οἷος εἰμί ἐκ ὁ παστός . ἐπεί Φερσέφασσα συνδοκέω , ἀνάγω οὗτος αὖθις ποιέω νυμφίος · σύ δέ μιμνῄσκω εἷς λαμβάνω ἡμέρα .
lucianus.dialogi-mortuorum 24.1
ὦ Κάρ , ἐπὶ τίνι μέγα φρονεῖς καὶ πάντων ἡμῶν προτιμᾶσθαι ἀξιοῖς ; καὶ ἐπὶ τῇ βασιλείᾳ μέν , ὦ Σινωπεῦ , ὃς ἐβασίλευσα Καρίας μὲν ἁπάσης , ἦρξα δὲ καὶ Λυδῶν ἐνίων καὶ νήσους δέ τινας ὑπηγαγόμην καὶ ἄχρι Μιλήτου ἐπέβην τὰ πολλὰ τῆς Ἰωνίας καταστρεφόμενος · καὶ καλὸς ἦν καὶ μέγας καὶ ἐν πολέμοις καρτερός · τὸ δὲ μέγιστον , ὅτι ἐν Ἁλικαρνασσῷ μνῆμα παμμέγεθες ἔχω ἐπικείμενον , ἡλίκον οὐκ ἄλλος νεκρός , ἀλλʼ οὐδὲ οὕτως ἐς κάλλος ἐξησκημένον , ἵππων καὶ ἀνδρῶν ἐς τὸ ἀκριβέστατον εἰκασμένων λίθου τοῦ καλλίστου , οἷον οὐδὲ νεὼν εὕροι τις ἂν ῥᾳδίως . οὐ δοκῶ σοι δικαίως ἐπὶ τούτοις μέγα φρονεῖν ;
Lemmas: ὦ Κάρ , ἐπί τίς μέγας φρονέω καί πᾶς ἐγώ προτιμάω ἀξιόω ; καί ἐπί ὁ βασιλεία μέν , ὦ Σινωπεύς , ὅς βασιλεύω Καρία μέν ἅπας , ἄρχω δέ καί Λυδός ἔνιοι καί νῆσος δέ τις ὑπάγω καί ἄχρι Μίλητος ἐπιβαίνω ὁ πολύς ὁ Ἰωνία καταστρέφω · καί καλός εἰμί καί μέγας καί ἐν πόλεμος καρτερός · ὁ δέ μέγας , ὅτι ἐν Ἁλικαρνασσός μνῆμα παμμεγέθης ἔχω ἐπίκειμαι , ἡλίκος οὐ ἄλλος νεκρός , ἀλλά οὐδέ οὕτως εἰς κάλλος ἐξασκέω , ἵππος καί ἀνήρ εἰς ὁ ἀκριβής εἰκάζω λίθος ὁ καλός , οἷος οὐδέ ναός εὑρίσκω τις ἄν ῥᾴδιος . οὐ δοκέω σύ δίκαιος ἐπί οὗτος μέγας φρονέω ;
lucianus.dialogi-mortuorum 24.2
ἐπὶ τῇ βασιλείᾳ φὴς καὶ τῷ κάλλει καὶ τῷ βάρει τοῦ τάφου ; νὴ Δίʼ ἐπὶ τούτοις . ἀλλʼ , ὦ καλὲ Μαύσωλε , οὔτε ἡ ἰσχὺς ἐκείνη ἔτι σοι οὔτε ἡ μορφὴ πάρεστιν · εἰ γοῦν τινα ἑλοίμεθα δικαστὴν εὐμορφίας πέρι , οὐκ ἔχω εἰπεῖν , τίνος ἕνεκα τὸ σὸν κρανίον προτιμηθείη ἂν τοῦ ἐμοῦ · φαλακρὰ γὰρ ἄμφω καὶ γυμνά , καὶ τοὺς ὀδόντας ὁμοίως προφαίνομεν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀφῃρήμεθα καὶ τὰς ῥῖνας ἀποσεσιμώμεθα . ὁ δὲ τάφος καὶ οἱ πολυτελεῖς ἐκεῖνοι λίθοι Ἁλικαρνασσεῦσι μὲν ἴσως εἶεν ἐπιδείκνυσθαι καὶ φιλοτιμεῖσθαι πρὸς τοὺς ξένους , ὡς δή τι μέγα οἰκοδόμημα αὐτοῖς ἐστι · σὺ δέ , ὦ βέλτιστε , οὐχ ὁρῶ ὅ τι ἀπολαύεις αὐτοῦ , πλὴν εἰ μὴ τοῦτο φης , ὅτι μᾶλλον ἡμῶν ἀχθοφορεῖς ὑπὸ τηλικούτοις λίθοις πιεζόμενος .
Lemmas: ἐπί ὁ βασιλεία φημί καί ὁ κάλλος καί ὁ βάρος ὁ τάφος ; νή Ζεύς ἐπί οὗτος . ἀλλά , ὦ καλός Μαύσωλος , οὔτε ὁ ἰσχύς ἐκεῖνος ἔτι σύ οὔτε ὁ μορφή πάρειμι · εἰ γοῦν τις αἱρέω δικαστής εὐμορφία περί , οὐ ἔχω λέγω , τίς ἕνεκα ὁ σός κρανίον προτιμάω ἄν ὁ ἐμός · φαλακρός γάρ ἄμφω καί γυμνός , καί ὁ ὀδούς ὅμοιος προφαίνω καί ὁ ὀφθαλμός ἀφαιρέω καί ὁ ῥίς ἀποσιμόω . ὁ δέ τάφος καί ὁ πολυτελής ἐκεῖνος λίθος Ἁλικαρνασσεύς μέν ἴσως εἰμί ἐπιδείκνυμι καί φιλοτιμέομαι πρός ὁ ξένος , ὡς δή τις μέγας οἰκοδόμημα αὐτός εἰμί · σύ δέ , ὦ ἀγαθός , οὐ ὁράω ὅς τις ἀπολαύω αὐτός , πλήν εἰ μή οὗτος φημί , ὅτι μάλα ἐγώ ἀχθοφορέω ὑπό τηλικοῦτος λίθος πιέζω .
lucianus.dialogi-mortuorum 24.3
ἀνόνητα οὖν μοι ἐκεῖνα πάντα καὶ ἰσότιμος ἔσται Μαύσωλος καὶ Διογένης ; οὐκ ἰσότιμος , ὦ γενναιότατε , οὐ γάρ · Μαύσωλος μὲν γὰρ οἰμώξεται μεμνημένος τῶν ὑπὲρ γῆς , ἐν οἷς εὐδαιμονεῖν ᾤετο , Διογένης δὲ καταγελάσεται αὐτοῦ . καὶ τάφον ὁ μὲν ἐν Ἁλικαρνασσῷ ἐρεῖ ἑαυτοῦ ὑπὸ Ἀρτεμισίας τῆς γυναικὸς καὶ ἀδελφῆς κατεσκευασμένον , ὁ Διογένης δὲ τοῦ μὲν σώματος εἰ καί τινα τάφον ἔχει οὐκ οἶδεν · οὐδὲ γὰρ ἔμελεν αὐτῷ τούτου · λόγον δὲ τοῖς ἀρίστοις περὶ αὑτοῦ καταλέλοιπεν ἀνδρὸς βίον βεβιωκὼς ὑψηλότερον , ὦ Καρῶν ἀνδραποδωδέστατε , τοῦ σοῦ μνήματος καὶ ἐν βεβαιοτέρῳ χωρίῳ κατεσκευασμένον .
Lemmas: ἀνόνητος οὖν ἐγώ ἐκεῖνος πᾶς καί ἰσότιμος εἰμί Μαύσωλος καί Διογένης ; οὐ ἰσότιμος , ὦ γενναῖος , οὐ γάρ · Μαύσωλος μέν γάρ οἰμώσσω μιμνῄσκω ὁ ὑπέρ γῆ , ἐν ὅς εὐδαιμονέω οἴομαι , Διογένης δέ καταγελάω αὐτός . καί τάφος ὁ μέν ἐν Ἁλικαρνασσός λέγω ἑαυτοῦ ὑπό Ἀρτεμισία ὁ γυνή καί ἀδελφή κατασκευάζω , ὁ Διογένης δέ ὁ μέν σῶμα εἰ καί τις τάφος ἔχω οὐ οἶδα · οὐδέ γάρ μέλω αὐτός οὗτος · λόγος δέ ὁ ἀγαθός περί ἑαυτοῦ καταλείπω ἀνήρ βίος βιόω ὑψηλός , ὦ Κάρ ἀνδραποδώδης , ὁ σός μνῆμα καί ἐν βέβαιος χωρίον κατασκευάζω .
lucianus.dialogi-mortuorum 25.1
ἰδοὺ δή , Μένιππος οὑτοσὶ δικάσει , πότερος εὐμορφότερός ἐστιν . εἰπέ , ὦ Μένιππε , οὐ καλλίων σοι δοκῶ ; τίνες δὲ καὶ ἔστε ; πρότερον , οἶμαι , χρὴ γὰρ τοῦτο εἰδέναι . Νιρεὺς καὶ Θερσίτης . πότερος οὖν ὁ Νιρεὺς καὶ πότερος ὁ Θερσιτης ; οὐδέπω γὰρ τοῦτο δῆλον . ἓν μὲν ἤδη τοῦτο ἔχω , ὅτι ὅμοιός εἰμί σοι καὶ οὐδὲν τηλικοῦτον διαφέρεις ἡλίκον σε Ὅμηρος ἐκεῖνος ὁ τυφλὸς ἐπῄνεσεν ἁπάντων εὐμορφότερον προσειπών , ἀλλʼ ὁ φοξὸς ἐγὼ καὶ ψεδνὸς οὐδὲν χείρων ἐφάνην τῷ δικαστῇ . ὅρα δὲ σύ , ὦ Μένιππε , ὅντινα καὶ εὐμορφότερον ἡγῇ . ἐμέ γε τὸν Ἀγλαΐας καὶ Χάροπος , ὃς κάλλιστος ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον .
Lemmas: ἰδού δή , Μένιππος οὗτος δικάζω , πότερος εὔμορφος εἰμί . λέγω , ὦ Μένιππος , οὐ καλός σύ δοκέω ; τίς δέ καί εἰμί ; πρότερος , οἴομαι , χρή γάρ οὗτος οἶδα . Νιρεύς καί Θερσίτης . πότερος οὖν ὁ Νιρεύς καί πότερος ὁ Θερσίτης ; οὐδέπω γάρ οὗτος δῆλος . εἷς μέν ἤδη οὗτος ἔχω , ὅτι ὅμοιος εἰμί σύ καί οὐδείς τηλικοῦτος διαφέρω ἡλίκος σύ Ὅμηρος ἐκεῖνος ὁ τυφλός ἐπαινέω ἅπας εὔμορφος προσλέγω , ἀλλά ὁ φοξός ἐγώ καί ψεδνός οὐδείς κακός φαίνω ὁ δικαστής . ὁράω δέ σύ , ὦ Μένιππος , ὅστις καί εὔμορφος ἡγέομαι . ἐγώ γε ὁ Ἀγλαία καί Χάροψ , ὅς καλός ἀνήρ ὑπό Ἴλιος ἔρχομαι .
lucianus.dialogi-mortuorum 25.2
ἀλλʼ οὐχὶ καὶ ὑπὸ γῆν , ὡς οἶμαι , κάλλιστος ἦλθες , ἀλλὰ τὰ μὲν ὀστᾶ ὅμοια , τὸ δὲ κρανίον ταύτῃ μόνον ἄρα διακρίνοιτο ἀπὸ τοῦ Θερσίτου κρανίου , ὅτι εὔθρυπτον τὸ σόν · ἀλαπαδνὸν γὰρ αὐτὸ καὶ οὐκ ἀνδρῶδες ἔχεις . καὶ μὴν ἐροῦ Ὅμηρον , ὁποῖος ἦν , ὁπότε συνεστράτευον τοῖς Ἀχαιοῖς . ὀνείρατά μοι λέγεις · ἐγὼ δὲ βλέπω ἃ καὶ νῦν ἔχεις , ἐκεῖνα δὲ οἱ τότε ἴσασιν . οὔκουν ἐγὼ ἐνταῦθα εὐμορφότερός εἰμι , ὦ Μένιππε ; οὔτε σὺ οὔτε ἄλλος εὔμορφος · ἰσοτιμία γὰρ ἐν ᾅδου καὶ ὅμοιοι ἅπαντες . ἐμοὶ μὲν οὖν καὶ τοῦτο ἱκανόν .
Lemmas: ἀλλά οὐ καί ὑπό γῆ , ὡς οἴομαι , καλός ἔρχομαι , ἀλλά ὁ μέν ὀστέον ὅμοιος , ὁ δέ κρανίον ταύτῃ μόνος ἄρα διακρίνω ἀπό ὁ Θερσίτης κρανίον , ὅτι εὔθρυπτος ὁ σός · ἀλαπαδνός γάρ αὐτός καί οὐ ἀνδρώδης ἔχω . καί μήν ἔρομαι Ὅμηρος , ὁποῖος εἰμί , ὁπότε συστρατεύω ὁ Ἀχαιός . ὄνειρος ἐγώ λέγω · ἐγώ δέ βλέπω ὅς καί νῦν ἔχω , ἐκεῖνος δέ ὁ τότε οἶδα . οὔκουν ἐγώ ἐνταῦθα εὔμορφος εἰμί , ὦ Μένιππος ; οὔτε σύ οὔτε ἄλλος εὔμορφος · ἰσοτιμία γάρ ἐν ᾅδης καί ὅμοιος ἅπας . ἐγώ μέν οὖν καί οὗτος ἱκανός .
lucianus.dialogi-mortuorum 26.1
ἤκουσα , ὦ Χείρων , ὡς θεὸς ὢν ἐπιθυμήσειας ἀποθανεῖν . ἀληθῆ ταῦτα ἤκουσας , ὦ Μένιππε , καὶ τέθνηκα , ὡς ὁρᾷς , ἀθάνατος εἶναι δυνάμενος . τίς δαί σε ἔρως τοῦ θανάτου ἔσχεν , ἀνεράστου τοῖς πολλοῖς χρήματος ; ἐρῶ πρὸς σὲ οὐκ ἀσύνετον ὄντα . οὐκ ἦν ἔτι ἡδὺ ἀπολαύειν τῆς ἀθανασίας . οὐχ ἡδὺ ἦν ζῶντα ὁρᾶν τὸ φῶς ; οὔκ , ὦ Μένιππε · τὸ γὰρ ἡδὺ ἔγωγε ποικίλον τι καὶ οὐχ ἁπλοῦν ἡγοῦμαι εἶναι . ἐγὼ δὲ ζῶν ἀεὶ καὶ ἀπολαύων τῶν ὁμοίων , ἡλίου , φωτός , τροφῆς , αἱ ὧραι δὲ αἱ αὐταὶ καὶ τὰ γιγνόμενα ἅπαντα ἑξῆς ἕκαστον , ὥσπερ ἀκολουθοῦντα θάτερον θατέρῳ , ἐνεπλήσθην γοῦν αὐτῶν · οὐ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ ἀεί , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μὴ μετασχεῖν ὅλως τὸ τερπνὸν ἦν . εὖ λέγεις , ὦ Χείρων . τὰ ἐν ᾅδου δὲ πῶς φέρεις , ἀφʼ οὗ προελόμενος αὐτὰ ἥκεις ;
Lemmas: ἀκούω , ὦ Χείρων , ὡς θεός εἰμί ἐπιθυμέω ἀποθνῄσκω . ἀληθής οὗτος ἀκούω , ὦ Μένιππος , καί θνῄσκω , ὡς ὁράω , ἀθάνατος εἰμί δύναμαι . τίς δαί σύ ἔρως ὁ θάνατος ἔχω , ἀνέραστος ὁ πολύς χρῆμα ; λέγω πρός σύ οὐ ἀσύνετος εἰμί . οὐ εἰμί ἔτι ἡδύς ἀπολαύω ὁ ἀθανασία . οὐ ἡδύς εἰμί ζάω ὁράω ὁ φάος ; οὐ , ὦ Μένιππος · ὁ γάρ ἡδύς ἐγώ ποικίλος τις καί οὐ ἁπλόος ἡγέομαι εἰμί . ἐγώ δέ ζάω ἀεί καί ἀπολαύω ὁ ὅμοιος , ἥλιος , φώς , τροφή , ὁ ὥρα δέ ὁ αὐτός καί ὁ γίγνομαι ἅπας ἑξῆς ἕκαστος , ὥσπερ ἀκολουθέω ἕτερος ἕτερος , ἐμπίμπλημι γοῦν αὐτός · οὐ γάρ ἐν ὁ αὐτός ἀεί , ἀλλά καί ἐν ὁ μή μετέχω ὅλος ὁ τερπνός εἰμί . εὖ λέγω , ὦ Χείρων . ὁ ἐν ᾅδης δέ πῶς φέρω , ἀπό ὅς προαιρέω αὐτός ἥκω ;
lucianus.dialogi-mortuorum 26.2
οὐκ ἀηδῶς , ὦ Μένιππε · ἡ γὰρ ἰσοτιμία πάνυ δημοτικὴ καὶ τὸ πρᾶγμα οὐδὲν ἔχει τὸ διάφορον ἐν φωτὶ εἶναι ἢ καὶ ἐν σκότῳ · ἄλλως τε οὔτε διψῆν ὥσπερ ἄνω οὔτε πεινῆν δεῖ , ἀλλʼ ἀνεπιδεεῖς τούτων ἁπάντων ἐσμέν . ὅρα , ὦ Χείρων , μὴ περιπίπτῃς σεαυτῷ καὶ ἐς τὸ αὐτό σοι ὁ λόγος περιπέσῃ . πῶς τοῦτο φής ; ὅτι εἰ τῶν ἐν τῷ βίῳ τὸ ὅμοιον ἀεὶ καὶ ταὐτὸν ἐγένετό σοι προσκορές , καὶ τἀνταῦθα ὅμοια ὄντα προσκορῆ ὁμοίως ἂν γένοιτο , καὶ δεήσει μεταβολήν σε ζητεῖν τινα καὶ ἐντεῦθεν ἐς ἄλλον βίον , ὅπερ οἶμαι ἀδύνατον . τί οὖν ἂν πάθοι τις , ὦ Μένιππε ; ὅπερ , οἶμαι , φασί , συνετὸν ὄντα ἀρέσκεσθαι καὶ ἀγαπᾶν τοῖς παροῦσι καὶ μηδὲν αὐτῶν ἀφόρητον οἴεσθαι .
Lemmas: οὐ ἀηδής , ὦ Μένιππος · ὁ γάρ ἰσοτιμία πάνυ δημοτικός καί ὁ πρᾶγμα οὐδείς ἔχω ὁ διάφορος ἐν φώς εἰμί ἤ καί ἐν σκότος · ἄλλος τε οὔτε διψάω ὥσπερ ἄνω οὔτε πεινάω δέω , ἀλλά ἀνεπιδεής οὗτος ἅπας εἰμί . ὁράω , ὦ Χείρων , μή περιπίπτω σεαυτοῦ καί εἰς ὁ αὐτός σύ ὁ λόγος περιπίπτω . πῶς οὗτος φημί ; ὅτι εἰ ὁ ἐν ὁ βίος ὁ ὅμοιος ἀεί καί αὐτός γίγνομαι σύ προσκορής , καί ἐνταῦθα ὅμοιος εἰμί προσκορής ὅμοιος ἄν γίγνομαι , καί δέω μεταβολή σύ ζητέω τις καί ἐντεῦθεν εἰς ἄλλος βίος , ὅς οἴομαι ἀδύνατος . τίς οὖν ἄν πάσχω τις , ὦ Μένιππος ; ὅς , οἴομαι , φημί , συνετός εἰμί ἀρέσκω καί ἀγαπάω ὁ πάρειμι καί μηδείς αὐτός ἀφόρητος οἴομαι .
lucianus.dialogi-mortuorum 27.1
Ἀντίσθενες καὶ Κράτης , σχολὴν ἄγομεν · ὥστε τί οὐκ ἄπιμεν εὐθὺ τῆς καθόδου περιπατήσαντες , ὀψόμενοι τοὺς κατιόντας , οἷοί τέ εἰσι καὶ τί ἕκαστος αὐτῶν ποιεῖ ; ἀπίωμεν , ὦ Διόγενες · καὶ γὰρ ἂν ἡδὺ τὸ θέαμα γένοιτο , τοὺς μὲν δακρυοντας αὐτῶν ὁρᾶν , τοὺς δὲ καὶ ἱκετεύοντας ἀφεθῆναι , ένίους δὲ μόλις κατιόντας καὶ ἐπὶ τράχηλον ὠθοῦντος τοῦ Ἑρμοῦ ὅμως ἀντιβαίνοντας καὶ ὑπτίους ἀντερείδοντας οὐδὲν δέον . ἔγωγʼ οὖν καὶ διηγήσομαι ὑμῖν ἃ εἶδον ὁπότε κατῄειν κατὰ τὴν ὁδόν . διήγησαι , ὦ Κράτης · ἔοικας γάρ τινα ἑωρακέναι παγγέλοια .
Lemmas: Ἀντισθένης καί Κράτης , σχολή ἄγω · ὥστε τίς οὐ ἀπέρχομαι εὐθύς ὁ κάθοδος περιπατέω , ὁράω ὁ κατέρχομαι , οἷος τε εἰμί καί τίς ἕκαστος αὐτός ποιέω ; ἀπέρχομαι , ὦ Διογένης · καί γάρ ἄν ἡδύς ὁ θέαμα γίγνομαι , ὁ μέν δακρύω αὐτός ὁράω , ὁ δέ καί ἱκετεύω ἀφίημι , ἔνιοι δέ μόλις κατέρχομαι καί ἐπί τράχηλος ὠθέω ὁ Ἑρμῆς ὅμως ἀντιβαίνω καί ὕπτιος ἀντερείδω οὐδείς δέω . ἐγώ οὖν καί διηγέομαι σύ ὅς ὁράω ὁπότε κατέρχομαι κατά ὁ ὁδός . διηγέομαι , ὦ Κράτης · ἔοικα γάρ τις ὁράω παγγέλοιος .
lucianus.dialogi-mortuorum 27.2
καὶ ἄλλοι μὲν πολλοὶ συγκατέβαινον ἡμῖν , ἐν αὐτοῖς δὲ ἐπίσημοι Ἰσμηνόδωρός τε ὁ πλούσιος ὁ ἡμέτερος καὶ Ἀρσάκης ὁ Μηδίας ὕπαρχος καὶ Ὀροίτης ὁ Ἀρμένιος . ὁ μὲν οὖν Ἰσμηνόδωρος — ἐπεφόνευτο γὰρ ὑπὸ τῶν λῃστῶν περὶ τὸν Κιθαιρῶνα ἐς Ἐλευσῖνα οἶμαι βαδίζων — ἔστενέ τε καὶ τὸ τραῦμα ἐν ταῖν χεροῖν εἶχε καὶ τὰ παιδία , ἃ νεογνὰ κατελελοίπει , ἀνεκαλεῖτο καὶ ἑαυτῷ ἐπεμέμφετο τῆς τόλμης , ὃς Κιθαιρῶνα ὑπερβάλλων καὶ τὰ περὶ τὰς Ἐλευθερὰς χωρία πανέρημα ὄντα ὑπὸ τῶν πολέμων διοδεύων δύο μόνους οἰκέτας ἐπηγάγετο , καὶ ταῦτα φιάλας πέντε χρυσᾶς καὶ κυμβία τέτταρα μεθʼ ἑαυτοῦ ἔχων .
Lemmas: καί ἄλλος μέν πολύς συγκαταβαίνω ἐγώ , ἐν αὐτός δέ ἐπίσημος Ἰσμηνόδωρος τε ὁ πλούσιος ὁ ἡμέτερος καί Ἀρσάκης ὁ Μηδία ὕπαρχος καί Ὀροίτης ὁ Ἀρμένιος . ὁ μέν οὖν Ἰσμηνόδωρος — φονεύω γάρ ὑπό ὁ λῃστής περί ὁ Κιθαιρών εἰς Ἐλευσίς οἴομαι βαδίζω — στένω τε καί ὁ τραῦμα ἐν ὁ χείρ ἔχω καί ὁ παιδίον , ὅς νεογνός καταλείπω , ἀνακαλέω καί ἑαυτοῦ ἐπιμέμφομαι ὁ τόλμα , ὅς Κιθαιρών ὑπερβάλλω καί ὁ περί ὁ Ἐλευθεραί χωρίον πανέρημος εἰμί ὑπό ὁ πόλεμος διοδεύω δύο μόνος οἰκέτης ἐπάγω , καί οὗτος φιάλη πέντε χρύσεος καί κυμβίον τέσσαρες μετά ἑαυτοῦ ἔχω .
lucianus.dialogi-mortuorum 27.3
ὁ δὲ Ἀρσάκης — γηραιὸς γὰρ ἤδη καὶ νὴ Δίʼ οὐκ ἄσεμνος τὴν ὄψιν — ἐς τὸ βαρβαρικὸν ἤχθετο καὶ ἠγανάκτει πεζὸς βαδίζων καὶ ἠξίου τὸν ἵππον αὐτῷ προσαχθῆναι · καὶ γὰρ ὁ ἵππος αὐτῷ συνετεθνήκει , μιᾷ πληγῇ ἀμφότεροι διαπαρέντες ὑπὸ Θρᾳκός τινος πελταστοῦ ἐν τῇ ἐπὶ τῷ Ἀράξῃ πρὸς τὸν Καππαδόκην συμπλοκῇ . ὁ μὲν γὰρ Ἀρσάκης ἐπήλαυνεν , ὡς διηγεῖτο , πολὺ τῶν ἄλλων προϋπεξορμήσας , ὑποστὰς δὲ ὁ Θρᾷξ τῇ πέλτῃ μὲν ὑποδὺς ἀποσείεται τοῦ Ἀρσάκου τὸν κοντόν , ὑποθεὶς δὲ τὴν σάρισαν αὐτόν τε διαπείρει καὶ τὸν ἵππον .
Lemmas: ὁ δέ Ἀρσάκης — γηραιός γάρ ἤδη καί νή Ζεύς οὐ ἄσεμνος ὁ ὄψις — εἰς ὁ βαρβαρικός ἄχθομαι καί ἀγανακτέω πεζός βαδίζω καί ἀξιόω ὁ ἵππος αὐτός προσάγω · καί γάρ ὁ ἵππος αὐτός συνθνῄσκω , εἷς πληγή ἀμφότερος διαπαρίημι ὑπό Θρᾷξ τις πελταστής ἐν ὁ ἐπί ὁ Ἄραξα πρός ὁ Καππαδόκης συμπλοκή . ὁ μέν γάρ Ἀρσάκης ἐπελαύνω , ὡς διηγέομαι , πολύς ὁ ἄλλος προυπεξορμάω , ὑφίστημι δέ ὁ Θρᾷξ ὁ πέλτη μέν ὑποδύω ἀποσείω ὁ Ἀρσάκης ὁ κοντός , ὑποτίθημι δέ ὁ σάρισα αὐτός τε διαπείρω καί ὁ ἵππος .
lucianus.dialogi-mortuorum 27.4
πῶς οἷόν τε , ὦ Κράτης , μιᾷ πληγῇ τοῦτο γενέσθαι ; Ῥᾷστʼ , ὦ Ἀντίσθενες · ὁ μὲν γὰρ ἐπήλαυνεν εἰκοσάπηχύν τινα προβεβλημένος κοντόν , ὁ Θρᾷξ δὲ ἐπειδὴ τῇ πέλτῃ ἀπεκρούσατο τὴν προσβολὴν καὶ παρῆλθεν αὐτὸν ἡ ἀκωκή , ἐς τὸ γόνυ ὀκλάσας δέχεται τῇ σαρίσῃ τὴν ἐπέλασιν καὶ τιτρώσκει τὸν ἵππον ὑπὸ τὸ στέρνον ὑπὸ θυμοῦ καὶ σφοδρότητος διαπείραντα ἑαυτόν · διελαύνεται δὲ καὶ ὁ Ἀρσάκης ἐκ τοῦ βουβῶνος διαμπὰξ ἄχρι ὑπὸ τὴν πυγήν . ὁρᾷς οἷόν τι ἐγένετο , οὐ τοῦ ἀνδρός , ἀλλὰ τοῦ ἵππου μᾶλλον τὸ ἔργον . ἠγανάκτει δʼ ὅμως ὁμότιμος ὢν τῶν ἄλλων καὶ ἠξίου ἱππεὺς κατιέναι .
Lemmas: πῶς οἷος τε , ὦ Κράτης , εἷς πληγή οὗτος γίγνομαι ; ῥᾴδιος , ὦ Ἀντισθένης · ὁ μέν γάρ ἐπελαύνω εἰκοσάπηχυς τις προβάλλω κοντός , ὁ Θρᾷξ δέ ἐπειδή ὁ πέλτη ἀποκρούω ὁ προσβολή καί παρέρχομαι αὐτός ὁ ἀκωκή , εἰς ὁ γόνυ ὀκλάζω δέχομαι ὁ σάρισα ὁ ἐπέλασις καί τιτρώσκω ὁ ἵππος ὑπό ὁ στέρνον ὑπό θυμός καί σφοδρότης διαπείρω ἑαυτοῦ · διελαύνω δέ καί ὁ Ἀρσάκης ἐκ ὁ βουβών διαμπάξ ἄχρι ὑπό ὁ πυγή . ὁράω οἷος τις γίγνομαι , οὐ ὁ ἀνήρ , ἀλλά ὁ ἵππος μάλα ὁ ἔργον . ἀγανακτέω δέ ὅμως ὁμότιμος εἰμί ὁ ἄλλος καί ἀξιόω ἱππεύς κατέρχομαι .
lucianus.dialogi-mortuorum 27.5
ὁ δέ γε Ὀροίτης καὶ πάνυ ἁπαλὸς ἦν τὼ πόδε καὶ οὐδʼ ἑστάναι χαμαί , οὐχ ὅπως βαδίζειν ἐδύνατο · πάσχουσι δʼ αὐτὸ ἀτεχνῶς Μῆδοι πάντες , ἐπὰν ἀποβῶσι τῶν ἵππων , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἀκανθῶν βαίνοντες ἀκροποδητὶ μόλις βαδίζουσιν . ὥστε ἐπεὶ καταβαλὼν ἑαυτὸν ἔκειτο καὶ οὐδεμιᾷ μηχανῇ ἀνίστασθαι ἤθελεν , ὁ βέλτιστος Ἑρμῆς ἀράμενος αὐτὸν ἐκόμισεν ἄχρι πρὸς τὸ πορθμεῖον , ἐγὼ δὲ ἐγέλων .
Lemmas: ὁ δέ γε Ὀροίτης καί πάνυ ἁπαλός εἰμί ὁ πούς καί οὐδέ ἵστημι χαμαί , οὐ ὅπως βαδίζω δύναμαι · πάσχω δέ αὐτός ἄτεχνος Μῆδος πᾶς , ἐπάν ἀποβαίνω ὁ ἵππος , ὥσπερ ἐπί ὁ ἄκανθα βαίνω ἀκροποδητί μόλις βαδίζω . ὥστε ἐπεί καταβάλλω ἑαυτοῦ κεῖμαι καί οὐδείς μηχανή ἀνίστημι ἐθέλω , ὁ ἀγαθός Ἑρμῆς ἀείρω αὐτός κομίζω ἄχρι πρός ὁ πορθμεῖον , ἐγώ δέ γελάω .
lucianus.dialogi-mortuorum 27.6
κἀγὼ δὲ ὁπότε κατῄειν , οὐδʼ ἀνέμιξα ἐμαυτὸν τοῖς ἄλλοις , ἀλλʼ ἀφεὶς οἰμώζοντας αὐτοὺς προσδραμὼν ἐπὶ τὸ πορθμεῖον προκατέλαβον χώραν , ὡς ἂν ἐπιτηδείως πλεύσαιμι · καὶ παρὰ τὸν πλοῦν οἱ μὲν ἐδάκρυόν τε καὶ ἐναυτίων , ἐγὼ δὲ μάλα ἐτερπόμην ἐπʼ αὐτοῖς .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁπότε κατέρχομαι , οὐδέ ἀναμίσγω ἐμαυτοῦ ὁ ἄλλος , ἀλλά ἀφίημι οἰμώζω αὐτός προστρέχω ἐπί ὁ πορθμεῖον προκαταλαμβάνω χώρα , ὡς ἄν ἐπιτήδειος πλέω · καί παρά ὁ πλόος ὁ μέν δακρύω τε καί ναυτιάω , ἐγώ δέ μάλα τέρπω ἐπί αὐτός .
lucianus.dialogi-mortuorum 27.7
σὺ μέν , ὦ Κράτης καὶ Ἀντίσθενες , τοιούτων ἐτύχετε τῶν ξυνοδοιπόρων , ἐμοὶ δὲ Βλεψίας τε ὁ δανειστικὸς ὁ ἐκ Πίσης καὶ Λάμπις ὁ Ἀκαρνὰν ξεναγὸς ὢν καὶ Δᾶμις ὁ πλούσιος ὁ ἐκ Κορίνθου συγκατῄεσαν , ὁ μὲν Δᾶμις ὑπὸ τοῦ παιδὸς ἐκ φαρμάκων ἀποθανών , ὁ δὲ Λάμπις διʼ ἔρωτα Μυρτίου τῆς ἑταίρας ἀποσφάξας ἑαυτόν , ὁ δὲ Βλεψίας λιμῷ ὁ ἄθλιος ἐλέγετο ἀπεσκληκέναι καὶ ἐδήλου δέ γε ὠχρὸς ἐς ὑπερβολὴν καὶ λεπτος ἐς τὸ ἀκριβέστατον φαινόμενος . ἐγὼ δὲ καίπερ εἰδὼς ἀνέκρινον , ὃν τρόπον ἀποθάνοιεν . εἶτα τῷ μὲν Δάμιδι αἰτιωμένῳ τὸν υἱόν , Οὐκ ἄδικα μέντοι ἔπαθες , ἔφην , ὑπʼ αὐτοῦ , εἰ τάλαντα ἔχων ὁμοῦ χίλια καὶ τρυφῶν αὐτὸς ἐνενηκοντούτης ὢν ὀκτωκαιδεκαέτει νεανίσκῳ τέτταρας ὀβολοὺς παρεῖχες . σὺ δέ , ὦ Ἀκαρνάν , — ἔστενε γὰρ κἀκεῖνος καὶ κατηρᾶτο τῇ Μυρτίῳ — τί αἰτιᾷ τὸν Ἔρωτα , σεαυτὸν δέον , ὃς τοὺς μὲν πολεμίους οὐδεπώποτε ἔτρεσας , ἀλλὰ φιλοκινδύνως ἠγωνίζου πρὸ τῶν ἄλλων , ὑπὸ δὲ τοῦ τυχόντος παιδισκαρίου καὶ δακρύων ἐπιπλάστων καὶ στεναγμῶν ἑάλως ὁ γενναῖος . ὁ μὲν γὰρ Βλεψίας αὐτὸς ἑαυτοῦ κατηγόρει φθάσας πολλὴν τὴν ἄνοιαν , ὡς τὰ χρήματα ἐφύλαττε τοῖς οὐδὲν προσήκουσι κληρονόμοις , ἐς ἀεὶ βιώσεσθαι ὁ μάταιος νομίζων . πλὴν ἔμοιγε οὐ τὴν τυχοῦσαν τερπωλὴν παρέσχον τότε στένοντες .
Lemmas: σύ μέν , ὦ Κράτης καί Ἀντισθένης , τοιοῦτος τυγχάνω ὁ συνοδοίπορος , ἐγώ δέ Βλεψίας τε ὁ δανειστικός ὁ ἐκ Πῖσα καί Λάμπις ὁ Ἀκαρνάν ξεναγός εἰμί καί Δᾶμις ὁ πλούσιος ὁ ἐκ Κόρινθος συγκάτειμι , ὁ μέν Δᾶμις ὑπό ὁ παῖς ἐκ φάρμακον ἀποθνῄσκω , ὁ δέ Λάμπις διά ἔρως Μύρτιον ὁ ἑταίρα ἀποσφάζω ἑαυτοῦ , ὁ δέ Βλεψίας λιμός ὁ ἄθλιος λέγω ἀποσκλῆναι καί δηλόω δέ γε ὠχρός εἰς ὑπερβολή καί λεπτός εἰς ὁ ἀκριβής φαίνω . ἐγώ δέ καίπερ οἶδα ἀνακρίνω , ὅς τρόπος ἀποθνῄσκω . εἶτα ὁ μέν Δάμις αἰτιάομαι ὁ υἱός , οὐ ἄδικος μέντοι πάσχω , φημί , ὑπό αὐτός , εἰ τάλαντον ἔχω ὁμοῦ χίλιοι καί τρυφάω αὐτός ἐνενηκοντούτης εἰμί ὀκτωκαιδεκαέτης νεανίσκος τέσσαρες ὀβολός παρέχω . σύ δέ , ὦ Ἀκαρνάν , — στένω γάρ ἐκεῖνος καί καταράομαι ὁ Μύρτιον — τίς αἰτιάομαι ὁ Ἔρως , σεαυτοῦ δέω , ὅς ὁ μέν πολέμιος οὐδεπώποτε τρέω , ἀλλά φιλοκίνδυνος ἀγωνίζομαι πρό ὁ ἄλλος , ὑπό δέ ὁ τυγχάνω παιδισκάριον καί δάκρυον ἐπίπλαστος καί στεναγμός ἁλίσκομαι ὁ γενναῖος . ὁ μέν γάρ Βλεψίας αὐτός ἑαυτοῦ κατηγορέω φθάνω πολύς ὁ ἄνοια , ὡς ὁ χρῆμα φυλάσσω ὁ οὐδείς προσήκω κληρονόμος , εἰς ἀεί βιόω ὁ μάταιος νομίζω . πλήν ἐγώ οὐ ὁ τυγχάνω τερπωλή παρέχω τότε στένω .
lucianus.dialogi-mortuorum 27.8
ἀλλʼ ήδη μὲν ἐπὶ τῷ στομίῳ ἐσμέν , ἀποβλέπειν δὲ χρὴ καὶ ἀποσκοπεῖν πόρρωθεν τοὺς ἀφικνουμένους . βαβαῖ , πολλοί γε καὶ ποικίλοι καὶ πάντες δακρύοντες πλὴν τῶν νεογνῶν τούτων καὶ νηπίων . ἀλλὰ καὶ οἱ πάνυ γέροντες ὀδύρονται . τί τοῦτο ; ἆρα τὸ φίλτρον αὐτοὺς ἔχει τοῦ βίου ;
Lemmas: ἀλλά ἤδη μέν ἐπί ὁ στόμιον εἰμί , ἀποβλέπω δέ χρή καί ἀποσκοπέω πρόσωθεν ὁ ἀφικνέομαι . βαβαῖ , πολύς γε καί ποικίλος καί πᾶς δακρύω πλήν ὁ νεογνός οὗτος καί νήπιος . ἀλλά καί ὁ πάνυ γέρων ὀδύρομαι . τίς οὗτος ; ἆρα ὁ φίλτρον αὐτός ἔχω ὁ βίος ;
lucianus.dialogi-mortuorum 27.9
τοῦτον οὖν τὸν ὑπέργηρων ἐρέσθαι βούλομαι . τί δακρύεις τηλικοῦτος ἀποθανών ; τί ἀγανακτεῖς , ὦ βέλτιστε , καὶ ταῦτα γέρων ἀφιγμένος ; ἦ που βασιλεύς τις ἦσθα ; οὐδαμῶς . ἀλλὰ σατράπης ; οὐδὲ τοῦτο . ἆρα οὖν ἐπλούτεις , εἶτα ἀνιᾷ σε τὸ πολλὴν τρυφὴν ἀπολιπόντα τεθνάναι ; οὐδὲν τοιοῦτον , ἀλλʼ ἔτη μὲν ἐγεγόνειν ἀμφὶ τὰ ἐνενήκοντα , βίον δὲ ἄπορον ἀπὸ καλάμου καὶ ὁρμιᾶς εἶχον ἐς ὑπερβολὴν πτωχὸς ὢν ἄτεκνός τε καὶ προσέτι χωλὸς καὶ ἀμυδρὸν βλέπων . εἶτα τοιοῦτος ὢν ζῆν ἤθελες ; ναί · ἡδὺ γὰρ ἦν τὸ φῶς καὶ τὸ τεθνάναι δεινὸν καὶ φευκτέον . παραπαίεις , ὦ γέρον , καὶ μειρακιεύῃ πρὸς τὸ χρεών , καὶ ταῦτα ηλικιώτης ὢν τοῦ πορθμέως . τί οὖν ἄν τις ἔτι λέγοι περὶ τῶν νέων , ὁπότε οἱ τηλικοῦτοι φιλόζωοί εἰσιν , οὓς ἐχρῆν διώκειν τὸν θάνατον ὡς τῶν ἐν τῷ γήρᾳ κακῶν φάρμακον . ἀλλʼ ἀπίωμεν ἤδη , μὴ καί τις ἡμᾶς ὑπίδηται ὡς ἀπόδρασιν βουλεύοντας , ὁρῶν περὶ τὸ στόμιον εἰλουμένους .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ ὑπέργηρως ἔρομαι βούλομαι . τίς δακρύω τηλικοῦτος ἀποθνῄσκω ; τίς ἀγανακτέω , ὦ ἀγαθός , καί οὗτος γέρων ἀφικνέομαι ; ἦ που βασιλεύς τις εἰμί ; οὐδαμῶς . ἀλλά σατράπης ; οὐδέ οὗτος . ἆρα οὖν πλουτέω , εἶτα ἀνιάω σύ ὁ πολύς τρυφή ἀπολείπω θνῄσκω ; οὐδείς τοιοῦτος , ἀλλά ἔτος μέν γίγνομαι ἀμφί ὁ ἐνενήκοντα , βίος δέ ἄπορος ἀπό κάλαμος καί ὁρμιά ἔχω εἰς ὑπερβολή πτωχός εἰμί ἄτεκνος τε καί προσέτι χωλός καί ἀμυδρός βλέπω . εἶτα τοιοῦτος εἰμί ζάω ἐθέλω ; ναί · ἡδύς γάρ εἰμί ὁ φάος καί ὁ θνῄσκω δεινός καί φεύγω . παραπαίω , ὦ γέρων , καί μειρακιεύομαι πρός ὁ χρεών , καί οὗτος ἡλικιώτης εἰμί ὁ πορθμεύς . τίς οὖν ἄν τις ἔτι λέγω περί ὁ νέος , ὁπότε ὁ τηλικοῦτος φιλόζωος εἰμί , ὅς χρή διώκω ὁ θάνατος ὡς ὁ ἐν ὁ γῆρας κακός φάρμακον . ἀλλά ἀπέρχομαι ἤδη , μή καί τις ἐγώ ὑπειδόμην ὡς ἀπόδρασις βουλεύω , ὁράω περί ὁ στόμιον εἴλω .
lucianus.dialogi-mortuorum 28.1
ὦ Τειρεσία , εἰ μὲν καὶ τυφλὸς εἶ , οὐκέτι διαγνῶναι ῥᾴδιον · ἅπασι γὰρ ἡμῖν ὁμοίως τὰ ὄμματα κενά , μόνον δὲ αἱ χῶραι αὐτῶν · τὰ δʼ ἄλλα οὐκέτʼ ἂν εἰπεῖν ἔχοις , τίς ὁ Φινεὺς ἦν ἢ τίς ὁ Λυγκεύς . ὅτι μέντοι μάντις ἦσθα καὶ ὅτι ἀμφότερα ἐγένου μόνος καὶ ἀνὴρ καὶ γυνή , τῶν ποιητῶν ἀκούσας οἶδα . πρὸς τῶν θεῶν τοιγαροῦν εἰπέ μοι , ὁποτέρου ἐπειράθης ἡδίονος τῶν βίων , ὁπότε ἀνὴρ ἦσθα , ἢ ὁ γυναικεῖος ἀμείνων ἦν ; παρὰ πολύ , ὦ Μένιππε , ὁ γυναικεῖος · ἀπραγμονέστερος γὰρ . καὶ δεσπόζουσι τῶν ἀνδρῶν αι γυναῖκες , καὶ οὔτε πολεμεῖν ἀνάγκη αὐταῖς οὔτε παρʼ ἔπαλξιν ἑστάναι οὔτʼ ἐν ἐκκλησίᾳ διαφέρεσθαι οὔτʼ ἐν δικαστηρίοις ἐξετάζεσθαι .
Lemmas: ὦ Τειρεσίης , εἰ μέν καί τυφλός εἰμί , οὐκέτι διαγιγνώσκω ῥᾴδιος · ἅπας γάρ ἐγώ ὅμοιος ὁ ὄμμα κενός , μόνος δέ ὁ χώρα αὐτός · ὁ δέ ἄλλος οὐκέτι ἄν λέγω ἔχω , τίς ὁ Φινεύς εἰμί ἤ τίς ὁ Λυγκεύς . ὅτι μέντοι μάντις εἰμί καί ὅτι ἀμφότερος γίγνομαι μόνος καί ἀνήρ καί γυνή , ὁ ποιητής ἀκούω οἶδα . πρός ὁ θεός τοιγαροῦν λέγω ἐγώ , ὁπότερος πειράω ἡδύς ὁ βίος , ὁπότε ἀνήρ εἰμί , ἤ ὁ γυναικεῖος ἀγαθός εἰμί ; παρά πολύς , ὦ Μένιππος , ὁ γυναικεῖος · ἀπράγμων γάρ . καί δεσπόζω ὁ ἀνήρ ὁ γυνή , καί οὔτε πολεμέω ἀνάγκη αὐτός οὔτε παρά ἔπαλξις ἵστημι οὔτε ἐν ἐκκλησία διαφέρω οὔτε ἐν δικαστήριον ἐξετάζω .
lucianus.dialogi-mortuorum 28.2
οὐ γὰρ ἀκήκοας , ὦ Τειρεσία , τῆς Εὐριπίδου Μηδείας , οἷα εἶπεν οἰκτείρουσα τὸ γυναικεῖον , ὡς ἀθλίας οὔσας καὶ ἀφόρητόν τινα τὸν ἐκ τῶν ὠδίνων πόνον ὑφισταμένας ; ἀτὰρ εἰπέ μοι , — ὑπέμνησε γάρ με τὰ τῆς Μηδείας ἰαμβεῖα — καὶ ἔτεκές ποτε , ὁπότε γυνὴ ἦσθα , ἢ στεῖρα καὶ ἄγονος διετέλεσας ἐν ἐκείνῳ τῷ βίῳ ; τί τοῦτο , Μένιππε , ἐρωτᾷς ; οὐδὲν χαλεπόν , ὦ Τειρεσία · πλὴν ἀπόκρίναι , εἴ σοι ῥᾴδιον . οὐ στεῖρα μὲν ἤμην , οὐκ ἔτεκον δʼ ὅλως . ἱκανὸν τοῦτο · εἰ γὰρ καὶ μήτραν εἶχες , ἐβουλόμην εἰδέναι . εἶχον δηλαδή . χρόνῳ δέ σοι ἡ μήτρα ἠφανίσθη καὶ τὸ μόριον τὸ γυναικεῖον ἀπεφράγη καὶ οἱ μαστοὶ ἀπεσπάσθησαν καὶ τὸ ἀνδρεῖον ἀνέφυ καὶ πώγωνα ἐξήνεγκας , ἢ αὐτίκα ἐκ γυναικὸς ἀνὴρ ἀνεφάνης ; οὐχ ὁρῶ τί σοι βούλεται τὸ ἐρώτημα · δοκεῖς δʼ οὖν μοι ἀπιστεῖν , εἰ τοῦθʼ οὕτως ἐγένετο . οὐ χρὴ γὰρ ἀπιστεῖν , ὦ Τειρεσία , τοῖς τοιούτοις , ἀλλὰ καθάπερ τινὰ βλᾶκα μὴ ἐξετάζοντα , εἴτε δυνατά ἐστιν εἴτε καὶ μή , παραδέχεσθαι ;
Lemmas: οὐ γάρ ἀκούω , ὦ Τειρεσίης , ὁ Εὐριπίδης Μήδεια , οἷος λέγω οἰκτίρω ὁ γυναικεῖος , ὡς ἄθλιος εἰμί καί ἀφόρητος τις ὁ ἐκ ὁ ὠδίς πόνος ὑφίστημι ; ἀτάρ λέγω ἐγώ , — ὑπομιμνῄσκω γάρ ἐγώ ὁ ὁ Μήδεια ἰαμβεῖος — καί τίκτω ποτέ , ὁπότε γυνή εἰμί , ἤ στεῖρα καί ἄγονος διατελέω ἐν ἐκεῖνος ὁ βίος ; τίς οὗτος , Μένιππος , ἐρωτάω ; οὐδείς χαλεπός , ὦ Τειρεσίης · πλήν ἀποκρίνω , εἰ σύ ῥᾴδιος . οὐ στεῖρα μέν εἰμί , οὐ τίκτω δέ ὅλος . ἱκανός οὗτος · εἰ γάρ καί μήτρα ἔχω , βούλομαι οἶδα . ἔχω δηλαδή . χρόνος δέ σύ ὁ μήτρα ἀφανίζω καί ὁ μόριον ὁ γυναικεῖος ἀποφράσσω καί ὁ μαστός ἀποσπάω καί ὁ ἀνδρεῖος ἀναφύω καί πώγων ἐκφέρω , ἤ αὐτίκα ἐκ γυνή ἀνήρ ἀναφαίνω ; οὐ ὁράω τίς σύ βούλομαι ὁ ἐρώτημα · δοκέω δέ οὖν ἐγώ ἀπιστέω , εἰ οὗτος οὕτως γίγνομαι . οὐ χρή γάρ ἀπιστέω , ὦ Τειρεσίης , ὁ τοιοῦτος , ἀλλά καθά τις βλάξ μή ἐξετάζω , εἴτε δυνατός εἰμί εἴτε καί μή , παραδέχομαι ;
lucianus.dialogi-mortuorum 28.3
σὺ οὖν οὐδὲ τὰ ἄλλα πιστεύεις οὕτω γενέσθαι , ὁπόταν ἀκούσῃς ὅτι ὄρνεα ἐκ γυναικῶν ἐγένοντό τινες ἢ δένδρα ἢ θηρία , τὴν Ἀηδόνα ἢ τὴν Δάφνην ἢ τὴν τοῦ Λυκάονος θυγατέρα ; ἤν που κἀκείναις ἐντύχω , εἴσομαι ὅ τι καὶ λέγουσι . σὺ δέ , ὦ βέλτιστε , ὁπότε γυνὴ ἦσθα , καὶ ἐμαντεύου τότε ὥσπερ καὶ ὕστερον , ἢ ἅμα ἀνὴρ καὶ μάντις ἔμαθες εἶναι ; ὁρᾷς ; ἀγνοεῖς τὰ περὶ ἐμοῦ ἅπαντα , ὡς καὶ διέλυσά τινα ἔριν τῶν θεῶν , καὶ ἡ μὲν Ἥρα ἐπήρωσέ με , ὁ δὲ Ζεὺς παρεμυθήσατο τῇ μαντικῇ τὴν συμφοράν . ἔτι ἔχῃ , ὦ Τειρεσία , τῶν ψευσμάτων ; ἀλλὰ κατὰ τοὺς μάντεις τοῦτο ποιεῖς · ἔθος γὰρ ὑμῖν μηδὲν ὑγιὲς λέγειν .
Lemmas: σύ οὖν οὐδέ ὁ ἄλλος πιστεύω οὕτως γίγνομαι , ὁπόταν ἀκούω ὅτι ὄρνεον ἐκ γυνή γίγνομαι τις ἤ δένδρον ἤ θηρίον , ὁ Ἀηδών ἤ ὁ Δάφνη ἤ ὁ ὁ Λυκάων θυγάτηρ ; ἐάν που ἐκεῖνος ἐντυγχάνω , οἶδα ὅς τις καί λέγω . σύ δέ , ὦ ἀγαθός , ὁπότε γυνή εἰμί , καί μαντεύομαι τότε ὥσπερ καί ὕστερον , ἤ ἅμα ἀνήρ καί μάντις μανθάνω εἰμί ; ὁράω ; ἀγνοέω ὁ περί ἐγώ ἅπας , ὡς καί διαλύω τις ἔρις ὁ θεός , καί ὁ μέν Ἥρα πηρόω ἐγώ , ὁ δέ Ζεύς παραμυθέομαι ὁ μαντικός ὁ συμφορά . ἔτι ἔχω , ὦ Τειρεσίης , ὁ ψεῦσμα ; ἀλλά κατά ὁ μάντις οὗτος ποιέω · ἔθος γάρ σύ μηδείς ὑγιής λέγω .
lucianus.dialogi-mortuorum 29.1
εἰ σὺ μανείς , ὠ Αἶαν , σαυτὸν ἐφόνευσας , ἐμέλλησας δὲ καὶ ἡμᾶς ἅπαντας . τί αἰτιᾷ τὸν Ὀδυσσέα καὶ πρῴην οὔτε προσέβλεψας αὐτόν , ὁπότε ἧκε μαντευσόμενος , οὔτε προσειπεῖν ἠξίωσας ἄνδρα συστρατιώτην καὶ ἑταῖρον , ἀλλʼ ὑπεροπτικῶς μεγάλα βαίνων παρῆλθες ; εἰκότως , ὦ Ἀγάμεμνον · αὐτὸς γάρ μοι τῆς μανίας αἴτιος κατέστη μόνος ἀντεξετασθεὶς ἐπὶ τοῖς ὅπλοις . ἠξίωσας δὲ ἀνανταγώνιστος εἶναι καὶ ἀκονιτὶ κρατεῖν ἁπάντων ; ναί , τά γε τοιαῦτα · οἰκεία γάρ μοι ἦν ἡ πανοπλία τοῦ ἀνεψιοῦ γε οὖσα . καὶ ὑμεῖς οἱ ἄλλοι πολὺ ἀμείνους ὄντες ἀπείπασθε τὸν ἀγῶνα καὶ παρεχωρήσατε μοι , ὁ δὲ Λαέρτου , ὃν ἐγὼ πολλάκις ἔσωσα κινδυνεύοντα κατακεκόφθαι ὑπὸ τῶν Φρυγῶν , ἀμείνων ἠξίου εἶναι καὶ ἐπιτηδειότερος ἔχειν τὰ ὅπλα .
Lemmas: εἰ σύ μαίνομαι , ὦ Αἴας , σεαυτοῦ φονεύω , μέλλω δέ καί ἐγώ ἅπας . τίς αἰτιάομαι ὁ Ὀδυσσεύς καί πρῴην οὔτε προσβλέπω αὐτός , ὁπότε ἵημι μαντεύομαι , οὔτε προσλέγω ἀξιόω ἀνήρ συστρατιώτης καί ἑταῖρος , ἀλλά ὑπεροπτικός μέγας βαίνω παρέρχομαι ; ἔοικα , ὦ Ἀγαμέμνων · αὐτός γάρ ἐγώ ὁ μανία αἴτιος καθίστημι μόνος ἀντεξετάζω ἐπί ὁ ὅπλον . ἀξιόω δέ ἀνανταγώνιστος εἰμί καί ἀκονιτί κρατέω ἅπας ; ναί , ὁ γε τοιοῦτος · οἰκεῖος γάρ ἐγώ εἰμί ὁ πανοπλία ὁ ἀνεψιός γε εἰμί . καί σύ ὁ ἄλλος πολύς ἀγαθός εἰμί ἀπολέγω ὁ ἀγών καί παραχωρέω ἐγώ , ὁ δέ Λαέρτης , ὅς ἐγώ πολλάκις σῴζω κινδυνεύω κατακόπτω ὑπό ὁ Φρύξ , ἀγαθός ἀξιόω εἰμί καί ἐπιτήδειος ἔχω ὁ ὅπλον .
lucianus.dialogi-mortuorum 29.2
αἰτιῶ τοιγαροῦν , ὦ γενναῖε , τὴν Θέτιν , ἣ δέον σοὶ τὴν κληρονομίαν παραδοῦναι τῶν ὅπλων συγγενεῖ γε ὄντι , φέρουσα ἐς τὸ κοινὸν κατέθετο αὐτά . οὔκ , ἀλλὰ τὸν Ὀδυσσέα , ὃς ἀντεποιήθη μόνος . συγγνώμη , ὦ Αἶαν , εἰ ἄνθρωπος ὢν ὠρέχθη δόξης ἡδίστου πράγματος , ὑπὲρ οὗ καὶ ἡμῶν ἕκαστος κινδύνους ὑπέμενεν , ἐπεὶ καὶ ἐκράτησέ σου καὶ ταῦτα ἐπὶ Τρωσὶ δικασταῖς . οἶδα ἐγώ , ἥτις μου κατεδίκασεν · ἀλλʼ οὐ θέμις λέγειν τι περὶ τῶν θεῶν . τὸν δʼ οὖν Ὀδυσσέα μὴ οὐχὶ μισεῖν οὐκ ἂν δυναίμην , ὦ Ἀγάμεμνον , οὐδʼ εἰ αὐτή μοι ἡ Ἀθηνᾶ τοῦτʼ ἐπιτάττοι .
Lemmas: αἰτιάομαι τοιγαροῦν , ὦ γενναῖος , ὁ Θέτις , ὅς δέω σύ ὁ κληρονομία παραδίδωμι ὁ ὅπλον συγγενής γε εἰμί , φέρω εἰς ὁ κοινός κατατίθημι αὐτός . οὐ , ἀλλά ὁ Ὀδυσσεύς , ὅς ἀντιποιέω μόνος . συγγνώμη , ὦ Αἴας , εἰ ἄνθρωπος εἰμί ὀρέγω δόξα ἡδύς πρᾶγμα , ὑπέρ ὅς καί ἐγώ ἕκαστος κίνδυνος ὑπομένω , ἐπεί καί κρατέω σύ καί οὗτος ἐπί Τρώς δικαστής . οἶδα ἐγώ , ὅστις ἐγώ καταδικάζω · ἀλλά οὐ θέμις λέγω τις περί ὁ θεός . ὁ δέ οὖν Ὀδυσσεύς μή οὐ μισέω οὐ ἄν δύναμαι , ὦ Ἀγαμέμνων , οὐδέ εἰ αὐτός ἐγώ ὁ Ἀθήνη οὗτος ἐπιτάσσω .
lucianus.dialogi-mortuorum 30.1
ὁ μὲν λῃστὴς οὑτοσὶ Σώστρατος ἐς τὸν Πυριφλεγέθοντα ἐμβεβλήσθω , ὁ δὲ ἱερόσυλος ὑπὸ τῆς Χιμαίρας διασπασθήτω , ὁ δὲ τύραννος , ὦ Ἑρμῆ , παρὰ τὸν Τιτυὸν ἀποταθεὶς ὑπὸ τῶν γυπῶν καὶ αὐτὸς κειρέσθω τὸ ἧπαρ , ὑμεῖς δὲ οἱ ἀγαθοὶ ἄπιτε κατα τάχος ἐς τὸ Ἠλύσιον πεδίον καὶ τὰς μακάρων νήσους κατοικεῖτε , ἀνθʼ ὧν δίκαια ἐποιεῖτε παρὰ τὸν βίον . ἄκουσον , ὦ Μίνως , εἴ σοι δίκαια δόξω λέγειν . νῦν ἀκούσω αὖθις ; οὐ γὰρ ἐξελήλεγξαι , ὦ Σώστρατε , πονηρὸς ὢν καὶ τοσούτους ἀπεκτονώς ; Ἐλήλεγμαι μέν , ἀλλʼ ὅρα , εἰ καὶ δικαίως κολασθήσομαι . καὶ πάνυ , εἴ γε ἀποτίνειν τὴν ἀξίαν δίκαιον . ὅμως ἀπόκριναί μοι , ὦ Μίνως · βραχὺ γάρ τι ἐρήσομαί σε . λέγε , μὴ μακρὰ μόνον , ὡς καὶ τοὺς ἄλλους διακρίνωμεν ἤδη .
Lemmas: ὁ μέν λῃστής οὗτος Σώστρατος εἰς ὁ Πυριφλεγέθων ἐμβάλλω , ὁ δέ ἱερόσυλος ὑπό ὁ Χίμαιρα διασπάω , ὁ δέ τύραννος , ὦ Ἑρμῆς , παρά ὁ Τιτυός ἀποτείνω ὑπό ὁ γύψ καί αὐτός κείρω ὁ ἧπαρ , σύ δέ ὁ ἀγαθός ἀπέρχομαι κατά τάχος εἰς ὁ Ἠλύσιος πεδίον καί ὁ μάκαρ νῆσος κατοικέω , ἀντί ὅς δίκαιος ποιέω παρά ὁ βίος . ἀκούω , ὦ Μίνως , εἰ σύ δίκαιος δοκέω λέγω . νῦν ἀκούω αὖθις ; οὐ γάρ ἐξελέγχω , ὦ Σώστρατος , πονηρός εἰμί καί τοσοῦτος ἀποκτείνω ; ἐλέγχω μέν , ἀλλά ὁράω , εἰ καί δίκαιος κολάζω . καί πάνυ , εἰ γε ἀποτίνω ὁ ἀξία δίκαιος . ὅμως ἀποκρίνω ἐγώ , ὦ Μίνως · βραχύς γάρ τις ἔρομαι σύ . λέγω , μή μακρός μόνος , ὡς καί ὁ ἄλλος διακρίνω ἤδη .
lucianus.dialogi-mortuorum 30.2
ὁπόσα ἔπραττον ἐν τῷ βίῳ , πότερα ἑκὼν ἔπραττον ἢ ἐπεκέκλωστό μοι ὑπὸ τῆς Μοίρας ; ὑπὸ τῆς Μοίρας δηλαδή . οὐκοῦν καὶ οἱ χρηστοὶ ἅπαντες καὶ οἱ πονηροὶ δοκοῦντες ἡμεῖς ἐκείνῃ ὑπηρετοῦντες ταῦτα ἐδρῶμεν ; ναί , τῇ Κλωθοῖ , ἣ ἑκάστῳ ἐπέταξε γεννηθέντι τὰ πρακτέα . εἰ τοίνυν ἀναγκασθείς τις ὑπʼ ἄλλου φονεύσειέ τινα οὐ δυνάμενος ἀντιλέγειν ἐκείνῳ βιαζομένῳ , οἷον δήμιος ἢ δορυφόρος , ὁ μὲν δικαστῇ πεισθείς , ὁ δὲ τυράννῳ , τίνα αἰτιάσῃ τοῦ φονου ; δῆλον ὡς τὸν δικαστὴν ἢ τὸν τύραννον , ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ξίφος αὐτό · ὑπηρετεῖ γὰρ ὄργανον ὂν τοῦτο πρὸς τὸν θυμὸν τῷ πρώτῳ παρασχόντι τὴν αἰτίαν . εὖ γε , ὦ Μίνως , ὅτι καὶ ἐπιδαψιλεύει τῷ παραδείγματι . ἢν δέ τις ἀποστείλαντος τοῦ δεσπότου ἥκῃ αὐτὸς χρυσὸν ἢ ἄργυρον κομίζων , τίνι τὴν χάριν ἰστέον ἢ τίνα εὐεργέτην ἀναγραπτέον ; τὸν πέμψαντα , ὦ Σώστρατε · διάκονος γὰρ ὁ κομίσας ἦν .
Lemmas: ὁπόσος πράσσω ἐν ὁ βίος , πότερος ἑκών πράσσω ἤ ἐπικλώθω ἐγώ ὑπό ὁ Μοῖρα ; ὑπό ὁ Μοῖρα δηλαδή . οὐκοῦν καί ὁ χρηστός ἅπας καί ὁ πονηρός δοκέω ἐγώ ἐκεῖνος ὑπηρετέω οὗτος δράω ; ναί , ὁ Κλωθώ , ὅς ἕκαστος ἐπιτάσσω γεννάω ὁ πράσσω . εἰ τοίνυν ἀναγκάζω τις ὑπό ἄλλος φονεύω τις οὐ δύναμαι ἀντιλέγω ἐκεῖνος βιάζω , οἷος δήμιος ἤ δορυφόρος , ὁ μέν δικαστής πείθω , ὁ δέ τύραννος , τίς αἰτιάομαι ὁ φόνος ; δῆλος ὡς ὁ δικαστής ἤ ὁ τύραννος , ἐπεί οὐδέ ὁ ξίφος αὐτός · ὑπηρετέω γάρ ὄργανον εἰμί οὗτος πρός ὁ θυμός ὁ πρῶτος παρέχω ὁ αἰτία . εὖ γε , ὦ Μίνως , ὅτι καί ἐπιδαψιλεύω ὁ παράδειγμα . ἐάν δέ τις ἀποστέλλω ὁ δεσπότης ἥκω αὐτός χρυσός ἤ ἄργυρος κομίζω , τίς ὁ χάρις οἶδα ἤ τίς εὐεργέτης ἀναγραπτέον ; ὁ πέμπω , ὦ Σώστρατος · διάκονος γάρ ὁ κομίζω εἰμί .
lucianus.dialogi-mortuorum 30.3
οὐκοῦν ὁρᾷς ὅπως ἄδικα ποιεῖς κολάζων ἡμᾶς ὑπηρέτας γενομένους ὧν ἡ Κλωθὼ προσέταττε , καὶ τούτους τιμῶν τοὺς διακονησαμένους ἀλλοτρίοις ἀγαθοῖς ; οὐ γὰρ δὴ ἐκεῖνό γε εἰπεῖν ἔχοι τις ἄν , ὡς τὸ ἀντιλέγειν δυνατὸν ἦν τοῖς μετὰ πάσης ἀνάγκης προστεταγμένοις . ὦ Σώστρατε , πολλὰ ἴδοις ἂν καὶ ἄλλα οὐ κατὰ λόγον γιγνόμενα , εἰ ἀκριβῶς ἐξετάζοις . πλὴν ἀλλὰ σὺ τοῦτο ἀπολαύσεις τῆς ἐρωτήσεως , διότι οὐ λῃστὴς μόνον , ἀλλὰ καὶ σοφιστής τις εἶναι δοκεῖς . ἀπόλυσον αὐτόν , ὦ Ἑρμῆ , καὶ μηκέτι κολαζέσθω . ὅρα δὲ μὴ καὶ τοὺς ἄλλους νεκροὺς τὰ ὅμοια ἐρωτᾶν διδάξῃς .
Lemmas: οὐκοῦν ὁράω ὅπως ἄδικος ποιέω κολάζω ἐγώ ὑπηρέτης γίγνομαι ὅς ὁ Κλωθώ προστάσσω , καί οὗτος τιμάω ὁ διακονέω ἀλλότριος ἀγαθός ; οὐ γάρ δή ἐκεῖνος γε λέγω ἔχω τις ἄν , ὡς ὁ ἀντιλέγω δυνατός εἰμί ὁ μετά πᾶς ἀνάγκη προστάσσω . ὦ Σώστρατος , πολύς ὁράω ἄν καί ἄλλος οὐ κατά λόγος γίγνομαι , εἰ ἀκριβής ἐξετάζω . πλήν ἀλλά σύ οὗτος ἀπολαύω ὁ ἐρώτησις , διότι οὐ λῃστής μόνος , ἀλλά καί σοφιστής τις εἰμί δοκέω . ἀπολύω αὐτός , ὦ Ἑρμῆς , καί μηκέτι κολάζω . ὁράω δέ μή καί ὁ ἄλλος νεκρός ὁ ὅμοιος ἐρωτάω διδάσκω .