ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.dialogi-mortuorum 1.1
ὦ Πολύδευκες , ἐντέλλομαί σοι , ἐπειδὰν τάχιστα ἀνέλθῃς , — σὸν γάρ ἐστιν , οἶμαι , ἀναβιῶναι αὔριον — ἤν που ἴδῃς Μένιππον τὸν κύνα , — εὕροις δʼ ἂν αὐτὸν ἐν Κορίνθῳ κατὰ τὸ Κράνειον ἢ ἐν Λυκείῳ τῶν ἐριζόντων πρὸς ἀλλήλους φιλοσόφων καταγελῶντα — εἰπεῖν πρὸς αὐτόν , ὅτι σοί , ὦ Μένιππε , κελεύει ὁ Διογένης , εἴ σοι ἱκανῶς τὰ ὑπὲρ γῆς καταγεγέλασται , ἥκειν ἐνθάδε πολλῷ πλείω ἐπιγελασόμενον · ἐκεῖ μὲν γὰρ ἐν ἀμφιβόλῳ σοὶ ἔτι ὁ γέλως ἦν καὶ πολὺ τὸ τίς γὰρ ὅλως οἶδε τὰ μετὰ τὸν βίον ; ἐνταῦθα δὲ οὐ παύσῃ βεβαίως γελῶν καθάπερ ἐγὼ νῦν , καὶ μάλιστα ἐπειδὰν ὁρᾷς τοὺς πλουσίους καὶ σατράπας καὶ τυράννους οὕτω ταπεινοὺς καὶ ἀσήμους , ἐκ μόνης οἰμωγῆς διαγινωσκομένους , καὶ ὅτι μαλθακοὶ καὶ ἀγεννεῖς εἰσι μεμνημένοι τῶν ἄνω . ταῦτα λέγε αὐτῷ , καὶ προσέτι , ἐμπλησάμενον τὴν πήραν ἥκειν θέρμων τε πολλῶν καὶ εἴ που εὕροι ἐν τῇ τριόδῳ Ἑκάτης δεῖπνον κείμενον ἢ ᾠὸν ἐκ καθαρσίου ἤ τι τοιοῦτον .
Lemmas: ὦ Πολυδεύκης , ἐντέλλω σύ , ἐπειδάν ταχύς ἀνέρχομαι , — σός γάρ εἰμί , οἴομαι , ἀναβιόω αὔριον — ἐάν που ὁράω Μένιππος ὁ κύων , — εὑρίσκω δέ ἄν αὐτός ἐν Κόρινθος κατά ὁ Κράνειος ἤ ἐν Λύκειον ὁ ἐρίζω πρός ἀλλήλων φιλόσοφος καταγελάω — λέγω πρός αὐτός , ὅτι σύ , ὦ Μένιππος , κελεύω ὁ Διογένης , εἰ σύ ἱκανός ὁ ὑπέρ γῆ καταγελάω , ἥκω ἐνθάδε πολύς πολύς ἐπιγελάω · ἐκεῖ μέν γάρ ἐν ἀμφίβολος σύ ἔτι ὁ γέλως εἰμί καί πολύς ὁ τίς γάρ ὅλος οἶδα ὁ μετά ὁ βίος ; ἐνταῦθα δέ οὐ παύω βέβαιος γελάω καθά ἐγώ νῦν , καί μάλα ἐπειδάν ὁράω ὁ πλούσιος καί σατράπης καί τύραννος οὕτως ταπεινός καί ἄσημος , ἐκ μόνος οἰμωγή διαγιγνώσκω , καί ὅτι μαλθακός καί ἀγεννής εἰμί μιμνῄσκω ὁ ἄνω . οὗτος λέγω αὐτός , καί προσέτι , ἐμπίμπλημι ὁ πήρα ἥκω θέρμος τε πολύς καί εἰ που εὑρίσκω ἐν ὁ τρίοδος Ἑκάτη δεῖπνον κεῖμαι ἤ ᾠόν ἐκ καθάρσιος ἤ τις τοιοῦτος .
lucianus.dialogi-mortuorum 1.2
ἀλλʼ ἀπαγγελῶ ταῦτα , ὦ Διόγενες . ὅπως δὲ εἰδῶ μάλιστα , ὁποῖός τίς ἐστι τὴν ὄψιν . γέρων , φαλακρός , τριβώνιον ἔχων πολύθυρον , ἅπαντι ἀνέμῳ ἀναπεπταμένον καὶ ταῖς ἐπιπτυχαῖς τῶν ῥακίων ποικίλον , γελᾷ δʼ ἀεὶ καὶ τὰ πολλὰ τοὺς ἀλαζόνας τούτους φιλοσόφους ἐπισκώπτει . ῥᾴδιον εὑρεῖν ἀπό γε τούτων . βούλει καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐκείνους ἐντείλωμαί τι τοὺς φιλοσόφους ; λέγε · οὐ βαρὺ γὰρ οὐδὲ τοῦτο . τὸ μὲν ὅλον παύσασθαι αὐτοῖς παρεγγύα ληροῦσι καὶ περὶ τῶν ὅλων ἐρίζουσι καὶ κέρατα φύουσιν ἀλλήλοις καὶ κροκοδείλους ποιοῦσι καὶ τὰ τοιαῦτα ἄπορα ἐρωτᾶν διδάσκουσι τὸν νοῦν . ἀλλʼ ἐμὲ ἀμαθῆ καὶ ἀπαίδευτον εἶναι φάσκουσι κατηγοροῦντα τῆς σοφίας αὐτῶν . σὺ δὲ οἰμώζειν αὐτοῖς παρʼ ἐμοῦ λέγε . καὶ ταῦτα , ὦ Διόγενες , ἀπαγγελῶ .
Lemmas: ἀλλά ἀπαγγέλλω οὗτος , ὦ Διογένης . ὅπως δέ οἶδα μάλα , ὁποῖος τις εἰμί ὁ ὄψις . γέρων , φαλακρός , τριβώνιον ἔχω πολύθυρος , ἅπας ἄνεμος ἀναπετάννυμι καί ὁ ἐπιπτυχή ὁ ῥάκιον ποικίλος , γελάω δέ ἀεί καί ὁ πολύς ὁ ἀλαζών οὗτος φιλόσοφος ἐπισκώπτω . ῥᾴδιος εὑρίσκω ἀπό γε οὗτος . βούλομαι καί πρός αὐτός ἐκεῖνος ἐντέλλω τις ὁ φιλόσοφος ; λέγω · οὐ βαρύς γάρ οὐδέ οὗτος . ὁ μέν ὅλος παύω αὐτός παρεγγύη ληρέω καί περί ὁ ὅλος ἐρίζω καί κέρας φύω ἀλλήλων καί κροκόδειλος ποιέω καί ὁ τοιοῦτος ἄπορος ἐρωτάω διδάσκω ὁ νόος . ἀλλά ἐγώ ἀμαθής καί ἀπαίδευτος εἰμί φάσκω κατηγορέω ὁ σοφία αὐτός . σύ δέ οἰμώζω αὐτός παρά ἐγώ λέγω . καί οὗτος , ὦ Διογένης , ἀπαγγέλλω .
lucianus.dialogi-mortuorum 1.3
τοῖς πλουσίοις δʼ , ὦ φίλτατον Πολυδεύκιον , ἀπάγγελλε ταῦτα παρʼ ἡμῶν · τί , ὦ μάταιοι , τὸν χρυσὸν φυλάττετε ; τί δὲ τιμωρεῖσθε ἑαυτοὺς λογιζόμενοι τοὺς τόκους καὶ τάλαντα ἐπὶ ταλάντοις συντιθέντες , οὓς χρὴ ἕνα ὀβολὸν ἔχοντας ἥκειν μετʼ ὀλίγον ; εἰρήσεται καὶ ταῦτα πρὸς ἐκείνους . ἀλλὰ καὶ τοῖς καλοῖς τε καὶ ἰσχυροῖς λέγε , Μεγίλλῳ τε τῷ Κορινθίῳ καὶ Δαμοξένῳ τῷ παλαιστῇ , ὅτι παρʼ ἡμῖν οὔτε ἡ ξανθὴ κόμη οὔτε τὰ χαροπὰ ἢ μέλανα ὄμματα ἢ ἐρύθημα ἐπὶ τοῦ προσώπου ἔτι ἔστιν ἢ νεῦρα εὔτονα ἢ ὦμοι καρτεροί , ἀλλὰ πάντα μία ἡμῖν κόνις , φασί , κρανία γυμνὰ τοῦ κάλλους . οὐ χαλεπὸν οὐδὲ ταῦτα εἰπεῖν πρὸς τοὺς καλοὺς καὶ ἰσχυρούς .
Lemmas: ὁ πλούσιος δέ , ὦ φίλος Πολυδεύκιον , ἀπαγγέλλω οὗτος παρά ἐγώ · τίς , ὦ μάταιος , ὁ χρυσός φυλάσσω ; τίς δέ τιμωρέω ἑαυτοῦ λογίζομαι ὁ τόκος καί τάλαντον ἐπί τάλαντον συντίθημι , ὅς χρή εἷς ὀβολός ἔχω ἥκω μετά ὀλίγος ; λέγω καί οὗτος πρός ἐκεῖνος . ἀλλά καί ὁ καλός τε καί ἰσχυρός λέγω , Μέγιλλος τε ὁ Κορίνθιος καί Δαμόξενος ὁ παλαιστής , ὅτι παρά ἐγώ οὔτε ὁ ξανθός κόμη οὔτε ὁ χαροπός ἤ μέλας ὄμμα ἤ ἐρύθημα ἐπί ὁ πρόσωπον ἔτι εἰμί ἤ νεῦρον εὔτονος ἤ ὦμος καρτερός , ἀλλά πᾶς εἷς ἐγώ κόνις , φημί , κρανίον γυμνός ὁ κάλλος . οὐ χαλεπός οὐδέ οὗτος λέγω πρός ὁ καλός καί ἰσχυρός .
lucianus.dialogi-mortuorum 1.4
καὶ τοῖς πένησιν , ὦ Λάκων , — πολλοὶ δʼ εἰσὶ καὶ ἀχθόμενοι τῷ πράγματι καὶ οἰκτείροντες τὴν ἀπορίαν — λέγε μήτε δακρύειν μήτε οἰμώζειν διηγησάμενος τὴν ἐνταῦθα ἰσοτιμίαν , καὶ ὅτι ὄψονται τοὺς ἐκεῖ πλουσίους οὐδὲν ἀμείνους αὐτῶν · καὶ Λακεδαιμονίοις δὲ τοῖς σοῖς ταῦτα , εἰ δοκεῖ , παρʼ ἐμοῦ ἐπιτίμησον λέγων ἐκλελύσθαι αὐτούς . μηδέν , ὦ Διόγενες , περὶ Λακεδαιμονίων λέγε · οὐ γὰρ ἀνέξομαί γε . ἃ δὲ πρὸς τοὺς ἄλλους ἔφησθα , ἀπαγγελῶ . ἐάσωμεν τούτους , ἐπεί σοι δοκεῖ · σὺ δὲ οἷς προεῖπον ἀπένεγκον παρʼ ἐμοῦ τοὺς λόγους .
Lemmas: καί ὁ πένης , ὦ Λάκων , — πολύς δέ εἰμί καί ἄχθομαι ὁ πρᾶγμα καί οἰκτίρω ὁ ἀπορία — λέγω μήτε δακρύω μήτε οἰμώζω διηγέομαι ὁ ἐνταῦθα ἰσοτιμία , καί ὅτι ὁράω ὁ ἐκεῖ πλούσιος οὐδείς ἀγαθός αὐτός · καί Λακεδαιμόνιος δέ ὁ σός οὗτος , εἰ δοκέω , παρά ἐγώ ἐπιτιμάω λέγω ἐκλύω αὐτός . μηδείς , ὦ Διογένης , περί Λακεδαιμόνιος λέγω · οὐ γάρ ἀνέχω γε . ὅς δέ πρός ὁ ἄλλος φημί , ἀπαγγέλλω . ἐάω οὗτος , ἐπεί σύ δοκέω · σύ δέ ὅς προλέγω ἀποφέρω παρά ἐγώ ὁ λόγος .
lucianus.dialogi-mortuorum 2.1
οὐ φέρομεν , ὦ Πλούτων , Μένιππον τουτονὶ τὸν κύνα παροικοῦντα · ὥστε ἢ ἐκεῖνόν ποι κατάστησον ἢ ἡμεῖς μετοικήσομεν ἐς ἕτερον τόπον . τί δʼ ὑμᾶς δεινὸν ἐργάζεται ὁμόνεκρος ὤν ; ἐπειδὰν ἡμεῖς οἰμώζωμεν καὶ στένωμεν ἐκείνων μεμνημένοι τῶν ἄνω , Μίδας μὲν οὑτοσὶ τοῦ χρυσίου , Σαρδανάπαλλος δὲ τῆς πολλῆς τρυφῆς , ἐγὼ δὲ Κροῖσος τῶν θησαυρῶν , ἐπιγελᾷ καὶ ἐξονειδίζει ἀνδράποδα καὶ καθάρματα ἡμᾶς ἀποκαλῶν , ἐνίοτε δὲ καὶ ᾅδων ἐπιταράττει ἡμῶν τὰς οἰμωγάς , καὶ ὅλως λυπηρός ἐστι . τί ταῦτά φασιν , ὦ Μένιππε ; ἀληθῆ , ὦ Πλούτων · μισῶ γὰρ αὐτοὺς ἀγεννεῖς καὶ ὀλεθρίους ὄντας , οἷς οὐκ ἀπέχρησε βιῶναι κακῶς , ἀλλὰ καὶ ἀποθανόντες . ἔτι μέμνηνται καὶ περιέχονται τῶν ἄνω · χαίρω τοιγαροῦν ἀνιῶν αὐτούς . ἀλλʼ οὐ χρή · λυποῦνται γὰρ οὐ μικρῶν στερόμενοι . καὶ σὺ μωραίνεις , ὦ Πλούτων , ὁμόψηφος ὢν τοῖς τούτων στεναγμοῖς ; οὐδαμῶς , ἀλλʼ οὐκ ἂν ἐθέλοιμι στασιάζειν ὑμᾶς .
Lemmas: οὐ φέρω , ὦ Πλούτων , Μένιππος οὗτος ὁ κύων παροικέω · ὥστε ἤ ἐκεῖνος ποι καθίστημι ἤ ἐγώ μετοικέω εἰς ἕτερος τόπος . τίς δέ σύ δεινός ἐργάζομαι ὁμόνεκρος εἰμί ; ἐπειδάν ἐγώ οἰμώζω καί στένω ἐκεῖνος μιμνῄσκω ὁ ἄνω , Μίδας μέν οὗτος ὁ χρυσίον , Σαρδανάπαλλος δέ ὁ πολύς τρυφή , ἐγώ δέ Κροῖσος ὁ θησαυρός , ἐπιγελάω καί ἐξονειδίζω ἀνδράποδον καί κάθαρμα ἐγώ ἀποκαλέω , ἐνίοτε δέ καί ἀείδω ἐπιταράσσω ἐγώ ὁ οἰμωγή , καί ὅλος λυπηρός εἰμί . τίς οὗτος φημί , ὦ Μένιππος ; ἀληθής , ὦ Πλούτων · μισέω γάρ αὐτός ἀγεννής καί ὀλέθριος εἰμί , ὅς οὐ ἀποχράω βιόω κακός , ἀλλά καί ἀποθνῄσκω . ἔτι μιμνῄσκω καί περιέχω ὁ ἄνω · χαίρω τοιγαροῦν ἀνιάω αὐτός . ἀλλά οὐ χρή · λυπέω γάρ οὐ μικρός στέρομαι . καί σύ μωραίνω , ὦ Πλούτων , ὁμόψηφος εἰμί ὁ οὗτος στεναγμός ; οὐδαμῶς , ἀλλά οὐ ἄν ἐθέλω στασιάζω σύ .
lucianus.dialogi-mortuorum 2.2
καὶ μήν , ὦ κάκιστοι Λυδῶν καὶ Φρυγῶν καὶ Ἀσσυρίων , οὕτω γινώσκετε ὡς οὐδὲ παυσομένου μου · ἔνθα γὰρ ἂν ἴητε , ἀκολουθήσω ἀνιῶν καὶ κατᾴδων καὶ καταγελῶν . ταῦτα οὐχ ὕβρις ; οὔκ , ἀλλʼ ἐκεῖνα ὕβρις ἦν , ἃ ὑμεῖς ἐποιεῖτε , προσκυνεῖσθαι ἀξιοῦντες καὶ ἐλευθέροις ἀνδράσιν ἐντρυφῶντες καὶ τοῦ θανάτου τὸ παράπαν οὐ μνημονεύοντες · τοιγαροῦν οἰμώξεσθε πάντων ἐκείνων ἀφῃρημένοι . πολλῶν γε , ὦ θεοί , καὶ μεγάλων κτημάτων . ὅσου μὲν ἐγὼ χρυσοῦ . ὅσης δὲ ἐγὼ τρυφῆς . εὖ γε , οὕτω ποιεῖτε · ὀδύρεσθε μὲν ὑμεῖς , ἐγὼ δὲ τὸ γνῶθι σαυτὸν πολλάκις συνείρων ἐπᾴσομαι ὑμῖν · πρέποι γὰρ ἂν ταῖς τοιαύταις οἰμωγαῖς ἐπᾳδόμενον .
Lemmas: καί μήν , ὦ κακός Λυδός καί Φρύξ καί Ἀσσύριος , οὕτως γιγνώσκω ὡς οὐδέ παύω ἐγώ · ἔνθα γάρ ἄν ἔρχομαι , ἀκολουθέω ἀνιάω καί κατᾴδω καί καταγελάω . οὗτος οὐ ὕβρις ; οὐ , ἀλλά ἐκεῖνος ὕβρις εἰμί , ὅς σύ ποιέω , προσκυνέω ἀξιόω καί ἐλεύθερος ἀνήρ ἐντρυφάω καί ὁ θάνατος ὁ παράπαν οὐ μνημονεύω · τοιγαροῦν οἰμώσσω πᾶς ἐκεῖνος ἀφαιρέω . πολύς γε , ὦ θεός , καί μέγας κτῆμα . ὅσος μέν ἐγώ χρυσός . ὅσος δέ ἐγώ τρυφή . εὖ γε , οὕτως ποιέω · ὀδύρομαι μέν σύ , ἐγώ δέ ὁ γιγνώσκω σεαυτοῦ πολλάκις συνείρω ἐπαείδω σύ · πρέπω γάρ ἄν ὁ τοιοῦτος οἰμωγή ἐπαείδω .
lucianus.dialogi-mortuorum 3.1
σφὼ μέντοι , ὦ Τροφώνιε καὶ Ἀμφίλοχε , νεκροὶ ὄντες οὐκ οἶδʼ ὅπως ναῶν κατηξιώθητε καὶ μάντεις δοκεῖτε , καὶ οἱ μάταιοι τῶν ἀνθρώπων θεοὺς ὑμᾶς ὑπειλήφασιν εἶναι . τί οὖν ἡμεῖς αἴτιοι , εἰ ὑπʼ ἀνοίας ἐκεῖνοι τοιαῦτα περὶ νεκρῶν δοξάζουσιν ; ἀλλʼ οὐκ ἂν ἐδόξαζον , εἰ μὴ ζῶντες καὶ ὑμεῖς τοιαῦτα ἐτερατεύεσθε ὡς τὰ μέλλοντα προειδότες καὶ προειπεῖν δυνάμενοι τοῖς ἐρομένοις . ὦ Μένιππε , Ἀμφίλοχος μὲν οὗτος ἂν εἰδείη ὅ τι αὐτῷ ἀποκριτέον ὑπὲρ αὐτοῦ , ἐγὼ δὲ ἥρως εἰμὶ καὶ μαντεύομαι , ἤν τις κατέλθῃ παρʼ ἐμέ . σὺ δʼ ἔοικας οὐκ ἐπιδεδημηκέναι Λεβαδείᾳ τὸ παράπαν · οὐ γὰρ ἠπίστεις συ τούτοις .
Lemmas: σύ μέντοι , ὦ Τροφώνιος καί Ἀμφίλοχος , νεκρός εἰμί οὐ οἶδα ὅπως ναῦς καταξιόω καί μάντις δοκέω , καί ὁ μάταιος ὁ ἄνθρωπος θεός σύ ὑπολαμβάνω εἰμί . τίς οὖν ἐγώ αἴτιος , εἰ ὑπό ἄνοια ἐκεῖνος τοιοῦτος περί νεκρός δοξάζω ; ἀλλά οὐ ἄν δοξάζω , εἰ μή ζάω καί σύ τοιοῦτος τερατεύομαι ὡς ὁ μέλλω πρόοιδα καί προλέγω δύναμαι ὁ ἔρομαι . ὦ Μένιππος , Ἀμφίλοχος μέν οὗτος ἄν οἶδα ὅς τις αὐτός ἀποκριτέον ὑπέρ αὐτός , ἐγώ δέ ἥρως εἰμί καί μαντεύομαι , ἐάν τις κατέρχομαι παρά ἐγώ . σύ δέ ἔοικα οὐ ἐπιδημέω Λεβαδεία ὁ παράπαν · οὐ γάρ ἀπιστέω σύ οὗτος .
lucianus.dialogi-mortuorum 3.2
τί φής ; εἰ μὴ ἐς Λεβάδειαν γὰρ παρέλθω καὶ ἐσταλμένος ταῖς ὀθόναις γελοίως μᾶζαν ἐν ταῖν χεροῖν ἔχων ἐσερπύσω διὰ τοῦ στομίου ταπεινοῦ ὄντος ἐς τὸ σπήλαιον , οὐκ ἂν ἠδυνάμην εἰδέναι , ὅτι νεκρὸς εἶ ὥσπερ ἡμεῖς μόνῃ τῇ γοητείᾳ διαφέρων ; ἀλλὰ πρὸς τῆς μαντικῆς , τί δαὶ ὁ ἥρως ἐστίν ; ἀγνοῶ γάρ . ἐξ ἀνθρώπου τι καὶ θεοῦ σύνθετον . ὃ μήτε ἄνθρωπός ἐστιν , ὡς φής , μήτε θεός , καὶ συναμφότερόν ἐστι ; νῦν οὖν ποῦ σου τὸ θεῶν ἐκεῖνο ἡμίτομον ἀπελήλυθε ; χρᾷ , ὦ Μένιππε , ἐν Βοιωτίᾳ . οὐκ οἶδα , ὦ Τροφώνιε , ὅ τι καὶ λέγεις · ὅτι μέντοι ὅλος εἶ νεκρὸς ἀκριβῶς ὁρῶ .
Lemmas: τίς φημί ; εἰ μή εἰς Λεβαδεία γάρ παρέρχομαι καί στέλλω ὁ ὀθόνη γέλοιος μᾶζα ἐν ὁ χείρ ἔχω εἰσερπύζω διά ὁ στόμιον ταπεινός εἰμί εἰς ὁ σπήλαιον , οὐ ἄν δύναμαι οἶδα , ὅτι νεκρός εἰμί ὥσπερ ἐγώ μόνος ὁ γοητεία διαφέρω ; ἀλλά πρός ὁ μαντικός , τίς δαί ὁ ἥρως εἰμί ; ἀγνοέω γάρ . ἐκ ἄνθρωπος τις καί θεός σύνθετος . ὅς μήτε ἄνθρωπος εἰμί , ὡς φημί , μήτε θεός , καί συναμφότεροι εἰμί ; νῦν οὖν ποῦ σύ ὁ θεός ἐκεῖνος ἡμίτομος ἀπέρχομαι ; χράω , ὦ Μένιππος , ἐν Βοιωτία . οὐ οἶδα , ὦ Τροφώνιος , ὅς τις καί λέγω · ὅτι μέντοι ὅλος εἰμί νεκρός ἀκριβής ὁράω .
lucianus.dialogi-mortuorum 4.1
λογισώμεθα , ὦ πορθμεῦ , εἰ δοκεῖ , ὁπόσα μοι ὀφείλεις ἤδη , ὅπως μὴ αὖθις ἐρίζωμέν τι περὶ αὐτῶν . λογισώμεθα , ὦ Ἑρμῆ · ἄμεινον γὰρ ὡρίσθαι καὶ ἀπραγμονέστερον . ἄγκυραν ἐντειλαμένῳ ἐκόμισα πέντε δραχμῶν . πολλοῦ λέγεις . νὴ τὸν Ἀϊδωνέα , τῶν πέντε ὠνησάμην , καὶ τροπωτῆρα δύο ὀβολῶν . τίθει πέντε δραχμὰς καὶ ὀβολοὺς δύο . καὶ ἀκέστραν ὑπὲρ τοῦ ἱστίου · πέντε ὀβολοὺς ἐγὼ κατέβαλον . καὶ τούτους προστίθει . καὶ κηρὸν ὡς ἐπιπλάσαι τοῦ σκαφιδίου τὰ ἀνεῳγότα καὶ ἥλους δὲ καὶ καλώδιον , ἀφʼ οὗ τὴν ὑπέραν ἐποίησας , δύο δραχμῶν ἅπαντα . καὶ ἄξια ταῦτα ὠνήσω . ταῦτά ἐστιν , εἰ μή τι ἄλλο ἡμᾶς διέλαθεν ἐν τῷ λογισμῷ . πότε δʼ οὖν ταῦτα ἀποδώσειν φής ; νῦν μέν , ὦ Ἑρμῆ , ἀδύνατον , ἢν δὲ λοιμός τις ἢ πόλεμος καταπέμψῃ ἀθρόους τινάς , ἐνέσται τότε ἀποκερδᾶναι παραλογιζόμενον τὰ πορθμεῖα .
Lemmas: λογίζομαι , ὦ πορθμεύς , εἰ δοκέω , ὁπόσος ἐγώ ὀφείλω ἤδη , ὅπως μή αὖθις ἐρίζω τις περί αὐτός . λογίζομαι , ὦ Ἑρμῆς · ἀγαθός γάρ ὁρίζω καί ἀπράγμων . ἄγκυρα ἐντέλλω κομίζω πέντε δραχμή . πολύς λέγω . νή ὁ ᾍδης , ὁ πέντε ὀνίνημι , καί τροπωτήρ δύο ὀβολός . τίθημι πέντε δραχμή καί ὀβολός δύο . καί ἀκέστρα ὑπέρ ὁ ἱστίον · πέντε ὀβολός ἐγώ καταβάλλω . καί οὗτος προστίθημι . καί κηρός ὡς ἐπιπλάσσω ὁ σκαφίδιον ὁ ἀνοίγνυμι καί ἧλος δέ καί καλώδιον , ἀπό ὅς ὁ ὑπέρα ποιέω , δύο δραχμή ἅπας . καί ἄξιος οὗτος ὀνίνημι . οὗτος εἰμί , εἰ μή τις ἄλλος ἐγώ διαλανθάνω ἐν ὁ λογισμός . πότε δέ οὖν οὗτος ἀποδίδωμι φημί ; νῦν μέν , ὦ Ἑρμῆς , ἀδύνατος , ἐάν δέ λοιμός τις ἤ πόλεμος καταπέμπω ἀθρόος τις , ἔνειμι τότε ἀποκερδαίνω παραλογίζομαι ὁ πορθμεῖον .
lucianus.dialogi-mortuorum 4.2
νῦν οὖν ἐγὼ καθεδοῦμαι τὰ κάκιστα εὐχόμενος γενέσθαι , ὡς ἂν ἀπὸ τούτων ἀπολάβοιμι ; οὐκ ἔστιν ἄλλως , ὦ Ἑρμῆ . νῦν δὲ ὀλίγοι , ὡς ὁρᾷς , ἀφικνοῦνται ἡμῖν · εἰρήνη γάρ . ἄμεινον οὕτως , εἰ καὶ ἡμῖν παρατείνοιτο ὑπὸ σοῦ τὸ ὄφλημα . πλὴν ἀλλʼ οἱ μὲν παλαιοί , ὦ Χάρων , οἶσθα οἷοι παρεγίγνοντο , ἀνδρεῖοι ἅπαντες , αἵματος ἀνάπλεῳ καὶ τραυματίαι οἱ πολλοί · νῦν δὲ ἢ φαρμάκῳ τις ὑπὸ τοῦ παιδὸς ἀποθανὼν ἢ ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἢ ὑπὸ τρυφῆς ἐξῳδηκὼς τὴν γαστέρα καὶ τὰ σκέλη , ὠχροὶ ἅπαντες καὶ ἀγεννεῖς , οὐδὲν ὅμοιοι ἐκείνοις . οἱ δὲ πλεῖστοι αὐτῶν διὰ χρήματα ἥκουσιν ἐπιβουλεύοντες ἀλλήλοις , ὡς ἐοίκασι . πάνυ γὰρ περιπόθητά ἐστι ταῦτα . οὐκοῦν οὐδʼ ἐγὼ δόξαιμι ἂν ἁμαρτάνειν πικρῶς ἀπαιτῶν τὰ ὀφειλόμενα παρὰ σοῦ .
Lemmas: νῦν οὖν ἐγώ καθέζομαι ὁ κακός εὔχομαι γίγνομαι , ὡς ἄν ἀπό οὗτος ἀπολαμβάνω ; οὐ εἰμί ἄλλος , ὦ Ἑρμῆς . νῦν δέ ὀλίγος , ὡς ὁράω , ἀφικνέομαι ἐγώ · εἰρήνη γάρ . ἀγαθός οὕτως , εἰ καί ἐγώ παρατείνω ὑπό σύ ὁ ὄφλημα . πλήν ἀλλά ὁ μέν παλαιός , ὦ Χάρων , οἶδα οἷος παραγίγνομαι , ἀνδρεῖος ἅπας , αἷμα ἀνάπλεος καί τραυματίας ὁ πολύς · νῦν δέ ἤ φάρμακον τις ὑπό ὁ παῖς ἀποθνῄσκω ἤ ὑπό ὁ γυνή ἤ ὑπό τρυφή ἐξοιδέω ὁ γαστήρ καί ὁ σκέλος , ὠχρός ἅπας καί ἀγεννής , οὐδείς ὅμοιος ἐκεῖνος . ὁ δέ πολύς αὐτός διά χρῆμα ἥκω ἐπιβουλεύω ἀλλήλων , ὡς ἔοικα . πάνυ γάρ περιπόθητος εἰμί οὗτος . οὐκοῦν οὐδέ ἐγώ δοκέω ἄν ἁμαρτάνω πικρός ἀπαιτέω ὁ ὀφείλω παρά σύ .
lucianus.dialogi-mortuorum 5.1
τὸν γέροντα οἶσθα , τὸν πάνυ γεγηρακότα λέγω , τὸν πλούσιον Εὐκράτην , ᾧ παῖδες μὲν οὐκ εἰσίν , οἱ τὸν κλῆρον δὲ θηρῶντες πεντακισμύριοι ; ναί , τὸν Σικυώνιον φής . τί οὖν ; ἐκεῖνον μέν , ὦ Ἑρμῆ , ζῆν ἔασον ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα ἔτεσιν , ἃ βεβίωκεν , ἐπιμετρήσας ἄλλα τοσαῦτα , εἰ δὲ οἷόν τε ἦν , καὶ ἔτι πλείω , τους δὲ κόλακας αὐτοῦ Χαρῖνον τὸν νέον καὶ Δάμωνα καὶ τοὺς ἄλλους κατάσπασον ἐφεξῆς ἅπαντας . ἄτοπον ἂν δόξειε τὸ τοιοῦτον . οὐ μὲν οὖν , ἀλλὰ δικαιότατον · τί γὰρ ἐκεῖνοι παθόντες εὔχονται ἀποθανεῖν ἐκεῖνον ἢ τῶν χρημάτων ἀντιποιοῦνται οὐδὲν προσήκοντες ; ὃ δὲ πάντων ἐστὶ μιαρώτατον , ὅτι καὶ τὰ τοιαῦτα εὐχόμενοι ὅμως θεραπεύουσιν ἔν γε τῷ φανερῷ , καὶ νοσοῦντος ἃ μὲν βουλεύονται πᾶσι πρόδηλα , θύσειν δὲ ὅμως ὑπισχνοῦνται , ἢν ῥαΐσῃ , καὶ ὅλως ποικίλη τις ἡ κολακεία τῶν ἀνδρῶν . διὰ ταῦτα ὁ μὲν ἔστω ἀθάνατος , οἱ δὲ προαπίτωσαν αὐτοῦ μάτην ἐπιχανόντες .
Lemmas: ὁ γέρων οἶδα , ὁ πάνυ γηράσκω λέγω , ὁ πλούσιος Εὐκράτης , ὅς παῖς μέν οὐ εἰμί , ὁ ὁ κλῆρος δέ θηράω πεντακισμύριοι ; ναί , ὁ Σικυώνιος φημί . τίς οὖν ; ἐκεῖνος μέν , ὦ Ἑρμῆς , ζάω ἐάω ἐπί ὁ ἐνενήκοντα ἔτος , ὅς βιόω , ἐπιμετρέω ἄλλος τοσοῦτος , εἰ δέ οἷος τε εἰμί , καί ἔτι πολύς , ὁ δέ κόλαξ αὐτός Χαρῖνος ὁ νέος καί Δάμων καί ὁ ἄλλος κατασπάω ἐφεξῆς ἅπας . ἄτοπος ἄν δοκέω ὁ τοιοῦτος . οὐ μέν οὖν , ἀλλά δίκαιος · τίς γάρ ἐκεῖνος πάσχω εὔχομαι ἀποθνῄσκω ἐκεῖνος ἤ ὁ χρῆμα ἀντιποιέω οὐδείς προσήκω ; ὅς δέ πᾶς εἰμί μιαρός , ὅτι καί ὁ τοιοῦτος εὔχομαι ὅμως θεραπεύω ἐν γε ὁ φανερός , καί νοσέω ὅς μέν βουλεύω πᾶς πρόδηλος , θύω δέ ὅμως ὑπισχνέομαι , ἐάν ῥαίω , καί ὅλος ποικίλος τις ὁ κολακεία ὁ ἀνήρ . διά οὗτος ὁ μέν εἰμί ἀθάνατος , ὁ δέ προάπειμι αὐτοῦ μάτην ἐπιχαίνω .
lucianus.dialogi-mortuorum 5.2
γελοῖα πείσονται , πανοῦργοι ὄντες · πολλὰ κἀκεῖνος εὖ μάλα διαβουκολεῖ αὐτοὺς καὶ ἐλπίζει , καὶ ὅλως ἀεὶ θανόντι ἐοικὼς ἔρρωται πολὺ μᾶλλον τῶν νέων . οἱ δὲ ἤδη τὸν κλῆρον ἐν σφίσι διῃρημένοι βόσκονται ζωὴν μακαρίαν πρὸς ἑαυτοὺς τιθέντες . οὐκοῦν ὁ μὲν ἀποδυσάμενος τὸ γῆρας ὥσπερ Ἰόλεως ἀνηβησάτω , οἱ δὲ ἀπὸ μέσων τῶν ἐλπίδων τὸν ὀνειροποληθέντα πλοῦτον ἀπολιπόντες ἡκέτωσαν ἤδη κακοὶ κακῶς ἀποθανόντες . Ἀμέλησον , ὦ Πλούτων μετελεύσομαι γάρ σοι ἤδη αὐτοὺς καθʼ ἕνα ἑξῆς · ἑπτὰ δέ , οἶμαι , εἰσί . Κατάσπα , ὁ δὲ παραπέμψει ἕκαστον ἀντὶ γέροντος αὖθις πρωθήβης γενόμενος .
Lemmas: γέλοιος πάσχω , πανοῦργος εἰμί · πολύς ἐκεῖνος εὖ μάλα διαβουκολέω αὐτός καί ἐλπίζω , καί ὅλος ἀεί θνῄσκω ἔοικα ῥώννυμι πολύς μάλα ὁ νέος . ὁ δέ ἤδη ὁ κλῆρος ἐν σφεῖς διαλέγω βόσκω ζωή μακάριος πρός ἑαυτοῦ τίθημι . οὐκοῦν ὁ μέν ἀποδύω ὁ γῆρας ὥσπερ Ἰόλευς ἀνηβάω , ὁ δέ ἀπό μέσος ὁ ἐλπίς ὁ ὀνειροπολέω πλοῦτος ἀπολείπω ἥκω ἤδη κακός κακός ἀποθνῄσκω . ἀμελέω , ὦ Πλούτων μετέρχομαι γάρ σύ ἤδη αὐτός κατά εἷς ἑξῆς · ἑπτά δέ , οἴομαι , εἰμί . κατασπάω , ὁ δέ παραπέμπω ἕκαστος ἀντί γέρων αὖθις πρωθήβης γίγνομαι .
lucianus.dialogi-mortuorum 6.1
τοῦτο , ὦ Πλούτων , δίκαιον , ἐμὲ μὲν τεθνάναι τριάκοντα ἔτη γεγονότα , τὸν δὲ ὑπὲρ τὰ ἐνενήκοντα γέροντα Θούκριτον ζῆν ἔτι ; δικαιότατον μὲν οὖν , ὦ Τερψίων , εἴ γε ο μὲν ζῇ μηδένα εὐχόμενος ἀποθανεῖν τῶν φίλων , σὺ δὲ παρὰ πάντα τὸν χρόνον ἐπεβούλευες αὐτῷ περιμένων τὸν κλῆρον . οὐ γὰρ ἐχρῆν γέροντα ὄντα καὶ μηκέτι χρήσασθαι τῷ πλούτῳ αὐτὸν δυνάμενον ἀπελθεῖν τοῦ βίου παραχωρήσαντα τοῖς νέοις ; καινά , ὦ Τερψίων , νομοθετεῖς , τὸν μηκέτι τῷ πλούτῳ χρήσασθαι δυνάμενον πρὸς ἡδονὴν ἀποθνήσκειν · τὸ δὲ ἄλλως ἡ Μοῖρα καὶ ἡ φύσις διέταξεν .
Lemmas: οὗτος , ὦ Πλούτων , δίκαιος , ἐγώ μέν θνῄσκω τριάκοντα ἔτος γίγνομαι , ὁ δέ ὑπέρ ὁ ἐνενήκοντα γέρων Θούκριτος ζάω ἔτι ; δίκαιος μέν οὖν , ὦ Τερψίων , εἰ γε ὁ μέν ζάω μηδείς εὔχομαι ἀποθνῄσκω ὁ φίλος , σύ δέ παρά πᾶς ὁ χρόνος ἐπιβουλεύω αὐτός περιμένω ὁ κλῆρος . οὐ γάρ χρή γέρων εἰμί καί μηκέτι χράω ὁ πλοῦτος αὐτός δύναμαι ἀπέρχομαι ὁ βίος παραχωρέω ὁ νέος ; καινός , ὦ Τερψίων , νομοθετέω , ὁ μηκέτι ὁ πλοῦτος χράω δύναμαι πρός ἡδονή ἀποθνῄσκω · ὁ δέ ἄλλος ὁ Μοῖρα καί ὁ φύσις διατάσσω .
lucianus.dialogi-mortuorum 6.2
οὐκοῦν ταύτης αἰτιῶμαι τῆς διατάξεως · ἐχρῆν γὰρ τὸ πρᾶγμα ἑξῆς πως γίνεσθαι , τὸν πρεσβύτερον πρότερον καὶ μετὰ τοῦτον ὅστις καὶ τῇ ἡλικίᾳ μετʼ αὐτόν , ἀναστρέφεσθαι δὲ μηδαμῶς , μηδὲ ζῆν μὲν τὸν ὑπέργηρων ὀδόντας τρεῖς ἔτι λοιποὺς ἔχοντα , μόγις ὁρῶντα , οἰκέταις τέτταρσιν ἐπικεκυφότα , κορύζης μὲν τὴν ῥῖνα , λήμης δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς μεστὸν ὄντα , οὐδὲν ἔτι ἡδὺ εἰδότα , ἔμψυχόν τινα τάφον ὑπὸ τῶν νέων καταγελώμενον , ἀποθνήσκειν δὲ καλλίστους καὶ ἐρρωμενεστάτους νεανίσκους · ἄνω γὰρ ποταμῶν τοῦτό γε · ἢ τὸ τελευταῖον εἰδέναι ἐχρῆν , πότε καὶ τεθνήξεται τῶν γερόντων ἕκαστος , ἵνα μὴ μάτην ἂν ἐνίους ἐθεράπευον . νῦν δὲ τὸ τῆς παροιμίας , ἡ ἅμαξα τὸν βοῦν .
Lemmas: οὐκοῦν οὗτος αἰτιάομαι ὁ διάταξις · χρή γάρ ὁ πρᾶγμα ἑξῆς πως γίγνομαι , ὁ πρέσβυς πρότερος καί μετά οὗτος ὅστις καί ὁ ἡλικία μετά αὐτός , ἀναστρέφω δέ μηδαμῶς , μηδέ ζάω μέν ὁ ὑπέργηρως ὀδούς τρεῖς ἔτι λοιπός ἔχω , μόγις ὁράω , οἰκέτης τέσσαρες ἐπικύπτω , κόρυζα μέν ὁ ῥίς , λήμη δέ ὁ ὀφθαλμός μεστός εἰμί , οὐδείς ἔτι ἡδύς οἶδα , ἔμψυχος τις τάφος ὑπό ὁ νέος καταγελάω , ἀποθνῄσκω δέ καλός καί ἐρρωμένος νεανίσκος · ἄνω γάρ ποταμός οὗτος γε · ἤ ὁ τελευταῖος οἶδα χρή , πότε καί θνῄσκω ὁ γέρων ἕκαστος , ἵνα μή μάτην ἄν ἔνιοι θεραπεύω . νῦν δέ ὁ ὁ παροιμία , ὁ ἄμαξα ὁ βοῦς .
lucianus.dialogi-mortuorum 6.3
ταῦτα μέν , ὦ Τερψίων , πολὺ συνετωτερα γίνεται ἤπερ σοὶ δοκεῖ . καὶ ὑμεῖς δὲ τί παθόντες ἀλλοτρίοις ἐπιχαίνετε καὶ τοῖς ἀτέκνοις τῶν γερόντων ἐσποιεῖτε φέροντες αὑτούς ; τοιγαροῦν γέλωτα ὀφλισκάνετε πρὸ ἐκείνων κατορυττόμενοι , καὶ τὸ πρᾶγμα τοῖς πολλοῖς ἥδιστον γίνεται · ὅσῳ γὰρ ὑμεῖς ἐκείνους ἀποθανεῖν εὔχεσθε , τοσούτῳ ἅπασιν ἡδὺ προαποθανεῖν ὑμᾶς αὐτῶν . καινὴν γάρ τινα ταύτην τεχνην ἐπινενοήκατε γραῶν καὶ γερόντων ἐρῶντες , καὶ μάλιστα εἰ ἄτεκνοι εἶεν , οἱ δὲ ἔντεκνοι ὑμῖν ἀνέραστοι . καίτοι πολλοὶ ἤδη τῶν ἐρωμένων συνέντες ὑμῶν τὴν πανουργίαν τοῦ ἔρωτος , ἢν καὶ τύχωσι παῖδας ἔχοντες , μισεῖν αὐτοὺς πλάττονται , ὡς καὶ αὐτοὶ ἐραστὰς ἔχωσιν · εἶτα ἐν ταῖς διαθήκαις ἀπεκλείσθησαν μὲν οἱ πάλαι δορυφορήσαντες , ὁ δὲ παῖς καὶ ἡ φύσις , ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον , κρατοῦσι πάντων , οἱ δὲ ὑποπρίουσι τοὺς ὀδόντας ἀποσμυγέντες .
Lemmas: οὗτος μέν , ὦ Τερψίων , πολύς συνετός γίγνομαι ἤ σύ δοκέω . καί σύ δέ τίς πάσχω ἀλλότριος ἐπιχαίνω καί ὁ ἄτεκνος ὁ γέρων εἰσποιέω φέρω ἑαυτοῦ ; τοιγαροῦν γέλως ὀφλισκάνω πρό ἐκεῖνος κατορύσσω , καί ὁ πρᾶγμα ὁ πολύς ἡδύς γίγνομαι · ὅσος γάρ σύ ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω εὔχομαι , τοσοῦτος ἅπας ἡδύς προαποθνῄσκω σύ αὐτός . καινός γάρ τις οὗτος τέχνη ἐπινοέω γράα καί γέρων ἐράω , καί μάλα εἰ ἄτεκνος εἰμί , ὁ δέ ἔντεκνος σύ ἀνέραστος . καίτοι πολύς ἤδη ὁ ἐράω συνίημι σύ ὁ πανουργία ὁ ἔρως , ἐάν καί τυγχάνω παῖς ἔχω , μισέω αὐτός πλήσσω , ὡς καί αὐτός ἐραστής ἔχω · εἶτα ἐν ὁ διαθήκη ἀποκλείω μέν ὁ πάλαι δορυφορέω , ὁ δέ παῖς καί ὁ φύσις , ὥσπερ εἰμί δίκαιος , κρατέω πᾶς , ὁ δέ ὑποπρίω ὁ ὀδούς ἀποσμύχομαι .
lucianus.dialogi-mortuorum 6.4
ἀληθῆ ταῦτα φής · ἐμοῦ γοῦν Θούκριτος πόσα κατέφαγεν ἀεὶ τεθνήξεσθαι δοκῶν καὶ ὁπότε ἐσίοιμι ὑποστένων καὶ μύχιόν τι καθάπερ ἐξ ᾠοῦ νεοττὸς ἀτελὴς ὑποκρώζων , ὥστʼ ἔγωγε ὅσον αὐτίκα οἰόμενος ἐπιβήσειν αὐτὸν τῆς σοροῦ ἔπεμπόν τε πολλά , ὡς μὴ ὑπερβάλλοιντό με οἱ ἀντερασταὶ τῇ μεγαλοδωρεᾷ , καὶ τὰ πολλὰ ὑπὸ φροντίδων ἄγρυπνος ἐκείμην ἀριθμῶν ἕκαστα καὶ διατάττων . ταῦτα γοῦν μοι καὶ τοῦ ἀποθανεῖν αἴτια γεγένηται , ἀγρυπνία καὶ φροντίδες · ὁ δὲ τοσοῦτόν μοι δέλεαρ καταπιὼν ἐφειστήκει θαπτομένῳ πρῴην ἐπιγελῶν .
Lemmas: ἀληθής οὗτος φημί · ἐγώ γοῦν Θούκριτος πόσος κατεσθίω ἀεί θνῄσκω δοκέω καί ὁπότε εἰσέρχομαι ὑποστένω καί μύχιος τις καθά ἐκ ᾠόν νεοσσός ἀτελής ὑποκρώζω , ὥστε ἐγώ ὅσος αὐτίκα οἴομαι ἐπιβαίνω αὐτός ὁ σορός πέμπω τε πολύς , ὡς μή ὑπερβάλλω ἐγώ ὁ ἀντεραστής ὁ μεγαλοδωρεά , καί ὁ πολύς ὑπό φροντίς ἄγρυπνος κεῖμαι ἀριθμέω ἕκαστος καί διατάσσω . οὗτος γοῦν ἐγώ καί ὁ ἀποθνῄσκω αἴτιος γίγνομαι , ἀγρυπνία καί φροντίς · ὁ δέ τοσοῦτος ἐγώ δέλεαρ καταπίνω ἐφίστημι θάπτω πρῴην ἐπιγελάω .
lucianus.dialogi-mortuorum 6.5
εὖ γε , ὦ Θούκριτε , ζώοις ἐπὶ μήκιστον πλουτῶν ἅμα καὶ τῶν τοιούτων καταγελῶν , μηδὲ πρότερόν γε σὺ ἀποθάνοις ἢ προπέμψας πάντας τοὺς κόλακας . τοῦτο μέν , ὦ Πλούτων , καὶ ἐμοὶ ἥδιστον ἤδη , εἰ καὶ Χαροιάδης προτεθνήξεται Θουκρίτου . θάρρει , ὦ Τερψίων · καὶ Φείδων γὰρ καὶ Μέλανθος καὶ ὅλως ἅπαντες προελεύσονται αὐτοῦ ὑπὸ ταῖς αὐταῖς φροντίσιν . ἐπαινῶ ταῦτα . ζώοις ἐπὶ μήκιστον , ὦ Θουκριτε .
Lemmas: εὖ γε , ὦ Θούκριτος , ζῷον ἐπί μήκιστος πλουτέω ἅμα καί ὁ τοιοῦτος καταγελάω , μηδέ πρότερος γε σύ ἀποθνῄσκω ἤ προπέμπω πᾶς ὁ κόλαξ . οὗτος μέν , ὦ Πλούτων , καί ἐγώ ἡδύς ἤδη , εἰ καί Χαροιάδης προθνῄσκω Θούκριτος . θαρσέω , ὦ Τερψίων · καί Φείδων γάρ καί Μέλανθος καί ὅλος ἅπας προέρχομαι αὐτός ὑπό ὁ αὐτός φροντίς . ἐπαινέω οὗτος . ζῷον ἐπί μήκιστος , ὦ Θούκριτος .
lucianus.dialogi-mortuorum 7.1
σὺ δέ , ὦ Καλλιδημίδη , πῶς ἀπέθανες ; ἐγὼ μὲν γὰρ ὅτι παράσιτος ὢν Δεινίου πλέον τοῦ ἱκανοῦ ἐμφαγὼν ἀπεπνίγην , οἶσθα · παρῆς γὰρ ἀποθνήσκοντί μοι . παρῆν , ὦ Ζηνόφαντε · τὸ δὲ ἐμὸν παράδοξόν τι ἐγένετο . οἶσθα γὰρ καὶ σύ που Πτοιόδωρον τὸν γέροντα ; τὸν ἄτεκνον , τὸν πλούσιον , ᾧ σε τὰ πολλὰ ᾔδειν συνόντα . ἐκεῖνον αὐτὸν ἀεὶ ἐθεράπευον ὑπισχνούμενον ἐπʼ ἐμοὶ τεθνήξεσθαι . ἐπεὶ δὲ τὸ πρᾶγμα ἐς μήκιστον ἐπεγίνετο καὶ ὑπὲρ τὸν Τιθωνὸν ὁ γέρων ἔζη , ἐπίτομόν τινα ὁδὸν ἐπὶ τὸν κλῆρον ἐξεῦρον · πριάμενος γὰρ φάρμακον ἀνέπεισα τὸν οἰνοχόον , ἐπειδὰν τάχιστα ὁ Πτοιόδωρος αἰτήσῃ πιεῖν , — πίνει δὲ ἐπιεικῶς ζωρότερον — ἐμβαλόντα ἐς κύλικα ἕτοιμον ἔχειν αὐτὸ καὶ ἐπιδοῦναι αὐτῷ · εἰ δὲ τοῦτο ποιήσειεν , ἐλεύθερον ἐπωμοσάμην ἀφήσειν αὐτόν . τί οὖν ἐγένετο ; πάνυ γάρ τι παράδοξον ἐρεῖν ἔοικας .
Lemmas: σύ δέ , ὦ Καλλιδημίδης , πῶς ἀποθνῄσκω ; ἐγώ μέν γάρ ὅτι παράσιτος εἰμί Δεινίας πολύς ὁ ἱκανός ἐνεσθίω ἀποπνίγω , οἶδα · πάρειμι γάρ ἀποθνῄσκω ἐγώ . πάρειμι , ὦ Ζηνόφαντος · ὁ δέ ἐμός παράδοξος τις γίγνομαι . οἶδα γάρ καί σύ που Πτοιόδωρος ὁ γέρων ; ὁ ἄτεκνος , ὁ πλούσιος , ὅς σύ ὁ πολύς οἶδα σύνειμι . ἐκεῖνος αὐτός ἀεί θεραπεύω ὑπισχνέομαι ἐπί ἐγώ θνῄσκω . ἐπεί δέ ὁ πρᾶγμα εἰς μήκιστος ἐπιγίγνομαι καί ὑπέρ ὁ Τιθωνός ὁ γέρων ζάω , ἐπίτομος τις ὁδός ἐπί ὁ κλῆρος ἐξευρίσκω · πρίαμαι γάρ φάρμακον ἀναπείθω ὁ οἰνοχόος , ἐπειδάν ταχύς ὁ Πτοιόδωρος αἰτέω πίνω , — πίνω δέ ἐπιεικής ζωρός — ἐμβάλλω εἰς κύλιξ ἑτοῖμος ἔχω αὐτός καί ἐπιδίδωμι αὐτός · εἰ δέ οὗτος ποιέω , ἐλεύθερος ἐπόμνυμι ἀφίημι αὐτός . τίς οὖν γίγνομαι ; πάνυ γάρ τις παράδοξος λέγω ἔοικα .
lucianus.dialogi-mortuorum 7.2
ἐπεὶ τοίνυν λουσάμενοι ἥκομεν , δύο δὴ ὁ μειρακίσκος κύλικας ἑτοίμους ἔχων τὴν μὲν τῷ Πτοιοδώρῳ τὴν ἔχουσαν τὸ φάρμακον , τὴν δὲ ἑτέραν ἐμοί , σφαλεὶς οὐκ οἶδʼ ὅπως ἐμοὶ μὲν τὸ φάρμακον , Πτοιοδώρῳ δὲ τὸ ἀφάρμακτον ἔδωκεν · εἶτα ὁ μὲν ἔπινεν , ἐγὼ δὲ αὐτίκα μάλα ἐκτάδην ἐκείμην ὑποβολιμαῖος ἀντʼ ἐκείνου νεκρός . τί τοῦτο γελᾷς , ὦ Ζηνόφαντε ; καὶ μὴν οὐκ ἔδει γε ἑταίρῳ ἀνδρὶ ἐπιγελᾶν ἀστεῖα γάρ , ὦ Καλλιδημίδη , πέπονθας . ὁ γέρων δὲ τί πρὸς ταῦτα ; πρῶτον μὲν ὑπεταράχθη πρὸς τὸ αἰφνίδιον , εἶτα συνείς , οἶμαι , τὸ γεγενημένον ἐγέλα καὶ αὐτός , οἷά γε ὁ οἰνοχόος εἴργασται . πλὴν ἀλλʼ οὐδὲ σὲ τὴν ἐπίτομον ἐχρῆν τραπέσθαι · ἧκε γὰρ ἄν σοι διὰ τῆς λεωφόρου ἀσφαλέστερον , εἰ καὶ ὀλίγῳ βραδύτερον .
Lemmas: ἐπεί τοίνυν λούω ἥκω , δύο δή ὁ μειρακίσκος κύλιξ ἑτοῖμος ἔχω ὁ μέν ὁ Πτοιόδωρος ὁ ἔχω ὁ φάρμακον , ὁ δέ ἕτερος ἐγώ , σφάλλω οὐ οἶδα ὅπως ἐγώ μέν ὁ φάρμακον , Πτοιόδωρος δέ ὁ ἀφάρμακτος δίδωμι · εἶτα ὁ μέν πίνω , ἐγώ δέ αὐτίκα μάλα ἐκτάδην κεῖμαι ὑποβολιμαῖος ἀντί ἐκεῖνος νεκρός . τίς οὗτος γελάω , ὦ Ζηνόφαντος ; καί μήν οὐ δέω γε ἑταῖρος ἀνήρ ἐπιγελάω ἀστεῖος γάρ , ὦ Καλλιδημίδης , πάσχω . ὁ γέρων δέ τίς πρός οὗτος ; πρῶτος μέν ὑποταράσσω πρός ὁ αἰφνίδιος , εἶτα συνίημι , οἴομαι , ὁ γίγνομαι γελάω καί αὐτός , οἷος γε ὁ οἰνοχόος ἐργάζομαι . πλήν ἀλλά οὐδέ σύ ὁ ἐπίτομος χρή τρέπω · ἵημι γάρ ἄν σύ διά ὁ λαοφόρος ἀσφαλής , εἰ καί ὀλίγος βραδύς .
lucianus.dialogi-mortuorum 8.1
τοῦτο ἐκεῖνο τὸ τῆς παροιμίας · ὁ νεβρὸς τὸν λέοντα . τί ἀγανακτεῖς , ὦ Κνήμων ; πυνθάνῃ ὅ τι ἀγανακτῶ ; κληρονόμον ἀκούσιον καταλέλοιπα κατασοφισθεὶς ἄθλιος , οὓς ἐβουλόμην ἂν μάλιστα σχεῖν τἀμὰ παραλιπών . πῶς τοῦτο ἐγένετο ; Ἑρμόλαον τὸν πάνυ πλούσιον ἄτεκνον ὄντα ἐθεράπευον ἐπὶ θανάτῳ , κἀκεῖνος οὐκ ἀηδῶς τὴν θεραπείαν προσίετο . ἔδοξε δή μοι καὶ σοφὸν τοῦτο εἶναι , θέσθαι διαθήκας ἐς τὸ φανερόν , ἐν αἷς ἐκείνῳ καταλέλοιπα τἀμὰ πάντα , ὡς κἀκεῖνος ζηλώσειε καὶ τὰ αὐτὰ πράξειε . τί οὖν δὴ ἐκεῖνος ; ὅ τι μὲν αὐτὸς ἐνέγραψε ταῖς ἑαυτοῦ διαθήκαις οὐκ οἶδα ἐγὼ γοῦν ἄφνω ἀπέθανον τοῦ τέγους μοι ἐπιπεσόντος , καὶ νῦν Ἑρμόλαος ἔχει τἀμὰ ὥσπερ τις λαβραξ καὶ τὸ ἄγκιστρον τῷ δελέατι συγκατασπάσας . Οὐ μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτόν σε τὸν ἁλιέα · ὥστε σόφισμα κατὰ σαυτοῦ συντέθεικας . ἔοικα · οἰμώζω τοιγαροῦν .
Lemmas: οὗτος ἐκεῖνος ὁ ὁ παροιμία · ὁ νεβρός ὁ λέων . τίς ἀγανακτέω , ὦ Κνήμων ; πυνθάνομαι ὅς τις ἀγανακτέω ; κληρονόμος ἀκούσιος καταλείπω κατασοφίζομαι ἄθλιος , ὅς βούλομαι ἄν μάλα ἔχω ἐμός παραλείπω . πῶς οὗτος γίγνομαι ; Ἑρμόλαος ὁ πάνυ πλούσιος ἄτεκνος εἰμί θεραπεύω ἐπί θάνατος , ἐκεῖνος οὐ ἀηδής ὁ θεραπεία προσίημι . δοκέω δή ἐγώ καί σοφός οὗτος εἰμί , τίθημι διαθήκη εἰς ὁ φανερός , ἐν ὅς ἐκεῖνος καταλείπω ἐμός πᾶς , ὡς ἐκεῖνος ζηλόω καί ὁ αὐτός πράσσω . τίς οὖν δή ἐκεῖνος ; ὅς τις μέν αὐτός ἐγγράφω ὁ ἑαυτοῦ διαθήκη οὐ οἶδα ἐγώ γοῦν ἄφνω ἀποθνῄσκω ὁ τέγος ἐγώ ἐπιπίπτω , καί νῦν Ἑρμόλαος ἔχω ἐμός ὥσπερ τις λάβραξ καί ὁ ἄγκιστρον ὁ δέλεαρ συγκατασπάω . οὐ μόνος , ἀλλά καί αὐτός σύ ὁ ἁλιεύς · ὥστε σόφισμα κατά σεαυτοῦ συντίθημι . ἔοικα · οἰμώζω τοιγαροῦν .
lucianus.dialogi-mortuorum 9.1
ἥκεις ποτέ , ὦ Πολύστρατε , καὶ σὺ παρʼ ἡμᾶς ἔτη οἶμαι οὐ πολὺ ἀποδέοντα τῶν ἑκατὸν βεβιωκώς ; ὀκτὼ ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα , ὦ Σιμύλε . πῶς δαὶ τὰ μετʼ ἐμὲ ταῦτα ἐβίως τριάκοντα ; ἐγὼ γὰρ ἀμφὶ τὰ ἑβδομήκοντά σου ὄντος ἀπέθανον . Ὑπερήδιστα , εἰ καί σοι παράδοξον τοῦτο δόξει . παράδοξον , εἰ γέρων τε καὶ ἀσθενὴς ἄτεκνός τε προσέτι ἥδεσθαι τοῖς ἐν τῷ βίῳ ἐδύνασο .
Lemmas: ἥκω ποτέ , ὦ Πολύστρατος , καί σύ παρά ἐγώ ἔτος οἴομαι οὐ πολύς ἀποδέω ὁ ἑκατόν βιόω ; ὀκτώ ἐπί ὁ ἐνενήκοντα , ὦ Σιμύλος . πῶς δαί ὁ μετά ἐγώ οὗτος βιόω τριάκοντα ; ἐγώ γάρ ἀμφί ὁ ἑβδομήκοντα σύ εἰμί ἀποθνῄσκω . ὑπερηδύς , εἰ καί σύ παράδοξος οὗτος δοκέω . παράδοξος , εἰ γέρων τε καί ἀσθενής ἄτεκνος τε προσέτι ἥδομαι ὁ ἐν ὁ βίος δύναμαι .
lucianus.dialogi-mortuorum 9.2
τὸ μὲν πρῶτον ἅπαντα ἐδυνάμην · ἔτι καὶ παῖδες ὡραῖοι ἦσαν πολλοὶ καὶ γυναῖκες ἁβρόταται καὶ μύρα καὶ οἶνος ἀνθοσμίας καὶ τράπεζα ὑπὲρ τὰς ἐν Σικελίᾳ . καινὰ ταῦτα · ἐγὼ γάρ σε πάνυ φειδόμενον ἠπιστάμην . ἀλλʼ ἐπέρρει μοι , ὦ γενναῖε , παρʼ ἄλλων τἀγαθά · καὶ ἕωθεν μὲν εὐθὺς ἐπὶ θύρας ἐφοίτων μάλα πολλοί , μετὰ δὲ παντοῖά μοι δῶρα προσήγετο ἁπανταχόθεν τῆς γῆς τὰ κάλλιστα . Ἐτυράννησας , ὦ Πολύστρατε , μετʼ ἐμέ ; οὔκ , ἀλλʼ ἐραστὰς εἶχον μυρίους . ἐγέλασα · ἐραστὰς σὺ τηλικοῦτος ὤν , ὀδόντας τέτταρας ἔχων ; νὴ Δία , τοὺς ἀρίστους γε τῶν ἐν τῇ πόλει · καὶ γέροντά με καὶ φαλακρόν , ὡς ὁρᾷς , ὄντα καὶ ληαῶντα προσέτι καὶ κορυζῶντα ὑπερήδοντο θεραπεύοντες , καὶ μακάριος ἦν αὐτῶν ὅντινα ἂν καὶ μόνον προσέβλεψα . μῶν καὶ σύ τινα ὥσπερ ὁ Φάων τὴν Ἀφροδίτην ἐκ Χίου διεπόρθμευσας , εἶτά σοι εὐξαμένῳ ἔδωκε νέον εἶναι καὶ καλὸν ἐξ ὑπαρχῆς καὶ ἀξιέραστον ; οὔκ , ἀλλὰ τοιοῦτος ὢν περιπόθητος ἦν . αἰνίγματα λέγεις .
Lemmas: ὁ μέν πρῶτος ἅπας δύναμαι · ἔτι καί παῖς ὡραῖος εἰμί πολύς καί γυνή ἁβρός καί μύρον καί οἶνος ἀνθοσμίας καί τράπεζα ὑπέρ ὁ ἐν Σικελία . καινός οὗτος · ἐγώ γάρ σύ πάνυ φείδομαι ἐπίσταμαι . ἀλλά ἐπέρρω ἐγώ , ὦ γενναῖος , παρά ἄλλος ἀγαθός · καί ἕωθεν μέν εὐθύς ἐπί θύρα φοιτάω μάλα πολύς , μετά δέ παντοῖος ἐγώ δῶρον προσάγω ἁπανταχόθεν ὁ γῆ ὁ καλός . τυραννεύω , ὦ Πολύστρατος , μετά ἐγώ ; οὐ , ἀλλά ἐραστής ἔχω μυρίος . γελάω · ἐραστής σύ τηλικοῦτος εἰμί , ὀδούς τέσσαρες ἔχω ; νή Ζεύς , ὁ ἀγαθός γε ὁ ἐν ὁ πόλις · καί γέρων ἐγώ καί φαλακρός , ὡς ὁράω , εἰμί καί ληαῶντα προσέτι καί κορυζάω ὑπερήδομαι θεραπεύω , καί μακάριος εἰμί αὐτός ὅστις ἄν καί μόνος προσβλέπω . μῶν καί σύ τις ὥσπερ ὁ Φάων ὁ Ἀφροδίτη ἐκ Χίος διαπορθμεύω , εἶτα σύ εὔχομαι δίδωμι νέος εἰμί καί καλός ἐκ ὑπαρχή καί ἀξιέραστος ; οὐ , ἀλλά τοιοῦτος εἰμί περιπόθητος εἰμί . αἴνιγμα λέγω .
lucianus.dialogi-mortuorum 9.3
καὶ μὴν πρόδηλός γε ὁ ἔρως οὑτοσὶ πολὺς ὢν ὁ περὶ τοὺς ἀτέκνους καὶ πλουσίους γέροντας . νῦν μανθάνω σου τὸ κάλλος , ὦ θαυμάσιε , ὅτι παρὰ τῆς χρυσῆς Ἀφροδίτης ἦν . ἀτάρ , ὦ Σιμύλε , οὐκ ὀλίγα τῶν ἐραστῶν ἀπολέλαυκα μονονουχὶ προσκυνούμενος ὑπʼ αὐτῶν · καὶ ἐθρυπτόμην δὲ πολλάκις καὶ ἀπέκλειον αὐτῶν τινας ἐνίοτε , οἱ δὲ ἡμιλλῶντο καὶ ἀλλήλους ὑπερεβάλλοντο ἐν τῇ περὶ ἐμὲ φιλοτιμίᾳ . τέλος δʼ οὖν πῶς ἐβουλεύσω περὶ τῶν κτημάτων ; ἐς τὸ φανερὸν μὲν ἕκαστον αὐτῶν κληρονόμον ἀπολιπεῖν ἔφασκον , ὁ δʼ ἐπίστευέ τε ἂν καὶ κολακευτικώτερον παρεσκεύαζεν ἑαυτόν , ἄλλας δὲ τὰς ἀληθεῖς διαθήκας ἔχων , ἐκείνας κατέλιπον οἰμώζειν ἅπασι φράσας .
Lemmas: καί μήν πρόδηλος γε ὁ ἔρως οὗτος πολύς εἰμί ὁ περί ὁ ἄτεκνος καί πλούσιος γέρων . νῦν μανθάνω σύ ὁ κάλλος , ὦ θαυμάσιος , ὅτι παρά ὁ χρύσεος Ἀφροδίτη εἰμί . ἀτάρ , ὦ Σιμύλος , οὐ ὀλίγος ὁ ἐραστής ἀπολαύω μονονού προσκυνέω ὑπό αὐτός · καί θρύπτω δέ πολλάκις καί ἀποκλείω αὐτός τις ἐνίοτε , ὁ δέ ἁμιλλάομαι καί ἀλλήλων ὑπερβάλλω ἐν ὁ περί ἐγώ φιλοτιμία . τέλος δέ οὖν πῶς βουλεύω περί ὁ κτῆμα ; εἰς ὁ φανερός μέν ἕκαστος αὐτός κληρονόμος ἀπολείπω φάσκω , ὁ δέ πιστεύω τε ἄν καί κολακευτικός παρασκευάζω ἑαυτοῦ , ἄλλος δέ ὁ ἀληθής διαθήκη ἔχω , ἐκεῖνος καταλείπω οἰμώζω ἅπας φράζω .
lucianus.dialogi-mortuorum 9.4
τίνα δὲ αἱ τελευταῖαι τὸν κληρονόμον ἔσχον ; ἦ πού τινα τῶν ἀπὸ τοῦ γένους ; οὐ μὰ Δία , ἀλλὰ νεώνητόν τινα τῶν μειρακίων τῶν ὡραίων Φρύγα . ἀμφὶ πόσα ἔτη , ὦ Πολύστρατε ; σχεδὸν ἀμφὶ τὰ εἴκοσι . ἤδη μανθάνω ἅτινά σοι ἐκεῖνος ἐχαρίζετο . πλὴν ἀλλὰ πολὺ ἐκείνων ἀξιώτερος κληρονομεῖν , εἰ καὶ βάρβαρος ἦν καὶ ὄλεθρος , ὃν ἤδη καὶ αυτοὶ οἱ ἄριστοι θεραπεύουσιν . ἐκεῖνος τοίνυν ἐκληρονόμησέ μου καὶ νῦν ἐν τοῖς εὐπατρίδαις ἀριθμεῖται ὑπεξυρημένος μὲν τὸ γένειον καὶ βαρβαρίζων , Κόδρου δὲ εὐγενέστερος καὶ Νιρέως καλλίων καὶ Ὀδυσσέως συνετώτερος λεγόμενος εἶναι . οὔ μοι μέλει · καὶ στρατηγησάτω τῆς Ἑλλάδος , εἰ δοκεῖ , ἐκεῖνοι δὲ μὴ κληρονομείτωσαν μόνον .
Lemmas: τίς δέ ὁ τελευταῖος ὁ κληρονόμος ἔχω ; ἦ που τις ὁ ἀπό ὁ γένος ; οὐ μά Ζεύς , ἀλλά νεώνητος τις ὁ μειράκιον ὁ ὡραῖος Φρύξ . ἀμφί πόσος ἔτος , ὦ Πολύστρατος ; σχεδόν ἀμφί ὁ εἴκοσι . ἤδη μανθάνω ὅστις σύ ἐκεῖνος χαρίζω . πλήν ἀλλά πολύς ἐκεῖνος ἄξιος κληρονομέω , εἰ καί βάρβαρος εἰμί καί ὄλεθρος , ὅς ἤδη καί αὐτός ὁ ἀγαθός θεραπεύω . ἐκεῖνος τοίνυν κληρονομέω ἐγώ καί νῦν ἐν ὁ εὐπατρίδης ἀριθμέω ὑποξυράω μέν ὁ γένειον καί βαρβαρίζω , Κόδρος δέ εὐγενής καί Νιρεύς καλός καί Ὀδυσσεύς συνετός λέγω εἰμί . οὐ ἐγώ μέλω · καί στρατηγέω ὁ Ἑλλάς , εἰ δοκέω , ἐκεῖνος δέ μή κληρονομέω μόνος .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.1
ἀκούσατε ὡς ἔχει ἡμῖν τὰ πράγματα . μικρὸν μὲν ἡμῖν , ὡς ὁρᾶτε , τὸ σκαφίδιον καὶ ὑπόσαθρόν ἐστι καὶ διαρρεῖ τὰ πολλά , καὶ ἢν τραπῇ ἐπὶ θάτερα , οἰχήσεται περιτραπέν , ὑμεῖς δὲ ἅμα τοσοῦτοι ἥκετε πολλὰ ἐπιφερόμενοι ἕκαστος . ἢν οὖν μετὰ τούτων ἐμβῆτε , δέδια μὴ ὕστερον μετανοήσητε , καὶ μάλιστα ὁπόσοι νεῖν οὐκ ἐπίστασθε . πῶς οὖν ποιήσαντες εὐπλοήσομεν ; ἐγὼ ὑμῖν φράσω · γυμνοὺς ἐπιβαίνειν χρὴ τὰ περιττὰ ταῦτα πάντα ἐπὶ τῆς ἠϊόνος καταλιπόντας · μόλις γὰρ ἂν καὶ οὕτως δέξαιτο ὑμᾶς τὸ πορθμεῖον . σοὶ δέ , ὦ Ἑρμῆ , μελήσει τὸ ἀπὸ τούτου μηδένα παραδέχεσθαι αὐτῶν , ὃς ἂν μὴ ψιλὸς ᾖ καὶ τὰ ἔπιπλα , ὥσπερ ἔφην , ἀποβαλών . παρὰ δὲ τὴν ἀποβάθραν ἑστὼς διαγίνωσκε αὐτοὺς καὶ ἀναλάμβανε γυμνοὺς ἐπιβαίνειν ἀναγκάζων .
Lemmas: ἀκούω ὡς ἔχω ἐγώ ὁ πρᾶγμα . μικρός μέν ἐγώ , ὡς ὁράω , ὁ σκαφίδιον καί ὑπόσαθρος εἰμί καί διαρρέω ὁ πολύς , καί ἐάν τρέπω ἐπί ἕτερος , οἴχομαι περιτρέπω , σύ δέ ἅμα τοσοῦτος ἥκω πολύς ἐπιφέρω ἕκαστος . ἐάν οὖν μετά οὗτος ἐμβαίνω , δείδω μή ὕστερον μετανοέω , καί μάλα ὁπόσος νέω οὐ ἐπίσταμαι . πῶς οὖν ποιέω εὐπλοέω ; ἐγώ σύ φράζω · γυμνός ἐπιβαίνω χρή ὁ περισσός οὗτος πᾶς ἐπί ὁ ἠιών καταλείπω · μόλις γάρ ἄν καί οὕτως δέχομαι σύ ὁ πορθμεῖον . σύ δέ , ὦ Ἑρμῆς , μέλω ὁ ἀπό οὗτος μηδείς παραδέχομαι αὐτός , ὅς ἄν μή ψιλός εἰμί καί ὁ ἔπιπλα , ὥσπερ φημί , ἀποβάλλω . παρά δέ ὁ ἀποβάθρα ἵστημι διαγιγνώσκω αὐτός καί ἀναλαμβάνω γυμνός ἐπιβαίνω ἀναγκάζω .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.2
εὖ λέγεις , καὶ οὕτω ποιήσωμεν . — οὑτοσὶ τίς ὁ πρῶτός ἐστι ; Μένιππος ἔγωγε . ἀλλʼ ἰδοὺ ἡ πήρα μοι , ὦ Ερμῆ , καὶ τὸ βάκτρον ἐς τὴν λίμνην ἀπερρίφθων , τὸν τρίβωνα δὲ οὐδὲ ἐκόμισα εὖ ποιῶν .
Lemmas: εὖ λέγω , καί οὕτως ποιέω . — οὗτος τίς ὁ πρῶτος εἰμί ; Μένιππος ἐγώ . ἀλλά ἰδού ὁ πήρα ἐγώ , ὦ Ἑρμῆς , καί ὁ βάκτρον εἰς ὁ λίμνη ἀπορρίπτω , ὁ τρίβων δέ οὐδέ κομίζω εὖ ποιέω .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.3
ἔμβαινε , ὦ Μένιππε ἀνδρῶν ἄριστε , καὶ τὴν προεδρίαν παρὰ τὸν κυβερνήτην ἔχε ἐφʼ ὑψηλοῦ , ὡς ἐπισκοπῇς ἅπαντας . ὁ καλὸς δʼ οὗτος τίς ἐστι ; Χαρμόλεως ὁ Μεγαρικὸς ὁ ἐπέραστος , οὗ τὸ φίλημα διτάλαντον ἦν . ἀπόδυθι τοιγαροῦν τὸ κάλλος καὶ τὰ χείλη αὐτοῖς φιλήμασι καὶ τὴν κόμην τὴν βαθεῖαν καὶ τὸ ἐπὶ τῶν παρειῶν ἐρύθημα καὶ τὸ δέρμα ὅλον . ἔχει καλῶς , εὔζωνος εἶ , ἐπίβαινε ἤδη .
Lemmas: ἐμβαίνω , ὦ Μένιππος ἀνήρ ἀγαθός , καί ὁ προεδρία παρά ὁ κυβερνήτης ἔχω ἐπί ὑψηλός , ὡς ἐπισκοπέω ἅπας . ὁ καλός δέ οὗτος τίς εἰμί ; Χαρμόλεως ὁ Μεγαρικός ὁ ἐπέραστος , ὅς ὁ φίλημα διτάλαντος εἰμί . ἀποδύω τοιγάρ ὁ κάλλος καί ὁ χεῖλος αὐτός φίλημα καί ὁ κόμη ὁ βαθύς καί ὁ ἐπί ὁ παρείας ἐρύθημα καί ὁ δέρμα ὅλος . ἔχω καλός , εὔζωνος εἰμί , ἐπιβαίνω ἤδη .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.4
ὁ δὲ τὴν πορφυρίδα οὑτοσὶ καὶ τὸ διάδημα ὁ βλοσυρὸς τίς ὢν τυγχάνεις ; Λάμπιχος Γελῴων τύραννος . τί οὖν , ὦ Λάμπιχε , τοσαῦτα ἔχων πάρει ; τί οὖν ; ἐχρῆν , ὦ Ἑρμῆ , γυμνὸν ἥκειν τύραννον ἄνδρα ; τύραννον μὲν οὐδαμῶς , νεκρὸν δὲ μάλα · ὥστε ἀπόθου ταῦτα . ἰδού σοι ὁ πλοῦτος ἀπέρριπται . καὶ τὸν τῦφον ἀπόρριψον , ὦ Λάμπιχε , καὶ τὴν ὑπεροψίαν · βαρήσει γὰρ τὸ πορθμεῖον συνεμπεσόντα . οὐκοῦν ἀλλὰ τὸ διάδημα ἔασόν με ἔχειν καὶ τὴν ἐφεστρίδα . οὐδαμῶς , ἀλλὰ καὶ ταῦτα ἄφες . εἶεν . τί ἔτι ; πάντα γὰρ ἀφῆκα , ὡς ὁρᾷς . καὶ τὴν ὠμότητα καὶ τὴν ἄνοιαν καὶ τὴν ὕβριν καὶ τὴν ὀργήν , καὶ ταῦτα ἄφες . ἰδού σοι ψιλός εἰμι .
Lemmas: ὁ δέ ὁ πορφυρίς οὗτος καί ὁ διάδημα ὁ βλοσυρός τίς εἰμί τυγχάνω ; Λάμπιχος Γελῷος τύραννος . τίς οὖν , ὦ Λάμπιχος , τοσοῦτος ἔχω παρέρχομαι ; τίς οὖν ; χρή , ὦ Ἑρμῆς , γυμνός ἥκω τύραννος ἀνήρ ; τύραννος μέν οὐδαμῶς , νεκρός δέ μάλα · ὥστε ἀποτίθημι οὗτος . ἰδού σύ ὁ πλοῦτος ἀπορρίπτω . καί ὁ τῦφος ἀπορρίπτω , ὦ Λάμπιχος , καί ὁ ὑπεροψία · βαρέω γάρ ὁ πορθμεῖον συνεμπίπτω . οὐκοῦν ἀλλά ὁ διάδημα ἐάω ἐγώ ἔχω καί ὁ ἐφεστρίς . οὐδαμῶς , ἀλλά καί οὗτος ἀφίημι . εἶεν . τίς ἔτι ; πᾶς γάρ ἀφίημι , ὡς ὁράω . καί ὁ ὠμότης καί ὁ ἄνοια καί ὁ ὕβρις καί ὁ ὀργή , καί οὗτος ἀφίημι . ἰδού σύ ψιλός εἰμί .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.5
ἔμβαινε ἤδη . σὺ δὲ ὁ παχύς , ὁ πολύσαρκος τίς ὢν τυγχάνεις ; Δαμασίας ὁ ἀθλητής . ναί , ἔοικας · οἶδα γάρ σε πολλάκις ἐν ταῖς παλαίστραις ἰδών . ναί , ὦ Ἑρμῆ · ἀλλὰ παράδεξαί με γυμνὸν ὄντα . οὐ γυμνόν , ὦ βέλτιστε , τοσαύτας σάρκας περιβεβλημένον · ὥστε ἀπόδυθι αὐτάς , ἐπεὶ καταδύσεις τὸ σκάφος τὸν ἕτερον πόδα ὑπερθεὶς μόνον · ἀλλὰ καὶ τοὺς στεφάνους τούτους ἀπόρριψον καὶ τὰ κηρύγματα . ἰδού σοι γυμνός , ὡς ὁρᾷς , ἀληθῶς εἰμι καὶ ἰσοστάσιος τοῖς ἄλλοις νεκροῖς .
Lemmas: ἐμβαίνω ἤδη . σύ δέ ὁ παχύς , ὁ πολύσαρκος τίς εἰμί τυγχάνω ; Δαμασίας ὁ ἀθλητής . ναί , ἔοικα · οἶδα γάρ σύ πολλάκις ἐν ὁ παλαίστρα ὁράω . ναί , ὦ Ἑρμῆς · ἀλλά παραδείκνυμι ἐγώ γυμνός εἰμί . οὐ γυμνός , ὦ ἀγαθός , τοσοῦτος σάρξ περιβάλλω · ὥστε ἀποδύω αὐτός , ἐπεί καταδύω ὁ σκάφος ὁ ἕτερος πούς ὑπερτίθημι μόνος · ἀλλά καί ὁ στέφανος οὗτος ἀπορρίπτω καί ὁ κήρυγμα . ἰδού σύ γυμνός , ὡς ὁράω , ἀληθής εἰμί καί ἰσοστάσιος ὁ ἄλλος νεκρός .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.6
οὕτως ἄμεινον ἀβαρῆ εἶναι · ὥστε ἔμβαινε . καὶ σὺ δὲ τὸν πλοῦτον ἀποθέμενος , ὦ Κράτων , καὶ τὴν μαλακίαν δὲ προσέτι καὶ τὴν τρυφὴν μηδὲ τὰ ἐντάφια κόμιζε μηδὲ τὰ τῶν προγόνων ἀξιώματα , κατάλιπε δὲ καὶ γένος καὶ δόξαν καὶ εἴ ποτέ σε ἡ πόλις ἀνεκήρυξε καὶ τὰς τῶν ἀνδριάντων ἐπιγραφάς , μηδέ , ὅτι μέγαν τάφον ἐπί σοι ἔχωσαν , λέγε · βαρύνει γὰρ καὶ ταῦτα μνημονευόμενα . οὐχ ἑκὼν μέν , ἀπορρίψω δέ · τί γὰρ ἂν καὶ πάθοιμι ;
Lemmas: οὕτως ἀγαθός ἀβαρής εἰμί · ὥστε ἐμβαίνω . καί σύ δέ ὁ πλοῦτος ἀποτίθημι , ὦ Κράτων , καί ὁ μαλακία δέ προσέτι καί ὁ τρυφή μηδέ ὁ ἐντάφιος κομίζω μηδέ ὁ ὁ πρόγονος ἀξίωμα , καταλείπω δέ καί γένος καί δόξα καί εἰ ποτέ σύ ὁ πόλις ἀνακηρύσσω καί ὁ ὁ ἀνδριάς ἐπιγραφή , μηδέ , ὅτι μέγας τάφος ἐπί σύ χόω , λέγω · βαρύνω γάρ καί οὗτος μνημονεύω . οὐ ἑκών μέν , ἀπορρίπτω δέ · τίς γάρ ἄν καί πάσχω ;
lucianus.dialogi-mortuorum 10.7
βαβαῖ . σὺ δὲ ὁ ἔνοπλος τί βούλει ; ἢ τί τὸ τρόπαιον τοῦτο φέρεις ; ὅτι ἐνίκησα , ὦ Ἑρμῆ , καὶ ἠρίστευσα καὶ ἡ πόλις ἐτίμησέ με . ἄφες ὑπὲρ γῆς τὸ τρόπαιον · ἐν ᾅδου γὰρ εἰρήνη καὶ οὐδὲν ὅπλων δεήσει .
Lemmas: βαβαῖ . σύ δέ ὁ ἔνοπλος τίς βούλομαι ; ἤ τίς ὁ τρόπαιον οὗτος φέρω ; ὅτι νικάω , ὦ Ἑρμῆς , καί ἀριστεύω καί ὁ πόλις τιμάω ἐγώ . ἀφίημι ὑπέρ γῆ ὁ τρόπαιον · ἐν ᾍδης γάρ εἰρήνη καί οὐδείς ὅπλον δέω .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.8
ὁ σεμνὸς δὲ οὗτος ἀπό γε τοῦ σχήματος καὶ βρενθυόμενος , ὁ τὰς ὀφρῦς ἐπηρκώς , ὁ ἐπὶ τῶν φροντίδων τίς ἐστιν , ὁ τὸν βαθὺν πώγωνα καθειμένος ; φιλόσοφός τις , ὦ Ἑρμῆ , μᾶλλον δὲ γόης καὶ τερατείας μεστός · ὥστε ἀπόδυσον καὶ τοῦτον · ὄψει γὰρ πολλὰ καὶ γελοῖα ὑπὸ τῷ ἱματίῳ σκεπόμενα . ἀπόθου σὺ τὸ σχῆμα πρῶτον , εἶτα καὶ ταυτὶ πάντα . ὦ Ζεῦ , ὅσην μὲν τὴν ἀλαζονείαν κομίζει , ὅσην δὲ ἀμαθίαν καὶ ἔριν καὶ κενοδοξίαν καὶ ἐρωτήσεις ἀπόρους καὶ λόγους ἀκανθώδεις καὶ ἐννοίας πολυπλόκους , ἀλλὰ καὶ ματαιοπονίαν μάλα πολλὴν καὶ λῆρον οὐκ ὀλίγον καὶ ὕθλους καὶ μικρολογίαν , νὴ Δία καὶ χρυσίον γε τουτὶ καὶ ἡδυπάθειαν δὲ καὶ ἀναισχυντίαν καὶ ὀργὴν καὶ τρυφὴν καὶ μαλακίαν · οὐ λέληθε γάρ με , εἰ καὶ μάλα περικρύπτεις αὐτά . καὶ τὸ ψεῦδος δὲ ἀπόθου καὶ τὸν τῦφον καὶ τὸ οἴεσθαι ἀμείνων εἶναι τῶν ἄλλων · ὡς εἴ γε ταῦτα πάντα ἔχων ἐμβαίης , ποία πεντηκόντορος δέξαιτο ἄν σε ; ἀποτίθεμαι τοίνυν αὐτά , ἐπείπερ οὕτω κελεύεις .
Lemmas: ὁ σεμνός δέ οὗτος ἀπό γε ὁ σχῆμα καί βρενθύομαι , ὁ ὁ ὀφρύς ἐπαίρω , ὁ ἐπί ὁ φροντίς τίς εἰμί , ὁ ὁ βαθύς πώγων καθίημι ; φιλόσοφος τις , ὦ Ἑρμῆς , μάλα δέ γόης καί τερατεία μεστός · ὥστε ἀποδύω καί οὗτος · ὁράω γάρ πολύς καί γέλοιος ὑπό ὁ ἱμάτιον σκέπω . ἀποτίθημι σύ ὁ σχῆμα πρῶτος , εἶτα καί οὗτος πᾶς . ὦ Ζεύς , ὅσος μέν ὁ ἀλαζονεία κομίζω , ὅσος δέ ἀμαθία καί ἔρις καί κενοδοξία καί ἐρώτησις ἄπορος καί λόγος ἀκανθώδης καί ἔννοια πολύπλοκος , ἀλλά καί ματαιοπονία μάλα πολύς καί λῆρος οὐ ὀλίγος καί ὕθλος καί μικρολογία , νή Ζεύς καί χρυσίον γε οὗτος καί ἡδυπάθεια δέ καί ἀναισχυντία καί ὀργή καί τρυφή καί μαλακία · οὐ λανθάνω γάρ ἐγώ , εἰ καί μάλα περικρύπτω αὐτός . καί ὁ ψεῦδος δέ ἀποτίθημι καί ὁ τῦφος καί ὁ οἴομαι ἀγαθός εἰμί ὁ ἄλλος · ὡς εἰ γε οὗτος πᾶς ἔχω ἐμβαίνω , ποῖος πεντηκόντορος δέχομαι ἄν σύ ; ἀποτίθημι τοίνυν αὐτός , ἐπεί οὕτως κελεύω .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.9
ἀλλὰ καὶ τὸν πώγωνα τοῦτον ἀποθέσθω , ὦ Ἑρμῆ , βαρύν τε ὄντα καὶ λάσιον , ὡς ὁρᾶς · πέντε μναῖ τριχῶν εἰσι τοὐλάχιστον . εὖ λέγεις · ἀπόθου καὶ τοῦτον . καὶ τίς ὁ ἀποκείρων ἔσται ; Μένιππος οὑτοσὶ λαβὼν πέλεκυν τῶν ναυπηγικῶν ἀποκόψει αὐτὸν ἐπικόπῳ τῇ ἀποβάθρᾳ χρησάμενος . οὔκ , ὦ Ἑρμῆ , ἀλλὰ πρίονά μοι ἀνάδος · γελοιότερον γὰρ τοῦτο . ὁ πέλεκυς ἱκανός . εὖ γε . ἀνθρωπινώτερος νῦν ἀναπέφηνας ἀποθέμενος σαυτοῦ τὴν κινάβραν . βούλει μικρὸν ἀφέλωμαι καὶ τῶν ὀφρύων ; μάλιστα · ὑπὲρ τὸ μέτωπον γὰρ καὶ ταύτας ἐπῆρκεν , οὐκ οἶδα ἐφʼ ὅτῳ ἀνατείνων ἑαυτόν . τί τοῦτο ; καὶ δακρύεις , ὦ κάθαρμα , καὶ πρὸς θάνατον ἀποδειλιᾷς ; ἔμβηθι δʼ οὖν . ἓν ἔτι τὸ βαρύτατον ὑπὸ μάλης ἔχει . τί , ὦ Μένιππε ; κολακείαν , ὦ Ἑρμῆ , πολλὰ χρησιμεύσασαν αὐτῷ ἐν τῷ βίῳ . οὐκοῦν καὶ σύ , ὦ Μένιππε , ἀπόθου τὴν ἐλευθερίαν καὶ παρρησίαν καὶ τὸ ἄλυπον καὶ τὸ γενναῖον καὶ τὸν γέλωτα · μόνος γοῦν τῶν ἄλλων γελᾷς . μηδαμῶς , ἀλλὰ καὶ ἔχε ταῦτα , κοῦφα γὰρ καὶ πάνυ εὔφορα ὄντα καὶ πρὸς τὸν κατάπλουν χρήσιμα .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ πώγων οὗτος ἀποτίθημι , ὦ Ἑρμῆς , βαρύς τε εἰμί καί λάσιος , ὡς ὁράω · πέντε μνᾶ θρίξ εἰμί ἐλαχύς . εὖ λέγω · ἀποτίθημι καί οὗτος . καί τίς ὁ ἀποκείρω εἰμί ; Μένιππος οὗτος λαμβάνω πέλεκυς ὁ ναυπηγικός ἀποκόπτω αὐτός ἐπίκοπος ὁ ἀποβάθρα χράω . οὐ , ὦ Ἑρμῆς , ἀλλά πρίων ἐγώ ἀναδίδωμι · γέλοιος γάρ οὗτος . ὁ πέλεκυς ἱκανός . εὖ γε . ἀνθρώπινος νῦν ἀναφαίνω ἀποτίθημι σεαυτοῦ ὁ κινάβρα . βούλομαι μικρός ἀφαιρέω καί ὁ ὀφρύς ; μάλα · ὑπέρ ὁ μέτωπον γάρ καί οὗτος ἐπαίρω , οὐ οἶδα ἐπί ὅστις ἀνατείνω ἑαυτοῦ . τίς οὗτος ; καί δακρύω , ὦ κάθαρμα , καί πρός θάνατος ἀποδειλιάω ; ἐμβαίνω δέ οὖν . εἷς ἔτι ὁ βαρύς ὑπό μάλη ἔχω . τίς , ὦ Μένιππος ; κολακεία , ὦ Ἑρμῆς , πολύς χρησιμεύω αὐτός ἐν ὁ βίος . οὐκοῦν καί σύ , ὦ Μένιππος , ἀποτίθημι ὁ ἐλευθερία καί παρρησία καί ὁ ἄλυπος καί ὁ γενναῖος καί ὁ γέλως · μόνος γοῦν ὁ ἄλλος γελάω . μηδαμῶς , ἀλλά καί ἔχω οὗτος , κοῦφος γάρ καί πάνυ εὔφορος εἰμί καί πρός ὁ κατάπλοος χρήσιμος .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.10
καὶ ὁ ῥήτωρ δὲ σὺ ἀπόθου τῶν ῥημάτων τὴν τοσαύτην ἀπεραντολογίαν καὶ ἀντιθέσεις καὶ παρισώσεις καὶ περιόδους καὶ βαρβαρισμοὺς καὶ τὰ ἄλλα βάρη τῶν λόγων . ἢν ἰδού , ἀποτίθεμαι . εὖ ἔχει · ὥστε λύε τὰ ἀπόγεια , τὴν ἀποβάθραν ἀνελώμεθα , τὸ ἀγκύριον ἀνεσπάσθω , πέτασον τὸ ἱστίον , εὔθυνε , ὦ πορθμεῦ , τὸ πηδάλιον · εὐπλοῶμεν .
Lemmas: καί ὁ ῥήτωρ δέ σύ ἀποτίθημι ὁ ῥῆμα ὁ τοσοῦτος ἀπεραντολογία καί ἀντίθεσις καί παρίσωσις καί περίοδος καί βαρβαρισμός καί ὁ ἄλλος βάρος ὁ λόγος . ἐάν ἰδού , ἀποτίθημι . εὖ ἔχω · ὥστε λύω ὁ ἀπόγειος , ὁ ἀποβάθρα ἀναιρέω , ὁ ἀγκύριον ἀνασπάω , πετάννυμι ὁ ἱστίον , εὐθύνω , ὦ πορθμεύς , ὁ πηδάλιον · εὐπλοέω .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.11
τί οἰμώζετε , ὦ μάταιοι , καὶ μάλιστα ὁ φιλόσοφος σὺ ὁ ἀρτίως τὸν πώγωνα δεδῃωμένος ; ὅτι , ὦ Ἑρμῆ , ἀθάνατον ᾤμην τὴν ψυχὴν ὑπάρχειν . ψεύδεται · ἄλλα γὰρ ἔοικε λυπεῖν αὐτόν . τὰ ποῖα ; ὅτι μηκέτι δειπνήσει πολυτελῆ δεῖπνα μηδὲ νύκτωρ ἐξιὼν ἅπαντας λανθάνων τῷ ἱματίῳ τὴν κεφαλὴν κατειλήσας περίεισιν ἐν κύκλῳ τὰ χαμαιτυπεῖα , καὶ ἕωθεν ἐξαπατῶν τοὺς νέους ἐπὶ τῇ σοφίᾳ ἀργύριον λήψεται · ταῦτα λυπεῖ αὐτόν . σὺ γάρ , ὦ Μένιππε , οὐκ ἄχθῃ ἀποθανών ; πῶς , ὃς ἔσπευσα ἐπὶ τὸν θάνατον καλέσαντος μηδενός ;
Lemmas: τίς οἰμώζω , ὦ μάταιος , καί μάλα ὁ φιλόσοφος σύ ὁ ἄρτιος ὁ πώγων δηϊόω ; ὅτι , ὦ Ἑρμῆς , ἀθάνατος οἴομαι ὁ ψυχή ὑπάρχω . ψεύδω · ἄλλος γάρ ἔοικα λυπέω αὐτός . ὁ ποῖος ; ὅτι μηκέτι δειπνέω πολυτελής δεῖπνον μηδέ νύκτωρ ἐξέρχομαι ἅπας λανθάνω ὁ ἱμάτιον ὁ κεφαλή κατειλέω περίειμι ἐν κύκλος ὁ χαμαιτυπεῖον , καί ἕωθεν ἐξαπατάω ὁ νέος ἐπί ὁ σοφία ἀργύριον λαμβάνω · οὗτος λυπέω αὐτός . σύ γάρ , ὦ Μένιππος , οὐ ἄχθομαι ἀποθνῄσκω ; πῶς , ὅς σπεύδω ἐπί ὁ θάνατος καλέω μηδείς ;
lucianus.dialogi-mortuorum 10.12
ἀλλὰ μεταξὺ λόγων . οὐ κραυγή τις ἀκούεται ὥσπερ τινῶν ἀπὸ γῆς βοώντων ; ναί , ὦ Μένιππε , οὐκ ἀφʼ ἑνός γε χωρίου , ἀλλʼ οἱ μὲν ἐς τὴν ἐκκλησίαν συνελθόντες ἄσμενοι γελῶσι πάντες ἐπὶ τῷ Λαμπίχου θανάτῳ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ συνέχεται πρὸς τῶν γυναικῶν καὶ τὰ παιδία νεογνὰ ὄντα ὁμοίως κἀκεῖνα ὑπὸ τῶν παίδων βάλλεται ἀφθόνοις τοῖς λίθοις · ἄλλοι δὲ Διόφαντον τὸν ῥήτορα ἐπαινοῦσιν ἐν Σικυῶνι ἐπιταφίους λόγους διεξιόντα ἐπὶ Κράτωνι τούτῳ . καὶ νὴ Δία γε ἡ Δαμασίου μήτηρ κωκύουσα ἐξάρχει τοῦ θρήνου σὺν γυναιξὶν ἐπὶ τῷ Δαμασίᾳ · σὲ δέ , ὦ Μένιππε , οὐδεὶς δακρύει , καθʼ ἡσυχίαν δὲ κεῖσαι μόνος .
Lemmas: ἀλλά μεταξύ λόγος . οὐ κραυγή τις ἀκούω ὥσπερ τις ἀπό γῆ βοάω ; ναί , ὦ Μένιππος , οὐ ἀπό εἷς γε χωρίον , ἀλλά ὁ μέν εἰς ὁ ἐκκλησία συνέρχομαι ἄσμενος γελάω πᾶς ἐπί ὁ Λάμπιχος θάνατος καί ὁ γυνή αὐτός συνέχω πρός ὁ γυνή καί ὁ παιδίον νεογνός εἰμί ὅμοιος ἐκεῖνος ὑπό ὁ παῖς βάλλω ἄφθονος ὁ λίθος · ἄλλος δέ Διόφαντος ὁ ῥήτωρ ἐπαινέω ἐν Σικυών ἐπιτάφιος λόγος διεξέρχομαι ἐπί Κράτων οὗτος . καί νή Ζεύς γε ὁ Δαμασίας μήτηρ κωκύω ἐξάρχω ὁ θρῆνος σύν γυνή ἐπί ὁ Δαμασίας · σύ δέ , ὦ Μένιππος , οὐδείς δακρύω , κατά ἡσυχία δέ κεῖμαι μόνος .
lucianus.dialogi-mortuorum 10.13
οὐδαμῶς , ἀλλʼ ἀκούσῃ τῶν κυνῶν μετʼ ὀλίγον ὠρυομένων οἴκτιστον ἐπʼ ἐμοὶ καὶ τῶν κοράκων τυπτομένων τοῖς πτεροῖς , ὁπόταν συνελθόντες θάπτωσί με . γεννάδας εἶ , ὦ Μένιππε . ἀλλʼ ἐπεὶ καταπεπλεύκαμεν ἡμεῖς , ὑμεῖς μὲν ἄπιτε πρὸς τὸ δικαστήριον εὐθεῖαν ἐκείνην προϊόντες , ἐγὼ δὲ καὶ ὁ πορθμεὺς ἄλλους μετελευσόμεθα . Εὐπλοεῖτε , ὦ Ἑρμῆ · προΐωμεν δὲ καὶ ἡμεῖς . τί οὖν ἔτι καὶ μέλλετε ; πάντως δικασθῆναι δεήσει , καὶ τὰς καταδίκας φασὶν εἶναι βαρείας , τροχοὺς καὶ λίθους καὶ γῦπας · δειχθήσεται δὲ ὁ ἑκάστου βίος ἀκριβῶς .
Lemmas: οὐδαμῶς , ἀλλά ἀκούω ὁ κύων μετά ὀλίγος ὠρύομαι οἰκτρός ἐπί ἐγώ καί ὁ κόραξ τύπτω ὁ πτερόν , ὁπόταν συνέρχομαι θάπτω ἐγώ . γεννάδας εἰμί , ὦ Μένιππος . ἀλλά ἐπεί καταπλέω ἐγώ , σύ μέν ἀπέρχομαι πρός ὁ δικαστήριον εὐθεῖα ἐκεῖνος προέρχομαι , ἐγώ δέ καί ὁ πορθμεύς ἄλλος μετέρχομαι . εὐπλοέω , ὦ Ἑρμῆς · προέρχομαι δέ καί ἐγώ . τίς οὖν ἔτι καί μέλλω ; πάντως δικάζω δέω , καί ὁ καταδίκη φημί εἰμί βαρύς , τροχός καί λίθος καί γύψ · δείκνυμι δέ ὁ ἕκαστος βίος ἀκριβής .
lucianus.dialogi-mortuorum 11.1
Μοίριχον τὸν πλούσιον ἐγίνωσκες , ὦ Διόγενες , τὸν πάνυ πλούσιον , τὸν ἐκ Κορίνθου , τὸν τὰς πολλὰς ὁλκάδας ἔχοντα , οὗ ἀνεψιὸς Ἀριστέας , πλούσιος καὶ αὐτὸς ὤν ; ὃς τὸ Ὁμηρικὸν ἐκεῖνο εἰώθει ἐπιλέγειν , ἤ μʼ ἀνάειρʼ ἢ ἐγὼ σέ . τίνος ἕνεκα , ὦ Κράτης ; ἐθεράπευον ἀλλήλους τοῦ κλήρου ἕνεκα ἑκάτερος ἡλικιῶται ὄντες , καὶ τὰς διαθήκας ἐς τὸ φανερὸν ἐτίθεντο , Ἀριστέαν μὲν ὁ Μοίριχος , εἰ προαποθάνοι , δεσπότην ἀφιεὶς τῶν ἑαυτοῦ πάντων , Μοίριχον δὲ ὁ Ἀριστέας , εἰ προαπέλθοι αὐτοῦ . ταῦτα μὲν ἐγέγραπτο , οἱ δʼ ἐθεράπευον ὑπερβαλλόμενοι ἀλλήλους τῇ κολακείᾳ · καὶ οἱ μάντεις , οἵ τε ἀπὸ τῶν ἄστρων τεκμαιρόμενοι τὸ μέλλον οἵ τε ἀπὸ τῶν ὀνειράτων , ὥς γε Χαλδαίων παῖδες , ἀλλὰ καὶ ὁ Πύθιος αὐτὸς ἄρτι μὲν Ἀριστέᾳ παρεῖχε τὸ κράτος , ἄρτι δὲ Μοιρίχῳ , καὶ τὰ τάλαντα ποτὲ μὲν ἐπʼ ἐκεῖνον , νῦν δʼ ἐπὶ τοῦτον ἔρρεπε .
Lemmas: Μοίριχος ὁ πλούσιος γιγνώσκω , ὦ Διογένης , ὁ πάνυ πλούσιος , ὁ ἐκ Κόρινθος , ὁ ὁ πολύς ὁλκάς ἔχω , ὅς ἀνεψιός Ἀριστέας , πλούσιος καί αὐτός εἰμί ; ὅς ὁ Ὁμηρικός ἐκεῖνος εἴωθα ἐπιλέγω , ἤ ἐγώ ἀναείρω ἤ ἐγώ σύ . τίς ἕνεκα , ὦ Κράτης ; θεραπεύω ἀλλήλων ὁ κλῆρος ἕνεκα ἑκάτερος ἡλικιώτης εἰμί , καί ὁ διαθήκη εἰς ὁ φανερός τίθημι , Ἀριστέας μέν ὁ Μοίριχος , εἰ προαποθνῄσκω , δεσπότης ἀφίημι ὁ ἑαυτοῦ πᾶς , Μοίριχος δέ ὁ Ἀριστέας , εἰ προαπέρχομαι αὐτός . οὗτος μέν γράφω , ὁ δέ θεραπεύω ὑπερβάλλω ἀλλήλων ὁ κολακεία · καί ὁ μάντις , ὁ τε ἀπό ὁ ἄστρον τεκμαίρομαι ὁ μέλλω ὁ τε ἀπό ὁ ὄνειρος , ὡς γε Χαλδαῖος παῖς , ἀλλά καί ὁ Πύθιος αὐτός ἄρτι μέν Ἀριστέας παρέχω ὁ κράτος , ἄρτι δέ Μοίριχος , καί ὁ τάλαντον ποτέ μέν ἐπί ἐκεῖνος , νῦν δέ ἐπί οὗτος ῥέπω .
lucianus.dialogi-mortuorum 11.2
τί οὖν πέρας ἐγένετο , ὦ Κράτης ; ἀκοῦσαι γὰρ ἄξιον . ἄμφω τεθνᾶσιν ἐπὶ μιᾶς ἡμέρας , οἱ δὲ κλῆροι ἐς Εὐνόμιον καὶ Θρασυκλέα περιῆλθον ἄμφω συγγενεῖς ὄντας οὐδὲ πώποτε προμαντευομένους οὕτω γενέσθαι ταῦτα · διαπλέοντες γὰρ ἀπὸ Σικυῶνος ἐς Κίρραν κατὰ μέσον τὸν πόρον πλαγίῳ περιπεσόντες τῷ Ἰάπυγι ἀνετράπησαν .
Lemmas: τίς οὖν πέρας γίγνομαι , ὦ Κράτης ; ἀκούω γάρ ἄξιος . ἄμφω θνῄσκω ἐπί εἷς ἡμέρα , ὁ δέ κλῆρος εἰς Εὐνόμιος καί Θρασυκλέης περιέρχομαι ἄμφω συγγενής εἰμί οὐδέ πώποτε προμαντεύομαι οὕτως γίγνομαι οὗτος · διαπλέω γάρ ἀπό Σικυών εἰς Κίρρα κατά μέσος ὁ πόρος πλάγιος περιπίπτω ὁ Ἰᾶπυξ ἀνατρέπω .