ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.dialogi-mortuorum 11.3
εὖ ἐποίησαν . ἡμεῖς δὲ ὁπότε ἐν τῷ βίῳ ἦμεν , οὐδὲν τοιοῦτον ἐνενοοῦμεν περὶ ἀλλήλων · οὔτε ἐγώ ποτε ηὐξάμην Ἀντισθένην ἀποθανεῖν , ὡς κληρονομήσαιμι τῆς βακτηρίας αὐτοῦ — εἶχε δὲ πάνυ καρτερὰν ἐκ κοτίνου ποιησάμενος — οὔτε οἶμαι σὺ ὁ Κράτης ἐπεθύμεις κληρονομεῖν ἀποθανόντος ἐμοῦ τὰ κτήματα καὶ τὸν πίθον καὶ τὴν πήραν χοίνικας δύο θέρμων ἔχουσαν . οὐδὲν γάρ μοι τούτων ἔδει , ἀλλʼ οὐδὲ σοί , ὦ Διόγενες · ἃ γὰρ ἐχρῆν , σύ τε Ἀντισθένους ἐκληρονόμησας καὶ ἐγὼ σοῦ , πολλῷ μείζω καὶ σεμνότερα τῆς Περσῶν ἀρχῆς . τίνα ταῦτα φής ; σοφίαν , αὐτάρκειαν , ἀλήθειαν , παρρησίαν , ἐλευθερίαν . νὴ Δία , μέμνημαι καὶ τοῦτον διαδεξαμενος τὸν πλοῦτον παρὰ Ἀντισθένους καὶ σοὶ ἔτι πλείω καταλιπών .
Lemmas: εὖ ποιέω . ἐγώ δέ ὁπότε ἐν ὁ βίος εἰμί , οὐδείς τοιοῦτος ἐννοέω περί ἀλλήλων · οὔτε ἐγώ ποτέ εὔχομαι Ἀντισθένης ἀποθνῄσκω , ὡς κληρονομέω ὁ βακτηρία αὐτός — ἔχω δέ πάνυ καρτερός ἐκ κότινον ποιέω — οὔτε οἴομαι σύ ὁ Κράτης ἐπιθυμέω κληρονομέω ἀποθνῄσκω ἐγώ ὁ κτῆμα καί ὁ πίθος καί ὁ πήρα χοῖνιξ δύο θέρμος ἔχω . οὐδείς γάρ ἐγώ οὗτος δέω , ἀλλά οὐδέ σύ , ὦ Διογένης · ὅς γάρ χρή , σύ τε Ἀντισθένης κληρονομέω καί ἐγώ σύ , πολύς μέγας καί σεμνός ὁ Πέρσης ἀρχή . τίς οὗτος φημί ; σοφία , αὐτάρκεια , ἀλήθεια , παρρησία , ἐλευθερία . νή Ζεύς , μιμνῄσκω καί οὗτος διαδέχομαι ὁ πλοῦτος παρά Ἀντισθένης καί σύ ἔτι πολύς καταλείπω .
lucianus.dialogi-mortuorum 11.4
ἀλλʼ οἱ ἄλλοι ἠμέλουν τῶν τοιούτων κτημάτων καὶ οὐδεὶς ἐθεράπευεν ἡμᾶς κληρονομήσειν προσδοκῶν , ἐς δὲ τὸ χρυσίον πάντες ἔβλεπον . εἰκότως · οὐ γὰρ εἶχον ἔνθα ἂν δέξαιντο τὰ τοιαῦτα παρʼ ἡμῶν διερρυηκότες ὑπὸ τρυφῆς , καθάπερ τὰ σαπρὰ τῶν βαλαντίων · ὥστε εἴ ποτε καὶ ἐμβάλοι τις ἐς αὐτοὺς ἢ σοφίαν ἢ παρρησίαν ἢ ἀλήθεια , ἐξέπιπτεν εὐθὺς καὶ διέρρει , τοῦ πυθμένος στέγειν οὐ δυναμένου , οἷόν τι πάσχουσιν αἱ τοῦ Δαναοῦ αὗται παρθένοι εἰς τὸν τετρημένον πίθον ἐπαντλοῦσαι · τὸ δὲ χρυσίον ὀδοῦσι καὶ ὄνυξι καὶ πάσῃ μηχανῇ ἐφύλαττον . οὐκοῦν ἡμεῖς μὲν ἕξομεν κἀνταῦθα τὸν πλοῦτον , οἱ δὲ ὀβολὸν ἥξουσι κομίζοντες καὶ τοῦτον ἄχρι τοῦ πορθμέως .
Lemmas: ἀλλά ὁ ἄλλος ἀμελέω ὁ τοιοῦτος κτῆμα καί οὐδείς θεραπεύω ἐγώ κληρονομέω προσδοκάω , εἰς δέ ὁ χρυσίον πᾶς βλέπω . ἔοικα · οὐ γάρ ἔχω ἔνθα ἄν δέχομαι ὁ τοιοῦτος παρά ἐγώ διαρρέω ὑπό τρυφή , καθά ὁ σαπρός ὁ βαλλάντιον · ὥστε εἰ ποτέ καί ἐμβάλλω τις εἰς αὐτός ἤ σοφία ἤ παρρησία ἤ ἀλήθεια , ἐκπίπτω εὐθύς καί διαρρέω , ὁ πυθμήν στέγω οὐ δύναμαι , οἷος τις πάσχω ὁ ὁ Δαναός οὗτος παρθένος εἰς ὁ τετραίνω πίθος ἐπαντλέω · ὁ δέ χρυσίον ὀδούς καί ὄνυξ καί πᾶς μηχανή φυλάσσω . οὐκοῦν ἐγώ μέν ἔχω ἐνταῦθα ὁ πλοῦτος , ὁ δέ ὀβολός ἥκω κομίζω καί οὗτος ἄχρι ὁ πορθμεύς .
lucianus.dialogi-mortuorum 12.1
ἐμὲ δεῖ προκεκρίσθαι σου , ὦ Λίβυ · ἀμείνων γάρ εἰμι . οὐ μὲν οὖν , ἀλλʼ ἐμέ . οὐκοῦν ὁ Μίνως δικασάτω . τίνες δὲ ἐστέ ; οὗτος μὲν Ἀννίβας ὁ Καρχηδόνιος , ἐγὼ δὲ Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου . νὴ Δία ἔνδοξοί γε ἀμφότεροι . ἀλλὰ περὶ τίνος ὑμῖν ἡ ἔρις ; περὶ προεδρίας · φησὶ γὰρ οὗτος ἀμείνων γεγενῆσθαι στρατηγὸς ἐμοῦ , ἐγὼ δέ , ὥσπερ ἅπαντες ἴσασιν , οὐχὶ τούτου μόνον , ἀλλὰ πάντων σχεδὸν τῶν πρὸ ἐμοῦ φημὶ διενεγκεῖν τὰ πολέμια . οὐκοῦν ἐν μέρει ἑκάτερος εἰπάτω , σὺ δὲ πρῶτος ὁ Λίβυς λέγε .
Lemmas: ἐγώ δέω προκρίνω σύ , ὦ Λίβυς · ἀγαθός γάρ εἰμί . οὐ μέν οὖν , ἀλλά ἐγώ . οὐκοῦν ὁ Μίνως δικάζω . τίς δέ εἰμί ; οὗτος μέν Ἀννίβας ὁ Καρχηδόνιος , ἐγώ δέ Ἀλέξανδρος ὁ Φίλιππος . νή Ζεύς ἔνδοξος γε ἀμφότερος . ἀλλά περί τίς σύ ὁ ἔρις ; περί προεδρία · φημί γάρ οὗτος ἀγαθός γίγνομαι στρατηγός ἐγώ , ἐγώ δέ , ὥσπερ ἅπας οἶδα , οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά πᾶς σχεδόν ὁ πρό ἐγώ φημί διαφέρω ὁ πολέμιος . οὐκοῦν ἐν μέρος ἑκάτερος λέγω , σύ δέ πρῶτος ὁ Λίβυς λέγω .
lucianus.dialogi-mortuorum 12.2
ἓν μὲν τοῦτο , ὦ Μίνως , ὠνάμην , ὅτι ἐνταῦθα καὶ τὴν Ἑλλάδα φωνὴν ἐξέμαθον · ὥστε οὐδὲ ταύτῃ πλέον οὗτος ἐνέγκαιτό μου . φημὶ δὲ τούτους μάλιστα ἐπαίνου ἀξίους εἶναι , ὅσοι τὸ μηδὲν ἐξ ἀρχῆς ὄντες ὅμως ἐπὶ μέγα προεχώρησαν διʼ αὑτῶν δύναμίν τε περιβαλόμενοι καὶ ἄξιοι δόξαντες ἀρχῆς . ἔγωγʼ οὖν μετʼ ὀλίγων ἐξορμήσας εἰς τὴν Ἰβηρίαν τὸ πρῶτον ὕπαρχος ὢν τῷ ἀδελφῷ μεγίστων ἠξιώθην ἄριστος κριθείς , καὶ τούς τε Κελτίβηρας εἷλον καὶ Γαλατῶν ἐκράτησα τῶν ἐσπερίων καὶ τὰ μεγάλα ὄρη ὑπερβὰς τὰ περὶ τὸν Ἠριδανὸν ἅπαντα κατέδραμον καὶ ἀναστάτους ἐποίησα τοσαύτας πόλεις καὶ τὴν πεδινὴν Ἰταλίαν ἐχειρωσάμην καὶ μέχρι τῶν προαστείων τῆς προὐχούσης πόλεως ἦλθον καὶ τοσούτους ἀπέκτεινα μιᾶς ἡμέρας , ὥστε τοὺς δακτυλίους αὐτῶν μεδίμνοις ἀπομετρῆσαι καὶ τοὺς ποταμοὺς γεφυρῶσαι νεκροῖς . καὶ ταῦτα πάντα ἔπραξα οὔτε Ἄμμωνος υἱὸς ὀνομαζόμενος οὔτε θεὸς εἶναι προσποιούμενος ἢ ἐνύπνια τῆς μητρὸς διεξιών , ἀλλʼ ἄνθρωπος εἶναι ὁμολογῶν , στρατηγοῖς τε τοῖς συνετωτάτοις ἀντεξεταζόμενος καὶ στρατιώταις τοῖς μαχιμωτάτοις συμπλεκόμενος , οὐ Μήδους καὶ Ἀρμενίους καταγωνιζόμενος ὑποφεύγοντας πρὶν διώκειν τινὰ καὶ τῷ τολμήσαντι παραδιδόντας εὐθὺς τὴν νίκην .
Lemmas: εἷς μέν οὗτος , ὦ Μίνως , ὀνίνημι , ὅτι ἐνταῦθα καί ὁ Ἑλλάς φωνή ἐκμανθάνω · ὥστε οὐδέ οὗτος πολύς οὗτος φέρω ἐγώ . φημί δέ οὗτος μάλα ἔπαινος ἄξιος εἰμί , ὅσος ὁ μηδείς ἐκ ἀρχή εἰμί ὅμως ἐπί μέγας προχωρέω διά ἑαυτοῦ δύναμις τε περιβάλλω καί ἄξιος δοκέω ἀρχή . ἐγώ οὖν μετά ὀλίγος ἐξορμάω εἰς ὁ Ἰβηρία ὁ πρῶτος ὕπαρχος εἰμί ὁ ἀδελφός μέγας ἀξιόω ἀγαθός κρίνω , καί ὁ τε Κελτίβηρες αἱρέω καί Γαλάτης κρατέω ὁ εἰσπεράω καί ὁ μέγας ὄρος ὑπερβαίνω ὁ περί ὁ Ἠριδανός ἅπας κατατρέχω καί ἀνάστατος ποιέω τοσοῦτος πόλις καί ὁ πεδινός Ἰταλία χειρόω καί μέχρι ὁ προάστειον ὁ προέχω πόλις ἔρχομαι καί τοσοῦτος ἀποκτείνω εἷς ἡμέρα , ὥστε ὁ δακτύλιος αὐτός μέδιμνος ἀπομετρέω καί ὁ ποταμός γεφυρόω νεκρός . καί οὗτος πᾶς πράσσω οὔτε Ἄμμων υἱός ὀνομάζω οὔτε θεός εἰμί προσποιέω ἤ ἐνύπνιον ὁ μήτηρ διεξέρχομαι , ἀλλά ἄνθρωπος εἰμί ὁμολογέω , στρατηγός τε ὁ συνετός ἀντεξετάζω καί στρατιώτης ὁ μάχιμος συμπλέκω , οὐ Μῆδος καί Ἀρμένιος καταγωνίζομαι ὑποφεύγω πρίν διώκω τις καί ὁ τολμάω παραδίδωμι εὐθύς ὁ νίκη .
lucianus.dialogi-mortuorum 12.3
Ἀλέξανδρος δὲ πατρῴαν ἀρχὴν παραλαβὼν ηὔξησε καὶ παρὰ πολὺ ἐξέτεινε χρησάμενος τῇ τῆς τύχης ὁρμῇ . ἐπεὶ δʼ οὖν ἐνίκησέ τε καὶ τὸν ὄλεθρον ἐκεῖνον Δαρεῖον ἐν Ἰσσῷ τε καὶ Ἀρβήλοις ἐκράτησεν , ἀποστὰς τῶν πατρῴων προσκυνεῖσθαι ἠξίου καὶ ἐς δίαιταν τὴν Μηδικὴν μετεδιῄτησεν ἑαυτὸν καὶ ἐμιαιφόνει ἐν τοῖς συμποσίοις τοὺς φίλους καὶ συνελάμβανεν ἐπὶ θανάτῳ . ἐγὼ δὲ ἦρξα ἐπʼ ἴσης τῆς πατρίδος , καὶ ἐπειδὴ μετεπέμπετο τῶν πολεμίων μεγάλῳ στόλῳ ἐπιπλευσάντων τῇ Λιβύῃ , τὰχέως ὑπήκουσα , καὶ ἰδιώτην ἐμαυτὸν παρέσχον καὶ καταδικασθεὶς ἤνεγκα εὐγνωμόνως τὸ πρᾶγμα . καὶ ταῦτα ἔπραξα βάρβαρος ὢν καὶ ἀπαίδευτος παιδείας τῆς Ἑλληνικῆς καὶ οὔτε Ὅμηρον ὥσπερ οὗτος ῥαψῳδῶν οὔτε ὑπʼ Ἀριστοτέλει τῷ σοφιστῇ παιδευθείς , μόνῃ δὲ τῇ φύσει ἀγαθῇ χρησάμενος . ταῦτά ἐστιν ἃ ἐγὼ Ἀλεξάνδρου ἀμείνων φημὶ εἶναι . εἰ δέ ἐστι καλλίων οὑτοσί , διότι διαδήματι τὴν κεφαλὴν διεδέδετο , Μακεδόσι μὲν ἴσως καὶ ταῦτα σεμνά , οὐ μὴν διὰ τοῦτο ἀμείνων δόξειεν ἂν γενναίου καὶ στρατηγικοῦ ἀνδρὸς τῇ γνώμῃ πλέον ἤπερ τῇ τύχῃ κεχρημένου . ὁ μὲν εἴρηκεν οὐκ ἀγεννῆ τὸν λόγον οὐδὲ ὡς Λίβυν εἰκὸς ἦν ὑπὲρ αὑτοῦ . σὺ δέ , ὦ Ἀλέξανδρε , τί πρὸς ταῦτα φής ;
Lemmas: Ἀλέξανδρος δέ πατρῷος ἀρχή παραλαμβάνω αὐξάνω καί παρά πολύς ἐκτείνω χράω ὁ ὁ τύχη ὁρμή . ἐπεί δέ οὖν νικάω τε καί ὁ ὄλεθρος ἐκεῖνος Δαρεῖος ἐν Ἰσσός τε καί Ἄρβηλα κρατέω , ἀφίστημι ὁ πατρῷος προσκυνέω ἀξιόω καί εἰς δίαιτα ὁ Μηδικός μεταδιαιτάω ἑαυτοῦ καί μιαιφονέω ἐν ὁ συμπόσιον ὁ φίλος καί συλλαμβάνω ἐπί θάνατος . ἐγώ δέ ἄρχω ἐπί ἴσος ὁ πατρίς , καί ἐπειδή μεταπέμπω ὁ πολέμιος μέγας στόλος ἐπιπλέω ὁ Λιβύη , ταχύς ὑπακούω , καί ἰδιώτης ἐμαυτοῦ παρέχω καί καταδικάζω φέρω εὐγνώμων ὁ πρᾶγμα . καί οὗτος πράσσω βάρβαρος εἰμί καί ἀπαίδευτος παιδεία ὁ Ἑλληνικός καί οὔτε Ὅμηρος ὥσπερ οὗτος ῥαψῳδέω οὔτε ὑπό Ἀριστοτέλης ὁ σοφιστής παιδεύω , μόνος δέ ὁ φύσις ἀγαθός χράω . οὗτος εἰμί ὅς ἐγώ Ἀλέξανδρος ἀγαθός φημί εἰμί . εἰ δέ εἰμί καλός οὗτος , διότι διάδημα ὁ κεφαλή διαδέω , Μακεδών μέν ἴσως καί οὗτος σεμνός , οὐ μήν διά οὗτος ἀγαθός δοκέω ἄν γενναῖος καί στρατηγικός ἀνήρ ὁ γνώμη πολύς ἤ ὁ τύχη χράω . ὁ μέν λέγω οὐ ἀγεννής ὁ λόγος οὐδέ ὡς Λίβυς ἔοικα εἰμί ὑπέρ ἑαυτοῦ . σύ δέ , ὦ Ἀλέξανδρος , τίς πρός οὗτος φημί ;
lucianus.dialogi-mortuorum 12.4
ἐχρῆν μέν , ὦ Μίνως , μηδὲν πρὸς ἄνδρα οὕτω θρασὺν ἀποκρίνασθαι · ἱκανὴ γὰρ ἡ φήμη διδάξαι σε , οἷος μὲν ἐγὼ βασιλεύς , οἷος δὲ οὗτος λῃστὴς ἐγένετο . ὅμως δὲ ὅρα εἰ κατʼ ὀλίγον αὐτοῦ διήνεγκα , ὃς νέος ὢν ἔτι παρελθὼν ἐπὶ τὰ πράγματα καὶ τὴν ἀρχὴν τεταραγμένην κατέσχον καὶ τοὺς φονέας τοῦ πατρὸς μετῆλθον , κᾆτα φοβήσας τὴν Ἑλλάδα τῇ Θηβαίων ἀπωλείᾳ Στρατηγός τε ὑπʼ αὐτῶν χειροτονηθεὶς οὐκ ἠξίωσα τὴν Μακεδόνων ἀρχὴν περιέπων ἀγαπᾶν ἄρχειν ὁπόσων ὁ πατὴρ κατέλιπεν , ἀλλὰ πᾶσαν ἐπινοήσας τὴν γῆν καὶ δεινὸν ἡγησάμενος , εἰ μὴ ἁπάντων κρατήσαιμι , ὀλίγους ἄγων ἐσέβαλον ἐς τὴν Ἀσίαν , καὶ ἐπί τε Γρανικῷ ἐκράτησα μεγάλῃ μάχῃ καὶ τὴν Λυδίαν λαβὼν καὶ Ἰωνίαν καὶ Φρυγίαν καὶ ὅλως τὰ ἐν ποσὶν ἀεὶ χειρούμενος ἦλθον ἐπὶ Ἰσσόν , ἔνθα Δαρεῖος ὑπέμεινε μυριάδας πολλὰς στρατοῦ ἄγων .
Lemmas: χρή μέν , ὦ Μίνως , μηδείς πρός ἀνήρ οὕτως θρασύς ἀποκρίνω · ἱκανός γάρ ὁ φήμη διδάσκω σύ , οἷος μέν ἐγώ βασιλεύς , οἷος δέ οὗτος λῃστής γίγνομαι . ὅμως δέ ὁράω εἰ κατά ὀλίγος αὐτός διαφέρω , ὅς νέος εἰμί ἔτι παρέρχομαι ἐπί ὁ πρᾶγμα καί ὁ ἀρχή ταράσσω κατέχω καί ὁ φονεύς ὁ πατήρ μετέρχομαι , εἶτα φοβέω ὁ Ἑλλάς ὁ Θηβαῖος ἀπώλεια στρατηγός τε ὑπό αὐτός χειροτονέω οὐ ἀξιόω ὁ Μακεδών ἀρχή περιέπω ἀγαπάω ἄρχω ὁπόσος ὁ πατήρ καταλείπω , ἀλλά πᾶς ἐπινοέω ὁ γῆ καί δεινός ἡγέομαι , εἰ μή ἅπας κρατέω , ὀλίγος ἄγω εἰσβάλλω εἰς ὁ Ἀσία , καί ἐπί τε Γρανικός κρατέω μέγας μάχη καί ὁ Λυδία λαμβάνω καί Ἰωνία καί Φρυγία καί ὅλος ὁ ἐν πούς ἀεί χειρόω ἔρχομαι ἐπί Ἰσσός , ἔνθα Δαρεῖος ὑπομένω μυριάς πολύς στρατός ἄγω .
lucianus.dialogi-mortuorum 12.5
καὶ τὸ ἀπὸ τούτου , ὦ Μίνως , ὑμεῖς ἴστε ὅσους ὑμῖν νεκροὺς ἐπὶ μιᾶς ἡμέρας κατέπεμψα · φησὶ γοῦν ὁ πορθμεὺς μὴ διαρκέσαι αὐτοῖς τότε τὸ σκάφος . ἀλλα σχεδίας πηξαμένους τοὺς πολλοὺς αὐτῶν διαπλεῦσαι . καὶ ταῦτα διέπραττον αὐτὸς προκινδυνεύων καὶ τιτρωσκεσθαι ἀξιῶν · καὶ ἵνα σοὶ μὴ τὰ ἐν Τύρῳ μηδὲ τὰ ἐν Ἀρ βήλοις διηγήσωμαι , ἀλλὰ καὶ μέχρι Ἰνδῶν ἦλθον καὶ τὸν Ὠκεανὸν ὅρον ἐποιησάμην τῆς ἀρχῆς καὶ τοὺς ἐλέφαντας αὐτῶν εἷλον καὶ Πῶρον ἐχειρωσάμην , καὶ Σκύθας δὲ οὐκ εὐκαταφρονήτους ἄνδρας ὑπερβὰς τὸν Τάναϊν ἐνίκησα μεγάλῃ ἱππομαχίᾳ , καὶ τοὺς φίλους εὖ ἐποίησα καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἠμυνάμην . εἰ δὲ καὶ θεὸς ἐδόκουν τοῖς ἀνθρώποις , συγγνωστοὶ ἐκεῖνοι πρὸς τὸ μέγεθος τῶν πραγμάτων καὶ τοιοῦτόν τι πιστεύσαντες περὶ ἐμοῦ .
Lemmas: καί ὁ ἀπό οὗτος , ὦ Μίνως , σύ οἶδα ὅσος σύ νεκρός ἐπί εἷς ἡμέρα καταπέμπω · φημί γοῦν ὁ πορθμεύς μή διαρκέω αὐτός τότε ὁ σκάφος . ἀλλα σχεδία πήσσω ὁ πολύς αὐτός διαπλέω . καί οὗτος διαπράσσω αὐτός προκινδυνεύω καί τιτρώσκω ἀξιόω · καί ἵνα σύ μή ὁ ἐν Τύρος μηδέ ὁ ἐν ἀρ βηλός διηγέομαι , ἀλλά καί μέχρι Ἰνδός ἔρχομαι καί ὁ Ὠκεανός ὅρος ποιέω ὁ ἀρχή καί ὁ ἐλέφας αὐτός αἱρέω καί Πῶρος χειρόω , καί Σκύθης δέ οὐ εὐκαταφρόνητος ἀνήρ ὑπερβαίνω ὁ Τάναϊν νικάω μέγας ἱππομαχία , καί ὁ φίλος εὖ ποιέω καί ὁ ἐχθρός ἀμύνω . εἰ δέ καί θεός δοκέω ὁ ἄνθρωπος , συγγνωστός ἐκεῖνος πρός ὁ μέγεθος ὁ πρᾶγμα καί τοιοῦτος τις πιστεύω περί ἐγώ .
lucianus.dialogi-mortuorum 12.6
τὸ δʼ οὖν τελευταῖον ἐγὼ μὲν βασιλεύων ἀπέθανον , οὗτος δὲ ἐν φυγῇ ὢν παρὰ Προυσίᾳ τῷ Βιθυνῷ , καθάπερ ἄξιον ἦν πανουργότατον καὶ ὠμότατον ὄντα · ὡς γὰρ δὴ ἐκράτησε τῶν Ἰταλῶν , ἐῶ λέγειν ὅτι οὐκ ἰσχύι , ἀλλὰ πονηρίᾳ καὶ ἀπιστίᾳ καὶ δόλοις , νόμιμον δὲ ἢ προφανὲς οὐδέν . ἐπεὶ δέ μοι ὠνείδισε τὴν τρυφήν , ἐκλελῆσθαί μοι δοκεῖ οἷα ἐποίει ἐν Καπύῃ ἑταίραις συνὼν καὶ τοὺς τοῦ ποκέμου καιροὺς ὁ θαυμάσιος καθηδυπαθῶν . ἐγὼ δὲ εἰ μὴ μικρὰ τὰ ἑσπέρια δόξας ἐπὶ τὴν ἕω μᾶλλον ὥρμησα , τί ἂν μέγα ἔπραξα Ἰταλίαν ἀναιμωτὶ λαβὼν καὶ Λιβύην καὶ τὰ μέχρι Γαδείρων ὑπαγόμενος ; ἀλλʼ οὐκ ἀξιόμαχα ἔδοξέ μοι ἐκεῖνα ὑποπτήσσοντα ἤδη καὶ δεσπότην ὁμολογοῦντα . εἴρηκα · σὺ δέ , ὦ Μίνως , δίκαζε · ἱκανὰ γὰρ ἀπὸ πολλῶν καὶ ταῦτα .
Lemmas: ὁ δέ οὖν τελευταῖος ἐγώ μέν βασιλεύω ἀποθνῄσκω , οὗτος δέ ἐν φυγή εἰμί παρά Προυσίας ὁ Βιθυνός , καθά ἄξιος εἰμί πάνουργος καί ὠμός εἰμί · ὡς γάρ δή κρατέω ὁ Ἰταλός , ἐάω λέγω ὅτι οὐ ἰσχύς , ἀλλά πονηρία καί ἀπιστία καί δόλος , νόμιμος δέ ἤ προφανής οὐδείς . ἐπεί δέ ἐγώ ὀνειδίζω ὁ τρυφή , ἐκλανθάνω ἐγώ δοκέω οἷος ποιέω ἐν Καπύη ἑταίρα σύνειμι καί ὁ ὁ ποκέμου καιρός ὁ θαυμάσιος καθηδυπαθέω . ἐγώ δέ εἰ μή μικρός ὁ ἑσπέριος δοκέω ἐπί ὁ ἠώς μάλα ὁρμάω , τίς ἄν μέγας πράσσω Ἰταλία ἀναιμωτί λαμβάνω καί Λιβύη καί ὁ μέχρι Γάδειρα ὑπάγω ; ἀλλά οὐ ἀξιόμαχος δοκέω ἐγώ ἐκεῖνος ὑποπτήσσω ἤδη καί δεσπότης ὁμολογέω . λέγω · σύ δέ , ὦ Μίνως , δικάζω · ἱκανός γάρ ἀπό πολύς καί οὗτος .
lucianus.dialogi-mortuorum 12.7
μὴ πρότερον , ἢν μὴ καὶ ἐμοῦ ἀκούσῃς . τίς γὰρ εἶ , ὦ βέλτιστε ; ἢ πόθεν ὢν ἐρεῖς ; Ἰταλιώτης Σκηπίων στρατηγὸς ὁ καθελὼν Καρχηδόνα καὶ κρατήσας Λιβύων μεγάλαις μάχαις . τί οὖν καὶ σὺ ἐρεῖς ; Ἀλεξάνδρου μὲν ἥττων εἶναι , τοῦ δὲ Ἀννίβου ἀμείνων , ὃς ἐδίωξα νικήσας αὐτὸν καὶ φυγεῖν κατηναγκασα ἀτίμως . πῶς οὖν οὐκ ἀναίσχυντος οὗτος , ὃς προς Ἀλέξανδρον ἁμιλλᾶται , ᾧ οὐδὲ Σκηπίων ἐγὼ ὁ νενικηκὼς ἐμαυτὸν παραβάλλεσθαι ἀξιῶ ; νὴ Δίʼ εὐγνώμονα φής , ὦ Σκηπίων · ὥστε πρῶτος μὲν κεκρίσθω Ἀλέξανδρος , μετʼ αὐτὸν δὲ σύ , εἶτα , εἰ δοκεῖ , τρίτος Ἀννίβας οὐδὲ οὗτος εὐκαταφρόνητος ὤν .
Lemmas: μή πρότερος , ἐάν μή καί ἐγώ ἀκούω . τίς γάρ εἰμί , ὦ ἀγαθός ; ἤ πόθεν εἰμί λέγω ; Ἰταλιώτης Σκιπίων στρατηγός ὁ καθαιρέω Καρχηδών καί κρατέω Λίβυς μέγας μάχη . τίς οὖν καί σύ λέγω ; Ἀλέξανδρος μέν ἥσσων εἰμί , ὁ δέ Ἀννίβας ἀγαθός , ὅς διώκω νικάω αὐτός καί φεύγω καταναγκάζω ἄτιμος . πῶς οὖν οὐ ἀναίσχυντος οὗτος , ὅς πρός Ἀλέξανδρος ἁμιλλάομαι , ὅς οὐδέ Σκιπίων ἐγώ ὁ νικάω ἐμαυτοῦ παραβάλλω ἀξιόω ; νή Ζεύς εὐγνώμων φημί , ὦ Σκιπίων · ὥστε πρῶτος μέν κρίνω Ἀλέξανδρος , μετά αὐτός δέ σύ , εἶτα , εἰ δοκέω , τρίτος Ἀννίβας οὐδέ οὗτος εὐκαταφρόνητος εἰμί .
lucianus.dialogi-mortuorum 13.1
τί τοῦτο , ὦ Ἀλέξανδρε ; καὶ συ τέθνηκας ὥσπερ καὶ ἡμεῖς ἅπαντες ; ὁρᾷς , ὦ Διόγενες · οὐ παράδοξον δέ , εἰ ἄνθρωπος ὢν ἀπέθανον . οὐκοῦν ὁ Ἄμμων ἐψεύδετο λέγων ἑαυτοῦ σε εἶναι , σὺ δὲ Φιλίππου ἄρα ἦσθα ; Φιλίππου δηλαδή · οὐ γὰρ ἂν ἐτεθνήκειν Ἄμμωνος ὤν . καὶ μὴν καὶ περὶ τῆς Ὀλυμπιάδος ὅμοια ἐλέγετο , δράκοντα ὁμιλεῖν αὐτῇ καὶ βλέπεσθαι ἐν τῇ εὐνῇ , εἶτα οὕτω σε τεχθῆναι , τὸν δὲ Φίλιππον ἐξηπατῆσθαι οἰόμενον παρʼ ἑαυτοῦ σε εἶναι . κἀγὼ ταῦτα ἤκουον ὥσπερ σύ , νῦν δὲ ὁρῶ , ὅτι οὐδὲν ὑγιὲς οὔτε ἡ μήτηρ οὔτε οἱ τῶν Ἀμμωνίων προφῆται ἔλεγον . ἀλλὰ τὸ ψεῦδος αὐτῶν οὐκ ἄχρηστόν σοι , ὦ Ἀλέξανδρε , πρὸς τὰ πράγματα ἐγένετο · πολλοὶ γὰρ ὑπέπτησσον θεὸν εἶναί σε νομίζοντες .
Lemmas: τίς οὗτος , ὦ Ἀλέξανδρος ; καί σύ θνῄσκω ὥσπερ καί ἐγώ ἅπας ; ὁράω , ὦ Διογένης · οὐ παράδοξος δέ , εἰ ἄνθρωπος εἰμί ἀποθνῄσκω . οὐκοῦν ὁ Ἄμμων ψεύδω λέγω ἑαυτοῦ σύ εἰμί , σύ δέ Φίλιππος ἄρα εἰμί ; Φίλιππος δηλαδή · οὐ γάρ ἄν θνῄσκω Ἄμμων εἰμί . καί μήν καί περί ὁ Ὀλυμπιάς ὅμοιος λέγω , δράκων ὁμιλέω αὐτός καί βλέπω ἐν ὁ εὐνή , εἶτα οὕτως σύ τίκτω , ὁ δέ Φίλιππος ἐξαπατάω οἴομαι παρά ἑαυτοῦ σύ εἰμί . ἐγώ οὗτος ἀκούω ὥσπερ σύ , νῦν δέ ὁράω , ὅτι οὐδείς ὑγιής οὔτε ὁ μήτηρ οὔτε ὁ ὁ Ἀμμώνιος προφήτης λέγω . ἀλλά ὁ ψεῦδος αὐτός οὐ ἄχρηστος σύ , ὦ Ἀλέξανδρος , πρός ὁ πρᾶγμα γίγνομαι · πολύς γάρ ὑποπτήσσω θεός εἰμί σύ νομίζω .
lucianus.dialogi-mortuorum 13.2
ἀτὰρ εἰπέ μοι , τίνι τὴν τοσαύτην ἀρχὴν καταλέλοιπας ; οὐκ οἶδα , ὦ Διόνενες · οὐ γὰρ ἔφθασα ἐπισκῆψαί τι περὶ αὐτῆς ἢ τοῦτο μόνον , ὅτι ἀποθνήσκων Περδίκκᾳ τὸν δακτύλιον ἐπέδωκα . πλὴν ἀλλὰ τί γελᾷς , ὦ Διόγενες ; τί γὰρ ἄλλο ἢ ἀνεμνήσθην οἷα ἐποίει ἡ Ἑλλάς , ἄρτι σε παρειληφότα τὴν ἀρχὴν κολακεύοντες καὶ προστάτην αἱρούμενοι καὶ στρατηγὸν ἐπὶ τοὺς βαρβάρους , ἔνιοι δὲ καὶ τοῖς δώδεκα θεοῖς προστιθέντες καὶ οἰκοδομοῦντές σοι νεὼς καὶ θύοντες ὡς δράκοντος υἱῷ .
Lemmas: ἀτάρ λέγω ἐγώ , τίς ὁ τοσοῦτος ἀρχή καταλείπω ; οὐ οἶδα , ὦ Διόνενες · οὐ γάρ φθάνω ἐπισκήπτω τις περί αὐτός ἤ οὗτος μόνος , ὅτι ἀποθνῄσκω Περδίκκας ὁ δακτύλιος ἐπιδίδωμι . πλήν ἀλλά τίς γελάω , ὦ Διογένης ; τίς γάρ ἄλλος ἤ ἀναμιμνήσκω οἷος ποιέω ὁ Ἑλλάς , ἄρτι σύ παραλαμβάνω ὁ ἀρχή κολακεύω καί προστάτης αἱρέω καί στρατηγός ἐπί ὁ βάρβαρος , ἔνιοι δέ καί ὁ δώδεκα θεός προστίθημι καί οἰκοδομέω σύ ναός καί θύω ὡς δράκων υἱός .
lucianus.dialogi-mortuorum 13.3
ἀλλʼ εἰπέ μοι , ποῦ σε οἱ Μακεδόνες ἔθαψαν ; ἔτι ἐν Βαβυλῶνι κεῖμαι τριακοστὴν ταύτην ἡμέραν , ὑπισχνεῖται δὲ Πτολεμαῖος ὁ ὑπασπιστής , ἤν ποτε ἀγάγῃ σχολὴν ἀπὸ τῶν θορύβων τῶν ἐν ποσίν , ἐς Αἴγυπτον ἀπαγαγὼν θάψειν ἐκεῖ , ὡς γενοίμην εἷς τῶν Αἰγυπτίων θεῶν . μὴ γελάσω οὖν , ὦ Ἀλέξανδρε , ὁρῶν καὶ ἐν ᾅδου ἔτι σε μωραίνοντα καὶ ἐλπίζοντα Ἄνουβιν ἢ Ὄσιριν γενήσεσθαι ; πλὴν ἀλλὰ ταῦτα μέν , ὦ θειότατε , μὴ ἐλπίσῃς · οὐ γὰρ θέμις ἀνελθεῖν τινα τῶν ἅπαξ διαπλευσάντων τὴν λίμνην καὶ ἐς τὸ εἴσω τοῦ στομίου παρελθόντων · οὐ γὰρ ἀμελὴς ὁ Αἰακὸς οὐδʼ ὁ Κέρβερος εὐκαταφρόνητος .
Lemmas: ἀλλά λέγω ἐγώ , ποῦ σύ ὁ Μακεδών θάπτω ; ἔτι ἐν Βαβυλών κεῖμαι τριακοστός οὗτος ἡμέρα , ὑπισχνέομαι δέ Πτολεμαῖος ὁ ὑπασπιστής , ἐάν ποτέ ἄγω σχολή ἀπό ὁ θόρυβος ὁ ἐν πούς , εἰς Αἴγυπτος ἀπάγω θάπτω ἐκεῖ , ὡς γίγνομαι εἷς ὁ Αἰγύπτιος θεός . μή γελάω οὖν , ὦ Ἀλέξανδρος , ὁράω καί ἐν ᾍδης ἔτι σύ μωραίνω καί ἐλπίζω Ἄνουβις ἤ Ὄσιρις γίγνομαι ; πλήν ἀλλά οὗτος μέν , ὦ θεῖος , μή ἐλπίζω · οὐ γάρ θέμις ἀνέρχομαι τις ὁ ἅπαξ διαπλέω ὁ λίμνη καί εἰς ὁ εἴσω ὁ στόμιον παρέρχομαι · οὐ γάρ ἀμελής ὁ Αἰακός οὐδέ ὁ Κέρβερος εὐκαταφρόνητος .
lucianus.dialogi-mortuorum 13.4
ἐκεῖνο δέ γε ἡδέως ἂν μάθοιμι παρὰ σοῦ , πῶς φέρεις , ὁπόταν ἐννοήσῃς , ὅσην εὐδαιμονίαν ὑπὲρ γῆς ἀπολιπὼν ἀφῖξαι , σωματοφύλακας καὶ ὑπασπιστὰς καὶ σατράπας καὶ χρυσὸν τοσοῦτον καὶ ἔθνη προσκυνοῦντα καὶ Βαβυλῶνα καὶ Βάκτρα καὶ τὰ μεγάλα θηρία καὶ τιμὴν καὶ δόξαν καὶ τὸ ἐπίσημον εἶναι ἐξελαύνοντα διαδεδεμένον ταινίᾳ λευκῇ τὴν κεφαλὴν πορφυρίδα ἐμπεπορπημένον . οὐ λυπεῖ ταῦτά σε ὑπὸ τὴν μνήμην ἰόντα ; τί δακρύεις , ὦ μάταιε ; οὐδὲ ταῦτά σε ὁ σοφὸς Ἀριστοτέλης ἐπαίδευσε μὴ οἴεσθαι βέβαια εἶναι τὰ παρὰ τῆς τύχης ;
Lemmas: ἐκεῖνος δέ γε ἡδύς ἄν μανθάνω παρά σύ , πῶς φέρω , ὁπόταν ἐννοέω , ὅσος εὐδαιμονία ὑπέρ γῆ ἀπολείπω ἀφικνέομαι , σωματοφύλαξ καί ὑπασπιστής καί σατράπης καί χρυσός τοσοῦτος καί ἔθνος προσκυνέω καί Βαβυλών καί Βάκτρα καί ὁ μέγας θηρίον καί τιμή καί δόξα καί ὁ ἐπίσημος εἰμί ἐξελαύνω διαδέω ταινία λευκός ὁ κεφαλή πορφυρίς ἐμπορπάω . οὐ λυπέω οὗτος σύ ὑπό ὁ μνήμη ἔρχομαι ; τίς δακρύω , ὦ μάταιος ; οὐδέ οὗτος σύ ὁ σοφός Ἀριστοτέλης παιδεύω μή οἴομαι βέβαιος εἰμί ὁ παρά ὁ τύχη ;
lucianus.dialogi-mortuorum 13.5
ὁ σοφός ; ἁπάντων ἐκεῖνος κολάκων ἐπιτριπτότατος ὤν . ἐμὲ μόνον ἔασον τὰ Ἀριστοτέλους εἰδέναι , ὅσα μὲν ᾔτησε παρʼ ἐμοῦ , οἷα δὲ ἐπέστελλεν , ὡς δὲ κατεχρῆτό μου τῇ περὶ παιδείαν φιλοτιμίᾳ θωπεύων καὶ ἐπαινῶν ἄρτι μὲν πρὸς τὸ κάλλος , ὡς καὶ τοῦτο μέρος ὂν τἀγαθοῦ , ἄρτι δὲ ἐς τὰς πράξεις καὶ τὸν πλοῦτον . καὶ γὰρ αὖ καὶ τοῦτο ἀγαθὸν ἡγεῖτο εἶναι , ὡς μὴ αἰσχύνοιτο καὶ αὑτὸς λαμβάνων · γόης , ὦ Διόγενες , ἄνθρωπος καὶ τεχνίτης . πλὴν ἀλλὰ τοῦτό γε ἀπολέλαυκα αὐτοῦ τῆς σοφίας , τὸ λυπεῖσθαι ὡς ἐπὶ μεγίστοις ἀγαθοῖς ἐκείνοις . ἃ κατηριθμήσω μικρῷ γε ἔμπροσθεν .
Lemmas: ὁ σοφός ; ἅπας ἐκεῖνος κόλαξ ἐπίτριπτος εἰμί . ἐγώ μόνος ἐάω ὁ Ἀριστοτέλης οἶδα , ὅσος μέν αἰτέω παρά ἐγώ , οἷος δέ ἐπιστέλλω , ὡς δέ καταχράομαι ἐγώ ὁ περί παιδεία φιλοτιμία θωπεύω καί ἐπαινέω ἄρτι μέν πρός ὁ κάλλος , ὡς καί οὗτος μέρος εἰμί ἀγαθός , ἄρτι δέ εἰς ὁ πρᾶξις καί ὁ πλοῦτος . καί γάρ αὖ καί οὗτος ἀγαθός ἡγέομαι εἰμί , ὡς μή αἰσχύνω καί αὐτός λαμβάνω · γόης , ὦ Διογένης , ἄνθρωπος καί τεχνίτης . πλήν ἀλλά οὗτος γε ἀπολαύω αὐτός ὁ σοφία , ὁ λυπέω ὡς ἐπί μέγας ἀγαθός ἐκεῖνος . ὅς καταριθμέω μικρός γε ἔμπροσθεν .
lucianus.dialogi-mortuorum 13.6
ἀλλʼ οἶσθα ὃ δράσεις ; ἄκος γάρ σοι τῆς λύπης ὑποθήσομαι . ἐπεὶ ἐνταῦθά γε ἐλλέβορος οὐ φύε ται , σὺ δὲ κἂν τὸ Λήθης ὕδωρ χανδὸν ἐπισπασάμενος πίε καὶ αὖθις πίε καὶ πολλάκις · οὕτως γὰρ παύσῃ ἐπὶ τοῖς Ἀριστοτέλους ἀγαθοῖς ἀνιώμενος . καὶ γὰρ Κλεῖτον ἐκεῖνον ὁρῶ καὶ Καλλισθένην καὶ ἄλλους πολλοὺς ἐπὶ σὲ ὁρμῶντας , ὡς διασπάσαιντο καὶ ἀμύναιντό σε ὧν ἔδρασας αὐτούς . ὥστε τὴν ἑτέραν σὺ ταύτην βάδιζε καὶ πῖνε πολλάκις , ὡς ἔφην .
Lemmas: ἀλλά οἶδα ὅς δράω ; ἄκος γάρ σύ ὁ λύπη ὑποτίθημι . ἐπεί ἐνταῦθα γε ἑλλέβορος οὐ φύω ται , σύ δέ ἄν ὁ Λήθη ὕδωρ χανδόν ἐπισπάω πίνω καί αὖθις πίνω καί πολλάκις · οὕτως γάρ παύω ἐπί ὁ Ἀριστοτέλης ἀγαθός ἀνιάω . καί γάρ Κλεῖτος ἐκεῖνος ὁράω καί Καλλισθένης καί ἄλλος πολύς ἐπί σύ ὁρμάω , ὡς διασπάω καί ἀμύνω σύ ὅς δράω αὐτός . ὥστε ὁ ἕτερος σύ οὗτος βαδίζω καί πίνω πολλάκις , ὡς φημί .
lucianus.dialogi-mortuorum 14.1
νῦν μέν , ὦ Ἀλέξανδρε , οὐκ ἂν ἔξαρνος γένοιο μὴ οὐκ ἐμὸς υἱὸς εἶναι · οὐ γὰρ ἂν ἐτεθνήκεις Ἄμμωνός γε ὤν . οὐδʼ αὐτὸς ἠγνόουν , ὦ πάτερ , ὡς Φιλίππου τοῦ Ἀμύντου υἱός εἰμι , ἀλλʼ ἐδεξάμην τὸ μάντευμα ὡς χρήσιμον ἐς τὰ πράγματα οἰόμενος εἶναι . τί λέγεις ; χρήσιμον ἐδόκει σοι το παρέχειν σεαυτὸν ἐξαπατηθησόμενον ὑπὸ τῶν προφητῶν ; οὐ τοῦτο , ἀλλʼ οἱ βάρβαροι κατεπλάγησάν με καὶ οὐδεὶς ἔτι ἀνθίστατο οἰόμενοι θεῷ μάχεσθαι , ὥστε ῥᾷον ἐκράτουν αὐτῶν .
Lemmas: νῦν μέν , ὦ Ἀλέξανδρος , οὐ ἄν ἔξαρνος γίγνομαι μή οὐ ἐμός υἱός εἰμί · οὐ γάρ ἄν θνῄσκω Ἄμμων γε εἰμί . οὐδέ αὐτός ἀγνοέω , ὦ πατήρ , ὡς Φίλιππος ὁ Ἀμύντας υἱός εἰμί , ἀλλά δέχομαι ὁ μάντευμα ὡς χρήσιμος εἰς ὁ πρᾶγμα οἴομαι εἰμί . τίς λέγω ; χρήσιμος δοκέω σύ ὁ παρέχω σεαυτοῦ ἐξαπατάω ὑπό ὁ προφήτης ; οὐ οὗτος , ἀλλά ὁ βάρβαρος καταπλήσσω ἐγώ καί οὐδείς ἔτι ἀνθίστημι οἴομαι θεός μάχομαι , ὥστε ῥᾴδιος κρατέω αὐτός .
lucianus.dialogi-mortuorum 14.2
τίνων δὲ ἐκράτησας σύ γε ἀξιομάχων ἀνδρῶν , ὃς δειλοῖς ἀεὶ ξυνηνέχθης τοξάρια καὶ πελτάρια καὶ γέρρα οἰσύϊνα προβεβλημένοις ; Ἑλλήνων κρατεῖν ἔργον ἦν , Βοιωτῶν καὶ Φωκέων καὶ Ἀθηναίων , καὶ τὸ Ἀρκάδων ὁπλιτικὸν καὶ τὴν Θετταλὴν ἵππον καὶ τοὺς Ἠλείων ἀκοντιστὰς καὶ τὸ Μαντινέων πελταστικὸν ἢ Θρᾷκας ἢ Ἰλλυριοὺς ἢ καὶ Παίονας χειρώσασθαι , ταῦτα μεγάλα · Μήδων δὲ καὶ Περσῶν καὶ Χαλδαίων , χρυσοφόρων ἀνθρώπων καὶ ἁβρῶν , οὐκ οἶσθα ὡς πρὸ σοῦ μύριοι μετὰ Κλεάρχου ἀνελθόντες ἐκράτησαν οὐδʼ ἐς χεῖρας ὑπομεινάντων ἐλθεῖν ἐκείνων , ἀλλὰ πρὶν ἢ τὸ τόξευμα ἐξικνεῖσθαι φυγόντων ;
Lemmas: τίς δέ κρατέω σύ γε ἀξιόμαχος ἀνήρ , ὅς δειλός ἀεί συμφέρω τοξάριον καί πελτάριον καί γέρρον οἰσύϊνος προβάλλω ; Ἕλλην κρατέω ἔργον εἰμί , Βοιωτός καί Φωκεύς καί Ἀθηναῖος , καί ὁ Ἀρκάς ὁπλιτικός καί ὁ Θεσσαλός ἵππος καί ὁ Ἠλεῖος ἀκοντιστής καί ὁ Μαντινεύς πελταστικός ἤ Θρᾷξ ἤ Ἰλλυριοί ἤ καί Παίονες χειρόω , οὗτος μέγας · Μῆδος δέ καί Πέρσης καί Χαλδαῖος , χρυσοφόρος ἄνθρωπος καί ἁβρός , οὐ οἶδα ὡς πρό σύ μυρίος μετά Κλέαρχος ἀνέρχομαι κρατέω οὐδέ εἰς χείρ ὑπομένω ἔρχομαι ἐκεῖνος , ἀλλά πρίν ἤ ὁ τόξευμα ἐξικνέομαι φεύγω ;
lucianus.dialogi-mortuorum 14.3
ἀλλʼ οἱ Σκύθαι γε , ὦ πάτερ , καὶ οἱ Ἰνδῶν ἐλέφαντες οὐκ εὐκαταφρόνητόν τι ἔργον , καὶ ὅμως οὐ διαστήσας αὐτοὺς οὐδὲ προδοσίαις ὠνούμενος τὰς νίκας ἐκράτουν αὐτῶν · οὐδʼ ἐπιώρκησα πώποτε ἢ ὑποσχόμενος ἐψευσάμην ἢ ἄπιστον ἔπραξά τι τοῦ νικᾶν ἕνεκα . καὶ τοὺς Ἕλληνας δὲ τοὺς μὲν ἀναιμωτὶ παρέλαβον , Θηβαίους δὲ ἴσως ἀκούεις ὅπως μετῆλθον . οἶδα ταῦτα πάντα · Κλεῖτος γὰρ ἀπήγγειλέ μοι , ὃν σὺ τῷ δορατίῳ διελάσας μεταξὺ δειπνοῦντα ἐφόνευσας , ὅτι με πρὸς τὰς σὰς πράξεις ἐπαινέσαι ἐτόλμησε .
Lemmas: ἀλλά ὁ Σκύθης γε , ὦ πατήρ , καί ὁ Ἰνδός ἐλέφας οὐ εὐκαταφρόνητος τις ἔργον , καί ὅμως οὐ διΐστημι αὐτός οὐδέ προδοσία ὠνέομαι ὁ νίκη κρατέω αὐτός · οὐδέ ἐπιορκέω πώποτε ἤ ὑπισχνέομαι ψεύδω ἤ ἄπιστος πράσσω τις ὁ νικάω ἕνεκα . καί ὁ Ἕλλην δέ ὁ μέν ἀναιμωτί παραλαμβάνω , Θηβαῖος δέ ἴσως ἀκούω ὅπως μετέρχομαι . οἶδα οὗτος πᾶς · Κλεῖτος γάρ ἀπαγγέλλω ἐγώ , ὅς σύ ὁ δοράτιον διελαύνω μεταξύ δειπνέω φονεύω , ὅτι ἐγώ πρός ὁ σός πρᾶξις ἐπαινέω τολμάω .
lucianus.dialogi-mortuorum 14.4
σὺ δὲ καὶ τὴν Μακεδονικὴν χλαμύδα καταβαλὼν κάνδυν , ὥς φασι , μετενέδυς καὶ τιάραν ὀρθὴν ἐπέθου καὶ προσκυνεῖσθαι ὑπὸ Μακεδόνων , ὑπʼ ἐλευθέρων ἀνδρῶν , ἠξίους , καὶ τὸ πάντων γελοιότατον , ἐμιμοῦ τὰ τῶν νενικημένων . ἐῶ γὰρ λέγειν ὅσα ἄλλα ἔπραξας , λέουσι συγκατακλείων πεπαιδευμένους ἄνδρας καὶ γάμους τοιούτους γαμῶν καὶ Ἡφαιστίωνα ὑπεραγαπῶν . ἓν ἐπῄνεσα μόνον ἀκούσας , ὅτι ἀπέσχου τῆς τοῦ Δαρείου γυναικὸς καλῆς οὔσης , καὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ τῶν θυγατέρων ἐπεμελήθης · βασιλικὰ γὰρ ταῦτα .
Lemmas: σύ δέ καί ὁ Μακεδονικός χλαμύς καταβάλλω κάνδυς , ὡς φημί , μετενδύω καί τιάρα ὀρθός ἐπιτίθημι καί προσκυνέω ὑπό Μακεδών , ὑπό ἐλεύθερος ἀνήρ , ἀξιόω , καί ὁ πᾶς γέλοιος , μιμέομαι ὁ ὁ νικάω . ἐάω γάρ λέγω ὅσος ἄλλος πράσσω , λέων συγκατακλείω παιδεύω ἀνήρ καί γάμος τοιοῦτος γαμέω καί Ἡφαιστίων ὑπεραγαπάω . εἷς ἐπαινέω μόνος ἀκούω , ὅτι ἀπέχω ὁ ὁ Δαρεῖος γυνή καλός εἰμί , καί ὁ μήτηρ αὐτός καί ὁ θυγάτηρ ἐπιμελέομαι · βασιλικός γάρ οὗτος .
lucianus.dialogi-mortuorum 14.5
τὸ φιλοκίνδυνον δέ , ὦ πάτερ , οὐκ ἐπαινεῖς καὶ τὸ ἐν Ὀξυδράκαις πρῶτον καθαλέσθαι ἐντὸς τοῦ τείχους καὶ τοσαῦτα λαβεῖν τραύματα ; οὐκ ἐπαινῶ τοῦτο , ὦ Ἀλέξανδρε , οὐχ ὅτι μὴ καλὸν οἴομαι εἶναι καὶ τιτρώσκεσθαί ποτε τον βασιλέα καὶ προκινδυνεύειν τοῦ στρατοῦ , ἀλλʼ ὅτι σοι τὸ τοιοῦτον ἥκιστα συνέφερε · θεὸς γὰρ εἶναι δοκῶν εἴ ποτε τρωθείης , καὶ βλέποιέν σε φοράδην τοῦ πολέμου ἐκκομιζόμενον , αἵματι ῥεόμενον , οἰμώζοντα ἐπὶ τῷ τραύματι , ταῦτα γέλως ἦν τοῖς ὁρῶσιν , ᾗ καὶ ὁ Ἄμμων γόης καὶ ψευδόμαντις ἠλέγχετο καὶ οἱ προφῆται κόλακες . ἢ τίς οὐκ ἂν ἐγέλασεν ὁρῶν τὸν τοῦ Διὸς υἱὸν λειποψυχοῦντα , δεόμενον τῶν ἰατρῶν βοηθεῖν ; νῦν μὲν γὰρ ὁπότε ἤδη τέθνηκας , οὐκ οἴει πολλοὺς εἶναι τοὺς τὴν προσποίησιν ἐκείνην ἐπικερτομοῦντας , ὁρῶντας τὸν νεκρὸν τοῦ θεοῦ ἐκτάδην κείμενον , μυδῶντα ἤδη καὶ ἐξῳδηκότα κατὰ νόμον σωμάτων ἁπάντων ; ἄλλως τε καὶ τοῦτο , ὃ χρήσιμον ἔφης , ὦ Ἀλέξανδρε , τὸ διὰ τοῦτο κρατεῖν ῥᾳδίως , πολὺ τῆς δόξης ἀφῄρει τῶν κατορθουμένων · πᾶν γὰρ ἐδόκει ἐνδεὲς ὑπὸ θεοῦ γίγνεσθαι δοκοῦν .
Lemmas: ὁ φιλοκίνδυνος δέ , ὦ πατήρ , οὐ ἐπαινέω καί ὁ ἐν Ὀξυδράκαι πρῶτος καθάλλομαι ἐντός ὁ τεῖχος καί τοσοῦτος λαμβάνω τραῦμα ; οὐ ἐπαινέω οὗτος , ὦ Ἀλέξανδρος , οὐ ὅτι μή καλός οἴομαι εἰμί καί τιτρώσκω ποτέ ὁ βασιλεύς καί προκινδυνεύω ὁ στρατός , ἀλλά ὅτι σύ ὁ τοιοῦτος ἦκα συμφέρω · θεός γάρ εἰμί δοκέω εἰ ποτέ τιτρώσκω , καί βλέπω σύ φοράδην ὁ πόλεμος ἐκκομίζω , αἷμα ῥέω , οἰμώζω ἐπί ὁ τραῦμα , οὗτος γέλως εἰμί ὁ ὁράω , ᾗ καί ὁ Ἄμμων γόης καί ψευδόμαντις ἐλέγχω καί ὁ προφήτης κόλαξ . ἤ τίς οὐ ἄν γελάω ὁράω ὁ ὁ Ζεύς υἱός λιποψυχέω , δέω ὁ ἰατρός βοηθέω ; νῦν μέν γάρ ὁπότε ἤδη θνῄσκω , οὐ οἴομαι πολύς εἰμί ὁ ὁ προσποίησις ἐκεῖνος ἐπικερτομέω , ὁράω ὁ νεκρός ὁ θεός ἐκτάδην κεῖμαι , μυδάω ἤδη καί ἐξοιδέω κατά νόμος σῶμα ἅπας ; ἄλλος τε καί οὗτος , ὅς χρήσιμος φημί , ὦ Ἀλέξανδρος , ὁ διά οὗτος κρατέω ῥᾴδιος , πολύς ὁ δόξα ἀφαιρέω ὁ κατορθόω · πᾶς γάρ δοκέω ἐνδεής ὑπό θεός γίγνομαι δοκέω .
lucianus.dialogi-mortuorum 14.6
οὐ ταῦτα φρονοῦσιν οἱ ἄνθρωποι περὶ ἐμοῦ , ἀλλὰ Ἡρακλεῖ καὶ Διονύσῳ ἐνάμιλλον τιθέασί με . καίτοι τὴν Ἄορνον ἐκείνην , οὐδετέρου ἐκείνων λαβόντος , ἐγὼ μόνος ἐχειρωσάμην . ὁρᾷς ὅτι ταῦτα ὡς υἱὸς Ἄμμωνος λέγεις , ὃς Ἡρακλεῖ καὶ Διονύσῳ παραβάλλεις ἑαυτόν ; καὶ οὐκ αἰσχύνῃ , ὦ Ἀλέξανδρε , οὐδὲ τὸν τῦφον ἀπομαθήσῃ καὶ γνώσῃ σεαυτὸν καὶ συνήσῃ ἤδη νεκρὸς ὤν ;
Lemmas: οὐ οὗτος φρονέω ὁ ἄνθρωπος περί ἐγώ , ἀλλά Ἡρακλῆς καί Διόνυσος ἐνάμιλλος τίθημι ἐγώ . καίτοι ὁ Ἄορνος ἐκεῖνος , οὐδέτερος ἐκεῖνος λαμβάνω , ἐγώ μόνος χειρόω . ὁράω ὅτι οὗτος ὡς υἱός Ἄμμων λέγω , ὅς Ἡρακλῆς καί Διόνυσος παραβάλλω ἑαυτοῦ ; καί οὐ αἰσχύνω , ὦ Ἀλέξανδρος , οὐδέ ὁ τῦφος ἀπομανθάνω καί γιγνώσκω σεαυτοῦ καί συνίημι ἤδη νεκρός εἰμί ;
lucianus.dialogi-mortuorum 15.1
οἷα πρῴην , Ἀχιλλεῦ , πρὸς τὸν Ὀδυσσέα σοι εἴρηται περὶ τοῦ θανάτου , ὡς ἀγεννῆ καὶ ἀνάξια τοῖν διδασκάλοιν ἀμφοῖν , Χείρωνός τε καὶ Φοίνικος . ἠκροώμην γάρ , ὁπότε ἔφης βούλεσθαι ἐπάρουρος ὢν θητεύειν παρά τινι τῶν ἀκλήρων , ᾧ μὴ βίοτος πολὺς εἴη , μᾶλλον ἢ πάντων ἀνάσσειν τῶν νεκρῶν . ταῦτα μὲν οὖν ἀγεννῆ τινα Φρύγα δειλὸν καὶ πέρα τοῦ καλῶς ἔχοντος φιλόζῳον ἴσως ἐχρῆν λέγειν , τὸν Πηλέως δὲ υἱόν , τὸν φιλοκινδυνότατον ἡρώων ἁπάντων , ταπεινὰ οὕτω περὶ κὑτοῦ διανοεῖσθαι πολλὴ αἰσχύνη καὶ ἐναντιότης πρὸς τὰ πεπραγμένα σοι ἐν τῷ βίῳ , ὃς ἐξὸν ἀκλεῶς ἐν τῇ Φθιώτιδι πολυχρόνιον βασιλεύειν , ἑκὼν προείλου τὸν μετὰ τῆς ἀγαθῆς δόξης θάνατον .
Lemmas: οἷος πρῴην , Ἀχιλλεύς , πρός ὁ Ὀδυσσεύς σύ λέγω περί ὁ θάνατος , ὡς ἀγεννής καί ἀνάξιος ὁ διδάσκαλος ἄμφω , Χείρων τε καί Φοῖνιξ . ἀκροάομαι γάρ , ὁπότε φημί βούλομαι ἐπάρουρος εἰμί θητεύω παρά τις ὁ ἄκληρος , ὅς μή βίοτος πολύς εἰμί , μάλα ἤ πᾶς ἀνάσσω ὁ νεκρός . οὗτος μέν οὖν ἀγεννής τις Φρύξ δειλός καί πέρα ὁ καλός ἔχω φιλόζῳος ἴσως χρή λέγω , ὁ Πηλεύς δέ υἱός , ὁ φιλοκίνδυνος ἥρως ἅπας , ταπεινός οὕτως περί κυτόω διανοέω πολύς αἰσχύνη καί ἐναντιότης πρός ὁ πράσσω σύ ἐν ὁ βίος , ὅς ἔξεστι ἀκλεῶς ἐν ὁ Φθιῶτις πολυχρόνιος βασιλεύω , ἑκών προαιρέω ὁ μετά ὁ ἀγαθός δόξα θάνατος .
lucianus.dialogi-mortuorum 15.2
ὦ παῖ Νέστορος , ἀλλὰ τότε μὲν ἄπειρος ἔτι τῶν ἐνταῦθα ὢν καὶ τὸ βέλτιον ἐκείνων ὁπότερον ἦν ἀγνοῶν τὸ δύστηνον ἐκεῖνο δοξάριον προετίμων τοῦ βίου , νῦν δὲ συνίημι ἤδη ὡς ἐκείνη μὲν ἀνωφελής , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα οἱ ἄνω ῥαψῳδήσουσι · μετὰ νεκρῶν δὲ ὁμοτιμία , καὶ οὔτε τὸ κάλλος ἐκεῖνο , ὦ Ἀντίλοχε , οὔτε ἡ ἰσχὺς πάρεστιν , ἀλλὰ κείμεθα ἅπαντες ὑπὸ τῷ αὐτῷ ζόφῳ ὅμοιοι καὶ κατʼ οὐδὲν ἀλλήλων διαφέροντες , καὶ οὔτε οἱ τῶν Τρώων νεκροὶ δεδίασί με οὔτε οἱ τῶν Ἀχαιῶν θεραπεύουσιν , ἰσηγορία δὲ ἀκριβὴς καὶ νεκρὸς ὅμοιος ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός . ταῦτά με ἀνιᾷ καὶ ἄχθομαι , ὅτι μὴ θητεύω ζῶν .
Lemmas: ὦ παῖς Νέστωρ , ἀλλά τότε μέν ἄπειρος ἔτι ὁ ἐνταῦθα εἰμί καί ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος ὁπότερος εἰμί ἀγνοέω ὁ δύστηνος ἐκεῖνος δοξάριον προτιμάω ὁ βίος , νῦν δέ συνίημι ἤδη ὡς ἐκεῖνος μέν ἀνωφελής , εἰ καί ὅτι μάλα ὁ ἄνω ῥαψῳδέω · μετά νεκρός δέ ὁμοτιμία , καί οὔτε ὁ κάλλος ἐκεῖνος , ὦ Ἀντίλοχος , οὔτε ὁ ἰσχύς πάρειμι , ἀλλά κεῖμαι ἅπας ὑπό ὁ αὐτός ζόφος ὅμοιος καί κατά οὐδείς ἀλλήλων διαφέρω , καί οὔτε ὁ ὁ Τρώς νεκρός δείδω ἐγώ οὔτε ὁ ὁ Ἀχαιός θεραπεύω , ἰσηγορία δέ ἀκριβής καί νεκρός ὅμοιος ἠμέν κακός ἠδέ καί ἐσθλός . οὗτος ἐγώ ἀνιάω καί ἄχθομαι , ὅτι μή θητεύω ζάω .
lucianus.dialogi-mortuorum 15.3
ὅμως τί οὖν ἄν τις πάθοι , ὦ Ἀχιλλεῦ ; ταῦτα γὰρ ἔδοξε τῇ φύσει , πάντως ἀποθνήσκειν ἅπαντας , ὥστε χρὴ ἐμμένειν τῷ νόμῳ καὶ μὴ ἀνιᾶσθαι τοῖς διατεταγμένοις . ἄλλως τε ὁρᾷς τῶν ἑταίρων ὅσοι περὶ σέ ἐσμεν ὧδε · μετὰ μικρὸν δὲ καὶ Ὀδυσσεὺς ἀφίξεται πάντως . φέρει δὲ παραμυθίαν καὶ ἡ κοινωνία τοῦ πράγματος καὶ τὸ μὴ μόνον αὐτὸν πεπονθέναι . ὁρᾷς τὸν Ηρακλέα καὶ τὸν Μελέαγρον καὶ ἄλλους θαυμαστοὺς ἄνδρας , οἳ οὐκ ἂν οἶμαι δέξαιντο ἀνελθεῖν , εἴ τις αὐτοὺς ἀναπέμψειε θητεύσοντας ἀκλήροις καὶ ἀβίοις ἀνδράσιν .
Lemmas: ὅμως τίς οὖν ἄν τις πάσχω , ὦ Ἀχιλλεύς ; οὗτος γάρ δοκέω ὁ φύσις , πάντως ἀποθνῄσκω ἅπας , ὥστε χρή ἐμμένω ὁ νόμος καί μή ἀνιάω ὁ διατάσσω . ἄλλος τε ὁράω ὁ ἑταῖρος ὅσος περί σύ εἰμί ὧδε · μετά μικρός δέ καί Ὀδυσσεύς ἀφικνέομαι πάντως . φέρω δέ παραμυθία καί ὁ κοινωνία ὁ πρᾶγμα καί ὁ μή μόνος αὐτός πάσχω . ὁράω ὁ Ἡρακλῆς καί ὁ Μελέαγρος καί ἄλλος θαυμαστός ἀνήρ , ὅς οὐ ἄν οἴομαι δέχομαι ἀνέρχομαι , εἰ τις αὐτός ἀναπέμπω θητεύω ἄκληρος καί ἄβιος ἀνήρ .
lucianus.dialogi-mortuorum 15.4
ἑταιρικὴ μὲν ἡ παραίνεσις , ἐμὲ δὲ οὐκ οἶδʼ ὅπως ἡ μνήμη τῶν παρὰ τὸν βίον ἀνιᾷ , οἶμαι δὲ καὶ ὑμῶν ἕκαστον · εἰ δὲ μὴ ὁμολογεῖτε , ταύτῃ χείρους ἐστὲ καθʼ ἡσυχίαν αὐτὸ πάσχοντες . οὔκ , ἀλλʼ ἀμείνους , ὦ Ἀχιλλεῦ · τὸ γὰρ ἀνωφελὲς τοῦ λέγειν ὁρῶμεν · σιωπᾶν γὰρ καὶ φέρειν και ἀνέχεσθαι δέδοκται ἡμῖν , μὴ καὶ γέλωτα ὄφλωμεν ὥσπερ καὶ σὺ τοιαῦτα εὐχόμενοι .
Lemmas: ἑταιρικός μέν ὁ παραίνεσις , ἐγώ δέ οὐ οἶδα ὅπως ὁ μνήμη ὁ παρά ὁ βίος ἀνιάω , οἴομαι δέ καί σύ ἕκαστος · εἰ δέ μή ὁμολογέω , οὗτος κακός εἰμί κατά ἡσυχία αὐτός πάσχω . οὐ , ἀλλά ἀγαθός , ὦ Ἀχιλλεύς · ὁ γάρ ἀνωφελής ὁ λέγω ὁράω · σιωπάω γάρ καί φέρω καί ἀνέχω δοκέω ἐγώ , μή καί γέλως ὀφλισκάνω ὥσπερ καί σύ τοιοῦτος εὔχομαι .
lucianus.dialogi-mortuorum 16.1
οὐχ Ἡρακλῆς οὗτός ἐστιν ; οὐ μὲν οὖν ἄλλος , μὰ τὸν Ἡρακλέα . τὸ τόξον , τὸ ῥόπαλον , ἡ λεοντῆ , τὸ μέγεθος , ὅλος Ἡρακλῆς ἐστιν . εἶτα τέθνηκε Διὸς υἱὸς ὤν ; εἰπέ μοι , ὦ καλλίνικε , νεκρὸς εἶ ; ἐγὼ γάρ σοι ἔθυον ὑπὲρ γῆς ὡς θεῷ . καὶ ὀρθῶς ἔθυες · αὐτὸς μὲν γὰρ ὁ Ἡρακλῆς ἐν τῷ οὐρανῷ τοῖς θεοῖς σύνεστι καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην , ἐγὼ δʼ εἴδωλόν εἰμι αὐτοῦ . πῶς λέγεις ; εἴδωλον τοῦ θεοῦ ; καὶ δυνατὸν ἐξ ἡμισείας μέν τινα θεὸν εἶναι , τεθνάναι δὲ τῷ ἡμίσει ; ναί · οὐ γὰρ ἐκεῖνος τέθνηκεν , ἀλλʼ ἐγω ἡ εἰκῶν αὐτοῦ .
Lemmas: οὐ Ἡρακλῆς οὗτος εἰμί ; οὐ μέν οὖν ἄλλος , μά ὁ Ἡρακλῆς . ὁ τόξον , ὁ ῥόπαλον , ὁ λεοντέη , ὁ μέγεθος , ὅλος Ἡρακλῆς εἰμί . εἶτα θνῄσκω Ζεύς υἱός εἰμί ; λέγω ἐγώ , ὦ καλλίνικος , νεκρός εἰμί ; ἐγώ γάρ σύ θύω ὑπέρ γῆ ὡς θεός . καί ὀρθός θύω · αὐτός μέν γάρ ὁ Ἡρακλῆς ἐν ὁ οὐρανός ὁ θεός σύνειμι καί ἔχω καλλίσφυρος Ἥβη , ἐγώ δέ εἴδωλον εἰμί αὐτός . πῶς λέγω ; εἴδωλον ὁ θεός ; καί δυνατός ἐκ ἥμισυς μέν τις θεός εἰμί , θνῄσκω δέ ὁ ἥμισυς ; ναί · οὐ γάρ ἐκεῖνος θνῄσκω , ἀλλά ἐγώ ὁ εἰκών αὐτός .
lucianus.dialogi-mortuorum 16.2
μανθάνω · ἄντανδρον σε τῷ Πλούτωνι παρέδωκεν ἀνθʼ ἑαυτοῦ , καὶ σὺ τοίνυν ἀντʼ ἐκείνου νεκρὸς εἶ . τοιοῦτό τι . πῶς οὖν ἀκριβὴς ὁ Αἰακὸς ὢν οὐ διέγνω σε μὴ ὄντα ἐκεῖνον , ἀλλὰ παρεδέξατο ὑποβολιμαῖον Ἡρακλέα παρόντα ; ὅτι ἐῴκειν ἀκριβῶς . ἀληθῆ λέγεις · ἀκριβῶς γάρ , ὥστε αὐτὸς εἶναι . ὅρα γοῦν μὴ τὸ ἐναντίον ἐστὶ καὶ σὺ μὲν εἶ ὁ Ἡρακλῆς , τὸ δὲ εἴδωλον γεγάμηκε τὴν Ἥβην παρὰ τοῖς θεοῖς .
Lemmas: μανθάνω · ἄντανδρος σύ ὁ Πλούτων παραδίδωμι ἀντί ἑαυτοῦ , καί σύ τοίνυν ἀντί ἐκεῖνος νεκρός εἰμί . τοιοῦτος τις . πῶς οὖν ἀκριβής ὁ Αἰακός εἰμί οὐ διαγιγνώσκω σύ μή εἰμί ἐκεῖνος , ἀλλά παραδέχομαι ὑποβολιμαῖος Ἡρακλῆς πάρειμι ; ὅτι ἔοικα ἀκριβής . ἀληθής λέγω · ἀκριβής γάρ , ὥστε αὐτός εἰμί . ὁράω γοῦν μή ὁ ἐναντίος εἰμί καί σύ μέν εἰμί ὁ Ἡρακλῆς , ὁ δέ εἴδωλον γαμέω ὁ Ἥβη παρά ὁ θεός .
lucianus.dialogi-mortuorum 16.3
θρασὺς εἶ καὶ λάλος , καὶ εἰ μὴ παύσῃ σκώπτων ἐς ἐμέ , εἴσῃ αὐτίκα οἵου θεοῦ εἴδωλόν εἰμι . τὸ μὲν τόξον γυμνὸν καὶ πρόχειρον · ἐγὼ δὲ τί ἂν ἔτι φοβοίμην σε ἅπαξ τεθνηκώς ; ἀτὰρ εἰπέ μοι πρὸς τοῦ σοῦ Ἡρακλέους , ὁπότε ἐκεῖνος ἔζη , συνῆς αὐτῷ καὶ τότε εἴδωλον ὤν ; ἢ εἷς μὲν ἦτε παρὰ τὸν βίον , ἐπεὶ δὲ ἀπεθάνετε , διαιρεθέντες ὁ μὲν ἐς θεοὺς ἀπέπτατο , σὺ δὲ τὸ εἴδωλον , ὥσπερ εἰκὸς ἦν , ἐς ᾅδου πάρει ; ἐχρῆν μὲν μηδὲ ἀποκρίνασθαι πρὸς ἄνδρα οὕτως ἐρεσχηλοῦντα · ὅμως δʼ οὖν καὶ τοῦτο ἄκουσον · ὁπόσον μὲν γὰρ Ἀμφιτρύωνος ἐν τῷ Ἡρακλεῖ ἦν , τοῦτο τέθνηκε καί εἰμι ἐγὼ ἐκεῖνο πᾶν , ὃ δὲ ἦν τοῦ Διός , ἐν οὐρανῷ σύνεστι τοῖς θεοῖς .
Lemmas: θρασύς εἰμί καί λάλος , καί εἰ μή παύω σκώπτω εἰς ἐγώ , οἶδα αὐτίκα οἷος θεός εἴδωλον εἰμί . ὁ μέν τόξον γυμνός καί πρόχειρος · ἐγώ δέ τίς ἄν ἔτι φοβέω σύ ἅπαξ θνῄσκω ; ἀτάρ λέγω ἐγώ πρός ὁ σός Ἡρακλῆς , ὁπότε ἐκεῖνος ζάω , σύνειμι αὐτός καί τότε εἴδωλον εἰμί ; ἤ εἷς μέν εἰμί παρά ὁ βίος , ἐπεί δέ ἀποθνῄσκω , διαιρέω ὁ μέν εἰς θεός ἀποπέτομαι , σύ δέ ὁ εἴδωλον , ὥσπερ ἔοικα εἰμί , εἰς ᾅδης παρέρχομαι ; χρή μέν μηδέ ἀποκρίνω πρός ἀνήρ οὕτως ἐρεσχηλέω · ὅμως δέ οὖν καί οὗτος ἀκούω · ὁπόσος μέν γάρ Ἀμφιτρύων ἐν ὁ Ἡρακλῆς εἰμί , οὗτος θνῄσκω καί εἰμί ἐγώ ἐκεῖνος πᾶς , ὅς δέ εἰμί ὁ Ζεύς , ἐν οὐρανός σύνειμι ὁ θεός .
lucianus.dialogi-mortuorum 16.4
σαφῶς νῦν μανθάνω · δύο γὰρ φὴς ἔτεκεν ἡ Ἀλκμήνη κατὰ τὸ αὐτὸ Ἡρακλέας , τὸν μὲν ὑπʼ Ἀμφιτρύωνι , τὸν δὲ παρὰ τοῦ Διός , ὥστε ἐλελήθειτε δίδυμοι ὄντες ὁμομήτριοι . οὔκ , ὦ μάταιε · ὁ γὰρ αὐτὸς ἄμφω ἦμεν . οὐκ ἔστι μαθεῖν τοῦτο ῥᾴδιον , συνθέτους δύο ὄντας Ἡρακλέας , ἐκτὸς εἰ μὴ ὥσπερ ἱπποκένταυρός τις ἦτε ἐς ἓν συμπεφυκότες ἄνθρωπος καὶ θεός . οὐ γὰρ καὶ πάντες οὕτω σοι δοκοῦσι συγκεῖσθαι ἐκ δυεῖν , ψυχῆς καὶ σώματος ; ὥστε τί τὸ κωλῦόν ἐστι τὴν μὲν ψυχὴν ἐν οὐρανῷ εἶναι , ἥπερ ἦν ἐκ Διός , τὸ δὲ θνητὸν ἐμὲ παρὰ τοῖς νεκροῖς ;
Lemmas: σαφής νῦν μανθάνω · δύο γάρ φημί τίκτω ὁ Ἀλκμήνη κατά ὁ αὐτός Ἡράκλεα , ὁ μέν ὑπό Ἀμφιτρύων , ὁ δέ παρά ὁ Ζεύς , ὥστε ἐλελαθείτω δίδυμος εἰμί ὁμομήτριος . οὐ , ὦ μάταιος · ὁ γάρ αὐτός ἄμφω εἰμί . οὐ εἰμί μανθάνω οὗτος ῥᾴδιος , σύνθετος δύο εἰμί Ἡράκλεα , ἐκτός εἰ μή ὥσπερ ἱπποκένταυρος τις εἰμί εἰς εἷς συμφύω ἄνθρωπος καί θεός . οὐ γάρ καί πᾶς οὕτως σύ δοκέω σύγκειμαι ἐκ δύο , ψυχή καί σῶμα ; ὥστε τίς ὁ κωλύω εἰμί ὁ μέν ψυχή ἐν οὐρανός εἰμί , ὅς εἰμί ἐκ Ζεύς , ὁ δέ θνητός ἐγώ παρά ὁ νεκρός ;
lucianus.dialogi-mortuorum 16.5
ἀλλʼ , ὦ βέλτιστε Ἀμφιτρυωνιάδη , καλῶς ἂν ταῦτα ἔλεγες , εἰ σῶμα ἦσθα , νῦν δὲ ἀσώματον εἴδωλον εἶ · ὥστε κινδυνεύεις τριπλοῦν ἤδη ποιῆσαι τὸν Ἡρακλέα . πῶς τριπλοῦν ; ὧδέ πως · εἰ γὰρ ὁ μέν τις ἐν οὐρανῷ , ὁ δὲ παρʼ ἡμῖν σὺ τὸ εἴδωλον , τὸ δὲ σῶμα ἐλύθη κόνις ἤδη γενόμενον , τρία ταῦτα δὴ γίγνεται . καὶ σκόπει , ὅντινα δὴ πατέρα τὸν τρίτον ἐπινοήσεις τῷ σώματι . θρασὺς εἶ καὶ σοφιστής · τίς δὲ καὶ ὢν τυγχάνεις ; Διογένους τοῦ Σινωπέως εἴδωλον , αὐτὸς δὲ οὐ μὰ Δία μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν , ἀλλὰ τοῖς βελτίστοις νεκρῶν ἀνδρῶν συνὼν Ὁμήρου καὶ τῆς τοσαύτης ψυχρολογίας καταγελῶ .
Lemmas: ἀλλά , ὦ ἀγαθός Ἀμφιτρυωνιάδης , καλός ἄν οὗτος λέγω , εἰ σῶμα εἰμί , νῦν δέ ἀσώματος εἴδωλον εἰμί · ὥστε κινδυνεύω τριπλόος ἤδη ποιέω ὁ Ἡρακλῆς . πῶς τριπλόος ; ὧδε πως · εἰ γάρ ὁ μέν τις ἐν οὐρανός , ὁ δέ παρά ἐγώ σύ ὁ εἴδωλον , ὁ δέ σῶμα λύω κόνις ἤδη γίγνομαι , τρεῖς οὗτος δή γίγνομαι . καί σκοπέω , ὅστις δή πατήρ ὁ τρίτος ἐπινοέω ὁ σῶμα . θρασύς εἰμί καί σοφιστής · τίς δέ καί εἰμί τυγχάνω ; Διογένης ὁ Σινωπεύς εἴδωλον , αὐτός δέ οὐ μά Ζεύς μετά ἀθάνατος θεός , ἀλλά ὁ ἀγαθός νεκρός ἀνήρ σύνειμι Ὅμηρος καί ὁ τοσοῦτος ψυχρολογία καταγελάω .
lucianus.dialogi-mortuorum 17.1
τί κλάεις , ὦ Τάνταλε ; ἢ τί σεαυτὸν ὀδύρῃ ἐπὶ τῇ λίμνῃ ἑστώς ; ὅτι , ὦ Μένιππε , ἀπόλωλα ὑπὸ τοῦ δίψους . οὕτως ἀργὸς εἶ , ὡς μὴ ἐπικύψας πιεῖν ἢ καὶ νη Δίʼ αρυσάμενος κοίλῃ τῇ χειρί ; οὐδὲν ὄφελος , εἰ ἐπικύψαιμι · φεύγει γὰρ τὸ ὕδωρ , ἐπειδὰν προσιόντα αἴσθηταί με · ἢν δέ ποτε καὶ ἀρύσωμαι καὶ προσενέγκω τῷ στόματι , οὐ φθάνω βρέξας ἄκρον τὸ χεῖλος , καὶ διὰ τῶν δακτύλων διαρρυὲν οὐκ οἶδʼ ὅπως αὖθις ἀπολείπει ξηρὰν τὴν χεῖρά μοι . τεράστιόν τι πάσχεις , ὦ Τάνταλε . ἀτὰρ εἰπέ μοι , τί δαὶ καὶ δέῃ τοῦ πιεῖν ; οὐ γὰρ σῶμα ἔχεις , ἀλλʼ ἐκεῖνο μὲν ἐν Λυδίᾳ που τέθαπται , ὅπερ καὶ πεινῆν καὶ διψῆν ἐδύνατο , σὺ δὲ ἡ ψυχὴ πῶς ἂν ἔτι ἢ διψῴης ἢ πίνοις ; τοῦτʼ αὐτὸ ἡ κόλασίς ἐστι , τὸ διψῆν τὴν ψυχὴν ὡς σῶμα οὖσαν .
Lemmas: τίς κλαίω , ὦ Τάνταλος ; ἤ τίς σεαυτοῦ ὀδύρομαι ἐπί ὁ λίμνη ἵστημι ; ὅτι , ὦ Μένιππος , ἀπόλλυμι ὑπό ὁ δίψος . οὕτως ἀργός εἰμί , ὡς μή ἐπικύπτω πίνω ἤ καί νή Ζεύς ἀρύω κοῖλος ὁ χείρ ; οὐδείς ὄφελος , εἰ ἐπικύπτω · φεύγω γάρ ὁ ὕδωρ , ἐπειδάν προσέρχομαι αἰσθάνομαι ἐγώ · ἐάν δέ ποτέ καί ἀρύω καί προσφέρω ὁ στόμα , οὐ φθάνω βρέχω ἄκρος ὁ χεῖλος , καί διά ὁ δάκτυλος διαρρέω οὐ οἶδα ὅπως αὖθις ἀπολείπω ξηρός ὁ χείρ ἐγώ . τεράστιος τις πάσχω , ὦ Τάνταλος . ἀτάρ λέγω ἐγώ , τίς δαί καί δέω ὁ πίνω ; οὐ γάρ σῶμα ἔχω , ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἐν Λυδία που θάπτω , ὅς καί πεινάω καί διψάω δύναμαι , σύ δέ ὁ ψυχή πῶς ἄν ἔτι ἤ διψάω ἤ πίνω ; οὗτος αὐτός ὁ κόλασις εἰμί , ὁ διψάω ὁ ψυχή ὡς σῶμα εἰμί .
lucianus.dialogi-mortuorum 17.2
ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὕτως πιστεύσομεν , ἐπεὶ φὴς κολάζεσθαι τῷ δίψει . τί δʼ οὖν σοι τὸ δεινὸν ἔσται ; ἢ δέδιας μὴ ἐνδείᾳ τοῦ ποτοῦ ἀποθάνῃς ; οὐχ ὁρῶ γὰρ ἄλλον ᾅδην μετὰ τοῦτον ἢ θάνατον ἐντεῦθεν εἰς ἕτερον τόπον . ὀρθῶς μὲν λέγεις · καὶ τοῦτο δʼ οὖν μέρος τῆς καταδίκης , τὸ ἐπιθυμεῖν πιεῖν μηδὲν δεόμενον . ληρεῖς , ὦ Τάνταλε , καὶ ὡς ἀληθῶς ποτοῦ δεῖσθαι δοκεῖς , ἀκράτου γε ἐλλεβόρου νὴ Δία , ὅστις τοὐναντίον τοῖς ὑπὸ τῶν λυττώντων κυνῶν δεδηγμένοις πέπονθας οὐ τὸ ὕδωρ , ἀλλὰ τὴν δίψαν πεφοβημένος . οὐδὲ τὸν ἐλλέβορον , ὦ Μένιππε , ἀναίνομαι πιεῖν , γένοιτό μοι μόνον . θάρρει , ὦ Τάνταλε , ὡς οὔτε σὺ οὔτε ἄλλος πίεται τῶν νεκρῶν · ἀδύνατον γάρ · καίτοι οὐ πάντες ὥσπερ σὺ ἐκ καταδίκης διψῶσι τοῦ ὕδατος αὐτοὺς οὐχ ὑπομένοντος .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν οὕτως πιστεύω , ἐπεί φημί κολάζω ὁ δίψος . τίς δέ οὖν σύ ὁ δεινός εἰμί ; ἤ δείδω μή ἔνδεια ὁ ποτός ἀποθνῄσκω ; οὐ ὁράω γάρ ἄλλος ᾅδης μετά οὗτος ἤ θάνατος ἐντεῦθεν εἰς ἕτερος τόπος . ὀρθός μέν λέγω · καί οὗτος δέ οὖν μέρος ὁ καταδίκη , ὁ ἐπιθυμέω πίνω μηδείς δέω . ληρέω , ὦ Τάνταλος , καί ὡς ἀληθής ποτός δέω δοκέω , ἄκρατος γε ἑλλέβορος νή Ζεύς , ὅστις ἐναντίος ὁ ὑπό ὁ λυσσάω κύων δάκνω πάσχω οὐ ὁ ὕδωρ , ἀλλά ὁ δίψα φοβέω . οὐδέ ὁ ἑλλέβορος , ὦ Μένιππος , ἀναίνομαι πίνω , γίγνομαι ἐγώ μόνος . θαρσέω , ὦ Τάνταλος , ὡς οὔτε σύ οὔτε ἄλλος πίνω ὁ νεκρός · ἀδύνατος γάρ · καίτοι οὐ πᾶς ὥσπερ σύ ἐκ καταδίκη διψάω ὁ ὕδωρ αὐτός οὐ ὑπομένω .
lucianus.dialogi-mortuorum 18.1
ποῦ δὲ οἱ καλοί εἰσιν ἢ αἱ καλαί , Ἑρμῆ ; ξενάγησόν με νέηλυν ὄντα . οὐ σχολή μοι , ὦ Μένιππε · πλὴν κατʼ ἐκεῖνο ἀπόβλεψον , ἐπὶ τὰ δεξιά , ἔνθα ὁ Ὑάκινθός τέ ἐστι καὶ Νάρκισσος καὶ Νιρεὺς καὶ Ἀχιλλεὺς καὶ Τυρὼ καὶ Ἑλένη καὶ Λήδα καὶ ὅλως τὰ ἀρχαῖα πάντα κάλλη . ὀστᾶ μόνα ὁρῶ καὶ κρανία τῶν σαρκῶν γυμνά , ὅμοια τὰ πολλά . καὶ μὴν ἐκεῖνά ἐστιν ἃ πάντες οἱ ποιηταὶ θαυμάζουσι τὰ ὀστᾶ , ὧν σὺ ἔοικας καταφρονεῖν . ὅμως τὴν Ἑλένην μοι δεῖξον · οὐ γὰρ ἂν διαγνοίην ἔγωγε . τουτὶ τὸ κρανίον ἡ Ἑλένη ἐστίν .
Lemmas: ποῦ δέ ὁ καλός εἰμί ἤ ὁ καλός , Ἑρμῆς ; ξεναγέω ἐγώ νέηλυς εἰμί . οὐ σχολή ἐγώ , ὦ Μένιππος · πλήν κατά ἐκεῖνος ἀποβλέπω , ἐπί ὁ δεξιός , ἔνθα ὁ Ὑάκινθος τε εἰμί καί Νάρκισσος καί Νιρεύς καί Ἀχιλλεύς καί Τυρώ καί Ἑλένη καί Λήδη καί ὅλος ὁ ἀρχαῖος πᾶς κάλλος . ὀστέον μόνος ὁράω καί κρανίον ὁ σάρξ γυμνός , ὅμοιος ὁ πολύς . καί μήν ἐκεῖνος εἰμί ὅς πᾶς ὁ ποιητής θαυμάζω ὁ ὀστέον , ὅς σύ ἔοικα καταφρονέω . ὅμως ὁ Ἑλένη ἐγώ δείκνυμι · οὐ γάρ ἄν διαγιγνώσκω ἐγώ . οὗτος ὁ κρανίον ὁ Ἑλένη εἰμί .
lucianus.dialogi-mortuorum 18.2
εἶτα διὰ τοῦτο αἱ χίλιαι νῆες ἐπληρώθησαν ἐξ ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος καὶ τοσοῦτοι ἔπεσον Ἕλληνές τε καὶ βάρβαροι καὶ τοσαῦται πόλεις ἀνάστατοι γεγόνασιν ; ἀλλʼ οὐκ εἶδες , ὦ Μένιππε , ζῶσαν τὴν γυναῖκα · ἔφης γὰρ ἂν καὶ σὺ ἀνεμέσητον εἶναι τοιῇδʼ ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν · ἐπεὶ καὶ τὰ ἄνθη ξηρὰ ὄντα εἴ τις βλέποι ἀποβεβληκότα τὴν βαφήν , ἄμορφα δῆλον ὅτι αὐτῷ δόξει , ὅτε μέντοι ἀνθεῖ καὶ ἔχει τὴν χρόαν , κάλλιστά ἐστιν . οὐκοῦν τοῦτο , ὦ Ἑρμῆ , θαυμάζω , εἰ μὴ συνίεσαν οἱ Ἀχαιοὶ περὶ πράγματος οὕτως ὀλιγοχρονίου καὶ ῥᾳδίως ἀπανθοῦντος πονοῦντες . οὐ σχολή μοι , ὦ Μένιππε , συμφιλοσοφεῖν σοι . ὥστε σὺ μὲν ἐπιλεξάμενος τόπον , ἔνθα ἂν ἐθέλῃς , κεῖσο καταβαλὼν σεαυτόν , ἐγὼ δὲ τοὺς ἄλλους νεκροὺς ἤδη μετελεύσομαι .
Lemmas: εἶτα διά οὗτος ὁ χίλιοι ναῦς πληρόω ἐκ ἅπας ὁ Ἑλλάς καί τοσοῦτος πίπτω Ἕλλην τε καί βάρβαρος καί τοσοῦτος πόλις ἀνάστατος γίγνομαι ; ἀλλά οὐ ὁράω , ὦ Μένιππος , ζάω ὁ γυνή · φημί γάρ ἄν καί σύ ἀνεμέσητος εἰμί τοιόσδε ἀμφί γυνή πολύς χρόνος ἄλγος πάσχω · ἐπεί καί ὁ ἄνθος ξηρός εἰμί εἰ τις βλέπω ἀποβάλλω ὁ βαφή , ἄμορφος δῆλος ὅτι αὐτός δοκέω , ὅτε μέντοι ἀνθέω καί ἔχω ὁ χροιά , καλός εἰμί . οὐκοῦν οὗτος , ὦ Ἑρμῆς , θαυμάζω , εἰ μή συνίημι ὁ Ἀχαιός περί πρᾶγμα οὕτως ὀλιγοχρόνιος καί ῥᾴδιος ἀπανθέω πονέω . οὐ σχολή ἐγώ , ὦ Μένιππος , συμφιλοσοφέω σύ . ὥστε σύ μέν ἐπιλέγω τόπος , ἔνθα ἄν ἐθέλω , κεῖμαι καταβάλλω σεαυτοῦ , ἐγώ δέ ὁ ἄλλος νεκρός ἤδη μετέρχομαι .
lucianus.dialogi-mortuorum 19.1
τί ἄγχεις , ὦ Πρωτεσίλαε , τὴν Ἑλένην προσπεσών ; ὅτι διὰ ταύτην , ὦ Αἰακέ , ἀπέθανον ἡμιτελῆ μὲν τὸν δόμον καταλιπών , χήραν τε τὴν νεόγαμον γυναῖκα . αἰτιῶ τοίνυν τὸν Μενέλαον , ὅστις ὑμᾶς ὑπὲρ τοιαύτης γυναικὸς ἐπὶ Τροίαν ἤγαγεν . εὖ λέγεις · ἐκεῖνόν μοι αἰτιατέον . οὐκ ἐμέ , ὦ βέλτιστε , ἀλλὰ δικαιότερον τὸν Πάριν , ὃς ἐμοῦ τοῦ ξένου τὴν γυναῖκα παρὰ πάντα τα δίκαια ᾤχετο ἁρπάσας · οὗτος γὰρ οὐχ ὑπὸ σοῦ μόνου , ἀλλʼ ὑπὸ πάντων Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων ἄξιος ἄγχεσθαι τοσούτοις θανάτου αἴτιος γεγενημένος . ἄμεινον οὕτω · σὲ τοιγαροῦν , ὦ Δύσπαρι , οὐκ ἀφήσω ποτὲ ἀπὸ τῶν χειρῶν . ἄδικα ποιῶν , ὦ Πρωτεσίλαε , καὶ ταῦτα ὁμότεχνον ὄντα σοι · ἐρωτικὸς γὰρ καὶ αὐτός εἰμι καὶ τῷ αὐτῷ θεῷ κατέσχημαι · οἶσθα δὲ ὡς ἀκούσιόν τί ἐστι καί τις ἡμᾶς δαίμων ἄγει ἔνθα ἂν ἐθέλῃ , καὶ ἀδύνατόν ἐστιν ἀντιτάττεσθαι αὐτῷ .
Lemmas: τίς ἄγχω , ὦ Πρωτεσίλαος , ὁ Ἑλένη προσπίπτω ; ὅτι διά οὗτος , ὦ Αἰακός , ἀποθνῄσκω ἡμιτελής μέν ὁ δόμος καταλείπω , χῆρος τε ὁ νεόγαμος γυνή . αἰτιάομαι τοίνυν ὁ Μενέλαος , ὅστις σύ ὑπέρ τοιοῦτος γυνή ἐπί Τροία ἄγω . εὖ λέγω · ἐκεῖνος ἐγώ αἰτιατέον . οὐ ἐγώ , ὦ ἀγαθός , ἀλλά δίκαιος ὁ Πάρις , ὅς ἐγώ ὁ ξένος ὁ γυνή παρά πᾶς ὁ δίκαιος οἴχομαι ἁρπάζω · οὗτος γάρ οὐ ὑπό σύ μόνος , ἀλλά ὑπό πᾶς Ἕλλην τε καί βάρβαρος ἄξιος ἄγχω τοσοῦτος θάνατος αἴτιος γίγνομαι . ἀγαθός οὕτως · σύ τοιγαροῦν , ὦ Δύσπαρις , οὐ ἀφίημι ποτέ ἀπό ὁ χείρ . ἄδικος ποιέω , ὦ Πρωτεσίλαος , καί οὗτος ὁμότεχνος εἰμί σύ · ἐρωτικός γάρ καί αὐτός εἰμί καί ὁ αὐτός θεός κατέχω · οἶδα δέ ὡς ἀκούσιος τις εἰμί καί τις ἐγώ δαίμων ἄγω ἔνθα ἄν ἐθέλω , καί ἀδύνατος εἰμί ἀντιτάσσω αὐτός .
lucianus.dialogi-mortuorum 19.2
εὖ λέγεις . εἴθε οὖν μοι τὸν Ἔρωτα ἐνταῦθα λαβεῖν δυνατὸν ἦν . ἐγώ σοι καὶ περὶ τοῦ Ἔρωτος ἀποκρινοῦμαι τὰ δίκαια · φήσει γὰρ αὐτὸς μὲν τοῦ ἐρᾶν τῷ Πάριδι ἴσως γεγενῆσθαι αἴτιος , τοῦ θανάτου δέ σοι οὐδένα ἄλλον , ὦ Πρωτεσίλαε , ἢ σεαυτόν , ὃς ἐκλαθόμενος τῆς νεογάμου γυναικός , ἐπει προσεφέρεσθε τῇ Τρῳάδι , οὕτως φιλοκινδύνως καὶ ἀπονενοημένως προεπήδησας τῶν ἄλλων δόξης ἐρασθείς , διʼ ἣν πρῶτος ἐν τῇ ἀποβάσει ἀπέθανες . οὐκοῦν καὶ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ σοι , ὦ Αἰακἑ , ἀποκρινοῦμαι δικαιότερα · οὐ γὰρ ἐγὼ τούτων αἴτιος , ἀλλʼ ἡ Μοῖρα καὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς οὕτως ἐπικεκλῶσθαι . ὀρθῶς · τί οὖν τούτους αἰτιᾷ ;
Lemmas: εὖ λέγω . εἴθε οὖν ἐγώ ὁ Ἔρως ἐνταῦθα λαμβάνω δυνατός εἰμί . ἐγώ σύ καί περί ὁ Ἔρως ἀποκρίνω ὁ δίκαιος · φημί γάρ αὐτός μέν ὁ ἐράω ὁ Πάρις ἴσως γίγνομαι αἴτιος , ὁ θάνατος δέ σύ οὐδείς ἄλλος , ὦ Πρωτεσίλαος , ἤ σεαυτοῦ , ὅς ἐκλανθάνω ὁ νεόγαμος γυνή , ἐπεί προσφέρω ὁ Τρῳάς , οὕτως φιλοκίνδυνος καί ἀπονενοημένως προπηδάω ὁ ἄλλος δόξα ἔραμαι , διά ὅς πρῶτος ἐν ὁ ἀπόβασις ἀποθνῄσκω . οὐκοῦν καί ὑπέρ ἐμαυτοῦ σύ , ὦ Αἰακός , ἀποκρίνω δίκαιος · οὐ γάρ ἐγώ οὗτος αἴτιος , ἀλλά ὁ Μοῖρα καί ὁ ἐκ ἀρχή οὕτως ἐπικλώθω . ὀρθός · τίς οὖν οὗτος αἰτιάομαι ;
lucianus.dialogi-mortuorum 20.1
πρὸς τοῦ Πλούτωνος , ὦ Αἰακέ , περιήγησαί μοι τὰ ἐν ᾅδου πάντα . οὐ ῥᾴδιον , ὦ Μένιππε , ἅπαντα · ὅσα μέντοι κεφαλαιώδη , μάνθανε · οὑτοσὶ μὲν ὅτι Κέρβερός ἐστιν οἶσθα , καὶ τὸν πορθμέα τοῦτον , ὅς σε διεπέρασε , καὶ τὴν λίμνην καὶ τὸν Πυριφλεγέθοντα ἤδη ἑώρακας ἐσιών . οἶδα ταῦτα καὶ σέ , ὅτι πυλωρεῖς , καὶ τὸν βασιλέα εἶδον καὶ τὰς Ἐρινῦς · τοὺς δὲ ἀνθρώπους μοι τοὺς πάλαι δεῖξον καὶ μάλιστα τοὺς ἐνδόξους αὐτῶν . οὗτος μὲν Ἀγαμέμνων , οὗτος δὲ Ἀχιλλεύς , οὗτος δὲ Ἰδομενεὺς πλησίον , οὗτος δὲ Ὀδυσσεύς , εἶτα Αἴας καὶ Διομήδης καὶ οἱ ἄριστοι τῶν Ἑλλήνων .
Lemmas: πρός ὁ Πλούτων , ὦ Αἰακός , περιηγέομαι ἐγώ ὁ ἐν ᾅδης πᾶς . οὐ ῥᾴδιος , ὦ Μένιππος , ἅπας · ὅσος μέντοι κεφαλαιώδης , μανθάνω · οὗτος μέν ὅτι Κέρβερος εἰμί οἶδα , καί ὁ πορθμεύς οὗτος , ὅς σύ διαπεράω , καί ὁ λίμνη καί ὁ Πυριφλεγέθων ἤδη ὁράω εἰσέρχομαι . οἶδα οὗτος καί σύ , ὅτι πυλωρέω , καί ὁ βασιλεύς ὁράω καί ὁ Ἐρινύς · ὁ δέ ἄνθρωπος ἐγώ ὁ πάλαι δείκνυμι καί μάλα ὁ ἔνδοξος αὐτός . οὗτος μέν Ἀγαμέμνων , οὗτος δέ Ἀχιλλεύς , οὗτος δέ Ἰδομενεύς πλησίον , οὗτος δέ Ὀδυσσεύς , εἶτα Αἴας καί Διομήδης καί ὁ ἀγαθός ὁ Ἕλλην .
lucianus.dialogi-mortuorum 20.2
βαβαῖ , ὦ Ὅμηρε , οἷά σοι τῶν ῥαψῳδιῶν τὰ κεφάλαια χαμαὶ ἔρριπται ἄγνωστα καὶ ἄμορφα , κόνις πάντα καὶ λῆρος πολύς , ἀμενηνὰ ὡς ἀληθῶς κάρηνα οὗτος δέ , ὦ Αἰακέ , τίς ἐστι ; Κῦρός ἐστιν · οὗτος δὲ Κροῖσος , ὁ δʼ ὑπὲρ αὐτὸν Σαρδανάπαλλος , ὁ δʼ ὑπὲρ τούτους Μίδας , ἐκεῖνος δὲ Ξέρξης . εἶτα σέ , ὦ κάθαρμα , ἡ Ἑλλὰς ἔφριττε ζευγνύντα μὲν τὸν Ἑλλήσποντον , διὰ δὲ τῶν ὀρῶν πλεῖν ἐπιθυμοῦντα ; οἷος δὲ καὶ ὁ Κροῖσός ἐστι . τὸν Σαρδανάπαλλον δέ , ὦ Αἰακέ , πατάξαι μοι κατὰ κόρρης ἐπίτρεψον . μηδαμῶς · διαθρύπτεις γὰρ αὐτοῦ τὸ κρανίον γυναικεῖον ὄν . οὐκοῦν ἀλλὰ προσπτύσομαί γε πάντως ἀνδρογύνῳ γε ὄντι .
Lemmas: βαβαῖ , ὦ Ὅμηρος , οἷος σύ ὁ ῥαψῳδία ὁ κεφάλαιος χαμαί ῥίπτω ἄγνωστος καί ἄμορφος , κόνις πᾶς καί λῆρος πολύς , ἀμενηνός ὡς ἀληθής κάρηνον οὗτος δέ , ὦ Αἰακός , τίς εἰμί ; Κῦρος εἰμί · οὗτος δέ Κροῖσος , ὁ δέ ὑπέρ αὐτός Σαρδανάπαλλος , ὁ δέ ὑπέρ οὗτος Μίδας , ἐκεῖνος δέ Ξέρξης . εἶτα σύ , ὦ κάθαρμα , ὁ Ἑλλάς φρίσσω ζεύγνυμι μέν ὁ Ἑλλήσποντος , διά δέ ὁ ὄρος πλέω ἐπιθυμέω ; οἷος δέ καί ὁ Κροῖσος εἰμί . ὁ Σαρδανάπαλλος δέ , ὦ Αἰακός , πατάσσω ἐγώ κατά κόρση ἐπιτρέπω . μηδαμῶς · διαθρύπτω γάρ αὐτός ὁ κρανίον γυναικεῖος εἰμί . οὐκοῦν ἀλλά προσπτύω γε πάντως ἀνδρόγυνος γε εἰμί .
lucianus.dialogi-mortuorum 20.3
βούλει σοὶ ἐπιδείξω καὶ τοὺς σοφούς ; νὴ Δία γε . πρῶτος οὗτός σοι ὁ Πυθαγόρας ἐστί . χαῖρε , ὦ Εὔφορβε ἢ Ἄπολλον ἢ ὅ τι ἂν ἐθέλῃς . νὴ Δία καὶ σύ γε , ὦ Μένιππε . οὐκέτι χρυσοῦς ὁ μηρός ἐστί σοι ; οὐ γάρ · ἀλλὰ φέρε ἴδω εἴ τί σοι ἐδώδιμον ἡ πήρα ἔχει . κυάμους , ὦγαθέ · ὥστε οὐ τοῦτό σοι ἐδώδιμον . δὸς μόνον · ἄλλα παρὰ νεκροῖς δόγματα · ἔμαθον γάρ , ὡς οὐδὲν ἴσον κύαμοι καὶ κεφαλαὶ τοκήων ἐνθάδε .
Lemmas: βούλομαι σύ ἐπιδείκνυμι καί ὁ σοφός ; νή Ζεύς γε . πρῶτος οὗτος σύ ὁ Πυθαγόρας εἰμί . χαίρω , ὦ Εὔφορβος ἤ Ἀπόλλων ἤ ὅς τις ἄν ἐθέλω . νή Ζεύς καί σύ γε , ὦ Μένιππος . οὐκέτι χρύσεος ὁ μηρός εἰμί σύ ; οὐ γάρ · ἀλλά φέρω ὁράω εἰ τις σύ ἐδώδιμος ὁ πήρα ἔχω . κύαμος , ἀγαθός · ὥστε οὐ οὗτος σύ ἐδώδιμος . δίδωμι μόνος · ἄλλος παρά νεκρός δόγμα · μανθάνω γάρ , ὡς οὐδείς ἴσος κύαμος καί κεφαλή τοκεύς ἐνθάδε .