ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.dialogi-meretricii 9.1
ἀπολώλαμεν , ὦ κεκτημένη , ἀπολώλαμεν , ὁ Πολέμων ἀπὸ τῆς στρατείας ἀνέστρεψε πλουτῶν , ὥς φασιν · ἑώρακα δὲ κἀγὼ αὐτὸν ἐφεστρίδα περιπόρφυρον ἐμπεπορπημένον καὶ ἀκολούθους ἅμα πολλούς . καὶ οἱ φίλοι ὡς εἶδον , συνέθεον ἐπʼ αὐτὸν ἀσπασόμενοι · ἐν τοσούτῳ δὲ τὸν θεράποντα ἰδοῦσα κατόπιν ἑπόμενον , ὃς συναποδεδημήκει μετʼ αὐτοῦ , ἠρόμην καὶ , Εἰπέ μοι , ἔφην , ὦ Παρμένων , ἀσπασαμένη πρότερον αὐτόν , πῶς ἡμῖν ἐπράξατε καὶ εἴ τι ἄξιον τῶν πολέμων ἔχοντες ἐπανεληλύθατε ; οὐκ ἔδει τοῦτο εὐθύς , ἀλλʼ ἐκεῖνα , ὅτι μὲν ἐσώθητε , πολλὴ χάρις τοῖς θεοῖς , καὶ μάλιστα τῷ ξενίῳ Διὶ καὶ Ἀθηνᾷ στρατίᾳ · ἡ δέσποινα δὲ ἐπυνθάνετο ἀεὶ τί πράττοιτε καὶ ἔνθα εἴητε ; εἰ δὲ καὶ τοῦτο προσέθηκας , ὡς καὶ ἐδάκρυε καὶ ἀεὶ ἐμέμνητο Πολέμωνος , ἄμεινον ἦν παρὰ πολύ .
Lemmas: ἀπόλλυμι , ὦ κτάομαι , ἀπόλλυμι , ὁ Πολέμων ἀπό ὁ στρατεία ἀναστρέφω πλουτέω , ὡς φημί · ὁράω δέ ἐγώ αὐτός ἐφεστρίς περιπόρφυρος ἐμπορπάω καί ἀκόλουθος ἅμα πολύς . καί ὁ φίλος ὡς ὁράω , συνθέω ἐπί αὐτός ἀσπάζομαι · ἐν τοσοῦτος δέ ὁ θεράπων ὁράω κατόπιν ἕπομαι , ὅς συναποδημέω μετά αὐτός , ἔρομαι καί , λέγω ἐγώ , φημί , ὦ Παρμένων , ἀσπάζομαι πρότερος αὐτός , πῶς ἐγώ πράσσω καί εἰ τις ἄξιος ὁ πόλεμος ἔχω ἐπανέρχομαι ; οὐ δέω οὗτος εὐθύς , ἀλλά ἐκεῖνος , ὅτι μέν σῴζω , πολύς χάρις ὁ θεός , καί μάλα ὁ ξένιος Ζεύς καί Ἀθήνη στράτιος · ὁ δέσποινα δέ πυνθάνομαι ἀεί τίς πράσσω καί ἔνθα εἰμί ; εἰ δέ καί οὗτος προστίθημι , ὡς καί δακρύω καί ἀεί μιμνῄσκω Πολέμων , ἀγαθός εἰμί παρά πολύς .
lucianus.dialogi-meretricii 9.2
προεῖπον εὐθὺς ἐν ἀρχῇ ἅπαντα · πρὸς δὲ σὲ οὐκ ἂν εἶπον , ἀλλὰ ἃ ἤκουσα ἐβουλόμην εἰπεῖν . ἐπεὶ πρός γε Παρμένοντα οὕτως ἠρξάμην · ἦ που , ὦ Παρμένων , ἐβόμβει τὰ ὦτα ὑμῖν ; ἀεὶ γὰρ ἐμέμνητο ἡ κεκτημένη μετὰ δακρύων , καὶ μάλιστα εἴ τις ἐληλύθει ἐκ τῆς μάχης καὶ πολλοὶ τεθνάναι ἐλέγοντο , ἐσπάραττε τότε τὰς κόμας καὶ τὰ στέρνα ἐτύπτετο καὶ ἐπένθει πρὸς τὴν ἀγγελίαν ἑκάστην . εὖ γε , ὦ Δορκάς , οὕτως ἐχρῆν . εἶτα ἑξῆς μετʼ οὐ πολὺ ἠρόμην ἐκεῖνα . ὁ δέ , Πάνυ λαμπρῶς , φησίν , ἀνεστρέψαμεν . οὕτως κἀκεῖνος οὐδὲν προειπών , ὡς ἐμέμνητό μου ὁ Πολέμων ἢ ἐπόθει ἢ ηὔχετο ζῶσαν καταλαβεῖν ; καὶ μάλα πολλὰ τοιαῦτα ἔλεγε . τὸ δʼ οὖν κεφάλαιον ἐξήγγειλε πλοῦτον πολύν , χρυσόν , ἐσθῆτα , ἀκολούθους , ἐλέφαντα · τὸ μὲν γὰρ ἀργύριον μηδὲ ἀριθμῷ ἄγειν αὐτόν , ἀλλὰ μεδίμνῳ ἀπομεμετρημένον πολλοὺς μεδίμνους . εἶχε δὲ καὶ αὐτὸς Παρμένων δακτύλιον ἐν τῷ μικρῷ δακτύλῳ , μέγιστον , πολύγωνον , καὶ ψῆφος ἐνεβέβλητο τῶν τριχρώμων , ἐρυθρά τε ἦν ἐπιπολῆς . εἴασα δʼ οὖν αὐτὸν ἐθέλοντά μοι διηγεῖσθαι ὡς τὸν Ἅλυν διέβησαν καὶ ὡς ἀπέκτειναν Τιριδάταν τινὰ καὶ ὡς διέπρεψεν ὁ Πολέμων ἐν τῇ πρὸς Πισίδας μάχῃ · ἀπέδραμον δέ σοι ταῦτα προσαγγελοῦσα , ὡς περὶ τῶν παρόντων σκέψαιο . εἰ γὰρ ἐλθὼν ὁ Πολέμων — ἥξει δὲ πάντως ἀποσεισάμενος τοὺς γνωρίμους — ἀναπυθόμενος εὕροι τὸν Φιλόστρατον ἔνδον παρʼ ἡμῖν , τί οἴει ποιήσειν αὐτόν ;
Lemmas: προλέγω εὐθύς ἐν ἀρχή ἅπας · πρός δέ σύ οὐ ἄν λέγω , ἀλλά ὅς ἀκούω βούλομαι λέγω . ἐπεί πρός γε Παρμένων οὕτως ἄρχω · ἦ που , ὦ Παρμένων , βομβέω ὁ οὖς σύ ; ἀεί γάρ μιμνῄσκω ὁ κτάομαι μετά δάκρυον , καί μάλα εἰ τις ἔρχομαι ἐκ ὁ μάχη καί πολύς θνῄσκω λέγω , σπαράσσω τότε ὁ κόμη καί ὁ στέρνον τύπτω καί πενθέω πρός ὁ ἀγγελία ἕκαστος . εὖ γε , ὦ Δορκάς , οὕτως χρή . εἶτα ἑξῆς μετά οὐ πολύς ἔρομαι ἐκεῖνος . ὁ δέ , πάνυ λαμπρός , φημί , ἀναστρέφω . οὕτως ἐκεῖνος οὐδείς προλέγω , ὡς μιμνῄσκω ἐγώ ὁ Πολέμων ἤ ποθέω ἤ εὔχομαι ζάω καταλαμβάνω ; καί μάλα πολύς τοιοῦτος λέγω . ὁ δέ οὖν κεφάλαιος ἐξαγγέλλω πλοῦτος πολύς , χρυσός , ἐσθής , ἀκόλουθος , ἐλέφας · ὁ μέν γάρ ἀργύριον μηδέ ἀριθμός ἄγω αὐτός , ἀλλά μέδιμνος ἀπομετρέω πολύς μέδιμνος . ἔχω δέ καί αὐτός Παρμένων δακτύλιος ἐν ὁ μικρός δάκτυλος , μέγας , πολύγωνος , καί ψῆφος ἐμβάλλω ὁ τρίχρωμος , ἐρυθρός τε εἰμί ἐπιπολή . ἐάω δέ οὖν αὐτός ἐθέλω ἐγώ διηγέομαι ὡς ὁ Ἅλυς διαβαίνω καί ὡς ἀποκτείνω Τιριδάτης τις καί ὡς διαπρέπω ὁ Πολέμων ἐν ὁ πρός Πισίδης μάχη · ἀποτρέχω δέ σύ οὗτος προσαγγέλλω , ὡς περί ὁ πάρειμι σκοπέω . εἰ γάρ ἔρχομαι ὁ Πολέμων — ἥκω δέ πάντως ἀποσείω ὁ γνώριμος — ἀναπυνθάνομαι εὑρίσκω ὁ Φιλόστρατος ἔνδον παρά ἐγώ , τίς οἴομαι ποιέω αὐτός ;
lucianus.dialogi-meretricii 9.3
Ἐξευρίσκωμεν , ὦ Δορκάς , ἐκ τῶν παρόντων σωτήριον · οὔτε γὰρ τοῦτον ἀποπέμψαι καλὸν τάλαντον ἔναγχος δεδωκότα καὶ τἆλλα ἔμπορον ὄντα καὶ πολλὰ ὑπισχνούμενον , οὔτε Πολέμωνα τοιοῦτον ἐπανήκοντα χρήσιμον μὴ παραδέχεσθαι · προσέτι γὰρ καὶ ζηλότυπός ἐστιν , ὃς καὶ πενόμενος ἔτι πολὺ ἀφόρητος ἦν · νῦν δὲ τί οὐκ ἂν ἐκεῖνος ποιήσειεν ; ἀλλὰ καὶ προσέρχεται . Ἐκλύομαι , ὦ Δορκάς , ὑπὸ τῆς ἀπορίας καὶ τρέμω . ἀλλὰ καὶ Φιλόστρατος προσέρχεται . τίς γένωμαι ; πῶς ἄν με ἡ γῆ καταπίοι ;
Lemmas: ἐξευρίσκω , ὦ Δορκάς , ἐκ ὁ πάρειμι σωτήριος · οὔτε γάρ οὗτος ἀποπέμπω καλός τάλαντον ἔναγχος δίδωμι καί ἄλλος ἔμπορος εἰμί καί πολύς ὑπισχνέομαι , οὔτε Πολέμων τοιοῦτος ἐπανήκω χρήσιμος μή παραδέχομαι · προσέτι γάρ καί ζηλότυπος εἰμί , ὅς καί πένομαι ἔτι πολύς ἀφόρητος εἰμί · νῦν δέ τίς οὐ ἄν ἐκεῖνος ποιέω ; ἀλλά καί προσέρχομαι . ἐκλύω , ὦ Δορκάς , ὑπό ὁ ἀπορία καί τρέμω . ἀλλά καί Φιλόστρατος προσέρχομαι . τίς γίγνομαι ; πῶς ἄν ἐγώ ὁ γῆ καταπίνω ;
lucianus.dialogi-meretricii 9.4
τί οὐ πίνομεν , ὦ Παννυχί ; ἄνθρωπε , ἀπολώλεκάς με . σὺ δὲ χαῖρε , Πολέμων , χρόνιος φανείς . οὗτος οὖν τίς ἐστιν ὁ προσιὼν ὑμῖν ; σιωπᾷς ; εὖ γε , ὦ Παννυχί . ἐγὼ δὲ πεμπταῖος ἐκ Πυλῶν διέπτην ἐπειγόμενος ἐπὶ τοιαύτην γυναῖκα . καὶ δίκαια μέντοι πέπονθα , καί σοι χάριν ἔχω · οὐκέτι γὰρ ἁρπασθήσομαι ὑπὸ σοῦ . σὺ δὲ τίς εἶ , ὦ βέλτιστε ; ὅτι Πολέμων ὁ Στειριεὺς Πανδιονίδος φυγῆς , ἀκούεις ; χιλιαρχήσας τὸ πρῶτον , νῦν δὲ ἐξαναστήσας πεντακισχιλίαν ἀσπίδα , ἐραστὴς Παννυχίδος , ὅτε ᾤμην ἔτι ἀνθρώπινα φρονεῖν αὐτήν . ἀλλὰ τὰ νῦν σοι , ὦ ξεναγέ , Παννυχὶς ἐμή ἐστι , καὶ τάλαντον εἴληφε , λήψεται δὲ ἤδη καὶ ἕτερον , ἐπειδὰν τὰ φορτία διαθώμεθα . καὶ νῦν ἀκολούθει μοι , ὦ Παννυχί , τοῦτον δὲ παρʼ Ὀδρύσαις χιλιαρχεῖν ἔα . ἐλευθέρα μέν ἐστι καὶ ἀκολουθήσει , ἢν ἐθέλῃ . τί ποιῶ , Δορκάς ; εἰσιέναι ἄμεινον , ὀργιζομένῳ οὐχ οἷόν τε παρεῖναι Πολέμωνι , καὶ μᾶλλον ἐπιταθήσεται ζηλοτυπῶν . εἰ θέλεις , εἰσίωμεν .
Lemmas: τίς οὐ πίνω , ὦ Παννυχίς ; ἄνθρωπος , ἀπόλλυμι ἐγώ . σύ δέ χαίρω , Πολέμων , χρόνιος φαίνω . οὗτος οὖν τίς εἰμί ὁ προσέρχομαι σύ ; σιωπάω ; εὖ γε , ὦ Παννυχίς . ἐγώ δέ πεμπταῖος ἐκ Πύλης διαπέταμαι ἐπείγω ἐπί τοιοῦτος γυνή . καί δίκαιος μέντοι πάσχω , καί σύ χάρις ἔχω · οὐκέτι γάρ ἁρπάζω ὑπό σύ . σύ δέ τίς εἰμί , ὦ ἀγαθός ; ὅτι Πολέμων ὁ Στειριεύς Πανδιονίς φυγή , ἀκούω ; χιλιαρχέω ὁ πρῶτος , νῦν δέ ἐξανίστημι πεντακισχίλιοι ἀσπίς , ἐραστής Παννυχίς , ὅτε οἴομαι ἔτι ἀνθρώπινος φρονέω αὐτός . ἀλλά ὁ νῦν σύ , ὦ ξεναγός , Παννυχίς ἐμός εἰμί , καί τάλαντον λαμβάνω , λαμβάνω δέ ἤδη καί ἕτερος , ἐπειδάν ὁ φορτίον διατίθημι . καί νῦν ἀκολουθέω ἐγώ , ὦ Παννυχίς , οὗτος δέ παρά Ὀδρύσης χιλιαρχέω ἐάω . ἐλεύθερος μέν εἰμί καί ἀκολουθέω , ἐάν ἐθέλω . τίς ποιέω , Δορκάς ; εἰσέρχομαι ἀγαθός , ὀργίζω οὐ οἷος τε πάρειμι Πολέμων , καί μάλα ἐπιτείνω ζηλοτυπέω . εἰ ἐθέλω , εἰσέρχομαι .
lucianus.dialogi-meretricii 9.5
ἀλλὰ προλέγω ὑμῖν ὅτι τὸ ὕστατον πίεσθε τήμερον , ἢ μάτην ἐγὼ τοσούτοις φόνοις ἐγγεγυμνασμἕ??ʼ πάρειμι . τοὺς Θρᾷκας , ὦ Παρμένων · ὡπλισμένοι ʽ??ʼ ἐμφράξαντες τὸν στενωπὸν τῇ φάλαγγι · ἐπὶ μετώπου μὲν τὸ ὁπλιτικόν , παρʼ ἑκάτερα δὲ οἱ σφενδονῆται καὶ τοξόται , οἱ δὲ ἄλλοι κατόπιν . ὡς βρεφυλλίοις ταῦτα , ὦ μισθοφόρε , ἡμῖν λέγεις καὶ μορμολύττῃ · σὺ γὰρ ἀλεκτρυόνα πώποτε ἀπέκτεινας ἢ πόλεμον εἶδες ; ἐρυμάτιον ἐφρούρεις τάχα διμοιρίτης ὤν , ἵνα καὶ τοῦτο προσχαρίσωμαί σοι . καὶ μὴν εἴσῃ μετʼ ὀλίγον , ἐπειδὰν προσιόντας ἡμᾶς ἐπὶ δόρυ θεάσῃ στίλβοντας τοῖς ὅπλοις . ἥκετε μόνον συσκευασάμενοι . ἐγὼ δὲ καὶ Τίβιος οὗτος — μόνος γὰρ οὗτος ἕπεταί μοι — βάλλοντες ὑμᾶς λίθοις τε καὶ ὀστράκοις οὕτω διασκεδάσομεν , ὡς μηδὲ ὅποι οἴχοισθε ἔχοιτε εἰδέναι .
Lemmas: ἀλλά προλέγω σύ ὅτι ὁ ὕστερος πίνω σήμερον , ἤ μάτην ἐγώ τοσοῦτος φόνος ἐγγεγυμνασμἕ??ʼ πάρειμι . ὁ Θρᾷξ , ὦ Παρμένων · ὁπλίζω ʽ??ʼ ἐμφράσσω ὁ στενωπός ὁ φάλαγξ · ἐπί μέτωπον μέν ὁ ὁπλιτικός , παρά ἑκάτερος δέ ὁ σφενδονήτης καί τοξότης , ὁ δέ ἄλλος κατόπιν . ὡς βρεφύλλιον οὗτος , ὦ μισθοφόρος , ἐγώ λέγω καί μορμολύττομαι · σύ γάρ ἀλεκτρυών πώποτε ἀποκτείνω ἤ πόλεμος ὁράω ; ἐρυμάτιον φρουρέω τάχα διμοιρίτης εἰμί , ἵνα καί οὗτος προσχαρίζομαι σύ . καί μήν οἶδα μετά ὀλίγος , ἐπειδάν προσέρχομαι ἐγώ ἐπί δόρυ θεάομαι στίλβω ὁ ὅπλον . ἥκω μόνος συσκευάζω . ἐγώ δέ καί Τίβιος οὗτος — μόνος γάρ οὗτος ἕπομαι ἐγώ — βάλλω σύ λίθος τε καί ὄστρακον οὕτως διασκεδάννυμι , ὡς μηδέ ὅποι οἴχομαι ἔχω οἶδα .
lucianus.dialogi-meretricii 10.1
οὐκέτι φοιτᾷ παρὰ σέ , ὦ Δροσί , τὸ μειράκιον ὁ Κλεινίας ; οὐ γὰρ ἑώρακα , πολὺς ἤδη χρόνος , αὐτὸν παρʼ ὑμῖν . οὐκέτι , ὦ Χελιδόνιον · ὁ γὰρ διδάσκαλος αὐτὸν εἶρξε μηκέτι μοι προσιέναι . τίς οὗτος ; μή τι τὸν παιδοτρίβην Διότιμον λέγεις ; ἐπεὶ ἐκεῖνός γε φίλος ἐστίν . οὔκ , ἀλλʼ ὁ κάκιστα φιλοσόφων ἀπολούμενος Ἀρισταίνετος . τὸν σκυθρωπὸν λέγεις , τὸν δασύν , τὸν βαθυπώγωνα , ὃς εἴωθε μετὰ τῶν μειρακίων περιπατεῖν ἐν τῇ Ποικίλῃ ; ἐκεῖνόν φημι τὸν ἀλαζόνα , ὃν κάκιστα ἐπίδοιμι ἀπολούμενον , ἑλκόμενον τοῦ πώγωνος ὑπὸ δημίου .
Lemmas: οὐκέτι φοιτάω παρά σύ , ὦ Δροσίς , ὁ μειράκιον ὁ Κλεινίας ; οὐ γάρ ὁράω , πολύς ἤδη χρόνος , αὐτός παρά σύ . οὐκέτι , ὦ Χελιδόνιον · ὁ γάρ διδάσκαλος αὐτός ἔργω μηκέτι ἐγώ προσέρχομαι . τίς οὗτος ; μή τις ὁ παιδοτρίβης Διότιμος λέγω ; ἐπεί ἐκεῖνος γε φίλος εἰμί . οὐ , ἀλλά ὁ κακός φιλόσοφος ἀπόλλυμι Ἀρισταίνετος . ὁ σκυθρωπός λέγω , ὁ δασύς , ὁ βαθυπώγων , ὅς εἴωθα μετά ὁ μειράκιον περιπατέω ἐν ὁ Ποικίλη ; ἐκεῖνος φημί ὁ ἀλαζών , ὅς κακός ἐφοράω ἀπόλλυμι , ἕλκω ὁ πώγων ὑπό δήμιος .
lucianus.dialogi-meretricii 10.2
τί παθὼν δὲ ἐκεῖνος τοιαῦτα ἔπεισε τὸν Κλεινίαν ; οὐκ οἶδα , ὦ Χελιδόνιον . ἀλλὰ μηδέποτε ἀπόκοιτός μου γενόμενος ἀφʼ οὗ γυναικὶ ὁμιλεῖν ἤρξατο — πρῶτον δὲ ὡμίλησέ μοι — τριῶν τούτων ἑξῆς ἡμερῶν οὐδὲ προσῆλθε τῷ στενωπῷ · ἐπεὶ δὲ ἠνιώμην — οὐκ οἶδα δὲ ὅπως τι ἔπαθον ἐπʼ αὐτῷ — ἔπεμψα τὴν Νεβρίδα περισκεψομένην αὐτὸν ἢ ἐν ἀγορᾷ διατρίβοντα ἢ ἐν Ποικίλῃ · ἡ δὲ περιπατοῦντα ἔφη ἰδοῦσα μετὰ τοῦ Ἀρισταινέτου νεῦσαι πόρρω , ἐκεῖνον δὲ ἐρυθριάσαντα κάτω ὁρᾶν καὶ μηκέτι παρενεγκεῖν τὸν ὀφθαλμόν . εἶτʼ ἐβάδιζον ἅμα ἐς τὴν πόλιν · ἡ δὲ ἄχρι τοῦ Διπύλου ἀκολουθήσασα , ἐπεὶ μηδʼ ὅλως ἐπεστράφη , ἐπανῆκεν οὐδὲν σαφὲς ἀπαγγεῖλαι ἔχουσα . πῶς με οἴει διάγειν τὸ μετὰ ταῦτα οὐκ ἔχουσαν εἰκάσαι ὅ τι μοι πέπονθεν ὁ μειρακίσκος ; ἀλλὰ μὴ ἐλύπησέ τι αὐτόν , ἔλεγον , ἤ τινος ἄλλης ἠράσθη μισήσας ἐμέ ; ἀλλʼ ὁ πατὴρ διεκώλυσεν αὐτόν ; πολλὰ τοιαῦτα ἔστρεφον . ἤδη δὲ περὶ δείλην ὀψίαν ἧκεν ὁ Δρόμων τὸ γραμμάτιον τουτὶ παρʼ αὐτοῦ κομίζων . ἀνάγνωθι λαβοῦσα , ὦ Χελιδόνιον · οἶσθα γὰρ δή που γράμματα .
Lemmas: τίς πάσχω δέ ἐκεῖνος τοιοῦτος πείθω ὁ Κλεινίας ; οὐ οἶδα , ὦ Χελιδόνιον . ἀλλά μηδέποτε ἀπόκοιτος ἐγώ γίγνομαι ἀπό ὅς γυνή ὁμιλέω ἄρχω — πρῶτος δέ ὁμιλέω ἐγώ — τρεῖς οὗτος ἑξῆς ἡμέρα οὐδέ προσέρχομαι ὁ στενωπός · ἐπεί δέ ἀνιάω — οὐ οἶδα δέ ὅπως τις πάσχω ἐπί αὐτός — πέμπω ὁ Νεβρίς περισκέπτομαι αὐτός ἤ ἐν ἀγορά διατρίβω ἤ ἐν Ποικίλη · ὁ δέ περιπατέω φημί ὁράω μετά ὁ Ἀρισταινέτος νεύω πρόσω , ἐκεῖνος δέ ἐρυθριάω κάτω ὁράω καί μηκέτι παραφέρω ὁ ὀφθαλμός . εἶτα βαδίζω ἅμα εἰς ὁ πόλις · ὁ δέ ἄχρι ὁ Δίπυλος ἀκολουθέω , ἐπεί μηδέ ὅλος ἐπιστρέφω , ἐπανήκω οὐδείς σαφής ἀπαγγέλλω ἔχω . πῶς ἐγώ οἴομαι διάγω ὁ μετά οὗτος οὐ ἔχω εἰκάζω ὅς τις ἐγώ πάσχω ὁ μειρακίσκος ; ἀλλά μή λυπέω τις αὐτός , λέγω , ἤ τις ἄλλος ἔραμαι μισέω ἐγώ ; ἀλλά ὁ πατήρ διακωλύω αὐτός ; πολύς τοιοῦτος στρέφω . ἤδη δέ περί δείλη ὄψιος ἥκω ὁ Δρόμος ὁ γραμμάτιον οὗτος παρά αὐτός κομίζω . ἀναγιγνώσκω λαμβάνω , ὦ Χελιδόνιον · οἶδα γάρ δή που γράμμα .
lucianus.dialogi-meretricii 10.3
Φέρʼ ἴδωμεν · τὰ γράμματα οὐ πάνυ σαφῆ , ἀλλὰ ἐπισεσυρμένα δηλοῦντα ἔπειξίν τινα τοῦ γεγραφότος . λέγει δέ πῶς μὲν ἐφίλησά σε , ὦ Δροσί , τοὺς θεοὺς ποιοῦμαι μάρτυρας . αἰαῖ τάλαν , οὐδὲ τὸ χαίρειν προσέγραψε . καὶ νῦν δὲ οὐ κατὰ μῖσος , ἀλλὰ κατʼ ἀνάγκη ἀφίσταμαί σου · ὁ πατὴρ γὰρ Ἀρισταινέτῳ παρέδωκέ με φιλοσοφεῖν αὐτῷ , κἀκεῖνος — ἔμαθε γὰρ τὰ καθʼ ἡμᾶς ἅπαντα — πάνυ πολλὰ ἐπετίμησέ μοι ἀπρεπὲς εἶναι λέγων ἑταίρᾳ συνεῖναι Ἀρχιτέλους καὶ Ἐρασικλείας υἱὸν ὄντα · πολὺ γὰρ ἄμεινον εἶναι τὴν ἀρετὴν προτιμᾶν τῆς ἡδονῆς . μὴ ὥρασιν ἵκοιτο ὁ λῆρος ἐκεῖνος τοιαῦτα παιδεύων τὸ μειράκιον . " Ὥστε ἀνάγκη πείθεσθαι αὐτῷ · παρακολουθεῖ γὰρ ἀκριβῶς παραφυλάττων , καὶ ὅλως οὐδὲ προς2βλέπειν ἄλλῳ οὐδενὶ ἔξεστιν ὅτι μὴ ἐκείνῳ · εἰ δὲ σωφρονοῖμι καὶ πάντα πεισθείην αὐτῷ , ὑπισχνεῖται πάνυ εὐδαίμονα ἔσεσθαί με καὶ ἐνάρετον καταστήσεσθαι τοῖς πόνοις προγεγυμνασμένον . ταῦτά σοι μόλις ἔγραψα ὑποκλέψας ἐμαυτόν . σὺ δέ μοι εὐτύχει καὶ μέμνησο Κλεινίου . "
Lemmas: φέρω ὁράω · ὁ γράμμα οὐ πάνυ σαφής , ἀλλά ἐπισύρω δηλόω ἔπειξις τις ὁ γράφω . λέγω δέ πῶς μέν φιλέω σύ , ὦ Δροσίς , ὁ θεός ποιέω μάρτυς . αἰαῖ τάλας , οὐδέ ὁ χαίρω προσγράφω . καί νῦν δέ οὐ κατά μῖσος , ἀλλά κατά ἀνάγκη ἀφίστημι σύ · ὁ πατήρ γάρ Ἀρισταίνετος παραδίδωμι ἐγώ φιλοσοφέω αὐτός , ἐκεῖνος — μανθάνω γάρ ὁ κατά ἐγώ ἅπας — πάνυ πολύς ἐπιτιμάω ἐγώ ἀπρεπής εἰμί λέγω ἑταίρα σύνειμι Ἀρχιτέλης καί Ἐρασίκλεια υἱός εἰμί · πολύς γάρ ἀγαθός εἰμί ὁ ἀρετή προτιμάω ὁ ἡδονή . μή ὥρασι ἱκνέομαι ὁ λῆρος ἐκεῖνος τοιοῦτος παιδεύω ὁ μειράκιον . " ὥστε ἀνάγκη πείθω αὐτός · παρακολουθέω γάρ ἀκριβής παραφυλάσσω , καί ὅλος οὐδέ προβλέπω ἄλλος οὐδείς ἔξεστι ὅτι μή ἐκεῖνος · εἰ δέ σωφρονέω καί πᾶς πείθω αὐτός , ὑπισχνέομαι πάνυ εὐδαίμων εἰμί ἐγώ καί ἐνάρετος καθίστημι ὁ πόνος προγυμνάζω . οὗτος σύ μόλις γράφω ὑποκλέπτω ἐμαυτοῦ . σύ δέ ἐγώ εὐτυχέω καί μιμνῄσκω Κλείνιος . "
lucianus.dialogi-meretricii 10.4
τί σοι δοκεῖ ἡ ἐπιστολή , ὦ Χελιδόνιον ; τὰ μὲν ἄλλα ἡ ἀπὸ Σκυθῶν ῥῆσις , τὸ δὲ μέμνησο Κλεινίου ἔχει τινὰ ὑπόλοιπον ἐλπίδα . κἀμοὶ οὕτως , ἔδοξεν · ἀπόλλυμαι δʼ οὖν ὑπὸ τοῦ ἔρωτος . ὁ μέντοι Δρόμων ἔφασκε παιδεραστήν τινα εἶναι τὸν Ἀρισταίνετον καὶ ἐπὶ προφάσει τῶν μαθημάτων συνεῖναι τοῖς ὡραιοτάτοις τῶν νέων καὶ ἰδίᾳ λογοποιεῖσθαι πρὸς τὸν Κλεινίαν ὑποσχέσεις τινὰς ὑπισχνούμενον ὡς ἰσόθεον ἀποφανεῖ αὐτόν . ἀλλὰ καὶ ἀναγιγηνώσκει μετʼ αὐτοῦ ἐρωτικούς τινας λάγους τῶν παλαιῶν φιλοσόφων πρὸς τοὺς μαθητάς , καὶ ὅλος περὶ τὸ μειράκιόν ἐστιν . ἠπείλει δὲ καὶ τῷ πατρὶ τοῦ Κλεινίου κατερεῖν ταῦτα . ἐχρῆν , ὦ Δροσί , γαστρίσαι τὸν Δρόμωνα . Ἐγάστρισα , καὶ ἄνευ δὲ τούτου ἐμός ἐστι · κέκνισται γὰρ κἀκεῖνος τῆς Νεβρίδος . θάρρει , πάντα ἔσται καλῶς . ἐγὼ δὲ καὶ ἐπιγράψειν μοι δοχῶ ἐπὶ τοῦ τοίχου ἐν κεραμεικῷ , ἔνθα ὁ Ἀρχιτέλης εἴωθε περιπατεῖν , Ἀρισταίνετος διαφθείρει Κλεινίαν , ὥστε καὶ ἐκ τούτου συνδραμεῖν τῇ παρὰ τοῦ Δρόμωνος διαβολῇ . πῶς δʼ ἂν λάθοις ἐπιγράψασα ; τῆς νυκτός , ὦ Δροσί , ἄνθρακά ποθεν λαβοῦσα . εὖ γε , συστράτευε μόνον , ὦ Χελιδόνιον , κατὰ τοῦ ἀλαζόνος Ἀρισταινέτου .
Lemmas: τίς σύ δοκέω ὁ ἐπιστολή , ὦ Χελιδόνιον ; ὁ μέν ἄλλος ὁ ἀπό Σκύθης ῥῆσις , ὁ δέ μιμνῄσκω Κλείνιος ἔχω τις ὑπόλοιπος ἐλπίς . ἐγώ οὕτως , δοκέω · ἀπόλλυμι δέ οὖν ὑπό ὁ ἔρως . ὁ μέντοι Δρόμος φάσκω παιδεραστής τις εἰμί ὁ Ἀρισταίνετος καί ἐπί πρόφασις ὁ μάθημα σύνειμι ὁ ὡραῖος ὁ νέος καί ἴδιος λογοποιέω πρός ὁ Κλεινίας ὑπόσχεσις τις ὑπισχνέομαι ὡς ἰσόθεος ἀποφαίνω αὐτός . ἀλλά καί ἀναγιγνώσκω μετά αὐτός ἐρωτικός τις λαγός ὁ παλαιός φιλόσοφος πρός ὁ μαθητής , καί ὅλος περί ὁ μειράκιον εἰμί . ἀπειλέω δέ καί ὁ πατήρ ὁ Κλείνιος καταλέγω οὗτος . χρή , ὦ Δροσίς , γαστρίζω ὁ Δρόμων . γαστρίζω , καί ἄνευ δέ οὗτος ἐμός εἰμί · κνίζω γάρ ἐκεῖνος ὁ Νεβρίς . θαρσέω , πᾶς εἰμί καλός . ἐγώ δέ καί ἐπιγράφω ἐγώ δοχός ἐπί ὁ τοῖχος ἐν κεραμεικός , ἔνθα ὁ Ἀρχιτέλης εἴωθα περιπατέω , Ἀρισταίνετος διαφθείρω Κλεινίας , ὥστε καί ἐκ οὗτος συντρέχω ὁ παρά ὁ Δρόμων διαβολή . πῶς δέ ἄν λανθάνω ἐπιγράφω ; ὁ νύξ , ὦ Δροσίς , ἄνθραξ ποθεν λαμβάνω . εὖ γε , συστρατεύω μόνος , ὦ Χελιδόνιον , κατά ὁ ἀλαζών Ἀρισταινέτος .
lucianus.dialogi-meretricii 11.1
ἑταίραν δέ τις παραλαβὼν πέντε δραχμὰς τὸ μίσθωμα δοὺς καθεύδει ἀποστραφεὶς δακρύων καὶ στένων ; ἀλλʼ οὔτε πέπωκας ἡδέως , οἶμαι , οὔτε δειπνῆσαι μόνος ἠθέλησας · ἔκλαες γὰρ καὶ παρὰ τὸ δεῖπνον , ἑώρων γάρ · καὶ νῦν δὲ οὐ διαλέλοιπας ἀνολολύζων ὥς2περ βρέφος . ταῦτα οὖν , ὦ Χαρμίδη , τίνος ἕνεκα ποιεῖς ; μὴ ἀποκρύψῃ με , ὡς ἂν καὶ τοῦτο ἀπολαύσω τῆς νυκτὸς ἀγρυπνήσασα μετὰ σοῦ . ἔρως με ἀπόλλυσιν , ὦ Τρύφαινα , καὶ οὐκέτʼ ἀντέχω πρὸς τὸ δεινόν . ἀλλʼ ὅτι μὲν οὐκ ἐμοῦ ἐρᾷς , δῆλον · οὐ γὰρ ἂν ἔχων με ἠμέλεις καὶ ἀπωθοῦ περιπλέκεσθαι θέλουσαν καὶ τέλος διετείχιζες τὸ μεταξὺ ἡμῶν τῷ ἱματίῳ δεδιὼς μὴ ψαύσαιμί σου . τίς δὲ ὅμως ἐκείνη ἐστίν , εἰπέ · τάχα γὰρ ἄν τι καὶ συντελέσαιμι πρὸ τὸν ἔρωτα , οἶδα γὰρ ὡς χρὴ τὰ τοιαῦτα διακονεῖσθαι . καὶ μὴν οἶσθα καὶ πάνυ ἀκριβῶς αὐτὴν κἀκείνη σέ · οὐ γὰρ ἀφανὴς ἑταίρα ἐστίν .
Lemmas: ἑταίρα δέ τις παραλαμβάνω πέντε δραχμή ὁ μίσθωμα δίδωμι καθεύδω ἀποστρέφω δακρύω καί στένω ; ἀλλά οὔτε πίνω ἡδύς , οἴομαι , οὔτε δειπνέω μόνος ἐθέλω · κλαίω γάρ καί παρά ὁ δεῖπνον , ὁράω γάρ · καί νῦν δέ οὐ διαλείπω ἀνολολύζω ὁράω βρέφος . οὗτος οὖν , ὦ Χαρμίδης , τίς ἕνεκα ποιέω ; μή ἀποκρύπτω ἐγώ , ὡς ἄν καί οὗτος ἀπολαύω ὁ νύξ ἀγρυπνέω μετά σύ . ἔρως ἐγώ ἀπόλλυμι , ὦ Τρύφαινα , καί οὐκέτι ἀντέχω πρός ὁ δεινός . ἀλλά ὅτι μέν οὐ ἐγώ ἐράω , δῆλος · οὐ γάρ ἄν ἔχω ἐγώ ἀμελέω καί ἀποθέω περιπλέκω ἐθέλω καί τέλος διατειχίζω ὁ μεταξύ ἐγώ ὁ ἱμάτιον δείδω μή ψαύω σύ . τίς δέ ὅμως ἐκεῖνος εἰμί , λέγω · τάχα γάρ ἄν τις καί συντελέω πρό ὁ ἔρως , οἶδα γάρ ὡς χρή ὁ τοιοῦτος διακονέω . καί μήν οἶδα καί πάνυ ἀκριβής αὐτός ἐκεῖνος σύ · οὐ γάρ ἀφανής ἑταίρα εἰμί .
lucianus.dialogi-meretricii 11.2
εἰπὲ τοὔνομα , ὦ Χαρμίδη . Φιλημάτιον , ὦ Τρύφαινα . ὁποτέραν λέγεις ; δύο γάρ εἰσι · τὴν ἐκ Πειραιῶς , τὴν ἄρτι διακεκορευμένην , ἧς ἐρᾷ Δάμυλλος ὁ τοῦ νῦν στρατηγοῦντος υἱός , ἢ τὴν ἑτέραν , ἣν Παγίδα ἐπικαλοῦσιν ; ἐκείνην , καὶ ἑάλωκα ὁ κακοδαίμων καὶ συνείλημμαι πρὸς αὐτῆς . οὐκοῦν διʼ ἐκείνην ἔκλαες ; καὶ μάλα . πολύς δὲ χρόνος ἔστι σοι ἐρῶντι ἢ νεοτελής τις εἶ ; οὐ νεοτελής , ἀλλὰ μῆνες ἑπτὰ σχεδὸν ἀπὸ Διονυσίων , ὅτε πρῶτον εἶδον αὐτην . εἶδες δὲ ὅλην ἀκριβῶς , ἢ τὸ πρόσωπον μόνον καὶ ὅσα τοῦ σώματος φανερά , καὶ ὡς χρῆν γυναῖκα πέντε καὶ τετταράκοντα ἔτη γεγονυῖαν ἤδη ; καὶ μὴν ἐπόμνυται δύο καὶ εἴκοσιν εἰς τὸν ἐσόμενον Ἐλαφηβολιῶνα τελέσειν .
Lemmas: λέγω ὄνομα , ὦ Χαρμίδης . Φιλημάτιον , ὦ Τρύφαινα . ὁπότερος λέγω ; δύο γάρ εἰμί · ὁ ἐκ Πειραιεύς , ὁ ἄρτι διακορεύομαι , ὅς ἐράω Δάμυλλος ὁ ὁ νῦν στρατηγέω υἱός , ἤ ὁ ἕτερος , ὅς Παγίς ἐπικαλέω ; ἐκεῖνος , καί ἁλίσκομαι ὁ κακοδαίμων καί συλλαμβάνω πρός αὐτός . οὐκοῦν διά ἐκεῖνος κλαίω ; καί μάλα . πολύς δέ χρόνος εἰμί σύ ἐράω ἤ νεοτελής τις εἰμί ; οὐ νεοτελής , ἀλλά μείς ἑπτά σχεδόν ἀπό Διονύσιον , ὅτε πρῶτος ὁράω αὐτός . ὁράω δέ ὅλος ἀκριβής , ἤ ὁ πρόσωπον μόνος καί ὅσος ὁ σῶμα φανερός , καί ὡς χρή γυνή πέντε καί τεσσαράκοντα ἔτος γίγνομαι ἤδη ; καί μήν ἐπόμνυμι δύο καί εἴκοσι εἰς ὁ εἰμί Ἐλαφηβόλιον τελέω .
lucianus.dialogi-meretricii 11.3
σὺ δὲ ποτέροις πιστεύσειας ἄν , τοῖς ἐκείνης ὅρκοις ἢ τοῖς σεαυτοῦ ὀφθαλμοῖς ; ἐπίσκεψαι γὰρ ἀκριβῶς ὑποβλέψας ποτὲ τοὺς κροτάφους αὐτῆς , ἔνθα μόνον τὰς αὐτῆς τρίχας ἔχει · τὰ δὲ ἄλλα φενάκη βαθεῖα . περὶ δὲ τοὺς κροτάφους ὁπόταν ἀσθενήσῃ τὸ φάρμακον , ᾧ βάπτεται , ὑπολευκαίνεται τὰ πολλά . καίτοι τί τοῦτο ; βίασαί ποτε καὶ γυμνὴν ἰδεῖν . οὐδεπώποτέ μοι πρὸς τοῦτο ἐνέδωκεν . εἰκότως · ἠπίστατο γὰρ μυσαχθησόμενόν σε τὰς αὐτῆς λεύκας . ὅλη δὲ ἀπὸ τοῦ αὐχένος ἐς τὰ γόνατα παρδάλει ἔοικεν . ἀλλὰ σὺ ἐδάκρυες τοιαύτῃ μὴ συνών ; ἦ που τάχα καὶ ἐλύπει σε καὶ ὑπερεώρα ; ναί , ὦ Τρύφαινα , καίτοι τοσαῦτα παρʼ ἐμοῦ λαμβάνουσα . καὶ νῦν ἐπειδὴ χιλίας αἰτούσῃ οὐκ εἶχον διδόναι ῥᾳδίως ἅτε ὑπὸ πατρὶ φειδομένῳ τρεφόμενος , Μοσχίωνα ἐσδεξαμένη ἀπέκλεισέ με , ἀνθʼ ὧν λυπῆσαι καὶ αὐτὸς θέλων αὐτὴν σὲ παρείληφα . μὰ τὴν Ἀφροδίτην οὐκ ἄν ἧκον , εἴ μοι προεῖπέ τις ὡς ἐπὶ τούτοις παραλαμβανοίμην , λυπῆσαι ἄλλην , καὶ ταῦτα Φιλημάτιον τὴν σορόν . ἀλλʼ ἄπειμι , καὶ γὰρ ἤδη τρίτον τοῦτο ᾖσεν ἀλεκτρυών .
Lemmas: σύ δέ πότερος πιστεύω ἄν , ὁ ἐκεῖνος ὅρκος ἤ ὁ σεαυτοῦ ὀφθαλμός ; ἐπισκοπέω γάρ ἀκριβής ὑποβλέπω ποτέ ὁ κρόταφος αὐτός , ἔνθα μόνος ὁ αὐτός θρίξ ἔχω · ὁ δέ ἄλλος φενάκη βαθύς . περί δέ ὁ κρόταφος ὁπόταν ἀσθενέω ὁ φάρμακον , ὅς βάπτω , ὑπολευκαίνομαι ὁ πολύς . καίτοι τίς οὗτος ; βιάζω ποτέ καί γυμνός ὁράω . οὐδεπώποτε ἐγώ πρός οὗτος ἐνδίδωμι . ἔοικα · ἐπίσταμαι γάρ μυσάζω σύ ὁ αὐτός λεύκη . ὅλος δέ ἀπό ὁ αὐχήν εἰς ὁ γόνυ πάρδαλις ἔοικα . ἀλλά σύ δακρύω τοιοῦτος μή σύνειμι ; ἦ που τάχα καί λυπέω σύ καί ὑπεροράω ; ναί , ὦ Τρύφαινα , καίτοι τοσοῦτος παρά ἐγώ λαμβάνω . καί νῦν ἐπειδή χίλιοι αἰτέω οὐ ἔχω δίδωμι ῥᾴδιος ἅτε ὑπό πατήρ φείδομαι τρέφω , Μοσχίων εἰσδέχομαι ἀποκλείω ἐγώ , ἀντί ὅς λυπέω καί αὐτός ἐθέλω αὐτός σύ παραλαμβάνω . μά ὁ Ἀφροδίτη οὐ ἄν ἥκω , εἰ ἐγώ προλέγω τις ὡς ἐπί οὗτος παραλαμβάνω , λυπέω ἄλλος , καί οὗτος Φιλημάτιος ὁ σορός . ἀλλά ἀπέρχομαι , καί γάρ ἤδη τρίτος οὗτος ἀείδω ἀλεκτρυών .
lucianus.dialogi-meretricii 11.4
μὴ σύ γε οὕτως ταχέως , ὦ Τρύφαινα · εἰ γὰρ ἀληθῆ ἐστιν ἃ φὴς περὶ Φιληματίου , τὴν πηνήκην καὶ ὅτι βάπτεται καὶ τὸ τῶν ἄλλων ἀλφῶν , οὐδὲ προς2βλέπειν ἂν ἔτι δυναίμην αὐτῇ . ἐροῦ τὴν μητέρα , εἴ ποτε λέλουται μετʼ αὐτῆς · περὶ γὰρ τῶν ἐτῶν κἂν ὁ πάππος διηγήσεταί σοι , εἴ γε ζῇ ἔτι . οὐκοῦν ἐπειδὴ τοιαύτη ἐκείνη , ἀφῃρήσθω μὲν ἤδη τὸ διατείχισμα , περιβάλλωμεν δὲ ἀλλήλους καὶ φιλῶμεν καὶ ἀληθῶς συνῶμεν · Φιλημάτιον δὲ πολλὰ χαιρέτω .
Lemmas: μή σύ γε οὕτως ταχύς , ὦ Τρύφαινα · εἰ γάρ ἀληθής εἰμί ὅς φημί περί Φιλημάτιος , ὁ πηνήκη καί ὅτι βάπτω καί ὁ ὁ ἄλλος ἀλφός , οὐδέ προβλέπω ἄν ἔτι δύναμαι αὐτός . ἔρομαι ὁ μήτηρ , εἰ ποτέ λούω μετά αὐτός · περί γάρ ὁ ἔτος ἄν ὁ πάππος διηγέομαι σύ , εἰ γε ζάω ἔτι . οὐκοῦν ἐπειδή τοιοῦτος ἐκεῖνος , ἀφαιρέω μέν ἤδη ὁ διατείχισμα , περιβάλλω δέ ἀλλήλων καί φιλέω καί ἀληθής σύνειμι · Φιλημάτιον δέ πολύς χαίρω .
lucianus.dialogi-meretricii 12.1
Θρύπτῃ , ὦ Λυσία , πρὸς ἐμέ ; καὶ καλῶς , ὅτι μήτε ἀργύριον πώποτε ᾔτησά σε μὴτʼ ἀπέκλεισα ἐλθόντα , ἔνδον ἕτερος , εἰποῦσα , μήτε παραλογισάμενον τὸν πατέρα ἢ ὑφελόμενον τῆς μητρὸς ἠνάγκασα ἐμοὶ τι κομίσαι ὁποῖα αἱ ἄλλαι ποιοῦσιν , ἀλλʼ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἄμισθον , ἀξύμβολον εἰσεδεξάμην . οἶσθα ὅσους ἐραστὰς παρεπεμψάμην , Ἠθοκλέα τὸν πρυτανεύοντα νῦν καὶ Πασίωνα τὸν ναύκληρον καὶ τὸν συνέφηβόν σου Μέλισσον , καίτοι ἔναγχος ἀποθανόντος αὐτῷ τοῦ πατρὸς καὶ κύριον αὐτὸν ὄντα τῆς οὐσίας · ἐγὼ δὲ σὲ τὸν Φάωνα μόνον εἶχον οὔτε τινὰ προσβλέπουσα ἕτερον οὔτε προσιεμένη ὅτι μὴ σέ · ᾤμην γὰρ ἡ ἀνόητος ἀληθῆ εἶναι ἃ ὤμνυες , καὶ διὰ τοῦτό σοι προσέχουσα ὥσπερ ἡ Πηνελόπη ἐσωφρόνουν , ἐπιβοωμένης τῆς μητρὸς καὶ πρὸς τὰς φίλας ἐγκαλούσης . σὺ δὲ ἐπείπερ ἔμαθες ὑποχείριον ἔχων με τετηκυῖαν ἐπὶ σοί , ἄρτι μὲν Λυκαίνῃ προσέπαιζες ἐμοῦ ὁρώσης , ὡς λυποίης ἐμέ , ἄρτι δὲ σὺν ἐμοὶ κατακείμενος ἐπῄνεις Μαγίδιον τὴν ψάλτριαν · ἐγὼ δʼ ἐπὶ τούτοις δακρύω καὶ συνίημι ὑβριζομένη . πρῴην δὲ ὁπότε συνεπίνετε Θράσων καὶ σὺ καὶ Δίφιλος , παρῆσαν καὶ ἡ αὐλητρὶς Κυμβάλιον καὶ Πυραλλὶς ἐχθρὰ οὖσα ἐμοί . σὺ δὲ τοῦτʼ εἰδὼς τὴν Κυμβάλιον μὲν οὔ μοι πάνυ ἐμέλησεν ὅτι πεντάκις ἐφίλησας · σεαυτὸν γὰρ ὕβριζες τοιαύτην φιλῶν · Πυραλλίδα δὲ ὅσον ἐνένευες , καὶ πιὼν ἄν ἐκείνῃ μὲν ὑπέδειξας τὸ ποτήριον , ἀποδιδοὺς δὲ τῷ παιδὶ πρὸς τὸ οὖς ἐκέλευες , εἰ μὴ Πυραλλὶς αἰτήσειε , μὴ ἂν ἄλλῳ ἐγχέαι · τέλος δὲ τοῦ μήλου ἀποδακών , ὁπότε τὸν Δίφιλον εἶδες ἀσχολούμενον — ἐλάλει γὰρ Θράσωνι — προκύψας πως εὐστόχως προσηκόντισας ἐς τὸν κόλπον αὐτῆς , οὐδὲ λαθεῖν γε πειρώμενος ἐμέ · ἡ δὲ φιλήσασα μεταξὺ τῶν μαστῶν ὑπὸ τῷ ἀποδέσμῳ παρεβύσατο .
Lemmas: θρύπτω , ὦ Λυσίας , πρός ἐγώ ; καί καλός , ὅτι μήτε ἀργύριον πώποτε αἰτέω σύ μήτε ἀποκλείω ἔρχομαι , ἔνδον ἕτερος , λέγω , μήτε παραλογίζομαι ὁ πατήρ ἤ ὑφαιρέω ὁ μήτηρ ἀναγκάζω ἐγώ τις κομίζω ὁποῖος ὁ ἄλλος ποιέω , ἀλλά εὐθύς ἐκ ἀρχή ἄμισθος , ἀσύμβολος εἰσδέχομαι . οἶδα ὅσος ἐραστής παραπέμπω , Ἠθοκλῆς ὁ πρυτανεύω νῦν καί Πασίων ὁ ναύκληρος καί ὁ συνέφηβος σύ Μέλισσος , καίτοι ἔναγχος ἀποθνῄσκω αὐτός ὁ πατήρ καί κύριος αὐτός εἰμί ὁ οὐσία · ἐγώ δέ σύ ὁ Φάων μόνος ἔχω οὔτε τις προσβλέπω ἕτερος οὔτε προσίημι ὅτι μή σύ · οἴομαι γάρ ὁ ἀνόητος ἀληθής εἰμί ὅς ὄμνυμι , καί διά οὗτος σύ προσέχω ὥσπερ ὁ Πηνελόπεια σωφρονέω , ἐπιβοάω ὁ μήτηρ καί πρός ὁ φίλος ἐγκαλέω . σύ δέ ἐπεί μανθάνω ὑποχείριος ἔχω ἐγώ τήκω ἐπί σύ , ἄρτι μέν Λύκαινα προσπαίζω ἐγώ ὁράω , ὡς λυπέω ἐγώ , ἄρτι δέ σύν ἐγώ κατάκειμαι ἐπαινέω Μαγίδιον ὁ ψάλτρια · ἐγώ δέ ἐπί οὗτος δακρύω καί συνίημι ὑβρίζω . πρῴην δέ ὁπότε συμπίνω Θράσων καί σύ καί Δίφιλος , πάρειμι καί ὁ αὐλητρίς Κυμβάλιον καί Πυραλλίς ἐχθρός εἰμί ἐγώ . σύ δέ οὗτος οἶδα ὁ Κυμβάλιον μέν οὐ ἐγώ πάνυ μέλω ὅτι πεντάκις φιλέω · σεαυτοῦ γάρ ὑβρίζω τοιοῦτος φιλέω · πυραλλίς δέ ὅσος ἐννεύω , καί πίνω ἄν ἐκεῖνος μέν ὑποδείκνυμι ὁ ποτήριον , ἀποδίδωμι δέ ὁ παῖς πρός ὁ οὖς κελεύω , εἰ μή Πυραλλίς αἰτέω , μή ἄν ἄλλος ἐγχέω · τέλος δέ ὁ μῆλον ἀποδάκνω , ὁπότε ὁ Δίφιλος ὁράω ἀσχολέω — λαλέω γάρ Θράσων — προκύπτω πως εὔστοχος προσακοντίζω εἰς ὁ κόλπος αὐτός , οὐδέ λανθάνω γε πειράω ἐγώ · ὁ δέ φιλέω μεταξύ ὁ μαστός ὑπό ὁ ἀπόδεσμος παραβύω .
lucianus.dialogi-meretricii 12.2
ταῦτα οὖν τίνος ἕνεκα ποιεῖς ; τί σε ἢ μέγα ἢ μικρὸν ἠδίκησα , ἢ ἐλύπησα ἐγώ ; τίνα ἕτερον εἶδον ; οὐ πρὸς μόνον σὲ ζῶ ; οὐ μέγα , ὦ Λυσία , τοῦτο ποιεῖς γύναιον ἄθλιον λυπῶν μεμηνὸς ἐπὶ σοί ; ἔστι τις θεὸς ἡ Ἀδράστεια καὶ τὰ τοιαῦτα ὁρᾷ · σὺ δέ ποτε λυπήσῃ τάχα , ἂν ἀκούσῃς τι περὶ ἐμοῦ , κειμένην με ἤτοι βρόχῳ ἐμαυτὴν ἀποπνίξασαν ἤ ἐς τὸ φρέαρ ἐπὶ κεφαλὴν ἐμπεσοῦσαν , ἢ ἕνα γέ τινα τρόπον εὑρήσω θανάτου , ὡς μηκέτʼ ἐνοχλοίην βλεπομένη . πομπεύσεις τότε ὡς μέγα καὶ λαμπρὸν ἔργον ἐργασάμενος . τί με ὑποβλέπεις καὶ πρίῃ τοὺς ὀδόντας ; εἰ γάρ τι ἐγκαλεῖς , εἰπε , Πυθιὰς ἡμῖν αὕτη δικασάτω . τί τοῦτο ; οὐδὲ ἀποκρινάμενος ἀπέρχῃ καταλιπών με ; ὁρᾷς , ὦ Πυθιάς , οἷα πάσχω ὑπὸ Λυσίου ; ὢ τῆς ἀγριότητος , τὸ μηδὲ ἐπικλασθῆναι δακρυούσης · λίθος , οὐκ ἄνθρωπός ἐστι . πλὴν ἀλλʼ εἴ γε χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , σύ , ὦ Ἰόεσσα , διέφθειρας αὐτὸν ὑπεραγαπῶσα καὶ τοῦτο ἐμφαίνουσα . ἐχρῆν δὲ μὴ πάνυ αὐτὸν ζηλοῦν · ὑπερόπται γὰρ αἰσθανόμενοι γίγνονται παὖ , ὦ τάλαινα , δακρύουσα , καὶ ἤν μοι πείθῃ , ἅπαξ ἢ δὶς ἀπόκλεισον ἐλθόντα · ὄψει γὰρ ἀνακαιόμενον αὐτὸν πάνυ καὶ ἀντιμεμηνότα ἀληθῶς . ἀλλὰ μηδʼ εἴπῃς , ἄπαγε . ἀποκλείσω Λυσίαν ; εἴθε μὴ αὐτὸς ἀποσταίη φθάσας . ἀλλʼ ἐπανέρχεται αὖθις . ἀπολώλεκας ἡμᾶς , ὦ Πυθιάς · ἠκρόαταί σου ἴσως ἀπόκλεισον λεγούσης .
Lemmas: οὗτος οὖν τίς ἕνεκα ποιέω ; τίς σύ ἤ μέγας ἤ μικρός ἀδικέω , ἤ λυπέω ἐγώ ; τίς ἕτερος ὁράω ; οὐ πρός μόνος σύ ζάω ; οὐ μέγας , ὦ Λυσίας , οὗτος ποιέω γύναιον ἄθλιος λυπέω μαίνομαι ἐπί σύ ; εἰμί τις θεός ὁ Ἀδράστεια καί ὁ τοιοῦτος ὁράω · σύ δέ ποτέ λυπέω τάχα , ἐάν ἀκούω τις περί ἐγώ , κεῖμαι ἐγώ ἤτοι βρόχος ἐμαυτοῦ ἀποπνίγω ἤ εἰς ὁ φρέαρ ἐπί κεφαλή ἐμπίπτω , ἤ εἷς γε τις τρόπος εὑρίσκω θάνατος , ὡς μηκέτι ἐνοχλέω βλέπω . πομπεύω τότε ὡς μέγας καί λαμπρός ἔργον ἐργάζομαι . τίς ἐγώ ὑποβλέπω καί πρίαμαι ὁ ὀδούς ; εἰ γάρ τις ἐγκαλέω , λέγω , Πυθιάς ἐγώ οὗτος δικάζω . τίς οὗτος ; οὐδέ ἀποκρίνω ἀπέρχομαι καταλείπω ἐγώ ; ὁράω , ὦ Πυθιάς , οἷος πάσχω ὑπό Λύσιος ; ὦ ὁ ἀγριότης , ὁ μηδέ ἐπικλάω δακρύω · λίθος , οὐ ἄνθρωπος εἰμί . πλήν ἀλλά εἰ γε χρή ἀληθής λέγω , σύ , ὦ Ἰόεσσα , διαφθείρω αὐτός ὑπεραγαπάω καί οὗτος ἐμφαίνω . χρή δέ μή πάνυ αὐτός ζηλόω · ὑπερόπτης γάρ αἰσθάνομαι γίγνομαι παύω , ὦ τάλας , δακρύω , καί ἐάν ἐγώ πείθω , ἅπαξ ἤ δίς ἀποκλείω ἔρχομαι · ὁράω γάρ ἀνακαίω αὐτός πάνυ καί ἀντιμαίνομαι ἀληθής . ἀλλά μηδέ λέγω , ἀπάγω . ἀποκλείω Λυσίας ; εἴθε μή αὐτός ἀφίστημι φθάνω . ἀλλά ἐπανέρχομαι αὖθις . ἀπόλλυμι ἐγώ , ὦ Πυθιάς · ἀκροάομαι σύ ἴσως ἀποκλείω λέγω .
lucianus.dialogi-meretricii 12.3
οὐχὶ ταύτης ἕνεκεν , ὦ Πυθιάς , ἐπανελήλυθα , ἣν οὐδʼ ἂν προσβλέψαιμι ἔτι τοιαύτην οὖσαν , ἀλλὰ διὰ σέ , ὡς μὴ καταγιγνώσκῃς ἐμοῦ καὶ λέγῃς , ἄτεγκτος ὁ Λυσίας ἐστίν . ἀμέλει καὶ ἔλεγον , ὦ Λυσία . φέρειν οὖν ἐθέλεις , ὦ Πυθιάς , Ἰόεσσαν ταύτην τὴν νῦν δακρύουσαν αὐτὸν ἐπιστάντα αὐτῇ ποτε μετὰ νεανίου καθευδούσῃ ἐμοῦ ἀποστάσῃ ; Λυσία , τὸ μὲν ὅλον ἑταίρα ἐστί . πότε δʼ οὖν κατέλαβες αὐτοὺς συγκαθεύδοντας ; ἕκτην σχεδὸν ταύτην ἡμέραν , νὴ Δίʼ , ἕκτην γε , δευτέρᾳ ἱσταμένου · τὸ τήμερον δὲ ἑβδόμη ἐστίν . ὁ πατὴρ εἰδὼς ὡς πάλαι ἐρῴην ταυτησὶ τῆς χρηστῆς , ἐνέκλεισέ με παραγγείλας τῷ θυρωρῷ μὴ ἀνοίγειν · ἐγὼ δέ , οὐ γὰρ ἔφερον μὴ οὐχὶ συνεῖναι αὐτῇ , τὸν Δρόμωνα ἐκέλευσα παρακύψαντα παρὰ τὸν θριγκὸν τῆς αὐλῆς , ᾗ ταπεινότατον ἦν , ἀναδέξασθαί με ἐπὶ τῶν νώτων · ῥᾷον γὰρ οὕτως ἀναβήσεσθαι ἔμελλον . τί ἂν μακρὰ λέγοιμι ; ὑπερέβην , ἧκον , τὴν αὔλειον εὗρον ἀποκεκλεισμένην ἐπιμελῶς · μέσαι γὰρ νύκτες ἦσαν . οὐκ ἔκοψα δʼ οὖν , ἀλλʼ ἐπάρας ἠρέμα τὴν θύραν , ἤδη δὲ καὶ ἄλλοτʼ ἐπεποιήκειν αὐτό , παραγαγὼν τὸν στροφέα παρεισῆλθον ἀψοφητί . ἐκάθευδον δὲ πάντες , εἶτα ἐπαφώμενος τοῦ τοίχου ἐφίσταμαι τῇ κλίνῃ .
Lemmas: οὐ οὗτος ἕνεκα , ὦ Πυθιάς , ἐπανέρχομαι , ὅς οὐδέ ἄν προσβλέπω ἔτι τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά διά σύ , ὡς μή καταγιγνώσκω ἐγώ καί λέγω , ἄτεγκτος ὁ Λυσίας εἰμί . ἀμέλει καί λέγω , ὦ Λυσίας . φέρω οὖν ἐθέλω , ὦ Πυθιάς , Ἰόεσσα οὗτος ὁ νῦν δακρύω αὐτός ἐφίστημι αὐτός ποτέ μετά νεανίας καθεύδω ἐγώ ἀφίστημι ; Λυσίας , ὁ μέν ὅλος ἑταίρα εἰμί . πότε δέ οὖν καταλαμβάνω αὐτός συγκαθεύδω ; ἕκτος σχεδόν οὗτος ἡμέρα , νή Ζεύς , ἕκτος γε , δεύτερος ἵστημι · ὁ σήμερον δέ ἕβδομος εἰμί . ὁ πατήρ οἶδα ὡς πάλαι ἐράω οὗτος ὁ χρηστός , ἐγκλείω ἐγώ παραγγέλλω ὁ θυρωρός μή ἀνοίγνυμι · ἐγώ δέ , οὐ γάρ φέρω μή οὐ σύνειμι αὐτός , ὁ Δρόμων κελεύω παρακύπτω παρά ὁ θριγκός ὁ αὐλή , ὅς ταπεινός εἰμί , ἀναδέχομαι ἐγώ ἐπί ὁ νῶτον · ῥᾴδιος γάρ οὕτως ἀναβαίνω μέλλω . τίς ἄν μακρός λέγω ; ὑπερβαίνω , ἥκω , ὁ αὔλειος εὑρίσκω ἀποκλῄζω ἐπιμελής · μέσος γάρ νύξ εἰμί . οὐ κόπτω δέ οὖν , ἀλλά ἐπαίρω ἠρέμα ὁ θύρα , ἤδη δέ καί ἄλλοτε ποιέω αὐτός , παράγω ὁ στροφεύς παρεισέρχομαι ἀψοφητί . καθεύδω δέ πᾶς , εἶτα ἐπαφάω ὁ τοῖχος ἐφίστημι ὁ κλίνη .
lucianus.dialogi-meretricii 12.4
τί ἐρεῖς , ὦ Δάματερ ; ἀγωνιῶ γάρ . ἐπειδὴ δὲ οὐχ ἑώρων τὸ ᾆσθμα ἕν , τὸ μὲν πρῶτον ᾤμην τὴν Λυδὴν αὐτῇ συγκαθεύδειν · τὸ δʼ οὐκ ἦν , ὦ Πυθιάς , ἀλλʼ ἐφαψάμενος εὗρον ἀγένειόν τινα πάνυ ἁπαλόν , ἐν χρῷ κεκαρμένον , μύρων καὶ αὐτὸν ἀποπνέοντα . τοῦτο ἰδὼν εἰ μὲν καὶ ξίφος ἔχων ἦλθον , οὐκ ἂν ὤκνησα , εὖ ἴστε . τί γελᾶτε , ὦ Πυθιάς ; γέλωτος ἄξια δοκῶ σοι διηγεῖσθαι ; τοῦτό σε , ὦ Λυσία , λελύπηκεν ; ἡ Πυθιὰς αὕτη μοι συνεκάθευδε . μὴ λέγε , ὦ Ἰόεσσα , πρὸς αὐτόν . τί μὴ λέγω ; Πυθιὰς ἦν , φίλτατε , μετακληθεῖσα ὑπʼ ἐμοῦ , ὡς ἅμα καθεύδοιμεν · ἐλυπούμην γὰρ σὲ μὴ ἔχουσα .
Lemmas: τίς λέγω , ὦ Δημήτηρ ; ἀγωνιάω γάρ . ἐπειδή δέ οὐ ὁράω ὁ ἆσθμα εἷς , ὁ μέν πρῶτος οἴομαι ὁ Λύδη αὐτός συγκαθεύδω · ὁ δέ οὐ εἰμί , ὦ Πυθιάς , ἀλλά ἐφάπτω εὑρίσκω ἀγένειος τις πάνυ ἁπαλός , ἐν χρώς κείρω , μύρον καί αὐτός ἀποπνέω . οὗτος ὁράω εἰ μέν καί ξίφος ἔχω ἔρχομαι , οὐ ἄν ὀκνέω , εὖ οἶδα . τίς γελάω , ὦ Πυθιάς ; γέλως ἄξιος δοκέω σύ διηγέομαι ; οὗτος σύ , ὦ Λυσίας , λυπέω ; ὁ Πυθιάς οὗτος ἐγώ συγκαθεύδω . μή λέγω , ὦ Ἰόεσσα , πρός αὐτός . τίς μή λέγω ; Πυθιάς εἰμί , φίλος , μετακαλέω ὑπό ἐγώ , ὡς ἅμα καθεύδω · λυπέω γάρ σύ μή ἔχω .
lucianus.dialogi-meretricii 12.5
Πυθιὰς ὁ ἐν χρῷ κεκαρμένος ; εἶτα διʼ ἕκτης ἡμέρας ἀνεκόμησε τοσαύτην κόμην ; ἀπὸ τῆς νόσου ἐξυρήσατο , ὦ Λυσία · ὑπέρρεον γὰρ αὐτῇ αἱ τρίχες . νῦν δὲ καὶ τὴν πηνήκην ἐπέθετο . δεῖξον , ὦ Πυθιάς , δεῖξον οὕτως ὄν , πεῖσον αὐτόν . ἰδοὺ τὸ μειράκιον ὁ μοιχὸς ὃν ἐζηλοτύπεις . οὐκ ἐχρῆν οὖν , ὦ Ἰόεσσα , καὶ ταῦτα ἐρωντα ἐφαψάμενον αὐτόν ; οὐκοῦν σὺ μὲν ἤδη πέπεισαι · βούλει δὲ ἀντιλυπήσω σε καὶ αὐτή ; ὀργίζομαι γὰρ δικαίως ἐν τῷ μέρει . μηδαμῶς , ἀλλὰ πίνωμεν ἤδη , καὶ Πυθιὰς μεθʼ ἡμῶν · ἄξιον γὰρ αὐτὴν παρεῖναι ταῖς σπονδαῖς . παρέσται . οἷα πέπονθα διὰ σέ , ὦ γενναιότατε νεανίσκων Πυθίας . ἀλλὰ καὶ διήλλαξα ὑμᾶς ὁ αὐτός , ὥστε μή μοι χαλέπαινε . πλὴν τὸ δεῖνα , ὅρα , ὦ Λυσία , μή τινι εἴπῃς τὸ περὶ τῆς κόμης .
Lemmas: Πυθιάς ὁ ἐν χρώς κείρω ; εἶτα διά ἕκτος ἡμέρα ἀνακομάω τοσοῦτος κόμη ; ἀπό ὁ νόσος ξυρέω , ὦ Λυσίας · ὑπερρέω γάρ αὐτός ὁ θρίξ . νῦν δέ καί ὁ πηνήκη ἐπιτίθημι . δείκνυμι , ὦ Πυθιάς , δείκνυμι οὕτως εἰμί , πείθω αὐτός . ἰδού ὁ μειράκιον ὁ μοιχός ὅς ζηλοτυπέω . οὐ χρή οὖν , ὦ Ἰόεσσα , καί οὗτος ἐράω ἐφάπτω αὐτός ; οὐκοῦν σύ μέν ἤδη πείθω · βούλομαι δέ ἀντιλυπέω σύ καί αὐτός ; ὀργίζω γάρ δίκαιος ἐν ὁ μέρος . μηδαμῶς , ἀλλά πίνω ἤδη , καί Πυθιάς μετά ἐγώ · ἄξιος γάρ αὐτός πάρειμι ὁ σπονδή . πάρειμι . οἷος πάσχω διά σύ , ὦ γενναῖος νεανίσκος Πυθία . ἀλλά καί διαλλάσσω σύ ὁ αὐτός , ὥστε μή ἐγώ χαλεπαίνω . πλήν ὁ δεῖνα , ὁράω , ὦ Λυσίας , μή τις λέγω ὁ περί ὁ κόμη .
lucianus.dialogi-meretricii 13.1
ἐν δὲ τῇ πρὸς τοὺς Γαλάτας μάχῃ εἰπέ , ὦ Χηνίδα , ὅπως μὲν προεξήλασα τῶν ἄλλων ἱππέων ἐπὶ τοῦ ἵππου τοῦ λευκοῦ , ὅπως δὲ οἱ Γαλάται καίτοι ἄλκιμοι ὄντες ἔτρεσαν εὐθὺς ὡς εἶδόν με καὶ οὐδεὶς ἔτι ὑπέστη . τότε τοίνυν ἐγὼ τὴν μὲν λόγχην ἀκοντίσας διέπειρα τὸν ἵππαρχον αὐτῶν καὶ τὸν ἵππον , ἐπὶ δὲ τὸ συνεστηκὸς ἔτι αὐτῶν — ἦσαν γάρ τινες οἳ ἔμενον διαλύσαντες μὲν τὴν φάλαγγα , ἐς πλαίσιον δὲ συναγαγόντες αὑτούς — ἐπὶ τούτους ἐγὼ σπασάμενος τὴν σπάθην ἅπαντα τῷ θυμῷ ἐπελάσας ἀνατρέπω μὲν ὅσον ἑπτὰ τοὺς προεστῶτας αὐτῶν τῇ ἐμβολῇ τοῦ ἵππου · τῷ ξίφει δὲ κατενεγκὼν διέτεμον τῶν λοχαγῶν ἑνὸς ἐς δύο τὴν κεφαλὴν αὐτῷ κράνει . ὑμεῖς δέ , ὦ Χηνίδα , μετʼ ὀλίγον ἐπέστητε ἤδη φευγόντων .
Lemmas: ἐν δέ ὁ πρός ὁ Γαλάτης μάχη λέγω , ὦ Χηνίδης , ὅπως μέν προεξελαύνω ὁ ἄλλος ἱππεύς ἐπί ὁ ἵππος ὁ λευκός , ὅπως δέ ὁ Γαλάτης καίτοι ἄλκιμος εἰμί τρέω εὐθύς ὡς ὁράω ἐγώ καί οὐδείς ἔτι ὑφίστημι . τότε τοίνυν ἐγώ ὁ μέν λόγχη ἀκοντίζω διαπείρω ὁ ἵππαρχος αὐτός καί ὁ ἵππος , ἐπί δέ ὁ συνίστημι ἔτι αὐτός — εἰμί γάρ τις ὅς μένω διαλύω μέν ὁ φάλαγξ , εἰς πλαίσιον δέ συνάγω ἑαυτοῦ — ἐπί οὗτος ἐγώ σπάω ὁ σπάθη ἅπας ὁ θυμός ἐπελαύνω ἀνατρέπω μέν ὅσος ἑπτά ὁ προΐστημι αὐτός ὁ ἐμβολή ὁ ἵππος · ὁ ξίφος δέ καταφέρω διατέμνω ὁ λοχαγός εἷς εἰς δύο ὁ κεφαλή αὐτός κράνος . σύ δέ , ὦ Χηνίδης , μετά ὀλίγος ἐφίστημι ἤδη φεύγω .
lucianus.dialogi-meretricii 13.2
ὅτε γάρ , ὦ Λεόντιχε , περὶ Παφλαγονίαν ἐμονομάχησας τῷ σατράπῃ , οὐ μεγάλα ἐπεδείξω καὶ τότε ; καλῶς ὑπέμνησας οὐκ ἀγεννοῦς οὐδʼ ἐκείνης τῆς πράξεως · ὁ γὰρ σατράπης μέγιστος ὤν , ὁπλομάχων ἄριστος δοκῶν εἶναι , καταφρονήσας τοῦ Ἑλληνικοῦ , προπηδήσας ἐς τὸ μέσον προὐκαλεῖτο εἴ τις ἐθέλοι αὐτῷ μονομαχῆσαι . οἱ μὲν οὖν ἄλλοι κατεπεπλήγεσαν οἱ λοχαγοὶ καὶ οἱ ταξίαρχοι καὶ ὁ ἡγεμὼν αὐτὸς καίτοι οὐκ ἀγεννὴς ἄνθρωπος ὤν · Ἀρίσταιχμος γὰρ ἡμῶν ἡγεῖτο Αἰτωλὸς ἀκοντιστὴς ἄριστος , ἐγὼ δὲ ἐχιλιάρχουν ἔτι . τολμήσας δʼ ὅμως καὶ τοὺς ἑταίρους ἐπιλαμβανομένους ἀποσεισάμενος , ἐδεδοίκεσαν γὰρ ὑπὲρ ἐμοῦ ὁρῶντες ἀποστίλβοντα μὲν τὸν βάρβαρον ἐπιχρύσοις τοῖς ὅπλοις , μέγαν δὲ καὶ φοβερὸν ὄντα τὸν λόφον καὶ κραδαίνοντα τὴν λόγχην ... κἀγὼ ἔδεισα τότε , ὦ Λεόντιχε , καὶ οἶσθα ὡς εἰχόμην σου δεόμενος μὴ προκινδυνεύειν · ἀβίωτα γὰρ εἶναί μοι σοῦ ἀποθανόντος .
Lemmas: ὅτε γάρ , ὦ Λεόντιχος , περί Παφλαγονία μονομαχέω ὁ σατράπης , οὐ μέγας ἐπιδείκνυμι καί τότε ; καλός ὑπομιμνῄσκω οὐ ἀγεννής οὐδέ ἐκεῖνος ὁ πρᾶξις · ὁ γάρ σατράπης μέγας εἰμί , ὁπλομάχος ἀγαθός δοκέω εἰμί , καταφρονέω ὁ Ἑλληνικός , προπηδάω εἰς ὁ μέσος προκαλέω εἰ τις ἐθέλω αὐτός μονομαχέω . ὁ μέν οὖν ἄλλος καταπλήσσω ὁ λοχαγός καί ὁ ταξίαρχος καί ὁ ἡγεμών αὐτός καίτοι οὐ ἀγεννής ἄνθρωπος εἰμί · Ἀρίσταιχμος γάρ ἐγώ ἡγέομαι Αἰτωλός ἀκοντιστής ἀγαθός , ἐγώ δέ χιλιαρχέω ἔτι . τολμάω δέ ὅμως καί ὁ ἑταῖρος ἐπιλαμβάνω ἀποσείω , δείδω γάρ ὑπέρ ἐγώ ὁράω ἀποστίλβω μέν ὁ βάρβαρος ἐπίχρυσος ὁ ὅπλον , μέγας δέ καί φοβερός εἰμί ὁ λόφος καί κραδαίνω ὁ λόγχη ... ἐγώ δείδω τότε , ὦ Λεόντιχος , καί οἶδα ὡς ἔχω σύ δέω μή προκινδυνεύω · ἀβίωτος γάρ εἰμί ἐγώ σύ ἀποθνῄσκω .
lucianus.dialogi-meretricii 13.3
ἀλλʼ ἐγὼ τολμήσας παρῆλθον ἐς τὸ μέσον οὐ χεῖρον τοῦ Παφλαγόνος ὡπλισμένος , ἀλλὰ πάγχρυσος καὶ αὐτός , ὥστε βοὴ εὐθὺς ἐγένετο καὶ παρʼ ἡμῶν καὶ παρὰ τῶν βαρβάρων · ἐγνώρισαν γὰρ με κἀκεῖνοι ἰδόντες ἀπὸ τῆς πέλτης μάλιστα καὶ τῶν φαλάρων καὶ τοῦ λόφου . εἰπέ , ὦ Χηνίδα , τίνι με τότε πάντες εἴκαζον ; τίνι δὲ ἄλλῳ ἢ Ἀχιλλεῖ νὴ Δία τῷ Θέτιδος καὶ Πηλέως ; οὕτως ἔπρεπέ μέν σοι ἡ κόρυς , ἡ φοινικὶς δὲ ἐπήνθει καὶ ἡ πέλτη ἐμάρμαιρεν . ἐπεὶ δὲ συνέστημεν , ὁ βάρβαρος πρότερος τιτρώσκει με ὀλίγον ὅσον ἐπιψαύσας τῷ δόρατι μικρὸν ὑπὲρ τὸ γόνυ , ἐγὼ δὲ διελάσας τὴν ἀσπίδα τῇ σαρίσῃ παίω διαμπὰξ ἐς τὸ στέρνον . εἶτʼ ἐπιδραμὼν ἀπεδειροτόμησα τῇ σπάθῃ ῥᾳδίως καὶ τὰ ὅπλα ἔχων ἐπανῆλθον ἅμα καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπὶ τῆς σαρίσης πεπηγυῖαν κομίσων λελουμένος τῷ φόνῳ .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ τολμάω παρέρχομαι εἰς ὁ μέσος οὐ κακός ὁ Παφλαγών ὁπλίζω , ἀλλά παγχρύσεος καί αὐτός , ὥστε βοή εὐθύς γίγνομαι καί παρά ἐγώ καί παρά ὁ βάρβαρος · γνωρίζω γάρ ἐγώ ἐκεῖνος ὁράω ἀπό ὁ πέλτη μάλα καί ὁ φάλαρον καί ὁ λόφος . λέγω , ὦ Χηνίδης , τίς ἐγώ τότε πᾶς εἰκάζω ; τίς δέ ἄλλος ἤ Ἀχιλλεύς νή Ζεύς ὁ Θέτις καί Πηλεύς ; οὕτως πρέπω μέν σύ ὁ κόρυς , ὁ φοινικίς δέ ἐπανθέω καί ὁ πέλτη μαρμαίρω . ἐπεί δέ συνίστημι , ὁ βάρβαρος πρότερος τιτρώσκω ἐγώ ὀλίγος ὅσος ἐπιψαύω ὁ δόρυ μικρός ὑπέρ ὁ γόνυ , ἐγώ δέ διελαύνω ὁ ἀσπίς ὁ σάρισα παίω διαμπάξ εἰς ὁ στέρνον . εἶτα ἐπιτρέχω ἀποδειροτομέω ὁ σπάθη ῥᾴδιος καί ὁ ὅπλον ἔχω ἐπανέρχομαι ἅμα καί ὁ κεφαλή ἐπί ὁ σάρισα πήγνυμι κομίζω λούω ὁ φόνος .
lucianus.dialogi-meretricii 13.4
ἄπαγε , ὦ Λεόντιχε , μιαρὰ ταῦτα καὶ φοβερὰ περὶ σαυτοῦ διηγῇ , καὶ οὐκ ἂν ἔτι σε οὐδὲ προσβλέψειέ τις οὕτω χαίροντα τῷ λύθρῳ , οὐχ ὅπως συμπίοι ἢ συγκοιμηθείη . ἔγωγε οὖν ἄπειμι . διπλάσιον ἀπόλαβε τὸ μίσθωμα . οὐκ ἂν ὑπομείναιμι ἀνδροφόνῳ συγκαθεύδειν . μὴ δέδιθι , ὦ Ὑμνί · ἐν Παφλαγόσιν ἐκεῖνα πέπρακται , νῦν δὲ εἰρήνην ἄγω . ἀλλʼ ἐναγὴς ἄνθρωπος εἶ , καὶ τὸ αἷμα κατέσταζέ σου ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βαρβάρου , ἣν ἔφερες ἐπὶ τῇ σαρίσῃ . εἶτʼ ἐγὼ τοιοῦτον ἄνδρα περιβαλῶ καὶ φιλήσω ; μή , ὦ Χάριτες , γένοιτο · οὐδὲν γὰρ οὗτος ἀμείνων τοῦ δημίου . καὶ μὴν εἴ με εἶδες ἐν τοῖς ὅπλοις , εὖ οἶδα , ἠράσθης ἄν . ἀκούουσα μόνον , ὦ Λεόντιχε , ναυτιῶ καὶ φρίττω καὶ τὰς σκιάς μοι δοκῶ ὁρᾶν καὶ τὰ εἴδωλα τῶν πεφονευμένων καὶ μάλιστα τοῦ ἀθλίου λοχαγοῦ ἐς δύο τὴν κεφαλὴν διῃρημένου . τί οἴει , τὸ ἔργον αὐτὸ καὶ τὸ αἷμα εἰ θεασαίμην καὶ κειμένους τοὺς νεκρούς ; ἐκθανεῖν γάρ μοι δοκῶ , ἣ οὐδʼ ἀλεκτρυόνα πώποτε φονευόμενον εἶδον . οὕτως ἀγεννής , ὦ Ὑμνί , καὶ μικρόψυχος εἶ ; ἐγὼ δὲ ᾤμην ἡσθήσεσθαί σε ἀκούουσαν . ἀλλὰ τέρπε τοῖς διηγήμασι τούτοις εἴ τινας Λημνιάδας ἢ Δαναΐδας εὕροις · ἐγὼ δʼ ἀποτρέχω παρὰ τὴν μητέρα , ἕως ἔτι ἡμέρα ἐστίν . ἕπου καὶ σύ , ὦ Γραμμί · σὺ δὲ ἔρρωσο , χιλιάρχων ἄριστε καὶ φονεῦ ὁπόσων ἂν ἐθέλῃς .
Lemmas: ἀπάγω , ὦ Λεόντιχος , μιαρός οὗτος καί φοβερός περί σεαυτοῦ διηγέομαι , καί οὐ ἄν ἔτι σύ οὐδέ προσβλέπω τις οὕτως χαίρω ὁ λύθρον , οὐ ὅπως συμπίνω ἤ συγκοιμάομαι . ἐγώ οὖν ἀπέρχομαι . διπλάσιος ἀπολαμβάνω ὁ μίσθωμα . οὐ ἄν ὑπομένω ἀνδροφόνος συγκαθεύδω . μή δείδω , ὦ Ὑμήν · ἐν Παφλαγών ἐκεῖνος πράσσω , νῦν δέ εἰρήνη ἄγω . ἀλλά ἐναγής ἄνθρωπος εἰμί , καί ὁ αἷμα καταστάζω σύ ἀπό ὁ κεφαλή ὁ βάρβαρος , ὅς φέρω ἐπί ὁ σάρισα . εἶτα ἐγώ τοιοῦτος ἀνήρ περιβάλλω καί φιλέω ; μή , ὦ Χάρις , γίγνομαι · οὐδείς γάρ οὗτος ἀγαθός ὁ δήμιος . καί μήν εἰ ἐγώ ὁράω ἐν ὁ ὅπλον , εὖ οἶδα , ἔραμαι ἄν . ἀκούω μόνος , ὦ Λεόντιχος , ναυτιάω καί φρίσσω καί ὁ σκιά ἐγώ δοκέω ὁράω καί ὁ εἴδωλον ὁ φονεύω καί μάλα ὁ ἄθλιος λοχαγός εἰς δύο ὁ κεφαλή διαλέγω . τίς οἴομαι , ὁ ἔργον αὐτός καί ὁ αἷμα εἰ θεάομαι καί κεῖμαι ὁ νεκρός ; ἐκθνῄσκω γάρ ἐγώ δοκέω , ὅς οὐδέ ἀλεκτρυών πώποτε φονεύω ὁράω . οὕτως ἀγεννής , ὦ Ὑμήν , καί μικρόψυχος εἰμί ; ἐγώ δέ οἴομαι ἥδομαι σύ ἀκούω . ἀλλά τέρπω ὁ διήγημα οὗτος εἰ τις Λημνιάς ἤ Δαναίδες εὑρίσκω · ἐγώ δέ ἀποτρέχω παρά ὁ μήτηρ , ἕως ἔτι ἡμέρα εἰμί . ἕπομαι καί σύ , ὦ Γραμμίς · σύ δέ ῥώννυμι , χιλίαρχος ἀγαθός καί φονεύς ὁπόσος ἄν ἐθέλω .
lucianus.dialogi-meretricii 13.5
μεῖνον , ὦ Ὑμνί , μεῖνον — ἀπελήλυθε . σὺ γάρ , ὦ Λεόντιχε , ἀφελῆ παιδίσκην κατεφόβησας ἐπισείων λόφους καὶ ἀπιθάνους ἀριστείας διεξιών · ἐγὼ δὲ ἑώρων εὐθὺς ὅπως χλωρὰ ἐγένετο ἔτι σου τὰ κατὰ τὸν λοχαγὸν ἐκεῖνα διηγουμένου καὶ συνέστειλε τὸ πρόσωπον καὶ ὑπέφριξεν , ἐπεὶ καὶ διακόψαι τὴν κεφαλὴν ἔφης . ὤιμην ἐρασμιώτερος αὐτῇ φανεῖσθαι . ἀλλὰ καὶ σύ με προσαπολώλεκας , ὦ Χηνίδα , τὸ μονομάχιον ὑποβαλών . οὐκ ἔδει γὰρ συνεπιψεύδεσθαί σοι ὁρῶντα τὴν αἰτίαν τῆς ἀλαζονείας ; σὺ δὲ πολὺ φοβερώτερον αὐτὸ ἐποίησας . ἔστω γάρ , ἀπέτεμες τοῦ κακοδαίμονος Παφλαγόνος τὴν κεφαλήν , τί καὶ κατέπηξας αὐτὴν ἐπὶ τῆς σαρίσης , ὥστε σου καταρρεῖν τὸ αἷμα ;
Lemmas: μένω , ὦ Ὑμήν , μένω — ἀπέρχομαι . σύ γάρ , ὦ Λεόντιχος , ἀφελής παιδίσκη καταφοβέω ἐπισείω λόφος καί ἀπίθανος ἀριστεία διεξέρχομαι · ἐγώ δέ ὁράω εὐθύς ὅπως χλωρός γίγνομαι ἔτι σύ ὁ κατά ὁ λοχαγός ἐκεῖνος διηγέομαι καί συστέλλω ὁ πρόσωπον καί ὑποφρίσσω , ἐπεί καί διακόπτω ὁ κεφαλή φημί . οἴομαι ἐράσμιος αὐτός φαίνω . ἀλλά καί σύ ἐγώ προσαπόλλυμι , ὦ Χηνίδης , ὁ μονομάχιον ὑποβάλλω . οὐ δέω γάρ συνεπιψεύδομαι σύ ὁράω ὁ αἰτία ὁ ἀλαζονεία ; σύ δέ πολύς φοβερός αὐτός ποιέω . εἰμί γάρ , ἀποτέμνω ὁ κακοδαίμων Παφλαγών ὁ κεφαλή , τίς καί καταπήγνυμι αὐτός ἐπί ὁ σάρισα , ὥστε σύ καταρρέω ὁ αἷμα ;
lucianus.dialogi-meretricii 13.6
τοῦτο μιαρὸν ὡς ἀληθῶς , ὦ Χηνίδα , ἐπεὶ τά γε ἄλλα οὐ κακῶς συνεπέπλαστο , ἄπιθι δʼ οὖν καὶ πεῖσον αὐτὴν συγκαθευδήσουσαν . λέγω οὖν ὡς ἐψεύσω ἅπαντα γενναῖος αὐτῇ δόξαι βουλόμενος ; αἰσχρόν , ὦ Χηνίδα . καὶ μὴν οὐκ ἄν ἄλλως ἀφίκοιτο . ἑλοῦ τοίνυν θάτερον ἢ μισεῖσθαι ἀριστεὺς εἶναι δοκῶν ἢ καθεύδειν μετὰ Ὑμνίδος ἐψεῦσθαι ὁμολογῶν . χαλεπὰ μὲν ἄμφω · αἱροῦμαι δʼ ὅμως τὴν Ὑμνίδα . ἄπιθι οὖν καὶ λέγε , ὦ Χηνίδα , ἐψεῦσθαι μέν , μὴ πάντα δέ .
Lemmas: οὗτος μιαρός ὡς ἀληθής , ὦ Χηνίς , ἐπεί ὁ γε ἄλλος οὐ κακός συμπλάσσω , ἀπέρχομαι δέ οὖν καί πείθω αὐτός συγκαθεύδω . λέγω οὖν ὡς ψεύδω ἅπας γενναῖος αὐτός δοκέω βούλομαι ; αἰσχρός , ὦ Χηνίδης . καί μήν οὐ ἄν ἄλλος ἀφικνέομαι . αἱρέω τοίνυν ἕτερος ἤ μισέω ἀριστεύς εἰμί δοκέω ἤ καθεύδω μετά Ὑμνίς ψεύδω ὁμολογέω . χαλεπός μέν ἄμφω · αἱρέω δέ ὅμως ὁ Ὑμνίς . ἀπέρχομαι οὖν καί λέγω , ὦ Χηνίδης , ψεύδω μέν , μή πᾶς δέ .
lucianus.dialogi-meretricii 14.1
νῦν με ἀποκλείεις , ὦ Μυρτάλη , νῶν , ὅτε πένης ἐγενόμην διὰ σέ , ὅτε δέ σοι τὰ τοσαῦτα ἐκόμιζον , ἐρώμενος , ἀνήρ , δεσπότης , πάντʼ ἦν ἐγώ . ἐπεὶ δʼ ἐγὼ μὲν αὖος ἤδη ἀκριβῶς , σὺ δὲ τὸν Βιθυνὸν ἔμπορον εὕρηκας ἐραστήν , ἀποκλείομαι μὲν ἐγὼ καὶ πρὸ τῶν θυρῶν ἕστηκα δακρύων , ὁ δὲ τῶν νυκτῶν φιλεῖται καὶ μόνος ἔνδον ἐστὶ καὶ παννυχίζεται , καὶ κυεῖν φὴς ἀπʼ αὐτοῦ . ταῦτά με ἀποπνίγει , Δωρίων , καὶ μάλιστα ὁπόταν λέγῃς ὡς πολλὰ ἔδωκας καὶ πένης γεγένησαι δι’ ἐμέ . λόγισαι γοῦν ἅπαντα ἐξ ἀρχῆς ὁπόσα μοι ἐκόμισας .
Lemmas: νῦν ἐγώ ἀποκλείω , ὦ Μυρτάλη , νόος , ὅτε πένης γίγνομαι διά σύ , ὅτε δέ σύ ὁ τοσοῦτος κομίζω , ἐρώμενος , ἀνήρ , δεσπότης , πᾶς εἰμί ἐγώ . ἐπεί δέ ἐγώ μέν αὖος ἤδη ἀκριβής , σύ δέ ὁ Βιθυνός ἔμπορος εὑρίσκω ἐραστής , ἀποκλείω μέν ἐγώ καί πρό ὁ θύρα ἵστημι δάκρυον , ὁ δέ ὁ νύξ φιλέω καί μόνος ἔνδον εἰμί καί παννυχίζω , καί κυέω φημί ἀπό αὐτός . οὗτος ἐγώ ἀποπνίγω , Δώριος , καί μάλα ὁπόταν λέγω ὡς πολύς δίδωμι καί πένης γίγνομαι διά ἐγώ . λογίζομαι γοῦν ἅπας ἐκ ἀρχή ὁπόσος ἐγώ κομίζω .
lucianus.dialogi-meretricii 14.2
εὖ γε , ὦ Μυρτάλη , λογισώμεθα . ὑποδήματα ἐκ Σικυῶνος τὸ πρῶτον δύο δραχμῶν · τίθει δύο δραχμάς . ἀλλʼ ἐκοιμήθης νύκτας δύο . καὶ ὁπότε ἧκον ἐκ Συρίας , ἀλάβαστρον μύρου ἐκ Φοινίκης , δύο καὶ τοῦτο δραχμῶν νὴ τὸν Ποσειδῶ . ἐγὼ δέ σοι ἐκπλέοντι τὸ μικρὸν ἐκεῖνο χιτώνιον τὸ μέχρι τῶν μηρῶν , ὡς ἔχοις ἐρέττων , Ἐπιούρου τοῦ πρωρέως ἐκλαθομένου αὐτὸ παρʼ ἡμῖν , ὁπότε ἐκάθευδε παρʼ ἐμοί . ἀπέλαβεν αὐτὸ γνωρίσας ὁ Ἐπίουρος πρῴην ἐν Σάμῳ μετὰ πολλῆς γε , ὦ θεοί , τῆς μάχης . κρόμμυα δὲ ἐκ Κύπρου καὶ σαπέρδας πέντε καὶ πέρκας τέτταρας , ὁπότε κατεπλεύσαμεν ἐκ Βοσπόρου , ἐκόμισά σοι . τί οὖν ; καὶ ἄρτους ὀκτὼ ναυτικοὺς ἐν γυργάθῳ ξηροὺς καὶ ἰσχάδων βῖκον ἐκ Καρίας καὶ ὕστερον ἐκ Πατάρων σανδάλια ἐπίχρυσα , ὦ ἀχάριστε · καὶ τυρόν ποτε μέμνημαι τὸν μέγαν ἐκ Γυθίου . πέντε ἴσως δραχμῶν , ὦ Δωρίων , πάντα ταῦτα .
Lemmas: εὖ γε , ὦ Μυρτάλη , λογίζομαι . ὑπόδημα ἐκ Σικυών ὁ πρῶτος δύο δραχμή · τίθημι δύο δραχμή . ἀλλά κοιμάω νύξ δύο . καί ὁπότε ἥκω ἐκ Συρία , ἀλάβαστρος μύρον ἐκ Φοινίκη , δύο καί οὗτος δραχμή νή ὁ Ποσειδῶν . ἐγώ δέ σύ ἐκπλέω ὁ μικρός ἐκεῖνος χιτώνιον ὁ μέχρι ὁ μηρός , ὡς ἔχω ἐρέσσω , Ἐπίουρος ὁ πρωρεύς ἐκλανθάνω αὐτός παρά ἐγώ , ὁπότε καθεύδω παρά ἐγώ . ἀπολαμβάνω αὐτός γνωρίζω ὁ Ἐπίουρος πρῴην ἐν Σάμος μετά πολύς γε , ὦ θεός , ὁ μάχη . κρόμμυον δέ ἐκ Κύπρος καί σαπέρδης πέντε καί πέρκη τέσσαρες , ὁπότε καταπλέω ἐκ Βόσπορος , κομίζω σύ . τίς οὖν ; καί ἄρτος ὀκτώ ναυτικός ἐν γύργαθος ξηρός καί ἰσχάς βῖκος ἐκ Καρία καί ὕστερον ἐκ Πάταρα σανδάλιον ἐπίχρυσος , ὦ ἀχάριστος · καί τυρός ποτέ μιμνῄσκω ὁ μέγας ἐκ Γύθιον . πέντε ἴσως δραχμή , ὦ Δώριος , πᾶς οὗτος .
lucianus.dialogi-meretricii 14.3
ὦ Μυρτάλη , ὅσα ναύτης ἄνθρωπος ἐδυνάμην μισθοῦ ἐπιπλέων . νῦν γὰρ ἤδη τοίχου ἄρχω τοῦ δεξιοῦ καὶ σὺ ἡμῶν ὑπερορᾷς , πρῴην δὲ ὁπότε τὰ Ἀφροδίσια ἦν , οὐχὶ δραχμὴν ἔθηκα πρὸς τοῖν ποδοῖν τῆ Ἀφροδίτης σοῦ ἕνεκεν ἀργυρᾶν ; καὶ πάλιν τῇ μητρὶ εἰς ὑποδήματα δύο δραχμὰς καὶ Λυδῇ ταύτῃ πολλάκις εἰς τὴν χεῖρα νῦν μὲν δύο , νῦν δὲ τέτταρας ὀβολούς . ταῦτα πάντα συντεθέντα οὐσία ναύτου ἀνδρὸς ἦν . τὰ κρόμμυα καὶ οἱ σαπέρδαι , ὦ Δωρίων ; ναί · οὐ γὰρ εἶχον πλείω κομίζειν · οὐ γὰρ ἂν ἤρεττον , εἴ γε πλουτῶν ἐτύγχανον . τῇ μητρὶ δὲ οὐδὲ κεφαλίδα μίαν σκορόδου ἐκόμισα πώποτε . ἡδέως δʼ ἂν ἔμαθον ἅτινά σοι παρὰ τοῦ Βιθυνοῦ τὰ δῶρα . τουτὶ πρῶτον ὁρᾷς τὸ χιτώνιον ; ἐκεῖνος ἐπρίατο , καὶ τὸν ὅρμον τὸν παχύτερον . ἐκεῖνος ; ᾔδειν γάρ σε πάλαι ἔχουσαν . ἀλλʼ ὃν ᾔδεις , πολὺ λεπτότερος ἦν καὶ σμαράγδους οὐκ εἶχε . καὶ ἐλλόβια ταυτὶ καὶ δάπιδα , καὶ πρῴην δύο μνᾶς , καὶ τὸ ἐνοίκιον κατέβαλεν ὑπὲρ ἡμῶν , οὐ σάνδαλα Παταρικὰ καὶ τυρὸν Γυθιακὸν καὶ φληνάφους .
Lemmas: ὦ Μυρτάλη , ὅσος ναύτης ἄνθρωπος δύναμαι μισθός ἐπιπλέω . νῦν γάρ ἤδη τοῖχος ἄρχω ὁ δεξιός καί σύ ἐγώ ὑπεροράω , πρῴην δέ ὁπότε ὁ Ἀφροδίσιος εἰμί , οὐ δραχμή τίθημι πρός ὁ πούς ὁ Ἀφροδίτη σύ ἕνεκα ἀργύρεος ; καί πάλιν ὁ μήτηρ εἰς ὑπόδημα δύο δραχμή καί Λυδός οὗτος πολλάκις εἰς ὁ χείρ νῦν μέν δύο , νῦν δέ τέσσαρες ὀβολός . οὗτος πᾶς συντίθημι οὐσία ναύτης ἀνήρ εἰμί . ὁ κρόμμυον καί ὁ σαπέρδης , ὦ Δώριος ; ναί · οὐ γάρ ἔχω πολύς κομίζω · οὐ γάρ ἄν ἐρέσσω , εἰ γε πλουτέω τυγχάνω . ὁ μήτηρ δέ οὐδέ κεφαλίς εἷς σκόροδον κομίζω πώποτε . ἡδύς δέ ἄν μανθάνω ὅστις σύ παρά ὁ Βιθυνός ὁ δῶρον . οὗτος πρῶτος ὁράω ὁ χιτώνιον ; ἐκεῖνος πρίαμαι , καί ὁ ὅρμος ὁ παχύς . ἐκεῖνος ; οἶδα γάρ σύ πάλαι ἔχω . ἀλλά ὅς οἶδα , πολύς λεπτός εἰμί καί σμάραγδος οὐ ἔχω . καί ἐλλόβιον οὗτος καί δάπις , καί πρῴην δύο μνᾶ , καί ὁ ἐνοίκιος καταβάλλω ὑπέρ ἐγώ , οὐ σάνδαλον Πατρικός καί τυρός Γυθιακός καί φλήναφος .
lucianus.dialogi-meretricii 14.4
ἀλλὰ ἐκεῖνο οὐ λέγεις , οἵῳ ὄντι συγκαθεύδεις αὐτῷ ; ἔτη μὲν ὑπὲρ τὰ πεντήκοντα πάντως , ἀναφαλαντίας καὶ τὴν χρόαν οἷος κάραβος . οὐδὲ τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ ὁρᾷς ; αἱ μὲν γὰρ χάριτες , ὦ Διοσκόρω , πολλαί , καὶ μάλιστα ὁπόταν ᾅδῃ καὶ ἁβρὸς εἶναι θέλῃ , ὄνος αὐτολυρίζων , φασίν . ἀλλὰ ὄναιο αὐτοῦ ἀξία γε οὖσα καὶ γένοιτο ὑμῖν παιδίον ὅμοιον τῷ πατρί , ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸς εὑρήσω Δελφίδα ἢ Κυμβάλιόν τινα τῶν κατʼ ἐμὲ ἢ τὴν γείτονα ὑμῶν τὴν αὐλητρίδα ἢ πάντως τινά . δάπιδας δὲ καὶ ὅρμους καὶ διμναῖα μισθώματα οὐ πάντες ἔχομεν . ὦ μακαρία ἐκείνη , ἥτις ἐραστὴν σέ , ὦ Δωρίων , ἕξει · κρόμμυα γὰρ αὐτῇ οἴσεις ἐκ Κύπρου καὶ τυρόν , ὅταν ἐκ Γυθίου καταπλέῃς .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος οὐ λέγω , οἷος εἰμί σύν-καθεύδω αὐτός ; ἔτος μέν ὑπέρ ὁ πεντήκοντα πάντως , ἀναφαλαντίας καί ὁ χροιά οἷος κάραβος . οὐδέ ὁ ὀδούς αὐτός ὁράω ; ὁ μέν γάρ χάρις , ὦ Διοσκόρος , πολύς , καί μάλα ὁπόταν ᾅδης καί ἁβρός εἰμί ἐθέλω , ὄνος αὐτολυρίζων , φημί . ἀλλά ὀνίνημι αὐτός ἄξιος γε εἰμί καί γίγνομαι σύ παιδίον ὅμοιος ὁ πατήρ , ἐγώ δέ καί αὐτός εὑρίσκω Δελφίς ἤ Κυμβάλιον τις ὁ κατά ἐγώ ἤ ὁ γείτων σύ ὁ αὐλητρίς ἤ πάντως τις . δάπις δέ καί ὅρμος καί διμναῖος μίσθωμα οὐ πᾶς ἔχω . ὦ μακάριος ἐκεῖνος , ὅστις ἐραστής σύ , ὦ Δώριος , ἔχω · κρόμμυον γάρ αὐτός φέρω ἐκ Κύπρος καί τυρός , ὅταν ἐκ Γύθιον καταπλέω .
lucianus.dialogi-meretricii 15.1
τί δακρύεις , ὦ Παρθενί , ἢ πόθεν κατεαγότας τοὺς αὐλοὺς φέρεις ; ὁ στρατιώτης ὁ Αἰτωλὸς ὁ μέγας ὁ Κροκάλης ἐρῶν ἐρράπισέ με αὐλοῦσαν εὑρὼν παρὰ τῇ Κροκάλῃ ὑπὸ τοῦ ἀντεραστοῦ αὐτοῦ Γόργου μεμισθωμένην καὶ τούς τε αὐλούς μου συνέτριψε καὶ τὴν τράπεζαν μεταξὺ δειπνούντων ἀνέτρεψε καὶ τὸν κρατῆρα ἐξέχεεν ἐπεισπαίσας · καὶ τὸν μὲν ἀγροῖκον ἐκεῖνον τὸν Γόργον ἀπὸ τοῦ συμποσίου κατασπάσας τῶν τριχῶν ἔπαιον περιστάντες αὐτός τε ὁ στρατιώτης — Δεινόμαχος , οἶμαι , καλεῖται — καὶ ὁ συστρατιώτης αὐτοῦ · ὥστε οὐκ οἶδα εἰ βιώσεται ὁ ἄνθρωπος , ὦ Κοχλί · αἷμά τε γὰρ ἐρρύη πολὺ ἀπὸ τῶν ῥινῶν καὶ τὸ πρόσωπον ὅλον ἐξῴδηκεν αὐτοῦ καὶ πελιδνόν ἐστιν .
Lemmas: τίς δακρύω , ὦ Παρθενίς , ἤ πόθεν κατάγνυμι ὁ αὐλός φέρω ; ὁ στρατιώτης ὁ Αἰτωλός ὁ μέγας ὁ Κροκάλης ἐράω ῥαπίζω ἐγώ αὐλέω εὑρίσκω παρά ὁ Κροκάλη ὑπό ὁ ἀντεραστής αὐτός Γόργος μισθόω καί ὁ τε αὐλός ἐγώ συντρίβω καί ὁ τράπεζα μεταξύ δειπνέω ἀνατρέπω καί ὁ κρατήρ ἐκχέω ἐπεισπαίω · καί ὁ μέν ἀγροῖκος ἐκεῖνος ὁ Γόργος ἀπό ὁ συμπόσιον κατασπάω ὁ θρίξ παίω περιίστημι αὐτός τε ὁ στρατιώτης — Δεινόμαχος , οἴομαι , καλέω — καί ὁ συστρατιώτης αὐτός · ὥστε οὐ οἶδα εἰ βιόω ὁ ἄνθρωπος , ὦ Κοχλίς · αἷμα τε γάρ ῥέω πολύς ἀπό ὁ ῥίς καί ὁ πρόσωπον ὅλος ἐξοιδέω αὐτός καί πελιδνός εἰμί .