ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.dialogi-meretricii 1.1
τὸν στρατιώτην ἐκεῖνον , Θαΐ , τὸν Ἀκαρνᾶνα , ὅς πάλαι μὲν Ἀβρότονον εἶχε , μετὰ ταῦτα δὲ ἠράσθη ἐμοῦ , τὸν εὐπάρυφον λέγω , τὸν ἐν τῇ χλαμύδι , οἶσθα αὐτόν , ἢ ἐπιλέλησαι τὸν ἄνθρωπον ; οὔκ , ἀλλὰ οἶδα , ὦ Γλυκέριον , καὶ συνέπιε μεθʼ ἡμῶν πέρυσιν ἐν τοῖς Ἁλώοις . τί δὲ τοῦτο ; ἐῴκεις γάρ τι περὶ αὐτοῦ διηγεῖσθαι . Γοργόνα αὐτὸν ἡ παμπόνηρος , φίλη δοκοῦσα εἶναι , ἀπέσπασεν ἀπʼ ἐμοῦ ὑπελθοῦσα . καὶ νῦν σοὶ μὲν ἐκεῖνος οὐ πρόσεστι , Γοργόναν δὲ ἑταίραν πεποίηται ; ναί , ὦ Θαΐ , καὶ τὸ πρᾶγμα οὐ μετρίως μου ἥψατο . πονηρὸν μέν ὦ Γλυκέριον , οὐκ ἀδόκητον δέ , ἀλλʼ εἰωθὸς γίγνεσθαι ὑφʼ ἡμῶν τῶν ἑταιρῶν . οὔκουν χρὴ οὔτε ἀνιᾶσθαι ἄγαν οὔτε μέμφεσθαι τῇ Γοργόνῃ · οὐδὲ γὰρ σὲ Ἀβρότονον ἐπʼ αὐτῷ πρότερον ἐμέμψατο , καίτοι φίλαι ἦτε .
Lemmas: ὁ στρατιώτης ἐκεῖνος , Θαίς , ὁ Ἀκαρνάν , ὅς πάλαι μέν Ἀβρότονον ἔχω , μετά οὗτος δέ ἔραμαι ἐγώ , ὁ εὐπάρυφος λέγω , ὁ ἐν ὁ χλαμύς , οἶδα αὐτός , ἤ ἐπιλανθάνω ὁ ἄνθρωπος ; οὐ , ἀλλά οἶδα , ὦ Γλυκέριον , καί συμπίνω μετά ἐγώ πέρυσι ἐν ὁ Ἁλῶα . τίς δέ οὗτος ; ἔοικα γάρ τις περί αὐτός διηγέομαι . Γοργών αὐτός ὁ παμπόνηρος , φίλος δοκέω εἰμί , ἀποσπάω ἀπό ἐγώ ὑπέρχομαι . καί νῦν σύ μέν ἐκεῖνος οὐ πρόσειμι , Γοργόνη δέ ἑταίρα ποιέω ; ναί , ὦ Θαίς , καί ὁ πρᾶγμα οὐ μέτριος ἐγώ ἅπτω . πονηρός μέν ὦ Γλυκέριον , οὐ ἀδόκητος δέ , ἀλλά εἴωθα γίγνομαι ὑπό ἐγώ ὁ ἑταίρα . οὔκουν χράω οὔτε ἀνιάω ἄγαν οὔτε μέμφομαι ὁ Γοργόνη · οὐδέ γάρ σύ Ἀβρότονον ἐπί αὐτός πρότερος μέμφομαι , καίτοι φίλος εἰμί .
lucianus.dialogi-meretricii 1.2
ἀτὰρ ἐκεῖνο θαυμάξω , τί καὶ ἐπῄνεσεν αὐτῆς ὁ στρατιώτης οὗτος , ἐκτὸς εἰ μὴ παντάπασι τυφλός ἐστιν , ὃς οὐχ ἑωράκει τὰς μὲν τρίχας αὐτὴν ἀραιὰς ἔχουσαν καὶ ἐπὶ πολὺ τοῦ μετώπου ἀπηγμένας · τὰ χείλη δὲ πελιδνὰ καὶ νεκρικὰ καὶ τράχηλος λεπτὸς καὶ ἐπίσημοι ἐν αὐτῷ αἱ φλέβες καὶ ῥὶς μακρά . ἓν μόνον , εὐμήκης ἐστὶ καὶ ὀρθὴ καὶ μειδιᾷ πάνυ ἐπαγωγόν . οἴει γάρ , ὦ Θαΐ , τῷ κάλλει ᾑρῆσθαι τὸν Ακαρνᾶυα ; οὐκ οἶσθα ὡς φαρμακὶς ἡ Χρυσάριον ἡ μήτηρ αὐτῆς , Θετταλάς τινας ᾠδὰς ἐπισταμένη καὶ τὴν σελήνην κατάγουσα ; φασὶ δὲ αὐτὴν καὶ πέτεσθαι τῆς νυκτός · ἐκείνη ἐξέμηνε τὸν ἄνθρωπον πιεῖν τῶν φαρμάκων ἐγχέασα , καὶ νῦν τρυγῶσιν αὐτόν . καὶ σύ , ὦ Γλυκέριον , ἄλλον τρυγήσεις , τοῦτον δὲ χαίρειν ἔα .
Lemmas: ἀτάρ ἐκεῖνος θαυμάζω , τίς καί ἐπαινέω αὐτός ὁ στρατιώτης οὗτος , ἐκτός εἰ μή παντάπασι τυφλός εἰμί , ὅς οὐ ὁράω ὁ μέν θρίξ αὐτός ἀραιός ἔχω καί ἐπί πολύς ὁ μέτωπον ἀπάγω · ὁ χεῖλος δέ πελιδνός καί νεκρικός καί τράχηλος λεπτός καί ἐπίσημος ἐν αὐτός ὁ φλέψ καί ῥίς μακρός . εἷς μόνος , εὐμήκης εἰμί καί ὀρθός καί μειδιάω πάνυ ἐπαγωγός . οἴομαι γάρ , ὦ Θαίς , ὁ κάλλος αἱρέω ὁ Ακαρνᾶυα ; οὐ οἶδα ὡς φαρμακίς ὁ Χρυσίον ὁ μήτηρ αὐτός , Θεσσαλός τις ἀοιδή ἐπίσταμαι καί ὁ σελήνη κατάγω ; φημί δέ αὐτός καί πέτομαι ὁ νύξ · ἐκεῖνος ἐκμαίνω ὁ ἄνθρωπος πίνω ὁ φάρμακον ἐγχέω , καί νῦν τρυγάω αὐτός . καί σύ , ὦ Γλυκέριον , ἄλλος τρυγάω , οὗτος δέ χαίρω ἐάω .
lucianus.dialogi-meretricii 2.1
γαμεῖς , ὦ Πάμφιλε , τὴν Φείδωνος τοῦ ναυκλήρου θυγατέρα καὶ ἤδη σε γεγαμηκέναι φασίν · οἱ τοσοῦτοι δὲ ὅρκοι οὓς ὤμοσας καὶ τὰ δάκρυα ἐν ἀκαρεῖ πάντα οἴχεται , καὶ ἐπιλέλησαι Μυρτίου νῦν , καὶ ταῦτα , ὦ Πάμφιλε , ὁπότε κύω μῆνα ὄγδοον ἤδη . τοῦτο γοῦν καὶ μόνον ἐπριάμην τοῦ σοῦ ἔρωτος , ὅτι μου τηλικαύτην πεποίηκας τὴν γαστέρα καὶ μετὰ μικρὸν παιδοτροφεῖν δεήσει , πρᾶγμα ἑταίρᾳ βαρύτατον · οὐ γὰρ ἐκθήσω τὸ τεχθέν , καὶ μάλιστα εἰ ἄρρεν γένοιτο , ἀλλὰ Πάμφιλον ὀνομάσασα ἐγὼ μὲν ἕξω παραμύθιον τοῦ ἔρωτος , σοὶ δὲ ὀνειδιεῖ ποτε προσελθὼν ἐκεῖνος , ὡς ἄπιστος γεγένησαι περὶ τὴν ἀθλίαν αὐτοῦ μητέρα . γαμεῖς δʼ οὐ καλὴν παρθένον · εἶδον γὰρ αὐτὴν ἔναγχος ἐν τοῖς Θεσμοφορίοις μετὰ τῆς μητρός , οὐδέπω εἰδυῖα ὅτι διʼ αὐτὴν οὐκέτι ὄψομαι Πάμφιλον . καὶ σὺ δʼ οὖν πρότερον ἰδοῦ αὐτὴν καὶ τὸ πρόσωπον καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἰδέ , μή σε ἀνιάτω , εἰ πάνυ γλαυκοῦς ἔχει αὐτοὺς μηδὲ ὅτι διάστροφοί εἰσι καὶ ἐς ἀλλήλους ὁρῶσι · μᾶλλον δὲ τὸν Φείδωνα ἑώρακας τὸν πατέρα τῆς νύμφης , τὸ πρόσωπον αὐτοῦ οἶσθα , ὥστε οὐδὲν ἔτι δεήσει τὴν θυγατέρα ἰδεῖν .
Lemmas: γαμέω , ὦ Πάμφιλος , ὁ Φείδων ὁ ναύκληρος θυγάτηρ καί ἤδη σύ γαμέω φημί · ὁ τοσοῦτος δέ ὅρκος ὅς ὄμνυμι καί ὁ δάκρυον ἐν ἀκαρής πᾶς οἴχομαι , καί ἐπιλανθάνω Μύρτιον νῦν , καί οὗτος , ὦ Πάμφιλος , ὁπότε κύω μείς ὄγδοος ἤδη . οὗτος γοῦν καί μόνος πρίαμαι ὁ σός ἔρως , ὅτι ἐγώ τηλικοῦτος ποιέω ὁ γαστήρ καί μετά μικρός παιδοτροφέω δέω , πρᾶγμα ἑταίρα βαρύς · οὐ γάρ ἐκτίθημι ὁ τίκτω , καί μάλα εἰ ἄρσην γίγνομαι , ἀλλά Πάμφιλος ὀνομάζω ἐγώ μέν ἔχω παραμύθιον ὁ ἔρως , σύ δέ ὀνειδίζω ποτέ προσέρχομαι ἐκεῖνος , ὡς ἄπιστος γίγνομαι περί ὁ ἄθλιος αὐτός μήτηρ . γαμέω δέ οὐ καλός παρθένος · ὁράω γάρ αὐτός ἔναγχος ἐν ὁ Θεσμοφόρια μετά ὁ μήτηρ , οὐδέπω οἶδα ὅτι διά αὐτός οὐκέτι ὁράω Πάμφιλος . καί σύ δέ οὖν πρότερος ὁράω αὐτός καί ὁ πρόσωπον καί ὁ ὀφθαλμός ὁράω , μή σύ ἀνιάω , εἰ πάνυ γλαυκόω ἔχω αὐτός μηδέ ὅτι διάστροφος εἰμί καί εἰς ἀλλήλων ὁράω · μάλα δέ ὁ Φείδων ὁράω ὁ πατήρ ὁ νύμφη , ὁ πρόσωπον αὐτός οἶδα , ὥστε οὐδείς ἔτι δέω ὁ θυγάτηρ ὁράω .
lucianus.dialogi-meretricii 2.2
ἔτι σου ληρούσης , ὦ Μύρτιον , ἀκούσομαι παρθένους καὶ γάμους ναυκληρικοὺς διεξιούσης ; ἐγὼ δὲ ἢ σιμήν τινα ἢ καλὴν νύμφην οἶδα ; ἢ ὅτι Φείδων ὁ Ἀλωπεκῆθεν—οἶμαι γὰρ ἐκεῖνον λέγειν σε—θυγατέρα ὅλως εἶχεν ὡραίαν ἤδη γάμου ; ἀλλʼ οὐδὲ φίλος ἐστὶν οὗτος τῷ πατρί · μέμνημαι γὰρ ὡς πρῴην ἐδικάσατο περὶ συμβολαίου ναυτικοῦ · τάλαντον , οἶμαι , ὀφείλων γὰρ τῷ πατρὶ οὐκ ἤθελεν ἐκτίνειν , ὁ δὲ παρὰ τοὺς ναυτοδίκας ἀπήγαγεν αὐτόν , καὶ μόλις ἐξέτισεν αὐτό , οὐδʼ ὅλον , ὡς ὁ πατὴρ ἔφασκεν . εἰ δὲ καὶ γαμεῖν ἐδέδοκτό μοι , τὴν Δημέου θυγατέρα τὴν τοῦ πέρυσιν ἐστρατηγηκότος ἀφείς , καὶ ταῦτα πρὸς μητρὸς ἀνεψιὰν οὖσαν , τὴν Φείδωνος ἐγάμουν ἄν ; σὺ δὲ πόθεν ταῦτα ἤκουσας ; ἢ τινὰς σεαυτῇ , ὦ Μύρτιον , κενὰς ζηλοτυπίας σκιαμαχοῦσα ἐξεῦρες ;
Lemmas: ἔτι σύ ληρέω , ὦ Μύρτιον , ἀκούω παρθένος καί γάμος ναυκληρικός διεξέρχομαι ; ἐγώ δέ ἤ σιμός τις ἤ καλός νύμφη οἶδα ; ἤ ὅτι Φείδων ὁ αλωπεκηθεν—οιμας γάρ ἐκεῖνος λέγω σε—θυγατέρα ὅλος ἔχω ὡραῖος ἤδη γάμος ; ἀλλά οὐδέ φίλος εἰμί οὗτος ὁ πατήρ · μιμνῄσκω γάρ ὡς πρῴην δικάζω περί συμβόλαιον ναυτικός · τάλαντον , οἴομαι , ὀφείλω γάρ ὁ πατήρ οὐ ἐθέλω ἐκτίνω , ὁ δέ παρά ὁ ναυτοδίκαι ἀπάγω αὐτός , καί μόλις ἐκτίνω αὐτός , οὐδέ ὅλος , ὡς ὁ πατήρ φάσκω . εἰ δέ καί γαμέω δοκέω ἐγώ , ὁ Δημέας θυγάτηρ ὁ ὁ πέρυσι στρατηγέω ἀφίημι , καί οὗτος πρός μήτηρ ἀνεψιός εἰμί , ὁ Φείδων γαμέω ἄν ; σύ δέ πόθεν οὗτος ἀκούω ; ἤ τις σεαυτοῦ , ὦ Μύρτιον , κενός ζηλοτυπία σκιαμαχέω ἐξευρίσκω ;
lucianus.dialogi-meretricii 2.3
οὔκουν γαμεῖς , ὦ Πάμφιλε ; μέμηνας , ὦ Μύρτιον , ἢ κραιπαλᾷς ; καίτοι χθὲς οὐ πάνυ ἐμεθύσθημεν . ἡ Δωρὶς αὕτη ἐλύπησέ με · πεμφθεῖσα γὰρ ὡς ἔρια ὠνήσαιτό μοι ἐπὶ τὴν γαστέρα καὶ εὔξαιτο τῇ Λοχείᾳ ὡς ὑπὲρ ἐμοῦ , Λεσβίαν ἔφη ἐντυχοῦσαν αὐτῇ ... μᾶλλον δὲ σὺ αὐτή , ὦ Δωρί , λέγε ἅπερ ἀκήκοας , εἴ γε μὴ ἐπλάσω ταῦτα . ἀλλʼ ἐπιτριβείην , ὦ δέσποινα , εἴ τι ἐψευσάμην · ἐπεὶ γὰρ κατὰ τὸ πρυτανεῖον ἐγενόμην , ἐνέτυχέ μοι ἡ Λεσβία μειδιῶσα καὶ φησίν , Ὁ ἐραστὴς ὑμῶν ὁ Πάμφιλος γαμεῖ τὴν Φείδωνος θυγατέρα · εἰ δὲ ἀπιστοίην , ἠξίου με παρακύψασαν ἐς τὸν στενωπὸν ὑμῶν ἰδεῖν πάντα κατεστεφανωμένα καὶ αὐλητρίδας καὶ θόρυβον καὶ ὑμέναιον ᾅδοντάς τινας . τί οὖν ; παρέκυψας , ὦ Δωρί ; καὶ μάλα , καὶ εἶδον ἅπαντα ὡς ἔφη .
Lemmas: οὔκουν γαμέω , ὦ Πάμφιλος ; μαίνομαι , ὦ Μύρτιον , ἤ κραιπαλάω ; καίτοι χθές οὐ πάνυ μεθύσκω . ὁ Δωρίς οὗτος λυπέω ἐγώ · πέμπω γάρ ὡς ἔριον ὠνέομαι ἐγώ ἐπί ὁ γαστήρ καί εὔχομαι ὁ Λοχεία ὡς ὑπέρ ἐγώ , Λέσβιος φημί ἐντυγχάνω αὐτός ... μάλα δέ σύ αὐτός , ὦ Δωρίς , λέγω ὅς ἀκούω , εἰ γε μή πλάσσω οὗτος . ἀλλά ἐπιτρίβω , ὦ δέσποινα , εἰ τις ψεύδω · ἐπεί γάρ κατά ὁ πρυτανεῖον γίγνομαι , ἐντυγχάνω ἐγώ ὁ Λέσβιος μειδιάω καί φημί , ὁ ἐραστής σύ ὁ Πάμφιλος γαμέω ὁ Φείδων θυγάτηρ · εἰ δέ ἀπιστέω , ἀξιόω ἐγώ παρακύπτω εἰς ὁ στενωπός σύ ὁράω πᾶς καταστεφανόω καί αὐλητρίς καί θόρυβος καί ὑμέναιος ἀείδω τις . τίς οὖν ; παρακύπτω , ὦ Δωρίς ; καί μάλα , καί ὁράω ἅπας ὡς φημί .
lucianus.dialogi-meretricii 2.4
μανθάνω τὴν ἀπάτην · οὔτε πάντα ἡ Λεσβία , Δωρί , πρὸς σὲ ἐψεύσατο καὶ σὺ τἀληθῆ ἀπήγγελκας Μυρτίω . πλὴν μάτην γε ἐταράχθητε οὔτε γα χρ παρʼ ἡμῖν οἱ γάμοι , ἀλλὰ νῦν ἀνεμνήσθην ἀκούσας τῆς μητρός , ὁπότε χθὲς ἀνέστρεψα παρʼ ὑμῶν · ἔφη γάρ , Ὦ Πάμφιλε , ὁ μὲν ἡλικιώτης σοι Χαρμίδης τοῦ γείτονος Αρισταινέτου υἱὸς γαμεῖ ἤδη καὶ σωφρονεῖ , σὺ δὲ μέχρι τίνος ἑταίρᾳ σύνει ; τοιαῦτα παρακούων αὐτῆς ἐς ὕπνον κατηνέχθην · εἶτα ἕωθεν προῆλθον ἀπὸ τῆς οἰκίας , ὥστε οὐδὲν εἶδον ὧν ἡ Δωρὶς ὕστερον εἶδεν . εἰ δὲ ἀπιστεῖς , αὖθις ἀπελθοῦσα , ὦ Δωρί , ἀκριβῶς ἰδὲ μὴ τὸν στενωπόν , ἀλλὰ τὴν θύραν , ποτέρα ἐστὶν ἡ κατεστεφανωμένη · εὑρήσεις γὰρ τὴν τῶν γειτόνων . Ἀπέσωσας , ὦ Πάμφιλε · ἀπηγξάμην γὰρ ἄν , εἴ τι τοιοῦτο ἐγένετο . ἀλλʼ οὐκ ἂν ἐγένετο , μηδʼ οὕτω μανείην , ὡς ἐκλαθέσθαι Μυρτίου , καὶ ταῦτα ἤδη μοι κυούσης παιδίον .
Lemmas: μανθάνω ὁ ἀπάτη · οὔτε πᾶς ὁ Λέσβιος , Δωρίς , πρός σύ ψεύδω καί σύ ἀληθής ἀπαγγέλλω Μύρτιον . πλήν μάτην γε ταράσσω οὔτε γῆ ΧΡ παρά ἐγώ ὁ γάμος , ἀλλά νῦν ἀναμιμνῄσκω ἀκούω ὁ μήτηρ , ὁπότε χθές ἀναστρέφω παρά σύ · φημί γάρ , ὦ Πάμφιλος , ὁ μέν ἡλικιώτης σύ Χαρμίδης ὁ γείτων Ἀρισταινέτος υἱός γαμέω ἤδη καί σωφρονέω , σύ δέ μέχρι τίς ἑταίρα σύνειμι ; τοιοῦτος παρακούω αὐτός εἰς ὕπνος καταφέρω · εἶτα ἕωθεν προέρχομαι ἀπό ὁ οἰκία , ὥστε οὐδείς ὁράω ὅς ὁ Δωρίς ὕστερον ὁράω . εἰ δέ ἀπιστέω , αὖθις ἀπέρχομαι , ὦ Δωρίς , ἀκριβής ὁράω μή ὁ στενωπός , ἀλλά ὁ θύρα , πότερος εἰμί ὁ καταστεφανόω · εὑρίσκω γάρ ὁ ὁ γείτων . ἀποσῴζω , ὦ Πάμφιλος · ἀπάγχω γάρ ἄν , εἰ τις τοιοῦτος γίγνομαι . ἀλλά οὐ ἄν γίγνομαι , μηδέ οὕτως μαίνομαι , ὡς ἐκλανθάνω Μύρτιον , καί οὗτος ἤδη ἐγώ κύω παιδίον .
lucianus.dialogi-meretricii 3.1
Ἐμάνης , ὦ Φίλιννα , ἢ τί ἔπαθες ἐν τῷ ξυμποσίῳ χθές ; ἧκε γὰρ παρʼ ἐμὲ Δίφιλος ἕωθεν δακρύων καὶ διηγήσατό μοι ἃ ἔπαθεν ὑπὸ σοῦ · μεμεθύσθαι γάρ σε καὶ ἐς τὸ μέσον ἀναστᾶσαν ὀρχήσασθαι αὐτοῦ διακωλύοντος καὶ μετὰ ταῦτα φιλῆσαι Λαμπρίαν τὸν ἑταῖρον αὐτοῦ , καὶ ἐπεὶ ἐχαλέπηνέ σοι , καταλιποῦσαν αὐτὸν ἀπελθεῖν πρὸς τὸν Λαμπρίαν καὶ περιβαλεῖν ἐκεῖνον , ἑαυτὸν δὲ ἀποπνίγεσθαι τούτων γιγνομένων . ἀλλʼ οὐδὲ τῆς νυκτός , οἶμαι , συνεκάθευδες μετʼ αὐτοῦ , καταλιποῦσα δὲ δακρύοντα μόνη ἐπὶ τοῦ πλησίον σκίμποδος κατέκεισο ᾅδουσα καὶ λυποῦσα ἐκεῖνον .
Lemmas: μαίνομαι , ὦ Φίλιννα , ἤ τίς πάσχω ἐν ὁ συμπόσιον χθές ; ἵημι γάρ παρά ἐγώ Δίφιλος ἕωθεν δακρύω καί διηγέομαι ἐγώ ὅς πάσχω ὑπό σύ · μεμετίθυμαι γάρ σύ καί εἰς ὁ μέσος ἀνίστημι ὀρχέομαι αὐτός διακωλύω καί μετά οὗτος φιλέω Λαμπρίας ὁ ἑταῖρος αὐτός , καί ἐπεί χαλεπαίνω σύ , καταλείπω αὐτός ἀπέρχομαι πρός ὁ Λαμπρίας καί περιβάλλω ἐκεῖνος , ἑαυτοῦ δέ ἀποπνίγω οὗτος γίγνομαι . ἀλλά οὐδέ ὁ νύξ , οἴομαι , συγκαθεύδω μετά αὐτός , καταλείπω δέ δακρύω μόνος ἐπί ὁ πλησίον σκίμπους κατάκειμαι ἀείδω καί λυπέω ἐκεῖνος .
lucianus.dialogi-meretricii 3.2
τὰ γὰρ αὐτοῦ σοι , ὦ μῆτερ , οὐ διηγήσατο · οὐ γὰρ ἂν συνηγόρευες αὐτῷ ὑβριστῇ γε ὄντι , ὃς ἐμοῦ ἀφέμενος ἐκοινολογεῖτο Θαΐδι τῇ Λαμπρίου ἑταίρᾳ , μηδέπω ἐκείνου παρόντος · ἐπεὶ δὲ χαλεπαίνουσαν εἶδέ με καὶ διένευσα αὐτῷ οἷα ποιεῖ , τοῦ ὠτὸς ἄκρου ἐφαψάμενος ἀνακλάσας τὸν αὐχένα τῆς Θαΐδος ἐφίλησεν οὕτω προσφυῶς , ὥστε μόλις ἀπέσπασε τὰ χείλη , εἶτʼ ἐγὼ μὲν ἐδάκρυον , ὁ δὲ ἐγέλα καὶ πρὸς τὴν Θαΐδα πολλὰ πρὸς τὸ οὖς ἔλεγε κατʼ ἐμοῦ δηλαδή , καὶ ἡ Θαῒς ἐμειδία βλέπουσα πρὸς ἐμέ . ὡς δὲ προσιόντα ᾔσθοντο τὸν Λαμπρίαν καὶ ἐκορέσθησάν ποτε φιλοῦντες ἀλλήλους , ἐγὼ μὲν ὅμως παρʼ αὐτὸν κατεκλίθην , ὡς μὴ καὶ τοῦτο προφασίζοιτο ὕστερον , ἡ Θαῒς δὲ ἀναστᾶσα ὠρχήσατο πρώτη ἀπογυμνοῦσα ἐπὶ πολὺ τὰ σφυρὰ ὡς μόνη καλὰ ἔχουσα , καὶ ἐπειδὴ ἐπαύσατο , ὁ Λαμπρίας μὲν ἐσίγα καὶ εἶπεν οὐδέν , Δίφιλος δὲ ὑπερεπῄνει τὸ εὔρυθμον καὶ τὸ κεχορηγημένον , καὶ ὅτι εὖ πρὸς τὴν κιθάραν ὁ ποὺς καὶ τὸ σφυρὸν ὡς καλὸν καὶ ἄλλα μυρία , καθάπερ τὴν Καλάμιδος Σωσάνδραν ἐπαινῶν , ἀλλʼ οὐχὶ Θαΐδα , ἣν καὶ σὺ οἶσθα συλλουομένην ἡμῖν οἵα ἐστί , Θαῒς δὲ οἷα καὶ ἔσκωψεν εὐθὺς ἐς ἐμέ · εἰ γάρ τις , ἔφη , μὴ αἰσχύνεται λεπτὰ ἔχουσα τὰ σκέλη , ὀρχήσεται καὶ αὐτὴ ἐξαναστᾶσα . τί ἂν λέγοιμι , ὦ μῆτερ ; ἀνέστην γὰρ καὶ ὠρχησάμην . τί γὰρ ἔδει ποιεῖν ; ἀνασχέσθαι καὶ ἐπαληθεύειν τὸ σκῶμμα καὶ τὴν Θαΐδα ἐᾶν τυραννεῖν τοῦ συμποσίου ;
Lemmas: ὁ γάρ αὐτός σύ , ὦ μήτηρ , οὐ διηγέομαι · οὐ γάρ ἄν συναγορεύω αὐτός ὑβριστής γε εἰμί , ὅς ἐγώ ἀφίημι κοινολογέομαι Θαίς ὁ Λαμπρίας ἑταίρα , μηδέπω ἐκεῖνος πάρειμι · ἐπεί δέ χαλεπαίνω ὁράω ἐγώ καί διανεύω αὐτός οἷος ποιέω , ὁ οὖς ἄκρον ἐφάπτω ἀνακλάω ὁ αὐχήν ὁ Θαίς φιλέω οὕτως προσφυής , ὥστε μόλις ἀποσπάω ὁ χεῖλος , εἶτα ἐγώ μέν δακρύω , ὁ δέ γελάω καί πρός ὁ Θαίς πολύς πρός ὁ οὖς λέγω κατά ἐγώ δηλαδή , καί ὁ Θαίς μειδιάω βλέπω πρός ἐγώ . ὡς δέ προσέρχομαι αἰσθάνομαι ὁ Λαμπρίας καί κορέννυμι ποτέ φιλέω ἀλλήλων , ἐγώ μέν ὅμως παρά αὐτός κατακλίνω , ὡς μή καί οὗτος προφασίζομαι ὕστερον , ὁ Θαίς δέ ἀνίστημι ὀρχέομαι πρῶτος ἀπογυμνόω ἐπί πολύς ὁ σφυρόν ὡς μόνος καλός ἔχω , καί ἐπειδή παύω , ὁ Λαμπρίας μέν σιγάω καί λέγω οὐδείς , Δίφιλος δέ ὑπερεπαινέω ὁ εὔρυθμος καί ὁ χορηγέω , καί ὅτι εὖ πρός ὁ κιθάρα ὁ πούς καί ὁ σφυρόν ὡς καλός καί ἄλλος μυρίος , καθά ὁ Κάλαμις Σωσάνδρη ἐπαινέω , ἀλλά οὐ Θαΐδα , ὅς καί σύ οἶδα συλλούομαι ἐγώ οἷος εἰμί , Θαίς δέ οἷος καί σκώπτω εὐθύς εἰς ἐγώ · εἰ γάρ τις , φημί , μή αἰσχύνω λεπτός ἔχω ὁ σκέλος , ὀρχέομαι καί αὐτός ἐξανίστημι . τίς ἄν λέγω , ὦ μήτηρ ; ἀνίστημι γάρ καί ὀρχέομαι . τίς γάρ δέω ποιέω ; ἀνέχω καί ἐπαληθεύω ὁ σκῶμμα καί ὁ Θαίς ἐάω τυραννεύω ὁ συμπόσιον ;
lucianus.dialogi-meretricii 3.3
φιλοτιμότερον μέν , ὦ θύγατερ · οὐδὲ φροντίζειν γὰρ ἐχρῆν · λέγε δʼ ὅμως τὰ μετὰ ταῦτα . οἱ μὲν οὖν ἄλλοι ἐπῄνουν , ὁ Δίφιλος δὲ μόνος ὕπτιον καταβαλὼν ἑαυτὸν ἐς τὴν ὀροφὴν ἀνέβλεπεν , ἄχρι δὴ καμοῦσα ἐπαυσάμην . τὸ φιλῆσαι δὲ τὸν Λαμπρίαν ἀληθὲς ἦν καὶ τὸ μεταβᾶσαν περιπλέκεσθαι αὐτῷ ; τί σιγᾷς ; οὐκέτι γὰρ ταῦτα συγγνώμης ἄξια . ἀντιλυπεῖν ἐβουλόμην αὐτόν . εἶτα οὐδὲ συνεκάθευδες , ἀλλὰ καὶ ᾖδες ἐκείνου δακρύοντος ; οὐκ αἰσθάνῃ , ὦ θύγατερ , ὅτι πτωχαί ἐσμεν , οὐδὲ μέμησαι ὅσα παρʼ αὐτοῦ ἐλάβομεν ἢ οἷον δὴ τὸν πέρυσι χειμῶνα διηγάγομεν ἄν , εἰ μὴ τοῦτον ἡμῖν ἡ Ἀφροδίτη ἔπεμψε ; τί οὖν ; ἀνέχωμαι διὰ τοῦτο ὑβριζομένη ὑπʼ αὐτοῦ ; Ὀργίζου μέν , μη ἀνθύβριζε δέ . οὐκ οἶσθα ὅτι ὑβριζόμενοι παύονται οἱ ἐρῶντες καὶ ἐπιτιμῶσιν ἑαυτοῖς ; σὺ δὲ πάνυ χαλεπὴ ἀεὶ τῷ ἀνθρώπῳ γεγένησαι , καὶ ὅρα μὴ κατὰ τὴν παροιμίαν ἀπορρήξωμεν πάνυ τείνουσαι τὸ καλώδιον .
Lemmas: φιλότιμος μέν , ὦ θυγάτηρ · οὐδέ φροντίζω γάρ χρή · λέγω δέ ὅμως ὁ μετά οὗτος . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἐπαινέω , ὁ Δίφιλος δέ μόνος ὕπτιος καταβάλλω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ὀροφή ἀναβλέπω , ἄχρι δή κάμνω παύω . ὁ φιλέω δέ ὁ Λαμπρίας ἀληθής εἰμί καί ὁ μεταβαίνω περιπλέκω αὐτός ; τίς σιγάω ; οὐκέτι γάρ οὗτος συγγνώμη ἄξιος . ἀντιλυπέω βούλομαι αὐτός . εἶτα οὐδέ συγκαθεύδω , ἀλλά καί ἀείδω ἐκεῖνος δακρύω ; οὐ αἰσθάνομαι , ὦ θυγάτηρ , ὅτι πτωχός εἰμί , οὐδέ μαίνομαι ὅσος παρά αὐτός λαμβάνω ἤ οἷος δή ὁ πέρυσι χειμών διάγω ἄν , εἰ μή οὗτος ἐγώ ὁ Ἀφροδίτη πέμπω ; τίς οὖν ; ἀνέχω διά οὗτος ὑβρίζω ὑπό αὐτός ; ὀργίζω μέν , μή ἀνθυβρίζω δέ . οὐ οἶδα ὅτι ὑβρίζω παύω ὁ ἐράω καί ἐπιτιμάω ἑαυτοῦ ; σύ δέ πάνυ χαλεπός ἀεί ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , καί ὁράω μή κατά ὁ παροιμία ἀπορρήγνυμι πάνυ τείνω ὁ καλώδιον .
lucianus.dialogi-meretricii 4.1
εἴ τινα οἶσθα , Βακχί , γραῦν , οἷαι πολλαὶ Θετταλαὶ λέγονται ἐπᾴδουσαι καὶ ἐρασμίους ποιοῦσαι , εἰ καὶ πάνυ μισουμένη γυνὴ τυγχάνοι , οὕτως ὄναιο , παραλαβοῦσα ἧκέ μοι · θαἰμάτια γὰρ καὶ τὰ χρυσία ταῦτα προείμην ἡδέως , εἰ μόνον ἴδοιμι ἐπʼ ἐμὲ αὖθις ἀναστρέψαντα Χαρῖνον μισήσαντα τὴν Σιμίχην ὡς νῦν ἐμέ . τί φής ; οὐκέτι σύνεστιν — ἀλλὰ παρὰ τὴν Σιμίχην , ὦ Μέλιττα , οἴχεται Χαρῖνος — διʼ ἣν τοσαύτας ὀργὰς τῶν γονέων ἠνέσχετο οὐ βουληθεὶς τὴν πλουσίαν ἐκείνην γῆμαι πέντε προικὸς τάλαντα , ὡς ἔλεγον , ἐπιφερομένην ; μέμνημαι γὰρ ταῦτά σου ἀκούσασα . ἅπαντα ἐκεῖνα οἴχεται , ὦ Βακχί , καὶ πέμπτην ταύτην ἡμέραν οὐδʼ ἑώρακα ὅλως αὐτόν , ἀλλὰ πίνουσι παρὰ τῷ συνεφήβῳ Παμμένει αὐτός τε καὶ Σιμίχη .
Lemmas: εἰ τις οἶδα , Βακχίς , γραῦς , οἷος πολύς Θεσσαλός λέγω ἐπαείδω καί ἐράσμιος ποιέω , εἰ καί πάνυ μισέω γυνή τυγχάνω , οὕτως ὀνίνημι , παραλαμβάνω ἵημι ἐγώ · ἱμάτιον γάρ καί ὁ χρυσίον οὗτος προίημι ἡδύς , εἰ μόνος ὁράω ἐπί ἐγώ αὖθις ἀναστρέφω Χαρῖνος μισέω ὁ Σιμίχη ὡς νῦν ἐγώ . τίς φημί ; οὐκέτι σύνειμι — ἀλλά παρά ὁ Σιμίχη , ὦ Μελιττα , οἴχομαι Χαρῖνος — διά ὅς τοσοῦτος ὀργή ὁ γονεύς ἀνέχω οὐ βούλομαι ὁ πλούσιος ἐκεῖνος γαμέω πέντε προίξ τάλαντον , ὡς λέγω , ἐπιφέρω ; μιμνῄσκω γάρ οὗτος σύ ἀκούω . ἅπας ἐκεῖνος οἴχομαι , ὦ Βακχίς , καί πέμπτος οὗτος ἡμέρα οὐδέ ὁράω ὅλος αὐτός , ἀλλά πίνω παρά ὁ συνέφηβος Παμμένης αὐτός τε καί Σιμίχη .
lucianus.dialogi-meretricii 4.2
δεινά , ὦ Μέλιττα , πέπονθας . ἀλλὰ τι καὶ ὑμᾶς διέστησεν ; ἔοικε γὰρ οὐ μικρὸν τοῦτʼ εἶναι . τὸ μὲν ὅλον οὐδὲ εἰπεῖν ἔχω · πρῴην δὲ ἀνελθὼν ἐκ Πειραιῶς — κατεληλύθει γὰρ , οἶμαι , χρέος τι άπαιτήσων πέμψαντος τοῦ πατρός — οὔτε με προσέβλεψεν ἐσελθὼν οὔτε προσήκατο ὡς ἔθος προσδραμοῦσαν , ἀποσεισάμενος δὲ περιπλακῆναι θέλουσαν , Ἄπιθι , φησί , πρὸς τὸν ναύκληρον Ἑρμότιμον ἢ τὰ ἐπὶ τῶν τοίχων γεγραμμένα ἐν τῷ Κεραμεικῷ ἀνάγνωθι , ὅπου κατεστηλίτευται ὑμῶν τὰ ὀνόματα . τίνα Ἑρμότιμον , τίνα , ἔφην , ἢ ποίαν στήλην λέγεις ; ὁ δὲ οὐδὲν ἀποκρινάμενος οὐδὲ δειπνήσας ἐκάθευδεν ἀποστραφείς . πόσα οἴει ἐπὶ τούτῳ μεμηχανῆσθαί με περιλαμβάνουσαν ἐπισιρέφουσαν φιλοῦσαν ἀπεστραμμένου τὸ μετάφρενον ; ὁ δʼ οὐδʼ ὁπωστιοῦν ὑπεμαλάχθη , ἀλλʼ εἴ μοι , φησίν , ἐπὶ πλέον ἐνοχλήσειας , ἄπειμι ἤδη , εἰ καὶ μέσαι νύκτες εἰσίν .
Lemmas: δεινός , ὦ Μελιττα , πάσχω . ἀλλά τις καί σύ διΐστημι ; ἔοικα γάρ οὐ μικρός οὗτος εἰμί . ὁ μέν ὅλος οὐδέ λέγω ἔχω · πρῴην δέ ἀνέρχομαι ἐκ Πειραιεύς — κατέρχομαι γάρ , οἴομαι , χρέος τις ἀπαιτέω πέμπω ὁ πατήρ — οὔτε ἐγώ προσβλέπω εἰσέρχομαι οὔτε προσίημι ὡς ἔθος προστρέχω , ἀποσείω δέ περιπλέκω ἐθέλω , ἀπέρχομαι , φημί , πρός ὁ ναύκληρος Ἑρμότιμος ἤ ὁ ἐπί ὁ τοῖχος γράφω ἐν ὁ Κεραμεικός ἀναγιγνώσκω , ὅπου καταστηλιτεύω σύ ὁ ὄνομα . τίς Ἑρμότιμος , τίς , φημί , ἤ ποῖος στήλη λέγω ; ὁ δέ οὐδείς ἀποκρίνω οὐδέ δειπνέω καθεύδω ἀποστρέφω . πόσος οἴομαι ἐπί οὗτος μηχανάομαι ἐγώ περιλαμβάνω επισιρεφουω φιλέω ἀποστρέφω ὁ μετάφρενον ; ὁ δέ οὐδέ ὁπωσοῦν ὑπομαλάσσω , ἀλλά εἰ ἐγώ , φημί , ἐπί πολύς ἐνοχλέω , ἀπέρχομαι ἤδη , εἰ καί μέσος νύξ εἰμί .
lucianus.dialogi-meretricii 4.3
ὅμως ᾔδεις τὸν Ἑρμότιμον ; ἀλλά με ἴδοις , ὦ Βακχί , ἀθλιώτερον διάγουσαν ἢ νῦν ἔχω , εἴ τινα ἐγὼ ναύκληρον Ἑρμότιμον οἶδα . πλὴν ἀλλʼ ὁ μὲν ἕωθεν ἀπεληλύθει τοῦ ἀλεκτρυόνος εὐθὺς ᾅσαντος ἀνεγρόμενος , ἐγὼ δὲ ἐμεμνήμην ὅτι κατὰ τοίχου τινὸς ἔλεγε καταγεγράφθαι τοὔνομα ἐν Κεραμεικῷ · ἔπεμψα οὖν Ἀκίδα κατασκεψομένην · ἡ δʼ ἄλλο μὲν οὐδὲν εὗρε , τοῦτο δὲ μόνον ἐπιγεγραμμένον ἐσιόντων ἐπὶ τὰ δεξιὰ πρὸς τῷ Διπύλῳ , Μέλιττα φιλεῖ Ἑρμότιμον , καὶ μικρὸν αὖθις ὑποκάτω , Ὁ ναύκληρος Ἑρμότιμος φιλεῖ Μέλιτταν . ὢ τῶν περιέργων νεανίσκων . συνίημι γάρ . λυπῆσαί τις θέλων τὸν Χαρῖνον ἐπέγραψε ζηλότυπον ὄντα εἰδώς · ὁ δὲ αὐτίκα ἐπίστευσεν . εἰ δέ που ἴδοιμι αὐτόν , διαλέξομαι . ἄπειρός ἐστι καὶ παῖς ἔτι . ποῦ δʼ ἂν ἴδοις ἐκεῖνον , ὃς ἐγκλεισάμενος ἑαυτὸν σύνεστι τῇ Σιμίχῃ ; οἱ γονεῖς δὲ ἔτι παρʼ ἐμοὶ ζητοῦσιν λυξιαν . ιιι . 16 αὐτόν . ἀλλʼ εἴ τινα εὕροιμι , ὦ Βακχί , γραῦν , ὡς ἔφην · ἀποσώσειε γὰρ ἂν φανεῖσα .
Lemmas: ὅμως οἶδα ὁ Ἑρμότιμος ; ἀλλά ἐγώ ὁράω , ὦ Βακχίς , ἄθλιος διάγω ἤ νῦν ἔχω , εἰ τις ἐγώ ναύκληρος Ἑρμότιμος οἶδα . πλήν ἀλλά ὁ μέν ἕωθεν ἀπέρχομαι ὁ ἀλεκτρυών εὐθύς ἀείδω ἀνεγείρω , ἐγώ δέ μιμνῄσκω ὅτι κατά τοῖχος τις λέγω καταγράφω ὄνομα ἐν Κεραμεικός · πέμπω οὖν Ἀκίς κατασκέπτομαι · ὁ δέ ἄλλος μέν οὐδείς εὑρίσκω , οὗτος δέ μόνος ἐπιγράφω εἰσέρχομαι ἐπί ὁ δεξιός πρός ὁ Δίπυλος , Μελιττα φιλέω Ἑρμότιμος , καί μικρός αὖθις ὑποκάτω , ὁ ναύκληρος Ἑρμότιμος φιλέω Μελιττα . ὦ ὁ περίεργος νεανίσκος . συνίημι γάρ . λυπέω τις ἐθέλω ὁ Χαρῖνος ἐπιγράφω ζηλότυπος εἰμί οἶδα · ὁ δέ αὐτίκα πιστεύω . εἰ δέ που ὁράω αὐτός , διαλέγω . ἄπειρος εἰμί καί παῖς ἔτι . ποῦ δέ ἄν ὁράω ἐκεῖνος , ὅς ἐγκλείω ἑαυτοῦ σύνειμι ὁ Σιμίχη ; ὁ γονεύς δέ ἔτι παρά ἐγώ ζητέω λυξιαν . ἰ . 16 αὐτός . ἀλλά εἰ τις εὑρίσκω , ὦ Βακχίς , γραῦς , ὡς φημί · ἀποσῴζω γάρ ἄν φαίνω .
lucianus.dialogi-meretricii 4.4
ἔστιν , ὦ φιλτάτη , ὅτι χρησίμη φαρμακίς , Σύρα τὸ γένος , ὠμὴ ἔτι καὶ συμπεπηγυῖα , ἥ μοί ποτε Φανίαν χαλεπαίνοντα κἀκεῖνον εἰκῆ , ὥσπερ Χαρῖνος , διήλλαξε μετὰ μῆνας ὅλους τέτταρας , ὅτε ἐγὼ μὲν ἤδη ἀπεγνώκειν , ὁ δὲ ὑπὸ τῶν ἐπῳδῶν ἧκεν αὖθις ἐπʼ ἐμέ . τί δὲ ἔπραξεν ἡ γραῦς , εἴπερ ἔτι μέμνησαι ; λαμβάνει μὲν οὐδὲ πολύν , ὦ Μέλιττα , τὸν μισθόν , ἀλλὰ δραχμὴν καὶ ἄρτον · ἐπικεῖσθαι δὲ δεῖ μετὰ τῶν ἁλῶν καὶ ὀβολοὺς ἑπτὰ καὶ θεῖον καὶ δᾷδα . ταῦτα δὲ ἡ γραῦς λαμβάνει , καὶ κρατῆρα κεκερᾶσθαι δεῖ καὶ πίνειν ἐκείνην μόνην . δεήσει δέ τι αὐτοῦ ἀνδρὸς εἶναι , οἷον ἱμάτια ἢ κρηπῖδας ἢ ὀλίγας τῶν τριχῶν ἤ τι τῶν τοιούτων . ἔχω τὰς κρηπῖδας αὐτοῦ .
Lemmas: εἰμί , ὦ φίλος , ὅτι χρήσιμος φαρμακίς , Σύρα ὁ γένος , ὠμός ἔτι καί συμπήγνυμι , ὅς ἐγώ ποτέ Φανίας χαλεπαίνω ἐκεῖνος εἰκῇ , ὥσπερ Χαρῖνος , διαλλάσσω μετά μείς ὅλος τέσσαρες , ὅτε ἐγώ μέν ἤδη ἀπογιγνώσκω , ὁ δέ ὑπό ὁ ἐπῳδή ἥκω αὖθις ἐπί ἐγώ . τίς δέ πράσσω ὁ γραῦς , εἴπερ ἔτι μιμνῄσκω ; λαμβάνω μέν οὐδέ πολύς , ὦ Μελιττα , ὁ μισθός , ἀλλά δραχμή καί ἄρτος · ἐπίκειμαι δέ δέω μετά ὁ ἅλς καί ὀβολός ἑπτά καί θεῖος καί δαίς . οὗτος δέ ὁ γραῦς λαμβάνω , καί κρατήρ κεράω δέω καί πίνω ἐκεῖνος μόνος . δέω δέ τις αὐτός ἀνήρ εἰμί , οἷος ἱμάτιον ἤ κρηπίς ἤ ὀλίγος ὁ θρίξ ἤ τις ὁ τοιοῦτος . ἔχω ὁ κρηπίς αὐτός .
lucianus.dialogi-meretricii 4.5
ταύτας κρεμάσασα ἐκ παττάλου ὑποθυμιᾷ τῷ θείῳ , πάττουσα καὶ τῶν ἁλῶν ἐπὶ τὸ πῦρ · ἐπιλέγει δὲ ἀμφοῖν τὰ ὀνόματα καὶ τὸ ἐκείνου καὶ τὸ σόν . εἶτα ἐκ τοῦ κόλπου προκομίσασα ῥόμβου ἐπιστρέφει ἐπῳδήν τινα λέγουσα ἐπιτρόχῳ τῇ γλώττῃ , βαρβαρικὰ καὶ φρικώδη ὀνόματα . ταῦτα ἐποίησε τότε . καὶ μετʼ οὐ πολὺ Φανίας , ἅμα καὶ τῶν συνεφήβων ἐπιτιμησάντων αὐτῷ καὶ τῆς Φοιβίδος , ᾗ συνῆν , πολλὰ αἰτούσης , ἧκέ μοι , τί πλέον ; ὑπὸ τῆς ἐπῳδῆς ἀγόμενος . ἔτι δὲ καὶ τοῦτό με σφόδρα κατὰ τῆς Φοιβίδος τὸ μίσηθρον ἐδιδάξατο , τηρήσασαν τὸ ἴχνος , ἐπὰν ἀπολίποι , ἀμαυρώσασαν ἐπιβῆναι μὲν τῷ ἀριστερῷ ἐκείνης τὸν ἐμὸν δεξιόν , τῷ δεξιῷ δὲ τὸν ἀριστερὸν ἔμπαλιν καὶ λέγειν , Ἐπιβέβηκά σοι καὶ ὑπεράνω εἰμί · καὶ ἐποίησα ὡς προσέταξε . μὴ μέλλε , μὴ μέλλε , ὦ Βακχί , κάλει ἤδη τὴν Σύραν . σὺ δέ , ὦ Ἀκί , τὸν ἄρτον καὶ τὸ θεῖον καὶ τα ἄλλα πάντα πρὸς τὴν ἐπῳδὴν εὐτρέπιζε .
Lemmas: οὗτος κρεμάννυμι ἐκ πάσσαλος ὑποθυμιάω ὁ θεῖος , πάσσω καί ὁ ἅλς ἐπί ὁ πῦρ · ἐπιλέγω δέ ἄμφω ὁ ὄνομα καί ὁ ἐκεῖνος καί ὁ σός . εἶτα ἐκ ὁ κόλπος προκομίζω ῥόμβος ἐπιστρέφω ἐπῳδή τις λέγω ἐπίτροχος ὁ γλῶσσα , βαρβαρικός καί φρικώδης ὄνομα . οὗτος ποιέω τότε . καί μετά οὐ πολύς Φανίας , ἅμα καί ὁ συνέφηβος ἐπιτιμάω αὐτός καί ὁ Φοιβίς , ὅς σύνειμι , πολύς αἰτέω , ἵημι ἐγώ , τίς πολύς ; ὑπό ὁ ἐπῳδή ἄγω . ἔτι δέ καί οὗτος ἐγώ σφόδρα κατά ὁ Φοιβίς ὁ μίσηθρον διδάσκω , τηρέω ὁ ἴχνος , ἐπάν ἀπολείπω , ἀμαυρόω ἐπιβαίνω μέν ὁ ἀριστερός ἐκεῖνος ὁ ἐμός δεξιός , ὁ δεξιός δέ ὁ ἀριστερός ἔμπαλιν καί λέγω , ἐπιβαίνω σύ καί ὑπεράνω εἰμί · καί ποιέω ὡς προστάσσω . μή μέλλω , μή μέλλω , ὦ Βακχίς , καλέω ἤδη ὁ Σύρα . σύ δέ , ὦ Ἀκίς , ὁ ἄρτος καί ὁ θεῖος καί ὁ ἄλλος πᾶς πρός ὁ ἐπῳδή εὐτρεπίζω .
lucianus.dialogi-meretricii 5.1
καινὰ περὶ σοῦ ἀκούομεν , ὦ Λέαινα , τὴν Λεσβίαν Μέγιλλαν τὴν πλουσίαν ἐρᾶν σου ὥσπερ ἄνδρα καὶ συνεῖναι ὑμᾶς οὐκ οἶδʼ ὅ τι ποιούσας μετʼ ἀλλήλων . τί τοῦτο ; ἠρυθρίασας ; ἀλλʼ εἰπὲ εἰ ἀληθῆ ταῦτά ἐστιν . ἀληθῆ , ὦ Κλωνάριον · αἰσχύνομαι δέ , ἀλλόκοτον γάρ τί ἐστι . πρὸς τῆς κουροτρόφου τί τὸ πρᾶγμα , ἢ τί βούλεται ἡ γυνή ; τί δὲ καὶ πράττετε , ὅταν συνῆτε ; ὁρᾷς ; οὐ φιλεῖς με · οὐ γὰρ ἂν ἀπεκρύπτου τὰ τοιαῦτα . φιλῶ μέν σε , εἰ καί τινα ἄλλην . ἡ γυνὴ δὲ δεινῶς ἀνδρική ἐστιν .
Lemmas: καινός περί σύ ἀκούω , ὦ Λέαινα , ὁ Λέσβιος Μέγιλλα ὁ πλούσιος ἐράω σύ ὥσπερ ἀνήρ καί σύνειμι σύ οὐ οἶδα ὅς τις ποιέω μετά ἀλλήλων . τίς οὗτος ; ἐρυθριάω ; ἀλλά λέγω εἰ ἀληθής οὗτος εἰμί . ἀληθής , ὦ Κλωνάριον · αἰσχύνω δέ , ἀλλόκοτος γάρ τις εἰμί . πρός ὁ κουροτρόφος τίς ὁ πρᾶγμα , ἤ τίς βούλομαι ὁ γυνή ; τίς δέ καί πράσσω , ὅταν συνίημι ; ὁράω ; οὐ φιλέω ἐγώ · οὐ γάρ ἄν ἀπεκρύπτω ὁ τοιοῦτος . φιλέω μέν σύ , εἰ καί τις ἄλλος . ὁ γυνή δέ δεινός ἀνδρικός εἰμί .
lucianus.dialogi-meretricii 5.2
οὐ μανθάνω ὅ τι καὶ λέγεις , εἰ μή τις ἑταιρίστρια τυγχάνει οὖσα · τοιαύτας γάρ ἐν Λέσβῳ λέγουσι γυναῖκας ἀρρενωπούς , ὑπʼ ἀνδρῶν μὲν οὐκ ἐθελούσας αὐτὸ πάσχειν , γυναιξὶ δὲ αὐτὰς πλησιαζούσας ὥσπερ ἄνδρας . τοιοῦτόν τι . οὐκοῦν , ὦ Λέαινα , τοῦτο αὐτὸ καὶ διήγησαι , ὅπως μὲν ἐπείρα τὸ πρῶτον , ὅπως δὲ καὶ σὺ συνεπείσθης καὶ τὰ μετὰ ταῦτα . πότον τινὰ συγκροτοῦσαι αὐτ1ή τε καὶ Δημώνασσα ἡ Κορινθία , πλουτοῦσα δὲ καὶ αὐτὴ καὶ ὁμότεχνος οὖσα τῇ Μεγίλλῃ , παρέλαβον κἀμὲ κιθαρίζειν αὐταῖς · ἐπεὶ δὲ ἐκιθάρισα καὶ ἀωρὶ ἦν καὶ ἔδει καθεύδειν , αἱ δὲ ἐμέθυον , Ἄγε δή , ἔφη , ὦ Λέαινα , ἡ Μέγιλλα , κοιμᾶσθαι γὰρ ἤδη καλόν , ἐνταῦθα κάθευδε μεθʼ ἡμῶν μέση ἀμφοτέρων . ἐκάθευδες ; τὸ μετὰ τοῦτο τί ἐγένετο ;
Lemmas: οὐ μανθάνω ὅς τις καί λέγω , εἰ μή τις ἑταιρίστρια τυγχάνω εἰμί · τοιοῦτος γάρ ἐν Λέσβος λέγω γυνή ἀρρενωπός , ὑπό ἀνήρ μέν οὐ ἐθέλω αὐτός πάσχω , γυνή δέ αὐτός πλησιάζω ὥσπερ ἀνήρ . τοιοῦτος τις . οὐκοῦν , ὦ Λέαινα , οὗτος αὐτός καί διηγέομαι , ὅπως μέν πειράω ὁ πρῶτος , ὅπως δέ καί σύ συμπείθω καί ὁ μετά οὗτος . πότος τις συγκροτέω αὐτή τε καί Δημώνασσα ὁ Κορίνθιος , πλουτέω δέ καί αὐτός καί ὁμότεχνος εἰμί ὁ Μεγίλλα , παραλαμβάνω ἐγώ κιθαρίζω αὐτός · ἐπεί δέ κιθαρίζω καί ἀωρί εἰμί καί δέω καθεύδω , ὁ δέ μεθύω , ἄγε δή , φημί , ὦ Λέαινα , ὁ Μέγιλλα , κοιμάω γάρ ἤδη καλός , ἐνταῦθα καθεύδω μετά ἐγώ μέσος ἀμφότερος . καθεύδω ; ὁ μετά οὗτος τίς γίγνομαι ;
lucianus.dialogi-meretricii 5.3
κατεφίλουν με τὸ πρῶτον ὥσπερ οἱ ἄνδρες , οὐκ αὐτὸ μόνον προσαρμόζουσαι τὰ χείλη , ἀλλʼ ὑπανοίγουσαι τὸ στόμα , καὶ περιέβαλλον καὶ τοὺς μαστοὺς ἀπέθλιβον · ἡ Δημώνασσα δὲ καὶ ἔδακνε μεταξὺ καταφιλοῦσα · ἐγὼ δὲ οὐκ εἶχον εἰκάσαι ὅ τι τὸ πρᾶγμα εἴη . χρόνῳ δὲ ἡ Μέγιλλα ὑπόθερμος ἤδη οὖσα τὴν μὲν πηνήκην ἀφείλετο τῆς κεφαλῆς , ἐπέκειτο δὲ πάνυ ὁμοία καὶ προσφυής , καὶ ἐν χρῷ ὤφθη αὐτὴ καθάπερ οἱ σφόδρα ἀνδρώδεις τῶν ἀθλητῶν ἀποκεκαρμένη · κἀγὼ ἐταράχθην ἰδοῦσα . ἡ δέ , Ὦ Λέαινα , φησίν , ἑώρακας ἤδη οὕτω καλὸν νεανίσκον ; ἀλλʼ οὐχ ὁρῶ γε , ἔφην ἐγώ , νεανίσκον ἐνταῦθα , ὦ Μέγιλλα . μή με καταθήλυνε , ἔφη , Μέγιλλος γὰρ ἐγὼ λέγομαι καὶ γεγάμηκα πρόπαλαι ταύτην τὴν Δημώνασσαν , καὶ ἔστιν ἐμὴ γυνή . ἐγέλασα , ὦ Κλωνάριον , ἐπὶ τούτῳ καὶ ἔφην , Οὐκοῦν σύ , ὦ Μέγιλλε , ἀνήρ τις ὢν ἐλελήθεις ἡμᾶς , καθάπερ τὸν Ἀχιλλέα φασὶν ἐν ταῖς παρθένοις κρυπτόμενον ταῖς ἁλουργίσι ; καὶ ὅπερ οἱ ἄνδρες ; ἐκεῖνο μέν ἔφη , ὦ Λέαινα , οὐκ ἔχω · δέομαι δὲ οὐδὲ πάνυ αὐτοῦ · ἴδιον δέ τινα τρόπον ἡδίω παρὰ πολὺ ὁμιλοῦντα ὄψει με . ἀλλὰ μὴ Ἑρμαφρόδιτος εἶ , ἔφην , οἷοι πολλοὶ εἶναι λέγονται ἀμφότερα ἔχοντες ; ἔτι γὰρ ἠγνόουν , ὦ Κλωνάριον , τὸ πρᾶγμα . οὔ , φησίν , ἀλλὰ τὸ πὰν ἀνήρ εἰμι .
Lemmas: καταφιλέω ἐγώ ὁ πρῶτος ὥσπερ ὁ ἀνήρ , οὐ αὐτός μόνος προσαρμόζω ὁ χεῖλος , ἀλλά ὑπανοίγω ὁ στόμα , καί περιβάλλω καί ὁ μαστός ἀποθλίβω · ὁ Δημώνασσα δέ καί δάκνω μεταξύ καταφιλέω · ἐγώ δέ οὐ ἔχω εἰκάζω ὅς τις ὁ πρᾶγμα εἰμί . χρόνος δέ ὁ Μέγιλλα ὑπόθερμος ἤδη εἰμί ὁ μέν πηνήκη ἀφαιρέω ὁ κεφαλή , ἐπίκειμαι δέ πάνυ ὅμοιος καί προσφυής , καί ἐν χρώς ὁράω αὐτός καθά ὁ σφόδρα ἀνδρώδης ὁ ἀθλητής ἀποκείρω · ἐγώ ταράσσω ὁράω . ὁ δέ , ὦ Λέαινα , φημί , ὁράω ἤδη οὕτως καλός νεανίσκος ; ἀλλά οὐ ὁράω γε , φημί ἐγώ , νεανίσκος ἐνταῦθα , ὦ Μέγιλλα . μή ἐγώ καταθηλύνω , φημί , Μέγιλλος γάρ ἐγώ λέγω καί γαμέω πρόπαλαι οὗτος ὁ Δημώνασσα , καί εἰμί ἐμός γυνή . γελάω , ὦ Κλωνάριον , ἐπί οὗτος καί φημί , οὐκοῦν σύ , ὦ Μέγιλλος , ἀνήρ τις εἰμί λανθάνω ἐγώ , καθά ὁ Ἀχιλλεύς φημί ἐν ὁ παρθένος κρύπτω ὁ ἁλουργίς ; καί ὅς ὁ ἀνήρ ; ἐκεῖνος μέν φημί , ὦ Λέαινα , οὐ ἔχω · δέω δέ οὐδέ πάνυ αὐτός · ἴδιος δέ τις τρόπος ἡδύς παρά πολύς ὁμιλέω ὁράω ἐγώ . ἀλλά μή Ἑρμαφρόδιτος εἰμί , φημί , οἷος πολύς εἰμί λέγω ἀμφότερος ἔχω ; ἔτι γάρ ἀγνοέω , ὦ Κλωνάριον , ὁ πρᾶγμα . οὐ , φημί , ἀλλά ὁ πᾶς ἀνήρ εἰμί .
lucianus.dialogi-meretricii 5.4
ἤκουσα , ἔφην ἐγώ , τῆς Βοιωτίας αὐλητρίδος Ἰσμηνοδώρας διηγουμένης τὰ ἐφέστια παρʼ αὐτοῖς , ὡς γένοιτό τις ἐν Θήβαις ἐκ γυναικὸς ἀνήρ , ὁ δʼ αὐτὸς καὶ μάντις ἄριστος , οἶμαι , Τειρεσίας τοὔνομα . μὴ οὖν καὶ σὺ τοιοῦτόν τι πέπονθας ; οὔκουν , ὦ Λέαινα , ἔφη , ἀλλὰ ἐγεννήθην μὲν ὁμοία ταῖς ἄλλαις ὑμῖν , ἡ γνώμη δὲ καὶ ἡ ἐπιθυμία καὶ τἆλλα πάντα ἀνδρός ἐστί μοι . καὶ ἱκανὴ γοῦν σοι , ἔφην , ἐπιθυμία ; πάρεχε γοῦν , ὦ Λέαινα , εἰ ἀπιστεῖς , ἔφη , καὶ γνώσῃ οὐδὲν ἐνδέουσάν με τῶν ἀνδρῶν · ἔχω γάρ τι ἀντὶ τοῦ ἀνδρείου . ἀλλὰ πάρεχε , ὄψει γάρ . παρέσχον , ὦ Κλωνάριον , ἱκετευούσης πολλὰ καὶ ὅρμον τινά μοι δούσης τῶν πολυτελῶν καὶ ὀθόνας τῶν λεπτῶν . εἶτʼ ἐγὼ μὲν ὥσπερ ἄνδρα περιελάμβανον , ἡ δὲ ἐφίλει τε καὶ ἐποίει καὶ ἤσθμαινε καὶ ἐδόκει μοι ἐς ὑπερβολὴν ἥδεσθαι . τί ἐποίει , ὦ Λέαινα , ἢ τίνα τρόπον ; τοῦτο γὰρ μάλιστα εἰπέ . μὴ ἀνάκρινε ἀκριβῶς , αἰσχρὰ γάρ · ὥστε μὰ τὴν οὐρανίαν οὐκ ἄν εἴποιμι .
Lemmas: ἀκούω , φημί ἐγώ , ὁ Βοιώτιος αὐλητρίς Ἰσμηνοδώρα διηγέομαι ὁ ἐφέστιος παρά αὐτός , ὡς γίγνομαι τις ἐν Θῆβαι ἐκ γυνή ἀνήρ , ὁ δέ αὐτός καί μάντις ἀγαθός , οἴομαι , Τειρεσίας ὄνομα . μή οὖν καί σύ τοιοῦτος τις πάσχω ; οὔκουν , ὦ Λέαινα , φημί , ἀλλά γεννάω μέν ὅμοιος ὁ ἄλλος σύ , ὁ γνώμη δέ καί ὁ ἐπιθυμία καί ἄλλος πᾶς ἀνήρ εἰμί ἐγώ . καί ἱκανός γοῦν σύ , φημί , ἐπιθυμία ; παρέχω γοῦν , ὦ Λέαινα , εἰ ἀπιστέω , φημί , καί γιγνώσκω οὐδείς ἐνδέω ἐγώ ὁ ἀνήρ · ἔχω γάρ τις ἀντί ὁ ἀνδρεῖος . ἀλλά παρέχω , ὁράω γάρ . παρέχω , ὦ Κλωνάριον , ἱκετεύω πολύς καί ὅρμος τις ἐγώ δίδωμι ὁ πολυτελής καί ὀθόνη ὁ λεπτός . εἶτα ἐγώ μέν ὥσπερ ἀνήρ περιλαμβάνω , ὁ δέ φιλέω τε καί ποιέω καί ἀσθμαίνω καί δοκέω ἐγώ εἰς ὑπερβολή ἥδομαι . τίς ποιέω , ὦ Λέαινα , ἤ τίς τρόπος ; οὗτος γάρ μάλα λέγω . μή ἀνακρίνω ἀκριβής , αἰσχρός γάρ · ὥστε μά ὁ οὐράνιος οὐ ἄν λέγω .
lucianus.dialogi-meretricii 6.1
ὦ Κόριννα , ὡς μὲν οὐ πάνυ δεινὸν ἦν , ὅ ἐνόμιζες , τὸ γυναῖκα γενέσθαι ἐκ παρθένου , μεμάθηκας ἤδη , μετὰ μειρακίου μὲν ὡραίου γενομένη , μυᾶν δὲ τὸ πρῶτον μίσθωμα κομισαμένη , ἐξ ἧς ὅρμον αὐτίκα ὠνήσομαί σοι . ναί , Μαννάριον . ἐχέτω δὲ καὶ ψήφους τινὰς πυραυγεῖς οἷος ὁ Φιλαινίδος ἐστίν . ἔσται τοιοῦτος . ἄκουε δὲ καὶ τἆλλα παρʼ ἐμοῦ ἅ σε χρὴ ποιεῖν καὶ ὅπως προσφέρεσθαι τοῖς ἀνδράσιν · ἄλλη μὲν γὰρ ἡμῖν ἀποστροφὴ τοῦ βίου οὐκ ἔστιν , ὦ θύγατερ , ἀλλὰ δύο ἔτη ταῦτα ἐξ οὗ τέθνηκεν ὁ μακαρίτης σου πατήρ , οὐκ οἶσθα ὅπως ἀπεζήσαμεν ; ὅτε δὲ ἐκεῖνος ἔζη , πάντα ἦν ἡμῖν ἱκανά · ἐχάλκευε γὰρ καὶ μέγα ἦν ὄνομα αὐτοῦ ἐν Πειραιεῖ , καὶ πάντων ἐστὶν ἀκοῦσαι διομνυμένων ἦ μὴν μετὰ Φιλῖνον μηκέτι ἔσεσθαι ἄλλον χαλκέα . μετὰ δὲ τὴν τελευτὴν τὸ μὲν πρῶτον ἀποδομένη τὰς πυράγρας καὶ τὸν ἄκμονα καὶ σφῦραν δύο μνῶν , ἀπὸ τούτων διετράφημεν · εἶτα νῦν μὲν ὑφαίνουσα , νῦν δὲ κρόκην κατάγουσα ἢ στήμονα κλώθουσα ἐποριζόμην τὰ σιτία μόλις · ἔβοσκον δὲ σέ , ὦ θύγατερ , τὴν ἐλπίδα περιμένουσα .
Lemmas: ὦ Κόριννα , ὡς μέν οὐ πάνυ δεινός εἰμί , ὅς νομίζω , ὁ γυνή γίγνομαι ἐκ παρθένος , μανθάνω ἤδη , μετά μειράκιον μέν ὡραῖος γίγνομαι , μυάω δέ ὁ πρῶτος μίσθωμα κομίζω , ἐκ ὅς ὅρμος αὐτίκα ὠνέομαι σύ . ναί , μαννάριον . ἔχω δέ καί ψῆφος τις πυραυγής οἷος ὁ Φιλαινίς εἰμί . εἰμί τοιοῦτος . ἀκούω δέ καί ἄλλος παρά ἐγώ ὅς σύ χρή ποιέω καί ὅπως προσφέρω ὁ ἀνήρ · ἄλλος μέν γάρ ἐγώ ἀποστροφή ὁ βίος οὐ εἰμί , ὦ θυγάτηρ , ἀλλά δύο ἔτος οὗτος ἐκ ὅς θνῄσκω ὁ μακαρίτης σύ πατήρ , οὐ οἶδα ὅπως ἀποζάω ; ὅτε δέ ἐκεῖνος ζάω , πᾶς εἰμί ἐγώ ἱκανός · χαλκεύω γάρ καί μέγας εἰμί ὄνομα αὐτός ἐν Πειραιεύς , καί πᾶς εἰμί ἀκούω διόμνυμι ἦ μήν μετά Φιλῖνος μηκέτι εἰμί ἄλλος χαλκεύς . μετά δέ ὁ τελευτή ὁ μέν πρῶτος ἀποδίδωμι ὁ πυράγρα καί ὁ ἄκμων καί σφῦρα δύο μνᾶ , ἀπό οὗτος διατρέφω · εἶτα νῦν μέν ὑφαίνω , νῦν δέ κρόκη κατάγω ἤ στήμων κλώθω πορίζω ὁ σιτίον μόλις · βόσκω δέ σύ , ὦ θυγάτηρ , ὁ ἐλπίς περιμένω .
lucianus.dialogi-meretricii 6.2
τὴν μνᾶν λέγεις ; οὔκ , ἀλλὰ ἐλογιζόμην ὡς τηλικαύτη γενομένη θρέψεις μὲν ἐμέ , σεαυτὴν δὲ κατακοσμήσεις ῥᾳδίως καὶ πλουτήσεις καὶ ἐσθῆτας ἕξεις ἁλουργεῖς καὶ θεραπαίνας . πῶς ἔφης , μῆτερ , ἢ τί λέγεις ; συνοῦσα μὲν τοῖς νεανίσκοις καὶ συμπίνουσα μετʼ αὐτῶν καὶ συγκαθεύδουσα ἐπὶ μισθῷ . καθάπερ ἡ Δαφνίδος θυγάτηρ Λύρα ; ναί . ἀλλʼ ἐκείνη ἑταίρα ἐστίν . οὐδὲν τοῦτο δεινόν · καὶ σὺ γὰρ πλουτήσεις ὡς ἐκείνη καὶ πολλοὺς ἐραστὰς ἕξεις . τί ἐδάκρυσας , ὦ Κόριννα ; οὐχ ὁρᾷς ὁπόσαι καὶ ὡς περισπούδαστοί εἰσιν αἱ ἑταῖραι καὶ ὅρα χρήματα λαμβάνουσι ; τὴν Δαφνίδα γοῦν ἐγὼ οἶδα , ὦ φίλη Ἀδράστεια , ῥάκη , πρὶν αὐτὴν ἀκμάσαι τὴν ὥραν , περιβεβλημένην · ἀλλὰ νῦν ὁρᾷς οἵα πρόεισι , χρυσὸς καὶ ἐσθῆτες εὐανθεῖς καὶ θεράπαιναι τέτταρες .
Lemmas: ὁ μνᾶ λέγω ; οὐ , ἀλλά λογίζομαι ὡς τηλίκαυτος γίγνομαι τρέφω μέν ἐγώ , σεαυτοῦ δέ κατακοσμέω ῥᾴδιος καί πλουτέω καί ἐσθής ἔχω ἁλουργής καί θεράπαινα . πῶς φημί , μήτηρ , ἤ τίς λέγω ; σύνειμι μέν ὁ νεανίσκος καί συμπίνω μετά αὐτός καί συγκαθεύδω ἐπί μισθός . καθά ὁ Δαφνίς θυγάτηρ Λύρα ; ναί . ἀλλά ἐκεῖνος ἑταίρα εἰμί . οὐδείς οὗτος δεινός · καί σύ γάρ πλουτέω ὡς ἐκεῖνος καί πολύς ἐραστής ἔχω . τίς δακρύω , ὦ Κόριννα ; οὐ ὁράω ὁπόσος καί ὡς περισπούδαστος εἰμί ὁ ἑταίρα καί ὁράω χρῆμα λαμβάνω ; ὁ Δαφνίς γοῦν ἐγώ οἶδα , ὦ φίλος Ἀδράστεια , ῥάκος , πρίν αὐτός ἀκμάζω ὁ ὥρα , περιβάλλω · ἀλλά νῦν ὁράω οἷος πρόειμι , χρυσός καί ἐσθής εὐανθής καί θεράπαινα τέσσαρες .
lucianus.dialogi-meretricii 6.3
πῶς δὲ ταῦτα ἐκτήσατο ἡ Λύρα ; τὸ μὲν πρῶτον κατακοσμοῦσα ἑαυτὴν εὐπρεπῶς καὶ εὐσταλὴς οὖσα καὶ φαιδρὰ πρὸς ἅπαντας , οὐκ ἄχρι τοῦ καγχάζειν ῥᾳδίως καθάπερ σὺ εἴωθας , ἀλλὰ μειδιῶσα ἡδὺ καὶ ἐπαγωγόν , εἶτα προσομιλοῦσα δεξιῶς καὶ μήτε φενακίζουσα , εἴ τις προσέλθοι ἢ προπέμψειε , μήτε αὐτὴ ἐπιλαμβανομένη τῶν ἀνδρῶν . ἢν δέ ποτε καὶ ἀπέλθῃ ἐπὶ δεῖπνον λαβοῦσα μίσθωμα , οὔτε μεθύσκεται , — καταγέλαστον γὰρ καὶ μισοῦσιν οἱ ἄνδρες τὰς τοιαύτας — οὔτε ὑπερεμφορεῖται τοῦ ὄψου ἀπειροκάλως , ἀλλὰ προσάπτεται μὲν ἄκροις τοῖς δακτύλοις , σιωπῇ δὲ τὰς ἐνθέσεις οὐκ ἐπʼ ἀμφοτέρας παραβύεται τὰς γνάθους , πίνει δὲ ἠρέμα , οὐ χανδόν , ἀλλʼ ἀναπαυομένη . κἂν εἰ διψῶσα , ὦ μῆτερ , τύχοι ; τότε μάλιστα , ὦ Κόριννα . καὶ οὔτε πλέον τοῦ δέοντος φθέγγεται οὔτε ἀποσκώπτει ἔς τινα τῶν παρόντων , ἐς μόνον δὲ τὸν μισθωσάμενον βλέπει · καὶ διὰ τοῦτο ἐκεῖνοι φιλοῦσιν αὐτήν . καὶ ἐπειδὰν κοιμᾶσθαι δέῃ , ἀσελγὲς οὐδὲν οὐδὲ ἀμελὲς ἐκείνη ἄν τι ἐργάσαιτο , ἀλλὰ ἐξ ἅπαντος ἓν τοῦτο θηρᾶται , ὡς ὑπαγάγοιτο καὶ ἐραστὴν ποιήσειεν ἐκεῖνον · ταῦτα γὰρ αὐτὴν ἅπαντες ἐπαινοῦσιν . εἰ δὴ καὶ σὺ ταῦτα ἐκμάθοις , μακάριαι καὶ ἡμεῖς ἐσόμεθα · ἐπεὶ τά γε ἄλλα παρὰ πολὺ αὐτῆς ἀλλʼ οὐδέν , ὦ φίλη Ἀδράστεια , φημί , ζώοις μόνον .
Lemmas: πῶς δέ οὗτος κτάομαι ὁ Λύρα ; ὁ μέν πρῶτος κατακοσμέω ἑαυτοῦ εὐπρεπής καί εὐσταλής εἰμί καί φαιδρός πρός ἅπας , οὐ ἄχρι ὁ καγχάζω ῥᾴδιος καθά σύ εἴωθα , ἀλλά μειδιάω ἡδύς καί ἐπαγωγός , εἶτα προσομιλέω δεξιός καί μήτε φενακίζω , εἰ τις προσέρχομαι ἤ προπέμπω , μήτε αὐτός ἐπιλαμβάνω ὁ ἀνήρ . ἐάν δέ ποτέ καί ἀπέρχομαι ἐπί δεῖπνον λαμβάνω μίσθωμα , οὔτε μεθύσκω , — καταγέλαστος γάρ καί μισέω ὁ ἀνήρ ὁ τοιοῦτος — οὔτε ὑπερεμφορέομαι ὁ ὄψον ἀπειρόκαλος , ἀλλά προσάπτω μέν ἄκρος ὁ δάκτυλος , σιωπή δέ ὁ ἔνθεσις οὐ ἐπί ἀμφότερος παραβύω ὁ γνάθος , πίνω δέ ἠρέμα , οὐ χανδόν , ἀλλά ἀναπαύω . ἄν εἰ διψάω , ὦ μήτηρ , τυγχάνω ; τότε μάλα , ὦ Κόριννα . καί οὔτε πολύς ὁ δέω φθέγγομαι οὔτε ἀποσκώπτω εἰς τις ὁ πάρειμι , εἰς μόνος δέ ὁ μισθόω βλέπω · καί διά οὗτος ἐκεῖνος φιλέω αὐτός . καί ἐπειδάν κοιμάω δέω , ἀσελγής οὐδείς οὐδέ ἀμελής ἐκεῖνος ἄν τις ἐργάζομαι , ἀλλά ἐκ ἅπας εἷς οὗτος θηράω , ὡς ὑπάγω καί ἐραστής ποιέω ἐκεῖνος · οὗτος γάρ αὐτός ἅπας ἐπαινέω . εἰ δή καί σύ οὗτος ἐκμανθάνω , μακάριος καί ἐγώ εἰμί · ἐπεί ὁ γε ἄλλος παρά πολύς αὐτός ἀλλά οὐδείς , ὦ φίλος Ἀδράστεια , φημί , ζῷον μόνος .
lucianus.dialogi-meretricii 6.4
εἰπέ μοι , ὦ μῆτερ , οἱ μισθούμενοι παντες τοιοῦτοί εἰσιν οἷος ὁ Εὔκριτος , μεθʼ οὗ χθὲς ἐκάθευδον ; οὐ πάντες , ἀλλʼ ἔνιοι μὲν ἀμείνους , οἱ δὲ καὶ ἤδη ἀνδρώδεις , οἱ δὲ καὶ οὐ πάνυ μορφῆς εὐφυῶς ἔχοντες . καὶ τοιούτοις συγκαθεύδειν δεήσει ; μάλιστα , ὦ θύγατερ · οὗτοι μέν τοι καὶ πλείονα διδόασιν · οἱ καλοὶ δὲ αὐτὸ μόνον καλοὶ θέλουσιν εἶναι . καὶ σοὶ δὲ μελέτω ἀεὶ τοῦ πλείονος , εἰ θέλεις ἐν βραχεῖ λέγειν ἁπάσας ἐνδειξάσας σε τῷ δακτύλῳ , Οὐχ ὁρᾷς τὴν Κόρινναν τὴν τῆς Κρωβύλης θυγατέρα ὡς ὑπερπλουτεῖ καὶ τρισευδαίμονα πεποίηκε τὴν μητέρα ; τί φής ; ποιήσεις ταῦτα ; ποιήσεις , οἶδα ἐγώ , καὶ προέξεις ἁπασῶν ῥᾳδίως . νῦν δʼ ἄπιθι λουσομένη , εἰ ἀφίκοιτο καὶ τήμερον τὸ μειράκιον ὁ Εὔκριτος · ὑπισχνεῖτο γάρ .
Lemmas: λέγω ἐγώ , ὦ μήτηρ , ὁ μισθόω πᾶς τοιοῦτος εἰμί οἷος ὁ Εὔκριτος , μετά ὅς χθές καθεύδω ; οὐ πᾶς , ἀλλά ἔνιοι μέν ἀγαθός , ὁ δέ καί ἤδη ἀνδρώδης , ὁ δέ καί οὐ πάνυ μορφή εὐφυής ἔχω . καί τοιοῦτος συγκαθεύδω δέω ; μάλα , ὦ θυγάτηρ · οὗτος μέν τοι καί πολύς δίδωμι · ὁ καλός δέ αὐτός μόνος καλός ἐθέλω εἰμί . καί σύ δέ μέλω ἀεί ὁ πολύς , εἰ ἐθέλω ἐν βραχύς λέγω ἅπας ἐνδείκνυμι σύ ὁ δάκτυλος , οὐ ὁράω ὁ Κόριννα ὁ ὁ Κρωβύλη θυγάτηρ ὡς ὑπερπλουτέω καί τρισευδαίμων ποιέω ὁ μήτηρ ; τίς φημί ; ποιέω οὗτος ; ποιέω , οἶδα ἐγώ , καί προεξέρχομαι ἅπας ῥᾴδιος . νῦν δέ ἀπέρχομαι λούω , εἰ ἀφικνέομαι καί σήμερον ὁ μειράκιον ὁ Εὔκριτος · ὑπισχνέομαι γάρ .
lucianus.dialogi-meretricii 7.1
ἂν δʼ ἔτι τοιοῦτον ἐραστὴν εὕρωμεν , ὦ Μουσάριον , οἷος ὁ Χαιρέας ἐστί , θῦσαι μὲν τῇ πανδήμῳ δεήσει λευκὴν μηκάδα , τῇ οὐρανίᾳ δὲ τῇ ἐν κήποις δάμαλιν , στεφανῶσαι δὲ καὶ τὴν πλουτοδότειραν , καὶ ὅλως μακάριαι καὶ τρισευδαίμονες ἐσόμεθα . νῦν ὁρᾷς παρὰ τοῦ νεανίσκου ἡλίκα λαμβάνομεν , ὃς ὀβολὸν μὲν οὐδεπώποτέ σοι δέδωκεν , οὐκ ἐσθῆτα , οὐχ ὑποδήματα , οὐ μύρον , ἀλλὰ προφάσεις ἀεὶ καὶ ὑποσχέσεις καὶ μακραὶ ἐλπίδες καὶ πολὺ τό , ἐὰν ὁ πατὴρ . . καὶ κύριος γένωμαι τῶν πατρῴων , καὶ πάντα σά . σὺ δὲ καὶ ὀμωμοκέναι αὐτὸν φὴς ὅτι νόμῳ σε γαμετὴν ποιήσεται . ὤμοσε γάρ , ὦ μῆτερ , κατὰ ταῖν θεοῖν καὶ τῆς Πολιάδος . καὶ πιστεύεις δηλαδή · καὶ διὰ τοῦτο πρῴην οὐκ ἔχοντι αὐτῷ καταθεῖναι συμβολὴν τὸν δακτύλιον δέδωκας ἀγνοούσης ἐμοῦ , ὁ δὲ ἀποδόμενος κατέπιε , καὶ πάλιν τὰ δύο περιδέραια τὰ Ἰωνικά , ἕλκοντα ἑκάτερον δύο δαρεικούς , ἅ σοι ὁ Χῖος Πραξίας ὁ ναύκληρος ἐκόμισε ποιησάμενος ἐν Ἐρέσῳ · ἐδεῖτο γὰρ Χαιρέας ἔρανον συνεφήβοις ἀπενεγκεῖν . ὀθόνας γὰρ καὶ χιτωνίσκους τί ἂν λέγοιμι ; καὶ ὅλως ἕρμαιόν τι ἡμῖν καὶ μέγα ὄφελος συμπέπτωκεν οὗτος .
Lemmas: ἐάν δέ ἔτι τοιοῦτος ἐραστής εὑρίσκω , ὦ Μουσάριον , οἷος ὁ Χαιρέας εἰμί , θύω μέν ὁ πάνδημος δέησις λευκός μηκάς , ὁ οὐράνιος δέ ὁ ἐν κῆπος δάμαλις , στεφανόω δέ καί ὁ πλουτοδότειρα , καί ὅλος μακάριος καί τρισευδαίμων εἰμί . νῦν ὁράω παρά ὁ νεανίσκος ἡλίκος λαμβάνω , ὅς ὀβολός μέν οὐδεπώποτε σύ δίδωμι , οὐ ἐσθής , οὐ ὑπόδημα , οὐ μύρον , ἀλλά πρόφασις ἀεί καί ὑπόσχεσις καί μακρός ἐλπίς καί πολύς ὁ , ἐάν ὁ πατήρ . . καί κύριος γίγνομαι ὁ πατρῷος , καί πᾶς σός . σύ δέ καί ὄμνυμι αὐτός φημί ὅτι νόμος σύ γαμετή ποιέω . ὄμνυμι γάρ , ὦ μήτηρ , κατά ὁ θεός καί ὁ Πολιάς . καί πιστεύω δηλαδή · καί διά οὗτος πρῴην οὐ ἔχω αὐτός κατατίθημι συμβολή ὁ δακτύλιος δίδωμι ἀγνοέω ἐγώ , ὁ δέ ἀποδίδωμι καταπίνω , καί πάλιν ὁ δύο περιδέραιος ὁ Ἰωνικός , ἕλκω ἑκάτερος δύο δαρεικός , ὅς σύ ὁ Χῖος Πραξίας ὁ ναύκληρος κομίζω ποιέω ἐν Ἔρεσος · δέω γάρ Χαιρέας ἔρανος συνέφηβος ἀποφέρω . ὀθόνη γάρ καί χιτωνίσκος τίς ἄν λέγω ; καί ὅλος ἕρμαιον τις ἐγώ καί μέγας ὄφελος συμπίπτω οὗτος .
lucianus.dialogi-meretricii 7.2
ἀλλὰ καλὸς καὶ ἀγένειος , καὶ φησὶν ἐραν καὶ δακρύει καὶ Δεινομάχης καὶ Λάχητος υἱός ἐστι τοῦ Ἀρεοπαγίτου καὶ φησὶν ἡμᾶς γαμήσειν καὶ μεγάλας ἐλπίδας ἔχομεν παρʼ αὐτοῦ , ἢν ὁ γέρων μόνον καταμύσῃ . οὐκοῦν , ὦ Μουσάριον , ἐὰν ὑποδήσασθαι δέῃ , καὶ ὁ σκυτοτόμος αἰτῇ τὸ δίδραχμον , ἐροῦμεν πρὸς αὐτόν , Ἀργύριον μὲν οὐκ ἔχομεν , σὺ δὲ τῶν ἐλπίδων ὀλίγας παρʼ ἡμῶν λαβέ · καὶ πρὸς τὸν ἀλφιτοπώλην τὰ αὐτά · καὶ ἢν τὸ ἐνοίκιον αἰτώμεθα , Περίμεινον , φήσομεν , ἔστʼ ἂν Λάχης ὁ Κολυττεὺς ἀποθάνῃ · ἀποδώσομεν γάρ σοι μετὰ τοὺς γάμους . οὐκ αἰσχύνῃ μόνη τῶν ἑταιρῶν οὐκ ἐλλόβιον οὐχ ὅρμον οὐ ταραντινίδιον ἔχουσα ;
Lemmas: ἀλλά καλός καί ἀγένειος , καί φημί ἐράω καί δακρύω καί Δεινομάχη καί Λάχης υἱός εἰμί ὁ Ἀρεοπαγίτης καί φημί ἐγώ γαμέω καί μέγας ἐλπίς ἔχω παρά αὐτός , ἐάν ὁ γέρων μόνος καταμύω . οὐκοῦν , ὦ Μουσάριον , ἐάν ὑποδέω δέω , καί ὁ σκυτοτόμος αἰτέω ὁ δίδραχμος , λέγω πρός αὐτός , ἀργύριον μέν οὐ ἔχω , σύ δέ ὁ ἐλπίς ὀλίγος παρά ἐγώ λαμβάνω · καί πρός ὁ ἀλφιτοπώλης ὁ αὐτός · καί ἐάν ὁ ἐνοίκιος αἰτέω , περιμένω , φημί , ἔστε ἄν Λάχης ὁ Κολυττεύς ἀποθνῄσκω · ἀποδίδωμι γάρ σύ μετά ὁ γάμος . οὐ αἰσχύνω μόνος ὁ ἑταίρα οὐ ἐλλόβιον οὐ ὅρμος οὐ ταραντινίδιος ἔχω ;
lucianus.dialogi-meretricii 7.3
τί οὖν , ὦ μῆτερ ; ἐκεῖναι εὐτυχέστεραί μου καὶ καλλίους εἰσίν ; οὔκ , ἀλλὰ συνετώτεραι καὶ ἴσασιν ἑταιρίζειν , οὐδὲ πιστεύουσι ῥηματίοις καὶ νεανίσκοις ἐπʼ ἄκρου τοῦ χείλους τοὺς ὅρκους ἔχουσι · σὺ δὲ εἶ πιστὴ καὶ φίλανδρος οὐδὲ προσίῃ ἄλλον τινὰ ὅτι μὴ μόνον Χαιρέαν · καὶ πρῴην μὲν ὅτε ὁ γεωργὸς ὁ Ἀχαρνεὺς ἧκε δύο μνᾶς κομίζων , ἀγένειος καὶ αὐτός — οἴνου δὲ τιμὴν ἀπειλήφει τοῦ πατρὸς πέμψαντος — σὺ δὲ ἐκεῖνον μὲν ἀπεμύκτισας , καθεύδεις δὲ μετὰ τοῦ Ἀδώνιδος Χαιρέου . τί οὖν ; ἐχρῆν Χαιρέαν καταλείψασαν παραδέξασθαι τὸν ἐργάτην ἐκεῖνον κινάβρας ἀπόζοντα ; λεῖός μοι , φασί , Χαιρέας καὶ χοιρίσκος Ἀχαρνικός . ἔστω · ἐκεῖνος ἀγροῖκος καὶ πονηρὸν ἀποπνεῖ . τί καὶ Ἀντιφῶντα τὸν Μενεκράτους μνᾶν ὑπισχνούμενον οὐδὲ τοῦτον ἐδέξω ; οὐ καλὸς ἦν καὶ ἀστεῖος καὶ ἡλικιώτης Χαιρέου ;
Lemmas: τίς οὖν , ὦ μήτηρ ; ἐκεῖνος εὐτυχής ἐγώ καί καλός εἰμί ; οὐ , ἀλλά συνετός καί οἶδα ἑταιρίζω , οὐδέ πιστεύω ῥημάτιον καί νεανίσκος ἐπί ἄκρος ὁ χεῖλος ὁ ὅρκος ἔχω · σύ δέ εἰμί πιστός καί φίλανδρος οὐδέ προσέρχομαι ἄλλος τις ὅτι μή μόνος Χαιρέας · καί πρῴην μέν ὅτε ὁ γεωργός ὁ Ἀχαρνεύς ἵημι δύο μνᾶ κομίζω , ἀγένειος καί αὐτός — οἶνος δέ τιμή ἀπολαμβάνω ὁ πατήρ πέμπω — σύ δέ ἐκεῖνος μέν ἀπιμυκτίω , καθεύδω δέ μετά ὁ Ἄδωνις Χαιρέας . τίς οὖν ; χρή Χαιρέας καταλείβω παραδέχομαι ὁ ἐργάτης ἐκεῖνος κινάβρα ἀπόζω ; λεῖος ἐγώ , φημί , Χαιρέας καί χοιρίσκος Ἀχαρνικός . εἰμί · ἐκεῖνος ἄγροικος καί πονηρός ἀποπνέω . τίς καί Ἀντιφῶν ὁ Μενεκράτης μνᾶ ὑπισχνέομαι οὐδέ οὗτος δέχομαι ; οὐ καλός εἰμί καί ἀστεῖος καί ἡλικιώτης Χαιρέας ;
lucianus.dialogi-meretricii 7.4
ἀλλʼ ἠπείλησε Χαιρέας ἀποσφάξειν ἀμφοτέρους , εἰ λάβοι μέ ποτε μετʼ αὐτοῦ . πόσοι δὲ καὶ ἄλλοι ταῦτα ἀπειλοῦσιν ; οὐκοῦν ἀνέραστος σὺ μενεῖς διὰ τοῦτο καὶ σωφρονήσεις καθάπερ οὐχ ἑταίρα , τῆς δὲ Θεσμοφόρου ἱέρειά τις οὖσα ; ἐῶ τἆλλα . τήμερον Ἁλῶά ἐστι . τί δέ σοι δέδωκεν ἐς τὴν ἑορτήν ; οὐκ ἔχει , ὦ μαννάριον . μόνος οὗτος οὐ τέχνην εὕρηκεν ἐπὶ τὸν πατέρα , οὐκ οἰκέτην καθῆκεν ἐξαπατήσοντα , οὐκ ἀπὸ τῆς μητρὸς ᾔτησεν ἀπειλήσας ἀποπλευσεῖσθαι στρατευσόμενος , εἰ μὴ λάβοι , ἀλλὰ κάθηται ἡμᾶς ἐπιτρίβων μήτε αὐτὸς διδοὺς μήτε παρὰ τῶν διδόντων ἐῶν λαμβάνειν ; σὺ δὲ οἴει , ὦ Μουσάριον , ὀκτωκαίδεκα ἐτῶν ἀεὶ ἔσεσθαι ; ἢ τὰ αὐτὰ φρονήσειν Χαιρέαν , ὅταν πλουτῇ μὲν αὐτός , ἡ δὲ μήτηρ γάμον πολυτάλαντον ἐξεύρῃ αὐτῷ ; μνησθήσεται ἔτι , οἴει , τότε τῶν δακρύων ἢ τῶν φιλημάτων ἢ τῶν ὅρκων πέντε ἴσως τάλαντα προικὸς βλέπων ; μνησθήσεται ἐκεῖνος · δεῖγμα δέ , ὡς οὐδὲ νῦν γεγάμηκεν , ἀλλὰ καταναγκαζόμενος καὶ βιαζόμενος ἠρνήσατο . γένοιτο μὴ ψεύδεσθαι . ἀναμνήσω δέ σε , ὦ Μουσάριον , τότε .
Lemmas: ἀλλά ἀπειλέω Χαιρέας ἀποσφάζω ἀμφότερος , εἰ λαμβάνω ἐγώ ποτέ μετά αὐτός . πόσος δέ καί ἄλλος οὗτος ἀπειλέω ; οὐκοῦν ἀνέραστος σύ μένω διά οὗτος καί σωφρονέω καθά οὐ ἑταίρα , ὁ δέ Θεσμοφόρος ἱέρεια τις εἰμί ; ἐάω ἄλλος . σήμερον Ἁλῶα εἰμί . τίς δέ σύ δίδωμι εἰς ὁ ἑορτή ; οὐ ἔχω , ὦ μαννάριον . μόνος οὗτος οὐ τέχνη εὑρίσκω ἐπί ὁ πατήρ , οὐ οἰκέτης καθίημι ἐξαπατάω , οὐ ἀπό ὁ μήτηρ αἰτέω ἀπειλέω ἀποπλέω στρατεύω , εἰ μή λαμβάνω , ἀλλά κάθημαι ἐγώ ἐπιτρίβω μήτε αὐτός δίδωμι μήτε παρά ὁ δίδωμι ἐάω λαμβάνω ; σύ δέ οἴομαι , ὦ Μουσάριον , ὀκτωκαίδεκα ἔτος ἀεί εἰμί ; ἤ ὁ αὐτός φρονέω Χαιρέας , ὅταν πλουτέω μέν αὐτός , ὁ δέ μήτηρ γάμος πολυτάλαντος ἐξευρίσκω αὐτός ; μιμνῄσκω ἔτι , οἴομαι , τότε ὁ δάκρυον ἤ ὁ φίλημα ἤ ὁ ὅρκος πέντε ἴσως τάλαντον προίξ βλέπω ; μιμνῄσκω ἐκεῖνος · δεῖγμα δέ , ὡς οὐδέ νῦν γαμέω , ἀλλά καταναγκάζω καί βιάζω ἀρνέομαι . γίγνομαι μή ψεύδω . ἀναμιμνῄσκω δέ σύ , ὦ Μουσάριον , τότε .
lucianus.dialogi-meretricii 8.1
ὅστις δέ , ὦ Χρυσί , μήτε ζηλοτυπεῖ μήτε ὀργίζεται μήτε ἐρράπισέ ποτε ἢ περιέκειρεν ἢ τὰ ἱμάτια περιέσχισεν , ἔτι ἐραστὴς ἐκεῖνός ἐστιν ; οὐκοῦν ταῦτα μόνα ἐρῶντος , ὦ Ἀμπελί , δείγματα ; ναί , τοῦτʼ ἀνδρὸς θερμοῦ · ἐπεὶ τἆλλα , φιλήματα καὶ δάκρυα καὶ ὅρκοι καὶ τὸ πολλάκις ἥκειν ἀρχομένου ἔρωτος σημεῖον καὶ φυομένου ἔτι · τὸ δὲ πῦρ ὅλον ἐκ τῆς ζηλοτυπίας ἐστίν . ὥστε εἰ καὶ σέ , ὡς φής , ὁ Γοργίας ῥαπίζει καὶ ζηλοτυπεῖ , χρηστὰ ἔλπιζε καὶ εὔχου ἀεὶ τὰ αὐτὰ ποιεῖν . τὰ αὐτά ; τί λέγεις ; ἀεὶ ῥαπίζειν με ; οὐχί , ἀλλʼ ἀνιᾶσθαι , εἰ μὴ πρὸς μόνον αὐτὸν βλέποις . ἐπεὶ εἰ μὴ ἐρᾷ γε , τί ἂν ἔτι ὀργίζοιτο , εἰ σύ τινα ἕτερον ἐραστὴν ἔχεις ; ἀλλʼ οὐδὲ ἔχω ἔγωγε · ὁ δὲ μάτην ὑπέλαβε τὸν πλούσιόν μου ἐρᾶν , διότι ἄλλως ἐμνημόνευσά ποτε αὐτοῦ .
Lemmas: ὅστις δέ , ὦ Χρυσίς , μήτε ζηλοτυπέω μήτε ὀργίζω μήτε ῥαπίζω ποτέ ἤ περικείρω ἤ ὁ ἱμάτιον περισχίζω , ἔτι ἐραστής ἐκεῖνος εἰμί ; οὐκοῦν οὗτος μόνος ἐράω , ὦ Ἀμπελίς , δεῖγμα ; ναί , οὗτος ἀνήρ θερμός · ἐπεί ἄλλος , φίλημα καί δάκρυον καί ὅρκος καί ὁ πολλάκις ἥκω ἄρχω ἔρως σημεῖον καί φύω ἔτι · ὁ δέ πῦρ ὅλος ἐκ ὁ ζηλοτυπία εἰμί . ὥστε εἰ καί σύ , ὡς φημί , ὁ Γοργίας ῥαπίζω καί ζηλοτυπέω , χρηστός ἐλπίζω καί εὔχομαι ἀεί ὁ αὐτός ποιέω . ὁ αὐτός ; τίς λέγω ; ἀεί ῥαπίζω ἐγώ ; οὐ , ἀλλά ἀνιάω , εἰ μή πρός μόνος αὐτός βλέπω . ἐπεί εἰ μή ἐράω γε , τίς ἄν ἔτι ὀργίζω , εἰ σύ τις ἕτερος ἐραστής ἔχω ; ἀλλά οὐδέ ἔχω ἐγώ · ὁ δέ μάτην ὑπολαμβάνω ὁ πλούσιος ἐγώ ἐράω , διότι ἄλλος μνημονεύω ποτέ αὐτός .
lucianus.dialogi-meretricii 8.2
καὶ τοῦτο ἡδὺ τὸ ὑπὸ πλουσίων οἴεσθαι σπουδάζεσθαί σε · οὕτω γὰρ ἀνιάσεται μᾶλλον καὶ φιλοτιμήσεται , ὡς μὴ ὑπερβάλοιντο αὐτὸν οἱ ἀντερασταί . καὶ μὴν οὗτός γε μόνον ὀργίζεται καὶ ῥαπίζει , δίδωσι δὲ οὐδέν . ἀλλὰ δώσει · ζηλότυποι γὰρ καὶ μάλιστα λυπηθήσονται . οὐκ οἶδʼ ὅπως ῥαπίσματα λαμβάνειν βούλει με , ὦ Ἀμπελίδιον . οὔκ , ἀλλʼ , ὡς οἶμαι , μεγάλοι ἔρωτες γίγνονται , εἰ πύθοιτο ἀμελεῖσθαι , εἰ δὲ πιστεύσει μόνος ἔχειν , ἀπομαραίνεταί πως ἡ ἐπιθυμία . ταῦτα λέγω πρὸς σὲ εἴκοσιν ὅλοις ἔτεσιν ἑταιρήσασα , σὺ δὲ ὀκτωκαιδεκαέτις , οἶμαι , ἢ ἔλαττον οὖσα τυγχάνεις . εἰ βούλει δέ , καὶ διηγήσομαι ἃ ἔπαθόν ποτε οὐ πάνυ πρὸ πολλῶν ἐτῶν · ἤρα μου Δημόφαντος ὁ δανειστὴς ὁ κατόπιν οἰκῶν τῆς Ποικίλης . οὗτος οὐδεπώποτε πλέον τι πέντε δραχμῶν δέδωκε καὶ ἠξίου δεσπότης εἶναι . ἤρα δέ , ὦ Χρυσί , ἐπιπόλαιόν τινα ἔρωτα οὔτε ὑποστένων οὔτε δακρύων οὔτε ἀωρὶ παραγιγνόμενος ἐπὶ τὰς θύρας , ἀλλʼ αὐτὸ μόνον συνεκάθευδέ μοι ἐνίοτε , καὶ τοῦτο διὰ μακροῦ .
Lemmas: καί οὗτος ἡδύς ὁ ὑπό πλούσιος οἴομαι σπουδάζω σύ · οὕτως γάρ ἀνιάομαι μάλα καί φιλοτιμέομαι , ὡς μή ὑπερβάλλω αὐτός ὁ ἀντεραστής . καί μήν οὗτος γε μόνος ὀργίζω καί ῥαπίζω , δίδωμι δέ οὐδείς . ἀλλά δίδωμι · ζηλότυπος γάρ καί μάλα λυπέω . οὐ οἶδα ὅπως ῥάπισμα λαμβάνω βούλομαι ἐγώ , ὦ Ἀμπελίδιον . οὐ , ἀλλά , ὡς οἴομαι , μέγας ἔρως γίγνομαι , εἰ πυνθάνομαι ἀμελέω , εἰ δέ πιστεύω μόνος ἔχω , ἀπομαραίνομαι πως ὁ ἐπιθυμία . οὗτος λέγω πρός σύ εἴκοσι ὅλος ἔτος ἑταιρέω , σύ δέ ὀκτωκαιδεκαέτις , οἴομαι , ἤ μικρός εἰμί τυγχάνω . εἰ βούλομαι δέ , καί διηγέομαι ὅς πάσχω ποτέ οὐ πάνυ πρό πολύς ἔτος · ἐράω ἐγώ Δημόφαντος ὁ δανειστής ὁ κατόπιν οἰκέω ὁ Ποικίλη . οὗτος οὐδεπώποτε πλείων τίς πέντε δραχμή δίδωμι καί ἀξιόω δεσπότης ἔρχομαι . ἐράω δέ , ὦ Χρυσίς , ἐπιπόλαιος τις ἔρως οὔτε ὑποστένω οὔτε δάκρυον οὔτε ἀωρί παραγίγνομαι ἐπί ὁ θύρα , ἀλλά αὐτός μόνος συγκαθεύδω ἐγώ ἐνίοτε , καί οὗτος διά μακρός .
lucianus.dialogi-meretricii 8.3
ἐπειδὴ δὲ ἐλθόντα ποτὲ ἀπέκλεισα — Καλλίδης γὰρ ὁ γραφεὺς ἔνδον ἦν δέκα δραχμὰς πεπομφώς — τὸ μὲν πρῶτον ἀπῆλθέ μοι λοιδορησάμενος · ἐπεὶ δὲ πολλαὶ μὲν διῆλθον ἡμέραι , ἐγὼ δὲ οὐ προσέπεμπον , ὁ Καλλίδης δὲ ἔνδον ἦν αὖθις , ὑποθερμαινόμενος ἤδη τότε ὁ Δημόφαντος καὶ αὐτὸς ἀναφλέγεται ἐς τὸ πρᾶγμα καὶ ἐπιστάς ποτε ἀνεῳγμένην τηρήσας τὴν θύραν ἔκλαεν , ἔτυπτεν , ἠπείλει φονεύσειν , περιερρήγνυε τὴν ἐσθῆτα , ἅπαντα ἐποίει , καὶ τέλος τάλαντον δοὺς μόνος εἶχεν ὀκτὼ ὅλους μῆνας . ἡ γυνὴ δὲ αὐτοῦ πρὸς ἅπαντας ἔλεγεν ὡς ὑπὸ φαρμάκων ἐκμήναιμι αὐτόν . τὸ δὲ ἦν ἄρα ζηλοτυπία τὸ φάρμακον . ὥστε , ὦ Χρυσί , καὶ σὺ χρῶ ἐπὶ τὸν Γοργίαν τῷ αὐτῷ φαρμάκῳ · πλούσιος δὲ ὁ νεανίσκος ἔσται , ἤν τι ὁ πατὴρ αὐτοῦ πάθῃ .
Lemmas: ἐπειδή δέ ἔρχομαι ποτέ ἀποκλείω — Καλλίδης γάρ ὁ γραφεύς ἔνδον εἰμί δέκα δραχμή πέμπω — ὁ μέν πρῶτος ἀπέρχομαι ἐγώ λοιδορέω · ἐπεί δέ πολύς μέν διέρχομαι ἡμέρα , ἐγώ δέ οὐ προσπέμπω , ὁ Καλλίδης δέ ἔνδον εἰμί αὖθις , ὑποθερμαίνω ἤδη τότε ὁ Δημόφαντος καί αὐτός ἀναφλέγω εἰς ὁ πρᾶγμα καί ἐφίστημι ποτέ ἀνοίγνυμι τηρέω ὁ θύρα κλαίω , τύπτω , ἀπειλέω φονεύω , περιρρήγνυμι ὁ ἐσθής , ἅπας ποιέω , καί τέλος τάλαντον δίδωμι μόνος ἔχω ὀκτώ ὅλος μείς . ὁ γυνή δέ αὐτός πρός ἅπας λέγω ὡς ὑπό φάρμακον ἐκμαίνω αὐτός . ὁ δέ εἰμί ἄρα ζηλοτυπία ὁ φάρμακον . ὥστε , ὦ Χρυσίς , καί σύ χράω ἐπί ὁ Γοργίας ὁ αὐτός φάρμακον · πλούσιος δέ ὁ νεανίσκος εἰμί , ἐάν τις ὁ πατήρ αὐτός πάσχω .