ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.dialogi-marini 1.1
Καλὸν ἐραστήν , ὦ Γαλάτεια , τὸν Σικελὸν τοῦτον ποιμένα φασὶν ἐπιμεμηνέναι σοί . Μὴ σκῶπτε , Δωρί · Ποσειδῶνος γὰρ υἱός ἐστιν , ὁποῖος ἂν ᾖ . Τί οὖν ; εἰ καὶ τοῦ Διὸς αὐτοῦ παῖς ὢν ἄγριος οὕτως καὶ λάσιος ἐφαίνετο καί , τὸ πάντων ἀμορφότατον , μονόφθαλμος , οἴει τὸ γένος ἄν τι ὀνῆσαι αὐτὸν πρὸς τὴν μορφήν ; Οὐδὲ τὸ λάσιον αὐτοῦ καί , ὡς φῄς , ἄγριον ἄμορφόν ἐστιν—ἀνδρῶδες γάρ—ὅ τε ὀφθαλμὸς ἐπιπρέπει τῷ μετώπῳ οὐδὲν ἐνδεέστερον ὁρῶν ἢ εἰ δύ' ἦσαν . Ἔοικας , ὦ Γαλάτεια , οὐκ ἐραστὴν ἀλλ’ ἐρώμενον ἔχειν τὸν Πολύφημον , οἷα ἐπαινεῖς αὐτόν .
Lemmas: καλός ἐραστής , ὦ Γαλάτεια , ὁ Σικελός οὗτος ποιμήν φημί ἐπιμαίνομαι σύ . μή σκώπτω , Δωρίς · Ποσειδῶν γάρ υἱός εἰμί , ὁποῖος ἄν εἰμί . τίς οὖν ; εἰ καί ὁ Ζεύς αὐτός παῖς εἰμί ἄγριος οὕτως καί λάσιος φαίνω καί , ὁ πᾶς ἄμορφος , μονόφθαλμος , οἴομαι ὁ γένος ἄν τις ὀνίνημι αὐτός πρός ὁ μορφή ; οὐδέ ὁ λάσιος αὐτός καί , ὡς φημί , ἄγριος ἄμορφος ἐστιν—ἀνδρῶδες γάρ τε ὀφθαλμός ἐπιπρέπω ὁ μέτωπον οὐδείς ἐνδεής ὁράω ἤ εἰ δύο εἰμί . ἔοικα , ὦ Γαλάτεια , οὐ ἐραστής ἀλλά ἐρώμενος ἔχω ὁ Πολύφημος , οἷος ἐπαινέω αὐτός .
lucianus.dialogi-marini 1.2
Οὐκ ἐρώμενον , ἀλλὰ τὸ πάνυ ὀνειδιστικὸν τοῦτο οὐ φέρω ὑμῶν , καί μοι δοκεῖτε ὑπὸ φθόνου αὐτὸ ποιεῖν , ὅτι ποιμαίνων ποτὲ ἀπὸ τῆς σκοπῆς παιζούσας ἡμᾶς ἰδὼν ἐπὶ τῆς ἠϊόνος ἐν τοῖς πρόποσι τῆς Αἴτνης , καθ' ὃ μεταξὺ τοῦ ὄρους καὶ τῆς θαλάσσης αἰγιαλὸς ἀπομηκύνεται , ὑμᾶς μὲν οὐδὲ προσέβλεψεν , ἐγὼ δὲ ἐξ ἁπασῶν ἡ καλλίστη ἔδοξα , καὶ μόνῃ ἐμοὶ ἐπεῖχε τὸν ὀφθαλμόν . ταῦτα ὑμᾶς ἀνιᾷ · δεῖγμα γάρ , ὡς ἀμείνων εἰμὶ καὶ ἀξιέραστος , ὑμεῖς δὲ παρώφθητε . Εἰ ποιμένι καὶ ἐνδεεῖ τὴν ὄψιν καλὴ ἔδοξας , ἐπίφθονος οἴει γεγονέναι ; καίτοι τί ἄλλο ἐν σοὶ ἐπαινέσαι εἶχεν ἢ τὸ λευκὸν μόνον ; καὶ τοῦτο , οἶμαι , ὅτι συνήθης ἐστὶ τυρῷ καὶ γάλακτι · πάντα οὖν τὰ ὅμοια τούτοις ἡγεῖται καλά .
Lemmas: οὐ ἐράω , ἀλλά ὁ πάνυ ὀνειδιστικός οὗτος οὐ φέρω σύ , καί ἐγώ δοκέω ὑπό φθόνος αὐτός ποιέω , ὅτι ποιμαίνω ποτέ ἀπό ὁ σκοπή παίζω ἐγώ ὁράω ἐπί ὁ ἠιών ἐν ὁ πρόπους ὁ Αἴτνη , κατά ὅς μεταξύ ὁ ὄρος καί ὁ θάλασσα αἰγιαλός ἀπομηκύνω , σύ μέν οὐδέ προσβλέπω , ἐγώ δέ ἐκ ἅπας ὁ καλός δοκέω , καί μόνος ἐγώ ἐπέχω ὁ ὀφθαλμός . οὗτος σύ ἀνιάω · δεῖγμα γάρ , ὡς ἀγαθός εἰμί καί ἀξιέραστος , σύ δέ παροράω . εἰ ποιμήν καί ἐνδεής ὁ ὄψις καλός δοκέω , ἐπίφθονος οἴομαι γίγνομαι ; καίτοι τίς ἄλλος ἐν σύ ἐπαινέω ἔχω ἤ ὁ λευκός μόνος ; καί οὗτος , οἴομαι , ὅτι συνήθης εἰμί τυρός καί γάλα · πᾶς οὖν ὁ ὅμοιος οὗτος ἡγέομαι καλός .
lucianus.dialogi-marini 1.3
ἐπεὶ τά γε ἄλλα ὁπόταν ἐθελήσῃς μαθεῖν , οἵα τυγχάνεις οὖσα τὴν ὄψιν , ἀπὸ πέτρας τινός , εἴ ποτε γαλήνη εἴη , ἐπικύψασα ἐς τὸ ὕδωρ ἰδὲ σεαυτὴν οὐδὲν ἄλλο ἢ χροίαν λευκὴν ἀκριβῶς · οὐκ ἐπαινεῖται δὲ τοῦτο , ἢν μὴ ἐπιπρέπῃ αὐτῷ καὶ τὸ ἐρύθημα . Καὶ μὴν ἐγὼ μὲν ἡ ἀκράτως λευκὴ ὅμως ἐραστὴν ἔχω κἂν τοῦτον , ὐμῶν δὲ οὐκ ἔστιν ἥντινα ἢ ποιμὴν ἢ ναύτης ἢ πορθμεὺς ἐπαινεῖ · ὁ δέ γε Πολύφημος τά τε ἄλλα καὶ μουσικός ἐστι .
Lemmas: ἐπεί ὁ γε ἄλλος ὁπόταν ἐθέλω μανθάνω , οἷος τυγχάνω εἰμί ὁ ὄψις , ἀπό πέτρα τις , εἰ ποτέ γαλήνη εἰμί , ἐπικύπτω εἰς ὁ ὕδωρ ὁράω σεαυτοῦ οὐδείς ἄλλος ἤ χρόα λευκός ἀκριβής · οὐ ἐπαινέω δέ οὗτος , ἐάν μή ἐπιπρέπω αὐτός καί ὁ ἐρύθημα . καί μήν ἐγώ μέν ὁ ἀκράτως λευκός ὅμως ἐραστής ἔχω ἐάν οὗτος , σύ δέ οὐ εἰμί ὅστις ἤ ποιμήν ἤ ναύτης ἤ πορθμεύς ἐπαινέω · ὁ δέ γε Πολύφημος ὁ τε ἄλλος καί μουσικός εἰμί .
lucianus.dialogi-marini 1.4
Σιώπα , ὦ Γαλάτεια · ἠκούσαμεν αὐτοῦ ᾄδοντος ὁπότε ἐκώμασε πρῴην ἐπὶ σέ · Ἀφροδίτη φίλη , ὄνον ἄν τις ὀγκᾶσθαι ἔδοξεν . καὶ αὐτὴ δὲ ἡ πηκτὶς οἵα ; κρανίον ἐλάφου γυμνὸν τῶν σαρκῶν , καὶ τὰ μὲν κέρατα πήχεις ὥσπερ ἦσαν , ζυγώσας δὲ αὐτὰ καὶ ἐνάψας τὰ νεῦρα , οὐδὲ κολλάβοις περιστρέψας , ἐμελῴδει ἄμουσόν τι καὶ ἀπῳδόν , ἄλλο μὲν αὐτὸς βοῶν , ἄλλο δὲ ἡ λύρα ὑπήχει , ὥστε οὐδὲ κατέχειν τὸν γέλωτα ἐδυνάμεθα ἐπὶ τῷ ἐρωτικῷ ἐκείνῳ ᾄσματι · ἡ μὲν γὰρ Ἠχὼ οὐδὲ ἀποκρίνεσθαι αὐτῷ ἤθελεν οὕτω λάλος οὖσα βρυχομένῳ , ἀλλ’ ᾐσχύνετο , εἰ φανείη μιμουμένη τραχεῖαν ᾠδὴν καὶ καταγέλαστον .
Lemmas: σιωπάω , ὦ Γαλάτεια · ἀκούω αὐτός ἀείδω ὁπότε κωμάζω πρῴην ἐπί σύ · Ἀφροδίτη φίλος , ὄνος ἄν τις ὀγκάομαι δοκέω . καί αὐτός δέ ὁ πηκτίς οἷος ; κρανίον ἔλαφος γυμνός ὁ σάρξ , καί ὁ μέν κέρας πῆχυς ὥσπερ εἰμί , ζυγόω δέ αὐτός καί ἐνάπτω ὁ νεῦρον , οὐδέ κόλλαβος περιστρέφω , μελῳδέω ἄμουσος τις καί ἀπῳδός , ἄλλος μέν αὐτός βοάω , ἄλλος δέ ὁ λύρα ὑπηχέω , ὥστε οὐδέ κατέχω ὁ γέλως δύναμαι ἐπί ὁ ἐρωτικός ἐκεῖνος ᾆσμα · ὁ μέν γάρ Ἠχώ οὐδέ ἀποκρίνω αὐτός ἐθέλω οὕτως λάλος εἰμί βρύχω , ἀλλά αἰσχύνω , εἰ φαίνω μιμέομαι τραχύς ἀοιδή καί καταγέλαστος .
lucianus.dialogi-marini 1.5
ἔφερεν δὲ ὁ ἐπέραστος ἐν ταῖς ἀγκάλαις ἀθυρμάτιον ἄρκτου σκύλακα τὸ λάσιον αὐτῷ προσεοικότα . τίς οὐκ ἂν φθονήσειέ σοι , ὦ Γαλάτεια , τοιούτου ἐραστοῦ ; Οὐκοῦν σύ , Δωρί , δεῖξον ἡμῖν τὸν σεαυτῆς , καλλίω δῆλον ὅτι ὄντα καὶ ᾠδικώτερον καὶ κιθαρίζειν ἄμεινον ἐπιστάμενον . Ἀλλὰ ἐραστὴς μὲν οὐδεὶς ἔστι μοι οὐδὲ σεμνύνομαι ἐπέραστος εἶναι · τοιοῦτος δὲ οἷος ὁ Κύκλωψ ἐστί , κινάβρας ἀπόζων ὥσπερ ὁ τράγος , ὠμοβόρος , ὥς φασι , καὶ σιτούμενος τοὺς ἐπιδημοῦντας τῶν ξένων , σοὶ γένοιτο καὶ πάντοτε σὺ ἀντερῴης αὐτοῦ .
Lemmas: φέρω δέ ὁ ἐπέραστος ἐν ὁ ἀγκάλη ἀθυρμάτιον ἄρκτος σκύλαξ ὁ λάσιος αὐτός προσέοικα . τίς οὐ ἄν φθονέω σύ , ὦ Γαλάτεια , τοιοῦτος ἐραστής ; οὐκοῦν σύ , Δωρίς , δείκνυμι ἐγώ ὁ σεαυτοῦ , καλός δῆλος ὅτι εἰμί καί ᾠδικός καί κιθαρίζω ἀγαθός ἐπίσταμαι . ἀλλά ἐραστής μέν οὐδείς εἰμί ἐγώ οὐδέ σεμνύνω ἐπέραστος εἰμί · τοιοῦτος δέ οἷος ὁ Κύκλωψ εἰμί , κινάβρα ἀπόζω ὥσπερ ὁ τράγος , ὠμοβόρος , ὡς φημί , καί σιτέω ὁ ἐπιδημέω ὁ ξένος , σύ γίγνομαι καί πάντοτε σύ ἀντεράω αὐτός .
lucianus.dialogi-marini 2.1
Ὦ πάτερ , οἷα πέπονθα ὑπὸ τοῦ καταράτου ξένου , ὃς μεθύσας ἐξετύφλωσέ με κοιμωμένῳ ἐπιχειρήσας . Τίς δὲ ἦν ὁ ταῦτα τολμήσας , ὦ Πολύφημε ; Τὸ μὲν πρῶτον Οὖτιν ἑαυτὸν ἀπεκάλει , ἐπεὶ δὲ διέφυγε καὶ ἔξω ἦν βέλους , Ὀδυσσεὺς ὀνομάζεσθαι ἔφη . Οἶδα ὃν λέγεις , τὸν Ἰθακήσιον · ἐξ Ἰλίου δ’ ἀνέπλει . ἀλλὰ πῶς ταῦτα ἔπραξεν οὐδὲ πάνυ εὐθαρσὴς ὤν ;
Lemmas: ὦ πατήρ , οἷος πάσχω ὑπό ὁ κατάρατος ξένος , ὅς μεθύσκω ἐκτυφλόω ἐγώ κοιμάω ἐπιχειρέω . τίς δέ εἰμί ὁ οὗτος τολμάω , ὦ Πολύφημος ; ὁ μέν πρῶτος Οὖτις ἑαυτοῦ ἀποκαλέω , ἐπεί δέ διαφεύγω καί ἔξω εἰμί βέλος , Ὀδυσσεύς ὀνομάζω φημί . οἶδα ὅς λέγω , ὁ Ἰθακήσιος · ἐκ Ἴλιον δέ ἀναπλέω . ἀλλά πῶς οὗτος πράσσω οὐδέ πάνυ εὐθαρσής εἰμί ;
lucianus.dialogi-marini 2.2
Κατέλαβον αὐτοὺς ἐν τῷ ἄντρῳ ἀπὸ τῆς νομῆς ἀναστρέψας πολλούς τινας , ἐπιβουλεύοντας δῆλον ὅτι τοῖς ποιμνίοις · ἐπεὶ γὰρ ἐπέθηκα τῇ θύρᾳ τὸ πῶμα—πέτρα δέ ἐστί μοι παμμεγέθης—καὶ τὸ πῦρ ἀνέκαυσα ἐναυσάμενος ὃ ἔφερον δένδρον ἀπὸ τοῦ ὄρους , ἐφάνησαν ἀποκρύπτειν αὑτοὺς πειρώμενοι · ἐγὼ δὲ συλλαβών τινας αὐτῶν , ὥσπερ εἰκὸς ἦν , κατέφαγον λῃστάς γε ὄντας . ἐνταῦθα ὁ πανουργότατος ἐκεῖνος , εἴτε Οὖτις εἴτε Ὀδυσσεὺς ἦν , δίδωσί μοι πιεῖν φάρμακόν τι ἐγχέας , ἡδὺ μὲν καὶ εὔοσμον , ἐπιβουλότατον δὲ καὶ ταραχωδέστατον · ἅπαντα γὰρ εὐθὺς ἐδόκει μοι περιφέρεσθαι πιόντι καὶ τὸ σπήλαιον αὐτὸ ἀνεστρέφετο καὶ οὐκέτι ὅλως ἐν ἐμαυτοῦ ἤμην , τέλος δὲ εἰς ὕπνον κατεσπάσθην . ὁ δὲ ἀποξύνας τὸν μοχλὸν καὶ πυρώσας προσέτι ἐτύφλωσέ με καθεύδοντα , καὶ ἀπ' ἐκείνου τυφλός εἰμί σοι , ὦ Πόσειδον .
Lemmas: καταλαμβάνω αὐτός ἐν ὁ ἄντρον ἀπό ὁ νομή ἀναστρέφω πολύς τις , ἐπιβουλεύω δῆλος ὅτι ὁ ποίμνιον · ἐπεί γάρ ἐπιτίθημι ὁ θύρα ὁ πῶμα δέ εἰμί ἐγώ παμμεγέθης—καὶ ὁ πῦρ ἀνακαίω ἐναύω ὅς φέρω δένδρον ἀπό ὁ ὄρος , φαίνω ἀποκρύπτω ἑαυτοῦ πειράω · ἐγώ δέ συλλαμβάνω τις αὐτός , ὥσπερ ἔοικα εἰμί , κατεσθίω λῃστής γε εἰμί . ἐνταῦθα ὁ πανοῦργος ἐκεῖνος , εἴτε Οὖτις εἴτε Ὀδυσσεύς εἰμί , δίδωμι ἐγώ πίνω φάρμακον τις ἐγχέω , ἡδύς μέν καί εὔοσμος , ἐπίβουλος δέ καί ταραχώδης · ἅπας γάρ εὐθύς δοκέω ἐγώ περιφέρω πίνω καί ὁ σπήλαιον αὐτός ἀναστρέφω καί οὐκέτι ὅλος ἐν ἐμαυτοῦ εἰμί , τέλος δέ εἰς ὕπνος κατασπάω . ὁ δέ ἀποξύνω ὁ μοχλός καί πυρόω προσέτι τυφλόω ἐγώ καθεύδω , καί ἀπό ἐκεῖνος τυφλός εἰμί σύ , ὦ Ποσειδῶν .
lucianus.dialogi-marini 2.3
Ὡς βαθὺν ἐκοιμήθης , ὦ τέκνον , ὃς οὐκ ἐξέθορες μεταξὺ τυφλούμενος . ὁ δ’ οὖν Ὀδυσσεὺς πῶς διέφυγεν ; οὐ γὰρ ἂν εὖ οἶδ’ ὅτι ἠδυνήθη ἀποκινῆσαι τὴν πέτραν ἀπὸ τῆς θύρας . Ἀλλ' ἐγὼ ἀφεῖλον , ὡς μᾶλλον αὐτὸν λάβοιμι ἐξιόντα , καὶ καθίσας παρὰ τὴν θύραν ἐθήρων τὰς χεῖρας ἐκπετάσας , μόνα παρεὶς τὰ πρόβατα εἰς τὴν νομήν , ἐντειλάμενος τῷ κριῷ ὅσα ἐχρῆν πράττειν αὐτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ .
Lemmas: ὡς βαθύς κοιμάω , ὦ τέκνον , ὅς οὐ ἐκθρῴσκω μεταξύ τυφλόω . ὁ δέ οὖν Ὀδυσσεύς πῶς διαφεύγω ; οὐ γάρ ἄν εὖ οἶδα ὅτι δύναμαι ἀποκινέω ὁ πέτρα ἀπό ὁ θύρα . ἀλλά ἐγώ ἀφαιρέω , ὡς μάλα αὐτός λαμβάνω ἐξέρχομαι , καί καθίζω παρά ὁ θύρα θηράω ὁ χείρ ἐκπετάζω , μόνος παρίημι ὁ πρόβατον εἰς ὁ νομή , ἐντέλλω ὁ κριός ὅσος χρή πράσσω αὐτός ὑπέρ ἐγώ .
lucianus.dialogi-marini 2.4
Μανθάνω · ὑπ' ἐκείνοις ἔλαθον ὑπεξελθόντες · σὲ δὲ τοὺς ἄλλους Κύκλωπας ἔδει ἐπιβοήσασθαι ἐπ' αὐτόν . Συνεκάλεσα , ὦ πάτερ , καὶ ἧκον · ἐπεὶ δὲ ἤροντο τοῦ ἐπιβουλεύοντος τοὔνομα κἀγὼ ἔφην ὅτι Οὖτίς ἐστι , μελαγχολᾶν οἰηθέντες με ἀπιόντες ᾤχοντο . οὕτω κατεσοφίσατό με ὁ κατάρατος τῷ ὀνόματι . καὶ ὃ μάλιστα ἠνίασέ με , ὅτι καὶ ὀνειδίζων ἐμοὶ τὴν συμφοράν , Οὐδὲ ὁ πατήρ , φησίν , ὁ Ποσειδῶν ἰάσεται σε . Θάρρει , ὦ τέκνον · ἀμυνοῦμαι γὰρ αὐτόν , ὡς μάθῃ ὅτι , εἰ καὶ πήρωσίν μοι τῶν ὀφθαλμῶν ἰᾶσθαι ἀδύνατον , τὰ γοῦν τῶν πλεόντων [ τὸ σῴζειν αὐτοὺς καὶ ἀπολλύναι ] ἐπ' ἐμοί ἐστι · πλεῖ δὲ ἔτι .
Lemmas: μανθάνω · ὑπό ἐκεῖνος λανθάνω ὑπεξέρχομαι · σύ δέ ὁ ἄλλος Κύκλωψ δέω ἐπιβοάω ἐπί αὐτός . συγκαλέω , ὦ πατήρ , καί ἥκω · ἐπεί δέ ἔρομαι ὁ ἐπιβουλεύω ὄνομα ἐγώ φημί ὅτι Οὖτις εἰμί , μελαγχολάω οἴομαι ἐγώ ἀπέρχομαι οἴχομαι . οὕτως κατασοφίζομαι ἐγώ ὁ κατάρατος ὁ ὄνομα . καί ὅς μάλα ἀνιάω ἐγώ , ὅτι καί ὀνειδίζω ἐγώ ὁ συμφορά , οὐδέ ὁ πατήρ , φημί , ὁ Ποσειδῶν ἰάζω σύ . θαρσέω , ὦ τέκνον · ἀμύνω γάρ αὐτός , ὡς μανθάνω ὅτι , εἰ καί πήρωσις ἐγώ Τοί ὀφθαλμός ἰάομαι ἀδύνατος , ὁ γοῦν ὁ πλέω [ ὁ σῴζω αὐτός καί ἀπόλλυμι ] ἐπί ἐγώ εἰμί · πλέω δέ ἔτι .
lucianus.dialogi-marini 3.1
Τί τοῦτο , ὦ Ἀλφειέ ; μόνος τῶν ἄλλων ἐμπεσὼν ἐς τὸ πέλαγος οὔτε ἀναμίγνυσαι τῇ ἅλμῃ , ὡς νόμος ποταμοῖς ἅπασιν , οὔτε ἀναπαύεις σεαυτὸν διαχυθείς , ἀλλὰ διὰ τῆς θαλάσσης συνεστὼς καὶ γλυκὺ φυλάττων τὸ ῥεῖθρον , ἀμιγὴς ἔτι καὶ καθαρὸς ἐπείγῃ οὐκ οἶδ’ ὅπου βύθιος ὑποδὺς καθάπερ οἱ λάροι καὶ ἐρωδιοί ; καὶ ἔοικας ἀνακύψειν που καὶ αὖθις ἀναφανεῖν σεαυτόν . Ἐρωτικόν τι τὸ πρᾶγμά ἐστιν , ὦ Πόσειδον , ὥστε μὴ ἔλεγχε · ἠράσθης δὲ καὶ αὐτὸς πολλάκις . Γυναικός , ὦ Ἀλφειέ , ἢ νύμφης ἐρᾷς ἢ καὶ τῶν Νηρεΐδων ἁλίας ; Οὔκ , ἀλλὰ πηγῆς , ὦ Πόσειδον . Ἡ δὲ ποῦ σοι γῆς αὕτη ῥεῖ ; Νησιῶτίς ἐστι Σικελή · Ἀρέθουσαν αὐτὴν ὀνομάζουσιν .
Lemmas: τίς οὗτος , ὦ Ἀλφειός ; μόνος ὁ ἄλλος ἐμπίπτω εἰς ὁ πέλαγος οὔτε ἀναμίσγω ὁ ἅλμη , ὡς νόμος ποταμός ἅπας , οὔτε ἀναπαύω σεαυτοῦ διαχέω , ἀλλά διά ὁ θάλασσα συνίστημι καί γλυκύς φυλάσσω ὁ ῥεῖθρον , ἀμιγής ἔτι καί καθαρός ἐπείγω οὐ οἶδα ὅπου βύθιος ὑποδύω καθά ὁ λάρος καί ἐρῳδιός ; καί ἔοικα ἀνακύπτω που καί αὖθις ἀναφαίνω σεαυτοῦ . ἐρωτικός τις ὁ πρᾶγμα εἰμί , ὦ Ποσειδῶν , ὥστε μή ἐλέγχω · ἔραμαι δέ καί αὐτός πολλάκις . γυνή , ὦ Ἀλφειός , ἤ νύμφη ἐράω ἤ καί ὁ Νηρηΐς ἥλιος ; οὐ , ἀλλά πηγή , ὦ Ποσειδῶν . ὁ δέ ποῦ σύ γῆ οὗτος ῥέω ; νησιώτης εἰμί Σικελός · Ἀρέθουσα αὐτός ὀνομάζω .
lucianus.dialogi-marini 3.2
Οἶδα οὐκ ἄμορφον , ὦ Ἀλφειέ , τὴν Ἀρέθουσαν , ἀλλὰ διαυγής ἐστι καὶ διὰ καθαροῦ ἀναβλύζει καὶ τὸ ὕδωρ ἐπιπρέπει ταῖς ψηφῖσιν ὅλον ὑπὲρ αὐτῶν φαινόμενον ἀργυροειδές . Ὡς ἀληθῶς οἶσθα τὴν πηγήν , ὦ Πόσειδον · παρ' ἐκείνην οὖν ἀπέρχομαι . Ἀλλ' ἄπιθι μὲν καὶ εὐτύχει ἐν τῷ ἔρωτι · ἐκεῖνο δέ μοι εἰπέ , ποῦ τὴν Ἀρέθουσαν εἶδες αὐτὸς μὲν Ἀρκὰς ὤν , ἡ δὲ ἐν Συρακούσαις ἐστίν ; Ἐπειγόμενόν με κατέχεις , ὦ Πόσειδον , περίεργα ἐρωτῶν . Εὖ λέγεις · χώρει παρὰ τὴν ἀγαπωμένην , καὶ ἀναδὺς ἀπὸ τῆς θαλάσσης συναναμίγνυσο τῇ πηγῇ καὶ ἓν ὕδωρ γίγνεσθε .
Lemmas: οἶδα οὐ ἄμορφος , ὦ Ἀλφειός , ὁ Ἀρέθουσα , ἀλλά διαυγής εἰμί καί διά καθαρός ἀναβλύζω καί ὁ ὕδωρ ἐπιπρέπω ὁ ψηφίς ὅλος ὑπέρ αὐτός φαίνω ἀργυροειδής . ὡς ἀληθής οἶδα ὁ πηγή , ὦ Ποσειδῶν · παρά ἐκεῖνος οὖν ἀπέρχομαι . ἀλλά ἀπέρχομαι μέν καί εὐτυχέω ἐν ὁ ἔρως · ἐκεῖνος δέ ἐγώ λέγω , ποῦ ὁ Ἀρέθουσα ὁράω αὐτός μέν Ἀρκάς εἰμί , ὁ δέ ἐν Συράκουσαι εἰμί ; ἐπείγω ἐγώ κατέχω , ὦ Ποσειδῶν , περίεργος ἐρωτάω . εὖ λέγω · χωρέω παρά ὁ ἀγαπάω , καί ἀναδύνω ἀπό ὁ θάλασσα συναναμείγνυμι ὁ πηγή καί εἷς ὕδωρ γίγνομαι .
lucianus.dialogi-marini 4.1
Ἀλλὰ ὕδωρ μέν σε γενέσθαι , ὦ Πρωτεῦ , οὐκ ἀπίθανον , ἐνάλιόν γε ὄντα , καὶ δένδρον , ἔτι φορητόν , καὶ εἰς λέοντα δὲ εἰ ἀλλαγείης , ὅμως οὐδὲ τοῦτο ἔξω πίστεως · εἰ δὲ καὶ πῦρ γίγνεσθαι δυνατὸν ἐν τῇ θαλάσσῃ οἰκοῦντά σε , τοῦτο πάνυ θαυμάζω καὶ ἀπιστῶ . Μὴ θαυμάσῃς , ὦ Μενέλαε · γίγνομαι γάρ . Εἶδον καὶ αὐτός · ἀλλά μοι δοκεῖς—εἰρήσεται γὰρ πρὸς σέ—γοητείαν τινὰ προσάγειν τῷ πράγματι καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξαπατᾶν τῶν ὁρώντων αὐτὸς οὐδὲν τοιοῦτο γιγνόμενος .
Lemmas: ἀλλά ὕδωρ μέν σύ γίγνομαι , ὦ Πρωτεύς , οὐ ἀπίθανος , ἐνάλιος γε εἰμί , καί δένδρον , ἔτι φορητός , καί εἰς λέων δέ εἰ ἀλλάσσω , ὅμως οὐδέ οὗτος ἔξω πίστις · εἰ δέ καί πῦρ γίγνομαι δυνατός ἐν ὁ θάλασσα οἰκέω σύ , οὗτος πάνυ θαυμάζω καί ἀπιστέω . μή θαυμάζω , ὦ Μενέλαος · γίγνομαι γάρ . ὁράω καί αὐτός · ἀλλά ἐγώ δοκεῖς—εἰρήσεται γάρ πρός σέ—γοητείαν τις προσάγω ὁ πρᾶγμα καί ὁ ὀφθαλμός ἐξαπατάω ὁ ὁράω αὐτός οὐδείς τοιοῦτος γίγνομαι .
lucianus.dialogi-marini 4.2
Καὶ τίς ἂν ἡ ἀπάτη ἐπὶ τῶν οὕτως ἐναργῶν γένοιτο ; οὐκ ἀνεῳγμένοις τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδες , εἰς ὅσα μετεποίησα ἐμαυτόν ; εἰ δὲ ἀπιστεῖς καὶ τὸ πρᾶγμά σοι ψευδὲς εἶναι δοκεῖ , καὶ φαντασία τις πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἱσταμένη , ἐπειδὰν πῦρ γένωμαι , προσένεγκέ μοι , ὦ γενναῖε , τὴν χεῖρα · εἴσῃ γάρ , εἰ ὁρῶμαι μόνον ἢ καὶ τὸ κάειν τότε μοι πρόσεστιν . Οὐκ ἀσφαλὴς ἡ πεῖρα , ὦ Πρωτεῦ . Σὺ δέ μοι , ὦ Μενέλαε , δοκεῖς οὐδὲ πολύποδα ἑωρακέναι πώποτε οὐδὲ ἃ πάσχει ὁ ἰχθῦς οὗτος εἰδέναι . Ἀλλὰ τὸν μὲν πολύποδα εἶδον , ἃ δὲ πάσχει , ἡδέως ἂν μάθοιμι παρὰ σοῦ .
Lemmas: καί τίς ἄν ὁ ἀπάτη ἐπί ὁ οὕτως ἐναργής γίγνομαι ; οὐ ἀνοίγνυμι ὁ ὀφθαλμός ὁράω , εἰς ὅσος μεταποιέω ἐμαυτοῦ ; εἰ δέ ἀπιστέω καί ὁ πρᾶγμα σύ ψευδής εἰμί δοκέω , καί φαντασία τις πρό ὁ ὀφθαλμός ἵστημι , ἐπειδάν πῦρ γίγνομαι , προσφέρω ἐγώ , ὦ γενναῖος , ὁ χείρ · οἶδα γάρ , εἰ ὁράω μόνος ἤ καί ὁ καίω τότε ἐγώ πρόσειμι . οὐ ἀσφαλής ὁ πεῖρα , ὦ Πρωτεύς . σύ δέ ἐγώ , ὦ Μενέλαος , δοκέω οὐδέ πολύπους ὁράω πώποτε οὐδέ ὅς πάσχω ὁ ἰχθῦς οὗτος οἶδα . ἀλλά ὁ μέν πολύπους ὁράω , ὅς δέ πάσχω , ἡδύς ἄν μανθάνω παρά σύ .
lucianus.dialogi-marini 4.3
Ὁποίᾳ ἂν πέτρᾳ προσελθὼν ἁρμόσῃ τὰς κοτύλας καὶ προσφὺς ἔχηται κατὰ τὰς πλεκτάνας , ἐκείνῃ ὅμοιον ἐργάζεται ἑαυτὸν καὶ μεταβάλλει τὴν χροίαν μιμούμενος τὴν πέτραν , ὡς λανθάνειν τοὺς ἁλιέας μὴ διαλλάττων μηδὲ ἐπίσημος ὢν διὰ τοῦτο , ἀλλὰ ἐοικὼς τῷ λίθῳ . Φασὶ ταῦτα · τὸ δὲ σὸν πολλῷ παραδοξότερον , ὦ Πρωτεῦ . Οὐκ οἶδα , ὦ Μενέλαε , ᾥτινι ἂν ἄλλῳ πιστεύσειας τοῖς σεαυτοῦ ὀφθαλμοῖς ἀπιστῶν . Εἶδον · ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα τεράστιον , ὁ αὐτὸς πῦρ καὶ ὕδωρ .
Lemmas: ὁποῖος ἄν πέτρα προσέρχομαι ἁρμόζω ὁ κοτύλη καί προσφύω ἔχω κατά ὁ πλεκτάνη , ἐκεῖνος ὅμοιος ἐργάζομαι ἑαυτοῦ καί μεταβάλλω ὁ χρόα μιμέομαι ὁ πέτρα , ὡς λανθάνω ὁ ἁλιεῖς μή διαλλάσσω μηδέ ἐπίσημος εἰμί διά οὗτος , ἀλλά ἔοικα ὁ λίθος . φημί οὗτος · ὁ δέ σός πολύς παράδοξος , ὦ Πρωτεύς . οὐ οἶδα , ὦ Μενέλαος , ὅͅτινις ἄν ἄλλος πιστεύω ὁ σεαυτοῦ ὀφθαλμός ἀπιστέω . ὁράω · ἀλλά ὁ πρᾶγμα τεράστιος , ὁ αὐτός πῦρ καί ὕδωρ .
lucianus.dialogi-marini 5.1
Εὖ γε , ὦ Δελφῖνες , ὅτι ἀεὶ φιλάνθρωποί ἐστε , καὶ πάλαι μὲν τὸ τῆς Ἰνοῦς παιδίον ἐπὶ τὸν Ἰσθμὸν ἐκομίσατε ὑποδεξάμενοι ἀπὸ τῶν Σκειρωνίδων μετὰ τῆς μητρὸς ἐμπεσόν , καὶ νῦν σὺ τὸν κιθαρῳδὸν τουτονὶ τὸν ἐκ Μηθύμνης ἀναλαβὼν ἐξενήξω ἐς Ταίναρον αὐτῇ σκευῇ καὶ κιθάρᾳ , οὐδὲ περιεῖδες κακῶς ὑπὸ τῶν ναυτῶν ἀπολλύμενον . Μὴ θαυμάσῃς , ὦ Πόσειδον , εἰ τοὺς ἀνθρώπους εὖ ποιοῦμεν ἐξ ἀνθρώπων γε καὶ αὐτοὶ ἰχθύες γενόμενοι . Καὶ μέμφομαί γε τῷ Διονύσῳ , ὅτι ἡμᾶς καταναυμαχήσας καὶ μετέβαλε , δέον χειρώσασθαι μόνον , ὥσπερ τοὺς ἄλλους ὑπηγάγετο . Πῶς δ’ οὖν τὰ κατὰ τὸν Ἀρίονα τοῦτον ἐγένετο , ὦ Δελφίν ;
Lemmas: εὖ γε , ὦ Δελφίς , ὅτι ἀεί φιλάνθρωπος εἰμί , καί πάλαι μέν ὁ ὁ Ἰνώ παιδίον ἐπί ὁ Ἰσθμός κομίζω ὑποδέχομαι ἀπό ὁ Σκειρωνίς μετά ὁ μήτηρ ἐμπίπτω , καί νῦν σύ ὁ κιθαρῳδός οὗτος ὁ ἐκ Μήθυμνα ἀναλαμβάνω ἐκνήχομαι εἰς Ταίναρος αὐτός σκευή καί κιθάρα , οὐδέ περιοράω κακῶς ὑπό ὁ ναύτης ἀπόλλυμι . μή θαυμάζω , ὦ Ποσειδῶν , εἰ ὁ ἄνθρωπος εὖ ποιέω ἐκ ἄνθρωπος γε καί αὐτός ἰχθύς γίγνομαι . καί μέμφομαι γε ὁ Διόνυσος , ὅτι ἐγώ καταναυμαχέω καί μεταβάλλω , δέω χειρόω μόνος , ὥσπερ ὁ ἄλλος ὑπάγω . Πῶς δέ οὖν ὁ κατά ὁ Ἀρίων οὗτος γίνομαι , ὦ Δελφίς ;
lucianus.dialogi-marini 5.2
Ὁ Περίανδρος , οἶμαι , ἔχαιρεν αὐτῷ καὶ πολλάκις μετεπέμπετο αὐτὸν ἐπὶ τῇ τέχνῃ , ὁ δὲ πλουτήσας παρὰ τοῦ τυράννου ἐπεθύμησεν πλεύσας οἴκαδε εἰς τὴν Μήθυμναν ἐπιδείξασθαι τὸν πλοῦτον , καὶ ἐπιβὰς πορθμείου τινὸς κακούργων ἀνδρῶν ὡς ἔδειξεν πολὺν ἄγων χρυσόν τε καὶ ἄργυρον , ἐπεὶ κατὰ μέσον τὸ Αἰγαῖον ἐγένετο , ἐπιβουλεύουσιν αὐτῷ οἱ ναῦται · ὁ δὲ—ἠκροώμην γὰρ ἅπαντα παρανέων τῷ σκάφει—Ἐπεὶ ταῦτα ὑμῖν δέδοκται , ἔφη , ἀλλὰ τὴν σκευὴν ἀναλαβόντα με καὶ ᾄσαντα θρῆνόν τινα ἐπ' ἐμαυτῷ ἑκόντα ἐάσατε ῥῖψαι ἐμαυτόν . ἐπέτρεψαν οἱ ναῦται καὶ ἀνέλαβε τὴν σκευὴν καὶ ᾖσε πάνυ λιγυρόν , καὶ ἔπεσεν εἰς τὴν θάλασσαν ὡς αὐτίκα πάντως ἀποθανούμενος · ἐγὼ δὲ ὑπολαβὼν καὶ ἀναθέμενος αὐτὸν ἐξενηξάμην ἔχων εἰς Ταίναρον . Ἐπαινῶ σε τῆς φιλομουσίας · ἄξιον γὰρ τὸν μισθὸν ἀπέδωκας αὐτῷ τῆς ἀκροάσεως .
Lemmas: ὁ Περίανδρος , οἴομαι , χαίρω αὐτός καί πολλάκις μεταπέμπω αὐτός ἐπί ὁ τέχνη , ὁ δέ πλουτέω παρά ὁ τύραννος ἐπιθυμέω πλέω οἴκαδε εἰς ὁ Μήθυμνα ἐπιδείκνυμι ὁ πλοῦτος , καί ἐπιβαίνω πορθμεῖον τις κακοῦργος ἀνήρ ὡς δείκνυμι πολύς ἄγω χρυσός τε καί ἄργυρος , ἐπεί κατά μέσος ὁ Αἰγαῖος γίνομαι , ἐπιβουλεύω αὐτός ὁ ναύτης · ὁ δε—ηκροωμος γάρ ἅπας παρανέω ὁ σκάφει—Ἐπεὶ οὗτος σύ δοκέω , φημί , ἀλλά ὁ σκευή ἀναλαμβάνω ἐγώ καί ἀείδω θρῆνος τις ἐπί ἐμαυτοῦ ἑκών ἐάω ῥίπτω ἐμαυτοῦ . ἐπιτρέπω ὁ ναύτης καί ἀναλαμβάνω ὁ σκευή καί ἀείδω πάνυ λιγυρός , καί πίπτω εἰς ὁ θάλασσα ὡς αὐτίκα πάντως ἀποθνῄσκω · ἐγώ δέ ὑπολαμβάνω καί ἀνατίθημι αὐτός ἐκνήχομαι ἔχω εἰς Ταίναρος . Ἐπαινώ σύ ὁ φιλομουσία · ἄξιος γάρ ὁ μισθός ἀποδίδωμι αὐτός ὁ ἀκρόασις .
lucianus.dialogi-marini 6.1
Τὸ μὲν στενὸν τοῦτο , ἔνθα ἡ παῖς κατηνέχθη , Ἑλλήσποντος ἀπ' αὐτῆς καλείσθω · τὸν δὲ νεκρὸν ὑμεῖς , ὦ Νηρεΐδες , παραλαβοῦσαι τῇ Τρῳάδι προσενέγκατε , ὡς ταφείη ὑπὸ τῶν ἐπιχωρίων . Μηδαμῶς , ὦ Πόσειδον , ἀλλ’ ἐνταῦθα ἐν τῷ ἐπωνύμῳ πελάγει τεθάφθω · ἐλεοῦμεν γὰρ αὐτὴν οἴκτιστα ὑπὸ τῆς μητρυιᾶς πεπονθυῖαν . Τοῦτο μέν , ὦ Ἀμφιτρίτη , οὐ θέμις · οὐδὲ ἄλλως καλὸν ἐνταῦθά που κεῖσθαι ὑπὸ τῇ ψάμμῳ αὐτήν , ἀλλ’ ὅπερ ἔφην ἐν τῇ Τρῳάδι ἢ ἐν Χερρονήσῳ τεθάψεται . ἐκεῖνο δὲ παραμύθιον οὐ μικρὸν ἔσται αὐτῇ , ὅτι μετ' ὀλίγον τὰ αὐτὰ καὶ ἡ Ἰνὼ πείσεται καὶ ἐμπεσεῖται ὑπὸ τοῦ Ἀθάμαντος διωκομένη ἐς τὸ πέλαγος ἀπ' ἄκρου τοῦ Κιθαιρῶνος , καθ' ὅπερ καθήκει ἐς τὴν θάλασσαν , ἔχουσα καὶ τὸν υἱὸν ἐπὶ τῆς ἀγκάλης . ἀλλὰ κἀκείνην σῶσαι δεήσει χαρισαμένους τῷ Διονύσῳ · τροφὸς γὰρ αὐτοῦ καὶ τίτθη ἡ Ἰνώ .
Lemmas: ὁ μέν στενός οὗτος , ἔνθα ὁ παῖς καταφέρω , Ἑλλήσποντος ἀπό αὐτηες͂ς καλέω · ὁ δέ νεκρός σύ , ὦ Νηρηΐς , παραλαμβάνω ὁ Τρῳάς προσφέρω , ὡς θάπτω ὑπό ὁ ἐπιχώριος . μηδαμῶς , ὦ Ποσειδῶν , ἀλλά ἐνταῦθα ἐν ὁ ἐπώνυμος πέλαγος θάπτω · ἐλεέω γάρ αὐτός οἰκτρός ὑπό ὁ μητρυιά πάσχω . Τοῦτης μέν , ὦ Ἀμφιτρίτη , οὐ θέμις · οὐδέ ἄλλως καλός ἐνταῦθα ποῦ κεῖμαι ὑπό ὁ ψάμμος αὐτός , ἀλλά ὅς φημί ἐν ὁ Τρῳάς ἤ ἐν Χερσόνησος θάπτω . ἐκεῖνος δέ παραμύθιον οὐ μικρός εἰμί αὐτός , ὅτι μετά ὀλίγος ὁ αὐτός καί ὁ Ἰνώ πάσχω καί ἐμπίπτω ὑπό ὁ Ἀθάμας διώκω εἰς ὁ πέλαγος ἀπό ἄκρος ὁ Κιθαιρών , κατά ὅς καθήκω εἰς ὁ θάλασσα , ἔχω καί ὁ υἱός ἐπί ὁ ἀγκάλη . ἀλλά κᾁκείνης σῴζω δέω χαρίζω ὁ Διόνυσος · τροφός γάρ αὐτός καί τίτθη ὁ Ἰνώ .
lucianus.dialogi-marini 6.2
Οὐκ ἐχρῆν οὕτω πονηρὰν οὖσαν . Ἀλλὰ τῷ Διονύσῳ ἀχαριστεῖν , ὦ Ἀμφιτρίτη , οὐκ ἄξιον . Αὕτη δὲ ἄρα τί παθοῦσα κατέπεσεν ἀπὸ τοῦ κριοῦ , ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ Φρίξος ἀσφαλῶς ὀχεῖται ; Εἰκότως · νεανίας γὰρ καὶ δύναται ἀντέχειν πρὸς τὴν φοράν , ἡ δὲ ὑπ' ἀηθείας ἐπιβᾶσα ὀχήματος παραδόξου καὶ ἀπιδοῦσα ἐς βάθος ἀχανές , ἐκπλαγεῖσα καὶ τῷ θάλπει ἅμα συσχεθεῖσα καὶ ἰλιγγιάσασα πρὸς τὸ σφοδρὸν τῆς πτήσεως ἀκρατὴς ἐγένετο τῶν κεράτων τοῦ κριοῦ , ὧν τέως ἐπείληπτο , καὶ κατέπεσεν ἐς τὸ πέλαγος . Οὔκουν ἐχρῆν τὴν μητέρα τὴν Νεφέλην βοηθῆσαι πιπτούσῃ ; Ἐχρῆν · ἀλλ’ ἡ Μοῖρα τῆς Νεφέλης πολλῷ δυνατωτέρα .
Lemmas: οὐ χρή οὕτως πονηρός εἰμί . Ἀλλὰ ὁ Διόνυσος ἀχαριστέω , ὦ Ἀμφιτρίτη , οὐ ἄξιος . Ἄτη δέ ἄρα τίς πάσχω καταπίπτω ἀπό ὁ κριός , ὁ ἀδελφός δέ ὁ Φρίξος ἀσφαλής ὀχάομαι ; ἔοικα · νεανίας γάρ καί δύναμαι ἀντέχω πρός ὁ φορά , ὁ δέ ὑπό ἀήθεια ἐπιβαίνω ὄχημα παράδοξος καί ἀφοράω εἰς βάθος ἀχανής , ἐκπλήγνυμι καί ὁ θάλπος ἅμα συνέχω καί ἰλιγγιάω πρός ὁ σφοδρός ὁ πτῆσις ἀκρατής γίνομαι ὁ κέρας ὁ κριός , ὅς τέως ἐπιλαμβάνω , καί καταπίπτω εἰς ὁ πέλαγος . οὔκουν χρή ὁ μήτηρ ὁ νεφέλη βοηθέω πίπτω ; Ἐχρεύς · ἀλλά ὁ Μοῖρα ὁ νεφέλη πολύς δυνατός .
lucianus.dialogi-marini 7.1
Εἶδες , ὦ Γαλήνη , χθὲς οἷα ἐποίησεν ἡ Ἔρις παρὰ τὸ δεῖπνον ἐν Θετταλίᾳ , διότι μὴ καὶ αὐτὴ ἐκλήθη εἰς τὸ συμπόσιον ; Οὐ συνειστιώμην ὑμῖν ἔγωγε · ὁ γὰρ Ποσειδῶν ἐκέλευσέ με , ὦ Πανόπη , ἀκύμαντον ἐν τοσούτῳ φυλάττειν τὸ πέλαγος . τί δ’ οὖν ἐποίησεν ἡ Ἔρις μὴ παροῦσα ; Ἡ Θέτις μὲν ἤδη καὶ ὁ Πηλεὺς ἀπεληλύθεσαν ἐς τὸν θάλαμον ὑπὸ τῆς Ἀμφιτρίτης καὶ τοῦ Ποσειδῶνος παραπεμφθέντες , ἡ Ἔρις δὲ ἐν τοσούτῳ λαθοῦσα πάντας—ἐδυνήθη δὲ ῥᾳδίως , τῶν μὲν πινόντων , ἐνίων δὲ κροτούντων ἢ τῷ Ἀπόλλωνι κιθαρίζοντι ἢ ταῖς Μούσαις ᾀδούσαις προσεχόντων τὸν νοῦν—ἐνέβαλεν ἐς τὸ συμπόσιον μῆλόν τι πάγκαλον , χρυσοῦν ὅλον , ὦ Γαλήνη · ἐπεγέγραπτο δὲ “ ἡ καλὴ λαβέτω . ” κυλινδούμενον δὲ τοῦτο ὥσπερ ἐξεπίτηδες ἧκεν ἔνθα Ἥρα τε καὶ Ἀφροδίτη καὶ Ἀθηνᾶ κατεκλίνοντο .
Lemmas: ὁράω , ὦ Γαλήνη , χθές οἷος ποιέω ὁ Ἔρις παρά ὁ δεῖπνον ἐν Θεσσαλία , διότι μή καί αὐτός καλέω εἰς ὁ συμπόσιον ; οὐ συνεστιάω σύ ἐγώ · ὁ γάρ Ποσειδῶν κελεύω ἐγώ , ὦ Πανόπη , ἀκύμαντος ἐν τοσοῦτος φυλάσσω ὁ πέλαγος . τίς δέ οὖν ποιέω ὁ Ἔρις μή πάρειμι ; ὁ Θέτις μέν ἤδη καί ὁ Πηλεύς ἀπέρχομαι εἰς ὁ θάλαμος ὑπό ὁ Ἀμφιτρίτη καί ὁ Ποσειδῶν παραπέμπω , ὁ Ἔρις δέ ἐν τοσοῦτος λανθάνω παντας—εδυνηθω δέ ῥᾴδιος , ὁ μέν πίνω , ἔνιοι δέ κροτέω ἤ ὁ Ἀπόλλων κιθαρίζω ἤ ὁ Μοῦσα ἀείδω προσέχω ὁ νοῦν—ἐνέβαλεν εἰς ὁ συμπόσιον μῆλον τις πάγκαλος , χρύσεος ὅλος , ὦ Γαλήνη · ἐπιγράφω δέ “ ὁ καλός λαμβάνω . ” κυλινδέω δέ οὗτος ὥσπερ ἐξεπίτηδες ἥκω ἔνθα Ἥρα τε καί Ἀφροδίτη καί Ἀθήνη κατακλίνω .
lucianus.dialogi-marini 7.2
κἀπειδὴ ὁ Ἑρμῆς ἀνελόμενος ἐπελέξατο τὰ γεγραμμένα , αἱ μὲν Νηρεΐδες ἡμεῖς ἐσιωπήσαμεν . τί γὰρ ἔδει ποιεῖν ἐκείνων παρουσῶν ; αἱ δὲ ἀντεποιοῦντο ἑκάστη καὶ αὑτῆς εἶναι τὸ μῆλον ἠξίουν , καὶ εἰ μή γε ὁ Ζεὺς διέστησεν αὐτάς , καὶ ἄχρι χειρῶν ἂν τὸ πρᾶγμα προὐχώρησεν . ἀλλ’ ἐκεῖνος , Αὐτὸς μὲν οὐ κρινῶ , φησί , περὶ τούτου,—καίτοι ἐκεῖναι αὐτὸν δικάσαι ἠξίουν—ἄπιτε δὲ ἐς τὴν Ἴδην παρὰ τὸν Πριάμου παῖδα , ὃς οἶδέ τε διαγνῶναι τὸ κάλλιον φιλόκαλος ὤν , καὶ οὐκ ἂν ἐκεῖνος κρίναι κακῶς . Τί οὖν αἱ θεαί , ὦ Πανόπη ; Τήμερον , οἶμαι , ἀπίασιν εἰς τὴν Ἴδην , καί τις ἥξει μετὰ μικρὸν ἀπαγγέλλων ἡμῖν τὴν κρατοῦσαν . Ἤδη σοί φημι , οὐκ ἄλλη κρατήσει τῆς Ἀφροδίτης ἀγωνιζομένης , ἢν μὴ πάνυ ὁ διαιτητὴς ἀμβλυώττῃ .
Lemmas: ἐπειδή ὁ Ἑρμῆς ἀναιρέω ἐπιλέγω ὁ γράφω , ὁ μέν Νηρηΐς ἐγώ σιωπάω . τίς γάρ δέω ποιέω ἐκεῖνος πάρειμι ; ὁ δέ ἀντιποιέω ἕκαστος καί ἑαυτοῦ εἰμί ὁ μῆλον ἀξιόω , καί εἰ μή γε ὁ Ζεύς διΐστημι αὐτός , καί ἄχρι χείρ ἄν ὁ πρᾶγμα προχωρέω . ἀλλά ἐκεῖνος , αὐτός μέν οὐ κρίνω , φημί , περί τουτου,—καιος ἐκεῖνος αὐτός δικάζω ἀξιόω δέ εἰς ὁ Ἴδη παρά ὁ Πρίαμος παῖς , ὅς οἶδα τε διαγιγνώσκω ὁ καλός φιλόκαλος εἰμί , καί οὐ ἄν ἐκεῖνος κρίνω κακός . τίς οὖν ὁ θεά , ὦ Πανόπη ; σήμερον , οἴομαι , ἀπέρχομαι εἰς ὁ Ἴδη , καί τις ἥκω μετά μικρός ἀπαγγέλλω ἐγώ ὁ κρατέω . ἤδη σύ φημί , οὐ ἄλλος κρατέω ὁ Ἀφροδίτη ἀγωνίζομαι , ἐάν μή πάνυ ὁ διαιτητής ἀμβλυώσσω .
lucianus.dialogi-marini 8.1
Ἐπὶ τὴν Λέρναν , ὦ Πόσειδον , παραγίνεται καθ' ἑκάστην ἡμέραν ὑδρευσομένη παρθένος , πάγκαλόν τι χρῆμα · οὐκ οἶδα ἔγωγε καλλίω παῖδα ἰδών . Ἐλευθέραν τινά , ὦ Τρίτων , λέγεις , ἢ θεράπαινά τις ὑδροφόρος ἐστίν ; Οὐ μὲν οὖν , ἀλλὰ τοῦ Αἰγυπτίου ἐκείνου θυγάτηρ , μία τῶν πεντήκοντα καὶ αὐτή , Ἀμυμώνη τοὔνομα · ἐπυθόμην γὰρ ἥτις καλεῖται καὶ τὸ γένος . ὁ Δαναὸς δὲ σκληραγωγεῖ τὰς θυγατέρας καὶ αὐτουργεῖν διδάσκει καὶ πέμπει ὕδωρ τε ἀρυσομένας καὶ πρὸς τὰ ἄλλα παιδεύει ἀόκνους εἶναι αὐτάς .
Lemmas: ἐπί ὁ Λέρνα , ὦ Ποσειδῶν , παραγίγνομαι κατά ἕκαστος ἡμέρα ὑδρεύω παρθένος , πάγκαλος τις χρῆμα · οὐ οἶδα ἐγώ καλός παῖς ὁράω . ἐλεύθερος τις , ὦ Τρίτων , λέγω , ἤ θεράπαινα τις ὑδροφόρος εἰμί ; οὐ μέν οὖν , ἀλλά ὁ Αἰγύπτιος ἐκεῖνος θυγάτηρ , εἷς ὁ πεντήκοντα καί αὐτός , Ἀμυμώνη ὄνομα · πυνθάνομαι γάρ ὅστις καλέω καί ὁ γένος . ὁ Δαναός δέ σκληραγωγέω ὁ θυγάτηρ καί αὐτουργέω διδάσκω καί πέμπω ὕδωρ τε ἀρύω καί πρός ὁ ἄλλος παιδεύω ἄοκνος εἰμί αὐτός .
lucianus.dialogi-marini 8.2
Μόνη δὲ παραγίνεται μακρὰν οὕτω τὴν ὁδὸν ἐξ Ἄργους εἰς Λέρναν ; Μόνη · πολυδίψιον δὲ τὸ Ἄργος , ὡς οἶσθα · ὥστε ἀνάγκη ἀεὶ ὑδροφορεῖν . Ὦ Τρίτων , οὐ μετρίως με διετάραξας περὶ τῆς παιδὸς εἰπών · ὥστε ἴωμεν ἐπ' αὐτήν . Ἴωμεν · ἤδη γὰρ καιρὸς τῆς ὑδροφορίας · καὶ σχεδόν που κατὰ μέσην τὴν ὁδόν ἐστιν ἰοῦσα ἐς τὴν Λέρναν . Οὐκοῦν ζεῦξον τὸ ἅρμα · ἢ τοῦτο μὲν πολλὴν ἔχει τὴν διατριβὴν ὑπάγειν τοὺς ἵππους τῇ ζεύγλῃ καὶ τὸ ἅρμα ἐπισκευάζειν , σὺ δὲ ἀλλὰ δελφῖνά μοί τινα τῶν ὠκέων παράστησον · ἀφιππάσομαι γὰρ ἐπ' αὐτοῦ τάχιστα . Ἰδού σοι οὑτοσὶ δελφίνων ὁ ὠκύτατος . Εὖ γε · ἀπελαύνωμεν · σὺ δὲ παρανήχου , ὦ Τρίτων . κἀπειδὴ πάρεσμεν εἰς τὴν Λέρναν , ἐγὼ μὲν λοχήσω ἐνταῦθά που , σὺ δὲ ἀποσκόπει · ὁπόταν αἴσθῃ προσιοῦσαν αὐτὴν — Αὕτη σοι πλησίον .
Lemmas: μόνος δέ παραγίγνομαι μακρός οὕτως ὁ ὁδός ἐκ Ἄργος εἰς Λέρνα ; μόνος · πολυδίψιος δέ ὁ Ἄργος , ὡς οἶδα · ὥστε ἀνάγκη ἀεί ὑδροφορέω . ὦ Τρίτων , οὐ μέτριος ἐγώ διαταράσσω περί ὁ παῖς λέγω · ὥστε ἔρχομαι ἐπί αὐτός . ἔρχομαι · ἤδη γάρ καιρός ὁ ὑδροφορία · καί σχεδόν που κατά μέσος ὁ ὁδός εἰμί ἔρχομαι εἰς ὁ Λέρνα . οὐκοῦν ζεύγνυμι ὁ ἅρμα · ἤ οὗτος μέν πολύς ἔχω ὁ διατριβή ὑπάγω ὁ ἵππος ὁ ζεύγλη καί ὁ ἅρμα ἐπισκευάζω , σύ δέ ἀλλά δελφίς ἐγώ τις ὁ ὠκύς παρίστημι · ἀφιππάζομαι γάρ ἐπί αὐτός ταχύς . ἰδού σύ οὗτος δελφίς ὁ ὠκύς . εὖ γε · ἀπελαύνω · σύ δέ παρανήχομαι , ὦ Τρίτων . ἐπειδή πάρειμι εἰς ὁ Λέρνα , ἐγώ μέν λοχάω ἐνταῦθα που , σύ δέ ἀποσκοπέω · ὁπόταν αἰσθάνομαι προσέρχομαι αὐτός — οὗτος σύ πλησίον .
lucianus.dialogi-marini 8.3
Καλή , ὦ Τρίτων , καὶ ὡραία παρθένος · ἀλλὰ συλληπτέα ἡμῖν ἐστιν . Ἄνθρωπε , ποῖ με συναρπάσας ἄγεις ; ἀνδραποδιστὴς εἶ , καὶ ἔοικας ἡμῖν ὑπ' Αἰγύπτου τοῦ θείου ἐπιπεμφθῆναι · ὥστε βοήσομαι τὸν πατέρα . Σιώπησον , ὦ Ἀμυμώνη · Ποσειδῶν ἐστι . Τί Ποσειδῶν λέγεις ; τί βιάζῃ με , ὦ ἄνθρωπε , καὶ εἰς τὴν θάλασσαν καθέλκεις ; ἐγὼ δὲ ἀποπνιγήσομαι ἡ ἀθλία καταδῦσα . Θάρρει , οὐδὲν δεινὸν μὴ πάθῃς · ἀλλὰ καὶ πηγὴν ἐπώνυμον ἀναδοθῆναί σοι ποιήσω ἐνταῦθα πατάξας τῇ τριαίνῃ τὴν πέτραν πλησίον τοῦ κλύσματος , καὶ σὺ εὐδαίμων ἔσῃ καὶ μόνη τῶν ἀδελφῶν οὐχ ὑδροφορήσεις ἀποθανοῦσα .
Lemmas: καλός , ὦ Τρίτων , καί ὡραῖος παρθένος · ἀλλά συλληπτέος ἐγώ εἰμί . ἄνθρωπος , ποῖ ἐγώ συναρπάζω ἄγω ; ἀνδραποδιστής εἰμί , καί ἔοικα ἐγώ ὑπό Αἴγυπτος ὁ θεῖος ἐπιπέμπω · ὥστε βοάω ὁ πατήρ . σιωπάω , ὦ Ἀμυμώνη · Ποσειδῶν εἰμί . τίς Ποσειδῶν λέγω ; τίς βιάζω ἐγώ , ὦ ἄνθρωπος , καί εἰς ὁ θάλασσα καθέλκω ; ἐγώ δέ ἀποπνίγω ὁ ἄθλιος καταδύω . θαρσέω , οὐδείς δεινός μή πάσχω · ἀλλά καί πηγή ἐπώνυμος ἀναδίδωμι σύ ποιέω ἐνταῦθα πατάσσω ὁ τρίαινα ὁ πέτρα πλησίον ὁ κλύσμα , καί σύ εὐδαίμων εἰμί καί μόνος ὁ ἀδελφός οὐ ὑδροφορέω ἀποθνῄσκω .
lucianus.dialogi-marini 9.1
Τὴν νῆσον τὴν πλανωμένην , ὦ Πόσειδον , ἣν ἀποσπασθεῖσαν τῆς Σικελίας ὕφαλον ἔτι νήχεσθαι συμβέβηκεν , ταύτην , φησὶν ὁ Ζεύς , στῆσον ἤδη καὶ ἀνάφηνον καὶ ποίησον ἤδη δῆλον ἐν τῷ Αἰγαίῳ μέσῳ βεβαίως μένειν στηρίξας πάνυ ἀσφαλῶς · δεῖται γάρ τι αὐτῆς . Πεπράξεται ταῦτα , ὦ Ἶρι . τίνα δ’ ὅμως παρέξει τὴν χρείαν αὐτῷ ἀναφανεῖσα καὶ μηκέτι πλέουσα ; Τὴν Λητὼ ἐπ' αὐτῆς δεῖ ἀποκυῆσαι · ἤδη δὲ πονήρως ὑπὸ τῶν ὠδίνων ἔχει . Τί οὖν ; οὐχ ἱκανὸς ὁ οὐρανὸς ἐντεκεῖν ; εἰ δὲ μὴ οὗτος , ἀλλ’ ἥ γε γῆ πᾶσα οὐκ ἂν ὑποδέξασθαι δύναιτο τὰς γονὰς αὐτῆς ; Οὔκ , ὦ Πόσειδον · ἡ Ἥρα γὰρ ὅρκῳ μεγάλῳ κατέλαβε τὴν γῆν , μὴ παρασχεῖν τῇ Λητοῖ τῶν ὠδίνων ὑποδοχήν . ἡ τοίνυν νῆσος αὕτη ἀνώμοτός ἐστιν · ἀφανὴς γὰρ ἦν .
Lemmas: ὁ νῆσος ὁ πλανάω , ὦ Ποσειδῶν , ὅς ἀποσπάω ὁ Σικελία ὕφαλος ἔτι νήχω συμβαίνω , οὗτος , φημί ὁ Ζεύς , ἵστημι ἤδη καί ἀναφαίνω καί ποιέω ἤδη δῆλος ἐν ὁ Αἰγαῖος μέσος βέβαιος μένω στηρίζω πάνυ ἀσφαλής · δέω γάρ τις αὐτός . πράσσω οὗτος , ὦ Ἶρις . τίς δέ ὅμως παρέχω ὁ χρεία αὐτός ἀναφαίνω καί μηκέτι πλέω ; ὁ Λητώ ἐπί αὐτός δέω ἀποκυέω · ἤδη δέ πονηρός ὑπό ὁ ὠδίς ἔχω . τίς οὖν ; οὐ ἱκανός ὁ οὐρανός ἐντίκτω ; εἰ δέ μή οὗτος , ἀλλά ὁ γε γῆ πᾶς οὐ ἄν ὑποδέχομαι δύναμαι ὁ γονή αὐτός ; οὐ , ὦ Ποσειδῶν · ὁ Ἥρα γάρ ὅρκος μέγας καταλαμβάνω ὁ γῆ , μή παρέχω ὁ Λητώ ὁ ὠδίς ὑποδοχή . ὁ τοίνυν νῆσος οὗτος ἀνώμοτος εἰμί · ἀφανής γάρ εἰμί .
lucianus.dialogi-marini 9.2
Συνίημι . στῆθι , ὦ νῆσε , καὶ ἀνάδυθι αὖθις ἐκ τοῦ βυθοῦ καὶ μηκέτι ὐποφέρου , ἀλλὰ βεβαίως μένε καὶ ὑπόδεξαι , ὦ εὐδαιμονεσάτη , τοῦ ἀδελφοῦ τα τέκνα δύο , τοὺς καλλίστους τῶν θεῶν · καὶ ὑμεῖς , ὦ Τρίτωνες , διαπορθμεύσατε τὴν Λητὼ ἐς αὐτήν · καὶ γαληνὰ ἅπαντα ἔστω . τὸν δράκοντα δέ , ὃς νῦν ἐξοιστρεῖ αὐτὴν φοβῶν , τὰ νεογνὰ ἐπειδὰν τεχθῇ , αὐτίκα μέτεισι καὶ τιμωρήσει τῇ μητρί . σὺ δὲ ἀπάγγελλε τῷ Διὶ ἅπαντα εἶναι εὐτρεπῆ · ἕστηκεν ἡ Δῆλος · ἡκέτω ἡ Λητὼ ἤδη καὶ τικτέτω .
Lemmas: συνίημι . ἵστημι , ὦ νῆσος , καί ἀναδύνω αὖθις ἐκ ὁ βυθός καί μηκέτι ὑποφέρω , ἀλλά βέβαιος μένω καί ὑποδέχομαι , ὦ εὐδαιμονέω , ὁ ἀδελφός ὁ τέκνον δύο , ὁ καλός ὁ θεός · καί σύ , ὦ Τρίτων , διαπορθμεύω ὁ Λητώ εἰς αὐτός · καί γαληνός ἅπας εἰμί . ὁ δράκων δέ , ὅς νῦν ἐξοιστράω αὐτός φοβέω , ὁ νεογνός ἐπειδάν τίκτω , αὐτίκα μετέρχομαι καί τιμωρέω ὁ μήτηρ . σύ δέ ἀπαγγέλλω ὁ Ζεύς ἅπας εἰμί εὐτρεπής · ἵστημι ὁ Δῆλος · ἥκω ὁ Λητώ ἤδη καί τίκτω .
lucianus.dialogi-marini 10.1
Δέξαι με , ὦ θάλασσα , δεινὰ πεπονθότα καὶ κατάσβεσόν μου τὰ τραύματα . Τί τοῦτο , ὦ Ξάνθε ; τίς σε κατέκαυσεν ; Ὁ Ἥφαιστος . ἀλλ’ ἀπηνθράκωμαι ὅλος ὁ κακοδαίμων καὶ ζέω . Διὰ τί δαί σοι καὶ ἐνέβαλε τὸ πῦρ ; Διὰ τὸν ταύτης υἱὸν τῆς Θέτιδος · ἐπεὶ γὰρ φονεύοντα τοὺς Φρύγας ἱκετεύσας οὐκ ἔπαυσα τῆς ὀργῆς , ἀλλ’ ὑπὸ τῶν νεκρῶν ἐνέφραττέ μοι τὸν ῥοῦν , ἐλεήσας τοὺς ἀθλίους ἐπῆλθον ἐπικλύσαι ἐθέλων , ὡς φοβηθεὶς ἀπόσχοιτο τῶν ἀνδρῶν .
Lemmas: δέχομαι ἐγώ , ὦ θάλασσα , δεινός πάσχω καί κατασβέννυμι ἐγώ ὁ τραῦμα . τίς οὗτος , ὦ Ξάνθος ; τίς σύ κατακαίω ; ὁ Ἥφαιστος . ἀλλά ἀπανθρακόω ὅλος ὁ κακοδαίμων καί ζέω . διά τίς δαί σύ καί ἐμβάλλω ὁ πῦρ ; διά ὁ οὗτος υἱός ὁ Θέτις · ἐπεί γάρ φονεύω ὁ Φρύξ ἱκετεύω οὐ παύω ὁ ὀργή , ἀλλά ὑπό ὁ νεκρός ἐμφράσσω ἐγώ ὁ ῥόος , ἐλεέω ὁ ἄθλιος ἐπέρχομαι ἐπικλύζω ἐθέλω , ὡς φοβέω ἀπέχω ὁ ἀνήρ .
lucianus.dialogi-marini 10.2
ἐνταῦθα ὁ Ἥφαιστος—ἔτυχε γὰρ πλησίον που ὤν—πᾶν οἶμαι ὅσον ἐν τῇ καμίνῳ πῦρ εἶχεν καὶ ὅσον ἐν τῇ Αἴτνῃ φέρων ἐπῆλθέ μοι , καὶ ἔκαυσε μὲν τὰς πτελέας μου καὶ μυρίκας , ὤπτησε δὲ καὶ τοὺς κακοδαίμονας ἰχθῦς καὶ τὰς ἐγχέλεις , αὐτὸν δὲ ἐμὲ ὑπερκαχλάσαι ποιήσας μικροῦ δεῖν ὅλον ξηρὸν εἴργασται . ὁρᾷς γοῦν ὅπως διάκειμαι ἀπὸ τῶν ἐγκαυμάτων . Θολερός , ὦ Ξάνθε , καὶ θερμός , ὡς εἰκός , τὸ αἷμα μὲν ἀπὸ τῶν νεκρῶν , ἡ θέρμη δέ , ὡς φῄς , ἀπὸ τοῦ πυρός · καὶ εἰκότως , ὦ Ξάνθε , ὃς ἐπὶ τὸν ἐμὸν υἱωνὸν ὥρμησας οὐκ αἰδεσθεὶς ὅτι Νηρεΐδος υἱὸς ἦν . Οὐκ ἔδει οὖν ἐλεῆσαι γείτονας ὄντας τοὺς Φρύγας ; Τὸν Ἥφαιστον δὲ οὐκ ἔδει ἐλεῆσαι Θέτιδος υἱὸν ὄντα τὸν Ἀχιλλέα ;
Lemmas: ἐνταῦθα ὁ Ἥφαιστος γάρ πλησίον που ὤν—πᾶν οἴομαι ὅσον ἐν ὁ κάμινος πῦρ ἔχω καί ὅσος ἐν ὁ Αἴτνη φέρω ἐπέρχομαι ἐγώ , καί καίω μέν ὁ πτελέα ἐγώ καί μυρίκη , ὀπτάω δέ καί ὁ κακοδαίμων ἰχθῦς καί ὁ ἔγχελυς , αὐτός δέ ἐγώ ὑπερκαχλάζω ποιέω μικρός δέω ὅλος ξηρός ἐργάζομαι . ὁράω γοῦν ὅπως διάκειμαι ἀπό ὁ ἔγκαυμα . θολερός , ὦ Ξάνθος , καί θερμός , ὡς ἔοικα , ὁ αἷμα μέν ἀπό ὁ νεκρός , ὁ θέρμη δέ , ὡς φημί , ἀπό ὁ πῦρ · καί ἔοικα , ὦ Ξάνθος , ὅς ἐπί ὁ ἐμός υἱωνός ὁρμάω οὐ αἰδέομαι ὅτι Νηρηΐς υἱός εἰμί . οὐ δέω οὖν ἐλεέω γείτων εἰμί ὁ Φρύξ ; ὁ Ἥφαιστος δέ οὐ δέω ἐλεέω Θέτις υἱός εἰμί ὁ Ἀχιλλεύς ;
lucianus.dialogi-marini 11.1
Ταύτην , ὦ Ζέφυρε , τὴν δάμαλιν , ἣν διὰ τοῦ πελάγους εἰς Αἴγυπτον ὁ Ἑρμῆς ἄγει , ὁ Ζεὺς διεκόρησεν ἁλοὺς ἔρωτι ; Ναί , ὦ Νότε · οὐ δάμαλις δὲ τότε , ἀλλὰ παῖς ἦν τοῦ ποταμοῦ Ἰνάχου · νῦν δὲ ἡ Ἥρα τοιαύτην ἐποίησεν αὐτὴν ζηλοτυπήσασα , ὅτι πάνυ ἑώρα ἐρῶντα τὸν Δία . Νῦν δὲ ἔτι ἐρᾷ τῆς βοός ; Καὶ μάλα , καὶ διὰ τοῦτο αὐτὴν εἰς Αἴγυπτον ἔπεμψεν καὶ ἡμῖν προσέταξε μὴ κυμαίνειν τὴν θάλασσαν ἔστ' ἂν διανήξεται , ὡς ἀποτεκοῦσα ἐκεῖ—κυεῖ δὲ ἤδη—θεὸς γένοιτο καὶ αὐτὴ καὶ τὸ τεχθέν .
Lemmas: Ταύτη , ὦ Ζέφυρος , ὁ δάμαλις , ὅς διά ὁ πέλαγος εἰς Αἴγυπτος ὁ Ἑρμῆς ἄγω , ὁ Ζεύς διακορέω ἁλίσκομαι ἔρως ; Ναίς , ὦ Νότος · οὐ δάμαλις δέ τότε , ἀλλά παῖς εἰμί ὁ ποταμός Ἴναχος · νῦν δέ ὁ Ἥρα τοιοῦτος ποιέω αὐτός ζηλοτυπέω , ὅτι πάνυ ὁράω ἐράω ὁ Ζεύς . Νῦν δέ ἔτι ἐράω ὁ βοῦς ; καί μάλα , καί διά οὗτος αὐτός εἰς Αἴγυπτος πέμπω καί ἐγώ προστάσσω μή κυμαίνω ὁ θάλασσα εἰμί ἄν διανήχομαι , ὡς ἀποτίκτω κεῖμαι δέ ἤδη—θεὸς γίγνομαι καί αὐτός καί ὁ τίκτω .
lucianus.dialogi-marini 11.2
Ἡ δάμαλις θεός ; Καὶ μάλα , ὦ Νότε · ἄρξει τε , ὡς ὁ Ἑρμῆς ἔφη , τῶν πλεόντων καὶ ἡμῶν ἔσται δέσποινα , ὅντινα ἂν ἡμῶν ἐθέλῃ ἐκπέμψαι ἢ κωλῦσαι ἐπιπνεῖν . Θεραπευτέα τοιγαροῦν , ὦ Ζέφυρε , ἤδη δέσποινά γε οὖσα . εὐνουστέρα γὰρ ἂν οὕτως γένοιτο . Ἀλλ' ἤδη γὰρ διεπέρασε καὶ ἐξένευσεν ἐς τὴν γῆν . ὁρᾷς ὅπως οὐκέτι μὲν τετραποδητὶ βαδίζει , ἀνορθώσας δὲ αὐτὴν ὁ Ἑρμῆς γυναῖκα παγκάλην αὖθις ἐποίησεν ; Παράδοξα γοῦν ταῦτα , ὦ Ζέφυρε · οὐκέτι τὰ κέρατα οὐδὲ οὐρὰ καὶ δίχηλα τὰ σκέλη , ἀλλ’ ἐπέραστος κόρη . ὁ μέντοι Ἑρμῆς τί παθὼν μεταβέβληκεν ἑαυτὸν καὶ ἀντὶ νεανίου κυνοπρόσωπος γεγένηται ; Μὴ πολυπραγμονῶμεν , ὅτι ἄμεινον ἐκεῖνος οἶδε τὸ πρακτέον .
Lemmas: ὁ δάμαλις θεός ; καί μάλα , ὦ Νότος · ἄρχω τε , ὡς ὁ Ἑρμῆς φημί , ὁ πλέω καί ἐγώ εἰμί δέσποινα , ὅστις ἄν ἐγώ ἐθέλω ἐκπέμπω ἤ κωλύω ἐπιπνέω . θεραπευτέον τοιγάρ , ὦ Ζέφυρος , ἤδη δέσποινα γε εἰμί . εὔνους γάρ ἄν οὕτως γίγνομαι . ἀλλά ἤδη γάρ διαπεράω καί ἐκνεύω εἰς ὁ γῆ . ορώ ὅπως οὐκέτι μέν τετραποδητί βαδίζω , ἀνορθόω δέ αὐτός ὁ Ἑρμῆς γυνή πάγκαλος αὖθις ποιέω ; Παράδοξος γοῦν οὗτος , ὦ Ζέφυρος · οὐκέτι ὁ κέρας οὐδέ οὐρά καί δίχηλος ὁ σκέλος , ἀλλά ἐπέραστος κόρη . ὁ μέντοι Ἑρμῆς τίς πάσχω μεταβάλλω ἑαυτοῦ καί ἀντί νεανίας κυνοπρόσωπος γίγνομαι ; Μή πολυπραγμονέω , ὅτι ἀγαθός ἐκεῖνος οἶδα ὁ πράσσω .
lucianus.dialogi-marini 12.1
Τί δακρύεις , ὦ Θέτι ; Καλλίστην , ὦ Δωρί , κόρην εἶδον ἐς κιβωτὸν ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐμβληθεῖσαν , αὐτήν τε καὶ βρέφος αὐτῆς ἀρτιγέννητον · ἐκέλευσεν δὲ ὁ πατὴρ τοὺς ναύτας ἀναλαβόντας τὸ κιβώτιον , ἐπειδὰν πολὺ τῆς γῆς ἀποσπάσωσιν , ἀφεῖναι εἰς τὴν θάλασσαν , ὡς ἀπόλοιτο ἡ ἀθλία , καὶ αὐτὴ καὶ τὸ βρέφος . Τίνος ἕνεκα , ὦ ἀδελφή ; εἰπέ , εἴ τι ἔμαθες ἀκριβῶς . Ἅπαντα . ὁ γὰρ Ἀκρίσιος ὁ πατὴρ αὐτῆς καλλίστην οὖσαν ἐπαρθένευεν ἐς χαλκοῦν τινα θάλαμον ἐμβαλών · εἶτα , εἰ μὲν ἀληθὲς οὐκ ἔχω εἰπεῖν , φασὶ δ’ οὖν τὸν Δία χρυσὸν γενόμενον ῥυῆναι διὰ τοῦ ὀρόφου ἐπ' αὐτήν , δεξαμένην δὲ ἐκείνην ἐς τὸν κόλπον καταρρέοντα τὸν θεὸν ἐγκύμονα γενέσθαι . τοῦτο αἰσθόμενος ὁ πατήρ , ἄγριός τις καὶ ζηλότυπος γέρων , ἠγανάκτησε καὶ ὑπό τινος μεμοιχεῦσθαι οἰηθεὶς αὐτὴν ἐμβάλλει εἰς τὴν κιβωτὸν ἄρτι τετοκυῖαν .
Lemmas: τίς δακρύω , ὦ Θέτις ; καλός , ὦ Δωρίς , κόρη ὁράω εἰς κιβωτός ὑπό ὁ πατήρ ἐμβάλλω , αὐτός τε καί βρέφος αὐτός ἀρτιγέννητος · κελεύω δέ ὁ πατήρ ὁ ναύτης ἀναλαμβάνω ὁ κιβώτιον , ἐπειδάν πολύς ὁ γῆ ἀποσπάω , ἀφίημι εἰς ὁ θάλασσα , ὡς ἀπόλλυμι ὁ ἄθλιος , καί αὐτός καί ὁ βρέφος . τίς ἕνεκα , ὦ ἀδελφή ; λέγω , εἰ τις μανθάνω ἀκριβής . ἅπας . ὁ γάρ Ἀκρίσιος ὁ πατήρ αὐτός καλός εἰμί παρθενεύω εἰς χάλκεος τις θάλαμος ἐμβάλλω · εἶτα , εἰ μέν ἀληθής οὐ ἔχω λέγω , φημί δέ οὖν ὁ Ζεύς χρυσός γίγνομαι ῥέω διά ὁ ὄροφος ἐπί αὐτός , δείκνυμι δέ ἐκεῖνος εἰς ὁ κόλπος καταρρέω ὁ θεός ἐγκύμων γίγνομαι . οὗτος αἰσθάνομαι ὁ πατήρ , ἄγριος τις καί ζηλότυπος γέρων , ἀγανακτέω καί ὑπό τις μοιχεύω οἴομαι αὐτός ἐμβάλλω εἰς ὁ κιβωτός ἄρτι τίκτω .
lucianus.dialogi-marini 12.2
Ἡ δὲ τί ἔπραττεν , ὦ Θέτι , ὁπότε καθίετο ; Ὑπὲρ αὐτῆς μὲν ἐσίγα , ὦ Δωρί , καὶ ἔφερε τὴν καταδίκην . τὸ βρέφος δὲ παρῃτεῖτο μὴ ἀποθανεῖν δακρύουσα καὶ τῷ πάππῳ δεικνύουσα αὐτό , κάλλιστον ὄν · τὸ δὲ ὑπ' ἀγνοίας τῶν κακῶν ὑπεμειδία πρὸς τὴν θάλασσαν . ὑποπίμπλαμαι αὖθις τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων μνημονεύσασα αὐτῶν . Κἀμὲ δακρῦσαι ἐποίησας . ἀλλ’ ἤδη τεθνᾶσιν ; Οὐδαμῶς · νήχεται γὰρ ἔτι ἡ κιβωτὸς ἀμφὶ τὴν Σέριφον ζῶντας αὐτοὺς φυλάττουσα . Τί οὖν οὐχὶ σῴζομεν αὐτοὺς τοῖς ἁλιεῦσι τούτοις ἐμβαλοῦσαι ἐς τὰ δίκτυα τοῖς Σεριφίοις ; οἱ δὲ ἀνασπάσαντες σώσουσι δῆλον ὅτι . Εὖ λέγεις , οὕτω ποιῶμεν · μὴ γὰρ ἀπολέσθω μήτε αὐτὴ μήτε τὸ παιδίον οὕτως ὂν καλόν .
Lemmas: ὁ δέ τίς πράσσω , ὦ Θέτις , ὁπότε καθίημι ; ὑπέρ αὐτός μέν σιγάω , ὦ Δωρίς , καί φέρω ὁ δίκη . ὁ βρέφος δέ παραιτέομαι μή ἀποθνῄσκω δακρύω καί ὁ πάππος δείκνυμι αὐτός , καλός εἰμί · ὁ δέ ὑπό ἄγνοια ὁ κακός ὑπομειδιάω πρός ὁ θάλασσα . ὑποπίμπλημι αὖθις ὁ ὀφθαλμός δάκρυον μνημονεύω αὐτός . ἐγώ δακρύω ποιέω . ἀλλά ἤδη θνῄσκω ; οὐδαμῶς · νήχω γάρ ἔτι ὁ κιβωτός ἀμφί ὁ Σέριφος ζάω αὐτός φυλάσσω . τίς οὖν οὐ σῴζω αὐτός ὁ ἁλιεύς οὗτος ἐμβάλλω εἰς ὁ δίκτυον ὁ Σερίφιος ; ὁ δέ ἀνασπάω σῴζω δῆλος ὅτι . εὖ λέγω , οὕτως ποιέω · μή γάρ ἀπόλλυμι μήτε αὐτός μήτε ὁ παιδίον οὕτως εἰμί καλός .
lucianus.dialogi-marini 13.1
Οὐ καλὰ ταῦτα , ὦ Πόσειδον · εἰρήσεται γὰρ τἀληθές · ὑπελθών μου τὴν ἐρωμένην εἰκασθεὶς ἐμοὶ διεκόρησας τὴν παῖδα · ἡ δὲ ᾤετο ὑπ' ἐμοῦ αὐτὸ πεπονθέναι καὶ διὰ τοῦτο παρεῖχεν ἑαυτήν . Σὺ γάρ , ὦ Ἐνιπεῦ , ὑπεροπτικὸς ἦσθα καὶ βραδύς , ὃς κόρης οὕτω καλῆς φοιτώσης ὁσημέραι παρὰ σέ , ἀπολλυμένης ὑπὸ τοῦ ἔρωτος , ὑπερεώρας καὶ ἔχαιρες λυπῶν αὐτήν , ἡ δὲ περὶ τὰς ὄχθας ἁλύουσα καὶ ἐπεμβαίνουσα καὶ λουομένη ἐνίοτε ηὔχετό σοι ἐντυχεῖν , σὺ δὲ ἐθρύπτου πρὸς αὐτήν .
Lemmas: οὐ καλός οὗτος , ὦ Ποσειδῶν · λέγω γάρ ἀληθής · ὑπέρχομαι ἐγώ ὁ ἐράω εἰκάζω ἐγώ διακορέω ὁ παῖς · ὁ δέ οἴομαι ὑπό ἐγώ αὐτός πάσχω καί διά οὗτος παρέχω ἑαυτοῦ . σύ γάρ , ὦ Ἐνιπεύς , ὑπεροπτικός εἰμί καί βραδύς , ὅς κόρη οὕτως καλός φοιτάω ὁσημέραι παρά σύ , ἀπόλλυμι ὑπό ὁ ἔρως , ὑπεροράω καί χαίρω λυπέω αὐτός , ὁ δέ περί ὁ ὄχθη ἀλύω καί ἐπεμβαίνω καί λούω ἐνίοτε εὔχομαι σύ ἐντυγχάνω , σύ δέ θρύπτω πρός αὐτός .
lucianus.dialogi-marini 13.2
Τί οὖν ; διὰ τοῦτο ἐχρῆν σε προαρπάσαι τὸν ἔρωτα καὶ καθυποκρίνασθαι Ἐνιπέα ἀντὶ Ποσειδῶνος εἶναι καὶ κατασοφίσασθαι τὴν Τυρὼ ἀφελῆ κόρην οὖσαν ; Ὀψὲ ζηλοτυπεῖς , ὦ Ἐνιπεῦ , ὑπερόπτης πρότερον ὤν · ἡ Τυρὼ δὲ οὐδὲν δεινὸν πέπονθεν οἰομένη ὑπὸ σοῦ διακεκορῆσθαι . Οὐ μὲν οὖν · ἔφησθα γὰρ ἀπιὼν ὅτι Ποσειδῶν ἦσθα . ὃ καὶ μάλιστα ἐλύπησεν αὐτήν · καὶ ἐγὼ τοῦτο ἠδίκημαι , ὅτι τὰ ἐμὰ σὺ ηὐφραίνου τότε καὶ περιστήσας πορφύρεόν τι κῦμα , ὅπερ ὑμᾶς συνέκρυπτεν ἅμα , συνῆσθα τῇ παιδὶ ἀντ' ἐμοῦ . Ναί · σὺ γὰρ οὐκ ἤθελες , ὦ Ἐνιπεῦ .
Lemmas: τίς οὖν ; διά οὗτος χρή σύ προαρπάζω ὁ ἔρως καί καθυποκρίνομαι Ἐνιπεύς ἀντί Ποσειδῶν εἰμί καί κατασοφίζομαι ὁ Τυρώ ἀφελής κόρη εἰμί ; ὀψέ ζηλοτυπέω , ὦ Ἐνιπεύς , ὑπερόπτης πρότερος εἰμί · ὁ Τυρώ δέ οὐδείς δεινός πάσχω οἴομαι ὑπό σύ διακορέω . οὐ μέν οὖν · φημί γάρ ἀπέρχομαι ὅτι Ποσειδῶν εἰμί . ὅς καί μάλα λυπέω αὐτός · καί ἐγώ οὗτος ἀδικέω , ὅτι ὁ ἐμός σύ εὐφραίνω τότε καί περιίστημι πορφύρεος τις κῦμα , ὅς σύ συγκρύπτω ἅμα , σύνειμι ὁ παῖς ἀντί ἐγώ . ναί · σύ γάρ οὐ ἐθέλω , ὦ Ἐνιπεύς .
lucianus.dialogi-marini 14.1
Τὸ κῆτος ὑμῶν , ὦ Νηρεΐδες , ὃ ἐπὶ τὴν τοῦ Κηφέως θυγατέρα τὴν Ἀνδρομέδαν ἐπέμψατε , οὔτε τὴν παῖδα ἠδίκησεν , ὡς οἴεσθε , καὶ αὐτὸ ἤδη τέθνηκεν . Ὑπὸ τίνος , ὦ Τρίτων ; ἢ ὁ Κηφεὺς καθάπερ δέλεαρ προθεὶς τὴν κόρην ἀπέκτεινεν ἐπιών , λοχήσας μετὰ πολλῆς δυνάμεως ; Οὔκ · ἀλλὰ ἴστε , οἶμαι , ὦ Ἰφιάνασσα , τὸν Περσέα , τὸ τῆς Δανάης παιδίον , ὃ μετὰ τῆς μητρὸς ἐν τῇ κιβωτῷ ἐμβληθὲν εἰς τὴν θάλασσαν ὑπὸ τοῦ μητροπάτορος ἐσώσατε οἰκτείρασαι αὐτούς . Οἶδα ὃν λέγεις · εἰκὸς δὲ ἤδη νεανίαν εἶναι καὶ μάλα γενναῖόν τε καὶ καλὸν ἰδεῖν . Οὗτος ἀπέκτεινεν τὸ κῆτος . Διὰ τί , ὦ Τρίτων ; οὐ γὰρ δὴ σῶστρα ἡμῖν τοιαῦτα ἐκτίνειν αὐτὸν ἐχρῆν .
Lemmas: ὁ κῆτος σύ , ὦ Νηρηΐς , ὅς ἐπί ὁ ὁ Κηφεύς θυγάτηρ ὁ Ἀνδρομέδη πέμπω , οὔτε ὁ παῖς ἀδικέω , ὡς οἴομαι , καί αὐτός ἤδη θνῄσκω . ὑπό τίς , ὦ Τρίτων ; ἤ ὁ Κηφεύς καθά δέλεαρ προτίθημι ὁ κόρη ἀποκτείνω ἐπέρχομαι , λοχάω μετά πολύς δύναμις ; οὐ · ἀλλά οἶδα , οἴομαι , ὦ Ἰφιγένεια , ὁ Περσεύς , ὁ ὁ Δανάη παιδίον , ὅς μετά ὁ μήτηρ ἐν ὁ κιβωτός ἐμβάλλω εἰς ὁ θάλασσα ὑπό ὁ μητροπάτωρ σῴζω οἰκτίρω αὐτός . οἶδα ὅς λέγω · ἔοικα δέ ἤδη νεανίας εἰμί καί μάλα γενναῖος τε καί καλός ὁράω . οὗτος ἀποκτείνω ὁ κῆτος . διά τίς , ὦ Τρίτων ; οὐ γάρ δή σῶστρα ἐγώ τοιοῦτος ἐκτίνω αὐτός χρή .
lucianus.dialogi-marini 14.2
Ἐγὼ ὑμῖν φράσω τὸ πᾶν ὡς ἐγένετο · ἐστάλη μὲν οὗτος ἐπὶ τὰς Γοργόνας ἆθλόν τινα τῷ βασιλεῖ ἐπιτελῶν , ἐπεὶ δὲ ἀφίκετο εἰς τὴν Λιβύην — Πῶς , ὦ Τρίτων ; μόνος ; ἢ καὶ ἄλλους συμμάχους ἦγεν ; ἄλλως γὰρ δύσπορος ἡ ὁδός . Διὰ τοῦ ἀέρος · ὑπόπτερον γὰρ αὐτὸν ἡ Ἀθηνᾶ ἔθηκεν . ἐπεὶ δ’ οὖν ἧκεν ὅπου διῃτῶντο , αἱ μὲν ἐκάθευδον , οἶμαι , ὁ δὲ ἀποτεμὼν τῆς Μεδούσης τὴν κεφαλὴν ᾤχετο ἀποπτάμενος . Πῶς ἰδών ; ἀθέατοι γάρ εἰσιν · ἢ ὃς ἂν ἴδῃ , οὐκ ἄν τι ἄλλο μετὰ ταύτας ἴδοι . Ἡ Ἀθηνᾶ τὴν ἀσπίδα προφαίνουσα—τοιαῦτα γὰρ ἤκουσα διηγουμένου αὐτοῦ πρὸς τὴν Ἀνδρομέδαν καὶ πρὸς τὸν Κηφέα ὕστερον—ἡ Ἀθηνᾶ δὴ ἐπὶ τῆς ἀσπίδος ἀποστιλβούσης ὥσπερ ἐπὶ κατόπτρου παρέσχεν αὐτῷ ἰδεῖν τὴν εἰκόνα τὴς Μεδούσης · εἶτα λαβόμενος τῇ λαιᾷ τῆς κόμης , ἐνορῶν δ’ ἐς τὴν εἰκόνα , τῇ δεξιᾷ τὴν ἅρπην ἔχων , ἀπέτεμεν τὴν κεφαλὴν αὐτῆς , καὶ πρὶν ἀνεγρέσθαι τὰς ἀδελφὰς ἀνέπτατο .
Lemmas: ἐγώ σύ φράζω ὁ πᾶς ὡς γίγνομαι · στέλλω μέν οὗτος ἐπί ὁ Γοργώ ἆθλον τις ὁ βασιλεύς ἐπιτελέω , ἐπεί δέ ἀφικνέομαι εἰς ὁ Λιβύη — πῶς , ὦ Τρίτων ; μόνος ; ἤ καί ἄλλος σύμμαχος ἄγω ; ἄλλος γάρ δύσπορος ὁ ὁδός . διά ὁ ἀήρ · ὑπόπτερος γάρ αὐτός ὁ Ἀθήνη τίθημι . ἐπεί δέ οὖν ἥκω ὅπου διαδιαιτάω , ὁ μέν καθεύδω , οἴομαι , ὁ δέ ἀποτέμνω ὁ Μεδούσα ὁ κεφαλή οἴχομαι ἀποπέτομαι . πῶς ὁράω ; ἀθέατος γάρ εἰμί · ἤ ὅς ἄν ὁράω , οὐ ἄν τις ἄλλος μετά οὗτος ὁράω . ὁ Ἀθήνη ὁ ἀσπίς προφαίνω γάρ ἀκούω διηγέομαι αὐτός πρός ὁ Ἀνδρομέδη καί πρός ὁ Κηφεύς ὕστερος Ἀθήνη δή ἐπί ὁ ἀσπίς ἀποστίλβω ὥσπερ ἐπί κάτοπτρον παρέχω αὐτός ὁράω ὁ εἰκών ὁ Μεδούσα · εἶτα λαμβάνω ὁ λαιός ὁ κόμη , ἐνοράω δέ εἰς ὁ εἰκών , ὁ δεξιός ὁ ἅρπη ἔχω , ἀποτέμνω ὁ κεφαλή αὐτός , καί πρίν ἀνεγείρω ὁ ἀδελφή ἀναπέτομαι .
lucianus.dialogi-marini 14.3
ἐπεὶ δὲ κατὰ τὴν παράλιον ταύτην Αἰθιοπίαν ἐγένετο , ἤδη πρόσγειος πετόμενος , ὁρᾷ τὴν Ἀνδρομέδαν προκειμένην ἐπί τινος πέτρας προβλῆτος προσπεπατταλευμένην , καλλίστην , ὦ θεοί , καθειμένην τὰς κόμας , ἡμίγυμνον πολὺ ἔνερθε τῶν μαστῶν · καὶ τὸ μὲν πρῶτον οἰκτείρας τὴν τύχην αὐτῆς ἀνηρώτα τὴν αἰτίαν τῆς καταδίκης , κατὰ μικρὸν δὲ ἁλοὺς ἔρωτι—ἐχρῆν γὰρ σεσῶσθαι τὴν παῖδα—βοηθεῖν διέγνω · καὶ ἐπειδὴ τὸ κῆτος ἐπῄει μάλα φοβερὸν ὡς καταπιόμενον τὴν Ἀνδρομέδαν , ὑπεραιωρηθεὶς ὁ νεανίσκος πρόκωπον ἔχων τὴν ἅρπην τῇ μὲν καθικνεῖται , τῇ δὲ προδεικνὺς τὴν Γοργόνα λίθον ἐποίει αὐτό , τὸ δὲ τέθνηκεν ὁμοῦ καὶ πέπηγεν αὐτοῦ τὰ πολλά , ὅσα εἶδε τὴν Μέδουσαν · ὁ δὲ λύσας τὰ δεσμὰ τῆς παρθένου , ὑποσχὼν τὴν χεῖρα ὑπεδέξατο ἀκροποδητὶ κατιοῦσαν ἐκ τῆς πέτρας ὀλισθηρᾶς οὔσης , καὶ νῦν γαμεῖ ἐν τοῦ Κηφέως καὶ ἀπάξει αὐτὴν εἰς Ἄργος , ὥστε ἀντὶ θανάτου γάμον οὐ τὸν τυχόντα εὕρετο .
Lemmas: ἐπεί δέ κατά ὁ παράλιος οὗτος Αἰθιοπία γίγνομαι , ἤδη πρόσγειος πέτομαι , ὁράω ὁ Ἀνδρομέδη πρόκειμαι ἐπί τις πέτρα προβλής προσπασσαλεύω , καλός , ὦ θεός , καθέζομαι ὁ κόμη , ἡμίγυμνος πολύς ἔνερθε ὁ μαστός · καί ὁ μέν πρῶτος οἰκτίρω ὁ τύχη αὐτός ἀνερωτάω ὁ αἰτία ὁ καταδίκη , κατά μικρός δέ ἁλίσκομαι ἔρωτι—ἐχρῆν γάρ σῴζω ὁ παιδα—βοηθεω διαγιγνώσκω · καί ἐπειδή ὁ κῆτος ἐπέρχομαι μάλα φοβερός ὡς καταπίνω ὁ Ἀνδρομέδη , ὑπεραιωρέω ὁ νεανίσκος πρόκωπος ἔχω ὁ ἅρπη ὁ μέν καθικνέομαι , ὁ δέ προδείκνυμι ὁ Γοργών λίθος ποιέω αὐτός , ὁ δέ θνῄσκω ὁμοῦ καί πήγνυμι αὐτός ὁ πολύς , ὅσος ὁράω ὁ Μεδούσα · ὁ δέ λύω ὁ δεσμός ὁ παρθένος , ὑπέχω ὁ χείρ ὑποδέχομαι ἀκροποδητί κατέρχομαι ἐκ ὁ πέτρα ὀλισθηρός εἰμί , καί νῦν γαμέω ἐν ὁ Κηφεύς καί ἀπάγω αὐτός εἰς Ἄργος , ὥστε ἀντί θάνατος γάμος οὐ ὁ τυγχάνω εὑρίσκω .
lucianus.dialogi-marini 14.4
Ἐγὼ μὲν οὐ πάνυ τῷ γεγονότι ἄχθομαι · τί γὰρ ἡ παῖς ἠδίκει ἡμᾶς , εἰ ἡ μήτηρ αὐτῆς , ἐμεγαλαυχεῖτο καὶ ἠξίου εἶναι καλλίων ; Ὅτι οὕτως ἂν ἤλγησεν ἐπὶ τῇ θυγατρὶ μήτηρ γε οὖσα . Μηκέτι μεμνώμεθα , ὦ Δωρί , ἐκείνων , εἴ τι βάρβαρος γυνὴ ὑπὲρ τὴν ἀξίαν ἐλάλησεν · ἱκανὴν γὰρ ἡμῖν τιμωρίαν ἔδωκεν φοβηθεῖσα ἐπὶ τῇ παιδί . χαίρωμεν οὖν τῷ γάμῳ .
Lemmas: ἐγώ μέν οὐ πάνυ ὁ γίγνομαι ἄχθομαι · τίς γάρ ὁ παῖς ἀδικέω ἐγώ , εἰ ὁ μήτηρ αὐτηες͂ς , μεγαλαυχέω καί ἀξιόω εἰμί καλός ; ὅτι οὕτως ἄν ἀλγέω ἐπί ὁ θυγάτηρ μήτηρ γε εἰμί . μηκέτι μιμνῄσκω , ὦ Δωρίς , ἐκεῖνος , εἰ τις βάρβαρος γυνή ὑπέρ ὁ ἀξία λαλέω · ἱκανός γάρ ἐγώ τιμωρία δίδωμι φοβέω ἐπί ὁ παῖς . χαίρω οὖν ὁ γάμος .
lucianus.dialogi-marini 15.1
Οὐ πώποτε πομπὴν ἐγὼ μεγαλοπρεπεστέραν εἶδον ἐν τῇ θαλάσσῃ , ἀφ' οὗ γέ εἰμι καὶ πνέω . σὺ δὲ οὐκ εἶδες , ὦ Νότε ; Τίνα ταύτην λέγεις , ὦ Ζέφυρε , τὴν πομπήν ; ἢ τίνες οἱ πέμποντες ἦσαν ; Ἡδίστου θεάματος ἀπελείφθης , οἷον οὐκ ἂν ἄλλο ἴδοις ἔτι . Περὶ τὴν ἐρυθρὰν γὰρ θάλασσαν εἰργαζόμην , ἐπέπνευσα δὲ καὶ μέρος τῆς Ἰνδικῆς , ὅσα παράλια τῆς χώρας · οὐδὲν οὖν οἶδα ὧν λέγεις . Ἀλλὰ τὸν Σιδώνιόν γε Ἀγήνορα οἶδας ; Ναί · τὸν τῆς Εὐρώπης πατέρα . τί μήν ; Περὶ αὐτῆς ἐκείνης διηγήσομαί σοι . Μῶν ὅτι ὁ Ζεὺς ἐραστὴς τῆς παιδὸς ἐκ πολλοῦ ; τοῦτο γὰρ καὶ πάλαι ἠπιστάμην . Οὐκοῦν τὸν μὲν ἔρωτα οἶσθα , τὰ μετὰ ταῦτα δὲ ἤδη ἄκουσον .
Lemmas: οὐ πώποτε πομπή ἐγώ μεγαλοπρεπής ὁράω ἐν ὁ θάλασσα , ἀπό ὅς γε εἰμί καί πνέω . σύ δέ οὐ ὁράω , ὦ Νότος ; τίς οὗτος λέγω , ὦ Ζέφυρος , ὁ πομπή ; ἤ τίς ὁ πέμπω εἰμί ; ἡδύς θέαμα ἀπολείπω , οἷος οὐ ἄν ἄλλος ὁράω ἔτι . περί ὁ ἐρυθρός γάρ θάλασσα ἐργάζομαι , ἐπιπνέω δέ καί μέρος ὁ Ἰνδικός , ὅσος παράλιος ὁ χώρα · οὐδείς οὖν οἶδα ὅς λέγω . ἀλλά ὁ Σιδώνιος γε Ἀγήνωρ οἶδα ; ναί · ὁ ὁ Εὐρώπη πατήρ . τίς μήν ; περί αὐτός ἐκεῖνος διηγέομαι σύ . μῶν ὅτι ὁ Ζεύς ἐραστής ὁ παῖς ἐκ πολύς ; οὗτος γάρ καί πάλαι ἐπίσταμαι . οὐκοῦν ὁ μέν ἔρως οἶδα , ὁ μετά οὗτος δέ ἤδη ἀκούω .
lucianus.dialogi-marini 15.2
ἡ μὲν Εὐρώπη κατεληλύθει ἐπὶ τὴν ἠϊόνα παίζουσα τὰς ἡλικιώτιδας παραλαβοῦσα , ὁ Ζεὺς δὲ ταύρῳ εἰκάσας ἑαυτὸν συνέπαιζεν αὐταῖς κάλλιστος φαινόμενος · λευκός τε γὰρ ἦν ἀκριβῶς καὶ τὰ κέρατα εὐκαμπὴς καὶ τὸ βλέμμα ἥμερος · ἐσκίρτα οὖν καὶ αὐτὸς ἐπὶ τῆς ἠϊόνος καὶ ἐμυκᾶτο ἥδιστον , ὥστε τὴν Εὐρώπην τολμῆσαι καὶ ἀναβῆναι αὐτόν . ὡς δὲ τοῦτο ἐγένετο , δρομαῖος μὲν ὁ Ζεὺς ὥρμησεν ἐπὶ τὴν θάλασσαν φέρων αὐτὴν καὶ ἐνήχετο ἐμπεσών , ἡ δὲ πάνυ ἐκπλαγὴς τῷ πράγματι τῇ λαιᾷ μὲν εἴχετο τοῦ κέρατος , ὡς μὴ ἀπολισθάνοι , τῇ ἑτέρᾳ δὲ ἠνεμωμένον τὸν πέπλον συνεῖχεν .
Lemmas: ὁ μέν Εὐρώπη κατέρχομαι ἐπί ὁ ἠιών παίζω ὁ ἡλικιῶτις παραλαμβάνω , ὁ Ζεύς δέ ταῦρος εἰκάζω ἑαυτοῦ συμπαίζω αὐτός καλός φαίνω · λευκός τε γάρ εἰμί ἀκριβής καί ὁ κέρας εὐκαμπής καί ὁ βλέμμα ἥμερος · σκιρτάω οὖν καί αὐτός ἐπί ὁ ἠιών καί μυκάομαι ἡδύς , ὥστε ὁ Εὐρώπη τολμάω καί ἀναβαίνω αὐτός . ὡς δέ οὗτος γίγνομαι , δρομαῖος μέν ὁ Ζεύς ὁρμάω ἐπί ὁ θάλασσα φέρω αὐτός καί νήχω ἐμπίπτω , ὁ δέ πάνυ ἐκπλαγής ὁ πρᾶγμα ὁ λαιός μέν ἔχω ὁ κέρας , ὡς μή ἀπολισθάνω , ὁ ἕτερος δέ ἀνεμόομαι ὁ πέπλος συνέχω .
lucianus.dialogi-marini 15.3
Ἡδὺ τοῦτο θέαμα εἶδες , ὦ Ζέφυρε , καὶ ἐρωτικόν , νηχόμενον τὸν Δία καὶ φέροντα τὴν ἀγαπωμένην . Καὶ μὴν τὰ μετὰ ταῦτα ἡδίω παρὰ πολύ , ὦ Νότε · ἥ τε γὰρ θάλασσα εὐθὺς ἀκύμων ἐγένετο καὶ τὴν γαλήνην ἐπισπασαμένη λείαν παρεῖχεν ἑαυτήν , ἡμεῖς δὲ πάντες ἡσυχίαν ἄγοντες οὐδὲν ἄλλο ἢ θεαταὶ μόνον τῶν γιγνομένων παρηκολουθοῦμεν , Ἔρωτες δὲ παραπετόμενοι μικρὸν ὑπὲρ τὴν θάλασσαν , ὡς ἐνίοτε ἄκροις τοῖς ποσὶν ἐπιψαύειν τοῦ ὕδατος , ἡμμένας τὰς δᾷδας φέροντες ᾖδον ἅμα τὸν ὑμέναιον , αἱ Νηρεΐδες δὲ ἀναδῦσαι παρίππευον ἐπὶ τῶν δελφίνων ἐπικροτοῦσαι ἡμίγυμνοι τὰ πολλά , τό τε τῶν Τριτώνων γένος καὶ εἴ τι ἄλλο μὴ φοβερὸν ἰδεῖν τῶν θαλασσίων ἅπαντα περιεχόρευε τὴν παῖδα · ὁ μὲν γὰρ Ποσειδῶν ἐπιβεβηκὼς ἅρματος , παροχουμένην τὴν Ἀμφιτρίτην ἔχων , προῆγε γεγηθὼς ὁδοποιῶν νηχομένῳ τῷ ἀδελφῷ · ἐπὶ πᾶσι δὲ τὴν Ἀφροδίτην δύο Τρίτωνες ἔφερον ἐπὶ κόγχης κατακειμένην , ἄνθη παντοῖα ἐπιπάττουσαν τῇ νύμφῃ .
Lemmas: ἡδύς οὗτος θέαμα ὁράω , ὦ Ζέφυρος , καί ἐρωτικός , νήχω ὁ Ζεύς καί φέρω ὁ ἀγαπάω . καί μήν ὁ μετά οὗτος ἡδύς παρά πολύς , ὦ Νότος · ὁ τε γάρ θάλασσα εὐθύς ἀκύμων γίγνομαι καί ὁ γαλήνη ἐπισπάω λεία παρέχω ἑαυτοῦ , ἐγώ δέ πᾶς ἡσυχία ἄγω οὐδείς ἄλλος ἤ θεατής μόνος ὁ γίγνομαι παρακολουθέω , Ἔρως δέ παραπέτομαι μικρός ὑπέρ ὁ θάλασσα , ὡς ἐνίοτε ἄκρος ὁ πούς ἐπιψαύω ὁ ὕδωρ , ἅπτω ὁ δαίς φέρω ἀείδω ἅμα ὁ ὑμέναιος , ὁ Νηρηΐς δέ ἀναδύνω παριππεύω ἐπί ὁ δελφίς ἐπικροτέω ἡμίγυμνος ὁ πολύς , ὁ τε ὁ Τρίτων γένος καί εἰ τις ἄλλος μή φοβερός ὁράω ὁ θαλάσσιος ἅπας περιχορεύω ὁ παῖς · ὁ μέν γάρ Ποσειδῶν ἐπιβαίνω ἅρμα , παροχέομαι ὁ Ἀμφιτρίτη ἔχω , προάγω γηθέω ὁδοποιέω νήχω ὁ ἀδελφός · ἐπί πᾶς δέ ὁ Ἀφροδίτη δύο Τρίτων φέρω ἐπί κόγχη κατάκειμαι , ἄνθος παντοῖος ἐπιπάσσω ὁ νύμφη .
lucianus.dialogi-marini 15.4
ταῦτα ἐκ Φοινίκης ἄχρι τῆς Κρήτης ἐγένετο · ἐπεὶ δὲ ἐπέβη τῇ νήσῳ ὁ μὲν ταῦρος οὐκέτι ἐφαίνετο , ἐπιλαβόμενος δὲ τῆς χειρὸς ὁ Ζεὺς ἀπῆγε τὴν Εὐρώπην εἰς τὸ Δικταῖον ἄντρον ἐρυθριῶσαν καὶ κάτω ὁρῶσαν · ἠπίστατο γὰρ ἤδη ἐφ' ὅτῳ ἄγοιτο . ἡμεῖς δὲ ἐμπεσόντες ἄλλο ἄλλος τοῦ πελάγους μέρος διεκυμαίνομεν . Ὦ μακάριε Ζέφυρε τῆς θέας · ἐγὼ δὲ γρῦπας καὶ ἐλέφαντας καὶ μέλανας ἀνθρώπους ἑώρων .
Lemmas: οὗτος ἐκ Φοινίκη ἄχρι ὁ Κρήτη γίγνομαι · ἐπεί δέ ἐπιβαίνω ὁ νῆσος ὁ μέν ταῦρος οὐκέτι φαίνω , ἐπιλαμβάνω δέ ὁ χείρ ὁ Ζεύς ἀπάγω ὁ Εὐρώπη εἰς ὁ Δικταῖος ἄντρον ἐρυθριάω καί κάτω ὁράω · ἐπίσταμαι γάρ ἤδη ἐπί ὅστις ἄγω . ἐγώ δέ ἐμπίπτω ἄλλος ἄλλος ὁ πέλαγος μέρος διακυμαίνω . ὦ μακάριος Ζέφυρος ὁ θέα · ἐγώ δέ γρύψ καί ἐλέφας καί μέλας ἄνθρωπος ὁράω .