ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.dialogi-deorum 13.1
Τί με , ὦ Ζεῦ , δεῖ ποιεῖν ; ἥκω γάρ , ὡς ἐκέλευσας , ἔχων τὸν πέλεκυν ὀξύτατον , εἰ καὶ λίθους δέοι μιᾷ πληγῇ διατεμεῖν . Εὖ γε , ὦ Ἥφαιστε · ἀλλὰ δίελέ μου τὴν κεφαλὴν εἰς δύο κατενεγκών . Πειρᾷ μου , εἰ μέμηνα ; πρόσταττε δ’ οὖν τἀληθὲς ὅπερ θέλεις σοι γενέσθαι . Τοῦτο αὐτό , διαιρεθῆναί μοι τὸ κρανίον · εἰ δὲ ἀπειθήσεις , οὐ νῦν πρῶτον ὀργιζομένου πειράσῃ μου . ἀλλὰ χρὴ καθικνεῖσθαι παντὶ τῷ θυμῷ μηδὲ μέλλειν · ἀπόλλυμαι γὰρ ὑπὸ τῶν ὠδίνων , αἵ μοι τὸν ἐγκέφαλον ἀναστρέφουσιν . Ὅρα , ὦ Ζεῦ , μὴ κακόν τι ποιήσωμεν · ὀξὺς γὰρ ὁ πέλεκύς ἐστι καὶ οὐκ ἀναιμωτὶ οὐδὲ κατὰ τὴν Εἰλήθυιαν μαιώσεταί σε . Κατένεγκε μόνον , ὦ Ἥφαιστε , θαρρῶν · οἶδα γὰρ ἐγὼ τὸ σύμφερον . Κατοίσω · τί γὰρ χρὴ ποιεῖν σοῦ κελεύοντος ; τί τοῦτο ; κόρη ἔνοπλος ; μέγα , ὦ Ζεῦ , κακὸν εἶχες ἐν τῇ κεφαλῇ · εἰκότως γοῦν ὀξύθυμος ἦσθα τηλικαύτην ὑπὸ τὴν μήνιγγα παρθένον ζωογονῶν καὶ ταῦτα ἔνοπλον · ἦ που στρατόπεδον , οὐ κεφαλὴν ἐλελήθεις ἔχων . ἡ δὲ πηδᾷ καὶ πυρριχίζει καὶ τὴν ἀσπίδα τινάσσει καὶ τὸ δόρυ πάλλει καὶ ἐνθουσιᾷ καὶ τὸ μέγιστον , καλὴ πάνυ καὶ ἀκμαία γεγένηται δὴ ἐν βραχεῖ · γλαυκῶπις μέν , ἀλλὰ κοσμεῖ τοῦτο ἡ κόρυς . ὥστε , ὦ Ζεῦ , μαίωτρά μοι ἀπόδος ἐγγυήσας ἤδη αὐτήν . Ἀδύνατα αἰτεῖς , ὦ Ἥφαιστε · παρθένος γὰρ ἀεὶ ἐθελήσει μένειν . ἐγὼ δ’ οὖν τό γε ἐπ' ἐμοὶ οὐδὲν ἀντιλέγω . Τοῦτ' ἐβουλόμην · ἐμοὶ μελήσει τὰ λοιπά , καὶ ἤδη συναρπάσω αὐτήν . Εἴ σοι ῥᾴδιον , οὕτω ποίει · πλὴν οἶδα ὅτι ἀδυνάτων ἐρᾷς .
Lemmas: τίς ἐγώ , ὦ Ζεύς , δέω ποιέω ; ἥκω γάρ , ὡς κελεύω , ἔχω ὁ πέλεκυς ὀξύς , εἰ καί λίθος δέω εἷς πληγή διατέμνω . εὖ γε , ὦ Ἥφαιστος · ἀλλά διαιρέω ἐγώ ὁ κεφαλή εἰς δύο καταφέρω . πειράω ἐγώ , εἰ μαίνομαι ; προστάσσω δέ οὖν ἀληθής ὅς θέλω σύ γίγνομαι . Τοῦτης αὐτός , διαιρέω ἐγώ ὁ κρανίον · εἰ δέ ἀπειθέω , οὐ νῦν πρῶτος ὀργίζω πειράω ἐγώ . ἀλλά χράω καθικνέομαι πᾶς ὁ θυμός μηδέ μέλλω · ἀπόλλυμι γάρ ὑπό ὁ ὠδίς , ὅς ἐγώ ὁ ἐγκέφαλος ἀναστρέφω . Όρα , ὦ Ζεύς , μή κακός τίς ποιέω · ὀξύς γάρ ὁ πέλεκυς εἰμί καί οὐ ἀναιμωτί οὐδέ κατά ὁ Εἰλήθυια μαιόομαι σύ . καταφέρω μόνος , ὦ Ἥφαιστος , θαρσέω · οἶδα γάρ ἐγώ ὁ συμφέρω . καταφέρω · τίς γάρ χράω ποιέω σύ κελεύω ; τίς οὗτος ; κόρη ἔνοπλος ; μέγας , ὦ Ζεύς , κακός ἔχω ἐν ὁ κεφαλή · ἔοικα γοῦν ὀξύθυμος εἰμί τηλικοῦτος ὑπό ὁ μῆνιγξ παρθένος ζωογονέω καί οὗτος ἔνοπλος · εἰμί ποῦ στρατόπεδον , οὐ κεφαλή λανθάνω ἔχω . ὁ δέ πηδάω καί πυρριχίζω καί ὁ ἀσπίς τινάσσω καί ὁ δόρυ πάλλω καί ἐνθουσιάω καί ὁ μέγας , καλός πάνυ καί ἀκμαῖος γίγνομαι δή ἐν βραχύς · γλαυκῶπις μέν , ἀλλά κοσμέω οὗτος ὁ κόρυς . ὥστε , ὦ Ζεύς , μαίωτρα ἐγώ ἀποδίδωμι ἐγγυάω ἤδη αὐτός . ἀδύνατος αἰτέω , ὦ Ἥφαιστος · παρθένος γάρ ἀεί ἐθέλω μένω . ἐγώ δέ οὖν ὁ γε ἐπί ἐγώ οὐδείς ἀντιλέγω . τούς βούλομαι · ἐγώ μέλω ὁ λοιπός , καί ἤδη συναρπάζω αὐτός . Εἶ σύ ῥᾴδιος , οὕτως ποιέω · πλήν οἶδα ὅτι ἀδύνατος ἐράω .
lucianus.dialogi-deorum 14.1
Ὠ Ἥλιε , μὴ ἐλάσῃς τήμερον , ὁ Ζεύς φησι , μηδὲ αὔριον μηδὲ εἰς τρίτην ἡμέραν , ἀλλὰ ἔνδον μένε , καὶ τὸ μεταξὺ μία τις ἔστω νὺξ μακρά · ὥστε λυέτωσαν μὲν αἱ Ὧραι αὖθις τοὺς ἵππους , σὺ δὲ σβέσον τὸ πῦρ καὶ ἀνάπαυε διὰ μακροῦ σεαυτόν . Καινὰ ταῦτα , ὦ Ἑρμῆ , καὶ ἀλλόκοτα ἥκεις παραγγέλλων . ἀλλὰ μὴ παραβαίνειν τι ἔδοξα ἐν τῷ δρόμῳ καὶ ἔξω ἐλάσαι τῶν ὅρων , κᾆτά μοι ἄχθεται καὶ τὴν νύκτα τριπλασίαν τῆς ἡμέρας ποιῆσαι διέγνωκεν ; Οὐδὲν τοιοῦτον , οὐδὲ ἐς ἀεὶ τοῦτο ἔσται · δεῖται δέ τι νῦν αὐτὸς ἐπιμηκεστέραν γενέσθαι οἱ τὴν νύκτα . Ποῦ δὲ καὶ ἔστιν ἢ πόθεν ἐξεπέμφθης ταῦτα διαγγελῶν μοι ; Ἐκ Βοιωτίας , ὦ Ἥλιε , παρὰ τῆς Ἀμφιτρύωνος , ᾗ σύνεστιν ἐρῶν αὐτῆς . Εἶτα οὐχ ἱκανὴ νὺξ μία ; Οὐδαμῶς · τεχθῆναι γάρ τινα δεῖ ἐκ τῆς ὁμιλίας ταύτης μέγαν καὶ πολύμοχθον · τοῦτον οὖν ἐν μιᾷ νυκτὶ ἀποτελεσθῆναι ἀδύνατον .
Lemmas: ὠ Ἥλιος , μή ἐλαύνω σήμερον , ὁ Ζεύς φημί , μηδέ αὔριον μηδέ εἰς τρίτος ἡμέρα , ἀλλά ἔνδον μένω , καί ὁ μεταξύ εἷς τις εἰμί νύξ μακρός · ὥστε λύω μέν ὁ Ὥρα αὖθις ὁ ἵππος , σύ δέ σβέννυμι ὁ πῦρ καί ἀναπαύω διά μακρός σεαυτοῦ . καινός οὗτος , ὦ Ἑρμῆς , καί ἀλλόκοτος ἥκω παραγγέλλω . ἀλλά μή παραβαίνω τις δοκέω ἐν ὁ δρόμος καί ἔξω ἐλαύνω ὁ ὅρος , εἶτα ἐγώ ἄχθομαι καί ὁ νύξ τριπλάσιος ὁ ἡμέρα ποιέω διαγιγνώσκω ; οὐδείς τοιοῦτος , οὐδέ εἰς ἀεί οὗτος εἰμί · δέω δέ τις νῦν αὐτός ἐπιμήκης γίγνομαι ἕ ὁ νύξ . ποῦ δέ καί εἰμί ἤ πόθεν ἐκπέμπω οὗτος διάγγελος ἐγώ ; ἐκ Βοιωτία , ὦ Ἥλιος , παρά ὁ Ἀμφιτρύων , ὅς σύνειμι ἐράω αὐτός . εἶτα οὐ ἱκανός νύξ εἷς ; οὐδαμῶς · τίκτω γάρ τις δέω ἐκ ὁ ὁμιλία οὗτος μέγας καί πολύμοχθος · οὗτος οὖν ἐν εἷς νύξ ἀποτελέω ἀδύνατος .
lucianus.dialogi-deorum 14.2
Ἀλλὰ τελεσιουργείτω μὲν ἀγαθῇ τύχῃ . ταῦτα δ’ οὖν , ὦ Ἑρμῆ , οὐκ ἐγίνετο ἐπὶ τοῦ Κρόνου—αὐτοὶ γὰρ ἡμεῖς ἐσμεν—οὐδὲ ἀπόκοιτός ποτε ἐκεῖνος παρὰ τῆς Ῥέας ἦν οὐδὲ ἀπολιπὼν ἂν τὸν οὐρανὸν ἐν Θήβαις ἐκοιμᾶτο , ἀλλὰ ἡμέρα μὲν ἦν ἡ ἡμέρα , νὺξ δὲ κατὰ μέτρον τὸ αὐτῆς ἀνάλογον ταῖς ὥραις , ξένον δὲ ἢ παρηλλαγμένον οὐδέν , οὐδ’ ἂν ἐκοινώνησέ ποτε ἐκεῖνος θνητῇ γυναικί · νῦν δὲ δυστήνου γυναίου ἕνεκα χρὴ ἀνεστράφθαι τὰ πάντα καὶ ἀκαμπεστέρους μὲν γενέσθαι τοὺς ἵππους ὑπὸ τῆς ἀργίας , δύσπορον δὲ τὴν ὁδὸν ἀτριβῆ μένουσαν τριῶν ἑξῆς ἡμερῶν , τοὺς δὲ ἀνθρώπους ἀθλίους ἐν σκοτεινῷ διαβιοῦν . τοιαῦτα ἀπολαύσονται τῶν Διὸς ἐρώτων καὶ καθεδοῦνται περιμένοντες , ἔστ' ἂν ἐκεῖνος ἀποτελέσῃ τὸν ἀθλητήν , ὃν λέγεις , ὑπὸ μακρῷ τῷ ζόφῳ . Σιώπα , ὦ Ἥλιε , μή τι κακὸν ἀπολαύσῃς τῶν λόγων . ἐγὼ δὲ παρὰ τὴν Σελήνην ἀπελθὼν καὶ τὸν Ὕπνον ἀπαγγελῶ κἀκείνοις ἅπερ ὁ Ζεὺς ἐπέστειλε , τὴν μὲν σχολῇ προβαίνειν , τὸν δὲ Ὕπνον μὴ ἀνεῖναι τοὺς ἀνθρώπους , ὡς ἀγνοήσωσι μακρὰν οὕτω τὴν νύκτα γεγενημένην .
Lemmas: ἀλλά τελεσιουργέω μέν ἀγαθός τύχη . οὗτος δέ οὖν , ὦ Ἑρμῆς , οὐ γίγνομαι ἐπί ὁ Κρόνος γάρ ἐγώ ἐσμεν—οὐδὲ ἀπόκοιτος ποτέ ἐκεῖνος παρά ὁ Ῥέα εἰμί οὐδέ ἀπολείπω ἄν ὁ οὐρανός ἐν Θῆβαι κοιμάω , ἀλλά ἡμέρα μέν εἰμί ὁ ἡμέρα , νύξ δέ κατά μέτρον ὁ αὐτός ἀνάλογος ὁ ὥρα , ξένος δέ ἤ παραλλάσσω οὐδείς , οὐδέ ἄν κοινωνέω ποτέ ἐκεῖνος θνητός γυνή · νῦν δέ δύστηνος γύναιον ἕνεκα χρή ἀναστρέφω ὁ πᾶς καί ἀκαμπής μέν γίγνομαι ὁ ἵππος ὑπό ὁ ἀργία , δύσπορος δέ ὁ ὁδός ἀτριβής μένω τρεῖς ἑξῆς ἡμέρα , ὁ δέ ἄνθρωπος ἄθλιος ἐν σκοτεινός διαβιόω . τοιοῦτος ἀπολαύω ὁ Ζεύς ἔρως καί καθέζομαι περιμένω , ἔστε ἄν ἐκεῖνος ἀποτελέω ὁ ἀθλητής , ὅς λέγω , ὑπό μακρός ὁ ζόφος . σιωπάω , ὦ Ἥλιος , μή τις κακός ἀπολαύω ὁ λόγος . ἐγώ δέ παρά ὁ Σελήνη ἀπέρχομαι καί ὁ Ὕπνος ἀπαγγέλλω ἐκεῖνος ὅς ὁ Ζεύς ἐπιστέλλω , ὁ μέν σχολή προβαίνω , ὁ δέ Ὕπνος μή ἀνίημι ὁ ἄνθρωπος , ὡς ἀγνοέω μακρός οὕτως ὁ νύξ γίγνομαι .
lucianus.dialogi-deorum 15.1
Παύσασθε , ὦ Ἀσκληπιὲ καὶ Ἡράκλεις , ἐρίζοντες πρὸς ἀλλήλους ὥσπερ ἄνθρωποι · ἀπρεπῆ γὰρ ταῦτα καὶ ἀλλότρια τοῦ συμποσίου τῶν θεῶν . Ἀλλὰ θέλεις , ὦ Ζεῦ , τουτονὶ τὸν φαρμακέα προκατακλίνεσθαί μου ; Νὴ Δία · καὶ γάρ ἀμείνων εἰμί . Κατὰ τί , ὦ ἐμβρόντητε ; ἢ ὅτι σε ὁ Ζεὺς ἐκεραύνωσεν ἃ μὴ θέμις ποιοῦντα , νῦν δὲ κατ' ἔλεον αὖθις ἀθανασίας μετείληφας ; Ἐπιλέλησαι γὰρ καὶ σύ , ὦ Ἡράκλεις , ἐν τῇ Οἴτῃ καταφλεγείς , ὅτι μοι ὀνειδίζεις τὸ πῦρ ; Οὔκουν ἴσα καὶ ὅμοια βεβίωται ἡμῖν , ὃς Διὸς μὲν υἱός εἰμι , τοσαῦτα δὲ πεπόνηκα ἐκκαθαίρων τὸν βίον , θηρία καταγωνιζόμενος καὶ ἀνθρώπους ὑβριστὰς τιμωρούμενος · σὺ δὲ ῥιζοτόμος εἶ καὶ ἀγύρτης , ἐν ἀθλίοις δὲ ἴσως ἀνθρώποις χρήσιμος ἐπιθέσει τῶν φαρμάκων , ἀνδρῶδες δὲ οὐδὲν ἐπιδεδειγμένος .
Lemmas: παύω , ὦ Ἀσκληπιός καί Ἡρακλῆς , ἐρίζω πρός ἀλλήλων ὥσπερ ἄνθρωπος · ἀπρεπής γάρ οὗτος καί ἀλλότριος ὁ συμπόσιον ὁ θεός . Ἀλλὰ θέλω , ὦ Ζεύς , οὗτος ὁ φαρμακεύς προκατακλίνω ἐγώ ; νή Ζεύς · καί γάρ ἀγαθός εἰμί . κατά τίς , ὦ ἐμβρόντητος ; ἤ ὅτι σύ ὁ Ζεύς κεραυνόω ὅς μή θέμις ποιέω , νῦν δέ κατά ἔλεος αὖθις ἀθανασία μεταλαμβάνω ; ἐπιλανθάνω γάρ καί σῦς , ὦ Ἡρακλῆς , ἐν ὁ Οἴτη καταφλέγω , ὅτι ἐγώ ὀνειδίζω ὁ πῦρ ; οὔκουν ἴσος καί ὅμοιος βιόω ἐγώ , ὅς Ζεύς μέν γιός εἰμί , τοσοῦτος δέ πονέω ἐκκαθαίρω ὁ βίος , θηρίον καταγωνίζομαι καί ἄνθρωπος ὑβριστής τιμωρέω · σύ δέ ῥιζοτόμος εἰμί καί ἀγύρτης , ἐν ἄθλιος δέ ἴσως ἄνθρωπος χρήσιμος ἐπίθεσις ὁ Φάρμακος , ἀνδρώδης δέ οὐδείς ἐπιδείκνυμι .
lucianus.dialogi-deorum 15.2
Οὐ λέγεις , ὅτι σου τὰ ἐγκαύματα ἰασάμην , ὅτε πρῴην ἀνῆλθες ἡμίφλεκτος ὑπ' ἀμφοῖν διεφθορὼς τὸ σῶμα , καὶ τοῦ χιτῶνος καὶ μετὰ τοῦτο τοῦ πυρός ; ἐγὼ δὲ εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο , οὔτε ἐδούλευσα ὥσπερ σὺ οὔτε ἔξαινον ἔρια ἐν Λυδίᾳ πορφυρίδα ἐνδεδυκὼς καὶ παιόμενος ὑπὸ τῆς Ὀμφάλης χρυσῷ σανδάλῳ , ἀλλὰ οὐδὲ μελαγχολήσας ἀπέκτεινα τὰ τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα . Εἰ μὴ παύσῃ λοιδορούμενός μοι , αὐτίκα μάλα εἴσῃ ὅτι οὐ πολύ σε ὀνήσει ἡ ἀθανασία , ἐπεὶ ἀράμενός σε ῥίψω ἐπὶ κεφαλὺν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , ὥστε μηδὲ τὸν Παιῶνα ἰάσασθαί σε τὸ κρανίον συντριβέντα . Παύσασθε , φημί , καὶ μὴ ἐπιταράττετε ἡμῖν τὴν εὐωχίαν , ἢ ἀμφοτέρους ὑμᾶς ἀποπέμψομαι τοῦ συμποσίου . καίτοι εὔγνωμον , ὦ Ἡράκλεις , προκατακλίνεσθαί σου τὸν Ἀσκληπιὸν ἅτε καὶ πρότερον ἀποθανόντα .
Lemmas: οὐ λέγω , ὅτι σύ ὁ ἔγκαυμα ἰάομαι , ὅτε πρώην ἀνέρχομαι ἡμίφλεκτος ὑπό ἄμφω διαφθείρω ὁ σῶμα , καί ὁ χιτών καί μετά οὗτος ὁ πῦρ ; ἐγώ δέ εἰ καί μηδείς ἄλλος , οὔτε δουλεύω ὥσπερ σύ οὔτε ξαίνω ἔριον ἐν Λυδία πορφυρίς ἐνδύω καί παίω ὑπό ὁ Ὀμφάλη χρύσεος σάνδαλον , ἀλλά οὐδέ μελαγχολάω ἀποκτείνω ὁ τέκνον καί ὁ γυνή . εἰ μή παύω λοιδορέω ἐγώ , αὐτίκα μάλα οἶδα ὅτι οὐ πολύς σύ ὀνίνημι ὁ ἀθανασία , ἐπεί ἀείρω σύ ῥίπτω ἐπί κεφαλὺν ἐκ ὁ οὐρανός , ὥστε μηδέ ὁ Παιάν ἰάομαι σύ ὁ κρανίον συντρίβω . παύω , φημί , καί μή ἐπιταράσσω ἐγώ ὁ εὐωχία , ἤ ἀμφότερος σύ ἀποπέμπω ὁ συμπόσιον . καίτοι εὐγνώμων , ὦ Ἡρακλῆς , προκατακλίνω σύ ὁ Ἀσκληπιός ἅτε καί πρότερος ἀποθνῄσκω .
lucianus.dialogi-deorum 16.1
Τί κατηφὴς εἶ , ὦ Ἄπολλον ; Ὅτι , ὦ Ἑρμῆ , δυστυχῶ ἐν τοῖς ἐρωτικοῖς . Ἄξιον μὲν λύπης τὸ τοιοῦτο · σὺ δὲ τί δυστυχεῖς ; ἢ τὸ κατὰ τὴν Δάφνην σε λυπεῖ ἔτι ; Οὐδαμῶς · ἀλλὰ ἐρώμενον πενθῶ τὸν Λάκωνα τὸν Οἰβάλου . Τέθνηκε γάρ , εἰπέ μοι , ὁ Ὑάκινθος ; Καὶ μάλα . Πρὸς τίνος , ὦ Ἄπολλον ; ἢ τίς οὕτως ἀνέραστος ἦν ὡς ἀποκτεῖναι τὸ καλὸν ἐκεῖνο μειράκιον ; Αὐτοῦ ἐμοῦ τὸ ἔργον . Οὐκοῦν ἐμάνης , ὦ Ἄπολλον ; Οὔκ , ἀλλὰ δυστύχημά τι ἀκούσιον ἐγένετο . Πῶς ; ἐθέλω γὰρ ἀκοῦσαι τὸν τρόπον .
Lemmas: τίς κατηφής εἰμί , ὦ Ἀπόλλων ; Ὅτι , ὦ Ἑρμῆς , δυστυχέω ἐν ὁ ἐρωτικός . ἄξιος μέν λύπη ὁ τοιοῦτος · σύ δέ τίς δυστυχέω ; ἤ ὁ κατά ὁ Δάφνη σύ λυπέω ἔτι ; Οὐδαμῶς · ἀλλά ἐράομαι πενθέω ὁ Λάκων ὁ Οἴβαλος . θνήσκω γάρ , λέγω ἐγώ , ὁ Ὑάκινθος ; καί μάλα . πρός τίς , ὦ Ἀπόλλων ; ἤ τίς οὕτως ἀνέραστος εἰμί ὡς ἀποκτείνω ὁ καλός ἐκεῖνος μειράκιον ; αὐτός ἐγώ ὁ ἔργον . οὐκοῦν μαίνομαι , ὦ Ἀπόλλων ; οὐ , ἀλλά δυστύχημα τίς ἀκούσιος γίνομαι . πῶς ; ἐθέλω γάρ ἀκούω ὁ τρόπος .
lucianus.dialogi-deorum 16.2
Δισκεύειν ἐμάνθανε κἀγὼ συνεδίσκευον αὐτῷ , ὁ δὲ κάκιστα ἀνέμων ἀπολούμενος ὁ Ζέφυρος ἤρα μὲν ἐκ πολλοῦ καὶ αὐτός , ἀμελούμενος δὲ καὶ μὴ φέρων τὴν ὑπεροψίαν ταῦτα εἰργάσατο · ἐγὼ μὲν ἀνέρριψα , ὥσπερ εἰώθειμεν , τὸν δίσκον εἰς τὸ ἄνω , ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ Ταϋγέτου καταπνεύσας ἐπὶ κεφαλὺν τῷ παιδὶ ἐνέσεισε φέρων αὐτόν , ὥστε ἀπὸ τῆς πληγῆς αἷμα ῥυῆναι πολὺ καὶ τὸν παῖδα εὐθὺς ἀποθανεῖν . ἀλλὰ ἐγὼ τὸν μὲν Ζέφυρον αὐτίκα ἠμυνάμην κατατοξεύσας , φεύγοντι ἐπισπόμενος ἄχρι τοῦ ὄρους , τῷ παιδὶ δὲ καὶ τὸν τάφον μὲν ἐχωσάμην ἐν Ἀμύκλαις , ὅπου ὁ δίσκος αὐτὸν κατέβαλε , καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἄνθος ἀναδοῦναι τὴν γῆν ἐποίησα ἥδιστον , ὦ Ἑρμῆ , καὶ εὐανθέστατον ἀνθῶν ἁπάντων , ἔτι καὶ γράμματα ἔχον ἐπαιάζοντα τῷ νεκρῷ . ἆρά σοι ἀλόγως λελυπῆσθαι δοκῶ ; Ναί , ὦ Ἄπολλον · ᾔδεις γὰρ θνητὸν πεποιημένος τὸν ἐρώμενον · ὥστε μὴ ἄχθου ἀποθανόντος .
Lemmas: δισκεύω μανθάνω ἐγώ συνδισκεύω αὐτός , ὁ δέ κακός ἄνεμος ἀπόλλυμι ὁ Ζέφυρος ἐράω μέν ἐκ πολύς καί αὐτός , ἀμελέω δέ καί μή φέρω ὁ ὑπεροψία οὗτος ἐργάζομαι · ἐγώ μέν ἀναρρίπτω , ὥσπερ εἴωθα , ὁ δίσκος εἰς ὁ ἄνω , ὁ δέ ἀπό ὁ Ταΰγετον καταπνέω ἐπί κεφαλὺν ὁ παῖς ἐνσείω φέρω αὐτός , ὥστε ἀπό ὁ πληγή αἷμα ῥέω πολύς καί ὁ παῖς εὐθύς ἀποθνῄσκω . ἀλλά ἐγώ ὁ μέν Ζέφυρος αὐτίκα ἀμύνω κατατοξεύω , φεύγω ἐφέπω ἄχρι ὁ ὄρος , ὁ παῖς δέ καί ὁ τάφος μέν χώομαι ἐν Ἀμύκλαι , ὅπου ὁ δίσκος αὐτός καταβάλλω , καί ἀπό ὁ αἷμα ἄνθος ἀναδίδωμι ὁ γῆ ποιέω ἡδύς , ὦ Ἑρμῆς , καί εὐανθής ἄνθος ἅπας , ἔτι καί γράμμα ἔχω ἐπαιάζω ὁ νεκρός . ἆρα σύ ἄλογος λυπέω δοκέω ; Ναίς , ὦ Ἀπόλλων · οἶδα γάρ θνητός ποιέω ὁ ἐράομαι · ὥστε μή ἄχθομαι ἀποθνῄσκω .
lucianus.dialogi-deorum 17.1
Τὸ δὲ καὶ χωλὸν αὐτὸν ὄντα καὶ τέχνην ἔχοντα βάναυσον , ὦ Ἄπολλον , τὰς καλλίστας γεγαμηκέναι , τὴν Ἀφροδίτην καὶ τὴν Χάριν . Εὐποτμία τις , ὦ Ἑρμῆ · πλὴν ἐκεῖνό γε θαυμάζω , τὸ ἀνέχεσθαι συνούσας αὐτῷ , καὶ μάλιστα ὅταν ὁρῶσιν ἱδρῶτι ῥεόμενον , εἰς τὴν κάμινον ἐπικεκυφότα , πολλὴν αἰθάλην ἐπὶ τοῦ προσώπου ἔχοντα · καὶ ὅμως τοιοῦτον ὄντα περιβάλλουσί τε αὐτὸν καὶ φιλοῦσι καὶ ξυγκαθεύδουσι . Τοῦτο καὶ αὐτὸς ἀγανακτῶ καὶ τῷ Ἡφαίστῳ φθονῶ · σὺ δὲ κόμα , ὦ Ἄπολλον , καὶ κιθάριζε καὶ μέγα ἐπὶ τῷ κάλλει φρόνει , κἀγὼ ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ , καὶ τῇ λύρᾳ · εἶτα , ἐπειδὰν κοιμᾶσθαι δέῃ , μόνοι καθευδήσομεν .
Lemmas: ὁ δέ καί χωλός αὐτός εἰμί καί τέχνη ἔχω βάναυσος , ὦ Ἀπόλλων , ὁ καλός γαμέω , ὁ Ἀφροδίτη καί ὁ Χάρις . εὐποτμία τις , ὦ Ἑρμῆς · πλήν ἐκεῖνος γε θαυμάζω , ὁ ἀνέχω σύνειμι αὐτός , καί μάλιστα ὅταν ὁράω ἱδρώς ῥέω , εἰς ὁ κάμινος ἐπικύπτω , πολύς αἰθάλη ἐπί ὁ πρόσωπον ἔχω · καί ὅμως τοιοῦτος εἰμί περιβάλλω τε αὐτός καί φιλέω καί συγκαθεύδω . Τοῦτης καί αὐτός ἀγανακτέω καί ὁ Ἥφαιστος φθονέω · σύ δέ κόμη , ὦ Ἀπόλλων , καί κιθαρίζω καί μέγας ἐπί ὁ κάλλος φρονέω , ἐγώ ἐπί ὁ εὐεξία , καί ὁ λύρα · εἶτα , ἐπειδάν κοιμάω δέω , μόνος καθεύδω .
lucianus.dialogi-deorum 17.2
Ἐγὼ μὲν καὶ ἄλλως ἀναφρόδιτός εἰμι εἰς τὰ ἐρωτικὰ καὶ δύο γοῦν , οὓς μάλιστα ὑπερηγάπησα , τὴν Δάφνην καὶ τὸν Ὑάκινθον · ἡ μὲν ἀποδιδράσκει με καὶ μισεῖ , ὥστε εἵλετο ξύλον γενέσθαι μᾶλλον ἢ ἐμοὶ ξυνεῖναι , ὁ δὲ ἀπώλετο ὑπὸ τοῦ δίσκου , καὶ νῦν ἀντ' ἐκείνων στεφάνους ἔχω . Ἐγὼ δὲ ἤδη ποτὲ τὴν Ἀφροδίτην—ἀλλὰ οὐ χρὴ αὐχεῖν . Οἶδα , καὶ τὸν Ἑρμαφρόδιτον ἐκ σοῦ λέγεται τετοκέναι . πλὴν ἐκεῖνό μοι εἰπέ , εἴ τι οἶσθα , πῶς οὐ ζηλοτυπεῖ ἡ Ἀφροδίτη τὴν Χάριν ἢ ἡ Χάρις αὐτήν .
Lemmas: ἐγώ μέν καί ἄλλως ἀναφρόδιτος εἰμί εἰς ὁ ἐρωτικός καί δύο γοῦν , ὅς μάλιστα ὑπεραγαπάω , ὁ Δάφνη καί ὁ Ὑάκινθος · ὁ μέν ἀποδιδράσκω ἐγώ καί μισέω , ὥστε αἱρέω ξύλον γίγνομαι μᾶλλον ἤ ἐγώ συνίημι , ὁ δέ ἀπόλλυμι ὑπό ὁ δίσκος , καί νῦν ἀντί ἐκεῖνος στέφανος ἔχω . ἐγώ δέ ἤδη ποτέ ὁ Ἀφροδίτην—ἀλλὰ οὐ χράω αὐχέω . οἶδα , καί ὁ Ἑρμαφρόδιτος ἐκ σύ λέγω τίκτω . πλήν ἐκεῖνος ἐγώ λέγω , εἰ τίς οἶδα , πῶς οὐ ζηλοτυπέω ὁ Ἀφροδίτη ὁ Χάρις ἤ ὁ Χάρις αὐτός .
lucianus.dialogi-deorum 17.3
Ὅτι , ὦ Ἄπολλον , ἐκείνη μὲν αὐτῷ ἐν τῇ Λήμνῳ σύνεστιν , ἡ δὲ Ἀφροδίτη ἐν τῷ οὐρανῷ · ἄλλως τε περὶ τὸν Ἄρη ἔχει τὰ πολλὰ κἀκείνου ἐρᾷ , ὥστε ὀλίγον αὐτῇ τοῦ χαλκέως τούτου μέλει . Καὶ ταῦτα οἴει τὸν Ἥφαιστον εἰδέναι ; Οἶδεν · ἀλλὰ τί ἂν δρᾶσαι δύναιτο γενναῖον ὁρῶν νεανίαν καὶ στρατιώτην αὐτόν ; ὥστε τὴν ἡσυχίαν ἄγει · πλὴν ἀπειλεῖ γε δεσμά τινα ἐπιμηχανήσεσθαι αὐτοῖς καὶ συλλήψεσθαι σαγηνεύσας ἐπὶ τῆς εὐνῆς . Οὐκ οἶδα · εὐξαίμην δ’ ἂν αὐτὸς ὁ ξυλληφθησόμενος εἶναι .
Lemmas: ὅτι , ὦ Ἀπόλλων , ἐκεῖνος μέν αὐτός ἐν ὁ Λῆμνος σύνειμι , ὁ δέ Ἀφροδίτη ἐν ὁ οὐρανός · ἄλλως τε περί ὁ Ἄρης ἔχω ὁ πολύς ἐκεῖνος ἐράω , ὥστε ὀλίγος αὐτός ὁ χαλκεύς οὗτος μέλω . καί οὗτος οἴομαι ὁ Ἥφαιστος οἶδα ; οἶδα · ἀλλά τίς ἄν δράω δύναμαι γενναῖος ὁράω νεανίας καί στρατιώτης αὐτός ; ὥστε ὁ ἡσυχία ἄγω · πλήν ἀπειλέω γε δεσμός τις ἐπιμηχανάομαι αὐτός καί συλλαμβάνω σαγηνεύω ἐπί ὁ εὐνή . οὐ οἶδα · εὔχομαι δέ ἄν αὐτός ὁ συλλαμβάνω ἔρχομαι .
lucianus.dialogi-deorum 18.1
Καλὰ μέν , ὦ Λητοῖ , καὶ τὰ τέκνα ἔτεκες τῷ Διί . Οὐ πᾶσαι γάρ , ὦ Ἥρα , τοιούτους τίκτειν δυνάμεθα , οἷος ὁ Ἥφαιστός ἐστιν . Ἀλλ' οὖν οὗτος , εἰ καὶ χωλός , ἀλλ’ ὅμως χρήσιμός γέ ἐστι τεχνίτης ὢν ἄριστος καὶ κατακεκόσμηκεν ἡμῖν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν Ἀφροδίτην γεγάμηκε καὶ σπουδάζεται πρὸς αὐτῆς , οἱ δὲ σοὶ παῖδες ἡ μὲν αὐτῶν ἀρρενικὴ πέρα τοῦ μετρίου καὶ ὄρειος , καὶ τὸ τελευταῖον ἐς τὴν Σκυθίαν ἀπελθοῦσα πάντες ἴσασιν οἷα ἐσθίει ξενοκτονοῦσα καὶ μιμουμένη τοὺς Σκύθας αὐτοὺς ἀνθρωποφάγους ὄντας · ὁ δὲ Ἀπόλλων προσποιεῖται μὲν πάντα εἰδέναι καὶ τοξεύειν καὶ κιθαρίζειν καὶ ἰατρὸς εἶναι καὶ μαντεύεσθαι καὶ καταστησάμενος ἐργαστήρια τῆς μαντικῆς τὸ μὲν ἐν Δελφοῖς , τὸ δὲ ἐν Κλάρῳ καὶ ἐν Κολοφῶνι καὶ ἐν Διδύμοις ἐξαπατᾷ τοὺς χρωμένους αὐτῷ λοξὰ καὶ ἐπαμφοτερίζοντα πρὸς ἑκάτερον τῆς ἐρωτήσεως ἀποκρινόμενος , πρὸς τὸ ἀκίνδυνον εἶναι τὸ σφάλμα . καὶ πλουτεῖ μὲν ἀπὸ τοῦ τοιούτου · πολλοὶ γὰρ οἱ ἀνόητοι καὶ παρέχοντες αὑτοὺς καταγοητεύεσθαι · πλὴν οὐκ ἀγνοεῖταί γε ὑπὸ τῶν ξυνετωτέρων τὰ πολλὰ τερατευόμενος · αὐτὸς γοῦν ὁ μάντις ἠγνόει μὲν ὅτι φονεύσει τὸν ἐρώμενον τῷ δίσκῳ , οὐ προεμαντεύετο δὲ ὡς φεύξεται αὐτὸν ἡ Δάφνη , καὶ ταῦτα οὕτω καλὸν καὶ κομήτην ὄντα · ὥστε οὐχ ὁρῶ καθότι καλλιτεκνοτέρα τῆς Νιόβης ἔδοξας .
Lemmas: καλή μέν , ὦ Λητώ , καί ὁ τέκνον τίκτω ὁ Διί . οὐ πᾶς γάρ , ὦ Ἥρα , τοιοῦτος τίκτω δύναμαι , οἷος ὁ Ἥφαιστος εἰμί . ἀλλά οὖν οὗτος , εἰ καί χωλός , ἀλλά ὅμως χρήσιμος γε εἰμί τεχνίτης εἰμί ἀγαθός καί κατακοσμέω ἐγώ ὁ οὐρανός καί ὁ Ἀφροδίτη γαμέω καί σπουδάζω πρός αὐτηες͂ς , ὁ δέ σύ παῖς ὁ μέν αὐτός ἀρρενικός πέρα ὁ μέτριος καί ὄρειος , καί ὁ τελευταῖος εἰς ὁ Σκυθία ἀπέρχομαι πᾶς οἶδα οἷος ἐσθίω ξενοκτονέω καί μιμέομαι ὁ Σκύθης αὐτός ἀνθρωποφάγος είμαι · ὁ δέ Ἀπόλλων προσποιέω μέν πᾶς οἶδα καί τοξεύω καί κιθαρίζω καί ἰατρός ἔρχομαι καί μαντεύομαι καί καθίστημι ἐργαστήριον ὁ μαντικός ὁ μέν ἐν Δελφοί , ὁ δέ ἐν Κλάρος καί ἐν Κολοφῶν καί ἐν Δίδυμος ἐξαπατάω ὁ χράω αὐτός λοξός καί ἐπαμφοτερίζω πρός ἑκάτερος ὁ ἐρώτησις ἀποκρίνω , πρός ὁ ἀκίνδυνος ἔρχομαι ὁ σφάλμα . καί πλουτέω μέν ἀπό ὁ τοιοῦτος · πολύς γάρ ὁ ἀνόητος καί παρέχω ἑαυτοῦ καταγοητεύω · πλήν οὐ ἀγνοέω γε ὑπό ὁ συνετός ὁ πολύς τερατεύομαι · αὐτός γοῦν ὁ μάντις ἀγνοέω μέν ὅτι φονεύω ὁ ἐράομαι ὁ δίσκος , οὐ προμαντεύομαι δέ ὡς φεύγω αὐτός ὁ Δάφνη , καί οὗτος οὕτως καλός καί κομήτης εἰμί · ὥστε οὐ ὁράω καθότι καλλίτεκνος ὁ Νιόβη δοκέω .
lucianus.dialogi-deorum 18.2
Ταῦτα μέντοι τὰ τέκνα , ἡ ξενοκτόνος καὶ ὁ ψευδόμαντις , οἶδα , ὅπως λυπεῖ σε ὁρώμενα ἐν τοῖς θεοῖς , καὶ μάλιστα ὁπόταν ἡ μὲν ἐπαινῆται ἐς τὸ κάλλος , ὁ δὲ κιθαρίζῃ ἐν τῷ συμποσίῳ θαυμαζόμενος ὑφ' ἁπάντων . Ἐγέλασα , ὦ Λητοῖ · ἐκεῖνος θαυμαστός , ὃν ὁ Μαρσύας , εἰ τὰ δίκαια αἱ Μοῦσαι δικάσαι ἤθελον , ἀπέδειρεν ἂν αὐτὸς κρατήσας τῇ μουσικῇ · νῦν δὲ κατασοφισθεὶς ἅθλιος ἀπόλωλεν ἀδίκως ἁλούς · ἡ δὲ καλή σου παρθένος οὕτω καλή ἐστιν , ὥστε ἐπεὶ ἔμαθεν ὀφθεῖσα ὑπὸ τοῦ Ἀκταίωνος , φοβηθεῖσα μὴ ὁ νεανίσκος ἐξαγορεύσῃ τὸ αἶσχος αὐτῆς , ἐπαφῆκεν αὐτῷ τοὺς κύνας · ἐῶ γὰρ λέγειν ὅτι οὐδὲ τὰς τεκούσας ἐμαιοῦτο παρθένος γε αὐτὴ οὖσα . Μέγα , ὦ Ἥρα , φρονεῖς , ὅτι ξύνει τῷ Διὶ καὶ συμβασιλεύεις αὐτῷ , καὶ διὰ τοῦτο ὑβρίζεις ἀδεῶς · πλὴν ἀλλ’ ὄψομαί σε μετ' ὀλίγον αὖθις δακρύουσαν , ὁπόταν σε καταλιπὼν ἐς τὴν γῆς κατίῃ ταῦρος ἢ κύκνος γενόμενος .
Lemmas: Ταΰς μέντοι ὁ τέκνον , ὁ ξενοκτόνος καί ὁ ψευδόμαντις , οἶδα , ὅπως λυπέω σύ ὁράω ἐν ὁ θεός , καί μάλιστα ὁπόταν ὁ μέν ἐπαινέω εἰς ὁ κάλλος , ὁ δέ κιθαρίζω ἐν ὁ συμπόσιον θαυμάζω ὑπό ἅπας . γελάω , ὦ Λητώ · ἐκεῖνος θαυμαστός , ὅς ὁ Μαρσύας , εἰ ὁ δίκαιος ὁ Μοῦσα δικάζω ἐθέλω , ἀποδέρω ἄν αὐτός κρατέω ὁ μουσικός · νῦν δέ κατασοφίζομαι ἄθλιος ἀπόλλυμι ἄδικος ἁλίσκομαι · ὁ δέ καλός σύ παρθένος οὕτως καλός εἰμί , ὥστε ἐπεί μανθάνω ὁράω ὑπό ὁ Ἀκταίων , φοβέω μή ὁ νεανίσκος ἐξαγορεύω ὁ αἶσχος αὐτηες͂ς , ἐπαφίημι αὐτός ὁ κύων · ἐάω γάρ λέγω ὅτι οὐδέ ὁ τίκτω μαιόομαι παρθένος γε αὐτός εἰμί . μέγας , ὦ Ἥρα , φρονέω , ὅτι σύνειμι ὁ Ζεύς καί συμβασιλεύω αὐτός , καί διά οὗτος ὑβρίζω ἀδεής · πλήν ἀλλά ὁράω σύ μετά ὀλίγος αὖθις δακρύω , ὁπόταν σύ καταλείπω εἰς ὁ γῆ κατέρχομαι ταῦρος ἤ κύκνος γίγνομαι .
lucianus.dialogi-deorum 19.1
Τί ταῦτα , ὦ Σελήνη , φασὶ ποιεῖν σε ; ὁπόταν κατὰ τὴν Καρίαν γένῃ , ἱστάναι μέν σε τὸ ζεῦγος ἀφορῶσαν ἐς τὸν Ἐνδυμίωνα καθεύδοντα ὑπαίθριον ἅτε κυνηγέτην ὄντα , ἐνίοτε δὲ καὶ καταβαίνειν παρ' αὐτὸν ἐκ μέσης τῆς ὁδοῦ ; Ἐρώτα , ὦ Ἀφροδίτη , τὸν σὸν υἱόν , ὅς μοι τούτων αἴτιος . Ἔα · ἐκεῖνος ὑβριστής ἐστιν · ἐμὲ γοῦν αὐτὴν τὴν μητέρα οἷα δέδρακεν , ἄρτι μὲν ἐς τὴν Ἴδην κατάγων Ἀγχίσου ἕνεκα τοῦ Ἰλιέως , ἄρτι δὲ ἐς τὸν Λίβανον ἐπὶ τὸ Ἀσσύριον ἐκεῖνο μειράκιον , ὃ καὶ τῇ Φερσεφάττῃ ἐπέραστον ποιήσας ἐξ ἡμισείας ἀφείλετό με τὸν ἐρώμενον · ὥστε πολλάκις ἠπείλησα , εἰ μὴ παύσεται τοιαῦτα ποιῶν , κλάσειν μὲν αὐτοῦ τὰ τόξα καὶ τὴν φαρέτραν , περιαιρήσειν δὲ καὶ τὰ πτερά · ἤδη δὲ καὶ πληγὰς αὐτῷ ἐνέτεινα ἐς τὰς πυγὰς τῷ σανδάλῳ · ὁ δὲ οὐκ οἶδ’ ὅπως τὸ παραυτίκα δεδιὼς καὶ ἱκετεύων μετ' ὀλίγον ἐπιλέλησται ἁπάντων .
Lemmas: τίς οὗτος , ὦ Σελήνη , φημί ποιέω σύ ; ὁπόταν κατά ὁ Καρία γίγνομαι , ἵστημι μέν σύ ὁ ζεῦγος ἀφοράω εἰς ὁ Ἐνδυμίων καθεύδω ὑπαίθριος ἅτε κυνηγέτης εἰμί , ἐνίοτε δέ καί καταβαίνω παρά αὐτός ἐκ μέσος ὁ ὁδός ; ἐρωτάω , ὦ Ἀφροδίτη , ὁ σός υἱός , ὅς ἐγώ οὗτος αἴτιος . ἔα · ἐκεῖνος ὑβριστής εἰμί · ἐγώ γοῦν αὐτός ὁ μήτηρ οἷος δράω , ἄρτι μέν εἰς ὁ Ἴδη κατάγω Ἀγχίσης ἕνεκα ὁ Ἰλιεύς , ἄρτι δέ εἰς ὁ Λίβανος ἐπί ὁ Ἀσσύριος ἐκεῖνος μειράκιον , ὅς καί ὁ Περσεφόνη ἐπέραστος ποιέω ἐκ ἥμισυς ἀφαιρέω ἐγώ ὁ ἐράω · ὥστε πολλάκις ἀπειλέω , εἰ μή παύω τοιοῦτος ποιέω , κλάω μέν αὐτός ὁ τόξον καί ὁ φαρέτρα , περιαιρέω δέ καί ὁ πτερόν · ἤδη δέ καί πληγή αὐτός ἐντείνω εἰς ὁ πυγή ὁ σάνδαλον · ὁ δέ οὐ οἶδα ὅπως ὁ παραυτίκα δείδω καί ἱκετεύω μετά ὀλίγος ἐπιλανθάνω ἅπας .
lucianus.dialogi-deorum 19.2
ἀτὰρ εἰπέ μοι , καλὸς ὁ Ἐνδυμίων ἐστίν ; ἀπαραμύθητον γὰρ οὕτως τὸ δεινόν . Ἐμοὶ μὲν καὶ πάνυ καλός , ὦ Ἀφροδίτη , δοκεῖ , καὶ μάλιστα ὅταν ὑποβαλλόμενος ἐπὶ τῆς πέτρας τὴν χλαμύδα καθεύδῃ τῇ λαιᾷ μὲν ἔχων τὰ ἀκόντια ἤδη ἐκ τῆς χειρὸς ὑπορρέοντα , ἡ δεξιὰ δὲ περὶ τὴν κεφαλὴν ἐς τὸ ἄνω ἐπικεκλασμένη ἐπιπρέπῃ τῷ προσώπῳ περικειμένη , ὁ δὲ ὑπὸ τοῦ ὕπνου λελυμένος ἀναπνέῃ τὸ ἀμβρόσιον ἐκεῖνο ἆσθμα . τότε τοίνυν ἐγὼ ἀψοφητὶ κατιοῦσα ἐπ' ἄκρων τῶν δακτύλων βεβηκυῖα ὡς ἂν μὴ ἀνεγρόμενος ἐκταραχθείη—οἶσθα · τί οὖν ἄν σοι λέγοιμι τὰ μετὰ ταῦτα ; πλὴν ἀπόλλυμαί γε ὑπὸ τοῦ ἔρωτος .
Lemmas: ἀτάρ λέγω ἐγώ , καλός ὁ Ἐνδυμίων εἰμί ; ἀπαραμύθητος γάρ οὕτως ὁ δεινός . ἐγώ μέν καί πάνυ καλός , ὦ Ἀφροδίτη , δοκέω , καί μάλα ὅταν ὑποβάλλω ἐπί ὁ πέτρα ὁ χλαμύς καθεύδω ὁ λαιός μέν ἔχω ὁ ἀκόντιον ἤδη ἐκ ὁ χείρ ὑπορρέω , ὁ δεξιός δέ περί ὁ κεφαλή εἰς ὁ ἄνω ἐπικλάω ἐπιπρέπω ὁ πρόσωπον περίκειμαι , ὁ δέ ὑπό ὁ ὕπνος λύω ἀναπνέω ὁ ἀμβρόσιος ἐκεῖνος ἆσθμα . τότε τοίνυν ἐγώ ἀψοφητί κατέρχομαι ἐπί ἄκρος ὁ δάκτυλος βαίνω ὡς ἄν μή ἀνεγείρω ἐκταράσσω · τίς οὖν ἄν σύ λέγω ὁ μετά οὗτος ; πλήν ἀπόλλυμι γε ὑπό ὁ ἔρως .
lucianus.dialogi-deorum 20.1
Ὦ τέκνον Ἔρως , ὅρα οἷα ποιεῖς · οὐ τὰ ἐν τῇ γῇ λέγω , ὁπόσα τοὺς ἀνθρώπους ἀναπείθεις καθ' αὑτῶν ἢ κατ' ἀλλήλων ἐργάζεσθαι , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ , ὃς τὸν μὲν Δία πολύμορφον ἐπιδεικνύεις ἀλλάττων ἐς ὅ τι ἄν σοι ἐπὶ τοῦ καιροῦ δοκῇ , τὴν Σελήνην δὲ καθαιρεῖς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , τὸν Ἥλιον δὲ παρὰ τῇ Κλυμένῃ βραδύνειν ἐνίοτε ἀναγκάζεις ἐπιλελησμένον τῆς ἱππασίας · ἃ μὲν γὰρ ἐς ἐμὲ τὴν μητέρα ὑβρίζεις , θαρρῶν ποιεῖς . ἀλλὰ σύ , ὦ τολμηρότατε , καὶ τὴν Ῥέαν αὐτὴν γραῦν ἤδη καὶ μητέρα τοσούτων θεῶν οὖσαν ἀνέπεισας παιδεραστεῖν καὶ τὸ Φρύγιον μειράκιον ποθεῖν , καὶ νῦν ἐκείνη μέμηνεν ὑπὸ σοῦ καὶ ζευξαμένη τοὺς λέοντας , παραλαβοῦσα καὶ τοὺς Κορύβαντας ἅτε μανικοὺς καὶ αὐτοὺς ὄντας , ἄνω καὶ κάτω τὴν Ἴδην περιπολοῦσιν , ἡ μὲν ὀλολύζουσα ἐπὶ τῷ Ἄττῃ , οἱ Κορύβαντες δὲ ὁ μὲν αὐτῶν τέμνεται ξίφει τὸν πῆχυν , ὁ δὲ ἀνεὶς τὴν κόμην ἵεται μεμηνὼς διὰ τῶν ὀρῶν , ὁ δὲ αὐλεῖ τῷ κέρατι , ὁ δὲ ἐπιβομβεῖ τῷ τυμπάνῳ ἢ ἐπικτυπεῖ τῷ κυμβάλῳ , καὶ ὅλως θόρυβος καὶ μανία τὰ ἐν τῇ Ἴδῃ ἅπαντά ἐστι . δέδια τοίνυν ἅπαντα , δέδια τὸ τοιοῦτο ἡ τὸ μέγα σε κακὸν ἐγὼ τεκοῦσα , μὴ ἀπομανεῖσά ποτε ἡ Ῥέα ἢ καὶ μᾶλλον ἔτι ἐν αὑτῇ οὖσα κελεύσῃ τοὺς Κορύβαντας συλλαβόντας σε διασπάσασθαι ἢ τοῖς λέουσι παραβαλεῖν · ταῦτα δέδια κινδυνεύοντά σε ὁρῶσα .
Lemmas: ὦ τέκνον Ἔρως , ὁράω οἷος ποιέω · οὐ ὁ ἐν ὁ γῆ λέγω , ὁπόσος ὁ ἄνθρωπος ἀναπείθω κατά ἑαυτοῦ ἤ κατά ἀλλήλων ἐργάζομαι , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ὅς ὁ μέν Ζεύς πολύμορφος ἐπιδείκνυμι ἀλλάσσω εἰς ὅς τις ἄν σύ ἐπί ὁ καιρός δοκέω , ὁ Σελήνη δέ καθαιρέω ἐκ ὁ οὐρανός , ὁ Ἥλιος δέ παρά ὁ Κλυμένη βραδύνω ἐνίοτε ἀναγκάζω ἐπιλανθάνω ὁ ἱππασία · ὅς μέν γάρ εἰς ἐγώ ὁ μήτηρ ὑβρίζω , θαρσέω ποιέω . ἀλλά σύ , ὦ τολμηρός , καί ὁ Ῥέα αὐτός γραῦς ἤδη καί μήτηρ τοσοῦτος θεός εἰμί ἀναπείθω παιδεραστέω καί ὁ Φρύγιος μειράκιον ποθέω , καί νῦν ἐκεῖνος μαίνομαι ὑπό σύ καί ζεύγνυμι ὁ λέων , παραλαμβάνω καί ὁ Κορύβας ἅτε μανικός καί αὐτός εἰμί , ἄνω καί κάτω ὁ Ἴδη περιπολέω , ὁ μέν ὀλολύζω ἐπί ὁ Ἄττις , ὁ Κορύβας δέ ὁ μέν αὐτός τέμνω ξίφος ὁ πῆχυς , ὁ δέ ἀνίημι ὁ κόμη ἵημι μαίνομαι διά ὁ ὄρος , ὁ δέ αὐλέω ὁ κέρας , ὁ δέ ἐπιβομβέω ὁ τύμπανον ἤ ἐπικτυπέω ὁ κύμβαλον , καί ὅλος θόρυβος καί μανία ὁ ἐν ὁ Ἴδη ἅπας εἰμί . δείδω τοίνυν ἅπας , δείδω ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ μέγας σύ κακός ἐγώ τίκτω , μή ἀπομαίνομαι ποτέ ὁ Ῥέα ἤ καί μάλα ἔτι ἐν ἑαυτοῦ εἰμί κελεύω ὁ Κορύβας συλλαμβάνω σύ διασπάω ἤ ὁ λέων παραβάλλω · οὗτος δείδω κινδυνεύω σύ ὁράω .
lucianus.dialogi-deorum 20.2
Θάρρει , μῆτερ , ἐπεὶ καὶ τοῖς λέουσιν αὐτοῖς ἤδη ξυνήθης εἰμί , καὶ πολλάκις ἐπαναβὰς ἐπὶ τὰ νῶτα καὶ τῆς κόμης λαβόμενος ἡνιοχῶ αὐτούς , οἱ δὲ σαίνουσί με καὶ χεῖρα δεχόμενοι ἐς τὸ στόμα περιλιχμησάμενοι ἀποδιδόασί μοι . αὐτὴ μὲν γὰρ ἡ Ῥέα πότε ἂν ἐκείνη σχολὴν ἀγάγοι ἐπ' ἐμὲ ὅλη οὖσα ἐν τῷ Ἄττῃ ; καίτοι τί ἐγὼ ἀδικῶ δεικνὺς τὰ καλὰ οἷά ἐστιν ; ὑμεῖς δὲ μὴ ἐφίεσθε τῶν καλῶν · μὴ τοίνυν ἐμὲ αἰτιᾶσθε τούτων . ἢ θέλεις σύ , ὦ μῆτερ , αὐτὴ μηκέτι ἐρᾶν μήτε σὲ τοῦ Ἄρεως μήτε ἐκεῖνον σοῦ ; Ὡς δεινὸς εἶ καὶ κρατεῖς ἁπάντων · ἀλλὰ μεμνήσῃ μού ποτε τῶν λόγων .
Lemmas: θαρσέω , μήτηρ , ἐπεί καί ὁ λέων αὐτός ἤδη συνήθης εἰμί , καί πολλάκις ἐπαναβαίνω ἐπί ὁ νῶτον καί ὁ κόμη λαμβάνω ἡνιοχέω αὐτός , ὁ δέ σαίνω ἐγώ καί χείρ δέχομαι εἰς ὁ στόμα περιλιχμάομαι ἀποδίδωμι ἐγώ . αὐτός μέν γάρ ὁ Ῥέα πότε ἄν ἐκεῖνος σχολή ἄγω ἐπί ἐγώ ὅλος εἰμί ἐν ὁ Ἄττις ; καιτοι τίς ἐγώ ἀδικέω δείκνυμι ὁ καλός οἷος εἰμί ; σύ δέ μή ἐφίημι ὁ καλός · μή τοίνυν ἐγώ αἰτιάομαι οὗτος . ἤ ἐθέλω σύ , ὦ μήτηρ , αὐτός μηκέτι ἐράω μήτε σύ ὁ Ἄρης μήτε ἐκεῖνος σύ ; ὡς δεινός εἰμί καί κρατέω ἅπας · ἀλλά μιμνῄσκω ἐγώ ποτέ ὁ λόγος .
lucianus.dialogi-deorum 21.1
Τί γελᾷς , ὦ Ἑρμῆ ; Ὅτι γελοιότατα , ὦ Ἄπολλον , εἶδον . Εἰπὲ οὖν , ὡς καὶ αὐτὸς ἀκούσας ἔχω ξυγγελᾶν . Ἡ Ἀφροδίτη ξυνοῦσα τῷ Ἄρει κατείληπται καὶ ὁ Ἥφαιστος ἔδησεν αὐτοὺς ξυλλαβών . Πῶς ; ἡδὺ γάρ τι ἐρεῖν ἔοικας . Ἐκ πολλοῦ , οἶμαι , ταῦτα εἰδὼς ἐθήρευεν αὐτούς , καὶ περὶ τὴν εὐνὴν ἀφανῆ δεσμὰ περιθεὶς εἰργάζετο ἀπελθὼν ἐπὶ τὴν κάμινον · εἶτα ὁ μὲν Ἄρης ἐσέρχεται λαθών , ὡς ᾤετο , καθορᾷ δὲ αὐτὸν ὁ Ἥλιος καὶ λέγει πρὸς τὸν Ἥφαιστον . ἐπεὶ δὲ ἐπέβησαν τοῦ λέχους καὶ ἐν ἔργῳ ἦσαν καὶ ἐντὸς ἐγεγένηντο τῶν ἀρκύων , περιπλέκεται μὲν αὐτοῖς τὰ δεσμά , ἐφίσταται δὲ ὁ Ἥφαιστος . ἐκείνη μὲν οὖν—καὶ γὰρ ἔτυχε γυμνὴ οὖσα—οὐκ εἶχεν ὅπως ἐγκαλύψαιτο αἰδουμένη , ὁ δὲ Ἄρης τὰ μὲν πρῶτα διαφυγεῖν ἐπειρᾶτο καὶ ἤλπιζε ῥήξειν τὰ δεσμά , ἔπειτα δὲ , συνεὶς ἐν ἀφύκτῳ ἐχόμενον ἑαυτὸν , ἱκέτευεν .
Lemmas: τίς γελάω , ὦ Ἑρμῆς ; ὅτι γέλοιος , ὦ Ἀπόλλων , ὁράω . λέγω οὖν , ὡς καί αὐτός ἀκούω ἔχω συγγελάω . ὁ Ἀφροδίτη σύνειμι ὁ Ἄρης καταλαμβάνω καί ὁ Ἥφαιστος δέω αὐτός συλλαμβάνω . πῶς ; ἡδύς γάρ τις λέγω ἔοικα . ἐκ πολύς , οἴομαι , οὗτος οἶδα θηρεύω αὐτός , καί περί ὁ εὐνή ἀφανής δεσμός περιτίθημι ἐργάζομαι ἀπέρχομαι ἐπί ὁ κάμινος · εἶτα ὁ μέν Ἄρης εἰσέρχομαι λανθάνω , ὡς οἴομαι , καθοράω δέ αὐτός ὁ Ἥλιος καί λέγω πρός ὁ Ἥφαιστος . ἐπεί δέ ἐπιβαίνω ὁ λέχος καί ἐν ἔργον εἰμί καί ἐντός γίγνομαι ὁ ἄρκυς , περιπλέκω μέν αὐτός ὁ δεσμός , ἐφίστημι δέ ὁ Ἥφαιστος . ἐκεῖνος μέν οὖν—καὶ γάρ τυγχάνω γυμνός οὖσα—οὐκ ἔχω ὅπως ἐγκαλύπτω αἰδέομαι , ὁ δέ Ἄρης ὁ μέν πρῶτος διαφεύγω πειράω καί ἐλπίζω ῥήγνυμι ὁ δεσμός , ἔπειτα δέ , συνίημι ἐν ἄφυκτος ἔχω ἑαυτοῦ , ἱκετεύω .
lucianus.dialogi-deorum 21.2
Τί οὖν ; ἀπέλυσεν αὐτὸν ὁ Ἥφαιστος ; Οὐδέπω , ἀλλὰ ξυγκαλέσας τοὺς θεοὺς ἐπιδείκνυται τὴν μοιχείαν αὐτοῖς · οἱ δὲ γυμνοὶ ἀμφότεροι κάτω νενευκότες ξυνδεδεμένοι ἐρυθριῶσι , καὶ τὸ θέαμα ἥδιστον ἐμοὶ ἔδοξε μονονουχὶ αὐτὸ γινόμενον τὸ ἔργον . Ὁ δὲ χαλκεὺς ἐκεῖνος οὐκ αἰδεῖται καὶ αὐτὸς ἐπιδεικνύμενος τὴν αἰσχύνην τοῦ γάμου ; Μὰ Δί' , ὅς γε καὶ ἐπιγελᾷ ἐφεστὼς αὐτοῖς . ἐγὼ μέντοι , εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , ἐφθόνουν τῷ Ἄρει μὴ μόνον μοιχεύσαντι τὴν καλλίστην θεόν , ἀλλὰ καὶ δεδεμένῳ μετ' αὐτῆς . Οὐκοῦν καὶ δεδέσθαι ἂν ὑπέμεινας ἐπὶ τούτῳ ; Σὺ δ’ οὐκ ἄν , ὦ Ἄπολλον ; ἰδὲ μόνον ἐπελθών · ἐπαινέσομαι γάρ σε , ἢν μὴ τὰ ὅμοια καὶ αὐτὸς εὔξῃ ἰδών .
Lemmas: τίς οὖν ; ἀπολύω αὐτός ὁ Ἥφαιστος ; οὐδέπω , ἀλλά συγκαλέω ὁ θεός ἐπιδείκνυμι ὁ μοιχεία αὐτός · ὁ δέ γυμνός ἀμφότερος κάτω νέω συνδέω ἐρυθριάω , καί ὁ θέαμα ἡδύς ἐγώ δοκέω μονονού αὐτός γίγνομαι ὁ ἔργον . ὁ δέ χαλκεύς ἐκεῖνος οὐ αἰδέομαι καί αὐτός ἐπιδείκνυμι ὁ αἰσχύνη ὁ γάμος ; μά Ζεύς , ὅς γε καί ἐπιγελάω ἐφίστημι αὐτός . ἐγώ μέντοι , εἰ χρή ἀληθής λέγω , φθονέω ὁ Ἄρης μή μόνος μοιχεύω ὁ καλός θεός , ἀλλά καί δέω μετά αὐτός . οὐκοῦν καί δέω ἄν ὑπομένω ἐπί οὗτος ; σύ δέ οὐ ἄν , ὦ Ἀπόλλων ; ὁράω μόνος ἐπέρχομαι · ἐπαινέω γάρ σύ , ἐάν μή ὁ ὅμοιος καί αὐτός εὔχομαι ὁράω .
lucianus.dialogi-deorum 22.1
Ἐγὼ μὲν ᾐσχυνόμην ἄν , ὦ Ζεῦ , εἴ μοι τοιοῦτος υἱὸς ἦν , θῆλυς οὕτω καὶ διεφθαρμένος ὑπὸ τῆς μέθης , μίτρᾳ μὲν ἀναδεδεμένος τὴν κόμην , τὰ πολλὰ δὲ μαινομέναις γυναιξὶ συνών , ἁβρότερος αὐτῶν ἐκείνων , ὑπὸ τυμπάνοις καὶ αὐλῷ καὶ κυμβάλοις χορεύων , καὶ ὅλως παντὶ μᾶλλον ἐοικὼς ἢ σοὶ τῷ πατρί . Καὶ μὴν οὗτός γε ὁ θηλυμίτρης , ὁ ἁβρότερος τῶν γυναικῶν οὐ μόνον , ὦ Ἥρα , τὴν Λυδίαν ἐχειρώσατο καὶ τοὺς κατοικοῦντας τὸν Τμῶλον ἔλαβε καὶ Θρᾷκας ὑπηγάγετο , ἀλλὰ καὶ ἐπ' Ἰνδοὺς ἐλάσας τῷ γυναικείῳ τούτῳ στρατιωτικῷ τούς τε ἐλέφαντας εἷλε καὶ τῆς χώρας ἐκράτησε καὶ τὸν βασιλέα πρὸς ὀλίγον ἀντιστῆναι τολμήσαντα αἰχμάλωτον ἀπήγαγε , καὶ ταῦτα πάντα ἔπραξεν ὀρχούμενος ἅμα καὶ χορεύων θύρσοις χρώμενος κιττίνοις , μεθύων , ὡς φῄς , καὶ ἐνθεάζων . εἰ δέ τις ἐπεχείρησε λοιδορήσασθαι αὐτῷ ὑβρίσας ἐς τὴν τελετήν , καὶ τοῦτον ἐτιμωρήσατο ἢ καταδήσας τοῖς κλήμασιν ἢ διασπασθῆναι ποιήσας ὑπὸ τῆς μητρὸς ὥσπερ νεβρόν . ὁρᾷς ὡς ἀνδρεῖα ταῦτα καὶ οὐκ ἀνάξια τοῦ πατρός ; εἰ δὲ παιδιὰ καὶ τρυφὴ πρόσεστιν αὐτοῖς , οὐδεὶς φθόνος , καὶ μάλιστα εἰ λογίσαιτό τις , οἷος ἂν οὗτος νήφων ἦν , ὅπου ταῦτα μεθύων ποιεῖ .
Lemmas: ἐγώ μέν αἰσχύνω ἄν , ὦ Ζεύς , εἰ ἐγώ τοιοῦτος υἱός εἰμί , θῆλυς οὕτως καί διαφθείρω ὑπό ὁ μέθη , μίτρα μέν ἀναδέω ὁ κόμη , ὁ πολύς δέ μαίνομαι γυνή σύνειμι , ἁβρός αὐτός ἐκεῖνος , ὑπό τύμπανον καί αὐλός καί κύμβαλον χορεύω , καί ὅλος πᾶς μάλα ἔοικα ἤ σύ ὁ πατήρ . καί μήν οὗτος γε ὁ θηλυμίτρης , ὁ ἁβρός ὁ γυνή οὐ μόνος , ὦ Ἥρα , ὁ Λυδία χειρόω καί ὁ κατοικέω ὁ Τμῶλος λαμβάνω καί Θρᾷξ ὑπάγω , ἀλλά καί ἐπί Ἰνδός ἐλαύνω ὁ γυναικεῖος οὗτος στρατιωτικός ὁ τε ἐλέφας αἱρέω καί ὁ χώρα κρατέω καί ὁ βασιλεύς πρός ὀλίγος ἀνθίστημι τολμάω αἰχμάλωτος ἀπάγω , καί οὗτος πᾶς πράσσω ὀρχέομαι ἅμα καί χορεύω θύρσος χράω κίσσινος , μεθύω , ὡς φημί , καί ἐνθεάζω . εἰ δέ τις ἐπιχειρέω λοιδορέω αὐτός ὑβρίζω εἰς ὁ τελετή , καί οὗτος τιμωρέω ἤ καταδέω ὁ κλῆμα ἤ διασπάω ποιέω ὑπό ὁ μήτηρ ὥσπερ νεβρός . ὁράω ὡς ἀνδρεῖος οὗτος καί οὐ ἀνάξιος ὁ πατήρ ; εἰ δέ παιδιά καί τρυφή πρόσειμι αὐτός , οὐδείς φθόνος , καί μάλα εἰ λογίζομαι τις , οἷος ἄν οὗτος νήφω εἰμί , ὅπου οὗτος μεθύω ποιέω .
lucianus.dialogi-deorum 22.2
Σύ μοι δοκεῖς ἐπαινέσεσθαι καὶ τὸ εὕρεμα αὐτοῦ , τὴν ἄμπελον καὶ τὸν οἶνον , καὶ ταῦτα ὁρῶν οἷα οἱ μεθυσθέντες ποιοῦσι σφαλλόμενοι καὶ πρὸς ὕβριν τρεπόμενοι καὶ ὅλως μεμηνότες ὑπὸ τοῦ ποτοῦ · τὸν γοῦν Ἰκάριον , ᾧ πρώτῳ ἔδωκεν τὸ κλῆμα , οἱ ξυμπόται αὐτοὶ διέφθειραν παίοντες ταῖς δικέλλαις . Οὐδὲν τοῦτο φῄς · οὐ γάρ οἶνος ταῦτα οὐδὲ ὁ Διόνυσος ποιεῖ , τὸ δὲ ἄμετρον τῆς πόσεως καὶ τὸ πέρα τοῦ καλῶς ἔχοντος ἐμφορεῖσθαι τοῦ ἀκράτου . ὃς δ’ ἂν ἔμμετρα πίνῃ , ἱλαρώτερος μὲν καὶ ἡδίων γένοιτ' ἄν · οἷον δὲ ὁ Ἰκάριος ἔπαθεν , οὐδὲν ἂν ἐργάσαιτο οὐδένα τῶν ξυμποτῶν . ἀλλὰ σὺ ἔτι ζηλοτυπεῖν ἔοικας , ὦ Ἥρα , καὶ τῆς Σεμέλης μνημονεύειν , ἥ γε διαβάλλεις τοῦ Διονύσου τὰ κάλλιστα .
Lemmas: σύ ἐγώ δοκέω ἐπαινέω καί ὁ εὕρεμα αὐτός , ὁ ἄμπελος καί ὁ οἶνος , καί οὗτος ὁράω οἷος ὁ μεθύσκω ποιέω σφάλλω καί πρός ὕβρις τρέπω καί ὅλος μαίνομαι ὑπό ὁ ποτόν · ὁ γοῦν Ἰκάριος , ὅς πρῶτος δίδωμι ὁ κλῆμα , ὁ συμπότης αὐτός διαφθείρω παίω ὁ δίκελλα . οὐδείς οὗτος φημί · οὐ γάρ οἶνος οὗτος οὐδέ ὁ Διόνυσος ποιέω , ὁ δέ ἄμετρος ὁ πόσις καί ὁ πέρα ὁ καλός ἔχω ἐμφορέω ὁ ἄκρατος . ὅς δέ ἄν ἔμμετρος πίνω , ἱλαρός μέν καί ἡδύς γίγνομαι ἄν · οἷος δέ ὁ Ἰκάριος πάσχω , οὐδείς ἄν ἐργάζομαι οὐδείς ὁ συμπότης . ἀλλά σύ ἔτι ζηλοτυπέω ἔοικα , ὦ Ἥρα , καί ὁ Σεμέλη μνημονεύω , ὅς γε διαβάλλω ὁ Διόνυσος ὁ καλός .
lucianus.dialogi-deorum 23.1
Τί δήποτε , ὦ Ἔρως , τοὺς μὲν ἄλλους θεοὺς κατηγωνίσω ἅπαντας , τὸν Δία , τὸν Ποσειδῶ , τὸν Ἀπόλλω , τὴν Ῥέαν , ἐμὲ τὴν μητέρα , μόνης δὲ ἀπέχῃ τῆς Ἀθηνᾶς καὶ ἐπ' ἐκείνης ἄπυρος μέν σοι ἡ δᾴς , κενὴ δὲ οἰστῶν ἡ φαρέτρα , σὺ δὲ ἄτοξος εἶ καὶ ἄστοχος ; Δέδια , ὦ μῆτερ , αὐτήν · φοβερὰ γάρ ἐστι καὶ χαροπὴ καὶ δεινῶς ἀνδρική · ὁπόταν γοῦν ἐντεινάμενος τὸ τόξον ἴω ἐπ' αὐτήν , ἐπισείουσα τὸν λόφον ἐκπλήττει με καὶ ὑπότρομος γίνομαι καὶ ἀπορρεῖ μου τὰ τοξεύματα ἐκ τῶν χειρῶν . Ὁ Ἄρης γὰρ οὐ φοβερώτερος ἦν ; καὶ ὅμως ἀφώπλισας αὐτὸν καὶ νενίκηκας . Ἀλλὰ ἐκεῖνος ἑκὼν προσίεταί με καὶ προσκαλεῖται , ἡ Ἀθηνᾶ δὲ ὑφορᾶται ἀεί , καί ποτε ἐγὼ μὲν ἄλλως παρέπτην πλησίον ἔχων τὴν λαμπάδα , ἡ δέ , Εἴ μοι πρόσει , φησί , νὴ τὸν πατέρα , τῷ δορατίῳ σε διαπείρασα ἢ τοῦ ποδὸς λαβομένη καὶ ἐς τὸν Τάρταρον ἐμβαλοῦσα ἢ αὐτὴ διασπασαμένη—πολλὰ τοιαῦτα ἠπείλησε · καὶ ὁρᾷ δὲ δριμὺ καὶ ἐπὶ τοῦ στήθους ἔχει πρόσωπόν τι φοβερὸν ἐχίδναις κατάκομον , ὅπερ ἐγὼ μάλιστα δέδια · μορμολύττεται γάρ με καὶ φεύγω , ὅταν ἴδω αὐτό .
Lemmas: τίς δήποτε , ὦ Ἔρως , ὁ μέν ἄλλος θεός καταγωνίζομαι ἅπας , ὁ Ζεύς , ὁ Ποσειδῶν , ὁ Ἀπόλλων , ὁ Ῥέα , ἐγώ ὁ μήτηρ , μόνος δέ ἀπέχω ὁ Ἀθήνη καί ἐπί ἐκεῖνος ἄπυρος μέν σύ ὁ δαίς , κενός δέ ὀιστός ὁ φαρέτρα , σύ δέ ἄτοξος εἰμί καί ἄστοχος ; δείδω , ὦ μήτηρ , αὐτός · φοβερός γάρ εἰμί καί χαροπός καί δεινός ἀνδρικός · ὁπόταν γοῦν ἐντείνω ὁ τόξον ἔρχομαι ἐπί αὐτός , ἐπισείω ὁ λόφος ἐκπλήσσω ἐγώ καί ὑπότρομος γίγνομαι καί ἀπορρέω ἐγώ ὁ τόξευμα ἐκ ὁ χείρ . ὁ Ἄρης γάρ οὐ φοβερός εἰμί ; καί ὅμως ἀφοπλίζω αὐτός καί νικάω . ἀλλά ἐκεῖνος ἑκών προσίημι ἐγώ καί προσκαλέω , ὁ Ἀθήνη δέ ὑφοράω ἀεί , καί ποτέ ἐγώ μέν ἄλλος παραπέτομαι πλησίον ἔχω ὁ λαμπάς , ὁ δέ , εἰ ἐγώ πρόσειμι , φημί , νή ὁ πατήρ , ὁ δοράτιον σύ διαπείρω ἤ ὁ πούς λαμβάνω καί εἰς ὁ Τάρταρος ἐμβάλλω ἤ αὐτός διασπασαμένη—πολλὰ τοιοῦτος ἀπειλέω · καί ὁράω δέ δριμύς καί ἐπί ὁ στῆθος ἔχω πρόσωπον τις φοβερός ἔχιδνα κατάκομος , ὅς ἐγώ μάλα δείδω · μορμολύττομαι γάρ ἐγώ καί φεύγω , ὅταν ὁράω αὐτός .
lucianus.dialogi-deorum 23.2
Ἀλλὰ τὴν μὲν Ἀθηνᾶν δέδιας , ὡς φῄς , καὶ τὴν Γοργόνα , καὶ ταῦτα μὴ φοβηθεὶς τὸν κεραυνὸν τοῦ Διός . αἱ δὲ Μοῦσαι διὰ τί σοι ἄτρωτοι καὶ ἔξω βελῶν εἰσιν ; κἀκεῖναι λόφους ἐπισείουσιν καὶ Γοργόνας προφαίνουσιν ; Αἰδοῦμαι αὐτάς , ὦ μῆτερ · σεμναὶ γάρ εἰσιν καὶ ἀεί τι φροντίζουσιν καὶ περὶ ᾠδὴν ἔχουσι καὶ ἐγὼ παρίσταμαι πολλάκις αὐταῖς κηλούμενος ὑπὸ τοῦ μέλους . Ἔα καὶ ταύτας , ὅτι σεμναί · τὴν δὲ Ἄρτεμιν τίνος ἕνεκα οὐ τιτρώσκεις ; Τὸ μὲν ὅλον οὐδὲ καταλαβεῖν αὐτὴν οἷόν τε φεύγουσαν ἀεὶ διὰ τῶν ὀρῶν · εἶτα καὶ ἴδιόν τινα ἔρωτα ἤδη ἐρᾷ . Τίνος , ὦ τέκνον ; Θήρας καὶ ἐλάφων καὶ νεβρῶν , αἱρεῖν τε διώκουσα καὶ κατατοξεύειν , καὶ ὅλως πρὸς τῷ τοιούτῳ ἐστίν · ἐπεὶ τόν γε ἀδελφὸν αὐτῆς , καίτοι τοξότην καὶ αὐτὸν ὄντα καὶ ἑκηβόλον — Οἶδα , ὦ τέκνον , πολλὰ ἐκεῖνον ἐτόξευσας .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν Ἀθήνη δείδω , ὡς φημί , καί ὁ Γοργών , καί οὗτος μή φοβέω ὁ κεραυνός ὁ Ζεύς . ὁ δέ Μοῦσα διά τίς σύ ἄτρωτος καί ἔξω βέλος εἰμί ; κἀκείνης λόφος ἐπισείω καί Γοργώ προφαίνω ; αἰδέομαι αὐτός , ὦ μήτηρ · σεμνός γάρ εἰμί καί ἀεί τις φροντίζω καί περί ἀοιδή ἔχω καί ἐγώ παρίστημι πολλάκις αὐτός κηλέω ὑπό ὁ μέλος . ἔα καί οὗτος , ὅτι σεμνός · ὁ δέ Ἄρτεμις τίς ἕνεκα οὐ τιτρώσκω ; ὁ μέν ὅλος οὐδέ καταλαμβάνω αὐτός οἷος τε φεύγω ἀεί διά ὁ ὄρος · εἶτα καί ἴδιος τις ἔρως ἤδη ἐράω . τίς , ὦ τέκνον ; θήρα καί ἔλαφος καί νεβρός , αἱρέω τε διώκω καί κατατοξεύω , καί ὅλος πρός ὁ τοιοῦτος εἰμί · ἐπεί ὁ γε ἀδελφός αὐτός , καίτοι τοξότης καί αὐτός εἰμί καί ἑκηβόλος — οἶδα , ὦ τέκνον , πολύς ἐκεῖνος τοξεύω .
lucianus.dialogi-deorum 24.1
Οἷα πεποίηκας , ὦ Τιτάνων κάκιστε ; ἀπολώλεκας τὰ ἐν τῇ γῇ ἅπαντα , μειρακίῳ ἀνοήτῳ πιστεύσας τὸ ἅρμα , ὃς τὰ μὲν κατέφλεξε πρόσγειος ἐνεχθείς , τὰ δὲ ὑπὸ κρύους διαφθαρῆναι ἐποίησε πολὺ αὐτῶν ἀποσπάσας τὸ πῦρ , καὶ ὅλως οὐδὲν ὅ τι οὐ ξυνετάραξε καὶ ξυνέχεε , καὶ εἰ μὴ ἐγὼ ξυνεὶς τὸ γιγνόμενον κατέβαλον αὐτὸν τῷ κεραυνῷ , οὐδὲ λείψανον ἀνθρώπων ἐπέμεινεν ἄν · τοιοῦτον ἡμῖν τὸν καλὸν ἡνίοχον καὶ διφρηλάτην ἐκπέπομφας . Ἥμαρτον , ὦ Ζεῦ , ἀλλὰ μὴ χαλέπαινε , εἰ ἐπείσθην υἱῷ πολλὰ ἱκετεύοντι · πόθεν γὰρ ἂν καὶ ἤλπισα τηλικοῦτο γενήσεσθαι κακόν ; Οὐκ ᾔδεις , ὅσης ἐδεῖτο ἀκριβείας τὸ πρᾶγμα καὶ ὡς , εἰ βραχύ τις ἐκβαίη τῆς ὁδοῦ , οἴχεται πάντα ; ἠγνόεις δὲ καὶ τῶν ἵππων τὸν θυμόν , ὡς δεῖ ξυνέχειν ἀνάγκῃ τὸν χαλινόν ; εἰ γὰρ ἐνδοίη τις , ἀφηνιάζουσιν εὐθύς , ὥσπερ ἀμέλει καὶ τοῦτον ἐξήνεγκαν , ἄρτι μὲν ἐπὶ τὰ λαιά , μετ' ὀλίγον δὲ ἐπὶ τὰ δεξιά , καὶ ἐς τὸ ἐναντίον τοῦ δρόμου ἐνίοτε , καὶ ἄνω καὶ κάτω , ὅλως ἔνθα ἐβούλοντο αὐτοί · ὁ δὲ οὐκ εἶχεν ὅ τι χρήσαιτο αὐτοῖς .
Lemmas: οἷος ποιέω , ὦ Τιτάν κακός ; ἀπόλλυμι ὁ ἐν ὁ γῆ ἅπας , μειράκιον ἀνόητος πιστεύω ὁ ἅρμα , ὅς ὁ μέν καταφλέγω πρόσγειος φέρω , ὁ δέ ὑπό κρύος διαφθείρω ποιέω πολύς αὐτός ἀποσπάω ὁ πῦρ , καί ὅλος οὐδείς ὅς τις οὐ συνταράσσω καί συγχέω , καί εἰ μή ἐγώ συνίημι ὁ γίγνομαι καταβάλλω αὐτός ὁ κεραυνός , οὐδέ λείψανον ἄνθρωπος ἐπιμένω ἄν · τοιοῦτος ἐγώ ὁ καλός ἡνίοχος καί διφρηλάτης ἐκπέμπω . ἁμαρτάνω , ὦ Ζεύς , ἀλλά μή χαλεπαίνω , εἰ πείθω υἱός πολύς ἱκετεύω · πόθεν γάρ ἄν καί ἐλπίζω τηλικοῦτος γίγνομαι κακός ; οὐ οἶδα , ὅσος δέω ἀκρίβεια ὁ πρᾶγμα καί ὡς , εἰ βραχύς τις ἐκβαίνω ὁ ὁδός , οἴχομαι πᾶς ; ἀγνοέω δέ καί ὁ ἵππος ὁ θυμός , ὡς δέω συνέχω ἀνάγκη ὁ χαλινός ; εἰ γάρ ἐνδίδωμι τις , ἀφηνιάζω εὐθύς , ὥσπερ ἀμέλει καί οὗτος ἐκφέρω , ἄρτι μέν ἐπί ὁ λαιός , μετά ὀλίγος δέ ἐπί ὁ δεξιός , καί εἰς ὁ ἐναντίος ὁ δρόμος ἐνίοτε , καί ἄνω καί κάτω , ὅλος ἔνθα βούλομαι αὐτός · ὁ δέ οὐ ἔχω ὅς τις χράω αὐτός .
lucianus.dialogi-deorum 24.2
Πάντα μὲν ἠπιστάμην ταῦτα καὶ διὰ τοῦτο ἀντεῖχον ἐπὶ πολὺ καὶ οὐκ ἐπίστευον αὐτῷ τὴν ἔλασιν · ἐπεὶ δὲ κατελιπάρησε δακρύων καὶ ἡ μήτηρ Κλυμένη μετ' αὐτοῦ , ἀναβιβασάμενος ἐπὶ τὸ ἅρμα ὑπεθέμην , ὅπως μὲν χρὴ βεβηκέναι αὐτόν , ἐφ' ὁπόσον δὲ ἐς τὸ ἄνω ἀφέντα ὑπερενεχθῆναι , εἶτα ἐς τὸ κάταντες αὖθις ἐπινεύειν καὶ ὡς ἐγκρατῆ εἶναι τῶν ἡνιῶν καὶ μὴ ἐφιέναι τῷ θυμῷ τῶν ἵππων · εἶπον δὲ καὶ ἡλίκος ὁ κίνδυνος , εἰ μὴ ὀρθὴν ἐλαύνοι · ὁ δὲ—παῖς γὰρ ἦν—ἐπιβὰς τοσούτου πυρὸς καὶ ἐπικύψας ἐς βάθος ἀχανὲς ἐξεπλάγη , ὡς τὸ εἰκός · οἱ δὲ ἵπποι ὡς ᾔσθοντο οὐκ ὄντα ἐμὲ τὸν ἐπιβεβηκότα , καταφρονήσαντες τοῦ μειρακίου ἐξετράποντο τῆς ὁδοῦ καὶ τὰ δεινὰ ταῦτα ἐποίησαν · ὁ δὲ τὰς ἡνίας ἀφείς , οἶμαι δεδιὼς μὴ ἐκπέσῃ αὐτός , εἴχετο τῆς ἄντυγος . ἀλλὰ ἐκεῖνός τε ἤδη ἔχει τὴν δίκην κἀμοί , ὦ Ζεῦ , ἱκανὸν τὸ πένθος .
Lemmas: πᾶς μέν ἐπίσταμαι οὗτος καί διά οὗτος ἀντέχω ἐπί πολύς καί οὐ πιστεύω αὐτός ὁ ἔλασις · ἐπεί δέ καταλιπαρέω δάκρυον καί ὁ μήτηρ Κλυμένη μετά αὐτός , ἀναβιβάζω ἐπί ὁ ἅρμα ὑποτίθημι , ὅπως μέν χρή βαίνω αὐτός , ἐπί ὁπόσος δέ εἰς ὁ ἄνω ἀφίημι ὑπερένειμι , εἶτα εἰς ὁ κατάντης αὖθις ἐπινεύω καί ὡς ἐγκρατής εἰμί ὁ ἡνία καί μή ἐφίημι ὁ θυμός ὁ ἵππος · λέγω δέ καί ἡλίκος ὁ κίνδυνος , εἰ μή ὀρθός ἐλαύνω · ὁ δέπας γάρ ην—επιβαινω τοσοῦτος πῦρ καί ἐπικύπτω εἰς βάθος ἀχανής ἐκπλήσσω , ὡς ὁ ἔοικα · ὁ δέ ἵππος ὡς αἰσθάνομαι οὐ εἰμί ἐγώ ὁ ἐπιβαίνω , καταφρονέω ὁ μειράκιον ἐκτρέπω ὁ ὁδός καί ὁ δεινός οὗτος ποιέω · ὁ δέ ὁ ἡνία ἀφίημι , οἴομαι δείδω μή ἐκπίπτω αὐτός , ἔχω ὁ ἄντυξ . ἀλλά ἐκεῖνος τε ἤδη ἔχω ὁ δίκη ἐγώ , ὦ Ζεύς , ἱκανός ὁ πένθος .
lucianus.dialogi-deorum 24.3
Ἱκανὸν λέγεις τοιαῦτα τολμήσας ; νῦν μὲν οὖν συγγνώμην ἀπονέμω σοι , ἐς δὲ τὸ λοιπόν , ἤν τι ὅμοιον παρανομήσῃς ἤ τινα τοιοῦτον σεαυτοῦ διάδοχον ἐκπέμψῃς , αὐτίκα εἴσῃ , ὁπόσον τοῦ σοῦ πυρὸς ὁ κεραυνὸς πυρωδέστερος . ὥστε ἐκεῖνον μὲν αἱ ἀδελφαὶ θαπτέτωσαν ἐπὶ τῷ Ἠριδανῷ , ἵναπερ ἔπεσεν ἐκδιφρευθείς , ἤλεκτρον ἐπ' αὐτῷ δακρύουσαι καὶ αἴγειροι γενέσθωσαν ἐπὶ τῷ πάθει , σὺ δὲ ξυμπηξάμενος τὸ ἅρμα—κατέαγε δὲ καὶ ὁ ῥυμὸς αὐτοῦ καὶ ἅτερος τῶν τροχῶν συντέτριπται—ἔλαυνε ἐπαγαγὼν τοὺς ἵππους . ἀλλὰ μέμνησο τούτων ἁπάντων .
Lemmas: ἱκανός λέγω τοιοῦτος τολμάω ; νῦν μέν οὖν συγγνώμη ἀπονέμω σύ , εἰς δέ ὁ λοιπός , ἐάν τις ὅμοιος παρανομέω ἤ τις τοιοῦτος σεαυτοῦ διάδοχος ἐκπέμπω , αὐτίκα οἶδα , ὁπόσος ὁ σός πῦρ ὁ κεραυνός πυρώδης . ὥστε ἐκεῖνος μέν ὁ ἀδελφή θάπτω ἐπί ὁ Ἠριδανός , ἵνα πίπτω ἐκδιφρεύω , ἤλεκτρον ἐπί αὐτός δακρύω καί αἴγειρος γίγνομαι ἐπί ὁ πάθος , σύ δέ συμπήγνυμι ὁ ἅρμα—κατέαγε δέ καί ὁ ῥυμός αὐτός καί ἕτερος ὁ τροχός συντρίβω ἐπάγω ὁ ἵππος . ἀλλά μιμνῄσκω οὗτος ἅπας .
lucianus.dialogi-deorum 25.1
Ἔχεις μοι εἰπεῖν , ὦ Ἑρμῆ , πότερος ὁ Κάστωρ ἐστὶ τούτων ἢ πότερος ὁ Πολυδεύκης ; ἐγὼ γὰρ οὐκ ἂν διακρίναιμι αὐτούς . Ὁ μὲν χθὲς ἡμῖν ξυγγενόμενος ἐκεῖνος Κάστωρ ἦν , οὗτος δὲ Πολυδεύκης . Πῶς διαγινώσκεις ; ὅμοιοι γάρ . Ὅτι οὗτος μέν , ὦ Ἄπολλον , ἔχει ἐπὶ τοῦ προσώπου τὰ ἴχνη τῶν τραυμάτων ἃ ἔλαβε παρὰ τῶν ἀνταγωνιστῶν πυκτεύων , καὶ μάλιστα ὁπόσα ὑπὸ τοῦ Βέβρυκος Ἀμύκου ἐτρώθη τῷ Ἰάσονι συμπλέων , ἅτερος δὲ οὐδὲν τοιοῦτον ἐμφαίνει , ἀλλὰ καθαρός ἐστι καὶ ἀπαθὴς τὸ πρόσωπον . Ὤνησας διδάξας τὰ γνωρίσματα , ἐπεὶ τά γε ἄλλα πάντα ἴσα , τοῦ ᾠοῦ τὸ ἡμίτομον καὶ ἀστὴρ ὑπεράνω καὶ ἀκόντιον ἐν τῇ χειρὶ καὶ ἵππος ἑκατέρῳ λευκός , ὥστε πολλάκις ἐγὼ τὸν μὲν προσεῖπον Κάστορα Πολυδεύκην ὄντα , τὸν δὲ τῷ τοῦ Πολυδεύκους ὀνόματι . ἀτὰρ εἰπέ μοι καὶ τόδε , τί δήποτε οὐκ ἄμφω ξύνεισιν ἡμῖν , ἀλλ’ ἐξ ἡμισείας ἄρτι μὲν νεκρός , ἄρτι δὲ θεός ἐστιν ἅτερος αὐτῶν ;
Lemmas: ἔχω ἐγώ λέγω , ὦ Ἑρμῆς , πότερος ὁ Κάστωρ εἰμί οὗτος ἤ πότερος ὁ Πολυδεύκης ; ἐγώ γάρ οὐ ἄν διακρίνω αὐτός . ὁ μέν χθές ἐγώ συγγίγνομαι ἐκεῖνος Κάστωρ εἰμί , οὗτος δέ Πολυδεύκης . πῶς διαγιγνώσκω ; ὅμοιος γάρ . ὅτι οὗτος μέν , ὦ Ἀπόλλων , ἔχω ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ ἴχνος ὁ τραῦμα ὅς λαμβάνω παρά ὁ ἀνταγωνιστής πυκτεύω , καί μάλα ὁπόσος ὑπό ὁ Βέβρυξ Ἄμυκος τιτρώσκω ὁ Ἰάσων συμπλέω , ἕτερος δέ οὐδείς τοιοῦτος ἐμφαίνω , ἀλλά καθαρός εἰμί καί ἀπαθής ὁ πρόσωπον . ὀνίνημι διδάσκω ὁ γνώρισμα , ἐπεί ὁ γε ἄλλος πᾶς ἴσος , ὁ ᾠόν ὁ ἡμίτομος καί ἀστήρ ὑπεράνω καί ἀκόντιον ἐν ὁ χείρ καί ἵππος ἑκάτερος λευκός , ὥστε πολλάκις ἐγώ ὁ μέν προσλέγω Κάστωρ Πολυδεύκης εἰμί , ὁ δέ ὁ ὁ Πολυδεύκης ὄνομα . ἀτάρ λέγω ἐγώ καί ὅδε , τίς δήποτε οὐ ἄμφω σύνειμι ἐγώ , ἀλλά ἐκ ἥμισυς ἄρτι μέν νεκρός , ἄρτι δέ θεός εἰμί ἕτερος αὐτός ;
lucianus.dialogi-deorum 25.2
Ὑπὸ φιλαδελφίας τοῦτο ποιοῦσιν · ἐπεὶ γὰρ ἔδει ἕνα μὲν τεθνάναι τῶν Λήδας υἱέων , ἕνα δὲ ἀθάνατον εἶναι , ἐνείμαντο οὕτως αὐτοὶ τὴν ἀθανασίαν . Οὐ ξυνετήν , ὦ Ἑρμῆ , τὴν νομήν , οἵ γε οὐδὲ ὄψονται οὕτως ἀλλήλους , ὅπερ ἐπόθουν , οἶμαι , μάλιστα · πῶς γάρ , ὁ μὲν παρὰ θεοῖς , ὁ δὲ παρὰ τοῖς φθιτοῖς ὤν ; πλὴν ἀλλ’ ὥσπερ ἐγὼ μαντεύομαι , ὁ δὲ Ἀσκληπιὸς ἰᾶται , σὺ δὲ παλαίειν διδάσκεις παιδοτρίβης ἄριστος ὤν , ἡ δὲ Ἄρτεμις μαιεύεται καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστος ἔχει τινὰ τέχνην ἢ θεοῖς ἢ ἀνθρώποις χρησίμην , οὗτοι δὲ τί ποιήσουσιν ἡμῖν ; ἢ ἀργοὶ εὐωχήσονται τηλικοῦτοι ὄντες ; Οὐδαμῶς , ἀλλὰ προστέτακται αὐτοῖν ὑπηρετεῖν τῷ Ποσειδῶνι καὶ καθιππεύειν δεῖ τὸ πέλαγος καὶ ἐάν που ναύτας χειμαζομένους ἴδωσιν , ἐπικαθίσαντας ἐπὶ τὸ πλοῖον σῴζειν τοὺς ἐμπλέοντας . Ἀγαθήν , ὦ Ἑρμῆ , καὶ σωτήριον λέγεις τὴν τέχνην .
Lemmas: ὑπό φιλαδελφία οὗτος ποιέω · ἐπεί γάρ δέω εἷς μέν θνῄσκω ὁ Λήδη υἱός , εἷς δέ ἀθάνατος εἰμί , νέμω οὕτως αὐτός ὁ ἀθανασία . οὐ συνετός , ὦ Ἑρμῆς , ὁ νομή , ὁ γε οὐδέ ὁράω οὕτως ἀλλήλων , ὅς ποθέω , οἴομαι , μάλα · πῶς γάρ , ὁ μέν παρά θεός , ὁ δέ παρά ὁ φθιτός εἰμί ; πλήν ἀλλά ὥσπερ ἐγώ μαντεύομαι , ὁ δέ Ἀσκληπιός ἰάομαι , σύ δέ παλαίω διδάσκω παιδοτρίβης ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ Ἄρτεμις μαιεύομαι καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ἔχω τις τέχνη ἤ θεός ἤ ἄνθρωπος χρήσιμος , οὗτος δέ τίς ποιέω ἐγώ ; ἤ ἀργός εὐωχέω τηλικοῦτος εἰμί ; οὐδαμῶς , ἀλλά προστάσσω αὐτός ὑπηρετέω ὁ Ποσειδῶν καί καθιππεύω δέω ὁ πέλαγος καί ἐάν που ναύτης χειμάζω ὁράω , ἐπικαθίζω ἐπί ὁ πλοῖον σῴζω ὁ ἐμπλέω . ἀγαθός , ὦ Ἑρμῆς , καί σωτήριος λέγω ὁ τέχνη .