ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.dialogi-deorum 1.1
Ἤκουσας , ὦ Ἑρμῆ , οἷα ἠπείλησεν ἡμῖν ὁ Ζεύς , ὡς ὑπεροπτικὰ καὶ ὡς ἀπίθανα ; Ἢν ἐθελήσω , φησίν , ἐγὼ μὲν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ σειρὰν καθήσω , ὑμεῖς δὲ ἀποκρεμασθέντες κατασπᾶν βιάσεσθέ με , ἀλλὰ μάτην πονήσετε · οὐ γὰρ δὴ καθελκύσετε · εἰ δὲ ἐγὼ θελήσαιμι ἀνελκύσαι , οὐ μόνον ὑμᾶς , ἀλλὰ καὶ τὴν γῆν ἅμα καὶ τὴν θάλασσαν συνανασπάσας μετεωριῶ · καὶ τἆλλα ὅσα καὶ σὺ ἀκήκοας . ἐγὼ δὲ ὅτι μὲν καθ' ἕνα πάντων ἀμείνων καὶ ἰσχυρότερός ἐστιν οὐκ ἂν ἀρνηθείην , ὁμοῦ δὲ τῶν τοσούτων ὑπερφέρειν , ὡς μὴ καταβαρήσειν αὐτόν , ἢν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν προσλάβωμεν , οὐκ ἂν πεισθείην .
Lemmas: ἀκούω , ὦ Ἑρμῆς , οἷος ἀπειλέω ἐγώ ὁ Ζεύς , ὡς ὑπεροπτικός καί ὡς ἀπίθανος ; ἐάν ἐθέλω , φημί , ἐγώ μέν ἐκ ὁ οὐρανός σειρά καθίημι , σύ δέ ἀποκρεμάζω κατασπάω βιάζω ἐγώ , ἀλλά μάτην πονέω · οὐ γάρ δή καθέλκω · εἰ δέ ἐγώ ἐθέλω ἀνέλκω , οὐ μόνος σύ , ἀλλά καί ὁ γῆ ἅμα καί ὁ θάλασσα συνανασπάω μετεωρίζω · καί ἄλλος ὅσος καί σύ ἀκούω . ἐγώ δέ ὅτι μέν κατά εἷς πᾶς ἀγαθός καί ἰσχυρός εἰμί οὐ ἄν ἀρνέομαι , ὁμοῦ δέ ὁ τοσοῦτος ὑπερφέρω , ὡς μή καταβάρησις αὐτός , ἐάν καί ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα προσλαμβάνω , οὐ ἄν πείθω .
lucianus.dialogi-deorum 1.2
Εὐφήμει . ὦ Ἄρες · οὐ γὰρ ἀσφαλὲς λέγειν τὰ τοιαῦτα , μὴ καί τι κακὸν ἀπολαύσωμεν τῆς φλυαρίας . Οἴει γάρ με πρὸς πάντας ἂν ταῦτα εἰπεῖν , οὐχὶ δὲ πρὸς μόνον σέ , ὃν ἐχεμυθήσειν ἠπιστάμην ; ὃ γοῦν μάλιστα γελοῖον ἔδοξέ μοι ἀκούοντι μεταξὺ τῆς ἀπειλῆς , οὐκ ἂν δυναίμην σιωπῆσαι πρὸς σέ · μέμνημαι γὰρ οὐ πρὸ πολλοῦ , ὁπότε ὁ Ποσειδῶν καὶ ἡ Ἥρα καὶ ἡ Ἀθηνᾶ ἐπαναστάντες ἐπεβούλευον ξυνδῆσαι λαβόντες αὐτόν , ὡς παντοῖος ἦν δεδιώς , καὶ ταῦτα τρεῖς ὄντας , καὶ εἰ μή γε ἡ Θέτις κατελεήσασα ἐκάλεσεν αὐτῷ σύμμαχον Βριάρεων ἑκατόγχειρα ὄντα , κἂν ἐδέδετο αὐτῷ κεραυνῷ καὶ βροντῇ . ταῦτα λογιζομένῳ ἐπῄει μοι γελᾶν ἐπὶ τῇ καλλιρρημοσύνῃ αὐτοῦ . Σιώπα , φημί · οὐ γὰρ ἀσφαλὲς οὔτε σοὶ λέγειν οὔτ' ἐμοὶ ἀκούειν τὰ τοιαῦτα .
Lemmas: εὐφημέω . ὦ Άρες · οὐ γάρ ἀσφαλής λέγω ὁ τοιοῦτος , μή εἰ τίς κακός ἀπολαύω ὁ φλυαρία . οἴομαι γάρ ἐγώ πρός πᾶς ἄν οὗτος λέγω , οὐ δέ πρός μόνος σύ , ὅς ἐχεμυθέω ἐπίσταμαι ; ὁ γοῦν μάλιστα γελοῖος δοκέω ἐγώ ἀκούω μεταξύ ὁ ἀπειλή , οὐ ἄν δύναμαι σιωπάω πρός σύ · μιμνήσκω γάρ οὐ πρό πολύς , ὁπότε ὁ Ποσειδῶν καί ὁ Ἥρα καί ὁ Ἀθήνη ἐπανίστημι ἐπιβουλεύω συνδέω λαμβάνω αὐτός , ὡς παντοῖος εἰμί δείδω , καί οὗτος τρεῖς είμαι , καί εἰ μή γε ὁ Θέτις κατελεέω καλέω αὐτός σύμμαχος Βριάρεως ἑκατόγχειρος εἰμί , κἀν δέω αὐτός κεραυνός καί βροντή . οὗτος λογίζομαι ἐπέρχομαι ἐγώ γελάω ἐπί ὁ καλλιρρημοσύνη αὐτός . Σιώπα , φημί · οὐ γάρ ἀσφαλής οὔτε σύ λέγω οὔτε ἐγώ ἀκούω ὁ τοιοῦτος .
lucianus.dialogi-deorum 2.1
Χαῖρε , ὦ πάτερ Ἑρμῆ . Μὴ καὶ σύ γε . ἀλλὰ πῶς ἐγὼ σὸς πατήρ ; Οὐχ ὁ Κυλλήνιος Ἑρμῆς ὢν τυγχάνεις ; Καὶ μάλα . πῶς οὖν υἱὸς ἐμὸς εἶ ; Μοιχίδιός εἰμι , ἐξ ἔρωτός σοι γενόμενος . Νὴ Δία , τράγου ἴσως τινὸς μοιχεύσαντος αἶγα · ἐμοὶ γὰρ πῶς , κέρατα ἔχων καὶ ῥῖνα τοιαύτην καὶ πώγωνα λάσιον καὶ σκέλη διχαλὰ καὶ τραγικὰ καὶ οὐρὰν ὑπὲρ τὰς πυγάς ; Ὅσα ἂν ἀποσκώψῃς με , τὸν σεαυτοῦ υἱόν , ὦ πάτερ , ἐπονείδιστον ἀποφαίνεις , μᾶλλον δὲ σεαυτόν , ὃς τοιαῦτα γεννᾷς καὶ παιδοποιεῖς , ἐγὼ δὲ ἀναίτιος . Τίνα καὶ φῄς σου μητέρα ; ἤ που ἔλαθον αἶγα μοιχεύσας ἔγωγε ; Οὐκ αἶγα ἐμοίχευσας , ἀλλ’ ἀνάμνησον σεαυτόν , εἴ ποτε ἐν Ἀρκαδίᾳ παῖδα ἐλευθέραν ἐβιάσω . τί δακὼν τὸν δάκτυλον ζητεῖς καὶ ἐπὶ πολὺ ἀπορεῖς ; τὴν Ἰκαρίου λέγω Πηνελόπην . Εἶτα τί παθοῦσα ἐκείνη ἀντ' ἐμοῦ τράγῳ σε ὅμοιον ἔτεκεν ;
Lemmas: χαίρω , ὦ πατέρας Ἑρμῆς . μή καί σῦς γε . ἀλλά πῶς ἐγώ σός πατήρ ; οὐχ ὁ Κυλλήνη Ἑρμῆς εἰμί τυγχάνω ; καί μάλα . πῶς οὖν γιός ἐμός εἰμί ; μοιχίδιος εἰμί , ἐκ ἔρως σύ γίγνομαι . νή Ζεύς , τράγος ἴσως τις μοιχεύω αἴξ · ἐγώ γάρ πῶς , κέρας ἔχω καί ῥίς τοιοῦτος καί πώγων λάσιος καί σκέλος δίχαλος καί τραγικός καί οὐρά ὑπέρ ὁ πυγή ; ὅσος ἄν ἀποσκώπτω ἐγώ , ὁ σεαυτοῦ υἱός , ὦ πατέρας , ἐπονείδιστος ἀποφαίνω , μᾶλλον δέ σεαυτοῦ , ὅς τοιοῦτος γεννάω καί παιδοποιέω , ἐγώ δέ ἀναίτιος . Τίνα καί φημί σύ μήτηρ ; ἤ ποῦ λανθάνω αἴξ μοιχεύω ἐγώ ; οὐ αἴξ μοιχεύω , ἀλλά ἀναμιμνήσκω σεαυτοῦ , εἰ ποτέ ἐν Ἀρκαδία παῖς ἐλεύθερος βιάζω . τίς δάκνω ὁ δάκτυλος ζητέω καί ἐπί πολύς ἀπορέω ; ὁ Ἰκάριος λέγω Πηνελόπη . εἶτα τίς πάσχω ἐκεῖνος ἀντί ἐγώ τράγος σύ ὅμοιος τίκτω ;
lucianus.dialogi-deorum 2.2
Αὐτῆς ἐκείνης λόγον σοι ἐρῶ · ὅτε γάρ με ἐξέπεμπεν ἐπὶ τὴν Ἀρκαδίαν , Ὦ παῖ , μήτηρ μέν σοι , ἔφη , ἐγώ εἰμι , Πηνελόπη ἡ Σπαρτιᾶτις , τὸν πατέρα δὲ γίνωσκε θεὸν ἔχων Ἑρμῆν Μαίας καὶ Διός . εἰ δὲ κερασφόρος καὶ τραγοσκελὴς εἶ , μὴ λυπείτω σε · ὁπότε γάρ μοι συνῄει ὁ πατὴρ ὁ σός , τράγῳ ἑαυτὸν ἀπείκασεν , ὡς λάθοι , καὶ διὰ τοῦτο ὅμοιος ἀπέβης τῷ τράγῳ . Νὴ Δία , μέμνημαι ποιήσας τοιοῦτόν τι . ἐγὼ οὖν ὁ ἐπὶ κάλλει μέγα φρονῶν , ἔτι ἀγένειος αὐτὸς ὢν σὸς πατὴρ κεκλήσομαι καὶ γέλωτα ὀφλήσω παρὰ πᾶσιν ἐπὶ τῇ εὐπαιδίᾳ ;
Lemmas: αὐτός ἐκεῖνος λόγος σύ λέγω · ὅτε γάρ ἐγώ ἐκπέμπω ἐπί ὁ Ἀρκαδία , ὦ παῖς , μήτηρ μέν σύ , φημί , ἐγώ εἰμί , Πηνελόπη ὁ Σπαρτιᾶτις , ὁ πατέρας δέ γιγνώσκω θεός ἔχω Ἑρμῆς Μαῖα καί Ζεύς . εἰ δέ κερασφόρος καί τραγοσκελής εἰμί , μή λυπέω σύ · ὁπότε γάρ ἐγώ συνέρχομαι ὁ πατήρ ὁ σός , τράγος ἑαυτοῦ ἀπεικάζω , ὡς λανθάνω , καί διά οὗτος ὅμοιος ἀποβαίνω ὁ τράγος . νή Ζεύς , μιμνήσκω ποιέω τοιοῦτος τίς . ἐγώ οὖν ὁ ἐπί κάλλος μέγας φρονέω , ἔτι ἀγένειος αὐτός εἰμί σός πατήρ καλέω καί γέλως ὀφλισκάνω παρά πᾶς ἐπί ὁ εὐπαιδία ;
lucianus.dialogi-deorum 2.3
Καὶ μὴν οὐ καταισχυνῶ σε , ὦ πάτερ · μουσικός τε γάρ εἰμι καὶ συρίζω πάνυ καπυρόν , καὶ ὁ Διόνυσος οὐδὲν ἐμοῦ ἄνευ ποιεῖν δύναται , ἀλλὰ ἑταῖρον καὶ θιασώτην πεποίηταί με , καὶ ἡγοῦμαι αὐτῷ τοῦ χοροῦ · καὶ τὰ ποίμνια δὲ εἰ θεάσαιό μου , ὁπόσα περὶ Τεγέαν καὶ ἀνὰ τὸ Παρθένιον ἔχω , πάνυ ἡσθήσῃ · ἄρχω δὲ καὶ τῆς Ἀρκαδίας ἁπάσης · πρῴην δὲ καὶ Ἀθηναίοις συμμαχήσας οὕτως ἠρίστευσα Μαραθῶνι , ὥστε καὶ ἀριστεῖον ᾑρέθη μοι τὸ ὑπὸ τῇ ἀκροπόλει σπήλαιον . ἢν γοῦν εἰς Ἀθήνας ἔλθῃς , εἴσῃ ὅσον ἐκεῖ τοῦ Πανὸς ὄνομα .
Lemmas: καί μήν οὐ καταισχύνω σύ , ὦ πατέρας · μουσικός τε γάρ εἰμί καί συρίζω πάνυ καπυρός , καί ὁ Διόνυσος οὐδείς ἐγώ ἄνευ ποιέω δύναμαι , ἀλλά ἑταῖρος καί θιασώτης ποιέω ἐγώ , καί ἡγέομαι αὐτός ὁ χορός · καί ὁ ποίμνιον δέ εἰ θεάομαι ἐγώ , ὁπόσος περί Τεγέα καί ἀνά ὁ Παρθένιος ἔχω , πάνυ ἥδομαι · ἄρχω δέ καί ὁ Ἀρκαδία ἅπας · πρώην δέ καί Ἀθηναῖος συμμαχέω οὕτως ἀριστεύω Μαραθών , ὥστε καί ἀριστεῖα αἱρέω ἐγώ ὁ ὑπό ὁ ἀκρόπολις σπήλαιον . ἐάν γοῦν εἰς Ἀθῆναι ἔρχομαι , οἶδα ὅσον ἐκεῖ ὁ Πάν ὄνομα .
lucianus.dialogi-deorum 2.4
Εἰπὲ δέ μοι , γεγάμηκας , ὦ Πάν , ἤδη ; τοῦτο γάρ , οἶμαι , καλοῦσίν σε . Οὐδαμῶς , ὦ πάτερ · ἐρωτικὸς γάρ εἰμι καὶ οὐκ ἂν ἀγαπήσαιμι συνὼν μιᾷ . Ταῖς οὖν αἰξὶ δηλαδὴ ἐπιχειρεῖς . Σὺ μὲν σκώπτεις , ἐγὼ δὲ τῇ τε Ἠχοῖ καὶ τῇ Πίτυϊ σύνειμι καὶ ἁπάσαις ταῖς τοῦ Διονύσου Μαινάσι καὶ πάνυ σπουδάζομαι πρὸς αὐτῶν . Οἶσθα οὖν , ὦ τέκνον , ὅ τι χαρίσῃ τὸ πρῶτον αἰτοῦντί μοι ; Πρόσταττε , ὦ πάτερ · ἡμεῖς μὲν ἴδωμεν ταῦτα . Καὶ πρόσιθί μοι καὶ φιλοφρονοῦ · πατέρα δὲ ὅρα μὴ καλέσῃς με ἄλλου ἀκούοντος .
Lemmas: λέγω δέ ἐγώ , γαμέω , ὦ Πάν , ἤδη ; οὗτος γάρ , οἴομαι , καλέω σύ . Οὐδαμῶς , ὦ πατέρας · ἐρωτικός γάρ εἰμί καί οὐ ἄν ἀγαπάω σύνειμι εἷς . Τά οὖν αἴξ δηλαδή ἐπιχειρέω . σύ μέν σκώπτω , ἐγώ δέ ὁ τε Ἠχώ καί ὁ Πίτυς σύνειμι καί ἅπας ὁ ὁ Διόνυσος μαινάς καί πάνυ σπουδάζω πρός αὐτός . οἶσθα οὖν , ὦ τέκνον , ὁ τίς χαρίζω ὁ πρῶτος αἰτέω ἐγώ ; Πρόστασσω , ὦ πατέρας · ἐγώ μέν ὁράω οὗτος . καί προσέρχομαι ἐγώ καί φιλοφρονέομαι · πατέρας δέ ὁράω μή καλέω ἐγώ ἄλλος ἀκούω .
lucianus.dialogi-deorum 3.1
Τί ἂν λέγοιμεν ; ὁμομητρίους , ὦ Διόνυσε , ἀδελφοὺς ὄντας Ἔρωτα καὶ Ἑρμαφρόδιτον καὶ Πρίαπον , ἀνομοιοτάτους εἶναι τὰς μορφὰς καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ; ὁ μὲν γὰρ πάγκαλος καὶ τοξότης καὶ δύναμιν οὐ μικρὰν περιβεβλημένος ἁπάντων ἄρχων , ὁ δὲ θῆλυς καὶ ἡμίανδρος καὶ ἀμφίβολος τὴν ὄψιν · οὐκ ἂν διακρίναις εἴτ' ἔφηβός ἐστιν εἴτε καὶ παρθένος · ὁ δὲ καὶ πέρα τοῦ εὐπρεποῦς ἀνδρικὸς ὁ Πρίαπος . Μηδὲν θαυμάσῃς , ὦ Ἄπολλον · οὐ γὰρ Ἀφροδίτη αἰτία τούτου , ἀλλὰ οἱ πατέρες διάφοροι γεγενημένοι , ὅπου γε καὶ ὁμοπάτριοι πολλάκις ἐκ μιᾶς γαστρός , ὁ μὲν ἄρσην , ἡ δὲ θήλεια , ὥσπερ ὑμεῖς , γίνονται . Ναί · ἀλλ’ ἡμεῖς ὅμοιοί ἐσμεν καὶ ταὐτὰ ἐπιτηδεύομεν · τοξόται γὰρ ἄμφω . Μέχρι μὲν τόξου τὰ αὐτά , ὦ Ἄπολλον , ἐκεῖνα δὲ οὐχ ὅμοια , ὅτι ἡ μὲν Ἄρτεμις ξενοκτονεῖ ἐν Σκύθαις , σὺ δέ μαντεύῃ καὶ ἰᾷ τοὺς κάμνοντας . Οἴει γὰρ τὴν ἀδελφὴν χαίρειν τοῖς Σκύθαις , ἥ γε καὶ παρεσκεύασται , ἤν τις Ἕλλην ἀφίκηταί ποτε εἰς τὴν Ταυρικήν , συνεκπλεῦσαι μετ' αὐτοῦ μυσαττομένη τὰς σφαγάς ;
Lemmas: τίς ἄν λέγω ; ὁμομήτριος , ὦ Διόνυσος , ἀδελφός είμαι Ἔρως καί Ἑρμαφρόδιτος καί Πρίαπος , ἀνόμοιος ἔρχομαι ὁ μορφή καί ὁ ἐπιτήδευμα ; ὁ μέν γάρ πάγκαλος καί τοξότης καί δύναμις οὐ μικρός περιβάλλω ἅπας ἄρχω , ὁ δέ θῆλυς καί ἡμίανδρος καί ἀμφίβολος ὁ ὄψις · οὐ ἄν διακρίνω εἴτε ἔφηβος εἰμί εἴτε καί παρθένος · ὁ δέ καί πέρα ὁ εὐπρεπής ἀνδρικός ὁ Πρίαπος . μηδείς θαυμάζω , ὦ Ἀπόλλων · οὐ γάρ Ἀφροδίτη αἴτιος οὗτος , ἀλλά ὁ πατήρ διάφορος γίγνομαι , ὅπου γε καί ὁμοπάτριος πολλάκις ἐκ εἷς γαστήρ , ὁ μέν ἄρσην , ὁ δέ θῆλυς , ὥσπερ σύ , γίγνομαι . Ναίς · ἀλλά ἐγώ ὁμοῖος εἰμί καί αὐτός ἐπιτηδεύω · τοξότης γάρ ἄμφω . μέχρι μέν τόξον ὁ αὐτός , ὦ Ἀπόλλων , ἐκεῖνος δέ οὐ ὅμοιος , ὅτι ὁ μέν Ἄρτεμις ξενοκτονέω ἐν Σκύθης , σύ δέ μαντεύομαι καί ἰά ὁ κάμνω . οἴομαι γάρ ὁ ἀδελφή χαίρω ὁ Σκύθης , ὅς γε καί παρασκευάζω , ἐάν τις Ἕλλην ἀφικνέομαι ποτέ εἰς ὁ Ταυρικός , συνεκπλέω μετά αὐτός μυσάττομαι ὁ σφαγή ;
lucianus.dialogi-deorum 3.2
Εὖ γε ἐκείνη ποιοῦσα . ὁ μέντοι Πρίαπος , γελοῖον γάρ τί σοι διηγήσομαι , πρῴην ἐν Λαμψάκῳ γενόμενος , ἐγὼ μὲν παρῄειν τὴν πόλιν , ὁ δὲ ὑποδεξάμενός με καὶ ξενίσας παρ' αὑτῷ , ἐπειδὴ ἀνεπαυσάμεθα ἐν τῷ συμποσίῳ ἱκανῶς ὑποβεβρεγμένοι , κατ' αὐτάς που μέσας νύκτας ἐπαναστὰς ὁ γενναῖος—αἰδοῦμαι δὲ λέγειν . Ἐπείρα σε , Διόνυσε ; Τοιοῦτόν ἐστι . Σὺ δὲ τί πρὸς ταῦτα ; Τί γὰρ ἄλλο ἢ ἐγέλασα ; Εὖ γε , τὸ μὴ χαλεπῶς μηδὲ ἀγρίως · συγγνωστὸς γάρ , εἰ καλόν σε οὕτως ὄντα ἐπείρα . Τούτου μὲν ἕνεκα καὶ ἐπὶ σὲ ἄν , ὦ Ἄπολλον , ἀγάγοι τὴν πεῖραν · καλὸς γὰρ σὺ καὶ κομήτης , ὡς καὶ νήφοντα ἄν σοι τὸν Πρίαπον ἐπιχειρῆσαι . Ἀλλ' οὐκ ἐπιχειρήσει γε , ὦ Διόνυσε · ἔχω γὰρ μετὰ τῆς κόμης καὶ τόξα .
Lemmas: εὖ γε ἐκεῖνος ποιέω . ὁ μέντοι Πρίαπος , γελοῖος γάρ τίς σύ διηγέομαι , πρώην ἐν Λάμψακος γίγνομαι , ἐγώ μέν παρέρχομαι ὁ πόλις , ὁ δέ ὑποδέχομαι ἐγώ καί ξενίζω παρά ἑαυτοῦ , ἐπεί ἀναπαύω ἐν ὁ συμπόσιον ἱκανός ὑποβρέχω , κατά αὐτός ποῦ μέσος νύξ ἐπανίστημι ὁ γενναῖος δέ λέγω . πειράω σύ , Διόνυσος ; τοιοῦτος εἰμί . σύ δέ τίς πρός οὗτος ; τίς γάρ ἄλλος ἤ γελάω ; εὖ γε , ὁ μή χαλεπός μηδέ ἄγριος · συγγνωστός γάρ , εἰ καλός σύ οὕτως εἰμί πειράω . Τοῦτος μέν ἕνεκα καί ἐπί σύ ἄν , ὦ Ἀπόλλων , ἄγω ὁ πεῖρα · καλός γάρ σύ καί κομήτης , ὡς καί νήφω ἄν σύ ὁ Πρίαπος ἐπιχειρέω . ἀλλά οὐ ἐπιχειρέω γε , ὦ Διόνυσος · ἔχω γάρ μετά ὁ κόμης καί τόξον .
lucianus.dialogi-deorum 4.1
Ἔστι γάρ τις , ὦ μῆτερ , ἐν οὐρανῷ θεὸς ἀθλιώτερος ἐμοῦ ; Μὴ λέγε , ὦ Ἑρμῆ , τοιοῦτον μηδέν . Τί μὴ λέγω , ὃς τοσαῦτα πράγματα ἔχω μόνος κάμνων καὶ πρὸς τοσαύτας ὑπηρεσίας διασπώμενος ; ἕωθεν μὲν γὰρ ἐξαναστάντα σαίρειν τὸ συμπόσιον δεῖ καὶ διαστρώσαντα τὴν κλισίαν εὐθετίσαντά τε ἕκαστα παρεστάναι τῷ Διὶ καὶ διαφέρειν τὰς ἀγγελίας τὰς παρ' αὐτοῦ ἄνω καὶ κάτω ἡμεροδρομοῦντα , καὶ ἐπανελθόντα ἔτι κεκονιμένον παρατιθέναι τὴν ἀμβροσίαν · πρὶν δὲ τὸν νεώνητον τοῦτον οἰνοχόον ἥκειν , καὶ τὸ νέκταρ ἐγὼ ἐνέχεον . τὸ δὲ πάντων δεινότατον , ὅτι μηδὲ νυκτὸς καθεύδω μόνος τῶν ἄλλων , ἀλλὰ δεῖ με καὶ τότε τῷ Πλούτωνι ψυχαγωγεῖν καὶ νεκροπομπὸν εἶναι καὶ παρεστάναι τῷ δικαστηρίῳ · οὐ γὰρ ἱκανά μοι τὰ τῆς ἡμέρας ἔργα , ἐν παλαίστραις εἶναι καὶ ταῖς ἐκκλησίαις κηρύττειν καὶ ῥήτορας ἐκδιδάσκειν , ἀλλ’ ἔτι καὶ νεκρικὰ συνδιαπράττειν μεμερισμένον .
Lemmas: εἰμί γάρ τις , ὦ μήτηρ , ἐν οὐρανός θεός ἄθλιος ἐγώ ; μή λέγω , ὦ Ἑρμῆς , τοιοῦτος μηδείς . τίς μή λέγω , ὅς τοσοῦτος πρᾶγμα ἔχω μόνος κάμνω καί πρός τοσοῦτος ὑπηρεσία διασπάω ; ἕωθεν μέν γάρ ἐξανίστημι σαίρω ὁ συμπόσιον δέω καί διαστόρεννυμι ὁ κλισία εὐθετίζω τε ἕκαστος παρίστημι ὁ Ζεύς καί διαφέρω ὁ ἀγγελία ὁ παρά αὐτός ἄνω καί κάτω ἡμεροδρομέω , καί ἐπανέρχομαι ἔτι κονίω παρατίθημι ὁ ἀμβρόσιος · πρίν δέ ὁ νεώνητος οὗτος οἰνοχόος ἥκω , καί ὁ νέκταρ ἐγώ ἐγχύνω . ὁ δέ πᾶς δεινός , ὅτι μηδέ νύξ καθεύδω μόνος ὁ ἄλλος , ἀλλά δέω ἐγώ καί τότε ὁ Πλούτων ψυχαγωγέω καί νεκροπομπός ἔρχομαι καί παρίστημι ὁ δικαστήριον · οὐ γάρ ἱκανός ἐγώ ὁ ὁ ἡμέρα έργο , ἐν παλαίστρα ἔρχομαι καί ὁ ἐκκλησία κηρύσσω καί ῥήτωρ ἐκδιδάσκω , ἀλλά ἔτι καί νεκρικός συνδιαπράσσω μερίζω .
lucianus.dialogi-deorum 4.2
καίτοι τὰ μὲν τῆς Λήδας τέκνα παρ' ἡμέραν ἑκάτερος ἐν οὐρανῷ ἢ ἐν ᾅδου εἰσίν , ἐμοὶ δὲ καθ' ἑκάστην ἡμέραν κἀκεῖνα καὶ ταῦτα ποιεῖν ἀναγκαῖον , καὶ οἱ μὲν Ἀλκμήνης καὶ Σεμέλης ἐκ γυναικῶν δυστήνων γενόμενοι εὐωχοῦνται ἀφρόντιδες , ὁ δὲ Μαίας τῆς Ἀτλαντίδος διακονοῦμαι αὐτοῖς . καὶ νῦν ἄρτι ἥκοντά με ἀπὸ Σιδῶνος παρὰ τῆς Κάδμου θυγατρός , ἐφ' ἣν πέπομφέ με ὀψόμενον ὅ τι πράττει ἡ παῖς , μηδὲ ἀναπνεύσαντα πέπομφεν αὖθις εἰς τὸ Ἄργος ἐπισκεψόμενον τὴν Δανάην , εἶτ' ἐκεῖθεν εἰς Βοιωτίαν , φησίν , ἐλθὼν ἐν παρόδῳ τὴν Ἀντιόπην ἰδέ . καὶ ὅλως ἀπηγόρευκα ἤδη . εἰ γοῦν δυνατὸν ἦν , ἡδέως ἂν ἠξίωσα πεπρᾶσθαι , ὥσπερ οἱ ἐν γῇ κακῶς δουλεύοντες . Ἔα ταῦτα , ὦ τέκνον · χρὴ γὰρ πάντα ὑπηρετεῖν τῷ πατρὶ νεανίαν ὄντα . καὶ νῦν ὥσπερ ἐπέμφθης σόβει εἰς Ἄργος , εἶτα εἰς τὴν Βοιωτίαν , μὴ καὶ πληγὰς βραδύνων λάβῃς · ὀξύχολοι γὰρ οἱ ἐρῶντες .
Lemmas: καίτοι ὁ μέν ὁ Λήδα τέκνον παρά ἡμέρα ἑκάτερος ἐν οὐρανός ἤ ἐν ᾍδης εἰμί , ἐγώ δέ κατά ἕκαστος ἡμέρα κᾀκεῖνας καί οὗτος ποιέω ἀναγκαῖος , καί ὁ μέν Ἀλκμήνη καί Σεμέλη ἐκ γυνή δύστηνος γίγνομαι εὐωχέω ἄφροντις , ὁ δέ Μαῖα ὁ Ἀτλαντίς διακονέω αὐτός . καί νῦν ἄρτι ἥκω ἐγώ ἀπό Σιδών παρά ὁ Κάδμος θυγάτηρ , ἐπί ὅς πέμπω ἐγώ ὁράω ὁ τίς πράσσω ὁ παῖς , μηδέ ἀναπνέω πέμπω αὖθις εἰς ὁ Ἄργος ἐπισκοπέω ὁ Δανάη , εἶτα ἐκεῖθεν εἰς Βοιωτία , φημί , ἔρχομαι ἐν πάροδος ὁ Ἀντιόπη ὁράω . καί ὅλος ἀπαγορεύω ἤδη . εἰ γοῦν δυνατός εἰμί , ἡδύς ἄν ἀξιόω πιπράσκω , ὥσπερ ὁ ἐν γῆ κακῶς δουλεύω . ἔα οὗτος , ὦ τέκνον · χράω γάρ πᾶς ὑπηρετέω ὁ πατήρ νεανίας εἰμί . καί νῦν ὥσπερ πέμπω σοβέω εἰς Ἄργος , εἶτα εἰς ὁ Βοιωτία , μή καί πληγή βραδύνω λαμβάνω · ὀξύχολος γάρ ὁ ἐράω .
lucianus.dialogi-deorum 5.1
Λῦσόν με , ὦ Ζεῦ · δεινὰ γὰρ ἤδη πέπονθα . Λύσω σε , φῄς , ὃν ἐχρῆν βαρυτέρας πέδας ἔχοντα καὶ τὸν Καύκασον ὅλον ὑπέρ κεφαλῆς ἐπικείμενον ὑπὸ ἑκκαίδεκα γυπῶν μὴ μόνον κείρεσθαι τὸ ἧπαρ , ἀλλὰ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξορύττεσθαι , ἀνθ' ὧν τοιαῦθ' ἡμῖν ζῷα τοὺς ἀνθρώπους ἔπλασας καὶ τὸ πῦρ ἔκλεψας καὶ γυναῖκας ἐδημιούργησας ; ἃ μὲν γὰρ ἐμὲ ἐξηπάτησας ἐν τῇ νομῇ τῶν κρεῶν ὀστᾶ πιμελῇ κεκαλυμμένα παραθεὶς καὶ τὴν ἀμείνω τῶν μοιρῶν σεαυτῷ φυλάττων , τί χρὴ λέγειν ; Οὔκουν ἱκανὴν ἤδη τὴν δίκην ἐκτέτικα τοσοῦτον χρόνον τῷ Καυκάσῳ προσηλωμένος τὸν κάκιστα ὀρνέων ἀπολούμενον ἀετὸν τρέφων τῷ ἥπατι ; Οὐδὲ πολλοστημόριον τοῦτο ὧν σε δεῖ παθεῖν . Καὶ μὴν οὐκ ἀμισθί με λύσεις , ἀλλά σοι μηνύσω τι , ὦ Ζεῦ , πάνυ ἀναγκαῖον .
Lemmas: λύω ἐγώ , ὦ Ζεύς · δεινός γάρ ἤδη πάσχω . λύω σύ , φημί , ὅς χρή βαρύς πέδη ἔχω καί ὁ Καύκασος ὅλος ὑπέρ κεφαλή ἐπίκειμαι ὑπό ἑκκαίδεκα γύψ μή μόνος κείρω ὁ ἧπαρ , ἀλλά καί ὁ ὀφθαλμός ἐξορύσσω , ἀντί ὅς τοιοῦτος ἐγώ ζῷον ὁ ἄνθρωπος πλάσσω καί ὁ πῦρ κλέπτω καί γυνή δημιουργέω ; ὅς μέν γάρ ἐγώ ἐξαπατάω ἐν ὁ νομή ὁ κρέας ὀστέον πιμελή καλύπτω παρατίθημι καί ὁ ἀγαθός ὁ μοῖρα σεαυτοῦ φυλάσσω , τίς χρή λέγω ; οὔκουν ἱκανός ἤδη ὁ δίκη ἐκτίνω τοσοῦτος χρόνος ὁ Καύκασος προσηλόω ὁ κακός ὄρνεον ἀπόλλυμι ἀετός τρέφω ὁ ἧπαρ ; οὐδέ πολλοστημόριος οὗτος ὅς σύ δέω πάσχω . καί μήν οὐ ἀμισθί ἐγώ λύω , ἀλλά σύ μηνύω τις , ὦ Ζεύς , πάνυ ἀναγκαῖος .
lucianus.dialogi-deorum 5.2
Κατασοφίζῃ με , ὦ Προμηθεῦ . Καὶ τί πλέον ἕξω ; οὐ γὰρ ἀγνοήσεις αὖθις ἔνθα ὁ Καύκασός ἐστιν , οὐδὲ ἀπορήσεις δεσμῶν , ἤν τι τεχνάζων ἁλίσκωμαι . Εἰπὲ πρότερον ὅντινα μισθὸν ἀποτίσεις ἀναγκαῖον ἡμῖν ὄντα . Ἢν εἴπω ἐφ' ὅ τι βαδίζεις νῦν , ἀξιόπιστος ἔσομαί σοι καὶ περὶ τῶν ὑπολοίπων μαντευόμενος ; Πῶς γὰρ οὔ ; Παρὰ τὴν Θέτιν , συνεσόμενος αὐτῇ . Τουτὶ μὲν ἔγνως · τί δ’ οὖν τὸ ἐπὶ τούτῳ ; δοκεῖς γὰρ ἀληθές τι ἐρεῖν . Μηδέν , ὦ Ζεῦ , κοινωνήσῃς τῇ Νηρεΐδι · ἢν γὰρ αὕτη κυοφορήσῃ ἐκ σοῦ , τὸ τεχθὲν ἴσα ἐργάσεταί σε οἷα καὶ σὺ ἔδρασας — Τοῦτο φῄς , ἐκπεσεῖσθαί με τῆς ἀρχῆς ; Μὴ γένοιτο , ὦ Ζεῦ . πλὴν τοιοῦτό γε ἡ μῖξις αὐτῆς ἀπειλεῖ . Χαιρέτω τοιγαροῦν ἡ Θέτις · σὲ δὲ ὁ Ἥφαιστος ἐπὶ τούτοις λυσάτω .
Lemmas: κατασοφίζομαι ἐγώ , ὦ Προμηθεύς . καί τίς πολύς ἔχω ; οὐ γάρ ἀγνοέω αὖθις ἔνθα ὁ Καύκασος εἰμί , οὐδέ ἀπορέω δεσμός , ἐάν τις τεχνάζω ἁλίσκομαι . λέγω πρότερος ὅστις μισθός ἀποτίνω ἀναγκαῖος ἐγώ εἰμί . ἐάν λέγω ἐπί ὅς τις βαδίζω νῦν , ἀξιόπιστος εἰμί σύ καί περί ὁ ὑπόλοιπος μαντεύομαι ; πῶς γάρ οὐ ; παρά ὁ Θέτις , σύνειμι αὐτός . οὗτος μέν γιγνώσκω · τίς δέ οὖν ὁ ἐπί οὗτος ; δοκέω γάρ ἀληθής τις λέγω . μηδείς , ὦ Ζεύς , κοινωνέω ὁ Νηρείς · ἐάν γάρ οὗτος κυοφορέω ἐκ σύ , ὁ τίκτω ἴσος ἐργάζομαι σύ οἷος καί σύ δράω — οὗτος φημί , ἐκπίπτω ἐγώ ὁ ἀρχή ; μή γίγνομαι , ὦ Ζεύς . πλήν τοιοῦτος γε ὁ μῖξις αὐτός ἀπειλέω . χαίρω τοιγαροῦν ὁ Θέτις · σύ δέ ὁ Ἥφαιστος ἐπί οὗτος λύω .
lucianus.dialogi-deorum 6.1
Ἀλλ' εἰ καί τι ἥμαρτον , ὦ Ζεῦ , σύγγνωθί μοι · παιδίον γάρ εἰμι καὶ ἔτι ἄφρων . Σὺ παιδίον ὁ Ἔρως , ὃς ἀρχαιότερος εἶ πολὺ Ἰαπετοῦ ; ἢ διότι μὴ πώγωνα μηδὲ πολιὰς ἔφυσας , διὰ ταῦτα καὶ βρέφος ἀξιοῖς νομίζεσθαι γέρων καὶ πανοῦργος ὤν ; Τί δαί σε μέγα ἠδίκησα ὁ γέρων ὡς φῂς ἐγώ , διότι με καὶ πεδῆσαι διανοῇ ; Σκόπει , ὦ κατάρατε , εἰ μικρά , ὃς ἐμοὶ μὲν οὕτως ἐντρυφᾷς , ὥστε οὐδέν ἐστιν ὃ μὴ πεποίηκάς με , σάτυρον , ταῦρον , χρυσόν , κύκνον , ἀετόν · ἐμοῦ δὲ ὅλως οὐδεμίαν ἥντινα ἐρασθῆναι πεποίηκας , οὐδὲ συνῆκα ἡδὺς γυναικὶ διὰ σὲ γεγενημένος , ἀλλά με δεῖ μαγγανεύειν ἐπ' αὐτὰς καὶ κρύπτειν ἐμαυτόν · αἱ δὲ τὸν μὲν ταῦρον ἢ κύκνον φιλοῦσιν , ἐμὲ δὲ ἢν ἴδωσι , τεθνᾶσιν ὑπὸ τοῦ δέους .
Lemmas: ἀλλά εἰ καί τις ἁμαρτάνω , ὦ Ζεύς , συγγιγνώσκω ἐγώ · παιδίον γάρ εἰμί καί ἔτι ἄφρων . σύ παιδίον ὁ Ἔρως , ὅς ἀρχαῖος εἰμί πολύς Ἰαπετός ; ἤ διότι μή πώγων μηδέ πολιά φύω , διά οὗτος καί βρέφος ἀξιόω νομίζω γέρων καί πάνουργος εἰμί ; τίς δαί σύ μέγας ἀδικέω ὁ γέρων ὡς φημί ἐγώ , διότι ἐγώ καί πεδάω διανοέω ; σκοπέω , ὦ κατάρατος , εἰ μικρός , ὅς ἐγώ μέν οὕτως ἐντρυφάω , ὥστε οὐδείς εἰμί ὅς μή ποιέω ἐγώ , σάτυρος , ταῦρος , χρυσός , κύκνος , ἀετός · ἐγώ δέ ὅλος οὐδείς ὅστις ἔραμαι ποιέω , οὐδέ συνίημι ἡδύς γυνή διά σύ γίγνομαι , ἀλλά ἐγώ δέω μαγγανεύω ἐπί αὐτός καί κρύπτω ἐμαυτοῦ · ὁ δέ ὁ μέν ταῦρος ἤ κύκνος φιλέω , ἐγώ δέ ἐάν ὁράω , θνῄσκω ὑπό ὁ δέος .
lucianus.dialogi-deorum 6.2
Εἰκότως · οὐ γὰρ φέρουσιν , ὦ Ζεῦ , θνηταὶ οὖσαι τὴν σὴν πρόσοψιν . Πῶς οὖν τὸν Ἀπόλλω ὁ Βράγχος καὶ ὁ Ὑάκινθος φιλοῦσιν ; Ἀλλὰ ἡ Δάφνη κἀκεῖνον ἔφευγε καίτοι κομήτην καὶ ἀγένειον ὄντα . εἰ δ’ ἐθέλεις ἐπέραστος εἶναι , μὴ ἐπίσειε τὴν αἰγίδα μηδὲ τὸν κεραυνὸν φέρε , ἀλλ’ ὡς ἥδιστον ποίει σεαυτὸν , ἁπαλὸν ὀφθῆναι , καθειμένος βοστρύχους , τῇ μίτρᾳ τούτους ἀνειλημμένος , πορφυρίδα ἔχε , ὑποδέου χρυσίδας , ὑπ' αὐλῷ καὶ τυμπάνοις εὔρυθμα βαῖνε , καὶ ὄψει ὅτι πλείους ἀκολουθήσουσί σοι τῶν Διονύσου Μαινάδων . Ἄπαγε · οὐκ ἂν δεξαίμην ἐπέραστος εἶναι τοιοῦτος γενόμενος . Οὐκοῦν , ὦ Ζεῦ , μηδὲ ἐρᾶν θέλε · ῥᾴδιον γὰρ τοῦτό γε . Οὔκ , ἀλλὰ ἐρᾶν μέν , ἀπραγμονέστερον δὲ αὐτῶν ἐπιτυγχάνειν · ἐπὶ τούτοις αὐτοῖς ἀφίημί σε .
Lemmas: ἔοικα · οὐ γάρ φέρω , ὦ Ζεύς , θνητός εἰμί ὁ σός πρόσοψις . πῶς οὖν ὁ Ἀπόλλων ὁ Βράγχος καί ὁ Ὑάκινθος φιλέω ; ἀλλά ὁ Δάφνη ἐκεῖνος φεύγω καίτοι κομήτης καί ἀγένειος εἰμί . εἰ δέ ἐθέλω ἐπέραστος εἰμί , μή ἐπισείω ὁ αἰγίς μηδέ ὁ κεραυνός φέρω , ἀλλά ὡς ἡδύς ποιέω σεαυτοῦ , ἁπαλός ὁράω , καθίημι βόστρυχος , ὁ μίτρα οὗτος ἀναλαμβάνω , πορφυρίς ἔχω , ὑποδέω χρυσίς , ὑπό αὐλός καί τύμπανον εὔρυθμος βαίνω , καί ὁράω ὅτι πολύς ἀκολουθέω σύ ὁ Διόνυσος Μαινάς . ἀπάγω · οὐ ἄν δέχομαι ἐπέραστος εἰμί τοιοῦτος γίγνομαι . οὐκοῦν , ὦ Ζεύς , μηδέ ἐράω ἐθέλω · ῥᾴδιος γάρ οὗτος γε . οὐ , ἀλλά ἐράω μέν , ἀπράγμων δέ αὐτός ἐπιτυγχάνω · ἐπί οὗτος αὐτός ἀφίημι σύ .
lucianus.dialogi-deorum 7.1
Τὴν τοῦ Ἰνάχου παῖδα τὴν καλὴν οἶσθα , ὦ Ἑρμῆ ; Ναί · τὴν Ἰὼ λέγεις ; Οὐκέτι παῖς ἐκείνη ἐστίν , ἀλλὰ δάμαλις . Τεράστιον τοῦτο · τῷ τρόπῳ δ’ ἐνηλλάγη ; Ζηλοτυπήσασα ἡ Ἥρα μετέβαλεν αὐτήν . ἀλλὰ καὶ καινὸν ἄλλο τι δεινὸν ἐπιμεμηχάνηται τῇ κακοδαίμονι · βουκόλον τινὰ πολυόμματον Ἄργον τοὔνομα ἐπέστησεν , ὃς νέμει τὴν δάμαλιν ἄϋπνος ὤν . Τί οὖν ἡμᾶς χρὴ ποιεῖν ; Καταπτάμενος ἐς τὴν Νεμέαν—ἐκεῖ δέ που ὁ Ἄργος βουκολεῖ—ἐκεῖνον ἀπόκτεινον , τὴν δὲ Ἰὼ διὰ τοῦ πελάγους ἐς τὴν Αἴγυπτον ἀγαγὼν Ἶσιν ποίησον · καὶ τὸ λοιπὸν ἔστω θεὸς τῶν ἐκεῖ καὶ τὸν Νεῖλον ἀναγέτω καὶ τοὺς ἀνέμους ἐπιπεμπέτω καὶ σῳζέτω τοὺς πλέοντας .
Lemmas: ὁ ὁ Ἴναχος παῖς ὁ καλός οἶδα , ὦ Ἑρμῆς ; ναί · ὁ Ἰώ λέγω ; οὐκέτι παῖς ἐκεῖνος εἰμί , ἀλλά δάμαλις . τεράστιος οὗτος · ὁ τρόπος δέ ἐναλλάσσω ; ζηλοτυπέω ὁ Ἥρα μεταβάλλω αὐτός . ἀλλα καί καινός ἄλλος τις δεινός ἐπιμηχανάομαι ὁ κακοδαίμων · βούκολος τις πολυόμματος Ἄργος ὄνομα ἐφίστημι , ὅς νέμω ὁ δάμαλις ἄυπνος εἰμί . τίς οὖν ἐγώ χρή ποιέω ; καταπέτομαι εἰς ὁ Νεμέαν—ἐκεῖ δέ που ὁ Ἄργος βουκολεῖ—ἐκεῖνον ἀποκτείνω , ὁ δέ Ἰώ διά ὁ πέλαγος εἰς ὁ Αἴγυπτος ἄγω Ἶσις ποιέω · καί ὁ λοιπός εἰμί θεός ὁ ἐκεῖ καί ὁ Νεῖλος ἀνάγω καί ὁ ἄνεμος ἐπιπέμπω καί σῴζω ὁ πλέω .
lucianus.dialogi-deorum 8.1
Ἐξ οὗ τὸ μειράκιον τοῦτο . ὦ Ζεῦ , τὸ Φρύγιον ἀπὸ τῆς Ἴδης ἁρπάσας δεῦρο ἀνήγαγες , ἔλαττόν μοι τὸν νοῦν προσέχεις . Καὶ τοῦτο γάρ , ὦ Ἥρα , ζηλοτυπεῖς ἤδη ἀφελὲς οὕτω καὶ ἀλυπότατον ; ἐγὼ δὲ ᾤμην ταῖς γυναιξὶ μόναις χαλεπήν σε εἶναι , ὁπόσαι ἂν ὁμιλήσωσί μοι .
Lemmas: ἐκ ὅς ὁ μειράκιον οὗτος . ὦ Ζεύς , ὁ Φρύγιος ἀπό ὁ Ἴδη ἁρπάζω δεῦρο ἀνάγω , ἐλαχύς ἐγώ ὁ νόος προσέχω . καί οὗτος γάρ , ὦ Ἥρα , ζηλοτυπέω ἤδη ἀφελής οὕτως καί ἄλυπος ; ἐγώ δέ οἴομαι ὁ γυνή μόνος χαλεπός σύ ἔρχομαι , ὁπόσος ἄν ὁμιλέω ἐγώ .
lucianus.dialogi-deorum 8.2
Οὐδ’ ἐκεῖνα μὲν εὖ ποιεῖς οὐδὲ πρέποντα σεαυτῷ ὃς ἁπάντων θεῶν δεσπότης ὢν ἀπολιπὼν ἐμὲ τὴν νόμῳ γαμετὴν ἐπὶ τὴν γῆν κάτει μοιχεύσων , χρυσίον ἢ σάτυρος ἢ ταῦρος γενόμενος . πλὴν ἀλλ’ ἐκεῖναι μέν σοι κἂν ἐν γῇ μένουσι , τὸ δὲ τουτὶ Ἰδαῖον παιδίον ἁρπάσας ἀνέπτης , ὦ γενναιότατε ἀετῶν , καὶ συνοικεῖ ἡμῖν ἐπὶ κεφαλήν μοι ἐπαχθέν , οἰνοχοοῦν δὴ τῷ λόγῳ . οὕτως ἠπόρεις οἰνοχόων , καὶ ἀπηγορεύκασιν ἄρα ἥ τε Ἥβη καὶ ὁ Ἥφαιστος διακονούμενοι ; σὺ δὲ καὶ τὴν κύλικα οὐκ ἂν ἄλλως λάβοις παρ' αὐτοῦ ἢ φιλήσας πρότερον αὐτὸν ἁπάντων ὁρώντων , καὶ τὸ φίλημά σοι ἥδιον τοῦ νέκταρος , καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ διψῶν πολλάκις αἰτεῖς πιεῖν · ὁτὲ δὲ καὶ ἀπογευσάμενος μόνον ἔδωκας ἐκείνῳ , καὶ πιόντος ἀπολαβὼν τὴν κύλικα ὅσον ὑπόλοιπον ἐν αὐτῇ πίνεις , ὅθεν καὶ ὁ παῖς ἔπιε καὶ ἔνθα προσήρμοσε τὰ χείλη , ἵνα καὶ πίνῃς ἅμα καὶ φιλῇς · πρῴην δὲ ὁ βασιλεὺς καὶ ἁπάντων πατὴρ ἀποθέμενος τὴν αἰγίδα καὶ τὸν κεραυνὸν ἐκάθησο ἀστραγαλίζων μετ' αὐτοῦ ὁ πώγωνα τηλικοῦτον καθειμένος . ἅπαντα οὖν ὁρῶ ταῦτα , ὥστε μὴ οἴου λανθάνειν .
Lemmas: οὐδέ ἐκεῖνος μέν εὖ ποιέω οὐδέ πρέπω σεαυτοῦ ὅς ἅπας θεός δεσπότης εἰμί ἀπολείπω ἐγώ ὁ νόμος γαμετή ἐπί ὁ γῆ κατέρχομαι μοιχεύω , χρυσίον ἤ σάτυρος ἤ ταῦρος γίγνομαι . πλήν ἀλλά ἐκεῖνος μέν σύ κἀν ἐν γῆ μένω , ὁ δέ οὗτος Ἰδαῖος παιδίον ἁρπάζω ἀναπέτομαι , ὦ γενναῖος ἀετός , καί συνοικέω ἐγώ ἐπί κεφαλή ἐγώ ἐπάγω , οἰνοχοέω δή ὁ λόγος . οὕτως ἀπορέω οἰνοχόος , καί ἀπαγορεύω ἄρα ὁ τε Ἥβη καί ὁ Ἥφαιστος διακονέω ; σύ δέ καί ὁ κύλιξ οὐ ἄν ἄλλως λαμβάνω παρά αὐτός ἤ φιλέω πρότερος αὐτός ἅπας ὁράω , καί ὁ φίλημα σύ ἡδύς ὁ νέκταρ , καί διά οὗτος οὐδέ διψάω πολλάκις αἰτέω πίνω · ὅτε δέ καί ἀπογεύω μόνος δίδωμι ἐκεῖνος , καί πίνω ἀπολαμβάνω ὁ κύλιξ ὅσον ὑπόλοιπος ἐν αὐτός πίνω , ὅθεν καί ὁ παῖς πίνω καί ἔνθα προσαρμόζω ὁ χεῖλος , ἵνα καί πίνω ἅμα καί φιλέω · πρώην δέ ὁ βασιλεύς καί ἅπας πατήρ ἀποτίθημι ὁ αἰγίς καί ὁ κεραυνός κάθημαι ἀστραγαλίζω μετά αὐτός ὁ πώγων τηλικοῦτος καθίημι . ἅπας οὖν ὁράω οὗτος , ὥστε μή οἴομαι λανθάνω .
lucianus.dialogi-deorum 8.3
Καὶ τί δεινόν , ὦ Ἥρα , μειράκιον οὕτω καλὸν μεταξὺ πίνοντα καταφιλεῖν καὶ ἥδεσθαι ἀμφοῖν καὶ τῷ φιλήματι καὶ τῷ νέκταρι ; ἢν γοῦν ἐπιτρέψω αὐτῷ κἂν ἅπαξ φιλῆσαί σε , οὐκέτι μέμψῃ μοι προτιμότερον τοῦ νέκταρος οἰομένῳ τὸ φίλημα εἶναι . Παιδεραστῶν οὗτοι λόγοι . ἐγὼ δὲ μὴ οὕτω μανείην ὡς τὰ χείλη προσενεγκεῖν τῷ μαλθακῷ τούτῳ Φρυγὶ οὕτως ἐκτεθηλυμένῳ . Μή μοι λοιδοροῦ , ὦ γενναιοτάτη , τοῖς παιδικοῖς · οὑτοσὶ γὰρ ὁ θηλυδρίας , ὁ βάρβαρος , ὁ μαλθακός , ἡδίων ἐμοὶ καὶ ποθεινότερος—οὐ βούλομαι δὲ εἰπεῖν , μή σε παροξύνω ἐπὶ πλέον .
Lemmas: καί τίς δεινός , ὦ Ἥρα , μειράκιον οὕτως καλός μεταξύ πίνω καταφιλέω καί ἥδομαι ἄμφω καί ὁ φίλημα καί ὁ νέκταρ ; ἐάν γοῦν ἐπιτρέπω αὐτός κἀν ἅπαξ φιλέω σύ , οὐκέτι μέμφομαι ἐγώ πρότιμος ὁ νέκταρ οἴομαι ὁ φίλημα ἔρχομαι . παιδεραστής οὗτος λόγος . ἐγώ δέ μή οὕτως μαίνομαι ὡς ὁ χεῖλος προσφέρω ὁ μαλθακός οὗτος Φρύξ οὕτως ἐκτεθηλ́ω . μὴ ἐγώ λοιδορέω , ὦ γενναῖος , ὁ παιδικός · οὗτος γάρ ὁ θηλυδρίας , ὁ βάρβαρος , ὁ μαλθακός , ἡδύς ἐγώ καί ποθεινός βούλομαι δέ λέγω , μή σύ παροξύνω ἐπί πλείων .
lucianus.dialogi-deorum 8.4
Εἴθε καὶ γαμήσειας αὐτὸν ἐμοῦ γε οὕνεκα · μέμνησο γοῦν οἷά μοι διὰ τὸν οἰνοχόον τοῦτον ἐμπαροινεῖς . Οὔκ , ἀλλὰ τὸν Ἥφαιστον ἕδει τὸν σὸν υἱὸν οἰνοχοεῖν ἡμῖν χωλεύοντα , ἐκ τῆς καμίνου ἥκοντα , ἔτι τῶν σπινθήρων ἀνάπλεων , ἄρτι τὴν πυράγραν ἀποτεθειμένον , καὶ ἀπ' ἐκείνων αὐτοῦ τῶν δακτύλων λαμβάνειν ἡμᾶς τὴν κύλικα καὶ ἐπισπασαμένους γε φιλῆσαι μεταξύ , ὃν οὐδ’ ἂν ἡ μήτηρ σὺ ἡδέως φιλήσειας ὑπὸ τῆς ἀσβόλου κατῃθαλωμένον τὸ πρόσωπον . ἡδίω ταῦτα · οὐ γάρ ; καὶ παρὰ πολὺ ὁ οἰνοχόος ἐκεῖνος ἔπρεπε τῷ συμποσίῳ τῶν θεῶν , ὁ Γανυήδης δὲ καταπεμπτέος αὖθις ἐς τὴν Ἴδην · καθάριος γὰρ καὶ ῥοδοδάκτυλος καὶ ἐπισταμένως ὀρέγει τὸ ἔκπωμα , καὶ ὅ σε λυπεῖ μάλιστα , καὶ φιλεῖ ἥδιον τοῦ νέκταρος .
Lemmas: εἴθε καί γαμέω αὐτός ἐγώ γε οὕνεκα · μιμνήσκω γοῦν οἷος ἐγώ διά ὁ οἰνοχόος οὗτος ἐμπαροινέω . οὐ , ἀλλά ὁ Ἥφαιστος δεῖ ὁ σός υἱός οἰνοχοεύω ἐγώ χωλεύω , ἐκ ὁ κάμινος ἥκω , ἔτι ὁ σπινθήρ ἀνάπλεος , ἄρτι ὁ πυράγρα ἀποτίθημι , καί ἀπό ἐκεῖνος αὐτός ὁ δάκτυλος λαμβάνω ἐγώ ὁ κύλιξ καί ἐπισπάω γε φιλέω μεταξύ , ὅς οὐδέ ἄν ὁ μήτηρ σύ ἡδύς φιλέω ὑπό ὁ ἄσβολος καταιθαλόω ὁ πρόσωπον . ἡδύς οὗτος · οὐ γάρ ; καί παρά πολύς ὁ οἰνοχόος ἐκεῖνος πρέπω ὁ συμπόσιον ὁ θεός , ὁ γανυοιδα δέ καταπεμπτέος αὖθις εἰς ὁ Ἴδη · καθάριος γάρ καί ῥοδοδάκτυλος καί ἐπισταμένως ὀρέγω ὁ ἔκπωμα , καί ὁ σύ λυπέω μάλιστα , καί φιλέω ἡδύς ὁ νέκταρ .
lucianus.dialogi-deorum 8.5
Νῦν καὶ χωλός , ὦ Ζεῦ , ὁ Ἥφαιστος καὶ οἱ δάκτυλοι αὐτοῦ ἀνάξιοι τῆς σῆς κύλικος καὶ ἀσβόλου μεστός ἐστι , καὶ ναυτιᾷς ὁρῶν αὐτόν , ἐξ ὅτου τὸν καλὸν κομήτην τοῦτον ἡ Ἴδη ἀνέθρεψε · πάλαι δὲ οὐχ ἑώρας ταῦτα , οὐδ’ οἱ σπινθῆρες οὐδὲ ἡ κάμινος ἀπέτρεπόν σε μὴ οὐχὶ πίνειν παρ' αὐτοῦ . Λυπεῖς , ὦ Ἥρα , σεαυτήν , οὐδὲν ἄλλο , κἀμοὶ ἐπιτείνεις τὸν ἔρωτα ζηλοτυποῦσα · εἰ δὲ ἄχθῃ παρὰ παιδὸς ὡραίου δεχομένη τὸ ἔκπωμα , σοὶ μὲν ὁ υἱὸς οἰνοχοείτω , σὺ δέ , ὦ Γανύμηδες , ἐμοὶ μόνῳ ἀναδίδου τὴν κύλικα καὶ ἐφ' ἑκάστῃ δὶς φίλει με καὶ ὅτε πλήρη ὀρέγοις κᾆτα αὖθις ὁπότε παρ' ἐμοῦ ἀπολαμβάνοις . τί τοῦτο ; δακρύεις ; μὴ δέδιθι · οἰμώξεται γάρ , ἤν τίς σε λυπεῖν θέλῃ .
Lemmas: νῦν καί χωλός , ὦ Ζεύς , ὁ Ἥφαιστος καί ὁ δάκτυλος αὐτός ἀνάξιος ὁ σός κύλιξ καί ἄσβολος μεστός εἰμί , καί ναυτιάω ὁράω αὐτός , ἐκ ὅστις ὁ καλός κομήτης οὗτος ὁ Ἴδη ἀνατρέφω · πάλαι δέ οὐ ὁράω οὗτος , οὐδέ ὁ σπινθήρ οὐδέ ὁ κάμινος ἀποτρέπω σύ μή οὐ πίνω παρά αὐτός . λυπέω , ὦ Ἥρα , σεαυτοῦ , οὐδείς ἄλλος , ἐγώ ἐπιτείνω ὁ ἔρως ζηλοτυπέω · εἰ δέ ἄγω παρά παῖς ὡραῖος δέχομαι ὁ ἔκπωμα , σύ μέν ὁ γιός οἰνοχοέω , σύ δέ , ὦ Γανυμήδης , ἐγώ μόνος ἀναδίδημι ὁ κύλιξ καί ἐπί ἕκαστος δίς φιλέω ἐγώ καί ὅτε πλήρης ὀρέγω κατά αὖθις ὁπότε παρά ἐγώ ἀπολαμβάνω . τίς οὗτος ; δακρύω ; μή δείδω · οἰμώσσω γάρ , ἐάν τίς σύ λυπέω ἐθέλω .
lucianus.dialogi-deorum 9.1
Τὸν Ἰξίονα τοῦτον , ὦ Ζεῦ , ποῖόν τινα τὸν τρόπον ἡγῇ ; Ἄνθρωπον εἶναι χρηστόν , ὦ Ἥρα , καὶ συμποτικόν · οὐ γὰρ ἂν συνῆν ἡμῖν ἀνάξιος τοῦ συμποσίου ὤν . Ἀλλὰ ἀνάξιός ἐστιν , ὑβριστής γε ὤν · ὥστε μηκέτι συνέστω . Τί δαὶ ὕβρισε ; χρὴ γάρ , οἶμαι , κἀμὲ εἰδέναι . Τί γὰρ ἄλλο ; — καίτοι αἰσχύνομαι εἰπεῖν αὐτό · τοιοῦτόν ἐστιν ὃ ἐτόλμησεν . Καὶ μὴν διὰ τοῦτο καὶ μᾶλλον εἴποις ἄν , ὅσῳ καὶ αἰσχροῖς ἐπεχείρησε . μῶν δ’ οὖν ἐπείρα τινά ; συνίημι γὰρ ὁποῖόν τι τὸ αἰσχρόν , ὅπερ ἂν σὺ ὀκνήσειας εἰπεῖν .
Lemmas: ὁ Ἰξίων οὗτος , ὦ Ζεύς , ποῖος τις ὁ τρόπος ἡγέομαι ; Ἄνθρωπος ἔρχομαι χρηστός , ὦ Ἥρα , καί συμποτικός · οὐ γάρ ἄν σύνειμι ἐγώ ἀνάξιος ὁ συμπόσιον εἰμί . Ἀλλὰ ἀνάξιος εἰμί , ὑβριστής γε εἰμί · ὥστε μηκέτι σύνειμι . τίς δαί ὑβρίζω ; χράω γάρ , οἴομαι , κἀγώ οἶδα . τίς γάρ ἄλλος ; — καίτοι αἰσχύνω λέγω αὐτός · τοιοῦτος εἰμί ὁ τολμάω . καί μήν διά οὗτος καί μᾶλλον λέγω ἄν , ὅσος καί αἰσχρός ἐπιχειρέω . μῶν δέ οὖν πειράω τις ; συνίημι γάρ ὁποῖος τίς ὁ αἰσχρός , ὅς ἄν σύ ὀκνέω λέγω .
lucianus.dialogi-deorum 9.2
Αὐτὴν ἐμέ , οὐκ ἄλλην τινά , ὦ Ζεῦ , πολὺν ἤδη χρόνον . καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἠγνόουν τὸ πρᾶγμα , διότι ἀτενὲς ἀφεώρα εἰς ἐμέ · ὁ δὲ καὶ ἔστενε καὶ ὑπεδάκρυε , καὶ εἴ ποτε πιοῦσα παραδοίην τῷ Γανυμήδει τὸ ἔκπωμα , ὁ δὲ ᾔτει ἐν αὐτῷ ἐκείνῳ πιεῖν καὶ λαβὼν ἐφίλει μεταξὺ καὶ πρὸς τοὺς ὀφθαλμοὺς προσῆγε καὶ αὖθις ἀφεώρα ἐς ἐμέ · ταῦτα δὲ ἤδη συνίην ἐρωτικὰ ὄντα . καὶ ἐπὶ πολὺ μὲν ᾐδούμην λέγειν πρὸς σὲ καὶ ᾤμην παύσεσθαι τῆς μανίας τὸν ἄνθρωπον · ἐπεὶ δὲ καὶ λόγους ἐτόλμησέ μοι προσενεγκεῖν , ἐγὼ μὲν ἀφεῖσα αὐτὸν ἔτι δακρύοντα καὶ προκυλινδούμενον , ἐπιφραξαμένη τὰ ὦτα , ὡς μηδὲ ἀκούσαιμι αὐτοῦ ὑβριστικὰ ἱκετεύοντος , ἀπῆλθον σοὶ φράσουσα · σὺ δὲ αὐτὸς ὅρα , ὅπως μέτει τὸν ἄνδρα .
Lemmas: αὐτός ἐγώ , οὐ ἄλλος τις , ὦ Ζεύς , πολύς ἤδη χρόνος . καί ὁ μέν πρῶτος ἀγνοέω ὁ πρᾶγμα , διότι ἀτενής ἀφοράω εἰς ἐγώ · ὁ δέ καί στένω καί ὑποδακρύω , καί εἰ ποτέ πίνω παραδίδωμι ὁ Γανυμήδης ὁ ἔκπωμα , ὁ δέ αἰτέω ἐν αὐτός ἐκεῖνος πίνω καί λαμβάνω φιλέω μεταξύ καί πρός ὁ ὀφθαλμός προσάγω καί αὖθις ἀφοράω εἰς ἐγώ · οὗτος δέ ἤδη συνίημι ἐρωτικός εἰμί . καί ἐπί πολύς μέν αἰδέομαι λέγω πρός σύ καί οἴομαι παύω ὁ μανία ὁ ἄνθρωπος · ἐπεί δέ καί λόγος τολμάω ἐγώ προσφέρω , ἐγώ μέν ἀφίημι αὐτός ἔτι δακρύω καί προκυλινδέομαι , ἐπιφράζω ὁ ἄτη , ὡς μηδέ ἀκούω αὐτός ὑβριστικός ἱκετεύω , ἀπέρχομαι σύ φράζω · σύ δέ αὐτός ὁράω , ὅπως μετέρχομαι ὁ ἀνήρ .
lucianus.dialogi-deorum 9.3
Εὖ γε ὁ κατάρατος · ἐπ' ἐμὲ αὐτὸν καὶ μέχρι τῶν Ἥρας γάμων ; τοσοῦτον ἐμεθύσθη τοῦ νέκταρος ; ἀλλ’ ἡμεῖς τούτων αἴτιοι καὶ πέρα τοῦ μετρίου φιλάνθρωποι , οἵ γε καὶ συμπότας αὐτοὺς ἐποιησάμεθα . συγγνωστοὶ οὖν , εἰ πιόντες ὅμοια ἡμῖν καὶ ἰδόντες οὐράνια κάλλη καὶ οἷα οὔ ποτε εἶδον ἐπὶ γῆς , ἐπεθύμησαν ἀπολαῦσαι αὐτῶν ἔρωτι ἁλόντες · ὁ δ’ ἔρως βίαιόν τί ἐστι καὶ οὐκ ἀνθρώπων μόνον ἄρχει , ἀλλὰ καὶ ἡμῶν αὐτῶν ἐνίοτε . Σοῦ μὲν καὶ πάνυ οὗτός γε δεσπότης ἐστὶ καὶ ἄγει σε καὶ φέρει τῆς ῥινός , φασίν , ἕλκων , καὶ σὺ ἕπῃ αὐτῷ ἔνθα ἂν ἡγῆταί σοι , καὶ ἀλλάττῃ ῥᾳδίως ἐς ὅ τι ἂν κελεύσῃ , καὶ ὅλως κτῆμα καὶ παιδιὰ τοῦ ἔρωτος σύ γε · καὶ νῦν τῷ Ἰξίονι οἶδα καθότι συγγνώμην ἀπονέμεις ἅτε καὶ αὐτὸς μοιχεύσας ποτὲ αὐτοῦ τὴν γυναῖκα , ἥ σοι τὸν Πειρίθουν ἔτεκεν .
Lemmas: εὖ γε ὁ κατάρατος · ἐπί ἐγώ αὐτός καί μέχρι ὁ Ἥρα γάμος ; τοσοῦτος μεθύω ὁ νέκταρ ; ἀλλά ἐγώ οὗτος αἴτιος καί πέρα ὁ μέτριος φιλάνθρωπος , ὅς γε καί συμπότης αὐτός ποιέω . συγγνωστός οὖν , εἰ πίνω ὅμοιος ἐγώ καί ὁράω οὐράνιος κάλλος καί οἷος οὐ ποτέ ὁράω ἐπί γῆ , ἐπιθυμέω ἀπολαύω αὐτός ἔρως ἁλίσκομαι · ὁ δέ ἔρως βίαιος τίς εἰμί καί οὐ ἄνθρωπος μόνος ἄρχω , ἀλλά καί ἐγώ αὐτός ἐνίοτε . Σου μέν καί πάνυ οὗτος γε δεσπότης εἰμί καί ἄγω σύ καί φέρω ὁ ῥίς , φημί , ἕλκω , καί σύ ἕπομαι αὐτός ἔνθα ἄν ἡγέομαι σύ , καί ἀλλάσσω ῥᾴδιος εἰς ὁ τίς ἄν κελεύω , καί ὅλος κτῆμα καί παιδιά ὁ ἔρως σῦς γε · καί νῦν ὁ Ἰξίων οἶδα καθότι συγγνώμη ἀπονέμω ἅτε καί αὐτός μοιχεύω ποτέ αὐτός ὁ γυνή , ὅς σύ ὁ Πειρίθους τίκτω .
lucianus.dialogi-deorum 9.4
Ἔτι γὰρ σὺ μέμνησαι ἐκείνων , εἴ τι ἐγὼ ἔπαιξα εἰς γῆν κατελθών ; ἀτὰρ οἶσθα ὅ μοι δοκεῖ περὶ τοῦ Ἰξίονος ; κολάζειν μὲν μηδαμῶς αὐτὸν μηδὲ ἀπωθεῖν τοῦ συμποσίου · σκαιὸν γάρ · ἐπεὶ δὲ ἐρᾷ καὶ ὡς φῂς δακρύει καὶ ἀφόρητα πάσχει — Τί , ὦ Ζεῦ ; δέδια γάρ , μή τι ὑβριστικὸν καὶ σὺ εἴπῃς . Οὐδαμῶς · ἀλλ’ εἴδωλον ἐκ νεφέλης πλασάμενοι αὐτῇ σοι ὅμοιον , ἐπειδὰν λυθῇ τὸ συμπόσιον κἀκεῖνος ἀγρυπνῇ , ὡς τὸ εἰκός , ὑπὸ τοῦ ἔρωτος , παρακατακλίνωμεν αὐτῷ φέροντες · οὕτω γὰρ ἂν παύσαιτο ἀνιώμενος οἰηθεὶς τετυχηκέναι τῆς ἐπιθυμίας . Ἄπαγε , μὴ ὥρασιν ἵκοιτο τῶν ὑπὲρ αὐτὸν ἐπιθυμῶν . Ὅμως ὑπόμεινον , ὦ Ἥρα . ἢ τί γὰρ ἂν καὶ πάθοις δεινὸν ἀπὸ τοῦ πλάσματος , εἰ νεφέλῃ ὁ Ἰξίων συνέσται ;
Lemmas: ἔτι γάρ σύ μιμνήσκω ἐκεῖνος , εἰ τίς ἐγώ παίζω εἰς γῆ κατέρχομαι ; ἀτάρ οἶδα ὁ ἐγώ δοκέω περί ὁ Ἰξίων ; κολάζω μέν μηδαμῶς αὐτός μηδέ ἀπωθέω ὁ συμπόσιον · σκαιός γάρ · ἐπεί δέ ἐράω καί ὡς φημί δακρύω καί ἀφόρητος πάσχω — τίς , ὦ Ζεύς ; δείδω γάρ , μή τίς ὑβριστικός καί σύ λέγω . Οὐδαμῶς · ἀλλά εἴδωλον ἐκ νεφέλη πλάσσω αὐτός σύ ὅμοιος , ἐπειδάν λύω ὁ συμπόσιον ἐκεῖνος ἀγρυπνέω , ὡς ὁ ἔοικα , ὑπό ὁ ἔρως , παρακατακλίνω αὐτός φέρω · οὕτως γάρ ἄν παύω ἀνιάω οἴομαι τυγχάνω ὁ ἐπιθυμία . ἄπαγε , μή ὥρα ἱκνέομαι ὁ ὑπέρ αὐτός ἐπιθυμέω . ὅμως ὑπομένω , ὦ Ἥρα . ἤ τίς γάρ ἄν καί πάσχω δεινός ἀπό ὁ πλάσμα , εἰ νεφέλη ὁ Ἰξίων σύνειμι ;
lucianus.dialogi-deorum 9.5
Ἀλλὰ ἡ νεφέλη ἐγὼ εἶναι δόξω , καὶ τὸ αἰσχρὸν ἐπ' ἐμὲ ἥξει διὰ τὴν ὁμοιότητα . Οὐδὲν τοῦτο φῄς · οὔτε γὰρ ἡ νεφέλη ποτὲ Ἥρα γένοιτ' ἂν οὔτε σὺ νεφέλη · ὁ δ’ Ἰξίων μόνον ἐξαπατηθήσεται . Ἀλλὰ οἱ πάντες ἄνθρωποι ἀπειρόκαλοί εἰσιν · αὐχήσει κατελθὼν ἴσως καὶ διηγήσεται ἅπασι λέγων συγγεγενῆσθαι τῇ Ἥρᾳ καὶ σύλλεκτρος εἶναι τῷ Διί , καί που τάχα ἐρᾶν με φήσειεν αὐτοῦ , οἱ δὲ πιστεύσουσιν οὐκ εἰδότες ὡς νεφέλῃ συνῆν . Οὐκοῦν , ἤν τι τοιοῦτον εἴπῃ , ἐς τὸν ᾅδην ἐμπεσὼν τροχῷ ἄθλιος προσδεθεὶς συμπεριενεχθήσεται μετ' αὐτοῦ ἀεὶ καὶ πόνον ἄπαυστον ἕξει δίκην διδοὺς οὐ τοῦ ἔρωτος—οὐ γὰρ δεινὸν τοῦτό γε—ἀλλὰ τῆς μεγαλαυχίας .
Lemmas: Ἀλλὰ ὁ νεφέλη ἐγώ ἔρχομαι δοκέω , καί ὁ αἰσχρός ἐπί ἐγώ ἔσσομαι διά ὁ ὁμοιότης . οὐδέ οὗτος φημί · οὔτε γάρ ὁ νεφέλη ποτέ Ἥρα γίγνομαι ἄν οὔτε σύ νεφέλη · ὁ δέ Ἰξίων μόνος ἐξαπατάω . Ἀλλὰ ὁ πᾶς ἄνθρωπος ἀπειρόκαλος εἰμί · αὐχέω κατέρχομαι ἴσως καί διηγέομαι ἅπας λέγω συγγίγνομαι ὁ Ἥρα καί σύλλεκτρος ἔρχομαι ὁ Διί , εἰ ποῦ τάχα ἐράω ἐγώ φημί αὐτός , ὁ δέ πιστεύω οὐ οἶδα ὡς νεφέλη σύνειμι . οὐκοῦν , ἐάν τίς τοιοῦτος λέγω , εἰς ὁ ᾍδης ἐμπίπτω τροχός ἄθλιος προσδέω συμπεριφέρω μετά αὐτός ἀεί καί πόνος ἄπαυστος ἔχω δίκη δίδωμι οὐ ὁ ἔρωτος—οὐ γάρ δεινός τούτος γε—ἀλλὰ ὁ μεγαλαυχία .
lucianus.dialogi-deorum 10.1
Ἄγε , ὦ Γανύμηδες;—ἥκομεν γὰρ ἔνθα ἐχρῆν—φίλησόν με ἤδη , ὅπως εἰδῇς οὐκέτι ῥάμφος ἀγκύλον ἔχοντα οὐδ’ ὄνυχας ὀξεῖς οὐδὲ πτερά , οἷος ἐφαινόμην σοι πτηνὸς εἶναι δοκῶν . Ἄνθρωπε , οὐκ ἀετὸς ἄρτι ἦσθα καὶ καταπτάμενος ἥρπασάς με ἀπὸ μέσου τοῦ ποιμνίου ; πῶς οὖν τὰ μὲν πτερά σοι ἐκεῖνα ἐξερρύηκε , σὺ δὲ ἄλλος ἤδη ἀναπέφηνας ; Ἀλλ' οὔτε ἄνθρωπον ὁρᾷς , ὦ μειράκιον , οὔτε ἀετὸν , ὁ δὲ πάντων βασιλεὺς τῶν θεῶν οὗτός εἰμι πρὸς τὸν καιρὸν ἀλλάξας ἐμαυτόν . Τί φῄς ; σὺ γὰρ εἶ ὁ Πὰν ἐκεῖνος ; εἶτα πῶς σύριγγα οὐκ ἔχεις οὐδὲ κέρατα οὐδὲ λάσιος εἶ τὰ σκέλη ; Μόνον γὰρ ἐκεῖνον ἡγῇ θεόν ; Ναί · καὶ θύομέν γε αὐτῷ ἔνορχιν τράγον ἐπὶ τὸ σπήλαιον ἄγοντες , ἔνθα ἕστηκε · σὺ δὲ ἀνδραποδιστής τις εἶναί μοι δοκεῖς .
Lemmas: ἄγω , ὦ Γανύμηδες;—ἥκομεν γάρ ἔνθα εχρην—φιλανθανω ἐγώ ἤδη , ὅπως οἶδα οὐκέτι ῥάμφος ἀγκύλος ἔχω οὐδέ ὄνυξ ὀξύς οὐδέ πτερόν , οἷος φαίνω σύ πτηνός εἰμί δοκέω . ἄνθρωπος , οὐ ἀετός ἄρτι εἰμί καί καταπέτομαι ἁρπάζω ἐγώ ἀπό μέσος ὁ ποίμνιον ; πῶς οὖν ὁ μέν πτερόν σύ ἐκεῖνος ἐκρέω , σύ δέ ἄλλος ἤδη ἀναφαίνω ; ἀλλά οὔτε ἄνθρωπος ὁράω , ὦ μειράκιον , οὔτε ἀετός , ὁ δέ πᾶς βασιλεύς ὁ θεός οὗτος εἰμί πρός ὁ καιρός ἀλλάσσω ἐμαυτοῦ . τίς φημί ; σύ γάρ εἰμί ὁ Πάν ἐκεῖνος ; εἶτα πῶς σῦριγξ οὐ ἔχω οὐδέ κέρας οὐδέ λάσιος εἰμί ὁ σκέλος ; μόνος γάρ ἐκεῖνος ἡγέομαι θεός ; ναί · καί θύω γε αὐτός ἔνορχις τράγος ἐπί ὁ σπήλαιον ἄγω , ἔνθα ἵστημι · σύ δέ ἀνδραποδιστής τις εἰμί ἐγώ δοκέω .
lucianus.dialogi-deorum 10.2
Εἰπέ μοι , Διὸς δὲ οὐκ ἤκουσας ὄνομα οὐδὲ βωμὸν εἶδες ἐν τῷ Γαργάρῳ τοῦ ὕοντος καὶ βροντῶντος καὶ ἀστραπὰς ποιοῦντος ; Σύ , ὦ βέλτιστε , φῄς εἶναι , ὃς πρῴην κατέχεας ἡμῖν τὴν πολλὴν χάλαζαν , ὁ οἰκεῖν ὑπεράνω λεγόμενος , ὁ ποιῶν τὸν ψόφον , ᾧ τὸν κριὸν ὁ πατὴρ ἔθυσεν ; εἶτα τί ἀδικήσαντά με ἀνήρπασας , ὦ βασιλεῦ τῶν θεῶν ; τὰ δὲ πρόβατα ἴσως οἱ λύκοι διαρπάσονται ἤδη ἐρήμοις ἐπιπεσόντες . Ἔτι γὰρ μέλει σοι τῶν προβάτων ἀθανάτῳ γεγενημένῳ καὶ ἐνταῦθα συνεσομένῳ μεθ' ἡμῶν ; Τί λέγεις ; οὐ γὰρ κατάξεις με ἤδη ἐς τὴν Ἴδην τήμερον ; Οὐδαμῶς · ἐπεὶ μάτην ἀετὸς ἂν εἴην ἀντὶ θεοῦ γεγενημένος . Οὐκοῦν ἐπιζητήσει με ὁ πατὴρ καὶ ἀγανακτήσει μὴ εὑρίσκων , καὶ πληγὰς ὕστερον λήψομαι καταλιπὼν τὸ ποίμνιον . Ποῦ γὰρ ἐκεῖνος ὄψεταί σε ; Μηδαμῶς · ποθῶ γὰρ ἤδη αὐτόν . εἰ δὲ ἀπάξεις με , ὑπισχνοῦμαί σοι καὶ ἄλλον παρ' αὐτοῦ κριὸν τυθήσεσθαι λύτρα ὑπὲρ ἐμοῦ . ἔχομεν δὲ τὸν τριετῆ , τὸν μέγαν , ὃς ἡγεῖται πρὸς τὴν νομήν .
Lemmas: λέγω ἐγώ , Ζεύς δέ οὐ ἀκούω ὄνομα οὐδέ βωμός ὁράω ἐν ὁ Γάργαρον ὁ ὕω καί βροντάω καί ἀστραπή ποιέω ; σύ , ὦ ἀγαθός , φημί εἰμί , ὅς πρῴην καταχέω ἐγώ ὁ πολύς χάλαζα , ὁ οἰκέω ὑπεράνω λέγω , ὁ ποιέω ὁ ψόφος , ὅς ὁ κριός ὁ πατήρ θύω ; εἶτα τίς ἀδικέω ἐγώ ἀναρπάζω , ὦ βασιλεύς ὁ θεός ; ὁ δέ πρόβατον ἴσως ὁ λύκος διαρπάζω ἤδη ἐρῆμος ἐπιπίπτω . ἔτι γάρ μέλω σύ ὁ πρόβατον ἀθάνατος γίγνομαι καί ἐνταῦθα σύνειμι μετά ἐγώ ; τίς λέγω ; οὐ γάρ κατάγω ἐγώ ἤδη εἰς ὁ Ἴδη σήμερον ; οὐδαμῶς · ἐπεί μάτην ἀετός ἄν εἰμί ἀντί θεός γίγνομαι . οὐκοῦν ἐπιζητέω ἐγώ ὁ πατήρ καί ἀγανακτέω μή εὑρίσκω , καί πληγή ὕστερον λαμβάνω καταλείπω ὁ ποίμνιον . ποῦ γάρ ἐκεῖνος ὁράω σύ ; μηδαμῶς · ποθέω γάρ ἤδη αὐτός . εἰ δέ ἀπάγω ἐγώ , ὑπισχνέομαι σύ καί ἄλλος παρά αὐτός κριός θύω λύτρον ὑπέρ ἐγώ . ἔχω δέ ὁ τριέτης , ὁ μέγας , ὅς ἡγέομαι πρός ὁ νομή .
lucianus.dialogi-deorum 10.3
Ὡς ἀφελὴς ὁ παῖς ἐστι καὶ ἁπλοϊκὸς καὶ αὐτὸ δὴ τοῦτο παῖς ἔτι.—ἀλλ’ , ὦ Γανύμηδες , ἐκεῖνα μὲν πάντα χαίρειν ἔα καὶ ἐπιλάθου αὐτῶν , τοῦ ποιμνίου καὶ τῆς Ἴδης . σὺ δὲ—ἤδη γὰρ ἐπουράνοις εἶ—πολλὰ εὖ ποιήσεις ἐντεῦθεν καὶ τὸν πατέρα καὶ πατρίδα , καὶ ἀντὶ μὲν τυροῦ καὶ γάλακτος ἀμβροσίαν ἔδῃ καὶ νέκταρ πίῃ · τοῦτο μέντοι καὶ τοῖς ἄλλοις ἡμῖν αὐτὸς παρέξεις ἐγχέων · τὸ δὲ μέγιστον , οὐκέτι ἄνθρωπος , ἀλλ’ ἀθάνατος γενήσῃ , καὶ ἀστέρα σου φαίνεσθαι ποιήσω κάλλιστον , καὶ ὅλως εὐδαίμων ἔσῃ . Ἤν δὲ παίζειν ἐπιθυμήσω , τίς συμπαίξεταί μοι ; ἐν γὰρ τῇ Ἴδῃ πολλοὶ ἡλικιῶται ἦμεν . Ἔχεις κἀνταῦθα τὸν συμπαιξόμενόν σοι τουτονὶ τὸν Ἔρωτα καὶ ἀστραγάλους μάλα πολλούς . θάρρει μόνον καὶ φαιδρὸς ἴσθι καὶ μηδὲν ἐπιπόθει τῶν κάτω .
Lemmas: ὡς ἀφελής ὁ παῖς εἰμί καί ἁπλοικός καί αὐτός δή οὗτος παῖς ἀτιτάλλω , ὦ Γανυμήδης , ἐκεῖνος μέν πᾶς χαίρω ἐάω καί ἐπιλήθω αὐτός , ὁ ποίμνιον καί ὁ Ἴδη . σύ ἀδέω γάρ επουραινω εἶ—πολλὰ εὖ ποιέω ἐντεῦθεν καί ὁ πατήρ καί πατρίς , καί ἀντί μέν τυρός καί γάλα ἀμβροσία ἐσθίω καί νέκταρ πίνω · οὗτος μέντοι καί ὁ ἄλλος ἐγώ αὐτός παρέχω ἐγχέω · ὁ δέ μέγας , οὐκέτι ἄνθρωπος , ἀλλά ἀθάνατος γίγνομαι , καί ἀστήρ σύ φαίνω ποιέω καλός , καί ὅλος εὐδαίμων εἰμί . ἐάν δέ παίζω ἐπιθυμέω , τίς συμπαίζω ἐγώ ; ἐν γάρ ὁ Ἴδη πολύς ἡλικιώτης εἰμί . ἔχω ἐνταῦθα ὁ συμπαίζω σύ οὗτος ὁ Ἔρως καί ἀστράγαλος μάλα πολύς . θαρσέω μόνος καί φαιδρός οἶδα καί μηδείς ἐπιποθέω ὁ κάτω .
lucianus.dialogi-deorum 10.4
Τί δαὶ ὑμῖν χρήσιμος ἂν γενοίμην ; ἢ ποιμαίνειν δεήσει κἀνταῦθα ; Οὔκ , ἀλλ’ οἰνοχοήσεις καὶ ἐπὶ τοῦ νέκταρος τετάξῃ καὶ ἐπιμελήσῃ τοῦ συμποσίου . Τοῦτο μὲν οὐ χαλεπόν · οἶδα γὰρ ὡς χρὴ ἐγχέαι τὸ γάλα καὶ ἀναδοῦναι τὸ κισσύβιον . Ἰδού , πάλιν οὗτος γάλακτος μνημονεύει καὶ ἀνθρώποις διακονήσεσθαι οἴεται · ταυτὶ δ’ ὁ οὐρανός ἐστι , καὶ πίνομεν , ὥσπερ ἔφην , τὸ νέκταρ . Ἥδιον , ὦ Ζεῦ , τοῦ γάλακτος ; Εἴσῃ μετ' ὀλίγον καὶ γευσάμενος οὐκέτι ποθήσεις τὸ γάλα . Κοιμήσομαι δὲ ποῦ τῆς νυκτός ; ἢ μετὰ τοῦ ἡλικιώτου Ἔρωτος ; Οὔκ , ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε ἀνήρπασα , ὡς ἅμα καθεύδοιμεν . Μόνος γὰρ οὐκ ἂν δύναιο , ἀλλὰ ἥδιόν σοι καθεύδειν μετ' ἐμοῦ ; Ναί , μετά γε τοιούτου οἷος εἶ σύ , Γανύμηδες , οὕτω καλός .
Lemmas: τίς δαί σύ χρήσιμος ἄν γίγνομαι ; ἤ ποιμαίνω δέω ἐνταῦθα ; οὐ , ἀλλά οἰνοχοέω καί ἐπί ὁ νέκταρ τάσσω καί ἐπιμελέομαι ὁ συμπόσιον . οὗτος μέν οὐ χαλεπός · οἶδα γάρ ὡς χρή ἐγχέω ὁ γάλα καί ἀναδίδωμι ὁ κισσύβιον . ἰδού , πάλιν οὗτος γάλα μνημονεύω καί ἄνθρωπος διακονέω οἴομαι · οὗτος δέ ὁ οὐρανός εἰμί , καί πίνω , ὥσπερ φημί , ὁ νέκταρ . ἡδύς , ὦ Ζεύς , ὁ γάλα ; οἶδα μετά ὀλίγος καί γεύω οὐκέτι ποθέω ὁ γάλα . κοιμάω δέ ποῦ ὁ νύξ ; ἤ μετά ὁ ἡλικιώτης Ἔρως ; οὐ , ἀλλά διά οὗτος σύ ἀναρπάζω , ὡς ἅμα καθεύδω . μόνος γάρ οὐ ἄν δύναμαι , ἀλλά ἡδύς σύ καθεύδω μετά ἐγώ ; ναί , μετά γε τοιοῦτος οἷος εἰμί σύ , Γανυμήδης , οὕτως καλός .
lucianus.dialogi-deorum 10.5
Τί γάρ σε πρὸς τὸν ὕπνον ὀνήσει τὸ κάλλος ; Ἔχει τι θέλγητρον ἡδὺ καὶ μαλακώτερον ἐπάγει αὐτόν . Καὶ μὴν ὅ γε πατὴρ ἤχθετό μοι συγκαθεύδοντι καὶ διηγεῖτο ἕωθεν , ὡς ἀφεῖλον αὐτοῦ τὸν ὕπνον στρεφόμενος καὶ λακτίζων καί τι φθεγγόμενος μεταξὺ ὁπότε καθεύδοιμι · ὥστε παρὰ τὴν μητέρα ἔπεμπέ με κοιμησόμενον ὡς τὰ πολλά . ὥρα δή σοι , εἰ διὰ τοῦτο , ὡς φῄς , ἀνήρπασάς με , καταθεῖναι αὖθις εἰς τὴν γῆν , ἢ πράγματα ἕξεις ἀγρυπνῶν · ἐνοχλήσω γάρ σε συνεχῶς στρεφόμενος . Τοῦτ' αὐτό μοι τὸ ἥδιστον ποιήσεις , εἰ ἀγρυπνήσαιμι μετὰ σοῦ φιλῶν πολλάκις καὶ περιπτύσσων . Αὐτὸς ἂν εἰδείης · ἐγὼ δὲ κοιμήσομαι σοῦ καταφιλοῦντος . Εἰσόμεθα τότε ὃ πρακτέον . νῦν δὲ ἄπαγε αὐτόν , ὦ Ἑρμῆ , καὶ πιόντα τῆς ἀθανασίας ἄγε οἰνοχοήσοντα ἡμῖν διδάξας πρότερον ὡς χρὴ ὀρέγειν τὸν σκύφον .
Lemmas: τίς γάρ σύ πρός ὁ ὕπνος ὀνίνημι ὁ κάλλος ; ἔχω τις θέλγητρον ἡδύς καί μαλακός ἐπάγω αὐτός . καί μήν ὁ γε πατήρ ἄχθομαι ἐγώ συγκαθεύδω καί διηγέομαι ἕωθεν , ὡς ἀφαιρέω αὐτός ὁ ὕπνος στρέφω καί λακτίζω καί τις φθέγγομαι μεταξύ ὁπότε καθεύδω · ὥστε παρά ὁ μήτηρ πέμπω ἐγώ κοιμάω ὡς ὁ πολύς . ὥρα δή σύ , εἰ διά οὗτος , ὡς φημί , ἀναρπάζω ἐγώ , κατατίθημι αὖθις εἰς ὁ γῆ , ἤ πρᾶγμα ἔχω ἀγρυπνέω · ἐνοχλέω γάρ σύ συνεχής στρέφω . οὗτος αὐτός ἐγώ ὁ ἡδύς ποιέω , εἰ ἀγρυπνέω μετά σύ φιλέω πολλάκις καί περιπτύσσω . αὐτός ἄν οἶδα · ἐγώ δέ κοιμάω σύ καταφιλέω . οἶδα τότε ὅς πράσσω . νῦν δέ ἀπάγω αὐτός , ὦ Ἑρμῆς , καί πίνω ὁ ἀθανασία ἄγω οἰνοχοέω ἐγώ διδάσκω πρότερος ὡς χρή ὀρέγω ὁ σκύφος .
lucianus.dialogi-deorum 11.1
Ἑώρακας , ὦ Ἄπολλον , τὸ τῆς Μαίας βρέφος τὸ ἄρτι τεχθέν , ὡς καλόν τέ ἐστι καὶ προσγελᾷ πᾶσι καὶ δηλοῖ ἤδη μέγα τι ἀγαθὸν ἀποβησόμενον ; Ἐκεῖνο τὸ βρέφος , ὦ Ἥφαιστε , ἦ μέγα ἀγαθόν , ὃ τοῦ Ἰαπετοῦ πρεσβύτερόν ἐστιν ὅσον ἐπὶ τῇ πανουργίᾳ ; Καὶ τί ἂν ἀδικῆσαι δύναιτο ἀρτίτοκον ὄν ; Ἐρώτα τὸν Ποσειδῶνα , οὗ τὴν τρίαιναν ἔκλεψεν , ἢ τὸν Ἄρη · καὶ τούτου γὰρ ἐξείλκυσε λαθὸν ἐκ τοῦ κολεοῦ τὸ ξίφος , ἵνα μὴ ἐμαυτὸν λέγω , ὃν ἀφώπλισε τοῦ τόξου καὶ τῶν βελῶν .
Lemmas: ὁράω , ὦ Ἀπόλλων , ὁ ὁ Μαῖα βρέφος ὁ ἄρτι τίκτω , ὡς καλός τε εἰμί καί προσγελάω πᾶς καί δηλόω ἤδη μέγας τις ἀγαθός ἀποβαίνω ; ἐκεῖνος ὁ βρέφος , ὦ Ἥφαιστος , ἦ μέγας ἀγαθός , ὅς ὁ Ἰαπετός πρέσβυς εἰμί ὅσος ἐπί ὁ πανουργία ; καί τίς ἄν ἀδικέω δύναμαι ἀρτίτοκος εἰμί ; ἐρωτάω ὁ Ποσειδῶν , ὅς ὁ τρίαινα κλέπτω , ἤ ὁ Ἄρης · καί οὗτος γάρ ἐξέλκω λανθάνω ἐκ ὁ κολεόν ὁ ξίφος , ἵνα μή ἐμαυτοῦ λέγω , ὅς ἀφοπλίζω ὁ τόξον καί ὁ βέλος .
lucianus.dialogi-deorum 11.2
Τὸ νεογνὸν ταῦτα , ὃ μόλις ἕστηκε , τὸ ἐν τοῖς σπαργάνοις ; Εἴσῃ , ὦ Ἥφαιστε , ἤν σοι προσέλθῃ μόνον . Καὶ μὴν προσῆλθεν ἤδη . Τί οὖν ; πάντα ἔχεις τὰ ἐργαλεῖα καὶ οὐδὲν ἀπόλωλεν αὐτῶν ; Πάντα , ὦ Ἄπολλον . Ὅμως ἐπίσκεψαι ἀκριβῶς . Μὰ Δία , τὴν πυράγραν οὐχ ὁρῶ . Ἀλλ' ὄψει που ἐν τοῖς σπαργάνοις αὐτὴν τοῦ βρέφους . Οὕτως ὀξύχειρ ἐστὶ καθάπερ ἐν τῇ γαστρὶ ἐκμελετήσας τὴν κλεπτικήν ;
Lemmas: ὁ νεογνός οὗτος , ὅς μόλις ἵστημι , ὁ ἐν ὁ σπάργανον ; οἶδα , ὦ Ἥφαιστος , ἐάν σύ προσέρχομαι μόνος . καί μήν προσέρχομαι ἤδη . τίς οὖν ; πᾶς ἔχω ὁ ἐργαλεῖον καί οὐδείς ἀπόλλυμι αὐτός ; πᾶς , ὦ Ἀπόλλων . ὅμως ἐπισκοπέω ἀκριβής . μά Ζεύς , ὁ πυράγρα οὐ ὁράω . ἀλλά ὁράω που ἐν ὁ σπάργανον αὐτός ὁ βρέφος . οὕτως ὀξύχειρ εἰμί καθά ἐν ὁ γαστήρ ἐκμελετάω ὁ κλεπτικός ;
lucianus.dialogi-deorum 11.3
Οὐ γὰρ ἤκουσας αὐτοῦ καὶ λαλοῦντος ἤδη στωμύλα καὶ ἐπίτροχα · ὁ δὲ καὶ διακονεῖσθαι ἡμῖν ἐθέλει . χθὲς δὲ προκαλεσάμενος τὸν Ἔρωτα κατεπάλαισεν εὐθὺς οὐκ οἶδ᾽ . ὅπως ὑφελὼν τὼ πόδε · εἶτα μεταξὺ ἐπαινούμενος τῆς Ἀφροδίτης μὲν τὸν κεστὸν ἔκλεψε προσπτυξαμένης αὐτὸν ἐπὶ τῇ νίκῃ , τοῦ Διὸς δὲ γελῶντος ἔτι τὸ σκῆπτρον · εἰ δὲ μὴ βαρύτερος ὁ κεραυνὸς ἦν καὶ πολὺ τὸ πῦρ εἶχε , κἀκεῖνον ἂν ὑφείλετο . Ὑπέρδριμύν τινα τὸν παῖδα φῄς . Οὐ μόνον , ἀλλ’ ἤδη καὶ μουσικόν . Τῷ τοῦτο τεκμαίρεσθαι ἔχεις ;
Lemmas: οὐ γάρ ἀκούω αὐτός καί λαλέω ἤδη στωμύλος καί ἐπίτροχος · ὁ δέ καί διακονέω ἐγώ ἐθέλω . χθές δέ προκαλέω ὁ Ἔρως καταπαλαίω εὐθύς οὐ οἶδα . ὅπως ὑφαιρέω ὁ πούς · εἶτα μεταξύ ἐπαινέω ὁ Ἀφροδίτη μέν ὁ κεστός κλέπτω προσπτύσσω αὐτός ἐπί ὁ νίκη , ὁ Ζεύς δέ γελάω ἔτι ὁ σκῆπτρον · εἰ δέ μή βαρύς ὁ κεραυνός εἰμί καί πολύς ὁ πῦρ ἔχω , ἐκεῖνος ἄν ὑφαιρέω . Ὑπέρδριμυς τις ὁ παῖς φημί . οὐ μόνος , ἀλλά ἤδη καί μουσικός . τίς οὗτος τεκμαίρομαι ἔχω ;
lucianus.dialogi-deorum 11.4
Χελώνην που νεκρὰν εὑρὼν ὄργανον ἀπ' αὐτῆς συνεπήξατο · πήχεις γὰρ ἐναρμόσας καὶ ζυγώσας , ἔπειτα κολλάβους ἐμπήξας καὶ μαγάδιον ὑποθεὶς καὶ ἐντεινάμενος ἑπτὰ χορδὰς μελῳδεῖ πάνυ γλαφυρόν , ὦ Ἥφαιστε , καὶ ἐναρμόνιον , ὡς κἀμὲ αὐτῷ φθονεῖν πάλαι κιθαρίζειν ἀσκοῦντα . ἔλεγε δὲ ἡ Μαῖα , ὡς μηδὲ μένοι τὰς νύκτας ἐν τῷ οὐρανῷ , ἀλλ’ ὑπὸ περιεργίας ἄχρι τοῦ ᾄδου κατίοι , κλέψων τι κἀκεῖθεν δηλαδή . ὑπόπτερος δ’ ἐστὶ καὶ ῥάβδον τινὰ πεποίηται θαυμασίαν τὴν δύναμιν , ᾗ ψυχαγωγεῖ καὶ κατάγει τοὺς νεκρούς . Ἐγὼ ἐκείνην ἔδωκα αὐτῷ παίγνιον εἶναι . Τοιγαροῦν ἀπέδωκέ σοι τὸν μισθόν , τὴν πυάγραν — Εὖ γε ὑπέμνησας · ὥστε βαδιοῦμαι ἀποληψόμενος αὐτήν , εἴ που ὡς φῂς εὑρεθείη ἐν τοῖς σπαργάνοις .
Lemmas: χελώνη που νεκρός εὑρίσκω ὄργανον ἀπό αὐτός συμπήγνυμι · πῆχυς γάρ ἐναρμόζω καί ζυγόω , ἔπειτα κόλλαβος ἐμπήγνυμι καί μαγάδιον ὑποτίθημι καί ἐντείνω ἑπτά χορδή μελῳδέω πάνυ γλαφυρός , ὦ Ἥφαιστος , καί ἐναρμόνιος , ὡς ἐγώ αὐτός φθονέω πάλαι κιθαρίζω ἀσκέω . λέγω δέ ὁ Μαῖα , ὡς μηδέ μένω ὁ νύξ ἐν ὁ οὐρανός , ἀλλά ὑπό περιεργία ἄχρι ὁ ᾅδης κατέρχομαι , κλέπτω τις ἐκεῖθεν δηλαδή . ὑπόπτερος δέ εἰμί καί ῥάβδος τις ποιέω θαυμάσιος ὁ δύναμις , ὅς ψυχαγωγέω καί κατάγω ὁ νεκρός . ἐγώ ἐκεῖνος δίδωμι αὐτός παίγνιον εἰμί . τοιγαροῦν ἀποδίδωμι σύ ὁ μισθός , ὁ πυαγρα — εὖ γε ὑπομιμνῄσκω · ὥστε βαδίζω ἀπολαμβάνω αὐτός , εἰ που ὡς φημί εὑρίσκω ἐν ὁ σπάργανον .
lucianus.dialogi-deorum 12.1
Ἔστιν , ὦ Ἑρμῆ , νῦν ἐντυχεῖν τῷ Διί ; Οὐδαμῶς , ὦ Πόσειδον . Ὅμως προσάγγειλον αὐτῷ . Μὴ ἐνόχλει , φημί · ἄκαιρον γάρ ἐστιν , ὥστε οὐκ ἂν ἴδοις αὐτὸν ἐν τῷ παρόντι . Μῶν τῇ Ἥρᾳ σύνεστιν ; Οὔκ , ἀλλ’ ἑτεροῖόν τί ἐστιν . Συνίημι · ὁ Γανυμήδης ἔνδον . Οὐδὲ τοῦτο · ἀλλὰ μαλακῶς ἔχει αὐτός . Πόθεν , ὦ Ἑρμῆ ; δεινὸν γὰρ τοῦτο φῄς . Αἰσχύνομαι εἰπεῖν , τοιοῦτόν ἐστιν . Ἀλλὰ οὐ χρὴ πρὸς ἐμὲ θεῖόν γε ὄντα . Τέτοκεν ἀρτίως , ὦ Πόσειδον . Ἄπαγε , τέτοκεν ἐκεῖνος ; ἐκ τίνος ; οὐκοῦν ἐλελήθει ἡμᾶς ἀνδρόγυνος ὤν ; ἀλλὰ οὐδὲ ἐπεσήμανεν ἡ γαστὴρ αὐτῷ ὄγκον τινά . Εὖ λέγεις · οὐ γὰρ ἐκείνη εἶχε τὸ ἔμβρυον . Οἶδα · ἐκ τῆς κεφαλῆς ἔτεκεν αὖθις ὥσπερ τὴν Ἀθηνᾶν · τοκάδα γὰρ τὴν κεφαλὴν ἔχει . Οὔκ , ἀλλὰ ἐν τῷ μηρῷ ἐκύει τὸ τῆς Σεμέλης βρέφος . Εὖ γε ὁ γενναῖος , ὡς ὅλος ἡμῖν κυοφορεῖ καὶ πανταχόθι τοῦ σώματος . ἀλλὰ τίς ἡ Σεμέλη ἐστί ;
Lemmas: εἰμί , ὦ Ἑρμῆς , νῦν ἐντυγχάνω ὁ Ζεύς ; οὐδαμῶς , ὦ Ποσειδῶν . ὅμως προσαγγέλλω αὐτός . μή ἐνοχλέω , φημί · ἄκαιρος γάρ εἰμί , ὥστε οὐ ἄν ὁράω αὐτός ἐν ὁ πάρειμι . μῶν ὁ Ἥρα σύνειμι ; οὐ , ἀλλά ἑτεροῖος τις εἰμί . συνίημι · ὁ Γανυμήδης ἔνδον . οὐδέ οὗτος · ἀλλά μαλακός ἔχω αὐτός . πόθεν , ὦ Ἑρμῆς ; δεινός γάρ οὗτος φημί . αἰσχύνω λέγω , τοιοῦτος εἰμί . ἀλλά οὐ χρή πρός ἐγώ θεῖος γε εἰμί . τίκτω ἄρτιος , ὦ Ποσειδῶν . ἀπάγω , τίκτω ἐκεῖνος ; ἐκ τίς ; οὐκοῦν λανθάνω ἐγώ ἀνδρόγυνος εἰμί ; ἀλλά οὐδέ ἐπισημαίνω ὁ γαστήρ αὐτός ὄγκος τις . εὖ λέγω · οὐ γάρ ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἔμβρυον . οἶδα · ἐκ ὁ κεφαλή τίκτω αὖθις ὥσπερ ὁ Ἀθήνη · τοκάς γάρ ὁ κεφαλή ἔχω . οὐ , ἀλλά ἐν ὁ μηρός κυέω ὁ ὁ Σεμέλη βρέφος . εὖ γε ὁ γενναῖος , ὡς ὅλος ἐγώ κυοφορέω καί πανταχόθι ὁ σῶμα . ἀλλά τίς ὁ Σεμέλη εἰμί ;
lucianus.dialogi-deorum 12.2
Θηβαία , τῶν Κάδμου θυγατέρων μία . ταύτῃ συνελθὼν ἐγκύμονα ἐποίησεν . Εἶτα ἔτεκεν , ὦ Ἑρμῆ , ἀντ' ἐκείνης ; Καὶ μάλα , εἰ καὶ παράδοξον εἶναί σοι δοκεῖ · τὴν μὲν γὰρ Σεμέλην ὑπελθοῦσαι ἡ Ἥρα—οἶσθα ὡς ζηλότυπός ἐστι—πείθει αἰτῆσαι παρὰ τοῦ Διὸς μετὰ βροντῶν καὶ ἀστραπῶν ἥκειν παρ' αὐτήν · ὡς δὲ ἐπείσθη καὶ ἧκεν ἔχων καὶ τὸν κεραυνόν , ἀνεφλέγη ὁ ὄροφος , καὶ ἡ Σεμέλη μὲν διαφθείρεται ὑπὸ τοῦ πυρός , ἐμὲ δὲ κελεύει ἀνατεμόντα τὴν γαστέρα τῆς γυναικὸς ἀνακομίσαι ἀτελὲς ἔτι αὐτῷ τὸ ἔμβρυον ἑπτάμηνον · καὶ ἐπειδὴ ἐποίησα , διελὼν τὸν ἑαυτοῦ μηρὸν ἐντίθησιν , ὡς ἀποτελεσθείη ἐνταῦθα , καὶ νῦν τρίτῳ ἤδη μηνὶ ἐξέτεκεν αὐτὸ καὶ μαλακῶς ἀπὸ τῶν ὠδίνων ἔχει . Νῦν οὖν ποῦ τὸ βρέφος ἐστίν ; Ἐς τὴν Νῦσαν ἀποκομίσας παρέδωκα ταῖς Νύμφαις ἀνατρέφειν Διόνυσον αὐτὸν ἐπονομασθέντα . Οὐκοῦν ἀμφότερα τοῦ Διονύσου τούτου καὶ μήτηρ καὶ πατὴρ ὁ ἀδελφός ἐστιν ; Ἔοικεν . ἄπειμι δ’ οὖν ὕδωρ αὐτῷ πρὸς τὸ τραῦμα οἴσων καὶ τὰ ἄλλα ποιήσων ἃ νομίζεται ὥσπερ λεχοῖ .
Lemmas: Θηβαῖος , ὁ Κάδμος θυγάτηρ εἷς . οὗτος συνέρχομαι ἐγκύμων ποιέω . εἶτα τίκτω , ὦ Ἑρμῆς , ἀντί ἐκεῖνος ; καί μάλα , εἰ καί παράδοξος εἰμί σύ δοκέω · ὁ μέν γάρ Σεμέλη ὑπέρχομαι ὁ Ἥραος ὡς ζηλότυπος εστι—πειθεω αἰτέω παρά ὁ Ζεύς μετά βροντή καί ἀστραπή ἥκω παρά αὐτός · ὡς δέ πείθω καί ἥκω ἔχω καί ὁ κεραυνός , ἀναφλέγω ὁ ὄροφος , καί ὁ Σεμέλη μέν διαφθείρω ὑπό ὁ πῦρ , ἐγώ δέ κελεύω ἀνατέμνω ὁ γαστήρ ὁ γυνή ἀνακομίζω ἀτελής ἔτι αὐτός ὁ ἔμβρυον ἑπτάμηνος · καί ἐπειδή ποιέω , διαιρέω ὁ ἑαυτοῦ μηρός ἐντίθημι , ὡς ἀποτελέω ἐνταῦθα , καί νῦν τρίτος ἤδη μείς ἐκτίκτω αὐτός καί μαλακός ἀπό ὁ ὠδίς ἔχω . νῦν οὖν ποῦ ὁ βρέφος εἰμί ; εἰς ὁ Νῦσα ἀποκομίζω παραδίδωμι ὁ Νύμφη ἀνατρέφω Διόνυσος αὐτός ἐπονομάζω . οὐκοῦν ἀμφότερος ὁ Διόνυσος οὗτος καί μήτηρ καί πατήρ ὁ ἀδελφός εἰμί ; ἔοικα . ἀπέρχομαι δέ οὖν ὕδωρ αὐτός πρός ὁ τραῦμα φέρω καί ὁ ἄλλος ποιέω ὅς νομίζω ὥσπερ λεχώ .