ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.demonax 1
Ἔμελλεν ἄρα μηδὲ ὁ καθʼ ἡμᾶς βίος τὸ παντάπασιν ἄμοιρος ἔσεσθαι ἀνδρῶν λόγου καὶ μνήμης ἀξίων , ἀλλὰ καὶ σώματος ἀρετὴν ὑπερφυᾶ καὶ γνώμην ἄκρως φιλόσοφον ἐκφαίνειν · λέγω δὲ εἴς τε τὸν Βοιώτιον Σώστρατον ἀναφέρων , ὃν Ἡρακλέα οἱ Ἕλληνες ἐκάλουν καὶ ᾤοντο εἶναι , καὶ μάλιστα εἰς Δημώνακτα τὸν φιλόσοφον , οὓς καὶ εἶδον αὐτὸς καὶ ἰδὼν ἐθαύμασα , θατέρῳ δὲ τῷ Δημώνακτι καὶ ἐπὶ μήκιστον συνεγενόμην . περὶ μὲν οὖν Σωστράτου ἐν ἄλλῳ βιβλίῳ γέγραπταί μοι καὶ δεδήλωται μέγεθός τε αὐτοῦ καὶ ἰσχύος ὑπερβολὴ καὶ ἡ ὕπαιθρος ἐν τῷ Παρνασσῷ δίαιτα καὶ ἡ ἐπίπονος εὐνὴ καὶ τροφαὶ ὄρειοι καὶ ἔργα οὐκ ἀπῳδὰ τοῦ ὀνόματος ὅσα ἢ λῃστὰς αἴρων ἔπραξεν ἢ ὁδοποιῶν τὰ ἄβατα ἢ γεφυρῶν τὰ δύσπορα .
Lemmas: μέλλω ἄρα μηδέ ὁ κατά ἐγώ βίος ὁ παντάπασι ἄμοιρος εἰμί ἀνήρ λόγος καί μνήμη ἄξιος , ἀλλά καί σῶμα ἀρετή ὑπερφυής καί γνώμη ἄκρος φιλόσοφος ἐκφαίνω · λέγω δέ εἰς τε ὁ Βοιώτιος Σώστρατος ἀναφέρω , ὅς Ἡρακλῆς ὁ Ἕλλην καλέω καί οἴομαι εἰμί , καί μάλα εἰς Δημώναξ ὁ φιλόσοφος , ὅς καί ὁράω αὐτός καί ὁράω θαυμάζω , ἕτερος δέ ὁ Δημώναξ καί ἐπί μήκιστος συγγίγνομαι . περί μέν οὖν Σώστρατος ἐν ἄλλος βιβλίον γράφω ἐγώ καί δηλόω μέγεθος τε αὐτός καί ἰσχύς ὑπερβολή καί ὁ ὑπαίθριος ἐν ὁ Παρνασσός δίαιτα καί ὁ ἐπίπονος εὐνή καί τροφή ὄρειος καί ἔργον οὐ ἀπῳδός ὁ ὄνομα ὅσος ἤ λῃστής ἀείρω πράσσω ἤ ὁδοποιέω ὁ ἄβατος ἤ γεφυρόω ὁ δύσπορος .
lucianus.demonax 2
περὶ δὲ Δημώνακτος ἤδη δίκαιον λέγειν ἀμφοῖν ἕνεκα , ὡς ἐκεῖνος τε διὰ μνήμης εἴη τοῖς ἀρίστοις τό γε κατʼ ἐμὲ καὶ οἱ γενναιότατοι τῶν νέων καὶ πρὸς φιλοσοφίαν ὁρμῶντες ἔχοιεν μὴ πρὸς τὰ ἀρχαῖα μόνα τῶν παραδειγμάτων σφᾶς αὐτοὺς ῥυθμίζειν , ἀλλὰ κἀκ τοῦ ἡμετέρου βίου κανόνα προτίθεσαι καὶ ζηλοῦν ἐκεῖνον ἄριστον ὧν οἶδα ἐγὼ φιλοσόφων γενόμενον .
Lemmas: περί δέ Δημώναξ ἤδη δίκαιος λέγω ἄμφω ἕνεκα , ὡς ἐκεῖνος τε διά μνήμη εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ γε κατά ἐγώ καί ὁ γενναῖος ὁ νέος καί πρός φιλοσοφία ὁρμάω ἔχω μή πρός ὁ ἀρχαῖος μόνος ὁ παράδειγμα σφεῖς αὐτός ῥυθμίζω , ἀλλά ἐκ ὁ ἡμέτερος βίος κανών προτίθημι καί ζηλόω ἐκεῖνος ἀγαθός ὅς οἶδα ἐγώ φιλόσοφος γίγνομαι .
lucianus.demonax 3
ἦν δὲ τὸ μὲν γένος Κύπριος , οὐ τῶν ἀφανῶν ὅσα εἰς ἀξίωμα πολιτικὸν καὶ κτῆσιν . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πάντων τούτων ὑπεράνω γενόμενος καὶ ἀξιώσας ἑαυτὸν τῶν καλλίστων πρὸς φιλοσοφίαν ὥρμησεν οὐκ Ἀγαθοβούλου μὰ Δίʼ οὐδὲ Δημητρίου πρὸ αὐτοῦ οὐδὲ Ἐπικτήτου ἐπεγειράντων , ἀλλὰ πᾶσι μὲν συνεγένετο τούτοις καὶ ἔτι Τιμοκράτει τῷ Ἡρακλεώτῃ σοφῷ ἀνδρὶ φωνήν τε καὶ γνώμην μάλιστα κεκοσμημένῳ · ἀλλʼ ὅ γε Δημῶναξ οὐχ ὑπὸ τούτων τινός , ὡς ἔφην , παρακληθείς , ἀλλʼ ὑπʼ οἰκείας πρὸς τὰ καλὰ ὁρμῆς καὶ ἐμφύτου πρὸς φιλοσοφίαν ἔρωτος ἐκ παίδων εὐθὺς κεκινημένος ὑπερεῖδεν μὲν τῶν ἀνθρωπείων ἀγαθῶν ἁπάντων , ὅλον δὲ παραδοὺς ἑαυτὸν ἐλευθερίᾳ καὶ παρρησίᾳ διετέλεσεν αὐτός τε ὀρθῷ καὶ ὑγιεῖ καὶ ἀνεπιλήπτῳ βίῳ χρώμενος καὶ τοῖς ὁρῶσι καὶ ἀκούουσι παράδειγμα παρέχων τὴν ἑαυτοῦ γνώμην καὶ τὴν ἐν τῷ φιλοσοφεῖν ἀλήθειαν .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ μέν γένος Κύπριος , οὐ ὁ ἀφανής ὅσος εἰς ἀξίωμα πολιτικός καί κτῆσις . οὐ μήν ἀλλά καί πᾶς οὗτος ὑπεράνω γίγνομαι καί ἀξιόω ἑαυτοῦ ὁ καλός πρός φιλοσοφία ὁρμάω οὐ Ἀγαθόβουλος μά Ζεύς οὐδέ Δημήτριος πρό αὐτός οὐδέ Ἐπίκτητος ἐπεγείρω , ἀλλά πᾶς μέν συγγίγνομαι οὗτος καί ἔτι Τιμοκράτης ὁ Ἡρακλεώτης σοφός ἀνήρ φωνή τε καί γνώμη μάλα κοσμέω · ἀλλά ὁ γε Δημῶναξ οὐ ὑπό οὗτος τις , ὡς φημί , παρακλάομαι , ἀλλά ὑπό οἰκεῖος πρός ὁ καλός ὁρμή καί ἔμφυτος πρός φιλοσοφία ἔρως ἐκ παῖς εὐθύς κινέω ὑπεροράω μέν ὁ ἀνθρώπειος ἀγαθός ἅπας , ὅλος δέ παραδίδωμι ἑαυτοῦ ἐλευθερία καί παρρησία διατελέω αὐτός τε ὀρθός καί ὑγιής καί ἀνεπίληπτος βίος χράω καί ὁ ὁράω καί ἀκούω παράδειγμα παρέχω ὁ ἑαυτοῦ γνώμη καί ὁ ἐν ὁ φιλοσοφέω ἀλήθεια .
lucianus.demonax 4
οὐ μὴν ἀνίπτοις γε ποσίν , τὸ τοῦ λόγου , πρὸς ταῦτα ᾖξεν , ἀλλὰ καὶ ποιηταῖς σύντροφος ἐγένετο καὶ τῶν πλείστων ἐμέμνητο καὶ λέγειν ἤσκητο καὶ τὰς ἐν φιλοσοφίᾳ προαιρέσεις οὐκ ἐπʼ ὀλίγον οὐδὲ κατὰ τὴν παροιμίαν ἄκρῳ τῷ δακτύλῳ ἁψάμενος ἠπίστατο , καὶ τὸ σῶμα δὲ ἐγεγύμναστο καὶ πρὸς καρτερίαν διεπεπόνητο , καὶ τὸ ὅλον ἐμεμελήκει αὐτῷ μηδενὸς ἄλλου προσδεᾶ εἶναι · ὥστε ἐπεὶ καὶ ἔμαθεν οὐκέτι ἑαυτῷ διαρκῶν , ἑκὼν ἀπῆλθε τοῦ βίου πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον τοῖς ἀρίστοις τῶν Ἑλλήνων καταλιπών .
Lemmas: οὐ μήν ἄνιπτος γε πούς , ὁ ὁ λόγος , πρός οὗτος ἀΐσσω , ἀλλά καί ποιητής σύντροφος γίγνομαι καί ὁ πολύς μιμνῄσκω καί λέγω ἀσκέω καί ὁ ἐν φιλοσοφία προαίρεσις οὐ ἐπί ὀλίγος οὐδέ κατά ὁ παροιμία ἄκρος ὁ δάκτυλος ἅπτω ἐπίσταμαι , καί ὁ σῶμα δέ γυμνάζω καί πρός καρτερία διαπονέω , καί ὁ ὅλος μέλω αὐτός μηδείς ἄλλος προσδεής εἰμί · ὥστε ἐπεί καί μανθάνω οὐκέτι ἑαυτοῦ διαρκέω , ἑκών ἀπέρχομαι ὁ βίος πολύς ὑπέρ ἑαυτοῦ λόγος ὁ ἀγαθός ὁ Ἕλλην καταλείπω .
lucianus.demonax 5
φιλοσοφίας δὲ εἶδος οὐχ ἓν ἀποτεμόμενος , ἀλλὰ πολλὰς ἐς ταὐτὸ καταμίξας οὐ πάνυ τι ἐξέφαινε τίνι αὐτῶν ἔχαιρεν · ἐῴκει δὲ τῷ Σωκράτει μᾶλλον ᾠκειῶσθαι , εἰ καὶ τῷ σχήματι καὶ τῇ τοῦ βίου ῥᾳστώνῃ τὸν Σινωπέα ζηλοῦν ἔδοξεν , οὐ παραχαράττων τὰ εἰς τὴν δίαιταν , ὡς θαυμάζοιτο καὶ ἀποβλέποιτο ὑπὸ τῶν ἐντυγχανόντων , ἀλλʼ ὁμοδίαιτος ἅπασι καὶ πεζὸς ὢν καὶ οὐδʼ ἐπʼ ὀλίγον τύφῳ κάτοχος συνῆν καὶ συνεπολιτεύετο ,
Lemmas: φιλοσοφία δέ εἶδος οὐ εἷς ἀποτέμνω , ἀλλά πολύς εἰς αὐτός καταμείγνυμι οὐ πάνυ τις ἐκφαίνω τίς αὐτός χαίρω · ἔοικα δέ ὁ Σωκράτης μάλα οἰκειόω , εἰ καί ὁ σχῆμα καί ὁ ὁ βίος ῥᾳστώνη ὁ Σινωπεύς ζηλόω δοκέω , οὐ παραχαράσσω ὁ εἰς ὁ δίαιτα , ὡς θαυμάζω καί ἀποβλέπω ὑπό ὁ ἐντυγχάνω , ἀλλά ὁμοδίαιτος ἅπας καί πεζός εἰμί καί οὐδέ ἐπί ὀλίγος τῦφος κάτοχος σύνειμι καί συμπολιτεύω ,
lucianus.demonax 6
τὴν μὲν τοῦ Σωκράτους εἰρωνείαν οὐ προσιέμενος , χάριτος δὲ Ἀττικῆς μεστὰς ἀποφαίνων τὰς συνουσίας , ὡς τοὺς προσομιλήσαντας ἀπιέναι μήτε καταφρονήσαντας ὡς ἀγεννοῦς μήτε τὸ σκυθρωπὸν τῶν ἐπιτιμήσεων ἀποφεύγοντας , παντοίους δὲ ὑπʼ εὐφροσύνης γενομένους καὶ κοσμιωτέρους παρὰ πολὺ καὶ φαιδροτέρους καὶ πρὸς τὸ μέλλον εὐέλπιδας .
Lemmas: ὁ μέν ὁ Σωκράτης εἰρωνεία οὐ προσίημι , χάρις δέ Ἀττικός μεστός ἀποφαίνω ὁ συνουσία , ὡς ὁ προσομιλέω ἀπέρχομαι μήτε καταφρονέω ὡς ἀγεννής μήτε ὁ σκυθρωπός ὁ ἐπιτίμησις ἀποφεύγω , παντοῖος δέ ὑπό εὐφροσύνη γίγνομαι καί κόσμιος παρά πολύς καί φαιδρός καί πρός ὁ μέλλω εὔελπις .
lucianus.demonax 7
οὐδεπώποτε γοῦν ὤφθη κεκραγὼς ἢ ὑπερδιατεινόμενος ἢ ἀγανακτῶν , οὐδʼ εἰ ἐπιτιμᾶν τῳ δέοι , ἀλλὰ τῶν μὲν ἁμαρτημάτων καθήπτετο , τοῖς δὲ ἁμαρτάνουσι συνεγίνωσκεν , καὶ τὸ παράδειγμα παρὰ τῶν ἰατρῶν ἠξίου λαμβάνειν τὰ μὲν νοσήματα ἰωμένων , ὀργῇ δὲ πρὸς τοὺς νοσοῦντας οὐ χρωμένων · ἡγεῖτο γὰρ ἀνθρώπου μὲν εἶναι τὸ ἁμαρτάνειν , θεοῦ δὲ ἢ ἀνδρὸς ἰσοθέου τὰ πταισθέντα ἐπανορθοῦν .
Lemmas: οὐδεπώποτε γοῦν ὁράω κράζω ἤ ὑπερδιατείνομαι ἤ ἀγανακτέω , οὐδέ εἰ ἐπιτιμάω τις δέω , ἀλλά ὁ μέν ἁμάρτημα καθάπτω , ὁ δέ ἁμαρτάνω συγγιγνώσκω , καί ὁ παράδειγμα παρά ὁ ἰατρός ἀξιόω λαμβάνω ὁ μέν νόσημα ἰάομαι , ὀργή δέ πρός ὁ νοσέω οὐ χράω · ἡγέομαι γάρ ἄνθρωπος μέν εἰμί ὁ ἁμαρτάνω , θεός δέ ἤ ἀνήρ ἰσόθεος ὁ πταίω ἐπανορθόω .
lucianus.demonax 8
τοιούτῳ δὴ βίῳ χρώμενος εἰς ἑαυτὸν μὲν οὐδενὸς ἐδεῖτο , φίλοις δὲ συνέπραττε τὰ εἰκότα , καὶ τοὺς μὲν εὐτυχεῖν δοκοῦντας αὐτῶν ὑπεμίμνησκεν ὡς ἐπʼ ὀλιγοχρονίοις τοῖς δοκοῦσιν ἀγαθοῖς ἐπαιρομένους , τοὺς δὲ ἢ πενίαν ὀδυρομένους ἢ φυγὴν δυσχεραίνοντας ἢ γῆρας ἢ νόσον αἰτιωμένους σὺν γέλωτι παρεμυθεῖτο , οὐχ ὁρῶντας ὅτι μετὰ μικρὸν αὐτοῖς παύσεται μὲν τὰ ἀνιῶντα , λήθη δέ τις ἀγαθῶν καὶ κακῶν καὶ ἐλευθερία μακρὰ πάντας ἐν ὀλίγῳ καταλήψεται .
Lemmas: τοιοῦτος δή βίος χράω εἰς ἑαυτοῦ μέν οὐδείς δέω , φίλος δέ συμπράσσω ὁ ἔοικα , καί ὁ μέν εὐτυχέω δοκέω αὐτός ὑπομιμνῄσκω ὡς ἐπί ὀλιγοχρόνιος ὁ δοκέω ἀγαθός ἐπαίρω , ὁ δέ ἤ πενία ὀδύρομαι ἤ φυγή δυσχεραίνω ἤ γῆρας ἤ νόσος αἰτιάομαι σύν γέλως παραμυθέομαι , οὐ ὁράω ὅτι μετά μικρός αὐτός παύω μέν ὁ ἀνιάω , λήθη δέ τις ἀγαθός καί κακός καί ἐλευθερία μακρός πᾶς ἐν ὀλίγος καταλαμβάνω .
lucianus.demonax 9
ἔμελεν δὲ αὐτῷ καὶ ἀδελφοὺς στασιάζοντας διαλλάττειν καὶ γυναιξὶ πρὸς τοὺς γεγαμηκότας εἰρήνην πρυτανεύειν · καί που καὶ δήμοις ταραττομένοις ἐμμελῶς διελέχθη καὶ τοὺς πλείστους αὐτῶν ἔπεισεν ὑπουργεῖν τῇ πατρίδι τὰ μέτρια . τοιοῦτός τις ἦν ὁ τρόπος τῆς φιλοσοφίας αὐτοῦ , πρᾶος καὶ ἥμερος καὶ φαιδρός ·
Lemmas: μέλω δέ αὐτός καί ἀδελφός στασιάζω διαλλάσσω καί γυνή πρός ὁ γαμέω εἰρήνη πρυτανεύω · καί που καί δῆμος ταράσσω ἐμμελής διαλέγω καί ὁ πολύς αὐτός πείθω ὑπουργέω ὁ πατρίς ὁ μέτριος . τοιοῦτος τις εἰμί ὁ τρόπος ὁ φιλοσοφία αὐτός , πρᾶος καί ἥμερος καί φαιδρός ·
lucianus.demonax 10
μόνον αὐτὸν ἠνία φίλου νόσος ἢ θάνατος , ὡς ἂν καὶ τὸ μέγιστον τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν τὴν φιλίαν ἡγούμενον . καὶ διὰ τοῦτο φίλος μὲν ἦν ἅπασι καὶ οὐκ ἔστιν ὅντινα οὐκ οἰκεῖον ἐνόμιζεν , ἄνθρωπόν γε ὄντα , πλέον δὲ ἢ ἔλαττον ἔχαιρε συνὼν ἐνίοις αὐτῶν , μόνοις ἐξιστάμενος ὁπόσοι ἂν ἐδόκουν αὐτῷ ὑπὲρ τὴν τῆς θεραπείας ἐλπίδα διαμαρτάνειν . καὶ πάντα ταῦτα μετὰ Χαρίτων καὶ Ἀφροδίτης αὐτῆς ἔπραττέν τε καὶ ἔλεγεν , ὡς ἀεί , τὸ κωμικὸν ἐκεῖνο , τὴν πειθὼ τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ ἐπικαθῆσθαι .
Lemmas: μόνος αὐτός ἀνιάω φίλος νόσος ἤ θάνατος , ὡς ἄν καί ὁ μέγας ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀγαθός ὁ φιλία ἡγέομαι . καί διά οὗτος φίλος μέν εἰμί ἅπας καί οὐ εἰμί ὅστις οὐ οἰκεῖος νομίζω , ἄνθρωπος γε εἰμί , πολύς δέ ἤ ἐλαχύς χαίρω σύνειμι ἔνιοι αὐτός , μόνος ἐξίστημι ὁπόσος ἄν δοκέω αὐτός ὑπέρ ὁ ὁ θεραπεία ἐλπίς διαμαρτάνω . καί πᾶς οὗτος μετά Χάρις καί Ἀφροδίτη αὐτός πράσσω τε καί λέγω , ὡς ἀεί , ὁ κωμικός ἐκεῖνος , ὁ πειθώ ὁ χεῖλος αὐτός ἐπικάθημαι .
lucianus.demonax 11
τοιγαροῦν καὶ Ἀθηναίων ὅ τε σύμπας δῆμος καὶ οἱ ἐν τέλει ὑπερφυῶς ἐθαύμαζον αὐτὸν καὶ διετέλουν ὥς τινα τῶν κρειττόνων προσβλέποντες . καίτοι ἐν ἀρχῇ προσέκρουε τοῖς πολλοῖς αὐτῶν καὶ μῖσος οὐ μεῖον τοῦ πρὸ αὑτοῦ παρὰ τοῖς πλήθεσιν ἐκτήσατο ἐπί τε τῇ παρρησίᾳ καὶ ἐλευθερίᾳ , καί τινες ἐπʼ αὐτὸν συνέστησαν Ἄνυτοι καὶ Μέλητοι τὰ αὐτὰ κατηγοροῦντες ἅπερ κἀκείνου οἱ τότε , ὅτι οὔτε θύων ὤφθη πώποτε οὔτε ἐμυήθη μόνος ἁπάντων ταῖς Ἐλευσινίαις · πρὸς ἅπερ ἀνδρείως μάλα στεφανωσάμενος καὶ καθαρὸν ἱμάτιον ἀναλαβὼν καὶ παρελθὼν εἰς τὴν ἐκκλησίαν τὰ μὲν ἐμμελῶς , τὰ δὲ καὶ τραχύτερον ἢ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ προαίρεσιν ἀπελογήσατο · πρὸς μὲν γὰρ τὸ μὴ τεθυκέναι πώποτε τῇ Ἀθηνᾷ , Μὴ θαυμάσητε , ἔφη , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ μὴ πρότερον αὐτῇ ἔθυσα , οὐδὲν γὰρ δεῖσθαι αὐτὴν τῶν παρʼ ἐμοῦ θυσιῶν ὑπελάμβανον . πρὸς δὲ θάτερον , τὸ τῶν μυστηρίων , ταύτην ἔφη ἔχειν αἰτίαν τοῦ μὴ κοινωνῆσαι σφίσι τῆς τελετῆς , ὅτι , ἄν τε φαῦλα ᾖ τὰ μυστήρια , οὐ σιωπήσεται πρὸς τοὺς μηδέπω μεμυημένους , ἀλλʼ ἀποτρέψει αὐτοὺς τῶν ὀργίων , ἄν τε καλά , πᾶσιν αὐτὰ ἐξαγορεύσει ὑπὸ φιλανθρωπίας · ὥστε τοὺς Ἀθηναίους ἤδη λίθους ἐπʼ αὐτὸν ἐν ταῖν χεροῖν ἔχοντας πράους αὐτῷ καὶ ἵλεως γενέσθαι αὐτίκα καὶ τὸ ἀπʼ ἐκείνου ἀρξαμένους τιμᾶν καὶ αἰδεῖσθαι καὶ τὰ τελευταῖα θαυμάζειν , καίτοι εὐθὺς ἐν ἀρχῇ τῶν πρὸς αὐτοὺς λόγων τραχυτέρῳ ἐχρήσατο τῷ προοιμίῳ · ἄνδρες γὰρ ἔφη Ἀθηναῖοι , ἐμὲ μὲν ὁρῶντες ἐστεφανωμένον ὑμεῖς ἤδη κἀμὲ καταθύσατε , τὸ γὰρ πρότερον οὐκ ἐκαλλιερήσατε .
Lemmas: τοιγαροῦν καί Ἀθηναῖος ὁ τε σύμπας δῆμος καί ὁ ἐν τέλος ὑπερφυής θαυμάζω αὐτός καί διατελέω ὡς τις ὁ κρατύς προσβλέπω . καίτοι ἐν ἀρχή προσκρούω ὁ πολύς αὐτός καί μῖσος οὐ μείων ὁ πρό ἑαυτοῦ παρά ὁ πλῆθος κτάομαι ἐπί τε ὁ παρρησία καί ἐλευθερία , καί τις ἐπί αὐτός συνίστημι Ἄνυτος καί Μέλητος ὁ αὐτός κατηγορέω ὅς ἐκεῖνος ὁ τότε , ὅτι οὔτε θύω ὁράω πώποτε οὔτε μυάω μόνος ἅπας ὁ Ἐλευσίνιος · πρός ὅς ἀνδρεῖος μάλα στεφανόω καί καθαρός ἱμάτιον ἀναλαμβάνω καί παρέρχομαι εἰς ὁ ἐκκλησία ὁ μέν ἐμμελής , ὁ δέ καί τραχύς ἤ κατά ὁ ἑαυτοῦ προαίρεσις ἀπολογέομαι · πρός μέν γάρ ὁ μή θύω πώποτε ὁ Ἀθήνη , μή θαυμάζω , φημί , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , εἰ μή πρότερος αὐτός θύω , οὐδείς γάρ δέω αὐτός ὁ παρά ἐγώ θυσία ὑπολαμβάνω . πρός δέ ἕτερος , ὁ ὁ μυστήριον , οὗτος φημί ἔχω αἰτία ὁ μή κοινωνέω σφεῖς ὁ τελετή , ὅτι , ἐάν τε φαῦλος εἰμί ὁ μυστήριον , οὐ σιωπάω πρός ὁ μηδέπω μυέω , ἀλλά ἀποτρέπω αὐτός ὁ ὄργια , ἐάν τε καλός , πᾶς αὐτός ἐξαγορεύω ὑπό φιλανθρωπία · ὥστε ὁ Ἀθηναῖος ἤδη λίθος ἐπί αὐτός ἐν ὁ χείρ ἔχω πρᾶος αὐτός καί ἵλαος γίγνομαι αὐτίκα καί ὁ ἀπό ἐκεῖνος ἄρχω τιμάω καί αἰδέομαι καί ὁ τελευταῖος θαυμάζω , καίτοι εὐθύς ἐν ἀρχή ὁ πρός αὐτός λόγος τραχύς χράω ὁ προοίμιον · ἀνήρ γάρ φημί Ἀθηναῖος , ἐγώ μέν ὁράω στεφανόω σύ ἤδη ἐγώ καταθύω , ὁ γάρ πρότερος οὐ καλλιερέω .
lucianus.demonax 12
βούλομαι δὲ ἔνια παραθέσθαι τῶν εὐστόχως τε ἅμα καὶ ἀστείως ὑπʼ αὐτοῦ λελεγμένων · ἄρξασθαι δὲ ἀπὸ Φαβωρίνου καλὸν καὶ ὧν πρὸς ἐκεῖνον εἶπεν . ἐπεὶ γὰρ ὁ Φαβωρῖνος ἀκούσας τινὸς ὡς ἐν γέλωτι ποιοῖτο τὰς ὁμιλίας αὐτοῦ καὶ μάλιστα τῶν ἐν αὐταῖς μελῶν τὸ ἐπικεκλασμένον σφόδρα ὡς ἀγεννὲς καὶ γυναικεῖον καὶ φιλοσοφίᾳ ἥκιστα πρέπον , προσελθὼν ἠρώτα τὸν Δημώνακτα , τίς ὢν χλευάζοι τὰ αὐτοῦ · ἄνθρωπος , ἔφη , οὐκ εὐαπάτητα ἔχων τὰ ὦτα . ἐγκειμένου δὲ τοῦ σοφιστοῦ καὶ ἐρωτῶντος , τίνα δὲ καὶ ἐφόδια ἔχων , ὦ Δημῶναξ , ἐκ παιδείας εἰς φιλοσοφίαν ἥκεις ; ὄρχεις , ἔφη .
Lemmas: βούλομαι δέ ἔνιοι παρατίθημι ὁ εὔστοχος τε ἅμα καί ἀστεῖος ὑπό αὐτός λέγω · ἄρχω δέ ἀπό Φαβωρῖνος καλός καί ὅς πρός ἐκεῖνος λέγω . ἐπεί γάρ ὁ Φαβωρῖνος ἀκούω τις ὡς ἐν γέλως ποιέω ὁ ὁμιλία αὐτός καί μάλα ὁ ἐν αὐτός μέλος ὁ ἐπικλάω σφόδρα ὡς ἀγεννής καί γυναικεῖος καί φιλοσοφία ἦκα πρέπω , προσέρχομαι ἐρωτάω ὁ Δήμωναξ , τίς εἰμί χλευάζω ὁ αὐτός · ἄνθρωπος , φημί , οὐ εὐαπάτητος ἔχω ὁ οὖς . ἔγκειμαι δέ ὁ σοφιστής καί ἐρωτάω , τίς δέ καί ἐφόδια ἔχω , ὦ Δημώναξ , ἐκ παιδεία εἰς φιλοσοφία ἥκω ; ὄρχις , φημί .
lucianus.demonax 13
ἄλλοτε δέ ποτε ὁ αὐτὸς προσελθὼν ἠρώτα τὸν Δημώνακτα , τίνα αἵρεσιν ἀσπάζεται μᾶλλον ἐν φιλοσοφίᾳ · ὁ δέ , Τίς γάρ σοι εἶπεν ὅτι φιλοσοφῶ ; καὶ ἀπιὼν ἤδη παρʼ αὐτοῦ μάλα ἡδὺ ἐγέλασεν · τοῦ δὲ ἐρωτήσαντος , ἐφʼ ὅτῳ γελᾷ , ἐκεῖνος ἔφη , Γελοῖόν μοι εἶναι ἔδοξεν , εἰ σὺ ἀπὸ τοῦ πώγωνος ἀξιοῖς κρίνεσθαι τοὺς φιλοσοφοῦντας αὐτὸς πώγωνα οὐκ ἔχων .
Lemmas: ἄλλοτε δέ ποτέ ὁ αὐτός προσέρχομαι ἐρωτάω ὁ Δημώναξ , τίς αἵρεσις ἀσπάζομαι μάλα ἐν φιλοσοφία · ὁ δέ , τίς γάρ σύ λέγω ὅτι φιλοσοφέω ; καί ἀπέρχομαι ἤδη παρά αὐτός μάλα ἡδύς γελάω · ὁ δέ ἐρωτάω , ἐπί ὅστις γελάω , ἐκεῖνος φημί , γέλοιος ἐγώ εἰμί δοκέω , εἰ σύ ἀπό ὁ πώγων ἀξιόω κρίνω ὁ φιλοσοφέω αὐτός πώγων οὐ ἔχω .
lucianus.demonax 14
τοῦ δὲ Σιδωνίου ποτὲ σοφιστοῦ Ἀθήνησιν εὐδοκιμοῦντος καὶ λέγοντος ὑπὲρ αὑτοῦ ἔπαινόν τινα τοιοῦτον , ὅτι πάσης φιλοσοφίας πεπείραται — οὐ χεῖρον δὲ αὐτὰ εἰπεῖν ἃ ἔλεγεν · Ἐὰν Ἀριστοτέλης με καλῇ ἐπὶ τὸ Λύκειον , ἕψομαι · ἂν Πλάτων ἐπὶ τὴν Ἀκαδημίαν , ἀφίξομαι · ἂν Ζήνων , ἐν τῇ Ποικίλῃ διατρίψω · ἂν Πυθαγόρας καλῇ , σιωπήσομαι . ἀναστὰς οὖν ἐκ μέσων τῶν ἀκροωμένων , Οὗτος , ἔφη προσειπὼν τὸ ὄνομα , καλεῖ σε Πυθαγόρας .
Lemmas: ὁ δέ Σιδώνιος ποτέ σοφιστής Ἀθήνησι εὐδοκιμέω καί λέγω ὑπέρ ἑαυτοῦ ἔπαινος τις τοιοῦτος , ὅτι πᾶς φιλοσοφία πειράω — οὐ κακός δέ αὐτός λέγω ὅς λέγω · ἐάν Ἀριστοτέλης ἐγώ καλέω ἐπί ὁ Λύκειον , ἕπομαι · ἐάν Πλάτων ἐπί ὁ Ἀκαδήμεια , ἀφικνέομαι · ἐάν Ζήνων , ἐν ὁ Ποικίλη διατρίβω · ἐάν Πυθαγόρας καλέω , σιωπάω . ἀνίστημι οὖν ἐκ μέσος ὁ ἀκροάομαι , οὗτος , φημί προσλέγω ὁ ὄνομα , καλέω σύ Πυθαγόρας .
lucianus.demonax 15
Πύθωνος δέ τινος τῶν ἐν Μακεδονίᾳ εὐπαρύφων νεανίσκου ὡραίου ἐρεσχηλοῦντος αὐτὸν καὶ προτείνοντος ἐρώτημά τι σοφιστικὸν καὶ κελεύοντος εἰπεῖν τοῦ συλλογισμοῦ τὴν λύσιν , Ἕν , ἔφη , οἶδα , τέκνον , ὅτι περαίνει . ἀγανακτήσαντος δὲ ἐκείνου ἐπὶ τῷ τῆς ἀμφιβολίας σκώμματι καὶ συναπειλήσαντος , Αὐτίκα σοι μάλα τὸν ἄνδρα δείξω , ὁ δὲ σὺν γέλωτι ἠρώτησεν , Καὶ γὰρ ἄνδρα ἔχεις ;
Lemmas: Πύθων δέ τις ὁ ἐν Μακεδονία εὐπάρυφος νεανίσκος ὡραῖος ἐρεσχηλέω αὐτός καί προτείνω ἐρώτημα τις σοφιστικός καί κελεύω λέγω ὁ συλλογισμός ὁ λύσις , εἷς , φημί , οἶδα , τέκνον , ὅτι περαίνω . ἀγανακτέω δέ ἐκεῖνος ἐπί ὁ ὁ ἀμφιβολία σκῶμμα καί συναπειλέω , αὐτίκα σύ μάλα ὁ ἀνήρ δείκνυμι , ὁ δέ σύν γέλως ἐρωτάω , καί γάρ ἀνήρ ἔχω ;
lucianus.demonax 16
ἐπεὶ δέ τις ἀθλητὴς καταγελασθεὶς ὑπʼ αὐτοῦ , ὅτι ἐσθῆτα ὤφθη ἀνθινὴν ἀμπεχόμενος Ὀλυμπιονίκης ὤν , ἐπάταξεν αὐτὸν εἰς τὴν κεφαλὴν λίθῳ καὶ αἷμα ἐρρύη , οἱ μὲν παρόντες ἠγανάκτουν ὡς αὐτὸς ἕκαστος τετυπτημένος καὶ ἐβόων πρὸς τὸν ἀνθύπατον ἰέναι , ὁ δὲ Δημῶναξ , Μηδαμῶς , ἔφη , ὦ ἄνδρες , πρὸς τὸν ἀνθύπατον , ἀλλʼ ἐπὶ τὸν ἰατρόν .
Lemmas: ἐπεί δέ τις ἀθλητής καταγελάω ὑπό αὐτός , ὅτι ἐσθής ὁράω ἀνθινός ἀμπέχω Ὀλυμπιονίκης εἰμί , πατάσσω αὐτός εἰς ὁ κεφαλή λίθος καί αἷμα ῥέω , ὁ μέν πάρειμι ἀγανακτέω ὡς αὐτός ἕκαστος τετυτάζω καί βοάω πρός ὁ ἀνθύπατος ἔρχομαι , ὁ δέ Δημῶναξ , μηδαμῶς , φημί , ὦ ἀνήρ , πρός ὁ ἀνθύπατος , ἀλλά ἐπί ὁ ἰατρός .
lucianus.demonax 17
ἐπεὶ δέ ποτε καὶ χρυσοῦν δακτύλιον ὁδῷ βαδίζων εὗρεν , γραμματεῖον ἐν ἀγορᾷ προθεὶς ἠξίου τὸν ἀπολέσαντα , ὅστις εἴη τοῦ δακτυλίου δεσπότης , ἥκειν καὶ εἰπόντα ὁλκὴν αὐτοῦ καὶ λίθον καὶ τύπον ἀπολαμβάνειν · ἧκεν οὖν τις μειρακίσκος ὡραῖος αὐτὸς ἀπολωλεκέναι λέγων . ἐπεὶ δὲ οὐδὲν ὑγιὲς ἔλεγεν , Ἄπιθι , ἔφη , ὦ παῖ , καὶ τὸν ἑαυτοῦ δακτύλιον φύλαττε , τοῦτον γὰρ οὐκ ἀπολώλεκας .
Lemmas: ἐπεί δέ ποτέ καί χρύσεος δακτύλιος ὁδός βαδίζω εὑρίσκω , γραμματεῖον ἐν ἀγορά προτίθημι ἀξιόω ὁ ἀπόλλυμι , ὅστις εἰμί ὁ δακτύλιος δεσπότης , ἥκω καί λέγω ὁλκή αὐτός καί λίθος καί τύπος ἀπολαμβάνω · ἥκω οὖν τις μειρακίσκος ὡραῖος αὐτός ἀπόλλυμι λέγω . ἐπεί δέ οὐδείς ὑγιής λέγω , ἀπέρχομαι , φημί , ὦ παῖς , καί ὁ ἑαυτοῦ δακτύλιος φυλάσσω , οὗτος γάρ οὐ ἀπόλλυμι .
lucianus.demonax 18
τῶν δὲ ἀπὸ τῆς Ῥωμαίων βουλῆς τις Ἀθήνησιν υἱὸν αὐτῷ δείξας πάνυ ὡραῖον , θηλυδρίαν δὲ καὶ διακεκλασμένον , Προσαγορεύει σε , ἔφη , ὁ ἐμὸς υἱὸς οὑτοσί , καὶ ὁ Δημῶναξ , Καλός , ἔφη , καὶ σοῦ ἄξιος καὶ τῇ μητρὶ ὅμοιος .
Lemmas: ὁ δέ ἀπό ὁ Ῥωμαῖος βουλή τις Ἀθήνησι υἱός αὐτός δείκνυμι πάνυ ὡραῖος , θηλυδρίας δέ καί διακλάω , προσαγορεύω σύ , φημί , ὁ ἐμός υἱός οὗτος , καί ὁ Δημῶναξ , καλός , φημί , καί σύ ἄξιος καί ὁ μήτηρ ὅμοιος .
lucianus.demonax 19
τὸν δὲ Κυνικὸν τὸν ἐν ἄρκτου δέρματι φιλοσοφοῦντα οὐχ Ὁνωρᾶτον , ὥσπερ ὠνομάζετο , ἀλλʼ Ἀρκεσίλαον καλεῖν ἠξίου .
Lemmas: ὁ δέ Κυνικός ὁ ἐν ἄρκτος δέρμα φιλοσοφέω οὐ Ὁνωρᾶτος , ὥσπερ ὀνομάζω , ἀλλά Ἀρκεσίλαος καλέω ἀξιόω .
lucianus.demonax 20
ἐρωτήσαντος δέ τινος , τίς αὐτῷ ὅρος εὐδαιμονίας εἶναι δοκεῖ , μόνον εὐδαίμονα ἔφη τὸν ἐλεύθερον · ἐκείνου δὲ φήσαντος πολλοὺς ἐλευθέρους εἶναι , ἀλλʼ ἐκεῖνον νομίζω τὸν μήτε ἐλπίζοντά τι μήτε δεδιότα · ὁ δέ , Καὶ πῶς ἄν , ἔφη , τοῦτό τις δύναιτο ; ἅπαντες γὰρ ὡς τὸ πολὺ τούτοις δεδουλώμεθα . καὶ μὴν εἰ κατανοήσεις τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματα , εὕροις ἂν αὐτὰ οὔτε ἐλπίδος οὔτε φόβου ἄξια , παυσομένων πάντως καὶ τῶν ἀνιαρῶν καὶ τῶν ἡδέων .
Lemmas: ἐρωτάω δέ τις , τίς αὐτός ὅρος εὐδαιμονία ἔρχομαι δοκέω , μόνος εὐδαίμων φημί ὁ ἐλεύθερος · ἐκεῖνος δέ φημί πολύς ἐλεύθερος ἔρχομαι , ἀλλά ἐκεῖνος νομίζω ὁ μήτε ἐλπίζω τις μήτε δείδω · ὁ δέ , καί πῶς ἄν , φημί , οὗτος τις δύναμαι ; ἅπας γάρ ὡς ὁ πολύς οὗτος δουλόω . καί μήν εἰ κατανοέω ὁ ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα , εὑρίσκω ἄν αὐτός οὔτε ἐλπίς οὔτε φόβος ἄξιος , παύω πάντως καί ὁ ἀνιαρός καί ὁ ἡδύς .
lucianus.demonax 21
Περεγρίνου δὲ τοῦ Πρωτέως ἐπιτιμῶντος αὐτῷ , ὅτι ἐγέλα τὰ πολλὰ καὶ τοῖς ἀνθρώποις προσέπαιζε , καὶ λέγοντος , Δημῶναξ , οὐ κυνᾷς , ἀπεκρίνατο , Περεγρῖνε , οὐκ ἀνθρωπίζεις .
Lemmas: Περεγρῖνος δέ ὁ Πρωτεύς ἐπιτιμάω αὐτός , ὅτι γελάω ὁ πολύς καί ὁ ἄνθρωπος προσπαίζω , καί λέγω , Δημώναξ , οὐ κυνάω , ἀποκρίνω , Περεγρῖνος , οὐ ἀνθρωπίζω .
lucianus.demonax 22
καὶ μὴν καὶ φυσικόν τινα περὶ τῶν ἀντιπόδων διαλεγόμενον ἀναστήσας καὶ ἐπὶ φρέαρ ἀγαγὼν καὶ δείξας αὐτῷ τὴν ἐν τῷ ὕδατι σκιὰν ἤρετο , Τοιούτους ἄρα τοὺς ἀντίποδας εἶναι λέγεις ;
Lemmas: καί μήν καί φυσικός τις περί ὁ ἀντίπους διαλέγω ἀνίστημι καί ἐπί φρέαρ ἄγω καί δείκνυμι αὐτός ὁ ἐν ὁ ὕδωρ σκιά ἔρομαι , τοιοῦτος ἄρα ὁ ἀντίπους εἰμί λέγω ;
lucianus.demonax 23
ἀλλὰ καὶ μάγου τινὸς εἶναι λέγοντος καὶ ἐπῳδὰς ἔχειν ἰσχυράς , ὡς ὑπʼ αὐτῶν ἅπαντας ἀναπεισθῆναι παρέχειν αὐτῷ ὁπόσα βούλεται , Μὴ θαύμαζε , ἔφη · καὶ γὰρ αὐτὸς ὁμότεχνός εἰμί σοι , καὶ εἰ βούλει , ἕπου πρὸς τὴν ἀρτόπωλιν καὶ ὄψει με διὰ μιᾶς ἐπῳδῆς καὶ μικροῦ τοῦ φαρμάκου πείθοντα αὐτὴν δοῦναί μοι τῶν ἄρτων , αἰνιττόμενος τὸ νόμισμα ὡς τὰ ἴσα τῇ ἐπῳδῇ δυνάμενον .
Lemmas: ἀλλά καί μάγος τις εἰμί λέγω καί ἐπῳδή ἔχω ἰσχυρός , ὡς ὑπό αὐτός ἅπας ἀναπείθω παρέχω αὐτός ὁπόσος βούλομαι , μή θαυμάζω , φημί · καί γάρ αὐτός ὁμότεχνος εἰμί σύ , καί εἰ βούλομαι , ἕπομαι πρός ὁ ἀρτόπωλις καί ὁράω ἐγώ διά εἷς ἐπῳδή καί μικρός ὁ φάρμακον πείθω αὐτός δίδωμι ἐγώ ὁ ἄρτος , αἰνίσσομαι ὁ νόμισμα ὡς ὁ ἴσος ὁ ἐπῳδή δύναμαι .
lucianus.demonax 24
ἐπεὶ δὲ Ἡρῴδης ὁ πάνυ ἐπένθει τὸν Πολυδεύκη πρὸ ὥρας ἀποθανόντα καὶ ἠξίου ὄχημα ζεύγνυσθαι αὐτῷ καὶ ἵππους παρίστασθαι ὡς ἀναβησομένῳ καὶ δεῖπνον παρασκευάζεσθαι , προσελθών , Παρὰ Πολυδεύκους , ἔφη , κομίζω σοί τινα ἐπιστολήν . ἡσθέντος δὲ ἐκείνου καὶ οἰηθέντος ὅτι κατὰ τὸ κοινὸν καὶ αὐτὸς τοῖς ἄλλοις συντρέχει τῷ πάθει αὐτοῦ , καὶ εἰπόντος , Τί οὖν , ὦ Δημῶναξ , Πολυδεύκης ἀξιοῖ ; αἰτιᾶταί σε , ἔφη , ὅτι μὴ ἤδη πρὸς αὐτὸν ἄπει .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἡρῴδης ὁ πάνυ πενθέω ὁ Πολυδεύκης πρό ὥρα ἀποθνῄσκω καί ἀξιόω ὄχημα ζεύγνυμι αὐτός καί ἵππος παρίστημι ὡς ἀναβαίνω καί δεῖπνον παρασκευάζω , προσέρχομαι , παρά Πολυδεύκης , φημί , κομίζω σύ τις ἐπιστολή . ἥδομαι δέ ἐκεῖνος καί οἴομαι ὅτι κατά ὁ κοινός καί αὐτός ὁ ἄλλος συντρέχω ὁ πάθος αὐτός , καί λέγω , τίς οὖν , ὦ Δημώναξ , Πολυδεύκης ἀξιόω ; αἰτιάομαι σύ , φημί , ὅτι μή ἤδη πρός αὐτός ἀπέρχομαι .
lucianus.demonax 25
ὁ δʼ αὐτὸς υἱὸν πενθοῦντι καὶ ἐν σκότῳ ἑαυτὸν καθείρξαντι προσελθὼν ἔλεγεν μάγος τε εἶναι καὶ δύνασθαι αὐτῷ ἀναγαγεῖν τοῦ παιδὸς τὸ εἴδωλον , εἰ μόνον αὐτῷ τρεῖς τινας ἀνθρώπους ὀνομάσειε μηδένα πώποτε πεπενθηκότας · ἐπὶ πολὺ δὲ ἐκείνου ἐνδοιάσαντος καὶ ἀποροῦντος — οὐ γὰρ εἶχέν τινα , οἶμαι , εἰπεῖν τοιοῦτον — εἶτʼ , ἔφη , ὦ γελοῖε , μόνος ἀφόρητα πάσχειν νομίζεις μηδένα ὁρῶν πένθους ἄμοιρον ;
Lemmas: ὁ δέ αὐτός υἱός πενθέω καί ἐν σκότος ἑαυτοῦ κατείργω προσέρχομαι λέγω μάγος τε εἰμί καί δύναμαι αὐτός ἀνάγω ὁ παῖς ὁ εἴδωλον , εἰ μόνος αὐτός τρεῖς τις ἄνθρωπος ὀνομάζω μηδείς πώποτε πενθέω · ἐπί πολύς δέ ἐκεῖνος ἐνδοιάζω καί ἀπορέω — οὐ γάρ ἔχω τις , οἴομαι , λέγω τοιοῦτος — εἶτα , φημί , ὦ γέλοιος , μόνος ἀφόρητος πάσχω νομίζω μηδείς ὁράω πένθος ἄμοιρος ;
lucianus.demonax 26
καὶ μὴν κἀκείνων καταγελᾶν ἠξίου τῶν ἐν ταῖς ὁμιλίαις πάνυ ἀρχαίοις καὶ ξένοις ὀνόμασι χρωμένων · ἑνὶ γοῦν ἐρωτηθέντι ὑπʼ αὐτοῦ λόγον τινὰ καὶ ὑπεραττικῶς ἀποκριθέντι , Ἐγὼ μέν σε , ἔφη , ὦ ἑταῖρε , νῦν ἠρώτησα , σὺ δέ μοι ὡς ἐπʼ Ἀγαμέμνονος ἀποκρίνῃ .
Lemmas: καί μήν ἐκεῖνος καταγελάω ἀξιόω ὁ ἐν ὁ ὁμιλία πάνυ ἀρχαῖος καί ξένος ὄνομα χράω · εἷς γοῦν ἐρωτάω ὑπό αὐτός λόγος τις καί ὑπεραττικός ἀποκρίνω , ἐγώ μέν σύ , φημί , ὦ ἑταῖρος , νῦν ἐρωτάω , σύ δέ ἐγώ ὡς ἐπί Ἀγαμέμνων ἀποκρίνω .
lucianus.demonax 27
εἰπόντος δέ τινος τῶν ἑταίρων , Ἀπίωμεν , Δημῶναξ , εἰς τὸ Ἀσκληπιεῖον καὶ προσευξώμεθα ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ , Πάνυ , ἔφη , κωφὸν ἡγῇ τὸν Ἀσκληπιόν , εἰ μὴ δύναται κἀντεῦθεν ἡμῶν εὐχομένων ἀκούειν .
Lemmas: λέγω δέ τις ὁ ἑταῖρος , ἀπέρχομαι , Δημώναξ , εἰς ὁ Ἀσκληπιεῖον καί προσεύχομαι ὑπέρ ὁ υἱός , πάνυ , φημί , κωφός ἡγέομαι ὁ Ἀσκληπιός , εἰ μή δύναμαι ἐντεῦθεν ἐγώ εὔχομαι ἀκούω .
lucianus.demonax 28
ἰδὼν δέ ποτε δύο τινὰς φιλοσόφους κομιδῇ ἀπαιδεύτως ἐν ζητήσει ἐρίζοντας καὶ τὸν μὲν ἄτοπα ἐρωτῶντα , τὸν δὲ οὐδὲν πρὸς λόγον ἀποκρινόμενον , Οὐ δοκεῖ ὑμῖν , ἔφη , ὦ φίλοι , ὁ μὲν ἕτερος τούτων τράγον ἀμέλγειν , ὁ δὲ αὐτῷ κόσκινον ὑποτιθέναι ;
Lemmas: ὁράω δέ ποτέ δύο τις φιλόσοφος κομιδῇ ἀπαίδευτος ἐν ζήτησις ἐρίζω καί ὁ μέν ἄτοπος ἐρωτάω , ὁ δέ οὐδείς πρός λόγος ἀποκρίνω , οὐ δοκέω σύ , φημί , ὦ φίλος , ὁ μέν ἕτερος οὗτος τράγος ἀμέλγω , ὁ δέ αὐτός κόσκινον ὑποτίθημι ;
lucianus.demonax 29
Ἀγαθοκλέους δὲ τοῦ Περιπατητικοῦ μέγα φρονοῦντος ὅτι μόνος αὐτός ἐστιν καὶ πρῶτος τῶν διαλεκτικῶν , ἔφη , Καὶ μήν , ὦ Ἀγαθόκλεις , εἰ μὲν πρῶτος , οὐ μόνος , εἰ δὲ μόνος , οὐ πρῶτος .
Lemmas: Ἀγαθοκλῆς δέ ὁ Περιπατητικός μέγας φρονέω ὅτι μόνος αὐτός εἰμί καί πρῶτος ὁ διαλεκτικός , φημί , καί μήν , ὦ Ἀγαθοκλῆς , εἰ μέν πρῶτος , οὐ μόνος , εἰ δέ μόνος , οὐ πρῶτος .
lucianus.demonax 30
Κεθήγου δὲ τοῦ ὑπατικοῦ , ὁπότε διὰ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ἀσίαν ἀπῄει πρεσβεύσων τῷ πατρί , πολλὰ καταγέλαστα καὶ λέγοντος καὶ ποιοῦντος , ἐπειδὴ τῶν ἑταίρων τις ὁρῶν ταῦτα ἔλεγεν αὐτὸν μέγα κάθαρμα εἶναι , Μὰ τὸν Δίʼ , ἔφη ὁ Δημῶναξ , οὐδὲ μέγα .
Lemmas: Κέθηγος δέ ὁ ὑπατικός , ὁπότε διά ὁ Ἑλλάς εἰς ὁ Ἀσία ἀπέρχομαι πρεσβεύω ὁ πατήρ , πολύς καταγέλαστος καί λέγω καί ποιέω , ἐπειδή ὁ ἑταῖρος τις ὁράω οὗτος λέγω αὐτός μέγας κάθαρμα εἰμί , μά ὁ Ζεύς , φημί ὁ Δημῶναξ , οὐδέ μέγας .
lucianus.demonax 31
καὶ Ἀπολλώνιον δέ ποτε τὸν φιλόσοφον ἰδὼν μετὰ πολλῶν τῶν μαθητῶν ἐξελαύνοντα — ἤδη δὲ ἀπῄει μετάπεμπτος ὡς ἐπὶ παιδείᾳ τῷ βασιλεῖ συνεσόμενος — προσέρχεται , ἔφη , Ἀπολλώνιος καὶ οἱ Ἀργοναῦται αὐτοῦ .
Lemmas: καί Ἀπολλώνιον δέ ποτέ ὁ φιλόσοφος ὁράω μετά πολύς ὁ μαθητής ἐξελαύνω — ἤδη δέ ἀπέρχομαι μετάπεμπτος ὡς ἐπί παιδεία ὁ βασιλεύς σύνειμι — προσέρχομαι , φημί , Ἀπολλώνιος καί ὁ Ἀργοναύτης αὐτός .
lucianus.demonax 32
ἄλλου δέ ποτε ἐρομένου εἰ ἀθάνατος αὐτῷ ἡ ψυχὴ δοκεῖ εἶναι , Ἀθάνατος , ἔφη , ἀλλʼ ὡς πάντα .
Lemmas: ἄλλος δέ ποτέ ἔρομαι εἰ ἀθάνατος αὐτός ὁ ψυχή δοκέω εἰμί , ἀθάνατος , φημί , ἀλλά ὡς πᾶς .
lucianus.demonax 33
περὶ μέντοι Ἡρῴδου ἔλεγεν ἀληθεύειν τὸν Πλάτωνα φάμενον , οὐ μίαν ἡμᾶς ψυχὴν ἔχειν · οὐ γὰρ εἶναι τῆς αὐτῆς ψυχῆς Ῥήγιλλαν καὶ Πολυδεύκη ὡς ζῶντας ἑστιᾶν καὶ τὰ τοιαῦτα μελετᾶν .
Lemmas: περί μέντοι Ἡρῴδης λέγω ἀληθεύω ὁ Πλάτων φημί , οὐ εἷς ἐγώ ψυχή ἔχω · οὐ γάρ εἰμί ὁ αὐτός ψυχή Ῥήγιλλας καί Πολυδεύκης ὡς ζάω ἑστιάω καί ὁ τοιοῦτος μελετάω .
lucianus.demonax 34
ἐτόλμησε δέ ποτε καὶ Ἀθηναίους ἐρωτῆσαι δημοσίᾳ τῆς προρρήσεως ἀκούσας , διὰ τίνα αἰτίαν ἀποκλείουσι τοὺς βαρβάρους , καὶ ταῦτα τοῦ τὴν τελετὴν αὐτοῖς καταστησαμένου Εὐμόλπου βαρβάρου καὶ Θρᾳκὸς ὄντος .
Lemmas: τολμάω δέ ποτέ καί Ἀθηναῖος ἐρωτάω δημοσίᾳ ὁ πρόρρησις ἀκούω , διά τίς αἰτία ἀποκλείω ὁ βάρβαρος , καί οὗτος ὁ ὁ τελετή αὐτός καθίστημι Εὔμολπος βάρβαρος καί Θρᾷξ εἰμί .
lucianus.demonax 35
ἐπεὶ δέ ποτε πλεῖν μέλλοντι αὐτῷ διὰ χειμῶνος ἔφη τις τῶν φίλων , Οὐ δέδοικας μὴ ἀνατραπέντος τοῦ σκάφους ὑπὸ ἰχθύων καταβρωθῇς ; ἀγνώμων ἂν εἴην , ἔφη , ὀκνῶν ὑπὸ ἰχθύων κατεδεσθῆναι τοσούτους αὐτὸς ἰχθῦς καταφαγών .
Lemmas: ἐπεί δέ ποτέ πλέω μέλλω αὐτός διά χειμών φημί τις ὁ φίλος , οὐ δείδω μή ἀνατρέπω ὁ σκάφος ὑπό ἰχθῦς καταβιβρώσκω ; ἀγνώμων ἄν εἰμί , φημί , ὀκνέω ὑπό ἰχθῦς κατεδέζω τοσοῦτος αὐτός ἰχθῦς κατεσθίω .
lucianus.demonax 36
ῥήτορι δέ τινι κάκιστα μελετήσαντι συνεβούλευεν ἀσκεῖν καὶ γυμνάζεσθαι · τοῦ δὲ εἰπόντος , Ἀεὶ ἐπʼ ἐμαυτοῦ λέγω , Εἰκότως τοίνυν , ἔφη , τοιαῦτα λέγεις μωρῷ ἀκροατῇ χρώμενος .
Lemmas: ῥήτωρ δέ τις κακός μελετάω συμβουλεύω ἀσκέω καί γυμνάζω · ὁ δέ λέγω , ἀεί ἐπί ἐμαυτοῦ λέγω , ἔοικα τοίνυν , φημί , τοιοῦτος λέγω μωρός ἀκροατής χράω .
lucianus.demonax 37
καὶ μάντιν δέ ποτε ἰδὼν δημοσίᾳ ἐπὶ μισθῷ μαντευόμενον , Οὐχ ὁρῶ , ἔφη , ἐφʼ ὅτῳ τὸν μισθὸν ἀπαιτεῖς · εἰ μὲν γὰρ ὡς ἀλλάξαι τι δυνάμενος τῶν ἐπικεκλωσμένων , ὀλίγον αἰτεῖς ὁπόσον ἂν αἰτῇς , εἰ δὲ ὡς δέδοκται τῷ θεῷ πάντα ἔσται , τί σου δύναται ἡ μαντική ;
Lemmas: καί μάντις δέ ποτέ ὁράω δημοσίᾳ ἐπί μισθός μαντεύομαι , οὐ ὁράω , φημί , ἐπί ὅστις ὁ μισθός ἀπαιτέω · εἰ μέν γάρ ὡς ἀλλάσσω τις δύναμαι ὁ ἐπικλώθω , ὀλίγος αἰτέω ὁπόσος ἄν αἰτέω , εἰ δέ ὡς δοκέω ὁ θεός πᾶς εἰμί , τίς σύ δύναμαι ὁ μαντικός ;
lucianus.demonax 38
πρεσβύτου δέ τινος Ῥωμαίου εὐσωματοῦντος τὴν ἐνόπλιον αὐτῷ μάχην πρὸς πάτταλον ἐπιδειξαμένου καὶ ἐρομένου , Πῶς σοι , Δημῶναξ , μεμαχῆσθαι ἔδοξα ; καλῶς , ἔφη , ἂν ξύλινον τὸν ἀνταγωνιστὴν ἔχῃς .
Lemmas: πρεσβύτης δέ τις Ῥωμαῖος εὐσωματέω ὁ ἐνόπλιος αὐτός μάχη πρός πάσσαλος ἐπιδείκνυμι καί ἔρομαι , πῶς σύ , Δημώναξ , μάχομαι δοκέω ; καλός , φημί , ἐάν ξύλινος ὁ ἀνταγωνιστής ἔχω .
lucianus.demonax 39
καὶ μὴν καὶ πρὸς τὰς ἀπόρους τῶν ἐρωτήσεων πάνυ εὐστόχως παρεσκεύαστο · ἐρομένου γάρ τινος ἐπὶ χλευασμῷ , Εἰ χιλίας μνᾶς ξύλων καύσαιμι , ὦ Δημῶναξ , πόσαι μναῖ ἂν καπνοῦ γένοιντο ; στῆσον , ἔφη , τὴν σποδόν , καὶ τὸ λοιπὸν πᾶν καπνὸς ἔσται .
Lemmas: καί μήν καί πρός ὁ ἄπορος ὁ ἐρώτησις πάνυ εὔστοχος παρασκευάζω · ἔρομαι γάρ τις ἐπί χλευασμός , εἰ χίλιοι μνᾶ ξύλον καίω , ὦ Δημώναξ , πόσος μνᾶ ἄν καπνός γίγνομαι ; ἵστημι , φημί , ὁ σποδός , καί ὁ λοιπός πᾶς καπνός εἰμί .
lucianus.demonax 40
Πολυβίου δέ τινος , κομιδῇ ἀπαιδεύτου ἀνθρώπου καὶ σολοίκου , εἰπόντος , Ὁ βασιλεύς με τῇ Ῥωμαίων πολιτείᾳ τετίμηκεν · εἴθε σε , ἔφη , Ἕλληνα μᾶλλον ἢ Ῥωμαῖον πεποιήκει .
Lemmas: Πολύβιος δέ τις , κομιδῇ ἀπαίδευτος ἄνθρωπος καί σόλοικος , λέγω , ὁ βασιλεύς ἐγώ ὁ Ῥωμαῖος πολιτεία τιμάω · εἴθε σύ , φημί , Ἕλλην μάλα ἤ Ῥωμαῖος ποιέω .
lucianus.demonax 41
ἰδὼν δέ τινα τῶν εὐπαρύφων ἐπὶ τῷ πλάτει τῆς πορφύρας μέγα φρονοῦντα , κύψας αὐτοῦ πρὸς τὸ οὖς καὶ τῆς ἐσθῆτος λαβόμενος καὶ δείξας , Τοῦτο μέντοι πρὸ σοῦ πρόβατον ἐφόρει καὶ ἦν πρόβατον .
Lemmas: ὁράω δέ τις ὁ εὐπάρυφος ἐπί ὁ πλάτος ὁ πορφύρα μέγας φρονέω , κύπτω αὐτός πρός ὁ οὖς καί ὁ ἐσθής λαμβάνω καί δείκνυμι , οὗτος μέντοι πρό σύ πρόβατον φορέω καί εἰμί πρόβατον .
lucianus.demonax 42
ἐπεὶ μέντοι λουόμενος ὤκνησεν ἐς τὸ ὕδωρ ζέον ἐμβῆναι , καὶ ᾐτιάσατό τις ὡς ἀποδειλιάσαντα , Εἰπέ μοι , ἔφη , ὑπὲρ πατρίδος αὐτὸ πείσεσθαι ἔμελλον ;
Lemmas: ἐπεί μέντοι λούω ὀκνέω εἰς ὁ ὕδωρ ζέω ἐμβαίνω , καί αἰτιάομαι τις ὡς ἀποδειλιάω , λέγω ἐγώ , φημί , ὑπέρ πατρίς αὐτός πάσχω μέλλω ;
lucianus.demonax 43
ἐρομένου δέ τινος , Ποῖα νομίζεις εἶναι τὰ ἐν Ἅιδου ; περίμεινον , ἔφη , κἀκεῖθέν σοι ἐπιστελῶ .
Lemmas: ἔρομαι δέ τις , ποῖος νομίζω εἰμί ὁ ἐν ᾍδης ; περιμένω , φημί , ἐκεῖθεν σύ ἐπιστέλλω .
lucianus.demonax 44
Ἀδμήτῳ δέ τινι ποιητῇ φαύλῳ λέγοντι γεγραφέναι μονόστιχον ἐπίγραμμα , ὅπερ ἐν ταῖς διαθήκαις κεκέλευκεν ἐπιγραφῆναι αὑτοῦ τῇ στήλῃ — οὐ χεῖρον δὲ καὶ αὐτὸ εἰπεῖν , Γαῖα λάβʼ Ἀδμήτου ἔλυτρον , βῆ δʼ εἰς θεὸν αὐτός — γελάσας εἶπεν , Οὕτω καλόν ἐστιν , ὦ Ἄδμητε , τὸ ἐπίγραμμα , ὥστε ἐβουλόμην αὐτὸ ἤδη ἐπιγεγράφθαι .
Lemmas: Ἄδμητος δέ τις ποιητής φαῦλος λέγω γράφω μονόστιχος ἐπίγραμμα , ὅς ἐν ὁ διαθήκη κελεύω ἐπιγράφω ἑαυτοῦ ὁ στήλη — οὐ κακός δέ καί αὐτός λέγω , γῆ λαμβάνω Ἄδμητος ἔλυτρον , βαίνω δέ εἰς θεός αὐτός — γελάω λέγω , οὕτως καλός εἰμί , ὦ Ἄδμητος , ὁ ἐπίγραμμα , ὥστε βούλομαι αὐτός ἤδη ἐπιγράφω .
lucianus.demonax 45
ἰδὼν δέ τις ἐπὶ τῶν σκελῶν αὐτοῦ οἷα τοῖς γέρουσιν ἐπιεικῶς γίνεται , ἤρετο , Τί τοῦτο , ὦ Δημῶναξ ; ὁ δὲ μειδιάσας , Χάρων με ἔδακεν , ἔφη .
Lemmas: ὁράω δέ τις ἐπί ὁ σκέλος αὐτός οἷος ὁ γέρων ἐπιεικής γίγνομαι , ἔρομαι , τίς οὗτος , ὦ Δημώναξ ; ὁ δέ μειδιάω , Χάρων ἐγώ δάκνω , φημί .
lucianus.demonax 46
καὶ μέντοι καὶ Λακεδαιμόνιόν τινα ἰδὼν τὸν αὑτοῦ οἰκέτην μαστιγοῦντα , Παῦσαι , ἔφη , ὁμότιμον σαυτοῦ τὸν δοῦλον ἀποφαίνων .
Lemmas: καί μέντοι καί Λακεδαιμόνιος τις ὁράω ὁ ἑαυτοῦ οἰκέτης μαστιγόω , παύω , φημί , ὁμότιμος σεαυτοῦ ὁ δοῦλος ἀποφαίνω .
lucianus.demonax 47
Δανάης δέ τινος πρὸς τὸν ἀδελφὸν δίκην ἐχούσης , Κρίθητι , ἔφη , οὐ γὰρ εἶ Δανάη ἡ Ἀκρισίου θυγάτηρ .
Lemmas: Δανάη δέ τις πρός ὁ ἀδελφός δίκη ἔχω , κρίνω , φημί , οὐ γάρ εἰμί Δανάη ὁ Ἀκρίσιος θυγάτηρ .
lucianus.demonax 48
μάλιστα δὲ ἐπολέμει τοῖς οὐ πρὸς ἀλήθειαν ἀλλὰ πρὸς ἐπίδειξιν φιλοσοφοῦσιν · ἕνα γοῦν ἰδὼν Κυνικὸν τρίβωνα μὲν καὶ πήραν ἔχοντα , ἀντὶ δὲ τῆς βακτηρίας ὕπερον , καὶ κεκραγότα καὶ λέγοντα ὅτι Ἀντισθένους καὶ Κράτητος καὶ Διογένους ἐστὶ ζηλωτής , Μὴ ψεύδου , ἔφη , σὺ γὰρ Ὑπερείδου μαθητὴς ὢν τυγχάνεις .
Lemmas: μάλα δέ πολεμέω ὁ οὐ πρός ἀλήθεια ἀλλά πρός ἐπίδειξις φιλοσοφέω · εἷς γοῦν ὁράω Κυνικός τρίβων μέν καί πήρα ἔχω , ἀντί δέ ὁ βακτηρία ὕπερον , καί κράζω καί λέγω ὅτι Ἀντισθένης καί Κράτης καί Διογένης εἰμί ζηλωτής , μή ψεύδω , φημί , σύ γάρ Ὑπερείδης μαθητής εἰμί τυγχάνω .
lucianus.demonax 49
ἐπεὶ μέντοι πολλοὺς τῶν ἀθλητῶν ἑώρα κακομαχοῦντας καὶ παρὰ τὸν νόμον τὸν ἐναγώνιον ἀντὶ τοῦ παγκρατιάζειν δάκνοντας , Οὐκ ἀπεικότως , ἔφη , τοὺς νῦν ἀθλητὰς οἱ παρομαρτοῦντες λέοντας καλοῦσιν .
Lemmas: ἐπεί μέντοι πολύς ὁ ἀθλητής ὁράω κακομαχέω καί παρά ὁ νόμος ὁ ἐναγώνιος ἀντί ὁ παγκρατιάζω δάκνω , οὐ ἀπεικότως , φημί , ὁ νῦν ἀθλητής ὁ παρομαρτέω λέων καλέω .
lucianus.demonax 50
ἀστεῖον δὲ κἀκεῖνο αὐτοῦ καὶ δηκτικὸν ἅμα τὸ πρὸς τὸν ἀνθύπατον εἰρημένον · ἦν μὲν γὰρ τῶν πιττουμένων τὰ σκέλη καὶ τὸ σῶμα ὅλον · κυνικοῦ δέ τινος ἐπὶ λίθον ἀναβάντος καὶ αὐτὸ τοῦτο κατηγοροῦντος αὐτοῦ καὶ εἰς κιναιδίαν διαβάλλοντος , ἀγανακτήσας καὶ κατασπασθῆναι τὸν Κυνικὸν κελεύσας ἔμελλεν ἢ ξύλοις συντρίψειν ἢ καὶ φυγῇ ζημιώσειν · ἀλλʼ ὅ γε Δημῶναξ παρατυχὼν παρῃτεῖτο συγγνώμην ἔχειν αὐτῷ κατά τινα πάτριον τοῖς Κυνικοῖς παρρησίαν θρασυνομένῳ . εἰπόντος δὲ τοῦ ἀνθυπάτου , Νῦν μέν σοι ἀφίημι αὐτόν , ἂν δὲ ὕστερον τοιοῦτόν τι τολμήσῃ , τί παθεῖν ἄξιός ἐστιν ; καὶ ὁ Δημῶναξ , Δρωπακισθῆναι τότε αὐτὸν κέλευσον .
Lemmas: ἀστεῖος δέ ἐκεῖνος αὐτός καί δηκτικός ἅμα ὁ πρός ὁ ἀνθύπατος λέγω · εἰμί μέν γάρ ὁ πισσόω ὁ σκέλος καί ὁ σῶμα ὅλος · κυνικός δέ τις ἐπί λίθος ἀναβαίνω καί αὐτός οὗτος κατηγορέω αὐτός καί εἰς κιναιδία διαβάλλω , ἀγανακτέω καί κατασπάω ὁ Κυνικός κελεύω μέλλω ἤ ξύλον συντρίβω ἤ καί φυγή ζημιόω · ἀλλά ὁ γε Δημῶναξ παρατυγχάνω παραιτέομαι συγγνώμη ἔχω αὐτός κατά τις πάτριος ὁ Κυνικός παρρησία θρασύνω . λέγω δέ ὁ ἀνθύπατος , νῦν μέν σύ ἀφίημι αὐτός , ἐάν δέ ὕστερον τοιοῦτος τις τολμάω , τίς πάσχω ἄξιος εἰμί ; καί ὁ Δημῶναξ , δρωπακίζω τότε αὐτός κελεύω .
lucianus.demonax 51
ἄλλῳ δέ τινι στρατοπέδων ἅμα καὶ ἔθνους τοῦ μεγίστου τὴν ἀρχὴν ἐμπιστευθέντι ἐκ βασιλέως ἐρομένῳ , πῶς ἄριστα ἄρξει ; ἀοργήτως , ἔφη , καὶ ὀλίγα μὲν λαλῶν , πολλὰ δὲ ἀκούων .
Lemmas: ἄλλος δέ τις στρατόπεδον ἅμα καί ἔθνος ὁ μέγας ὁ ἀρχή ἐμπιστεύω ἐκ βασιλεύς ἔρομαι , πῶς ἀγαθός ἄρχω ; ἀόργητος , φημί , καί ὀλίγος μέν λαλέω , πολύς δέ ἀκούω .
lucianus.demonax 52
ἐρομένῳ δέ τινι εἰ καὶ αὐτὸς πλακοῦντας ἐσθίοι , Οἴει οὖν , ἔφη , τοῖς μωροῖς τὰς μελίσσας τιθέναι τὰ κηρία ;
Lemmas: ἔρομαι δέ τις εἰ καί αὐτός πλακοῦς ἐσθίω , οἴομαι οὖν , φημί , ὁ μωρός ὁ μέλισσα τίθημι ὁ κηρίον ;
lucianus.demonax 53
πρὸς δὲ τῇ Ποικίλῃ ἀνδριάντα ἰδὼν τὴν χεῖρα ἀποκεκομμένον , ὀψὲ ἔφη Ἀθηναίους εἰκόνι χαλκῇ τετιμηκέναι τὸν Κυνέγειρον .
Lemmas: πρός δέ ὁ Ποικίλη ἀνδριάς ὁράω ὁ χείρ ἀποκόπτω , ὀψέ φημί Ἀθηναῖος εἰκών χάλκεος τιμάω ὁ Κυνέγειρος .
lucianus.demonax 54
καὶ μὴν καὶ Ῥουφῖνον τὸν Κύπριον — λέγω δὴ τὸν χωλὸν τὸν ἐκ τοῦ περιπάτου — ἰδὼν ἐπὶ πολὺ τοῖς περιπάτοις ἐνδιατρίβοντα , Οὐδέν ἐστιν , ἔφη , ἀναισχυντότερον χωλοῦ Περιπατητικοῦ .
Lemmas: καί μήν καί Ῥουφῖνος ὁ Κύπριος — λέγω δή ὁ χωλός ὁ ἐκ ὁ περίπατος — ὁράω ἐπί πολύς ὁ περίπατος ἐνδιατρίβω , οὐδείς εἰμί , φημί , ἀναίσχυντος χωλός Περιπατητικός .
lucianus.demonax 55
ἐπεὶ δέ ποτε ὁ Ἐπίκτητος ἐπιτιμῶν ἅμα συνεβούλευεν αὐτῷ ἀγαγέσθαι γυναῖκα καὶ παιδοποιήσασθαι — πρέπειν γὰρ καὶ τοῦτο φιλοσόφῳ ἀνδρὶ ἕτερον ἀντʼ αὐτοῦ καταλιπεῖν τῇ φύσει — ἐλεγκτικώτατα πρὸς αὐτὸν ἀπεκρίνατο , Οὐκοῦν , ὦ Ἐπίκτητε , δός μοι μίαν τῶν σαυτοῦ θυγατέρων .
Lemmas: ἐπεί δέ ποτέ ὁ Ἐπίκτητος ἐπιτιμάω ἅμα συμβουλεύω αὐτός ἄγω γυνή καί παιδοποιέω — πρέπω γάρ καί οὗτος φιλόσοφος ἀνήρ ἕτερος ἀντί αὐτός καταλείπω ὁ φύσις — ἐλεγκτικός πρός αὐτός ἀποκρίνω , οὐκοῦν , ὦ Ἐπίκτητος , δίδωμι ἐγώ εἷς ὁ σεαυτοῦ θυγάτηρ .
lucianus.demonax 56
καὶ μὴν τὸ πρὸς Ἑρμῖνον τὸν Ἀριστοτελικὸν ἄξιον ἀπομνημονεῦσαι · εἰδὼς γὰρ αὐτὸν παγκάκιστον μὲν ὄντα καὶ μυρία κακὰ ἐργαζόμενον , τὸν Ἀριστοτέλη δʼ ἐπαινοῦντα καὶ διὰ στόματος αὐτοῦ τὰς δέκα κατηγορίας ἔχοντα , Ἑρμῖνε , ἔφη , ἀληθῶς ἄξιος εἶ δέκα κατηγοριῶν .
Lemmas: καί μήν ὁ πρός Ἑρμῖνος ὁ Ἀριστοτελικός ἄξιος ἀπομνημονεύω · οἶδα γάρ αὐτός πάγκακος μέν εἰμί καί μυρίος κακός ἐργάζομαι , ὁ Ἀριστοτέλης δέ ἐπαινέω καί διά στόμα αὐτός ὁ δέκα κατηγορία ἔχω , Ἑρμῖνος , φημί , ἀληθής ἄξιος εἰμί δέκα κατηγορία .
lucianus.demonax 57
Ἀθηναίων δὲ σκεπτομένων κατὰ ζῆλον τὸν πρὸς Κορινθίους καταστήσασθαι θέαν μονομάχων , προελθὼν εἰς αὐτούς , Μὴ πρότερον ταῦτα , ὦ Ἀθηναῖοι , ψηφίσησθε , ἂν μὴ τοῦ Ἐλέου τὸν βωμὸν καθέλητε .
Lemmas: Ἀθηναῖος δέ σκοπέω κατά ζῆλος ὁ πρός Κορίνθιος καθίστημι θέα μονόμαχος , προέρχομαι εἰς αὐτός , μή πρότερος οὗτος , ὦ Ἀθηναῖος , ψηφίζω , ἐάν μή ὁ Ἔλεος ὁ βωμός καθαιρέω .
lucianus.demonax 58
ἐπεὶ δὲ εἰς Ὀλυμπίαν ποτὲ ἐλθόντι αὐτῷ Ἠλεῖοι εἰκόνα χαλκῆν ἐψηφίσαντο , Μηδαμῶς τοῦτο , ἔφη , ὦ ἄνδρες Ἠλεῖοι , μὴ δόξητε ὀνειδίζειν τοῖς προγόνοις ὑμῶν , ὅτι μήτε Σωκράτους μήτε Διογένους εἰκόνα ἀνατεθείκασιν .
Lemmas: ἐπεί δέ εἰς Ὀλυμπία ποτέ ἔρχομαι αὐτός Ἠλεῖος εἰκών χάλκεος ψηφίζω , μηδαμῶς οὗτος , φημί , ὦ ἀνήρ Ἠλεῖος , μή δοκέω ὀνειδίζω ὁ πρόγονος σύ , ὅτι μήτε Σωκράτης μήτε Διογένης εἰκών ἀνατίθημι .
lucianus.demonax 59
ἤκουσα δὲ αὐτοῦ ποτε καὶ πρὸς τὸν τὸν τῶν νόμων ἔμπειρον ταῦτα λέγοντος , ὅτι κινδυνεύουσιν ἄχρηστοι εἶναι οἱ νόμοι , ἄν τε πονηροῖς ἄν τε ἀγαθοῖς γράφωνται · οἱ μὲν γὰρ οὐ δέονται νόμων , οἱ δὲ ὑπὸ νόμων οὐδὲν βελτίους γίγνονται .
Lemmas: ἀκούω δέ αὐτός ποτέ καί πρός ὁ ὁ ὁ νόμος ἔμπειρος οὗτος λέγω , ὅτι κινδυνεύω ἄχρηστος εἰμί ὁ νόμος , ἐάν τε πονηρός ἐάν τε ἀγαθός γράφω · ὁ μέν γάρ οὐ δέω νόμος , ὁ δέ ὑπό νόμος οὐδείς ἀγαθός γίγνομαι .
lucianus.demonax 60
τῶν δὲ Ὁμήρου στίχον ἕνα ᾖδεν μάλιστα — κάτθανʼ ὁμῶς ὅ τʼ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς .
Lemmas: ὁ δέ Ὅμηρος στίχος εἷς ἀείδω μάλα — καταθνῄσκω ὁμῶς ὁ τε ἀεργός ἀνήρ ὁ τε πολύς ἔρδω .
lucianus.demonax 61
ἐπῄνει δὲ καὶ τὸν Θερσίτην ὡς Κυνικόν τινα δημηγόρον .
Lemmas: ἐπαινέω δέ καί ὁ Θερσίτης ὡς Κυνικός τις δημηγόρος .
lucianus.demonax 62
ἐρωτηθεὶς δέ ποτε , τίς αὐτῷ ἀρέσκοι τῶν φιλοσόφων , ἔφη , Πάντες μὲν θαυμαστοί · ἐγὼ δὲ Σωκράτη μὲν σέβω , θαυμάζω δὲ Διογένη καὶ φιλῶ Ἀρίστιππον .
Lemmas: ἐρωτάω δέ ποτέ , τίς αὐτός ἀρέσκω ὁ φιλόσοφος , φημί , πᾶς μέν θαυμαστός · ἐγώ δέ Σωκράτης μέν σέβω , θαυμάζω δέ Διογένης καί φιλέω Ἀρίστιππος .
lucianus.demonax 63
Ἐβίου δὲ ἔτη ὀλίγου δέοντα τῶν ἑκατὸν ἄνοσος , ἄλυπος , οὐδένα ἐνοχλήσας τι ἢ αἰτήσας , φίλοις χρήσιμος , ἐχθρὸν οὐδένα οὐδεπώποτε ἐσχηκώς · καὶ τοσοῦτον ἔρωτα ἔσχον πρὸς αὐτὸν Ἀθηναῖοί τε αὐτοὶ καὶ ἅπασα ἡ Ἑλλάς , ὥστε παριόντι ὑπεξανίστασθαι μὲν τοὺς ἄρχοντας , σιωπὴν δὲ γίνεσθαι παρὰ πάντων . τὸ τελευταῖον δὲ ἤδη ὑπέργηρως ὢν ἄκλητος εἰς ἣν τύχοι παριὼν οἰκίαν ἐδείπνει καὶ ἐκάθευδε , τῶν ἐνοικούντων θεοῦ τινα ἐπιφάνειαν ἡγουμένων τὸ πρᾶγμα καί τινα ἀγαθὸν δαίμονα εἰσεληλυθέναι αὐτοῖς εἰς τὴν οἰκίαν . παριόντα δὲ αἱ ἀρτοπώλιδες ἀνθεῖλκον πρὸς αὑτὰς ἑκάστη ἀξιοῦσα παρʼ αὐτῆς λαμβάνειν τῶν ἄρτων , καὶ τοῦτο εὐτυχίαν ἑαυτῆς ἡ δεδωκυῖα ᾤετο . καὶ μὴν καὶ οἱ παῖδες ὀπώρας προσέφερον αὐτῷ πατέρα ὀνομάζοντες .
Lemmas: βιόω δέ ἔτος ὀλίγος δέω ὁ ἑκατόν ἄνοσος , ἄλυπος , οὐδείς ἐνοχλέω τις ἤ αἰτέω , φίλος χρήσιμος , ἐχθρός οὐδείς οὐδεπώποτε ἔχω · καί τοσοῦτος ἔρως ἔχω πρός αὐτός Ἀθηναῖος τε αὐτός καί ἅπας ὁ Ἑλλάς , ὥστε παρέρχομαι ὑπεξανίσταμαι μέν ὁ ἄρχω , σιωπή δέ γίγνομαι παρά πᾶς . ὁ τελευταῖος δέ ἤδη ὑπέργηρως εἰμί ἄκλητος εἰς ὅς τυγχάνω παρέρχομαι οἰκία δειπνέω καί καθεύδω , ὁ ἐνοικέω θεός τις ἐπιφάνεια ἡγέομαι ὁ πρᾶγμα καί τις ἀγαθός δαίμων εἰσέρχομαι αὐτός εἰς ὁ οἰκία . παρέρχομαι δέ ὁ ἀρτόπωλις ἀνθέλκω πρός ἑαυτοῦ ἕκαστος ἀξιόω παρά αὐτός λαμβάνω ὁ ἄρτος , καί οὗτος εὐτυχία ἑαυτοῦ ὁ δίδωμι οἴομαι . καί μήν καί ὁ παῖς ὀπώρα προσφέρω αὐτός πατήρ ὀνομάζω .
lucianus.demonax 64
στάσεως δέ ποτε Ἀθήνησι γενομένης εἰσῆλθεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ φανεὶς μόνον σιωπᾶν ἐποίησεν αὐτούς · ὁ δὲ ἰδὼν ἤδη μετεγνωκότας οὐδὲν εἰπὼν καὶ αὐτὸς ἀπηλλάγη .
Lemmas: στάσις δέ ποτέ Ἀθήνησι γίγνομαι εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἐκκλησία καί φαίνω μόνος σιωπάω ποιέω αὐτός · ὁ δέ ὁράω ἤδη μεταγιγνώσκω οὐδείς λέγω καί αὐτός ἀπαλλάσσω .
lucianus.demonax 65
ὅτε δὲ συνῆκεν οὐκέθʼ οἷός τε ὢν αὑτῷ ἐπικουρεῖν , εἰπὼν πρὸς τοὺς παρόντας τὸν ἐναγώνιον τῶν κηρύκων πόδα λήγει μὲν ἀγὼν τῶν καλλίστων ἄθλων ταμίας , καιρὸς δὲ καλεῖ μηκέτι μέλλειν , καὶ πάντων ἀποσχόμενος ἀπῆλθεν τοῦ βίου φαιδρὸς καὶ οἷος ἀεὶ τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἐφαίνετο .
Lemmas: ὅτε δέ συνίημι οὐκέτι οἷος τε εἰμί ἑαυτοῦ ἐπικουρέω , λέγω πρός ὁ πάρειμι ὁ ἐναγώνιος ὁ κῆρυξ πούς λήγω μέν ἀγών ὁ καλός ἆθλον ταμίας , καιρός δέ καλέω μηκέτι μέλλω , καί πᾶς ἀπέχω ἀπέρχομαι ὁ βίος φαιδρός καί οἷος ἀεί ὁ ἐντυγχάνω φαίνω .
lucianus.demonax 66
ὀλίγον δὲ πρὸ τῆς τελευτῆς ἐρομένου τινός , Περὶ ταφῆς τί κελεύεις ; μὴ πολυπραγμονεῖτε , ἔφη · ἡ γὰρ ὀδμή με θάψει . φαμένου δὲ ἐκείνου , Τί οὖν ; οὐκ αἰσχρὸν ὀρνέοις καὶ κυσὶ βορὰν προτεθῆναι τηλικούτου ἀνδρὸς σῶμα ; καὶ μὴν οὐδὲν ἄτοπον , ἔφη , τοῦτο , εἰ μέλλω καὶ ἀποθανὼν ζῴοις τισὶ χρήσιμος ἔσεσθαι .
Lemmas: ὀλίγος δέ πρό ὁ τελευτή ἔρομαι τις , περί ταφή τίς κελεύω ; μή πολυπραγμονέω , φημί · ὁ γάρ ὀσμή ἐγώ θάπτω . φημί δέ ἐκεῖνος , τίς οὖν ; οὐ αἰσχρός ὄρνεον καί κύων βορά προτίθημι τηλικοῦτος ἀνήρ σῶμα ; καί μήν οὐδείς ἄτοπος , φημί , οὗτος , εἰ μέλλω καί ἀποθνῄσκω ζῷον τις χρήσιμος εἰμί .
lucianus.demonax 67
οἱ μέντοι Ἀθηναῖοι καὶ ἔθαψαν αὐτὸν δημοσίᾳ μεγαλοπρεπῶς καὶ ἐπὶ πολὺ ἐπένθησαν , καὶ τὸν θᾶκον τὸν λίθινον , ἐφʼ οὗ εἰώθει ὁπότε κάμνοι ἀναπαύεσθαι , προσεκύνουν καὶ ἐστεφάνουν ἐς τιμὴν τοῦ ἀνδρός , ἡγούμενοι ἱερὸν εἶναι καὶ τὸν λίθον , ἐφʼ οὗ ἐκαθέζετο . ἐπὶ μὲν γὰρ τὴν ἐκφορὰν οὐκ ἔστιν ὅστις οὐκ ἀπήντησεν , καὶ μάλιστα τῶν φιλοσόφων · οὗτοι μέντοι ὑποδύντες ἐκόμιζον αὐτὸν ἄχρι πρὸς τὸν τάφον . ταῦτα ὀλίγα πάνυ ἐκ πολλῶν ἀπεμνημόνευσα , καὶ ἔστιν ἀπὸ τούτων τοῖς ἀναγινώσκουσι λογίζεσθαι ὁποῖος ἐκεῖνος ἀνὴρ ἐγένετο .
Lemmas: ὁ μέντοι Ἀθηναῖος καί θάπτω αὐτός δημοσίᾳ μεγαλοπρεπής καί ἐπί πολύς πενθέω , καί ὁ θᾶκος ὁ λίθινος , ἐπί ὅς εἴωθα ὁπότε κάμνω ἀναπαύω , προσκυνέω καί στεφανόω εἰς τιμή ὁ ἀνήρ , ἡγέομαι ἱερός εἰμί καί ὁ λίθος , ἐπί ὅς καθέζομαι . ἐπί μέν γάρ ὁ ἐκφορά οὐ εἰμί ὅστις οὐ ἀπαντάω , καί μάλα ὁ φιλόσοφος · οὗτος μέντοι ὑποδύω κομίζω αὐτός ἄχρι πρός ὁ τάφος . οὗτος ὀλίγος πάνυ ἐκ πολύς ἀπομνημονεύω , καί εἰμί ἀπό οὗτος ὁ ἀναγιγνώσκω λογίζομαι ὁποῖος ἐκεῖνος ἀνήρ γίγνομαι .