ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 1
καὶ τί σοι πρῶτον , ὦ φιλότης , ἢ τί ὕστατον , φασί , καταλέξω τούτων ἃ πάσχειν ἢ ποιεῖν ἀνάγκη τοὺς ἐπὶ μισθῷ συνόντας κἀν ταῖς τῶν εὐδαιμόνων τούτων φιλίαις ἐξεταζομένους — εἰ χρὴ φιλίαν τὴν τοιαύτην αὐτῶν δουλείαν ἐπονομάζειν ; οἶδα γὰρ πολλὰ καὶ σχεδὸν τὰ πλεῖστα τῶν συμβαινόντων αὐτοῖς , οὐκ αὐτὸς μὰ Δία τοῦ τοιούτου πειραθείς , οὐ γὰρ ἐν ἀνάγκῃ μοι ἡ πεῖρα ἐγεγένητο , μηδέ , ὦ θεοί , γένοιτο · ἀλλὰ πολλοὶ τῶν εἰς τὸν βίον τοῦτον ἐμπεπτωκότων ἐξηγόρευον πρός με , οἱ μὲν ἔτι ἐν τῷ κακῷ ὄντες , ἀποδυρόμενοι ὁπόσα καὶ ὁποῖα ἔπασχον , οἱ δὲ ὥσπερ ἐκ δεσμωτηρίου τινὸς ἀποδράντες οὐκ ἀηδῶς μνημονεύοντες ὧν ἐπεπόνθεσαν · ἀλλὰ γὰρ εὐφραίνοντο ἀναλογιζόμενοι οἵων ἀπηλλάγησαν . ἀξιοπιστότεροι δὲ ἦσαν οὗτοι διὰ πάσης , ὡς εἰπεῖν , τῆς τελετῆς διεξεληλυθότες καὶ πάντα ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος ἐποπτεύσαντες . οὐ παρέργως οὖν οὐδὲ ἀμελῶς ἐπήκουον αὐτῶν καθάπερ ναυαγίαν τινὰ καὶ σωτηρίαν αὑτῶν παράλογον διηγουμένων , οἷοί εἰσιν οἱ πρὸς τοῖς ἱεροῖς ἐξυρημένοι τὰς κεφαλὰς συνάμα πολλοὶ τὰς τρικυμίας καὶ ζάλας καὶ ἀκρωτήρια καὶ ἐκβολὰς καὶ ἱστοῦ κλάσεις καὶ πηδαλίων ἀποκαυλίσεις διεξιόντες , ἐπὶ πᾶσι δὲ τοὺς Διοσκούρους ἐπιφαινομένους , — οἰκεῖοι γὰρ τῆς τοιαύτης τραγῳδίας οὗτοί γε — ἤ τινʼ ἄλλον ἐκ μηχανῆς θεὸν ἐπὶ τῷ καρχησίῳ καθεζόμενον ἢ πρὸς τοῖς πηδαλίοις ἑστῶτα καὶ πρός τινα ᾐόνα μαλακὴν ἀπευθύνοντα τὴν ναῦν , οἷ προσενεχθεῖσα ἔμελλεν αὐτὴ μὲν ἠρέμα καὶ κατὰ σχολὴν διαλυθήσεσθαι , αὐτοὶ δὲ ἀσφαλῶς ἀποβήσεσθαι χάριτι καὶ εὐμενείᾳ τοῦ θεοῦ . ἐκεῖνοι μὲν οὖν τὰ πολλὰ ταῦτα πρὸς τὴν χρείαν τὴν παραυτίκα ἐπιτραγῳδοῦσιν ὡς παρὰ πλειόνων λαμβάνοιεν , οὐ δυστυχεῖς μόνον ἀλλὰ καὶ θεοφιλεῖς τινες εἶναι δοκοῦντες ·
Lemmas: καί τίς σύ πρῶτος , ὦ φιλότης , ἤ τίς ὕστερος , φημί , καταλέγω οὗτος ὅς πάσχω ἤ ποιέω ἀνάγκη ὁ ἐπί μισθός σύνειμι ἐν ὁ ὁ εὐδαίμων οὗτος φιλία ἐξετάζω — εἰ χρή φιλία ὁ τοιοῦτος αὐτός δουλεία ἐπονομάζω ; οἶδα γάρ πολύς καί σχεδόν ὁ πολύς ὁ συμβαίνω αὐτός , οὐ αὐτός μά Ζεύς ὁ τοιοῦτος πειράω , οὐ γάρ ἐν ἀνάγκη ἐγώ ὁ πεῖρα γίγνομαι , μηδέ , ὦ θεός , γίγνομαι · ἀλλά πολύς ὁ εἰς ὁ βίος οὗτος ἐμπίπτω ἐξαγορεύω πρός ἐγώ , ὁ μέν ἔτι ἐν ὁ κακός εἰμί , ἀποδύρομαι ὁπόσος καί ὁποῖος πάσχω , ὁ δέ ὥσπερ ἐκ δεσμωτήριον τις ἀποδιδράσκω οὐ ἀηδής μνημονεύω ὅς πάσχω · ἀλλά γάρ εὐφραίνω ἀναλογίζομαι οἷος ἀπαλλάσσω . ἀξιόπιστος δέ εἰμί οὗτος διά πᾶς , ὡς λέγω , ὁ τελετή διεξέρχομαι καί πᾶς ἐκ ἀρχή εἰς τέλος ἐποπτεύω . οὐ πάρεργος οὖν οὐδέ ἀμελής ἐπακούω αὐτός καθά ναυαγία τις καί σωτηρία αὐτός παράλογος διηγέομαι , οἷος εἰμί ὁ πρός ὁ ἱερόν ξυρέω ὁ κεφαλή συνάμα πολύς ὁ τρικυμία καί ζάλη καί ἀκρωτήριον καί ἐκβολή καί ἱστός κλάσις καί πηδάλιον ἀποκαύλισις διεξέρχομαι , ἐπί πᾶς δέ ὁ Διόσκοροι ἐπιφαίνω , — οἰκεῖος γάρ ὁ τοιοῦτος τραγῳδία οὗτος γε — ἤ τις ἄλλος ἐκ μηχανή θεός ἐπί ὁ καρχήσιον καθέζομαι ἤ πρός ὁ πηδάλιον ἵστημι καί πρός τις ἠιών μαλακός ἀπευθύνω ὁ ναῦς , ἕ προσφέρω μέλλω αὐτός μέν ἠρέμα καί κατά σχολή διαλύω , αὐτός δέ ἀσφαλής ἀποβαίνω χάρις καί εὐμένεια ὁ θεός . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ πολύς οὗτος πρός ὁ χρεία ὁ παραυτίκα ἐπιτραγῳδέω ὡς παρά πολύς λαμβάνω , οὐ δυστυχής μόνος ἀλλά καί θεοφιλής τις ἔρχομαι δοκέω ·
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 2
οἱ δὲ τοὺς ἐν ταῖς οἰκίαις χειμῶνας καὶ τὰς τρικυμίας καὶ νὴ Δία πεντακυμίας τε καὶ δεκακυμίας , εἰ οἷόν τε εἰπεῖν , διηγούμενοι , καὶ ὡς τὸ πρῶτον εἰσέπλευσαν , γαληνοῦ ὑποφαινομένου τοῦ πελάγους , καὶ ὅσα πράγματα παρὰ τὸν πλοῦν ὅλον ὑπέμειναν ἢ διψῶντες ἢ ναυτιῶντες ἢ ὑπεραντλούμενοι τῇ ἅλμῃ , καὶ τέλος ὡς πρὸς πέτραν τινὰ ὕφαλον ἢ σκόπελον ἀπόκρημνον περιρρήξαντες τὸ δύστηνον σκαφίδιον ἄθλιοι κακῶς ἐξενήξαντο γυμνοὶ καὶ πάντων ἐνδεεῖς τῶν ἀναγκαίων — ἐν δὴ τούτοις καὶ τῇ τούτων διηγήσει ἐδόκουν μοι τὰ πολλὰ οὗτοι ὑπʼ αἰσχύνης ἐπικρύπτεσθαι , καὶ ἑκόντες εἶναι ἐπιλανθάνεσθαι αὐτῶν . ἀλλʼ ἔγωγε κἀκεῖνα καὶ εἴ τινʼ ἄλλα ἐκ τοῦ λόγου συντιθεὶς εὑρίσκω προσόντα ταῖς τοιαύταις συνουσίαις , οὐκ ὀκνήσω σοι πάντα , ὦ καλὲ Τιμόκλεις , διεξελθεῖν · δοκῶ γάρ μοι ἐκ πολλοῦ ἤδη κατανενοηκέναι σε τούτῳ τῷ βίῳ ἐπιβουλεύοντα ,
Lemmas: ὁ δέ ὁ ἐν ὁ οἰκία χειμών καί ὁ τρικυμία καί νή Ζεύς πεντακυμία τε καί δεκακυμία , εἰ οἷος τε λέγω , διηγέομαι , καί ὡς ὁ πρῶτος εἰσπλέω , γαληνός ὑποφαίνω ὁ πέλαγος , καί ὅσος πρᾶγμα παρά ὁ πλόος ὅλος ὑπομένω ἤ διψάω ἤ ναυτιάω ἤ ὑπεραντλέομαι ὁ ἅλμη , καί τέλος ὡς πρός πέτρα τις ὕφαλος ἤ σκόπελος ἀπόκρημνος περιρρήγνυμι ὁ δύστηνος σκαφίδιον ἄθλιος κακός ἐκνήχομαι γυμνός καί πᾶς ἐνδεής ὁ ἀναγκαῖος — ἐν δή οὗτος καί ὁ οὗτος διήγησις δοκέω ἐγώ ὁ πολύς οὗτος ὑπό αἰσχύνη ἐπικρύπτω , καί ἑκών εἰμί ἐπιλανθάνω αὐτός . ἀλλά ἐγώ ἐκεῖνος καί εἰ τις ἄλλος ἐκ ὁ λόγος συντίθημι εὑρίσκω πρόσειμι ὁ τοιοῦτος συνουσία , οὐ ὀκνέω σύ πᾶς , ὦ καλός Τιμοκλῆς , διεξέρχομαι · δοκέω γάρ ἐγώ ἐκ πολύς ἤδη κατανοέω σύ οὗτος ὁ βίος ἐπιβουλεύω ,
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 4
ῥηθήσεται δὲ ὁ πᾶς λόγος τὸ μὲν ὅλον ἴσως διὰ σέ , πλὴν ἀλλʼ οὔ γε περὶ τῶν φιλοσοφούντων ὑμῶν μόνον , οὐδὲ ὁπόσοι σπουδαιοτέραν τὴν προαίρεσιν προείλοντο ἐν τῷ βίῳ , ἀλλὰ καὶ περὶ γραμματιστῶν καὶ ῥητόρων καὶ μουσικῶν καὶ ὅλως τῶν ἐπὶ παιδείαις συνεῖναι καὶ μισθοφορεῖν ἀξιουμένων . κοινῶν δὲ ὡς ἐπίπαν ὄντων καὶ ὁμοίων τῶν συμβαινόντων ἅπασι , δῆλον ὡς οὐκ ἐξαίρετα μέν , αἰσχίω δὲ τὰ αὐτὰ ὄντα γίγνεται τοῖς φιλοσοφοῦσιν , εἰ τῶν ὁμοίων τοῖς ἄλλοις ἀξιοῖντο καὶ μηδὲν αὐτοὺς σεμνότερον οἱ μισθοδόται ἄγοιεν . ὅ τι δʼ ἂν οὖν ὁ λόγος αὐτὸς ἐπιὼν ἐξευρίσκῃ , τούτου τὴν αἰτίαν μάλιστα μὲν οἱ ποιοῦντες αὐτοί , ἔπειτα δὲ οἱ ὑπομένοντες αὐτὰ δίκαιοι ἔχειν · ἐγὼ δὲ ἀναίτιος , εἰ μὴ ἀληθείας καὶ παρρησίας ἐπιτίμιόν τί ἐστιν . τοὺς μέντοι τοῦ ἄλλου πλήθους , οἷον γυμναστάς τινας ἢ κόλακας , ἰδιώτας καὶ μικροὺς τὰς γνώμας καὶ ταπεινοὺς αὐτόθεν ἀνθρώπους , οὔτε ἀποτρέπειν ἄξιον τῶν τοιούτων συνουσιῶν , οὐδὲ γὰρ ἂν πεισθεῖεν , οὔτε μὴν αἰτιᾶσθαι καλῶς ἔχει μὴ ἀπολειπομένους τῶν μισθοδοτῶν εἰ καὶ πάνυ πολλὰ ὑβρίζοιντο ὑπʼ αὐτῶν , ἐπιτήδειοι γὰρ καὶ οὐκ ἀνάξιοι τῆς τοιαύτης διατριβῆς · ἄλλως τε οὐδὲ σχοῖεν ἄν τι ἄλλο πρὸς ὅ τι χρὴ ἀποκλίναντας αὐτοὺς παρέχειν αὑτοὺς ἐνεργούς , ἀλλʼ ἤν τις αὐτῶν ἀφέλῃ τοῦτο , ἄτεχνοι αὐτίκα καὶ ἀργοὶ καὶ περιττοί εἰσιν . οὐδὲν οὖν οὔτʼ αὐτοὶ δεινὸν πάσχοιεν ἂν οὔτʼ ἐκεῖνοι ὑβρισταὶ δοκοῖεν εἰς τὴν ἀμίδα , φασίν , ἐνουροῦντες · ἐπὶ γάρ τοι τὴν ὕβριν ταύτην ἐξ ἀρχῆς παρέρχονται εἰς τὰς οἰκίας , καὶ ἡ τέχνη φέρειν καὶ ἀνέχεσθαι τὰ γιγνόμενα . περὶ δὲ ὧν προεῖπον τῶν πεπαιδευμένων ἄξιον ἀγανακτεῖν καὶ πειρᾶσθαι ὡς ἔνι μάλιστα μετάγειν αὐτοὺς καὶ πρὸς ἐλευθερίαν ἀφαιρεῖσθαι .
Lemmas: λέγω δέ ὁ πᾶς λόγος ὁ μέν ὅλος ἴσως διά σύ , πλήν ἀλλά οὐ γε περί ὁ φιλοσοφέω σύ μόνος , οὐδέ ὁπόσος σπουδαῖος ὁ προαίρεσις προαιρέω ἐν ὁ βίος , ἀλλά καί περί γραμματιστής καί ῥήτωρ καί μουσικός καί ὅλος ὁ ἐπί παιδεία σύνειμι καί μισθοφορέω ἀξιόω . κοινός δέ ὡς ἐπίπαν εἰμί καί ὅμοιος ὁ συμβαίνω ἅπας , δῆλος ὡς οὐ ἐξαιρετός μέν , αἰσχρός δέ ὁ αὐτός εἰμί γίγνομαι ὁ φιλοσοφέω , εἰ ὁ ὅμοιος ὁ ἄλλος ἀξιόω καί μηδείς αὐτός σεμνός ὁ μισθοδότης ἄγω . ὅς τις δέ ἄν οὖν ὁ λόγος αὐτός ἐπέρχομαι ἐξευρίσκω , οὗτος ὁ αἰτία μάλα μέν ὁ ποιέω αὐτός , ἔπειτα δέ ὁ ὑπομένω αὐτός δίκαιος ἔχω · ἐγώ δέ ἀναίτιος , εἰ μή ἀλήθεια καί παρρησία ἐπιτίμιος τις εἰμί . ὁ μέντοι ὁ ἄλλος πλῆθος , οἷος γυμναστής τις ἤ κόλαξ , ἰδιώτης καί μικρός ὁ γνώμη καί ταπεινός αὐτόθεν ἄνθρωπος , οὔτε ἀποτρέπω ἄξιος ὁ τοιοῦτος συνουσία , οὐδέ γάρ ἄν πείθω , οὔτε μήν αἰτιάομαι καλός ἔχω μή ἀπολείπω ὁ μισθοδότης εἰ καί πάνυ πολύς ὑβρίζω ὑπό αὐτός , ἐπιτήδειος γάρ καί οὐ ἀνάξιος ὁ τοιοῦτος διατριβή · ἄλλος τε οὐδέ ἔχω ἄν τις ἄλλος πρός ὅς τις χρή ἀποκλίνω αὐτός παρέχω ἑαυτοῦ ἐνεργός , ἀλλά ἐάν τις αὐτός ἀφαιρέω οὗτος , ἄτεχνος αὐτίκα καί ἀργός καί περισσός εἰμί . οὐδείς οὖν οὔτε αὐτός δεινός πάσχω ἄν οὔτε ἐκεῖνος ὑβριστής δοκέω εἰς ὁ ἀμίς , φημί , ἐνουρέω · ἐπί γάρ τοι ὁ ὕβρις οὗτος ἐκ ἀρχή παρέρχομαι εἰς ὁ οἰκία , καί ὁ τέχνη φέρω καί ἀνέχω ὁ γίγνομαι . περί δέ ὅς προλέγω ὁ παιδεύω ἄξιος ἀγανακτέω καί πειράω ὡς ἔνειμι μάλα μετάγω αὐτός καί πρός ἐλευθερία ἀφαιρέω .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 5
δοκῶ δέ μοι καλῶς ἂν ποιῆσαι , εἰ τὰς αἰτίας ἀφʼ ὧν ἐπὶ τὸν τοιοῦτον βίον ἀφικνοῦνταί τινες προεξετάσας δείξαιμι οὐ πάνυ βιαίους οὐδʼ ἀναγκαίας · οὕτω γὰρ ἂν αὐτοῖς ἡ ἀπολογία προαναιροῖτο καὶ ἡ πρώτη ὑπόθεσις τῆς ἐθελοδουλείας . οἱ μὲν δὴ πολλοὶ τὴν πενίαν καὶ τὴν τῶν ἀναγκαίων χρείαν προθέμενοι ἱκανὸν τοῦτο προκάλυμμα οἴονται προβεβλῆσθαι τῆς πρὸς τὸν βίον τοῦτον αὐτομολίας , καὶ ἀποχρῆν αὐτοῖς νομίζουσιν εἰ λέγοιεν ὡς συγγνώμης ἄξιον ποιοῦσιν τὸ χαλεπώτατον τῶν ἐν τῷ βίῳ , τὴν πενίαν , διαφυγεῖν ζητοῦντες · εἶτα ὁ Θέογνις πρόχειρος καὶ πολὺ τό , πᾶς γὰρ ἀνὴρ πενίῃ δεδμημένος καὶ ὅσα ἄλλα δείματα ὑπὲρ τῆς πενίας οἱ ἀγεννέστατοι τῶν ποιητῶν ἐξενηνόχασιν . ἐγὼ δʼ εἰ μὲν ἑώρων αὐτοὺς φυγήν τινα ὡς ἀληθῶς τῆς πενίας εὑρισκομένους ἐκ τῶν τοιούτων συνουσιῶν , οὐκ ἂν ὑπὲρ τῆς ἄγαν ἐλευθερίας ἐμικρολογούμην πρὸς αὐτούς · ἐπεὶ δὲ — ὡς ὁ καλός που ῥήτωρ ἔφη — τοῖς τῶν νοσούντων σιτίοις ἐοικότα λαμβάνουσι , τίς ἔτι μηχανὴ μὴ οὐχὶ καὶ πρὸς τοῦτο κακῶς βεβουλεῦσθαι δοκεῖν αὐτούς , ἀεὶ μενούσης αὐτοῖς ὁμοίας τῆς ὑποθέσεως τοῦ βίου ; πενία γὰρ εἰσαεὶ καὶ τὸ λαμβάνειν ἀναγκαῖον καὶ ἀπόθετον οὐδὲν οὐδὲ περιττὸν εἰς φυλακήν , ἀλλὰ τὸ δοθέν , κἂν δοθῇ , κἂν ἀθρόως ληφθῇ , πᾶν ἀκριβῶς καὶ τῆς χρείας ἐνδεῶς καταναλίσκεται . καλῶς δὲ εἶχε μὴ τοιαύτας τινὰς ἀφορμὰς ἐπινοεῖν αἳ τὴν πενίαν τηροῦσι παραβοηθοῦσαι μόνον αὐτῇ , ἀλλʼ αἳ τέλεον ἐξαιρήσουσιν , καὶ ὑπέρ γε τοῦ τοιούτου καὶ εἰς βαθυκήτεα πόντον ἴσως ῥιπτεῖν , εἰ δεῖ , ὦ Θέογνι , καὶ πετρέων , ὡς φής , κατʼ ἠλιβάτων . εἰ δέ τις ἀεὶ πένης καὶ ἐνδεὴς καὶ ὑπόμισθος ὢν οἴεται πενίαν αὐτῷ τούτῳ διαπεφευγέναι , οὐκ οἶδα πῶς ὁ τοιοῦτος οὐκ ἂν δόξειεν ἑαυτὸν ἐξαπατᾶν .
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ καλός ἄν ποιέω , εἰ ὁ αἰτία ἀπό ὅς ἐπί ὁ τοιοῦτος βίος ἀφικνέομαι τις προεξετάζω δείκνυμι οὐ πάνυ βίαιος οὐδέ ἀναγκαῖος · οὕτως γάρ ἄν αὐτός ὁ ἀπολογία προαναιρέω καί ὁ πρῶτος ὑπόθεσις ὁ ἐθελοδουλεία . ὁ μέν δή πολύς ὁ πενία καί ὁ ὁ ἀναγκαῖος χρεία προτίθημι ἱκανός οὗτος προκάλυμμα οἴομαι προβάλλω ὁ πρός ὁ βίος οὗτος αὐτομολία , καί ἀποχράω αὐτός νομίζω εἰ λέγω ὡς συγγνώμη ἄξιος ποιέω ὁ χαλεπός ὁ ἐν ὁ βίος , ὁ πενία , διαφεύγω ζητέω · εἶτα ὁ Θέογνις πρόχειρος καί πολύς ὁ , πᾶς γάρ ἀνήρ πενία δαμάζω καί ὅσος ἄλλος δεῖμα ὑπέρ ὁ πενία ὁ ἀγεννής ὁ ποιητής ἐκφέρω . ἐγώ δέ εἰ μέν ὁράω αὐτός φυγή τις ὡς ἀληθής ὁ πενία εὑρίσκω ἐκ ὁ τοιοῦτος συνουσία , οὐ ἄν ὑπέρ ὁ ἄγαν ἐλευθερία μικρολογέομαι πρός αὐτός · ἐπεί δέ — ὡς ὁ καλός που ῥήτωρ φημί — ὁ ὁ νοσέω σιτίον ἔοικα λαμβάνω , τίς ἔτι μηχανή μή οὐ καί πρός οὗτος κακός βουλεύω δοκέω αὐτός , ἀεί μένω αὐτός ὅμοιος ὁ ὑπόθεσις ὁ βίος ; πενία γάρ εἰσαεί καί ὁ λαμβάνω ἀναγκαῖος καί ἀπόθετος οὐδείς οὐδέ περισσός εἰς φυλακή , ἀλλά ὁ δίδωμι , ἐάν δίδωμι , ἐάν ἀθρόος λαμβάνω , πᾶς ἀκριβής καί ὁ χρεία ἐνδεής καταναλίσκω . καλός δέ ἔχω μή τοιοῦτος τις ἀφορμή ἐπινοέω ὅς ὁ πενία τηρέω παραβοηθέω μόνος αὐτός , ἀλλά ὅς τέλειος ἐξαιρέω , καί ὑπέρ γε ὁ τοιοῦτος καί εἰς βαθυκήτης πόντος ἴσως ῥίπτω , εἰ δέω , ὦ Θέογνις , καί πέτρα , ὡς φημί , κατά ἠλίβατος . εἰ δέ τις ἀεί πένης καί ἐνδεής καί ὑπόμισθος εἰμί οἴομαι πενία αὐτός οὗτος διαφεύγω , οὐ οἶδα πῶς ὁ τοιοῦτος οὐ ἄν δοκέω ἑαυτοῦ ἐξαπατάω .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 6
ἄλλοι δὲ πενίαν μὲν αὐτὴν οὐκ ἂν φοβηθῆναι οὐδὲ καταπλαγῆναί φασιν , εἰ ἐδύναντο τοῖς ἄλλοις ὁμοίως πονοῦντες ἐκπορίζειν τὰ ἄλφιτα , νῦν δέ , πεπονηκέναι γὰρ αὐτοῖς τὰ σώματα ἢ ὑπὸ γήρως ἢ ὑπὸ νόσων , ἐπὶ τήνδε ῥᾴστην οὖσαν τὴν μισθοφορὰν ἀπηντηκέναι . φέρʼ οὖν ἴδωμεν εἰ ἀληθῆ λέγουσιν καὶ ἐκ τοῦ ῥᾴστου , μὴ πολλὰ μηδὲ πλείω τῶν ἄλλων πονοῦσι , περιγίγνεται αὐτοῖς τὰ διδόμενα · εὐχῇ γὰρ ἂν ἐοικότα εἴη ταῦτά γε , μὴ πονήσαντα μηδὲ καμόντα ἕτοιμον ἀργύριον λαβεῖν . τὸ δʼ ἐστὶ καὶ ῥηθῆναι κατʼ ἀξίαν ἀδύνατον · τοσαῦτα πονοῦσιν καὶ κάμνουσιν ἐν ταῖς συνουσίαις , ὥστε πλείονος ἐνταῦθα καὶ ἐπὶ τοῦτο μάλιστα τῆς ὑγιείας δεῖσθαι , μυρίων ὄντων ὁσημέραι τῶν ἐπιτριβόντων τὸ σῶμα καὶ πρὸς ἐσχάτην ἀπόγνωσιν καταπονούντων . λέξομεν δὲ αὐτὰ ἐν τῷ προσήκοντι καιρῷ , ἐπειδὰν καὶ τὰς ἄλλας αὐτῶν δυσχερείας διεξίωμεν · τὸ δὲ νῦν εἶναι ἱκανὸν ἦν ὑποδεῖξαι ὡς οὐδʼ οἱ διὰ ταύτην λέγοντες αὑτοὺς ἀποδίδοσθαι τὴν πρόφασιν ἀληθεύοιεν ἄν .
Lemmas: ἄλλος δέ πενία μέν αὐτός οὐ ἄν φοβέω οὐδέ καταπλήσσω φημί , εἰ δύναμαι ὁ ἄλλος ὅμοιος πονέω ἐκπορίζω ὁ ἄλφιτον , νῦν δέ , πονέω γάρ αὐτός ὁ σῶμα ἤ ὑπό γῆρας ἤ ὑπό νόσος , ἐπί ὅδε ῥᾴδιος εἰμί ὁ μισθοφορά ἀπαντάω . φέρω οὖν ὁράω εἰ ἀληθής λέγω καί ἐκ ὁ ῥᾴδιος , μή πολύς μηδέ πολύς ὁ ἄλλος πονέω , περιγίγνομαι αὐτός ὁ δίδωμι · εὐχή γάρ ἄν ἔοικα εἰμί οὗτος γε , μή πονέω μηδέ κάμνω ἑτοῖμος ἀργύριον λαμβάνω . ὁ δέ εἰμί καί λέγω κατά ἀξία ἀδύνατος · τοσοῦτος πονέω καί κάμνω ἐν ὁ συνουσία , ὥστε πολύς ἐνταῦθα καί ἐπί οὗτος μάλα ὁ ὑγίεια δέω , μυρίος εἰμί ὁσημέραι ὁ ἐπιτρίβω ὁ σῶμα καί πρός ἔσχατος ἀπόγνωσις καταπονέω . λέγω δέ αὐτός ἐν ὁ προσήκω καιρός , ἐπειδάν καί ὁ ἄλλος αὐτός δυσχέρεια διεξέρχομαι · ὁ δέ νῦν εἰμί ἱκανός εἰμί ὑποδείκνυμι ὡς οὐδέ ὁ διά οὗτος λέγω ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι ὁ πρόφασις ἀληθεύω ἄν .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 7
λοιπὸν δὴ καὶ ἀληθέστατον μέν , ἥκιστα δὲ πρὸς αὐτῶν λεγόμενον , ἡδονῆς ἕνεκα καὶ τῶν πολλῶν καὶ ἀθρόων ἐλπίδων εἰσπηδᾶν αὐτοὺς εἰς τὰς οἰκίας , καταπλαγέντας μὲν τὸ πλῆθος τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἀργύρου , εὐδαιμονήσαντας δὲ ἐπὶ τοῖς δείπνοις καὶ τῇ ἄλλῃ τρυφῇ , ἐλπίσαντας δὲ ὅσον αὐτίκα χανδὸν οὐδενὸς ἐπιστομίζοντος πίεσθαι τοῦ χρυσίου . ταῦτα ὑπάγει αὐτοὺς καὶ δούλους ἀντὶ ἐλευθέρων τίθησιν — οὐχ ἡ τῶν ἀναγκαίων χρεία , ἣν ἔφασκον , ἀλλʼ ἡ τῶν οὐκ ἀναγκαίων ἐπιθυμία καὶ ὁ τῶν πολλῶν καὶ πολυτελῶν ἐκείνων ζῆλος . τοιγαροῦν ὥσπερ δυσέρωτας αὐτοὺς καὶ κακοδαίμονας ἐραστὰς ἔντεχνοί τινες καὶ τρίβωνες ἐρώμενοι παραλαβόντες ὑπεροπτικῶς περιέπουσιν , ὅπως ἀεὶ ἐρασθήσονται αὐτῶν θεραπεύοντες , ἀπολαῦσαι δὲ τῶν παιδικῶν ἀλλʼ οὐδὲ μέχρι φιλήματος ἄκρου μεταδιδόντες · ἴσασι γὰρ ἐν τῷ τυχεῖν τὴν διάλυσιν τοῦ ἔρωτος γενησομένην . ταύτην οὖν ἀποκλείουσιν καὶ ζηλοτύπως φυλάττουσιν · τὰ δὲ ἄλλα ἐπʼ ἐλπίδος ἀεὶ τὸν ἐραστὴν ἔχουσιν . δεδίασι γὰρ μὴ αὐτὸν ἡ ἀπόγνωσις ἀπαγάγῃ τῆς ἄγαν ἐπιθυμίας καὶ ἀνέραστος αὐτοῖς γένηται · προσμειδιῶσιν οὖν καὶ ὑπισχνοῦνται καὶ ἀεὶ εὖ ποιήσουσι καὶ χαριοῦνται καὶ ἐπιμελήσονται πολυτελῶς . εἶτʼ ἔλαθον ἄμφω γηράσαντες , ἔξωροι γενόμενοι καὶ οὗτος τοῦ ἐρᾶν κἀκεῖνος τοῦ μεταδιδόναι . πέπρακται δʼ οὖν αὐτοῖς οὐδὲν ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ πέρα τῆς ἐλπίδος .
Lemmas: λοιπός δή καί ἀληθής μέν , ἦκα δέ πρός αὐτός λέγω , ἡδονή ἕνεκα καί ὁ πολύς καί ἀθρόος ἐλπίς εἰσπηδάω αὐτός εἰς ὁ οἰκία , καταπλάσσω μέν ὁ πλῆθος ὁ χρυσός καί ὁ ἄργυρος , εὐδαιμονέω δέ ἐπί ὁ δεῖπνον καί ὁ ἄλλος τρυφή , ἐλπίζω δέ ὅσος αὐτίκα χανδόν οὐδείς ἐπιστομίζω πίνω ὁ χρυσίον . οὗτος ὑπάγω αὐτός καί δοῦλος ἀντί ἐλεύθερος τίθημι — οὐ ὁ ὁ ἀναγκαῖος χρεία , ὅς φάσκω , ἀλλά ὁ ὁ οὐ ἀναγκαῖος ἐπιθυμία καί ὁ ὁ πολύς καί πολυτελής ἐκεῖνος ζῆλος . τοιγαροῦν ὥσπερ δύσερως αὐτός καί κακοδαίμων ἐραστής ἔντεχνος τις καί τρίβων ἐρώμενος παραλαμβάνω ὑπεροπτικός περιέπω , ὅπως ἀεί ἔραμαι αὐτός θεραπεύω , ἀπολαύω δέ ὁ παιδικός ἀλλά οὐδέ μέχρι φίλημα ἄκρος μεταδίδωμι · οἶδα γάρ ἐν ὁ τυγχάνω ὁ διάλυσις ὁ ἔρως γίγνομαι . οὗτος οὖν ἀποκλείω καί ζηλότυπος φυλάσσω · ὁ δέ ἄλλος ἐπί ἐλπίς ἀεί ὁ ἐραστής ἔχω . δείδω γάρ μή αὐτός ὁ ἀπόγνωσις ἀπάγω ὁ ἄγαν ἐπιθυμία καί ἀνέραστος αὐτός γίγνομαι · προσμειδιάω οὖν καί ὑπισχνέομαι καί ἀεί εὖ ποιέω καί χαρίζω καί ἐπιμελέομαι πολυτελής . εἶτα λανθάνω ἄμφω γηράσκω , ἔξωρος γίγνομαι καί οὗτος ὁ ἐράω ἐκεῖνος ὁ μεταδίδωμι . πράσσω δέ οὖν αὐτός οὐδείς ἐν ἅπας ὁ βίος πέρα ὁ ἐλπίς .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 8
τὸ μὲν δὴ διʼ ἡδονῆς ἐπιθυμίαν ἅπαντα ὑπομένειν οὐ πάνυ ἴσως ὑπαίτιον , ἀλλὰ συγγνώμη εἴ τις ἡδονῇ χαίρει καὶ τοῦτο ἐξ ἅπαντος θεραπεύει ὅπως μεθέξει αὐτῆς . καίτοι αἰσχρὸν ἴσως καὶ ἀνδραποδῶδες ἀποδόσθαι διὰ ταύτην ἑαυτόν · πολὺ γὰρ ἡδίων ἡ ἐκ τῆς ἐλευθερίας ἡδονή . ὅμως δʼ οὖν ἐχέτω τινὰ συγγνώμην αὐτοῖς , εἰ ἐπιτυγχάνοιτο · τὸ δὲ διʼ ἡδονῆς ἐλπίδα μόνον πολλὰς ἀηδίας ὑπομένειν γελοῖον οἶμαι καὶ ἀνόητον , καὶ ταῦτα ὁρῶντας ὡς οἱ μὲν πόνοι σαφεῖς καὶ πρόδηλοι καὶ ἀναγκαῖοι , τὸ δὲ ἐλπιζόμενον ἐκεῖνο , ὁτιδήποτέ ἐστιν τὸ ἡδύ , οὔτε ἐγένετό πω τοσούτου χρόνου , προσέτι δὲ οὐδὲ γενήσεσθαι ἔοικεν , εἴ τις ἐκ τῆς ἀληθείας λογίζοιτο . οἱ μέν γε τοῦ Ὀδυσσέως ἑταῖροι γλυκύν τινα τὸν λωτὸν ἐσθίοντες ἠμέλουν τῶν ἄλλων καὶ πρὸς τὸ παρὸν ἡδὺ τῶν καλῶς ἐχόντων κατεφρόνουν · ὥστε οὐ πάντῃ ἄλογος αὐτῶν ἡ λήθη τοῦ καλοῦ , πρὸς τῷ ἡδεῖ ἐκείνῳ τῆς ψυχῆς διατριβούσης . τὸ δὲ λιμῷ συνόντα παρεστῶτα ἄλλῳ τοῦ λωτοῦ ἐμφορουμένῳ μηδὲν μεταδιδόντι ὑπὸ ἐλπίδος μόνης τοῦ κἂν αὐτὸν παραγεύσασθαί ποτε δεδέσθαι , τῶν καλῶς καὶ ὀρθῶς ἐχόντων ἐπιλελησμένον , Ἡράκλεις , ὡς καταγέλαστον καὶ πληγῶν τινων Ὁμηρικῶν ὡς ἀληθῶς δεόμενον .
Lemmas: ὁ μέν δή διά ἡδονή ἐπιθυμία ἅπας ὑπομένω οὐ πάνυ ἴσως ὑπαίτιος , ἀλλά συγγνώμη εἰ τις ἡδονή χαίρω καί οὗτος ἐκ ἅπας θεραπεύω ὅπως μετέχω αὐτός . καίτοι αἰσχρός ἴσως καί ἀνδραποδώδης ἀποδίδωμι διά οὗτος ἑαυτοῦ · πολύς γάρ ἡδύς ὁ ἐκ ὁ ἐλευθερία ἡδονή . ὅμως δέ οὖν ἔχω τις συγγνώμη αὐτός , εἰ ἐπιτυγχάνω · ὁ δέ διά ἡδονή ἐλπίς μόνος πολύς ἀηδία ὑπομένω γέλοιος οἴομαι καί ἀνόητος , καί οὗτος ὁράω ὡς ὁ μέν πόνος σαφής καί πρόδηλος καί ἀναγκαῖος , ὁ δέ ἐλπίζω ἐκεῖνος , ὅστις εἰμί ὁ ἡδύς , οὔτε γίγνομαι πω τοσοῦτος χρόνος , προσέτι δέ οὐδέ γίγνομαι ἔοικα , εἰ τις ἐκ ὁ ἀλήθεια λογίζομαι . ὁ μέν γε ὁ Ὀδυσσεύς ἑταῖρος γλυκύς τις ὁ λωτός ἐσθίω ἀμελέω ὁ ἄλλος καί πρός ὁ πάρειμι ἡδύς ὁ καλός ἔχω καταφρονέω · ὥστε οὐ πάντῃ ἄλογος αὐτός ὁ λήθη ὁ καλός , πρός ὁ ἡδύς ἐκεῖνος ὁ ψυχή διατρίβω . ὁ δέ λιμός σύνειμι παρίστημι ἄλλος ὁ λωτός ἐμφορέω μηδείς μεταδίδωμι ὑπό ἐλπίς μόνος ὁ ἄν αὐτός παραγεύω ποτέ δέω , ὁ καλός καί ὀρθός ἔχω ἐπιλανθάνω , Ἡρακλῆς , ὡς καταγέλαστος καί πληγή τις Ὁμηρικός ὡς ἀληθής δέω .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 9
τὰ μὲν τοίνυν πρὸς τὰς συνουσίας αὐτοὺς ἄγοντα καὶ ἀφʼ ὧν αὑτοὺς φέροντες ἐπιτρέπουσι τοῖς πλουσίοις χρῆσθαι πρὸς ὅ τι ἂν ἐθέλωσιν , ταῦτά ἐστιν ἢ ὅτι ἐγγύτατα τούτων , πλὴν εἰ μὴ κἀκείνων τις μεμνῆσθαι ἀξιώσειεν τῶν καὶ μόνῃ τῇ δόξῃ ἐπαιρομένων τοῦ συνεῖναι εὐπατρίδαις τε καὶ εὐπαρύφοις ἀνδράσιν · εἰσὶν γὰρ οἳ καὶ τοῦτο περίβλεπτον καὶ ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς νομίζουσιν , ὡς ἔγωγε τοὐμὸν ἴδιον οὐδὲ βασιλεῖ τῷ μεγάλῳ αὐτὸ μόνον συνεῖναι καὶ συνὼν ὁρᾶσθαι μηδὲν χρηστὸν ἀπολαύων τῆς συνουσίας δεξαίμην ἄν .
Lemmas: ὁ μέν τοίνυν πρός ὁ συνουσία αὐτός ἄγω καί ἀπό ὅς ἑαυτοῦ φέρω ἐπιτρέπω ὁ πλούσιος χράω πρός ὅς τις ἄν ἐθέλω , οὗτος εἰμί ἤ ὅτι ἐγγύς οὗτος , πλήν εἰ μή ἐκεῖνος τις μιμνῄσκω ἀξιόω ὁ καί μόνος ὁ δόξα ἐπαίρω ὁ σύνειμι εὐπατρίδης τε καί εὐπάρυφος ἀνήρ · εἰμί γάρ ὅς καί οὗτος περίβλεπτος καί ὑπέρ ὁ πολύς νομίζω , ὡς ἐγώ ἐμός ἴδιος οὐδέ βασιλεύς ὁ μέγας αὐτός μόνος σύνειμι καί σύνειμι ὁράω μηδείς χρηστός ἀπολαύω ὁ συνουσία δέχομαι ἄν .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 10
τοιαύτης δὲ αὐτοῖς τῆς ὑποθέσεως οὔσης , φέρε ἤδη πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς ἐπισκοπήσωμεν οἷα μὲν πρὸ τοῦ εἰσδεχθῆναι καὶ τυχεῖν ὑπομένουσιν , οἷα δὲ ἐν αὐτῷ ἤδη ὄντες πάσχουσιν , ἐπὶ πᾶσι δὲ ἥτις αὐτοῖς ἡ καταστροφὴ τοῦ δράματος γίγνεται . οὐ γὰρ δὴ ἐκεῖνό γε εἰπεῖν ἐστιν , ὡς εἰ καὶ πονηρὰ ταῦτα , εὔληπτα γοῦν καὶ οὐ πολλοῦ δεήσει τοῦ πόνου , ἀλλὰ θελῆσαι δεῖ μόνον , εἶτά σοι πέπρακται τὸ πᾶν εὐμαρῶς · ἀλλὰ πολλῆς μὲν τῆς διαδρομῆς δεῖ , συνεχοῦς δὲ τῆς θυραυλίας , ἕωθέν τε ἐξανιστάμενον περιμένειν ὠθούμενον καὶ ἀποκλειόμενον καὶ ἀναίσχυντον ἐνίοτε καὶ ὀχληρὸν δοκοῦντα καὶ ὑπὸ θυρωρῷ κακῶς συρίζοντι καὶ ὀνομακλήτορι Λιβυκῷ ταττόμενον καὶ μισθὸν τελοῦντα τῆς μνήμης τοῦ ὀνόματος . καὶ μὴν καὶ ἐσθῆτος ὑπὲρ τὴν ὑπάρχουσαν δύναμιν ἐπιμεληθῆναι χρὴ πρὸς τὸ τοῦ θεραπευομένου ἀξίωμα , καὶ χρώματα αἱρεῖσθαι οἷς ἂν ἐκεῖνος ἥδηται , ὡς μὴ ἀπᾴδῃς μηδὲ προσκρούῃς βλεπόμενος , καὶ φιλοπόνως ἕπεσθαι , μᾶλλον δὲ ἡγεῖσθαι , ὑπὸ τῶν οἰκετῶν προωθούμενον καὶ ὥσπερ τινὰ πομπὴν ἀναπληροῦντα . ὁ δὲ οὐδὲ προσβλέπει πολλῶν ἑξῆς ἡμερῶν .
Lemmas: τοιοῦτος δέ αὐτός ὁ ὑπόθεσις εἰμί , φέρω ἤδη πρός ἐγώ αὐτός ἐπισκοπέω οἷος μέν πρό ὁ εἰσδέχομαι καί τυγχάνω ὑπομένω , οἷος δέ ἐν αὐτός ἤδη εἰμί πάσχω , ἐπί πᾶς δέ ὅστις αὐτός ὁ καταστροφή ὁ δρᾶμα γίγνομαι . οὐ γάρ δή ἐκεῖνος γε λέγω εἰμί , ὡς εἰ καί πονηρός οὗτος , εὔληπτος γοῦν καί οὐ πολύς δέω ὁ πόνος , ἀλλά ἐθέλω δέω μόνος , εἶτα σύ πράσσω ὁ πᾶς εὐμαρής · ἀλλά πολύς μέν ὁ διαδρομή δέω , συνεχής δέ ὁ θυραυλία , ἕωθεν τε ἐξανίστημι περιμένω ὠθέω καί ἀποκλείω καί ἀναίσχυντος ἐνίοτε καί ὀχληρός δοκέω καί ὑπό θυρωρός κακός συρίζω καί ὀνομακλήτωρ Λιβυκός τάσσω καί μισθός τελέω ὁ μνήμη ὁ ὄνομα . καί μήν καί ἐσθής ὑπέρ ὁ ὑπάρχω δύναμις ἐπιμελέομαι χρή πρός ὁ ὁ θεραπεύω ἀξίωμα , καί χρῶμα αἱρέω ὅς ἄν ἐκεῖνος ἥδομαι , ὡς μή ἀπᾴδω μηδέ προσκρούω βλέπω , καί φιλόπονος ἕπομαι , μάλα δέ ἡγέομαι , ὑπό ὁ οἰκέτης προωθέω καί ὥσπερ τις πομπή ἀναπληρόω . ὁ δέ οὐδέ προσβλέπω πολύς ἑξῆς ἡμέρα .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 11
ἢν δέ ποτε καὶ τὰ ἄριστα πράξῃς , καὶ ἴδῃ σε καὶ προσκαλέσας ἔρηταί τι ὧν ἂν τύχῃ , τότε δὴ τότε πολὺς μὲν ὁ ἱδρώς , ἀθρόος δὲ ὁ ἴλιγγος καὶ τρόμος ἄκαιρος καὶ γέλως τῶν παρόντων ἐπὶ τῇ ἀπορίᾳ . καὶ πολλάκις ἀποκρίνασθαι δέον , τίς ἦν ὁ βασιλεὺς τῶν Ἀχαιῶν , ὅτι χίλιαι νῆες ἦσαν αὐτοῖς , λέγεις . τοῦτο οἱ μὲν χρηστοὶ αἰδῶ ἐκάλεσαν , οἱ δὲ τολμηροὶ δειλίαν , οἱ δὲ κακοήθεις ἀπαιδευσίαν . σὺ δʼ οὖν ἐπισφαλεστάτης πειραθεὶς τῆς πρώτης φιλοφροσύνης ἀπῆλθες καταδικάσας σεαυτοῦ πολλὴν τὴν ἀπόγνωσιν . ἐπειδὰν δὲ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἰαύσῃς ἤματα δʼ αἱματόεντα διαγάγῃς , οὐ μὰ Δία τῆς Ἑλένης ἕνεκα οὐδὲ τῶν Πριάμου Περγάμων , ἀλλὰ τῶν ἐλπιζομένων πέντε ὀβολῶν , τύχῃς δὲ καὶ τραγικοῦ τινος θεοῦ συνιστάντος , ἐξέτασις τοὐντεῦθεν εἰ οἶσθα τὰ μαθήματα . καὶ τῷ μὲν πλουσίῳ ἡ διατριβὴ οὐκ ἀηδὴς ἐπαινουμένῳ καὶ εὐδαιμονιζομένῳ , σοὶ δὲ ὁ ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἀγὼν καὶ ὑπὲρ ἅπαντος τοῦ βίου τότε προκεῖσθαι δοκεῖ · ὑπεισέρχεται γὰρ εἰκότως τὸ μηδʼ ὑπʼ ἄλλου ἂν καταδεχθῆναι πρὸς τοῦ προτέρου ἀποβληθέντα καὶ δόξαντα εἶναι ἀδόκιμον . ἀνάγκη τοίνυν εἰς μυρία διαιρεθῆναι τότε , τοῖς μὲν ἀντεξεταζομένοις φθονοῦντα , — τίθει γὰρ καὶ ἄλλους εἶναι τῶν αὐτῶν ἀντιποιουμένους — αὐτὸν δὲ πάντα ἐνδεῶς εἰρηκέναι νομίζοντα , φοβούμενον δὲ καὶ ἐλπίζοντα καὶ πρὸς τὸ ἐκείνου πρόσωπον ἀτενίζοντα καὶ εἰ μὲν ἐκφαυλίζοι τι τῶν λεγομένων , ἀπολλύμενον , εἰ δὲ μειδιῶν ἀκούοι , γεγηθότα καὶ εὔελπιν καθιστάμενον .
Lemmas: ἐάν δέ ποτέ καί ὁ ἀγαθός πράσσω , καί ὁράω σύ καί προσκαλέω ἔρομαι τις ὅς ἄν τυγχάνω , τότε δή τότε πολύς μέν ὁ ἱδρώς , ἀθρόος δέ ὁ ἴλιγγος καί τρόμος ἄκαιρος καί γέλως ὁ πάρειμι ἐπί ὁ ἀπορία . καί πολλάκις ἀποκρίνω δέω , τίς εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἀχαιός , ὅτι χίλιοι ναῦς εἰμί αὐτός , λέγω . οὗτος ὁ μέν χρηστός αἰδώς καλέω , ὁ δέ τολμηρός δειλία , ὁ δέ κακοήθης ἀπαιδευσία . σύ δέ οὖν ἐπισφαλής πειράω ὁ πρῶτος φιλοφροσύνη ἀπέρχομαι καταδικάζω σεαυτοῦ πολύς ὁ ἀπόγνωσις . ἐπειδάν δέ πολύς μέν ἄυπνος νύξ ἰαύω ἦμαρ δέ αἱματόεις διάγω , οὐ μά Ζεύς ὁ Ἑλένη ἕνεκα οὐδέ ὁ Πρίαμος Πέργαμος , ἀλλά ὁ ἐλπίζω πέντε ὀβολός , τυγχάνω δέ καί τραγικός τις θεός συνίστημι , ἐξέτασις ἐντεῦθεν εἰ οἶδα ὁ μάθημα . καί ὁ μέν πλούσιος ὁ διατριβή οὐ ἀηδής ἐπαινέω καί εὐδαιμονίζω , σύ δέ ὁ ὑπέρ ὁ ψυχή ἀγών καί ὑπέρ ἅπας ὁ βίος τότε πρόκειμαι δοκέω · ὑπεισέρχομαι γάρ ἔοικα ὁ μηδέ ὑπό ἄλλος ἄν καταδέχομαι πρός ὁ πρότερος ἀποβάλλω καί δοκέω εἰμί ἀδόκιμος . ἀνάγκη τοίνυν εἰς μυρίος διαιρέω τότε , ὁ μέν ἀντεξετάζω φθονέω , — τίθημι γάρ καί ἄλλος εἰμί ὁ αὐτός ἀντιποιέω — αὐτός δέ πᾶς ἐνδεής λέγω νομίζω , φοβέω δέ καί ἐλπίζω καί πρός ὁ ἐκεῖνος πρόσωπον ἀτενίζω καί εἰ μέν ἐκφαυλίζω τις ὁ λέγω , ἀπόλλυμι , εἰ δέ μειδιάω ἀκούω , γηθέω καί εὔελπις καθίστημι .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 12
εἰκὸς δὲ πολλοὺς εἶναι τοὺς ἐναντία σοι φρονοῦντας καὶ ἄλλους ἀντὶ σοῦ τιθεμένους , ὧν ἕκαστος ὥσπερ ἐκ λόχου τοξεύων λέληθεν . εἶτʼ ἐννόησον ἄνδρα ἐν βαθεῖ πώγωνι καὶ πολιᾷ τῇ κόμῃ ἐξεταζόμενον εἴ τι οἶδεν ὠφέλιμον , καὶ τοῖς μὲν δοκοῦντα εἰδέναι , τοῖς δὲ μή . μέσος ἐν τοσούτῳ χρόνος , καὶ πολυπραγμονεῖταί σου ἅπας ὁ παρεληλυθὼς βίος , κἂν μέν τις ἢ πολίτης ὑπὸ φθόνου ἢ γείτων ἔκ τινος εὐτελοῦς αἰτίας προσκεκρουκὼς ἀνακρινόμενος εἴπῃ μοιχὸν ἢ παιδεραστήν , τοῦτʼ ἐκεῖνο , ἐκ τῶν Διὸς δέλτων ὁ μάρτυς , ἂν δὲ πάντες ἅμα ἑξῆς ἐπαινῶσιν , ὕποπτοι καὶ ἀμφίβολοι καὶ δεδεκασμένοι . χρὴ τοίνυν πολλὰ εὐτυχῆσαι καὶ μηδὲν ὅλως ἐναντιωθῆναι · μόνως γὰρ ἂν οὕτως κρατήσειας . Εἶεν · καὶ δὴ εὐτύχηταί σοι πάντα εὐχῆς μειζόνως · αὐτός τε γὰρ ἐπῄνεσε τοὺς λόγους καὶ τῶν φίλων οἱ ἐντιμότατοι καὶ οἷς μάλιστα πιστεύει τὰ τοιαῦτα οὐκ ἀπέτρεψαν · ἔτι δὲ καὶ ἡ γυνὴ βούλεται , οὐκ ἀντιλέγει δὲ οὔτε ὁ ἐπίτροπος οὔτε ὁ οἰκονόμος · οὐδέ τις ἐμέμψατό σου τὸν βίον , ἀλλὰ πάντα ἵλεω καὶ πανταχόθεν αἴσια τὰ ἱερά .
Lemmas: ἔοικα δέ πολύς εἰμί ὁ ἐναντίος σύ φρονέω καί ἄλλος ἀντί σύ τίθημι , ὅς ἕκαστος ὥσπερ ἐκ λόχος τοξεύω λανθάνω . εἶτα ἐννοέω ἀνήρ ἐν βαθύς πώγων καί πολιός ὁ κόμη ἐξετάζω εἰ τις οἶδα ὠφέλιμος , καί ὁ μέν δοκέω οἶδα , ὁ δέ μή . μέσος ἐν τοσοῦτος χρόνος , καί πολυπραγμονέω σύ ἅπας ὁ παρέρχομαι βίος , ἐάν μέν τις ἤ πολίτης ὑπό φθόνος ἤ γείτων ἐκ τις εὐτελής αἰτία προσκρούω ἀνακρίνω λέγω μοιχός ἤ παιδεραστής , οὗτος ἐκεῖνος , ἐκ ὁ Ζεύς δέλτος ὁ μάρτυς , ἐάν δέ πᾶς ἅμα ἑξῆς ἐπαινέω , ὕποπτος καί ἀμφίβολος καί δεκάζω . χρή τοίνυν πολύς εὐτυχέω καί μηδείς ὅλος ἐναντιόομαι · μόνος γάρ ἄν οὕτως κρατέω . εἶεν · καί δή εὐτυχέω σύ πᾶς εὐχή μέγας · αὐτός τε γάρ ἐπαινέω ὁ λόγος καί ὁ φίλος ὁ ἔντιμος καί ὅς μάλα πιστεύω ὁ τοιοῦτος οὐ ἀποτρέπω · ἔτι δέ καί ὁ γυνή βούλομαι , οὐ ἀντιλέγω δέ οὔτε ὁ ἐπίτροπος οὔτε ὁ οἰκονόμος · οὐδέ τις μέμφομαι σύ ὁ βίος , ἀλλά πᾶς ἵλαος καί πανταχόθεν αἴσιος ὁ ἱερός .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 13
κεκράτηκας οὖν , ὦ μακάριε , καὶ ἔστεψαι τὰ Ὀλύμπια , μᾶλλον δὲ Βαβυλῶνα εἴληφας ἢ τὴν Σάρδεων ἀκρόπολιν καθῄρηκας , καὶ ἕξεις τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας καὶ ἀμέλξεις ὀρνίθων γάλα . δεῖ δή σοι ἀντὶ τῶν τοσούτων πόνων μέγιστα ἡλίκα γενέσθαι τἀγαθά , ἵνα μὴ φύλλινος μόνον ὁ στέφανος ᾖ , καὶ τόν τε μισθὸν οὐκ εὐκαταφρόνητον ὁρισθῆναι καὶ τοῦτον ἐν καιρῷ τῆς χρείας ἀπραγμόνως ἀποδίδοσθαι καὶ τὴν ἄλλην τιμὴν ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς ὑπάρχειν , πόνων δὲ ἐκείνων καὶ πηλοῦ καὶ δρόμων καὶ ἀγρυπνιῶν ἀναπεπαῦσθαι , καὶ τοῦτο δὴ τὸ τῆς εὐχῆς , ἀποτείναντα τὼ πόδε καθεύδειν , μόνα ἐκεῖνα πράττοντα ὧν ἕνεκα τὴν ἀρχὴν παρελήφθης καὶ ὧν ἔμμισθος εἶ . ἐχρῆν μὲν οὕτως , ὦ Τιμόκλεις , καὶ οὐδὲν ἂν ἦν μέγα κακὸν ὑποκύψαντα φέρειν τὸν ζυγὸν ἐλαφρόν τε καὶ εὔφορον καὶ τὸ μέγιστον , ἐπίχρυσον ὄντα . ἀλλὰ πολλοῦ , μᾶλλον δὲ τοῦ παντὸς δεῖ · μυρία γάρ ἐστιν ἀφόρητα ἐλευθέρῳ ἀνδρὶ ἐν αὐταῖς ἤδη ταῖς συνουσίαις γιγνόμενα . σκέψαι δὲ αὐτὸς ἑξῆς ἀκούων , εἴ τις ἂν αὐτὰ ὑπομεῖναι δύναιτο παιδείᾳ κἂν ἐπʼ ἐλάχιστον ὡμιληκώς .
Lemmas: κρατέω οὖν , ὦ μακάριος , καί στέφω ὁ Ὀλύμπιος , μάλα δέ Βαβυλών λαμβάνω ἤ ὁ Σάρδεις ἀκρόπολις καθαιρέω , καί ἔχω ὁ ὁ Ἀμαλθεία κέρας καί ἀμέλγω ὄρνις γάλα . δέω δή σύ ἀντί ὁ τοσοῦτος πόνος μέγας ἡλίκος γίγνομαι ἀγαθός , ἵνα μή φύλλινος μόνος ὁ στέφανος εἰμί , καί ὁ τε μισθός οὐ εὐκαταφρόνητος ὁρίζω καί οὗτος ἐν καιρός ὁ χρεία ἀπράγμων ἀποδίδωμι καί ὁ ἄλλος τιμή ὑπέρ ὁ πολύς ὑπάρχω , πόνος δέ ἐκεῖνος καί πηλός καί δρόμος καί ἀγρυπνία ἀναπαύω , καί οὗτος δή ὁ ὁ εὐχή , ἀποτείνω ὁ πούς καθεύδω , μόνος ἐκεῖνος πράσσω ὅς ἕνεκα ὁ ἀρχή παραλαμβάνω καί ὅς ἔμμισθος εἰμί . χρή μέν οὕτως , ὦ Τιμοκλῆς , καί οὐδείς ἄν εἰμί μέγας κακός ὑποκύπτω φέρω ὁ ζυγόν ἐλαφρός τε καί εὔφορος καί ὁ μέγας , ἐπίχρυσος εἰμί . ἀλλά πολύς , μάλα δέ ὁ πᾶς δέω · μυρίος γάρ εἰμί ἀφόρητος ἐλεύθερος ἀνήρ ἐν αὐτός ἤδη ὁ συνουσία γίγνομαι . σκοπέω δέ αὐτός ἑξῆς ἀκούω , εἰ τις ἄν αὐτός ὑπομένω δύναμαι παιδεία ἄν ἐπί ἐλαχύς ὁμιλέω .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 14
ἄρξομαι δὲ ἀπὸ τοῦ πρώτου δείπνου , ἢν δοκῇ , ὅ σε εἰκὸς δειπνήσειν τὰ προτέλεια τῆς μελλούσης συνουσίας . εὐθὺς οὖν πρόσεισιν παραγγέλλων τις ἥκειν ἐπὶ τὸ δεῖπνον , οὐκ ἀνομίλητος οἰκέτης , ὃν χρὴ πρῶτον ἵλεων ποιήσασθαι , παραβύσαντα εἰς τὴν χεῖρα , ὡς μὴ ἀδέξιος εἶναι δοκῇς , τοὐλάχιστον πέντε δραχμάς · ὁ δὲ ἀκκισάμενος καί , ἄπαγε , παρὰ σοῦ δὲ ἐγώ ; καί , Ἡράκλεις , μὴ γένοιτο , ὑπειπὼν τέλος ἐπείσθη , καὶ ἄπεισί σοι πλατὺ ἐγχανών . σὺ δὲ ἐσθῆτα καθαρὰν προχειρισάμενος καὶ σεαυτὸν ὡς κοσμιώτατα σχηματίσας λουσάμενος ἥκεις , δεδιὼς μὴ πρὸ τῶν ἄλλων ἀφίκοιο · ἀπειρόκαλον γάρ , ὥσπερ καὶ τὸ ὕστατον ἥκειν φορτικόν . αὐτὸ οὖν τηρήσας τὸ μέσον τοῦ καιροῦ εἰσελήλυθας , καί σε πάνυ ἐντίμως ἐδέξατο , καὶ παραλαβών τις κατέκλινε μικρὸν ὑπὲρ τοῦ πλουσίου μετὰ δύο που σχεδὸν τῶν παλαιῶν φίλων .
Lemmas: ἄρχω δέ ἀπό ὁ πρῶτος δεῖπνον , ἐάν δοκέω , ὅς σύ ἔοικα δειπνέω ὁ προτέλεια ὁ μέλλω συνουσία . εὐθύς οὖν πρόσειμι παραγγέλλω τις ἥκω ἐπί ὁ δεῖπνον , οὐ ἀνομίλητος οἰκέτης , ὅς χρή πρῶτος ἵλαος ποιέω , παραβύω εἰς ὁ χείρ , ὡς μή ἀδέξιος εἰμί δοκέω , ἐλαχύς πέντε δραχμή · ὁ δέ ἀκκίζομαι καί , ἀπάγω , παρά σύ δέ ἐγώ ; καί , Ἡρακλῆς , μή γίγνομαι , ὑπολέγω τέλος πείθω , καί ἀπέρχομαι σύ πλατύς ἐγχάσκω . σύ δέ ἐσθής καθαρός προχειρίζω καί σεαυτοῦ ὡς κόσμιος σχηματίζω λούω ἥκω , δείδω μή πρό ὁ ἄλλος ἀφικνέομαι · ἀπειρόκαλος γάρ , ὥσπερ καί ὁ ὕστερος ἥκω φορτικός . αὐτός οὖν τηρέω ὁ μέσος ὁ καιρός εἰσέρχομαι , καί σύ πάνυ ἔντιμος δέχομαι , καί παραλαμβάνω τις κατακλίνω μικρός ὑπέρ ὁ πλούσιος μετά δύο που σχεδόν ὁ παλαιός φίλος .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 15
σὺ δʼ ὥσπερ εἰς τοῦ Διὸς τὸν οἶκον παρελθὼν πάντα τεθαύμακας καὶ ἐφʼ ἑκάστῳ τῶν πραττομένων μετέωρος εἶ · ξένα γάρ σοι καὶ ἄγνωστα πάντα · καὶ ἥ τε οἰκετεία εἰς σὲ ἀποβλέπει καὶ τῶν παρόντων ἕκαστος ὅ τι πράξεις ἐπιτηροῦσιν , οὐδὲ αὐτῷ δὲ ἀμελὲς τῷ πλουσίῳ τοῦτο , ἀλλὰ καὶ προεῖπέ τισι τῶν οἰκετῶν ἐπισκοπεῖν εἴ πως εἰς τοὺς παῖδας ἢ εἰς τὴν γυναῖκα πολλάκις ἐκ περιωπῆς ἀποβλέψεις . οἱ μὲν γὰρ τῶν συνδείπνων ἀκόλουθοι ὁρῶντες ἐκπεπληγμένον εἰς τὴν ἀπειρίαν τῶν δρωμένων ἀποσκώπτουσι , τεκμήριον τοῦ μὴ παρʼ ἄλλῳ πρότερόν σε δεδειπνηκέναι τὸ καινὸν εἶναί σοι τὸ χειρόμακτρον τιθέμενοι . ὥσπερ οὖν εἰκός , ἰδίειν τε ἀνάγκη ὑπʼ ἀπορίας καὶ μήτε διψῶντα πιεῖν αἰτεῖν τολμᾶν , μὴ δόξῃς οἰνόφλυξ τις εἶναι , μήτε τῶν ὄψων παρατεθέντων ποικίλων καὶ πρός τινα τάξιν ἐσκευασμένων εἰδέναι ἐφʼ ὅ τι πρῶτον ἢ δεύτερον τὴν χεῖρα ἐνέγκῃς · ὑποβλέπειν οὖν εἰς τὸν πλησίον δεήσει κἀκεῖνον ζηλοῦν καὶ μανθάνειν τοῦ δείπνου τὴν ἀκολουθίαν .
Lemmas: σύ δέ ὥσπερ εἰς ὁ Ζεύς ὁ οἶκος παρέρχομαι πᾶς θαυμάζω καί ἐπί ἕκαστος ὁ πράσσω μετέωρος εἰμί · ξένος γάρ σύ καί ἄγνωστος πᾶς · καί ὁ τε οἰκετεία εἰς σύ ἀποβλέπω καί ὁ πάρειμι ἕκαστος ὅς τις πράσσω ἐπιτηρέω , οὐδέ αὐτός δέ ἀμελής ὁ πλούσιος οὗτος , ἀλλά καί προλέγω τις ὁ οἰκέτης ἐπισκοπέω εἰ πως εἰς ὁ παῖς ἤ εἰς ὁ γυνή πολλάκις ἐκ περιωπή ἀποβλέπω . ὁ μέν γάρ ὁ σύνδειπνος ἀκόλουθος ὁράω ἐκπλήγνυμι εἰς ὁ ἀπειρία ὁ δράω ἀποσκώπτω , τεκμήριον ὁ μή παρά ἄλλος πρότερος σύ δειπνέω ὁ καινός εἰμί σύ ὁ χειρόμακτρον τίθημι . ὥσπερ οὖν ἔοικα , ἰδίω τε ἀνάγκη ὑπό ἀπορία καί μήτε διψάω πίνω αἰτέω τολμάω , μή δοκέω οἰνόφλυξ τις εἰμί , μήτε ὁ ὄψον παρατίθημι ποικίλος καί πρός τις τάξις σκευάζω οἶδα ἐπί ὅς τις πρῶτος ἤ δεύτερος ὁ χείρ φέρω · ὑποβλέπω οὖν εἰς ὁ πλησίος δέω ἐκεῖνος ζηλόω καί μανθάνω ὁ δεῖπνον ὁ ἀκολουθία .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 16
τὰ δʼ ἄλλα ποικίλος εἶ καὶ θορύβου πλέως τὴν ψυχήν , πρὸς ἕκαστα τῶν πραττομένων ἐκπεπληγμένος , καὶ ἄρτι μὲν εὐδαιμονίζεις τὸν πλούσιον τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἐλέφαντος καὶ τῆς τοσαύτης τρυφῆς , ἄρτι δὲ οἰκτείρεις σεαυτόν , ὡς τὸ μηδὲν ὢν εἶτα ζῆν ὑπολαμβάνεις . ἐνίοτε δὲ κἀκεῖνο εἰσέρχεταί σε , ὡς ζηλωτόν τινα βιώσῃ τὸν βίον ἅπασιν ἐκείνοις ἐντρυφήσων καὶ μεθέξων αὐτῶν ἐξ ἰσοτιμίας · οἴει γὰρ εἰσαεὶ Διονύσια ἑορτάσειν . καί που καὶ μειράκια ὡραῖα διακονούμενα καὶ ἠρέμα προσμειδιῶντα γλαφυρωτέραν ὑπογράφει σοι τὴν μέλλουσαν διατριβήν , ὥστε συνεχῶς τὸ Ὁμηρικὸν ἐκεῖνο ἐπιφθέγγεσθαι , οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς πολλὰ πονεῖν καὶ ὑπομένειν ὑπὲρ τῆς τοσαύτης εὐδαιμονίας . Φιλοτησίαι τὸ ἐπὶ τούτῳ , καὶ σκύφον εὐμεγέθη τινὰ αἰτήσας προὔπιέν σοι τῷ διδασκάλῳ , ἢ ὁτιδήποτε προσειπών · σὺ δὲ λαβών , ὅτι μέν τί σε καὶ αὐτὸν ὑπειπεῖν ἔδει ἠγνόησας ὑπʼ ἀπειρίας , καὶ ἀγροικίας δόξαν ὦφλες .
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος ποικίλος εἰμί καί θόρυβος πολύς ὁ ψυχή , πρός ἕκαστος ὁ πράσσω ἐκπλήσσω , καί ἄρτι μέν εὐδαιμονίζω ὁ πλούσιος ὁ χρυσός καί ὁ ἐλέφας καί ὁ τοσοῦτος τρυφή , ἄρτι δέ οἰκτίρω σεαυτοῦ , ὡς ὁ μηδείς εἰμί εἶτα ζάω ὑπολαμβάνω . ἐνίοτε δέ ἐκεῖνος εἰσέρχομαι σύ , ὡς ζηλωτός τις βιόω ὁ βίος ἅπας ἐκεῖνος ἐντρυφάω καί μετέχω αὐτός ἐκ ἰσοτιμία · οἴομαι γάρ εἰσαεί Διονύσια ἑορτάζω . καί που καί μειράκιον ὡραῖος διακονέω καί ἠρέμα προσμειδιάω γλαφυρός ὑπογράφω σύ ὁ μέλλω διατριβή , ὥστε συνεχής ὁ Ὁμηρικός ἐκεῖνος ἐπιφθέγγομαι , οὐ νέμεσις Τρώς καί ἐϋκνήμις Ἀχαιός πολύς πονέω καί ὑπομένω ὑπέρ ὁ τοσοῦτος εὐδαιμονία . φιλοτησία ὁ ἐπί οὗτος , καί σκύφος εὐμεγέθης τις αἰτέω προπίνω σύ ὁ διδάσκαλος , ἤ ὅστις προσλέγω · σύ δέ λαμβάνω , ὅτι μέν τίς σύ καί αὐτός ὑπεῖπον δέω ἀγνοέω ὑπό ἀπειρία , καί ἀγροικία δόξα ὀφλισκάνω .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 17
ἐπίφθονος δʼ οὖν ἀπὸ τῆς προπόσεως ἐκείνης πολλοῖς τῶν παλαιῶν φίλων γεγένησαι , καὶ πρότερον ἐπὶ τῇ κατακλίσει λυπήσας τινὰς αὐτῶν , ὅτι τήμερον ἥκων προὐκρίθης ἀνδρῶν πολυετῆ δουλείαν ἠντληκότων . εὐθὺς οὖν καὶ τοιοῦτός τις ἐν αὐτοῖς περὶ σοῦ λόγος · τοῦτο ἡμῖν πρὸς τοῖς ἄλλοις δεινοῖς ἐλείπετο , καὶ τῶν ἄρτι εἰσεληλυθότων εἰς τὴν οἰκίαν δευτέρους εἶναι , καὶ μόνοις τοῖς Ἕλλησι τούτοις ἀνέῳκται ἡ Ῥωμαίων πόλις · καίτοι τί ἐστιν ἐφʼ ὅτῳ προτιμῶνται ἡμῶν ; οὐ ῥημάτια δύστηνα λέγοντες οἴονταί τι παμμέγεθες ὠφελεῖν ; ἄλλος δέ , οὐ γὰρ εἶδες ὅσα μὲν ἔπιεν , ὅπως δὲ τὰ παρατεθέντα συλλαβὼν κατέφαγεν ; ἀπειρόκαλος ἄνθρωπος καὶ λιμοῦ πλέως , οὐδʼ ὄναρ λευκοῦ ποτε ἄρτου ἐμφορηθείς , οὔτι γε Νομαδικοῦ ἢ Φασιανοῦ ὄρνιθος , ὧν μόλις τὰ ὀστᾶ ἡμῖν καταλέλοιπεν . τρίτος ἄλλος , ὦ μάταιοι , φησίν , πέντε οὐδʼ ὅλων ἡμερῶν ὄψεσθε αὐτὸν ἐνταῦθά που ἐν ἡμῖν τὰ ὅμοια ποτνιώμενον · νῦν μὲν γὰρ ὥσπερ τὰ καινὰ τῶν ὑποδημάτων ἐν τιμῇ τινι καὶ ἐπιμελείᾳ ἐστίν , ἐπειδὰν δὲ πατηθῇ πολλάκις καὶ ὑπὸ τοῦ πηλοῦ ἀναπλασθῇ , ὑπὸ τῇ κλίνῃ ἀθλίως ἐρρίψεται κόρεων ὥσπερ ἡμεῖς ἀνάπλεως . Ἐκεῖνοι μὲν οὖν τοιαῦτα πολλὰ περὶ σοῦ στρέφουσι , καί που ἤδη καὶ πρὸς διαβολάς τινες αὐτῶν παρασκευάζονται .
Lemmas: ἐπίφθονος δέ οὖν ἀπό ὁ πρόποσις ἐκεῖνος πολύς ὁ παλαιός φίλος γίγνομαι , καί πρότερος ἐπί ὁ κατάκλισις λυπέω τις αὐτός , ὅτι σήμερον ἥκω προκρίνω ἀνήρ πολυετής δουλεία ἀντλέω . εὐθύς οὖν καί τοιοῦτος τις ἐν αὐτός περί σύ λόγος · οὗτος ἐγώ πρός ὁ ἄλλος δεινός λείπω , καί ὁ ἄρτι εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκία δεύτερος εἰμί , καί μόνος ὁ Ἕλλην οὗτος ἀνοίγνυμι ὁ Ῥωμαῖος πόλις · καίτοι τίς εἰμί ἐπί ὅστις προτιμάω ἐγώ ; οὐ ῥημάτιον δύστηνος λέγω οἴομαι τις παμμεγέθης ὠφελέω ; ἄλλος δέ , οὐ γάρ ὁράω ὅσος μέν πίνω , ὅπως δέ ὁ παρατίθημι συλλαμβάνω κατεσθίω ; ἀπειρόκαλος ἄνθρωπος καί λιμός πολύς , οὐδέ ὄναρ λευκός ποτέ ἄρτος ἐμφορέω , οὔτι γε Νομαδικός ἤ Φασιανός ὄρνις , ὅς μόλις ὁ ὀστέον ἐγώ καταλείπω . τρίτος ἄλλος , ὦ μάταιος , φημί , πέντε οὐδέ ὅλος ἡμέρα ὁράω αὐτός ἐνταῦθα που ἐν ἐγώ ὁ ὅμοιος ποτνιάομαι · νῦν μέν γάρ ὥσπερ ὁ καινός ὁ ὑπόδημα ἐν τιμή τις καί ἐπιμέλεια εἰμί , ἐπειδάν δέ πατέω πολλάκις καί ὑπό ὁ πηλός ἀναπλάσσω , ὑπό ὁ κλίνη ἄθλιος ἐνρίπτω κόρις ὥσπερ ἐγώ ἀνάπλεος . ἐκεῖνος μέν οὖν τοιοῦτος πολύς περί σύ στρέφω , καί που ἤδη καί πρός διαβολή τις αὐτός παρασκευάζω .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 18
τὸ δʼ οὖν συμπόσιον ὅλον ἐκεῖνο σόν ἐστιν καὶ περὶ σοῦ οἱ πλεῖστοι τῶν λόγων . σὺ δʼ ὑπʼ ἀηθείας πλέον τοῦ ἱκανοῦ ἐμπιὼν οἴνου λεπτοῦ καὶ δριμέος , πάλαι τῆς γαστρὸς ἐπειγούσης , πονηρῶς ἔχεις , καὶ οὔτε προεξαναστῆναί σοι καλὸν οὔτε μένειν ἀσφαλές . ἀποτεινομένου τοίνυν τοῦ πότου καὶ λόγων ἐπὶ λόγοις γιγνομένων καὶ θεαμάτων ἐπὶ θεάμασι παριόντων — ἅπαντα γὰρ ἐπιδείξασθαί σοι τὰ αὑτοῦ βούλεται — κόλασιν οὐ μικρὰν ὑπομένεις μήτε ὁρῶν τὰ γιγνόμενα μήτε ἀκούων εἴ τις ᾄδει ἢ κιθαρίζει πάνυ τιμώμενος μειρακίσκος , ἀλλʼ ἐπαινεῖς μὲν ὑπʼ ἀνάγκης , εὔχῃ δὲ ἢ σεισμῷ συμπεσεῖν ἐκεῖνα πάντα ἢ πυρκαϊάν τινα προσαγγελθῆναι , ἵνα ποτὲ καὶ διαλυθῇ τὸ συμπόσιον .
Lemmas: ὁ δέ οὖν συμπόσιον ὅλος ἐκεῖνος σός εἰμί καί περί σύ ὁ πολύς ὁ λόγος . σύ δέ ὑπό ἀήθεια πολύς ὁ ἱκανός ἐμπίνω οἶνος λεπτός καί δριμύς , πάλαι ὁ γαστήρ ἐπείγω , πονηρός ἔχω , καί οὔτε προεξανίσταμαι σύ καλός οὔτε μένω ἀσφαλής . ἀποτείνω τοίνυν ὁ πότος καί λόγος ἐπί λόγος γίγνομαι καί θέαμα ἐπί θέαμα παρέρχομαι — ἅπας γάρ ἐπιδείκνυμι σύ ὁ ἑαυτοῦ βούλομαι — κόλασις οὐ μικρός ὑπομένω μήτε ὁράω ὁ γίγνομαι μήτε ἀκούω εἰ τις ἀείδω ἤ κιθαρίζω πάνυ τιμάω μειρακίσκος , ἀλλά ἐπαινέω μέν ὑπό ἀνάγκη , εὔχομαι δέ ἤ σεισμός συμπίπτω ἐκεῖνος πᾶς ἤ πυρκαιά τις προσαγγέλλω , ἵνα ποτέ καί διαλύω ὁ συμπόσιον .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 19
τοῦτο μὲν δή σοι τὸ πρῶτον , ὦ ἑταῖρε , καὶ ἥδιστον ἐκεῖνο δεῖπνον , οὐκ ἔμοιγε τοῦ θύμου καὶ τῶν λευκῶν ἁλῶν ἥδιον ὁπηνίκα βούλομαι καὶ ὁπόσον ἐλευθέρως ἐσθιομένων . ἵνα γοῦν σοι τὴν ὀξυρεγμίαν τὴν ἐπὶ τούτοις παρῶ καὶ τὸν ἐν τῇ νυκτὶ ἔμετον , ἕωθεν δεήσει περὶ τοῦ μισθοῦ συμβῆναι ὑμᾶς , ὁπόσον τε καὶ ὁπότε τοῦ ἔτους χρὴ λαμβάνειν . παρόντων οὖν ἢ δύο ἢ τριῶν φίλων προσκαλέσας σε καὶ καθίζεσθαι κελεύσας ἄρχεται λέγειν · τὰ μὲν ἡμέτερα ὁποῖά ἐστιν ἑώρακας ἤδη , καὶ ὡς τῦφος ἐν αὐτοῖς οὐδὲ εἷς , ἀτραγῴδητα δὲ καὶ πεζὰ πάντα καὶ δημοτικά , χρὴ δέ σε οὕτως ἔχειν ὡς ἁπάντων ἡμῖν κοινῶν ἐσομένων · γελοῖον γὰρ εἰ τὸ κυριώτατον , τὴν ψυχήν σοι τὴν ἐμαυτοῦ ἢ καὶ νὴ Δία τῶν παίδων . — εἰ παῖδες εἶεν αὐτῷ παιδεύσεως δεόμενοι — ἐπιτρέπων τῶν ἄλλων μὴ ἐπʼ ἴσης ἡγοίμην δεσπότην . ἐπεὶ δὲ καὶ ὡρίσθαι τι δεῖ , — ὁρῶ μὲν τὸ μέτριον καὶ αὔταρκες τοῦ σοῦ τρόπου καὶ συνίημι ὡς οὐχὶ μισθοῦ ἐλπίδι προσελήλυθας ἡμῶν τῇ οἰκίᾳ , τῶν δὲ ἄλλων ἕνεκα , τῆς εὐνοίας τῆς παρʼ ἡμῶν καὶ τιμῆς , ἣν παρὰ πᾶσιν ἕξεις · ὅμως δʼ οὖν καὶ ὡρίσθω τι , — σὺ δʼ αὐτὸς ὅ τι καὶ βούλει λέγε , μεμνημένος , ὦ φίλτατε , κἀκείνων ἅπερ ἐν ἑορταῖς διετησίοις εἰκὸς ἡμᾶς παρέξειν · οὐ γὰρ ἀμελήσομεν οὐδὲ τῶν τοιούτων , εἰ καὶ μὴ νῦν αὐτὰ συντιθέμεθα · πολλαὶ δέ , οἶσθα , τοῦ ἔτους αἱ τοιαῦται ἀφορμαί . καὶ πρὸς ἐκεῖνα τοίνυν ἀποβλέπων μετριώτερον δῆλον ὅτι ἐπιβαλεῖς ἡμῖν τὸν μισθόν . ἄλλως τε καὶ πρέπον ἂν εἴη τοῖς πεπαιδευμένοις ὑμῖν κρείττοσιν εἶναι χρημάτων .
Lemmas: οὗτος μέν δή σύ ὁ πρῶτος , ὦ ἑταῖρος , καί ἡδύς ἐκεῖνος δεῖπνον , οὐ ἐγώ ὁ θύμον καί ὁ λευκός ἅλς ἡδύς ὁπηνίκα βούλομαι καί ὁπόσος ἐλεύθερος εἰσθέω . ἵνα γοῦν σύ ὁ ὀξυρεγμία ὁ ἐπί οὗτος πάρειμι καί ὁ ἐν ὁ νύξ ἔμετος , ἕωθεν δέω περί ὁ μισθός συμβαίνω σύ , ὁπόσος τε καί ὁπότε ὁ ἔτος χρή λαμβάνω . πάρειμι οὖν ἤ δύο ἤ τρεῖς φίλος προσκαλέω σύ καί καθίζω κελεύω ἄρχω λέγω · ὁ μέν ἡμέτερος ὁποῖος εἰμί ὁράω ἤδη , καί ὡς τῦφος ἐν αὐτός οὐδέ εἷς , ἀτραγῴδητος δέ καί πεζός πᾶς καί δημοτικός , χρή δέ σύ οὕτως ἔχω ὡς ἅπας ἐγώ κοινός εἰμί · γέλοιος γάρ εἰ ὁ κύριος , ὁ ψυχή σύ ὁ ἐμαυτοῦ ἤ καί νή Ζεύς ὁ παῖς . — εἰ παῖς εἰμί αὐτός παίδευσις δέω — ἐπιτρέπω ὁ ἄλλος μή ἐπί ἴσος ἡγέομαι δεσπότης . ἐπεί δέ καί ὁρίζω τις δέω , — ὁράω μέν ὁ μέτριος καί αὐτάρκης ὁ σός τρόπος καί συνίημι ὡς οὐ μισθός ἐλπίς προσέρχομαι ἐγώ ὁ οἰκία , ὁ δέ ἄλλος ἕνεκα , ὁ εὔνοια ὁ παρά ἐγώ καί τιμή , ὅς παρά πᾶς ἔχω · ὅμως δέ οὖν καί ὁρίζω τις , — σύ δέ αὐτός ὅς τις καί βούλομαι λέγω , μιμνῄσκω , ὦ φίλος , ἐκεῖνος ὅς ἐν ἑορτή διετήσιος ἔοικα ἐγώ παρέχω · οὐ γάρ ἀμελέω οὐδέ ὁ τοιοῦτος , εἰ καί μή νῦν αὐτός συντίθημι · πολύς δέ , οἶδα , ὁ ἔτος ὁ τοιοῦτος ἀφορμή . καί πρός ἐκεῖνος τοίνυν ἀποβλέπω μέτριος δῆλος ὅτι ἐπιβάλλω ἐγώ ὁ μισθός . ἄλλος τε καί πρέπω ἄν εἰμί ὁ παιδεύω σύ κρατύς εἰμί χρῆμα .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 20
ὁ μὲν ταῦτα εἰπὼν καὶ ὅλον σε διασείσας ταῖς ἐλπίσι τιθασὸν ἑαυτῷ πεποίηκε , σὺ δὲ πάλαι τάλαντα καὶ μυριάδας ὀνειροπολήσας καὶ ἀγροὺς ὅλους καὶ συνοικίας συνίης μὲν ἠρέμα τῆς μικρολογίας , σαίνεις δὲ ὅμως τὴν ὑπόσχεσιν καὶ τό , πάντα ἡμῖν κοινὰ ἔσται , βέβαιον καὶ ἀληθὲς ἔσεσθαι νομίζεις , οὐκ εἰδὼς ὅτι τὰ τοιαῦτα χείλεα μέν τʼ ἐδίηνʼ , ὑπερῴην δʼ οὐκ ἐδίηνε . τελευταῖον δʼ ὑπʼ αἰδοῦς αὐτῷ ἐπέτρεψας . ὁ δὲ αὐτὸς μὲν οὔ φησιν ἐρεῖν , τῶν φίλων δέ τινα τῶν παρόντων κελεύει μέσον ἐλθόντα τοῦ πράγματος εἰπεῖν ὃ μήτʼ αὐτῷ γίγνοιτʼ ἂν βαρὺ καὶ πρὸς ἄλλα τούτων ἀναγκαιότερα δαπανῶντι μήτε τῷ ληψομένῳ εὐτελές . ὁ δὲ ὠμογέρων τις ἐκ παίδων κολακείᾳ σύντροφος , ὡς μὲν οὐκ εὐδαιμονέστατος εἶ , φησίν , τῶν ἐν τῇ πόλει ἁπάντων , ὦ οὗτος , οὐκ ἂν εἴποις , ᾧ γε τοῦτο πρῶτον ὑπῆρχεν ὃ πολλοῖς πάνυ γλιχομένοις μόλις ἂν γένοιτο παρὰ τῆς Τύχης · λέγω δὲ ὁμιλίας ἀξιωθῆναι καὶ ἑστίας κοινωνῆσαι καὶ εἰς τὴν πρώτην οἰκίαν τῶν ἐν τῇ Ῥωμαίων ἀρχῇ καταδεχθῆναι · τοῦτο γὰρ ὑπὲρ τὰ Κροίσου τάλαντα καὶ τὸν Μίδου πλοῦτον , εἰ σωφρονεῖν οἶσθα . ἰδὼν δὲ πολλοὺς τῶν εὐδοκίμων ἐθελήσαντας ἄν , εἰ καὶ προσδιδόναι δέοι , μόνης τῆς δόξης ἕνεκα συνεῖναι τούτῳ καὶ ὁρᾶσθαι περὶ αὐτὸν ἑταίρους καὶ φίλους εἶναι δοκοῦντας , οὐκ ἔχω ὅπως σε τῆς εὐποτμίας μακαρίσω , ὃς καὶ προσλήψῃ μισθὸν τῆς τοιαύτης εὐδαιμονίας . ἀρκεῖν οὖν νομίζω , εἰ μὴ πάνυ ἄσωτος εἶ , τοσόνδε τι · — εἰπὼν ἐλάχιστον καὶ μάλιστα πρὸς τὰς σὰς ἐκείνας ἐλπίδας .
Lemmas: ὁ μέν οὗτος λέγω καί ὅλος σύ διασείω ὁ ἐλπίς τιθασός ἑαυτοῦ ποιέω , σύ δέ πάλαι τάλαντον καί μυριάς ὀνειροπολέω καί ἀγρός ὅλος καί συνοικία συνίημι μέν ἠρέμα ὁ μικρολογία , σαίνω δέ ὅμως ὁ ὑπόσχεσις καί ὁ , πᾶς ἐγώ κοινός εἰμί , βέβαιος καί ἀληθής εἰμί νομίζω , οὐ οἶδα ὅτι ὁ τοιοῦτος χεῖλος μέν τε διαίνω , ὑπερῴα δέ οὐ διαίνω . τελευταῖος δέ ὑπό αἰδώς αὐτός ἐπιτρέπω . ὁ δέ αὐτός μέν οὐ φημί λέγω , ὁ φίλος δέ τις ὁ πάρειμι κελεύω μέσος ἔρχομαι ὁ πρᾶγμα λέγω ὅς μήτε αὐτός γίγνομαι ἄν βαρύς καί πρός ἄλλος οὗτος ἀναγκαῖος δαπανάω μήτε ὁ λαμβάνω εὐτελής . ὁ δέ ὠμογέρων τις ἐκ παῖς κολακεία σύντροφος , ὡς μέν οὐ εὐδαίμων εἰμί , φημί , ὁ ἐν ὁ πόλις ἅπας , ὦ οὗτος , οὐ ἄν λέγω , ὅς γε οὗτος πρῶτος ὑπάρχω ὅς πολύς πάνυ γλίχομαι μόλις ἄν γίγνομαι παρά ὁ Τύχη · λέγω δέ ὁμιλία ἀξιόω καί ἑστία κοινωνέω καί εἰς ὁ πρῶτος οἰκία ὁ ἐν ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή καταδέχομαι · οὗτος γάρ ὑπέρ ὁ Κροῖσος τάλαντον καί ὁ Μίδας πλοῦτος , εἰ σωφρονέω οἶδα . ὁράω δέ πολύς ὁ εὐδόκιμος ἐθέλω ἄν , εἰ καί προσδίδωμι δέω , μόνος ὁ δόξα ἕνεκα σύνειμι οὗτος καί ὁράω περί αὐτός ἑταῖρος καί φίλος εἰμί δοκέω , οὐ ἔχω ὅπως σύ ὁ εὐποτμία μακαρίζω , ὅς καί προσλαμβάνω μισθός ὁ τοιοῦτος εὐδαιμονία . ἀρκέω οὖν νομίζω , εἰ μή πάνυ ἄσωτος εἰμί , τοσόσδε τις · — λέγω ἐλαχύς καί μάλα πρός ὁ σός ἐκεῖνος ἐλπίς .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 21
ἀγαπᾶν δʼ ὅμως ἀναγκαῖον · οὐ γὰρ οὐδʼ ἂν φυγεῖν ἔτι σοι δυνατὸν ἐντὸς ἀρκύων γενομένῳ . δέχῃ τοίνυν τὸν χαλινὸν μύσας καὶ τὰ πρῶτα εὐάγωγος εἶ πρὸς αὐτὸν οὐ πάνυ περισπῶντα οὐδὲ ὀξέως νύττοντα , μέχρι ἂν λάθῃς τέλεον αὐτῷ συνήθης γενόμενος . οἱ μὲν δὴ ἔξω ἄνθρωποι τὸ μετὰ τοῦτο ζηλοῦσί σε ὁρῶντες ἐντὸς τῆς κιγκλίδος διατρίβοντα καὶ ἀκωλύτως εἰσιόντα καὶ τῶν πάνυ τινὰ ἔνδον γεγενημένον · σὺ δὲ αὐτὸς οὐδέπω ὁρᾷς οὗτινος ἕνεκα εὐδαίμων αὐτοῖς εἶναι δοκεῖς . πλὴν ἀλλὰ χαίρεις γε καὶ σεαυτὸν ἐξαπατᾷς καὶ ἀεὶ τὰ μέλλοντα βελτίω γενήσεσθαι νομίζεις . τὸ δʼ ἔμπαλιν ἢ σὺ ἤλπισας γίγνεται καὶ ὡς ἡ παροιμία φησίν , ἐπὶ Μανδροβούλου χωρεῖ τὸ πρᾶγμα , καθʼ ἑκάστην , ὡς εἰπεῖν , τὴν ἡμέραν ἀποσμικρυνόμενον καὶ εἰς τοὐπίσω ἀναποδίζον .
Lemmas: ἀγαπάω δέ ὅμως ἀναγκαῖος · οὐ γάρ οὐδέ ἄν φεύγω ἔτι σύ δυνατός ἐντός ἄρκυς γίγνομαι . δέχομαι τοίνυν ὁ χαλινός μύω καί ὁ πρῶτος εὐάγωγος εἰμί πρός αὐτός οὐ πάνυ περισπάω οὐδέ ὀξύς νύσσω , μέχρι ἄν λανθάνω τέλειος αὐτός συνήθης γίγνομαι . ὁ μέν δή ἔξω ἄνθρωπος ὁ μετά οὗτος ζηλόω σύ ὁράω ἐντός ὁ κιγκλίς διατρίβω καί ἀκώλυτος εἰσέρχομαι καί ὁ πάνυ τις ἔνδον γίγνομαι · σύ δέ αὐτός οὐδέπω ὁράω ὅστις ἕνεκα εὐδαίμων αὐτός εἰμί δοκέω . πλήν ἀλλά χαίρω γε καί σεαυτοῦ ἐξαπατάω καί ἀεί ὁ μέλλω ἀγαθός γίγνομαι νομίζω . ὁ δέ ἔμπαλιν ἤ σύ ἐλπίζω γίγνομαι καί ὡς ὁ παροιμία φημί , ἐπί Μανδρόβουλος χωρέω ὁ πρᾶγμα , κατά ἕκαστος , ὡς λέγω , ὁ ἡμέρα ἀποσμικρύνω καί εἰς ὀπίσω ἀναποδίζω .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 22
ἠρέμα οὖν καὶ κατʼ ὀλίγον , ὥσπερ ἐν ἀμυδρῷ τῷ φωτὶ τότε πρῶτον διαβλέπων , ἄρχῃ κατανοεῖν ὡς αἱ μὲν χρυσαῖ ἐκεῖναι ἐλπίδες οὐδὲν ἀλλʼ ἢ φῦσαί τινες ἦσαν ἐπίχρυσοι , βαρεῖς δὲ καὶ ἀληθεῖς καὶ ἀπαραίτητοι καὶ συνεχεῖς οἱ πόνοι . τίνες οὗτοι ; ἴσως ἐρήσῃ με · οὑχ ὁρῶ γὰρ ὅ τι τὸ ἐπίπονον ἐν ταῖς τοιαύταις συνουσίαις ἐστὶν οὐδʼ ἐπινοῶ ἅτινα ἔφησθα τὰ καματηρὰ καὶ ἀφόρητα . οὐκοῦν ἄκουσον , ὦ γενναῖε , μὴ εἰ κάματος ἔνεστιν ἐν τῷ πράγματι μόνον ἐξετάζων , ἀλλὰ καὶ τὸ αἰσχρὸν καὶ ταπεινὸν καὶ συνόλως δουλοπρεπὲς οὐκ ἐν παρέργῳ τῆς ἀκροάσεως τιθέμενος .
Lemmas: ἠρέμα οὖν καί κατά ὀλίγος , ὥσπερ ἐν ἀμυδρός ὁ φώς τότε πρῶτος διαβλέπω , ἄρχω κατανοέω ὡς ὁ μέν χρύσεος ἐκεῖνος ἐλπίς οὐδείς ἀλλά ἤ φῦσα τις εἰμί ἐπίχρυσος , βαρύς δέ καί ἀληθής καί ἀπαραίτητος καί συνεχής ὁ πόνος . τίς οὗτος ; ἴσως ἔρομαι ἐγώ · ἐχ ὁράω γάρ ὅς τις ὁ ἐπίπονος ἐν ὁ τοιοῦτος συνουσία εἰμί οὐδέ ἐπινοέω ὅστις φημί ὁ καματηρός καί ἀφόρητος . οὐκοῦν ἀκούω , ὦ γενναῖος , μή εἰ κάματος ἔνειμι ἐν ὁ πρᾶγμα μόνος ἐξετάζω , ἀλλά καί ὁ αἰσχρός καί ταπεινός καί σύνολος δουλοπρεπής οὐ ἐν πάρεργος ὁ ἀκρόασις τίθημι .
lucianus.de-mercede-conductis-potentium-familiaribus 23
καὶ πρῶτόν γε μέμνησο μηκέτι ἐλεύθερον τὸ ἀπʼ ἐκείνου μηδὲ εὐπατρίδην σεαυτὸν οἴεσθαι . πάντα γὰρ ταῦτα , τὸ γένος , τὴν ἐλευθερίαν , τοὺς προγόνους ἔξω τοῦ ὀδοῦ καταλείψων ἴσθι ἐπειδὰν ἐπὶ τοιαύτην σαυτὸν λατρείαν ἀπεμπολήσας εἰσίῃς · οὐ γὰρ ἐθελήσει σοι ἡ Ἐλευθερία συνεισελθεῖν ἐφʼ οὕτως ἀγεννῆ πράγματα καὶ ταπεινὰ εἰσιόντι . δοῦλος οὖν , εἰ καὶ πάνυ ἀχθέσῃ τῷ ὀνόματι , καὶ οὐχ ἑνός , ἀλλὰ πολλῶν δοῦλος ἀναγκαίως ἔσῃ καὶ θητεύσεις κάτω νενευκὼς ἕωθεν εἰς ἑσπέραν ἀεικελίῳ ἐπὶ μισθῷ . καὶ ἅτε δὴ μὴ ἐκ παίδων τῇ Δουλείᾳ συντραφείς , ὀψιμαθήσας δὲ καὶ πόρρω που τῆς ἡλικίας παιδευόμενος πρὸς αὐτῆς οὐ πάνυ εὐδόκιμος ἔσῃ οὐδὲ πολλοῦ ἄξιος τῷ δεσπότῃ · διαφθείρει γάρ σε ἡ μνήμη τῆς ἐλευθερίας ὑπιοῦσα καὶ ἀποσκιρτᾶν ἐνίοτε ποιεῖ καὶ διʼ αὐτὸ ἐν τῇ δουλείᾳ πονηρῶς ἀπαλλάττειν . πλὴν εἰ μὴ ἀποχρῆν σοι πρὸς ἐλευθερίαν νομίζεις τὸ μὴ Πυρρίου μηδὲ Ζωπυρίωνος υἱὸν εἶναι , μηδὲ ὥσπερ τις Βιθυνὸς ὑπὸ μεγαλοφώνῳ τῷ κήρυκι ἀπημπολῆσθαι . ἀλλʼ ὁπόταν , ὦ βέλτιστε , τῆς νουμηνίας ἐπιστάσης ἀναμιχθεὶς τῷ Πυρρίᾳ καὶ τῷ Ζωπυρίωνι προτείνῃς τὴν χεῖρα ὁμοίως τοῖς ἄλλοις οἰκέταις καὶ λάβῃς ἐκεῖνο ὁτιδήποτε ἦν τὸ γιγνόμενον , τοῦτο ἡ πρᾶσίς ἐστι . κήρυκος γὰρ οὐκ ἔδει ἐπʼ ἄνδρα ἑαυτὸν ἀποκηρύξαντα καὶ μακρῷ χρόνῳ μνηστευσάμενον ἑαυτῷ τὸν δεσπότην .
Lemmas: καί πρῶτος γε μιμνῄσκω μηκέτι ἐλεύθερος ὁ ἀπό ἐκεῖνος μηδέ εὐπατρίδης σεαυτοῦ οἴομαι . πᾶς γάρ οὗτος , ὁ γένος , ὁ ἐλευθερία , ὁ πρόγονος ἔξω ὁ οὐδός καταλείπω οἶδα ἐπειδάν ἐπί τοιοῦτος σεαυτοῦ λατρεία ἀπεμπολάω εἰσέρχομαι · οὐ γάρ ἐθέλω σύ ὁ Ἐλευθέριος συνεισέρχομαι ἐπί οὕτως ἀγεννής πρᾶγμα καί ταπεινός εἰσέρχομαι . δοῦλος οὖν , εἰ καί πάνυ ἄχθομαι ὁ ὄνομα , καί οὐ εἷς , ἀλλά πολύς δοῦλος ἀναγκαῖος εἰμί καί θητεύω κάτω νέω ἕωθεν εἰς ἑσπέρα ἀεικής ἐπί μισθός . καί ἅτε δή μή ἐκ παῖς ὁ Δουλεία συντρέφω , ὀψιμαθέω δέ καί πρόσω που ὁ ἡλικία παιδεύω πρός αὐτός οὐ πάνυ εὐδόκιμος εἰμί οὐδέ πολύς ἄξιος ὁ δεσπότης · διαφθείρω γάρ σύ ὁ μνήμη ὁ ἐλευθερία ὕπειμι καί ἀποσκιρτάω ἐνίοτε ποιέω καί διά αὐτός ἐν ὁ δουλεία πονηρός ἀπαλλάσσω . πλήν εἰ μή ἀποχράω σύ πρός ἐλευθερία νομίζω ὁ μή Πυρρίας μηδέ Ζωπυρίων υἱός εἰμί , μηδέ ὥσπερ τις Βιθυνός ὑπό μεγαλόφωνος ὁ κῆρυξ ἀπεμπολάω . ἀλλά ὁπόταν , ὦ ἀγαθός , ὁ νεομηνία ἐφίστημι ἀναμίσγω ὁ Πυρρίας καί ὁ Ζωπυρίων προτείνω ὁ χείρ ὅμοιος ὁ ἄλλος οἰκέτης καί λαμβάνω ἐκεῖνος ὅστις εἰμί ὁ γίγνομαι , οὗτος ὁ πρᾶσις εἰμί . κῆρυξ γάρ οὐ δέω ἐπί ἀνήρ ἑαυτοῦ ἀποκηρύσσω καί μακρός χρόνος μνηστεύω ἑαυτοῦ ὁ δεσπότης .