ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.de-luctu 1
ἄξιόν γε παρατηρεῖν τὰ ὑπὸ τῶν πολλῶν ἐν τοῖς πένθεσι γιγνόμενα καὶ λεγόμενα καὶ τὰ ὑπὸ τῶν παραμυθουμένων δῆθεν αὐτοὺς αὖθις λεγόμενα , καὶ ὡς ἀφόρητα ἡγοῦνται τὰ συμβαίνοντα σφίσι τε αὐτοῖς οἱ ὀδυρόμενοι καὶ ἐκείνοις οὓς ὀδύρονται , οὐ μὰ τὸν Πλούτωνα καὶ Φερσεφόνην κατʼ οὐδὲν ἐπιστάμενοι σαφῶς οὔτε εἰ πονηρὰ ταῦτα καὶ λύπης ἄξια οὔτε εἰ τοὐναντίον ἡδέα καὶ βελτίω τοῖς παθοῦσι , νόμῳ δὲ καὶ συνηθείᾳ τὴν λύπην ἐπιτρέποντες . ἐπειδὰν τοίνυν ἀποθάνῃ τις , οὕτω ποιοῦσιν — μᾶλλον δὲ πρότερον εἰπεῖν βούλομαι ἅστινας περὶ αὐτοῦ τοῦ θανάτου δόξας ἔχουσιν · οὕτω γὰρ ἔσται φανερὸν οὗτινος ἕνεκα τὰ περιττὰ ἐκεῖνα ἐπιτηδεύουσιν .
Lemmas: ἄξιος γε παρατηρέω ὁ ὑπό ὁ πολύς ἐν ὁ πένθος γίγνομαι καί λέγω καί ὁ ὑπό ὁ παραμυθέομαι δῆθεν αὐτός αὖθις λέγω , καί ὡς ἀφόρητος ἡγέομαι ὁ συμβαίνω σφεῖς τε αὐτός ὁ ὀδύρομαι καί ἐκεῖνος ὅς ὀδύρομαι , οὐ μά ὁ Πλούτων καί Φερσέφασσα κατά οὐδείς ἐπίσταμαι σαφής οὔτε εἰ πονηρός οὗτος καί λύπη ἄξιος οὔτε εἰ ἐναντίος ἡδύς καί ἀγαθός ὁ πάσχω , νόμος δέ καί συνήθεια ὁ λύπη ἐπιτρέπω . ἐπειδάν τοίνυν ἀποθνῄσκω τις , οὕτως ποιέω — μάλα δέ πρότερος λέγω βούλομαι ὅστις περί αὐτός ὁ θάνατος δόξα ἔχω · οὕτως γάρ εἰμί φανερός ὅστις ἕνεκα ὁ περισσός ἐκεῖνος ἐπιτηδεύω .
lucianus.de-luctu 2
ὁ μὲν δὴ πολὺς ὅμιλος , οὓς ἰδιώτας οἱ σοφοὶ καλοῦσιν , Ὁμήρῳ τε καὶ Ἡσιόδῳ καὶ τοῖς ἄλλοις μυθοποιοῖς περὶ τούτων πειθόμενοι καὶ νόμον θέμενοι τὴν ποίησιν αὐτῶν , τόπον τινα ὑπὸ τῇ γῇ βαθὺν Ἅιδην ὑπειλήφασιν , μέγαν δὲ καὶ πολύχωρον τοῦτον εἶναι καὶ ζοφερὸν καὶ ἀνήλιον , οὐκ οἶδʼ ὅπως αὐτοῖς φωτίζεσθαι δοκοῦντα πρὸς τὸ καὶ καθορᾶν τῶν ἐνόντων ἕκαστον · βασιλεύειν δὲ τοῦ χάσματος ἀδελφὸν τοῦ Διὸς Πλούτωνα κεκλημένον , ὥς μοι τῶν τὰ τοιαῦτα δεινῶν τις ἔλεγε , διὰ τὸ πλουτεῖν τοῖς νεκροῖς τῇ προσηγορίᾳ τετιμημένον . τοῦτον δὲ τὸν Πλούτωνα τὴν παρʼ αὑτῷ πολιτείαν καὶ τὸν κάτω βίον καταστήσασθαι τοιοῦτον · κεκληρῶσθαι μὲν γὰρ αὐτὸν ἄρχειν τῶν ἀποθανόντων , καταδεξάμενον δὲ αὐτοὺς καὶ παραλαβόντα κατέχειν δεσμοῖς ἀφύκτοις , οὐδενὶ τὸ παράπαν τῆς ἄνω ὁδοῦ ὑφιέμενον πλὴν ἐξ ἅπαντος τοῦ αἰῶνος πάνυ ὀλίγων ἐπὶ μεγίσταις αἰτίαις .
Lemmas: ὁ μέν δή πολύς ὅμιλος , ὅς ἰδιώτης ὁ σοφός καλέω , Ὅμηρος τε καί Ἡσίοδος καί ὁ ἄλλος μυθοποιός περί οὗτος πείθω καί νόμος τίθημι ὁ ποίησις αὐτός , τόπος τις ὑπό ὁ γῆ βαθύς ᾍδης ὑπολαμβάνω , μέγας δέ καί πολύχωρος οὗτος εἰμί καί ζοφερός καί ἀνήλιος , οὐ οἶδα ὅπως αὐτός φωτίζω δοκέω πρός ὁ καί καθοράω ὁ ἔνειμι ἕκαστος · βασιλεύω δέ ὁ χάσμα ἀδελφός ὁ Ζεύς Πλούτων καλέω , ὡς ἐγώ ὁ ὁ τοιοῦτος δεινός τις λέγω , διά ὁ πλουτέω ὁ νεκρός ὁ προσηγορία τιμάω . οὗτος δέ ὁ Πλούτων ὁ παρά ἑαυτοῦ πολιτεία καί ὁ κάτω βίος καθίστημι τοιοῦτος · κληρόω μέν γάρ αὐτός ἄρχω ὁ ἀποθνῄσκω , καταδέχομαι δέ αὐτός καί παραλαμβάνω κατέχω δεσμός ἄφυκτος , οὐδείς ὁ παράπαν ὁ ἄνω ὁδός ὑφίημι πλήν ἐκ ἅπας ὁ αἰών πάνυ ὀλίγος ἐπί μέγας αἰτία .
lucianus.de-luctu 3
περιρρεῖσθαι δὲ τὴν χώραν αὐτοῦ ποταμοῖς μεγάλοις τε καὶ φοβεροῖς καὶ ἐκ μόνων τῶν ὀνομάτων · Κωκυτοὶ γὰρ καὶ Πυριφλεγέθοντες καὶ τὰ τοιαῦτα κέκληνται . τὸ δὲ μέγιστον , ἡ Ἀχερουσία λίμνη πρόκειται πρώτη δεχομένη τοὺς ἀπαντῶντας , ἣν οὐκ ἔνι διαπλεῦσαι ἢ παρελθεῖν ἄνευ τοῦ πορθμέως · βαθεῖά τε γὰρ περᾶσαι τοῖς ποσὶν καὶ διανήξασθαι πολλή , καὶ ὅλως οὐκ ἂν αὐτὴν διαπταίη οὐδὲ τὰ νεκρὰ τῶν ὀρνέων .
Lemmas: περιρρέω δέ ὁ χώρα αὐτός ποταμός μέγας τε καί φοβερός καί ἐκ μόνος ὁ ὄνομα · Κωκυτός γάρ καί Πυριφλεγέθων καί ὁ τοιοῦτος καλέω . ὁ δέ μέγας , ὁ Ἀχερουσία λίμνη πρόκειμαι πρῶτος δέχομαι ὁ ἀπαντάω , ὅς οὐ ἔνειμι διαπλέω ἤ παρέρχομαι ἄνευ ὁ πορθμεύς · βαθύς τε γάρ περάω ὁ πούς καί διανήχομαι πολύς , καί ὅλος οὐ ἄν αὐτός διαπταίω οὐδέ ὁ νεκρός ὁ ὄρνις .
lucianus.de-luctu 4
πρὸς δὲ αὐτῇ τῇ καθόδῳ καὶ πύλῃ οὔσῃ ἀδαμαντίνῃ ἀδελφιδοῦς τοῦ βασιλέως Αἰακὸς ἕστηκε τὴν φρουρὰν ἐπιτετραμμένος καὶ παρʼ αὐτῷ κύων τρικέφαλος μάλα κάρχαρος , τοὺς μὲν ἀφικνουμένους φίλιόν τι καὶ εἰρηνικὸν προσβλέπων , τοὺς δὲ πειρῶντας ἀποδιδράσκειν ὑλακτῶν καὶ τῷ χάσματι δεδιττόμενος .
Lemmas: πρός δέ αὐτός ὁ κάθοδος καί πύλη εἰμί ἀδαμάντινος ἀδελφιδέος ὁ βασιλεύς Αἰακός ἵστημι ὁ φρουρά ἐπιτρέπω καί παρά αὐτός κύων τρικέφαλος μάλα κάρχαρος , ὁ μέν ἀφικνέομαι φίλιος τις καί εἰρηνικός προσβλέπω , ὁ δέ πειράω ἀποδιδράσκω ὑλακτέω καί ὁ χάσμα δειδίσσομαι .
lucianus.de-luctu 5
περαιωθέντας δὲ τὴν λίμνην εἰς τὸ εἴσω λειμὼν ὑποδέχεται μέγας τῷ ἀσφοδέλῳ κατάφυτος καὶ ποτὸν μνήμης πολέμιον · Λήθης γοῦν διὰ τοῦτο ὠνόμασται . ταῦτα γὰρ ἀμέλει διηγήσαντο τοῖς πάλαι ἐκεῖθεν ἀφιγμένοι Ἄλκηστίς τε καὶ Πρωτεσίλαος οἱ Θετταλοὶ καὶ Θησεὺς ὁ τοῦ Αἰγέως καὶ ὁ τοῦ Ὁμήρου Ὀδυσσεύς , μάλα σεμνοὶ καὶ ἀξιόπιστοι μάρτυρες , ἐμοὶ δοκεῖν οὐ πιόντες τῆς πηγῆς · οὐ γὰρ ἂν ἐμέμνηντο αὐτῶν .
Lemmas: περαιόω δέ ὁ λίμνη εἰς ὁ εἴσω λειμών ὑποδέχομαι μέγας ὁ ἀσφόδελος κατάφυτος καί ποτός μνήμη πολέμιος · Λήθη γοῦν διά οὗτος ὀνομάζω . οὗτος γάρ ἀμέλει διηγέομαι ὁ πάλαι ἐκεῖθεν ἀφικνέομαι Ἄλκηστις τε καί Πρωτεσίλαος ὁ Θεσσαλός καί Θησεύς ὁ ὁ Αἰγεύς καί ὁ ὁ Ὅμηρος Ὀδυσσεύς , μάλα σεμνός καί ἀξιόπιστος μάρτυς , ἐγώ δοκέω οὐ πίνω ὁ πηγή · οὐ γάρ ἄν μιμνῄσκω αὐτός .
lucianus.de-luctu 6
ὁ μὲν οὖν Πλούτων , ὡς ἐκεῖνοι ἔφασαν , καὶ ἡ Φερσεφόνη δυναστεύουσι καὶ τὴν τῶν ὅλων δεσποτείαν ἔχουσιν , ὑπηρετοῦσι δʼ αὐτοῖς καὶ τὴν ἀρχὴν συνδιαπράττουσιν ὄχλος πολύς , Ἐρινύες τε καὶ Ποιναὶ καὶ Φόβοι καὶ ὁ Ἑρμῆς , οὗτος μέν γε οὐκ ἀεὶ συμπαρών .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Πλούτων , ὡς ἐκεῖνος φημί , καί ὁ Φερσέφασσα δυναστεύω καί ὁ ὁ ὅλος δεσποτεία ἔχω , ὑπηρετέω δέ αὐτός καί ὁ ἀρχή συνδιαπράσσω ὄχλος πολύς , Ἐρινύς τε καί Ποινή καί Φόβος καί ὁ Ἑρμῆς , οὗτος μέν γε οὐ ἀεί συμπάρειμι .
lucianus.de-luctu 7
ὕπαρχοι δὲ καὶ σατράπαι καὶ δικασταὶ κάθηνται δύο , Μίνως τε καὶ Ῥαδάμανθυς οἱ Κρῆτες , ὄντες υἱοὶ τοῦ Διός . οὗτοι δὲ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς τῶν ἀνδρῶν καὶ δικαίους καὶ κατʼ ἀρετὴν βεβιωκότας , ἐπειδὰν συναλισθῶσι πολλοί , καθάπερ εἰς ἀποικίαν τινὰ πέμπουσιν εἰς τὸ Ἠλύσιον πεδίον τῷ ἀρίστῳ βίῳ συνεσομένους .
Lemmas: ὕπαρχος δέ καί σατράπης καί δικαστής κάθημαι δύο , Μίνως τε καί Ῥαδάμανθυς ὁ Κρής , εἰμί υἱός ὁ Ζεύς . οὗτος δέ ὁ μέν ἀγαθός ὁ ἀνήρ καί δίκαιος καί κατά ἀρετή βιόω , ἐπειδάν συναλίζω πολύς , καθά εἰς ἀποικία τις πέμπω εἰς ὁ Ἠλύσιος πεδίον ὁ ἀγαθός βίος σύνειμι .
lucianus.de-luctu 8
ἂν δέ τινας τῶν πονηρῶν λάβωσι , ταῖς Ἐρινύσι παραδόντες εἰς τὸν τῶν ἀσεβῶν χῶρον εἰσπέμπουσι κατὰ λόγον τῆς ἀδικίας κολασθησομένους . ἔνθα δὴ τί κακῶν οὐ πάσχουσι στρεβλούμενοί τε καὶ καιόμενοι καὶ ὑπὸ γυπῶν ἐσθιόμενοι καὶ τροχῷ συμπεριφερόμενοι καὶ λίθους ἀνακυλίοντες ; ὁ μὲν γὰρ Τάνταλος ἐπʼ αὐτῇ τῇ λίμνῃ αὖος ἕστηκεν κινδυνεύων ὑπὸ δίψους ὁ κακοδαίμων ἀποθανεῖν .
Lemmas: ἐάν δέ τις ὁ πονηρός λαμβάνω , ὁ Ἐρινύς παραδίδωμι εἰς ὁ ὁ ἀσεβής χῶρος εἰσπέμπω κατά λόγος ὁ ἀδικία κολάζω . ἔνθα δή τίς κακός οὐ πάσχω στρεβλόω τε καί καίω καί ὑπό γύψ ἐσθίω καί τροχός συμπεριφέρω καί λίθος ἀνακυλίω ; ὁ μέν γάρ Τάνταλος ἐπί αὐτός ὁ λίμνη αὖος ἵστημι κινδυνεύω ὑπό δίψος ὁ κακοδαίμων ἀποθνῄσκω .
lucianus.de-luctu 9
οἱ δὲ τοῦ μέσου βίου , πολλοὶ ὄντες οὗτοι , ἐν τῷ λειμῶνι πλανῶνται ἄνευ τῶν σωμάτων σκιαὶ γενόμενοι καὶ ὑπὸ τῇ ἁφῇ καθάπερ καπνὸς ἀφανιζόμενοι . τρέφονται δὲ ἄρα ταῖς παρʼ ἡμῖν χοαῖς καὶ τοῖς καθαγιζομένοις ἐπὶ τῶν τάφων · ὡς εἴ τῳ μὴ εἴη καταλελειμμένος ὑπὲρ γῆς φίλος ἢ συγγενής , ἄσιτος οὗτος νεκρὸς καὶ λιμώττων ἐν αὐτοῖς πολιτεύεται .
Lemmas: ὁ δέ ὁ μέσος βίος , πολύς εἰμί οὗτος , ἐν ὁ λειμών πλανάω ἄνευ ὁ σῶμα σκιά γίγνομαι καί ὑπό ὁ ἁφή καθά καπνός ἀφανίζω . τρέφω δέ ἄρα ὁ παρά ἐγώ χοή καί ὁ καθαγίζω ἐπί ὁ τάφος · ὡς εἰ τις μή εἰμί καταλείπω ὑπέρ γῆ φίλος ἤ συγγενής , ἄσιτος οὗτος νεκρός καί λιμώσσω ἐν αὐτός πολιτεύω .
lucianus.de-luctu 10
ταῦτα οὕτως ἰσχυρῶς περιελήλυθε τοὺς πολλοὺς ὥστε ἐπειδάν τις ἀποθάνῃ τῶν οἰκείων , πρῶτα μὲν φέροντες ὀβολὸν εἰς τὸ στόμα κατέθηκαν αὐτῷ , μισθὸν τῷ πορθμεῖ τῆς ναυτιλίας γενησόμενον , οὐ πρότερον ἐξετάσαντες ὁποῖον τὸ νόμισμα νομίζεται καὶ διαχωρεῖ παρὰ τοῖς κάτω , καὶ εἰ δύναται παρʼ ἐκείνοις Ἀττικὸς ἢ Μακεδονικὸς ἢ Αἰγιναῖος ὀβολός , οὐδʼ ὅτι πολὺ κάλλιον ἦν μὴ ἔχειν τὰ πορθμεῖα καταβαλεῖν · οὕτω γὰρ ἂν οὐ παραδεξαμένου τοῦ πορθμέως ἀναπόμπιμοι πάλιν εἰς τὸν βίον ἀφικνοῦντο .
Lemmas: οὗτος οὕτως ἰσχυρός περιέρχομαι ὁ πολύς ὥστε ἐπειδάν τις ἀποθνῄσκω ὁ οἰκεῖος , πρῶτος μέν φέρω ὀβολός εἰς ὁ στόμα κατατίθημι αὐτός , μισθός ὁ πορθμεύς ὁ ναυτιλία γίγνομαι , οὐ πρότερος ἐξετάζω ὁποῖος ὁ νόμισμα νομίζω καί διαχωρέω παρά ὁ κάτω , καί εἰ δύναμαι παρά ἐκεῖνος Ἀττικός ἤ Μακεδονικός ἤ Αἰγιναῖος ὀβολός , οὐδέ ὅτι πολύς καλός εἰμί μή ἔχω ὁ πορθμεῖον καταβάλλω · οὕτως γάρ ἄν οὐ παραδέχομαι ὁ πορθμεύς ἀναπόμπιμος πάλιν εἰς ὁ βίος ἀφικνέομαι .
lucianus.de-luctu 11
μετὰ ταῦτα δὲ λούσαντες αὐτούς , ὡς οὐχ ἱκανῆς τῆς κάτω λίμνης λουτρὸν εἶναι τοῖς ἐκεῖ , καὶ μύρῳ τῷ καλλίστῳ χρίσαντες τὸ σῶμα πρὸς δυσωδίαν ἤδη βιαζόμενον καὶ στεφανώσαντες τοῖς ὡραίοις ἄνθεσι προτίθενται λαμπρῶς ἀμφιέσαντες , ἵνα μὴ ῥιγῷεν δῆλον ὅτι παρὰ τὴν ὁδὸν μηδὲ γυμνοὶ βλέποιντο τῷ Κερβέρῳ .
Lemmas: μετά οὗτος δέ λούω αὐτός , ὡς οὐ ἱκανός ὁ κάτω λίμνη λουτρόν εἰμί ὁ ἐκεῖ , καί μύρον ὁ καλός χρίω ὁ σῶμα πρός δυσωδία ἤδη βιάζω καί στεφανόω ὁ ὡραῖος ἄνθος προτίθημι λαμπρός ἀμφιάζω , ἵνα μή ῥιγόω δῆλος ὅτι παρά ὁ ὁδός μηδέ γυμνός βλέπω ὁ Κέρβερος .
lucianus.de-luctu 12
οἰμωγαὶ δὲ ἐπὶ τούτοις καὶ κωκυτὸς γυναικῶν καὶ παρὰ πάντων δάκρυα καὶ στέρνα τυπτόμενα καὶ σπαραττομένη κόμη καὶ φοινισσόμεναι παρειαί · καί που καὶ ἐσθὴς καταρρήγνυται καὶ κόνις ἐπὶ τῇ κεφαλῇ πάσσεται , καὶ οἱ ζῶντες οἰκτρότεροι τοῦ νεκροῦ · οἱ μὲν γὰρ χαμαὶ κυλινδοῦνται πολλάκις καὶ τὰς κεφαλὰς ἀράττουσι πρὸς τὸ ἔδαφος , ὁ δʼ εὐσχήμων καὶ καλὸς καὶ καθʼ ὑπερβολὴν ἐστεφανωμένος ὑψηλὸς πρόκειται καὶ μετέωρος ὥσπερ εἰς πομπὴν κεκοσμημένος .
Lemmas: οἰμωγή δέ ἐπί οὗτος καί Κωκυτός γυνή καί παρά πᾶς δάκρυον καί στέρνον τύπτω καί σπαράσσω κόμη καί φοινίσσω παρειά · καί που καί ἐσθής καταρρήγνυμι καί κόνις ἐπί ὁ κεφαλή πάσσω , καί ὁ ζάω οἰκτρός ὁ νεκρός · ὁ μέν γάρ χαμαί κυλινδέω πολλάκις καί ὁ κεφαλή ἀράσσω πρός ὁ ἔδαφος , ὁ δέ εὐσχήμων καί καλός καί κατά ὑπερβολή στεφανόω ὑψηλός πρόκειμαι καί μετέωρος ὥσπερ εἰς πομπή κοσμέω .
lucianus.de-luctu 13
εἶθʼ ἡ μήτηρ ἢ καὶ νὴ Δία ὁ πατὴρ ἐκ μέσων τῶν συγγενῶν προελθὼν καὶ περιχυθεὶς αὐτῷ — προκείσθω γάρ τις νέος καὶ καλός , ἵνα καὶ ἀκμαιότερον τὸ ἐπʼ αὐτῷ δρᾶμα ᾖ — φωνὰς ἀλλοκότους καὶ ματαίας ἀφίησι , πρὸς ἃς ὁ νεκρὸς αὐτὸς ἀποκρίναιτʼ ἄν , εἰ λάβοι φωνήν · φήσει γὰρ ὁ πατὴρ γοερόν τι φθεγγόμενος καὶ παρατείνων ἕκαστον τῶν ὀνομάτων , τέκνον ἥδιστον , οἴχῃ μοι καὶ τέθνηκας καὶ πρὸ ὥρας ἀνηρπάσθης , μόνον ἐμὲ τὸν ἄθλιον καταλιπών , οὐ γαμήσας , οὐ παιδοποιησάμενος , οὐ στρατευσάμενος , οὐ γεωργήσας , οὐκ εἰς γῆρας ἐλθών · οὐ κωμάσῃ πάλιν οὐδὲ ἐρασθήσῃ , τέκνον , οὐδὲ ἐν συμποσίοις μετὰ τῶν ἡλικιωτῶν μεθυσθήσῃ .
Lemmas: εἶτα ὁ μήτηρ ἤ καί νή Ζεύς ὁ πατήρ ἐκ μέσος ὁ συγγενής προέρχομαι καί περιχέω αὐτός — πρόκειμαι γάρ τις νέος καί καλός , ἵνα καί ἀκμαῖος ὁ ἐπί αὐτός δρᾶμα εἰμί — φωνή ἀλλόκοτος καί μάταιος ἀφίημι , πρός ὅς ὁ νεκρός αὐτός ἀποκρίνω ἄν , εἰ λαμβάνω φωνή · φημί γάρ ὁ πατήρ γοερός τις φθέγγομαι καί παρατείνω ἕκαστος ὁ ὄνομα , τέκνον ἡδύς , οἴχομαι ἐγώ καί θνῄσκω καί πρό ὥρα ἀναρπάζω , μόνος ἐγώ ὁ ἄθλιος καταλείπω , οὐ γαμέω , οὐ παιδοποιέω , οὐ στρατεύω , οὐ γεωργέω , οὐ εἰς γῆρας ἔρχομαι · οὐ κωμάζω πάλιν οὐδέ ἔραμαι , τέκνον , οὐδέ ἐν συμπόσιον μετά ὁ ἡλικιώτης μεθύω .
lucianus.de-luctu 14
ταῦτα δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα φήσει οἰόμενος τὸν υἱὸν δεῖσθαι μὲν ἔτι τούτων καὶ ἐπιθυμεῖν καὶ μετὰ τὴν τελευτήν , οὐ δύνασθαι δὲ μετέχειν αὐτῶν . καίτοι τί ταῦτα φημί ; πόσοι γὰρ καὶ ἵππους καὶ παλλακίδας , οἱ δὲ καὶ οἰνοχόους ἐπικατέσφαξαν καὶ ἐσθῆτα καὶ τὸν ἄλλον κόσμον συγκατέφλεξαν ἢ συγκατώρυξαν ὡς χρησομένοις ἐκεῖ καὶ ἀπολαύσουσιν αὐτῶν κάτω ;
Lemmas: οὗτος δέ καί ὁ τοιοῦτος φημί οἴομαι ὁ υἱός δέω μέν ἔτι οὗτος καί ἐπιθυμέω καί μετά ὁ τελευτή , οὐ δύναμαι δέ μετέχω αὐτός . καίτοι τίς οὗτος φημί ; πόσος γάρ καί ἵππος καί παλλακίς , ὁ δέ καί οἰνόχοος ἐπικατασφάζω καί ἐσθής καί ὁ ἄλλος κόσμος συγκαταφλέγω ἤ συγκατορύσσω ὡς χράω ἐκεῖ καί ἀπολαύω αὐτός κάτω ;
lucianus.de-luctu 15
ὁ δʼ οὖν πρεσβύτης ὁ πενθῶν οὑτωσὶ ταῦτα πάντα ὁπόσα εἴρηκα καὶ ἔτι τούτων πλείονα οὔτε τοῦ παιδὸς ἕνεκα τραγῳδεῖν ἔοικεν — οἶδε γὰρ οὐκ ἀκουσόμενον οὐδʼ ἂν μεῖζον ἐμβοήσῃ τοῦ Στέντορος — οὔτε μὴν αὑτοῦ · φρονεῖν γὰρ οὕτω καὶ γιγνώσκειν ἱκανὸν ἦν καὶ ἄνευ τῆς βοῆς · οὐδεὶς γὰρ δὴ πρὸς ἑαυτὸν δεῖται βοᾶν . λοιπὸν οὖν ἐστιν αὐτὸν τῶν παρόντων ἕνεκα ταῦτα ληρεῖν οὔθʼ ὅ τι πέπονθεν αὐτῷ ὁ παῖς εἰδότα οὔθʼ ὅποι κεχώρηκε , μᾶλλον δὲ οὐδὲ τὸν βίον αὐτὸν ἐξετάσαντα ὁποῖός ἐστιν · οὐ γὰρ ἂν τὴν ἐξ αὐτοῦ μετάστασιν ὥς τι τῶν δεινῶν ἐδυσχέραινεν .
Lemmas: ὁ δέ οὖν πρεσβύτης ὁ πενθέω οὕτως οὗτος πᾶς ὁπόσος λέγω καί ἔτι οὗτος πολύς οὔτε ὁ παῖς ἕνεκα τραγῳδέω ἔοικα — οἶδα γάρ οὐ ἀκούω οὐδέ ἐάν μέγας ἐμβοάω ὁ Στέντωρ — οὔτε μήν ἑαυτοῦ · φρονέω γάρ οὕτως καί γιγνώσκω ἱκανός εἰμί καί ἄνευ ὁ βοή · οὐδείς γάρ δή πρός ἑαυτοῦ δέω βοάω . λοιπός οὖν εἰμί αὐτός ὁ πάρειμι ἕνεκα οὗτος ληρέω οὔτε ὅς τις πάσχω αὐτός ὁ παῖς οἶδα οὔτε ὅποι χωρέω , μάλα δέ οὐδέ ὁ βίος αὐτός ἐξετάζω ὁποῖος εἰμί · οὐ γάρ ἄν ὁ ἐκ αὐτός μετάστασις ὡς τις ὁ δεινός δυσχεραίνω .
lucianus.de-luctu 16
εἴποι δʼ ἂν οὖν πρὸς αὐτὸν ὁ παῖς παραιτησάμενος τὸν Αἰακὸν καὶ τὸν Ἀϊδωνέα πρὸς ὀλίγον τοῦ στομίου ὑπερκῦψαι καὶ τὸν πατέρα παῦσαι ματαιάζοντα , ὦ κακόδαιμον ἄνθρωπε , τί κέκραγας ; τί δέ μοι παρέχεις πράγματα ; παῦσαι τιλλόμενος τὴν κόμην καὶ τὸ πρόσωπον ἐξ ἐπιπολῆς ἀμύσσων . τί μοι λοιδορῇ καὶ ἄθλιον ἀποκαλεῖς καὶ δύσμορον πολύ σου βελτίω καὶ μακαριώτερον γεγενημένον ; ἢ τί σοι δεινὸν πάσχειν δοκῶ ; ἢ διότι μὴ τοιουτοσὶ γέρων ἐγενόμην οἷος εἶ σύ , φαλακρὸς μὲν τὴν κεφαλήν , τὴν δὲ ὄψιν ἐρρυτιδωμένος , κυφὸς καὶ τὰ γόνατα νωθής , καὶ ὅλως ὑπὸ τοῦ χρόνου σαθρὸς πολλὰς τριακάδας καὶ ὀλυμπιάδας ἀναπλήσας , καὶ τὰ τελευταῖα δὴ ταῦτα παραπαίων ἐπὶ τοσούτων μαρτύρων ; ὦ μάταιε , τί σοι χρηστὸν εἶναι δοκεῖ παρὰ τὸν βίον οὗ μηκέτι μεθέξομεν ; ἢ τοὺς πότους ἐρεῖς δῆλον ὅτι καὶ τὰ δεῖπνα καὶ ἐσθῆτα καὶ ἀφροδίσια , καὶ δέδιας μὴ τούτων ἐνδεὴς γενόμενος ἀπόλωμαι . οὐκ ἐννοεῖς δὲ ὅτι τὸ μὴ διψῆν τοῦ πιεῖν πολὺ κάλλιον καὶ τὸ μὴ πεινῆν τοῦ φαγεῖν καὶ τὸ μὴ ῥιγοῦν τοῦ ἀμπεχόνης εὐπορεῖν ; φέρε τοίνυν , ἐπειδὴ ἔοικας ἀγνοεῖν , διδάξομαί σε θρηνεῖν ἀληθέστερον ,
Lemmas: λέγω δέ ἄν οὖν πρός αὐτός ὁ παῖς παραιτέομαι ὁ Αἰακός καί ὁ ᾍδης πρός ὀλίγος ὁ στόμιον ὑπερκύπτω καί ὁ πατήρ παύω ματαιάζω , ὦ κακοδαίμων ἄνθρωπος , τίς κράζω ; τίς δέ ἐγώ παρέχω πρᾶγμα ; παύω τίλλω ὁ κόμη καί ὁ πρόσωπον ἐκ ἐπιπολή ἀμύσσω . τίς ἐγώ λοιδορέω καί ἄθλιος ἀποκαλέω καί δύσμορος πολύς σύ ἀγαθός καί μακάριος γίγνομαι ; ἤ τίς σύ δεινός πάσχω δοκέω ; ἤ διότι μή τοιοῦτος γέρων γίγνομαι οἷος εἰμί σύ , φαλακρός μέν ὁ κεφαλή , ὁ δέ ὄψις ῥυτιδόω , κυφός καί ὁ γόνυ νωθής , καί ὅλος ὑπό ὁ χρόνος σαθρός πολύς τριακάς καί ὀλυμπίας ἀναπίμπλημι , καί ὁ τελευταῖος δή οὗτος παραπαίω ἐπί τοσοῦτος μάρτυς ; ὦ μάταιος , τίς σύ χρηστός εἰμί δοκέω παρά ὁ βίος ὅς μηκέτι μετέχω ; ἤ ὁ πότος λέγω δῆλος ὅτι καί ὁ δεῖπνον καί ἐσθής καί ἀφροδίσιος , καί δείδω μή οὗτος ἐνδεής γίγνομαι ἀπόλλυμι . οὐ ἐννοέω δέ ὅτι ὁ μή διψάω ὁ πίνω πολύς καλός καί ὁ μή πεινάω ὁ ἐσθίω καί ὁ μή ῥιγόω ὁ ἀμπεχόνη εὐπορέω ; φέρω τοίνυν , ἐπειδή ἔοικα ἀγνοέω , διδάσκω σύ θρηνέω ἀληθής ,
lucianus.de-luctu 17
καὶ δὴ ἀναλαβὼν ἐξ ὑπαρχῆς βόα , τέκνον ἄθλιον , οὐκέτι διψήσεις , οὐκέτι πεινήσεις οὐδὲ ῥιγώσεις . οἴχῃ μοι κακοδαίμων ἐκφυγὼν τὰς νόσους , οὐ πυρετὸν ἔτι δεδιώς , οὐ πολέμιον , οὐ τύραννον · οὐκ ἔρως σε ἀνιάσει οὐδὲ συνουσία διαστρέψει , οὐδὲ σπαθήσεις ἐπὶ τούτῳ δὶς ἢ τρὶς τῆς ἡμέρας , ὢ τῆς συμφορᾶς . οὐ καταφρονηθήσῃ γέρων γενόμενος οὐδὲ ὀχληρὸς ἔσῃ τοῖς νέοις βλεπόμενος .
Lemmas: καί δή ἀναλαμβάνω ἐκ ὑπαρχή βοάω , τέκνον ἄθλιος , οὐκέτι διψάω , οὐκέτι πεινέω οὐδέ ῥιγόω . οἴχομαι ἐγώ κακοδαίμων ἐκφεύγω ὁ νόσος , οὐ πυρετός ἔτι δείδω , οὐ πολέμιος , οὐ τύραννος · οὐ ἔρως σύ ἀνιάω οὐδέ συνουσία διαστρέφω , οὐδέ σπαθάω ἐπί οὗτος δίς ἤ τρίς ὁ ἡμέρα , ὦ ὁ συμφορά . οὐ καταφρονέω γέρων γίγνομαι οὐδέ ὀχληρός εἰμί ὁ νέος βλέπω .
lucianus.de-luctu 18
ἂν ταῦτα λέγῃς , ὦ πάτερ , οὐκ οἴει πολὺ ἀληθέστερα καὶ γενναιότερα ἐκείνων ἐρεῖν ; ἀλλʼ ἆρα μὴ τόδε σε ἀνιᾷ , καὶ διανοῇ τὸν παρʼ ἡμῖν ζόφον καὶ τὸ πολὺ σκότος , κᾆτα δέδιας μή σοι ἀποπνιγῶ κατακλεισθεὶς ἐν τῷ μνήματι ; χρὴ δὲ πρὸς ταῦτα λογίζεσθαι ὅτι τῶν ὀφθαλμῶν διασαπέντων ἢ καὶ νὴ Δία καέντων μετʼ ὀλίγον , εἴ γε καῦσαί με διεγνώκατε , οὔτε σκότος οὔτε φῶς ὁρᾶν δεησόμεθα .
Lemmas: ἐάν οὗτος λέγω , ὦ πατήρ , οὐ οἴομαι πολύς ἀληθής καί γενναῖος ἐκεῖνος λέγω ; ἀλλά ἆρα μή ὅδε σύ ἀνιάω , καί διανοέω ὁ παρά ἐγώ ζόφος καί ὁ πολύς σκότος , εἶτα δείδω μή σύ ἀποπνίγω κατακλείω ἐν ὁ μνῆμα ; χρή δέ πρός οὗτος λογίζομαι ὅτι ὁ ὀφθαλμός διασήπομαι ἤ καί νή Ζεύς καίω μετά ὀλίγος , εἰ γε καίω ἐγώ διαγιγνώσκω , οὔτε σκότος οὔτε φάος ὁράω δέω .
lucianus.de-luctu 19
καὶ ταῦτα μὲν ἴσως μέτρια · τί δέ με ὁ κωκυτὸς ὑμῶν ὀνίνησι καὶ ἡ πρὸς τὸν αὐλὸν αὕτη στερνοτυπία καὶ ἡ τῶν γυναικῶν περὶ τὸν θρῆνον ἀμετρία ; τί δὲ ὁ ὑπὲρ τοῦ τάφου λίθος ἐστεφανωμένος ; ἢ τί ὑμῖν δύναται τὸν ἄκρατον ἐπιχεῖν ; ἢ νομίζετε καταστάξειν αὐτὸν πρὸς ἡμᾶς καὶ μέχρι τοῦ Ἅιδου διίξεσθαι ; τὰ μὲν γὰρ ἐπὶ τῶν καθαγισμῶν καὶ αὐτοὶ ὁρᾶτε , οἶμαι , ὡς τὸ μὲν νοστιμώτατον τῶν παρεσκευασμένων ὁ καπνὸς παραλαβὼν ἄνω εἰς τὸν οὐρανὸν οἴχεται μηδέν τι ἡμᾶς ὀνῆσαν τοὺς κάτω , τὸ δὲ καταλειπόμενον , ἡ κόνις , ἀχρεῖον , ἐκτὸς εἰ μὴ τὴν σποδὸν ἡμᾶς σιτεῖσθαι πεπιστεύκατε . οὐχ οὕτως ἄσπορος οὐδὲ ἄκαρπος ἡ τοῦ Πλούτωνος ἀρχή , οὐδὲ ἐπιλέλοιπεν ἡμᾶς ὁ ἀσφόδελος , ἵνα παρʼ ὑμῶν τὰ σιτία μεταστελλώμεθα . ὥστε μοι νὴ τὴν Τισιφόνην πάλαι δὴ ἐφʼ οἷς ἐποιεῖτε καὶ ἐλέγετε παμμέγεθες ἐπῄει ἀνακαγχάσαι , διεκώλυσε δὲ ἡ ὀθόνη καὶ τὰ ἔρια , οἷς μου τὰς σιαγόνας ἀπεσφίγξατε .
Lemmas: καί οὗτος μέν ἴσως μέτριος · τίς δέ ἐγώ ὁ Κωκυτός σύ ὀνίνημι καί ὁ πρός ὁ αὐλός οὗτος στερνοτυπία καί ὁ ὁ γυνή περί ὁ θρῆνος ἀμετρία ; τίς δέ ὁ ὑπέρ ὁ τάφος λίθος στεφανόω ; ἤ τίς σύ δύναμαι ὁ ἄκρατος ἐπιχέω ; ἤ νομίζω καταστάζω αὐτός πρός ἐγώ καί μέχρι ὁ ᾍδης διικνέομαι ; ὁ μέν γάρ ἐπί ὁ καθαγισμός καί αὐτός ὁράω , οἴομαι , ὡς ὁ μέν νόστιμος ὁ παρασκευάζω ὁ καπνός παραλαμβάνω ἄνω εἰς ὁ οὐρανός οἴχομαι μηδείς τις ἐγώ ὀνίνημι ὁ κάτω , ὁ δέ καταλείπω , ὁ κόνις , ἀχρεῖος , ἐκτός εἰ μή ὁ σποδός ἐγώ σιτέω πιστεύω . οὐ οὕτως ἄσπορος οὐδέ ἄκαρπος ὁ ὁ Πλούτων ἀρχή , οὐδέ ἐπιλείπω ἐγώ ὁ ἀσφόδελος , ἵνα παρά σύ ὁ σιτίον μεταστέλλομαι . ὥστε ἐγώ νή ὁ Τισιφόνη πάλαι δή ἐπί ὅς ποιέω καί λέγω παμμεγέθης ἐπέρχομαι ἀνακαγχάζω , διακωλύω δέ ὁ ὀθόνη καί ὁ ἔριον , ὅς ἐγώ ὁ σιαγών ἀποσφίγγω .
lucianus.de-luctu 20
ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψε . πρὸς Διός , ἐὰν λέγῃ ταῦτα ὁ νεκρὸς ἐπιστραφείς , ἀνακλίνας αὑτὸν ἐπʼ ἀγκῶνος , οὐκ ἂν οἰόμεθα δικαιότατα ἂν αὐτὸν εἰπεῖν ; ἀλλʼ ὅμως οἱ μάταιοι καὶ βοῶσι καὶ μεταστειλάμενοί τινα θρήνων σοφιστὴν πολλὰς συνειλοχότα παλαιὰς συμφορὰς τούτῳ συναγωνιστῇ καὶ χορηγῷ τῆς ἀνοίας καταχρῶνται , ὅπη ἂν ἐκεῖνος ἐξάρχῃ πρὸς τὸ μέλος ἐπαιάζοντες .
Lemmas: ὡς ἄρα μιν λέγω τέλος θάνατος καλύπτω . πρός Ζεύς , ἐάν λέγω οὗτος ὁ νεκρός ἐπιστρέφω , ἀνακλίνω ἑαυτοῦ ἐπί ἀγκών , οὐ ἄν οἴομαι δίκαιος ἄν αὐτός λέγω ; ἀλλά ὅμως ὁ μάταιος καί βοάω καί μεταστέλλομαι τις θρῆνος σοφιστής πολύς συλλέγω παλαιός συμφορά οὗτος συναγωνιστής καί χορηγός ὁ ἄνοια καταχράω , ὅπῃ ἄν ἐκεῖνος ἐξάρχω πρός ὁ μέλος ἐπαιάζω .
lucianus.de-luctu 21
καὶ μέχρι μὲν θρήνων ὁ αὐτὸς ἅπασι νόμος τῆς ἀβελτερίας · τὸ δὲ ἀπὸ τούτου διελόμενοι κατὰ ἔθνη τὰς ταφὰς ὁ μὲν Ἕλλην ἔκαυσεν , ὁ δὲ Πέρσης ἔθαψεν , ὁ δὲ Ἰνδὸς ὑάλῳ περιχρίει , ὁ δὲ Σκύθης κατεσθίει , ταριχεύει δὲ ὁ Αἰγύπτιος · οὗτος μέν γε — λέγω δὲ ἰδών — ξηράνας τὸν νεκρὸν σύνδειπνον καὶ συμπότην ἐποιήσατο . πολλάκις δὲ καὶ δεομένῳ χρημάτων ἀνδρὶ Αἰγυπτίῳ ἔλυσε τὴν ἀπορίαν ἐνέχυρον ἢ ὁ ἀδελφὸς ἢ ὁ πατὴρ ἐν καιρῷ γενόμενος .
Lemmas: καί μέχρι μέν θρῆνος ὁ αὐτός ἅπας νόμος ὁ ἀβελτερία · ὁ δέ ἀπό οὗτος διαιρέω κατά ἔθνος ὁ ταφή ὁ μέν Ἕλλην καίω , ὁ δέ Πέρσης θάπτω , ὁ δέ Ἰνδός ὕαλος περιχρίω , ὁ δέ Σκύθης κατεσθίω , ταριχεύω δέ ὁ Αἰγύπτιος · οὗτος μέν γε — λέγω δέ ὁράω — ξηραίνω ὁ νεκρός σύνδειπνον καί συμπότης ποιέω . πολλάκις δέ καί δέω χρῆμα ἀνήρ Αἰγύπτιος λύω ὁ ἀπορία ἐνέχυρον ἤ ὁ ἀδελφός ἤ ὁ πατήρ ἐν καιρός γίγνομαι .
lucianus.de-luctu 22
χώματα μὲν γὰρ καὶ πυραμίδες καὶ στῆλαι καὶ ἐπιγράμματα πρὸς ὀλίγον διαρκοῦντα πῶς οὐ περιττὰ καὶ παιδιαῖς προσεοικότα ;
Lemmas: χῶμα μέν γάρ καί πυραμίς καί στήλη καί ἐπίγραμμα πρός ὀλίγος διαρκέω πῶς οὐ περισσός καί παιδιά προσέοικα ;
lucianus.de-luctu 23
καίτοι καὶ ἀγῶνας ἔνιοι διέθεσαν καὶ λόγους ἐπιταφίους εἶπον ἐπὶ τῶν μνημάτων ὥσπερ συναγορεύοντες ἢ μαρτυροῦντες παρὰ τοῖς κάτω δικασταῖς τῷ νεκρῷ .
Lemmas: καίτοι καί ἀγών ἔνιοι διατίθημι καί λόγος ἐπιτάφιος λέγω ἐπί ὁ μνῆμα ὥσπερ συναγορεύω ἤ μαρτυρέω παρά ὁ κάτω δικαστής ὁ νεκρός .
lucianus.de-luctu 24
ἐπὶ πᾶσι τούτοις τὸ περίδειπνον , καὶ πάρεισιν οἱ προσήκοντες καὶ τοὺς γονέας παραμυθοῦνται τοῦ τετελευτηκότος καὶ πείθουσι γεύσασθαι , οὐκ ἀηδῶς μὰ Δία οὐδʼ αὐτοὺς ἀναγκαζομένους , ἀλλὰ ἤδη ὑπὸ λιμοῦ τριῶν ἑξῆς ἡμερῶν ἀπηυδηκότας . καί , μέχρι μὲν τίνος , ὦ οὗτος , ὀδυρόμεθα ; ἔασον ἀναπαύσασθαι τοὺς τοῦ μακαρίτου δαίμονας · εἰ δὲ καὶ τὸ παράπαν κλάειν διέγνωκας , αὐτοῦ γε τούτου ἕνεκα χρὴ μὴ ἀπόσιτον εἶναι , ἵνα καὶ διαρκέσῃς πρὸς τοῦ πένθους τὸ μέγεθος . τότε δὴ τότε ῥαψωδοῦνται πρὸς ἁπάντων δύο τοῦ Ὁμήρου στίχοι · καὶ γάρ τʼ ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου · καὶ γαστέρι δʼ οὔπως ἐστὶ νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς . οἱ δὲ ἅπτονται μέν , αἰσχυνόμενοι δὲ τὰ πρῶτα καὶ δεδιότες εἰ φανοῦνται μετὰ τὴν τελευτὴν τῶν φιλτάτων τοῖς ἀνθρωπίνοις πάθεσιν ἐμμένοντες . ταῦτα καὶ πολὺ τούτων γελοιότερα εὕροι τις ἂν ἐπιτηρῶν ἐν τοῖς πένθεσι γιγνόμενα διὰ τὸ τοὺς πολλοὺς τὸ μέγιστον τῶν κακῶν τὸν θάνατον οἴεσθαι .
Lemmas: ἐπί πᾶς οὗτος ὁ περίδειπνον , καί πάρειμι ὁ προσήκω καί ὁ γονεύς παραμυθέομαι ὁ τελευτάω καί πείθω γεύω , οὐ ἀηδής μά Ζεύς οὐδέ αὐτός ἀναγκάζω , ἀλλά ἤδη ὑπό λιμός τρεῖς ἑξῆς ἡμέρα ἀπαυδάω . καί , μέχρι μέν τίς , ὦ οὗτος , ὀδύρομαι ; ἐάω ἀναπαύω ὁ ὁ μακαρίτης δαίμων · εἰ δέ καί ὁ παράπαν κλαίω διαγιγνώσκω , αὐτός γε οὗτος ἕνεκα χρή μή ἀπόσιτος εἰμί , ἵνα καί διαρκέω πρός ὁ πένθος ὁ μέγεθος . τότε δή τότε ῥαψωδόω πρός ἅπας δύο ὁ Ὅμηρος στίχος · καί γάρ τε εὔκομος Νιόβη μιμνῄσκω σῖτος · καί γαστήρ δέ οὔπως εἰμί νέκυς πενθέω Ἀχαιός . ὁ δέ ἅπτω μέν , αἰσχύνω δέ ὁ πρῶτος καί δείδω εἰ φαίνω μετά ὁ τελευτή ὁ φίλος ὁ ἀνθρώπινος πάθος ἐμμένω . οὗτος καί πολύς οὗτος γέλοιος εὑρίσκω τις ἄν ἐπιτηρέω ἐν ὁ πένθος γίγνομαι διά ὁ ὁ πολύς ὁ μέγας ὁ κακός ὁ θάνατος οἴομαι .