ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.de-domo 1
εἶτα Ἀλέξανδρος μὲν ἐπεθύμησεν ἐν τῷ Κύδνῳ λούσασθαι καλόν τε καὶ διαυγῆ τὸν ποταμὸν ἰδὼν καὶ ἀσφαλῶς βαθὺν καὶ προσηνῶς ὀξὺν καὶ νήξασθαι ἡδὺν καὶ θέρους ὥρᾳ ψυχρόν , ὥστε καὶ ἐπὶ προδήλῳ τῇ νόσῳ ἣν ἐνόσησεν ἀπʼ αὐτοῦ , δοκεῖ μοι οὐκ ἂν τοῦ λουτροῦ ἀποσχέσθαι · οἶκον δέ τις ἰδὼν μεγέθει μέγιστον καὶ κάλλει κάλλιστον καὶ φωτὶ φαιδρότατον καὶ χρυσῷ στιλπνότατον καὶ γραφαῖς ἀνθηρότατον οὐκ ἂν ἐπιθυμήσειε λόγους ἐν αὐτῷ διαθέσθαι , εἰ τύχοι περὶ τούτους διατρίβων , καὶ ἐνευδοκιμῆσαι καὶ ἐλλαμπρύνασθαι καὶ βοῆς ἐμπλῆσαι καὶ ὡς ἔνι μάλιστα καὶ αὐτὸς μέρος τοῦ κάλλους αὐτοῦ γενέσθαι , ἀλλὰ περισκοπήσας ἀκριβῶς καὶ θαυμάσας μόνον ἄπεισι κωφὸν αὐτὸν καὶ ἄλογον καταλιπών , μήτε προσειπὼν μήτε προσομιλήσας , ὥσπερ τις ἄναυδος ἢ φθόνῳ σιωπᾶν ἐγνωκώς ;
Lemmas: εἶτα Ἀλέξανδρος μέν ἐπιθυμέω ἐν ὁ Κύδνος λούω καλός τε καί διαυγής ὁ ποταμός ὁράω καί ἀσφαλής βαθύς καί προσηνής ὀξύς καί νήχω ἡδύς καί θέρος ὥρα ψυχρός , ὥστε καί ἐπί πρόδηλος ὁ νόσος ὅς νοσέω ἀπό αὐτός , δοκέω ἐγώ οὐ ἄν ὁ λουτρόν ἀπέχω · οἶκος δέ τις ὁράω μέγεθος μέγας καί κάλλος καλός καί φώς φαιδρός καί χρυσός στιλπνός καί γραφή ἀνθηρός οὐ ἄν ἐπιθυμέω λόγος ἐν αὐτός διατίθημι , εἰ τυγχάνω περί οὗτος διατρίβω , καί ἐνευδοκιμέω καί ἐλλαμπρύνομαι καί βοή ἐμπίμπλημι καί ὡς ἔνειμι μάλα καί αὐτός μέρος ὁ κάλλος αὐτός γίγνομαι , ἀλλά περισκοπέω ἀκριβής καί θαυμάζω μόνος ἀπέρχομαι κωφός αὐτός καί ἄλογος καταλείπω , μήτε προσλέγω μήτε προσομιλέω , ὥσπερ τις ἄναυδος ἤ φθόνος σιωπάω γιγνώσκω ;
lucianus.de-domo 2
Ἡράκλεις , οὐ φιλοκάλου τινὸς οὐδὲ περὶ τὰ εὐμορφότατα ἐρωτικοῦ τὸ ἔργον , ἀγροικία δὲ πολλὴ καὶ ἀπειροκαλία καὶ προσέτι γε ἀμουσία , τῶν ἡδίστων αὑτὸν ἀπαξιοῦν καὶ τῶν καλλίστων ἀποξενοῦν καὶ μὴ συνιέναι ὡς οὐχ ὁ αὐτὸς περὶ τὰ θεάματα νόμος ἰδιώταις τε καὶ πεπαιδευμένοις ἀνδράσιν , ἀλλὰ τοῖς μὲν ἀπόχρη τὸ κοινὸν τοῦτο , ἰδεῖν μόνον καὶ περιβλέψαι καὶ τὼ ὀφθαλμὼ περιενεγκεῖν καὶ πρὸς τὴν ὀροφὴν ἀνακῦψαι καὶ τὴν χεῖρα ἐπισεῖσαι καὶ καθʼ ἡσυχίαν ἡσθῆναι δέει τοῦ μὴ ἂν δυνηθῆναι ἄξιόν τι τῶν βλεπομένων εἰπεῖν , ὅστις δὲ μετὰ παιδείας ὁρᾷ τὰ καλά , οὐκ ἄν , οἶμαι , ἀγαπήσειεν ὄψει μόνῃ καρπωσάμενος τὸ τερπνὸν οὐδʼ ἂν ὑπομείναι ἄφωνος θεατὴς τοῦ κάλλους γενέσθαι , πειράσεται δὲ ὡς οἷόν τε καὶ ἐνδιατρῖψαι καὶ λόγῳ ἀμείψασθαι τὴν θέαν .
Lemmas: Ἡρακλῆς , οὐ φιλόκαλος τις οὐδέ περί ὁ εὔμορφος ἐρωτικός ὁ ἔργον , ἀγροικία δέ πολύς καί ἀπειροκαλία καί προσέτι γε ἀμουσία , ὁ ἡδύς ἑαυτοῦ ἀπαξιόω καί ὁ καλός ἀποξενόω καί μή συνίημι ὡς οὐ ὁ αὐτός περί ὁ θέαμα νόμος ἰδιώτης τε καί παιδεύω ἀνήρ , ἀλλά ὁ μέν ἀποχράω ὁ κοινός οὗτος , ὁράω μόνος καί περιβλέπω καί ὁ ὀφθαλμός περιφέρω καί πρός ὁ ὀροφή ἀνακύπτω καί ὁ χείρ ἐπισείω καί κατά ἡσυχία ἥδομαι δέος ὁ μή ἄν δύναμαι ἄξιος τις ὁ βλέπω λέγω , ὅστις δέ μετά παιδεία ὁράω ὁ καλός , οὐ ἄν , οἴομαι , ἀγαπάω ὄψις μόνος καρπόω ὁ τερπνός οὐδέ ἄν ὑπομένω ἄφωνος θεατής ὁ κάλλος γίγνομαι , πειράω δέ ὡς οἷος τε καί ἐνδιατρίβω καί λόγος ἀμείβω ὁ θέα .
lucianus.de-domo 3
ἡ δὲ ἀμοιβὴ οὐκ ἔπαινος τοῦ οἴκου μόνον — τοῦτο μὲν γὰρ ἴσως ἐκείνῳ τῷ νησιώτῃ μειρακίῳ ἔπρεπε , τὴν Μενελάου οἰκίαν ὑπερεκπεπλῆχθαι καὶ πρὸς τὰ ἐν οὐρανῷ καλὰ τὸν ἐλέφαντα καὶ τὸν χρυσὸν αὐτῆς ἀπεικάζειν , ἅτε μηδὲν ἐν γῇ καλόν τι ἄλλο ἑωρακότι — ἀλλὰ καὶ τὸ εἰπεῖν ἐν αὐτῷ καὶ τοὺς βελτίστους συγκαλέσαντα λόγων ἐπίδειξιν ποιήσασθαι μέρος τοῦ ἐπαίνου καὶ τοῦτο γένοιτο ἄν . καὶ τὸ πρᾶγμα ὑπερήδιστον , οἶμαι , οἴκων ὁ κάλλιστος ἐς ὑποδοχὴν λόγων ἀναπεπταμένος καὶ ἐπαίνου καὶ εὐφημίας μεστὸς ὤν , ἠρέμα καὶ αὐτὸς ὥσπερ τὰ ἄντρα συνεπηχῶν καὶ τοῖς λεγομένοις παρακολουθῶν καὶ παρατείνων τὰ τελευταῖα τῆς φωνῆς καὶ τοῖς ὑστάτοις τῶν λόγων ἐμβραδύνων , μᾶλλον δὲ ὡς ἄν τις εὐμαθὴς ἀκροατὴς διαμνημονεύων τὰ εἰρημένα καὶ τὸν λέγοντα ἐπαινῶν καὶ ἀντίδοσιν οὐκ ἄμουσον ποιούμενος πρὸς αὐτά · οἷόν τι πάσχουσι πρὸς τὰ αὐλήματα τῶν ποιμένων αἱ σκοπιαὶ ἐπαυλοῦσαι , τῆς φωνῆς ἐπανιούσης κατὰ τὸ ἀντίτυπον καὶ πρὸς αὑτὴν ἀναστρεφούσης · οἱ δὲ ἰδιῶται νομίζουσι παρθένον τινὰ εἶναι τὴν ἀμειβομένην τοὺς ᾄδοντας ἢ βοῶντας , ἐν μέσοις που τοῖς κρημνοῖς κατοικοῦσαν καὶ λαλοῦσαν ἐκ τῶν πετρῶν ἔνδοθεν .
Lemmas: ὁ δέ ἀμοιβή οὐ ἔπαινος ὁ οἶκος μόνος — οὗτος μέν γάρ ἴσως ἐκεῖνος ὁ νησιώτης μειράκιον πρέπω , ὁ Μενέλαος οἰκία ὑπερεκπλήσσω καί πρός ὁ ἐν οὐρανός καλός ὁ ἐλέφας καί ὁ χρυσός αὐτός ἀπεικάζω , ἅτε μηδείς ἐν γῆ καλός τις ἄλλος ὁράω — ἀλλά καί ὁ λέγω ἐν αὐτός καί ὁ ἀγαθός συγκαλέω λόγος ἐπίδειξις ποιέω μέρος ὁ ἔπαινος καί οὗτος γίγνομαι ἄν . καί ὁ πρᾶγμα ὑπέρηδυς , οἴομαι , οἶκος ὁ καλός εἰς ὑποδοχή λόγος ἀναπετάννυμι καί ἔπαινος καί εὐφημία μεστός εἰμί , ἠρέμα καί αὐτός ὥσπερ ὁ ἄντρον συνεπηχέω καί ὁ λέγω παρακολουθέω καί παρατείνω ὁ τελευταῖος ὁ φωνή καί ὁ ὕστερος ὁ λόγος ἐμβραδύνω , μάλα δέ ὡς ἄν τις εὐμαθής ἀκροατής διαμνημονεύω ὁ λέγω καί ὁ λέγω ἐπαινέω καί ἀντίδοσις οὐ ἄμουσος ποιέω πρός αὐτός · οἷος τις πάσχω πρός ὁ αὔλημα ὁ ποιμήν ὁ σκοπιά ἐπαυλέω , ὁ φωνή ἐπάνειμι κατά ὁ ἀντίτυπος καί πρός ἑαυτοῦ ἀναστρέφω · ὁ δέ ἰδιώτης νομίζω παρθένος τις εἰμί ὁ ἀμείβω ὁ ἀείδω ἤ βοάω , ἐν μέσος που ὁ κρημνός κατοικέω καί λαλέω ἐκ ὁ πέτρα ἔνδοθεν .
lucianus.de-domo 4
ἐμοὶ γοῦν δοκεῖ καὶ συνεξαίρεσθαι οἴκου πολυτελείᾳ ἡ τοῦ λέγοντος γνώμη καὶ πρὸς τοὺς λόγους ἐπεγείρεσθαι , καθάπερτι καὶ ὑποβαλλούσης τῆς θέας · σχεδὸν γὰρ εἰσρεῖ τι διὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἐπὶ τὴν ψυχὴν καλόν , εἶτα πρὸς αὑτὸ κοσμῆσαν ἐκπέμπει τοὺς λόγους . ἢ τῷ μὲν Ἀχιλλεῖ πιστεύομεν τὴν ὄψιν τῶν ὅπλων ἐπιτεῖναι κατὰ τῶν Φρυγῶν τὴν ὀργήν , καὶ ἐπεὶ ἐνέδυ αὐτὰ πειρώμενος , ἐπαρθῆναι καὶ πτερωθῆναι πρὸς τὴν τοῦ πολέμου ἐπιθυμίαν , λόγου δὲ σπουδὴν μὴ ἐπιτείνεσθαι πρὸς κάλλη χωρίων ; καίτοι Σωκράτει μὲν ἀπέχρησε πλάτανος εὐφυὴς καὶ πόα εὐθαλὴς καὶ πηγὴ διαυγὴς μικρὸν ἀπὸ τοῦ Ἰλισσοῦ , κἀνταῦθα καθεζόμενος Φαίδρου τε τοῦ Μυρρινουσίου κατειρωνεύετο καὶ τὸν Λυσίου τοῦ Κεφάλου λόγον διήλεγχε καὶ τὰς Μούσας ἐκάλει , καὶ ἐπίστευεν ἥξειν αὐτὰς ἐπὶ τὴν ἐρημίαν συλληψομένας τῶν περὶ τοῦ ἔρωτος λόγων , καὶ οὐκ ᾐσχύνετο γέρων ἄνθρωπος παρακαλῶν παρθένους συνᾳσομένας τὰ παιδεραστικά . ἐς δὲ οὕτω καλὸν χωρίον οὐκ ἂν οἰόμεθα καὶ ἀκλήτους αὐτὰς ἐλθεῖν ;
Lemmas: ἐγώ γοῦν δοκέω καί συνεξαίρω οἶκος πολυτέλεια ὁ ὁ λέγω γνώμη καί πρός ὁ λόγος ἐπεγείρω , καθάπερτι καί ὑποβάλλω ὁ θέα · σχεδόν γάρ εἰσρέω τις διά ὁ ὀφθαλμός ἐπί ὁ ψυχή καλός , εἶτα πρός ἑαυτοῦ κοσμέω ἐκπέμπω ὁ λόγος . ἤ ὁ μέν Ἀχιλλεύς πιστεύω ὁ ὄψις ὁ ὅπλον ἐπιτείνω κατά ὁ Φρύξ ὁ ὀργή , καί ἐπεί ἐνδύω αὐτός πειράω , ἐπαίρω καί πτερόω πρός ὁ ὁ πόλεμος ἐπιθυμία , λόγος δέ σπουδή μή ἐπιτείνω πρός κάλλος χωρίον ; καίτοι Σωκράτης μέν ἀποχράω πλάτανος εὐφυής καί πόα εὐθαλής καί πηγή διαυγής μικρός ἀπό ὁ Ἰλισσός , ἐνταῦθα καθέζομαι Φαῖδρας τε ὁ Μυρρινούσιος κατειρωνεύομαι καί ὁ Λύσιος ὁ Κέφαλος λόγος διελέγχω καί ὁ Μοῦσα καλέω , καί πιστεύω ἥκω αὐτός ἐπί ὁ ἐρημία συλλαμβάνω ὁ περί ὁ ἔρως λόγος , καί οὐ αἰσχύνω γέρων ἄνθρωπος παρακαλέω παρθένος συνᾴδω ὁ παιδεραστικός . εἰς δέ οὕτως καλός χωρίον οὐ ἄν οἴομαι καί ἄκλητος αὐτός ἔρχομαι ;
lucianus.de-domo 5
καὶ μὴν οὐ κατά γε σκιὰν μόνην οὐδὲ κατὰ πλατάνου κάλλος ἡ ὑποδοχή , οὐδʼ ἂν τὴν ἐπὶ τῷ Ἰλισσῷ καταλιπὼν τὴν βασιλέως λέγῃς τὴν χρυσῆν · ἐκείνης μὲν γὰρ ἐν τῇ πολυτελείᾳ μόνῃ τὸ θαῦμα , τέχνη δὲ ἢ κάλλος ἢ τέρψις ἢ τὸ σύμμετρον ἢ τὸ εὔρυθμον οὐ συνείργαστο οὐδὲ κατεμέμικτο τῷ χρυσῷ , ἀλλʼ ἦν βαρβαρικὸν τὸ θέαμα , πλοῦτος μόνον καὶ φθόνος τῶν ἰδόντων καὶ εὐδαιμονισμὸς τῶν ἐχόντων · ἔπαινος δὲ οὐδαμοῦ προσῆν . οὐδὲ γὰρ ἔμελε τοῖς Ἀρσακίδαις τῶν καλῶν οὐδὲ πρὸς τὸ τερπνὸν ἐποιοῦντο τὰς ἐπιδείξεις οὐδʼ ἐφρόντιζον εἰ ἐπαινέσονται οἱ θεαταί , ἀλλʼ ὅπως ἐκπλαγήσονται . οὐ φιλόκαλοι γάρ , ἀλλὰ φιλόπλουτοί εἰσιν οἱ βάρβαροι .
Lemmas: καί μήν οὐ κατά γε σκιά μόνος οὐδέ κατά πλάτανος κάλλος ὁ ὑποδοχή , οὐδέ ἄν ὁ ἐπί ὁ Ἰλισσός καταλείπω ὁ βασιλεύς λέγω ὁ χρύσεος · ἐκεῖνος μέν γάρ ἐν ὁ πολυτέλεια μόνος ὁ θαῦμα , τέχνη δέ ἤ κάλλος ἤ τέρψις ἤ ὁ σύμμετρος ἤ ὁ εὔρυθμος οὐ συνεργάζομαι οὐδέ καταμείγνυμι ὁ χρυσός , ἀλλά εἰμί βαρβαρικός ὁ θέαμα , πλοῦτος μόνος καί φθόνος ὁ ὁράω καί εὐδαιμονισμός ὁ ἔχω · ἔπαινος δέ οὐδαμοῦ πρόσειμι . οὐδέ γάρ μέλω ὁ Ἀρσακίδης ὁ καλός οὐδέ πρός ὁ τερπνός ποιέω ὁ ἐπίδειξις οὐδέ φροντίζω εἰ ἐπαινέω ὁ θεατής , ἀλλά ὅπως ἐκπλήσσω . οὐ φιλόκαλος γάρ , ἀλλά φιλόπλουτος εἰμί ὁ βάρβαρος .
lucianus.de-domo 6
τούτου δὲ τοῦ οἴκου τὸ κάλλος οὐ κατὰ βαρβαρικούς τινας ὀφθαλμοὺς οὐδὲ κατὰ Περσικὴν ἀλαζονείαν ἢ βασιλικὴν μεγαλαυχίαν οὐδὲ πένητος μόνον , ἀλλὰ εὐφυοῦς θεατοῦ δεόμενον καὶ ὅτῳ μὴ ἐν τῇ ὄψει ἡ κρίσις , ἀλλά τις καὶ λογισμὸς ἐπακολουθεῖ τοῖς βλεπομένοις . Τὸ γὰρ τῆς τε ἡμέρας πρὸς τὸ κάλλιστον ἀποβλέπειν — κάλλιστον δὴ αὐτῆς καὶ ποθεινότατον ἡ ἀρχή — καὶ τὸν ἥλιον ὑπερκύψαντα εὐθὺς ὑποδέχεσθαι καὶ τοῦ φωτὸς ἐμπίπλασθαι ἐς κόρον ἀναπεπταμένων τῶν θυρῶν [ καθʼ ὃ καὶ τὰ ἱερὰ βλέποντα ἐποίουν οἱ παλαιοί ] , καὶ τὸ τοῦ μήκους πρὸς τὸ πλάτος καὶ ἀμφοῖν πρὸς τὸ ὕψος εὔρυθμον καὶ τῶν φωταγωγῶν τὸ ἐλεύθερον καὶ πρὸς ὥραν ἑκάστην εὖ ἔχον , πῶς οὐχ ἡδέα ταῦτα πάντα καὶ ἐπαίνων ἄξια ;
Lemmas: οὗτος δέ ὁ οἶκος ὁ κάλλος οὐ κατά βαρβαρικός τις ὀφθαλμός οὐδέ κατά Περσικός ἀλαζονεία ἤ βασιλικός μεγαλαυχία οὐδέ πένης μόνος , ἀλλά εὐφυής θεατής δέω καί ὅστις μή ἐν ὁ ὄψις ὁ κρίσις , ἀλλά τις καί λογισμός ἐπακολουθέω ὁ βλέπω . ὁ γάρ ὁ τε ἡμέρα πρός ὁ καλός ἀποβλέπω — καλός δή αὐτός καί ποθεινός ὁ ἀρχή — καί ὁ ἥλιος ὑπερκύπτω εὐθύς ὑποδέχομαι καί ὁ φώς ἐμπίμπλημι εἰς κόρος ἀναπετάννυμι ὁ θύρα [ κατά ὅς καί ὁ ἱερόν βλέπω ποιέω ὁ παλαιός ] , καί ὁ ὁ μῆκος πρός ὁ πλάτος καί ἄμφω πρός ὁ ὕψος εὔρυθμος καί ὁ φωταγωγός ὁ ἐλεύθερος καί πρός ὥρα ἕκαστος εὖ ἔχω , πῶς οὐ ἡδύς οὗτος πᾶς καί ἔπαινος ἄξιος ;
lucianus.de-domo 7
ἔτι δὲ θαυμάσειεν ἄν τις καὶ τῆς ὀροφῆς ἐν τῷ εὐμόρφῳ τὸ ἀπέριττον κἀν τῷ εὐκόσμῳ τὸ ἀνεπίληπτον καὶ τὸ τοῦ χρυσοῦ ἐς τὸ εὐπρεπὲς σύμμετρον , ἀλλὰ μὴ παρὰ τὰς χρείας ἐπίφθονον , ἀλλʼ ὁπόσον ἂν καὶ γυναικὶ σώφρονι καὶ καλῇ ἀρκέσῃ ἐπισημότερον ἐργάσασθαι τὸ κάλλος , ἢ περὶ τῇ δειρῇ λεπτός τις ὅρμος ἢ περὶ τῷ δακτύλῳ σφενδόνη εὔφορος ἢ ἐν τοῖν ὤτοιν ἐλλόβια ἢ πόρπη τις ἢ ταινία τὸ ἄφετον τῆς κόμης συνδέουσα , τοσοῦτον τῇ εὐμορφίᾳ προστιθεῖσα ὅσον τῇ ἐσθῆτι ἡ πορφύρα · αἱ δέ γε ἑταῖραι , καὶ μάλιστα αἱ ἀμορφότεραι αὐτῶν , καὶ τὴν ἐσθῆτα ὅλην πορφυρᾶν καὶ τὴν δειρὴν χρυσῆν πεποίηνται , τῷ πολυτελεῖ θηρώμεναι τὸ ἐπαγωγὸν καὶ τὸ ἐνδέον τῷ καλῷ προσθέσει τοῦ ἔξωθεν τερπνοῦ παραμυθούμεναι · ἡγοῦνται γὰρ καὶ τὴν ὠλένην αὐταῖς στιλπνοτέραν φανεῖσθαι συναπολάμπουσαν τῷ χρυσῷ καὶ τοῦ ποδὸς τὸ μὴ εὐπερίγραφον λήσειν ὑπὸ χρυσῷ σανδάλῳ καὶ τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἐρασμιώτερον γενήσεσθαι τῷ φαεινοτάτῳ συνορώμενον . ἀλλʼ ἐκεῖναι μὲν οὕτως · ἡ δέ γε σώφρων χρυσῷ μὲν τὰ ἀρκοῦντα καὶ μόνον τὰ ἀναγκαῖα προσχρῆται , τὸ δʼ αὑτῆς κάλλος οὐκ ἂν αἰσχύνοιτο , οἶμαι , καὶ γυμνὴ δεικνύουσα .
Lemmas: ἔτι δέ θαυμάζω ἄν τις καί ὁ ὀροφή ἐν ὁ εὔμορφος ὁ ἀπέριττος ἐν ὁ εὔκοσμος ὁ ἀνεπίληπτος καί ὁ ὁ χρυσός εἰς ὁ εὐπρεπής σύμμετρος , ἀλλά μή παρά ὁ χρεία ἐπίφθονος , ἀλλά ὁπόσος ἄν καί γυνή σώφρων καί καλός ἀρκέω ἐπίσημος ἐργάζομαι ὁ κάλλος , ἤ περί ὁ δειρή λεπτός τις ὅρμος ἤ περί ὁ δάκτυλος σφενδόνη εὔφορος ἤ ἐν ὁ ἄατος ἐλλόβιον ἤ πόρπη τις ἤ ταινία ὁ ἄφετος ὁ κόμη συνδέω , τοσοῦτος ὁ εὐμορφία προστίθημι ὅσος ὁ ἐσθής ὁ πορφύρα · ὁ δέ γε ἑταίρα , καί μάλα ὁ ἄμορφος αὐτός , καί ὁ ἐσθής ὅλος πορφύρεος καί ὁ δειρή χρύσεος ποιέω , ὁ πολυτελής θηράω ὁ ἐπαγωγός καί ὁ ἐνδέω ὁ καλός πρόσθεσις ὁ ἔξωθεν τερπνός παραμυθέομαι · ἡγέομαι γάρ καί ὁ ὠλένη αὐτός στιλπνός φαίνω συναπολάμπω ὁ χρυσός καί ὁ πούς ὁ μή εὐπερίγραφος λανθάνω ὑπό χρύσεος σάνδαλον καί ὁ πρόσωπον αὐτός ἐράσμιος γίγνομαι ὁ φαεινός συνοράω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν οὕτως · ὁ δέ γε σώφρων χρυσός μέν ὁ ἀρκέω καί μόνος ὁ ἀναγκαῖος προσχράομαι , ὁ δέ ἑαυτοῦ κάλλος οὐ ἄν αἰσχύνω , οἴομαι , καί γυμνός δείκνυμι .
lucianus.de-domo 8
καὶ τοίνυν ἡ τοῦδε τοῦ οἴκου ὀροφή , μᾶλλον δὲ κεφαλή , εὐπρόσωπος μὲν καὶ καθʼ ἑαυτήν , τῷ χρυσῷ δʼ ἐς τοσοῦτον κεκόσμηται , ἐς ὅσον καὶ οὐρανὸς ἐν νυκτὶ ὑπὸ τῶν ἀστέρων ἐκ διαστήματος περιλαμπόμενος καὶ ἐκ διαλείμματος ἀνθῶν τῷ πυρί . εἰ δέ γε πῦρ ἦν τὸ πᾶν , οὐ καλὸς ἄν , ἀλλὰ φοβερὸς ἡμῖν ἔδοξεν . ἴδοι δʼ ἄν τις οὐδʼ ἀργὸν ἐνταῦθα τὸν χρυσὸν οὐδὲ μόνου τοῦ τέρποντος εἵνεκα τῷ λοιπῷ κόσμῳ συνεσπαρμένον , ἀλλὰ καὶ αὐγήν τινα ἡδεῖαν ἀπολάμπει καὶ τὸν οἶκον ὅλον ἐπιχρώννυσι τῷ ἐρυθήματι · ὁπόταν γὰρ τὸ φῶς προσπεσὸν ἐφάψηται καὶ ἀναμιχθῇ τῷ χρυσῷ , κοινόν τι ἀπαστράπτουσι καὶ διπλασίαν τοῦ ἐρυθήματος ἐκφαίνουσι τὴν αἰθρίαν .
Lemmas: καί τοίνυν ὁ ὅδε ὁ οἶκος ὀροφή , μάλα δέ κεφαλή , εὐπρόσωπος μέν καί κατά ἑαυτοῦ , ὁ χρυσός δέ εἰς τοσοῦτος κοσμέω , εἰς ὅσος καί οὐρανός ἐν νύξ ὑπό ὁ ἀστήρ ἐκ διάστημα περιλάμπω καί ἐκ διάλειμμα ἄνθος ὁ πῦρ . εἰ δέ γε πῦρ εἰμί ὁ πᾶς , οὐ καλός ἄν , ἀλλά φοβερός ἐγώ δοκέω . ὁράω δέ ἄν τις οὐδέ ἀργός ἐνταῦθα ὁ χρυσός οὐδέ μόνος ὁ τέρπω ἕνεκα ὁ λοιπός κόσμος συσπείρω , ἀλλά καί αὐγή τις ἡδύς ἀπολάμπω καί ὁ οἶκος ὅλος ἐπιχρώννυμι ὁ ἐρύθημα · ὁπόταν γάρ ὁ φάος προσπίπτω ἐφάπτω καί ἀναμίσγω ὁ χρυσός , κοινός τις ἀπαστράπτω καί διπλάσιος ὁ ἐρύθημα ἐκφαίνω ὁ αἰθρία .
lucianus.de-domo 9
τὰ μὲν δὴ ὑψηλὰ καὶ κορυφαῖα τοῦ οἴκου τοιάδε , Ὁμήρου τινὸς δεόμενα ἐπαινέτου , ἵνα αὐτὸν ἢ ὑψώροφον ὡς τὸν Ἑλένης θάλαμον ἢ αἰγλήεντα ὡς τὸν Ὄλυμπον εἴποι · τὸν δὲ ἄλλον κόσμον καὶ τὰ τῶν τοίχων γράμματα καὶ τῶν χρωμάτων τὰ κάλλη καὶ τὸ ἐναργὲς ἑκάστου καὶ τὸ ἀκριβὲς καὶ τὸ ἀληθὲς ἔαρος ὄψει καὶ λειμῶνι δὲ εὐανθεῖ καλῶς ἂν ἔχοι παραβαλεῖν · πλὴν παρʼ ὅσον ἐκεῖνα μὲν ἀπανθεῖ καὶ μαραίνεται καὶ ἀλλάττεται καὶ ἀποβάλλει τὸ κάλλος , τουτὶ δὲ τὸ ἔαρ ἀΐδιον καὶ λειμὼν ἀμάραντος καὶ ἄνθος ἀθάνατον , ἅτε μόνης τῆς ὄψεως ἐφαπτομένης καὶ δρεπομένης τὸ ἡδὺ τῶν βλεπομένων .
Lemmas: ὁ μέν δή ὑψηλός καί κορυφαῖον ὁ οἶκος τοιόσδε , Ὅμηρος τις δέω ἐπαίνετος , ἵνα αὐτός ἤ ὑψώροφος ὡς ὁ Ἑλένη θάλαμος ἤ αἰγλήεις ὡς ὁ Ὄλυμπος λέγω · ὁ δέ ἄλλος κόσμος καί ὁ ὁ τοῖχος γράμμα καί ὁ χρῶμα ὁ κάλλος καί ὁ ἐναργής ἕκαστος καί ὁ ἀκριβής καί ὁ ἀληθής ἔαρ ὄψις καί λειμών δέ εὐανθής καλός ἄν ἔχω παραβάλλω · πλήν παρά ὅσος ἐκεῖνος μέν ἀπανθέω καί μαραίνω καί ἀλλάσσω καί ἀποβάλλω ὁ κάλλος , οὗτος δέ ὁ ἔαρ ἀίδιος καί λειμών ἀμάραντος καί ἄνθος ἀθάνατος , ἅτε μόνος ὁ ὄψις ἐφάπτω καί δρέπω ὁ ἡδύς ὁ βλέπω .
lucianus.de-domo 10
τὰ δὴ τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα τις οὐκ ἂν ἡσθείη βλέπων ἤ τις οὐκ ἂν προθυμηθείη καὶ παρὰ τὴν δύναμιν ἐν αὐτοῖς λέγειν , εἰδὼς αἴσχιστον ὂν ἀπολειφθῆναι τῶν ὁρωμένων ; ἐπαγωγότατον γάρ τι ἡ ὄψις τῶν καλῶν , οὐκ ἐπʼ ἀνθρώπων μόνον , ἀλλὰ καὶ ἵππος ἥδιον ἂν οἶμαι δράμοι κατὰ πρανοῦς πεδίου καὶ μαλακοῦ , προσηνῶς δεχομένου τὴν βάσιν καὶ ἡρέμα ὑπείκοντος τῷ ποδὶ καὶ μὴ ἀντιτυποῦντος τῇ ὁπλῇ · ἅπαντι γοῦν τότε χρῆται τῷ δρόμῳ καὶ ὅλον ἐπιδοὺς ἑαυτὸν τῷ τάχει ἁμιλλᾶται καὶ πρὸς τοῦ πεδίου τὸ κάλλος .
Lemmas: ὁ δή τοσοῦτος καί τοιοῦτος τις οὐ ἄν ἥδομαι βλέπω ἤ τις οὐ ἄν προθυμέομαι καί παρά ὁ δύναμις ἐν αὐτός λέγω , οἶδα αἰσχρός εἰμί ἀπολείπω ὁ ὁράω ; ἐπαγωγός γάρ τις ὁ ὄψις ὁ καλός , οὐ ἐπί ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί ἵππος ἡδύς ἄν οἴομαι τρέχω κατά πρηνής πεδίον καί μαλακός , προσηνής δέχομαι ὁ βάσις καί ἡρέμα ὑπείκω ὁ πούς καί μή ἀντιτυπέω ὁ ὁπλή · ἅπας γοῦν τότε χράω ὁ δρόμος καί ὅλος ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ τάχος ἁμιλλάομαι καί πρός ὁ πεδίον ὁ κάλλος .
lucianus.de-domo 11
ὁ δὲ ταὼς ἦρος ἀρχομένου πρὸς λειμῶνά τινα ἐλθών , ὁπότε καὶ τὰ ἄνθη πρόεισιν οὐ ποθεινότερα μόνον , ἀλλὰ καὶ ὡς ἂν εἴποι τις ἀνθηρότερα καὶ τὰς βαφὰς καθαρώτερα , τότε καὶ οὗτος ἐκπετάσας τὰ πτερὰ καὶ ἀναδείξας τῷ ἡλίῳ καὶ τὴν οὐρὰν ἐπάρας καὶ πάντοθεν αὑτῷ περιστήσας ἐπιδείκνυται τὰ ἄνθη τὰ αὑτοῦ καὶ τὸ ἔαρ τῶν πτερῶν ὥσπερ αὐτὸν προκαλοῦντος τοῦ λειμῶνος ἐς τὴν ἅμιλλαν · ἐπιστρέφει γοῦν ἑαυτὸν καὶ περιάγει καὶ ἐμπομπεύει τῷ κάλλει · ὅτε δὴ καὶ θαυμασιώτερος φαίνεται πρὸς τὴν αὐγὴν ἀλλαττομένων αὐτῷ τῶν χρωμάτων καὶ μεταβαινόντων ἠρέμα καὶ πρὸς ἕτερον εὐμορφίας εἶδος τρεπομένων . πάσχει δὲ αὐτὸ μάλιστα ἐπὶ τῶν κύκλων , οὓς ἐπʼ ἄκροις ἔχει τοῖς πτεροῖς , ἴριδός τινος ἕκαστον περιθεούσης · ὃ γὰρ τέως χαλκὸς ἦν , τοῦτο ἐγκλίναντος ὀλίγον χρυσὸς ὤφθη , καὶ τὸ ὑπὸ τῷ ἡλίῳ κυαναυγές , εἰ σκιασθείη , χλοαυγές ἐστιν · οὕτω μετακοσμεῖται πρὸς τὸ φῶς ἡ πτέρωσις .
Lemmas: ὁ δέ ταώς ἔαρ ἄρχω πρός λειμών τις ἔρχομαι , ὁπότε καί ὁ ἄνθος πρόειμι οὐ ποθεινός μόνος , ἀλλά καί ὡς ἄν λέγω τις ἀνθηρός καί ὁ βαφή καθαρός , τότε καί οὗτος ἐκπετάζω ὁ πτερόν καί ἀναδείκνυμι ὁ ἥλιος καί ὁ οὐρά ἐπαίρω καί πάντοθεν ἑαυτοῦ περιίστημι ἐπιδείκνυμι ὁ ἄνθος ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ ἔαρ ὁ πτερόν ὥσπερ αὐτός προκαλέω ὁ λειμών εἰς ὁ ἅμιλλα · ἐπιστρέφω γοῦν ἑαυτοῦ καί περιάγω καί ἐμπομπεύω ὁ κάλλος · ὅτε δή καί θαυμάσιος φαίνω πρός ὁ αὐγή ἀλλάσσω αὐτός ὁ χρῶμα καί μεταβαίνω ἠρέμα καί πρός ἕτερος εὐμορφία εἶδος τρέπω . πάσχω δέ αὐτός μάλα ἐπί ὁ κύκλος , ὅς ἐπί ἄκρος ἔχω ὁ πτερόν , Ἶρις τις ἕκαστος περιθέω · ὅς γάρ τέως χαλκός εἰμί , οὗτος ἐγκλίνω ὀλίγος χρυσός ὁράω , καί ὁ ὑπό ὁ ἥλιος κυαναυγής , εἰ σκιάζω , χλοαυγής εἰμί · οὕτως μετακοσμέω πρός ὁ φάος ὁ πτέρωσις .
lucianus.de-domo 12
ὅτι μὲν γὰρ καὶ ἡ θάλαττα ἱκανὴ προκαλέσασθαι καὶ εἰς ἐπιθυμίαν ἐπισπάσασθαι ἐν γαλήνῃ φανεῖσα , ἴστε , κἂν μὴ εἴπω · ὅτε , εἰ καὶ παντάπασιν ἠπειρώτης καὶ ἀπειρόπλους τις εἴη , πάντως ἂν ἐθελήσειε καὶ αὐτὸς ἐμβῆναι καὶ περιπλεῦσαι καὶ πολὺ ἀπὸ τῆς γῆς ἀποσπάσαι , καὶ μάλιστα εἰ βλέποι τὴν μὲν αὔραν κούφως ἐπουριάζουσαν τὴν ὀθόνην , τὴν δὲ ναῦν προσηνῶς τε καὶ λείως ἐπʼ ἄκρων ἠρέμα διολισθάνουσαν τῶν κυμάτων .
Lemmas: ὅτι μέν γάρ καί ὁ θάλασσα ἱκανός προκαλέω καί εἰς ἐπιθυμία ἐπισπάω ἐν γαλήνη φαίνω , οἶδα , ἐάν μή λέγω · ὅτε , εἰ καί παντάπασι ἠπειρώτης καί ἀπειρόπλους τις εἰμί , πάντως ἄν ἐθέλω καί αὐτός ἐμβαίνω καί περιπλέω καί πολύς ἀπό ὁ γῆ ἀποσπάω , καί μάλα εἰ βλέπω ὁ μέν αὔρα κοῦφος ἐπουριάζω ὁ ὀθόνη , ὁ δέ ναῦς προσηνής τε καί λεῖος ἐπί ἄκρον ἠρέμα διολισθάνω ὁ κῦμα .
lucianus.de-domo 13
καὶ τοίνυν καὶ τοῦδε τοῦ οἴκου τὸ κάλλος ἱκανὸν καὶ παρορμῆσαι ἐς λόγους καὶ λέγοντα ἐπεγεῖραι καὶ πάντα τρόπον εὐδοκιμῆσαι παρασκευάσαι . ἐγὼ μὲν δὴ τούτοις πείθομαι καὶ ἤδη πέπεισμαι καὶ ἐς τὸν οἶκον ἐπὶ λόγοις παρελήλυθα ὥσπερ ὑπὸ ἴυγγος ἢ Σειρῆνος τῷ κάλλει ἑλκόμενος , ἐλπίδα οὐ μικρὰν ἔχων , εἰ καὶ τέως ἡμῖν ἄμορφοι ἦσαν οἱ λόγοι , καλοὺς αὐτοὺς φανεῖσθαι καθάπερ ἐσθῆτι καλῇ κεκοσμημένους .
Lemmas: καί τοίνυν καί ὅδε ὁ οἶκος ὁ κάλλος ἱκανός καί παρορμέω εἰς λόγος καί λέγω ἐπεγείρω καί πᾶς τρόπος εὐδοκιμέω παρασκευάζω . ἐγώ μέν δή οὗτος πείθω καί ἤδη πείθω καί εἰς ὁ οἶκος ἐπί λόγος παρέρχομαι ὥσπερ ὑπό ἴυγξ ἤ Σειρήν ὁ κάλλος ἕλκω , ἐλπίς οὐ μικρός ἔχω , εἰ καί τέως ἐγώ ἄμορφος εἰμί ὁ λόγος , καλός αὐτός φαίνω καθά ἐσθής καλός κοσμέω .
lucianus.de-domo 14
ἕτερος δέ τις οὐκ ἀγεννὴς λόγος , ἀλλὰ καὶ πάνυ γενναῖος , ὥς φησι , καὶ μεταξύ μου λέγοντος ὑπέκρουε καὶ διακόπτειν ἐπειρᾶτο τὴν ῥῆσιν καὶ ἐπειδὴ πέπαυμαι , οὐκ ἀληθῆ ταῦτα λέγειν φησί με , ἀλλὰ θαυμάζειν , εἰ φάσκοιμι ἐπιτηδειότερον εἶναι πρὸς λόγων ἐπίδειξιν οἴκου κάλλος γραφῇ καὶ χρυσῷ κεκοσμημένον · αὐτὸ γάρ που τοὐναντίον ἀποβαίνειν . μᾶλλον δέ , εἰ δοκεῖ , αὐτὸς παρελθὼν ὁ λόγος ὑπὲρ ἑαυτοῦ καθάπερ ἐν δικασταῖς ὑμῖν εἰπάτω , ὅπῃ λυσιτελέστερον ἡγεῖται τῷ λέγοντι εὐτέλειαν οἴκου καὶ ἀμορφίαν . ἐμοῦ μὲν ἀκηκόατε ἤδη λέγοντος , ὥστε οὐδὲν δέομαι δὶς περὶ τῶν αὐτῶν εἰπεῖν , ὁ δὲ παρελθὼν ἤδη λεγέτω , κἀγὼ σιωπήσομαι καὶ πρὸς ὀλίγον αὐτῷ μεταστήσομαι .
Lemmas: ἕτερος δέ τις οὐ ἀγεννής λόγος , ἀλλά καί πάνυ γενναῖος , ὡς φημί , καί μεταξύ ἐγώ λέγω ὑποκρούω καί διακόπτω πειράω ὁ ῥῆσις καί ἐπειδή παύω , οὐ ἀληθής οὗτος λέγω φημί ἐγώ , ἀλλά θαυμάζω , εἰ φάσκω ἐπιτήδειος εἰμί πρός λόγος ἐπίδειξις οἶκος κάλλος γραφή καί χρυσός κοσμέω · αὐτός γάρ που ἐναντίος ἀποβαίνω . μάλα δέ , εἰ δοκέω , αὐτός παρέρχομαι ὁ λόγος ὑπέρ ἑαυτοῦ καθά ἐν δικαστής σύ λέγω , ὅπῃ λυσιτελής ἡγέομαι ὁ λέγω εὐτέλεια οἶκος καί ἀμορφία . ἐγώ μέν ἀκούω ἤδη λέγω , ὥστε οὐδείς δέω δίς περί ὁ αὐτός λέγω , ὁ δέ παρέρχομαι ἤδη λέγω , ἐγώ σιωπάω καί πρός ὀλίγος αὐτός μεθίστημι .
lucianus.de-domo 15
ἄνδρες τοίνυν δικασταί , φησὶν ὁ λόγος , ὁ μὲν προειπὼν ῥήτωρ πολλὰ καὶ μεγάλα τόνδε τὸν οἶκον ἐπῄνεσε καὶ τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ ἐκόσμησεν , ἐγὼ δὲ τοσούτου δέω ψόγον αὐτοῦ διεξελεύσεσθαι , ὥστε καὶ τὰ ὑπʼ ἐκείνου παραλελειμμένα προσθήσειν μοι δοκῶ · ὅσῳ γὰρ ἂν ὑμῖν καλλίων φαίνηται , τοσῷδε ὑπεναντίος τῇ τοῦ λέγοντος χρείᾳ δειχθήσεται . καὶ πρῶτόν γε ἐπειδὴ γυναικῶν καὶ κόσμου καὶ χρυσοῦ ἐκεῖνος ἐμνημόνευσεν , κἀμοὶ ἐπιτρέψατε χρήσασθαι τῷ παραδείγματι · φημὶ γὰρ οὖν καὶ γυναιξὶ καλαῖς οὐχ ὅπως συλλαμβάνειν ἐς τὸ εὐμορφότερον , ἀλλὰ καὶ ἐναντιοῦσθαι τὸν κόσμον τὸν πολύν , ὁπόταν τῶν ἐντυγχανόντων ἕκαστος ὑπὸ τοῦ χρυσοῦ καὶ τῶν λίθων τῶν πολυτελῶν ἐκπλαγεὶς ἀντὶ τοῦ ἐπαινεῖν ἢ χρόαν ἢ βλέμμα ἢ δειρὴν ἢ πῆχυν ἢ δάκτυλον , ὁ δὲ ταῦτʼ ἀφεὶς ἐς τὴν σαρδὼ ἢ τὸν σμάραγδον ἢ τὸν ὅρμον ἢ τὸ ψέλιον ἀποβλέπῃ , ὥστε ἄχθοιτο ἂν εἰκότως παρορωμένη διὰ τὸν κόσμον , οὐκ ἀγόντων σχολὴν ἐπαινεῖν αὐτὴν τῶν θεατῶν , ἀλλὰ πάρεργον αὐτῆς ποιουμένων τὴν θέαν .
Lemmas: ἀνήρ τοίνυν δικαστής , φημί ὁ λόγος , ὁ μέν προλέγω ῥήτωρ πολύς καί μέγας ὅδε ὁ οἶκος ἐπαινέω καί ὁ ἑαυτοῦ λόγος κοσμέω , ἐγώ δέ τοσοῦτος δέω ψόγος αὐτός διεξέρχομαι , ὥστε καί ὁ ὑπό ἐκεῖνος παραλείπω προστίθημι ἐγώ δοκέω · ὅσος γάρ ἄν σύ καλός φαίνω , τοσόσδε ὑπεναντίος ὁ ὁ λέγω χρεία δείκνυμι . καί πρῶτος γε ἐπειδή γυνή καί κόσμος καί χρυσός ἐκεῖνος μνημονεύω , ἐγώ ἐπιτρέπω χράω ὁ παράδειγμα · φημί γάρ οὖν καί γυνή καλός οὐ ὅπως συλλαμβάνω εἰς ὁ εὔμορφος , ἀλλά καί ἐναντιόομαι ὁ κόσμος ὁ πολύς , ὁπόταν ὁ ἐντυγχάνω ἕκαστος ὑπό ὁ χρυσός καί ὁ λίθος ὁ πολυτελής ἐκπλήσσω ἀντί ὁ ἐπαινέω ἤ χροιά ἤ βλέμμα ἤ δειρή ἤ πῆχυς ἤ δάκτυλος , ὁ δέ οὗτος ἀφίημι εἰς ὁ σαρδὼ ἤ ὁ σμάραγδος ἤ ὁ ὅρμος ἤ ὁ ψέλιον ἀποβλέπω , ὥστε ἄχθομαι ἄν ἔοικα παροράω διά ὁ κόσμος , οὐ ἄγω σχολή ἐπαινέω αὐτός ὁ θεατής , ἀλλά πάρεργος αὐτός ποιέω ὁ θέα .
lucianus.de-domo 16
ὅπερ ἀνάγκη , οἶμαι , παθεῖν καὶ τὸν ἐν οὕτω καλοῖς ἔργοις λόγους δεικνύοντα · λανθάνει γὰρ ἐν τῷ μεγέθει τῶν καλῶν τὸ λεχθὲν καὶ ἀμαυροῦται καὶ συναρπάζεται , καθάπερ εἰ λύχνον τις εἰς πυρκαϊὰν μεγάλην φέρων ἐμβάλλοι ἢ μύρμηκα ἐπʼ ἐλέφαντος ἢ καμήλου δεικνύοι . τοῦτό τε οὖν φυλακτέον τῷ λέγοντι , καὶ προσέτι μὴ καὶ τὴν φωνὴν αὐτὴν ἐπιταράττηται ἐν οὕτως εὐφώνῳ καὶ ἠχήεντι οἴκῳ λέγων · ἀντιφθέγγεται γὰρ καὶ ἀντιφωνεῖ καὶ ἀντιλέγει , μᾶλλον δὲ ἐπικαλύπτει τὴν βοήν , οἷόν τι καὶ σάλπιγξ δρᾷ τὸν αὐλόν , εἰ συναυλοῖεν , ἢ τοὺς κελευστὰς ἡ θάλαττα , ὁπόταν πρὸς κύματος ἦχον ἐπᾴδειν τῇ εἰρεσίᾳ θέλωσιν · ἐπικρατεῖ γὰρ ἡ μεγαλοφωνία καὶ κατασιωπᾷ τὸ ἧττον .
Lemmas: ὅς ἀνάγκη , οἴομαι , πάσχω καί ὁ ἐν οὕτως καλός ἔργον λόγος δείκνυμι · λανθάνω γάρ ἐν ὁ μέγεθος ὁ καλός ὁ λέγω καί ἀμαυρόω καί συναρπάζω , καθά εἰ λύχνος τις εἰς πυρκαιά μέγας φέρω ἐμβάλλω ἤ μύρμηξ ἐπί ἐλέφας ἤ κάμηλος δείκνυμι . οὗτος τε οὖν φυλάσσω ὁ λέγω , καί προσέτι μή καί ὁ φωνή αὐτός ἐπιταράσσω ἐν οὕτως εὔφωνος καί ἠχήεις οἶκος λέγω · ἀντιφθέγγομαι γάρ καί ἀντιφωνέω καί ἀντιλέγω , μάλα δέ ἐπικαλύπτω ὁ βοή , οἷος τις καί σάλπιγξ δράω ὁ αὐλός , εἰ συναυλέω , ἤ ὁ κελευστής ὁ θάλασσα , ὁπόταν πρός κῦμα ἦχος ἐπαείδω ὁ εἰρεσία ἐθέλω · ἐπικρατέω γάρ ὁ μεγαλοφωνία καί κατασιωπάω ὁ ἥσσων .
lucianus.de-domo 17
καὶ μὴν κἀκεῖνο , ὅπερ ἔφη ὁ ἀντίδικος , ὡς ἄρα ἐπεγείρει ὁ καλὸς οἶκος τὸν λέγοντα καὶ προθυμότερον παρασκευάζει , ἐμοὶ δοκεῖ τὸ ἐναντίον ποιεῖν · ἐκπλήττει γὰρ καὶ φοβεῖ καὶ τὸν λογισμὸν διαταράττει καὶ δειλότερον ἐργάζεται ἐνθυμούμενον ὡς ἁπάντων ἐστὶν αἴσχιστον ἐν εὐμόρφῳ χωρίῳ μὴ ὁμοίους φαίνεσθαι τοὺς λόγους . ἐλέγχων γὰρ οὗτός γε ὁ φανερώτατος , ὥσπερ ἂν εἴ τις πανοπλίαν καλὴν ἐνδὺς ἔπειτα φεύγοι πρὸ τῶν ἄλλων , ἐπισημότερος ὢν δειλὸς ἀπὸ τῶν ὅπλων . τοῦτο δέ μοι δοκεῖ λογισάμενος καὶ ὁ τοῦ Ὁμήρου ῥήτωρ ἐκεῖνος εὐμορφίας ἐλάχιστον φροντίσαι , μᾶλλον δὲ καὶ παντελῶς ἀΐδρει φωτὶ ἑαυτὸν ἀπεικάσαι , ἵνα αὐτῷ παραδοξότερον φαίνηται τῶν λόγων τὸ κάλλος ἐκ τῆς πρὸς τὸ ἀμορφότερον ἐξετάσεως . ἄλλως τε ἀνάγκη πᾶσα καὶ τὴν τοῦ λέγοντος αὐτοῦ διάνοιαν ἀσχολεῖσθαι περὶ τὴν θέαν καὶ τῆς φροντίδος τὸ ἀκριβὲς ἐκλύειν τῆς ὄψεως ἐπικρατούσης καὶ πρὸς αὑτὴν καλούσης καὶ τῷ λόγῳ προσέχειν οὐκ ἐώσης . ὥστε τίς μηχανὴ μὴ οὐχὶ πάντως ἔλαττον ἐρεῖν αὐτὸν τῆς ψυχῆς διατριβούσης περὶ τὸν τῶν ὁρωμένων ἔπαινον ;
Lemmas: καί μήν ἐκεῖνος , ὅς φημί ὁ ἀντίδικος , ὡς ἄρα ἐπεγείρω ὁ καλός οἶκος ὁ λέγω καί πρόθυμος παρασκευάζω , ἐγώ δοκέω ὁ ἐναντίος ποιέω · ἐκπλήσσω γάρ καί φοβέω καί ὁ λογισμός διαταράσσω καί δειλός ἐργάζομαι ἐνθυμέομαι ὡς ἅπας εἰμί αἰσχρός ἐν εὔμορφος χωρίον μή ὅμοιος φαίνω ὁ λόγος . ἐλέγχω γάρ οὗτος γε ὁ φανερός , ὥσπερ ἄν εἰ τις πανοπλία καλός ἐνδύω ἔπειτα φεύγω πρό ὁ ἄλλος , ἐπίσημος εἰμί δειλός ἀπό ὁ ὅπλον . οὗτος δέ ἐγώ δοκέω λογίζομαι καί ὁ ὁ Ὅμηρος ῥήτωρ ἐκεῖνος εὐμορφία ἐλαχύς φροντίζω , μάλα δέ καί παντελής ἀίδρει φώς ἑαυτοῦ ἀπεικάζω , ἵνα αὐτός παράδοξος φαίνω ὁ λόγος ὁ κάλλος ἐκ ὁ πρός ὁ ἄμορφος ἐξέτασις . ἄλλος τε ἀνάγκη πᾶς καί ὁ ὁ λέγω αὐτός διάνοια ἀσχολέω περί ὁ θέα καί ὁ φροντίς ὁ ἀκριβής ἐκλύω ὁ ὄψις ἐπικρατέω καί πρός ἑαυτοῦ καλέω καί ὁ λόγος προσέχω οὐ ἐάω . ὥστε τίς μηχανή μή οὐ πάντως ἐλαχύς λέγω αὐτός ὁ ψυχή διατρίβω περί ὁ ὁ ὁράω ἔπαινος ;
lucianus.de-domo 18
ἐῶ γὰρ λέγειν ὅτι καὶ οἱ παρόντες αὐτοὶ καὶ πρὸς τὴν ἀκρόασιν παρειλημμένοι ἐπειδὰν εἰς τοιοῦτον οἶκον παρέλθωσιν , ἀντὶ ἀκροατῶν θεαταὶ καθίστανται , καὶ οὐχ οὕτω Δημόδοκος ἢ Φήμιος ἢ Θάμυρις ἢ Ἀμφίων ἢ Ὀρφεύς τις λέγων ἐστίν , ὥστε ἀποσπάσαι τὴν διάνοιαν αὐτῶν ἀπὸ τῆς θέας · ἀλλʼ οὖν ἕκαστος , ἐπειδὰν μόνον ὑπερβῇ τὸν οὐδόν , ἀθρόῳ τῷ κάλλει περιχυθεὶς λόγων μὲν ἐκείνων ἢ ἀκροάσεως ἄλλης οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἀΐοντι ἔοικεν , ὅλος δὲ πρὸς τοῖς ὁρωμένοις ἐστίν , εἰ μὴ τύχοι τις παντελῶς τυφλὸς ὢν ἢ ἐν νυκτὶ ὥσπερ ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴ ποιοῖτο τὴν ἀκρόασιν .
Lemmas: ἐάω γάρ λέγω ὅτι καί ὁ πάρειμι αὐτός καί πρός ὁ ἀκρόασις παραλαμβάνω ἐπειδάν εἰς τοιοῦτος οἶκος παρέρχομαι , ἀντί ἀκροατής θεατής καθίστημι , καί οὐ οὕτως Δημόδοκος ἤ Φήμιος ἤ Θάμυρις ἤ Ἀμφίων ἤ Ὀρφεύς τις λέγω εἰμί , ὥστε ἀποσπάω ὁ διάνοια αὐτός ἀπό ὁ θέα · ἀλλά οὖν ἕκαστος , ἐπειδάν μόνος ὑπερβαίνω ὁ οὐδός , ἀθρόος ὁ κάλλος περιχέω λόγος μέν ἐκεῖνος ἤ ἀκρόασις ἄλλος οὐδέ ὁ ἀρχή ἀΐω ἔοικα , ὅλος δέ πρός ὁ ὁράω εἰμί , εἰ μή τυγχάνω τις παντελής τυφλός εἰμί ἤ ἐν νύξ ὥσπερ ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος βουλή ποιέω ὁ ἀκρόασις .
lucianus.de-domo 19
ὅτι γὰρ οὐκ ἀξιόμαχον λόγων ἰσχὺς ὄψει ἀνταγωνίσασθαι καὶ ὁ Σειρήνων μῦθος παρατεθεὶς τῷ περὶ τῶν Γοργόνων διδάξειεν ἄν · ἐκεῖναι μὲν γὰρ ἐκήλουν τοὺς παραπλέοντας μελῳδοῦσαι καὶ κολακεύουσαι τοῖς ᾄσμασιν καὶ καταπλεύσαντας ἐπὶ πολὺ κατεῖχον , καὶ ὅλως τὸ ἔργον αὐτῶν ἐδεῖτό τινος διατριβῆς , καί πού τις αὐτὰς καὶ παρέπλευσε καὶ τοῦ μέλους παρήκουσε · τὸ δὲ τῶν Γοργόνων κάλλος , ἅτε βιαιότατόν τε ὂν καὶ τοῖς καιριωτάτοις τῆς ψυχῆς ὁμιλοῦν , εὐθὺς ἐξίστη τοὺς ἰδόντας καὶ ἀφώνους ἐποίει , ὡς δὲ ὁ μῦθος βούλεται καὶ λέγεται , λίθινοι ἐγίγνοντο ὑπὸ θαύματος . ὥστε καὶ ὃν ὑπὲρ τοῦ ταὼ λόγον εἶπε πρὸς ὑμᾶς μικρὸν ἔμπροσθεν , ὑπὲρ ἐμαυτοῦ εἰρῆσθαι νομίζω · καὶ γὰρ ἐκείνου ἐν τῇ ὄψει , οὐκ ἐν τῇ φωνῇ τὸ τερπνόν . καὶ εἴ γέ τις παραστησάμενος τὴν ἀηδόνα ἢ τὸν κύκνον ᾄδειν κελεύοι , μεταξὺ δὲ ᾀδόντων παραδείξειε τὸν ταὼ σιωπῶντα , εὖ οἶδʼ ὅτι ἐπʼ ἐκεῖνον μεταβήσεται ἡ ψυχὴ μακρὰ χαίρειν φράσασα τοῖς ἐκείνων ᾄσμασιν · οὕτως ἄμαχόν τι ἔοικεν εἶναι ἡ διʼ ὄψεως ἡδονή .
Lemmas: ὅτι γάρ οὐ ἀξιόμαχος λόγος ἰσχύς ὄψις ἀνταγωνίζομαι καί ὁ Σειρήν μῦθος παρατίθημι ὁ περί ὁ Γοργών διδάσκω ἄν · ἐκεῖνος μέν γάρ κηλόω ὁ παραπλέω μελῳδέω καί κολακεύω ὁ ἄεισμα καί καταπλέω ἐπί πολύς κατέχω , καί ὅλος ὁ ἔργον αὐτός δέω τις διατριβή , καί που τις αὐτός καί παραπλέω καί ὁ μέλος παρακούω · ὁ δέ ὁ Γοργών κάλλος , ἅτε βίαιος τε εἰμί καί ὁ καίριος ὁ ψυχή ὁμιλέω , εὐθύς ἐξίστημι ὁ ὁράω καί ἄφωνος ποιέω , ὡς δέ ὁ μῦθος βούλομαι καί λέγω , λίθινος γίγνομαι ὑπό θαῦμα . ὥστε καί ὅς ὑπέρ ὁ ταώς λόγος λέγω πρός σύ μικρός ἔμπροσθεν , ὑπέρ ἐμαυτοῦ λέγω νομίζω · καί γάρ ἐκεῖνος ἐν ὁ ὄψις , οὐ ἐν ὁ φωνή ὁ τερπνός . καί εἰ γε τις παρίστημι ὁ ἀηδών ἤ ὁ κύκνος ἀείδω κελεύω , μεταξύ δέ ἀείδω παραδείκνυμι ὁ ταώς σιωπάω , εὖ οἶδα ὅτι ἐπί ἐκεῖνος μεταβαίνω ὁ ψυχή μακρός χαίρω φράζω ὁ ἐκεῖνος ᾆσμα · οὕτως ἄμαχος τις ἔοικα εἰμί ὁ διά ὄψις ἡδονή .
lucianus.de-domo 20
καὶ ἔγωγε , εἰ βούλεσθε , μάρτυρα ὑμῖν παραστήσομαι σοφὸν ἄνδρα , ὃς αὐτίκα μοι μαρτυρήσει ὡς πολὺ ἐπικρατέστερά ἐστι τῶν ἀκουομένων τὰ ὁρώμενα . καί μοι σὺ ἤδη ὁ κῆρυξ προσκάλει αὐτὸν Ἡρόδοτον Λύξου Ἁλικαρνασόθεν · κἀπειδὴ καλῶς ποιῶν ὑπήκουσε , μαρτυρείτω παρελθών · ἀναδέξασθε δὲ αὐτὸν Ἰαστὶ πρὸς ὑμᾶς λέγοντα ὥσπερ αὐτῷ ἔθος . ἀληθέα τάδε ὁ λόγος ὑμῖν , ἄνδρες δικασταί , μυθέεται καί οἱ πείθεσθε ὅσα ἂν λέγῃ τουτέων πέρι ὄψιν ἀκοῆς προτιμέων · ὦτα γὰρ τυγχάνει ἐόντα ἀπιστότερα ὀφθαλμῶν . Ἀκούετε τοῦ μάρτυρος ἅ φησιν , ὡς τὰ πρῶτα τῇ ὄψει ἀπέδωκεν ; εἰκότως . τὰ μὲν γὰρ ἔπεα πτεροεντά ἐστι καὶ οἴχεται ἅμα τῷ προελθεῖν ἀποπτάμενα , ἡ δὲ τῶν ὁρωμένων τέρψις ἀεὶ παρεστῶσα καὶ παραμένουσα πάντως τὸν θεατὴν ὑπάγεται .
Lemmas: καί ἐγώ , εἰ βούλομαι , μάρτυς σύ παρίστημι σοφός ἀνήρ , ὅς αὐτίκα ἐγώ μαρτυρέω ὡς πολύς ἐπικρατής εἰμί ὁ ἀκούω ὁ ὁράω . καί ἐγώ σύ ἤδη ὁ κῆρυξ προσκαλέω αὐτός Ἡρόδοτος Λύξος Ἁλικαρνασόθεν · ἐπειδή καλός ποιέω ὑπακούω , μαρτυρέω παρέρχομαι · ἀναδέχομαι δέ αὐτός Ἰαστί πρός σύ λέγω ὥσπερ αὐτός ἔθος . ἀληθής ὅδε ὁ λόγος σύ , ἀνήρ δικαστής , μυθέομαι καί ἕ πείθω ὅσος ἄν λέγω οὗτος περί ὄψις ἀκοή προτιμάω · οὖς γάρ τυγχάνω εἰμί ἄπιστος ὀφθαλμός . ἀκούω ὁ μάρτυς ὅς φημί , ὡς ὁ πρῶτος ὁ ὄψις ἀποδίδωμι ; ἔοικα . ὁ μέν γάρ ἔπος πτερόεις εἰμί καί οἴχομαι ἅμα ὁ προέρχομαι ἀποπτάω , ὁ δέ ὁ ὁράω τέρψις ἀεί παρίστημι καί παραμένω πάντως ὁ θεατής ὑπάγω .
lucianus.de-domo 21
πῶς οὖν οὐ χαλεπὸς τῷ λέγοντι ἀνταγωνιστὴς οἶκος οὕτω καλὸς καὶ περίβλεπτος ὤν ; μᾶλλον δὲ τὸ μέγιστον οὐδέπω φημί · ὑμεῖς γὰρ αὐτοὶ οἱ δικασταὶ καὶ μεταξὺ λεγόντων ἡμῶν ἐς τὴν ὀροφὴν ἀπεβλέπετε καὶ τοὺς τοίχους ἐθαυμάζετε καὶ τὰς γραφὰς ἐξητάζετε πρὸς ἑκάστην ἀποστρεφόμενοι . καὶ μηδὲν αἰσχυνθῆτε · συγγνώμη γάρ , εἴ τι ἀνθρώπινον πεπόνθατε , ἄλλως τε καὶ πρὸς οὕτω καλὰς καὶ ποικίλας τὰς ὑποθέσεις . τῆς γὰρ τέχνης τὸ ἀκριβὲς καὶ τῆς ἱστορίας μετὰ τοῦ ἀρχαίου τὸ ὠφέλιμον ἐπαγωγὸν ὡς ἀληθῶς καὶ πεπαιδευμένων θεατῶν δεόμενον . καὶ ἵνα μὴ πάντα ἐκεῖσε ἀποβλέπητε ἡμᾶς ἀπολιπόντες , φέρε ὡς οἷόν τε γράψωμαι αὐτὰ ὑμῖν τῷ λόγῳ · ἡσθήσεσθε γάρ , οἶμαι , ἀκούοντες ἃ καὶ ὁρῶντες θαυμάζετε . καὶ ἴσως ἄν με καὶ διʼ αὐτὸ ἐπαινέσαιτε καὶ τοῦ ἀντιδίκου προτιμήσαιτε , ὡς καὶ αὐτὸν ἐπιδείξαντα καὶ διπλασιάσαντα ὑμῖν τὴν ἡδονήν . τὸ χαλεπὸν δὲ τοῦ τολμήματος ὁρᾶτε , ἄνευ χρωμάτων καὶ σχημάτων καὶ τόπου συστήσασθαι τοσαύτας εἰκόνας · ψιλὴ γάρ τις ἡ γραφὴ τῶν λόγων .
Lemmas: πῶς οὖν οὐ χαλεπός ὁ λέγω ἀνταγωνιστής οἶκος οὕτως καλός καί περίβλεπτος εἰμί ; μάλα δέ ὁ μέγας οὐδέπω φημί · σύ γάρ αὐτός ὁ δικαστής καί μεταξύ λέγω ἐγώ εἰς ὁ ὀροφή ἀποβλέπω καί ὁ τοῖχος θαυμάζω καί ὁ γραφή ἐξετάζω πρός ἕκαστος ἀποστρέφω . καί μηδείς αἰσχύνω · συγγνώμη γάρ , εἰ τις ἀνθρώπινος πάσχω , ἄλλος τε καί πρός οὕτως καλός καί ποικίλος ὁ ὑπόθεσις . ὁ γάρ τέχνη ὁ ἀκριβής καί ὁ ἱστορία μετά ὁ ἀρχαῖος ὁ ὠφέλιμος ἐπαγωγός ὡς ἀληθής καί παιδεύω θεατής δέω . καί ἵνα μή πᾶς ἐκεῖσε ἀποβλέπω ἐγώ ἀπολείπω , φέρω ὡς οἷος τε γράφω αὐτός σύ ὁ λόγος · ἥδομαι γάρ , οἴομαι , ἀκούω ὅς καί ὁράω θαυμάζω . καί ἴσως ἄν ἐγώ καί διά αὐτός ἐπαινέω καί ὁ ἀντίδικος προτιμάω , ὡς καί αὐτός ἐπιδείκνυμι καί διπλασιάζω σύ ὁ ἡδονή . ὁ χαλεπός δέ ὁ τόλμημα ὁράω , ἄνευ χρῶμα καί σχῆμα καί τόπος συνίστημι τοσοῦτος εἰκών · ψιλός γάρ τις ὁ γραφή ὁ λόγος .
lucianus.de-domo 22
ἐν δεξιᾷ μὲν οὖν εἰσιόντι Ἀργολικῷ μύθῳ ἀναμέμικται πάθος Αἰθιοπικόν · ὁ Περσεὺς τὸ κῆτος φονεύει καὶ τὴν Ἀνδρομέδαν καθαιρεῖ , καὶ μετὰ μικρὸν γαμήσει καὶ ἄπεισιν αὐτὴν ἄγων · πάρεργον τοῦτο τῆς ἐπὶ Γοργόνας πτήσεως . ἐν βραχεῖ δὲ πολλὰ ὁ τεχνίτης ἐμιμήσατο , αἰδῶ παρθένου καὶ φόβον — ἐπισκοπεῖ γὰρ μάχην ἄνωθεν ἐκ τῆς πέτρας — καὶ νεανίου τόλμαν ἐρωτικὴν καὶ θηρίου ὄψιν ἀπρόσμαχον · καὶ τὸ μὲν ἔπεισι πεφρικὸς ταῖς ἀκάνθαις καὶ δεδιττόμενον τῷ χάσματι , ὁ Περσεὺς δὲ τῇ λαιᾷ μὲν προδείκνυσι τὴν Γοργόνα , τῇ δεξιᾷ δὲ καθικνεῖται τῷ ξίφει · καὶ τὸ μὲν ὅσον τοῦ κήτους εἶδε τὴν Μέδουσαν , ἤδη λίθος ἐστίν , τὸ δʼ ὅσον ἔμψυχον μένει , τῇ ἅρπῃ κόπτεται .
Lemmas: ἐν δεξιός μέν οὖν εἰσέρχομαι Ἀργολικός μῦθος ἀναμείγνυμι πάθος Αἰθιοπικός · ὁ Περσεύς ὁ κῆτος φονεύω καί ὁ Ἀνδρομέδη καθαιρέω , καί μετά μικρός γαμέω καί ἄπειμι αὐτός ἄγω · πάρεργον οὗτος ὁ ἐπί Γοργώ πτῆσις . ἐν βραχύς δέ πολύς ὁ τεχνίτης μιμέομαι , αἰδώς παρθένος καί φόβος — ἐπισκοπέω γάρ μάχη ἄνωθεν ἐκ ὁ πέτρα — καί νεανίας τόλμα ἐρωτικός καί θηρίον ὄψις ἀπρόσμαχος · καί ὁ μέν ἔπειμι φρίσσω ὁ ἄκανθα καί δειδίσσομαι ὁ χάσμα , ὁ Περσεύς δέ ὁ λαιός μέν προδείκνυμι ὁ Γοργών , ὁ δεξιός δέ καθικνέομαι ὁ ξίφος · καί ὁ μέν ὅσος ὁ κῆτος ὁράω ὁ Μεδούσα , ἤδη λίθος εἰμί , ὁ δέ ὅσος ἔμψυχος μένω , ὁ ἅρπη κόπτω .
lucianus.de-domo 23
ἑξῆς δὲ μετὰ τήνδε τὴν εἰκόνα ἕτερον δρᾶμα γέγραπται δικαιότατον , οὗ τὸ ἀρχέτυπον ὁ γραφεὺς παρʼ Εὐριπίδου ἢ Σοφοκλέους δοκεῖ μοι λαβεῖν · ἐκεῖνοι γὰρ ὁμοίαν ἔγραψαν τὴν εἰκόνα . τὼ νεανία τὼ ἑταίρω Πυλάδης τε ὁ Φωκεὺς καὶ Ὀρέστης δοκῶν ἤδη τεθνάναι λαθόντʼ ἐς τὰ βασίλεια παρελθόντε φονεύουσιν ἄμφω τὸν Αἴγισθον · ἡ δὲ Κλυταιμνήστρα ἤδη ἀνῄρηται καὶ ἐπʼ εὐνῆς τινος ἡμίγυμνος πρόκειται καὶ θεραπεία πᾶσα , ἐκπεπληγμένοι τὸ ἔργον οἱ μὲν ὥσπερ βοῶσιν , οἱ δέ τινες ὅπῃ φύγωσι περιβλέπουσι . σεμνὸν δέ τι ὁ γραφεὺς ἐπενόησεν , τὸ μὲν ἀσεβὲς τῆς ἐπιχειρήσεως δείξας μόνον καὶ ὡς ἤδη πεπραγμένον παραδραμών , ἐμβραδύνοντας δὲ τοὺς νεανίσκους ἐργασάμενος τῷ τοῦ μοιχοῦ φόνῳ .
Lemmas: ἑξῆς δέ μετά ὅδε ὁ εἰκών ἕτερος δρᾶμα γράφω δίκαιος , ὅς ὁ ἀρχέτυπον ὁ γραφεύς παρά Εὐριπίδης ἤ Σοφοκλῆς δοκέω ἐγώ λαμβάνω · ἐκεῖνος γάρ ὅμοιος γράφω ὁ εἰκών . ὁ νεανίας ὁ ἑταῖρος Πυλάδης τε ὁ Φωκεύς καί Ὀρέστης δοκέω ἤδη θνῄσκω λανθάνω εἰς ὁ βασίλεια παρέρχομαι φονεύω ἄμφω ὁ Αἴγισθος · ὁ δέ Κλυταιμνήστρα ἤδη ἀναιρέω καί ἐπί εὐνή τις ἡμίγυμνος πρόκειμαι καί θεραπεία πᾶς , ἐκπλήσσω ὁ ἔργον ὁ μέν ὥσπερ βοάω , ὁ δέ τις ὅπῃ φεύγω περιβλέπω . σεμνός δέ τις ὁ γραφεύς ἐπινοέω , ὁ μέν ἀσεβής ὁ ἐπιχείρησις δείκνυμι μόνος καί ὡς ἤδη πράσσω παρατρέχω , ἐμβραδύνω δέ ὁ νεανίσκος ἐργάζομαι ὁ ὁ μοιχός φόνος .
lucianus.de-domo 24
μετὰ δὲ τοῦτο θεός ἐστιν εὔμορφος καὶ μειράκιον ὡραῖον , ἐρωτική τις παιδιά · ὁ Βράγχος ἐπὶ πέτρας καθεζόμενος ἀνέχει λαγὼν καὶ προσπαίζει τὸν κύνα , ὁ δὲ πηδησομένῳ ἔοικεν ἐπʼ αὐτὸν εἰς τὸ ὕψος , καὶ Ἀπόλλων παρεστὼς μειδιᾷ τερπόμενος ἀμφοῖν καὶ τῷ παιδὶ παίζοντι καὶ πειρωμένῳ τῷ κυνί .
Lemmas: μετά δέ οὗτος θεός εἰμί εὔμορφος καί μειράκιον ὡραῖος , ἐρωτικός τις παιδιά · ὁ Βράγχος ἐπί πέτρα καθέζομαι ἀνέχω λαγώς καί προσπαίζω ὁ κύων , ὁ δέ πηδάω ἔοικα ἐπί αὐτός εἰς ὁ ὕψος , καί Ἀπόλλων παρίστημι μειδιάω τέρπω ἄμφω καί ὁ παῖς παίζω καί πειράω ὁ κύων .
lucianus.de-domo 25
ἐπὶ δὲ τούτοις ὁ Περσεὺς πάλιν τὰ πρὸ τοῦ κήτους ἐκεῖνα τολμῶν καὶ ἡ Μέδουσα τεμνομένη τὴν κεφαλὴν καὶ Ἀθηνᾶ σκέπουσα τὸν Περσέα · ὁ δὲ τὴν μὲν τόλμαν εἴργασται , τὸ δὲ ἔργον οὐχ ἑώρακεν , πλὴν ἐπὶ τῆς ἀσπίδος τῆς Γοργόνος τὴν εἰκόνα · οἶδε γὰρ τὸ πρόστιμον τῆς ἀληθοῦς ὄψεως .
Lemmas: ἐπί δέ οὗτος ὁ Περσεύς πάλιν ὁ πρό ὁ κῆτος ἐκεῖνος τολμάω καί ὁ Μέδουσα τέμνω ὁ κεφαλή καί Ἀθήνη σκέπω ὁ Περσεύς · ὁ δέ ὁ μέν τόλμα ἐργάζομαι , ὁ δέ ἔργον οὐ ὁράω , πλήν ἐπί ὁ ἀσπίς ὁ Γοργών ὁ εἰκών · οἶδα γάρ ὁ πρόστιμον ὁ ἀληθής ὄψις .
lucianus.de-domo 26
κατὰ δὲ τὸν μέσον τοῖχον ἄνω τῆς ἀντιθύρου Ἀθηνᾶς ναὸς πεποίηται , ἡ θεὸς λίθου λευκοῦ , τὸ σχῆμα οὐ πολεμιστήριον , ἀλλʼ οἷον ἂν γένοιτο εἰρήνην ἀγούσης θεοῦ πολεμικῆς .
Lemmas: κατά δέ ὁ μέσος τοῖχος ἄνω ὁ ἀντίθυρος Ἀθήνη ναός ποιέω , ὁ θεός λίθος λευκός , ὁ σχῆμα οὐ πολεμιστήριος , ἀλλά οἷος ἄν γίγνομαι εἰρήνη ἄγω θεός πολεμικός .
lucianus.de-domo 27
εἶτα μετὰ ταύτην ἄλλη Ἀθηνᾶ , οὐ λίθος αὕτη γε , ἀλλὰ γραφὴ πάλιν · Ἥφαιστος αὐτὴν διώκει ἐρῶν , ἡ δὲ φεύγει , κἀκ τῆς διώξεως Ἐριχθόνιος γίγνεται .
Lemmas: εἶτα μετά οὗτος ἄλλος Ἀθήνη , οὐ λίθος οὗτος γε , ἀλλά γραφή πάλιν · Ἥφαιστος αὐτός διώκω ἐράω , ὁ δέ φεύγω , ἐκ ὁ δίωξις Ἐριχθόνιος γίγνομαι .
lucianus.de-domo 28
ταύτῃ ἕπεται παλαιά τις ἄλλη γραφή · Ὠρίων φέρει τὸν Κηδαλίωνα τυφλὸς ὤν , ὁ δ’ αὐτῷ σημαίνει τὴν πρὸς τὸ φῶς ὁδὸν ἐποχούμενος ,
Lemmas: οὗτος ἕπομαι παλαιός τις ἄλλος γραφή · Ὠρίων φέρω ὁ Κηδαλίων τυφλός εἰμί , ὁ δέ αὐτός σημαίνω ὁ πρός ὁ φάος ὁδός ἐποχέομαι ,
lucianus.de-domo 29
καὶ ὁ Ἥλιος φανεὶς ἰᾶται τὴν πήρωσιν , καὶ ὁ Ἥφαιστος Λημνόθεν ἐπισκοπεῖ τὸ ἔργον .
Lemmas: καί ὁ Ἥλιος φαίνω ἰάομαι ὁ πήρωσις , καί ὁ Ἥφαιστος Λημνόθεν ἐπισκοπέω ὁ ἔργον .
lucianus.de-domo 30
Ὀδυσσεὺς τὸ μετὰ τοῦτο δῆθεν μεμηνώς , ἅτε συστρατεύειν τοῖς Ἀτρείδαις μὴ θέλων · πάρεισι δὲ οἱ πρέσβεις ἤδη καλοῦντες . καὶ τὰ μὲν τῆς ὑποκρίσεως πιθανὰ πάντα , ἡ ἀπήνη , τὸ τῶν ὑπεζευγμένων ἀσύμφωνον , ἡ ἄνοια τῶν δρωμένων · ἐλέγχεται δὲ ὅμως τῷ βρέφει · Παλαμήδης γὰρ ὁ τοῦ Ναυπλίου συνεὶς τὸ γιγνόμενον , ἁρπάσας τὸν Τηλέμαχον ἀπειλεῖ φονεύσειν πρόκωπον ἔχων τὸ ξίφος , καὶ πρὸς τὴν τῆς μανίας ὑπόκρισιν ὀργὴν καὶ οὗτος ἀνθυποκρίνεται . ὁ δὲ Ὀδυσσεὺς πρὸς τὸν φόβον τοῦτον σωφρονεῖ καὶ πατὴρ γίγνεται καὶ λύει τὴν ὑπόκρισιν .
Lemmas: Ὀδυσσεύς ὁ μετά οὗτος δῆθεν μαίνομαι , ἅτε συστρατεύω ὁ Ἀτρείδης μή ἐθέλω · πάρειμι δέ ὁ πρέσβυς ἤδη καλέω . καί ὁ μέν ὁ ὑπόκρισις πιθανός πᾶς , ὁ ἀπήνη , ὁ ὁ ὑποζεύγνυμι ἀσύμφωνος , ὁ ἄνοια ὁ δράω · ἐλέγχω δέ ὅμως ὁ βρέφος · Παλαμήδης γάρ ὁ ὁ Ναύπλιος συνίημι ὁ γίγνομαι , ἁρπάζω ὁ Τηλέμαχος ἀπειλέω φονεύω πρόκωπος ἔχω ὁ ξίφος , καί πρός ὁ ὁ μανία ὑπόκρισις ὀργή καί οὗτος ἀνθυποκρίνομαι . ὁ δέ Ὀδυσσεύς πρός ὁ φόβος οὗτος σωφρονέω καί πατήρ γίγνομαι καί λύω ὁ ὑπόκρισις .
lucianus.de-domo 31
ὑστάτη δὲ ἡ Μήδεια γέγραπται τῷ ζήλῳ διακαής , τὼ παῖδε ὑποβλέπουσα καί τι δεινὸν ἐννοοῦσα · ἔχει γοῦν ἤδη τὸ ξίφος , τὼ δʼ ἀθλίω καθῆσθον γελῶντε , μηδὲν τῶν μελλόντων εἰδότε , καὶ ταῦτα ὁρῶντε τὸ ξίφος ἐν ταῖν χεροῖν .
Lemmas: ὕστατος δέ ὁ Μήδεια γράφω ὁ ζῆλος διακαής , ὁ παῖς ὑποβλέπω καί τις δεινός ἐννοέω · ἔχω γοῦν ἤδη ὁ ξίφος , ὁ δέ ἄθλιος κάθημαι γελάω , μηδείς ὁ μέλλω οἶδα , καί οὗτος ὁράω ὁ ξίφος ἐν ὁ χείρ .
lucianus.de-domo 32
ταῦτα πάντα , ὦ ἄνδρες δικασταί , οὐχ ὁρᾶτε ὅπως ἀπάγει μὲν τὸν ἀκροατὴν καὶ πρὸς τὴν θέαν ἀποστρέφει , μόνον δὲ καταλείπει τὸν λέγοντα ; καὶ ἔγωγε διεξῆλθον αὐτά , οὐχ ἵνα τὸν ἀντίδικον τολμηρὸν ὑπολαβόντες καὶ θρασύν , εἰ τοῖς οὕτω δυσκόλοις ἑαυτὸν ἑκὼν φέρων ἐπέβαλεν , καταγνῶτε καὶ μισήσητε καὶ ἐπὶ τῶν λόγων ἐγκαταλίπητε , ἀλλʼ ἵνα μᾶλλον αὐτῷ συναγωνίσησθε καὶ ὡς οἷόν τε καταμύοντες ἀκούητε τῶν λεγομένων , λογιζόμενοι τοῦ πράγματος τὴν δυσχέρειαν · μόλις γὰρ ἂν οὕτω δυνηθείη οὐ δικασταῖς ἀλλὰ συναγωνισταῖς ὑμῖν χρησάμενος μὴ παντάπασιν ἀνάξιος τῆς τοῦ οἴκου πολυτελείας νομισθῆναι . εἰ δὲ ὑπὲρ ἀντιδίκου ταῦτα δέομαι , μὴ θαυμάσητε · ὑπὸ γὰρ τοῦ τὸν οἶκον φιλεῖν καὶ τὸν ἐν αὐτῷ λέγοντα , ὅστις ἂν ᾖ , βουλοίμην ἂν εὐδοκιμεῖν .
Lemmas: οὗτος πᾶς , ὦ ἀνήρ δικαστής , οὐ ὁράω ὅπως ἀπάγω μέν ὁ ἀκροατής καί πρός ὁ θέα ἀποστρέφω , μόνος δέ καταλείπω ὁ λέγω ; καί ἐγώ διεξέρχομαι αὐτός , οὐ ἵνα ὁ ἀντίδικος τολμηρός ὑπολαμβάνω καί θρασύς , εἰ ὁ οὕτως δύσκολος ἑαυτοῦ ἑκών φέρω ἐπιβάλλω , καταγιγνώσκω καί μισέω καί ἐπί ὁ λόγος ἐγκαταλείπω , ἀλλά ἵνα μάλα αὐτός συναγωνίζομαι καί ὡς οἷος τε καταμύω ἀκούω ὁ λέγω , λογίζομαι ὁ πρᾶγμα ὁ δυσχέρεια · μόλις γάρ ἄν οὕτως δύναμαι οὐ δικαστής ἀλλά συναγωνιστής σύ χράω μή παντάπασι ἀνάξιος ὁ ὁ οἶκος πολυτέλεια νομίζω . εἰ δέ ὑπέρ ἀντίδικος οὗτος δέω , μή θαυμάζω · ὑπό γάρ ὁ ὁ οἶκος φιλέω καί ὁ ἐν αὐτός λέγω , ὅστις ἄν εἰμί , βούλομαι ἄν εὐδοκιμέω .