ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.charon-sive-contemplantes 2
τοῦτο τὸ πρᾶγμα πληγῶν αἴτιον καταστήσεταί μοι · ὁρῶ γοῦν ἤδη τὸν μισθὸν τῆς περιηγήσεως οὐκ ἀκόνδυλον παντάπασιν ἡμῖν ἐσόμενον . ὑπουργητέον δὲ ὅμως · τί γὰρ ἂν καὶ πάθοι τις , ὁπότε φίλος τις ὢν βιάζοιτο ; πάντα μὲν οὖν σε ἰδεῖν καθʼ ἕκαστον ἀκριβῶς ἀμήχανόν ἐστιν , ὦ πορθμεῦ · πολλῶν γὰρ ἂν ἐτῶν ἡ διατριβὴ γένοιτο . εἶτα ἐμὲ μὲν κηρύττεσθαι δεήσει καθάπερ ἀποδράντα ὑπὸ τοῦ Διός , σὲ δὲ καὶ αὐτὸν κωλύσει ἐνεργεῖν τὰ τοῦ Θανάτου ἔργα καὶ τὴν Πλούτωνος ἀρχὴν ζημιοῦν μὴ νεκραγωγοῦντα πολλοῦ τοῦ χρόνου · κᾆτα ὁ τελώνης Αἰακὸς ἀγανακτήσει μηδʼ ὀβολὸν ἐμπολῶν . ὡς δὲ τὰ κεφάλαια τῶν γιγνομένων ἴδοις , τοῦτο ἤδη σκεπτέον . αὐτός , ὦ Ἑρμῆ , ἐπινόει τὸ βέλτιστον · ἐγὼ δὲ οὐδὲν οἶδα τῶν ὑπὲρ γῆς ξένος ὤν . τὸ μὲν ὅλον , ὦ Χάρων , ὑψηλοῦ τινος ἡμῖν δεῖ χωρίου , ὡς ἀπʼ ἐκείνου πάντα κατίδοις · σοὶ δὲ εἰ μὲν ἐς τὸν οὐρανὸν ἀνελθεῖν δυνατὸν ἦν , οὐκ ἂν ἐκάμνομεν · ἐκ περιωπῆς γὰρ ἂν ἀκριβῶς ἅπαντα καθεώρας . ἐπεὶ δὲ οὐ θέμις εἰδώλοις ἀεὶ συνόντα ἐπιβατεύειν τῶν βασιλείων τοῦ Διός , ὥρα ἡμῖν ὑψηλόν τι ὄρος περισκοπεῖν .
Lemmas: οὗτος ὁ πρᾶγμα πληγή αἴτιος καθίστημι ἐγώ · ὁράω γοῦν ἤδη ὁ μισθός ὁ περιήγησις οὐ ἀκόνδυλος παντάπασι ἐγώ εἰμί . ὑπουργητέον δέ ὅμως · τίς γάρ ἄν καί πάσχω τις , ὁπότε φίλος τις εἰμί βιάζω ; πᾶς μέν οὖν σύ ὁράω κατά ἕκαστος ἀκριβής ἀμήχανος εἰμί , ὦ πορθμεύς · πολύς γάρ ἄν ἔτος ὁ διατριβή γίγνομαι . εἶτα ἐγώ μέν κηρύσσω δέω καθά ἀποδιδράσκω ὑπό ὁ Ζεύς , σύ δέ καί αὐτός κωλύω ἐνεργέω ὁ ὁ Θάνατος ἔργον καί ὁ Πλούτων ἀρχή ζημιόω μή νεκραγωγέω πολύς ὁ χρόνος · εἶτα ὁ τελώνης Αἰακός ἀγανακτέω μηδέ ὀβολός ἐμπολάω . ὡς δέ ὁ κεφάλαιος ὁ γίγνομαι ὁράω , οὗτος ἤδη σκοπέω . αὐτός , ὦ Ἑρμῆς , ἐπινοέω ὁ ἀγαθός · ἐγώ δέ οὐδείς οἶδα ὁ ὑπέρ γῆ ξένος εἰμί . ὁ μέν ὅλος , ὦ Χάρων , ὑψηλός τις ἐγώ δέω χωρίον , ὡς ἀπό ἐκεῖνος πᾶς καθοράω · σύ δέ εἰ μέν εἰς ὁ οὐρανός ἀνέρχομαι δυνατός εἰμί , οὐ ἄν κάμνω · ἐκ περιωπή γάρ ἄν ἀκριβής ἅπας καθοράω . ἐπεί δέ οὐ θέμις εἴδωλον ἀεί σύνειμι ἐπιβατεύω ὁ βασίλειον ὁ Ζεύς , ὥρα ἐγώ ὑψηλός τις ὄρος περισκοπέω .
lucianus.charon-sive-contemplantes 3
οἶσθα , ὦ Ἑρμῆ , ἅπερ εἴωθα λέγειν ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς , ἐπειδὰν πλέωμεν ; ὁπόταν γὰρ τὸ πνεῦμα καταιγίσαν πλαγίᾳ τῇ ὀθόνῃ ἐμπέσῃ καὶ τὸ κῦμα ὑψηλὸν ἀρθῇ , τότε ὑμεῖς μὲν ὑπʼ ἀγνοίας κελεύετε τὴν ὀθόνην στεῖλαι ἢ ἐνδοῦναι ὀλίγον τοῦ ποδὸς ἢ συνεκδραμεῖν τῷ πνεύματι , ἐγὼ δὲ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν παρακελεύομαι ὑμῖν · αὐτὸς γὰρ εἰδέναι τὸ βέλτιον . κατὰ ταὐτὰ δὴ καὶ σὺ πρᾶττε ὁπόσα καλῶς ἔχειν νομίζεις κυβερνήτης νῦν γε ὤν · ἐγὼ δέ , ὥσπερ ἐπιβάταις νόμος , σιωπῇ καθεδοῦμαι πάντα πειθόμενος κελεύοντί σοι . ὀρθῶς λέγεις · αὐτὸς γὰρ εἴσομαι τί ποιητέον καὶ ἐξευρήσω τὴν ἱκανὴν σκοπήν . ἆρʼ οὖν ὁ Καύκασος ἐπιτήδειος ἢ ὁ Παρνασσὸς ἢ ὑψηλότερος ἀμφοῖν ὁ Ὄλυμπος ἐκεινοσί ; καίτοι οὐ φαῦλον ὃ ἀνεμνήσθην ἐς τὸν Ὄλυμπον ἀπιδών · συγκαμεῖν δέ τι καὶ ὑπουργῆσαι καὶ σὲ δεῖ . πρόσταττε · ὑπουργήσω γὰρ ὅσα δυνατά . Ὅμηρος ὁ ποιητής φησι τοὺς Ἀλωέως υἱέας , δύο καὶ αὐτοὺς ὄντας , ἔτι παῖδας ἐθελῆσαί ποτε τὴν Ὄσσαν ἐκ βάθρων ἀνασπάσαντας ἐπιθεῖναι τῷ Ὀλύμπῳ , εἶτα τὸ Πήλιον ἐπʼ αὐτῇ , ἱκανὴν ταύτην κλίμακα ἕξειν οἰομένους καὶ πρόσβασιν ἐπὶ τὸν οὐρανόν . ἐκείνω μὲν οὖν τὼ μειρακίω , ἀτασθάλω γὰρ ἤστην , δίκας ἐτισάτην · νὼ δὲ — οὐ γὰρ ἐπὶ κακῷ τῶν θεῶν ταῦτα βουλεύομεν — τί οὐχὶ οἰκοδομοῦμεν καὶ αὐτοὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ἐπικυλινδοῦντες ἐπάλληλα τὰ ὄρη , ὡς ἔχοιμεν ἀφʼ ὑψηλοτέρου ἀκριβεστέραν τὴν σκοπήν ;
Lemmas: οἶδα , ὦ Ἑρμῆς , ὅς εἴωθα λέγω ἐγώ πρός σύ , ἐπειδάν πλέω ; ὁπόταν γάρ ὁ πνεῦμα καταιγίζω πλάγιος ὁ ὀθόνη ἐμπίπτω καί ὁ κῦμα ὑψηλός ἀείρω , τότε σύ μέν ὑπό ἄγνοια κελεύω ὁ ὀθόνη στέλλω ἤ ἐνδίδωμι ὀλίγος ὁ πούς ἤ συνεκτρέχω ὁ πνεῦμα , ἐγώ δέ ὁ ἡσυχία ἄγω παρακελεύομαι σύ · αὐτός γάρ οἶδα ὁ ἀγαθός . κατά αὐτός δή καί σύ πράσσω ὁπόσος καλός ἔχω νομίζω κυβερνήτης νῦν γε εἰμί · ἐγώ δέ , ὥσπερ ἐπιβάτης νόμος , σιωπή καθέζομαι πᾶς πείθω κελεύω σύ . ὀρθός λέγω · αὐτός γάρ οἶδα τίς ποιέω καί ἐξευρίσκω ὁ ἱκανός σκοπή . ἆρα οὖν ὁ Καύκασος ἐπιτήδειος ἤ ὁ Παρνασσός ἤ ὑψηλός ἄμφω ὁ Ὄλυμπος ἐκεινώ ; καίτοι οὐ φαῦλος ὅς ἀναμιμνῄσκω εἰς ὁ Ὄλυμπος ἀφοράω · συγκάμνω δέ τις καί ὑπουργέω καί σύ δέω . προστάσσω · ὑπουργέω γάρ ὅσος δυνατός . Ὅμηρος ὁ ποιητής φημί ὁ Ἀλωεύς υἱός , δύο καί αὐτός εἰμί , ἔτι παῖς ἐθέλω ποτέ ὁ Ὄσσα ἐκ βάθρον ἀνασπάω ἐπιτίθημι ὁ Ὄλυμπος , εἶτα ὁ Πήλιον ἐπί αὐτός , ἱκανός οὗτος κλῖμαξ ἔχω οἴομαι καί πρόσβασις ἐπί ὁ οὐρανός . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ μειράκιον , ἀτάσθαλος γάρ εἰμί , δίκη τίνω · ἐγώ δέ — οὐ γάρ ἐπί κακός ὁ θεός οὗτος βουλεύω — τίς οὐ οἰκοδομέω καί αὐτός κατά ὁ αὐτός ἐπικυλινδέω ἐπάλληλος ὁ ὄρος , ὡς ἔχω ἀπό ὑψηλός ἀκριβής ὁ σκοπή ;
lucianus.charon-sive-contemplantes 4
καὶ δυνησόμεθα , ὦ Ἑρμῆ , δύʼ ὄντες ἀναθέσθαι ἀράμενοι τὸ Πήλιον ἢ τὴν Ὄσσαν ; διὰ τί δʼ οὐκ ἄν , ὦ Χάρων ; ἢ ἀξιοῖς ἡμᾶς ἀγεννεστέρους εἶναι τοῖν βρεφυλλίοιν ἐκείνοιν , καὶ ταῦτα θεοὺς ὑπάρχοντας ; οὔκ , ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα δοκεῖ μοι ἀπίθανόν τινα τὴν μεγαλουργίαν ἔχειν . εἰκότως · ἰδιώτης γὰρ εἶ , ὦ Χάρων , καὶ ἥκιστα ποιητικός · ὁ δὲ γεννάδας Ὅμηρος ἀπὸ δυοῖν στίχοιν αὐτίκα ἡμῖν ἀμβατὸν ἐποίησε τὸν οὐρανόν , οὕτω ῥᾳδίως συνθεὶς τὰ ὄρη . καὶ θαυμάζω εἴ σοι ταῦτα τεράστια εἶναι δοκεῖ τὸν Ἄτλαντα δηλαδὴ εἰδότι , ὃς τὸν πόλον αὐτὸν εἷς ὢν φέρει ἀνέχων ἡμᾶς ἅπαντας . ἀκούεις δέ γε ἴσως καὶ τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ ἐμοῦ πέρι τοῦ Ἡρακλέους , ὡς διαδέξαιτό ποτε αὐτὸς ἐκεῖνος τὸν Ἄτλαντα , καὶ ἀναπαύσειε πρὸς ὀλίγον τοῦ ἄχθους ὑποθεὶς ἑαυτὸν τῷ φορτίῳ . ἀκούω καὶ ταῦτα · εἰ δὲ ἀληθῆ ἔστιν , σὺ ἄν , ὦ Ἑρμῆ , καὶ οἱ ποιηταὶ εἰδείητε . ἀληθέστατα , ὦ Χάρων . ἢ τίνος γὰρ ἕνεκα σοφοὶ ἄνδρες ἐψεύδοντο ἄν ; ὥστε ἀναμοχλεύωμεν τὴν Ὄσσαν πρῶτον , ὥσπερ ἡμῖν ὑφηγεῖται τὸ ἔπος καὶ ὁ ἀρχιτέκτων Ὅμηρος , αὐτὰρ ἐπʼ Ὄσσῃ Πήλιον εἰνοσίφυλλον . ὁρᾷς ὅπως ῥᾳδίως ἅμα καὶ ποιητικῶς ἐξειργασάμεθα ; φέρʼ οὖν ἀναβὰς ἴδω , εἰ καὶ ταῦτα ἱκανὰ ἢ ἐποικοδομεῖν ἔτι δεήσει .
Lemmas: καί δύναμαι , ὦ Ἑρμῆς , δύο εἰμί ἀνατίθημι ἀράομαι ὁ Πήλιον ἤ ὁ Ὄσσα ; διά τίς δέ οὐ ἄν , ὦ Χάρων ; ἤ ἀξιόω ἐγώ ἀγεννής εἰμί ὁ βρέφος ἔκεινος , καί οὗτος θεός ὑπάρχω ; οὐ , ἀλλά ὁ πρᾶγμα δοκέω ἐγώ ἀπίθανος τις ὁ μεγαλοεργία ἔχω . ἔοικα · ἰδιώτης γάρ εἰμί , ὦ Χάρων , καί ἦκα ποιητικός · ὁ δέ γεννάδας Ὅμηρος ἀπό δύο στίχος αὐτίκα ἐγώ ἀναβατός ποιέω ὁ οὐρανός , οὕτως ῥᾴδιος συντίθημι ὁ ὄρος . καί θαυμάζω εἰ σύ οὗτος τεράστιος εἰμί δοκέω ὁ Ἄτλας δηλαδή οἶδα , ὅς ὁ πόλος αὐτός εἷς εἰμί φέρω ἀνέχω ἐγώ ἅπας . ἀκούω δέ γε ἴσως καί ὁ ἀδελφός ὁ ἐμός περί ὁ Ἡρακλῆς , ὡς διαδείκνυμι ποτέ αὐτός ἐκεῖνος ὁ Ἄτλας , καί ἀναπαύω πρός ὀλίγος ὁ ἄχθος ὑποτίθημι ἑαυτοῦ ὁ φορτίον . ἀκούω καί οὗτος · εἰ δέ ἀληθής εἰμί , σύ ἄν , ὦ Ἑρμῆς , καί ὁ ποιητής οἶδα . ἀληθής , ὦ Χάρων . ἤ τίς γάρ ἕνεκα σοφός ἀνήρ ψεύδω ἄν ; ὥστε ἀναμοχλεύω ὁ Ὄσσα πρῶτος , ὥσπερ ἐγώ ὑφηγέομαι ὁ ἔπος καί ὁ ἀρχιτέκτων Ὅμηρος , αὐτάρ ἐπί Ὄσσα Πήλιον εἰνοσίφυλλος . ορώ ὅπως ῥᾴδιος ἅμα καί ποιητικός ἐξεργάζομαι ; φέρω οὖν ἀναβαίνω ὁράω , εἰ καί οὗτος ἱκανός ἤ ἐποικοδομέω ἔτι δέω .
lucianus.charon-sive-contemplantes 5
παπαῖ , κάτω ἔτι ἐσμὲν ἐν ὑπωρείᾳ τοῦ οὐρανοῦ · ἀπὸ μὲν γὰρ τῶν ἑῴων μόγις Ἰωνία καὶ Λυδία φαίνεται , ἀπὸ δὲ τῆς ἑσπέρας οὐ πλέον Ἰταλίας καὶ Σικελίας , ἀπὸ δὲ τῶν ἀρκτῴων τὰ ἐπὶ τάδε τοῦ Ἴστρου μόνον , κἀκεῖθεν ἡ Κρήτη οὐ πάνυ σαφῶς . μετακινητέα ἡμῖν , ὦ πορθμεῦ , καὶ ἡ Οἴτη , ὡς ἔοικεν , εἶτα ὁ Παρνασσὸς ἐπὶ πᾶσιν . οὕτω ποιῶμεν . ὅρα μόνον μὴ λεπτότερον ἐξεργασώμεθα τὸ ἔργον ἀπομηκύναντες πέρα τοῦ πιθανοῦ , εἶτα συγκαταρριφέντες αὐτῷ πικρᾶς τῆς Ὁμήρου οἰκοδομικῆς πειραθῶμεν συντριβέντες τῶν κρανίων . θάρρει · ἀσφαλῶς γὰρ ἕξει ἅπαντα . μετατίθει τὴν Οἴτην · ἐπικυλινδείσθω ὁ Παρνασσός . ἰδοὺ δή , ἐπάνειμι αὖθις · εὖ ἔχει · πάντα ὁρῶ · ἀνάβαινε ἤδη καὶ σύ . ὄρεξον , ὦ Ἑρμῆ , τὴν χεῖρα · οὐ γὰρ ἐπὶ μικράν με ταύτην μηχανὴν ἀναβιβάζεις . εἴ γε καὶ ἰδεῖν ἐθέλεις , ὦ Χάρων , ἅπαντα · οὐκ ἔνι δὲ ἄμφω καὶ ἀσφαλῆ καὶ φιλοθεάμονα εἶναι . ἀλλʼ ἔχου μου τῆς δεξιᾶς καὶ φείδου μὴ κατὰ τοῦ ὀλισθηροῦ πατεῖν . εὖ γε , ἀνελήλυθας καὶ σύ · καὶ ἐπείπερ δικόρυμβος ὁ Παρνασσός ἐστι , μίαν ἑκάτερος ἄκραν ἀπολαβόμενοι καθεζώμεθα · σὺ δέ μοι ἤδη ἐν κύκλῳ περιβλέπων ἐπισκόπει ἅπαντα .
Lemmas: παπαῖ , κάτω ἔτι εἰμί ἐν ὑπώρεια ὁ οὐρανός · ἀπό μέν γάρ ὁ ἑῷος μόγις Ἰωνία καί Λύδιος φαίνω , ἀπό δέ ὁ ἑσπέρα οὐ πολύς Ἰταλία καί Σικελία , ἀπό δέ ὁ ἀρκτῷος ὁ ἐπί ὅδε ὁ Ἴστρος μόνος , ἐκεῖθεν ὁ Κρήτη οὐ πάνυ σαφής . μετακινητέος ἐγώ , ὦ πορθμεύς , καί ὁ Οἴτη , ὡς ἔοικα , εἶτα ὁ Παρνασσός ἐπί πᾶς . οὕτως ποιέω . ὁράω μόνος μή λεπτός ἐξεργάζομαι ὁ ἔργον ἀπομηκύνω πέρα ὁ πιθανός , εἶτα συγκαταρρίπτω αὐτός πικρός ὁ Ὅμηρος οἰκοδομικός πειράω συντρίβω ὁ κρανίον . θαρσέω · ἀσφαλής γάρ ἔχω ἅπας . μετατίθημι ὁ Οἴτη · ἐπικυλινδέω ὁ Παρνασσός . ἰδού δή , ἐπανέρχομαι αὖθις · εὖ ἔχω · πᾶς ὁράω · ἀναβαίνω ἤδη καί σύ . ὀρέγω , ὦ Ἑρμῆς , ὁ χείρ · οὐ γάρ ἐπί μικρός ἐγώ οὗτος μηχανή ἀναβιβάζω . εἰ γε καί ὁράω ἐθέλω , ὦ Χάρων , ἅπας · οὐ ἔνειμι δέ ἄμφω καί ἀσφαλής καί φιλοθεάμων εἰμί . ἀλλά χόω ἐγώ ὁ δεξιός καί φείδομαι μή κατά ὁ ὀλισθηρός πατέω . εὖ γε , ἀνέρχομαι καί σύ · καί ἐπεί δικόρυμβος ὁ Παρνασσός εἰμί , εἷς ἑκάτερος ἄκρα ἀπολαμβάνω καθέζομαι · σύ δέ ἐγώ ἤδη ἐν κύκλος περιβλέπω ἐπισκοπέω ἅπας .
lucianus.charon-sive-contemplantes 6
ὁρῶ γῆν πολλὴν καὶ λίμνην τινὰ μεγάλην περιρρέουσαν καὶ ὄρη καὶ ποταμοὺς τοῦ Κωκυτοῦ καὶ Πυριφλεγέθοντος μείζονας καὶ ἀνθρώπους πάνυ σμικροὺς καί τινας φωλεοὺς αὐτῶν . πόλεις ἐκεῖναί εἰσιν οὓς φωλεοὺς εἶναι νομίζεις . οἶσθα οὖν , ὦ Ἑρμῆ , ὡς οὐδὲν ἡμῖν πέπρακται , ἀλλὰ μάτην τὸν Παρνασσὸν αὐτῇ Κασταλίᾳ καὶ τὴν Οἴτην καὶ τὰ ἄλλα ὄρη μετεκινήσαμεν ; ὅτι τί ; οὐδὲν ἀκριβὲς ἐγὼ γοῦν ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ὁρῶ · ἐδεόμην δὲ οὐ πόλεις καὶ ὄρη αὐτὸ μόνον ὥσπερ ἐν γραφαῖς ὁρᾶν , ἀλλὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ ἃ πράττουσι καὶ οἷα λέγουσιν . ὥσπερ ὅτε με τὸ πρῶτον ἐντυχὼν εἶδες γελῶντα καὶ ἤρου γε ὅ τι γελῴην , ἀκούσας τινὸς ἥσθην εἰς ὑπερβολήν . τί δὲ τοῦτο ἦν ; ἐπὶ δεῖπνον , οἶμαι , κληθείς τις ὑπό τινος τῶν φίλων ἐς τὴν ὑστεραίαν , μάλιστα ἥξω , ἔφη , καὶ μεταξὺ λέγοντος ἀπὸ τοῦ τέγους κεραμὶς ἐμπεσοῦσα οὐκ οἶδʼ ὅτου κινήσαντος ἀπέκτεινεν αὐτόν . ἐγέλασα οὖν οὐκ ἐπιτελέσαντος τὴν ὑπόσχεσιν . ἔοικα δὲ καὶ νῦν ὑποκαταβήσεσθαι , ὡς μᾶλλον βλέποιμι καὶ ἀκούοιμι .
Lemmas: ὁράω γῆ πολύς καί λίμνη τις μέγας περιρρέω καί ὄρος καί ποταμός ὁ Κωκυτός καί Πυριφλεγέθων μέγας καί ἄνθρωπος πάνυ μικρός καί τις φωλεός αὐτός . πόλις ἐκείνη εἰμί ὅς φωλεός εἰμί νομίζω . οἶδα οὖν , ὦ Ἑρμῆς , ὡς οὐδείς ἐγώ πράσσω , ἀλλά μάτην ὁ Παρνασσός αὐτός Κασταλία καί ὁ Οἴτη καί ὁ ἄλλος ὄρος μετακινέω ; ὅτι τίς ; οὐδείς ἀκριβής ἐγώ γοῦν ἀπό ὁ ὑψηλός ὁράω · δέω δέ οὐ πόλις καί ὄρος αὐτός μόνος ὥσπερ ἐν γραφή ὁράω , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί ὅς πράσσω καί οἷος λέγω . ὥσπερ ὅτε ἐγώ ὁ πρῶτος ἐντυγχάνω ὁράω γελάω καί ἔρομαι γε ὅς τις γελάω , ἀκούω τις ἥδομαι εἰς ὑπερβολή . τίς δέ οὗτος εἰμί ; ἐπί δεῖπνον , οἴομαι , καλέω τις ὑπό τις ὁ φίλος εἰς ὁ ὑστεραῖος , μάλα ἥκω , φημί , καί μεταξύ λέγω ἀπό ὁ τέγος κεραμίς ἐμπίπτω οὐ οἶδα ὅστις κινέω ἀποκτείνω αὐτός . γελάω οὖν οὐ ἐπιτελέω ὁ ὑπόσχεσις . ἔοικα δέ καί νῦν ὑποκαταβαίνω , ὡς μάλα βλέπω καί ἀκούω .
lucianus.charon-sive-contemplantes 7
ἔχʼ ἀτρέμα · καὶ τοῦτο γὰρ ἐγὼ ἰάσομαί σοι καὶ ὀξυδερκέστατον ἐν βραχεῖ σε ἀποφανῶ παρʼ Ὁμήρου τινὰ καὶ πρὸς τοῦτο ἐπῳδὴν λαβών , κἀπειδὰν εἴπω τὰ ἔπη , μέμνησο μηκέτι ἀμβλυώττειν , ἀλλὰ σαφῶς πάντα ὁρᾶν . λέγε μόνον . ἀχλὺν δʼ αὖ τοι ἀπʼ ὀφθαλμῶν ἕλον , ἣ πρὶν ἐπῆεν , ὄφρʼ εὖ γινώσκοις ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα . τί ἐστιν ; ἤδη ὁρᾷς ; ὑπερφυῶς γε · τυφλὸς ὁ Λυγκεὺς ἐκεῖνος ὡς πρὸς ἐμέ · ὥστε σὺ τὸ ἐπὶ τούτῳ προσδίδασκέ με καὶ ἀποκρίνου ἐρωτῶντι . ἀλλὰ βούλει κατὰ τὸν Ὅμηρον κἀγὼ ἔρωμαί σε , ὡς μάθῃς οὐδʼ αὐτὸν ἀμελέτητον ὄντα με τῶν Ὁμήρου ; καὶ πόθεν σὺ ἔχεις τι τῶν ἐκείνου εἰδέναι , ναύτης ἀεὶ καὶ πρόσκωπος ὤν ; ὁρᾷς , ὀνειδιστικὸν τοῦτο εἰς τὴν τέχνην . ἐγὼ δὲ ὁπότε διεπόρθμευον αὐτὸν ἀποθανόντα , πολλὰ ῥαψῳδοῦντος ἀκούσας ἐνίων ἔτι μέμνημαι · καίτοι χειμὼν ἡμᾶς οὐ μικρὸς τότε κατελάμβανεν . ἐπεὶ γὰρ ἤρξατο ᾄδειν οὐ πάνυ αἴσιόν τινα ᾠδὴν τοῖς πλέουσιν , ὡς ὁ Ποσειδῶν συνήγαγε τὰς νεφέλας καὶ ἐτάραξε τὸν πόντον ὥσπερ τορύνην τινὰ ἐμβαλὼν τὴν τρίαιναν καὶ πάσας τὰς θυέλλας ὠρόθυνε καὶ ἄλλα πολλά , κυκῶν τὴν θάλατταν ὑπὸ τῶν ἐπῶν , χειμὼν ἄφνω καὶ γνόφος ἐμπεσὼν ὀλίγου δεῖν περιέτρεψεν ἡμῖν τὴν ναῦν · ὅτε περ καὶ ναυτιάσας ἐκεῖνος ἀπήμεσε τῶν ῥαψῳδιῶν τὰς πολλὰς αὐτῇ Σκύλλῃ καὶ Χαρύβδει καὶ Κύκλωπι . οὐ χαλεπὸν οὖν ἦν ἐκ τοσούτου ἐμέτου ὀλίγα γοῦν διαφυλάττειν .
Lemmas: ἔχω ἀτρέμας · καί οὗτος γάρ ἐγώ ἰάομαι σύ καί ὀξυδερκής ἐν βραχύς σύ ἀποφαίνω παρά Ὅμηρος τις καί πρός οὗτος ἐπῳδή λαμβάνω , ἐπειδάν λέγω ὁ ἔπος , μιμνῄσκω μηκέτι ἀμβλυώσσω , ἀλλά σαφής πᾶς ὁράω . λέγω μόνος . ἀχλύς δέ αὖ σύ ἀπό ὀφθαλμός αἱρέω , ὅς πρίν ἔπειμι , ὄφρα εὖ γιγνώσκω ἠμέν θεός ἠδέ καί ἀνήρ . τίς εἰμί ; ἤδη ὁράω ; ὑπερφυής γε · τυφλός ὁ Λυγκεύς ἐκεῖνος ὡς πρός ἐγώ · ὥστε σύ ὁ ἐπί οὗτος προσδιδάσκω ἐγώ καί ἀποκρίνω ἐρωτάω . ἀλλά βούλομαι κατά ὁ Ὅμηρος ἐγώ ἔρομαι σύ , ὡς μανθάνω οὐδέ αὐτός ἀμελέτητος εἰμί ἐγώ ὁ Ὅμηρος ; καί πόθεν σύ ἔχω τις ὁ ἐκεῖνος οἶδα , ναύτης ἀεί καί πρόσκωπος εἰμί ; ὁράω , ὀνειδιστικός οὗτος εἰς ὁ τέχνη . ἐγώ δέ ὁπότε διαπορθμεύω αὐτός ἀποθνῄσκω , πολύς ῥαψῳδέω ἀκούω ἔνιοι ἔτι μιμνῄσκω · καίτοι χειμών ἐγώ οὐ μικρός τότε καταλαμβάνω . ἐπεί γάρ ἄρχω ἀείδω οὐ πάνυ αἴσιος τις ἀοιδή ὁ πλέω , ὡς ὁ Ποσειδῶν συνάγω ὁ νεφέλη καί ταράσσω ὁ πόντος ὥσπερ τορύνη τις ἐμβάλλω ὁ τρίαινα καί πᾶς ὁ θύελλα ὀροθύνω καί ἄλλος πολύς , κυκάω ὁ θάλασσα ὑπό ὁ ἔπος , χειμών ἄφνω καί γνόφος ἐμπίπτω ὀλίγος δέω περιτρέπω ἐγώ ὁ ναῦς · ὅτε περ καί ναυτιάω ἐκεῖνος ἀπεμέω ὁ ῥαψῳδία ὁ πολύς αὐτός Σκύλλα καί Χάρυβδις καί Κύκλωψ . οὐ χαλεπός οὖν εἰμί ἐκ τοσοῦτος ἔμετος ὀλίγος γοῦν διαφυλάσσω .
lucianus.charon-sive-contemplantes 8
εἰπὲ γάρ μοι · τίς τʼ ἄρʼ ὅδʼ ἐστὶ πάχιστος ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε , ἔξοχος ἀνθρώπων κεφαλὴν καὶ εὐρέας ὤμους ; Μίλων οὗτος ὁ ἐκ Κρότωνος ἀθλητής . ἐπικροτοῦσι δʼ αὐτῷ οἱ Ἕλληνες , ὅτι τὸν ταῦρον ἀράμενος φέρει διὰ τοῦ σταδίου μέσου . καὶ πόσῳ δικαιότερον ἂν ἐμέ , ὦ Ἑρμῆ , ἐπαινοῖεν , ὃς αὐτόν σοι τὸν Μίλωνα μετʼ ὀλίγοι συλλαβὼν ἐνθήσομαι ἐς τὸ σκαφίδιον , ὁπόταν ἥκῃ πρὸς ἡμᾶς ὑπὸ τοῦ ἀμαχωτάτου τῶν ἀνταγωνιστῶν καταπαλαισθεὶς τοῦ Θανάτου , μηδὲ συνεὶς ὅπως αὐτὸν ὑποσκελίζει ; κᾆτα οἰμώξεται ἡμῖν δηλαδὴ μεμνημένος τῶν στεφάνων τούτων καὶ τοῦ κρότου · νῦν δὲ μέγα φρονεῖ θαυμαζόμενος ἐπὶ τῇ τοῦ ταύρου φορᾷ . τί δʼ οὖν ; οἰηθῶμεν ἄρα ἐλπίζειν αὐτὸν καὶ τεθνήξεσθαί ποτε ; πόθεν ἐκεῖνος θανάτου νῦν μνημονεύσειεν ἂν ἐν ἀκμῇ τοσαύτῃ ; ἔα τοῦτον οὐκ εἰς μακρὰν γέλωτα ἡμῖν παρέξοντα ὁπόταν πλέῃ , μηδʼ ἐμπίδα οὐχ ὅπως ταῦρον ἔτι ἄρασθαι δυνάμενος .
Lemmas: λέγω γάρ ἐγώ · τίς τε ἄρα ὅδε εἰμί παχύς ἀνήρ ἐύς τε μέγας τε , ἔξοχος ἄνθρωπος κεφαλή καί εὐρύς ὦμος ; Μίλων οὗτος ὁ ἐκ Κρότων ἀθλητής . ἐπικροτέω δέ αὐτός ὁ Ἕλλην , ὅτι ὁ ταῦρος ἀείρω φέρω διά ὁ στάδιον μέσος . καί πόσος δίκαιος ἄν ἐγώ , ὦ Ἑρμῆς , ἐπαινέω , ὅς αὐτός σύ ὁ Μίλων μετά ὀλίγος συλλαμβάνω ἐντίθημι εἰς ὁ σκαφίδιον , ὁπόταν ἥκω πρός ἐγώ ὑπό ὁ ἄμαχος ὁ ἀνταγωνιστής καταπαλαίω ὁ Θάνατος , μηδέ συνίημι ὅπως αὐτός ὑποσκελίζω ; εἶτα οἰμώσσω ἐγώ δηλαδή μιμνῄσκω ὁ στέφανος οὗτος καί ὁ κρότος · νῦν δέ μέγας φρονέω θαυμάζω ἐπί ὁ ὁ ταῦρος φορά . τίς δέ οὖν ; οἴομαι ἄρα ἐλπίζω αὐτός καί θνῄσκω ποτέ ; πόθεν ἐκεῖνος θάνατος νῦν μνημονεύω ἄν ἐν ἀκμή τοσοῦτος ; ἐάω οὗτος οὐ εἰς μακρός γέλως ἐγώ παρέχω ὁπόταν πλέω , μηδέ ἐμπίς οὐ ὅπως ταῦρος ἔτι ἀείρω δύναμαι .
lucianus.charon-sive-contemplantes 9
σὺ δέ μοι ἐκεῖνο εἰπέ , τίς τʼ ἄρʼ ὅδʼ ἄλλος ὁ σεμνὸς ἀνήρ ; οὐχ Ἕλλην , ὡς ἔοικεν , ἀπὸ γοῦν τῆς στολῆς . Κῦρος , ὦ Χάρων , ὁ Καμβύσου , ὃς τὴν ἀρχὴν πάλαι Μήδων ἐχόντων νῦν Περσῶν ἤδη ἐποίησεν εἶναι · καὶ Ἀσσυρίων δʼ ἔναγχος οὗτος ἐκράτησε καὶ Βαβυλῶνα παρεστήσατο καὶ νῦν ἐλασείοντι ἐπὶ Λυδίαν ἔοικεν , ὡς καθελὼν τὸν Κροῖσον ἄρχοι ἁπάντων . ὁ Κροῖσος δὲ ποῦ ποτε κἀκεῖνός ἐστιν ; ἐκεῖσε ἀπόβλεψον ἐς τὴν μεγάλην ἀκρόπολιν , τὴν τὸ τριπλοῦν τεῖχος · Σάρδεις ἐκεῖναι , καὶ τὸν Κροῖσον αὐτὸν ὁρᾷς ἤδη ἐπὶ κλίνης χρυσῆς καθήμενον , Σόλωνι τῷ Ἀθηναίῳ διαλεγόμενον . βούλει ἀκούσωμεν αὐτῶν ὅ τι καὶ λέγουσι ; πάνυ μὲν οὖν .
Lemmas: σύ δέ ἐγώ ἐκεῖνος λέγω , τίς τε ἄρα ὅδε ἄλλος ὁ σεμνός ἀνήρ ; οὐ Ἕλλην , ὡς ἔοικα , ἀπό γοῦν ὁ στολή . Κῦρος , ὦ Χάρων , ὁ Καμβύσης , ὅς ὁ ἀρχή πάλαι Μῆδος ἔχω νῦν Πέρσης ἤδη ποιέω εἰμί · καί Ἀσσύριος δέ ἔναγχος οὗτος κρατέω καί Βαβυλών παρίστημι καί νῦν ἐλασείω ἐπί Λυδία ἔοικα , ὡς καθαιρέω ὁ Κροῖσος ἄρχω ἅπας . ὁ Κροῖσος δέ ποῦ ποτέ ἐκεῖνος εἰμί ; ἐκεῖσε ἀποβλέπω εἰς ὁ μέγας ἀκρόπολις , ὁ ὁ τριπλόος τεῖχος · Σάρδεις ἐκεῖνος , καί ὁ Κροῖσος αὐτός ὁράω ἤδη ἐπί κλίνη χρύσεος κάθημαι , Σόλων ὁ Ἀθηναῖος διαλέγω . βούλομαι ἀκούω αὐτός ὅς τις καί λέγω ; πάνυ μέν οὖν .
lucianus.charon-sive-contemplantes 10
ὦ ξένε Ἀθηναῖε , εἶδες γάρ μου τὸν πλοῦτον καὶ τοὺς θησαυροὺς καὶ ὅσος ἄσημος χρυσός ἐστιν ἡμῖν καὶ τὴν ἄλλην πολυτέλειαν , εἰπέ μοι , τίνα ἡγῇ τῶν ἁπάντων ἀνθρώπων εὐδαιμονέστατον εἶναι . τί ἄρα ὁ Σόλων ἐρεῖ ; θάρρει · οὐδὲν ἀγεννές , ὦ Χάρων . ὦ Κροῖσε , ὀλίγοι μὲν οἱ εὐδαίμονες · ἐγὼ δὲ ὧν οἶδα Κλέοβιν καὶ Βίτωνα ἡγοῦμαι εὐδαιμονεστάτους γενέσθαι , τοὺς τῆς ἱερείας παῖδας τῆς Ἀργόθεν , τοὺς ἅμα πρῴην ἀποθανόντας , ἐπεὶ τὴν μητέρα ὑποδύντες εἵλκυσαν ἐπὶ τῆς ἀπήνης ἄχρι πρὸς τὸ ἱερόν . ἔστω · ἐχέτωσαν ἐκεῖνοι τὰ πρῶτα τῆς εὐδαιμονίας . ὁ δεύτερος δὲ τίς ἂν εἴη ; Τέλλος ὁ Ἀθηναῖος , ὃς εὖ τʼ ἐβίω καὶ ἀπέθανεν ὑπὲρ τῆς πατρίδος . ἐγὼ δέ , ὦ κάθαρμα , οὔ σοι δοκῶ εὐδαίμων εἶναι ; οὐδέπω οἶδα , ὦ Κροῖσε , ἢν μὴ πρὸς τὸ τέλος ἀφίκῃ τοῦ βίου · ὁ γὰρ θάνατος ἀκριβὴς ἔλεγχος τῶν τοιούτων καὶ τὸ ἄχρι πρὸς τὸ τέρμα εὐδαιμόνως διαβιῶναι . κάλλιστα , ὦ Σόλων , ὅτι ἡμῶν οὐκ ἐπιλέλησαι , ἀλλὰ παρὰ τὸ πορθμεῖον αὐτὸ ἀξιοῖς γίγνεσθαι τὴν περὶ τῶν τοιούτων κρίσιν .
Lemmas: ὦ ξένος Ἀθηναῖος , ὁράω γάρ ἐγώ ὁ πλοῦτος καί ὁ θησαυρός καί ὅσος ἄσημος χρυσός εἰμί ἐγώ καί ὁ ἄλλος πολυτέλεια , λέγω ἐγώ , τίς ἡγέομαι ὁ ἅπας ἄνθρωπος εὐδαίμων εἰμί . τίς ἄρα ὁ Σόλων λέγω ; θαρσέω · οὐδείς ἀγεννής , ὦ Χάρων . ὦ Κροῖσος , ὀλίγος μέν ὁ εὐδαίμων · ἐγώ δέ ὅς οἶδα Κλέοβις καί Βίτων ἡγέομαι εὐδαίμων γίγνομαι , ὁ ὁ ἱερεία παῖς ὁ Ἀργόθεν , ὁ ἅμα πρῴην ἀποθνῄσκω , ἐπεί ὁ μήτηρ ὑποδύω ἕλκω ἐπί ὁ ἀπήνη ἄχρι πρός ὁ ἱερός . εἰμί · ἔχω ἐκεῖνος ὁ πρῶτος ὁ εὐδαιμονία . ὁ δεύτερος δέ τίς ἄν εἰμί ; Τέλλος ὁ Ἀθηναῖος , ὅς εὖ τε βιόω καί ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ πατρίς . ἐγώ δέ , ὦ κάθαρμα , οὐ σύ δοκέω εὐδαίμων εἰμί ; οὐδέπω οἶδα , ὦ Κροῖσος , ἐάν μή πρός ὁ τέλος ἀφικνέομαι ὁ βίος · ὁ γάρ θάνατος ἀκριβής ἔλεγχος ὁ τοιοῦτος καί ὁ ἄχρι πρός ὁ τέρμα εὐδαίμων διαβιόω . καλός , ὦ Σόλοι , ὅτι ἐγώ οὐ ἐπιλανθάνω , ἀλλά παρά ὁ πορθμεῖον αὐτός ἀξιόω γίγνομαι ὁ περί ὁ τοιοῦτος κρίσις .
lucianus.charon-sive-contemplantes 11
ἀλλὰ τίνας ἐκείνους ὁ Κροῖσος ἐκπέμπει ἢ τί ἐπὶ τῶν ὤμων φέρουσι ; πλίνθους τῷ Πυθίῳ χρυσᾶς ἀνατίθησι μισθὸν τῶν χρησμῶν ὑφʼ ὧν καὶ ἀπολεῖται μικρὸν ὕστερον · φιλόμαντις δὲ ἁνὴρ ἐκτόπως . ἐκεῖνο γάρ ἐστιν ὁ χρυσός , τὸ λαμπρὸν ὃ ἀποστίλβει , τὸ ὕπωχρον μετʼ ἐρυθήματος ; νῦν γὰρ πρῶτον εἶδον , ἀκούων ἀεί . ἐκεῖνο , ὦ Χάρων , τὸ ἀοίδιμον ὄνομα καὶ περιμάχητον . καὶ μὴν οὐχ ὁρῶ ὅ τι τὸ ἀγαθὸν αὐτῷ πρόσεστιν , εἰ μὴ ἄρα ἕν τι μόνον , ὅτι βαρύνονται οἱ φέροντες αὐτό . οὐ γὰρ οἶσθα ὅσοι πόλεμοι διὰ τοῦτο καὶ ἐπιβουλαὶ καὶ λῃστήρια καὶ ἐπιορκίαι καὶ φόνοι καὶ δεσμὰ καὶ ἐμπορίαι καὶ δουλεῖαι ; διὰ τοῦτο , ὦ Ἑρμῆ , τὸ μὴ πολὺ τοῦ χαλκοῦ διαφέρον ; οἶδα γὰρ τὸν χαλκόν , ὀβολόν , ὡς οἶσθα , παρὰ τῶν καταπλεόντων ἑκάστου ἐκλέγων . ναί · ἀλλὰ ὁ χαλκὸς μὲν πολύς , ὥστε οὐ πάνυ σπουδάζεται ὑπʼ αὐτῶν · τοῦτον δὲ ὀλίγον ἐκ πολλοῦ τοῦ βάθους οἱ μεταλλεύοντες ἀνορύττουσι · πλὴν ἀλλὰ ἐκ τῆς γῆς καὶ οὗτος ὥσπερ ὁ μόλυβδος καὶ τὰ ἄλλα . δεινήν τινα λέγεις τῶν ἀνθρώπων τὴν ἀβελτερίαν , οἳ τοσοῦτον ἔρωτα ἐρῶσιν ὠχροῦ καὶ βαρέος κτήματος . ἀλλὰ οὐ Σόλων γε ἐκεῖνος , ὦ Χάρων , ἐρᾶν αὐτοῦ φαίνεται , ὅς , ὡς ὁρᾷς , καταγελᾷ τοῦ Κροίσου καὶ τῆς μεγαλαυχίας τοῦ βαρβάρου , καί μοι δοκεῖν ἐρέσθαι τι βούλεται αὐτόν · ἐπακούσωμεν οὖν .
Lemmas: ἀλλά τίς ἐκεῖνος ὁ Κροῖσος ἐκπέμπω ἤ τίς ἐπί ὁ ὦμος φέρω ; πλίνθος ὁ Πύθιος χρύσεος ἀνατίθημι μισθός ὁ χρησμός ὑπό ὅς καί ἀπόλλυμι μικρός ὕστερον · φιλόμαντις δέ ἀνήρ ἔκτοπος . ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ χρυσός , ὁ λαμπρός ὅς ἀποστίλβω , ὁ ὕπωχρος μετά ἐρύθημα ; νῦν γάρ πρῶτος ὁράω , ἀκούω ἀεί . ἐκεῖνος , ὦ Χάρων , ὁ ἀοίδιμος ὄνομα καί περιμάχητος . καί μήν οὐ ὁράω ὅς τις ὁ ἀγαθός αὐτός πρόσειμι , εἰ μή ἄρα εἷς τις μόνος , ὅτι βαρύνω ὁ φέρω αὐτός . οὐ γάρ οἶδα ὅσος πόλεμος διά οὗτος καί ἐπιβουλή καί λῃστήριον καί ἐπιορκία καί φόνος καί δεσμός καί ἐμπορία καί δουλεία ; διά οὗτος , ὦ Ἑρμῆς , ὁ μή πολύς ὁ χαλκός διαφέρω ; οἶδα γάρ ὁ χαλκός , ὀβολός , ὡς οἶδα , παρά ὁ καταπλέω ἕκαστος ἐκλέγω . ναί · ἀλλά ὁ χαλκός μέν πολύς , ὥστε οὐ πάνυ σπουδάζω ὑπό αὐτός · οὗτος δέ ὀλίγος ἐκ πολύς ὁ βάθος ὁ μεταλλεύω ἀνορύσσω · πλήν ἀλλά ἐκ ὁ γῆ καί οὗτος ὥσπερ ὁ μόλυβδος καί ὁ ἄλλος . δεινός τις λέγω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀβελτερία , ὅς τοσοῦτος ἔρως ἐράω ὠχρός καί βαρύς κτῆμα . ἀλλά οὐ Σόλων γε ἐκεῖνος , ὦ Χάρων , ἐράω αὐτός φαίνω , ὅς , ὡς ὁράω , καταγελάω ὁ Κροῖσος καί ὁ μεγαλαυχία ὁ βάρβαρος , καί ἐγώ δοκέω ἔρομαι τις βούλομαι αὐτός · ἐπακούω οὖν .
lucianus.charon-sive-contemplantes 12
εἰπέ μοι , ὦ Κροῖσε , οἴει γάρ τι δεῖσθαι τῶν πλίνθων τούτων τὸν Πύθιον ; νὴ Δίʼ · οὐ γάρ ἐστιν αὐτῷ ἐν Δελφοῖς ἀνάθημα οὐδὲν τοιοῦτον . οὐκοῦν μακάριον οἴει τὸν θεὸν ἀποφανεῖν , εἰ κτήσαιτο σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ πλίνθους χρυσᾶς ; πῶς γὰρ οὔ ; πολλήν μοι λέγεις , ὦ Κροῖσε , πενίαν ἐν τῷ οὐρανῷ , εἰ ἐκ Λυδίας μεταστέλλεσθαι τὸ χρυσίον δεήσει αὐτούς , ἢν ἐπιθυμήσωσι . ποῦ γὰρ τοσοῦτος ἂν γίνοιτο χρυσὸς ὅσος παρʼ ἡμῖν ; εἰπέ μοι , σίδηρος δὲ φύεται ἐν Λυδίᾳ ; οὐ πάνυ τι . τοῦ βελτίονος ἄρα ἐνδεεῖς ἐστε . πῶς ἀμείνων ὁ σίδηρος χρυσίου ; ἢν ἀποκρίνῃ μηδὲν ἀγανακτῶν , μάθοις ἄν . ἐρώτα , ὦ Σόλων . πότεροι ἀμείνους , οἱ σώζοντές τινας ἢ οἱ σωζόμενοι πρὸς αὐτῶν ; οἱ σώζοντες δηλαδή . ἆρʼ οὖν , ἢν Κῦρος , ὡς λογοποιοῦσι τινες , ἐπίῃ Λυδοῖς , χρυσᾶς μαχαίρας σὺ ποιήσῃ τῷ στρατῷ , ἢ ὁ σίδηρος ἀναγκαῖος τότε ; ὁ σίδηρος δῆλον ὅτι . καὶ εἴ γε τοῦτον μὴ παρασκευάσαιο , οἴχοιτο ἄν σοι ὁ χρυσὸς ἐς Πέρσας αἰχμάλωτος . εὐφήμει , ἄνθρωπε . μὴ γένοιτο μὲν οὕτω ταῦτα · φαίνῃ δʼ οὖν ἀμείνω τοῦ χρυσοῦ τὸν σίδηρον ὁμολογῶν . οὐκοῦν καὶ τῷ θεῷ σιδηρᾶς πλίνθους κελεύεις ἀνατιθέναι με , τὸν δὲ χρυσὸν ὀπίσω αὖθις ἀνακαλεῖν ; οὐδὲ σιδήρου ἐκεῖνός γε δεήσεται , ἀλλʼ ἤν τε χαλκὸν ἤν τε χρυσὸν ἀναθῇς , ἄλλοις μέν ποτε κτῆμα καὶ ἕρμαιον ἔσῃ ἀνατεθεικώς , Φωκεῦσιν ἢ Βοιωτοῖς ἢ Δελφοῖς αὐτοῖς ἤ τινι τυράννῳ ἢ λῃστῇ , τῷ δὲ θεῷ ὀλίγον μέλει τῶν σῶν χρυσοποιιῶν . ἀεὶ σύ μου τῷ πλούτῳ προσπολεμεῖς καὶ φθονεῖς .
Lemmas: λέγω ἐγώ , ὦ Κροῖσος , οἴομαι γάρ τις δέω ὁ πλίνθος οὗτος ὁ Πύθιος ; νή Ζεύς · οὐ γάρ εἰμί αὐτός ἐν Δελφοί ἀνάθημα οὐδείς τοιοῦτος . οὐκοῦν μακάριος οἴομαι ὁ θεός ἀποφαίνω , εἰ κτάομαι σύν ὁ ἄλλος καί πλίνθος χρύσεος ; πῶς γάρ οὐ ; πολύς ἐγώ λέγω , ὦ Κροῖσος , πενία ἐν ὁ οὐρανός , εἰ ἐκ Λυδία μεταστέλλομαι ὁ χρυσίον δέω αὐτός , ἐάν ἐπιθυμέω . ποῦ γάρ τοσοῦτος ἄν γίγνομαι χρυσός ὅσος παρά ἐγώ ; λέγω ἐγώ , σίδηρος δέ φύω ἐν Λυδία ; οὐ πάνυ τις . ὁ ἀγαθός ἄρα ἐνδεής εἰμί . πῶς ἀγαθός ὁ σίδηρος χρυσίον ; ἐάν ἀποκρίνω μηδείς ἀγανακτέω , μανθάνω ἄν . ἐρωτάω , ὦ Σόλων . πότερος ἀγαθός , ὁ σῴζω τις ἤ ὁ σῴζω πρός αὐτός ; ὁ σῴζω δηλαδή . ἆρα οὖν , ἐάν Κῦρος , ὡς λογοποιέω τις , ἐπέρχομαι Λυδός , χρύσεος μάχαιρα σύ ποιέω ὁ στρατός , ἤ ὁ σίδηρος ἀναγκαῖος τότε ; ὁ σίδηρος δῆλος ὅτι . καί εἰ γε οὗτος μή παρασκευάζω , οἴχομαι ἄν σύ ὁ χρυσός εἰς Πέρσης αἰχμάλωτος . εὐφημέω , ἄνθρωπος . μή γίγνομαι μέν οὕτως οὗτος · φαίνω δέ οὖν ἀγαθός ὁ χρυσός ὁ σίδηρος ὁμολογέω . οὐκοῦν καί ὁ θεός σιδήρεος πλίνθος κελεύω ἀνατίθημι ἐγώ , ὁ δέ χρυσός ὀπίσω αὖθις ἀνακαλέω ; οὐδέ σίδηρος ἐκεῖνος γε δέω , ἀλλά ἐάν τε χαλκός ἐάν τε χρυσός ἀνατίθημι , ἄλλος μέν ποτέ κτῆμα καί ἕρμαιον εἰμί ἀνατίθημι , Φωκεύς ἤ Βοιωτός ἤ Δελφοί αὐτός ἤ τις τύραννος ἤ λῃστής , ὁ δέ θεός ὀλίγος μέλω ὁ σός χρυσοποιία . ἀεί σύ ἐγώ ὁ πλοῦτος προσπολεμέω καί φθονέω .
lucianus.charon-sive-contemplantes 13
οὐ φέρει ὁ Λυδός , ὦ Χάρων , τὴν παρρησίαν καὶ τὴν ἀλήθειαν τῶν λόγων , ἀλλὰ ξένον αὐτῷ δοκεῖ τὸ πρᾶγμα , πένης ἄνθρωπος οὐχ ὑποπτήσσων , τὸ δὲ παριστάμενον ἐλευθέρως λέγων . μεμνήσεται δʼ οὖν μικρὸν ὕστερον τοῦ Σόλωνος , ὅταν αὐτὸν δέῃ ἁλόντα ἐπὶ τὴν πυρὰν ὑπὸ τοῦ Κύρου ἀναχθῆναι · ἤκουσα γὰρ τῆς Κλωθοῦς πρῴην ἀναγινωσκούσης τὰ ἑκάστῳ ἐπικεκλωσμένα , ἐν οἷς καὶ ταῦτα ἐγέγραπτο , Κροῖσον μὲν ἁλῶναι ὑπὸ Κύρου , Κῦρον δὲ αὐτὸν ὑπʼ ἐκεινησὶ τῆς Μασσαγέτιδος ἀποθανεῖν . ὁρᾷς τὴν Σκυθίδα , τὴν ἐπὶ τοῦ ἵππου τούτου τοῦ λευκοῦ ἐξελαύνουσαν ; νὴ Δία . Τόμυρις ἐκείνη ἐστί , καὶ τὴν κεφαλήν γε ἀποτεμοῦσα τοῦ Κύρου αὕτη ἐς ἀσκὸν ἐμβαλεῖ πλήρη αἵματος . ὁρᾷς δὲ καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν νεανίσκον ; Καμβύσης ἐκεῖνός ἐστιν · οὗτος βασιλεύσει μετὰ τὸν πατέρα καὶ μυρία σφαλεὶς ἔν τε Λιβύῃ καὶ Αἰθιοπίᾳ τὸ τελευταῖον μανεὶς ἀποθανεῖται ἀποκτείνας τὸν Ἆπιν . ὢ πολλοῦ γέλωτος . ἀλλὰ νῦν τίς ἂν αὐτοὺς προσβλέψειεν οὕτως ὑπερφρονοῦντας τῶν ἄλλων ; ἢ τίς ἂν πιστεύσειεν ὡς μετʼ ὀλίγον οὗτος μὲν αἰχμάλωτος ἔσται , οὗτος δὲ τὴν κεφαλὴν ἕξει ἐν ἀσκῷ αἵματος ;
Lemmas: οὐ φέρω ὁ Λυδός , ὦ Χάρων , ὁ παρρησία καί ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος , ἀλλά ξένος αὐτός δοκέω ὁ πρᾶγμα , πένης ἄνθρωπος οὐ ὑποπτήσσω , ὁ δέ παρίστημι ἐλεύθερος λέγω . μιμνῄσκω δέ οὖν μικρός ὕστερον ὁ Σόλων , ὅταν αὐτός δέω ἁλίσκομαι ἐπί ὁ πυρή ὑπό ὁ Κῦρος ἀνάγω · ἀκούω γάρ ὁ Κλωθώ πρῴην ἀναγιγνώσκω ὁ ἕκαστος ἐπικλώθω , ἐν ὅς καί οὗτος γράφω , Κροῖσος μέν ἁλίσκομαι ὑπό Κῦρος , Κῦρος δέ αὐτός ὑπό ἐκεινήων ὁ Μασσάγετις ἀποθνῄσκω . ὁράω ὁ Σκυθικός , ὁ ἐπί ὁ ἵππος οὗτος ὁ λευκός ἐξελαύνω ; νή Ζεύς . Τόμυρις ἐκεῖνος εἰμί , καί ὁ κεφαλή γε ἀποτέμνω ὁ Κῦρος οὗτος εἰς ἀσκός ἐμβάλλω πλήρης αἷμα . ὁράω δέ καί ὁ υἱός αὐτός ὁ νεανίσκος ; Καμβύσης ἐκεῖνος εἰμί · οὗτος βασιλεύω μετά ὁ πατήρ καί μυρίος σφάλλω ἐν τε Λιβύη καί Αἰθιοπία ὁ τελευταῖος μαίνομαι ἀποθνῄσκω ἀποκτείνω ὁ Ἆπις . ὦ πολύς γέλως . ἀλλά νῦν τίς ἄν αὐτός προσβλέπω οὕτως ὑπερφρονέω ὁ ἄλλος ; ἤ τίς ἄν πιστεύω ὡς μετά ὀλίγος οὗτος μέν αἰχμάλωτος εἰμί , οὗτος δέ ὁ κεφαλή ἔχω ἐν ἀσκός αἷμα ;
lucianus.charon-sive-contemplantes 14
ἐκεῖνος δὲ τίς ἐστιν , ὦ Ἑρμῆ , ὁ τὴν πορφυρᾶν ἐφεστρίδα ἐμπεπορπημένος , ὁ τὸ διάδημα , ᾧ τὸν δακτύλιον ὁ μάγειρος ἀναδίδωσι τὸν ἰχθὺν ἀνατεμών , νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ ; βασιλεὺς δέ τις εὔχεται εἶναι . εὖ γε παρῳδεῖς , ὦ Χάρων . ἀλλὰ Πολυκράτην ὁρᾷς τὸν Σαμίων τύραννον πανευδαίμονα ἡγούμενον εἶναι · ἀτὰρ καὶ οὗτος αὐτὸς ὑπὸ τοῦ παρεστῶτος οἰκέτου Μαιανδρίου προδοθεὶς Ὀροίτῃ τῷ σατράπῃ ἀνασκολοπισθήσεται ἅθλιος ἐκπεσὼν τῆς εὐδαιμονίας ἐν ἀκαρεῖ τοῦ χρόνου · καὶ ταῦτα γὰρ τῆς Κλωθοῦς ἐπήκουσα . ἄγαμαι Κλωθοῦς γεννικῆς · καῖε αὐτούς , ὦ βελτίστη , καὶ τὰς κεφαλὰς ἀπότεμνε καὶ ἀνασκολόπιζε , ὡς εἰδῶσιν ἄνθρωποι ὄντες · ἐν τοσούτῳ δὲ ἐπαιρέσθων ὡς ἂν ἀφʼ ὑψηλοτέρου ἀλγεινότερον καταπεσούμενοι . ἐγὼ δὲ γελάσομαι τότε γνωρίσας αὐτῶν ἕκαστον γυμνὸν ἐν τῷ σκαφιδίῳ μήτε τὴν πορφυρίδα μήτε τιάραν ἢ κλίνην χρυσῆν κομίζοντας .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ τίς εἰμί , ὦ Ἑρμῆς , ὁ ὁ πορφύρεος ἐφεστρίς ἐμπορπάω , ὁ ὁ διάδημα , ὅς ὁ δακτύλιος ὁ μάγειρος ἀναδίδωμι ὁ ἰχθῦς ἀνατέμνω , νῆσος ἐν ἀμφίρυτος ; βασιλεύς δέ τις εὔχομαι εἰμί . εὖ γε παρῳδέω , ὦ Χάρων . ἀλλά Πολυκράτης ὁράω ὁ Σάμιος τύραννος πανευδαίμων ἡγέομαι εἰμί · ἀτάρ καί οὗτος αὐτός ὑπό ὁ παρίστημι οἰκέτης Μαιάνδριος προδίδωμι Ὀροίτης ὁ σατράπης ἀνασκολοπίζω ἄθλιος ἐκπίπτω ὁ εὐδαιμονία ἐν ἀκαρής ὁ χρόνος · καί οὗτος γάρ ὁ Κλωθώ ἐπακούω . ἄγαμαι Κλωθώ γεννικός · καίω αὐτός , ὦ ἀγαθός , καί ὁ κεφαλή ἀποτέμνω καί ἀνασκολοπίζω , ὡς οἶδα ἄνθρωπος εἰμί · ἐν τοσοῦτος δέ ἐπαίρω ὡς ἄν ἀπό ὑψηλός ἀλγεινός καταπίπτω . ἐγώ δέ γελάω τότε γνωρίζω αὐτός ἕκαστος γυμνός ἐν ὁ σκαφίδιον μήτε ὁ πορφυρίς μήτε τιάρα ἤ κλίνη χρύσεος κομίζω .
lucianus.charon-sive-contemplantes 15
καὶ τὰ μὲν τούτων ὧδε ἕξει . τὴν δὲ πληθὺν ὁρᾷς , ὦ Χάρων , τοὺς πλέοντας αὐτῶν , τοὺς πολεμοῦντας , τοὺς δικαζομένους , τοὺς γεωργοῦντας , τοὺς δανείζοντας , τοὺς προσαιτοῦντας ; ὁρῶ ποικίλην τινὰ τὴν διατριβὴν καὶ μεστὸν ταραχῆς τὸν βίον καὶ τὰς πόλεις γε αὐτῶν ἐοικυίας τοῖς σμήνεσιν , ἐν οἷς ἅπας μὲν ἴδιόν τι κέντρον ἔχει καὶ τὸν πλησίον κεντεῖ , ὀλίγοι δέ τινες ὥσπερ σφῆκες ἄγουσι καὶ φέρουσι τὸ ὑποδεέστερον . ὁ δὲ περιπετόμενος αὐτοὺς ἐκ τἀφανοῦς οὗτος ὄχλος τίνες εἰσίν ; ἐλπίδες , ὦ Χάρων , καὶ δείματα καὶ ἄγνοιαι καὶ ἡδοναὶ καὶ φιλαργυρίαι καὶ ὀργαὶ καὶ μίση καὶ τὰ τοιαῦτα . τούτων δὲ ἡ ἄγνοια μὲν κάτω συναναμέμικται αὐτοῖς καὶ συμπολιτεύεται , καὶ νὴ Δία καὶ τὸ μῖσος καὶ ὀργὴ καὶ ζηλοτυπία καὶ ἀμαθία καὶ ἀπορία καὶ φιλαργυρία , ὁ φόβος δὲ καὶ αἱ ἐλπίδες ὑπεράνω πετόμενοι ὁ μὲν ἐμπίπτων ἐκπλήττει ἐνίοτε καὶ ὑποπτήσσειν ποιεῖ , αἱ δʼ ἐλπίδες ὑπὲρ κεφαλῆς αἰωρούμεναι , ὁπόταν μάλιστα οἴηταί τις ἐπιλήψεσθαι αὐτῶν , ἀναπτάμεναι οἴχονται κεχηνότας αὐτοὺς ἀπολιποῦσαι , ὅπερ καὶ τὸν Τάνταλον κάτω πάσχοντα ὁρᾷς ὑπὸ τοῦ ὕδατος .
Lemmas: καί ὁ μέν οὗτος ὧδε ἔχω . ὁ δέ πληθύς ὁράω , ὦ Χάρων , ὁ πλέω αὐτός , ὁ πολεμέω , ὁ δικάζω , ὁ γεωργέω , ὁ δανείζω , ὁ προσαιτέω ; ὁράω ποικίλος τις ὁ διατριβή καί μεστός ταραχή ὁ βίος καί ὁ πόλις γε αὐτός ἔοικα ὁ σμῆνος , ἐν ὅς ἅπας μέν ἴδιος τις κέντρον ἔχω καί ὁ πλησίον κεντέω , ὀλίγος δέ τις ὥσπερ σφήξ ἄγω καί φέρω ὁ ὑποδεής . ὁ δέ περιπέτομαι αὐτός ἐκ ἀφανής οὗτος ὄχλος τίς εἰμί ; ἐλπίς , ὦ Χάρων , καί δεῖμα καί ἄγνοια καί ἡδονή καί φιλαργυρία καί ὀργή καί μῖσος καί ὁ τοιοῦτος . οὗτος δέ ὁ ἄγνοια μέν κάτω συναναμείγνυμι αὐτός καί συμπολιτεύω , καί νή Ζεύς καί ὁ μῖσος καί ὀργή καί ζηλοτυπία καί ἀμαθία καί ἀπορία καί φιλαργυρία , ὁ φόβος δέ καί ὁ ἐλπίς ὑπεράνω πέτομαι ὁ μέν ἐμπίπτω ἐκπλήσσω ἐνίοτε καί ὑποπτήσσω ποιέω , ὁ δέ ἐλπίς ὑπέρ κεφαλή αἰωρέω , ὁπόταν μάλιστα οἴομαι τις ἐπιλαμβάνω αὐτός , ἀναπέτομαι οἴχομαι χάσκω αὐτός ἀπολείπω , ὅς καί ὁ Τάνταλος κάτω πάσχω ορώ ὑπό ὁ ὕδωρ .
lucianus.charon-sive-contemplantes 16
ἢν δὲ ἀτενίσῃς , κατόψει καὶ τὰς Μοίρας ἄνω ἐπικλωθούσας ἑκάστῳ τὸν ἄτρακτον , ἀφʼ οὗ ἠρτῆσθαι συμβέβηκεν ἅπαντας ἐκ λεπτῶν νημάτων . ὁρᾷς καθάπερ ἀράχνιά τινα καταβαίνοντα ἐφʼ ἕκαστον ἀπὸ τῶν ἀτράκτων ; ὁρῶ πάνυ λεπτὸν ἑκάστῳ νῆμα , ἐπιπεπλεγμένον γε τὰ πολλά , τοῦτο μὲν ἐκείνῳ , ἐκεῖνο δὲ ἄλλῳ . εἰκότως , ὦ πορθμεῦ · εἵμαρται γὰρ ἐκείνῳ μὲν ὑπὸ τούτου φονευθῆναι , τούτῳ δὲ ὑπʼ ἄλλου , καὶ κληρονομῆσαί γε τοῦτον μὲν ἐκείνου , ὅτου ἂν ᾖ μικρότερον τὸ νῆμα , ἐκεῖνον δὲ αὖ τούτου · τοιόνδε γάρ τι ἡ ἐπιπλοκὴ δηλοῖ . ὁρᾷς δʼ οὖν ἀπὸ λεπτοῦ κρεμαμένους ἅπαντας · καὶ οὗτος μὲν ἀνασπασθεὶς ἄνω μετέωρός ἐστι καὶ μετὰ μικρὸν καταπεσών , ἀπορραγέντος τοῦ λίνου ἐπειδὰν μηκέτι ἀντέχῃ πρὸς τὸ βάρος , μέγαν τὸν ψόφον ἐργάσεται , οὗτος δὲ ὀλίγον ἀπὸ γῆς αἰωρούμενος , ἢν καὶ πέσῃ , ἀψοφητὶ κείσεται , μόλις καὶ τοῖς γείτοσιν ἐξακουσθέντος τοῦ πτώματος . παγγέλοια ταῦτα , ὦ Ἑρμῆ .
Lemmas: ἐάν δέ ἀτενίζω , καθοράω καί ὁ Μοῖρα ἄνω ἐπικλώθω ἕκαστος ὁ ἄτρακτος , ἀπό ὅς ἀρτάω συμβαίνω ἅπας ἐκ λεπτός νῆμα . ὁράω καθά ἀράχνιον τις καταβαίνω ἐπί ἕκαστος ἀπό ὁ ἄτρακτος ; ὁράω πάνυ λεπτός ἕκαστος νῆμα , ἐπιπλέκω γε ὁ πολύς , οὗτος μέν ἐκεῖνος , ἐκεῖνος δέ ἄλλος . ἔοικα , ὦ πορθμεύς · μείρομαι γάρ ἐκεῖνος μέν ὑπό οὗτος φονεύω , οὗτος δέ ὑπό ἄλλος , καί κληρονομέω γε οὗτος μέν ἐκεῖνος , ὅστις ἄν εἰμί μικρός ὁ νῆμα , ἐκεῖνος δέ αὖ οὗτος · τοιόσδε γάρ τις ὁ ἐπιπλοκή δηλόω . ὁράω δέ οὖν ἀπό λεπτός κρεμάννυμι ἅπας · καί οὗτος μέν ἀνασπάω ἄνω μετέωρος εἰμί καί μετά μικρός καταπίπτω , ἀπαράσσω ὁ λίνος ἐπειδάν μηκέτι ἀντέχω πρός ὁ βάρος , μέγας ὁ ψόφος ἐργάζομαι , οὗτος δέ ὀλίγος ἀπό γῆ αἰωρέω , ἐάν καί πίπτω , ἀψοφητί κεῖμαι , μόλις καί ὁ γείτων ἐξακούω ὁ πτῶμα . παγγέλοιος οὗτος , ὦ Ἑρμῆς .
lucianus.charon-sive-contemplantes 18
ὁρῶ ταῦτα πάντα καὶ πρὸς ἐμαυτόν γε ἐννοῶ ὅ τι τὸ ἡδὺ αὐτοῖς παρὰ τὸν βίον ἢ τί ἐκεῖνό ἐστιν , οὗ στερούμενοι ἀγανακτοῦσιν . ἢν γοῦν τοὺς βασιλέας αὐτῶν ἴδῃ τις , οἵπερ εὐδαιμονέστατοι εἶναι δοκοῦσιν , ἔξω τοῦ ἀβεβαίου ὡς φὴς καὶ ἀμφιβόλου τῆς τύχης , πλείω τῶν ἡδέων τὰ ἀνιαρὰ εὑρήσει προσόντα αὐτοῖς , φόβους καὶ ταραχὰς καὶ μίση καὶ ἐπιβουλὰς καὶ ὀργὰς καὶ κολακείας · τούτοις γὰρ ἅπαντες σύνεισιν . ἐῶ πένθη καὶ νόσους καὶ πάθη ἐξ ἰσοτιμίας δηλαδὴ ἄρχοντα αὐτῶν · ὅπου δὲ τὰ τούτων πονηρά , λογίζεσθαι καιρὸς οἷα τὰ τῶν ἰδιωτῶν ἂν εἴη .
Lemmas: ὁράω οὗτος πᾶς καί πρός ἐμαυτοῦ γε ἐννοέω ὅς τις ὁ ἡδύς αὐτός παρά ὁ βίος ἤ τίς ἐκεῖνος εἰμί , ὅς στερέω ἀγανακτέω . ἐάν γοῦν ὁ βασιλεύς αὐτός ὁράω τις , ὅς εὐδαίμων εἰμί δοκέω , ἔξω ὁ ἀβέβαιος ὡς φημί καί ἀμφίβολος ὁ τύχη , πολύς ὁ ἡδύς ὁ ἀνιαρός εὑρίσκω πρόσειμι αὐτός , φόβος καί ταραχή καί μῖσος καί ἐπιβουλή καί ὀργή καί κολακεία · οὗτος γάρ ἅπας σύνειμι . ἐάω πένθος καί νόσος καί πάθος ἐκ ἰσοτιμία δηλαδή ἄρχω αὐτός · ὅπου δέ ὁ οὗτος πονηρός , λογίζομαι καιρός οἷος ὁ ὁ ἰδιώτης ἄν εἰμί .
lucianus.charon-sive-contemplantes 19
ἐθέλω δʼ οὖν σοι , ὦ Ἑρμῆ , εἰπεῖν , ᾧτινι ἐοικέναι μοι ἔδοξαν οἱ ἄνθρωποι καὶ ὁ βίος ἅπας αὐτῶν . ἤδη ποτὲ πομφόλυγας ἐν ὕδατι ἐθεάσω ὑπὸ κρουνῷ τινι καταράττοντι ἀνισταμένας ; τὰς φυσαλλίδας λέγω , ἀφʼ ὧν συναγείρεται ὁ ἀφρός · ἐκείνων τοίνυν τινὲς μὲν μικραί εἰσι καὶ αὐτίκα ἐκραγεῖσαι ἀπέσβησαν , αἱ δʼ ἐπὶ πλέον διαρκοῦσι · καὶ προσχωρουσῶν αὐταῖς τῶν ἄλλων αὗται ὑπερφυσώμεναι ἐς μέγιστον ὄγκον αἴρονται , ἔπειτα μέντοι κἀκεῖναι πάντως ἐξερράγησάν ποτε · οὐ γὰρ οἷόν τε ἄλλως γενέσθαι . τοῦτό ἐστιν ὁ ἀνθρώπου βίος · ἅπαντες ὑπὸ πνεύματος ἐμπεφυσημένοι οἱ μὲν μείζους , οἱ δὲ ἐλάττους · καὶ οἱ μὲν ὀλιγοχρόνιον ἔχουσι καὶ ὠκύμορον τὸ φύσημα , οἱ δὲ ἅμα τῷ συστῆναι ἐπαύσαντο · πᾶσι δʼ οὖν ἀπορραγῆναι ἀναγκαῖον . οὐδὲν χεῖρον σὺ τοῦ Ὁμήρου εἴκασας , ὦ Χάρων , ὃς φύλλοις τὸ γένος αὐτῶν ὁμοιοῖ .
Lemmas: ἐθέλω δέ οὖν σύ , ὦ Ἑρμῆς , λέγω , ὅστις ἔοικα ἐγώ δοκέω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ βίος ἅπας αὐτός . ἤδη ποτέ πομφόλυξ ἐν ὕδωρ θεάομαι ὑπό κρουνός τις καταρράσσω ἀνίστημι ; ὁ φυσαλλίς λέγω , ἀπό ὅς συναγείρω ὁ ἀφρός · ἐκεῖνος τοίνυν τις μέν μικρός εἰμί καί αὐτίκα ἐξαράσσω ἀποσβέννυμι , ὁ δέ ἐπί πολύς διαρκέω · καί προσχωρέω αὐτός ὁ ἄλλος οὗτος ὑπερφυσάομαι εἰς μέγας ὄγκος ἀείρω , ἔπειτα μέντοι κἀκείνης πάντως ἐκρήγνυμι ποτέ · οὐ γάρ οἷος τε ἄλλος γίγνομαι . οὗτος εἰμί ὁ ἄνθρωπος βίος · ἅπας ὑπό πνεῦμα ἐμφυσάω ὁ μέν μέγας , ὁ δέ ἐλαχύς · καί ὁ μέν ὀλιγοχρόνιος ἔχω καί ὠκύμορος ὁ φύσημα , ὁ δέ ἅμα ὁ συνίστημι παύω · πᾶς δέ οὖν ἀπαράσσω ἀναγκαῖος . οὐδείς κακός σύ ὁ Ὅμηρος εἰκάζω , ὦ Χάρων , ὅς φύλλον ὁ γένος αὐτός ὁμοιόω .
lucianus.charon-sive-contemplantes 20
καὶ τοιοῦτοι ὄντες , ὦ Ἑρμῆ , ὁρᾷς οἷα ποιοῦσι καὶ ὡς φιλοτιμοῦνται πρὸς ἀλλήλους ἀρχῶν πέρι καὶ τιμῶν καὶ κτήσεων ἁμιλλώμενοι , ἅπερ ἅπαντα καταλιπόντας αὐτοὺς δεήσει ἕνα ὀβολὸν ἔχοντας ἥκειν παρʼ ἡμᾶς . βούλει οὖν , ἐπείπερ ἐφʼ ὑψηλοῦ ἐσμέν , ἀναβοήσας παμμέγεθες παραινέσω αὐτοῖς ἀπέχεσθαι μὲν τῶν ματαίων πόνων , ζῆν δὲ ἀεὶ τὸν θάνατον πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχοντας , λέγων , ὦ μάταιοι , τί ἐσπουδάκατε περὶ ταῦτα ; παύσασθε κάμνοντες · οὐ γὰρ εἰς ἀεὶ βιώσεσθε · οὐδὲν τῶν ἐνταῦθα σεμνῶν ἀΐδιόν ἐστιν , οὐδʼ ἂν ἀπαγάγοι τις αὐτῶν τι σὺν αὑτῷ ἀποθανών , ἀλλʼ ἀνάγκη τὸν μὲν γυμνὸν οἴχεσθαι , τὴν οἰκίαν δὲ καὶ τὸν ἀγρὸν καὶ τὸ χρυσίον ἀεὶ ἄλλων εἶναι καὶ μεταβάλλειν τοὺς δεσπότας . εἰ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἐξ ἐπηκόου ἐμβοήσαιμι αὐτοῖς , οὐκ ἂν οἴει μεγάλα ὠφεληθῆναι τὸν βίον καὶ σωφρονεστέρους ἂν γενέσθαι παρὰ πολύ ;
Lemmas: καί τοιοῦτος εἰμί , ὦ Ἑρμῆς , ὁράω οἷος ποιέω καί ὡς φιλοτιμέομαι πρός ἀλλήλων ἀρχή περί καί τιμή καί κτῆσις ἁμιλλάομαι , ὅς ἅπας καταλείπω αὐτός δέω εἷς ὀβολός ἔχω ἥκω παρά ἐγώ . βούλομαι οὖν , ἐπεί ἐπί ὑψηλός εἰμί , ἀναβοάω παμμεγέθης παραινέω αὐτός ἀπέχω μέν ὁ μάταιος πόνος , ζάω δέ ἀεί ὁ θάνατος πρό ὀφθαλμός ἔχω , λέγω , ὦ μάταιος , τίς σπουδάζω περί οὗτος ; παύω κάμνω · οὐ γάρ εἰς ἀεί βιόω · οὐδείς ὁ ἐνταῦθα σεμνός ἀίδιος εἰμί , οὐδέ ἄν ἀπάγω τις αὐτός τις σύν ἑαυτοῦ ἀποθνῄσκω , ἀλλά ἀνάγκη ὁ μέν γυμνός οἴχομαι , ὁ οἰκία δέ καί ὁ ἀγρός καί ὁ χρυσίον ἀεί ἄλλος εἰμί καί μεταβάλλω ὁ δεσπότης . εἰ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἐκ ἐπήκοος ἐμβοάω αὐτός , οὐ ἄν οἴομαι μέγας ὠφελέω ὁ βίος καί σώφρων ἄν γίγνομαι παρά πολύς ;
lucianus.charon-sive-contemplantes 21
ὦ μακάριε , οὐκ οἶσθα ὅπως αὐτοὺς ἡ ἄγνοια καὶ ἡ ἀπάτη διατεθείκασιν , ὡς μηδʼ ἂν τρυπάνῳ ἔτι διανοιχθῆναι αὐτοῖς τὰ ὦτα , τοσούτῳ κηρῷ ἔβυσαν αὐτά , οἷόν περ ὁ Ὀδυσσεὺς τοὺς ἑταίρους ἔδρασε δέει τῆς Σειρήνων ἀκροάσεως . πόθεν οὖν ἂν ἐκεῖνοι δυνηθεῖεν ἀκοῦσαι , ἢν καὶ σὺ κεκραγὼς διαρραγῇς ; ὅπερ γὰρ παρʼ ὑμῖν ἡ Λήθη δύναται , τοῦτο ἐνταῦθα ἡ ἄγνοια ἐργάζεται . πλὴν ἀλλὰ εἰσὶν αὐτῶν ὀλίγοι οὐ παραδεδεγμένοι τὸν κηρὸν ἐς τὰ ὦτα , πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀποκλίνοντες , ὀξὺ δεδορκότες ἐς τὰ πράγματα καὶ κατεγνωκότες οἷά ἐστιν . οὐκοῦν ἐκείνοις γοῦν ἐμβοήσωμεν . περιττὸν καὶ τοῦτο , λέγειν πρὸς αὐτοὺς ἃ ἴσασιν . ὁρᾷς ὅπως ἀποσπάσαντες τῶν πολλῶν καταγελῶσι τῶν γιγνομένων καὶ οὐδαμῆ οὐδαμῶς ἀρέσκονται αὐτοῖς , ἀλλὰ δῆλοί εἰσι δρασμὸν ἤδη βουλεύοντες παρʼ ὑμᾶς ἀπὸ τοῦ βίου . καὶ γὰρ καὶ μισοῦνται ἐλέγχοντες αὐτῶν τὰς ἀμαθίας . εὖ γε , ὦ γεννάδαι · πλὴν πάνυ ὀλίγοι εἰσίν , ὦ Ἑρμῆ . ἱκανοὶ καὶ οὗτοι . ἀλλὰ κατίωμεν ἤδη .
Lemmas: ὦ μακάριος , οὐ οἶδα ὅπως αὐτός ὁ ἄγνοια καί ὁ ἀπάτη διατίθημι , ὡς μηδέ ἄν τρύπανον ἔτι διανοίγω αὐτός ὁ οὖς , τοσοῦτος κηρός βύω αὐτός , οἷος περ ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ἑταῖρος δράω δέος ὁ Σειρήν ἀκρόασις . πόθεν οὖν ἄν ἐκεῖνος δύναμαι ἀκούω , ἐάν καί σύ κράζω διαράσσω ; ὅς γάρ παρά σύ ὁ Λήθη δύναμαι , οὗτος ἐνταῦθα ὁ ἄγνοια ἐργάζομαι . πλήν ἀλλά εἰμί αὐτός ὀλίγος οὐ παραδέχομαι ὁ κηρός εἰς ὁ οὖς , πρός ὁ ἀλήθεια ἀποκλίνω , ὀξύς δέρκομαι εἰς ὁ πρᾶγμα καί καταγιγνώσκω οἷος εἰμί . οὐκοῦν ἐκεῖνος γοῦν ἐμβοάω . περισσός καί οὗτος , λέγω πρός αὐτός ὅς οἶδα . ὁράω ὅπως ἀποσπάω ὁ πολύς καταγελάω ὁ γίγνομαι καί οὐδαμῆ οὐδαμῶς ἀρέσκω αὐτός , ἀλλά δῆλος εἰμί δρασμός ἤδη βουλεύω παρά σύ ἀπό ὁ βίος . καί γάρ καί μισέω ἐλέγχω αὐτός ὁ ἀμαθία . εὖ γε , ὦ γεννάδας · πλήν πάνυ ὀλίγος εἰμί , ὦ Ἑρμῆς . ἱκανός καί οὗτος . ἀλλά καθίημι ἤδη .
lucianus.charon-sive-contemplantes 22
Ἓν ἔτι ἐπόθουν , ὦ Ἑρμῆ , εἰδέναι , καί μοι δείξας αὐτὸ ἐντελῆ ἔσῃ τὴν περιήγησιν πεποιημένος , τὰς ἀποθήκας τῶν σωμάτων , ἵνα κατορύττουσι , θεάσασθαι . ἠρία , ὦ Χάρων , καὶ τύμβους καὶ τάφους καλοῦσι τὰ τοιαῦτα . πλὴν τὰ πρὸ τῶν πόλεων ἐκεῖνα τὰ χώματα ὁρᾷς καὶ τὰς στήλας καὶ πυραμίδας ; ἐκεῖνα πάντα νεκροδοχεῖα καὶ σωματοφυλάκιά ἐστιν . τί οὖν ἐκεῖνοι στεφανοῦσι τοὺς λίθους καὶ χρίουσι μύρῳ ; οἱ δὲ καὶ πυρὰν νήσαντες πρὸ τῶν χωμάτων καὶ βόθρον τινὰ ὀρύξαντες καίουσί τε ταυτὶ τὰ πολυτελῆ δεῖπνα καὶ εἰς τὰ ὀρύγματα οἶνον καὶ μελίκρατον , ὡς γοῦν εἰκάσαι , ἐγχέουσιν ; οὐκ οἶδα , ὦ πορθμεῦ , τί ταῦτα πρὸς τοὺς ἐν Ἅιδου · πεπιστεύκασι δʼ οὖν τὰς ψυχὰς ἀναπεμπομένας κάτωθεν δειπνεῖν μὲν ὡς οἷόν τε περιπετομένας τὴν κνῖσαν καὶ τὸν καπνόν , πίνειν δὲ ἀπὸ τοῦ βόθρου τὸ μελίκρατον . ἐκείνους ἔτι πίνειν ἢ ἐσθίειν , ὧν τὰ κρανία ξηρότατα ; καίτοι γελοῖός εἰμι σοὶ λέγων ταῦτα ὁσημέραι κατάγοντι αὐτούς . οἶσθα οὖν εἰ δύναιντʼ ἂν ἔτι ἀνελθεῖν ἅπαξ ὑποχθόνιοι γενόμενοι . ἐπεί τοι καὶ παγγέλοια ἄν , ὦ Ἑρμῆ , ἔπασχον , οὐκ ὀλίγα πράγματα ἔχων , εἰ ἔδει μὴ κατάγειν μόνον αὐτούς , ἀλλὰ καὶ αὖθις ἀνάγειν πιομένους . ὦ μάταιοι , τῆς ἀνοίας , οὐκ εἰδότες ἡλίκοις ὅροις διακέκριται τὰ νεκρῶν καὶ τὰ ζώντων πράγματα καὶ οἷα τὰ παρʼ ἡμῖν ἐστι καὶ ὅτι κάτθανʼ ὁμῶς ὅ τʼ ἄτυμβος ἀνὴρ ὅς τʼ ἔλλαχε τύμβου , ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ Ἶρος κρείων τʼ Ἀγαμέμνων · Θερσίτῃ δʼ ἶσος Θέτιδος παῖς ἠϋκόμοιο πάντες δʼ εἰσὶν ὁμῶς νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα , γυμνοί τε ξηροί τε κατʼ ἀσφοδελὸν λειμῶνα .
Lemmas: εν ἔτι ποθέω , ὦ Ἑρμῆς , οἶδα , καί ἐγώ δείκνυμι αὐτός ἐντελής εἰμί ὁ περιήγησις ποιέω , ὁ ἀποθήκη ὁ σῶμα , ἵνα κατορύσσω , θεάομαι . ἠρίον , ὦ Χάρων , καί τύμβος καί τάφος καλέω ὁ τοιοῦτος . πλήν ὁ πρό ὁ πόλις ἐκεῖνος ὁ χῶμα ὁράω καί ὁ στήλη καί πυραμίς ; ἐκεῖνος πᾶς νεκροδοχεῖον καί σωματοφυλάκιον εἰμί . τίς οὖν ἐκεῖνος στεφανόω ὁ λίθος καί χρίω μύρον ; ὁ δέ καί πυρή νέω πρό ὁ χῶμα καί βόθρος τις ὀρύσσω καίω τε οὗτος ὁ πολυτελής δεῖπνον καί εἰς ὁ ὄρυγμα οἶνος καί μελίκρατον , ὡς γοῦν εἰκάζω , ἐγχέω ; οὐ οἶδα , ὦ πορθμεύς , τίς οὗτος πρός ὁ ἐν ᾍδης · πιστεύω δέ οὖν ὁ ψυχή ἀναπέμπω κάτωθεν δειπνέω μέν ὡς οἷος τε περιπέτομαι ὁ κνῖσα καί ὁ καπνός , πίνω δέ ἀπό ὁ βόθρος ὁ μελίκρατον . ἐκεῖνος ἔτι πίνω ἤ ἐσθίω , ὅς ὁ κρανίον ξηρός ; καίτοι γέλοιος εἰμί σύ λέγω οὗτος ὁσημέραι κατάγω αὐτός . οἶδα οὖν εἰ δύναμαι ἄν ἔτι ἀνέρχομαι ἅπαξ ὑποχθόνιος γίγνομαι . ἐπεί τοι καί παγγέλοιος ἄν , ὦ Ἑρμῆς , πάσχω , οὐ ὀλίγος πρᾶγμα ἔχω , εἰ δέω μή κατάγω μόνος αὐτός , ἀλλά καί αὖθις ἀνάγω πίνω . ὦ μάταιος , ὁ ἄνοια , οὐ οἶδα ἡλίκος ὅρος διακρίνω ὁ νεκρός καί ὁ ζάω πρᾶγμα καί οἷος ὁ παρά ἐγώ εἰμί καί ὅτι καταθνῄσκω ὁμῶς ὁ τε ἄτυμβος ἀνήρ ὅς τε λαγχάνω τύμβος , ἐν δέ ἰά τιμή Ἶρος κρείων τε Ἀγαμέμνων · Θερσίτης δέ ἴσος Θέτις παῖς εὔκομος πᾶς δέ εἰμί ὁμῶς νέκυς ἀμενηνός κάρηνον , γυμνός τε ξηρός τε κατά ἀσφόδελος λειμών .
lucianus.charon-sive-contemplantes 23
Ἡράκλεις , ὡς πολὺν τὸν Ὅμηρον ἐπαντλεῖς . ἀλλʼ ἐπείπερ ἀνέμνησας , ἐθέλω σοι δεῖξαι τὸν τοῦ Ἀχιλλέως τάφον . ὁρᾷς τὸν ἐπὶ τῇ θαλάττῃ ; Σίγειον μὲν ἐκεῖθέν ἐστι τὸ Τρωϊκόν · ἀντικρὺ δὲ ὁ Αἴας τέθαπται ἐν τῷ Ῥοιτείῳ . οὐ μεγάλοι , ὦ Ἑρμῆ , οἱ τάφοι . τὰς πόλεις δὲ τὰς ἐπισήμους δεῖξόν μοι ἤδη , ἃς κάτω ἀκούομεν , τὴν Νίνον τὴν Σαρδαναπάλλου καὶ Βαβυλῶνα καὶ Μυκήνας καὶ Κλεωνὰς καὶ τὴν Ἴλιον αὐτήν · πολλοὺς γοῦν μέμνημαι διαπορθμεύσας ἐκεῖθεν , ὡς δέκα ὅλων ἐτῶν μὴ νεωλκῆσαι μηδὲ διαψῦξαι τὸ σκαφίδιον . ἡ Νίνος μέν , ὦ πορθμεῦ , ἀπόλωλεν ἤδη καὶ οὐδὲ ἴχνος ἔτι λοιπὸν αὐτῆς , οὐδʼ ἂν εἴποις ὅπου ποτὲ ἦν · ἡ Βαβυλὼν δέ σοι ἐκείνη ἐστὶν ἡ εὔπυργος , ἡ τὸν μέγαν περίβολον , οὐ μετὰ πολὺ καὶ αὐτὴ ζητηθησομένη ὥσπερ ἡ Νίνος · Μυκήνας δὲ καὶ Κλεωνὰς αἰσχύνομαι δεῖξαί σοι , καὶ μάλιστα τὸ Ἴλιον . ἀποπνίξεις γὰρ εὖ οἶδʼ ὅτι τὸν Ὅμηρον κατελθὼν ἐπὶ τῇ μεγαληγορίᾳ τῶν ἐπῶν . πλὴν ἀλλὰ πάλαι μὲν ἦσαν εὐδαίμονες , νῦν δὲ τεθνᾶσι καὶ αὗται · ἀποθνήσκουσι γάρ , ὦ πορθμεῦ , καὶ πόλεις ὥσπερ ἄνθρωποι , καὶ τὸ παραδοξότατον , καὶ ποταμοὶ ὅλοι · Ἰνάχου γοῦν οὐδὲ τάφος ἔτι ἐν Ἄργει καταλείπεται . παπαὶ τῶν ἐπαίνων , Ὅμηρε , καὶ τῶν ὀνομάτων , Ἴλιος ἱρὴ καὶ εὐρυάγυια καὶ ἐϋκτίμεναι Κλεωναί .
Lemmas: Ἡρακλῆς , ὡς πολύς ὁ Ὅμηρος ἐπαντλέω . ἀλλά ἐπεί ἀναμιμνῄσκω , ἐθέλω σύ δείκνυμι ὁ ὁ Ἀχιλλεύς τάφος . ὁράω ὁ ἐπί ὁ θάλασσα ; Σίγειον μέν ἐκεῖθεν εἰμί ὁ Τρωϊκός · ἀντικρύ δέ ὁ Αἴας θάπτω ἐν ὁ Ῥοίτειον . οὐ μέγας , ὦ Ἑρμῆς , ὁ τάφος . ὁ πόλις δέ ὁ ἐπίσημος δείκνυμι ἐγώ ἤδη , ὅς κάτω ἀκούω , ὁ Νίνος ὁ Σαρδανάπαλλος καί Βαβυλών καί Μυκήνη καί Κλεωναί καί ὁ Ἴλιος αὐτός · πολύς γοῦν μιμνῄσκω διαπορθμεύω ἐκεῖθεν , ὡς δέκα ὅλος ἔτος μή νεωλκέω μηδέ διαψύχω ὁ σκαφίδιον . ὁ Νίνος μέν , ὦ πορθμεύς , ἀπόλλυμι ἤδη καί οὐδέ ἴχνος ἔτι λοιπός αὐτός , οὐδέ ἄν λέγω ὅπου ποτέ εἰμί · ὁ Βαβυλών δέ σύ ἐκεῖνος εἰμί ὁ εὔπυργος , ὁ ὁ μέγας περίβολος , οὐ μετά πολύς καί αὐτός ζητέω ὥσπερ ὁ Νίνος · Μυκήνη δέ καί Κλεωναί αἰσχύνω δείκνυμι σύ , καί μάλα ὁ Ἴλιος . ἀποπνίγω γάρ εὖ οἶδα ὅτι ὁ Ὅμηρος κατέρχομαι ἐπί ὁ μεγαληγορία ὁ ἔπος . πλήν ἀλλά πάλαι μέν εἰμί εὐδαίμων , νῦν δέ θνῄσκω καί οὗτος · ἀποθνῄσκω γάρ , ὦ πορθμεύς , καί πόλις ὥσπερ ἄνθρωπος , καί ὁ παράδοξος , καί ποταμός ὅλος · Ἴναχος γοῦν οὐδέ τάφος ἔτι ἐν Ἄργος καταλείπω . παπαί ὁ ἔπαινος , Ὅμηρος , καί ὁ ὄνομα , Ἴλιος ἱερός καί εὐρυάγυια καί ἐϋκτίμενος Κλεωναί .
lucianus.charon-sive-contemplantes 24
ἀλλὰ μεταξὺ λόγων , τίνες ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ πολεμοῦντες ἢ ὑπὲρ τίνος ἀλλήλους φονεύουσιν ; Ἀργείους ὁρᾷς , ὦ Χάρων , καὶ Λακεδαιμονίους καὶ τὸν ἡμιθνῆτα ἐκεῖνον στρατηγὸν Ὀθρυάδαν τὸν ἐπιγράφοντα τὸ τρόπαιον τῷ αὑτοῦ αἵματι . ὑπὲρ τίνος δʼ αὐτοῖς , ὦ Ἑρμῆ , ὁ πόλεμος ; ὑπὲρ τοῦ πεδίου αὐτοῦ , ἐν ᾧ μάχονται . ὢ τῆς ἀνοίας , οἵ γε οὐκ ἴσασιν ὅτι , κἂν ὅλην τὴν Πελοπόννησον ἕκαστος αὐτῶν κτήσωνται , μόγις ἂν ποδιαῖον λάβοιεν τόπον παρὰ τοῦ Αἰακοῦ · τὸ δὲ πεδίον τοῦτο ἄλλοτε ἄλλοι γεωργήσουσι πολλάκις ἐκ βάθρων τὸ τρόπαιον ἀνασπάσαντες τῷ ἀρότρῳ . οὕτω μὲν ταῦτα ἔσται · ἡμεῖς δὲ καταβάντες ἤδη καὶ κατὰ χώραν εὐθετήσαντες αὖθις τὰ ὄρη ἀπαλλαττώμεθα , ἐγὼ μὲν καθʼ ἃ ἐστάλην , σὺ δὲ ἐπὶ τὸ πορθμεῖον · ἥξω δέ σοι καὶ αὐτὸς μετʼ ὀλίγον νεκροστολῶν . εὖ γε ἐποίησας , ὦ Ἑρμῆ · εὐεργέτης εἰς ἀεὶ ἀναγεγράψῃ , ὠνάμην γάρ τι διὰ σὲ τῆς ἀποδημίας . — οἷά ἐστι τὰ τῶν κακοδαιμόνων ἀνθρώπων πράγματα — βασιλεῖς , πλίνθοι χρυσαῖ , ἐπιτύμβια , μάχαι · Χάρωνος δὲ οὐδεὶς λόγος .
Lemmas: ἀλλά μεταξύ λόγος , τίς ἐκεῖνος εἰμί ὁ πολεμέω ἤ ὑπέρ τίς ἀλλήλων φονεύω ; Ἀργεῖος ὁράω , ὦ Χάρων , καί Λακεδαιμόνιος καί ὁ ἡμιθνής ἐκεῖνος στρατηγός Ὀθρυάδης ὁ ἐπιγράφω ὁ τρόπαιον ὁ ἑαυτοῦ αἷμα . ὑπέρ τίς δέ αὐτός , ὦ Ἑρμῆς , ὁ πόλεμος ; ὑπέρ ὁ πεδίον αὐτός , ἐν ὅς μάχομαι . ὦ ὁ ἄνοια , ὁ γε οὐ οἶδα ὅτι , ἐάν ὅλος ὁ Πελοπόννησος ἕκαστος αὐτός κτάομαι , μόγις ἄν ποδιαῖος λαμβάνω τόπος παρά ὁ Αἰακός · ὁ δέ πεδίον οὗτος ἄλλοτε ἄλλος γεωργέω πολλάκις ἐκ βάθρον ὁ τρόπαιον ἀνασπάω ὁ ἄροτρον . οὕτως μέν οὗτος εἰμί · ἐγώ δέ καταβαίνω ἤδη καί κατά χώρα εὐθετέω αὖθις ὁ ὄρος ἀπαλλάσσω , ἐγώ μέν κατά ὅς στέλλω , σύ δέ ἐπί ὁ πορθμεῖον · ἥκω δέ σύ καί αὐτός μετά ὀλίγος νεκροστολέω . εὖ γε ποιέω , ὦ Ἑρμῆς · εὐεργέτης εἰς ἀεί ἀναγράφω , ὀνίνημι γάρ τις διά σύ ὁ ἀποδημία . — οἷος εἰμί ὁ ὁ κακοδαίμων ἄνθρωπος πρᾶγμα — βασιλεύς , πλίνθος χρύσεος , ἐπιτύμβιος , μάχη · Χάρων δέ οὐδείς λόγος .