lucianus.charon-sive-contemplantes 1
τί γελᾷς , ὦ Χάρων ; ἢ τί τὸ πορθμεῖον ἀπολιπὼν δεῦρο ἀνελήλυθας εἰς τὴν ἡμετέραν οὐ πάνυ εἰωθὼς ἐπιχωριάζειν τοῖς ἄνω πράγμασιν ; ἐπεθύμησα , ὦ Ἑρμῆ , ἰδεῖν ὁποῖά ἐστι τὰ ἐν τῷ βίῳ καὶ ἃ πράττουσιν οἱ ἄνθρωποι ἐν αὐτῷ ἢ τίνων στερούμενοι πάντες οἰμώζουσι κατιόντες παρʼ ἡμᾶς · οὐδεὶς γὰρ αὐτῶν ἀδακρυτὶ διέπλευσεν . αἰτησάμενος οὖν παρὰ τοῦ Ἅιδου καὶ αὐτὸς ὥσπερ ὁ Θετταλὸς ἐκεῖνος νεανίσκος μίαν ἡμέραν λιπόνεως γενέσθαι ἀνελήλυθα ἐς τὸ φῶς , καί μοι δοκῶ εἰς δέον ἐντετυχηκέναι σοι · ξεναγήσεις γὰρ εὖ οἶδʼ ὅτι με συμπερινοστῶν καὶ δείξεις ἕκαστα ὡς ἂν εἰδὼς ἅπαντα . οὐ σχολή μοι , ὦ πορθμεῦ · ἀπέρχομαι γάρ τι διακονησόμενος τῷ ἄνω Διὶ τῶν ἀνθρωπικῶν · ὁ δὲ ὀξύθυμός τέ ἐστι καὶ δέδια μὴ βραδύναντά με ὅλον ὑμέτερον ἐάσῃ εἶναι παραδοὺς τῷ ζόφῳ , ἢ ὅπερ τὸν Ἥφαιστον πρῴην ἐποίησε , ῥίψῃ κἀμὲ τεταγὼν τοῦ ποδὸς ἀπὸ τοῦ θεσπεσίου βηλοῦ , ὡς ὑποσκάζων γέλωτα παρέχοιμι καὶ αὐτὸς οἰνοχοῶν . περιόψει οὖν με ἄλλως πλανώμενον ὑπὲρ γῆς , καὶ ταῦτα ἑταῖρος καὶ σύμπλους καὶ συνδιάκτορος ὤν ; καὶ μὴν καλῶς εἶχεν , ὦ Μαίας παῖ , ἐκείνων γοῦν σε μεμνῆσθαι , ὅτι μηδεπώποτέ σε ἢ ἀντλεῖν ἐκέλευσα ἢ πρόσκωπον εἶναι · ἀλλὰ σὺ μὲν ῥέγκεις ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ἐκταθεὶς ὤμους οὕτω καρτεροὺς ἔχων , ἢ εἴ τινα λάλον νεκρὸν εὕροις , ἐκείνῳ παρʼ ὅλον τὸν πλοῦν διαλέγῃ · ἐγὼ δὲ πρεσβύτης ὢν τὴν δικωπίαν ἐρέττω μόνος . ἀλλὰ πρὸς τοῦ πατρός , ὦ φίλτατον Ἑρμάδιον , μὴ καταλίπῃς με , περιήγησαι δὲ τὰ ἐν τῷ βίῳ ἅπαντα , ὥς τι καὶ ἰδὼν ἐπανέλθοιμι · ὡς ἤν με σὺ ἀφῇς , οὐδὲν τῶν τυφλῶν διοίσω · καθάπερ γὰρ ἐκεῖνοι σφάλλονται καὶ διολισθάνουσιν ἐν τῷ σκότῳ , οὕτω δὴ κἀγώ σοι ἔμπαλιν ἀμβλυώττω πρὸς τὸ φῶς . ἀλλὰ δός , ὦ Κυλλήνιε , ἐς ἀεὶ μεμνησομένῳ τὴν χάριν .
Lemmas: τίς γελάω , ὦ Χάρων ; ὁ τίς ὁ πορθμεῖον ἀπολείπω δεῦρο ἀνέρχομαι εἰς ὁ ἡμέτερος οὐ πάνυ εἴωθα ἐπιχωριάζω ὁ ἄνω πρᾶγμα ; ἐπιθυμέω , ὦ Ἑρμῆς , ὁράω ὁποῖος εἰμί ὁ ἐν ὁ βίος καί ὅς πράσσω ὁ ἄνθρωπος ἐν αὐτός ἤ τίς στερέω πᾶς οἰμώζω κατέρχομαι παρά ἐγώ · οὐδείς γάρ αὐτός ἀδακρυτί διαπλέω . αἰτέω οὖν παρά ὁ ᾍδης καί αὐτός ὥσπερ ὁ Θεσσαλός ἐκεῖνος νεανίσκος εἷς ἡμέρα λιπόνεως γίγνομαι ἀνέρχομαι εἰς ὁ φάος , καί ἐγώ δοκέω εἰς δέω ἐντυγχάνω σύ · ξεναγέω γάρ εὖ οἶδα ὅτι ἐγώ συμπερινοστέω καί δείκνυμι ἕκαστος ὡς ἄν οἶδα ἅπας . οὐ σχολή ἐγώ , ὦ πορθμεύς · ἀπέρχομαι γάρ τις διακονέω ὁ ἄνω Ζεύς ὁ ἀνθρωπικός · ὁ δέ ὀξύθυμος τε εἰμί καί δείδω μή βραδύνω ἐγώ ὅλος ὑμέτερος ἐάω εἰμί παραδίδωμι ὁ ζόφος , ἤ ὅς ὁ Ἥφαιστος πρῴην ποιέω , ῥίπτω ἐγώ τεταγών ὁ πούς ἀπό ὁ θεσπέσιος βηλός , ὡς ὑποσκάζω γέλως παρέχω καί αὐτός οἰνοχοέω . περιοράω οὖν ἐγώ ἄλλος πλανάω ὑπέρ γῆ , καί οὗτος ἑταῖρος καί σύμπλους καί συνδιάκτορος εἰμί ; καί μήν καλός ἔχω , ὦ Μαῖα παῖς , ἐκεῖνος γοῦν σύ μιμνῄσκω , ὅτι μηδεπώποτε σύ ἤ ἀντλέω κελεύω ἤ πρόσκωπος εἰμί · ἀλλά σύ μέν ῥέγκω ἐπί ὁ κατάστρωμα ἐκτείνω ὦμος οὕτως καρτερός ἔχω , ἤ εἰ τις λάλος νεκρός εὑρίσκω , ἐκεῖνος παρά ὅλος ὁ πλόος διαλέγω · ἐγώ δέ πρεσβύτης εἰμί ὁ δικωπία ἐρέσσω μόνος . ἀλλά πρός ὁ πατήρ , ὦ φίλος Ἑρμάδιον , μή καταλείπω ἐγώ , περιηγέομαι δέ ὁ ἐν ὁ βίος ἅπας , ὡς τις καί ὁράω ἐπανέρχομαι · ὡς ἐάν ἐγώ σύ ἀφίημι , οὐδείς ὁ τυφλός διαφέρω · καθά γάρ ἐκεῖνος σφάλλω καί διολισθάνω ἐν ὁ σκότος , οὕτως δή ἐγώ σύ ἔμπαλιν ἀμβλυώσσω πρός ὁ φάος . ἀλλά δίδωμι , ὦ Κυλλήνη , εἰς ἀεί μεμνόομαι ὁ χάρις .