lucianus.bis-accusatus-sive-tribunalia 11
τὰ δʼ ἄλλα , ὦ Πάν , ἀμείνους πρὸς ἀρετὴν ἐγένοντο ὑπὸ τῶν φιλοσόφων ; τίνας λέγεις τοὺς φιλοσόφους ; ἆρʼ ἐκείνους τοὺς κατηφεῖς , τοὺς συνάμα πολλούς , τοὺς τὸ γένειον ὁμοίους ἐμοί , τοὺς λάλους ; καὶ μάλα . οὐκ οἶδα ὅλως ὅ τι καὶ λέγουσιν οὐδὲ συνίημι τὴν σοφίαν αὐτῶν · ὄρειος γὰρ ἔγωγε καὶ τὰ κομψὰ ταῦτα ῥημάτια καὶ ἀστικὰ οὐ μεμάθηκα , ὦ Δίκη . πόθεν γὰρ ἐν Ἀρκαδίᾳ σοφιστὴς ἢ φιλόσοφος ; μέχρι τοῦ πλαγίου καλάμου καὶ τῆς σύριγγος ἐγὼ σοφός , τὰ δʼ ἄλλα αἰπόλος καὶ χορευτὴς καὶ πολεμιστής , ἢν δέῃ . πλὴν ἀλλʼ ἀκούω γε αὐτῶν ἀεὶ κεκραγότων καὶ ἀρετήν τινα καὶ ἰδέας καὶ φύσιν καὶ ἀσώματα διεξιόντων , ἄγνωστα ἐμοὶ καὶ ξένα ὀνόματα . καὶ τὰ πρῶτα μὲν εἰρηνικῶς ἐνάρχονται τῶν πρὸς ἀλλήλους λόγων , προιούσης δὲ τῆς συνουσίας ἐπιτείνουσι τὸ φθέγμα μέχρι πρὸς τὸ ὄρθιον , ὥστε ὑπερδιατεινομένων καὶ ἅμα λέγειν ἐθελόντων τό τε πρόσωπον ἐρυθριᾷ καὶ ὁ τράχηλος οἰδεῖ καὶ αἱ φλέβες ἐξανίστανται ὥσπερ τῶν αὐλητῶν ὁπόταν εἰς στενὸν τὸν αὐλὸν ἐμπνεῖν βιάζωνται . διαταράξαντες γοῦν τοὺς λόγους καὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς ἐπισκοπούμενον συγχέαντες ἀπίασι λοιδορησάμενοι ἀλλήλοις οἱ πολλοί , τὸν ἱδρῶτα ἐκ τοῦ μετώπου ἀγκύλῳ τῷ δακτύλῳ ἀποξυόμενοι , καὶ οὗτος κρατεῖν ἔδοξεν ὃς ἂν μεγαλοφωνότερος αὐτῶν ᾖ καὶ θρασύτερος καὶ διαλυομένων ἀπέλθῃ ὕστερος . πλὴν ἀλλʼ ὅ γε λεὼς ὁ πολὺς τεθήπασιν αὐτούς , καὶ μάλιστα ὁπόσους μηδὲν τῶν ἀναγκαιοτέρων ἀσχολεῖ , καὶ παρεστᾶσι πρὸς τὸ θράσος καὶ τὴν βοὴν κεκηλημένοι . ἐμοὶ μὲν οὖν ἀλαζόνες τινὲς ἐδόκουν ἀπὸ τούτων καὶ ἠνιώμην ἐπὶ τῇ τοῦ πώγωνος ὁμοιότητι . εἰ δέ γε δημωφελές τι ἐνῆν τῇ βοῇ αὐτῶν καί τι ἀγαθὸν ἐκ τῶν ῥημάτων ἐκείνων ἀνεφύετο αὐτοῖς , οὐκ ἂν εἰπεῖν ἔχοιμι . πλὴν ἀλλʼ εἴ γε δεῖ μηδὲν ὑποστειλάμενον τἀληθὲς διηγήσασθαι — οἰκῶ γὰρ ἐπὶ σκοπῆς , ὡς ὁρᾷς — πολλοὺς αὐτῶν πολλάκις ἤδη ἐθεασάμην περὶ δείλην ὀψίαν —
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος , ὦ Πάν , ἀγαθός πρός ἀρετή γίγνομαι ὑπό ὁ φιλόσοφος ; τίς λέγω ὁ φιλόσοφος ; ἆρα ἐκεῖνος ὁ κατηφής , ὁ συνάμα πολύς , ὁ ὁ γένειον ὅμοιος ἐγώ , ὁ λάλος ; καί μάλα . οὐ οἶδα ὅλος ὅς τις καί λέγω οὐδέ συνίημι ὁ σοφία αὐτός · ὄρειος γάρ ἐγώ καί ὁ κομψός οὗτος ῥημάτιον καί ἀστικός οὐ μανθάνω , ὦ Δίκη . πόθεν γάρ ἐν Ἀρκαδία σοφιστής ἤ φιλόσοφος ; μέχρι ὁ πλάγιος κάλαμος καί ὁ σῦριγξ ἐγώ σοφός , ὁ δέ ἄλλος αἰπόλος καί χορευτής καί πολεμιστής , ἐάν δέω . πλήν ἀλλά ἀκούω γε αὐτός ἀεί κράζω καί ἀρετή τις καί ἰδέα καί φύσις καί ἀσώματος διεξέρχομαι , ἄγνωστος ἐγώ καί ξένος ὄνομα . καί ὁ πρῶτος μέν εἰρηνικός ἐνάρχομαι ὁ πρός ἀλλήλων λόγος , πρόειμι δέ ὁ συνουσία ἐπιτείνω ὁ φθέγμα μέχρι πρός ὁ ὄρθιος , ὥστε ὑπερδιατείνομαι καί ἅμα λέγω ἐθέλω ὁ τε πρόσωπον ἐρυθριάω καί ὁ τράχηλος οἰδέω καί ὁ φλέψ ἐξανίστημι ὥσπερ ὁ αὐλητής ὁπόταν εἰς στενός ὁ αὐλός ἐμπνέω βιάζω . διαταράσσω γοῦν ὁ λόγος καί ὁ ἐκ ἀρχή ἐπισκοπέω συγχέω ἀπέρχομαι λοιδορέω ἀλλήλων ὁ πολύς , ὁ ἱδρώς ἐκ ὁ μέτωπον ἀγκύλος ὁ δάκτυλος ἀποξύω , καί οὗτος κρατέω δοκέω ὅς ἄν μεγαλόφωνος αὐτός εἰμί καί θρασύς καί διαλύω ἀπέρχομαι ὕστερος . πλήν ἀλλά ὁ γε λαός ὁ πολύς τέθηπα αὐτός , καί μάλα ὁπόσος μηδείς ὁ ἀναγκαῖος ἀσχολέω , καί παρίστημι πρός ὁ θράσος καί ὁ βοή κηλέω . ἐγώ μέν οὖν ἀλαζών τις δοκέω ἀπό οὗτος καί ἀνιάω ἐπί ὁ ὁ πώγων ὁμοιότης . εἰ δέ γε δημωφελής τις ἔνειμι ὁ βοή αὐτός καί τις ἀγαθός ἐκ ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος ἀναφύω αὐτός , οὐ ἄν λέγω ἔχω . πλήν ἀλλά εἰ γε δέω μηδείς ὑποστέλλω ἀληθής διηγέομαι — οἰκέω γάρ ἐπί σκοπή , ὡς ὁράω — πολύς αὐτός πολλάκις ἤδη θεάομαι περί δείλη ὄψιος —