lucianus.bis-accusatus-sive-tribunalia 21
οὐ μακρά , ὦ ἄνδρες δικασταί , πρὸς ὑμᾶς ἐρῶ · δεῖ γὰρ οὐδὲ πολλῶν μοι τῶν λόγων . ἀλλʼ εἰ μὲν ἐπῳδαῖς τισιν ἢ φαρμάκοις ὅν φησιν ἐραστὴν ἑαυτῆς ἡ Στοὰ τὸν Διονύσιον κατηνάγκασεν ταύτης μὲν ἀπέχεσθαι , πρὸς ἑαυτὴν δὲ ἀποβλέπειν ἡ Ἡδονή , φαρμακὶς ἂν εἰκότως ἔδοξεν καὶ ἀδικεῖν ἐκέκριτο ἐπὶ τοὺς ἀλλοτρίους ἐραστὰς μαγγανεύουσα . εἰ δέ τις ἐλεύθερος ἐν ἐλευθέρᾳ τῇ πόλει , μὴ ἀπαγορευόντων τῶν νόμων , τὴν παρὰ ταύτης ἀηδίαν μυσαχθεὶς καὶ ἥν φησι κεφάλαιον τῶν πόνων τὴν εὐδαιμονίαν παραγίγνεσθαι λῆρον οἰηθείς , τοὺς μὲν ἀγκύλους ἐκείνους λόγους καὶ λαβυρίνθοις ὁμοίους ἀπέφυγε , πρὸς δὲ τὴν Ἡδονὴν ἄσμενος ἐδραπέτευσεν ὥσπερ δεσμά τινα διακόψας τὰς τῶν λόγων πλεκτάνας , ἀνθρώπινα καὶ οὐ βλακώδη φρονήσας καὶ τὸν μὲν πόνον , ὅπερ ἐστί , πονηρόν , ἡδεῖαν δὲ τὴν ἡδονὴν οἰηθείς , ἀποκλείειν ἐχρῆν αὐτόν , ὥσπερ ἐκ ναυαγίου λιμένι προσνέοντα καὶ γαλήνης ἐπιθυμοῦντα συνωθοῦντας ἐπὶ κεφαλὴν εἰς τὸν πόνον , καὶ ἔκδοτον τὸν ἄθλιον παρέχειν ταῖς ἀπορίαις , καὶ ταῦτα ὥσπερ ἱκέτην ἐπὶ τὸν τοῦ Ἐλέου βωμὸν ἐπὶ τὴν Ἡδονὴν καταφεύγοντα , ἵνα τὴν πολυθρύλητον ἀρετὴν δηλαδὴ ἐπὶ τὸ ὄρθιον ἱδρῶτι πολλῷ ἀνελθὼν ἴδῃ κᾆτα διʼ ὅλου πονήσας τοῦ βίου εὐδαιμονήσῃ μετὰ τὸν βίον ; καίτοι τίς ἂν κριτὴς δικαιότερος δόξειεν αὐτοῦ ἐκείνου , ὃς τὰ παρὰ τῆς Στοᾶς εἰδώς , εἰ καί τις ἄλλος , καὶ μόνον τέως τὸ καλὸν ἀγαθὸν οἰόμενος εἶναι , μεταμαθὼν ὡς κακὸν ὁ πόνος ἦν , τὸ βέλτιον ἐξ ἀμφοῖν δοκιμάσας εἵλετο ; ἑώρα γάρ , οἶμαι , τούτους περὶ τοῦ καρτερεῖν καὶ ἀνέχεσθαι τοὺς πόνους πολλὰ διεξιόντας , ἰδίᾳ δὲ τὴν Ἡδονὴν θεραπεύοντας , καὶ μέχρι τοῦ λόγου νεανιευομένους , οἴκοι δὲ κατὰ τοὺς τῆς Ἡδονῆς νόμους βιοῦντας , αἰσχυνομένους μὲν εἰ φανοῦνται χαλῶντες τοῦ τόνου καὶ προδιδόντες τὸ δόγμα , πεπονθότας δὲ ἀθλίους τὸ τοῦ Ταντάλου , καὶ ἔνθα ἂν λήσειν καὶ ἀσφαλῶς παρανομήσειν ἐλπίσωσιν , χανδὸν ἐμπιμπλαμένους τοῦ ἡδέος . εἰ γοῦν τις αὐτοῖς τὸν τοῦ Γύγου δακτύλιον ἔδωκεν , ὡς περιθεμένους μὴ ὁρᾶσθαι , ἢ τὴν τοῦ Ἄϊδος κυνῆν , εὖ οἶδʼ ὅτι μακρὰ χαίρειν τοῖς πόνοις φράσαντες ἐπὶ τὴν Ἡδονὴν ὠθοῦντο ἂν καὶ ἐμιμοῦντο ἅπαντες τὸν Διονύσιον , ὃς μέχρι μὲν τῆς νόσου ἤλπιζεν ὠφελήσειν τι αὐτὸν τοὺς περὶ τῆς καρτερίας λόγους · ἐπεὶ δὲ ἤλγησεν καὶ ἐνόσησεν καὶ ὁ πόνος ἀληθέστερος αὐτοῦ καθίκετο , ἰδὼν τὸ σῶμα τὸ ἑαυτοῦ ἀντιφιλοσοφοῦν τῇ Στοᾷ καὶ τἀναντία δογματίζον , αὐτῷ μᾶλλον ἢ τούτοις ἐπίστευσεν καὶ ἔγνω ἄνθρωπος ὢν καὶ ἀνθρώπου σῶμα ἔχων , καὶ διετέλεσεν οὐχ ὡς ἀνδριάντι αὐτῷ χρώμενος , εἰδὼς ὅτι ὃς ἂν ἄλλως λέγῃ καὶ Ἡδονῆς κατηγορῇ , λόγοισι χαίρει , τὸν δὲ νοῦν ἐκεῖς’ ἔχει . εἴρηκα · ὑμεῖς δʼ ἐπὶ τούτοις ψηφοφορήσατε .
Lemmas: οὐ μακρός , ὦ ἀνήρ δικαστής , πρός σύ λέγω · δέω γάρ οὐδέ πολύς ἐγώ ὁ λόγος . ἀλλά εἰ μέν ἐπῳδή τις ἤ φάρμακον ὅς φημί ἐραστής ἑαυτοῦ ὁ Στοά ὁ Διονύσιος καταναγκάζω οὗτος μέν ἀπέχω , πρός ἑαυτοῦ δέ ἀποβλέπω ὁ Ἡδονή , φαρμακίς ἄν ἔοικα δοκέω καί ἀδικέω κρίνω ἐπί ὁ ἀλλότριος ἐραστής μαγγανεύω . εἰ δέ τις ἐλεύθερος ἐν ἐλεύθερος ὁ πόλις , μή ἀπαγορεύω ὁ νόμος , ὁ παρά οὗτος ἀηδία μυσάζω καί ὅς φημί κεφάλαιος ὁ πόνος ὁ εὐδαιμονία παραγίγνομαι λῆρος οἴομαι , ὁ μέν ἀγκύλος ἐκεῖνος λόγος καί λαβύρινθος ὅμοιος ἀποφεύγω , πρός δέ ὁ Ἡδονή ἄσμενος δραπετεύω ὥσπερ δεσμός τις διακόπτω ὁ ὁ λόγος πλεκτάνη , ἀνθρώπινος καί οὐ βλακώδης φρονέω καί ὁ μέν πόνος , ὅς εἰμί , πονηρός , ἡδύς δέ ὁ ἡδονή οἴομαι , ἀποκλείω χρή αὐτός , ὥσπερ ἐκ ναυάγιον λιμήν προσνέω καί γαλήνη ἐπιθυμέω συνωθέω ἐπί κεφαλή εἰς ὁ πόνος , καί ἔκδοτος ὁ ἄθλιος παρέχω ὁ ἀπορία , καί οὗτος ὥσπερ ἱκέτης ἐπί ὁ ὁ Ἔλεος βωμός ἐπί ὁ Ἡδονή καταφεύγω , ἵνα ὁ πολυθρύλητος ἀρετή δηλαδή ἐπί ὁ ὄρθιος ἱδρώς πολύς ἀνέρχομαι ὁράω εἶτα διά ὅλος πονέω ὁ βίος εὐδαιμονέω μετά ὁ βίος ; καίτοι τίς ἄν κριτής δίκαιος δοκέω αὐτός ἐκεῖνος , ὅς ὁ παρά ὁ Στοά οἶδα , εἰ καί τις ἄλλος , καί μόνος τέως ὁ καλός ἀγαθός οἴομαι εἰμί , μεταμανθάνω ὡς κακός ὁ πόνος εἰμί , ὁ ἀγαθός ἐκ ἄμφω δοκιμάζω αἱρέω ; ὁράω γάρ , οἴομαι , οὗτος περί ὁ καρτερέω καί ἀνέχω ὁ πόνος πολύς διεξέρχομαι , ἴδιος δέ ὁ Ἡδονή θεραπεύω , καί μέχρι ὁ λόγος νεανιεύομαι , οἴκοι δέ κατά ὁ ὁ Ἡδονή νόμος βιόω , αἰσχύνω μέν εἰ φαίνω χαλάω ὁ τόνος καί προδίδωμι ὁ δόγμα , πάσχω δέ ἄθλιος ὁ ὁ Τάνταλος , καί ἔνθα ἄν λανθάνω καί ἀσφαλής παρανομέω ἐλπίζω , χανδόν ἐμπίμπλημι ὁ ἡδύς . εἰ γοῦν τις αὐτός ὁ ὁ Γύγης δακτύλιος δίδωμι , ὡς περιτίθημι μή ὁράω , ἤ ὁ ὁ ᾍδης κυνέη , εὖ οἶδα ὅτι μακρός χαίρω ὁ πόνος φράζω ἐπί ὁ Ἡδονή ὠθέω ἄν καί μιμέομαι ἅπας ὁ Διονύσιος , ὅς μέχρι μέν ὁ νόσος ἐλπίζω ὠφελέω τις αὐτός ὁ περί ὁ καρτερία λόγος · ἐπεί δέ ἀλγέω καί νοσέω καί ὁ πόνος ἀληθής αὐτός καθικνέομαι , ὁράω ὁ σῶμα ὁ ἑαυτοῦ ἀντιφιλοσοφέω ὁ Στοά καί ἐναντίος δογματίζω , αὐτός μάλα ἤ οὗτος πιστεύω καί γιγνώσκω ἄνθρωπος εἰμί καί ἄνθρωπος σῶμα ἔχω , καί διατελέω οὐ ὡς ἀνδριάς αὐτός χράω , οἶδα ὅτι ὅς ἄν ἄλλος λέγω καί Ἡδονή κατηγορέω , λόγος χαίρω , ὁ δέ νόος ἐκεῖσε ἔχω . λέγω · σύ δέ ἐπί οὗτος ψηφοφορέω .