lucianus.bis-accusatus-sive-tribunalia 20
οὐκ ἀγνοῶ μέν , ὦ ἄνδρες δικασταί , ὡς πρὸς εὐπρόσωπόν μοι τὴν ἀντίδικον ὁ λόγος ἔσται , ἀλλὰ καὶ ὑμῶν τοὺς πολλοὺς ὁρῶ πρὸς μὲν ἐκείνην ἀποβλέποντας καὶ μειδιῶντας πρὸς αὐτήν , ἐμοῦ δὲ καταφρονοῦντας , ὅτι ἐν χρῷ κέκαρμαι καὶ ἀρρενωπὸν βλέπω καὶ σκυθρωπὴ δοκῶ . ὅμως δέ , ἢν ἐθελήσητε ἀκοῦσαί μου λεγούσης , θαρρῶ πολὺ δικαιότερα ταύτης ἐρεῖν . τοῦτο γάρ τοι καὶ τὸ παρὸν ἔγκλημά ἐστιν , ὅτι οὕτως ἑταιρικῶς ἐσκευασμένη τῷ ἐπαγωγῷ τῆς ὄψεως ἐραστὴν ἐμὸν ἄνδρα τότε σώφρονα τὸν Διονύσιον φενακίσασα πρὸς ἑαυτὴν περιέσπασεν , καὶ ἥν γε οἱ πρὸ ὑμῶν δίκην ἐδίκασαν τῇ Ἀκαδημείᾳ καὶ τῇ Μέθῃ , ἀδελφὴ τῆς παρούσης δίκης ἐστίν · ἐξετάζεται γὰρ ἐν τῷ παρόντι πότερα χοίρων δίκην κάτω νενευκότας ἡδομένους χρὴ βιοῦν μηδὲν μεγαλόφρον ἐπινοοῦντας ἢ ἐν δευτέρῳ τοῦ καλῶς ἔχοντος ἡγησαμένους τὸ τερπνὸν ἐλευθέρους ἐλευθέρως φιλοσοφεῖν , μήτε τὸ ἀλγεινὸν ὡς ἄμαχον δεδιότας μήτε τὸ ἡδὺ ἀνδραποδωδῶς προαιρουμένους καὶ τὴν εὐδαιμονίαν ζητοῦντας ἐν τῷ μέλιτι καὶ ταῖς ἰσχάσιν . τὰ τοιαῦτα γὰρ αὕτη δελέατα τοῖς ἀνοήτοις προτείνουσα καὶ μορμολυττομένη τῷ πόνῳ προσάγεται αὐτῶν τοὺς πολλούς , ἐν οἷς καὶ τὸν δείλαιον ἐκεῖνον ἀφηνιάσαι ἡμῶν πεποίηκεν , νοσοῦντα τηρήσασα · οὐ γὰρ ἂν ὑγιαίνων ποτὲ προσήκατο τοὺς παρὰ ταύτης λόγους . καίτοι τί ἂν ἔγωγε ἀγανακτοίην κατʼ αὐτῆς , ὅπου μηδὲ τῶν θεῶν φείδεται , ἀλλὰ τὴν ἐπιμέλειαν αὐτῶν διαβάλλει ; ὥστε εἰ σωφρονεῖτε , καὶ ἀσεβείας ἂν δίκην λάβοιτε παρʼ αὐτῆς . ἀκούω δὲ ἔγωγε ὡς οὐδὲ αὐτὴ παρεσκεύασται ποιήσασθαι τοὺς λόγους , ἀλλὰ τὸν Ἐπίκουρον ἀναβιβάσεται συναγορεύσοντα · οὕτως ἐντρυφᾷ τῷ δικαστηρίῳ . πλὴν ἀλλὰ ἐκεῖνά γε · αὐτὴν ἐρωτᾶτε , οἵους ἂν οἴεται γενέσθαι τὸν Ἡρακλέα καὶ τὸν ὑμέτερον Θησέα , εἰ προσθέντες τῇ ἡδονῇ ἔφυγον τοὺς πόνους · οὐδὲν γὰρ ἂν ἐκώλυεν μεστὴν ἀδικίας εἶναι τὴν γῆν , ἐκείνων μὴ πονησάντων . ταῦτα εἶπον οὐ πάνυ τοῖς μακροῖς τῶν λόγων χαίρουσα . εἰ δέ γε ἐθελήσειε κατὰ μικρὸν ἀποκρίνασθαί μοι συνερωτωμένη , τάχιστα ἂν γνωσθείη τὸ μηδὲν οὖσα . πλὴν ἀλλὰ ὑμεῖς γε τοῦ ὅρκου μνημονεύσαντες ψηφίσασθε ἤδη τὰ εὔορκα μὴ πιστεύσαντες Ἐπικούρῳ λέγοντι μηδὲν ἐπισκοπεῖν τῶν παρʼ ἡμῖν γιγνομένων τοὺς θεούς . μετάστηθι . ὁ Ἐπίκουρος ὑπὲρ τῆς Ἡδονῆς λέγε .
Lemmas: οὐ ἀγνοέω μέν , ὦ ἀνήρ δικαστής , ὡς πρός εὐπρόσωπος ἐγώ ὁ ἀντίδικος ὁ λόγος εἰμί , ἀλλά καί σύ ὁ πολύς ὁράω πρός μέν ἐκεῖνος ἀποβλέπω καί μειδιάω πρός αὐτός , ἐγώ δέ καταφρονέω , ὅτι ἐν χρώς κείρω καί ἀρρενωπός βλέπω καί σκυθρωπός δοκέω . ὅμως δέ , ἐάν ἐθέλω ἀκούω ἐγώ λέγω , θαρσέω πολύς δίκαιος οὗτος λέγω . οὗτος γάρ τοι καί ὁ πάρειμι ἔγκλημα εἰμί , ὅτι οὕτως ἑταιρικός σκευάζω ὁ ἐπαγωγός ὁ ὄψις ἐραστής ἐμός ἀνήρ τότε σώφρων ὁ Διονύσιος φενακίζω πρός ἑαυτοῦ περισπάω , καί ὅς γε ὁ πρό σύ δίκη δικάζω ὁ Ἀκαδήμεια καί ὁ Μέθη , ἀδελφή ὁ πάρειμι δίκη εἰμί · ἐξετάζω γάρ ἐν ὁ πάρειμι πότερος χοῖρος δίκη κάτω νεύω ἥδομαι χρή βιάζω μηδείς μεγαλόφρον ἐπινοέω ἤ ἐν δεύτερος ὁ καλός ἔχω ἡγέομαι ὁ τερπνός ἐλεύθερος ἐλεύθερος φιλοσοφέω , μήτε ὁ ἀλγεινός ὡς ἄμαχος δείδω μήτε ὁ ἡδύς ἀνδραποδώδης προαιρέω καί ὁ εὐδαιμονία ζητέω ἐν ὁ μέλι καί ὁ ἰσχάς . ὁ τοιοῦτος γάρ οὗτος δέλεαρ ὁ ἀνόητος προτείνω καί μορμολύττομαι ὁ πόνος προσάγω αὐτός ὁ πολύς , ἐν ὅς καί ὁ δείλαιος ἐκεῖνος ἀφηνιάζω ἐγώ ποιέω , νοσέω τηρέω · οὐ γάρ ἄν ὑγιαίνω ποτέ προσίημι ὁ παρά οὗτος λόγος . καίτοι τίς ἄν ἐγώ ἀγανακτέω κατά αὐτός , ὅπου μηδέ ὁ θεός φείδομαι , ἀλλά ὁ ἐπιμέλεια αὐτός διαβάλλω ; ὥστε εἰ σωφρονέω , καί ἀσέβεια ἄν δίκη λαμβάνω παρά αὐτός . ἀκούω δέ ἐγώ ὡς οὐδέ αὐτός παρασκευάζω ποιέω ὁ λόγος , ἀλλά ὁ Ἐπίκουρος ἀναβιβάζω συναγορεύω · οὕτως ἐντρυφάω ὁ δικαστήριον . πλήν ἀλλά ἐκεῖνος γε · αὐτός ἐρωτάω , οἷος ἄν οἴομαι γίγνομαι ὁ Ἡρακλῆς καί ὁ ὑμέτερος Θησεύς , εἰ προστίθημι ὁ ἡδονή φεύγω ὁ πόνος · οὐδείς γάρ ἄν κωλύω μεστός ἀδικία εἰμί ὁ γῆ , ἐκεῖνος μή πονέω . οὗτος λέγω οὐ πάνυ ὁ μακρός ὁ λόγος χαίρω . εἰ δέ γε ἐθέλω κατά μικρός ἀποκρίνω ἐγώ συνερωτάω , ταχύς ἄν γιγνώσκω ὁ μηδείς εἰμί . πλήν ἀλλά σύ γε ὁ ὅρκος μνημονεύω ψηφίζω ἤδη ὁ εὔορκος μή πιστεύω Ἐπίκουρος λέγω μηδείς ἐπισκοπέω ὁ παρά ἐγώ γίγνομαι ὁ θεός . μεθίστημι . ὁ Ἐπίκουρος ὑπέρ ὁ Ἡδονή λέγω .