ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.apologia 1
πάλαι σκοπῶ πρὸς ἐμαυτόν , ω καλε Σαβῖνε , ἅτινά σοι εἰκὸς ἐπελθεῖν εἰπεῖν ἀναγνόντι ἡμῶν τὸ περὶ τῶν ἐπὶ μισθῷ συνόντων βιβλίον · ὅτι μὲν γὰρ οὐκ ἀγελαστὶ διεξῄεις αὐτὸ καὶ πάνυ μοι πρόδηλον . ἃ δὲ μεταξὺ καὶ ἐπὶ πᾶσιν ὑπὸ σοῦ ἐλέγετο , ταῦτα νῦν ἐφαρμόττειν ζητῶ τοῖς ἀνεγνωσμένοις . εἰ τοίνυν μὴ κακὸς ἐγὼ μαντικήν , δοκῶ μοι ἀκούειν σου λέγοντος · εἶτά τις αὐτὸς ταῦτα γεγραφὼς καὶ κατηγορίαν οὕτω δεινὴν κατὰ τοῦ τοιουτου βίου διεξελθών , ἔπειτα πάντων ἐκλαθόμενος , ὀστράκου , φησί , μεταπεσόντος ἑκὼν ἑαυτὸν φέρων ἐς δουλείαν οὕτω περιφανῆ καὶ περίβλεπτον ἐνσέσεικε ; πόσοι Μίδαι καὶ Κροῖσοι καὶ Πακτωλοὶ ὅλοι μετέπεισαν αὐτὸν ἀφεῖναι μὲν τὴν ἐκ παίδων φίλην καὶ σύντροφον ἐλευθερίαν , πρὸς αὐτῷ δὲ ἤδη τῷ Αἰακῷ γενόμενον καὶ μονονουχὶ τὸν ἕτερον πόδα ἐν τῷ πορθμείῳ ἔχοντα παρέχειν ἑαυτὸν ἕλκεσθαι καὶ σύρεσθαι καθάπερ ὑπὸ κλοιῷ τινι χρυσῷ τὸν αὐχένα δεθέντα ; οἷά ἐστι τῶν τρυφώντων πλουσίων τὰ σφιγγία καὶ τὰ κουράλλια ; πολλὴ γοῦν ἡ διαφωνία τοῦ νῦν βίου πρὸς τὸ σύγγραμμα , καὶ τὸ ἄνω τοὺς ποταμοὺς χωρεῖν καὶ ἀνεστράφθαι τὰ πάντα καὶ παλινῳδεῖν πρὸς τὸ χεῖρον τοῦτʼ ἂν εἴη οὐχ ὑπὲρ Ἑλένης μὰ Δίʼ οὐδʼ ὑπὲρ τῶν ἐπʼ Ἰλίῳ γενομένων , ἀλλʼ ἔργῳ ἀνατρεπομένων τῶν λόγων , καλῶς πρότερον εἰρῆσθαι δοκούντων .
Lemmas: πάλαι σκοπέω πρός ἐμαυτοῦ , ὦ καλός Σαβῖνος , ὅστις σύ ἔοικα ἐπέρχομαι λέγω ἀναγιγνώσκω ἐγώ ὁ περί ὁ ἐπί μισθός σύνειμι βιβλίον · ὅτι μέν γάρ οὐ ἀγελαστί διεξέρχομαι αὐτός καί πάνυ ἐγώ πρόδηλος . ὅς δέ μεταξύ καί ἐπί πᾶς ὑπό σύ λέγω , οὗτος νῦν ἐφαρμόζω ζητέω ὁ ἀναγιγνώσκω . εἰ τοίνυν μή κακός ἐγώ μαντικός , δοκέω ἐγώ ἀκούω σύ λέγω · εἶτα τις αὐτός οὗτος γράφω καί κατηγορία οὕτως δεινός κατά ὁ τοιοῦτος βίος διεξέρχομαι , ἔπειτα πᾶς ἐκλανθάνω , ὄστρακον , φημί , μεταπίπτω ἑκών ἑαυτοῦ φέρω εἰς δουλεία οὕτως περιφανής καί περίβλεπτος ἐνσείω ; πόσος Μίδας καί Κροῖσος καί Πακτωλός ὅλος μεταπείθω αὐτός ἀφίημι μέν ὁ ἐκ παῖς φίλος καί σύντροφος ἐλευθερία , πρός αὐτός δέ ἤδη ὁ Αἰακός γίγνομαι καί μονονού ὁ ἕτερος πούς ἐν ὁ πορθμεῖον ἔχω παρέχω ἑαυτοῦ ἕλκω καί σύρω καθά ὑπό κλοιός τις χρυσός ὁ αὐχήν δέω ; οἷος εἰμί ὁ τρυφάω πλούσιος ὁ σφιγγίον καί ὁ κουράλιον ; πολύς γοῦν ὁ διαφωνία ὁ νῦν βίος πρός ὁ σύγγραμμα , καί ὁ ἄνω ὁ ποταμός χωρέω καί ἀναστρέφω ὁ πᾶς καί παλινῳδέω πρός ὁ κακός οὗτος ἄν εἰμί οὐ ὑπέρ Ἑλένη μά Ζεύς οὐδέ ὑπέρ ὁ ἐπί Ἴλιον γίγνομαι , ἀλλά ἔργον ἀνατρέπω ὁ λόγος , καλός πρότερος λέγω δοκέω .
lucianus.apologia 2
ταῦτα μὲν πρὸς ἑαυτόν , ὡς τὸ εἰκός , λέλεκταί σοι . ἐπάξεις δὲ ἴσως καὶ πρὸς αὐτὸν ἐμὲ ξυμβουλήν τινα τοιαύτην οὐκ ἄκαιρον , ἀλλὰ φιλικὴν καὶ οἵῳ σοι χρηστῷ καὶ φιλοσόφῳ ἀνδρὶ πρέπουσαν . ἢν μὲν οὖν κατʼ ἀξίαν ὑποδὺς τὸ σὸν πρόσωπον ὑποκρίνωμαι , εὖ ἂν ἡμῖν ἔχοι καὶ τῷ Λογίῳ θύσομεν · εἰ δὲ μή , ἀλλὰ σὺ προσθήσεις τὰ ἐνδέοντα . ὥρα τοίνυν μετασκευάσαντας ἡμᾶς τὴν σκηνὴν ἐμὲ μὲν σιωπᾶν καὶ ἀνέχεσθαι τεμνόμενον καὶ καιόμενον , εἰ δέοι , ἐπὶ σωτηρίᾳ , σὲ δὲ ἐπιπάττειν τῶν φαρμάκων καὶ τὴν σμίλην ἅμα πρόχειρον ἔχοντα καὶ τὸ καυτήριον διάπυρον · καὶ δὴ παραλαβὼν τὴν ῥήτραν σὺ ταῦτα πρός με ὁ Σαβῖνος ἤδη λέγεις .
Lemmas: οὗτος μέν πρός ἑαυτοῦ , ὡς ὁ ἔοικα , λέγω σύ . ἐπάγω δέ ἴσως καί πρός αὐτός ἐγώ συμβουλή τις τοιοῦτος οὐ ἄκαιρος , ἀλλά φιλικός καί οἷος σύ χρηστός καί φιλόσοφος ἀνήρ πρέπω . ἐάν μέν οὖν κατά ἀξία ὑποδύω ὁ σός πρόσωπον ὑποκρίνομαι , εὖ ἄν ἐγώ ἔχω καί ὁ Λόγιος θύω · εἰ δέ μή , ἀλλά σύ προστίθημι ὁ ἐνδέω . ὥρα τοίνυν μετασκευάζω ἐγώ ὁ σκηνή ἐγώ μέν σιωπάω καί ἀνέχω τέμνω καί καίω , εἰ δέω , ἐπί σωτηρία , σύ δέ ἐπιπάσσω ὁ φάρμακον καί ὁ σμίλη ἅμα πρόχειρος ἔχω καί ὁ καυτήριον διάπυρος · καί δή παραλαμβάνω ὁ ῥήτρα σύ οὗτος πρός ἐγώ ὁ Σαβῖνος ἤδη λέγω .
lucianus.apologia 3
πάλαι μέν , ὦ φιλότης , ὡς εἰκός , εὐδοκίμηταί σοι τουτὶ τὸ σύγγραμμα καὶ ἐν πολλῷ πλήθει δειχθέν , ὡς οἱ τότε ἀκροασάμενοι διηγοῦντο , καὶ ἰδίᾳ παρὰ τοῖς πεπαιδευμένοις , ὁπόσοι ὁμιλεῖν αὐτῷ καὶ διὰ χειρὸς ἔχειν ἠξίωσαν · ἥ τε γὰρ τῶν λόγων παρασκευὴ οὐ μεμπτὴ καὶ ἡ ἱστορία πολλὴ καὶ ἐμπειρία τῶν πραγμάτων καὶ ὅτι ἕκαστα σαφῶς ἐλέγετο , καὶ τὸ μέγιστον , ὅτι χρήσιμα πᾶσιν ἦν , καὶ μάλιστα τοῖς πεπαιδευμένοις , ὡς μὴ ὑπʼ ἀγνοίας σφᾶς αὐτοὺς εἰς δουλείαν ὑπάγοιεν . ἐπεὶ δέ σοι μετέδοξε βελτίω ταῦτα εἶναι καὶ τὴν μὲν ἐλευθερίαν μακρὰ χαίρειν ἐᾶν , ζηλῶσαι δὲ τὸ ἀγεννέστατον ἐκεῖνο ἰαμβεῖον ὅπου τὸ κέρδος , παρὰ φύσιν δουλευτέον , ὅρα ὅπως μηδεὶς ἔτι ἀκούσεταί σου ἀναγινώσκοντος αὐτό , ἀλλὰ μηδὲ ἄλλῳ παράσχῃς τῶν τὸν παρόντα σου βίον ὁρώντων ἐπελθεῖν τὰ γεγραμμένα , εὔχου δὲ Ἑρμῇ τῷ χθονίῳ καὶ τῶν ἀκηκοότων πρότερον πολλὴν λήθην κατασκεδάσαι , ἢ δόξεις τῷ τοῦ Κορινθίου μύθου ταὐτόν τι πεπονθέναι , κατὰ σαυτοῦ ὁ Βελλεροφόντης γεγραφὼς τὸ βιβλίον · μὰ γὰρ τὸν Δίʼ οὐχ ὁρῶ τὴν ἀπολογίαν , ἥτις ἂν εὐπρόσωπός σοι γένοιτο πρὸς τοὺς κατηγοροῦντας , καὶ μάλιστα , ἢν σὺν γέλωτι αὐτὸ ποιῶσιν ἐπαινοῦντες μὲν τὰ γεγραμμένα καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς ἐλευθερίαν , αὐτὸν δὲ τὸν συγγραφέα δουλεύοντα ὁρῶντες καὶ ἑκόντα ὑποτιθέντα τὸν αὐχένα τῷ ζυγῷ .
Lemmas: πάλαι μέν , ὦ φιλότης , ὡς ἔοικα , εὐδοκιμέω σύ οὗτος ὁ σύγγραμμα καί ἐν πολύς πλῆθος δείκνυμι , ὡς ὁ τότε ἀκροάζομαι διηγέομαι , καί ἴδιος παρά ὁ παιδεύω , ὁπόσος ὁμιλέω αὐτός καί διά χείρ ἔχω ἀξιόω · ὁ τε γάρ ὁ λόγος παρασκευή οὐ μεμπτός καί ὁ ἱστορία πολύς καί ἐμπειρία ὁ πρᾶγμα καί ὅτι ἕκαστος σαφής λέγω , καί ὁ μέγας , ὅτι χρήσιμος πᾶς εἰμί , καί μάλα ὁ παιδεύω , ὡς μή ὑπό ἄγνοια σφεῖς αὐτός εἰς δουλεία ὑπάγω . ἐπεί δέ σύ μεταδοκέω ἀγαθός οὗτος εἰμί καί ὁ μέν ἐλευθερία μακρός χαίρω ἐάω , ζηλόω δέ ὁ ἀγεννής ἐκεῖνος ἰαμβεῖος ὅπου ὁ κέρδος , παρά φύσις δουλευτέον , ὁράω ὅπως μηδείς ἔτι ἀκούω σύ ἀναγιγνώσκω αὐτός , ἀλλά μηδέ ἄλλος παρέχω ὁ ὁ πάρειμι σύ βίος ὁράω ἐπέρχομαι ὁ γράφω , εὔχομαι δέ Ἑρμῆς ὁ χθόνιος καί ὁ ἀκούω πρότερος πολύς λήθη κατασκεδάννυμι , ἤ δοκέω ὁ ὁ Κορίνθιος μῦθος αὐτός τις πάσχω , κατά σεαυτοῦ ὁ Βελλεροφόντης γράφω ὁ βιβλίον · μά γάρ ὁ Ζεύς οὐ ὁράω ὁ ἀπολογία , ὅστις ἄν εὐπρόσωπος σύ γίγνομαι πρός ὁ κατηγορέω , καί μάλα , ἐάν σύν γέλως αὐτός ποιέω ἐπαινέω μέν ὁ γράφω καί ὁ ἐν αὐτός ἐλευθερία , αὐτός δέ ὁ συγγραφεύς δουλεύω ὁράω καί ἑκών ὑποτίθημι ὁ αὐχήν ὁ ζυγόν .
lucianus.apologia 4
οὐκ ἀπεικότα γοῦν λέγοιεν ἄν , εἰ λέγοιεν ἤτοι ἄλλου του γενναίου ἀνδρὸς εἶναι τὸ βιβλίον καὶ σὲ τὸν κολοιὸν ἀλλοτρίοις πτεροῖς ἀγαλλεσθαι , ἢ εἴπερ σόν ἐστιν , ὅμοιά σε τῷ Σαλαίθῳ ποιεῖν , ὃς πικρότατον κατὰ μοιχῶν τοῖς Κροτωνιάταις νόμον θεὶς καὶ θαυμαζόμενος ἐπʼ αὐτῷ μετὰ μικρὸν αὐτὸς ἑάλω μοιχεύων τοῦ ἀδελφοῦ τὴν γυναῖκα . περὶ πόδα τοίνυν καὶ σὲ τὸν Σάλαιθον ἐκεῖνον εἶναι φαίη τις ἄν · μᾶλλον δὲ πολὺ μετριώτερος ἐκεῖνος , ἔρωτι μὲν ἁλούς , ὡς ἔφασκεν ἀπολογούμενος , ἑκὼν δὲ μάλα εὐψύχως ἐς τὸ πῦρ ἁλλόμενος , καίτοι ἐλεούντων αὐτὸν ἤδη Κροτωνιατῶν καὶ ἐνδιδόντων φυγεῖν , εἰ βούλοιτο . τὸ δὲ σὸν οὐ παρὰ μικρὸν ἀτοπώτερον , ἀκριβοῦντος μὲν ἐν τοῖς λόγοις τὴν τοῦ τοιούτου βίου δουλοπρέπειαν καὶ κατηγοροῦντος , εἴ τις εἰς πλουσίου τινὸς ἐμπεσὼν καὶ καθείρξας ἑαυτὸν ἀνέχοιτο μυρία τὰ δυσχερῆ πάσχων καὶ ποιῶν , ἐν γήρᾳ δὲ ὑστάτῳ καὶ σχεδὸν ἤδη ὑπὲρ τὸν οὐδὸν οὕτως ἀγεννῆ λατρείαν ἐπανῃρημένου καὶ μονονουχὶ καὶ ἐμπομπεύοντος αὐτῇ · ὅσῳ γοῦν πᾶσιν ἐπισημότερος εἶναι δοκεῖς , τοσούτῳ καταγελαστότερος ἂν δόξειας εἶ ναι , ἀντιφωνοῦντος τοῦ νῦν βίου τῷ βιβλίῳ .
Lemmas: οὐ ἀφίημι γοῦν λέγω ἄν , εἰ λέγω ἤτοι ἄλλος τις γενναῖος ἀνήρ εἰμί ὁ βιβλίον καί σύ ὁ κολοιός ἀλλότριος πτερόν ἀγάλλω , ἤ εἴπερ σός εἰμί , ὅμοιος σύ ὁ Σάλαιθος ποιέω , ὅς πικρός κατά μοιχός ὁ Κρότων νόμος τίθημι καί θαυμάζω ἐπί αὐτός μετά μικρός αὐτός ἁλίσκομαι μοιχεύω ὁ ἀδελφός ὁ γυνή . περί πούς τοίνυν καί σύ ὁ Σάλαιθος ἐκεῖνος εἰμί φημί τις ἄν · μάλα δέ πολύς μέτριος ἐκεῖνος , ἔρως μέν ἁλίσκομαι , ὡς φάσκω ἀπολογέομαι , ἑκών δέ μάλα εὔψυχος εἰς ὁ πῦρ ἅλλομαι , καίτοι ἐλεέω αὐτός ἤδη Κρότων καί ἐνδίδωμι φεύγω , εἰ βούλομαι . ὁ δέ σός οὐ παρά μικρός ἄτοπος , ἀκριβόω μέν ἐν ὁ λόγος ὁ ὁ τοιοῦτος βίος δουλοπρέπεια καί κατηγορέω , εἰ τις εἰς πλούσιος τις ἐμπίπτω καί κατείργω ἑαυτοῦ ἀνέχω μυρίος ὁ δυσχερής πάσχω καί ποιέω , ἐν γῆρας δέ ὕστατος καί σχεδόν ἤδη ὑπέρ ὁ οὐδός οὕτως ἀγεννής λατρεία ἐπαναλέγω καί μονονού καί ἐμπομπεύω αὐτός · ὅσος γοῦν πᾶς ἐπίσημος εἰμί δοκέω , τοσοῦτος καταγέλαστος ἄν δοκέω εἰμί νω , ἀντιφωνέω ὁ νῦν βίος ὁ βιβλίον .
lucianus.apologia 5
καίτοι τί δεῖ καινὴν ἐπὶ σὲ κατηγορίαν ζητεῖν μετὰ τὴν θαυμαστὴν τραγῳδίαν λέγουσαν μισῶ σοφιστήν , ὅστις οὐχ αὑτῷ σοφός ; οὐκ ἀπορήσουσι δὲ οἱ κατηγοροῦντες καὶ ἄλλων παραδειγμάτων ἐπὶ σέ , ἀλλʼ οἱ μὲν τοῖς τραγικοῖς ὑποκριταῖς εἰκάσουσιν , οἳ ἐπὶ μὲν τῆς σκηνῆς Ἀγαμέμνων ἕκαστος αὐτῶν ἢ Κρέων ἢ αὐτὸς Ἡρακλῆς εἰσιν , ἔξω δὲ Πῶλος ἢ Ἀριστόδημος ἀποθέμενοι τὰ προσωπεῖα γίγνονται ὑπόμισθοι τραγῳδοῦντες , ἐκπίπτοντες καὶ συριττόμενοι , ἐνίοτε δὲ καὶ μαστιγούμενοί τινες αὐτῶν , ὡς ἂν τῷ θεάτρῳ δοκῇ · ἄλλοι δὲ τὸ τοῦ πιθήκου πεπονθέναι σε φήσουσιν , ὃν Κλεοπάτρᾳ τῇ πάνυ φασὶ γενέσθαι · ἐκεῖνον γὰρ διδαχθέντα τέως μὲν ὀρχεῖσθαι πάνυ κοσμίως καὶ ἐμμελῶς καὶ ἐπὶ πολὺ θαυμάζεσθαι μένοντα ἐν τῷ σχήματι καὶ τὸ πρέπον φυλάττοντα καὶ τοῖς ᾅδουσι καὶ αὐλοῦσι συγκινούμενον ὑμέναιον , ἐπεὶ δὲ εἶδεν ἰσχάδας , οἶμαι , ἢ ἀμύγδαλον πόρρω κειμένην , μακρὰ χαίρειν φράσαντα τοῖς αὐλοῖς καὶ ῥυθμοῖς καὶ ὀρχήμασι συναρπάσαντα κατατρώγειν , ἀπορρίψαντα , μᾶλλον δὲ συντρίψαντα τὸ πρόσωπον .
Lemmas: καίτοι τίς δέω καινός ἐπί σύ κατηγορία ζητέω μετά ὁ θαυμαστός τραγῳδία λέγω μισέω σοφιστής , ὅστις οὐ ἑαυτοῦ σοφός ; οὐ ἀπορέω δέ ὁ κατηγορέω καί ἄλλος παράδειγμα ἐπί σύ , ἀλλά ὁ μέν ὁ τραγικός ὑποκριτής εἰκάζω , ὅς ἐπί μέν ὁ σκηνή Ἀγαμέμνων ἕκαστος αὐτός ἤ Κρέων ἤ αὐτός Ἡρακλῆς εἰμί , ἔξω δέ Πῶλος ἤ Ἀριστόδημος ἀποτίθημι ὁ προσωπεῖον γίγνομαι ὑπόμισθος τραγῳδέω , ἐκπίπτω καί συρίζω , ἐνίοτε δέ καί μαστιγόω τις αὐτός , ὡς ἄν ὁ θέατρον δοκέω · ἄλλος δέ ὁ ὁ πίθηκος πάσχω σύ φημί , ὅς Κλεοπάτρη ὁ πάνυ φημί γίγνομαι · ἐκεῖνος γάρ διδάσκω τέως μέν ὀρχέομαι πάνυ κόσμιος καί ἐμμελής καί ἐπί πολύς θαυμάζω μένω ἐν ὁ σχῆμα καί ὁ πρέπω φυλάσσω καί ὁ ἀείδω καί αὐλέω συγκινέω ὑμέναιος , ἐπεί δέ ὁράω ἰσχάς , οἴομαι , ἤ ἀμύγδαλος πρόσω κεῖμαι , μακρός χαίρω φράζω ὁ αὐλός καί ῥυθμός καί ὄρχημα συναρπάζω κατατρώγω , ἀπορρίπτω , μάλα δέ συντρίβω ὁ πρόσωπον .
lucianus.apologia 6
καὶ σὺ τοίνυν , φαῖεν ἄν , οὐχ ὑποκριτής , ἀλλὰ ποιητὴς τῶν καλλίστων καὶ νομοθέτης γενόμενος ὑπὸ ταυτησὶ τῆς ἰσχάδος παραφανείσης ἠλέγχθης πίθηκος ὢν καὶ ἀπʼ ἄκρου χείλους φιλοσοφῶν καὶ ἕτερα μὲν κεύθων ἐνὶ φρεσίν , ἄλλα δὲ λέγων , ὡς εἰκότως ἄν τινα ἐπὶ σοῦ εἰπεῖν ὅτι ἃ λέγεις καὶ ἐφʼ οἷς ἐπαινεῖσθαι ἀξιοῖς , χείλεα μέν σου ἐδίηνεν , ὑπερῴην δὲ αὐχμῶσαν καταλέλοιπε . τοιγαροῦν παρὰ πόδας εὐθὺς ἔτισας δίκην , προπετῶς μὲν θρασυνάμενος πρὸς τὰς ἀνθρώπων χρείας , μετὰ μικρὸν δὲ μονονουχὶ ὑπὸ κήρυξιν ἐξομοσάμενος τὴν ἐλευθερίαν . καὶ ἐῴκει ἡ Ἀδράστεια τότε κατόπιν ἐφεστῶσά σοι εὐδοκιμοῦντι ἐφʼ οἷς κατηγόρεις τῶν ἄλλων , καταγελᾶν ὡς ἂν θεὸς εἰδυῖα τὴν μέλλουσάν σοι ἐς τὰ ὅμοια μεταβολὴν καὶ ὅτι οὐκ εἰς τὸν κόλπον πτύσας πρότερον ἠξίους κατηγορεῖν τῶν διὰ ποικίλας τινὰς τύχας τοιαῦτα πράττειν ὑπομενόντων .
Lemmas: καί σύ τοίνυν , φημί ἄν , οὐ ὑποκριτής , ἀλλά ποιητής ὁ καλός καί νομοθέτης γίγνομαι ὑπό οὗτος ὁ ἰσχάς παραφαίνω ἐλέγχω πίθηκος εἰμί καί ἀπό ἄκρον χεῖλος φιλοσοφέω καί ἕτερος μέν κεύθω ἐν φρήν , ἄλλος δέ λέγω , ὡς ἔοικα ἄν τις ἐπί σύ λέγω ὅτι ὅς λέγω καί ἐπί ὅς ἐπαινέω ἀξιόω , χεῖλος μέν σύ διαίνω , ὑπερῴα δέ αὐχμέω καταλείπω . τοιγαροῦν παρά πούς εὐθύς τίνω δίκη , προπετής μέν θρασύνω πρός ὁ ἄνθρωπος χρεία , μετά μικρός δέ μονονού ὑπό κῆρυξ ἐξόμνυμι ὁ ἐλευθερία . καί ἔοικα ὁ Ἀδράστεια τότε κατόπιν ἐφίστημι σύ εὐδοκιμέω ἐπί ὅς κατηγορέω ὁ ἄλλος , καταγελάω ὡς ἄν θεός οἶδα ὁ μέλλω σύ εἰς ὁ ὅμοιος μεταβολή καί ὅτι οὐ εἰς ὁ κόλπος πτύω πρότερος ἀξιόω κατηγορέω ὁ διά ποικίλος τις τύχη τοιοῦτος πράσσω ὑπομένω .
lucianus.apologia 7
εἰ γοῦν ὑποθεῖτό τις τῷ λόγῳ τὸν Αἰσχίνην μετὰ τὴν κατὰ τοῦ Τιμάρχου κατηγορίαν αὐτὸν ἁλῶναι καὶ φωραθῆναι τὰ ὅμοια πάσχοντα , πόσον ἂν οἴει παρὰ τῶν ὁρώντων γενέσθαι τὸν γέλωτα , εἰ Τίμαρχον μὲν ηὔθυνεν ἐπὶ τοῖς καθʼ ὥραν ἡμαρτημένοις , αὐτὸς δὲ γέρων ἤδη τοιαῦτα εἰς ἑαυτὸν παρενόμει ; τὸ δʼ ὅλον ἐκείνῳ τῷ φαρμακοπώλῃ ἔοικας , ὃς ἀποκηρύττων βηχὸς φάρμακον καὶ αὐτίκα παύσειν τοὺς πάσχοντας ὑπισχνούμενος αὐτὸς μεταξὺ σπώμενος ὑπὸ βηχὸς ἐφαίνετο .
Lemmas: εἰ γοῦν ὑποτίθημι τις ὁ λόγος ὁ Αἰσχίνης μετά ὁ κατά ὁ Τίμαρχος κατηγορία αὐτός ἁλίσκομαι καί φωράω ὁ ὅμοιος πάσχω , πόσος ἄν οἴομαι παρά ὁ ὁράω γίγνομαι ὁ γέλως , εἰ Τίμαρχος μέν εὐθύνω ἐπί ὁ κατά ὥρα ἁμαρτάνω , αὐτός δέ γέρων ἤδη τοιοῦτος εἰς ἑαυτοῦ παρανομέω ; ὁ δέ ὅλος ἐκεῖνος ὁ φαρμακοπώλης ἔοικα , ὅς ἀποκηρύσσω βήξ φάρμακον καί αὐτίκα παύω ὁ πάσχω ὑπισχνέομαι αὐτός μεταξύ σπάω ὑπό βήξ φαίνω .
lucianus.apologia 8
ταῦτα μὲν καὶ τὰ τοιαῦτα πολλὰ ἕτερα εἴποι τις ἂν οἷος σὺ κατηγορῶν ἐν οὕτως ἀμφιλαφεῖ τῇ ὑποθέσει καὶ μυρίας τὰς ἀφορμὰς παρεχομένῃ · ἐγὼ δὲ ἤδη σκοπῶ ἥντινα καὶ τράπωμαι πρὸς τὴν ἀπολογίαν . ἆρά μοι κράτιστον , ἐθελοκακήσαντα καὶ τὰ νῶτα ἐπιστρέψαντα καὶ ἀδικεῖν οὐκ ἀρνούμενον ἐπὶ τὴν κοινὴν ἐκείνην ἀπολογίαν καταφυγεῖν , — λέγω δὲ τὴν Τύχην καὶ Μοῖραν καὶ Εἱμαρμένην — καὶ παραιτεῖσθαι συγγνώμην ἔχειν μοι τοὺς ἐπιτιμῶντας εἰδότας ὡς οὐδενὸς ἡμεῖς κύριοι , ἀλλʼ ὑπό τινος κρείττονος , μᾶλλον δὲ μιᾶς τῶν προειρημένων ἀγόμεθα οὐχ ἑκόντες , ἀλλʼ ἀναίτιοι παντάπασιν ἄντες ὧν λέγομεν ἢ ποιοῦμεν ; ἢ τοῦτο μὲν κομιδῇ ἰδιωτικόν , καὶ οὐδʼ ἂν σύ με , ὦ φιλότης , ἀνάσχοιο τοιαύτην ἀπολογίαν προισχόμενον καὶ συνήγορον τὸν Ὅμηρον παραλαμβάνοντα καὶ τὰ ἐκείνου ἔπη ῥαψῳδοῦντα , μοῖραν δʼ οὔτινά φημι πεφυγμένον ἔμμεναι ἀνδρῶν καὶ τό γεινομένῳ ἐπένησε λίνῳ , ὅτε μιν τέκε μήτηρ .
Lemmas: οὗτος μέν καί ὁ τοιοῦτος πολύς ἕτερος λέγω τις ἄν οἷος σύ κατηγορέω ἐν οὕτως ἀμφιλαφής ὁ ὑπόθεσις καί μυρίος ὁ ἀφορμή παρέχω · ἐγώ δέ ἤδη σκοπέω ὅστις καί τρέπω πρός ὁ ἀπολογία . ἆρα ἐγώ κρατύς , ἐθελοκακέω καί ὁ νῶτον ἐπιστρέφω καί ἀδικέω οὐ ἀρνέομαι ἐπί ὁ κοινός ἐκεῖνος ἀπολογία καταφεύγω , — λέγω δέ ὁ Τύχη καί Μοῖρα καί Εἱμαρμένη — καί παραιτέομαι συγγνώμη ἔχω ἐγώ ὁ ἐπιτιμάω οἶδα ὡς οὐδείς ἐγώ κύριος , ἀλλά ὑπό τις κρατύς , μάλα δέ εἷς ὁ προλέγω ἄγω οὐ ἑκών , ἀλλά ἀναίτιος παντάπασι ἀνθίημι ὅς λέγω ἤ ποιέω ; ἤ οὗτος μέν κομιδῇ ἰδιωτικός , καί οὐδέ ἄν σύ ἐγώ , ὦ φιλότης , ἀνέχω τοιοῦτος ἀπολογία προίσχω καί συνήγορος ὁ Ὅμηρος παραλαμβάνω καί ὁ ἐκεῖνος ἔπος ῥαψῳδέω , μοῖρα δέ οὔτις φημί φεύγω εἰμί ἀνήρ καί ὁ γίγνομαι ἐπινέω λίνον , ὅτε μιν τίκτω μήτηρ .
lucianus.apologia 9
εἰ δὲ τοῦτον ἀφεὶς τὸν λόγον ὡς οὐ πάνυ ἀξιόπιστον ἐκεῖνο λέγοιμι , μήτε ὑπὸ χρημάτων μήτε ὑπʼ ἄλλης τινὸς ἐλπίδος τοιαύτης δελεασθεὶς ὑποστῆναι τὴν παροῦσαν συνουσίαν , ἀλλὰ τὴν σύνεσιν καὶ ἀνδρείαν καὶ μεγαλόνοιαν τοῦ ἀνδρὸς θαυμάσας ἐθελῆσαι κοινωνῆσαι πράξεων τῷ τοιούτῳ , δέδοικα μὴ πρὸς τῇ ἐπιφερομένῃ κατηγορίᾳ κολακείας αἰτίαν προσλαβὼν κᾆτα εὑρίσκωμαι ἥλῳ , φασίν , ἐκκρούων τὸν ἧλον , καὶ μείζονί γε τὸν σμικρότερον , ὅσῳ κολακεία τῶν ἄλλων ἁπάντων κακῶν τὸ δουλοπρεπέστατον εἶναι καὶ ταύτῃ χείριστον νενόμισται .
Lemmas: εἰ δέ οὗτος ἀφίημι ὁ λόγος ὡς οὐ πάνυ ἀξιόπιστος ἐκεῖνος λέγω , μήτε ὑπό χρῆμα μήτε ὑπό ἄλλος τις ἐλπίς τοιοῦτος δελεάζω ὑφίστημι ὁ πάρειμι συνουσία , ἀλλά ὁ σύνεσις καί ἀνδρεία καί μεγαλόνοια ὁ ἀνήρ θαυμάζω ἐθέλω κοινωνέω πρᾶξις ὁ τοιοῦτος , δείδω μή πρός ὁ ἐπιφέρω κατηγορία κολακεία αἰτία προσλαμβάνω εἶτα εὑρίσκω ἧλος , φημί , ἐκκρούω ὁ ἧλος , καί μέγας γε ὁ μικρός , ὅσος κολακεία ὁ ἄλλος ἅπας κακός ὁ δουλοπρεπής εἰμί καί οὗτος κακός νομίζω .
lucianus.apologia 10
τί οὖν ἄλλο , εἰ μήτε ταῦτα μήτε ἐκεῖνα λέγειν δοκεῖ , ὑπόλοιπόν ἐστιν ἢ ὁμολογεῖν μηδὲ ἓν ὑγιὲς εἰπεῖν ἔχειν ; μία μοι ἴσως ἐκείνη ἄγκυρα ἔτι ἄβροχος , ὀδύρεσθαι τὸ γῆρας καὶ τὴν νόσον καὶ μετὰ τούτων τὴν πενίαν πάντα ποιεῖν καὶ πάσχειν ἀναπείθουσαν , ὡς ἐκφύγοι τις αὐτήν · καὶ ἐν τῷ τοιούτῳ οὐκ ἄκαιρον ἴσως καὶ τὴν τοῦ Εὐριπίδου Μήδειαν παρακαλέσαι παρελθοῦσαν εἰπεῖν ὑπὲρ ἐμοῦ ἐκεῖνα τὰ ἰαμβεῖα μικρὸν αὐτὰ παρῳδήσασαν · καὶ μανθάνω μὲν οἷα δρᾶν μέλλω κακά , πενία δὲ κρείσσων τῶν ἐμῶν βουλευμάτων . τὸ μὲν γὰρ τοῦ Θεόγνιδος κἂν ἐγὼ μὴ λέγω , τίς οὐκ οἶδεν , οὐκ ἀπαξιοῦντος , καὶ ἐς βαθυκήτεα πόντον σφᾶς αὐτοὺς ῥιπτεῖν καὶ κατὰ κρημνῶν γε ἠλιβάτων , εἰ μέλλει τις οὕτως ἀποδράσεσθαι τὴν πενίαν ;
Lemmas: τίς οὖν ἄλλος , εἰ μήτε οὗτος μήτε ἐκεῖνος λέγω δοκέω , ὑπόλοιπος εἰμί ἤ ὁμολογέω μηδέ εἷς ὑγιής λέγω ἔχω ; εἷς ἐγώ ἴσως ἐκεῖνος ἄγκυρα ἔτι ἄβροχος , ὀδύρομαι ὁ γῆρας καί ὁ νόσος καί μετά οὗτος ὁ πενία πᾶς ποιέω καί πάσχω ἀναπείθω , ὡς ἐκφεύγω τις αὐτός · καί ἐν ὁ τοιοῦτος οὐ ἄκαιρος ἴσως καί ὁ ὁ Εὐριπίδης Μήδεια παρακαλέω παρέρχομαι λέγω ὑπέρ ἐγώ ἐκεῖνος ὁ ἰαμβεῖος μικρός αὐτός παρῳδέω · καί μανθάνω μέν οἷος δράω μέλλω κακός , πενία δέ κρατύς ὁ ἐμός βούλευμα . ὁ μέν γάρ ὁ Θέογνις ἐάν ἐγώ μή λέγω , τίς οὐ οἶδα , οὐ ἀπαξιόω , καί εἰς βαθυκήτης πόντος σφεῖς αὐτός ῥίπτω καί κατά κρημνός γε ἠλίβατος , εἰ μέλλω τις οὕτως ἀποδιδράσκω ὁ πενία ;
lucianus.apologia 11
ταῦτα μὲν εἶναι δοκεῖ , ἅ τις ἂν ὡς ἐν τοιούτῳ ἀπολογήσασθαι ἔχοι , οὐ πάνυ εὐπρόσωπον ἕκαστον αὐτῶν . σὺ δέ μοι θάρρει , ὦ ἑταῖρε , ὡς οὐδενὶ τούτων ἐμοῦ χρησομένου · μὴ γὰρ τοσοῦτός ποτε λιμὸς καταλάβοι τὸ Ἄργος , ὡς τὴν Κυλλάραβιν σπείρειν ἐπιχειρεῖν · οὐδʼ ἡμεῖς οὕτω πένητες εὐλόγου ἀπολογίας ὡς ὑπὸ ἀπορίας τὰ τοιαῦτα κρησφύγετα πρὸς τὴν κατηγορίαν ζητεῖν . ἀλλά μοι ἐκεῖνο ἐννόησον , ὡς πάμπολυ διαφέρει , ἐς οἰκίαν τινὸς πλουσίου ὑπόμισθον παρελθόντα δουλεύειν καὶ ἀνέχεσθαι ὅσα μοί φησι τὸ βιβλίον , ἢ δημοσίᾳ πράττοντά τι τῶν κοινῶν καὶ ἐς δύναμιν πολιτευόμενον ἐπὶ τούτῳ παρὰ βασιλέως μισθοφορεῖν . διελθὼν δὴ καὶ ἰδίᾳ καταθεὶς ἑκάτερον σκόπει · εὑρήσεις γὰρ τὸ τῶν μουσικῶν δὴ τοῦτο , δὶς διὰ πασῶν τὸ πρᾶγμα , καὶ τοσοῦτον ἐοικότας ἀλλήλοις τοὺς βίους , ὅσον μόλυβδος ἀργύρῳ καὶ χαλκὸς χρυσῷ καὶ ἀνεμώνη ῥόδῳ καὶ ἀνθρώπῳ πίθηκος · μισθὸς μὲν γὰρ δὴ κἀκεῖ κἀνταῦθα καὶ τὸ ὑπʼ ἄλλῳ τάττεσθαι , τὸ δὲ πρᾶγμα παμπόλλην ἔχει τὴν διαφωνίαν . ἐκεῖ μὲν γὰρ δουλεία σαφὴς καὶ οὐ πολὺ τῶν ἀργυρωνήτων καὶ οἰκοτρίβων διαφέρουσιν οἱ ἐπὶ τῷ τοιουτωῒ εἰσιόντες , οἱ δὲ τὰ κοινὰ διὰ χειρὸς ἔχοντες καὶ πόλεσι καὶ ἔθνεσιν ὅλοις σφᾶς αὐτοὺς χρησίμους παρέχοντες οὐκ ἂν εἰκότως ἐκ μόνου τοῦ μισθοῦ διαβάλλοιντο καὶ ἐς ὁμοιότητα καὶ κοινωνίαν τῆς κατηγορίας καθέλκοιντο · ἐπεὶ οὐκ ἂν φθάνοι τις ἁπάσας ἀναιρῶν τὰς τοιαύτας προστασίας , καὶ οὔτε οἱ τοσαῦτα ἔθνη ἐπιτροπεύοντες οὔθʼ οἱ τὰς πόλεις ἁρμόττοντες οὔθʼ οἱ τὰς φάλαγγας ἢ στρατόπεδα ὅλα ἐγχειριζόμενοι ὀρθῶς ποιήσουσιν , ἐπεὶ καὶ μισθὸς αὐτῶν τῷ ἔργῳ πρόσεστιν . ἀλλʼ οὐκ ἀφʼ ἑνός , οἶμαι , χρὴ ἀνατρέπειν τὰ πάντα οὐδʼ ἰσοτιμίαν τῶν μισθοφορούντων καθιστάναι .
Lemmas: οὗτος μέν εἰμί δοκέω , ὅς τις ἄν ὡς ἐν τοιοῦτος ἀπολογέομαι ἔχω , οὐ πάνυ εὐπρόσωπος ἕκαστος αὐτός . σύ δέ ἐγώ θαρσέω , ὦ ἑταῖρος , ὡς οὐδείς οὗτος ἐγώ χράω · μή γάρ τοσοῦτος ποτέ λιμός καταλαμβάνω ὁ Ἄργος , ὡς ὁ Κυλλάραβις σπείρω ἐπιχειρέω · οὐδέ ἐγώ οὕτως πένης εὔλογος ἀπολογία ὡς ὑπό ἀπορία ὁ τοιοῦτος κρησφύγετον πρός ὁ κατηγορία ζητέω . ἀλλά ἐγώ ἐκεῖνος ἐννοέω , ὡς πάμπολυς διαφέρω , εἰς οἰκία τις πλούσιος ὑπόμισθος παρέρχομαι δουλεύω καί ἀνέχω ὅσος ἐγώ φημί ὁ βιβλίον , ἤ δημοσίᾳ πράσσω τις ὁ κοινός καί εἰς δύναμις πολιτεύω ἐπί οὗτος παρά βασιλεύς μισθοφορέω . διέρχομαι δή καί ἴδιος κατατίθημι ἑκάτερος σκοπέω · εὑρίσκω γάρ ὁ ὁ μουσικός δή οὗτος , δίς διά πᾶς ὁ πρᾶγμα , καί τοσοῦτος ἔοικα ἀλλήλων ὁ βίος , ὅσος μόλυβδος ἄργυρος καί χαλκός χρυσός καί ἀνεμώνη ῥόδος καί ἄνθρωπος πίθηκος · μισθός μέν γάρ δή ἐκεῖ ἐνταῦθα καί ὁ ὑπό ἄλλος τάσσω , ὁ δέ πρᾶγμα πάμπολυς ἔχω ὁ διαφωνία . ἐκεῖ μέν γάρ δουλεία σαφής καί οὐ πολύς ὁ ἀργυρώνητος καί οἰκότριψ διαφέρω ὁ ἐπί ὁ τοιουτωΐ εἰσέρχομαι , ὁ δέ ὁ κοινός διά χείρ ἔχω καί πόλις καί ἔθνος ὅλος σφεῖς αὐτός χρήσιμος παρέχω οὐ ἄν ἔοικα ἐκ μόνος ὁ μισθός διαβάλλω καί εἰς ὁμοιότης καί κοινωνία ὁ κατηγορία καθέλκω · ἐπεί οὐ ἄν φθάνω τις ἅπας ἀναιρέω ὁ τοιοῦτος προστασία , καί οὔτε ὁ τοσοῦτος ἔθνος ἐπιτροπεύω οὔτε ὁ ὁ πόλις ἁρμόζω οὔτε ὁ ὁ φάλαγξ ἤ στρατόπεδον ὅλος ἐγχειρίζω ὀρθός ποιέω , ἐπεί καί μισθός αὐτός ὁ ἔργον πρόσειμι . ἀλλά οὐ ἀπό εἷς , οἴομαι , χρή ἀνατρέπω ὁ πᾶς οὐδέ ἰσοτιμία ὁ μισθοφορέω καθίστημι .
lucianus.apologia 12
τὸ δὲ ὅλον οὐ τοὺς μισθαρνοῦντας ἅπαντας ἐγὼ φαύλῳ βίῳ συνεῖναι ἔφασκον , ἀλλὰ τοὺς ἐν ταῖς οἰκίαις ἐπὶ προφάσει παιδεύσεως δουλεύοντας ᾤκτειρον . τουτὶ δέ , ὦ ἑταῖρε , τὸ ἡμέτερον πρᾶγμα παντάπασιν ἑτεροῖόν ἐστιν , εἴ γε τὰ μὲν οἴκοι ἰσότιμα ἡμῖν , δημοσίᾳ δὲ τῆς μεγίστης ἀρχῆς κοινωνοῦμεν καὶ τὸ μέρος συνδιαπράττομεν . ἔγωγʼ οὖν , εἰ σκέψαιο , δόξαιμʼ ἄν σοι οὐ τὸ σμικρότατον τῆς Αἰγυπτίας ταύτης ἀρχῆς ἐγκεχειρίσθαι , τὰς δίκας εἰσάγειν καὶ τάξιν αὐταῖς τὴν προσήκουσαν ἐπιτιθέναι καὶ τῶν πραττομένων καὶ λεγομένων ἁπαξαπάντων ὑπομνήματα γράφεσθαι καὶ τάς τε ῥητορείας τῶν δικαιολογούντων ῥυθμίζειν καὶ τὰς τοῦ ἄρχοντος γνώσεις πρὸς τὸ σαφέστατον ἅμα καὶ ἀκριβέστατον σὺν πίστει τῇ μεγίστῃ διαφυλάττειν καὶ παραδιδόναι δημοσίᾳ πρὸς τὸν ἀεὶ χρόνον ἀποκεισομένας , καὶ ὁ μισθὸς οὐκ ἰδιωτικός , ἀλλὰ παρὰ τοῦ βασιλέως , οὐ σμικρὸς οὐδὲ οὗτος , ἀλλὰ πολυτάλαντος · καὶ τὰ μετὰ ταῦτα δὲ οὐ φαῦλαι ἐλπίδες , εἰ τὰ εἰκότα γίγνοιτο , ἀλλʼ ἔθνος ἐπιτραπῆναι ἤ τινας ἄλλας πράξεις βασιλικάς .
Lemmas: ὁ δέ ὅλος οὐ ὁ μισθαρνέω ἅπας ἐγώ φαῦλος βίος σύνειμι φάσκω , ἀλλά ὁ ἐν ὁ οἰκία ἐπί πρόφασις παίδευσις δουλεύω οἰκτίρω . οὗτος δέ , ὦ ἑταῖρος , ὁ ἡμέτερος πρᾶγμα παντάπασι ἑτεροῖος εἰμί , εἰ γε ὁ μέν οἴκοι ἰσότιμος ἐγώ , δημοσίᾳ δέ ὁ μέγας ἀρχή κοινωνέω καί ὁ μέρος συνδιαπράσσω . ἐγώ οὖν , εἰ σκοπέω , δοκέω ἄν σύ οὐ ὁ μικρός ὁ Αἰγύπτιος οὗτος ἀρχή ἐγχειρίζω , ὁ δίκη εἰσάγω καί τάξις αὐτός ὁ προσήκω ἐπιτίθημι καί ὁ πράσσω καί λέγω ἁπαξάπας ὑπόμνημα γράφω καί ὁ τε ῥητορεία ὁ δικαιολεογέω ῥυθμίζω καί ὁ ὁ ἄρχων γνῶσις πρός ὁ σαφής ἅμα καί ἀκριβής σύν πίστις ὁ μέγας διαφυλάσσω καί παραδίδωμι δημοσίᾳ πρός ὁ ἀεί χρόνος ἀπόκειμαι , καί ὁ μισθός οὐ ἰδιωτικός , ἀλλά παρά ὁ βασιλεύς , οὐ μικρός οὐδέ οὗτος , ἀλλά πολυτάλαντος · καί ὁ μετά οὗτος δέ οὐ φαῦλος ἐλπίς , εἰ ὁ ἔοικα γίγνομαι , ἀλλά ἔθνος ἐπιτρέπω ἤ τις ἄλλος πρᾶξις βασιλικός .
lucianus.apologia 13
ἐθέλω γοῦν ἐκ περιττοῦ χρησάμενος τῇ παρρησίᾳ καὶ ὁμόσε χωρήσας τῷ ἐπιφερομένῳ ἐγκλήματι καθʼ ὑπερβολὴν ἀπολογήσασθαι , καὶ δὴ φημί σοι μηδένα μηδὲν ἀμισθὶ ποιεῖν , οὐδʼ ἂν τοὺς τὰ μέγιστα πράττοντας εἴπῃς , ὅπου μηδὲ βασιλεὺς αὐτὸς ἄμισθός ἐστιν . οὐ φόρους λέγω οὐδὲ δασμούς , ὁπόσοι παρὰ τῶν ἀρχομένων ἐπέτειοι φοιτῶσιν , ἀλλʼ ἔστι βασιλεῖ μισθὸς μέγιστος ἔπαινοι καὶ ἡ παρὰ πᾶσιν εὔκλεια καὶ τὸ ἐπὶ ταῖς εὐεργεσίαις προσκυνεῖσθαι , καὶ εἰκόνες δὲ καὶ νεῲ καὶ τεμένη , ὁπόσα παρὰ τῶν ἀρχομένων ἔχουσι , μισθοὶ καὶ ταῦτά εἰσιν ὑπὲρ τῶν φροντίδων καὶ προνοίας , ἣν εἰσφέρονται προσκοποῦντες ἀεὶ τὰ κοινὰ καὶ βελτίω ποιοῦντες . ὡς δὴ μικρὰ μεγάλοις εἰκάζειν , ἢν ἐθέλῃς ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς τοῦ σωροῦ κορυφῆς ἐφʼ ἕκαστον τούτων , ἀφʼ ὧν σύγκειται , καταβαίνειν , ὄψει ὅτι μεγέθει καὶ σμικρότητι διαλλάττομεν τῶν ἀκροτάτων , τα δʼ ἄλλα μισθοφόροι ὁμοίως ἅπαντες .
Lemmas: ἐθέλω γοῦν ἐκ περισσός χράω ὁ παρρησία καί ὁμόσε χωρέω ὁ ἐπιφέρω ἔγκλημα κατά ὑπερβολή ἀπολογέομαι , καί δή φημί σύ μηδείς μηδείς ἀμισθί ποιέω , οὐδέ ἐάν ὁ ὁ μέγας πράσσω λέγω , ὅπου μηδέ βασιλεύς αὐτός ἄμισθος εἰμί . οὐ φόρος λέγω οὐδέ δασμός , ὁπόσος παρά ὁ ἄρχω ἐπέτειος φοιτάω , ἀλλά εἰμί βασιλεύς μισθός μέγας ἔπαινος καί ὁ παρά πᾶς εὔκλεια καί ὁ ἐπί ὁ εὐεργεσία προσκυνέω , καί εἰκών δέ καί ναός καί τέμενος , ὁπόσος παρά ὁ ἄρχω ἔχω , μισθός καί οὗτος εἰμί ὑπέρ ὁ φροντίς καί πρόνοια , ὅς εἰσφέρω προσκοπέω ἀεί ὁ κοινός καί ἀγαθός ποιέω . ὡς δή μικρός μέγας εἰκάζω , ἐάν ἐθέλω ἄρχω ἀπό ὁ ὁ σωρός κορυφή ἐπί ἕκαστος οὗτος , ἀπό ὅς σύγκειμαι , καταβαίνω , ὄψις ὅτι μέγεθος καί μικρότης διαλλάσσω ὁ ἄκρος , ὁ δέ ἄλλος μισθοφόρος ὅμοιος ἅπας .
lucianus.apologia 14
εἰ μὲν οὖν τοῦτον ἐτεθείκειν τὸν νόμον , μηδένα μηδὲν πράττειν , ἔνοχος ἂν εἰκότως ἐδόκουν τῇ παρανομίᾳ , εἰ δὲ τοῦτο μὲν οὐδαμοῦ τοῦ βιβλίου λέλεκταί μοι , χρὴ δὲ τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα ἐνεργὸν εἶναι , τί ἂν ἄλλο ἐς δέον αὑτῷ χρῷτο , ἢ φίλοις συμπονῶν πρὸς τὰ βέλτιστα κἀν τῷ μέσῳ ὑπαίθριος πεῖραν αὑτοῦ διδοὺς ὅπως ἔχει πίστεως καὶ σπουδῆς καὶ εὐνοίας πρὸς τὰ ἐγκεχειρισμένα , ὡς μὴ τὸ Ὁμηρικὸν ἐκεῖνο ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης εἴη .
Lemmas: εἰ μέν οὖν οὗτος τίθημι ὁ νόμος , μηδείς μηδείς πράσσω , ἔνοχος ἄν ἔοικα δοκέω ὁ παρανομία , εἰ δέ οὗτος μέν οὐδαμοῦ ὁ βιβλίον λέγω ἐγώ , χρή δέ ὁ ἀγαθός ἀνήρ ἐνεργός εἰμί , τίς ἄν ἄλλος εἰς δέον ἑαυτοῦ χράω , ἤ φίλος συμπονέω πρός ὁ ἀγαθός ἐν ὁ μέσος ὑπαίθριος πεῖρα ἑαυτοῦ δίδωμι ὅπως ἔχω πίστις καί σπουδή καί εὔνοια πρός ὁ ἐγχειρίζω , ὡς μή ὁ Ὁμηρικός ἐκεῖνος ἐτώσιος ἄχθος ἄρουρα εἰμί .
lucianus.apologia 15
πρὸ δὲ τῶν ὅλων μεμνῆσθαι χρὴ τοὺς ἐπιτιμῶντας , ὅτι οὐ σοφῷ ὄντι μοι — εἰ δή τις καὶ ἄλλος ἐστί που σοφός — ἐπιτιμήσουσιν , ἀλλὰ τῷ ἐκ τοῦ πολλοῦ δήμου , λόγους μὲν ἀσκήσαντι καὶ τὰ μέτρια ἐπαινουμένῳ ἐπʼ αὐτοῖς , πρὸς δὲ τὴν ἄκραν ἐκείνην τῶν κορυφαίων ἀρετὴν οὐ πάνυ γεγυμνασμένῳ · καὶ μὰ Δίʼ οὐδʼ ἐπὶ τούτῳ ἀνιᾶσθαί μοι ἄξιον , ὅτι μηδὲ ἄλλῳ ἐγὼ γοῦν ἐντετύχηκα τὴν τοῦ σοφοῦ ὑπόσχεσιν ἀποπληροῦντι . σοῦ μέντοι καὶ θαυμάσαιμʼ ἂν ἐπιτιμῶντός μου τῷ νυνὶ βίῳ , εἴ γε ἐπιτιμῴης , ὃν πρὸ πολλοῦ ᾔδεις ἐπὶ ῥητορικῇ δημοσίᾳ μεγίστας μισθοφορὰς ἐνεγκάμενον , ὁπότε κατὰ θέαν τοῦ ἑσπερίου Ὠκεανοῦ καὶ τὴν Κελτικὴν ἅμα ἐπιὼν ἐνέτυχες ἡμῖν τοῖς μεγαλομίσθοις τῶν σοφιστῶν ἐναριθμουμένοις . ταῦτά σοι , ὦ ἑταῖρε , καίτοι ἐν μυρίαις ταῖς ἀσχολίαις ὢν ὅμως ἀπελογησάμην , οὐκ ἐν παρέργῳ θέμενος τὴν λευκὴν παρὰ σοῦ καὶ πλήρη μοι ἐνεχθῆναι · ἐπεὶ πρός γε τοὺς ἄλλους , κἂν συνάμα πάντες κατηγορῶσιν , ἱκανὸν ἂν εἴη μοι τό , οὐ φροντὶς Ἱπποκλείδῃ .
Lemmas: πρό δέ ὁ ὅλος μιμνῄσκω χρή ὁ ἐπιτιμάω , ὅτι οὐ σοφός εἰμί ἐγώ — εἰ δή τις καί ἄλλος εἰμί που σοφός — ἐπιτιμάω , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ πολύς δῆμος , λόγος μέν ἀσκέω καί ὁ μέτριος ἐπαινέω ἐπί αὐτός , πρός δέ ὁ ἄκρα ἐκεῖνος ὁ κορυφαῖος ἀρετή οὐ πάνυ γυμνάζω · καί μά Ζεύς οὐδέ ἐπί οὗτος ἀνιάω ἐγώ ἄξιος , ὅτι μηδέ ἄλλος ἐγώ γοῦν ἐντυγχάνω ὁ ὁ σοφός ὑπόσχεσις ἀποπληρόω . σύ μέντοι καί θαυμάζω ἄν ἐπιτιμάω ἐγώ ὁ νυνί βίος , εἰ γε ἐπιτιμάω , ὅς πρό πολύς οἶδα ἐπί ῥητορικός δημόσιος μέγας μισθοφορά φέρω , ὁπότε κατά θέα ὁ ἑσπέριος Ὠκεανός καί ὁ Κελτικός ἅμα ἐπέρχομαι ἐντυγχάνω ἐγώ ὁ μεγαλόμισθος ὁ σοφιστής ἐναριθμέω . οὗτος σύ , ὦ ἑταῖρος , καίτοι ἐν μυρίος ὁ ἀσχολία εἰμί ὅμως ἀπολογέομαι , οὐ ἐν πάρεργος τίθημι ὁ λευκός παρά σύ καί πλήρης ἐγώ φέρω · ἐπεί πρός γε ὁ ἄλλος , ἐάν συνάμα πᾶς κατηγορέω , ἱκανός ἄν εἰμί ἐγώ ὁ , οὐ φροντίς Ἱπποκλείδης .