lucianus.anacharsis 38
ἐπεὶ δὲ φής , ὦ Ἀνάχαρσι , καὶ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα ἐπελεύσεσθαι , μέμνησο ἤν ποτε καὶ εἰς Λακεδαίμονα ἔλθῃς , μὴ καταγελάσαι μηδὲ ἐκείνων μηδὲ οἴεσθαι μάτην πονεῖν αὐτούς , ὁπόταν ἢ σφαίρας πέρι ἐν τῷ θεάτρῳ συμπεσόντες παίωσιν ἀλλήλους ἢ εἰς χωρίον εἰσελθόντες ὕδατι περιγεγραμμένον , εἰς φάλαγγα διαστάντες , τὰ πολεμίων ἀλλήλους ἐργάζωνται γυμνοὶ καὶ αὐτοί , ἄχρις ἂν ἐκβάλωσι τοῦ περιγράμματος τὸ ἕτερον σύνταγμα οἱ ἕτεροι , τοὺς κατὰ Λυκοῦργον οἱ καθʼ Ἡρακλέα ἢ ἔμπαλιν , συνωθοῦντες εἰς τὸ ὕδωρ · τὸ γὰρ ἀπὸ τούτου εἰρήνη λοιπὸν καὶ οὐδεὶς ἂν ἔτι παίσειε . μάλιστα δὲ ἢν ὁρᾷς μαστιγουμένους αὐτοὺς ἐπὶ τῷ βωμῷ καὶ αἵματι ῥεομένους , πατέρας δὲ καὶ μητέρας παρεστώσας οὐχ ὅπως ἀνιωμένας ἐπὶ τοῖς γιγνομένοις ἀλλὰ καὶ ἀπειλούσας , εἰ μὴ ἀντέχοιεν πρὸς τὰς πληγάς , καὶ ἱκετευούσας ἐπὶ μήκιστον διαρκέσαι πρὸς τὸν πόνον καὶ ἐγκαρτερῆσαι τοῖς δεινοῖς . πολλοὶ γοῦν καὶ ἐναπέθανον τῷ ἀγῶνι μὴ ἀξιώσαντες ἀπαγορεῦσαι ζῶντες ἔτι ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν οἰκείων μηδὲ εἶξαι τοῖς σώμασιν · ὧν καὶ τοὺς ἀνδριάντας ὄψει τιμωμένους δημοσίᾳ ὑπὸ τῆς Σπάρτης ἀνασταθέντας . Ὅταν τοίνυν ὁρᾷς κἀκεῖνα , μήτε μαίνεσθαι ὑπολάβῃς αὐτοὺς μήτε εἴπῃς , ὡς οὐδεμιᾶς ἕνεκα αἰτίας ἀναγκαίας ταλαιπωροῦσι , μήτε τυράννου βιαζομένου μήτε πολεμίων διατιθέντων . εἴποι γὰρ ἄν σοι καὶ ὑπὲρ ἐκείνων Λυκοῦργος ὁ νομοθέτης αὐτῶν πολλὰ τὰ εὔλογα καὶ ἃ συνιδὼν κολάζει αὐτούς , οὐκ ἐχθρὸς ὢν οὐδὲ ὑπὸ μίσους αὐτὸ δρῶν οὐδὲ τὴν νεολαίαν τῆς πόλεως εἰκῆ παραναλίσκων , ἀλλὰ καρτερικωτάτους καὶ παντὸς δεινοῦ κρείττονας ἀξιῶν εἶναι τοὺς σώζειν μέλλοντας τὴν πατρίδα . καίτοι κἂν μὴ ὁ Λυκοῦργος εἴπῃ , ἐννοεῖς , οἶμαι , καὶ αὐτὸς ὡς οὐκ ἄν ποτε ληφθεὶς ὁ τοιοῦτος ἐν πολέμῳ ἀπόρρητόν τι ἐξείποι τῆς Σπάρτης αἰκιζομένων τῶν ἐχθρῶν , ἀλλὰ καταγελῶν αὐτῶν μαστιγοῖτο ἂν ἁμιλλώμενος πρὸς τὸν παίοντα , ὁπότερος ἀπαγορεύσειεν .
Lemmas: ἐπεί δέ φημί , ὦ Ἀνάχαρσις , καί ὁ ἄλλος Ἑλλάς ἐπέρχομαι , μιμνῄσκω ἐάν ποτέ καί εἰς Λακεδαίμων ἔρχομαι , μή καταγελάω μηδέ ἐκεῖνος μηδέ οἴομαι μάτην πονέω αὐτός , ὁπόταν ἤ σφαῖρα περί ἐν ὁ θέατρον συμπίπτω παίω ἀλλήλων ἤ εἰς χωρίον εἰσέρχομαι ὕδωρ περιγράφω , εἰς φάλαγξ διΐστημι , ὁ πολέμιος ἀλλήλων ἐργάζομαι γυμνός καί αὐτός , ἄχρι ἄν ἐκβάλλω ὁ περίγραμμα ὁ ἕτερος σύνταγμα ὁ ἕτερος , ὁ κατά Λυκοῦργος ὁ κατά Ἡρακλῆς ἤ ἔμπαλιν , συνωθέω εἰς ὁ ὕδωρ · ὁ γάρ ἀπό οὗτος εἰρήνη λοιπός καί οὐδείς ἄν ἔτι παίω . μάλα δέ ἐάν ὁράω μαστιγόω αὐτός ἐπί ὁ βωμός καί αἷμα ῥέω , πατήρ δέ καί μήτηρ παρίστημι οὐ ὅπως ἀνιόομαι ἐπί ὁ γίγνομαι ἀλλά καί ἀπειλέω , εἰ μή ἀντέχω πρός ὁ πληγή , καί ἱκετεύω ἐπί μήκιστος διαρκέω πρός ὁ πόνος καί ἐγκαρτερέω ὁ δεινός . πολύς γοῦν καί ἐναποθνῄσκω ὁ ἀγών μή ἀξιόω ἀπαγορεύω ζάω ἔτι ἐν ὀφθαλμός ὁ οἰκεῖος μηδέ εἴκω ὁ σῶμα · ὅς καί ὁ ἀνδριάς ὁράω τιμάω δημοσίᾳ ὑπό ὁ Σπάρτη ἀνίστημι . ὅταν τοίνυν ὁράω ἐκεῖνος , μήτε μαίνομαι ὑπολαμβάνω αὐτός μήτε λέγω , ὡς οὐδείς ἕνεκα αἰτία ἀναγκαῖος ταλαιπωρέω , μήτε τύραννος βιάζω μήτε πολέμιος διατίθημι . λέγω γάρ ἄν σύ καί ὑπέρ ἐκεῖνος Λυκοῦργος ὁ νομοθέτης αὐτός πολύς ὁ εὔλογος καί ὅς συνοράω κολάζω αὐτός , οὐ ἐχθρός εἰμί οὐδέ ὑπό μῖσος αὐτός δράω οὐδέ ὁ νεολαία ὁ πόλις εἰκῇ παραναλίσκω , ἀλλά καρτερικός καί πᾶς δεινός κρατύς ἀξιόω εἰμί ὁ σῴζω μέλλω ὁ πατρίς . καίτοι ἐάν μή ὁ Λυκοῦργος λέγω , ἐννοέω , οἴομαι , καί αὐτός ὡς οὐ ἄν ποτέ λαμβάνω ὁ τοιοῦτος ἐν πόλεμος ἀπόρρητος τις ἐκλέγω ὁ Σπάρτη αἰκίζω ὁ ἐχθρός , ἀλλά καταγελάω αὐτός μαστιγόω ἄν ἁμιλλάομαι πρός ὁ παίω , ὁπότερος ἀπαγορεύω .