lucianus.anacharsis 20
οὐκοῦν διὰ βραχέων προακοῦσαι χρή σε ἃ περὶ πόλεως καὶ πολιτῶν ἡμῖν δοκεῖ . πόλιν γὰρ ἡμεῖς οὐ τὰ οἰκοδομήματα ἡγούμεθα εἶναι , οἷον τείχη καὶ ἱερὰ καὶ νεωσοίκους , ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὥσπερ σῶμά τι ἑδραῖον καὶ ἀκίνητον ὑπάρχειν εἰς ὑποδοχὴν καὶ ἀσφάλειαν τῶν πολιτευομένων , τὸ δὲ πᾶν κῦρος ἐν τοῖς πολίταις τιθέμεθα · τούτους γὰρ εἶναι τοὺς ἀναπληροῦντας καὶ διατάττοντας καὶ ἐπιτελοῦντας ἕκαστα καὶ φυλάττοντας , οἷόν τι ἐν ἡμῖν ἑκάστῳ ἐστὶν ἡ ψυχή . τοῦτο δὴ τοίνυν κατανοήσαντες ἐπιμελούμεθα μέν , ὡς ὁρᾷς , καὶ τοῦ σώματος τῆς πόλεως , κατακοσμοῦντες αὐτὸ ὡς κάλλιστον ἡμῖν εἴη , ἔνδοθέν τε οἰκοδομήμασιν κατεσκευασμένον καὶ ταῖς ἔκτοσθεν ταύταις περιβολαῖς εἰς τὸ ἀσφαλέστατον πεφραγμένον . μάλιστα δὲ καὶ ἐξ ἅπαντος τοῦτο προνοοῦμεν , ὅπως οἱ πολῖται ἀγαθοὶ μὲν τὰς ψυχάς , ἰσχυροὶ δὲ τὰ σώματα γίγνοιντο · τοὺς γὰρ τοιούτους σφίσι τε αὐτοῖς καλῶς χρήσεσθαι ἐν εἰρήνῃ συμπολιτευομένους καὶ ἐκ πολέμου σώσειν τὴν πόλιν καὶ ἐλευθέραν καὶ εὐδαίμονα διαφυλάξειν . τὴν μὲν δὴ πρώτην ἀνατροφὴν αὐτῶν μητράσι καὶ τίτθαις καὶ παιδαγωγοῖς ἐπιτρέπομεν ὑπὸ παιδείαις ἐλευθερίοις ἄγειν τε καὶ τρέφειν αὐτούς , ἐπειδὰν δὲ συνετοὶ ἤδη γίγνωνται τῶν καλῶς ἐχόντων , καὶ αἰδὼς καὶ ἐρύθημα καὶ φόβος καὶ ἐπιθυμία τῶν ἀρίστων ἀναφύηται αὐτοῖς , καὶ αὐτὰ ἤδη τὰ σώματα ἀξιόχρεα δοκῇ πρὸς τοὺς πόνους παγιώτερα γιγνόμενα καὶ πρὸς τὸ ἰσχυρότερον συνιστάμενα , τηνικαῦτα ἤδη παραλαβόντες αὐτοὺς διδάσκομεν , ἄλλα μὲν τῆς ψυχῆς μαθήματα καὶ γυμνάσια προτιθέντες , ἄλλως δὲ πρὸς τοὺς πόνους καὶ τὰ σώματα ἐθίζοντες . οὐ γὰρ ἱκανὸν ἡμῖν ἔδοξε τὸ μόνον φῦναι ὡς ἔφυ ἕκαστος ἤτοι κατὰ τὸ σῶμα ἢ κατὰ τὴν ψυχήν , ἀλλὰ καὶ παιδεύσεως καὶ μαθημάτων ἐπʼ αὐτοὺς δεόμεθα , ὑφʼ ὧν τά τε εὐφυῶς διακείμενα βελτίω παρὰ πολὺ γίγνοιτο ἂν καὶ τὰ φαύλως ἔχοντα μετακοσμοῖτο πρὸς τὸ βέλτιον . καὶ τὸ παράδειγμα ἡμῖν παρὰ τῶν γεωργῶν , οἳ τὰ φυτὰ μέχρι μὲν πρόσγεια καὶ νήπιά ἐστι , σκέπουσιν καὶ περιφράττουσιν ὡς μὴ βλάπτοιντο ὑπὸ τῶν πνευμάτων , ἐπειδὰν δὲ ἤδη παχύνηται τὸ ἔρνος , τηνικαῦτα περιτέμνουσίν τε τὰ περιττὰ καὶ παραδιδόντες αὐτὰ τοῖς ἀνέμοις δονεῖν καὶ διασαλεύειν καρπιμώτερα ἐξεργάζονται .
Lemmas: οὐκοῦν διά βραχύς προακούω χρή σύ ὅς περί πόλις καί πολίτης ἐγώ δοκέω . πόλις γάρ ἐγώ οὐ ὁ οἰκοδόμημα ἡγέομαι εἰμί , οἷος τεῖχος καί ἱερόν καί νεώσοικος , ἀλλά οὗτος μέν ὥσπερ σῶμα τις ἑδραῖος καί ἀκίνητος ὑπάρχω εἰς ὑποδοχή καί ἀσφάλεια ὁ πολιτεύω , ὁ δέ πᾶς κῦρος ἐν ὁ πολίτης τίθημι · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀναπληρόω καί διατάσσω καί ἐπιτελέω ἕκαστος καί φυλάσσω , οἷος τις ἐν ἐγώ ἕκαστος εἰμί ὁ ψυχή . οὗτος δή τοίνυν κατανοέω ἐπιμελέομαι μέν , ὡς ὁράω , καί ὁ σῶμα ὁ πόλις , κατακοσμέω αὐτός ὡς καλός ἐγώ εἰμί , ἔνδοθεν τε οἰκοδόμημα κατασκευάζω καί ὁ ἔκτοσθε οὗτος περιβολή εἰς ὁ ἀσφαλής φράσσω . μάλα δέ καί ἐκ ἅπας οὗτος προνοέω , ὅπως ὁ πολίτης ἀγαθός μέν ὁ ψυχή , ἰσχυρός δέ ὁ σῶμα γίγνομαι · ὁ γάρ τοιοῦτος σφεῖς τε αὐτός καλός χράω ἐν εἰρήνη συμπολιτεύω καί ἐκ πόλεμος σῴζω ὁ πόλις καί ἐλεύθερος καί εὐδαίμων διαφυλάσσω . ὁ μέν δή πρῶτος ἀνατροφή αὐτός μήτηρ καί τίτθη καί παιδαγωγός ἐπιτρέπω ὑπό παιδεία ἐλευθέριος ἄγω τε καί τρέφω αὐτός , ἐπειδάν δέ συνετός ἤδη γίγνομαι ὁ καλός ἔχω , καί αἰδώς καί ἐρύθημα καί φόβος καί ἐπιθυμία ὁ ἀγαθός ἀναφύω αὐτός , καί αὐτός ἤδη ὁ σῶμα ἀξιόχρεως δοκέω πρός ὁ πόνος πάγιος γίγνομαι καί πρός ὁ ἰσχυρός συνιστάω , τηνικαῦτα ἤδη παραλαμβάνω αὐτός διδάσκω , ἄλλος μέν ὁ ψυχή μάθημα καί γυμνάσιον προστίθημι , ἄλλος δέ πρός ὁ πόνος καί ὁ σῶμα ἐθίζω . οὐ γάρ ἱκανός ἐγώ δοκέω ὁ μόνος φύω ὡς φύω ἕκαστος ἤτοι κατά ὁ σῶμα ἤ κατά ὁ ψυχή , ἀλλά καί παίδευσις καί μάθημα ἐπί αὐτός δέω , ὑπό ὅς ὁ τε εὐφυής διάκειμαι ἀγαθός παρά πολύς γίγνομαι ἄν καί ὁ φαῦλος ἔχω μετακοσμέω πρός ὁ ἀγαθός . καί ὁ παράδειγμα ἐγώ παρά ὁ γεωργός , ὅς ὁ φυτόν μέχρι μέν πρόσγειος καί νήπιος εἰμί , σκέπω καί περιφράσσω ὡς μή βλάπτω ὑπό ὁ πνεῦμα , ἐπειδάν δέ ἤδη παχύνω ὁ ἔρνος , τηνικαῦτα περιτέμνω τε ὁ περισσός καί παραδίδωμι αὐτός ὁ ἄνεμος δονέω καί διασαλεύω κάρπιμος ἐξεργάζομαι .