lucianus.anacharsis 19
σὺ τοῦτο , ὦ Ἀνάχαρσι , ταμιεύσῃ ἄμεινον , ἔνθα ἄν σοι δοκῇ μὴ πάνυ σαφὴς ὁ λόγος εἶναι ἢ πόρρω ποι ἀποπλανᾶσθαι εἰκῆ ῥέων · ἐρήσῃ γὰρ μεταξὺ ὅ τι ἂν ἐθέλῃς καὶ διακόψεις αὐτοῦ τὸ μῆκος . ἢν μέντοι μὴ ἐξαγώνια μηδὲ πόρρω τοῦ σκοποῦ τὰ λεγόμενα ᾖ , κωλύσει οὐδέν , οἶμαι , εἰ καὶ μακρὰ λέγοιτο , ἐπεὶ καὶ τῇ βουλῇ τῇ ἐξ Ἀρείου πάγου , ἥπερ τὰς φονικὰς ἡμῖν δίκας δικάζει , πάτριον οὕτω ποιεῖν . ὁπόταν γὰρ ἀνελθοῦσα εἰς τὸν πάγον συγκαθέζηται φόνου ἢ τραύματος ἐκ προνοίας ἢ πυρκαϊᾶς δικάσοντες , ἀποδίδοται λόγος ἑκατέρῳ τῶν κρινομένων καὶ λέγουσιν ἐν τῷ μέρει ὁ μὲν διώκων ὁ δὲ φεύγων , ἢ αὐτοὶ ἢ ῥήτορας ἀναβιβάζονται τοὺς ἐροῦντας ὑπὲρ αὐτῶν . οἱ δὲ ἔστʼ ἂν μὲν περὶ τοῦ πράγματος λέγωσιν , ἀνέχεται ἡ βουλὴ καθʼ ἡσυχίαν ἀκούουσα · ἢν δέ τις ἢ φροίμιον εἴπῃ πρὸ τοῦ λόγου , ὡς εὐνουστέρους ἀπεργάσαιτο αὐτούς , ἢ οἶκτον ἢ δείνωσιν ἔξωθεν ἐπάγῃ τῷ πράγματι — οἷα πολλὰ ῥητόρων παῖδες ἐπὶ τοὺς δικαστὰς μηχανῶνται — παρελθὼν ὁ κῆρυξ κατεσιώπησεν εὐθύς , οὐκ ἐῶν ληρεῖν πρὸς τὴν βουλὴν καὶ περιπέττειν τὸ πρᾶγμα ἐν τοῖς λόγοις , ὡς γυμνὰ τὰ γεγενημένα οἱ Ἀρεοπαγῖται βλέποιεν . ὥστε καὶ σέ , ὦ Ἀνάχαρσι , Ἀρεοπαγίτην ἐν τῷ παρόντι ποιοῦμαι ἔγωγε , καὶ κατὰ τὸν τῆς βουλῆς μου νόμον ἄκουε , καὶ σιωπᾶν κέλευε , ἢν αἴσθῃ καταρρητορευόμενος · ἄχρι δ' ἂν οἰκεῖα τῷ πράγματι λέγηται , ἐξέστω ἀπομηκύνειν . οὐδὲ γὰρ ὑφʼ ἡλίῳ ἔτι ποιησόμεθα τὴν συνουσίαν , ὡς ἄχθεσθαι εἰ ἀποτείνοιτο ἡ ῥῆσις , ἀλλὰ ἥ τε σκιὰ πυκνὴ καὶ ἡμεῖς σχολὴν ἄγομεν . εὐγνώμονά σου ταῦτα , ὦ Σόλων , καὶ ἔγωγε ἤδη χάριν οὐ μικρὰν οἶδά σοι καὶ ἐπὶ τούτοις , ὅτι πάρεργον τοῦ λόγου καὶ τὰ ἐν Ἀρείῳ πάγῳ γιγνόμενα ἐδιδάξω με , θαυμάσια ὡς ἀληθῶς καὶ ἀγαθῶν βουλευτῶν ἔργα πρὸς ἀλήθειαν οἰσόντων τὴν ψῆφον . ἐπὶ τούτοις οὖν ἤδη λέγε , καὶ ὁ Ἀρεοπαγίτης ἐγὼ — τοῦτο γὰρ ἔθου με — κατὰ σχῆμα τῆς βουλῆς ἀκούσομαί σου .
Lemmas: σύ οὗτος , ὦ Ἀνάχαρσις , ταμιεύω ἀγαθός , ἔνθα ἄν σύ δοκέω μή πάνυ σαφής ὁ λόγος εἰμί ἤ πρόσω ποι ἀποπλανάω εἰκῇ ῥέω · ἔρομαι γάρ μεταξύ ὅς τις ἄν ἐθέλω καί διακόπτω αὐτός ὁ μῆκος . ἐάν μέντοι μή ἐξαγώνιος μηδέ πρόσω ὁ σκοπός ὁ λέγω εἰμί , κωλύω οὐδείς , οἴομαι , εἰ καί μακρός λέγω , ἐπεί καί ὁ βουλή ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος , ὅς ὁ φονικός ἐγώ δίκη δικάζω , πάτριος οὕτως ποιέω . ὁπόταν γάρ ἀνέρχομαι εἰς ὁ πάγος συγκαθέζομαι φόνος ἤ τραῦμα ἐκ πρόνοια ἤ πυρκαιά δικάζω , ἀποδίδωμι λόγος ἑκάτερος ὁ κρίνω καί λέγω ἐν ὁ μέρος ὁ μέν διώκω ὁ δέ φεύγω , ἤ αὐτός ἤ ῥήτωρ ἀναβιβάζω ὁ λέγω ὑπέρ αὐτός . ὁ δέ ἔστε ἄν μέν περί ὁ πρᾶγμα λέγω , ἀνέχω ὁ βουλή κατά ἡσυχία ἀκούω · ἐάν δέ τις ἤ φροίμιον λέγω πρό ὁ λόγος , ὡς εὔνους ἀπεργάζομαι αὐτός , ἤ οἶκτος ἤ δείνωσις ἔξωθεν ἐπάγω ὁ πρᾶγμα — οἷος πολύς ῥήτωρ παῖς ἐπί ὁ δικαστής μηχανάομαι — παρέρχομαι ὁ κῆρυξ κατασιωπάω εὐθύς , οὐ ἐάω ληρέω πρός ὁ βουλή καί περιπέσσω ὁ πρᾶγμα ἐν ὁ λόγος , ὡς γυμνός ὁ γίγνομαι ὁ Ἀρεοπαγῖτης βλέπω . ὥστε καί σύ , ὦ Ἀνάχαρσις , Ἀρεοπαγίτης ἐν ὁ πάρειμι ποιέω ἐγώ , καί κατά ὁ ὁ βουλή ἐγώ νόμος ἀκούω , καί σιωπάω κελεύω , ἐάν αἰσθάνομαι καταρρητορεύω · ἄχρι δέ ἄν οἰκεῖος ὁ πρᾶγμα λέγω , ἔξεστι ἀπομηκύνω . οὐδέ γάρ ὑπό ἥλιος ἔτι ποιέω ὁ συνουσία , ὡς ἄχθομαι εἰ ἀποτείνω ὁ ῥῆσις , ἀλλά ὁ τε σκιά πυκνός καί ἐγώ σχολή ἄγω . εὐγνώμων σύ οὗτος , ὦ Σόλων , καί ἐγώ ἤδη χάρις οὐ μικρός οἶδα σύ καί ἐπί οὗτος , ὅτι πάρεργον ὁ λόγος καί ὁ ἐν Ἄρειος πάγος γίγνομαι διδάσκω ἐγώ , θαυμάσιος ὡς ἀληθής καί ἀγαθός βουλευτής ἔργον πρός ἀλήθεια φέρω ὁ ψῆφος . ἐπί οὗτος οὖν ἤδη λέγω , καί ὁ Ἀρεοπαγίτης ἐγώ — οὗτος γάρ τίθημι ἐγώ — κατά σχῆμα ὁ βουλή ἀκούω σύ .