lucianus.alexander 25
ἐπεὶ δὲ ἤδη πολλοὶ τῶν νοῦν ἐχόντων ὥσπερ ἐκ μέθης βαθείας ἀναφέροντες συνίσταντο ἐπʼ αὐτόν , καὶ μάλιστα ὅσοι Ἐπικούρου ἑταῖροι ἦσαν , καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν ἐπεφώρατο ἠρέμα ἡ πᾶσα μαγγανεία καὶ συσκευὴ τοῦ δράματος , ἐκφέρει φόβητρόν τι ἐπʼ αὐτούς , λέγων ἀθέων ἐμπεπλῆσθαι καὶ Χριστιανῶν τὸν Πόντον , οἳ περὶ αὐτοῦ τολμῶσι τὰ κάκιστα βλασφημεῖν · οὓς ἐκέλευε λίθοις ἐλαύνειν , εἴ γε θέλουσιν ἵλεω ἔχειν τὸν θεόν . περὶ δὲ Ἐπικούρου καὶ τοιοῦτόν τινα χρησμὸν ἀπεφθέγξατο · ἐρομένου γάρ τινος τί πράττει ἐν Ἅιδου ὁ Ἐπίκουρος ; Μολυβδίνας ἔχων , ἔφη , πέδας ἐν βορβόρῳ κάθηται . εἶτα θαυμάζεις εἰ ἐπὶ μέγα ἤρθη τὸ χρηστήριον , ὁρῶν τὰς ἐρωτήσεις τῶν προσιόντων συνετὰς καὶ πεπαιδευμένας ; ὅλως δὲ ἄσπονδος καὶ ἀκήρυκτος αὐτῷ ὁ πόλεμος πρὸς Ἐπίκουρον ἦν · μάλα εἰκότως . τίνι γὰρ ἂν ἄλλῳ δικαιότερον προσεπολέμει γόης ἄνθρωπος καὶ τερατείᾳ φίλος , ἀληθείᾳ δὲ ἔχθιστος , ἢ Ἐπικούρῳ ἀνδρὶ τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων καθεωρακότι καὶ μόνῳ τὴν ἐν αὐτοῖς ἀλήθειαν εἰδότι ; οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ τὸν Πλάτωνα καὶ Χρύσιππον καὶ Πυθαγόραν φίλοι , καὶ εἰρήνη βαθεῖα πρὸς ἐκείνους ἦν · ὁ δὲ ἄτεγκτος Ἐπίκουρος — οὕτως γὰρ αὐτὸν ὠνόμαζεν — ἔχθιστος δικαίως , πάντα ταῦτα ἐν γέλωτι καὶ παιδιᾷ τιθέμενος . διὸ καὶ τὴν Ἄμαστριν ἐμίσει μάλιστα τῶν Ποντικῶν πόλεων , ὅτι ἠπίστατο τοὺς περὶ Λέπιδον καὶ ἄλλους ὁμοίους αὐτοῖς πολλοὺς ἐνόντας ἐν τῇ πόλει · οὐδὲ ἐχρησμῴδησε πώποτε Ἀμαστριανῷ ἀνδρί . ὁπότε δὲ καὶ ἐτόλμησεν ἀδελφῷ συγκλητικοῦ χρησμῳδῆσαι , καταγελάστως ἀπήλλαξεν , οὐχ εὑρὼν οὔτε αὐτὸς πλάσασθαι χρησμὸν δεξιὸν οὔτε τὸν ποιῆσαι πρὸς καιρὸν αὐτῷ δυνησόμενον . μεμφομένῳ γὰρ αὐτῷ στομάχου ὀδύνην προστάξαι βουλόμενος ὕειον πόδα μετὰ μαλάχης ἐσκευασμένον ἐσθίειν οὕτως ἔφη · Μάλβακα χοιράων ἱερῇ κυμίνευε σιπύδνῳ .
Lemmas: ἐπεί δέ ἤδη πολύς ὁ νόος ἔχω ὥσπερ ἐκ μέθη βαθύς ἀναφέρω συνίστημι ἐπί αὐτός , καί μάλα ὅσος Ἐπίκουρος ἑταῖρος εἰμί , καί ἐν ὁ πόλις φωράω ἠρέμα ὁ πᾶς μαγγανεία καί συσκευή ὁ δρᾶμα , ἐκφέρω φόβητρον τις ἐπί αὐτός , λέγω ἄθεος ἐμπίμπλημι καί Χριστιανός ὁ Πόντος , ὅς περί αὐτός τολμάω ὁ κακός βλασφημέω · ὅς κελεύω λίθος ἐλαύνω , εἰ γε ἐθέλω ἵλαος ἔχω ὁ θεός . περί δέ Ἐπίκουρος καί τοιοῦτος τις χρησμός ἀποφθέγγομαι · ἔρομαι γάρ τις τίς πράσσω ἐν ᾍδης ὁ Ἐπίκουρος ; μολύβδινος ἔχω , φημί , πέδη ἐν βόρβορος κάθημαι . εἶτα θαυμάζω εἰ ἐπί μέγας ἀείρω ὁ χρηστήριον , ὁράω ὁ ἐρώτησις ὁ προσέρχομαι συνετός καί παιδεύω ; ὅλος δέ ἄσπονδος καί ἀκήρυκτος αὐτός ὁ πόλεμος πρός Ἐπίκουρος εἰμί · μάλα ἔοικα . τίς γάρ ἄν ἄλλος δίκαιος προσπολεμέω γόης ἄνθρωπος καί τερατεία φίλος , ἀλήθεια δέ ἐχθρός , ἤ Ἐπίκουρος ἀνήρ ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα καθοράω καί μόνος ὁ ἐν αὐτός ἀλήθεια οἶδα ; ὁ μέν γάρ ἀμφί ὁ Πλάτων καί Χρύσιππος καί Πυθαγόρας φίλος , καί εἰρήνη βαθύς πρός ἐκεῖνος εἰμί · ὁ δέ ἄτεγκτος Ἐπίκουρος — οὕτως γάρ αὐτός ὀνομάζω — ἐχθρός δίκαιος , πᾶς οὗτος ἐν γέλως καί παιδιά τίθημι . διό καί ὁ Ἄμαστρις μισέω μάλα ὁ Ποντικός πόλις , ὅτι ἐπίσταμαι ὁ περί Λέπιδος καί ἄλλος ὅμοιος αὐτός πολύς ἔνειμι ἐν ὁ πόλις · οὐδέ χρησμῳδέω πώποτε Ἀμαστριανός ἀνήρ . ὁπότε δέ καί τολμάω ἀδελφός συγκλητικός χρησμῳδέω , καταγέλαστος ἀπαλλάσσω , οὐ εὑρίσκω οὔτε αὐτός πλάσσω χρησμός δεξιός οὔτε ὁ ποιέω πρός καιρός αὐτός δύναμαι . μέμφομαι γάρ αὐτός στόμαχος ὀδύνη προστάσσω βούλομαι ὕειος πούς μετά μαλάχη σκευάζω ἐσθίω οὕτως φημί · μάλβαξ χοίρα ἱερός κυμινεύω σίπυδνος .