lucianus.alexander 4
τοιόσδε μὲν τὴν μορφήν · ἡ ψυχὴ δὲ καὶ ἡ γνώμη — ἀλεξίκακε Ἡράκλεις καὶ Ζεῦ ἀποτρόπαιε καὶ Διόσκουροι σωτῆρες , πολεμίοις καὶ ἐχθροῖς ἐντυχεῖν γένοιτο καὶ συγγενέσθαι τοιούτῳ τινί . συνέσει μὲν γὰρ καὶ ἀγχινοίᾳ καὶ δριμύτητι πάμπολυ τῶν ἄλλων διέφερεν , καὶ τό τε περίεργον καὶ εὐμαθὲς καὶ μνημονικὸν καὶ πρὸς τὰ μαθήματα εὐφυές , πάντα ταῦτα εἰς ὑπερβολὴν ἑκασταχοῦ ὑπῆρχεν αὐτῷ . ἐχρῆτο δὲ αὐτοῖς εἰς τὸ χείριστον , καὶ ὄργανα ταῦτα γενναῖα ὑποβεβλημένα ἔχων αὐτίκα μάλα τῶν ἐπὶ κακίᾳ διαβοήτων ἀκρότατος ἀπετελέσθη , ὑπὲρ τοὺς Κέρκωπας , ὑπὲρ τὸν Εὐρύβατον ἢ Φρυνώνδαν ἢ Ἀριστόδημον ἢ Σώστρατον . αὐτὸς μὲν γὰρ τῷ γαμβρῷ Ῥουτιλιανῷ ποτε γράφων καὶ τὰ μετριώτατα ὑπὲρ αὑτοῦ λέγων Πυθαγόρᾳ ὅμοιος εἶναι ἠξίου . ἀλλʼ ἵλεως μὲν ὁ Πυθαγόρας εἴη , σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν γνώμην θεσπέσιος , εἰ δὲ κατὰ τοῦτον ἐγεγένητο , παῖς ἂν εὖ οἶδʼ ὅτι πρὸς αὐτὸν εἶναι ἔδοξε . καὶ πρὸς Χαρίτων μή με νομίσῃς ἐφʼ ὕβρει ταῦτα τοῦ Πυθαγόρου λέγειν ἢ συνάπτειν πειρώμενον αὐτοὺς πρὸς ὁμοιότητα τῶν πράξεων · ἀλλʼ εἴ τις τὰ χείριστα καὶ βλασφημότατα τῶν ἐπὶ διαβολῇ περὶ τοῦ Πυθαγόρου λεγομένων , οἷς ἔγωγε οὐκ ἂν πεισθείην ὡς ἀληθέσιν οὖσιν , ὅμως συναγάγοι εἰς τὸ αὐτό , πολλοστὸν ἂν μέρος ἅπαντα ἐκεῖνα γένοιτο τῆς Ἀλεξάνδρου δεινότητος . ὅλως γὰρ ἐπινόησόν μοι καὶ τῷ λογισμῷ διατύπωσον ποικιλωτάτην τινὰ ψυχῆς κρᾶσιν ἐκ ψεύδους καὶ δόλων καὶ ἐπιορκιῶν καὶ κακοτεχνιῶν συγκειμένην , ῥᾳδίαν , τολμηράν , παράβολον , φιλόπονον ἐξεργάσασθαι τὰ νοηθέντα , καὶ πιθανὴν καὶ ἀξιόπιστον καὶ ὑποκριτικὴν τοῦ βελτίονος καὶ τῷ ἐναντιωτάτῳ τῆς βουλήσεως ἐοικυῖαν . οὐδεὶς γοῦν τὸ πρῶτον ἐντυχὼν οὐκ ἀπῆλθε δόξαν λαβὼν ὑπὲρ αὐτοῦ ὡς εἴη πάντων ἀνθρώπων χρηστότατος καὶ ἐπιεικέστατος καὶ προσέτι ἁπλοϊκώτατός τε καὶ ἀφελέστατος . ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις τὸ μεγαλουργὸν προσῆν καὶ τὸ μηδὲν μικρὸν ἐπινοεῖν , ἀλλʼ ἀεὶ τοῖς μεγίστοις ἐπέχειν τὸν νοῦν .
Lemmas: τοιόσδε μέν ὁ μορφή · ὁ ψυχή δέ καί ὁ γνώμη — ἀλεξίκακος Ἡρακλῆς καί Ζεύς ἀποτρόπαιος καί Διόσκοροι σωτήρ , πολέμιος καί ἐχθρός ἐντυγχάνω γίγνομαι καί συγγίγνομαι τοιοῦτος τις . σύνεσις μέν γάρ καί ἀγχίνοια καί δριμύτης πάμπολυς ὁ ἄλλος διαφέρω , καί ὁ τε περίεργος καί εὐμαθής καί μνημονικός καί πρός ὁ μάθημα εὐφυής , πᾶς οὗτος εἰς ὑπερβολή ἑκασταχοῦ ὑπάρχω αὐτός . χράω δέ αὐτός εἰς ὁ κακός , καί ὄργανον οὗτος γενναῖος ὑποβάλλω ἔχω αὐτίκα μάλα ὁ ἐπί κακία διαβόητος ἄκρος ἀποτελέω , ὑπέρ ὁ Κέρκωψ , ὑπέρ ὁ Εὐρύβατος ἤ Φρυνώνδης ἤ Ἀριστόδημος ἤ Σώστρατος . αὐτός μέν γάρ ὁ γαμβρός Ῥουτιλιανός ποτέ γράφω καί ὁ μέτριος ὑπέρ ἑαυτοῦ λέγω Πυθαγόρας ὅμοιος εἰμί ἀξιόω . ἀλλά ἵλαος μέν ὁ Πυθαγόρας εἰμί , σοφός ἀνήρ καί ὁ γνώμη θεσπέσιος , εἰ δέ κατά οὗτος γίγνομαι , παῖς ἄν εὖ οἶδα ὅτι πρός αὐτός εἰμί δοκέω . καί πρός Χάρις μή ἐγώ νομίζω ἐπί ὕβρις οὗτος ὁ Πυθαγόρας λέγω ἤ συνάπτω πειράω αὐτός πρός ὁμοιότης ὁ πρᾶξις · ἀλλά εἰ τις ὁ κακός καί βλάσφημος ὁ ἐπί διαβολή περί ὁ Πυθαγόρας λέγω , ὅς ἐγώ οὐ ἄν πείθω ὡς ἀληθής εἰμί , ὅμως συνάγω εἰς ὁ αὐτός , πολλοστός ἄν μέρος ἅπας ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ Ἀλέξανδρος δεινότης . ὅλος γάρ ἐπινοέω ἐγώ καί ὁ λογισμός διατυπόω ποικίλος τις ψυχή κρᾶσις ἐκ ψεῦδος καί δόλων καί ἐπιορκία καί κακοτεχνία σύγκειμαι , ῥᾴδιος , τολμηρός , παράβολος , φιλόπονος ἐξεργάζομαι ὁ νοέω , καί πιθανός καί ἀξιόπιστος καί ὑποκριτικός ὁ ἀγαθός καί ὁ ἐναντίος ὁ βούλησις ἔοικα . οὐδείς γοῦν ὁ πρῶτος ἐντυγχάνω οὐ ἀπέρχομαι δόξα λαμβάνω ὑπέρ αὐτός ὡς εἰμί πᾶς ἄνθρωπος χρηστός καί ἐπιεικής καί προσέτι ἁπλοϊκός τε καί ἀφελής . ἐπί πᾶς δέ οὗτος ὁ μεγαλοεργός πρόσειμι καί ὁ μηδείς μικρός ἐπινοέω , ἀλλά ἀεί ὁ μέγας ἐπέχω ὁ νόος .