ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 1
καὶ μὴν ἐναντίον ἐστὶν οὗ ἐθέλεις ὃ νῦν ποιεῖς . οἴει μὲν γὰρ ἐν παιδείᾳ καὶ αὐτὸς εἶναί τις δόξειν σπουδῇ συνωνούμενος τὰ κάλλιστα τῶν βιβλίων · τὸ δέ σοι περὶ τὰ κάτω χωρεῖ , καὶ ἔλεγχος γίγνεται τῆς ἀπαιδευσίας πως τοῦτο . μάλιστα δὲ οὐδὲ τὰ κάλλιστα ὠνῇ , ἀλλὰ πιστεύεις τοῖς ὡς ἔτυχεν ἐπαινοῦσι καὶ ἕρμαιον εἶ τῶν τὰ τοιαῦτα ἐπιψευδομένων τοῖς βιβλίοις καὶ θησαυρὸς ἕτοιμος τοῖς καπήλοις αὐτῶν . ἢ πόθεν γάρ σοι διαγνῶναι δυνατόν , τίνα μὲν παλαιὰ καὶ πολλοῦ ἄξια , τίνα δὲ φαῦλα καὶ ἄλλως σαπρά , εἰ μὴ τῷ διαβεβρῶσθαι καὶ κατακεκόφθαι αὐτὰ τεκμαίροιο καὶ συμβούλους τοὺς σέας ἐπὶ τὴν ἐξέτασιν παραλαμβάνοις ; ἐπεὶ τοῦ ἀκριβοῦς ἢ ἀσφαλοῦς ἐν αὐτοῖς τίς ἢ ποία διάγνωσις ;
Lemmas: καί μήν ἐναντίον εἰμί ὅς ἐθέλω ὅς νῦν ποιέω . οἴομαι μέν γάρ ἐν παιδεία καί αὐτός εἰμί τις δοκέω σπουδή συνωνέομαι ὁ καλός ὁ βιβλίον · ὁ δέ σύ περί ὁ κάτω χωρέω , καί ἔλεγχος γίγνομαι ὁ ἀπαιδευσία πως οὗτος . μάλα δέ οὐδέ ὁ καλός ὠνέομαι , ἀλλά πιστεύω ὁ ὡς τυγχάνω ἐπαινέω καί ἕρμαιον εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος ἐπιψεύδομαι ὁ βιβλίον καί θησαυρός ἑτοῖμος ὁ κάπηλος αὐτός . ἤ πόθεν γάρ σύ διαγιγνώσκω δυνατός , τίς μέν παλαιός καί πολύς ἄξιος , τίς δέ φαῦλος καί ἄλλος σαπρός , εἰ μή ὁ διαβιβρώσκω καί κατακόπτω αὐτός τεκμαίρομαι καί σύμβουλος ὁ σής ἐπί ὁ ἐξέτασις παραλαμβάνω ; ἐπεί ὁ ἀκριβής ἤ ἀσφαλής ἐν αὐτός τίς ἤ ποῖος διάγνωσις ;
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 2
ἵνα δέ σοι δῶ αὐτὰ ἐκεῖνα κεκρικέναι , ὅσα ὁ Καλλῖνος εἰς κάλλος ἢ ὁ ἀοίδιμος Ἀττικὸς σὺν ἐπιμελείᾳ τῇ πάσῃ ἔγραψαν , σοὶ τί ὄφελος , ὦ θαυμάσιε , τοῦ κτήματος οὔτε εἰδότι τὸ κάλλος αὐτῶν οὔτε χρησομένῳ ποτὲ οὐδὲν μᾶλλον ἢ τυφλὸς ἄν τις ἀπολαύσειε κάλλους παιδικῶν ; σὺ δὲ ἀνεῳγμένοις μὲν τοῖς ὀφθαλμοῖς ὁρᾷς τὰ βιβλία , καὶ νὴ Δία κατακόρως , καὶ ἀναγιγνώσκεις ἔνια πάνυ ἐπιτρέχων , φθάνοντος τοῦ ὀφθαλμοῦ τὸ στόμα · οὐδέπω δὲ τοῦτό μοι ἱκανόν , ἢν μὴ εἰδῇς τὴν ἀρετὴν καὶ κακίαν ἑκάστου τῶν ἐγγεγραμμένων καὶ συνίῃς ὅστις μὲν ὁ νοῦς σύμπασιν , τίς δὲ ἡ τάξις τῶν ὀνομάτων , ὅσα τε πρὸς τὸν ὀρθὸν κανόνα τῷ συγγραφεῖ ἀπηκρίβωται καὶ ὅσα κίβδηλα καὶ νόθα καὶ παρακεκομμένα .
Lemmas: ἵνα δέ σύ δίδωμι αὐτός ἐκεῖνος κρίνω , ὅσος ὁ Καλλῖνος εἰς κάλλος ἤ ὁ ἀοίδιμος Ἀττικός σύν ἐπιμέλεια ὁ πᾶς γράφω , σύ τίς ὄφελος , ὦ θαυμάσιος , ὁ κτῆμα οὔτε οἶδα ὁ κάλλος αὐτός οὔτε χράω ποτέ οὐδείς μάλα ἤ τυφλός ἄν τις ἀπολαύω κάλλος παιδικός ; σύ δέ ἀνοίγνυμι μέν ὁ ὀφθαλμός ὁράω ὁ βιβλίον , καί νή Ζεύς κατάκορος , καί ἀναγιγνώσκω ἔνιοι πάνυ ἐπιτρέχω , φθάνω ὁ ὀφθαλμός ὁ στόμα · οὐδέπω δέ οὗτος ἐγώ ἱκανός , ἐάν μή οἶδα ὁ ἀρετή καί κακία ἕκαστος ὁ ἐγγράφω καί συνέρχομαι ὅστις μέν ὁ νόος σύμπας , τίς δέ ὁ τάξις ὁ ὄνομα , ὅσος τε πρός ὁ ὀρθός κανών ὁ συγγραφεύς ἀπακριβόομαι καί ὅσος κίβδηλος καί νόθος καί παρακόπτω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 3
τί οὖν ; φὴς καὶ ταὐτὰ μὴ μαθὼν ἡμῖν εἰδέναι ; πόθεν , εἰ μή ποτε παρὰ τῶν Μουσῶν κλῶνα δάφνης καθάπερ ὁ ποιμὴν ἐκεῖνος λαβών ; Ἑλικῶνα μὲν γάρ , ἵνα διατρίβειν αἱ θεαὶ λέγονται , οὐδὲ ἀκήκοας οἶμαί ποτε , οὐδὲ τὰς αὐτὰς διατριβὰς ἡμῖν ἐν παισὶν ἐποιοῦ · σοὶ καὶ μεμνῆσθαι Μουσῶν ἀνόσιον . ἐκεῖναι γὰρ ποιμένι μὲν οὐκ ἂν ὤκνησαν φανῆναι σκληρῷ ἀνδρὶ καὶ δασεῖ καὶ πολὺν τὸν ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι ἐμφαίνοντι , οἵῳ δὲ σοί — καί μοι πρὸς τῆς Λιβανίτιδος ἄφες ἐν τῷ παρόντι τὸ μὴ σύμπαντα σαφῶς εἰπεῖν — οὐδὲ ἐγγὺς γενέσθαι ποτʼ ἂν εὖ οἶδʼ ὅτι ἠξίωσαν , ἀλλʼ ἀντὶ τῆς δάφνης μυρρίνῃ ἂν ἢ καὶ μαλάχης φύλλοις μαστιγοῦσαι ἀπήλλαξαν ἂν τῶν τοιούτων , ὡς μὴ μιᾶναι μήτε τὸν Ὀλμειὸν μήτε τὴν τοῦ Ἵππου κρήνην , ἅπερ ἢ ποιμνίοις διψῶσιν ἢ ποιμένων στόμασι καθαροῖς πότιμα . καίτοι οὐδέ , εἰ καὶ πάνυ ἀναίσχυντος εἶ καὶ ἀνδρεῖος τὰ τοιαῦτα , τολμήσειας ἄν ποτε εἰπεῖν ὡς ἐπαιδεύθης ἢ ἐμέλησέ σοι πώποτε τῆς ἐν χρῷ πρὸς τὰ βιβλία συνουσίας ἢ ὡς διδάσκαλός σοι ὁ δεῖνα ἢ τῷ δεῖνι συνεφοίτας .
Lemmas: τίς οὖν ; φημί καί αὐτός μή μανθάνω ἐγώ οἶδα ; πόθεν , εἰ μή ποτέ παρά ὁ Μοῦσα κλών δάφνη καθά ὁ ποιμήν ἐκεῖνος λαμβάνω ; Ἑλικών μέν γάρ , ἵνα διατρίβω ὁ θεά λέγω , οὐδέ ἀκούω οἴομαι ποτέ , οὐδέ ὁ αὐτός διατριβή ἐγώ ἐν παῖς ποιέω · σύ καί μιμνῄσκω Μοῦσα ἀνόσιος . ἐκεῖνος γάρ ποιμήν μέν οὐ ἄν ὀκνέω φαίνω σκληρός ἀνήρ καί δασύς καί πολύς ὁ ἥλιος ἐπί ὁ σῶμα ἐμφαίνω , οἷος δέ σύ — καί ἐγώ πρός ὁ Λιβανῖτις ἀφίημι ἐν ὁ πάρειμι ὁ μή σύμπας σαφής λέγω — οὐδέ ἐγγύς γίγνομαι ποτέ ἄν εὖ οἶδα ὅτι ἀξιόω , ἀλλά ἀντί ὁ δάφνη μυρσίνη ἄν ἤ καί μαλάχη φύλλον μαστιγόω ἀπαλλάσσω ἄν ὁ τοιοῦτος , ὡς μή μιαίνω μήτε ὁ Ὁλμειός μήτε ὁ ὁ Ἵππος κρήνη , ὅς ἤ ποίμνιον διψάω ἤ ποιμήν στόμα καθαρός πότιμος . καίτοι οὐδέ , εἰ καί πάνυ ἀναίσχυντος εἰμί καί ἀνδρεῖος ὁ τοιοῦτος , τολμάω ἄν ποτέ λέγω ὡς παιδεύω ἤ μέλω σύ πώποτε ὁ ἐν χρώς πρός ὁ βιβλίον συνουσία ἤ ὡς διδάσκαλος σύ ὁ δεῖνα ἤ ὁ δεῖνα συμφοιτάω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 4
ἀλλʼ ἑνὶ τούτῳ μόνῳ πάντα ἐκεῖνα ἀναδραμεῖσθαι νῦν ἐλπίζεις , τῷ κτᾶσθαι πολλὰ βιβλία . κατὰ δὴ ταῦτα , ἐκεῖνα ἔχε συλλαβὼν τὰ τοῦ Δημοσθένους ὅσα τῇ χειρὶ τῇ αὑτοῦ ὁ ῥήτωρ ἔγραψε , καὶ τὰ τοῦ Θουκυδίδου ὅσα παρὰ τοῦ Δημοσθένους καὶ αὐτὰ ὀκτάκις μεταγεγραμμένα εὑρέθη , καὶ ὅλως ἅπαντα ἐκεῖνα ὅσα ὁ Σύλλας Ἀθήνηθεν εἰς Ἰταλίαν ἐξέπεμψε · τί ἂν πλέον ἐκ τούτου εἰς παιδείαν κτήσαιο , κἂν ὑποβαλόμενος αὐτὰ ἐπικαθεύδῃς ἢ συγκολλήσας καὶ περιβαλόμενος περινοστῇς ; πίθηκος γὰρ ὁ πίθηκος , ἡ παροιμία φησί , κἂν χρύσεα ἔχῃ σύμβολα . καὶ σὺ τοίνυν βιβλίον μὲν ἔχεις ἐν τῇ χειρὶ καὶ ἀναγιγνώσκεις ἀεί , τῶν δὲ ἀναγιγνωσκομένων οἶσθα οὐδέν , ἀλλʼ ὄνος λύρας ἀκούεις κινῶν τὰ ὦτα . ὡς εἴ γε τὸ κεκτῆσθαι τὰ βιβλία καὶ πεπαιδευμένον ἀπέφαινε τὸν ἔχοντα , πολλοῦ ἂν ὡς ἀληθῶς τὸ κτῆμα ἦν ἄξιον καὶ μόνων ὑμῶν τῶν πλουσίων , εἰ ὥσπερ ἐξ ἀγορᾶς ἦν πριάσθαι τοὺς πένητας ἡμᾶς ὑπερβάλλοντας . τίς δὲ τοῖς ἐμπόροις καὶ τοῖς βιβλιοκαπήλοις ἤρισεν ἂν περὶ παιδείας τοσαῦτα βιβλία ἔχουσι καὶ πωλοῦσιν , ἀλλʼ εἴ γε διελέγχειν ἐθέλεις , ὄψει μηδʼ ἐκείνους πολύ σου τὰ εἰς παιδείαν ἀμείνους , ἀλλὰ βαρβάρους μὲν τὴν φωνὴν ὥσπερ σύ , ἀξυνέτους δὲ τῇ γνώσει , οἵους εἰκὸς εἶναι τοὺς μηδὲν τῶν καλῶν καὶ αἰσχρῶν καθεωρακότας . καίτοι σὺ μὲν δύο ἢ τρία παρʼ αὐτῶν ἐκείνων πριάμενος ἔχεις , οἱ δὲ νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν διὰ χειρὸς ἔχουσιν αὐτά .
Lemmas: ἀλλά εἷς οὗτος μόνος πᾶς ἐκεῖνος ἀνατρέχω νῦν ἐλπίζω , ὁ κτάομαι πολύς βιβλίον . κατά δή οὗτος , ἐκεῖνος ἔχω συλλαμβάνω ὁ ὁ Δημοσθένης ὅσος ὁ χείρ ὁ ἑαυτοῦ ὁ ῥήτωρ γράφω , καί ὁ ὁ Θουκυδίδης ὅσος παρά ὁ Δημοσθένης καί αὐτός ὀκτάκις μεταγράφω εὑρίσκω , καί ὅλος ἅπας ἐκεῖνος ὅσος ὁ Σύλλας Ἀθῆναι εἰς Ἰταλία ἐκπέμπω · τίς ἄν πολύς ἐκ οὗτος εἰς παιδεία κτάομαι , ἐάν ὑποβάλλω αὐτός ἐπικαθεύδω ἤ συγκολλάω καί περιβάλλω περινοστέω ; πίθηκος γάρ ὁ πίθηκος , ὁ παροιμία φημί , ἐάν χρύσεος ἔχω σύμβολον . καί σύ τοίνυν βιβλίον μέν ἔχω ἐν ὁ χείρ καί ἀναγιγνώσκω ἀεί , ὁ δέ ἀναγιγνώσκω οἶδα οὐδείς , ἀλλά ὄνος λύρα ἀκούω κινέω ὁ οὖς . ὡς εἰ γε ὁ κτάομαι ὁ βιβλίον καί παιδεύω ἀποφαίνω ὁ ἔχω , πολύς ἄν ὡς ἀληθής ὁ κτῆμα εἰμί ἄξιος καί μόνος σύ ὁ πλούσιος , εἰ ὥσπερ ἐκ ἀγορά εἰμί πρέιαμαι ὁ πένης ἐγώ ὑπερβάλλω . τίς δέ ὁ ἔμπορος καί ὁ βιβλιοκάπηλος ἐρίζω ἄν περί παιδεία τοσοῦτος βιβλίον ἔχω καί πωλέω , ἀλλά εἰ γε διελέγχω ἐθέλω , ὁράω μηδέ ἐκεῖνος πολύς σύ ὁ εἰς παιδεία ἀγαθός , ἀλλά βάρβαρος μέν ὁ φωνή ὥσπερ σύ , ἀσύνετος δέ ὁ γνῶσις , οἷος ἔοικα εἰμί ὁ μηδείς ὁ καλός καί αἰσχρός καθοράω . καίτοι σύ μέν δύο ἤ τρεῖς παρά αὐτός ἐκεῖνος πρίαμαι ἔχω , ὁ δέ νύκτωρ καί μετά ἡμέρα διά χείρ ἔχω αὐτός .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 5
τίνος οὖν ἀγαθοῦ ὠνῇ ταῦτα , εἰ μὴ καὶ τὰς ἀποθήκας αὐτὰς τῶν βιβλίων ἡγῇ πεπαιδεῦσθαι τοσαῦτα περιεχούσας παλαιῶν ἀνδρῶν συγγράμματα ; καί μοι , εἰ δοκεῖ , ἀπόκριναι · μᾶλλον δέ , ἐπεὶ τοῦτό σοι ἀδύνατον , ἐπίνευσον γοῦν ἢ ἀνάνευσον πρὸς τὰ ἐρωτώμενα . εἴ τις αὐλεῖν μὴ ἐπιστάμενος κτήσαιτο τοὺς Τιμοθέου αὐλοὺς ἢ τοὺς Ἰσμηνίου , οὓς ἑπτὰ ταλάντων ὁ Ἰσμηνίας ἐν Κορίνθῳ ἐπρίατο , ἆρʼ ἂν διὰ τοῦτο καὶ αὐλεῖν δύναιτο , ἢ οὐδὲν ὄφελος αὐτῷ τοῦ κτήματος οὐκ ἐπισταμένῳ χρήσασθαι κατὰ τὴν τέχνην ; εὖ γε ἀνένευσας · οὐδὲ γὰρ τοὺς Μαρσύου ἢ Ὀλύμπου κτησάμενος αὐλήσειεν ἂν μὴ μαθών . τί δʼ εἴ τις τοῦ Ἡρακλέους τὰ τόξα κτήσαιτο μὴ Φιλοκτήτης ὢν ὡς δύνασθαι ἐντείνασθαί τε αὐτὰ καὶ ἐπίσκοπα τοξεῦσαι ; τί σοι καὶ οὗτος δοκεῖ ; ἆρʼ ἂν ἐπιδείξασθαί τι ἔργον τοξότου ἄξιον ; ἀνένευσας καὶ τοῦτο . κατὰ ταὐτὰ δὴ καὶ ὁ κυβερνᾶν οὐκ εἰδὼς καὶ ἱππεύειν μὴ μεμελετηκὼς εἰ ὁ μὲν ναῦν καλλίστην παραλάβοι , τοῖς πᾶσι καὶ εἰς κάλλος καὶ εἰς ἀσφάλειαν κάλλιστα ἐξειργασμένην , ὁ δὲ ἵππον κτήσαιτο Μῆδον ἢ κενταυρίδην ἢ κοππαφόρον , ἐλέγχοιτο ἄν , οἶμαι , ἑκάτερος οὐκ εἰδὼς ὅ τι χρήσαιτο ἑκατέρῳ . ἐπινεύεις καὶ τοῦτο ; πείθου δὴ καὶ τοῦτό μοι ἐπίνευσον · εἴ τις ὥσπερ σὺ ἀπαίδευτος ὢν ὠνοῖτο πολλὰ βιβλία , οὐ σκώμματα οὗτος εἰς ἀπαιδευσίαν καθʼ ἑαυτοῦ ἐκφέροι ; τί ὀκνεῖς καὶ τοῦτο ἐπινεύειν ; ἔλεγχος γάρ , οἶμαι , σαφὴς οὗτος , καὶ τῶν ὁρώντων ἕκαστος εὐθὺς τὸ προχειρότατον ἐκεῖνο ἐπιφθέγγεται , τί κυνὶ καὶ βαλανείῳ ;
Lemmas: τίς οὖν ἀγαθός ὠνέομαι οὗτος , εἰ μή καί ὁ ἀποθήκη αὐτός ὁ βιβλίον ἡγέομαι παιδεύω τοσοῦτος περιέχω παλαιός ἀνήρ σύγγραμμα ; καί ἐγώ , εἰ δοκέω , ἀποκρίνω · μάλα δέ , ἐπεί οὗτος σύ ἀδύνατος , ἐπινεύω γοῦν ἤ ἀνανεύω πρός ὁ ἐρωτάω . εἰ τις αὐλέω μή ἐπίσταμαι κτάομαι ὁ Τιμόθεος αὐλός ἤ ὁ Ἰσμηνίας , ὅς ἑπτά τάλαντον ὁ Ἰσμηνίας ἐν Κόρινθος πρίαμαι , ἆρα ἄν διά οὗτος καί αὐλέω δύναμαι , ἤ οὐδείς ὄφελος αὐτός ὁ κτῆμα οὐ ἐπίσταμαι χράω κατά ὁ τέχνη ; εὖ γε ἀνανεύω · οὐδέ γάρ ὁ Μαρσύας ἤ Ὄλυμπος κτάομαι αὐλέω ἄν μή μανθάνω . τίς δέ εἰ τις ὁ Ἡρακλῆς ὁ τόξον κτάομαι μή Φιλοκτήτης εἰμί ὡς δύναμαι ἐντείνω τε αὐτός καί ἐπίσκοπος τοξεύω ; τίς σύ καί οὗτος δοκέω ; ἆρα ἄν ἐπιδείκνυμι τις ἔργον τοξότης ἄξιος ; ἀνανεύω καί οὗτος . κατά αὐτός δή καί ὁ κυβερνάω οὐ οἶδα καί ἱππεύω μή μελετάω εἰ ὁ μέν ναῦς καλός παραλαμβάνω , ὁ πᾶς καί εἰς κάλλος καί εἰς ἀσφάλεια καλός ἐξεργάζομαι , ὁ δέ ἵππος κτάομαι Μῆδος ἤ κενταυρίδης ἤ κοππαφόρος , ἐλέγχω ἄν , οἴομαι , ἑκάτερος οὐ οἶδα ὅς τις χράω ἑκάτερος . ἐπινεύω καί οὗτος ; πείθω δή καί οὗτος ἐγώ ἐπινεύω · εἰ τις ὥσπερ σύ ἀπαίδευτος εἰμί ὠνέομαι πολύς βιβλίον , οὐ σκῶμμα οὗτος εἰς ἀπαιδευσία κατά ἑαυτοῦ ἐκφέρω ; τίς ὀκνέω καί οὗτος ἐπινεύω ; ἔλεγχος γάρ , οἴομαι , σαφής οὗτος , καί ὁ ὁράω ἕκαστος εὐθύς ὁ πρόχειρος ἐκεῖνος ἐπιφθέγγομαι , τίς κύων καί βαλανεῖον ;
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 6
καὶ ἐγένετό τις οὐ πρὸ πολλοῦ ἐν Ἀσίᾳ πλούσιος ἀνὴρ ἐκ συμφορᾶς ἀποτμηθεὶς τοὺς πόδας ἀμφοτέρους , ἀπὸ κρύους , οἶμαι , ἀποσαπέντας ἐπειδή ποτε διὰ χιόνος ὁδοιπορῆσαι συνέβη αὐτῷ . οὗτος τοίνυν τοῦτο μὲν ἐλεεινὸν ἐπεπόνθει , καὶ θεραπεύων τὴν δυστυχίαν ξυλίνους πόδας πεποίητο , καὶ τούτους ὑποδούμενος ἐβάδιζεν ἐπιστηριζόμενος ἅμα τοῖς οἰκέταις . ἐκεῖνο δὲ γελοῖον ἐποίει , κρηπῖδας γὰρ καλλίστας ἐωνεῖτο νεοτμήτους ἀεί , καὶ τὴν πλείστην πραγματείαν περὶ ταύτας εἶχεν , ὡς καλλίστοις ὑποδήμασι κεκοσμημένα εἴη αὐτῷ τὰ ξύλα . οὐ ταὐτὰ οὖν καὶ σὺ ποιεῖς χωλὴν μὲν ἔχων καὶ συκίνην τὴν γνώμην , ὠνούμενος δὲ χρυσοῦς ἐμβάτας , οἷς μόλις ἄν τις καὶ ἀρτίπους ἐμπεριπατήσειεν ;
Lemmas: καί γίγνομαι τις οὐ πρό πολύς ἐν Ἀσία πλούσιος ἀνήρ ἐκ συμφορά ἀποτέμνω ὁ πούς ἀμφότερος , ἀπό κρύος , οἴομαι , ἀποσήπομαι ἐπειδή ποτέ διά χιών ὁδοιπορέω συμβαίνω αὐτός . οὗτος τοίνυν οὗτος μέν ἐλεεινός πάσχω , καί θεραπεύω ὁ δυστυχία ξύλινος πούς ποιέω , καί οὗτος ὑποδέω βαδίζω ἐπιστηρίζω ἅμα ὁ οἰκέτης . ἐκεῖνος δέ γέλοιος ποιέω , κρηπίς γάρ καλός ὠνέομαι νεότμητος ἀεί , καί ὁ πολύς πραγματεία περί οὗτος ἔχω , ὡς καλός ὑπόδημα κοσμέω εἰμί αὐτός ὁ ξύλον . οὐ αὐτός οὖν καί σύ ποιέω χωλός μέν ἔχω καί σύκινος ὁ γνώμη , ὠνέομαι δέ χρύσεος ἐμβάτης , ὅς μόλις ἄν τις καί ἀρτίπους ἐμπεριπατέω ;
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 7
ἐπεὶ δὲ ἐν τοῖς ἄλλοις καὶ τὸν Ὅμηρον ἐπρίω πολλάκις , ἀναγνώτω σοί τις αὐτοῦ λαβὼν τὴν δευτέραν τῆς Ἰλιάδος ῥαψῳδίαν , ἧς τὰ μὲν ἄλλα μὴ ἐξετάζειν · οὐδὲν γὰρ αὐτῶν πρὸς σέ · πεποίηται δέ τις αὐτῷ δημηγορῶν παγγέλοιος ἄνθρωπος , διάστροφος τὸ σῶμα καὶ λελωβημένος . ἐκεῖνος τοίνυν ὁ Θερσίτης ὁ τοιοῦτος εἰ λάβοι τὴν Ἀχιλλέως πανοπλίαν , οἴει ὅτι αὐτίκα διὰ τοῦτο καὶ καλὸς ἅμα καὶ ἰσχυρὸς ἂν γένοιτο , καὶ ὑπερπηδήσεται μὲν τὸν ποταμόν , ἐπιθολώσει δὲ αὐτοῦ τὸ ῥεῖθρον τῷ φόνῳ τῶν Φρυγῶν , ἀποκτενεῖ δὲ τὸν Ἕκτορα καὶ πρὸ αὐτοῦ τὸν Λυκάονα καὶ τὸν Ἀστεροπαῖον , μηδὲ φέρειν ἐπὶ τῶν ὤμων τὴν μελίαν δυνάμενος ; οὐκ ἂν εἴποις · ἀλλὰ καὶ γέλωτα ἂν ὀφλισκάνοι χωλεύων ὑπὸ τῇ ἀσπίδι καὶ ἐπὶ στόμα καταπίπτων ὑπὸ τοῦ βάρους καὶ ὑπὸ τῷ κράνει ὁπότε ἀνανεύσειε δεικνὺς τοὺς παραβλῶπας ἐκείνους αὑτοῦ ὀφθαλμοὺς καὶ τὸν θώρακα ἐπαίρων τῷ τοῦ μεταφρένου κυρτώματι καὶ τὰς κνημῖδας ἐπισυρόμενος , καὶ ὅλως αἰσχύνων ἀμφοτέρους , καὶ τὸν δημιουργὸν αὐτῶν καὶ τὸν δεσπότην . τὸ αὐτὸ δὴ καὶ σὺ πάσχων οὐχ ὁρᾷς , ὁπόταν τὸ μὲν βιβλίον ἐν τῇ χειρὶ ἔχῃς πάγκαλον , πορφυρᾶν μὲν ἔχον τὴν διφθέραν , χρυσοῦν δὲ τὸν ὀμφαλόν , ἀναγιγνώσκῃς δὲ αὐτὸ βαρβαρίζων καὶ καταισχύνων καὶ διαστρέφων , ὑπὸ μὲν τῶν πεπαιδευμένων καταγελώμενος , ὑπὸ δὲ τῶν συνόντων σοι κολάκων ἐπαινούμενος , οἳ καὶ αὐτοὶ πρὸς ἀλλήλους ἐπιστρεφόμενοι γελῶσι τὰ πολλά ;
Lemmas: ἐπεί δέ ἐν ὁ ἄλλος καί ὁ Ὅμηρος πρίαμαι πολλάκις , ἀναγιγνώσκω σύ τις αὐτός λαμβάνω ὁ δεύτερος ὁ Ἰλιάς ῥαψῳδία , ὅς ὁ μέν ἄλλος μή ἐξετάζω · οὐδείς γάρ αὐτός πρός σύ · ποιέω δέ τις αὐτός δημηγορέω παγγέλοιος ἄνθρωπος , διάστροφος ὁ σῶμα καί λωβάομαι . ἐκεῖνος τοίνυν ὁ Θερσίτης ὁ τοιοῦτος εἰ λαμβάνω ὁ Ἀχιλλεύς πανοπλία , οἴομαι ὅτι αὐτίκα διά οὗτος καί καλός ἅμα καί ἰσχυρός ἄν γίγνομαι , καί ὑπερπηδάω μέν ὁ ποταμός , ἐπιθολόω δέ αὐτός ὁ ῥεῖθρον ὁ φόνος ὁ Φρύξ , ἀποκτείνω δέ ὁ Ἕκτωρ καί πρό αὐτός ὁ Λυκάων καί ὁ Ἀστεροπαῖος , μηδέ φέρω ἐπί ὁ ὦμος ὁ μελία δύναμαι ; οὐ ἄν λέγω · ἀλλά καί γέλως ἄν ὀφλισκάνω χωλεύω ὑπό ὁ ἀσπίς καί ἐπί στόμα καταπίπτω ὑπό ὁ βάρος καί ὑπό ὁ κράνος ὁπότε ἀνανεύω δείκνυμι ὁ παραβλώψ ἐκεῖνος ἑαυτοῦ ὀφθαλμός καί ὁ θώραξ ἐπαίρω ὁ ὁ μετάφρενον κύρτωμα καί ὁ κνημίς ἐπισύρω , καί ὅλος αἰσχύνω ἀμφότερος , καί ὁ δημιουργός αὐτός καί ὁ δεσπότης . ὁ αὐτός δή καί σύ πάσχω οὐ ὁράω , ὁπόταν ὁ μέν βιβλίον ἐν ὁ χείρ ἔχω πάγκαλος , πορφύρεος μέν ἔχω ὁ διφθέρα , χρύσεος δέ ὁ ὀμφαλός , ἀναγιγνώσκω δέ αὐτός βαρβαρίζω καί καταισχύνω καί διαστρέφω , ὑπό μέν ὁ παιδεύω καταγελάω , ὑπό δέ ὁ σύνειμι σύ κόλαξ ἐπαινέω , ὅς καί αὐτός πρός ἀλλήλων ἐπιστρέφω γελάω ὁ πολύς ;
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 8
θέλω γοῦν σοι διηγήσασθαί τι Πυθοῖ γενόμενον . Ταραντῖνος Εὐάγγελος τοὔνομα τῶν οὐκ ἀφανῶν ἐν τῷ Τάραντι ἐπεθύμησεν νικῆσαι Πύθια . τὰ μὲν οὖν τῆς γυμνῆς ἀγωνίας αὐτίκα ἐδόκει αὐτῷ ἀδύνατον εἶναι μήτε πρὸς ἰσχὺν μήτε πρὸς ὠκύτητα εὖ πεφυκότι , κιθάρᾳ δὲ καὶ ᾠδῇ ῥᾳδίως κρατήσειν ἐπείσθη ὑπὸ καταράτων ἀνθρώπων οὓς εἶχε περὶ αὑτὸν ἐπαινούντων καὶ βοώντων ὁπότε καὶ τὸ σμικρότατον ἐκεῖνος ἀνακρούσαιτο . ἧκεν οὖν εἰς τοὺς Δελφοὺς τοῖς τε ἄλλοις λαμπρὸς καὶ δὴ καὶ ἐσθῆτα χρυσόπαστον ποιησάμενος καὶ στέφανον δάφνης χρυσῆς κάλλιστον , ὡς ἀντὶ καρποῦ τῆς δάφνης σμαράγδους εἶναι ἰσομεγέθεις τῷ καρπῷ · τὴν μέν γε κιθάραν αὐτήν , ὑπερφυές τι χρῆμα εἰς κάλλος καὶ πολυτέλειαν , χρυσοῦ μὲν τοῦ ἀκηράτου πᾶσαν , σφραγῖσι δὲ καὶ λίθοις ποικίλοις κατακεκοσμημένην , Μουσῶν μεταξὺ καὶ Ἀπόλλωνος καὶ Ὀρφέως ἐντετορνευμένων , θαῦμα μέγα τοῖς ὁρῶσιν .
Lemmas: ἐθέλω γοῦν σύ διηγέομαι τις Πυθώ γίγνομαι . Ταραντῖνος Εὐάγγελος ὄνομα ὁ οὐ ἀφανής ἐν ὁ Τάρας ἐπιθυμέω νικάω Πύθια . ὁ μέν οὖν ὁ γυμνός ἀγωνία αὐτίκα δοκέω αὐτός ἀδύνατος εἰμί μήτε πρός ἰσχύς μήτε πρός ὠκύτης εὖ φύω , κιθάρα δέ καί ἀοιδή ῥᾴδιος κρατέω πείθω ὑπό κατάρατος ἄνθρωπος ὅς ἔχω περί ἑαυτοῦ ἐπαινέω καί βοάω ὁπότε καί ὁ μικρός ἐκεῖνος ἀνακρούω . ἥκω οὖν εἰς ὁ Δελφοί ὁ τε ἄλλος λαμπρός καί δή καί ἐσθής χρυσόπαστος ποιέω καί στέφανος δάφνη χρύσεος καλός , ὡς ἀντί καρπός ὁ δάφνη σμάραγδος εἰμί ἰσομεγέθης ὁ καρπός · ὁ μέν γε κιθάρα αὐτός , ὑπερφυής τις χρῆμα εἰς κάλλος καί πολυτέλεια , χρυσός μέν ὁ ἀκήρατος πᾶς , σφραγίς δέ καί λίθος ποικίλος κατακοσμέω , Μοῦσα μεταξύ καί Ἀπόλλων καί Ὀρφεύς ἐντορνεύω , θαῦμα μέγας ὁ ὁράω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 9
ἐπεὶ δʼ οὖν ποτε καὶ ἧκεν ἡ τοῦ ἀγῶνος ἡμέρα , τρεῖς μὲν ἦσαν , ἔλαχεν δὲ μέσος αὐτῶν ὁ Εὐάγγελος ᾄδειν · καὶ μετὰ Θέσπιν τὸν Θηβαῖον οὐ φαύλως ἀγωνισάμενον εἰσέρχεται ὅλος περιλαμπόμενος τῷ χρυσῷ καὶ τοῖς σμαράγδοις καὶ βηρύλλοις καὶ ὑακίνθοις · καὶ ἡ πορφύρα δὲ ἐνέπρεπε τῆς ἐσθῆτος , ἣ μεταξὺ τοῦ χρυσοῦ διεφαίνετο . τούτοις ἅπασι προεκπλήξας τὸ θέατρον καὶ θαυμαστῆς ἐλπίδος ἐμπλήσας τοὺς θεατάς , ἐπειδή ποτε καὶ ᾆσαι καὶ κιθαρίσαι πάντως ἔδει , ἀνακρούεται μὲν ἀνάρμοστόν τι καὶ ἀσύντακτον , ἀπορρήγνυσι δὲ τρεῖς ἅμα χορδὰς σφοδρότερον τοῦ δέοντος ἐμπεσὼν τῇ κιθάρᾳ , ᾄδειν δὲ ἄρχεται ἀπόμουσόν τι καὶ λεπτόν , ὥστε γέλωτα μὲν παρὰ πάντων γενέσθαι τῶν θεατῶν , τοὺς ἀθλοθέτας δὲ ἀγανακτήσαντας ἐπὶ τῇ τόλμῃ μαστιγώσαντας αὐτὸν ἐκβαλεῖν τοῦ θεάτρου · ὅτεπερ καὶ γελοιότατος ὤφθη δακρύων ὁ χρυσοῦς Εὐάγγελος καὶ ὑπὸ τῶν μαστιγοφόρων συρόμενος διὰ μέσης τῆς σκηνῆς καὶ τὰ σκέλη καθῃματωμένος ἐκ τῶν μαστίγων καὶ συλλέγων χαμάθεν τῆς κιθάρας τὰς σφραγῖδας · ἐξεπεπτώκεσαν γὰρ κἀκείνης συμμαστιγουμένης αὐτῷ .
Lemmas: ἐπεί δέ οὖν ποτέ καί ἥκω ὁ ὁ ἀγών ἡμέρα , τρεῖς μέν εἰμί , λαγχάνω δέ μέσος αὐτός ὁ Εὐάγγελος ἀείδω · καί μετά Θέσπις ὁ Θηβαῖος οὐ φαῦλος ἀγωνίζομαι εἰσέρχομαι ὅλος περιλάμπω ὁ χρυσός καί ὁ σμάραγδος καί βήρυλλος καί ὑάκινθος · καί ὁ πορφύρα δέ ἐμπρέπω ὁ ἐσθής , ὅς μεταξύ ὁ χρυσός διαφαίνω . οὗτος ἅπας προεκπλήσσω ὁ θέατρον καί θαυμαστός ἐλπίς ἐμπίμπλημι ὁ θεατής , ἐπειδή ποτέ καί ἀείδω καί κιθαρίζω πάντως δέω , ἀνακρούω μέν ἀνάρμοστος τις καί ἀσύντακτος , ἀπορρήγνυμι δέ τρεῖς ἅμα χορδή σφοδρός ὁ δέω ἐμπίπτω ὁ κιθάρα , ἀείδω δέ ἄρχω ἀπόμουσος τις καί λεπτός , ὥστε γέλως μέν παρά πᾶς γίγνομαι ὁ θεατής , ὁ ἀθλοθέτης δέ ἀγανακτέω ἐπί ὁ τόλμα μαστιγόω αὐτός ἐκβάλλω ὁ θέατρον · ὅτε καί γέλοιος ὁράω δάκρυον ὁ χρύσεος Εὐάγγελος καί ὑπό ὁ μαστιγοφόρος σύρω διά μέσος ὁ σκηνή καί ὁ σκέλος καθαιματόω ἐκ ὁ μάστιξ καί συλλέγω χαμάθεν ὁ κιθάρα ὁ σφραγίς · ἐκπίπτω γάρ κά̓κες συμμαστιγόω αὐτός .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 10
μικρὸν δὲ ἐπισχὼν μετʼ αὐτὸν Εὔμηλός τις Ἠλεῖος εἰσέρχεται , κιθάραν μὲν παλαιὰν ἔχων , ξυλίνους δὲ κόλλοπας ἐπικειμένην , ἐσθῆτα δὲ μόγις σὺν τῷ στεφάνῳ δέκα δραχμῶν ἀξίαν · ἀλλʼ οὗτός γε ᾄσας δεξιῶς καὶ κιθαρίσας κατὰ τὸν νόμον τῆς τέχνης ἐκράτει καὶ ἀνεκηρύττετο καὶ τοῦ Εὐαγγέλου κατεγέλα μάτην ἐμπομπεύσαντος τῇ κιθάρᾳ καὶ ταῖς σφραγῖσιν ἐκείναις . καὶ εἰπεῖν γε λέγεται πρὸς αὐτόν · ὦ Εὐάγγελε , σὺ μὲν χρυσῆν δάφνην περίκεισαι , πλουτεῖς γάρ , ἐγὼ δὲ ὁ πένης τὴν Δελφικήν . πλὴν τοῦτό γε μόνον ὤνησο τῆς σκευῆς , ὅτι μηδὲ ἐλεούμενος ἐπὶ τῇ ἥττῃ ἀπέρχῃ , ἀλλὰ μισούμενος προσέτι διὰ τὴν ἄτεχνόν σου ταύτην τρυφήν . περὶ πόδα δή σοι καὶ Εὐάγγελος οὗτος , παρʼ ὅσον σοί γε οὐδʼ ὀλίγον μέλει τοῦ γέλωτος τῶν θεατῶν .
Lemmas: μικρός δέ ἐπέχω μετά αὐτός Εὔμηλος τις Ἠλεῖος εἰσέρχομαι , κιθάρα μέν παλαιός ἔχω , ξύλινος δέ κόλλοψ ἐπίκειμαι , ἐσθής δέ μόγις σύν ὁ στέφανος δέκα δραχμή ἄξιος · ἀλλά οὗτος γε ἀείδω δεξιός καί κιθαρίζω κατά ὁ νόμος ὁ τέχνη κρατέω καί ἀνακηρύσσω καί ὁ Εὐάγγελος καταγελάω μάτην ἐμπομπεύω ὁ κιθάρα καί ὁ σφραγίς ἐκεῖνος . καί λέγω γε λέγω πρός αὐτός · ὦ Εὐάγγελος , σύ μέν χρύσεος δάφνη περίκειμαι , πλουτέω γάρ , ἐγώ δέ ὁ πένης ὁ Δελφικός . πλήν οὗτος γε μόνος ὀνίνημι ὁ σκευή , ὅτι μηδέ ἐλεέω ἐπί ὁ ἧσσα ἀπέρχομαι , ἀλλά μισέω προσέτι διά ὁ ἄτεχνος σύ οὗτος τρυφή . περί πούς δή σύ καί Εὐάγγελος οὗτος , παρά ὅσος σύ γε οὐδέ ὀλίγος μέλω ὁ γέλως ὁ θεατής .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 11
οὐκ ἄκαιρον δʼ ἂν γένοιτο καὶ Λέσβιον μῦθόν τινα διηγήσασθαί σοι πάλαι γενόμενον . ὅτε τὸν Ὀρφέα διεσπάσαντο αἱ Θρᾷτται , φασὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ σὺν τῇ λύρᾳ εἰς τὸν Ἕβρον ἐμπεσοῦσαν ἐκβληθῆναι εἰς τὸν μέλανα κόλπον , καὶ ἐπιπλεῖν γε τὴν κεφαλὴν τῇ λύρᾳ , τὴν μὲν ᾄδουσαν θρῆνόν τινα ἐπὶ τῷ Ὀρφεῖ , ὡς λόγος , τὴν λύραν δὲ αὐτὴν ὑπηχεῖν τῶν ἀνέμων ἐμπιπτόντων ταῖς χορδαῖς , καὶ οὕτω μετʼ ᾠδῆς προσενεχθῆναι τῇ Λέσβῳ , κἀκείνους ἀνελομένους τὴν μὲν κεφαλὴν καταθάψαι ἵναπερ νῦν τὸ Βακχεῖον αὐτοῖς ἐστι , τὴν λύραν δὲ ἀναθεῖναι εἰς τοῦ Ἀπόλλωνος τὸ ἱερόν , καὶ ἐπὶ πολύ γε σώζεσθαι αὐτήν .
Lemmas: οὐ ἄκαιρος δέ ἄν γίγνομαι καί Λέσβιος μῦθος τις διηγέομαι σύ πάλαι γίγνομαι . ὅτε ὁ Ὀρφεύς διασπάω ὁ Θρᾷσσα , φημί ὁ κεφαλή αὐτός σύν ὁ λύρα εἰς ὁ Ἕβρος ἐμπίπτω ἐκβάλλω εἰς ὁ μέλας κόλπος , καί ἐπιπλέω γε ὁ κεφαλή ὁ λύρα , ὁ μέν ἀείδω θρῆνος τις ἐπί ὁ Ὀρφεύς , ὡς λόγος , ὁ λύρα δέ αὐτός ὑπηχέω ὁ ἄνεμος ἐμπίπτω ὁ χορδή , καί οὕτως μετά ἀοιδή προσφέρω ὁ Λέσβος , ἐκεῖνος ἀναιρέω ὁ μέν κεφαλή καταθάπτω ἵνα νῦν ὁ Βακχεῖον αὐτός εἰμί , ὁ λύρα δέ ἀνατίθημι εἰς ὁ Ἀπόλλων ὁ ἱερός , καί ἐπί πολύς γε σῴζω αὐτός .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 12
χρόνῳ δὲ ὕστερον Νέανθον τὸν τοῦ Πιττακοῦ τοῦ τυράννου ταῦτα ὑπὲρ τῆς λύρας πυνθανόμενον , ὡς ἐκήλει μὲν θηρία καὶ φυτὰ καὶ λίθους , ἐμελῴδει δὲ καὶ μετὰ τὴν τοῦ Ὀρφέως συμφορὰν μηδενὸς ἁπτομένου , εἰς ἔρωτα τοῦ κτήματος ἐμπεσεῖν καὶ διαφθείραντα τὸν ἱερέα μεγάλοις χρήμασι πεῖσαι ὑποθέντα ἑτέραν ὁμοίαν λύραν δοῦναι αὐτῷ τὴν τοῦ Ὀρφέως . λαβόντα δὲ μεθʼ ἡμέραν μὲν ἐν τῇ πόλει χρῆσθαι οὐκ ἀσφαλὲς οἴεσθαι εἶναι , νύκτωρ δὲ ὑπὸ κόλπου ἔχοντα μόνον προελθεῖν εἰς τὸ προάστειον καὶ προχειρισάμενον κρούειν καὶ συνταράττειν τὰς χορδὰς ἄτεχνον καὶ ἄμουσον νεανίσκον , ἐλπίζοντα μέλη τινὰ θεσπέσια ὑπηχήσειν τὴν λύραν ὑφʼ ὧν πάντας καταθέλξειν καὶ κηλήσειν , καὶ ὅλως μακάριον ἔσεσθαι κληρονομήσαντα τῆς Ὀρφέως μουσικῆς · ἄχρι δὴ συνελθόντας τοὺς κύνας πρὸς τὸν ἦχον — πολλοὶ δὲ ἦσαν αὐτόθι — διασπάσασθαι αὐτόν , ὡς τοῦτο γοῦν ὅμοιον τῷ Ὀρφεῖ παθεῖν καὶ μόνους ἐφʼ ἑαυτὸν συγκαλέσαι τοὺς κύνας . ὅτεπερ καὶ σαφέστατα ὤφθη ὡς οὐχ ἡ λύρα ἡ θέλγουσα ἦν , ἀλλὰ ἡ τέχνη καὶ ἡ ᾠδή , ἃ μόνα ἐξαίρετα τῷ Ὀρφεῖ παρὰ τῆς μητρὸς ὑπῆρχεν · ἡ λύρα δὲ ἄλλως κτῆμα ἦν , οὐδὲν ἄμεινον τῶν ἄλλων βαρβίτων .
Lemmas: χρόνος δέ ὕστερον Νέανθος ὁ ὁ Πιττακός ὁ τύραννος οὗτος ὑπέρ ὁ λύρα πυνθάνομαι , ὡς κηλέω μέν θηρίον καί φυτόν καί λίθος , μελῳδέω δέ καί μετά ὁ ὁ Ὀρφεύς συμφορά μηδείς ἅπτω , εἰς ἔρως ὁ κτῆμα ἐμπίπτω καί διαφθείρω ὁ ἱερεύς μέγας χρῆμα πείθω ὑποτίθημι ἕτερος ὅμοιος λύρα δίδωμι αὐτός ὁ ὁ Ὀρφεύς . λαμβάνω δέ μετά ἡμέρα μέν ἐν ὁ πόλις χράω οὐ ἀσφαλής οἴομαι εἰμί , νύκτωρ δέ ὑπό κόλπος ἔχω μόνος προέρχομαι εἰς ὁ προάστειον καί προχειρίζω κρούω καί συνταράσσω ὁ χορδή ἄτεχνος καί ἄμουσος νεανίσκος , ἐλπίζω μέλος τις θεσπέσιος ὑπηχέω ὁ λύρα ὑπό ὅς πᾶς καταθέλγω καί κηλέω , καί ὅλος μακάριος εἰμί κληρονομέω ὁ Ὀρφεύς μουσική · ἄχρι δή συνέρχομαι ὁ κύων πρός ὁ ἦχος — πολύς δέ εἰμί αὐτόθι — διασπάω αὐτός , ὡς οὗτος γοῦν ὅμοιος ὁ Ὀρφεύς πάσχω καί μόνος ἐπί ἑαυτοῦ συγκαλέω ὁ κύων . ὅτε καί σαφής ὁράω ὡς οὐ ὁ λύρα ὁ θέλγω εἰμί , ἀλλά ὁ τέχνη καί ὁ ἀοιδή , ὅς μόνος ἐξαιρετός ὁ Ὀρφεύς παρά ὁ μήτηρ ὑπάρχω · ὁ λύρα δέ ἄλλος κτῆμα εἰμί , οὐδείς ἀγαθός ὁ ἄλλος βάρβιτος .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 13
καὶ τί σοι τὸν Ὀρφέα ἢ τὸν Νέανθον λέγω , ὅπου καὶ καθʼ ἡμᾶς αὐτοὺς ἐγένετό τις καὶ ἔτι ἐστίν , οἶμαι , ὃς τὸν Ἐπικτήτου λύχνον τοῦ Στωϊκοῦ κεραμεοῦν ὄντα τρισχιλίων δραχμῶν ἐπρίατο ; ἤλπιζεν γὰρ οἶμαι κἀκεῖνος , εἰ τῶν νυκτῶν ὑπʼ ἐκείνῳ τῷ λύχνῳ ἀναγιγνώσκοι , αὐτίκα μάλα καὶ τὴν Ἐπικτήτου σοφίαν ὄναρ ἐπικτήσεσθαι καὶ ὅμοιος ἔσεσθαι τῷ θαυμαστῷ ἐκείνῳ γέροντι .
Lemmas: καί τίς σύ ὁ Ὀρφεύς ἤ ὁ Νέανθος λέγω , ὅπου καί κατά ἐγώ αὐτός γίγνομαι τις καί ἔτι εἰμί , οἴομαι , ὅς ὁ Ἐπίκτητος λύχνος ὁ Στωϊκός κεραμεοῦς εἰμί τρισχίλιοι δραχμή πρίαμαι ; ἐλπίζω γάρ οἴομαι ἐκεῖνος , εἰ ὁ νύξ ὑπό ἐκεῖνος ὁ λύχνος ἀναγιγνώσκω , αὐτίκα μάλα καί ὁ Ἐπίκτητος σοφία ὄναρ ἐπικτάομαι καί ὅμοιος εἰμί ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος γέρων .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 14
χθὲς δὲ καὶ πρῴην ἄλλος τις τὴν Πρωτέως τοῦ Κυνικοῦ βακτηρίαν , ἣν καταθέμενος ἥλατο εἰς τὸ πῦρ , ταλάντου κἀκεῖνος ἐπρίατο , καὶ ἔχει μὲν τὸ κειμήλιον τοῦτο καὶ δείκνυσιν ὡς Τεγεᾶται τοῦ Καλυδωνίου ὑὸς τὸ δέρμα καὶ Θηβαῖοι τὰ ὀστᾶ τοῦ Γηρυόνου καὶ Μεμφῖται τῆς Ἴσιδος τοὺς πλοκάμους · αὐτὸς δὲ ὁ τοῦ θαυμαστοῦ κτήματος δεσπότης καὶ αὐτὸν σὲ τῇ ἀπαιδευσίᾳ καὶ βδελυρίᾳ ὑπερηκόντισεν . ὁρᾷς ὅπως κακοδαιμόνως διάκειται , βακτηρίας εἰς τὴν κεφαλὴν ὡς ἀληθῶς δεόμενος .
Lemmas: χθές δέ καί πρῴην ἄλλος τις ὁ Πρωτεύς ὁ Κυνικός βακτηρία , ὅς κατατίθημι ἅλλομαι εἰς ὁ πῦρ , τάλαντον ἐκεῖνος πρίαμαι , καί ἔχω μέν ὁ κειμήλιον οὗτος καί δείκνυμι ὡς Τεγεάτης ὁ Καλυδώνιος ὗς ὁ δέρμα καί Θηβαῖος ὁ ὀστέον ὁ Γηρυόνης καί Μεμφίτης ὁ Ἶσις ὁ πλόκαμος · αὐτός δέ ὁ ὁ θαυμαστός κτῆμα δεσπότης καί αὐτός σύ ὁ ἀπαιδευσία καί βδελυρία ὑπερακοντίζω . ὁράω ὅπως κακοδαίμων διάκειμαι , βακτηρία εἰς ὁ κεφαλή ὡς ἀληθής δέω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 15
λέγεται δὲ καὶ Διονύσιον τραγῳδίαν ποιεῖν φαύλως πάνυ καὶ γελοίως , ὥστε τὸν Φιλόξενον πολλάκις διʼ αὐτὴν εἰς τὰς λατομίας ἐμπεσεῖν οὐ δυνάμενον κατέχειν τὸν γέλωτα . οὗτος τοίνυν πυθόμενος ὡς ἐγγελᾶται , τὸ Αἰσχύλου πυξίον εἰς ὃ ἐκεῖνος ἔγραφε σὺν πολλῇ σπουδῇ κτησάμενος καὶ αὐτὸς ᾤετο ἔνθεος ἔσεσθαι καὶ κάτοχος ἐκ τοῦ πυξίου · ἀλλʼ ὅμως ἐν αὐτῷ ἐκείνῳ μακρῷ γελοιότερα ἔγραφεν , οἷον κἀκεῖνο τό · Δωρὶς τέθνηκεν ἡ Διονυσίου γυνή . καὶ πάλιν · οἴμοι , γυναῖκα χρησίμην ἀπώλεσα . καὶ τοῦτο γὰρ ἐκ τοῦ πυξίου , καὶ τό ·· αὑτοῖς γὰρ ἐμπαίζουσιν οἱ μωροὶ βροτῶν . Τοῦτο μέν γε πρὸς σὲ μάλιστα εὐστόχως ἂν εἰρημένον εἴη τῷ Διονυσίῳ , καὶ διʼ αὐτὸ χρυσῶσαι αὐτοῦ ἔδει ἐκεῖνο τὸ πυξίον .
Lemmas: λέγω δέ καί Διονύσιος τραγῳδία ποιέω φαῦλος πάνυ καί γέλοιος , ὥστε ὁ Φιλόξενος πολλάκις διά αὐτός εἰς ὁ λατομία ἐμπίπτω οὐ δύναμαι κατέχω ὁ γέλως . οὗτος τοίνυν πυνθάνομαι ὡς ἐγγελάω , ὁ Αἰσχύλος πυξίον εἰς ὅς ἐκεῖνος γράφω σύν πολύς σπουδή κτάομαι καί αὐτός οἴομαι ἔνθεος εἰμί καί κάτοχος ἐκ ὁ πυξίον · ἀλλά ὅμως ἐν αὐτός ἐκεῖνος μακρός γέλοιος γράφω , οἷος ἐκεῖνος ὁ · Δωρίς θνῄσκω ὁ Διονύσιος γυνή . καί πάλιν · οἴμοι , γυνή χρήσιμος ἀπόλλυμι . καί οὗτος γάρ ἐκ ὁ πυξίον , καί ὁ ·· ἑαυτοῦ γάρ ἐμπαίζω ὁ μωρός βροτός . οὗτος μέν γε πρός σύ μάλα εὔστοχος ἄν λέγω εἰμί ὁ Διονύσιος , καί διά αὐτός χρυσόω αὐτός δέω ἐκεῖνος ὁ πυξίον .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 16
τίνα γὰρ ἐλπίδα καὶ αὐτὸς ἔχων εἰς τὰ βιβλία καὶ ἀνατυλίττεις ἀεὶ καὶ διακολλᾷς καὶ περικόπτεις καὶ ἀλείφεις τῷ κρόκῳ καὶ τῇ κέδρῳ καὶ διφθέρας περιβάλλεις καὶ ὀμφαλοὺς ἐντίθης , ὡς δή τι ἀπολαύσων αὐτῶν ; πάνυ γοῦν ἤδη βελτίων γεγένησαι διὰ τὴν ὠνήν , ὃς τοιαῦτα μὲν φθέγγῃ — μᾶλλον δὲ τῶν ἰχθύων ἀφωνότερος εἶ — βιοῖς δὲ ὡς οὐδʼ εἰπεῖν καλόν , μῖσος δὲ ἄγριον , φασί , παρὰ πάντων ἔχεις ἐπὶ τῇ βδελυρίᾳ · ὡς εἰ τοιούτους ἀπειργάζετο τὰ βιβλία , φυγῇ φευκτέον ἂν ἦν ὅτι πορρωτάτω ἀπʼ αὐτῶν .
Lemmas: τίς γάρ ἐλπίς καί αὐτός ἔχω εἰς ὁ βιβλίον καί ἀνατυλίσσω ἀεί καί διακολλάω καί περικόπτω καί ἀλείφω ὁ κρόκος καί ὁ κέδρος καί διφθέρα περιβάλλω καί ὀμφαλός ἐντίθημι , ὡς δή τις ἀπολαύω αὐτός ; πάνυ γοῦν ἤδη ἀγαθός γίγνομαι διά ὁ ὠνή , ὅς τοιοῦτος μέν φθέγγομαι — μάλα δέ ὁ ἰχθῦς ἄφωνος εἰμί — βιόω δέ ὡς οὐδέ λέγω καλός , μῖσος δέ ἄγριος , φημί , παρά πᾶς ἔχω ἐπί ὁ βδελυρία · ὡς εἰ τοιοῦτος ἀπεργάζομαι ὁ βιβλίον , φυγή φεύγω ἄν εἰμί ὅτι πόρρω ἀπό αὐτός .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 17
δυοῖν δὲ ὄντοιν ἅττʼ ἂν παρὰ τῶν παλαιῶν τις κτήσαιτο , λέγειν τε δύνασθαι καὶ πράττειν τὰ δέοντα ζήλῳ τῶν ἀρίστων καὶ φυγῇ τῶν χειρόνων , ὅταν μήτε ἐκεῖνα μήτε ταῦτα φαίνηταί τις παρʼ αὐτῶν ὠφελούμενος , τί ἄλλο ἢ τοῖς μυσὶ διατριβὰς ὠνεῖται καὶ ταῖς τίλφαις οἰκήσεις καὶ πληγὰς ὡς ἀμελοῦσι τοῖς οἰκέταις ;
Lemmas: δύο δέ εἰμί ὅστις ἄν παρά ὁ παλαιός τις κτάομαι , λέγω τε δύναμαι καί πράσσω ὁ δέω ζῆλος ὁ ἀγαθός καί φυγή ὁ κακός , ὅταν μήτε ἐκεῖνος μήτε οὗτος φαίνω τις παρά αὐτός ὠφελέω , τίς ἄλλος ἤ ὁ μῦς διατριβή ὠνέομαι καί ὁ τίλφη οἴκησις καί πληγή ὡς ἀμελέω ὁ οἰκέτης ;
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 18
πῶς δὲ οὐ κἀκεῖνο αἰσχρόν , εἴ τις ἐν τῇ χειρὶ ἔχοντά σε βιβλίον ἰδών — ἀεὶ δέ τι πάντως ἔχεις — ἔροιτο οὗτινος ἢ ῥήτορος ἢ συγγραφέως ἢ ποιητοῦ ἐστι , σὺ δὲ ἐκ τῆς ἐπιγραφῆς εἰδὼς πρᾴως εἴποις τοῦτό γε · εἶτα , ὡς φιλεῖ τὰ τοιαῦτα ἐν συνουσίᾳ προχωρεῖν εἰς μῆκος λόγων , ὁ μὲν ἐπαινοῖ τι ἢ αἰτιῷτο τῶν ἐγγεγραμμένων , σὺ δὲ ἀποροίης καὶ μηδὲν ἔχοις εἰπεῖν ; οὐκ εὔξῃ τότε χανεῖν σοι τὴν γῆν , κατὰ σεαυτοῦ ὁ Βελλεροφόντης περιφέρων τὸ βιβλίον ;
Lemmas: πῶς δέ οὐ ἐκεῖνος αἰσχρός , εἰ τις ἐν ὁ χείρ ἔχω σύ βιβλίον ὁράω — ἀεί δέ τις πάντως ἔχω — ἔρομαι ὅστις ἤ ῥήτωρ ἤ συγγραφεύς ἤ ποιητής εἰμί , σύ δέ ἐκ ὁ ἐπιγραφή οἶδα πρᾶος λέγω οὗτος γε · εἶτα , ὡς φιλέω ὁ τοιοῦτος ἐν συνουσία προχωρέω εἰς μῆκος λόγος , ὁ μέν ἐπαινέω τις ἤ αἰτιάομαι ὁ ἐγγράφω , σύ δέ ἀφοράω καί μηδείς ἔχω λέγω ; οὐ εὔχομαι τότε χάσκω σύ ὁ γῆ , κατά σεαυτοῦ ὁ Βελλεροφόντης περιφέρω ὁ βιβλίον ;
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 19
Δημήτριος δὲ ὁ Κυνικὸς ἰδὼν ἐν Κορίνθῳ ἀπαίδευτόν τινα βιβλίον κάλλιστον ἀναγιγνώσκοντα — τὰς Βάκχας οἶμαι τοῦ Εὐριπίδου , κατὰ τὸν ἄγγελον δὲ ἦν τὸν διηγούμενον τὰ τοῦ Πενθέως πάθη καὶ τὸ τῆς Ἀγαύης ἔργον — ἁρπάσας διέσπασεν αὐτὸ εἰπών , ἄμεινόν ἐστι τῷ Πενθεῖ ἅπαξ σπαραχθῆναι ὑπʼ ἐμοῦ ἢ ὑπὸ σοῦ πολλάκις . Ζητῶν δὲ ἀεὶ πρὸς ἐμαυτὸν οὔπω καὶ τήμερον εὑρεῖν δεδύνημαι τίνος ἕνεκα τὴν σπουδὴν ταύτην ἐσπούδακας περὶ τὴν ὠνὴν τῶν βιβλίων · ὠφελείας μὲν γὰρ ἢ χρείας τῆς ἀπʼ αὐτῶν οὐδʼ ἂν οἰηθείη τις τῶν καὶ ἐπʼ ἐλάχιστόν σε εἰδότων , οὐ μᾶλλον ἢ φαλακρὸς ἄν τις πρίαιτο κτένας ἢ κάτοπτρον ὁ τυφλὸς ἢ ὁ κωφὸς αὐλητὴν ἢ παλλακὴν ὁ εὐνοῦχος ἢ ὁ ἠπειρώτης κώπην ἢ ὁ κυβερνήτης ἄροτρον . ἀλλὰ μὴ ἐπίδειξιν πλούτου σοι τὸ πρᾶγμα ἔχει καὶ βούλει τοῦτο ἐμφῆναι ἅπασιν , ὅτι καὶ εἰς τὰ μηδέν σοι χρήσιμα ὅμως ἐκ πολλῆς τῆς περιουσίας ἀναλίσκεις ; καὶ μὴν ὅσα γε κἀμὲ Σύρον ὄντα εἰδέναι , εἰ μὴ σαυτὸν φέρων ταῖς τοῦ γέροντος ἐκείνου διαθήκαις παρενέγραψας , ἀπωλώλεις ἂν ὑπὸ λιμοῦ ἤδη καὶ ἀγορὰν προὐτίθεις τῶν βιβλίων · .
Lemmas: Δημήτριος δέ ὁ Κυνικός ὁράω ἐν Κόρινθος ἀπαίδευτος τις βιβλίον καλός ἀναγιγνώσκω — ὁ Βάκχη οἴομαι ὁ Εὐριπίδης , κατά ὁ ἄγγελος δέ εἰμί ὁ διηγέομαι ὁ ὁ Πενθεύς πάθος καί ὁ ὁ Ἀγαυή ἔργον — ἁρπάζω διασπάω αὐτός λέγω , ἀγαθός εἰμί ὁ Πενθεύς ἅπαξ σπαράσσω ὑπό ἐγώ ἤ ὑπό σύ πολλάκις . ζητέω δέ ἀεί πρός ἐμαυτοῦ οὔπω καί σήμερον εὑρίσκω δύναμαι τίς ἕνεκα ὁ σπουδή οὗτος σπουδάζω περί ὁ ὠνή ὁ βιβλίον · ὠφέλεια μέν γάρ ἤ χρεία ὁ ἀπό αὐτός οὐδέ ἄν οἴομαι τις ὁ καί ἐπί ἐλαχύς σύ οἶδα , οὐ μάλα ἤ φαλακρός ἄν τις πρίαμαι κτείς ἤ κάτοπτρον ὁ τυφλός ἤ ὁ κωφός αὐλητής ἤ παλλακή ὁ εὐνοῦχος ἤ ὁ ἠπειρώτης κώπη ἤ ὁ κυβερνήτης ἄροτρον . ἀλλά μή ἐπίδειξις πλοῦτος σύ ὁ πρᾶγμα ἔχω καί βούλομαι οὗτος ἐμφαίνω ἅπας , ὅτι καί εἰς ὁ μηδείς σύ χρήσιμος ὅμως ἐκ πολύς ὁ περιουσία ἀναλίσκω ; καί μήν ὅσος γε ἐγώ Σύρος εἰμί οἶδα , εἰ μή σεαυτοῦ φέρω ὁ ὁ γέρων ἐκεῖνος διαθήκη παρεγγράφω , ἀπόλλυμι ἄν ὑπό λιμός ἤδη καί ἀγορά προτίθημι ὁ βιβλίον · .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 20
λοιπὸν οὖν δὴ ἐκεῖνο , πεπεισμένον ὑπὸ τῶν κολάκων ὡς οὐ μόνον καλὸς εἶ καὶ ἐράσμιος ἀλλὰ σοφὸς καὶ ῥήτωρ καὶ συγγραφεὺς οἷος οὐδʼ ἕτερος , ὠνεῖσθαι τὰ βιβλία , ὡς ἀληθεύοις τοὺς ἐπαίνους αὐτῶν . φασὶ δὲ σὲ καὶ λόγους ἐπιδείκνυσθαι αὐτοῖς ἐπὶ δείπνῳ κἀκείνους χερσαίων βατράχων δίκην διψῶντας κεκραγέναι , ἢ μὴ πίνειν , ἢν μὴ διαρραγῶσι βοῶντες . καὶ γὰρ οὐκ οἶδʼ ὅπως ῥᾷστος εἶ τῆς ῥινὸς ἕλκεσθαι , καὶ πιστεύεις αὐτοῖς ἅπαντα , ὅς ποτε κἀκεῖνο ἐπείσθης , ὡς βασιλεῖ τινι ὡμοιώθης τὴν ὄψιν , καθάπερ ὁ ψευδαλέξανδρος καὶ ὁ ψευδοφίλιππος ἐκεῖνος κναφεὺς καὶ ὁ κατὰ τοὺς προπάτορας ἡμῶν ψευδονέρων καὶ εἴ τις ἄλλος τῶν ὑπὸ τῷ ψευδο τεταγμένων .
Lemmas: λοιπός οὖν δή ἐκεῖνος , πείθω ὑπό ὁ κόλαξ ὡς οὐ μόνος καλός εἰμί καί ἐράσμιος ἀλλά σοφός καί ῥήτωρ καί συγγραφεύς οἷος οὐδέ ἕτερος , ὠνέομαι ὁ βιβλίον , ὡς ἀληθεύω ὁ ἔπαινος αὐτός . φημί δέ σύ καί λόγος ἐπιδείκνυμι αὐτός ἐπί δεῖπνον ἐκεῖνος χερσαῖος βάτραχος δίκη διψάω κράζω , ἤ μή πίνω , ἐάν μή διαράσσω βοάω . καί γάρ οὐ οἶδα ὅπως ῥᾴδιος εἰμί ὁ ῥίς ἕλκω , καί πιστεύω αὐτός ἅπας , ὅς ποτέ ἐκεῖνος πείθω , ὡς βασιλεύς τις ὁμοιόω ὁ ὄψις , καθά ὁ ψευδαλέξανδρος καί ὁ ψευδοφίλιππος ἐκεῖνος κναφεύς καί ὁ κατά ὁ προπάτωρ ἐγώ ψευδονέρων καί εἰ τις ἄλλος ὁ ὑπό ὁ ψευδός τάσσω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 21
καὶ τί θαυμαστὸν εἰ τοῦτο ἔπαθες , ἀνόητος καὶ ἀπαίδευτος ἄνθρωπος , καὶ προῄεις ἐξυπτιάζων καὶ μιμούμενος βάδισμα καὶ σχῆμα καὶ βλέμμα ἐκείνου ᾧ σεαυτὸν εἰκάζων ἔχαιρες , ὅπου καὶ Πύρρον φασὶ τὸν Ἠπειρώτην , τὰ ἄλλα θαυμαστὸν ἄνδρα , οὕτως ὑπὸ κολάκων ἐπὶ τῷ ὁμοίῳ ποτὲ διαφθαρῆναι ὡς πιστεύειν ὅτι ὅμοιος ἦν Ἀλεξάνδρῳ ἐκείνῳ ; καίτοι τὸ τῶν μουσικῶν τοῦτο , δὶς διὰ πασῶν τὸ πρᾶγμα ἦν · εἶδον γὰρ καὶ τὴν τοῦ Πύρρου εἰκόνα · καὶ ὅμως ἐπέπειστο ἐκμεμάχθαι τοῦ Ἀλεξάνδρου τὴν μορφήν . ἀλλʼ ἕνεκα μὲν δὴ τούτων ὕβρισταί μοι εἰς τὸν Πύρρον , ὅτι σὲ εἴκασα κατὰ τοῦτο αὐτῷ · τὸ δὲ ἀπὸ τούτου καὶ πάνυ σοι πρέπον ἂν εἴη . ἐπεὶ γὰρ οὕτω διέκειτο ὁ Πύρρος καὶ ταῦτα ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἐπέπειστο , οὐδεὶς ὅστις οὐ συνετίθετο καὶ συνέπασχεν αὐτῷ , ἄχρι δή τις ἐν Λαρίσῃ πρεσβῦτις ξένη αὐτῷ τἀληθὲς εἰποῦσα ἔπαυσεν αὐτὸν τῆς κορύζης . ὁ μὲν γὰρ Πύρρος ἐπιδείξας αὐτῇ εἰκόνα Φιλίππου καὶ Περδίκκου καὶ Ἀλεξάνδρου καὶ Κασσάνδρου καὶ ἄλλων βασιλέων ἤρετο τίνι ὅμοιος εἴη , πάνυ πεπεισμένος ἐπὶ τὸν Ἀλέξανδρον ἥξειν αὐτήν , ἡ δὲ πολὺν χρόνον ἐπισχοῦσα , Βατραχίωνι , ἔφη , τῷ μαγείρῳ · καὶ γὰρ ἦν τις ἐν τῇ Λαρίσῃ Βατραχίων μάγειρος τῷ Πύρρῳ ὅμοιος .
Lemmas: καί τίς θαυμαστός εἰ οὗτος πάσχω , ἀνόητος καί ἀπαίδευτος ἄνθρωπος , καί πρόειμι ἐξυπτιάζω καί μιμέομαι βάδισμα καί σχῆμα καί βλέμμα ἐκεῖνος ὅς σεαυτοῦ εἰκάζω χαίρω , ὅπου καί Πύρρος φημί ὁ Ἠπειρώτης , ὁ ἄλλος θαυμαστός ἀνήρ , οὕτως ὑπό κόλαξ ἐπί ὁ ὅμοιος ποτέ διαφθείρω ὡς πιστεύω ὅτι ὅμοιος εἰμί Ἀλέξανδρος ἐκεῖνος ; καίτοι ὁ ὁ μουσικός οὗτος , δίς διά πᾶς ὁ πρᾶγμα εἰμί · ὁράω γάρ καί ὁ ὁ Πύρρος εἰκών · καί ὅμως πείθω ἐκμάσσω ὁ Ἀλέξανδρος ὁ μορφή . ἀλλά ἕνεκα μέν δή οὗτος ὑβρίζω ἐγώ εἰς ὁ Πύρρος , ὅτι σύ εἰκάζω κατά οὗτος αὐτός · ὁ δέ ἀπό οὗτος καί πάνυ σύ πρέπω ἄν εἰμί . ἐπεί γάρ οὕτως διάκειμαι ὁ Πύρρος καί οὗτος ὑπέρ ἑαυτοῦ πείθω , οὐδείς ὅστις οὐ συντίθημι καί συμπάσχω αὐτός , ἄχρι δή τις ἐν Λάρισα πρεσβῦτις ξένος αὐτός ἀληθής λέγω παύω αὐτός ὁ κόρυζα . ὁ μέν γάρ Πύρρος ἐπιδείκνυμι αὐτός εἰκών Φίλιππος καί Περδίκκας καί Ἀλέξανδρος καί Κάσσανδρος καί ἄλλος βασιλεύς ἔρομαι τίς ὅμοιος εἰμί , πάνυ πείθω ἐπί ὁ Ἀλέξανδρος ἥκω αὐτός , ὁ δέ πολύς χρόνος ἐπέχω , Βατραχίων , φημί , ὁ μάγειρος · καί γάρ εἰμί τις ἐν ὁ Λάρισα Βατραχίων μάγειρος ὁ Πύρρος ὅμοιος .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 22
καὶ σὺ δὴ ᾧτινι μὲν τῶν τοῖς ὀρχησταῖς συνόντων κιναίδων ἔοικας οὐκ ἂν εἴποιμι , ὅτι δὲ μανίαν ἐρρωμένην ἔτι καὶ νῦν μαίνεσθαι δοκεῖς ἅπασιν ἐπʼ ἐκείνῃ τῇ εἰκόνι , πάνυ σαφῶς οἶδα . οὔκουν θαυμαστόν , εἰ ἀπίθανος οὕτως ζωγράφος ὢν καὶ τοῖς πεπαιδευμένοις ἐξομοιοῦσθαι ἐθέλεις , πιστεύων τοῖς τὰ τοιαῦτά σε ἐπαινοῦσι . καίτοι τί ταῦτα ληρῶ ; πρόδηλος γὰρ ἡ αἰτία τῆς περὶ τὰ βιβλία σπουδῆς , εἰ καὶ ὑπὸ νωθείας ἐγὼ μὴ πάλαι κατεῖδον · σοφὸν γάρ , ὡς γοῦν οἴει , τοῦτʼ ἐπινενόηκας καὶ ἐλπίδας οὐ μικρὰς ἔχεις περὶ τοῦ πράγματος , εἰ βασιλεὺς μάθοι ταῦτα σοφὸς ἀνὴρ καὶ παιδείαν μάλιστα τιμῶν · εἰ δὲ ταῦτα ὑπὲρ σοῦ ἐκεῖνος ἀκούσειεν , ὡς ὠνῇ βιβλία καὶ συνάγεις πολλά , πάντα ἐν βραχεῖ παρʼ αὐτοῦ ἔσεσθαί σοι νομίζεις .
Lemmas: καί σύ δή ὅστις μέν ὁ ὁ ὀρχηστής σύνειμι κίναιδος ἔοικα οὐ ἄν λέγω , ὅτι δέ μανία ῥώννυμι ἔτι καί νῦν μαίνομαι δοκέω ἅπας ἐπί ἐκεῖνος ὁ εἰκών , πάνυ σαφής οἶδα . οὔκουν θαυμαστός , εἰ ἀπίθανος οὕτως ζωγράφος εἰμί καί ὁ παιδεύω ἐξομοιόω ἐθέλω , πιστεύω ὁ ὁ τοιοῦτος σύ ἐπαινέω . καίτοι τίς οὗτος ληρέω ; πρόδηλος γάρ ὁ αἰτία ὁ περί ὁ βιβλίον σπουδή , εἰ καί ὑπό νώθεια ἐγώ μή πάλαι καθοράω · σοφός γάρ , ὡς γοῦν οἴομαι , οὗτος ἐπινοέω καί ἐλπίς οὐ μικρός ἔχω περί ὁ πρᾶγμα , εἰ βασιλεύς μανθάνω οὗτος σοφός ἀνήρ καί παιδεία μάλα τιμάω · εἰ δέ οὗτος ὑπέρ σύ ἐκεῖνος ἀκούω , ὡς ὠνέομαι βιβλίον καί συνάγω πολύς , πᾶς ἐν βραχύς παρά αὐτός εἰμί σύ νομίζω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 23
ἀλλʼ , ὦ κατάπυγον , οἴει τοσοῦτον μανδραγόραν κατακεχύσθαι αὐτοῦ ὡς ταῦτα μὲν ἀκούειν , ἐκεῖνα δὲ μὴ εἰδέναι , οἷος μέν σου ὁ μεθʼ ἡμέραν βίος , οἷοι δέ σοι πότοι , ὁποῖαι δὲ νύκτες καὶ οἵοις καὶ ἡλίκοις συγκαθεύδεις ; οὐκ οἶσθα ὡς ὦτα καὶ ὀφθαλμοὶ πολλοὶ βασιλέως ; τὰ δὲ σὰ οὕτω περιφανῆ ἐστιν ὡς καὶ τυφλοῖς εἶναι καὶ κωφοῖς γνώριμα · εἰ γὰρ καὶ φθέγξαιο μόνον , εἰ γὰρ καὶ λουόμενος ἀποδύσαιο , μᾶλλον δὲ μὴ ἀποδύσῃ , εἰ δοκεῖ , οἱ δʼ οἰκέται μόνον ἢν ἀποδύσωνταί σου , τί οἴει ; μὴ αὐτίκα ἔσεσθαι πάντα σου πρόδηλα τὰ τῆς νυκτὸς ἀπόρρητα ; εἰπὲ γοῦν μοι καὶ τόδε , εἰ Βάσσος ὁ ὑμέτερος ἐκεῖνος σοφιστὴς ἢ Βάταλος ὁ αὐλητὴς ἢ ὁ κίναιδος Ἡμιθέων ὁ Συβαρίτης , ὃς τοὺς θαυμαστοὺς ὑμῖν νόμους συνέγραψεν , ὡς χρὴ λεαίνεσθαι καὶ παρατίλλεσθαι καὶ πάσχειν καὶ ποιεῖν ἐκεῖνα , — εἰ τούτων τις νυνὶ λεοντῆν περιβαλόμενος καὶ ῥόπαλον ἔχων βαδίζοι , τί οἴει φανεῖσθαι τοῖς ὁρῶσιν ; Ἡρακλέα εἶναι αὐτόν ; οὔκ , εἴ γε μὴ χύτραις λημῶντες τυγχάνοιεν . μυρία γάρ ἐστι τὰ ἀντιμαρτυροῦντα τῷ σχήματι , βάδισμα καὶ βλέμμα καὶ φωνὴ καὶ τράχηλος ἐπικεκλασμένος καὶ ψιμύθιον καὶ μαστίχη καὶ φῦκος , οἷς ὑμεῖς κοσμεῖσθε , καὶ ὅλως κατὰ τὴν παροιμίαν , θᾶττον ἂν πέντε ἐλέφαντας ὑπὸ μάλης κρύψειας ἢ ἕνα κίναιδον . εἶτα ἡ λεοντῆ μὲν τὸν τοιοῦτον οὐκ ἂν ἔκρυψεν , σὺ δʼ οἴει λήσειν σκεπόμενος βιβλίῳ ; ἀλλʼ οὐ δυνατόν · προδώσει γάρ σε καὶ ἀποκαλύψει τὰ ἄλλα ὑμῶν γνωρίσματα .
Lemmas: ἀλλά , ὦ καταπύγων , οἴομαι τοσοῦτος μανδραγόρας καταχέω αὐτός ὡς οὗτος μέν ἀκούω , ἐκεῖνος δέ μή οἶδα , οἷος μέν σύ ὁ μετά ἡμέρα βίος , οἷος δέ σύ πότος , ὁποῖος δέ νύξ καί οἷος καί ἡλίκος σύν-καθεύδω ; οὐ οἶδα ὡς οὖς καί ὀφθαλμός πολύς βασιλεύς ; ὁ δέ σός οὕτως περιφανής εἰμί ὡς καί τυφλός εἰμί καί κωφός γνώριμος · εἰ γάρ καί φθέγγομαι μόνος , εἰ γάρ καί λούω ἀποδύω , μάλα δέ μή ἀποδύω , εἰ δοκέω , ὁ δέ οἰκέτης μόνος ἐάν ἀποδύω σύ , τίς οἴομαι ; μή αὐτίκα εἰμί πᾶς σύ πρόδηλος ὁ ὁ νύξ ἀπόρρητος ; λέγω γοῦν ἐγώ καί ὅδε , εἰ Βάσσος ὁ ὑμέτερος ἐκεῖνος σοφιστής ἤ Βάταλος ὁ αὐλητής ἤ ὁ κίναιδος Ἡμιθέων ὁ Συβαρίτης , ὅς ὁ θαυμαστός σύ νόμος συγγράφω , ὡς χρή λεαίνω καί παρατίλλω καί πάσχω καί ποιέω ἐκεῖνος , — εἰ οὗτος τις νυνί λεοντέη περιβάλλω καί ῥόπαλον ἔχω βαδίζω , τίς οἴομαι φαίνω ὁ ὁράω ; Ἡρακλῆς εἰμί αὐτός ; οὐ , εἰ γε μή χύτρα λημάω τυγχάνω . μυρίος γάρ εἰμί ὁ ἀντιμαρτυρέω ὁ σχῆμα , βάδισμα καί βλέμμα καί φωνή καί τράχηλος ἐπικλάω καί ψιμύθιον καί μαστίχη καί φῦκος , ὅς σύ κοσμέω , καί ὅλος κατά ὁ παροιμία , ταχύς ἄν πέντε ἐλέφας ὑπό μάλη κρύπτω ἤ εἷς κίναιδος . εἶτα ὁ λεοντέη μέν ὁ τοιοῦτος οὐ ἄν κρύπτω , σύ δέ οἴομαι λανθάνω σκέπω βιβλίον ; ἀλλά οὐ δυνατός · προδίδωμι γάρ σύ καί ἀποκαλύπτω ὁ ἄλλος σύ γνώρισμα .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 24
τὸ δʼ ὅλον ἀγνοεῖν μοι δοκεῖς ὅτι τὰς ἀγαθὰς ἐλπίδας οὐ παρὰ τῶν βιβλιοκαπήλων δεῖ ζητεῖν , ἀλλὰ παρʼ αὑτοῦ καὶ τοῦ καθʼ ἡμέραν βίου λαμβάνειν . σὺ δʼ οἴει συνήγορον κοινὸν καὶ μάρτυρα ἔσεσθαί σοι τὸν Ἀττικὸν καὶ Καλλῖνον τοὺς βιβλιογράφους ; οὔκ , ἀλλʼ ὠμούς τινας ἀνθρώπους ἐπιτρίψοντάς σε , ἢν οἱ θεοὶ ἐθέλωσι , καὶ πρὸς ἔσχατον πενίας συνελάσοντας · δέον ἔτι νῦν σωφρονήσαντα ἀποδόσθαι μέν τινι τῶν πεπαιδευμένων τὰ βιβλία ταῦτα καὶ σὺν αὐτοῖς τὴν νεόκτιστον ταύτην οἰκίαν , ἀποδοῦναι δὲ τοῖς ἀνδραποδοκαπήλοις μέρος γοῦν ἀπὸ πολλῶν τῶν ὀφειλομένων .
Lemmas: ὁ δέ ὅλος ἀγνοέω ἐγώ δοκέω ὅτι ὁ ἀγαθός ἐλπίς οὐ παρά ὁ βιβλιοκάπηλος δέω ζητέω , ἀλλά παρά ἑαυτοῦ καί ὁ κατά ἡμέρα βίος λαμβάνω . σύ δέ οἴομαι συνήγορος κοινός καί μάρτυς εἰμί σύ ὁ Ἀττικός καί Καλλῖνος ὁ βιβλιογράφος ; οὐ , ἀλλά ὠμός τις ἄνθρωπος ἐπιτρίβω σύ , ἐάν ὁ θεός ἐθέλω , καί πρός ἔσχατος πενία συνελαύνω · δέω ἔτι νῦν σωφρονέω ἀποδίδωμι μέν τις ὁ παιδεύω ὁ βιβλίον οὗτος καί σύν αὐτός ὁ νεόκτιστος οὗτος οἰκία , ἀποδίδωμι δέ ὁ ἀνδραποδοκάπηλος μέρος γοῦν ἀπό πολύς ὁ ὀφείλω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 25
καὶ γὰρ κἀκεῖνα · περὶ δύο ταῦτα δεινῶς ἐσπούδακας , βιβλίων τε τῶν πολυτελῶν κτῆσιν καὶ μειρακίων τῶν ἐξώρων καὶ ἤδη καρτερῶν ὠνήν , καὶ τὸ πρᾶγμά σοι πάνυ σπουδάζεται καὶ θηρεύεται . ἀδύνατον δὲ πένητα ὄντα πρὸς ἄμφω διαρκεῖν . σκόπει τοίνυν ὡς ἱερὸν χρῆμα συμβουλή . ἀξιῶ γάρ σε ἀφέμενον τῶν μηδὲν προσηκόντων τὴν ἑτέραν νόσον θεραπεύειν καὶ τοὺς ὑπηρέτας ἐκείνους ὠνεῖσθαι , ὅπως μὴ ἐπιλειπόντων σε τῶν οἴκοθεν μεταστέλλοιό τινας τῶν ἐλευθέρων , οἷς ἀκίνδυνον ἀπελθοῦσιν , ἢν μὴ λάβωσιν ἅπαντα , ἐξαγορεῦσαι τὰ πραχθέντα ὑμῖν μετὰ τὸν πότον , οἷα καὶ πρῴην αἴσχιστα περὶ σοῦ διηγεῖτο ἐξελθὼν ὁ πόρνος , ἔτι καὶ δήγματα ἐπιδεικνύς . ἀλλʼ ἔγωγε καὶ μάρτυρας ἂν παρασχοίμην τοὺς τότε παρόντας ὡς ἠγανάκτησα καὶ ὀλίγου πληγὰς ἐνέτριψα αὐτῷ χαλεπαίνων ὑπὲρ σοῦ , καὶ μάλισθʼ ὅτε καὶ ἄλλον ἐπεκαλέσατο μάρτυρα τῶν ὁμοίων καὶ ἄλλον ταὐτὰ καὶ λόγοις διηγουμένους . πρὸς δὴ ταῦτα , ὦγαθέ , ταμιεύου τἀργύριον καὶ φύλαττε , ὡς οἴκοι καὶ κατὰ πολλὴν ἀσφάλειαν ταῦτα ποιεῖν καὶ πάσχειν ἔχῃς . ὥστε μὲν γὰρ μηκέτι ἐργάζεσθαι τίς ἂν μεταπείσειέ σε ; οὐδὲ γὰρ κύων ἅπαξ παύσαιτʼ ἂν σκυτοτραγεῖν μαθοῦσα .
Lemmas: καί γάρ ἐκεῖνος · περί δύο οὗτος δεινός σπουδάζω , βιβλίον τε ὁ πολυτελής κτῆσις καί μειράκιον ὁ ἔξωρος καί ἤδη καρτερός ὠνή , καί ὁ πρᾶγμα σύ πάνυ σπουδάζω καί θηρεύω . ἀδύνατος δέ πένης εἰμί πρός ἄμφω διαρκέω . σκοπέω τοίνυν ὡς ἱερός χρῆμα συμβουλή . ἀξιόω γάρ σύ ἀφίημι ὁ μηδείς προσήκω ὁ ἕτερος νόσος θεραπεύω καί ὁ ὑπηρέτης ἐκεῖνος ὠνέομαι , ὅπως μή ἐπιλείπω σύ ὁ οἴκοθεν μεταστέλλομαι τις ὁ ἐλεύθερος , ὅς ἀκίνδυνος ἀπέρχομαι , ἐάν μή λαμβάνω ἅπας , ἐξαγορεύω ὁ πράσσω σύ μετά ὁ πότος , οἷος καί πρῴην αἰσχρός περί σύ διηγέομαι ἐξέρχομαι ὁ πόρνος , ἔτι καί δῆγμα ἐπιδείκνυμι . ἀλλά ἐγώ καί μάρτυς ἄν παρέχω ὁ τότε πάρειμι ὡς ἀγανακτέω καί ὀλίγος πληγή ἐντρίβω αὐτός χαλεπαίνω ὑπέρ σύ , καί μάλα ὅτε καί ἄλλος ἐπικαλέω μάρτυς ὁ ὅμοιος καί ἄλλος αὐτός καί λόγος διηγέομαι . πρός δή οὗτος , ἀγαθός , ταμιεύω ἀργύριον καί φυλάσσω , ὡς οἴκοι καί κατά πολύς ἀσφάλεια οὗτος ποιέω καί πάσχω ἔχω . ὥστε μέν γάρ μηκέτι ἐργάζομαι τίς ἄν μεταπείθω σύ ; οὐδέ γάρ κύων ἅπαξ παύω ἄν σκυτοτραγέω μανθάνω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 26
τὸ δʼ ἕτερον ῥᾴδιον , τὸ μηκέτι ὠνεῖσθαι βιβλία . ἱκανῶς πεπαίδευσαι , ἅλις σοι τῆς σοφίας . μόνον οὐκ ἐπʼ ἄκρου τοῦ χείλους ἔχεις τὰ παλαιὰ πάντα . πᾶσαν μὲν ἱστορίαν οἶσθα , πάσας δὲ λόγων τέχνας καὶ κάλλη αὐτῶν καὶ κακίας καὶ ὀνομάτων χρῆσιν τῶν Ἀττικῶν · πάνσοφόν τι χρῆμα καὶ ἄκρον ἐν παιδείᾳ γεγένησαι διὰ τὸ πλῆθος τῶν βιβλίων . κωλύει γὰρ οὐδὲν κἀμέ σοι ἐνδιατρίβειν , ἐπειδὴ χαίρεις ἐξαπατώμενος .
Lemmas: ὁ δέ ἕτερος ῥᾴδιος , ὁ μηκέτι ὠνέομαι βιβλίον . ἱκανός παιδεύω , ἅλις σύ ὁ σοφία . μόνος οὐ ἐπί ἄκρον ὁ χεῖλος ἔχω ὁ παλαιός πᾶς . πᾶς μέν ἱστορία οἶδα , πᾶς δέ λόγος τέχνη καί κάλλος αὐτός καί κακία καί ὄνομα χρῆσις ὁ Ἀττικός · πάνσοφος τις χρῆμα καί ἄκρος ἐν παιδεία γίγνομαι διά ὁ πλῆθος ὁ βιβλίον . κωλύω γάρ οὐδείς ἐγώ σύ ἐνδιατρίβω , ἐπειδή χαίρω ἐξαπατάω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 27
ἡδέως δʼ ἂν καὶ ἐροίμην σε , τὰ τοσαῦτα βιβλία ἔχων τί μάλιστα ἀναγιγνώσκεις αὐτῶν ; τὰ Πλάτωνος ; τὰ Ἀντισθένους ; τὰ Ἀρχιλόχου ; τὰ Ἱππώνακτος ; ἢ τούτων μὲν ὑπερφρονεῖς , ῥήτορες δὲ μάλιστά σοι διὰ χειρός ; εἰπέ μοι , καὶ Αἰσχίνου τὸν κατὰ Τιμάρχου λόγον ἀναγιγνώσκεις ; ἢ ἐκεῖνά γε πάντα οἶσθα καὶ γιγνώσκεις αὐτῶν ἕκαστον , τὸν δὲ Ἀριστοφάνην καὶ τὸν Εὔπολιν ὑποδέδυκας ; ἀνέγνως καὶ τοὺς Βάπτας , τὸ δρᾶμα ὅλον ; εἶτʼ οὐδέν σου τἀκεῖ καθίκετο , οὐδʼ ἠρυθρίασας γνωρίσας αὐτά ; τοῦτο γοῦν καὶ μάλιστα θαυμάσειεν ἄν τις , τίνα ποτὲ ψυχὴν ἔχων ἅπτῃ τῶν βιβλίων , ὁποίαις αὐτὰ χερσὶν ἀνελίττεις . πότε δὲ ἀναγιγνώσκεις ; μεθʼ ἡμέραν ; ἀλλʼ οὐδεὶς ἑώρακε τοῦτο ποιοῦντα . ἀλλὰ νύκτωρ ; πότερον ἐπιτεταγμένος ἤδη ἐκείνοις ἢ πρὸ τῶν λόγων ;
Lemmas: ἡδύς δέ ἄν καί λέγω σύ , ὁ τοσοῦτος βιβλίον ἔχω τίς μάλα ἀναγιγνώσκω αὐτός ; ὁ Πλάτων ; ὁ Ἀντισθένης ; ὁ Ἀρχίλοχος ; ὁ Ἵππωναξ ; ἤ οὗτος μέν ὑπερφρονέω , ῥήτωρ δέ μάλα σύ διά χείρ ; λέγω ἐγώ , καί Αἰσχίνης ὁ κατά Τίμαρχος λόγος ἀναγιγνώσκω ; ἤ ἐκεῖνος γε πᾶς οἶδα καί γιγνώσκω αὐτός ἕκαστος , ὁ δέ Ἀριστοφάνης καί ὁ Εὔπολις ὑποδύω ; ἀναγιγνώσκω καί ὁ Βάπτης , ὁ δρᾶμα ὅλος ; εἶτα οὐδείς σύ ἐκεῖ καθικνέομαι , οὐδέ ἐρυθριάω γνωρίζω αὐτός ; οὗτος γοῦν καί μάλα θαυμάζω ἄν τις , τίς ποτέ ψυχή ἔχω ἅπτω ὁ βιβλίον , ὁποῖος αὐτός χείρ ἀνελίσσω . πότε δέ ἀναγιγνώσκω ; μετά ἡμέρα ; ἀλλά οὐδείς ὁράω οὗτος ποιέω . ἀλλά νύκτωρ ; πότερος ἐπιτάσσω ἤδη ἐκεῖνος ἤ πρό ὁ λόγος ;
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 28
ἀλλὰ πρὸς Κότυος μηκέτι μὴ τολμήσῃς τοιοῦτο μηδέν , ἄφες δὲ τὰ βιβλία καὶ μόνα ἐργάζου τὰ σαυτοῦ . καίτοι ἐχρῆν μηκέτι μηδὲ ἐκεῖνα „ αἰδεσθῆναι δὲ τὴν τοῦ Εὐριπίδου Φαίδραν καὶ ὑπὲρ τῶν γυναικῶν ἀγανακτοῦσαν καὶ λέγουσαν , οὐδὲ σκότον φρίσσουσι τὸν συνεργάτην τέρεμνά τʼ οἴκων μή ποτε φθογγὴν ἀφῇ . εἰ δὲ πάντως ἐμμένειν τῇ ὁμοίᾳ νόσῳ διέγνωσται , ἴθι , ὠνοῦ μὲν βιβλία καὶ οἴκοι κατακλείσας ἔχε καὶ καρποῦ τὴν δόξαν τῶν κτημάτων . ἱκανόν σοι καὶ τοῦτο . προσάψῃ δὲ μηδέποτε μηδὲ ἀναγνῷς μηδὲ ὑπαγάγῃς τῇ γλώττῃ παλαιῶν ἀνδρῶν λόγους καὶ ποιήματα μηδὲν δεινόν σε εἰργασμένα . οἶδα ὡς μάτην ταῦτά μοι λελήρηται καὶ κατὰ τὴν παροιμίαν Αἰθίοπα σμήχειν ἐπιχειρῶ · σὺ γὰρ ὠνήσῃ καὶ χρήσῃ εἰς οὐδὲν καὶ καταγελασθήσῃ πρὸς τῶν πεπαιδευμένων , οἷς ἀπόχρη ὠφελεῖσθαι οὐκ ἐκ τοῦ κάλλους τῶν βιβλίων οὐδʼ ἐκ τῆς πολυτελείας αὐτῶν , ἀλλʼ ἐκ τῆς φωνῆς καὶ τῆς γνώμης τῶν γεγραφότων .
Lemmas: ἀλλά πρός Κότυς μηκέτι μή τολμάω τοιοῦτος μηδείς , ἀφίημι δέ ὁ βιβλίον καί μόνος ἐργάζομαι ὁ σεαυτοῦ . καίτοι χρή μηκέτι μηδέ ἐκεῖνος „ αἰδέομαι δέ ὁ ὁ Εὐριπίδης Φαίδρη καί ὑπέρ ὁ γυνή ἀγανακτέω καί λέγω , οὐδέ σκότος φρίσσω ὁ συνεργάτης τέραμνον τε οἶκος μή ποτέ φθογγή ἀφίημι . εἰ δέ πάντως ἐμμένω ὁ ὅμοιος νόσος διαγιγνώσκω , ἔρχομαι , ὠνέομαι μέν βιβλίον καί οἴκοι κατακλείω ἔχω καί καρπόω ὁ δόξα ὁ κτῆμα . ἱκανός σύ καί οὗτος . προσάπτω δέ μηδέποτε μηδέ ἀναγιγνώσκω μηδέ ὑπάγω ὁ γλῶσσα παλαιός ἀνήρ λόγος καί ποίημα μηδείς δεινός σύ ἐργάζομαι . οἶδα ὡς μάτην οὗτος ἐγώ ληρέω καί κατά ὁ παροιμία Αἰθίοψ σμήχω ἐπιχειρέω · σύ γάρ ὠνέομαι καί χράω εἰς οὐδείς καί καταγελάω πρός ὁ παιδεύω , ὅς ἀποχράω ὠφελέω οὐ ἐκ ὁ κάλλος ὁ βιβλίον οὐδέ ἐκ ὁ πολυτέλεια αὐτός , ἀλλά ἐκ ὁ φωνή καί ὁ γνώμη ὁ γράφω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 29
σὺ δὲ οἴει θεραπεύσειν τὴν ἀπαιδευσίαν καὶ ἐπικαλύψειν τῇ δόξῃ ταύτῃ καὶ ἐκπλήξειν τῷ πλήθει τῶν βιβλίων , οὐκ εἰδὼς ὅτι καὶ οἱ ἀμαθέστατοι τῶν ἰατρῶν τὸ αὐτὸ σοὶ ποιοῦσιν , ἐλεφαντίνους νάρθηκας καὶ σικύας ἀργυρᾶς ποιούμενοι καὶ σμίλας χρυσοκολλήτους · ὁπόταν δὲ καὶ χρήσασθαι τούτοις δέῃ , οἱ μὲν οὐδὲ ὅπως χρὴ μεταχειρίσασθαι αὐτὰ ἴσασιν · παρελθὼν δέ τις εἰς τὸ μέσον τῶν μεμαθηκότων φλεβότομον εὖ μάλα ἠκονημένον ἔχων ἰοῦ τἄλλα μεστὸν ἀπήλλαξε τῆς ὀδύνης τὸν νοσοῦντα . ἵνα δὲ καὶ γελοιοτέρῳ τινὶ τὰ σὰ εἰκάσω , τοὺς κουρέας τούτους ἐπίσκεψαι , καὶ ὄψει τοὺς μὲν τεχνίτας αὐτῶν ξυρὸν καὶ μαχαιρίδας καὶ κάτοπτρον σύμμετρον ἔχοντας , τοὺς δὲ ἀμαθεῖς καὶ ἰδιώτας πλῆθος μαχαιρίδων προτιθέντας καὶ κάτοπτρα μεγάλα , οὐ μὴν λήσειν γε διὰ ταῦτα οὐδὲν εἰδότας . ἀλλὰ τὸ γελοιότατον ἐκεῖνο πάσχουσιν , ὅτι κείρονται μὲν οἱ πολλοὶ παρὰ τοῖς γείτοσιν αὐτῶν , πρὸς δὲ τὰ ἐκείνων κάτοπτρα προσελθόντες τὰς κόμας εὐθετίζουσιν .
Lemmas: σύ δέ οἴομαι θεραπεύω ὁ ἀπαιδευσία καί ἐπικαλύπτω ὁ δόξα οὗτος καί ἐκπλήσσω ὁ πλῆθος ὁ βιβλίον , οὐ οἶδα ὅτι καί ὁ ἀμαθής ὁ ἰατρός ὁ αὐτός σύ ποιέω , ἐλεφάντινος νάρθηξ καί σικύα ἀργύρεος ποιέω καί σμίλη χρυσοκόλλητος · ὁπόταν δέ καί χράω οὗτος δέω , ὁ μέν οὐδέ ὅπως χρή μεταχειρίζω αὐτός οἶδα · παρέρχομαι δέ τις εἰς ὁ μέσος ὁ μανθάνω φλεβότομος εὖ μάλα ἀκονάω ἔχω ἰός ἄλλος μεστός ἀπαλλάσσω ὁ ὀδύνη ὁ νοσέω . ἵνα δέ καί γέλοιος τις ὁ σός εἰκάζω , ὁ κουρεύς οὗτος ἐπισκοπέω , καί ὁράω ὁ μέν τεχνίτης αὐτός ξυρόν καί μαχαιρίς καί κάτοπτρον σύμμετρος ἔχω , ὁ δέ ἀμαθής καί ἰδιώτης πλῆθος μαχαιρίς προτίθημι καί κάτοπτρον μέγας , οὐ μήν λανθάνω γε διά οὗτος οὐδείς οἶδα . ἀλλά ὁ γέλοιος ἐκεῖνος πάσχω , ὅτι κείρω μέν ὁ πολύς παρά ὁ γείτων αὐτός , πρός δέ ὁ ἐκεῖνος κάτοπτρον προσέρχομαι ὁ κόμη εὐθετίζω .
lucianus.adversus-indoctum-et-libros-multos-ementem 30
καὶ σὺ τοίνυν ἄλλῳ μὲν δεηθέντι χρήσειας ἂν τὰ βιβλία , χρήσασθαι δὲ αὐτὸς οὐκ ἂν δύναιο . καίτοι οὐδὲ ἔχρησάς τινι βιβλίον πώποτε , ἀλλὰ τὸ τῆς κυνὸς ποιεῖς τῆς ἐν τῇ φάτνῃ κατακειμένης , ἣ οὔτε αὐτὴ τῶν κριθῶν ἐσθίει οὔτε τῷ ἵππῳ δυναμένῳ φαγεῖν ἐπιτρέπει . ταῦτα τό γε νῦν εἶναι ὑπὲρ μόνων τῶν βιβλίων παρρησιάζομαι πρὸς σέ , περὶ δὲ τῶν ἄλλων ὅσα κατάπτυστα καὶ ἐπονείδιστα ποιεῖς , αὖθις ἀκούσῃ πολλάκις .
Lemmas: καί σύ τοίνυν ἄλλος μέν δέω χράω ἄν ὁ βιβλίον , χράω δέ αὐτός οὐ ἄν δύναμαι . καίτοι οὐδέ χράω τις βιβλίον πώποτε , ἀλλά ὁ ὁ κύων ποιέω ὁ ἐν ὁ φάτνη κατάκειμαι , ὅς οὔτε αὐτός ὁ κριθή ἐσθίω οὔτε ὁ ἵππος δύναμαι ἐσθίω ἐπιτρέπω . οὗτος ὁ γε νῦν εἰμί ὑπέρ μόνος ὁ βιβλίον παρρησίαζομαι πρός σύ , περί δέ ὁ ἄλλος ὅσος κατάπτυστος καί ἐπονείδιστος ποιέω , αὖθις ἀκούω πολλάκις .