ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
lucianus.abdicatus 0
ἀποκηρυχθείς τις ἰατρικὴν ἐξέμαθεν . μανέντα τὸν πατέρα καὶ ὑπὸ τῶν ἀλλων ἰατρῶν ἀπεγνωσμένον ἰασάμενος φαρμάκου δόσει ἀνελήφθη αὖθις ἐς τὸ γένος . μετὰ ταῦτα μεμηνυίαν τὴν μητρυιὰν ἰάσασθαι κελευόμενος ἀποκηρύττεται .
Lemmas: ἀποκηρύσσω τις ἰατρικός ἐκμανθάνω . μαίνομαι ὁ πατήρ καί ὑπό ὁ ἀναλόω ἰατρός ἀπογιγνώσκω ἰάομαι φάρμακον δόσις ἀναλαμβάνω αὖθις εἰς ὁ γένος . μετά οὗτος μαίνομαι ὁ μητρυιά ἰάομαι κελεύω ἀποκηρύσσω .
lucianus.abdicatus 1
οὐ καινὰ μὲν ταῦτα , ὦ ἄνδρες δικασταί , οὐδὲ παράδοξα τὰ ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐν τῷ παρόντι γιγνόμενα , οὐδὲ νῦν πρῶτον τὰ τοιαῦτα ὀργίζεται , ἀλλὰ πρόχειρος οὗτος ὁ νόμος αὐτῷ καὶ συνήθως ἐπὶ τοῦτʼ ἀφικνεῖται τὸ δικαστήριον . ἐκεῖνο δὲ καινότερον νῦν δυστυχῶ , ὅτι ἔγκλημα μὲν ἴδιον οὐκ ἔχω , κινδυνεύω δὲ τιμωρίαν ὑποσχεῖν ὑπὲρ τῆς τέχνης εἰ μὴ πάντα δύναται πείθεσθαι τούτῳ κελεύοντι , οὗ τί γένοιτʼ ἂν ἀτοπώτερον , θεραπεύειν ἐκ προστάγματος , οὐκέθʼ ὡς ἡ τέχνη δύναται , ἀλλʼ ὡς ὁ πατὴρ βούλεται ; ἐβουλόμην μὲν οὖν τὴν ἰατρικὴν καὶ τοιοῦτόν τι ἔχειν φάρμακον ὃ μὴ μόνον τοὺς μεμηνότας ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀδίκως ὀργιζομένους παύειν ἐδύνατο , ἵνα καὶ τοῦτο τοῦ πατρὸς τὸ νόσημα ἰασαίμην . νυνὶ δὲ τὰ μὲν τῆς μανίας αὐτῷ τέλεον πέπαυται , τὰ δὲ τῆς ὀργῆς μᾶλλον ἐπιτείνεται , καὶ τὸ δεινότατον , τοῖς μὲν ἄλλοις ἅπασιν σωφρονεῖ , κατʼ ἐμοῦ δὲ τοῦ θεραπεύσαντος μόνου μαίνεται . τὸν μὲν οὖν μισθὸν τῆς θεραπείας ὁρᾶτε οἷον ἀπολαμβάνω , ἀποκηρυττόμενος ὑπʼ αὐτοῦ πάλιν καὶ τοῦ γένους ἀλλοτριούμενος δεύτερον , ὥσπερ διὰ τοῦτʼ ἀναληφθεὶς πρὸς ὀλίγον ἵνʼ ἀτιμότερος γένωμαι πολλάκις ἐκπεσὼν τῆς οἰκίας .
Lemmas: οὐ καινός μέν οὗτος , ὦ ἀνήρ δικαστής , οὐδέ παράδοξος ὁ ὑπό ὁ πατήρ ἐν ὁ πάρειμι γίγνομαι , οὐδέ νῦν πρῶτος ὁ τοιοῦτος ὀργίζω , ἀλλά πρόχειρος οὗτος ὁ νόμος αὐτός καί συνήθης ἐπί οὗτος ἀφικνέομαι ὁ δικαστήριον . ἐκεῖνος δέ καινός νῦν δυστυχέω , ὅτι ἔγκλημα μέν ἴδιος οὐ ἔχω , κινδυνεύω δέ τιμωρία ὑπέχω ὑπέρ ὁ τέχνη εἰ μή πᾶς δύναμαι πείθω οὗτος κελεύω , ὅς τίς γίγνομαι ἄν ἄτοπος , θεραπεύω ἐκ πρόσταγμα , οὐκέτι ὡς ὁ τέχνη δύναμαι , ἀλλά ὡς ὁ πατήρ βούλομαι ; βούλομαι μέν οὖν ὁ ἰατρικός καί τοιοῦτος τις ἔχω φάρμακον ὅς μή μόνος ὁ μαίνομαι ἀλλά καί ὁ ἄδικος ὀργίζω παύω δύναμαι , ἵνα καί οὗτος ὁ πατήρ ὁ νόσημα ἰάομαι . νυνί δέ ὁ μέν ὁ μανία αὐτός τέλειος παύω , ὁ δέ ὁ ὀργή μάλα ἐπιτείνω , καί ὁ δεινός , ὁ μέν ἄλλος ἅπας σωφρονέω , κατά ἐγώ δέ ὁ θεραπεύω μόνος μαίνομαι . ὁ μέν οὖν μισθός ὁ θεραπεία ὁράω οἷος ἀπολαμβάνω , ἀποκηρύσσω ὑπό αὐτός πάλιν καί ὁ γένος ἀλλοτριόω δεύτερος , ὥσπερ διά οὗτος ἀναλαμβάνω πρός ὀλίγος ἵνα ἄτιμος γίγνομαι πολλάκις ἐκπίπτω ὁ οἰκία .
lucianus.abdicatus 2
ἐγὼ δὲ ἐν μὲν τοῖς δυνατοῖς οὐδὲ κελευσθῆναι περιμένω · πρῴην γοῦν ἄκλητος ἧκον ἐπὶ τὴν βοήθειαν . ὅταν δέ τι ᾖ τελέως ἀπεγνωσμένον , οὐδʼ ἐπιχειρεῖν βούλομαι . ἐπὶ δὲ τῆς γυναικὸς ταύτης εἰκότως καὶ ἀτολμότερός εἰμι · λογίζομαι γὰρ οἷα πάθοιμʼ ἂν ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀποτυχών , ὃς οὐδὲ ἀρξάμενος τῆς θεραπείας ἀποκηρύττομαι . ἄχθομαι μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες δικασταί , ἐπὶ τῇ μητρυιᾷ χαλεπῶς ἐχούσῃ ( χρηστὴ γὰρ ἦν ) καὶ ἐπὶ τῷ πατρὶ διʼ ἐκείνην ἀνιωμένῳ , τὸ δὲ μέγιστον , ἐπʼ ἐμαυτῷ ἀπειθεῖν δοκοῦντι καὶ ἃ προστάττομαι ὑπουργεῖν οὐ δυναμένῳ καὶ διʼ ὑπερβολὴν τῆς νόσου καὶ ἀσθένειαν τῆς τέχνης . πλὴν οὐ δίκαιον οἶμαι ἀποκηρύττεσθαι τὸν ἃ μὴ δύναται ποιεῖν μηδὲ τὴν ἀρχὴν ὑπισχνούμενον .
Lemmas: ἐγώ δέ ἐν μέν ὁ δυνατός οὐδέ κελεύω περιμένω · πρῴην γοῦν ἄκλητος ἥκω ἐπί ὁ βοήθεια . ὅταν δέ τις εἰμί τέλειος ἀπογιγνώσκω , οὐδέ ἐπιχειρέω βούλομαι . ἐπί δέ ὁ γυνή οὗτος ἔοικα καί ἄτολμος εἰμί · λογίζομαι γάρ οἷος πάσχω ἄν ὑπό ὁ πατήρ ἀποτυγχάνω , ὅς οὐδέ ἄρχω ὁ θεραπεία ἀποκηρύσσω . ἄχθομαι μέν οὖν , ὦ ἀνήρ δικαστής , ἐπί ὁ μητρυιά χαλεπός ἔχω ( χρηστός γάρ εἰμί ) καί ἐπί ὁ πατήρ διά ἐκεῖνος ἀνιάω , ὁ δέ μέγας , ἐπί ἐμαυτοῦ ἀπειθέω δοκέω καί ὅς προστάσσω ὑπουργέω οὐ δύναμαι καί διά ὑπερβολή ὁ νόσος καί ἀσθένεια ὁ τέχνη . πλήν οὐ δίκαιος οἴομαι ἀποκηρύσσω ὁ ὅς μή δύναμαι ποιέω μηδέ ὁ ἀρχή ὑπισχνέομαι .
lucianus.abdicatus 3
Δῐ ἃς μὲν οὖν αἰτίας καὶ πρότερον ἀπεκήρυξέ με ῥᾴδιον συνιδεῖν ἐκ τῶν παρόντων . ἐγὼ δὲ καὶ πρὸς ἐκείνας μέν , ὡς οἴομαι , ἱκανῶς τῷ μετὰ ταῦτα βίῳ ἀπελογησάμην , καὶ ταυτὶ δὲ ἃ νῦν ἐγκαλεῖ ὡς ἂν οἷός τε ὦ ἀπολύσομαι , μικρὰ ὑμῖν διηγησάμενος τῶν ἐμῶν . ὁ γὰρ δυσάγωγος καὶ δυσπειθὴς ἐγώ , ὁ καταισχύνων τὸν πατέρα καὶ ἀνάξια πράττων τοῦ γένους , τότε μὲν αὐτῷ τὰ πολλὰ ἐκεῖνα βοῶντι καὶ διατεινομένῳ ὀλίγα χρῆναι ἀντιλέγειν ᾠόμην . ἀπελθὼν δὲ τῆς οἰκίας ἐνόμιζόν μοι δικαστήριον ἔσεσθαι μέγα καὶ ψῆφον ἀληθῆ τὸν μετὰ ταῦτα βίον καὶ τὸ φαίνεσθαι πάμπολυ τῶν τοῦ πατρὸς ἐγκλημάτων ἐκείνων ἀφεστηκότα καὶ περὶ τὰ κάλλιστα τῶν ἐπιτηδευμάτων ἐσπουδακότα καὶ τοῖς ἀρίστοις συνόντα . προεωρώμην δὲ καὶ τοιοῦτό τι καὶ ὑπώπτευον ἤδη ὡς οὐ σφόδρα καθεστηκότος πατρὸς ἀδίκως ὀργίζεσθαι καὶ ἐγκλήματα ψευδῆ καθʼ υἱοῦ συντιθέναι · καὶ ἦσάν τινες οἱ μανίας ἀρχὴν ταῦτα εἶναι νομίζοντες καὶ ἀπειλὴν καὶ ἀκροβολισμὸν οὐκ ἐς μακρὰν ἐπιπεσουμένου τοῦ κακοῦ , μῖσος ἄλογον καὶ νόμον ἀπηνῆ καὶ βλασφημίας προχείρους καὶ δικαστήριον σκυθρωπὸν καὶ βοὴν καὶ ὀργὴν καὶ ὅλως χολῆς μεστὰ πάντα . διὸ δὴ τάχα μοι καὶ ἰατρικῆς δεήσειν ποτὲ προσεδόκων .
Lemmas: Ζεύς ὅς μέν οὖν αἰτία καί πρότερος ἀποκηρύσσω ἐγώ ῥᾴδιος συνοράω ἐκ ὁ πάρειμι . ἐγώ δέ καί πρός ἐκεῖνος μέν , ὡς οἴομαι , ἱκανός ὁ μετά οὗτος βίος ἀπολογέομαι , καί οὗτος δέ ὅς νῦν ἐγκαλέω ὡς ἄν οἷος τε εἰμί ἀπολύω , μικρός σύ διηγέομαι ὁ ἐμός . ὁ γάρ δυσάγωγος καί δυσπειθής ἐγώ , ὁ καταισχύνω ὁ πατήρ καί ἀνάξιος πράσσω ὁ γένος , τότε μέν αὐτός ὁ πολύς ἐκεῖνος βοάω καί διατείνω ὀλίγος χρή ἀντιλέγω οἴομαι . ἀπέρχομαι δέ ὁ οἰκία νομίζω ἐγώ δικαστήριον εἰμί μέγας καί ψῆφος ἀληθής ὁ μετά οὗτος βίος καί ὁ φαίνω πάμπολυς ὁ ὁ πατήρ ἔγκλημα ἐκεῖνος ἀφίστημι καί περί ὁ καλός ὁ ἐπιτήδευμα σπουδάζω καί ὁ ἀγαθός σύνειμι . προοράω δέ καί τοιοῦτος τις καί ὑποπτεύω ἤδη ὡς οὐ σφόδρα καθίστημι πατήρ ἄδικος ὀργίζω καί ἔγκλημα ψευδής κατά υἱός συντίθημι · καί εἰμί τις ὁ μανία ἀρχή οὗτος εἰμί νομίζω καί ἀπειλή καί ἀκροβολισμός οὐ εἰς μακρός ἐπιπίπτω ὁ κακός , μῖσος ἄλογος καί νόμος ἀπηνής καί βλασφημία πρόχειρος καί δικαστήριον σκυθρωπός καί βοή καί ὀργή καί ὅλος χολή μεστός πᾶς . διό δή τάχα ἐγώ καί ἰατρικός δέω ποτέ προσδοκάω .
lucianus.abdicatus 4
ἀποδημήσας οὖν καὶ τοῖς εὐδοκιμωτάτοις τῶν ἐπὶ τῆς ἀλλοδαπῆς ἰατρῶν συγγενόμενος καὶ πόνῳ πολλῷ καὶ προθυμίᾳ λιπαρεῖ χρησάμενος ἐξέμαθον τὴν τέχνην . ἐπανελθὼν δὲ καταλαμβάνω τὸν πατέρα σαφῶς ἤδη μεμηνότα καὶ ὑπὸ τῶν ἐπιχωρίων ἰατρῶν ἀπεγνωσμένον , οὐκ ἐς βάθος ὁρώντων οὐδʼ ἀκριβῶς φυλοκρινούντων τὰς νόσους . πλὴν ὅπερ γε εἰκὸς ἦν ποιεῖν χρηστὸν υἱόν , οὔτε ἐμνησικάκησα τῆς ἀποκηρύξεως οὔτε μετάπεμπτος γενέσθαι περιέμεινα · οὐδὲ γὰρ εἶχόν τι αὐτῷ ἴδιον ἐγκαλεῖν , ἀλλὰ πάντα ἐκεῖνα ἦν ἀλλότρια τὰ ἁμαρτήματα καὶ ὥσπερ ἔφην ἤδη , τῆς νόσου . παρελθὼν οὖν ἄκλητος οὐκ εὐθὺς ἰασάμην · οὐ γὰρ οὕτω ποιεῖν ἔθος ἐστὶν ἡμῖν οὐδὲ ταῦτα ἡ τέχνη παραινεῖ , ἀλλὰ πάντων πρῶτον τοῦτο διδασκόμεθα συνορᾶν εἴτε ἰάσιμόν ἐστι τὸ νόσημα εἴτε ἀνήκεστον καὶ ὑπερβεβηκὸς τοὺς ὅρους τῆς τέχνης . καὶ τηνικαῦτα , ἢν μὲν εὐμεταχείριστον ᾖ , ἐπιχειροῦμεν καὶ πᾶσαν σπουδὴν ἐσφερόμεθα σῶσαι τὸν νοσοῦντα · ἢν δὲ κεκρατηκὸς ἤδη καὶ νενικηκὸς τὸ πάθος ἴδωμεν , οὐδὲ τὴν ἀρχὴν προσαπτόμεθα , νόμον τινὰ παλαιὸν τῶν προπατόρων τῆς τέχνης ἰατρῶν φυλάττοντες , οἵ φασι μὴ δεῖν ἐπιχειρεῖν τοῖς κεκρατημένοις . ἰδὼν οὖν τὸν πατέρα ἔτι ἐντὸς τῆς ἐλπίδος καὶ τὸ πάθος οὐχ ὑπὲρ τὴν τέχνην , ἐπὶ πολὺ τηρήσας καὶ ἀκριβῶς ἐξετάσας ἕκαστα ἐπεχείρουν ἤδη καὶ τὸ φάρμακον τεθαρρηκότως ἐνέχεον , καίτοι πολλοὶ τῶν παρόντων ὑπώπτευον τὴν δόσιν καὶ τὴν ἴασιν διέβαλλον καὶ πρὸς κατηγορίας παρεσκευάζοντο .
Lemmas: ἀποδημέω οὖν καί ὁ εὐδόκιμος ὁ ἐπί ὁ ἀλλοδαπός ἰατρός συγγίγνομαι καί πόνος πολύς καί προθυμία λιπαρής χράω ἐκμανθάνω ὁ τέχνη . ἐπανέρχομαι δέ καταλαμβάνω ὁ πατήρ σαφής ἤδη μαίνομαι καί ὑπό ὁ ἐπιχώριος ἰατρός ἀπογιγνώσκω , οὐ εἰς βάθος ὁράω οὐδέ ἀκριβής φυλοκρινέω ὁ νόσος . πλήν ὅς γε ἔοικα εἰμί ποιέω χρηστός υἱός , οὔτε μνησικακέω ὁ ἀποκήρυξις οὔτε μετάπεμπτος γίγνομαι περιμένω · οὐδέ γάρ ἔχω τις αὐτός ἴδιος ἐγκαλέω , ἀλλά πᾶς ἐκεῖνος εἰμί ἀλλότριος ὁ ἁμάρτημα καί ὥσπερ φημί ἤδη , ὁ νόσος . παρέρχομαι οὖν ἄκλητος οὐ εὐθύς ἰάομαι · οὐ γάρ οὕτως ποιέω ἔθος εἰμί ἐγώ οὐδέ οὗτος ὁ τέχνη παραινέω , ἀλλά πᾶς πρῶτος οὗτος διδάσκω συνοράω εἴτε ἰάσιμος εἰμί ὁ νόσημα εἴτε ἀνήκεστος καί ὑπερβαίνω ὁ ὅρος ὁ τέχνη . καί τηνικαῦτα , ἐάν μέν εὐμεταχείριστος εἰμί , ἐπιχειρέω καί πᾶς σπουδή εἰσφέρω σῴζω ὁ νοσέω · ἐάν δέ κρατέω ἤδη καί νικάω ὁ πάθος ὁράω , οὐδέ ὁ ἀρχή προσάπτω , νόμος τις παλαιός ὁ προπάτωρ ὁ τέχνη ἰατρός φυλάσσω , ὅς φημί μή δέω ἐπιχειρέω ὁ κρατέω . ὁράω οὖν ὁ πατήρ ἔτι ἐντός ὁ ἐλπίς καί ὁ πάθος οὐ ὑπέρ ὁ τέχνη , ἐπί πολύς τηρέω καί ἀκριβής ἐξετάζω ἕκαστος ἐπιχειρέω ἤδη καί ὁ φάρμακον τεθαρρηκότως ἐγχύνω , καίτοι πολύς ὁ πάρειμι ὑποπτεύω ὁ δόσις καί ὁ ἴασις διαβάλλω καί πρός κατηγορία παρασκευάζω .
lucianus.abdicatus 5
παρῆν δὲ καὶ ἡ μητρυιὰ φοβουμένη καὶ ἀπιστοῦσα , οὐ τῷ μισεῖν ἐμέ , ἀλλὰ τῷ δεδιέναι καὶ ἀκριβῶς εἰδέναι πονηρῶς ἐκεῖνον διακείμενον · ἠπίστατο γὰρ μόνη τὰ πάντα συνοῦσα καὶ ὁμοδίαιτος τῇ νόσῳ . πλὴν ἀλλʼ ἔγωγε οὐδὲν ἀποδειλιάσας — ἠπιστάμην γὰρ οὐ ψευσόμενά με τὰ σημεῖα οὐδὲ προδώσουσαν τὴν τέχνην — ἐπῆγον τὴν ἴασιν ἐν καιρῷ τῆς ἐπιχειρήσεως , καίτοι κἀμοί τινες τῶν φίλων συνεβούλευον μὴ θρασύνεσθαι , μὴ καὶ διαβολήν τινα μείζω ἐνέγκῃ μοι τὸ ἀποτυχεῖν ὡς ἀμυνομένῳ τὸν πατέρα φαρμάκῳ καὶ μνησικακήσαντι ὧν ἐπεπόνθειν ὑπʼ αὐτοῦ . καὶ τὸ κεφάλαιον , σῶος μὲν οὗτος εὐθὺς ἦν καὶ ἐσωφρόνει πάλιν καὶ πάντα διεγίγνωσκεν · οἱ παρόντες δὲ ἐθαύμαζον , ἐπῄνει δὲ καὶ ἡ μητρυιὰ καὶ φανερὰ πᾶσιν ἦν χαίρουσα κἀμοὶ εὐδοκιμοῦντι κἀκείνῳ σωφρονοῦντι . οὗτος δʼ οὖν ( μαρτυρεῖν γὰρ αὐτῷ ἔχω ) μήτε μελλήσας μήτε σύμβουλόν τινα περὶ τούτων προσλαβών , ἐπειδὴ τὸ πᾶν ἤκουσε τῶν παρόντων , ἔλυε μὲν τὴν ἀποκήρυξιν , υἱὸν δὲ ἐξ ὑπαρχῆς ἐποιεῖτό με , σωτῆρα καὶ εὐεργέτην ἀποκαλῶν καὶ ἀκριβῆ πεῖραν εἰληφέναι ὁμολογῶν καὶ περὶ τῶν ἔμπροσθεν ἐκείνων ἀπολογούμενος . τοῦτο γενόμενον εὔφραινε μὲν πολλούς , ὅσοι παρῆσαν χρηστοί , ἐλύπει δὲ ἐκείνους ὅσοις ἀποκήρυξις υἱοῦ ἡδίων ἀναλήψεως . εἶδον γοῦν τότε οὐ πάντας ὁμοίως ἡδομένους τῷ πράγματι , ἀλλʼ εὐθύς τινος καὶ χρόαν τρεπομένην καὶ βλέμμα τεταραγμένον καὶ πρόσωπον ὠργισμένον , οἷον ἐκ φθόνου καὶ μίσους γίνεται . ἡμεῖς μὲν οὖν , ὡς τὸ εἰκός , ἐν εὐφροσύναις καὶ θυμηδίαις ἦμεν , ἀλλήλους ἀπειληφότες ·
Lemmas: πάρειμι δέ καί ὁ μητρυιά φοβέω καί ἀπιστέω , οὐ ὁ μισέω ἐγώ , ἀλλά ὁ δείδω καί ἀκριβής οἶδα πονηρός ἐκεῖνος διάκειμαι · ἐπίσταμαι γάρ μόνος ὁ πᾶς σύνειμι καί ὁμοδίαιτος ὁ νόσος . πλήν ἀλλά ἐγώ οὐδείς ἀποδειλιάω — ἐπίσταμαι γάρ οὐ ψεύδω ἐγώ ὁ σημεῖον οὐδέ προδίδωμι ὁ τέχνη — ἐπάγω ὁ ἴασις ἐν καιρός ὁ ἐπιχείρησις , καίτοι ἐγώ τις ὁ φίλος συμβουλεύω μή θρασύνω , μή καί διαβολή τις μέγας φέρω ἐγώ ὁ ἀποτυγχάνω ὡς ἀμύνω ὁ πατήρ φάρμακον καί μνησικακέω ὅς πάσχω ὑπό αὐτός . καί ὁ κεφάλαιος , σῶς μέν οὗτος εὐθύς εἰμί καί σωφρονέω πάλιν καί πᾶς διαγιγνώσκω · ὁ πάρειμι δέ θαυμάζω , ἐπαινέω δέ καί ὁ μητρυιά καί φανερός πᾶς εἰμί χαίρω ἐγώ εὐδοκιμέω ἐκεῖνος σωφρονέω . οὗτος δέ οὖν ( μαρτυρέω γάρ αὐτός ἔχω ) μήτε μέλλω μήτε σύμβουλος τις περί οὗτος προσλαμβάνω , ἐπειδή ὁ πᾶς ἀκούω ὁ πάρειμι , ἐλύω μέν ὁ ἀποκήρυξις , υἱός δέ ἐκ ὑπαρχή ποιέω ἐγώ , σωτήρ καί εὐεργέτης ἀποκαλέω καί ἀκριβής πεῖρα λαμβάνω ὁμολογέω καί περί ὁ ἔμπροσθεν ἐκεῖνος ἀπολογέομαι . οὗτος γίγνομαι εὐφραίνω μέν πολύς , ὅσος πάρειμι χρηστός , λυπέω δέ ἐκεῖνος ὅσος ἀποκήρυξις υἱός ἡδύς ἀνάληψις . ὁράω γοῦν τότε οὐ πᾶς ὅμοιος ἥδομαι ὁ πρᾶγμα , ἀλλά εὐθύς τις καί χροιά τρέπω καί βλέμμα ταράσσω καί πρόσωπον ὀργίζω , οἷος ἐκ φθόνος καί μῖσος γίγνομαι . ἐγώ μέν οὖν , ὡς ὁ ἔοικα , ἐν εὐφροσύνη καί θυμηδία εἰμί , ἀλλήλων ἀπολαμβάνω ·
lucianus.abdicatus 6
ἡ μητρυιὰ δὲ μετὰ μικρὸν εὐθὺς νοσεῖν ἤρξατο νόσον , ὦ ἄνδρες δικασταί , χαλεπὴν καὶ παράλογον · ἀρχόμενον γὰρ εὐθὺς τὸ δεινὸν παρεφύλαξα . οὐ γὰρ ἁπλοῦν οὐδὲ ἐπιπόλαιον τῆς μανίας τὸ εἶδος , ἀλλά τι παλαιὸν ὑποικουροῦν ἐν τῇ ψυχῇ κακὸν ἀπέρρηξε καὶ ἐς τοὐμφανὲς ἐξενίκησε . πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα ἡμῖν ἐστι σημεῖα τῶν ἀνιάτως μεμηνότων , ἓν δὲ ἐκεῖνο καινὸν ἐπὶ τῆς γυναικὸς ταύτης παρεφύλαξα · πρὸς μὲν γὰρ τοὺς ἄλλους ἡμερωτέρα καὶ πραεῖά ἐστι καὶ παρόντων εἰρήνην ἄγει ἡ νόσος , ἂν δέ τινα ἰατρὸν ἴδῃ καὶ τοῦτʼ ἀκούσῃ μόνον , κατʼ ἐκείνου μάλιστα παροξύνεται , ὅπερ καὶ αὐτὸ τοῦ πονηρῶς καὶ ἀνηκέστως ἔχειν ἐστὶ τεκμήριον . ταῦτα ὁρῶν ἐγὼ μὲν ἠνιώμην καὶ τὴν γυναῖκα ᾤκτειρον ἀξίαν οὖσαν καὶ παρὰ τὸ προσῆκον δυστυχοῦσαν .
Lemmas: ὁ μητρυιά δέ μετά μικρός εὐθύς νοσέω ἄρχω νόσος , ὦ ἀνήρ δικαστής , χαλεπός καί παράλογος · ἄρχω γάρ εὐθύς ὁ δεινός παραφυλάσσω . οὐ γάρ ἁπλόος οὐδέ ἐπιπόλαιος ὁ μανία ὁ εἶδος , ἀλλά τις παλαιός ὑποικουρέω ἐν ὁ ψυχή κακός ἀπορρήγνυμι καί εἰς ἐμφανής ἐκνικάω . πολύς μέν οὖν καί ἄλλος ἐγώ εἰμί σημεῖον ὁ ἀνίατος μαίνομαι , εἷς δέ ἐκεῖνος καινός ἐπί ὁ γυνή οὗτος παραφυλάσσω · πρός μέν γάρ ὁ ἄλλος ἥμερος καί πρᾶος εἰμί καί πάρειμι εἰρήνη ἄγω ὁ νόσος , ἐάν δέ τις ἰατρός ὁράω καί οὗτος ἀκούω μόνος , κατά ἐκεῖνος μάλα παροξύνω , ὅς καί αὐτός ὁ πονηρός καί ἀνήκεστος ἔχω εἰμί τεκμήριον . οὗτος ὁράω ἐγώ μέν ἀνιάομαι καί ὁ γυνή οἰκτίρω ἄξιος εἰμί καί παρά ὁ προσήκω δυστυχέω .
lucianus.abdicatus 7
ὁ πατὴρ δὲ ὑπὸ ἰδιωτείας ( οὐ γὰρ οἶδεν οὔτε ἀρχὴν τοῦ κατέχοντος κακοῦ οὔτε τὴν αἰτίαν οὔτε τὸ μέτρον τοῦ πάθους ) ἐκέλευεν ἰᾶσθαι καὶ τὸ ὅμοιον ἐκχέαι φάρμακον · οἴεται γὰρ ἓν εἶναι μανίας εἶδος καὶ μίαν τὴν νόσον καὶ τἀρρώστημα ταὐτὸν καὶ παραπλησίαν τὴν θεραπείαν δεχόμενον . ἐπεὶ δέ , ὅπερ ἀληθέστατον , ἀδύνατον εἶναί φημι σώζεσθαι τὴν γυναῖκα καὶ ἡττῆσθαι ὑπὸ τῆς νόσου ὁμολογῶ , ἀγανακτεῖ καὶ ὀργίζεται καί φησιν ἑκόντα καθυφίεσθαι καὶ προδιδόναι τὴν ἄνθρωπον , ἐγκαλῶν ἐμοὶ τὴν ἀσθένειαν τῆς τέχνης . καὶ πάσχει μὲν σύνηθες τοῖς λυπουμένοις · ὀργίζονται γοῦν ἅπαντες τοῖς μετὰ παρρησίας τἀληθῆ λέγουσιν . πλὴν ἔγωγε ὡς ἂν οἷός τε ὦ δικαιολογήσομαι πρὸς αὐτὸν καὶ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ καὶ τῆς τέχνης .
Lemmas: ὁ πατήρ δέ ὑπό ἰδιωτεία ( οὐ γάρ οἶδα οὔτε ἀρχή ὁ κατέχω κακός οὔτε ὁ αἰτία οὔτε ὁ μέτρον ὁ πάθος ) κελεύω ἰάομαι καί ὁ ὅμοιος ἐκχέω φάρμακον · οἴομαι γάρ εἷς εἰμί μανία εἶδος καί εἷς ὁ νόσος καί ἀρρώστημα αὐτός καί παραπλήσιος ὁ θεραπεία δέχομαι . ἐπεί δέ , ὅς ἀληθής , ἀδύνατος εἰμί φημί σῴζω ὁ γυνή καί ἡσσάομαι ὑπό ὁ νόσος ὁμολογέω , ἀγανακτέω καί ὀργίζω καί φημί ἑκών καθυφίημι καί προδίδωμι ὁ ἄνθρωπος , ἐγκαλέω ἐγώ ὁ ἀσθένεια ὁ τέχνη . καί πάσχω μέν συνήθης ὁ λυπέω · ὀργίζω γοῦν ἅπας ὁ μετά παρρησία ἀληθής λέγω . πλήν ἐγώ ὡς ἄν οἷος τε εἰμί δικαιολογέομαι πρός αὐτός καί ὑπέρ ἐμαυτοῦ καί ὁ τέχνη .
lucianus.abdicatus 8
καὶ πρῶτόν γε ἀπὸ τοῦ νόμου ἄρξομαι καθʼ ὃν οὗτός με ἀποκηρῦξαι βούλεται , ἵνʼ εἰδῇ οὐκέθʼ ὁμοίαν οὖσαν αὐτῷ νῦν τε καὶ πρότερον τὴν ἐξουσίαν . οὐ γὰρ ἅπασιν , ὦ πάτερ , ὁ νομοθέτης οὐδὲ πάντας υἱέας οὐδὲ ὁσάκις ἂν ἐθέλωσιν ἀποκηρύττειν συγκεχώρηκεν οὐδʼ ἐπὶ πάσαις αἰτίαις , ἀλλʼ ὥσπερ τοῖς πατράσιν τὰ τηλικαῦτα ὀργίζεσθαι ἐφῆκεν , οὕτω καὶ τῶν παίδων προὐνόησεν , ὡς μὴ ἀδίκως αὐτὸ πάσχωσιν · καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐλευθέραν ἐφῆκε γίγνεσθαι οὐδὲ ἄκριτον τὴν τιμωρίαν , ἀλλʼ ἐς δικαστήριον ἐκάλεσε καὶ δοκιμαστὰς ἐκάθισε τοὺς μήτε πρὸς ὀργὴν μήτε διαβολὴν τὸ δίκαιον κρινοῦντας . ᾔδει γὰρ πολλοῖς πολλάκις ἀλόγους αἰτίας ὀργῆς παρισταμένας , καὶ τὸν μὲν ψευδεῖ τινι διαβολῇ πειθόμενον , τὸν δὲ οἰκέτῃ πιστεύοντα ἢ γυναίῳ ἐχθρῷ . οὔκουν ἡγεῖτο ἀδίκαστον γίγνεσθαι τὸ πρᾶγμα οὐδʼ ἐξ ἐρήμης τοὺς παῖδας εὐθὺς ἁλίσκεσθαι , ἀλλὰ καὶ ὕδωρ ἐγχεῖται καὶ λόγος ἀποδίδοται καὶ ἀνεξέταστον οὐδὲν καταλείπεται .
Lemmas: καί πρῶτος γε ἀπό ὁ νόμος ἄρχω κατά ὅς οὗτος ἐγώ ἀποκηρύσσω βούλομαι , ἵνα οἶδα οὐκέτι ὅμοιος εἰμί αὐτός νῦν τε καί πρότερος ὁ ἐξουσία . οὐ γάρ ἅπας , ὦ πατήρ , ὁ νομοθέτης οὐδέ πᾶς υἱός οὐδέ ὁσάκις ἄν ἐθέλω ἀποκηρύσσω συγχωρέω οὐδέ ἐπί πᾶς αἰτία , ἀλλά ὥσπερ ὁ πατήρ ὁ τηλικοῦτος ὀργίζω ἐφίημι , οὕτως καί ὁ παῖς προνοοῦμαι , ὡς μή ἄδικος αὐτός πάσχω · καί διά οὗτος οὐ ἐλεύθερος ἐφίημι γίγνομαι οὐδέ ἄκριτος ὁ τιμωρία , ἀλλά εἰς δικαστήριον καλέω καί δοκιμαστής καθίζω ὁ μήτε πρός ὀργή μήτε διαβολή ὁ δίκαιος κρίνω . οἶδα γάρ πολύς πολλάκις ἄλογος αἰτία ὀργή παρίστημι , καί ὁ μέν ψευδής τις διαβολή πείθω , ὁ δέ οἰκέτης πιστεύω ἤ γύναιον ἐχθρός . οὔκουν ἡγέομαι ἀδίκαστος γίγνομαι ὁ πρᾶγμα οὐδέ ἐκ ἐρῆμος ὁ παῖς εὐθύς ἁλίσκομαι , ἀλλά καί ὕδωρ ἐγχέω καί λόγος ἀποδίδωμι καί ἀνεξέταστος οὐδείς καταλείπω .
lucianus.abdicatus 9
ἐπεὶ τοίνυν ἔξεστιν , καὶ τοῦ μὲν ἐγκαλεῖν μόνου ὁ πατὴρ κύριος , τοῦ κρῖναι δὲ εἰ εὔλογα αἰτιᾶται ὑμεῖς οἱ δικάζοντες , αὐτὸ μὲν ὅ μοι ἐπιφέρει καὶ ἐφʼ ᾧ νῦν ἀγανακτεῖ μηδέπω σκοπεῖτε , πρότερον δὲ ἐκεῖνο ἐξετάσατε , εἰ ἔτι δοτέον ἀποκηρύττειν αὐτῷ ἅπαξ ἀποκηρύξαντι καὶ χρησαμένῳ τῇ παρὰ τοῦ νόμου ἐξουσίᾳ καὶ ἀποπληρώσαντι τὴν πατρικὴν ταύτην δυναστείαν , εἶτʼ αὖθις ἀναλαβόντι καὶ λύσαντι τὴν ἀποκήρυξιν . ἐγὼ μὲν γὰρ ἀδικώτατον εἶναί φημι τὸ τοιοῦτον , ἀπεράντους γίνεσθαι καὶ τῶν παίδων τὰς τιμωρίας καὶ πολλὰς τὰς καταδίκας καὶ τὸν φόβον ἀΐδιον καὶ τὸν νόμον ἄρτι μὲν συνοργίζεσθαι , μετὰ μικρὸν δὲ λύεσθαι , καὶ πάλιν ὁμοίως ἰσχυρὸν εἶναι , καὶ ὅλως ἄνω καὶ κάτω στρέφεσθαι τὰ δίκαια πρὸς τὸ ἐπὶ καιροῦ δοκοῦν πατράσιν . ἀλλὰ τὸ μὲν πρῶτον ἄξιον ἐφιέναι καὶ ἀγανακτοῦντι συναγανακτεῖν καὶ κύριον τῆς τιμωρίας ποιεῖν τὸν γεγεννηκότα · ἢν δὲ ἅπαξ ἀναλώσῃ τὴν ἐξουσίαν καὶ καταχρήσηται τῷ νόμῳ καὶ ἐμπλησθῇ τῆς ὀργῆς , εἶτα μετὰ ταῦτα ἀναλάβῃ , χρηστὸν εἶναι μεταπεισθείς , ἐπὶ τούτων ἀνάγκη μένειν καὶ μηκέτι μεταπηδᾶν μηδὲ μεταβουλεύεσθαι μηδὲ μεταποιεῖν τὴν κρίσιν . τοῦ μὲν γὰρ τὸν γεννηθέντα πονηρὸν ἢ χρηστὸν ἀποβήσεσθαι οὐδέν , οἶμαι , γνώρισμα ἦν , καὶ διὰ τοῦτο τοὺς ἀναξίους τοῦ γένους παραιτεῖσθαι συγκεχώρηται τοῖς ὅτε ἠγνόουν ἀναθρεψαμένοις .
Lemmas: ἐπεί τοίνυν ἔξεστι , καί ὁ μέν ἐγκαλέω μόνος ὁ πατήρ κύριος , ὁ κρίνω δέ εἰ εὔλογος αἰτιάομαι σύ ὁ δικάζω , αὐτός μέν ὅς ἐγώ ἐπιφέρω καί ἐπί ὅς νῦν ἀγανακτέω μηδέπω σκοπέω , πρότερος δέ ἐκεῖνος ἐξετάζω , εἰ ἔτι δίδωμι ἀποκηρύσσω αὐτός ἅπαξ ἀποκηρύσσω καί χράω ὁ παρά ὁ νόμος ἐξουσία καί ἀποπληρόω ὁ πατρικός οὗτος δυναστεία , εἶτα αὖθις ἀναλαμβάνω καί λύω ὁ ἀποκήρυξις . ἐγώ μέν γάρ ἄδικος εἰμί φημί ὁ τοιοῦτος , ἀπέραντος γίγνομαι καί ὁ παῖς ὁ τιμωρία καί πολύς ὁ καταδίκη καί ὁ φόβος ἀίδιος καί ὁ νόμος ἄρτι μέν συνοργίζομαι , μετά μικρός δέ λύω , καί πάλιν ὅμοιος ἰσχυρός εἰμί , καί ὅλος ἄνω καί κάτω στρέφω ὁ δίκαιος πρός ὁ ἐπί καιρός δοκέω πατήρ . ἀλλά ὁ μέν πρῶτος ἄξιος ἐφίημι καί ἀγανακτέω συναγανακτέω καί κύριος ὁ τιμωρία ποιέω ὁ γεννάω · ἐάν δέ ἅπαξ ἀναλίσκω ὁ ἐξουσία καί καταχράω ὁ νόμος καί ἐμπίμπλημι ὁ ὀργή , εἶτα μετά οὗτος ἀναλαμβάνω , χρηστός εἰμί μεταπείθω , ἐπί οὗτος ἀνάγκη μένω καί μηκέτι μεταπηδάω μηδέ μεταβουλεύω μηδέ μεταποιέω ὁ κρίσις . ὁ μέν γάρ ὁ γεννάω πονηρός ἤ χρηστός ἀποβαίνω οὐδείς , οἴομαι , γνώρισμα εἰμί , καί διά οὗτος ὁ ἀνάξιος ὁ γένος παραιτέομαι συγχωρέω ὁ ὅτε ἀγνοέω ἀνατρέφω .
lucianus.abdicatus 10
ὅταν δὲ μὴ κατʼ ἀνάγκην ἀλλʼ ἐπʼ ἐξουσίας αὐτός τις ἀφʼ ἑαυτοῦ καὶ δοκιμάσας ἀναλάβῃ , τίς ἔτι μηχανὴ μεταβάλλεσθαι , ἢ τίς ἔτι χρῆσις ὑπόλοιπος τοῦ νόμου ; φαίη γὰρ ἂν πρὸς σὲ ὁ νομοθέτης , εἰ πονηρὸς οὗτος ἦν καὶ τοῦ ἀποκηρυχθῆναι ἄξιος , τί παθὼν ἀνεκάλεις ; τί δʼ αὖθις ἐπανῆγες ἐς τὴν οἰκίαν ; τί δʼ ἔλυες τὸν νόμον ; ἐλεύθερος γὰρ ἦσθα καὶ τοῦ μὴ ποιεῖν ταῦτα κύριος . οὐ γὰρ δὴ ἐντρυφᾶν σοι δοτέον τοῖς νόμοις οὐδὲ πρὸς τὰς σὰς μεταβολὰς συνάγεσθαι τὰ δικαστήρια , οὐδὲ ἄρτι μὲν λύεσθαι ἄρτι δὲ κυρίους εἶναι τοὺς νόμους καὶ τοὺς δικαστὰς καθῆσθαι μάρτυρας , μᾶλλον δὲ ὑπηρέτας , τῶν σοὶ δοκούντων , ὁτὲ μὲν κολάζοντας ὁτὲ δὲ διαλλάττοντας , ὁπόταν σοι δοκῇ . ἅπαξ γεγέννηκας , ἅπαξ ἀνατέτραφας , ἅπαξ καὶ τὸ ἀποκηρύττειν ἀντὶ τούτων ἔχεις , καὶ τότε , ἢν δικαίως αὐτὸ ποιεῖν δοκῇς · τὸ δʼ ἄπαυστον τοῦτο καὶ ἀΐδιον καὶ πολὺ ῥᾴδιον μεῖζον ἤδη τῆς πατρικῆς ἐστιν ἐξουσίας .
Lemmas: ὅταν δέ μή κατά ἀνάγκη ἀλλά ἐπί ἐξουσία αὐτός τις ἀπό ἑαυτοῦ καί δοκιμάζω ἀναλαμβάνω , τίς ἔτι μηχανή μεταβάλλω , ἤ τίς ἔτι χρῆσις ὑπόλοιπος ὁ νόμος ; φημί γάρ ἄν πρός σύ ὁ νομοθέτης , εἰ πονηρός οὗτος εἰμί καί ὁ ἀποκηρύσσω ἄξιος , τίς πάσχω ἀνακαλέω ; τίς δέ αὖθις ἐπανάγω εἰς ὁ οἰκία ; τίς δέ λύω ὁ νόμος ; ἐλεύθερος γάρ εἰμί καί ὁ μή ποιέω οὗτος κύριος . οὐ γάρ δή ἐντρυφάω σύ δίδωμι ὁ νόμος οὐδέ πρός ὁ σός μεταβολή συνάγω ὁ δικαστήριον , οὐδέ ἄρτι μέν λύω ἄρτι δέ κύριος εἰμί ὁ νόμος καί ὁ δικαστής κάθημαι μάρτυς , μάλα δέ ὑπηρέτης , ὁ σύ δοκέω , ὅτε μέν κολάζω ὅτε δέ διαλλάσσω , ὁπόταν σύ δοκέω . ἅπαξ γεννάω , ἅπαξ ἀνατατράσφω , ἅπαξ καί ὁ ἀποκηρύσσω ἀντί οὗτος ἔχω , καί τότε , ἐάν δίκαιος αὐτός ποιέω δοκέω · ὁ δέ ἄπαυστος οὗτος καί ἀίδιος καί πολύς ῥᾴδιος μέγας ἤδη ὁ πατρικός εἰμί ἐξουσία .
lucianus.abdicatus 11
μὴ δή , πρὸς Διός , ὦ ἄνδρες δικασταί , συγχωρήσητε αὐτῷ ἑκούσιον τὴν ἀνάληψιν πεποιημένῳ καὶ λύσαντι τὴν γνῶσιν τοῦ πάλαι δικαστηρίου καὶ ἀκυρώσαντι τὴν ὀργὴν αὖθις τὴν αὐτὴν τιμωρίαν ἀνακαλεῖν καὶ ἐπὶ τὴν ἐξουσίαν τὴν πατρικὴν ἀνατρέχειν , ἧς ἔξωρος ἤδη καὶ ἕωλος ἡ προθεσμία καὶ μόνῳ τούτῳ ἄκυρος καὶ προδεδαπανημένη . ὁρᾶτε γάρ που καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις δικαστηρίοις ὡς ἀπὸ μὲν τῶν κλήρῳ λαχόντων δικαστῶν , ἤν τις ἄδικον οἴηται γεγενῆσθαι τὴν κρίσιν , δίδωσιν ὁ νόμος ἐς ἕτερον ἐφεῖναι δικαστήριον · ἢν δέ τινες ἑκόντες αὐτοὶ σύνθωνται δικαστὰς καὶ προελόμενοι ἐπιτρέψωσιν διαιτᾶν , οὐκέτι . οἷς γὰρ ἐξῆν μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἐμμένειν , εἰ τούτους τις αὐθαίρετος εἵλετο , στέργειν ἐστὶ δίκαιος τοῖς ἐγνωσμένοις . οὕτω δὴ καὶ σύ , ὃν ἐξῆν μηκέτʼ ἀναλαμβάνειν εἰ ἀνάξιος ἐδόκει τοῦ γένους , τοῦτον εἰ χρηστὸν ἡγησάμενος εἶναι πάλιν ἀνείληφας , οὐκέτʼ ἀποκηρύττειν ἕξεις · ὅτι γὰρ οὐκ ἄξιος αὖθις παθεῖν ταῦτα , ὑπʼ αὐτοῦ σοῦ μεμαρτύρηται καὶ χρηστὸς ἤδη ἀνωμολόγηται . ἀμετανόητον οὖν τὴν ἀνάληψιν καὶ τὴν διαλλαγὴν βέβαιον εἶναι προσήκει μετὰ κρίσιν οὕτω πολλὴν καὶ δύο δικαστήρια , ἓν μὲν τὸ πρῶτον , ἐφʼ οὗ παρῃτήσω , δεύτερον δὲ τὸ σόν , ὅτε μετεβουλεύσω καὶ ἀνάδαστον ἐποίησας · τὰ πρότερον ἐγνωσμένα λύσας βεβαιοῖς τὰ μετʼ ἐκεῖνα βεβουλευμένα . μένε τοίνυν ἐπὶ τῶν τελευταίων καὶ φύλαττε τὴν σαυτοῦ κρίσιν · πατέρα σε εἶναι δεῖ · τοῦτο γὰρ ἔδοξέ σοι , τοῦτʼ ἐδοκίμασας , τοῦτʼ ἐκύρωσας .
Lemmas: μή δή , πρός Ζεύς , ὦ ἀνήρ δικαστής , συγχωρέω αὐτός ἑκούσιος ὁ ἀνάληψις ποιέω καί λύω ὁ γνῶσις ὁ πάλαι δικαστήριον καί ἀκυρόω ὁ ὀργή αὖθις ὁ αὐτός τιμωρία ἀνακαλέω καί ἐπί ὁ ἐξουσία ὁ πατρικός ἀνατρέχω , ὅς ἔξωρος ἤδη καί ἕωλος ὁ προθεσμία καί μόνος οὗτος ἄκυρος καί προδαπανάω . ὁράω γάρ που καί ἐν ὁ ἄλλος δικαστήριον ὡς ἀπό μέν ὁ κλῆρος λαγχάνω δικαστής , ἐάν τις ἄδικος οἴομαι γίγνομαι ὁ κρίσις , δίδωμι ὁ νόμος εἰς ἕτερος ἐφίημι δικαστήριον · ἐάν δέ τις ἑκών αὐτός συντίθημι δικαστής καί προαιρέω ἐπιτρέπω διαιτάω , οὐκέτι . ὅς γάρ ἔξεστι μηδέ ὁ ἀρχή ἐμμένω , εἰ οὗτος τις αὐθαίρετος αἱρέω , στέργω εἰμί δίκαιος ὁ γιγνώσκω . οὕτως δή καί σύ , ὅς ἔξεστι μηκέτι ἀναλαμβάνω εἰ ἀνάξιος δοκέω ὁ γένος , οὗτος εἰ χρηστός ἡγέομαι εἰμί πάλιν ἀναλαμβάνω , οὐκέτι ἀποκηρύσσω ἔχω · ὅτι γάρ οὐ ἄξιος αὖθις πάσχω οὗτος , ὑπό αὐτός σύ μαρτυρέω καί χρηστός ἤδη ἀνομολογέομαι . ἀμετανόητος οὖν ὁ ἀνάληψις καί ὁ διαλλαγή βέβαιος εἰμί προσήκω μετά κρίσις οὕτως πολύς καί δύο δικαστήριον , εἷς μέν ὁ πρῶτος , ἐπί ὅς παραιτέομαι , δεύτερος δέ ὁ σός , ὅτε μεταβουλεύω καί ἀνάδαστος ποιέω · ὁ πρότερος γιγνώσκω λύω βεβαιόω ὁ μετά ἐκεῖνος βουλεύω . μένω τοίνυν ἐπί ὁ τελευταῖος καί φυλάσσω ὁ σεαυτοῦ κρίσις · πατήρ σύ εἰμί δέω · οὗτος γάρ δοκέω σύ , οὗτος δοκιμάζω , οὗτος κυρόω .
lucianus.abdicatus 12
ἐγὼ μὲν οὐδʼ εἰ μὴ φύσει παῖς ἦν , θέμενος δὲ ἀποκηρύττειν ἤθελες , ἐξεῖναι ἄν σοι ᾠόμην · ὃ γὰρ τὴν ἀρχὴν μὴ ποιεῖν δυνατὸν ἦν , τοῦτʼ ἄδικον λύειν ἅπαξ γενόμενον . τὸν δὲ καὶ φύσει καὶ αὖθις προαιρέσει καὶ γνώμῃ ἐσπεποιημένον , πῶς εὔλογον αὖθις ἀπωθεῖσθαι καὶ πολλάκις τῆς μιᾶς οἰκειότητος ἀποστερεῖν ; εἰ δʼ οἰκέτης ὢν ἐτύγχανον , καὶ τὸ μὲν πρῶτον πονηρὸν οἰόμενος ἐπέδησας , μεταπεισθεὶς δὲ ὡς οὐδὲν ἠδίκουν ἐλεύθερον ἀφῆκας εἶναι , ἆρʼ ἄν σοι πρὸς καιρὸν ὀργισθέντι αὖθις ἐξῆν ἐς τὴν ὁμοίαν δουλείαν ἐπανάγειν ; οὐδαμῶς . τὰ γὰρ τοιαῦτα βέβαια καὶ διὰ παντὸς κύρια ὑπάρχειν οἱ νόμοι ἀξιοῦσιν . ὑπὲρ μὲν οὖν τοῦ μηκέτι ἐξεῖναι τούτῳ ἀποκηρύττειν ὃν ἅπαξ ἀποκηρύξας ἑκὼν ἀνέλαβεν ἔτι πολλὰ εἰπεῖν ἔχων ὅμως παύσομαι .
Lemmas: ἐγώ μέν οὐδέ εἰ μή φύσις παῖς εἰμί , τίθημι δέ ἀποκηρύσσω ἐθέλω , ἔξεστι ἄν σύ οἴομαι · ὅς γάρ ὁ ἀρχή μή ποιέω δυνατός εἰμί , οὗτος ἄδικος λύω ἅπαξ γίγνομαι . ὁ δέ καί φύσις καί αὖθις προαίρεσις καί γνώμη εἰσποιέω , πῶς εὔλογος αὖθις ἀπωθέω καί πολλάκις ὁ εἷς οἰκειότης ἀποστερέω ; εἰ δέ οἰκέτης εἰμί τυγχάνω , καί ὁ μέν πρῶτος πονηρός οἴομαι ἐπιδέω , μεταπείθω δέ ὡς οὐδείς ἀδικέω ἐλεύθερος ἀφίημι εἰμί , ἆρα ἄν σύ πρός καιρός ὀργίζω αὖθις ἔξεστι εἰς ὁ ὅμοιος δουλεία ἐπανάγω ; οὐδαμῶς . ὁ γάρ τοιοῦτος βέβαιος καί διά πᾶς κύριος ὑπάρχω ὁ νόμος ἀξιόω . ὑπέρ μέν οὖν ὁ μηκέτι ἔξεστι οὗτος ἀποκηρύσσω ὅς ἅπαξ ἀποκηρύσσω ἑκών ἀναλαμβάνω ἔτι πολύς λέγω ἔχω ὅμως παύω .
lucianus.abdicatus 13
σκέψασθε δὲ ἤδη ὅντινα ὄντα καὶ ἀποκηρύξει · καὶ οὐ δή που τοῦτό φημι , ὡς τότε μὲν ἰδιώτην , νῦν δὲ ἰατρόν · οὐδὲν γὰρ ἂν πρὸς τοῦτο ἡ τέχνη συναγωνίσαιτο · οὐδʼ ὅτι τότε μὲν νέον , νῦν δὲ ἤδη καὶ προβεβηκότα καὶ τὸ πιστὸν τοῦ μηδὲν ἀδικῆσαι ἂν παρὰ τῆς ἡλικίας ἔχοντα · μικρὸν γὰρ ἴσως καὶ τοῦτο . ἀλλὰ τότε μέν , εἰ καὶ μηδὲν ἠδικημένος , ὡς ἂν ἔγωγε φαίην , ἀλλʼ οὐδὲ εὖ πεπονθὼς παρῃτεῖτο τῆς οἰκίας , νῦν δὲ σωτῆρα ἔναγχος καὶ εὐεργέτην γεγενημένον . οὗ τί γένοιτʼ ἂν ἀχαριστότερον , σωθέντα διʼ ἐμὲ καὶ τηλικοῦτον κίνδυνον διαπεφευγότα τοῖς τοιούτοις εὐθὺς ἀμείβεσθαι , τῆς θεραπείας ἐκείνης οὐδένα λόγον ἔχοντα , ἀλλʼ οὕτω ῥᾳδίως ἐπιλελῆσθαι καὶ ἐπὶ τὴν ἐρημίαν ἐλαύνειν τὸν ἐφησθέντʼ ἂν δικαίως ἐφʼ οἷς ἀδίκως ἐξεβέβλητο , μὴ μόνον δ’ οὐ μνησικακήσαντα , ἀλλὰ καὶ σώσαντα καὶ σωφρονεῖν παρασκευάσαντα ;
Lemmas: σκοπέω δέ ἤδη ὅστις εἰμί καί ἀποκήρυξις · καί οὐ δή που οὗτος φημί , ὡς τότε μέν ἰδιώτης , νῦν δέ ἰατρός · οὐδείς γάρ ἄν πρός οὗτος ὁ τέχνη συναγωνίζομαι · οὐδέ ὅτι τότε μέν νέος , νῦν δέ ἤδη καί προβαίνω καί ὁ πιστός ὁ μηδείς ἀδικέω ἄν παρά ὁ ἡλικία ἔχω · μικρός γάρ ἴσως καί οὗτος . ἀλλά τότε μέν , εἰ καί μηδείς ἀδικέω , ὡς ἄν ἐγώ φημί , ἀλλά οὐδέ εὖ πάσχω παραιτέομαι ὁ οἰκία , νῦν δέ σωτήρ ἔναγχος καί εὐεργέτης γίγνομαι . ὅς τίς γίγνομαι ἄν ἀχάριστος , σῴζω διά ἐγώ καί τηλικοῦτος κίνδυνος διαφεύγω ὁ τοιοῦτος εὐθύς ἀμείβω , ὁ θεραπεία ἐκεῖνος οὐδείς λόγος ἔχω , ἀλλά οὕτως ῥᾴδιος ἐπιλανθάνω καί ἐπί ὁ ἐρημία ἐλαύνω ὁ ἐφήδομαι ἄν δίκαιος ἐπί ὅς ἄδικος ἐκβάλλω , μή μόνος δέ οὐ μνησικακέω , ἀλλά καί σῴζω καί σωφρονέω παρασκευάζω ;
lucianus.abdicatus 14
οὐ γὰρ σμικρόν , ὦ ἄνδρες δικασταί , οὐδὲ τὸ τυχὸν εὖ πεποιηκὼς αὐτόν , ὅμως τῶν τοιούτων νῦν ἀξιοῦμαι . ἀλλʼ εἰ καὶ οὗτος ἀγνοεῖ τὰ τότε , πάντες ὑμεῖς ἴστε οἷα ποιοῦντα αὐτὸν καὶ πάσχοντα καὶ ὅπως διακείμενον ἐγὼ παραλαβών , τῶν μὲν ἄλλων ἰατρῶν ἀπεγνωκότων , τῶν δὲ οἰκείων φευγόντων καὶ μηδὲ πλησίον προσιέναι τολμώντων , τοιοῦτον ἀπέφηνα ὡς καὶ κατηγορεῖν δύνασθαι καὶ περὶ τῶν νόμων διαλέγεσθαι . μᾶλλον δέ , ὁρᾷς , ὦ πάτερ , τὸ παράδειγμα · τοιοῦτον ὄντα σε παρʼ ὀλίγον οἵα νῦν ἡ γυνή ἐστιν , πρὸς τὴν ἀρχαίαν φρόνησιν ἐπανήγαγον . οὐ δὴ δίκαιον τοιαύτην μοι γενέσθαι ἀντʼ ἐκείνων τὴν ἀμοιβὴν οὐδὲ κατʼ ἐμοῦ σε μόνου σωφρονεῖν · ὅτι γὰρ μὴ μικρὰ ὑπʼ ἐμοῦ εὐηργέτησαι , καὶ ἀπʼ αὐτῶν ὧν ἐγκαλεῖς δῆλόν ἐστιν · ὃν γὰρ ὡς ἐν ἐσχάτοις οὖσαν τὴν γυναῖκα καὶ παμπονηρῶς ἔχουσαν οὐκ ἰώμενον μισεῖς , πῶς οὐ πολὺ μᾶλλον ὅτι σε τῶν ὁμοίων ἀπήλλαξα ὑπεραγαπᾷς καὶ χάριν ὁμολογεῖς , τῶν οὕτω δεινῶν ἀπηλλαγμένος ; σὺ δέ , ὅπερ ἀγνωμονέστατον , σωφρονήσας εὐθὺς ἐς δικαστήριον ἄγεις καὶ σεσωσμένος κολάζεις καὶ ἐπὶ τὸ ἀρχαῖον ἐκεῖνο μῖσος ἀνατρέχεις καὶ τὸν αὐτὸν ἀναγινώσκεις νόμον . καλὸν γοῦν τὸν μισθὸν ἀποδίδως τῇ τέχνῃ καὶ ἀξίας ἀμοιβὰς τῶν φαρμάκων ἐπὶ τὸν ἰατρὸν ὑγιαίνων μόνον .
Lemmas: οὐ γάρ μικρός , ὦ ἀνήρ δικαστής , οὐδέ ὁ τυγχάνω εὖ ποιέω αὐτός , ὅμως ὁ τοιοῦτος νῦν ἀξιόω . ἀλλά εἰ καί οὗτος ἀγνοέω ὁ τότε , πᾶς σύ οἶδα οἷος ποιέω αὐτός καί πάσχω καί ὅπως διάκειμαι ἐγώ παραλαμβάνω , ὁ μέν ἄλλος ἰατρός ἀπογιγνώσκω , ὁ δέ οἰκεῖος φεύγω καί μηδέ πλησίον προσέρχομαι τολμάω , τοιοῦτος ἀποφαίνω ὡς καί κατηγορέω δύναμαι καί περί ὁ νόμος διαλέγω . μάλα δέ , ὁράω , ὦ πατήρ , ὁ παράδειγμα · τοιοῦτος εἰμί σύ παρά ὀλίγος οἷος νῦν ὁ γυνή εἰμί , πρός ὁ ἀρχαῖος φρόνησις ἐπανάγω . οὐ δή δίκαιος τοιοῦτος ἐγώ γίγνομαι ἀντί ἐκεῖνος ὁ ἀμοιβή οὐδέ κατά ἐγώ σύ μόνος σωφρονέω · ὅτι γάρ μή μικρός ὑπό ἐγώ εὐεργετέω , καί ἀπό αὐτός ὅς ἐγκαλέω δῆλος εἰμί · ὅς γάρ ὡς ἐν ἔσχατος εἰμί ὁ γυνή καί παμπόνηρος ἔχω οὐ ἰάομαι μισέω , πῶς οὐ πολύς μάλα ὅτι σύ ὁ ὅμοιος ἀπαλλάσσω ὑπεραγαπάω καί χάρις ὁμολογέω , ὁ οὕτως δεινός ἀπαλλάσσω ; σύ δέ , ὅς ἀγνώμων , σωφρονέω εὐθύς εἰς δικαστήριον ἄγω καί σῴζω κολάζω καί ἐπί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος μῖσος ἀνατρέχω καί ὁ αὐτός ἀναγιγνώσκω νόμος . καλός γοῦν ὁ μισθός ἀποδίδωμι ὁ τέχνη καί ἄξιος ἀμοιβή ὁ φάρμακον ἐπί ὁ ἰατρός ὑγιαίνω μόνος .
lucianus.abdicatus 15
ὑμεῖς δέ , ὦ ἄνδρες δικασταί , τὸν εὐεργέτην τούτῳ κολάζειν ἐπιτρέψετε καὶ τὸν σώσαντα ἐξελαύνειν καὶ τὸν σωφρονίσαντα μισεῖν καὶ τὸν ἀναστήσαντα τιμωρεῖσθαι ; οὔκ , ἤν γε τὰ δίκαια ποιῆτε . καὶ γὰρ εἰ τὰ μέγιστα νῦν ἁμαρτάνων ἐτύγχανον , ἦν μοί τις οὐ μικρὰ προοφειλομένη χάρις , ἐς ἣν ἀποβλέποντα τοῦτον καὶ ἧς μεμνημένον καλῶς εἶχε τῶν μὲν παρόντων καταφρονεῖν , διʼ ἐκεῖνα δὲ πρόχειρον τὴν συγγνώμην ἔχειν , καὶ μάλιστα εἰ τηλικαύτη τις ἡ εὐεργεσία τυγχάνοι ὡς πάντα ὑπερπαίειν τὰ μετὰ ταῦτα . ὅπερ οἶμαι κἀμοὶ πρὸς τοῦτον ὑπάρχειν , ὃν ἔσωσα , καὶ ὃς τοῦ βίου παντὸς χρεώστης ἐστί μοι , καὶ ᾧ τὸ εἶναι καὶ τὸ σωφρονεῖν καὶ τὸ συνιέναι παρέσχημαι , καὶ μάλιστα ὅτε οἱ ἄλλοι πάντες ἤδη ἀπεγνώκεσαν καὶ ἥττους εἶναι ὡμολόγουν τῆς νόσου .
Lemmas: σύ δέ , ὦ ἀνήρ δικαστής , ὁ εὐεργέτης οὗτος κολάζω ἐπιτρέπω καί ὁ σῴζω ἐξελαύνω καί ὁ σωφρονίζω μισέω καί ὁ ἀνίστημι τιμωρέω ; οὐ , ἐάν γε ὁ δίκαιος ποιέω . καί γάρ εἰ ὁ μέγας νῦν ἁμαρτάνω τυγχάνω , εἰμί ἐγώ τις οὐ μικρός προοφείλω χάρις , εἰς ὅς ἀποβλέπω οὗτος καί ὅς μιμνῄσκω καλός ἔχω ὁ μέν πάρειμι καταφρονέω , διά ἐκεῖνος δέ πρόχειρος ὁ συγγνώμη ἔχω , καί μάλα εἰ τηλίκαυτος τις ὁ εὐεργεσία τυγχάνω ὡς πᾶς ὑπερπαίω ὁ μετά οὗτος . ὅς οἴομαι ἐγώ πρός οὗτος ὑπάρχω , ὅς σῴζω , καί ὅς ὁ βίος πᾶς χρεώστης εἰμί ἐγώ , καί ὅς ὁ εἰμί καί ὁ σωφρονέω καί ὁ συνίημι παρεισχάω , καί μάλα ὅτε ὁ ἄλλος πᾶς ἤδη ἀπογιγνώσκω καί ἥσσων εἰμί ὁμολογέω ὁ νόσος .
lucianus.abdicatus 16
τοῦτο γὰρ μείζω οἶμαι ποιεῖν τὴν ἐμὴν εὐεργεσίαν , ὃς οὔτε υἱὸς ὢν τότε οὔτε ἀναγκαίαν τῆς θεραπείας ἔχων αἰτίαν ἀλλὰ ἐλεύθερος καθεστὼς καὶ ἀλλότριος , τῆς φυσικῆς αἰτίας ἀφειμένος , ὅμως οὐ περιεῖδον , ἀλλʼ ἐθελοντής , ἄκλητος , αὐτεπάγγελτος ἧκον · ἐβοήθησα , προσελιπάρησα , ἰασάμην , ἀνέστησα , καὶ τὸν πατέρα ἐμαυτῷ διεφύλαξα , καὶ ὑπὲρ τῆς ἀποκηρύξεως ἀπελογησάμην , καὶ τῇ εὐνοίᾳ τὴν ὀργὴν ἔπαυσα , καὶ τὸν νόμον ἔλυσα τῇ φιλοστοργίᾳ , καὶ μεγάλης εὐεργεσίας τὴν ἐς τὸ γένος ἐπάνοδον ἐπριάμην , καὶ ἐν οὕτως ἐπισφαλεῖ καιρῷ τὴν πρὸς τὸν πατέρα πίστιν ἐπεδειξάμην , καὶ μετὰ τῆς τέχνης ἐμαυτὸν ἐσεποίησα , καὶ γνήσιος υἱὸς ἐν τοῖς δεινοῖς ἀνεφάνην . πόσα γὰρ οἴεσθε παθεῖν με , πόσα καμεῖν παρόντα , ὑπηρετοῦντα , καιροφυλακοῦντα , νῦν μὲν εἴκοντα τῇ τοῦ πάθους ἀκμῇ , νῦν δὲ τὴν τέχνην ἐπάγοντα πρὸς ὀλίγον ἐνδιδόντος τοῦ κακοῦ ; ἔστιν δὲ τῶν ὄντων ἁπάντων τούτων ἐν τῇ ἰατρικῇ τὸ ἐπισφαλέστατον τοὺς τοιούτους ἰᾶσθαι καὶ πλησιάζειν οὕτω διακειμένοις · ἐς γὰρ τοὺς πλησίον πολλάκις ἀφιᾶσι τὴν λύτταν , ἐπιζέσαντος τοῦ πάθους . καὶ ὅμως πρὸς οὐδὲν τούτων ἀπώκνησα οὐδὲ ἀπεδειλίασα , συνὼν δὲ καὶ πάντα τρόπον ἀντεξεταζόμενος τῇ νόσῳ τὸ τελευταῖον ἐκράτησα τῷ φαρμάκῳ .
Lemmas: οὗτος γάρ μέγας οἴομαι ποιέω ὁ ἐμός εὐεργεσία , ὅς οὔτε υἱός εἰμί τότε οὔτε ἀναγκαῖος ὁ θεραπεία ἔχω αἰτία ἀλλά ἐλεύθερος καθίστημι καί ἀλλότριος , ὁ φυσικός αἰτία ἀφίημι , ὅμως οὐ περιοράω , ἀλλά ἐθελοντής , ἄκλητος , αὐτεπάγγελτος ἥκω · βοηθέω , προσλιπαρέω , ἰάομαι , ἀνίστημι , καί ὁ πατήρ ἐμαυτοῦ διαφυλάσσω , καί ὑπέρ ὁ ἀποκήρυξις ἀπολογέομαι , καί ὁ εὔνοια ὁ ὀργή παύω , καί ὁ νόμος λύω ὁ φιλοστοργία , καί μέγας εὐεργεσία ὁ εἰς ὁ γένος ἐπάνοδος πρίαμαι , καί ἐν οὕτως ἐπισφαλής καιρός ὁ πρός ὁ πατήρ πίστις ἐπιδείκνυμι , καί μετά ὁ τέχνη ἐμαυτοῦ εἰσποιέω , καί γνήσιος υἱός ἐν ὁ δεινός ἀναφαίνω . πόσος γάρ οἴομαι πάσχω ἐγώ , πόσος κάμνω πάρειμι , ὑπηρετέω , καιροφυλακέω , νῦν μέν εἴκω ὁ ὁ πάθος ἀκμή , νῦν δέ ὁ τέχνη ἐπάγω πρός ὀλίγος ἐνδίδωμι ὁ κακός ; εἰμί δέ ὁ εἰμί ἅπας οὗτος ἐν ὁ ἰατρικός ὁ ἐπισφαλής ὁ τοιοῦτος ἰάομαι καί πλησιάζω οὕτως διάκειμαι · εἰς γάρ ὁ πλησίον πολλάκις ἀφίημι ὁ λύσσα , ἐπιζέω ὁ πάθος . καί ὅμως πρός οὐδείς οὗτος ἀποκνέω οὐδέ ἀποδειλιάω , σύνειμι δέ καί πᾶς τρόπος ἀντεξετάζω ὁ νόσος ὁ τελευταῖος κρατέω ὁ φάρμακον .
lucianus.abdicatus 17
μὴ γὰρ τοῦτʼ ἀκούσας εὐθὺς ὑπολάβῃ τις ποῖος δὲ ἢ πόσος ὁ κάματος ἐγχέαι φάρμακον ; πολλὰ γὰρ πρὸ τούτου γενέσθαι δεῖ , καὶ προοδοποιῆσαι τῇ πόσει καὶ προπαρασκευάσαι ῥᾴδιον ἐς ἴασιν τὸ σῶμα καὶ τῆς ἁπάσης ἕξεως φροντίσαι κενοῦντα καὶ ἰσχναίνοντα καὶ οἷς χρὴ τρέφοντα καὶ κινοῦντα ἐς ὅσον χρήσιμον καὶ ὕπνους ἐπινοοῦντα καὶ ἠρεμίας μηχανώμενον , ἅπερ οἱ μὲν ἄλλο τι νοσοῦντες ῥᾳδίως πεισθεῖεν ἄν , οἱ μεμηνότες δὲ διὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ νοῦ δυσάγωγοι καὶ δυσηνιόχητοι καὶ τῷ ἰατρῷ ἐπισφαλεῖς καὶ τῇ θεραπείᾳ δυσκαταγώνιστοι . ὅταν γοῦν πολλάκις οἰήθωμεν ἤδη πλησίον γενέσθαι τοῦ τέλους καὶ ἐλπίσωμεν , ἐμπεσόν τι μικρὸν ἁμάρτημα ἐπακμάσαντος τοῦ πάθους ἅπαντα ῥᾳδίως ἐκεῖνα ἀνέτρεψε καὶ ἐνεπόδισε τὴν θεραπείαν καὶ τὴν τέχνην διέσφηλε .
Lemmas: μή γάρ οὗτος ἀκούω εὐθύς ὑπολαμβάνω τις ποῖος δέ ἤ πόσος ὁ κάματος ἐγχέω φάρμακον ; πολύς γάρ πρό οὗτος γίγνομαι δέω , καί προοδοποιέω ὁ πόσις καί προπαρασκευάζω ῥᾴδιος εἰς ἴασις ὁ σῶμα καί ὁ ἅπας ἕξις φροντίζω κενόω καί ἰσχναίνω καί ὅς χρή τρέφω καί κινέω εἰς ὅσος χρήσιμος καί ὕπνος ἐπινοέω καί ἠρεμία μηχανάομαι , ὅς ὁ μέν ἄλλος τις νοσέω ῥᾴδιος πείθω ἄν , ὁ μαίνομαι δέ διά ὁ ἐλευθερία ὁ νόος δυσάγωγος καί δυσηνιόχητος καί ὁ ἰατρός ἐπισφαλής καί ὁ θεραπεία δυσκαταγώνιστος . ὅταν γοῦν πολλάκις οἰημθάνω ἤδη πλησίον γίγνομαι ὁ τέλος καί ἐλπίζω , ἐμπίπτω τις μικρός ἁμάρτημα ἐπακμάζω ὁ πάθος ἅπας ῥᾴδιος ἐκεῖνος ἀνατρέπω καί ἐμποδίζω ὁ θεραπεία καί ὁ τέχνη διασφάλλω .
lucianus.abdicatus 18
τὸν οὖν ταῦτα πάντα ὑπομεμενηκότα καὶ οὕτω χαλεπῷ νοσήματι προσπαλαίσαντα καὶ πάθος ἁπάντων παθῶν τὸ δυσαλωτότατον νενικηκότα ἔτι τούτῳ ἀποκηρύττειν ἐπιτρέψετε , καὶ τοὺς νόμους ὡς βούλεται ἑρμηνεύειν κατʼ εὐεργέτου συγχωρήσετε , καὶ τῇ φύσει πολεμεῖν αὐτὸν ἐάσετε ; ἐγὼ τῇ φύσει πειθόμενος , ὦ ἄνδρες δικασταί , σώζω καὶ διαφυλάττω τὸν πατέρα ἐμαυτῷ κἂν ἀδικῇ · οὑτοσὶ δὲ τὸν εὐεργετηκότα παῖδα τοῖς νόμοις , ὥς φησιν , ἀκολουθῶν διαφθείρει καὶ τοῦ γένους ἀποστερεῖ . μισόπαις οὗτος , ἐγὼ φιλοπάτωρ γίγνομαι . ἐγὼ τὴν φύσιν ἀσπάζομαι , οὗτος τὰ τῆς φύσεως παρορᾷ καὶ καθυβρίζει δίκαια . ὢ πατρὸς μισοῦντος ἀδίκως · ὢ παιδὸς φιλοῦντος ἀδικώτερον . ἐγκαλῶ γὰρ ἐμαυτῷ , τοῦ πατρὸς ἀναγκάζοντος , ὅτι μισούμενος οὐ δέον φιλῶ καὶ φιλῶ πλέον ἢ προσῆκεν . καίτοι γε ἡ φύσις τοῖς πατράσιν τοὺς παῖδας μᾶλλον ἢ τοῖς παισὶν τοὺς πατέρας ἐπιτάττει φιλεῖν . ἀλλʼ οὗτος ἑκὼν καὶ τοὺς νόμους παρορᾷ , οἳ τοὺς οὐδὲν ἠδικηκότας παῖδας τῷ γένει φυλάττουσιν , καὶ τὴν φύσιν , ἣ τοὺς γεννήσαντας ἕλκει πρὸς πόθον τῶν γεγεννημένων πολύν . οὐχ ὅπως μείζους ἀρχὰς εὐνοίας ἔχων πρὸς ἐμὲ μείζονα τὰ δίκαιά μοι τῆς εὐνοίας ἐσφέρει καὶ ἐπιδίδωσιν , ἢ τό γε ἔλαττον ἐμὲ μιμεῖται καὶ ζηλοῖ τοῦ φίλτρου · ἀλλʼ , οἴμοι τῆς συμφορᾶς , προσέτι καὶ μισεῖ φιλοῦντα καὶ ἀγαπῶντα ἐλαύνει καὶ εὐεργετοῦντα ἀδικεῖ καὶ ἀσπαζόμενον ἀποκηρύττει , καὶ τοὺς φιλόπαιδας νόμους ὡς μισόπαιδας κατʼ ἐμοῦ μεταχειρίζεται . ὢ μάχης ἣν ἐσάγεις , πάτερ , τοῖς νόμοις κατὰ τῆς φύσεως .
Lemmas: ὁ οὖν οὗτος πᾶς ὑπομένω καί οὕτως χαλεπός νόσημα προσπαλαίω καί πάθος ἅπας πάθος ὁ δυσάλωτος νικάω ἔτι οὗτος ἀποκηρύσσω ἐπιτρέπω , καί ὁ νόμος ὡς βούλομαι ἑρμηνεύω κατά εὐεργέτης συγχωρέω , καί ὁ φύσις πολεμέω αὐτός ἐάω ; ἐγώ ὁ φύσις πείθω , ὦ ἀνήρ δικαστής , σῴζω καί διαφυλάσσω ὁ πατήρ ἐμαυτοῦ ἐάν ἀδικέω · οὗτος δέ ὁ εὐεργετέω παῖς ὁ νόμος , ὡς φημί , ἀκολουθέω διαφθείρω καί ὁ γένος ἀποστερέω . μισόπαις οὗτος , ἐγώ φιλοπάτωρ γίγνομαι . ἐγώ ὁ φύσις ἀσπάζομαι , οὗτος ὁ ὁ φύσις παροράω καί καθυβρίζω δίκαιος . ὦ πατήρ μισέω ἄδικος · ὦ παῖς φιλέω ἄδικος . ἐγκαλέω γάρ ἐμαυτοῦ , ὁ πατήρ ἀναγκάζω , ὅτι μισέω οὐ δέω φιλέω καί φιλέω πολύς ἤ προσήκω . καίτοι γε ὁ φύσις ὁ πατήρ ὁ παῖς μάλα ἤ ὁ παῖς ὁ πατήρ ἐπιτάσσω φιλέω . ἀλλά οὗτος ἑκών καί ὁ νόμος παροράω , ὅς ὁ οὐδείς ἀδικέω παῖς ὁ γένος φυλάσσω , καί ὁ φύσις , ὅς ὁ γεννάω ἕλκω πρός πόθος ὁ γεννάω πολύς . οὐ ὅπως μέγας ἀρχή εὔνοια ἔχω πρός ἐγώ μέγας ὁ δίκαιος ἐγώ ὁ εὔνοια εἰσφέρω καί ἐπιδίδωμι , ἤ ὁ γε ἐλαχύς ἐγώ μιμέομαι καί ζηλόω ὁ φίλτρον · ἀλλά , οἴμοι ὁ συμφορά , προσέτι καί μισέω φιλέω καί ἀγαπάω ἐλαύνω καί εὐεργετέω ἀδικέω καί ἀσπάζομαι ἀποκηρύσσω , καί ὁ φιλόπαις νόμος ὡς μισόπαις κατά ἐγώ μεταχειρίζω . ὦ μάχη ὅς εἰσάγω , πατήρ , ὁ νόμος κατά ὁ φύσις .
lucianus.abdicatus 19
οὐκ ἔστι ταῦτα , οὐκ ἔστιν ὡς θέλεις · κακῶς ἑρμηνεύεις , ὦ πάτερ , καλῶς κειμένους τοὺς νόμους . οὐ πολεμεῖ φύσις καὶ νόμος ἐν ταῖς εὐνοίαις , ἀλλʼ ἀκολουθοῦσιν ἀλλήλοις ἐνταῦθα καὶ συναγωνίζονται τῇ λύσει τῶν ἀδικημάτων . ὑβρίζεις τὸν εὐεργέτην , ἀδικεῖς τὴν φύσιν . τί καὶ τοὺς νόμους συναδικεῖς τῇ φύσει ; οὓς καλοὺς καὶ δικαίους καὶ φιλόπαιδας εἶναι θέλοντας οὐ συγχωρεῖς , καθʼ ἑνὸς παιδὸς ὡς κατὰ πολλῶν κινῶν πολλάκις καὶ ἡσυχάζειν οὐκ ἐῶν ἐν ταῖς τιμωρίαις τοὺς ἐν ταῖς τῶν παίδων πρὸς τοὺς πατέρας εὐνοίαις ἡσυχάζειν ἐθέλοντας , καίτοι γε ἐπὶ τοῖς μηδὲν ἡμαρτηκόσιν μηδὲ κειμένους . καὶ μὴν οἵ γε νόμοι καὶ ἀχαριστίας δικάζεσθαι διδόασιν κατὰ τῶν τοὺς εὐεργέτας μὴ ἀντευποιούντων . ὁ δὲ πρὸς τῷ μὴ ἀμείβεσθαι καὶ ἐπʼ αὐτοῖς οἷς πέπονθε κολάζειν ἀξιῶν , σκέψασθε εἴ τινα ὑπερβολὴν ἀδικίας ἀπολέλοιπεν . ὡς μὲν οὖν οὔτε ἀποκηρύττειν ἔτι τούτῳ ἔξεστιν ἅπαξ ἤδη τὴν πατρικὴν ἐξουσίαν ἀποπληρώσαντι καὶ χρησαμένῳ τοῖς νόμοις , οὔτε ἄλλως δίκαιον εὐεργέτην ἐς τὰ τηλικαῦτα γεγενημένον ἀπωθεῖσθαι καὶ τῆς οἰκίας παραιτεῖσθαι , ἱκανῶς , οἶμαι , δέδεικται .
Lemmas: οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί ὡς ἐθέλω · κακός ἑρμηνεύω , ὦ πατήρ , καλός κεῖμαι ὁ νόμος . οὐ πολεμέω φύσις καί νόμος ἐν ὁ εὔνοια , ἀλλά ἀκολουθέω ἀλλήλων ἐνταῦθα καί συναγωνίζομαι ὁ λύσις ὁ ἀδίκημα . ὑβρίζω ὁ εὐεργέτης , ἀδικέω ὁ φύσις . τίς καί ὁ νόμος συναδικέω ὁ φύσις ; ὅς καλός καί δίκαιος καί φιλόπαις εἰμί ἐθέλω οὐ συγχωρέω , κατά εἷς παῖς ὡς κατά πολύς κινέω πολλάκις καί ἡσυχάζω οὐ ἐάω ἐν ὁ τιμωρία ὁ ἐν ὁ ὁ παῖς πρός ὁ πατήρ εὔνοια ἡσυχάζω ἐθέλω , καίτοι γε ἐπί ὁ μηδείς ἁμαρτάνω μηδέ κεῖμαι . καί μήν ὁ γε νόμος καί ἀχαριστία δικάζω δίδωμι κατά ὁ ὁ εὐεργέτης μή ἀντευποιέω . ὁ δέ πρός ὁ μή ἀμείβω καί ἐπί αὐτός ὅς πάσχω κολάζω ἀξιόω , σκοπέω εἰ τις ὑπερβολή ἀδικία ἀπολείπω . ὡς μέν οὖν οὔτε ἀποκηρύσσω ἔτι οὗτος ἔξεστι ἅπαξ ἤδη ὁ πατρικός ἐξουσία ἀποπληρόω καί χράω ὁ νόμος , οὔτε ἄλλος δίκαιος εὐεργέτης εἰς ὁ τηλικοῦτος γίγνομαι ἀπωθέω καί ὁ οἰκία παραιτέομαι , ἱκανός , οἴομαι , δείκνυμι .
lucianus.abdicatus 20
ἤδη δὲ καὶ ἐπʼ αὐτὴν τὴν αἰτίαν ἔλθωμεν τῆς ἀποκηρύξεως καὶ τὸ ἔγκλημα ἐξετάσωμεν ὁποῖόν ἐστιν . ἀνάγκη δὲ αὖθις ἐπὶ τὴν γνώμην ἀναδραμεῖν τοῦ νομοθέτου · ἵνα γάρ σοι τοῦτο πρὸς ὀλίγον δῶμεν , τὸ ἐξεῖναι ὁσάκις ἂν θέλῃς ἀποκηρύττειν , καὶ κατά γε τοῦ εὐεργέτου προσέτι τὴν ἐξουσίαν ταύτην συγχωρήσωμεν , οὐχ ἁπλῶς , οἶμαι , οὐδὲ ἐπὶ πάσαις αἰτίαις ἀποκηρύξεις . οὐδὲ τοῦθʼ ὁ νομοθέτης φησίν , ὅ τι ἂν τύχῃ ὁ πατὴρ αἰτιασάμενος , ἀποκηρυττέτω , καὶ ἀπόχρη θελῆσαι μόνον καὶ μέμψασθαι . τί γὰρ ἂν ἔδει δικαστηρίου ; ἀλλʼ ἐν ὑμῖν ποιεῖ τοῦτο , ὦ ἄνδρες δικασταί , σκοπεῖν εἴτε ἐπὶ μεγάλοις καὶ δικαίοις ὁ πατὴρ ὀργίζεται εἴτε καὶ μή . οὐκοῦν τοῦτο ἤδη ἐξετάσατε . ἄρξομαι δὲ ἀπὸ τῶν μετὰ τὴν μανίαν εὐθύς .
Lemmas: ἤδη δέ καί ἐπί αὐτός ὁ αἰτία ἔρχομαι ὁ ἀποκήρυξις καί ὁ ἔγκλημα ἐξετάζω ὁποῖος εἰμί . ἀνάγκη δέ αὖθις ἐπί ὁ γνώμη ἀνατρέχω ὁ νομοθέτης · ἵνα γάρ σύ οὗτος πρός ὀλίγος δίδωμι , ὁ ἔξεστι ὁσάκις ἄν ἐθέλω ἀποκηρύσσω , καί κατά γε ὁ εὐεργέτης προσέτι ὁ ἐξουσία οὗτος συγχωρέω , οὐ ἁπλῶς , οἴομαι , οὐδέ ἐπί πᾶς αἰτία ἀποκηρύσσω . οὐδέ οὗτος ὁ νομοθέτης φημί , ὅς τις ἄν τυγχάνω ὁ πατήρ αἰτιάομαι , ἀποκηρύσσω , καί ἀποχράω ἐθέλω μόνος καί μέμφομαι . τίς γάρ ἄν δέω δικαστήριον ; ἀλλά ἐν σύ ποιέω οὗτος , ὦ ἀνήρ δικαστής , σκοπέω εἴτε ἐπί μέγας καί δίκαιος ὁ πατήρ ὀργίζω εἴτε καί μή . οὐκοῦν οὗτος ἤδη ἐξετάζω . ἄρχω δέ ἀπό ὁ μετά ὁ μανία εὐθύς .
lucianus.abdicatus 21
τὰ μὲν δὴ πρῶτα τῆς σωφροσύνης τοῦ πατρὸς λύσις ἦν τῆς ἀποκηρύξεως , καὶ σωτὴρ καὶ εὐεργέτης καὶ πάντα ἦν ἐγώ . καὶ οὐδέν , οἶμαι , τούτοις ἔγκλημα προσεῖναι ἐδύνατο . τὰ μετὰ ταῦτα δέ , τί τῶν πάντων αἰτιᾷ ; τίνα θεραπείαν , τίνα ἐπιμέλειαν υἱοῦ παρῆκα ; πότε ἀπόκοιτος ἐγενόμην ; τίνας πότους ἀκαίρους , τίνας κώμους ἐγκαλεῖς ; τίς ἀσωτία ; τίς πορνοβοσκὸς ὕβρισται ; τίς ᾐτιάσατο ; οὐδὲ εἷς . καὶ μὴν ταῦτʼ ἐστὶν ἐφʼ οἷς μάλιστα ὁ νόμος ἀποκηρύττειν ἐφίησιν . ἀλλὰ νοσεῖν ἤρξατο ἡ μητρυιά . τί οὖν ; ἐμοὶ τοῦτʼ ἐγκαλεῖς καὶ νόσου δίκην ἀπαιτεῖς ;
Lemmas: ὁ μέν δή πρῶτος ὁ σωφροσύνη ὁ πατήρ λύσις εἰμί ὁ ἀποκήρυξις , καί σωτήρ καί εὐεργέτης καί πᾶς εἰμί ἐγώ . καί οὐδείς , οἴομαι , οὗτος ἔγκλημα πρόσειμι δύναμαι . ὁ μετά οὗτος δέ , τίς ὁ πᾶς αἰτιάομαι ; τίς θεραπεία , τίς ἐπιμέλεια υἱός παρίημι ; πότε ἀπόκοιτος γίγνομαι ; τίς πότος ἄκαιρος , τίς κῶμος ἐγκαλέω ; τίς ἀσωτία ; τίς πορνοβοσκός ὑβρίζω ; τίς αἰτιάομαι ; οὐδέ εἷς . καί μήν οὗτος εἰμί ἐπί ὅς μάλα ὁ νόμος ἀποκηρύσσω ἐφίημι . ἀλλά νοσέω ἄρχω ὁ μητρυιά . τίς οὖν ; ἐγώ οὗτος ἐγκαλέω καί νόσος δίκη ἀπαιτέω ;
lucianus.abdicatus 22
οὔ , φησίν . ἀλλὰ τί ; θεραπεύειν προσταττόμενος οὐ θέλεις , καὶ διὰ τοῦτʼ ἄξιος ἂν εἴης ἀποκηρύξεως ἀπειθῶν τῷ πατρί . ἐγὼ δὲ τὸ μὲν οἷα προστάττοντι αὐτῷ ὑπακούειν οὐ δυνάμενος ἀπειθεῖν δοκῶ πρὸς ὀλίγον ὑπερθήσομαι · πρότερον δὲ ἁπλῶς ἐκεῖνό φημι , ὡς οὐ πάντα προστάττειν οὔτε τούτῳ δίδωσιν ὁ νόμος οὔτʼ ἐμοὶ τὸ πείθεσθαι πᾶσιν πάντως ἀναγκαῖον . ἐν δʼ οὖν τοῖς τῶν προσταγμάτων τὰ μὲν ἀνεύθυνά ἐστιν , τὰ δὲ ὀργῆς καὶ τιμωρίας ἄξια . ἐὰν νοσῇς αὐτός , ἐγὼ δὲ ἀμελῶ · ἐὰν τῶν κατʼ οἶκον ἐπιμελεῖσθαι κελεύῃς , ἐγὼ δὲ ὀλιγωρῶ · ἐὰν τὰ κατʼ ἀγρὸν ἐπισκοπεῖν προστάττῃς , ἐγὼ δὲ ὀκνῶ — πάντα ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα εὐλόγους ἔχει τὰς προφάσεις καὶ τὰς μέμψεις πατρικάς . τὰ δὲ ἄλλα ἐφʼ ἡμῖν ἐστιν τοῖς παισίν , ὄντα τῶν τεχνῶν καὶ τῆς τούτων χρήσεως , καὶ μάλιστα εἰ μηδὲν ὁ πατὴρ αὐτὸς ἀδικοῖτο . ἐπεί τοι ἂν τῷ γραφεῖ πατὴρ προστάττῃ , ταῦτα μέν , τέκνον , γράφε , ταυτὶ δὲ μή , καὶ τῷ μουσικῷ , τήνδε μὲν τὴν ἁρμονίαν κροῦε , ταύτην δὲ μή , καὶ τῷ χαλκεύοντι , τοιαῦτα μὲν χάλκευε , τοιαῦτα δὲ μή , ἆρʼ ἄν τις ἀνάσχοιτο ἀποκηρύττοντα , ὅτι μὴ κατὰ τὰ ἐκείνῳ δοκοῦντα ὁ παῖς χρῆται τῇ τέχνῃ ; οὐδὲ εἷς , οἶμαι .
Lemmas: οὐ , φημί . ἀλλά τίς ; θεραπεύω προστάσσω οὐ ἐθέλω , καί διά οὗτος ἄξιος ἄν εἰμί ἀποκήρυξις ἀπειθέω ὁ πατήρ . ἐγώ δέ ὁ μέν οἷος προστάσσω αὐτός ὑπακούω οὐ δύναμαι ἀπειθέω δοκέω πρός ὀλίγος ὑπερτίθημι · πρότερος δέ ἁπλῶς ἐκεῖνος φημί , ὡς οὐ πᾶς προστάσσω οὔτε οὗτος δίδωμι ὁ νόμος οὔτε ἐγώ ὁ πείθω πᾶς πάντως ἀναγκαῖος . ἐν δέ οὖν ὁ ὁ πρόσταγμα ὁ μέν ἀνεύθυνος εἰμί , ὁ δέ ὀργή καί τιμωρία ἄξιος . ἐάν νοσέω αὐτός , ἐγώ δέ ἀμελέω · ἐάν ὁ κατά οἶκος ἐπιμελέομαι κελεύω , ἐγώ δέ ὀλιγωρέω · ἐάν ὁ κατά ἀγρός ἐπισκοπέω προστάσσω , ἐγώ δέ ὀκνέω — πᾶς οὗτος καί ὁ τοιοῦτος εὔλογος ἔχω ὁ πρόφασις καί ὁ μέμψις πατρικός . ὁ δέ ἄλλος ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ παῖς , εἰμί ὁ τέχνη καί ὁ οὗτος χρῆσις , καί μάλα εἰ μηδείς ὁ πατήρ αὐτός ἀδικέω . ἐπεί τοι ἄν ὁ γραφεύς πατήρ προστάσσω , οὗτος μέν , τέκνον , γράφω , οὗτος δέ μή , καί ὁ μουσικός , ὅδε μέν ὁ ἁρμονία κρούω , οὗτος δέ μή , καί ὁ χαλκεύω , τοιοῦτος μέν χαλκεύω , τοιοῦτος δέ μή , ἆρα ἄν τις ἀνέχω ἀποκηρύσσω , ὅτι μή κατά ὁ ἐκεῖνος δοκέω ὁ παῖς χράω ὁ τέχνη ; οὐδέ εἷς , οἴομαι .
lucianus.abdicatus 23
τὸ δὲ τῆς ἰατρικῆς ὅσῳ σεμνότερόν ἐστιν καὶ τῷ βίῳ χρησιμώτερον , τοσούτῳ καὶ ἐλευθεριώτερον εἶναι προσήκει τοῖς χρωμένοις , καί τινα προνομίαν ἔχειν τὴν τέχνην δίκαιον τῇ ἐξουσίᾳ τῆς χρήσεως , ἀναγκάζεσθαι δὲ μηδὲν μηδὲ προστάττεσθαι πρᾶγμα ἱερὸν καὶ θεῶν παίδευμα καὶ ἀνθρώπων σοφῶν ἐπιτήδευμα , μηδʼ ὑπὸ δουλείαν γενέσθαι νόμου μηδʼ ὑπὸ ψῆφον καὶ τιμωρίαν δικαστηρίου , μηδὲ ὑπὸ φόβον καὶ πατρὸς ἀπειλὴν καὶ ὀργὴν ἰδιωτικήν . ὥστε καὶ εἰ τοῦτό σοι σαφῶς οὑτωσὶ καὶ διαρρήδην ἔλεγον , οὐ βούλομαι οὐδὲ θεραπεύω δυνάμενος , ἀλλʼ ἐμαυτῷ μόνῳ τὴν τέχνην οἶδα καὶ πατρί , τοῖς δὲ ἄλλοις ἅπασιν ἰδιώτης εἶναι βούλομαι , τίς τύραννος οὕτω βίαιος ὡς ἀναγκάσαι ἂν καὶ ἄκοντα χρῆσθαι τῇ τέχνῃ ; τὰ γὰρ τοιαῦτα ἱκετείαις καὶ δεήσεσιν , οὐ νόμοις καὶ ὀργαῖς καὶ δικαστηρίοις ὑπάγειν , οἶμαι , προσήκει · πείθεσθαι τὸν ἰατρὸν χρή , οὐ κελεύεσθαι · βούλεσθαι , οὐ φοβεῖσθαι · ἐπὶ τὴν θεραπείαν οὐκ ἄγεσθαι , ἑκόντα δὲ ἐρχόμενον ἥδεσθαι . πατρικῆς δὲ ἀνάγκης ἄμοιρος ἡ τέχνη,4 ὅπου γε τοῖς ἰατροῖς καὶ δημοσίᾳ αἱ πόλεις τιμὰς καὶ προεδρίας καὶ ἀτελείας καὶ προνομίας διδόασιν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ἰατρικός ὅσος σεμνός εἰμί καί ὁ βίος χρήσιμος , τοσοῦτος καί ἐλευθέριος εἰμί προσήκω ὁ χράω , καί τις προνομία ἔχω ὁ τέχνη δίκαιος ὁ ἐξουσία ὁ χρῆσις , ἀναγκάζω δέ μηδείς μηδέ προστάσσω πρᾶγμα ἱερός καί θεός παίδευμα καί ἄνθρωπος σοφός ἐπιτήδευμα , μηδέ ὑπό δουλεία γίγνομαι νόμος μηδέ ὑπό ψῆφος καί τιμωρία δικαστήριον , μηδέ ὑπό φόβος καί πατήρ ἀπειλή καί ὀργή ἰδιωτικός . ὥστε καί εἰ οὗτος σύ σαφής οὕτως καί διαρρήδην λέγω , οὐ βούλομαι οὐδέ θεραπεύω δύναμαι , ἀλλά ἐμαυτοῦ μόνος ὁ τέχνη οἶδα καί πατήρ , ὁ δέ ἄλλος ἅπας ἰδιώτης εἰμί βούλομαι , τίς τύραννος οὕτως βίαιος ὡς ἀναγκάζω ἄν καί ἄκων χράω ὁ τέχνη ; ὁ γάρ τοιοῦτος ἱκετεία καί δέησις , οὐ νόμος καί ὀργή καί δικαστήριον ὑπάγω , οἴομαι , προσήκω · πείθω ὁ ἰατρός χρή , οὐ κελεύω · βούλομαι , οὐ φοβέω · ἐπί ὁ θεραπεία οὐ ἄγω , ἑκών δέ ἔρχομαι ἥδομαι . πατρικός δέ ἀνάγκη ἄμοιρος ὁ τέχνη,4 ὅπου γε ὁ ἰατρός καί δημοσίᾳ ὁ πόλις τιμή καί προεδρία καί ἀτέλεια καί προνομία δίδωμι .
lucianus.abdicatus 24
ταῦτα μὲν οὖν ἁπλῶς ἂν εἶχον εἰπεῖν ὑπὲρ τῆς τέχνης , εἰ καὶ σοῦ διδαξαμένου με καὶ πολλὰ ἐπιμεληθέντος καὶ ἀναλώσαντος ὡς μάθοιμι πρὸς μίαν ὅμως θεραπείαν ταύτην , δυνατὴν οὖσαν , ἀντέλεγον . νυνὶ δὲ κἀκεῖνο ἐννόησον , ὡς παντάπασιν ἄγνωμον ποιεῖς οὐκ ἐῶν με χρῆσθαι μετʼ ἐλευθερίας ἐμῷ κτήματι . ταύτην ἐγὼ τὴν τέχνην οὐχ υἱὸς ὢν σὸς ἐξέμαθον οὐδὲ τῷ σῷ νόμῳ ὑποκείμενος , καὶ ὅμως αὐτὴν μεμάθηκά σοι — καὶ πρῶτος αὐτῆς ἀπολέλαυκας — οὐδὲν παρὰ σοῦ πρὸς τὸ μαθεῖν ἔχων . τίνα διδάσκαλον ἐμισθώσω ; τίνα φαρμάκων παρασκευήν ; οὐδʼ ἡντιναοῦν · ἀλλὰ πενόμενος ἐγὼ καὶ τῶν ἀναγκαίων ἀπορούμενος καὶ ὑπὸ τῶν διδασκάλων ἐλεούμενος ἐπαιδευόμην , καί μοι τοιαῦτα παρὰ τοῦ πατρὸς ἦν πρὸς τὸ μαθεῖν ἐφόδια , λύπη καὶ ἐρημία καὶ ἀπορία καὶ μῖσος οἰκείων καὶ ἀποστροφὴ συγγενῶν . ἀντὶ τούτων τοίνυν χρῆσθαί μου τῇ τέχνῃ ἀξιοῖς καὶ δεσπότης εἶναι θέλεις τῶν ὅτʼ οὐκ ἦσθα δεσπότης πεπορισμένων ; ἀγάπα εἴ τί σε καὶ πρότερον ἑκὼν οὐ προοφείλων εὖ ἐποίησα , μηδεμίαν μηδὲ τότε χάριν ἀπαιτεῖσθαι δυνάμενος .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἁπλῶς ἄν ἔχω λέγω ὑπέρ ὁ τέχνη , εἰ καί σύ διδάσκω ἐγώ καί πολύς ἐπιμελέομαι καί ἀναλίσκω ὡς μανθάνω πρός εἷς ὅμως θεραπεία οὗτος , δυνατός εἰμί , ἀντιλέγω . νυνί δέ ἐκεῖνος ἐννοέω , ὡς παντάπασι ἀγνώμων ποιέω οὐ ἐάω ἐγώ χράω μετά ἐλευθερία ἐμός κτῆμα . οὗτος ἐγώ ὁ τέχνη οὐ υἱός εἰμί σός ἐκμανθάνω οὐδέ ὁ σός νόμος ὑπόκειμαι , καί ὅμως αὐτός μανθάνω σύ — καί πρῶτος αὐτός ἀπολαύω — οὐδείς παρά σύ πρός ὁ μανθάνω ἔχω . τίς διδάσκαλος μισθόω ; τίς φάρμακον παρασκευή ; οὐδέ ὁστισοῦν · ἀλλά πένομαι ἐγώ καί ὁ ἀναγκαῖος ἀπορέω καί ὑπό ὁ διδάσκαλος ἐλεέω παιδεύω , καί ἐγώ τοιοῦτος παρά ὁ πατήρ εἰμί πρός ὁ μανθάνω ἐφόδια , λύπη καί ἐρημία καί ἀπορία καί μῖσος οἰκεῖος καί ἀποστροφή συγγενής . ἀντί οὗτος τοίνυν χράω ἐγώ ὁ τέχνη ἀξιόω καί δεσπότης εἰμί ἐθέλω ὁ ὅτε οὐ εἰμί δεσπότης πορίζω ; ἀγαπάω εἰ τις σύ καί πρότερος ἑκών οὐ προοφείλω εὖ ποιέω , μηδείς μηδέ τότε χάρις ἀπαιτέω δύναμαι .
lucianus.abdicatus 25
οὐ δὴ δεῖ τὴν εὐποιίαν τὴν ἐμὴν ἀνάγκην ἐς τὸ λοιπόν μοι γενέσθαι , οὐδὲ τὸ ἑκόντα εὐεργετῆσαι ἀφορμὴν τοῦ ἄκοντα κελεύεσθαι καταστῆναι , οὐδὲ ἔθος ὑπάρξαι τοῦτο , τὸ ἅπαξ τινὰ ἰασάμενον πάντας ἐς ἀεὶ θεραπεύειν ὁπόσους ἂν ὁ θεραπευθεὶς θέλῃ · ἐπεὶ δεσπότας ἂν οὕτως καθʼ ἡμῶν εἴημεν τοὺς θεραπευομένους κεχειροτονηκότες καὶ μισθὸν τὸ δουλεύειν αὐτοῖς καὶ τὸ πάντα κελεύουσιν ὑπηρετεῖν προσδεδωκότες , οὗ τί γένοιτʼ ἂν ἀδικώτερον ; διότι σε νοσήσαντα χαλεπῶς οὕτως ἀνέστησα , διὰ τοῦτο νομίζεις ἐξεῖναί σοι καταχρῆσθαί μου τῇ τέχνῃ ;
Lemmas: οὐ δή δέω ὁ εὐποιία ὁ ἐμός ἀνάγκη εἰς ὁ λοιπός ἐγώ γίγνομαι , οὐδέ ὁ ἑκών εὐεργετέω ἀφορμή ὁ ἄκων κελεύω καθίστημι , οὐδέ ἔθος ὑπάρχω οὗτος , ὁ ἅπαξ τις ἰάομαι πᾶς εἰς ἀεί θεραπεύω ὁπόσος ἄν ὁ θεραπεύω ἐθέλω · ἐπεί δεσπότης ἄν οὕτως κατά ἐγώ εἰμί ὁ θεραπεύω χειροτονέω καί μισθός ὁ δουλεύω αὐτός καί ὁ πᾶς κελεύω ὑπηρετέω προσδίδωμι , ὅς τίς γίγνομαι ἄν ἄδικος ; διότι σύ νοσέω χαλεπός οὕτως ἀνίστημι , διά οὗτος νομίζω ἔξεστι σύ καταχράομαι ἐγώ ὁ τέχνη ;