libanius.orationes-l 7
τοῦτο δὲ ὅταν εἴπω , τὸ ἀδίκημα λέγω . ἡδέως δ’ ἂν αὐτοὺς ἐροίμην , διὰ τὶ μὴ καὶ οἰκέτας καὶ θεραπαίνας καὶ στρώματα καὶ σκεύη καὶ ἁμάξας ἄγουσιν ἐκ τῶν οἰκιῶν ἐπὶ τὴν τῆς πόλεως χρείαν . εἰ γὰρ ὅτι οὐκ ἔξεστι φήσουσιν , οὐδὲ ταῦτα ἔξεστι . πῶς οὖν τὸ μὴ ἐξεῖναι τιμῶντες οἶς τούτων ἀπέχονται , τὸ αὐτὸ τοῦτο δι’ ὧν ποιοῦσιν ὐβρίζουσι ; καὶ μὴν ὑπὲρ πολλῶν αὐτοὺς οἶδα διὰ γραμμάτων ὑμᾶς ἐρομένους , εἰ ποιητέον , ὡς οὐκ ὂν θέμις ποιεῖν ὃ μὴ τῆς τοιαύτης ἐξουσίας ἔτυχε . πῶς οὖν οὐ καὶ περὶ τούτων ἤροντο καὶ τὰ παρ’ ὑμῶν ἀναμείναντες οὕτως ἢ ἔδρων ἢ οὔ ; νῦν δ’ αὐτῷ τῷ φυγεῖν τὸ ἐρωτῆσαι τὸ μὴ τῶν δικαίων εἶναι τοὖργον δεδηλώκασιν . 8 . Ἔτι τοίνυν , εἰ μὲν τῶν ὑφ’ ὑμῶν τοῦτο ἦν ἐγνωσμένων , κοινὸν ἂν ἦν τοῦτο τῶν ὑφ’ ὑμῖν πόλεων , ὥσπερ αὖ καὶ τὰ ἄλλα . νῦν δ’ ἀπιστία τοὺς ἄλλοθεν ὡς ἡμᾶς ἐρχομένους ἔχει πρᾶγμα τοιοῦτο καὶ ἀκού - οντας καὶ ὁρῶντας . ἔρχονται γὰρ ἐκ πόλεων ἐν αἷς τοῦτο οὐκ ἔστι , καὶ οὐχ ἡγοῦνται τὰς αὑτῶν | ὃ χρῆν ἔχειν οὐκ ἔχειν , ἀλλ’ εἶναι παρ’ ἡμῖν ὃ μὴ εἶναι βέλτιον . 9 . Ἴδοις δ’ ἄν , ὦ βασιλεῦ , καὶ αὐτοὺς τοὺς χοντας οἷς οὐ ποιοῦσιν ὧν δρῶσι κατηγοροῦντας . οὗτοι γὰρ τῶν μὲν ἐν δυνάμει γεγενημένων καὶ στρατο - πέδων ἡγησαμένων αἰδοῦνται τούς τε ὄνους καὶ τἄλλα , καὶ παρέρχονται τὸν χοῦν οἱ ταῦτα ἐλαύνοντες ἀν - εσπασμέναις ταῖς ὀφρύσι καὶ ὀρθοῖς τοῖς αὐχέσι , κἄν τις λάβηταί τινος παριόντος , παρανενόμηκε . τῶν ἄλλων δὲ οἱ μὲν μετὰ πόνου τὰ σφῶν αὐτῶν ῥύονται , οἱ δ’ ἂν ἀντιβλέψαι τολμήσωσι , τυπτόμενοι μανθάνουσιν , ὅτι κρεῖττον ἦν σιωπῇ πάσχειν κακῶς . τοῦ τοίνυν μὴ δικαίως τούσδε πιέζεσθαι τὸ μὴ καὶ πάντας τὰ τοιαῦτα πονεῖν σημεῖον . εἰ γὰρ οὐδεὶς ὑπ’ ἐκείνων οὐ πονούντων παραβαίνεται νόμος , οὐδ’ οἵδε νόμῳ πρὸς τοῦτ’ ἄγονται . 10 . Ἐρεῖ τοίνυν ὡς εἰ καὶ μὴ γεγραμμένον τοῦτ’ ἔστιν , ἀλλ’ εἰς ἔθος ἥκει . ἔθη δὲ εἰ μὲν ἀκίνητα πάντα ἔμεινεν , εἰκός τι καὶ οἵδε πεπόνθασι δεδουλευκότες τοῖς ἔθεσιν · εἰ δὲ λέλυται πολλὰ διὰ παντὸς τοῦ χρόνου τοῖς κρείττοσιν εἰξάντων τῶν χειρό - νων , μὴ τὸ περὶ τῆς τοῦ πράγματος φύσεως διαλέγε - σθαι φεύγοντες ἐπὶ τὸ πεπρᾶχθαι πολλάκις γόντων . ἄχθεσθαι γὰρ ἄξιον , ὅτι γέγονε πολλάκις , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τῶν αὐτῶν διὰ τοῦτο μένειν .
Lemmas: οὗτος δέ ὅταν λέγω , ὁ ἀδίκημα λέγω . ἡδύς δέ ἄν αὐτός λέγω , διά τίς μή καί οἰκέτης καί θεράπαινα καί στρῶμα καί σκεῦος καί ἅμαξα ἄγω ἐκ ὁ οἰκία ἐπί ὁ ὁ πόλις χρεία . εἰμί γάρ ὅτι οὐ ἔξεστι φημί , οὐδέ οὗτος ἔξεστι . πῶς οὖν ὁ μή ἔξεστι τιμάω οἶς οὗτος ἀπέχω , ὁ αὐτός οὗτος διά ὅς ποιέω ὑβρίζω ; καί μήν ὑπέρ πολύς αὐτός οἶδα διά γράμμα σύ ἔρομαι , εἰμί ποιέω , ὡς οὐ εἰμί θέμις ποιέω ὁ μή ὁ τοιοῦτος ἐξουσία τυγχάνω . πῶς οὖν οὐ καί περί οὗτος ἔρομαι καί ὁ παρά σύ ἀναμένω οὕτως ἢ δράω ὁ οὐ ; νῦν δέ αὐτός ὁ φεύγω ὁ ἐρωτάω ὁ μή ὁ δίκαιος ἔρχομαι ἔργον δηλόω . 8 . ἔτι τοίνυν , εἰμί μέν ὁ ὑπό σύ οὗτος εἰμί γιγνώσκω , κοινός ἄν εἰμί οὗτος ὁ ὑπό σύ πόλις , ὥσπερ αὖ καί ὁ ἄλλος . νῦν δέ ἀπιστία ὁ ἄλλοθεν ὡς ἐγώ ἔρχομαι ἔχω πρᾶγμα τοιοῦτος καί ἀκέω - είμαι καί ὁράω . ἔρχομαι γάρ ἐκ πόλις ἐν ὅς οὗτος οὐ εἰμί , καί οὐ ἡγέομαι ὁ αὐτός | ὁ χρή ἔχω οὐ ἔχω , ἀλλά ἔρχομαι παρά ἐγώ ὁ μή ἔρχομαι ἀγαθός . 9 . ὁράω δέ ἄν , ὦ βασιλεύς , καί αὐτός ὁ Χόντας ὅς οὐ ποιέω εἰμί δράω κατηγορέω . οὗτος γάρ ὁ μέν ἐν δύναμις γίγνομαι καί στρατός - πέδον ἡγέομαι αἰδέομαι ὁ τε ὄνος καί ἄλλος , καί παρέρχομαι ὁ χοῦς ὁ οὗτος ἐλαύνω ἐν - σπάω ὁ ὀφρύς καί ὀρθός ὁ αὐχήν , ἄν τις λαμβάνω τις παρέρχομαι , παρανομέω . ὁ ἄλλος δέ ὁ μέν μετά πόνος ὁ σφεῖς αὐτός ἐρύω , ὁ δέ ἄν ἀντιβλέπω τολμάω , τύπτω μανθάνω , ὅτι ἀγαθός εἰμί σιωπή πάσχω κακῶς . ὁ τοίνυν μή δίκαιος ὅδε πιέζω ὁ μή καί πᾶς ὁ τοιοῦτος πονέω σημεῖον . εἰμί γάρ οὐδείς ὑπό ἐκεῖνος οὐ πονέω παραβαίνω νόμος , οὐδέ ὅδε νόμος πρός οὗτος ἄγω . 10 . λέγω τοίνυν ὡς εἰμί καί μή γράφω οὗτος εἰμί , ἀλλά εἰς ἔθος ἥκω . ἔθος δέ εἰμί μέν ἀκίνητος πᾶς μένω , ἔοικα τίς καί ὅδε πάσχω δουλεύω ὁ ἔθος · εἰμί δέ λύω πολύς διά πᾶς ὁ χρόνος ὁ ἀγαθός εἴκω ὁ χείρος - ἐγων , μή ὁ περί ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις διαλέγω - ἕπομαι φεύγω ἐπί ὁ πράσσω πολλάκις γίγνομαι . ἄχθομαι γάρ ἄξιος , ὅτι γίγνομαι πολλάκις , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ αὐτός διά οὗτος μένω .