ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-vi 1
Οὐ ῥᾴδιον ἐντυχεῖν , ὦ ἄνδρες , ἀνθρώπῳ μὴ λοιδοροῦντι τὴν Τύχην καὶ τὴν μὲν ἄδικον , αὑτὸν δὲ ἀτυχῆ καλοῦντι . καλεῖ δὲ αὐτὴν ἄδικον καὶ ἡγεῖται ἀτυχεῖν ὁ μὲν ὤν καλός , ὅτι μὴ καὶ μέγας , ὁ δὲ μέγας , ὅτι μὴ καὶ καλός , ὅτῳ δὲ ταῦτα ἄμφω , ὅτι μὴ καὶ ἰσχυρός , καὶ ὅτῳ δὲ ἔνι τὰ τρία , διὰ τὸ μὴ καὶ ταχὺς εἶναι αἰτιᾶται τὴν θεόν .
Lemmas: οὐ ῥᾴδιος ἐντυγχάνω , ὦ ἀνήρ , ἄνθρωπος μή λοιδορέω ὁ Τύχη καί ὁ μέν ἄδικος , ἑαυτοῦ δέ ἀτυχής καλέω . καλέω δέ αὐτός ἄδικος καί ἡγέομαι ἀτυχέω ὁ μέν εἰμί καλός , ὅτι μή καί μέγας , ὁ δέ μέγας , ὅτι μή καί καλός , ὅστις δέ οὗτος ἄμφω , ὅτι μή καί ἰσχυρός , καί ὅστις δέ ἔνειμι ὁ τρεῖς , διά ὁ μή καί ταχύς ἔρχομαι αἰτιάομαι ὁ θεός .
libanius.oratio-vi 2
ἀλλ’ οὐδ’ εἰ πάντα αὐτῷ παρείη τὰ τοῦ σώματος ἀγαθά , στέργοι ἂν οὐδ’ ἂν ἐπὶ τούτοις εἰδείη τῇ δαίμονι ταύτῃ χάριν , ἀλλ’ οὔκ εἰμι ῥητορικός , ἐρεῖ πρὸς αὑτόν , οὐδὲ ἰατρικὴν ἐπίσταμαι οὐδὲ κρατῶ διαλεγόμενος οὐδὲ οἶδα κιθαρίζειν οὐδὲ ἡγεῖσθαι στρατοπέδων . βαίνων οὖν ὅ ἔστιν αὐτῷ , ὅ μὴ ἔστιν ἀριθμῶν οὐ τυγχάνειν οἴεται τῆς Τύχης , ἀδικῶν , οὐκ ἀδικούμενος .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ εἰμί πᾶς αὐτός πάρειμι ὁ ὁ σῶμα ἀγαθός , στέργω ἄν οὐδέ ἄν ἐπί οὗτος οἶδα ὁ δαίμων οὗτος χάρις , ἀλλά οὐ εἰμί ῥητορικός , λέγω πρός ἑαυτοῦ , οὐδέ ἰατρικός ἐπίσταμαι οὐδέ κρατέω διαλέγω οὐδέ οἶδα κιθαρίζω οὐδέ ἡγέομαι στρατόπεδον . βαίνω οὖν ὁ εἰμί αὐτός , ὁ μή εἰμί ἀριθμέω οὐ τυγχάνω οἴομαι ὁ Τύχη , ἀδικέω , οὐ ἀδικέω .
libanius.oratio-vi 3
κἀν τούτοις μὲν ἦττον ἂν καταβοήσειε τῆς Τύχης , ἐν δ’ αὖ τῇ χρημάτων τε πέρι καὶ ἀρχῶν ἐννοίᾳ φεῦ ὃς πολλὴ γε ἡ καταδρομή , καὶ οὐδὲν αὐτοῖς στήσει τὴν κακήγορον γλῶτταν . μέμφεται | δὲ ὁ μὲν ἕνα γεωργῶν ἀγρόν , ὅτι μὴ δύο , ὁ δ’ αὖ δύο , ὅτι μὴ τρεῖς , ὁ δὲ τρεῖς , ὅτι μὴ τέτταρας , ὁ δὲ δέκα , ὅτι μὴ εἴκοσιν , ὁ δ’ αὖ τοσούτους , ὅτι μὴ δὶς τοσούτους , ὁ δὲ δὶς τοσούτους , ὅτι μὴ πολλάκις τοσούτους . παύει δὲ οὐδεὶς ἀριθμὸς οὔτε τὴν ἐπιθυμίαν οὔτε τὰ ματα .
Lemmas: ἐν οὗτος μέν ἀίσσω ἄν καταβοάω ὁ Τύχη , ἐν δέ αὖ ὁ χρῆμα τε περί καί ἀρχή ἔννοια φεῦ ὅς πολύς γε ὁ καταδρομή , καί οὐδείς αὐτός ἵστημι ὁ κακήγορος γλῶττα . μέμφομαι | δέ ὁ μέν εἷς γεωργός ἀγρός , ὅτι μή δύο , ὁ δέ αὖ δύο , ὅτι μή τρεῖς , ὁ δέ τρεῖς , ὅτι μή τέσσαρες , ὁ δέ δέκα , ὅτι μή εἴκοσι , ὁ δέ αὖ τοσοῦτος , ὅτι μή δίς τοσοῦτος , ὁ δέ δίς τοσοῦτος , ὅτι μή πολλάκις τοσοῦτος . παύω δέ οὐδείς ἀριθμός οὔτε ὁ ἐπιθυμία οὔτε ὁ μάτη .
libanius.oratio-vi 4
πάσχουσι δὲ ταὐτὸν καὶ ὁπόταν ἐννοήσωσιν , ὡς ὧν κέκτηνται χρημάτων ἔστι τι πλέον , καὶ διὰ τοῦτο ταὐτὸ σμικρόν τε αὐτοῖς καὶ μέγα , μέγα μέν , πρὶν παραγενέσθαι , σμικρὸν δέ , ἤδη ὂν ἐν χερσί . σμικρὸν δὲ χίλια χρυσοῦ τάλαντα διὰ τὰ δισχίλια , καὶ αὖ τὰ δισχίλια διὰ τὰ δεκάκις τοσαῦτα .
Lemmas: πάσχω δέ αὐτός καί ὁπόταν ἐννοέω , ὡς ὅς κτάομαι χρῆμα εἰμί τίς πλείων , καί διά οὗτος αὐτός μικρός τε αὐτός καί μέγας , μέγας μέν , πρίν παραγίγνομαι , μικρός δέ , ἤδη εἰμί ἐν χείρ . μικρός δέ χίλιοι χρυσός τάλαντον διά ὁ δισχίλιοι , καί αὖ ὁ δισχίλιοι διά ὁ δεκάκις τοσοῦτος .
libanius.oratio-vi 5
καὶ ὅλως οὐκ ἔστιν ὃ ποιήσειεν ἂν ἐπαινεθῆναι τὴν Τύχην . ὁποῖον δή τι καὶ τὸ τῶν ἀρχῶν . ἄρχει τις πόλεως · ὅτι μὴ καὶ ἔθνους , ἀτυχεῖ . ἔθνους ἕτερος · ὅτι μὴ πλειόνων , ἄθλιος · πλειόνων ἄλλος , ἅτι μὴ ὕπαρχος . μηδενὸς ἥττων ἢ μόνου τοῦ τὸ σχῆπτρον ἔχοντος ἀτυχής τις παρ’ ἑαυτῷ κέκριται . ἀτυχὴς δὲ καὶ ἐκεῖνος ὁ μέγας ὕπαρχος , εἰ μὴ καὶ ἐν ὑπάτου σχήματι καθήμενος φανείη . ἥκει καὶ τοῦτο , ὁ δὲ καὶ πάντα πείθειν ἄγειν τε ᾗ δοκοῖ τὸν βασιλέα βουλόμενος , εἰ οὐκ ἂν οἰός τε εἴη , δεινόν τι τοῦτο , καὶ ἡ Τύχη δυσμενὴς καὶ οὐδ’ ὁτιοῦν τῶν ἑαυτῆς δέδωκεν . 6 . Ὡς πραοτάτη γε ἥδε ἡ θεός , ὦ νέοι , καὶ ἴσως που καὶ γελᾷ πρὸς τὴν τῶν οὐ μέγα εἰληφέναι των ἀγνωμοσύνην , ὡς οὐκ ἀγανακτήσασα εὐθὺς ρεῖται τὰ δεδομένα , διδάσκουσα , ὁπόσα ἦν σφίσιν , οἱ δὲ οὐκ ᾐσθάνοντο .
Lemmas: καί ὅλος οὐ εἰμί ὁ ποιέω ἄν ἐπαινέω ὁ Τύχη . ὁποῖος δή τίς καί ὁ ὁ ἀρχή . ἄρχω τις πόλις · ὅτι μή καί ἔθνος , ἀτυχέω . ἔθνος ἕτερος · ὅτι μή πολύς , ἄθλιος · πολύς ἄλλος , ἵσμα μή ὕπαρχος . μηδείς κακός ἢ μόνος ὁ ὁ σχῆπτρον ἔχω ἀτυχής τις παρά ἑαυτοῦ κρίνω . ἀτυχής δέ καί ἐκεῖνος ὁ μέγας ὕπαρχος , εἰμί μή καί ἐν ὕπατος σχῆμα κάθημαι φαίνω . ἥκω καί οὗτος , ὁ δέ καί πᾶς πείθω ἄγω τε ᾗ δοκέω ὁ βασιλεύς βούλομαι , εἰμί οὐ ἄν οἶος τε εἰμί , δεινός τίς οὗτος , καί ὁ Τύχη δυσμενής καί οὐδέ ὁστισοῦν ὁ ἑαυτοῦ δίδωμι . 6 . ὡς πρᾶος γε ὅδε ὁ θεός , ὦ νέος , καί ἴσως ποῦ καί γελάω πρός ὁ ὁ οὐ μέγας λαμβάνω ὁ ἀγνωμοσύνη , ὡς οὐ ἀγανακτέω εὐθύς ῥέω ὁ δίδωμι , διδάσκω , ὁπόσος εἰμί σφεῖς , ὁ δέ οὐ αἰσθάνομαι .
libanius.oratio-vi 7
δοκεῖ δέ μοι καὶ Κῦρος καὶ Δαρεῖος καὶ Ξέρξης στρατεύοντες ἐφ’ ἣν οὔπω εἶχον , μεμφόμενοι τῇ Τύχῃ τοῦτο ποιεῖν , ὅτι μὴ καὶ τούτων | ἐκράτουν , καὶ εἰ ἐγεγόνει τῆς Ἑλλάδος δεσπότης οὗτος ὁ Πέρσης , δοκεῖ μοι κἂν τὴν ὅλην γῆν ἀπαι - τῆσαι τὴν Τύχην ἢ κακῶς ἂν εἰπεῖν , ὡς οὐκ εὐμενῶς πρὸς αὐτὸν ἔχουσαν .
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ καί Κῦρος καί Δαρεῖος καί Ξέρξης στρατεύω ἐπί ὅς οὔπω ἔχω , μέμφομαι ὁ Τύχη οὗτος ποιέω , ὅτι μή καί οὗτος | κρατέω , καί εἰμί γίγνομαι ὁ Ἑλλάς δεσπότης οὗτος ὁ Πέρσης , δοκέω ἐγώ κἀν ὁ ὅλος γῆ άπαις - τέω ὁ Τύχη ἢ κακῶς ἄν λέγω , ὡς οὐ εὐμενής πρός αὐτός ἔχω .
libanius.oratio-vi 8
κἂν διὰ πάντων δὲ ἄνθρωπος ἀπολαύσῃ τῆς τύχης , κάθηται στένων ἀνάγκης οὔσης ἀποθανεῖν ἀνθρώπῳ καὶ μακαρίζει δὴ τὸν οὐρανὸν καὶ τὸν ἥλιον τοῦ ἀεί τε ἔσεσθαι καὶ μηδέποτε ἀπολεῖσθαι . οὕτως ἄπληστόν τι χρῆμα ἄνθρωπος καὶ ἀχάριστον .
Lemmas: κἀν διά πᾶς δέ ἄνθρωπος ἀπολαύω ὁ τύχη , κάθημαι στένω ἀνάγκη σέω ἀποθνῄσκω ἄνθρωπος καί μακαρίζω δή ὁ οὐρανός καί ὁ ἥλιος ὁ ἀεί τε εἰμί καί μηδέποτε ἀπόλλυμι . οὕτως ἄπληστος τίς χρῆμα ἄνθρωπος καί ἀχάριστος .
libanius.oratio-vi 9
διὰ τοῦτο καὶ Ἕκτωρ τιμώμενος οἷς εἰκὸς στρατηγόν τε ἄνδρα καὶ ἐπίδοξον μετὰ τὸν πατέρα βασιλεύσειν , τῶν τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ τῆς Ἀθηνᾶς εὔχεται τιμῶν τυχεῖν , ὡς δὴ καὶ τούτων ἄξιος ὢν τοῖς Τρῶσίν . οὐκ - οῦν ἐλάττοσιν ἢ οἷς ἡγεῖται χρῆναι τιμώμενος ἀτυχεῖ.ν ὑπελάμβανε .
Lemmas: διά οὗτος καί Ἕκτωρ τιμάω ὅς ἔοικα στρατηγός τε ἀνήρ καί ἐπίδοξος μετά ὁ πατέρας βασιλεύω , ὁ ὁ Ἀπόλλων καί ὁ Ἀθηνᾶ εὔχομαι τιμή τυγχάνω , ὡς δή καί οὗτος ἄξιος εἰμί ὁ Τρώς . οὐ - οὖν μικρός ἢ ὅς ἡγέομαι χρή τιμάω ἀτυχέω ὑπολαμβάνω .
libanius.oratio-vi 10
πότε οὖν , ὦ τᾶν , ἐπαινέσεις τὴν Τύχην , εἰ θεὸς μὲν οὐκ ἔσῃ , τοῦτο δὲ ἐθελήσεις , καὶ εἰ βωμῶν μὲν καὶ θυσιῶν οὐ τεύξῃ καὶ ταῦτα ἔτ᾿ ὢν ἄνθρωπος , μικρὰ δὲ τὰ ἄλλα πάντα εἶναί σοι δόξει ;
Lemmas: πότε οὖν , ὦ γοητής , ἐπαινέω ὁ Τύχη , εἰμί θεός μέν οὐ εἰμί , οὗτος δέ ἐθέλω , καί εἰμί βωμός μέν καί θυσία οὐ τεύχω καί οὗτος ἔτι εἰμί ἄνθρωπος , μικρός δέ ὁ ἄλλος πᾶς εἰμί σύ δοκέω ;
libanius.oratio-vi 11
Ἦν δέ τις ἀνὴρ ἐν Αἰγύπτῳ φιλοχρήματος . οὗτος ἐποιεῖτο φίλους , οἷς παῖδες οὐκ ἦσαν , ὅπως αὐτὸς αὐτοῖς εἴη παῖς . γενόμενος δὲ ἐξ ἀπόρου πλούσιος εἰς τὰ τῶν τελευτώντων εἰσιὼν ἤχθετο τοῖς ἔτι ζῶσι του - τωνὶ τῶν πατέρων . μακαρίζοντος δὲ αὐτόν ποτε δρὸς ἑτέρου τά αὐτὰ νοσοῦντος τῆς τύχης , δι’ ἣν αὐτῷ πλοῦτος εἶς μέγας ἐκ πολλῶν ἀθροισθείη , μήπω γ᾿ , ἔφη , μὴ μακάριόν με καλεῖν , πρῖν ἄν καὶ οἵδε ἀπέλθ ωδιν , εἰπών , ὧν εἰς τὰς οὐσίας ἐκεχήνει . 12 . Τοιοῦτον ἄν τι πάθοι καὶ στρατηγὸς τύχη̣ μὲν μάχην νενικηκώς , οὐ συλλαβεῖν δὲ αὐτήν οἱ λέγων διὰ τὸ μὴ καὶ διαπορθῆσαι τῶν πολεμίων τὴν πόλιν . τὸ δὲ κλῖναί | τε φάλαγγας , ὦ ῾γαθέ , καὶ καταδιῶξαι τρῶσαί τε καὶ κατενεγκεῖν , ἔτι δὲ σκυλεῦσαί τε καὶ δοῦναι νεκροὺς ἀνελέσθαι μὴ βουλομένης ἂν ἐπέπρακτο τῆς Τύχης ; 13 . Οἶδα δὲ ἔγωγε καὶ ἐμπόρους πολλοῖς μὲν ὡμιληκότας λιμέσιν , ἐνίοις δὲ οὐχὶ δυνηθέντας οὐκ ἀγαθῇ τύχῃ πεπλευκέναι λέγοντας , ὅτι μὴ καὶ ἐκεί - νοις . τὸ δὲ πολλὴν μέν , ὦ βέλτιστε , θάλατταν ἐξ οὐρίων διαδραμεῖν , διὰ πολλῶν δὲ ἐμποριῶν μείζω καταστῆσαι τὰ ὄντα οὐκ εὐτυχές ;
Lemmas: εἰμί δέ τις ἀνήρ ἐν Αἴγυπτος φιλοχρήματος . οὗτος ποιέω φίλος , ὅς παῖς οὐ ἥδω , ὅπως αὐτός αὐτός εἰμί παῖς . γίγνομαι δέ ἐκ ἄπορος πλούσιος εἰς ὁ ὁ τελευτάω εἰσέρχομαι ἄχθομαι ὁ ἔτι ζάω τις - τωνί ὁ πατήρ . μακαρίζω δέ αὐτός ποτέ ἀνήρ ἕτερος ὁ αὐτός νοσέω ὁ τύχη , διά ὅς αὐτός πλοῦτος εἰμί μέγας ἐκ πολύς ἀθροίζω , μήπω γε , φημί , μή μακάριος ἐγώ καλέω , πρίν ἄν καί ὅδε ἀπέρχομαι ὠδίς , λέγω , ὅς εἰς ὁ οὐσία χάσκω . 12 . τοιοῦτος ἄν τίς πάσχω καί στρατηγός τύχη μέν μάχη νικάω , οὐ συλλαμβάνω δέ αὐτός ἕ λέγω διά ὁ μή καί διαπορθέω ὁ πολέμιος ὁ πόλις . ὁ δέ κλίνω | τε φάλαγξ , ὦ ἄγαθος , καί καταδιώκω τιτρώσκω τε καί καταφέρω , ἔτι δέ σκυλεύω τε καί δίδωμι νεκρός ἀναιρέω μή βούλομαι ἄν πράσσω ὁ Τύχη ; 13 . οἶδα δέ ἐγώ καί ἔμπορος πολύς μέν ὁμιλέω λιμήν , ἔνιοι δέ οὐ δύναμαι οὐ ἀγαθός τύχη πλέω λέγω , ὅτι μή καί ἑαυτοῦ - νόος . ὁ δέ πολύς μέν , ὦ ἀγαθός , θάλασσα ἐκ οὔριος διατρέχω , διά πολύς δέ ἐμπορία μέγας καθίστημι ὁ εἰμί οὐ εὐτυχής ;
libanius.oratio-vi 14
καὶ τί ἂν νο - μισθεῖεν οἱ ἅμα τε ἀνηγμένοι καὶ καταδύντες , οἷα πολλὰ δρᾶται τοῖς ἐξαίφνης ἀνέμοις ; εἰ γὰρ δὴ τόδε ἐλεεινόν , ὁ πελάγη τε διαβαλὼν καὶ πολλάκις μὲν κατηρ - κώς , πολλάκις δὲ ἀναχθεὶς πράσει τε τῇ τῶν φορτίων τὸ βαλάντιον ηὐξηκὼς πῶς οὐκ ἂν μετὰ Τύχης ἧφθαι τῆς ἐμπορίας δοκοίη ; ἀφ’ ὧν τοίνυν καταψεύδονται τῆς Τύχης ἀρκεῖ τε οὐδὲν αὐτοῖς , ἀπὸ τῶν αὐτῶν τού - των λῦπαι τε αὐτοῖς καὶ ἀνίαι καὶ τὸ τήκειν σφᾶς αὐτούς . 15 . Ἀλλ’ , ὦ ἄνθρωπε , προσκύνει τὴν θεόν , ὡς εὐτυχὴς , ἢν ὑγιαίνῃς μὲν τὴν ψυχήν , ἀκέραιον δὲ ᾖ σοι τὸ σῶμα , ἡ γυνὴ δὲ σωφρονῇ , κόσμιοι δὲ ὦσιν οἱ παῖδες , μένῃ δὲ τὰ πατρῷα , φίλων δὲ ἀπολαύῃς σαφῶν .
Lemmas: καί τίς ἄν νο - μισθόω ὁ ἅμα τε ἀνάγω καί καταδύω , οἷος πολύς δράω ὁ ἐξαίφνης ἄνεμος ; εἰμί γάρ δή ὅδε ἐλεεινός , ὁ πέλαγος τε διαβάλλω καί πολλάκις μέν Κατήρ - Κῶς , πολλάκις δέ ἀνάγω πρᾶσις τε ὁ ὁ φορτίον ὁ βαλλάντιον αὐξάνω πῶς οὐ ἄν μετά Τύχη ἅπτω ὁ ἐμπορία δοκέω ; ἀπό ὅς τοίνυν καταψεύδομαι ὁ Τύχη ἀρκέω τε οὐδείς αὐτός , ἀπό ὁ αὐτός ὁ - ὁ λύπη τε αὐτός καί ἀνία καί ὁ τήκω σφεῖς αὐτός . 15 . ἀλλά , ὦ ἄνθρωπος , προσκυνέω ὁ θεός , ὡς εὐτυχής , εἄν ὑγιαίνω μέν ὁ ψυχή , ἀκέραιος δέ εἰμί σύ ὁ σῶμα , ὁ γυνή δέ σωφρονέω , κόσμιος δέ εἰμί ὁ παῖς , μένω δέ ὁ πατρῷος , φίλος δέ ἀπολαύω σαφής .
libanius.oratio-vi 16
καὶ σὺ δέ , ὦ τὸν βίον ἀπὸ τῶν χειρῶν ποιούμενε , μέγα οἴου τὸ χρῆσθαι ταῖν χεροῖν , καὶ σὺ δέ , ὦ σύν - δικε , τὸ τοῖς λόγοις , κἂν μηδεὶς ἀρχὴν διδῷ , καὶ σὺ δέ , ὦ πόλεως ἄρξας , κἂν μηδεὶς ἑτέρων διδῷ , καὶ σὺ δέ , ὦ διδάσκαλε , τὸ ζῆν ἐν ἀτελείᾳ . | καὶ πᾶς δὲ ὅστις ἰατρῶν οὐ χρῄζων λελουμένος ἑστιασόμενος ἔρχεται καθαρὸς φόβων οὓς ἐπιφέρει συκοφάντης , καὶ οὗτός γε ἐν τοῖς δικαίως ἂν ὑμνοῦσιν εἴη τὴν Τύχην .
Lemmas: καί σύ δέ , ὦ ὁ βίος ἀπό ὁ χείρ ποιέω , μέγας οἴομαι ὁ χράω ὁ χείρ , καί σύ δέ , ὦ σῦς - δικεῖν , ὁ ὁ λόγος , κἀν μηδείς ἀρχή δίδωμι , καί σύ δέ , ὦ πόλις ἄρχω , κἀν μηδείς ἕτερος δίδωμι , καί σύ δέ , ὦ διδάσκαλος , ὁ ζάω ἐν ἀτέλεια . | καί πᾶς δέ ὅστις ἰατρός οὐ χρῄζω λούω ἑστιάω ἔρχομαι καθαρός φόβος ὅς ἐπιφέρω συκοφάντης , καί οὗτος γε ἐν ὁ δίκαιος ἄν ὑμνέω εἰμί ὁ Τύχη .
libanius.oratio-vi 17
ὃ δὴ καὶ πρῴην πρός τινα τῶν ἐπιτηδείων ἔλεγον . ὡς γὰρ δὴ ἦμεν ἐν μόνοις ἤδη τοῖς χιτωνίσκοις λ0υσό - μενοι καὶ τὴν τε Ἀφροδίτην παρεκάλουν καὶ τὸν Σά - τυρον ἡσθέντα με ἀπελθεῖν , οὐκ εἶναί οὑ δυστυχέστε - ρον ὁ ἑταῖρος ἔφασκεν . ἐγὼ δὲ ἐπέπληττον ἀκούσας , εἰ ἐξουσίας οὔσης λοῦσθαί τε καὶ δειπνεῖν καὶ ἥκειν ἐπ’ οἶνον , οὐ φάρμακον , ἔπειτα ἀτυχεῖν οἴεται . ζεται δὴ με δίκαια λέγειν κἀντεῦθεν ἐπᾴδων αὑτῷ τὸ εἰρημένον , ὁπότε πληγείη τὴν ψυχήν , οὕτως ἐγίγνετο ῥᾴων .
Lemmas: ὁ δή καί πρώην πρός τις ὁ ἐπιτήδειος λέγω . ὡς γάρ δή εἰμί ἐν μόνος ἤδη ὁ χιτωνίσκος λ0υσό - μένω καί ὁ τε Ἀφροδίτη παρακαλέω καί ὁ σά - τυρός ἥδομαι ἐγώ ἀπέρχομαι , οὐ εἰμί ὅς δυστυχής - ἀντίμοιρος ὁ ἑταῖρος φάσκω . ἐγώ δέ ἐπιπλήσσω ἀκούω , εἰμί ἐξουσία σέω λούω τε καί δειπνέω καί ἥκω ἐπί οἶνος , οὐ Φάρμακος , ἔπειτα ἀτυχέω οἴομαι . ζω δή ἐγώ δίκαιος λέγω ἐντεῦθεν ἐπαείδω ἑαυτοῦ ὁ λέγω , ὁπότε πλήσσω ὁ ψυχή , οὕτως γίγνομαι ῥᾴδιος .