ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-i 44
γνοὺς δέ , ὡς μόνος μὲν ὑλακτῶν οὐδὲν περαίνοι , δέοι δὲ αὐτῷ καὶ συμμορίας , εὑ - ρίσκει πόνου χωρὶς τοὺς συλληψομένους πρὸς τοῖς σοφισταῖς τοὺς ἀμφὶ τοὺς ποιητάς . ἐποίει δὲ αὐτῷ τοὺς συνεργοὺς λύπη τε καὶ φόβος καὶ φθόνος · τοὺς μὲν σοφιστὰς πάντα , τοὺς ἄλλους δὲ τὸ φθονεῖν . χρῶνται δὴ καιρῷ τῇ τοῦ δήμου μανίᾳ , ἣν ὁ μὲν ἄρχων τραυματίας φεύγων τῷ Περινθίων σώζεται τεί - χεῖ , συλλαβόντες δὲ τοὺς συκοφαντουμένους | οἱ συν - ωμόται καθείρξαντες εἶχον ἀθάνατον ἔσεσθαι τὴν στάσιν οἰόμενοι .
Lemmas: γιγνώσκω δέ , ὡς μόνος μέν ὑλακτέω οὐδείς περαίνω , δήω δέ αὐτός καί συμμορία , ὅς - ρίσκος πόνος Χωρὶς ὁ συλλαμβάνω πρός ὁ σοφιστής ὁ ἀμφί ὁ ποιητής . ποιέω δέ αὐτός ὁ συνεργός λύπη τε καί φόβος καί φθόνος · ὁ μέν σοφιστής πᾶς , ὁ ἄλλος δέ ὁ φθονέω . χράω δή καιρός ὁ ὁ δῆμος μανία , ὅς ὁ μέν ἄρχω τραυματίας φεύγω ὁ Περίνθιος σῴζω τί - χέω , συλλαμβάνω δέ ὁ συκοφαντέω | ὁ σῦς - ὀμότης κατείργω ἔχω ἀθάνατος εἰμί ὁ στάσις οἴομαι .
libanius.oratio-i 45
ὡς δὲ οἱ μὲν ἑαυτῶν ἐγένοντο οἱ παραφρονήσαντες , ὁ δὲ ἄρχων ἐπανῆκεν , ὁ δεσμὸς δὲ ἦν παρὰ τοὺς νόμους , ὁ μέν , ὡς ἐμοί τε καὶ τοῖς νόμοις ἔμελλε βοηθήσειν αὔριον καὶ ὡς οὐ σμικρὰν λήψοιτο δίκην , παρεδήλου , τῶν δὲ ἐν τρόμῳ τε κατα - στάντων καὶ ἀλλήλους αἰτιωμένων , οἶα ἐβούλευσας , ὦ δαῖμον . περὶ μέσας νύκτας ἐξέβαλες τῆς ἀρχῆς τὸν Ἀλέξανδρον καὶ παρέδωκας ἅμα ἡμέρᾳ Λιμενίῳ τὸ ἄστυ , συνωμότῃ μὲν οὐκ ἂν φαίην , ἀνωμότῳ δὲ καὶ τὰ αὐτὰ βουλομένῳ · θεὸς μὲν γὰρ ἤθελεν εἶναι δο - κεῖν , ἐγὼ δὲ αὐτὸν οὐδὲ σπουδαῖον ἐνόμιζον ἄνθρω - πον , ᾧ γε ἦν ἡ σπουδὴ γελασθῆναι .
Lemmas: ὡς δέ ὁ μέν ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ παραφρονέω , ὁ δέ ἄρχω ἐπανίημι , ὁ δεσμός δέ εἰμί παρά ὁ νόμος , ὁ μέν , ὡς ἐγώ τε καί ὁ νόμος μέλλω βοηθέω αὔριον καί ὡς οὖον μικρός λαμβάνω δίκη , παραδηλόω , ὁ δέ ἐν τρόμος τε κατά - ἵστημι καί ἀλλήλων αἰτιάομαι , οἶος βουλεύω , εἰμί δαίμων . περί μέσος νύξ ἐκβάλλω ὁ ἀρχή ὁ Ἀλέξανδρος καί παραδίδωμι ἅμα ἡμέρα Λιμήν ὁ Ἄστυ , συνωμότης μέν οὐ εἄν φημί , ἀνώμοτος δέ καί ὁ αὐτός βούλομαι · θεός μέν γάρ ἐθέλω εἰμί δο - ἐκεῖνος , ἐγώ δέ αὐτός οὐδέ σπουδαῖος νομίζω ἄνθρω - πως , ὅς γε εἰμί ὁ σπουδή γελάω .
libanius.oratio-i 46
οὗτος πρὸ τῆς ἀρχῆς ἐν ἀγορᾷ καθήμενος ᾔτησε παρὰ τῆς Τύχης εἰς τοσοῦτον τὴν ἀρχήν , ἐν ὅσῳ γένοιτ’ ἂν αὐτῷ κτεῖναι ἐμέ . λαβόντος οὖν τὸ δικάζειν ἔμενον ὁ ταῦτα εἰδὼς ἐγὼ πιστεύων εἶναί τι τἀληθές , τοῦ γραφομένου δὲ οὐκ ὄντος νοῦν γε ἔχων . τῶν ὀμωμοκότων οἱ μὲν ἐπαινοῦντες ἐκεῖνον λύσιν ἐμαντεύοντο τοῖς δεδεμένοις , ὡς οὐκ ἂν ἐκείνου παραβάντος τὸν περὶ ταῦτα νόμον , ὁ δὲ πρὸ τοῦ νόμου τοὺς κολακεύοντας αἰδούμενος οὐ διώκοντα ὁρῶν , οὐ φεύγοντα καλέσας ἀρχὴν ἐποιεῖτο τῆς κρίσεως τοῦ ταλαιπώρου τὴν βάσανον , ἐν ᾗ τον ἤκουσα βασανιστὰς ἀπειπεῖν .
Lemmas: οὗτος πρό ὁ ἀρχή ἐν ἀγορά κάθημαι αἰτέω παρά ὁ Τύχη εἰς τοσοῦτος ὁ ἀρχή , ἐν ὅσος γίγνομαι εἄν αὐτός κτείνω ἐγώ . λαμβάνω οὖν ὁ δικάζω μένω ὁ οὗτος εἰδοί ἐγώ πιστεύω εἰμί τίς ἀληθής , ὁ γράφω δέ οὐ εἰμί νόος γε ἔχω . ὁ ὄμνυμι ὁ μέν ἐπαινέω ἐκεῖνος λύσις μαντεύομαι ὁ δέω , ὡς οὐ εἄν ἐκεῖνος παραβαίνω ὁ περί οὗτος νόμος , ὁ δέ πρό ὁ νόμος ὁ κολακεύω αἰδέομαι οὖον διώκω ὁράω , οὖον φεύγω καλέω ἀρχή ποιέω ὁ κρίσις ὁ ταλαίπωρος ὁ βάσανος , ἐν ὅς ὁ ἀκούω βασανιστής ἀπολέγω .
libanius.oratio-i 47
πρίων δὴ τοὺς ὀδόντας καὶ | τοῦ γε δευτέρου σώματος ἀποκρουσθεὶς ἀξιώματι πῦρ ἠπείλει τῷ κατατετμημένῳ φάσκων οὐ λήξειν πρὸ τῶν αὑτῷ φίλων ῥημάτων . καὶ ἅμα ἐμοὶ διὰ τοῦ παρέδρου παρῄνει πρὸς κέντρα μὴ λακτίζειν , ἀλλ’ ἀπελθεῖν , εἰ μὴ θανατῴην . ἔδοξέ μοι πολλῆς ἀποπληξίας εἶναι τηνάλλως ἀποθανεῖν καὶ ταῦτα ἐπὶ νίκῃ τῇ διὰ τῆς βασάνου .
Lemmas: πρίων δή ὁ ὀδούς καί | ὁ γε δύο σῶμα ἀποκρούω ἀξίωμα πῦρ ἀπειλέω ὁ κατατέμνω φάσκω οὖον λήγω πρό ὁ ἑαυτοῦ Φίλων ῥῆμα . καί ἅμα ἐγώ διά ὁ πάρεδρος παραινέω πρός κέντρον μή λακτίζω , ἀλλά ἀπέρχομαι , εἰμί μή θανατάω . δοκέω ἐγώ πολύς ἀποπληξία εἰμί τηνάλλως ἀποθνῄσκω καί οὗτος ἐπί Νίκη ὁ διά ὁ βάσανος .
libanius.oratio-i 48
προσπαρεκάλει δέ με καὶ τὸ χείρονος ἄμεινον ἀντιλήψεσθαι χωρίον , τὴν Νικομήδους πόλιν , λόγων τροφὸν τῆς τρυφῇ βαρυνο - . μένης . ὁ δὲ κἀκείνην ἔκλειέ μοι γράμμασιν , οὐ μὴν εἰς ἅπαν · ἧκον γὰρ ἐκεῖσε διὰ τῆς Διονύσου . Νικαίας γὰρ οἱ οἰκήτορες ἐπειδὴ ᾔσθοντο τὴν ἔξοδον , πρεσβεί - αις παρ’ ἑαυτοὺς ἐκάλουν ἅπασιν ἐπαίνοις ἐν ψηφί - σμασι χρώμενοι . προσκυνήσας δὴ τὸν Διόνυσον εἱπό - μην καὶ αὖθις ὢν ἐν νέοις τε καὶ λόγοις ψηφίσμα - σιν ἑτέροις ἐπὶ τὴν τῆς Δήμητρος ἠγόμην τοῦ τῶν Βιθυνῶν ἄρχοντος δεηθεῖσι χαριζομένου .
Lemmas: προσπαρακαλέω δέ ἐγώ καί ὁ χείρων ἀγαθός ἀντιλαμβάνω χωρίον , ὁ Νικομήδης πόλις , λόγος τροφός ὁ τρυφή βαρύνω - . μένω . ὁ δέ ἐκεῖνος καλέω ἐγώ γράμμα , οὖον μήv εἰς ἅπας · ἥκω γάρ ἐκεῖσε διά ὁ Διόνυσος . Νίκαια γάρ ὁ οἰκήτωρ ἐπεί αἰσθάνομαι ὁ ἔξοδος , πρέσβυς - ὅς παρά ἑαυτοῦ καλέω ἅπας ἔπαινος ἐν ψηφί - πεῖσμα χράω . προσκυνέω δή ὁ Διόνυσος εἶπον - μείς καί αὖθις εἰμί ἐν νέος τε καί λόγος ψήφισμα - βρόχος ἕτερος ἐπί ὁ ὁ Δημήτηρ ἄγω ὁ ὁ Βιθυνός ἄρχω δήω χαρίζομαι .
libanius.oratio-i 49
ἐδέοντο δὲ οὐκ ἀπορίᾳ σοφιστοῦ · πολίτης γὰρ δὴ ἦν τις σφίσι τῶν ἐπαινουμένων , ὁ δὲ λόγων μὲν οὐκ ἀπείρως εἶχε , θυμῷ δ’ ἐδούλευε καί ποτε τὴν|βουλὴν ἅπασαν δού - λους τῶν αὑτοῦ πατέρων ἐτόλμησε προσειπεῖν . τοῖς δὲ ὑπὲρ δίκης βουλευομένοις καὶ ὅτῳ χρὴ τὸν ὑβρι - στὴν μετελθεῖν , ἀθανάτῳ τις εἶπε κακῷ , ὡς τῶν γε ἄλλων οὐ μακρῶν ἐσομένων · ἐρομένων δέ , τί τοῦτο εἴη τὸ ἀθάνατον αὐτῷ κακόν , ἐμέ τε ἴφη καὶ τοὺς ἀπ’ ἐμοῦ τοῖς ἀντιτέχνοις μόχθους .
Lemmas: δήω δέ οὐ ἀπορία σοφιστής · πολίτης γάρ δή εἰμί τις ὅς ὁ ἐπαινέω , ὁ δέ λόγος μέν οὐ ἤπειρος ἔχω , θυμός δέ δουλεύω καί ποτός την|βουλη ἅπας δήω - Λοῦς ὁ αὐτός πατήρ τολμάω προσεῖπον . ὁ δέ ὑπέρ δίκη βουλεύω καί ὅστις χρή ὁ ὕβρις - ἵστημι μετέρχομαι , ἀθάνατος τις εἶπον κακός , ὡς ὁ γε ἄλλος οὖον μακρός εἰμί · ἔρομαι δέ , τίς οὗτος εἰμί ὁ ἀθάνατος αὐτός κακός , ἐγώ τε Ίφη καί ὁ ἀπό ἐγώ ὁ ἀντίτεχνος μόχθος .
libanius.oratio-i 50
ἐδεδίειν μὲν οὖν , μή με ἐντυχὼν δάκῃ , φυλαξάμενος δὲ λέγων σι - γῶντα ἐτρεψάμην μὲν οὐδὲ πρότερον ταχύν , ὀργῇ δὲ βραδύτερος ἐγεγόνει . τῷ δὲ ἄρα κρεῖττον ἦν , ἐπειδὴ ἀφικόμην , σιγᾶν ἢ λέγειν οὐχ ὡς οὐ καλὰ ὑφαίνοντι , δεῖ γὰρ τό γε ἀληθὲς τιμᾶν , ἀλλ’ αὑτῷ φόβους τινὰς ἐντεκών , ὡς δὴ γοητεύοιτο , τοῖς δόγμασι τὴν μνήμην ἐξέπληττε καὶ ἀπῄει πᾶν μὲν δρῶν , πᾶν δὲ φθεγγόμενος , ὥστε ὑπ’ ἀλλήλοις κρύπτεσθαι τῶν διαλυθέντων πολλούς , μὴ ζέων ἔτι προσπεσών τῳ διασπάσαι . 51 . | Τοῦτον ἐγὼ τὸν χρόνον , ἔστι δὲ ἔτη πέντε , τοῦ παντὸς ὅν βεβίωκα , ταυτὶ δὲ σχεδὸν ἐξήκοντα , ἔαρ ἢ ἄνθος προσειπὼν οὐδ’ ἂν οὕτως εἴην συμμέτρως προσειρηκώς · ἔχω μὲν γὰρ καὶ ἕτερα πέντε καὶ πάλιν ἕτερα τοσαῦτα ἐπαινέσαι , τὸ νικᾶν δὲ τούτων ἐστὶ τῶν ὑπὸ τῇ Δήμητρι , νικώντων τοῖς ἅπασιν , ὑγιείᾳ σώματος , εὐθυμίᾳ ψυχῆς , ἐπιδείξεων πυκνότητι , τοῖς ἐν ἑκάστῃ πηδήμασιν , ὁρμαθοῖς νέων , ἐπιδόσει νέων , νυκτερινοῖς πόνοις , μεθημερινοῖς ἱδρῶσι , τιμαῖς , εὐνοίᾳ , φίλτρῳ .
Lemmas: δείδω μέν οὖν , μή ἐγώ ἐντυγχάνω Δάκης , φυλάσσω δέ λέγω βρόχος - γιγνώσκω τρέπω μέν οὐδέ πρότερος ταχύς , ὀργή δέ βραδύς γίγνομαι . ὁ δέ ἄρα ἀγαθός εἰμί , ἐπεί ἀφικνέομαι , σιγάω ἢ λέγω οὐ ὡς οὖον καλός ὑφαίνω , δεῖ γάρ ὁ γε ἀληθής τιμάω , ἀλλά ἑαυτοῦ φόβος τις ἐντίκτω , ὡς δή γοητεύω , ὁ δόγμα ὁ μνήμη ἐκπλήσσω καί ἄπειμι πᾶς μέν δράω , πᾶς δέ φθέγγομαι , ὥστε ὑπό ἀλλήλων κρύπτω ὁ διαλύω πολύς , μή ζέω ἔτι προσπίπτω ὁ διασπάω . 51 . | οὗτος ἐγώ ὁ χρόνος , εἰμί δέ ἔτος πέντε , ὁ πᾶς ὅς βιόω , οὗτος δέ σχεδόν ἐξήκω , ἔαρ ἢ ἄνθος προσεῖπον οὐδέ εἄν οὕτως εἰμί σύμμετρος προσφωνέω · ἔχω μέν γάρ καί ἕτερος πέντε καί πάλιν ἕτερος τοσοῦτος ἐπαινέω , ὁ νικάω δέ οὗτος εἰμί ὁ ὑπό ὁ Δημήτηρ , νικάω ὁ ἅπας , ὑγίεια σῶμα , εὐθυμία Ψυχή , ἐπίδειξις πυκνότης , ὁ ἐν ἕκαστος πήδημα , ὁρμαθός νέος , ἐπίδοσις νέος , νυκτερινός πόνος , μεθημερινός ἱδρόω , τιμή , εὔνοια , φίλτρον .
libanius.oratio-i 52
τῶν δ’ εἴ τις ἤρετο ὁντινοῦν , ὅτῳ μεγίστῳ καλλωπίζοιτο ἡ πόλις , τὰς ἐμὰς ἦν ἐν αὐτῇ διατριβὰς ἀκοῦσαι . ἐκείνη γὰρ αὖ ἡ πρὸς τοσοῦτον ἥκουσα με - γέθους τε καὶ κάλλους τῶν τε ἄλλων ἀγαθῶν , ὅσα γῆ τε καὶ θάλασσα δίδωσιν , οὐδενὸς ἂν ἐν μνήμῃ μεγαλαυχίας πρὸ τῶν ἐμῶν ἐμνημόνευσεν , ἐπεὶ καὶ πρὸς τὴν εὐδαιμονίαν | τῆς πλησίον πόλεως τοῦτο ἀντεξῆγεν , ὡς ἡ μὲν εὐθηνοῖτο θεάτρων ἡδοναῖς , αὐτὴ δὲ φορᾷ παιδείας καὶ ὡς ἡ μὲν οὐδὲ φυλάξαι παρὸν εἰδείη καλόν , αὐτὴ δὲ καὶ ἀπὸν κτήσασθαι .
Lemmas: ὁ δέ εἰμί τις ἔρομαι ὅστις , ὅστις μέγας καλλωπίζω ὁ πόλις , ὁ ἐμός εἰμί ἐν αὐτός διατριβή ἀκούω . ἐκεῖνος γάρ αὖος ὁ πρός τοσοῦτος ἥκω ἐγώ - γέθους τε καί κάλλος ὁ τε ἄλλος ἀγαθός , ὅσος γῆ τε καί θάλασσα δίδωμι , οὐδείς εἄν ἐν μνήμη μεγαλαυχία πρό ὁ ἐμέω μνημονεύω , ἐπεί καί πρός ὁ εὐδαιμονία | ὁ πλησίος πόλις οὗτος ἀντεξάγω , ὡς ὁ μέν εὐθηνέω θέατρον ἡδονή , αὐτός δέ φορός παιδεία καί ὡς ὁ μέν οὐδέ φυλάσσω πάρειμι οἶδα καλός , αὐτός δέ καί ἄπειμι κτάομαι .
libanius.oratio-i 53
ἐγὼ δὲ ἐῴκειν ἀνδρὶ κατακεκλιμένῳ πρὸς πηγαῖς τε διαφανῶν ὑδάτων καὶ ὑπὸ δένδρων παντοίας ὑπερ - αιωρούντων χάριτας , ἐστεφανωμένῳ τε καὶ συνεχῶς εὐωχουμένῳ κατὰ τὸν Αἰγύπτιον ἐκεῖνον , ὃς ἐσοφίσατο μακρὸν αὑτῷ τὸν βραχὺν γενέσθαι χρόνον . ἐποίει δέ μοι τὰς ἡδονὰς οὐ τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν , τὸ δὲ τὰ τῶν λόγων εὖ καὶ καλῶς χωρεῖν καὶ τὸ τὰς Ἀθήνας τῆς Βιθυνίας καταβοᾶν , ὥσπερ γεωργοὶ γεωργῶν ῥύακος ἀρχαίου κωλυθέντος ᾗ πρότερον ῥεῖν . οὕτω τὸν ἐκεῖσε δρόμον τῶν νέων παλαιόν τε καὶ ἐξ ὅσουπερ ἐμπορία λόγων , ἥδε ἔστησέ τε ἡ γῆ παρ’ αὑτῇ καὶ ἔπεισε μὴ πόρρωθεν πονηρὰ λαμβάνειν ἐξὸν ἐγγύθεν ἀμείνω .
Lemmas: ἐγώ δέ ἔοικα ἀνήρ κατακλίνω πρός πηγή τε διαφανής ὕδωρ καί ὑπό δένδρον παντοῖος ὑπερ - αἰωρέω χάρις , στεφανόω τε καί συνεχῶς εὐωχέω κατά ὁ Αἰγύπτιος ἐκεῖνος , ὅς σοφίζω μακρός ἑαυτοῦ ὁ βραχύς γίγνομαι χρόνος . ποιέω δέ ἐγώ ὁ ἡδονά οὖον ὁ ἐσθίω καί πίνω , ὁ δέ ὁ ὁ λόγος εὕω καί καλῶς χωρέω καί ὁ ὁ Ἀθῆναι ὁ Βιθυνία καταβοάω , ὥσπερ γεωργός γεωργός ῥύαξ ἀρχαῖος κωλύω ὅς πρότερος ῥέω . οὗτος ὁ ἐκεῖσε δρόμος ὁ νέος παλαιός τε καί ἐκ ὅσοσπερ ἐμπορία λόγος , ὅδε ἵστημι τε ὁ γῆ παρά ἑαυτοῦ καί πείθω μή πόρρωθεν πονηρός λαμβάνω ἔξεστι ἐγγύθεν ἀγαθός .
libanius.oratio-i 54
καὶ μὴν ὅ γε ἀνὴρ ἐκεῖνος ὁ Ἡρακλεώτης σωροὺς ἐφ’ ἁμάξης ἧκεν ἄγων βιβλίων , ποιῶν με οἷς ἐβουλόμην πλούσιον · ἐπεὶ εἰ γῆν τε καὶ | ὁλκάδας καὶ συνοικίας ἐδίδου , δοκῶ μοι τὸν ἄνθρωπον ἂν ἐπαινέσας αὐτὸν κελεῦσαι ἔχειν . οἷόν τι καὶ πρὸς ἐκεῖνον ἐποίησα τὸν ἐπὶ δεῖπνόν τε ἅμα καὶ αὐτὴν τὴν θυγατέρα καλοῦντα μόνην ἐν μεγάλοις αὐτῷ τρεφομένην χρήμασι , τὴν μὲν γνώμην ἐπαινέσας , κελεύσας δὲ ζητεῖν νυμφίον , ὡς ἔμοιγε οὔσης ἀντὶ γυναικὸς τῆς τέχνης .
Lemmas: καί μήv ὅς γε ἀνήρ ἐκεῖνος ὁ Ἡρακλεώτης σωρός ἐπί ἅμαξα ἵημι ἄγω βιβλίον , ποιέω ἐγώ ὅς βούλομαι πλούσιος · ἐπεί εἰμί γῆ τε καί | ὁλκάς καί συνοικία δίδωμι , δοκέω ἐγώ ὁ ἄνθρωπος εἄν ἐπαινέω αὐτός κελεύω ἔχω . οἷος τίς καί πρός ἐκεῖνος ποιέω ὁ ἐπί δεῖπνον τε ἅμα καί αὐτός ὁ θυγάτηρ καλέω μόνος ἐν μέγας αὐτός τρέφω χρῆμα , ὁ μέν γνώμη ἐπαινέω , κελεύω δέ ζητέω νυμφίος , ὡς ἐγώ εἰμί ἀντί γυνή ὁ τέχνη .
libanius.oratio-i 55
περὶ ἧς οὕτω τὴν ἔνθεον ἐμεμήνει μανίαν ἡ Νικομήδους πόλις , ὥστε ἤδη με κἀν ταῖς , θερμαῖς κολυμβήθραις τἀν τῷ διδασκαλείῳ ποιεῖν καὶ μηδὲ ταῦτα ἔξω τοῦ νόμου τοῖς ἰδιώταις εἶναι δοκεῖν . οὕτως ἡμῖν ἅπασα ἡ πόλις καθειστήκει μούσειον · οἵ γε καὶ τοὺς γους παραλαμβάνοντες , τἄλλα ἐκβάλλοντες ᾄσματα , ᾄδοντες πανταχοῦ διετέλουν .
Lemmas: περί ὅς οὗτος ὁ ἔνθεος ἐμμένω μανία ὁ Νικομήδης πόλις , ὥστε ἤδη ἐγώ ἐν ὁ , θερμός κολυμβήθρα ἐν ὁ διδασκαλεῖον ποιέω καί μηδέ οὗτος ἔξω ὁ νόμος ὁ ἰδιώτης εἰμί δοκέω . οὕτως ἐγώ ἅπας ὁ πόλις καθίστημι μουσεῖον · ὁ γε καί ὁ πέλαγος παραλαμβάνω , ἄλλος ἐκβάλλω ᾆσμα , ἀείδω πανταχοῦ διατελέω .
libanius.oratio-i 56
ἡ μεγίστη δὲ τῶν εἰς εὐφροσύνην ἀφορμὴ τὸ σαφεῖς κεκτῆσθαι φίλους , ὧν οὐδὲν ὅ,τι οὐ λείπεσθαι τῶν δοκούντων ἀγαθῶν ὁ Εὐριπίδης φησίν , εἰδώς , ὅτι οὗτοι οἱ σαφεῖς οὐκ οὐσίας μόνον ἀποσταῖεν ἂν ὑπὲρ τῶν ἐπιτηδείων , ἀλλὰ κἂν ἀποθάνοιεν , ὧν δὴ γενέσθαι καὶ τὸν τῆς Θέτιδος υἱόν , ὅς ἐπρίατο τῆς ψυχῆς τὴν ὑπὲρ τοῦ Πατρόκλου δίκην . ταύτης οὐδέν τι νωθροτέρας ταῦθα ἐκτησάμην φιλίας .
Lemmas: ὁ μέγας δέ ὁ εἰς Εὐφρόσυνος ἀφορμή ὁ σαφής κτάομαι φίλος , ὅς οὐδείς ὅστις οὖον λείπω ὁ δοκέω ἀγαθός ὁ Εὐριπίδης φημί , οἶδα , ὅτι οὗτος ὁ σαφής οὐ οὐσία μόνος ἀφίστημι εἄν ὑπέρ ὁ ἐπιτήδειος , ἀλλά κἀν ἀποθνῄσκω , ὅς δή γίγνομαι καί ὁ ὁ Θέτις υἱός , ὅς ὠνέομαι ὁ Ψυχή ὁ ὑπέρ ὁ Πάτροκλος δίκη . οὗτος οὐδείς τίς νωθρός εῦθον κτάομαι φίλιος .
libanius.oratio-i 57
ὧν εἰ τὴν Ἀρι·σταινέτου | φαίην ὑπερφέρειν φιλίαν , οὐδένα ἂν νεμεσῆσαί μοι δοκῶ τῶν τιθεμένων δευτέρων · ᾦ μοι καὶ ἡ μήτηρ καὶ εἴ τῳ ἄλλῳ λύπην ἐνεποίουν ἀπών , εἰκότως ἂν ἐγκαλοῖ . ἐκεῖνος γὰρ δὴ καὶ τὰ τοῦ ’κείνου τρόπου φάρμακα τῶν γλυκέων τούτων ἐφάνη γλυκύτερα .
Lemmas: ὅς εἰμί ὁ Ἀρισταίνετος | φημί ὑπερφέρω φίλιος , οὐδείς εἄν νεμεσάω ἐγώ δοκέω ὁ τίθημι δύο · οἶς ἐγώ καί ὁ μήτηρ καί εἰμί ὁ ἄλλος λύπη ἐμποιέω ἄπειμι , εἰκότως εἄν ἐγκαλέω . ἐκεῖνος γάρ δή καί ὁ ὁ ἐκεῖνος τρόπος φάρμακον ὁ γλυκύς οὗτος φαίνω γλυκύς .
libanius.oratio-i 58
Καίτοι τίς φιλομήτωρ μᾶλλον ἐμοῦ ; τεκμηρίῳ δὲ μεγάλῳ τοῦτο ἀποδεικνύσθω . γῆν οὖσάν μοι πατρῴαν ἀπέδοτο , ὁ δὲ ἐωνημένος ἐπ’ Ἰταλίας πορευόμενος δείσας , μὴ παρακαλέσας ὕστερον τὴν συμμαχίαν τῶν νόμων ἢ ζώσης τῆς μητρὸς ἢ οἰχομένης ἐπιστρατεύσω τῇ πράσει , λύειν ἤδη ταύτην ἢ βεβαιοῦν ἐδεῖτο . ἠρόμην οὖν , εἰ αὐτὸς ἐν τοῖς πεπραμένοις εἴην , ὡς οὐδὲ τούτῳ μαχούμενος · καὶ ὃς τὸ βιβλίον προὔτεινεν , ὡς προσλάβοι ταυτησὶ τῆς χειρὸς γράμματα , καὶ ἡ μὲν ἔγραφεν , ὁ δὲ οἷς ἐώρα διηπίστει .
Lemmas: καίτοι τίς Φιλομήτωρ μᾶλλον ἐγώ ; τεκμήριον δέ μέγας οὗτος ἀποδείκνυμι . γῆ εἰμί ἐγώ πατρῷος πωλέω , ὁ δέ ὠνέομαι ἐπί Ἰταλία πορεύω δείδω , μή παρακαλέω ὕστερος ὁ συμμαχία ὁ νόμος ἢ ζώννυμι ὁ μήτηρ ἢ οἴχομαι ἐπιστρατεύω ὁ πιπράσκω , λύω ἤδη οὗτος ἢ βεβαιόω δήω . ἔρομαι οὖν , εἰμί αὐτός ἐν ὁ πιπράσκω εἰμί , ὡς οὐδέ οὗτος μάχομαι · καί ὅς ὁ βιβλίον προτείνω , ὡς προσλαμβάνω οὗτος ὁ χείρ γράμμα , καί ὁ μέν γράφω , ὁ δέ ὅς αἰώρα διαπιστέω .
libanius.oratio-i 59
δεινὰ δὴ δο - κῶν ἐμαυτῷ | δρᾶν , εἰ τὴν οὕτω στεργομένην μὴ συνὼν γηροτροφοίην , ὁπότε ἀκούοιμι φθεγγομένου τοῦ φίλου , δεσμὸς τοῦτο ἦν , ὥστε καὶ ἡνίκα δεῦρ’ ἐπανῄειν , ἐπὶ μόναις ταῖς παρ’ ἐκείνου τοῦτο ἐπράττετο ἀνάγκαις ἀπειλοῦντος ἦ μὴν χείρω με , εἰ τούτῳ ἀτιμάσαιμι τὸ δίκαιον , νομιεῖν . 60 . Πλείοσι τοίνυν καὶ μείζοσιν ἀγαθοῖς τὰ δυσ - χερέστερα ἠφάνιζεν ἡ Τύχη , καὶ ἡ λύπη μικρὰ διὰ τὸ πλῆθος ἦν τῶν ἡδονῶν , μᾶλλον δὲ οὐδὲν τοσοῦτον , ὁπόσον καὶ ἀνιᾶσαι δύνασθαι , ὥσπερ αὖ καὶ τοῖς ἀρι - στεύουσιν ἃ πλήττονται κοῦφα διὰ μέγεθος ὧν δρῶσι . λεγέσθω οὖν καὶ τὰ χείρω · τῇδε γὰρ ἂν καθαρώτερον φανείη τὰ βελτίω δεικνυμένων τῶν ὑπ’ αὐτῶν νενι - κημένων . 61 . Ὁ μὲν δὴ παῖς ἄνηβος ἐλπίσιν ἀπατηθεὶς ὑπὸ τῶν οὓς ἀναπείθουσιν ἀποκτιννύντων πεντακοσίους τε καὶ χιλίους ὑφελόμενος στατῆρας ᾤχετο , ὡς εἰκός , ἀποθανούμενος μέλλοντός μοι δέξεσθαι τοῦ ἄρχοντος λόγον , καὶ | ἐπεδεικνύμην κινούμενος τὰ εἰωθότα τῶν ἀκροατῶν τῇ κλοπῇ τεταραγμένων , ὥστε εἶναί μοι πλοῦν τὸ θαῦμα , τὸ μὲν ὡς λέγειν ἐπισταμένῳ , τὸ δὲ ὡς τὰ τοιαῦτα φέρειν · καὶ τρίτον γε ἕτερον προσεγε - γόνει διωθουμένου μου τὸν ἠθροισμένον ἐκ τῶν πό - λέων ἄργυρον παριόντα τὸν ἐξεληλυθότα χρυσὸν θε - ραπεύειν πειρωμένων τοῖς παρὰ σφῶν τὴν βλάβην .
Lemmas: δεινός δή δο - Κῶς ἐμαυτοῦ | δράω , εἰμί ὁ οὗτος στέργω μή σύνειμι γηροτροφέω , ὁπότε ἀκούω φθέγγομαι ὁ φίλος , δεσμός οὗτος εἰμί , ὥστε καί ἡνίκα δεῦρο ἐπανέρχομαι , ἐπί μόνος ὁ παρά ἐκεῖνος οὗτος πράσσω ἀνάγκη ἀπειλέω εἰμί μήv χείρων ἐγώ , εἰμί οὗτος ἀτιμάζω ὁ Δίκαιος , νομίζω . 60 . πλείων τοίνυν καί μείζων ἀγαθός ὁ δύο - χερέστερα ἀφανίζω ὁ Τύχη , καί ὁ λύπη μικρός διά ὁ πλῆθος εἰμί ὁ ἡδονή , μᾶλλον δέ οὐδείς τοσοῦτος , ὁπόσος καί ἀνιάω δύναμαι , ὥσπερ αὖος καί ὁ ἀρι - ἵστημι ὁ πλήσσω κοῦφος διά μέγεθος ὅς δράω . λέγω οὖν καί ὁ χείρων · ὅδε γάρ εἄν καθαρός φαίνω ὁ ἀγαθός δείκνυμι ὁ ὑπό αὐτός νε - κεῖμαι . 61 . ὁ μέν δή παῖς ἄνηβος ἐλπίς ἀπατάω ὑπό ὁ ὅς ἀναπείθω ἀποκτείνω πεντακόσιοι τε καί χίλιοι ὑφαιρέω στατήρ οἴχομαι , ὡς εἰκός , ἀποθνῄσκω μέλλω ἐγώ δέχομαι ὁ ἄρχω λόγος , καί | ἐπιδείκνυμι κινέω ὁ εἴωθα ὁ ἀκροατής ὁ κλοπή ταράσσω , ὥστε εἰμί ἐγώ πλόος ὁ θαῦμα , ὁ μέν ὡς λέγω ἐφίστημι , ὁ δέ ὡς ὁ τοιοῦτος φέρω · καί τρίτος γε ἕτερος πρόσω - γονεύς διωθέω ἐγώ ὁ ἀθροίζω ἐκ ὁ πό - λέων ἄργυρος πάρειμι ὁ ἐξέρχομαι χρυσός ΘΕ - ῥάπτω πειράω ὁ παρά σφεῖς ὁ βλάβη .
libanius.oratio-i 62
Ταυτὶ μὲν ἀφείσθω τὴν ζημίαν ἔχοντα ἐν χρή - μασιν , ὅ δὴ διαπτύσειεν ἂν ἀνὴρ ἐλεύθερος . ἀλλ’ ἐνόσει μὲν ἡ γυνὴ τῷ σοφιστῇ τὰς φρένας , ὁ δὲ οὐ βουλόμενος ταῦτ’ εἶναι τῆς τοῦ σώματος πονηρίας ἐπ’ ἐμέ τε ἦγε τὴν αἰτίαν καὶ κακοῖς ἑπόμενος μασι βιβλογράφον καὶ αὐτὸς εἷλκε καὶ οἰχομένης δὴ τῆς γυναικὸς ἀπὸ τοῦ τάφου μετὰ δακρύων εἰς τὸ δικαστήριον ἐλθὼν κατήγορος μὲν κατὰ τοὺς νόμους οὐδὲ οὕτως γίνεται , τοσοῦτον δὲ εὗρε , τὸ δῆσαι τὸν ἄνθρωπον .
Lemmas: οὗτος μέν ἀφίημι ὁ ζημία ἔχω ἐν χρή - Μασίν , ὅς δή διαπτύω εἄν ἀνήρ ἐλεύθερος . ἀλλά νοσέω μέν ὁ γυνή ὁ σοφιστής ὁ φρήν , ὁ δέ οὖον βούλομαι αὐτός εἰμί ὁ ὁ σῶμα πονηρία ἐπί ἐγώ τε ἄγω ὁ αἴτιος καί κακός ἕπω πῆμα βιβλογράφος καί αὐτός ἕλκω καί οἴχομαι δή ὁ γυνή ἀπό ὁ τάφος μετά δάκρυ εἰς ὁ δικαστήριον ἔρχομαι κατήγορος μέν κατά ὁ νόμος οὐδέ οὕτως γίγνομαι , τοσοῦτος δέ εὑρίσκω , ὁ δήω ὁ ἄνθρωπος .
libanius.oratio-i 63
ἐπὶ τούτοις τὸ | πρᾶγμα ἀνέστραπτο τοῦ μὲν φεύγοντος τὴν κρίσιν , ἐμοῦ δὲ ἐπαναγκάζον - τος . ὁ δικαστὴς δὲ ἄρα ἐγέλα , εἰ περὶ γυναῖκα ἐγὼ παρανήλισκον τὸν θάνατον ὑπερβὰς τὸν σοφιστήν , ὥσπερ ἂν εἴ τις ἀθλητὴς κτεῖναι ἔχων τὸν ἀντίπαλον τούτῳ μὲν ἠρνεῖτο συμπλέκεσθαι καὶ διέσωζε , τὴν τε - κοῦσαν δὲ αὐτὸν ἥρπαζε διὰ δαιμόνων . τῷ μὲν δὴ ἔργον ἦν φεύγειν , ὁ δικαστὴς δέ , οὐδὲ γὰρ ἀνίην , εἷλκέ τε διὰ τῶν ὑπηρετῶν καὶ ἐπηνάγκαζεν ἢ λαβεῖν ἢ δοῦναι δίκην , τὸν γὰρ αὖ νόμον οὐκ ἐᾶν κεναῖς αἰτίαις ὑβρίζειν . ὁ δὲ πεσὼν ἱκέτευε μὴ ἄτιμος ἀπελ - θεῖν μηδὲ αὑτοῦ μᾶλλον ἢ του πένθους ἐκεῖνα νο - μισθῆναι .
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ | πρᾶγμα ἀναστρέφω ὁ μέν φεύγω ὁ κρίσις , ἐγώ δέ ἐπαναγκάζω - ὅς . ὁ δικαστής δέ ἄρα γελάω , εἰμί περί γυνή ἐγώ παραναλίσκω ὁ θάνατος ὑπερβαίνω ὁ σοφιστής , ὥσπερ εἄν εἰμί τις ἀθλητής κτείνω ἔχω ὁ ἀντίπαλος οὗτος μέν ἀρνέομαι συμπλέκω καί διασῴζω , ὁ τε - Κουσάν δέ αὐτός ἁρπάζω διά δαίμων . ὁ μέν δή ἔργον εἰμί φεύγω , ὁ δικαστής δέ , οὐδέ γάρ ἀνίημι , ἕλκω τε διά ὁ ὑπηρέτης καί ἐπαναγκάζω ἢ λαμβάνω ἢ δίδωμι δίκη , ὁ γάρ αὖος νόμος οὐ ἐάω κενός αἴτιος ὑβρίζω . ὁ δέ πίπτω ἱκετεύω μή ἄτιμος Άπελ - θέω μηδέ αὐτός μᾶλλον ἢ ὁ πένθος ἐκεῖνος νο - μισθόω .
libanius.oratio-i 64
ἐλεεῖ τὸν σοφιστὴν ὁ δικαστής , καὶ οὐκ ἐμεμψάμην τὸν οἶκτον · ἐμοὶ γὰρ εἴη τὸν ἐχθρὸν εἰς συγγνώμην καταφεύγοντα ἰδεῖν καὶ | οὐδὲν ἂν ἑτέρας δέοι δίκης , καὶ δὴ καὶ φίλον εἶναι βουλόμενον οὐκ ἀτιμάσω · ὅστις δὲ αἰσχυνόμενον τὸν ἡμαρτηκότα ὁρῶν προσαπολέσαι βούλοιτ᾿ ἄν , θηριώδης τε οὗτος καὶ οὐκ αἰσθανόμενος , ὡς ἀνθρώπῳ γε ὄντι γένοιτ᾿ ἄν ποτε ἴσως εἰς τὴν τῶν ὁμοίων χρείαν πεσεῖν . ἀλλ’ οὐχ οἱ πρὸς πρὸς ἐκεῖνον οὕτως , ἀλλ’ ὁ μὲν ἀπαντῶν ἐξετρέπετ’ αὐτόν , τῷ δὲ πρόνοια μὴ ἀπαντῆσαι , τὸ δὲ μὴ κεκολάσθαι τοῖς προσήκουσι τὸν ὑβριστὴν ἤδη τινά τι καὶ ἀπορρῖψαι εἰς τὸν ἐψηφισμένον καίτοι σφόδρα ἀγαπώμενον ἠνάγκασε .
Lemmas: ἐλεέω ὁ σοφιστής ὁ δικαστής , καί οὐ μέμφομαι ὁ οἶκτος · ἐγώ γάρ εἰμί ὁ ἐχθρός εἰς συγγνώμη καταφεύγω ὁράω καί | οὐδείς εἄν ἕτερος δήω δίκη , καί δή καί φίλος εἰμί βούλομαι οὐ ἀτιμάζω · ὅστις δέ αἰσχύνω ὁ ἁμαρτάνω ὁράω προσαπόλλυμι βούλομαι ἄν , θηριώδης τε οὗτος καί οὐ αἰσθάνομαι , ὡς ἄνθρωπος γε εἰμί γίγνομαι ἄν ποτός ἴσως εἰς ὁ ὁ ὅμοιος χρεία πίπτω . ἀλλά οὐ ὁ πρός πρός ἐκεῖνος οὕτως , ἀλλά ὁ μέν ἀπαντάω ἐκτρέπω αὐτός , ὁ δέ πρόνοια μή ἀπαντάω , ὁ δέ μή κολάζω ὁ προσήκω ὁ ὑβριστής ἤδη τις τίς καί ἀπορρίπτω εἰς ὁ ψηφίζω καίτοι σφόδρα ἀγαπάω ἀναγκάζω .
libanius.oratio-i 65
πιεζόμενος δὴ πολλαχόθεν καὶ οὐκ ἀποχρώντων οἱ τῶν λόγων ἄλλως τε καὶ τοῦ τρόπου προσδιαβεβλημένου τρέπεται ἐπ’ ὠνὴν τῶν νέων , χρημάτων οὐ φειδόμενος πολλῶν οἱ προσιόντων ἐκ γῆς · οἱ δὲ δέχονται μὲν τὸ διδόμενον , σφᾶς δὲ αὐτοὺς οὐ προΐενται , ἀλλ’ εἰς μέσον τε τὸ ἀπόρρητον | ἤγετο καὶ γέλως διὰ τῆς πόλεως ἐχώρει , οἷα μὲν ἐμεμηχάνητο , οἷα δὲ ἤλπισεν , οἷα δὲ ἐπεπόν - θεῖ .
Lemmas: πιέζω δή πολλαχόθεν καί οὐ ἀποχράω ὁ ὁ λόγος ἄλλως τε καί ὁ τρόπος προσδιαβάλλω τρέπω ἐπί ὠνή ὁ νέος , χρῆμα οὖον φείδομαι πολύς ὁ πρόσειμι ἐκ γῆ · ὁ δέ δέχομαι μέν ὁ δίδωμι , σφεῖς δέ αὐτός οὖον προΐημι , ἀλλά εἰς μέσος τε ὁ ἀπόρρητος | ἄγω καί γέλως διά ὁ πόλις χωρέω , οἷος μέν μηχανάομαι , οἷος δέ ἐλπίζω , οἷος δέ ἐπέπω - θέω .
libanius.oratio-i 66
ὡς δὲ αὐτῷ μόνος Βιθυνῶν συνελάμβανεν ἀνὴρ εἰς ὅ,τι ὁρμήσειεν ἀπαύστῳ φιλονεικίᾳ χρώμενος φήσας ἐν τῷ περὶ τουτωνὶ τῶν δώρων λόγῳ τε καὶ ἐλέγχῳ καὶ γέλωτι μηδὲ τὸ τῆς αὐτοῦ γυναικὸς ὄνομα σεσιγῆσθαι ὡς δὴ τοῦ τε ἔργου κεκοινωνηκυίας τῶν τε ἀνηλωμένων , ἐπὶ ζεῦγος ὁρικὸν ἀναβὰς ἤλαυνεν ἐπὶ Καππαδοκίας παρὰ ἄρχοντα φίλον εἰδότα χάριτι βλάψαι νόμον , νέω δὲ ἄρα τώδε πάντα ἀλλήλοιν Ἀθή - νησι κεχαρισμένω διὰ τέλους ἔμελλον τοῦτο ποιεῖν . ὁ δὲ παρασκευῆς τε αὐτὸν τῆς πρὸς τὸν Περσικὸν πό - λεμον ὃς τότε ἦν , ἑτέρων τε προμηθείας οὐ μείονος ἀξίων μένειν ἀναγκαζόντων πάντα τὰ μέγιστα μικρὰ ἡγησάμενος ἀναστὰς ἐφέρετο γυμνῷ τῷ ξίφει προ - πέμψας στρατιώτην , ᾧ χρῆν με εἰς Νικαίαν ἕπεσθαι τῶν νέων ἄγοντα ἑπτὰ τοὺς ὅτι μὴ σφᾶς αὐτοὺς ἀπέ - δοντο , ἠδικηκότας .
Lemmas: ὡς δέ αὐτός μόνος Βιθυνός συλλαμβάνω ἀνήρ εἰς ὅστις ὁρμάω ἄπαυστος φιλονικία χράω φημί ἐν ὁ περί οὗτος ὁ δῶρον λόγος τε καί ἔλεγχος καί γέλως μηδέ ὁ ὁ αὐτός γυνή ὄνομα σιγάω ὡς δή ὁ τε ἔργον κοινωνέω ὁ τε ἀναλίσκω , ἐπί ζεῦγος ὁρικός ἀναβαίνω ἐλαύνω ἐπί Καππαδοκία παρά ἄρχω φίλος οἶδα χάρις βλάπτω νόμος , νέος δέ ἄρα ὅδε πᾶς ἀλλήλων Ἀθή - νη χαρίζομαι διά τέλος μέλλω οὗτος ποιέω . ὁ δέ παρασκευή τε αὐτός ὁ πρός ὁ Περσικός πό - Λέμον ὅς τότε εἰμί , ἕτερος τε προμήθεια οὖον μείων ἄξιος μένω ἀναγκάζω πᾶς ὁ μέγας μικρός ἡγέομαι ἀνίστημι φέρω γυμνός ὁ ξίφος προ - πέμπω στρατιώτης , ὅς χράω ἐγώ εἰς νικαῖος ἕπω ὁ νέος ἄγω ἑπτά ὁ ὅτι μή σφεῖς αὐτός ἀπό - δίδωμι , ἀδικέω .
libanius.oratio-i 67
Νικομηδεῖς μὲν οὖν ἡμᾶς ἔτι ζῶντας ἐπένθουν , ὥσπερ οὖς εἰς τὸν λαβύρινθον ἔπεμ - πον Ἀθηναῖοι . σωτὴρ δὲ ἄρα ἡμῖν | ἔμελλε τῆς Τύχης βουλομένης Ἡρακλῆς ὁ Δῖός ἔσεσθαι καὶ προὐδήλου γε , ὅ ποιήσει καὶ ὡς σβέσει τὴν πυράν , ὀνείρατι · πυρὰν γὰρ δὴ μεγάλην ἐν μέσῃ τῇ Νικαίᾳ τῶν τινα Ἀντι - σθένους μιμητῶν ἐδόκουν ἐφιζάνοντα σβεννύειν καὶ εἶναι κρεῖττον τοῦ πυρὸς τὸ σῶμα . θαρρῶν δὴ τοῖς τε ἀπὸ τῆς ἀληθείας τῇ τε ἐπαγγελίᾳ τῆς ἐπικουρίας ᾔειν · οἱ συνήγοροι δὲ ἡμῖν μέχρι Λίβου μὲν ἧκον , αὐτοῦ δὲ καταδύντες ἀπεσκόπουν , ὅπη τὸ πρᾶγμα πε - σεῖται , καὶ ἀναφανέντες ἐπὶ τῷ τέλει συνέχαιρον , ὥσπερ οἱ Λακεδαιμόνιοι μετὰ τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην τοῖς Ἀθηναίοις .
Lemmas: Νικομηδεύς μέν οὖν ἐγώ ἔτι ζῶ πενθέω , ὥσπερ οὖς εἰς ὁ λαβύρινθος πέμπω - πως Ἀθηναῖος . σωτήρ δέ ἄρα ἐγώ | μέλλω ὁ Τύχη βούλομαι Ἡρακλῆς ὁ Δῖος εἰμί καί προδηλόω γε , ὅς ποιέω καί ὡς σβέννυμι ὁ πυρά , ὄνειρος · πυρή γάρ δή μέγας ἐν μέσος ὁ Νίκαια ὁ τις ἀντι - σθένος μιμητής δοκέω ἐφιζάνω σβέννυμι καί εἰμί ἀγαθός ὁ πυρός ὁ σῶμα . θαρσέω δή ὁ τε ἀπό ὁ ἀλήθεια ὁ τε ἐπαγγελία ὁ ἐπικουρία ἔρχομαι · ὁ συνήγορος δέ ἐγώ μέχρι Λίβου μέν ἥκω , αὐτός δέ καταδύω ἀποσκοπέω , ὅπῃ ὁ πρᾶγμα μετά - σέω , καί ἀναφαίνω ἐπί ὁ τέλος συγχαίρω , ὥσπερ ὁ Λακεδαιμόνιος μετά ὁ ἐν Μαραθών μάχη ὁ Ἀθηναῖος .
libanius.oratio-i 68
ἦν δὲ ἄρα κἀκεῖνο Ἡρακλέους τὸ ἔργον , ὃς καὶ ἡμῖν τὸ νέφος ἀπέωσεν · ᾖδον μὲν γὰρ ἀλεκτρυόνες καὶ ἐκήρυττον οἱ κήρυκες , ἐκρούετο δὲ ἡ θύρα καὶ ὅτῳ μέλει τῶν τοιούτων ἐβόα καταβαίνειν . ἐκαθήμεθ’ οὖν ἐν μυροπωλείῳ | τινὶ τὸν καιρὸν ἀνα - μένοντες Ἄλκιμός τε καὶ ἐγώ τὸν Ἄλκιμον τοῦτον θεοῦ τινος ἔγωγε παῖδα ἡγοῦμαι γεγονέναι , μὴ γὰρ ἂν ἐξ ἀνδρὸς φῦναι τοιοῦτον ) . σμικρὸν δὴ πρὸ μεσημ - βρίας οὐδενὶ κόσμῳ κεκραγὼς ὁ συκοφάντης ἔστειχεν ἡμιμανὴς κεκρατῆσθαι τῇ βαφῇ καὶ Φιλάγριον λέγων , ἡμῖν γε οὐ συνετὰ λέγων .
Lemmas: εἰμί δέ ἄρα ἐκεῖνος Ἡρακλῆς ὁ ἔργον , ὅς καί ἐγώ ὁ νέφος ἀπωθέω · ἀείδω μέν γάρ ἀλεκτρυών καί κηρύσσω ὁ κῆρυξ , κρούω δέ ὁ θύρα καί ὅστις μέλος ὁ τοιοῦτος βοάω καταβαίνω . κάθημαι οὖν ἐν μυροπωλεῖον | τις ὁ καιρός ἀνα - Μένων Ἄλκιμος τε καί ἐγώ ὁ Ἄλκιμος οὗτος θεός τις ἔγωγε παῖς ἡγέομαι γίγνομαι , μή γάρ εἄν ἐκ ἀνήρ φύω τοιοῦτος ) . μικρός δή πρό μεσημ - βρία οὐδείς κόσμος κράζω ὁ συκοφάντης στείχω ἡμιμανής κρατέω ὁ βαφή καί Φιλάγριον λέγω , ἐγώ γε οὖον συνετός λέγω .
libanius.oratio-i 69
καὶ αὐτίκα ὁ δικαστὴς ἐξῄει , καὶ φαιδροὺς ἑωρῶμεν τοὺς φίλους ὡς δὴ ἐπ’ ἀγαθῷ τῳ , τουτὶ δὲ ὅ,τι τε ἦν ὅτῳ τε τρόπῳ συμβάν , εἰδέναι οὐκ ἦν , πρὶν δή τις τῶν ἡμῖν εὔνων πόρρωθεν ἐσήμηνε τῇ χειρὶ τὸν πολέμιον πεφευγέναι , τῷ δικαστῇ γὰρ ἀγάγκην ἐξαίφνης τῆς τοῦ νόμου φυλακῆς ἐπιπε - σεῖν · ἐγνωκότι γὰρ ἐπὶ πρόδηλον εἰσάγειν σφαγὴν ἥκειν τινὰ ἄγγελον τῆς | Φιλίππου κινήσεως καὶ δεῖν ἤδη θεῖν καὶ δέχεσθαι τοῖς ὅροις τὴν βλοσυρὰν ἀρχήν . · καὶ τὸν δείσαντα εἰπεῖν ἀπολωλέναι τὸν καιρὸν τῇ χάριτι καὶ εἶναι τοῦ νόμου τὸ κράτος , δεῖν οὖν ἢ γραφὴν ἀπενεγκεῖν ἢ μὴ ἀγανακτεῖν ὑπὸ ἀνάγκης νι - κώμενον . διὰ ταῦτα ἐκεῖνον μεμνῆσθαι τῆς βαφῆς ὡς δὴ μεταπεπεισμένου .
Lemmas: καί αὐτίκα ὁ δικαστής ἔξειμι , καί φαιδρός ὁράω ὁ φίλος ὡς δή ἐπί ἀγαθός ὁ , οὗτος δέ ὅστις τε εἰμί ὅστις τε τρόπος συμβαίνω , οἶδα οὐ εἰμί , πρίν δή τις ὁ ἐγώ εὐνάω πόρρωθεν σημαίνω ὁ χείρ ὁ πολέμιος φεύγω , ὁ δικαστής γάρ ἄγω ἐξαπίνης ὁ ὁ νόμος φυλακή πῖπος - σεῖν · γιγνώσκω γάρ ἐπί πρόδηλος εἰσάγω σφαγή ἥκω τις ἄγγελος ὁ | Φίλιππος κίνησις καί δήω ἤδη θέω καί δέχομαι ὁ ὅρος ὁ βλοσυρός ἀρχή . · καί ὁ δείδω εἶπον ἀπόλλυμι ὁ καιρός ὁ χάρις καί εἰμί ὁ νόμος ὁ κράτος , δήω οὖν ἢ γραφή ἀποφέρω ἢ μή ἀγανακτέω ὑπό ἀνάγκη ν - κάω . διά οὗτος ἐκεῖνος μιμνήσκω ὁ βαφή ὡς δή μεταπείθω .
libanius.oratio-i 70
καὶ ὁ μὲν ὂν θυμὸν κατέδων ᾤχετο οἴκαδε στένων , ὁ δὲ οἷς ἔδωκεν ἂν ἐρυθριῶν καλέσας ἐμὲ καὶ παρ’ αὑτὸν καθίσας ἐν τῷ δικαστηρίῳ τρίβων τῇ χειρὶ τὸ πρόσωπον διασύρων τε τοὺς ὑπὲρ τοῦ σοφιστοῦ παρὰ τοῦ φίλου λόγους | ἠξίου με πρᾴως τε ἔχειν τῇ παρ’ αὐτὸν ὁδῷ καὶ μηδὲν οἴεσθαι τῶν πεπραγμένων πεπρᾶχθαι , φήσαντος δέ μου καὶ πρὸ τῶν αὐτοῦ λόγων ὧδε ἔχειν πίστιν ἀπῄτει τῶν εἰρημένων , εἶναι δὲ πίστιν , εἰ ποιησαίμην αὐτὸν ἀκροατὴν ἐν μέσοις Νικομηδεῦσι λόγου τινός . καίτοι ὅ γε Φίλιππος , ἔφη , καλεῖ , ταυτὶ δὲ ὅμως προ - τετιμήσθω .
Lemmas: καί ὁ μέν εἰμί θυμός κατέδω οἴχομαι οἴκαδε στένω , ὁ δέ ὅς δίδωμι εἄν ἐρυθρίας καλέω ἐγώ καί παρά ἑαυτοῦ καθίζω ἐν ὁ δικαστήριον τρίβω ὁ χείρ ὁ πρόσωπον διασύρω τε ὁ ὑπέρ ὁ σοφιστής παρά ὁ φίλος λόγος | ἀξιόω ἐγώ πρᾶος τε ἔχω ὁ παρά αὐτός ὁδός καί μηδείς οἴομαι ὁ πράσσω πράσσω , φημί δέ ἐγώ καί πρό ὁ αὐτός λόγος ὧδε ἔχω πίστις ἀπαιτέω ὁ εἴρω , εἰμί δέ πίστις , εἰμί ποιέω αὐτός ἀκροατής ἐν μέσος Νικομηδεύς λόγος τις . καίτοι ὅς γε Φίλιππος , φημί , καλέω , οὗτος δέ ὅμως προ - τιμάω .
libanius.oratio-i 71
νεύω καὶ ὑπισχνοῦμαι , καὶ ἦμεν ἐν τῇ Νικομήδους καὶ εἰσῆγον τὴν ἐπίδειξιν . ἔπειτα ἧκέ ποθεν , ὥσπερ πνεῦμα , ὁ συκοφάντης ἄγων τὸν ὑπόπτην ἐκεῖνον καὶ ἔφασκε δεῖν τὸν ἐκείνου φθάσαι λόγον , πρὶν ὑπὸ κρότου πολλοῦ καταληφθῆναι τὸν δικαστήν . ὁ μὲν οὖν ἤσχαλλεν , ἐγὼ δὲ συνεχώρουν . ὁ δὲ εἰσελ - θῶν ἦν αὐτὸς καίτοι γε λέγων ἐν πεντεκαίδεκα ἀνθρώ - ποις αὐτὸς δεηθεὶς τὴν ἐμὴν ἀπεῖναι | μερίδα . ὡς γὰρ εἶδε τὸ στάδιον , ἰλιγγιάσας ἐξενήνεκτο τῆς μνήμης καὶ ἐβόα μηδὲ τότε πεπαῦσθαι τὸν γόητα ἐμέ · του δὲ ἀναγνῶναι κελεύσαντος , εἰσελθεῖν γὰρ λόγον , οὐ μνή - μὴν κρινῶν , οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔφη δύνασθαι τὸ αὑτῶν ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ποιεῖν . ἀλλ’ ὁ δεῖνα λαβὼν ἀναγνώσεται , δείξας τῶν ῥητόρων τὸν ἄριστον . ὁ δὲ ὡς τοῦτο ἤκουσε , ῥίψας τὸ βιβλίον ἀπῄει πιμπλὰς τὴν ἀγορὰν ἀνοήτων ῥημάτων .
Lemmas: νεύω καί ὑπισχνέομαι , καί εἰμί ἐν ὁ Νικομήδης καί εἰσάγω ὁ ἐπίδειξις . ἔπειτα ἵημι πόθεν , ὥσπερ πνεῦμα , ὁ συκοφάντης ἄγω ὁ ὑπόπτης ἐκεῖνος καί φάσκω δήω ὁ ἐκεῖνος φθάνω λόγος , πρίν ὑπό κρότος πολύς καταλαμβάνω ὁ δικαστής . ὁ μέν οὖν ἀσχάλλω , ἐγώ δέ συγχωρέω . ὁ δέ εἰσέρχομαι - Θῶν εἰμί αὐτός καίτοι γε λέγω ἐν πεντεκαίδεκα ἀνθρώ - Πόις αὐτός δέω ὁ ἐμός ἄπειμι | μερίς . ὡς γάρ ὁράω ὁ στάδιον , ἰλιγγιάω ἐκφέρω ὁ μνήμη καί βοάω μηδέ τότε παύω ὁ γόης ἐγώ · ὁ δέ ἀναγιγνώσκω κελεύω , εἰσέρχομαι γάρ λόγος , οὖον μνός - μήv κρίνω , οὐδέ ὁ ὀφθαλμός φημί δύναμαι ὁ ἑαυτοῦ ὑπό ὁ αὐτός ποιέω . ἀλλά ὁ Δεῖνα λαμβάνω ἀναγιγνώσκω , δείκνυμι ὁ ῥήτωρ ὁ ἀγαθός . ὁ δέ ὡς οὗτος ἀκούω , ῥίπτω ὁ βιβλίον ἄπειμι πίμπλημι ὁ ἀγορά ἀνόητος ῥῆμα .
libanius.oratio-i 75
ἐγὼ μὲν δὴ τὴν τῶν αἰχμαλώ - των ἐλυπούμην λύπην , οἱ πατρίδα καὶ ἐλευθερίαν ἀποβαλόντες ἔρχονται ἐν ἀλλοτρίᾳ δουλεύσοντες . καὶ ἐμὲ τοίνυν κατελάμβανε τὸ τῶν μὲν ἡδίστων τε καὶ λυσιτελεστάτων στέρεσθαι , εἰς δὲ τὰ ἀνιάσοντά τε καὶ ζημιώσοντα ἄγεσθαι · χρῆν γὰρ δὴ ἢ συμπίνειν τοῖς δυνατοῖς καὶ περὶ τραπέζας ἡμέρας τε καὶ νυκτὸς δια - τρίβειν τὸ πλέον ἢ ἐχθρόν τε κεκρίσθαι καὶ πολεμεῖ - σθαι . ταυτὶ δὲ ὡς ἐναντιώτατα τοῖς τῆς ψυχῆς ἀγαθοῖς , πᾶς ἄν μοι συμφήσαι μεθύσας τε αὐτὸς καὶ ἕτερον Ἰδῶν τοῦτο πάσχοντα .
Lemmas: ἐγώ μέν δή ὁ ὁ αἰχμαλωτίζω - ὁ λυπέω λύπη , ὁ πατρίς καί ἐλευθερία ἀποβάλλω ἔρχομαι ἐν ἀλλότριος δουλεύω . καί ἐγώ τοίνυν καταλαμβάνω ὁ ὁ μέν ἡδύς τε καί λυσιτελής στέρομαι , εἰς δέ ὁ ἀνιάω τε καί ζημιόω ἄγω · χράω γάρ δή ἢ συμπίνω ὁ δυνατός καί περί τράπεζα ἡμέρα τε καί νύξ διά - τρίβω ὁ πλέω ἢ ἐχθρός τε κρίνω καί πολεμέω - ἕπομαι . οὗτος δέ ὡς ἐναντίος ὁ ὁ Ψυχή ἀγαθός , πᾶς ἄν ἐγώ σύμφημι μεθύσης τε αὐτός καί ἕτερος Ἴδη οὗτος πάσχω .
libanius.oratio-i 76
τὸ μὲν οὖν δεικνύναι γους οὐδὲ ὣς κατέλυσα , καὶ συνῄεσαν οἱ μὲν ἀκουσό - μενοι λόγων , οἱ πλείους δὲ θεασόμενοι κινούμενον , οἷα δὴ τὰ τῆς βουλῆς ἐκείνης ἐξ ὅπλων ἢ μουσείων τὸ πλέον . τουτὶ μὲν οὖν οὐ παντάπασιν εἶχε κακῶς , χορὸς δὲ ὂν ἦλθ·ον ἄγων , ὡς τάχιστά μοι διέρρει , τῶν μὲν ἡδοναῖς γοητευθέντων , οἷς δὲ αἰ γνῶμαι βελτίους , οὗτοι δὲ ] δείσαντες , οἶμαι , ὡς δὴ πεφυκότα νέων ψυ - χὰς διαφθείρειν τὸν τόπον οἱ μὲν εἰς Φοινίκην ἱστία πετάσαντες , οἱ δὲ Ἀθήναζε ᾤχοντο , ἐμοὶ δὲ τοὔνομα ἐλέλειπτο , ὥστε ἐδάκρυσεν ἄν τις , ὑπὲρ | ὁπόσων ὁμιλητῶν πρὸς ὁπόσην χιόνα παραταξόμενος ἐξῄειν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν δείκνυμι πέλαγος οὐδέ ὡς καταλύω , καί σύνειμι2 ὁ μέν ἀκούω - μένω λόγος , ὁ πλείων δέ θεάομαι κινέω , οἷος δή ὁ ὁ βουλή ἐκεῖνος ἐκ ὅπλον ἢ μουσεῖον ὁ πλέω . οὗτος μέν οὖν οὖον παντάπασι ἔχω κακῶς , χορός δέ εἰμί αἱρέω ἄγω , ὡς τάχιστος ἐγώ διαρρέω , ὁ μέν ἡδονή γοητεύω , ὅς δέ ὁ γνώμη ἀγαθός , οὗτος δέ ] δείδω , οἴομαι , ὡς δή φύω νέος ψυ - χάω διαφθείρω ὁ τόπος ὁ μέν εἰς Φοινίκη ἱστίον πετάννυμι , ὁ δέ Ἀθήναζε οἴχομαι , ἐγώ δέ ὄνομα λείπω , ὥστε δάκρυ ἄν τις , ὑπέρ | ὁπόσος ὁμιλητής πρός ὁπόσος χιών παρατάσσω ἔξειμι .
libanius.oratio-i 77
Περιῄειν οὖν πενθοῦσιν ἐοικώς , τοῖς τε παρ - οῦσιν ἀχθόμενος τά τε ἀπόντα ποθῶν , καί μοι οὕτως ἀκριβῶς ὁ τῶν Βιθυνῶν ἔρως ἐνῴκει μηδὲν ἕτερον ἐπιτρέπων θαυμάσαι , ὥστε ἐπειδὴ θέρος ἦν , αὖθις ἐκεῖσε ἐκομιζόμην ἀφιέντος μὲν οὐδενός , ἀπειλούντων δὲ πολλῶν , κρατοῦντος δὲ τοῦ θεοῦ . λοιμοῦ δὲ ἐλαύ - νοντος τοὺς ἀνθρώπους μετασχών πως τοῦ κακοῦ καὶ αὐτὸς παραινέσεσιν ἰατρῶν πάλιν ἦν , ἐξ ἦς ἐπεφεύγειν . δευτέρου θέρους ταὐτὰ καὶ ἐτόλμων καὶ ἠναγκαζόμην λιμοῦ ποιοῦντος , ἃ πρότερον ὁ λοιμός . καὶ κατὰ ταύ - την γε τὴν πορείαν ἐν Λιβύσσῃ — σταθμὸς δὲ ἡ Λίβυσσα τάφῳ τε καὶ λόγῳ τῷ περὶ τοῦ κειμένου κοσμούμενος — ἐνταῦθα ἐξ αἰθρίας τε ἀκριβοῦς καὶ δριμυτάτης ἀκτῖνος νέφη συνδραμόντα σκηπτὸν καὶ ποιεῖ καὶ ἀποστέλλει , κὰδ δὲ πρόσθ’ ὀρέων Διομή - δεος ἧκε χαμᾶζε , καὶ ἐπεπόνθειν μὲν δὴ ὅσα εἰκὸς ὑπὸ τοῦ τοιοῦδε | πυρός .
Lemmas: περίειμι οὖν πενθέω ἔοικα , ὁ τε παρά - ἄκων ἄχθομαι ὁ τε ἄπειμι ποθή , καί ἐγώ οὕτως ἀκριβῶς ὁ ὁ Βιθυνός Ἔρως ἐνοικέω μηδείς ἕτερος ἐπιτρέπω θαυμάζω , ὥστε ἐπεί θέρος εἰμί , αὖθις ἐκεῖσε κομίζω ἀφίημι μέν οὐδείς , ἀπειλέω δέ πολύς , κράτος δέ ὁ θεός . λοιμός δέ ἐλαύνω - νοντος ὁ ἄνθρωπος μετέχω πως ὁ κακός καί αὐτός παραίνεσις ἰατρός πάλιν εἰμί , ἐκ εἰμί φεύγω . δύο θέρος αὐτός καί τολμάω καί ἀναγκάζω λιμός ποιέω , ὁ πρότερος ὁ λοιμός . καί κατά ταῦ - ὁ γε ὁ πορεία ἐν Λίβυσσα — σταθμός δέ ὁ Λίβυσσα τάφος τε καί λόγος ὁ περί ὁ κεῖμαι κοσμέω — ἐνταῦθα ἐκ αἰθρία τε ἀκριβής καί δριμύς ἀκτίς νέφος συντρέχω σκηπτός καί ποιέω καί ἀποστέλλω , κατά δέ πρόσθεν ὄρος Διόμη - δέος ἵημι χαμᾶζε , καί πάσχω μέν δή ὅσος εἰκός ὑπό ὁ τοιόσδε | πῦρ .
libanius.oratio-i 78
τοῦ δὲ χάριν ἐραστὴν πόλεως ἠδικημένον ἀπεκώλυεν ἀπὸ τῶν παιδικῶν ἡ Τύχη ; τὸ πτῶμα ᾔδει γενησόμενον , ὑφ’ ᾧ με καὶ αὐτὸν κεισόμενον . λυποῦσα δὴ τοιαῦτα τὴν σωτηρίαν ἐπό - ριζε καὶ ἀποστεροῦσα τόπου τινὸς ἐχαρίζετο γῆρας , ἐπεὶ καὶ τὸ εἰς τὴν μεγίστην με πόλιν αὖθις φέρουσα ἐμβαλεῖν οὐ κακοῦν ἐθέλουσα ἔπραττε , κακὸν δέ τι κἀνταῦθα ἰωμένῆ .
Lemmas: ὁ δέ χάρις ἐραστής πόλις ἀδικέω ἀποκωλύω ἀπό ὁ παιδικός ὁ Τύχη ; ὁ πτῶμα οἶδα γίγνομαι , ὑπό ὅς ἐγώ καί αὐτός κεῖμαι . λυπέω δή τοιοῦτος ὁ σωτηρία ΕΠΟ - Ριζέ καί ἀποστερέω τόπος τις χαρίζομαι γῆρας , ἐπεί καί ὁ εἰς ὁ μέγας ἐγώ πόλις αὖθις φέρω ἐμβάλλω οὖον κακόω ἐθέλω πράσσω , κακός δέ τίς ἐνταῦθα ἰάομαι .
libanius.oratio-i 79
ὁρῶσα γὰρ αὖ τοὺς μὲν κα - κοηθείᾳ , τοὺς δέ τινας καὶ ἀγνοίαι τὴν ἐκεῖθεν ἀνα - χώρησιν οὐχ ὅπερ ἦν , καλοῦντας , τιμωρίαν δὲ νομάζοντας καὶ ψῆφον τῆς πόλεως , ἀλλ’ οὐκ ἐργαστηρίου πονηροῦ τινος ἐπήρειαν , εἶδεν , ὡς ἐνὶ μόνῳ τοῦτ’ ἂν ἐξαλειφθείη τὸ αἰσχρόν , εἰ ὑπὸ τῆς πόλεως αὖθις | θηραθεὶς ἐχοίμην ἐν ἅπασί τε οἷς ἔμπροσθεν εἴην νέων τέ ( τινων ἐκεῖ ) περιεστηκότων θεάτρων τέ μοι πληρουμένων ὑφ’ ἡλικίας ἁπάσης .
Lemmas: ὁράω γάρ αὖος ὁ μέν ἄν - κοέω , ὁ δέ τις καί ἄγνοια ὁ ἐκεῖθεν ἀνα - χώρα οὐ ὅσπερ εἰμί , καλέω , τιμωρία δέ νομάζω καί ψῆφος ὁ πόλις , ἀλλά οὐ ἐργαστήριον πονηρός τις ἐπήρεια , ὁράω , ὡς ἐν μόνος οὗτος εἄν ἐξαλείφω ὁ αἰσχρός , εἰμί ὑπό ὁ πόλις αὖθις | θηράω ἔχω ἐν ἅπας τε ὅς ἔμπροσθεν εἰμί νέος τε ( τίνω ἐκεῖ ) περιίστημι θέατρον τε ἐγώ πληρόω ὑπό ἡλικία ἅπας .
libanius.oratio-i 80
καίτοι καὶ πλέον τι τὰ τότε εἶχε · τῶν γὰρ δὴ ἀρχόντων ἀεὶ τοῦ δευτέρου τὸν πρότερον ταῖς εἰς ἐμὲ σπουδαῖς τε καὶ τιμαῖς παριόντος ὁ τέταρτος Φοῖνιξ ἀνὴρ ὑπὸ Χαρίτων κυβερνώμενος δόγμα ἠμελημένον ἀνανεοῦται τῆς βου - λῆς , καὶ βασιλεὺς συνησθεὶς τῇ πόλει τοιαῦτα ψηφι - ζομένῃ μυρίαις με κατακοσμεῖ δωρεαῖς , ὧν αἰ μὲν ἀξίωσιν , αἰ δὲ πρόσοδον ἔφερον , ὥστε ἄνευ τῶν περὶ γῆν φροντίδων τὰ τῶν γεωργούντων ἔχειν .
Lemmas: καίτοι καί πλέω τίς ὁ τότε ἔχω · ὁ γάρ δή ἄρχω ἀεί ὁ δύο ὁ πρότερος ὁ εἰς ἐγώ σπουδή τε καί τιμή πάρειμι ὁ τέταρτος Φοῖνιξ ἀνήρ ὑπό Χαρίτων κυβερνάω δόγμα ἀμελέω ἀνανεόομαι ὁ βοῦς - Λῆς , καί βασιλεύς συνήδομαι ὁ πόλις τοιοῦτος ψηφί - Ζομένη μυρίος ἐγώ κατακοσμέω δωρεά , ὅς ὁ μέν ἀξίωσις , ὁ δέ πρόσοδος φέρω , ὥστε ἄνευ ὁ περί γῆ φροντίς ὁ ὁ γεωργέω ἔχω .
libanius.oratio-i 81
ὃ δὲ δὴ τῶνδε μεῖζον ἔργον τῆς Τύχης , μᾶλλον δὲ ὅτου τις ἂν φήσειεν ἀνδρὶ δόξαν τὴν ἀπὸ λόγων οἵωνπερ ἡμεῖς , διώκοντι , μετὰ γὰρ τὴν | τῶν τυράννων κα - τάλυσιν , ὧν τὸν μὲν λόγῳ , τὸν δὲ χειρὶ Κωνστάντιος ἔπαυσε , δωρεῖται μὲν τοὺς Ἕλληνας τῇ Στρατηγίου πρᾳότητι κόσμον τῆς αὑτοῦ βασιλείας τὴν ἐκείνου νο - μίζων ἐν ἀρχαῖς χρηστότητα .
Lemmas: ὅς δέ δή ὅδε μείζων ἔργον ὁ Τύχη , μᾶλλον δέ ὅστις τις εἄν φημί ἀνήρ δόξα ὁ ἀπό λόγος οἷος ἐγώ , διώκω , μετά γάρ ὁ | ὁ τύραννος ἄν - τᾶλις , ὅς ὁ μέν λόγος , ὁ δέ χείρ Κωνστάντιος παύω , δωρέω μέν ὁ Ἕλλην ὁ στρατήγιον πραότης κόσμος ὁ αὐτός βασίλεια ὁ ἐκεῖνος νο - μίζω ἐν ἀρχή χρηστότης .
libanius.oratio-i 82
ὁ δὲ οὐκ ἀπείρως μὲν ἡμῶν ἔχων , εἰς πεῖραν δὲ τῶν Ἀθήνησιν ἐρχό μένος καὶ τὰ μὲν δακρύων , τῶν δὲ οὐκ ἀμνημονῶν ἐπέπληξεν Ἀθηναίοις , εἰ ἀξιοῦντες διὰ κάλλη λόγων ἐκεῖσε ἅπαντας καταπλεῖν οὐκ ἐπεισάγουσι τῶν ὄντων σφίσιν ἀμείνω · ἀλλὰ σίτῳ μὲν ἐπεισάκτῳ χρώ - μενοι διδάσκαλοι τῶν περὶ τὸν σῖτον αὐτοὶ καταστάντες ἅπασιν οὐδὲν ἡγεῖσθε δεινόν , εἰ δὲ περὶ τοὺς λόγους τοῦτο δράσετε , τὰ σεμνὰ ὑμῖν οἰχήσεται ; ἐγὼ μὲν οὐδ’ εἰ πάντας ὑμῖν κατεχρύσουν νεώς , μᾶλλον ἂν ἦν της ἢ τοιαῦτα εἰσηγούμενος .
Lemmas: ὁ δέ οὐ ἤπειρος μέν ἐγώ ἔχω , εἰς πείρω δέ ὁ Ἀθήνησιν Έρχο μένος καί ὁ μέν δάκρυ , ὁ δέ οὐ ἀμνημονέω ἐπιπλήσσω Ἀθηναῖος , εἰμί ἄξιος διά κάλλος λόγος ἐκεῖσε ἅπας καταπλέω οὐ ἐπεισάγω ὁ εἰμί σφεῖς ἀγαθός · ἀλλά σῖτος μέν ἐπείσακτος χράω - μένω διδάσκαλος ὁ περί ὁ σῖτος αὐτός καθίστημι ἅπας οὐδείς ἡγέομαι δεινός , εἰμί δέ περί ὁ λόγος οὗτος δράω , ὁ σεμνός σύ οἴχομαι ; ἐγώ μέν οὐδέ εἰμί πᾶς σύ κατεχρυσυς ναῦς , μᾶλλον εἄν εἰμί ὁ ἢ τοιοῦτος εἰσηγέομαι .
libanius.oratio-i 83
οἱ δὲ πάλαι μὲν ἔφασαν καὶ αὐτοὶ ταυτὶ διανενοῆσθαι , | παθεῖν δὲ ὃ πολλοὶ πολλάκις , αἰδοῖ βεβλάφθαι , προσλαβόντες δὲ νουθεσίαν βελτίους ἔσεσθαι . καὶ αὐτίκα τὸ μὲν ψή - φισμα ἐγέγραπτο · τοὺς σοφιστὰς δὲ πρὸς σφᾶς αὐτοὺς διήλλαττεν ὁ φόβος , καὶ πυκναὶ μὲν αἰ βουλαί , πολλοὶ δὲ οἱ δρόμοι , καὶ ᾗ χρὴ τοὐπιὸν διενεγκεῖν , ἐσκόπουν . τοῦτο οὔπω πρόσθεν Ἀθηναίους ἀκήκοα δράσαντας οὐδ’ αὖ ἑτέρῳ τοιαῦτα εἰς δόξαν παρὰ τῆς Τύχης εὑρημένα . καίτοι καὶ πρότερόν ποτε λόγοι λόγων ἡττῶντο τῶν παρ’ ἑτέροις οἱ παρ’ αὐτοῖς , ἀλλ’ ὅμως οὐ φαίνονται κεκληκότες ἑτέρωθεν ῥήτορα .
Lemmas: ὁ δέ πάλαι μέν φημί καί αὐτός οὗτος διανοέομαι , | πάσχω δέ ὅς πολύς πολλάκις , αἰδώς βλάπτω , προσλαμβάνω δέ νουθεσία ἀγαθός εἰμί . καί αὐτίκα ὁ μέν ψάω - φισμα γράφω · ὁ σοφιστής δέ πρός σφεῖς αὐτός διαλλάσσω ὁ φόβος , καί πυκνός μέν ὁ βουλή , πολύς δέ ὁ δρόμος , καί ὅς χρή ἔπειμι διαφέρω , σκοπέω . οὗτος οὔπω πρόσθεν Ἀθηναῖος ἀκούω δράω οὐδέ αὖος ἕτερος τοιοῦτος εἰς δόξα παρά ὁ Τύχη εὑρίσκω . καίτοι καί πρότερος ποτός λόγος λόγος ἡσσάομαι ὁ παρά ἕτερος ὁ παρά αὐτός , ἀλλά ὅμως οὖον φαίνω καλέω ἑτέρωθεν ῥήτωρ .
libanius.oratio-i 87
ἡ Τύχη δὴ κἀνταῦθα ἐβοήθει πρός τε τὰ πολλα - χόθεν ἐρωτήματα , ἐν ἐργαστηρίοις δὲ τοῦτο ἦν γιγνό - μενον . ) ἀπαντῶντι καὶ ἐπειδὴ δι’ ἀγῶνος αὐτοῖς ποτε ἔδει ( τίς ποτε ἦν ) φανῆναι · πρῶτον μὲν γὰρ ἐδεήθησαν οὐδὲν τῶν σὺν θωπείᾳ συλλεξόντων ἕκαστον , ἀλλ’ ἐξήρκει | γενέσθαι δῆλον , ὡς ἐροίην . ἔπειτα οὐκ ἀνα - μείναντες ἥλιον ἐνεπεπλήκεσαν τὸ βουλευτήριον , καὶ ἔδοξε τότε πρῶτον εἶναι οὐκ ἀποχρῶν , ὥστε ἐγὼ μὲν ἐπυνθανόμην , εἰ ἥκοι τις , ὁ παῖς δὲ ἔφη τινὰς καὶ αὐτοῦ κοιμηθῆναι .
Lemmas: ὁ Τύχη δή ἐνταῦθα βοηθέω πρός τε ὁ πολύς - χόθεν ἐρώτημα , ἐν ἐργαστήριον δέ οὗτος εἰμί γιγνο - μένω . ) ἀπαντάω καί ἐπεί διά ἀγών αὐτός ποτός ἐσθίω ( τίς ποτός εἰμί ) φαίνω · πρῶτος μέν γάρ δήω οὐδείς ὁ σύν θωπεία συλλέγω ἕκαστος , ἀλλά ἐξαρκέω | γίγνομαι δῆλος , ὡς εἴρω . ἔπειτα οὐ ἀνα - μένω ἥλιος ἐμπίμπλημι ὁ βουλευτήριον , καί δοκέω τότε πρῶτος εἰμί οὐ ἀποχράω , ὥστε ἐγώ μέν πυνθάνομαι , εἰμί ἥκω τις , ὁ παῖς δέ φημί τις καί αὐτός κοιμάω .
libanius.oratio-i 88
τοῦ θείου δέ με εἰσάγοντος τρέμοντος μειδιῶν τε αὐτὸς εἱπόμην θάρσος ἐμβαλού - σης τῆς Τύχης καὶ βλέπων εἰς τὸν ὄχλον , ὥσπερ ὁ Ἀχιλλεὺς εἰς τὰ ὅπλα , ἐτερπόμην , τούτῳ δὲ οὔπω λέγων ἐκπλήξας πῶς ἂν ἀξίως εἴποιμι περὶ τε τῶν ἐπὶ τῷ προλόγῳ δακρύων , ὂν καὶ ἐκμαθόντες ἀπῆλθον οὐκ ὀλίγοι , περί τε τῆς ἐπὶ τοῖς δευτέροις βακχείας ; οὐδεὶς γὰρ εἴς γε τὸ πηδᾶν καὶ ἅπαντα δρᾶν οὐ γέρων ἦν , οὐ φύσει βραδύς , οὐκ ἀσθενής , ἀλλὰ καὶ οἷς ἔργον ἑστάναι διὰ νόσον ποδῶν , εἱστήκεσαν καὶ ἐμοῦ καθί - ζοντος αὐτοὺς οὐκ ἐᾶν ἔφασαν τὸν λόγον , ὃν δὴ καὶ διακόψαντες δεήσεσιν ἐδεήθησαν ἀποδοῦναί με τοῖς ἐμοῖς βασιλέα .
Lemmas: ὁ θεῖον δέ ἐγώ εἰσάγω τρέμω μειδάω τε αὐτός ἕπω θάρσος ἐμβάλλω - σός ὁ Τύχη καί βλέπω εἰς ὁ ὄχλος , ὥσπερ ὁ Ἀχιλλεύς εἰς ὁ ὅπλον , τέρπω , οὗτος δέ οὔπω λέγω ἐκπλήσσω πῶς εἄν ἀξίως εἶπον περί τε ὁ ἐπί ὁ πρόλογος δάκρυ , εἰμί καί ἐκμανθάνω ἀπέρχομαι οὐ ὀλίγος , περί τε ὁ ἐπί ὁ δύο βακχεία ; οὐδείς γάρ εἰς γε ὁ πηδάω καί ἅπας δράω οὖον γέρων εἰμί , οὖον φύσις βραδύς , οὐ ἀσθενής , ἀλλά καί ὅς ἔργον ἵστημι διά νόσος πούς , ἵστημι καί ἐγώ καθί - ζω αὐτός οὐ ἐάω φημί ὁ λόγος , ὅς δή καί διακόπτω δέησις δήω ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ ἐμέω βασιλεύς .
libanius.oratio-i 89
τοῦτ’ οὖν , ἕως ἀπεῖπον , ποιήσαν - τες αὖθις ἐπὶ τὸν λόγον μετέβαινον μακάριον ἐμέ τε καὶ σφᾶς αὐτοὺς ἀποφαίνοντες , ἐμὲ μὲν | ὡς τέχνῃ λέγοντα , σφᾶς δὲ αὐτοὺς ὡς ἀρεταῖς πολιτῶν ἡδομέ - νους , καλῶς ἐλέγξαντες ἔργῳ μάταιον λόγον , ὡς οὐκ ἀνάγκη τοῖς ἀλλήλων ἀγαθοῖς φθονεῖν τοὺς κοινω - νοῦντας πατρίδος . οὐ φαιδροτέραν Ἀγαμέμνων ἡμέραν , ἐν ᾐ Τροίαν εἷλεν , ἢ ἐγὼ ταύτην , ἐν ᾐ ταῦτα ἃ διῆλθον ἔλαβον . οἵ γε καὶ ἐπὶ λουτρὸν ἰόντι συνη - κολούθουν θιγεῖν ἕκαστος ἐπιθυμοῦντες τοῦ σώματος .
Lemmas: οὗτος οὖν , ἠώς ἀπεῖπον , ποιέω - αἱρέω αὖθις ἐπί ὁ λόγος μεταβαίνω μακάριος ἐγώ τε καί σφεῖς αὐτός ἀποφαίνω , ἐγώ μέν | ὡς τέχνη λέγω , σφεῖς δέ αὐτός ὡς ἀρετή πολίτης ἡδομέ - νόος , καλῶς ἐλέγχω ἔργον μάταιος λόγος , ὡς οὐ ἀνάγκη ὁ ἀλλήλων ἀγαθός φθονέω ὁ κοινός - νοῦς πατρίς . οὖον φαιδρός Ἀγαμέμνων ἡμέρα , ἐν ὁ Τροία αἱρέω , ἢ ἐγώ οὗτος , ἐν ὁ οὗτος ὁ διέρχομαι λαμβάνω . ὁ γε καί ἐπί λουτρόν εἶμι συνίημι - κολούω θιγγάνω ἕκαστος ἐπιθυμέω ὁ σῶμα .
libanius.oratio-i 90
Ἦν δέ τις τῇδε Φοῖνιξ θαυμαζόμενος ἐπὶ τῇδε τῇ τέχνῃ , σοφιστοῦ μὲν υἱός , σοφιστοῦ δὲ υἱιδοῦς , καὶ τὸ τιμᾶσθαί γε οὐχ ἦττον ἐντεῦθεν ἦν ἢ παρὰ τῶν λόγων αὐτῷ . οὗτος νόμῳ μὲν τῆς ὡραίας ἐτύγ - χανεν ἀφιγμένος οἴκαδε , δειχθέντων δέ μοι τῶν λόγων καὶ πάντων οἰχομένων γράμματα πέμπεται πρὸς ἐκεῖνον φράζοντα τὴν ταχίστην ἐπιστῆναι τοῖς νέοις , ὡς ᾑρη - μένοις · εἰ δὲ μελλήσεις , τὰ γράμματα ἔλεγεν , ἐπὶ κενὸν ἥξεις τὸ διδασκαλεῖον . οὕτως ἅπαντας ἀπαγαγὼν Ὀρφεὺς οἰχήσεται .
Lemmas: ἦς δέ τις ὅδε Φοῖνιξ θαυμάζω ἐπί ὅδε ὁ τέχνη , σοφιστής μέν υἱός , σοφιστής δέ ὑιδοῦς , καί ὁ τιμάω γε οὐ ἀίσσω ἐντεῦθεν εἰμί ἢ παρά ὁ λόγος αὐτός . οὗτος νόμος μέν ὁ ὡραῖος σύ - Χάνεν ἀφικνέομαι οἴκαδε , δείκνυμι δέ ἐγώ ὁ λόγος καί πᾶς οἴχομαι γράμμα πέμπω πρός ἐκεῖνος φράζω ὁ ταχύς ἐφίστημι ὁ νέος , ὡς Ἥρα - μένω · εἰμί δέ μέλλω , ὁ γράμμα λέγω , ἐπί κενός ἥκω ὁ διδασκαλεῖον . οὕτως ἅπας ἀπάγω Ὀρφεύς οἴχομαι .
libanius.oratio-i 91
καὶ ὃς αὐτίκα παρῆν γυναῖκα καὶ οἶκον θέρους ἀφεὶς καί με ὡς εἶδεν ὠχρὸν καὶ ἰσχνόν , | ἅ με ἡ νόσος εἰργάσατο — νόσος γὰρ δὴ κατειλήφει τὴν ἐπίδειξιν — ἀλγεῖν μὲν ἔφη , πολέμου δὲ ἤρχετο καὶ(ὡς δὴ οὐκ ἐγνωσμένος ) λέγει τε ὡς περιεσόμενος καὶ εἰπὼν ᾐτιᾶτο τοὺς μετα - πεμψαμένους . τοιαῦτα ἠθέριζε , κειμένῳ δὲ ἐπενέβαινεν , ὃς ἀεί ποτε πρὸς αὑτὸν ἤριζε , καὶ ἐπιλαβόμενος εἷλκε πρὸς τὸ βασίλειον παλαίειν ἀξιῶν . ἐγὼ δὲ Ἰδῶν τε τὸν βασιλεύοντα καὶ λόγῳ τιμήσας μὲν ἂν καὶ μὴ αἰτοῦντα τὸν λόγον , νῦν δὲ ᾐτηκότος ἔφερον αὖθις ἑτέροις τισὶν ἑστιάσας τὴν πόλιν , ὧν νῦν κλέος νὸν ἵκει .
Lemmas: καί ὅς αὐτίκα πάρειμι γυνή καί οἶκος θέρος ἀφίημι καί ἐγώ ὡς ὁράω ὠχρός καί ἰσχνός , | ὅς ἐγώ ὁ νόσος ἐργάζομαι — νόσος γάρ δή καταλαμβάνω ὁ ἐπίδειξις — ἀλγέω μέν φημί , πόλεμος δέ ἄρχω ὡς δή οὐ γιγνώσκω ) λέγω τε ὡς περίειμι καί εἶπον αἰτιάομαι ὁ μετά - πέμπω . τοιοῦτος ἀθερίζω , κεῖμαι δέ επεμβαίνω , ὅς ἀεί ποτός πρός ἑαυτοῦ ἐρίζω , καί ἐπιλαμβάνω ἕλκω πρός ὁ βασίλειος παλαίω ἄξιος . ἐγώ δέ Ἴδη τε ὁ βασιλεύω καί λόγος τιμάω μέν εἄν καί μή αἰτέω ὁ λόγος , νῦν δέ αἰτέω φέρω αὖθις ἕτερος τις ἑστιάω ὁ πόλις , ὅς νῦν κλέος νός ἵκω .
libanius.oratio-i 92
καὶ δὴ κλάων κλάοντας ἀπελίμπανον , οἱ δὲ | οὐκ ἔκλαον οἱ βέλτιστοι μόνον , ἀλλὰ καὶ μεγάλα ὑπισχνοῦντο δώσειν , εἰ διαπραξαίμην τὸ παρὰ σφίσι ζῆν . ἐμοὶ δὲ ὧν ὑπισχνοῦντο τῶν μεγάλων μεῖζον ἦν τὸ οἴκοι ζῆν . 93 . Ἀναβαίνων δὴ τὸ μετὰ τὸν πρῶτον τῶν σταθ - μῶν ἄναντες , οὗ λόγος κατακαυθῆναι τοὺς Γίγαντας μαχομένους τοῖς θεοῖς , μικροῦ τῇ ῥάβδῳ τοῦ τὸ ζεῦγος ἐλαύνοντος τὸν ὀφθαλμὸν ἐξεκόπην , ὥστε καὶ τοῖν βλεφάροιν τὸ κάτωθεν ῥαγῆναι , τὸν ὀφθαλμὸν δὲ αὐτὸν ἡ Τύχη διέσωσεν .
Lemmas: καί δή κλάω κλαίω ἀπολείπω , ὁ δέ | οὐ κλάω ὁ ἀγαθός μόνος , ἀλλά καί μέγας ὑπισχνέομαι δίδωμι , εἰμί διαπράσσω ὁ παρά ὅς ζῶ . ἐγώ δέ ὅς ὑπισχνέομαι ὁ μέγας μείζων εἰμί ὁ οἴκοι ζῶ . 93 . Ἀναβαίνων δή ὁ μετά ὁ πρῶτος ὁ σταθ - μῶν ἀνάντης , ὅς λόγος κατακαίω ὁ Γίγας μάχομαι ὁ θεός , μικρός ὁ ῥάβδος ὁ ὁ ζεῦγος ἐλαύνω ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω , ὥστε καί ὁ βλέφαρον ὁ κάτωθεν ῥήγνυμι , ὁ ὀφθαλμός δέ αὐτός ὁ Τύχη διασῴζω .
libanius.oratio-i 94
ἀνύσας τοίνυν τὴν πολλὴν ὁδὸν μᾶλλον ἢ πρὶν ἐδυσχέραινον τὸ χωρίον . εἰπὼν δὴ πρὸς τὸν ἄρχοντα ἃ φρονῶ , καὶ βοηθεῖν παντὶ θυμῷ δεηθεὶς καὶ πείσας αὐτόν τε καὶ <τοὺς> ἰατρούς , τοὺς μὲν λέγειν , ὡς τῇ κεφαλῇ μοι φάρμακον μὲν ὁ παρ’ ἡμῖν ἀήρ , ἐχθρὸς δὲ ὁ παρ’ ἐκείνοις , τὸν δὲ ἁπλῶς οὕτω προσίεσθαι , πείθω πάλιν τῶν τινα ἐν βασιλείοις νατῶν τῇ τῶν ἰατρῶν γνώμῃ συναγορεύοντα πεῖσαι βασιλέα μὴ φθονῆσαι τῇ κεφαλῇ · ὁ δὲ ἐβοήθει μέν , ἐβοήθει | δὲ οὐ <μέν> , διειστήκει γὰρ τοῖς τρό - ποις , ἐνδεικνύμενος δέ , ὡς οὐδὲν ἂν αὐτὸν ἐγχειρή - σαντα διαφύγοι .
Lemmas: ἀνύω τοίνυν ὁ πολύς ὁδός μᾶλλον ἢ πρίν δυσχεραίνω ὁ χωρίον . εἶπον δή πρός ὁ ἄρχω ὁ φρονέω , καί βοηθέω πᾶς θυμός δέω καί πείθω αὐτός τε καί ὅς ἰατρός , ὁ μέν λέγω , ὡς ὁ κεφαλή ἐγώ φάρμακον μέν ὁ παρά ἐγώ ἀήρ , ἐχθρός δέ ὁ παρά ἐκεῖνος , ὁ δέ ἁπλόος οὗτος προσίημι , πείθω πάλιν ὁ τις ἐν βασίλειος νάω ὁ ὁ ἰατρός γνώμη συναγορεύω πείθω βασιλεύς μή φθονέω ὁ κεφαλή · ὁ δέ βοηθέω μέν , βοηθέω | δέ οὖον ὅς , διίστημι γάρ ὁ τρέ - Πόις , ἐνδείκνυμι δέ , ὡς οὐδείς εἄν αὐτός ἐγχειρέω - ὁδόω διαφεύγω .
libanius.oratio-i 95
δίδωσι μὲν δὴ ὁ βασιλεὺς ἐπανελ - θεῖν οὐδὲ τότε εἰς ἅπαξ , λαβὼν δὲ ἐγὼ τα γράμματα καὶ συσκευαζόμενος δέχομαι πικρὰν ἀγγελίαν τεθνάναι μοι τὴν ἀνεψιάν , κεῖσθαι δὲ τὸν θεῖον ἐν τέφρᾳ τῆς Τύχης τὴν αὑτῆς διαφθειρούσης δόσιν · οὐ γὰρ ἔτ’ ἦν μοι βουλομένῳ τὴν πόλιν ἔχειν μέλλοντί γε ἀντὶ τῆς γυναικὸς τὸν ἐκείνης ὄψεσθαι τάφον . αἰσθομένου δὲ ἄμφω τοῦ θείου καὶ ὡς εἴην κύριος ἐπανελθεῖν καὶ ὡς οὐκ ἐθέλοιμι , καὶ τρίτον γε , διότι , καὶ δακρύσαντός γε , εἰ μηδ’ ὃ μόνον αὐτῷ παραμύθιον λείποιτο , τῆς ἐμῆς ἀκούοι φωνῆς , καὶ κατηγοροῦντος ἐν γράμμασιν , εἰ μὴ κινοίμην , ἔρχομαι μέν , οὐχ ὁμοίᾳ δὲ καὶ πρό - τερον τῇ ψυχῇ , ἀλλὰ τότε μὲν ἱλαρᾷ τε καὶ | εὐθυ - μουμένῃ , ὕστερον δὲ ἄχους τε πλέᾳ καὶ διατεθυμμένῃ .
Lemmas: δίδωμι μέν δή ὁ βασιλεύς ἐπαναιρέω - θέω οὐδέ τότε εἰς ἅπαξ , λαμβάνω δέ ἐγώ ὁ γράμμα καί συσκευάζω δέχομαι πικρός ἀγγελία θνήσκω ἐγώ ὁ ἀνεψιός , κεῖμαι δέ ὁ θέω ἐν τέφρα ὁ Τύχη ὁ ἑαυτοῦ διαφθείρω δόσις · οὖον γάρ ἔτι εἰμί ἐγώ βούλομαι ὁ πόλις ἔχω μέλλω γε ἀντί ὁ γυνή ὁ ἐκεῖνος ὁράω τάφος . αἰσθάνομαι δέ ἄμφω ὁ θεῖον καί ὡς εἰμί κύριος ἐπανέρχομαι καί ὡς οὐ ἐθέλω , καί τρίτος γε , διότι , καί δάκρυ γε , εἰμί μηδέ ὅς μόνος αὐτός παραμύθιον λείπω , ὁ ἐμός ἀκούω φωνή , καί κατηγορέω ἐν γράμμα , εἰμί μή κινέω , ἔρχομαι μέν , οὐ ὅμοιος δέ καί πρό - τέρος ὁ Ψυχή , ἀλλά τότε μέν ἱλαρός τε καί | εὐθύς - μουμενω , ὕστερος δέ ἄχος τε πλεῖος καί διατυφόω .
libanius.oratio-i 96
καὶ γὰρ αὖ πρὸς τοῖς ἰδίοις ζάλη τις κατειλήφει τὸ κοινόν , ὀργὴ βασιλέως εἰς φόνον προελθοῦσα · καὶ οἱ μὲν ἔκειντο , τοὺς δὲ ὡς κτείνειεν , ἔδησεν , ἅπαντας ἀγαθούς · ἐν οἷς καὶ τὸν ἐμαυτοῦ διδάσκαλον ἑώρων · ἦλθον γὰρ δὴ οὗπερ ἐδέδεντο , καὶ τὸν οὐδὸν ὑπερβὰς πεσὼν ὠλοφυρόμην ἐν πᾶσιν ὀδυρομένοις . καὶ τῆς ὑστεραίας ἐλέλυντο καὶ ἐγένετο δόξα συνεισελθεῖν τινά μοι τῶν βελτιόνων δαιμόνων , ὑφ’ οὗ στορεσθῆναι τὰ κύματα .
Lemmas: καί γάρ αὖος πρός ὁ ἴδιος ζάλη τις καταλαμβάνω ὁ κοινός , ὀργή βασιλεύς εἰς φόνος προέρχομαι · καί ὁ μέν κεῖμαι , ὁ δέ ὡς κτείνω , δήω , ἅπας ἀγαθός · ἐν ὅς καί ὁ ἐμαυτοῦ διδάσκαλος ὁράω · ἔρχομαι γάρ δή ὅσπερ δήω , καί ὁ οὐδός1 ὑπερβαίνω πίπτω ὀλοφύρομαι ἐν πᾶς ὀδύρομαι . καί ὁ ὑστεραῖος λύω καί γίγνομαι δόξα συνεισέρχομαι τις ἐγώ ὁ ἀγαθός δαίμων , ὑπό ὅς στόρνυμι ὁ κῦμα .
libanius.oratio-i 97
τῆς δὲ ἐπιούσης προσειπὼν τὸν βασιλέα δεύτερον αἰτηθεὶς λόγον , ἄκων μέν , φόβῳ δὲ μιάζω κύκλῳ περιερχόμενος · καὶ παρῆν μὲν ὁ διδά - σκαλος οὔπω καθαρῶς ἀναπεπνευκώς , εἰσάγω δὲ αὐτὸν εἰς τὸν λόγον ὡς δὴ ἐπῃνεκότα πρός με πολλάκις τοῦ βασιλέως τὴν γλῶτταν , ὁ δὲ ἡσθεὶς ὀρέγει τὴν δεξιὰν τὸ διηλλάχθαι δηλῶν , καὶ ὁ μὲν κατεφίλει προσκεκυ - φώς , ἡμεῖς δὲ ἐβοῶμεν , ὁπόσα ἐν τοιούτοις εἰκὸς ) εἰς βασιλέα δέους ἠλευθερωκότα διδάσκαλον γέροντα .
Lemmas: ὁ δέ ἔπειμι προσεῖπον ὁ βασιλεύς δύο αἰτέω λόγος , ἄκων μέν , φόβος δέ μιαίνω κύκλος περιέρχομαι · καί πάρειμι μέν ὁ διδα - σκάλος οὔπω καθαρός ἀναπνέω , εἰσάγω δέ αὐτός εἰς ὁ λόγος ὡς δή ἐπαινέω πρός ἐγώ πολλάκις ὁ βασιλεύς ὁ γλῶσσα , ὁ δέ ἥδομαι ὀρέγω ὁ δεξιά ὁ διαλλάσσω δηλόω , καί ὁ μέν καταφιλέω προσκυνέω - φάος , ἐγώ δέ βοάω , ὁπόσος ἐν τοιοῦτος εἰκός ) εἰς βασιλεύς δέος ἐλευθερόω διδάσκαλος γέρων .
libanius.oratio-i 98
Τῶν τοίνυν ἐν μέσῳ μοι γιγνομένων ἐπιδεί - ξεων συχνῶν τε οὐσῶν καὶ οἵων ἐφέλκεσθαι νέους νεανίσκος πολλὰ | δεῖπνα δεδειπνηκὼς ἐπὶ τῷ σώματι μισθῷ μεγάλῳ παρὰ τοῦτον τὸν βασιλέα δραμὼν δυοῖν γυναίοιν ἔφη με κεφαλὰς ἀποτεμόντα κεκτῆσθαι τῇ μὲν ἐπ’ ἔκρινον χρώμενον , θατέρᾳ δὲ ἐπὶ τὸν πρε - σβύτερον . ἦν δὲ τοῦ ψεύδους ὁ μισθὸς συγκοίμησις ὀρχηστοῦ τινος πάντα πειθομένου τοῖς ἀμφ’ ἐκεῖνον τὸν σοφιστήν . εἰ μὲν δὴ καὶ ἐκομίσατο τὸν μισθόν , ὅ τε λαβὼν ὅ τε δοὺς οἶδεν , ἐφ’ ᾧ δ’ οὖν ἐτόλμα ἅπερ ἐτόλμα , τοῦτο ἦν .
Lemmas: ὁ τοίνυν ἐν μέσος ἐγώ γίγνομαι ἐπιδέω - ξέω συχνός τε εἰμί καί οἷος ἐφέλκω νέος νεανίσκος πολύς | δεῖπνον δειπνέω ἐπί ὁ σῶμα μισθός μέγας παρά οὗτος ὁ βασιλεύς τρέχω δύο γύναιος φημί ἐγώ κεφαλή ἀποτέμνω κτάομαι ὁ μέν ἐπί κρίνω χράω , ἕτερος δέ ἐπί ὁ πρώ - σβυτερος . εἰμί δέ ὁ ψεῦδος ὁ μισθός συγκοίμησις ὀρχηστής τις πᾶς πείθω ὁ ἀμφι ἐκεῖνος ὁ σοφιστής . εἰμί μέν δή καί κομίζω ὁ μισθός , ὅς τε λαμβάνω ὅς τε δίδωμι οἶδα , ἐπί ὅς δέ οὖν τολμάω ὅσπερ τολμάω , οὗτος εἰμί .
libanius.oratio-i 99
ὁ δὲ αὐτὸν ἔπεμπεν εἰς τὸ δικαστήριον οὐ τοῦτο οἰόμενον , ἀλλ’ αὐτός τε νος ὑφ᾿ ὧν τε ἐμεμίσθωτο ταῖς αἰτίαις ἤλπιζον ἀκο - λουθήσειν τὸ ξίφος . οὔκουν ἐδίωξεν , ἀλλ’ ἐν τοῖς ἐσχάτοις τῆς πόλεως περὶ τὰς ὑπωρείας ἔκειτο συγ - κεκαλυμμένος . ἐδόκει δὲ ὅμως ὁ βασιλεὺς ὑπὸ ψιλῆς τῆς αἰτίας φαυλότερόν | με ἡγεῖσθαι καὶ τοῦτο πάν - τὼς ἐπιδείξειν προπεμπόμενος , οὐδὲ γὰρ βλέμματός με ἀξιώσειν .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός πέμπω εἰς ὁ δικαστήριον οὖον οὗτος οἴομαι , ἀλλά αὐτός τε Μύκονος ὑπό ὅς τε μισθόω ὁ αἴτιος ἐλπίζω ΑΚΟ - λούω ὁ ξίφος . οὔκουν διώκω , ἀλλά ἐν ὁ ἔσχατος ὁ πόλις περί ὁ ὑπώρεια κεῖμαι συγ - καλύπτω . δοκέω δέ ὅμως ὁ βασιλεύς ὑπό ψιλός ὁ αἴτιος φαῦλος | ἐγώ ἡγέομαι καί οὗτος πᾶς - ὁ ἐπιδείκνυμι προπέμπω , οὐδέ γάρ βλέμμα ἐγώ ἀξιόω .