ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-i 1
Τοὺς δὲ περὶ τῆς ἐμῆς τύχης οὐ τὰ εἰκότα δοξά - σαντας , οὔθ’ ὅσοι με ἀνθρώπων εὐδαιμονέστατον εἶναί | φασιν ἀπὸ τούτων δὴ τῶν ἐπὶ τοῖς λόγοις θορύβων οὔθ’ ὅσοι τῶν ὄντων ἀθλιώτατον ἀπὸ τῶν συνεχῶν δὴ ὀδυνῶν καὶ πόνων , τούτοιν τοίνυν ἑκατέραν ταῖν ψήφοιν τῆς ἀληθείας ἀπενηνεγμένην ἐπανορθῶσαι πειρατέον διηγήσει τῶν τε ὑπαρξάντων ἐμοὶ τῶν τε ἔτι νῦν ὄντων , ὡς εἰδεῖεν ἅπαντες , ὅτι μοι τὰ τῆς τύχης ἐκέρασαν οἱ θεοὶ καὶ οὔτε εὐδαιμονέστατος A = codex Augustanus ( Monacensis gr . 483 ) C = codex Chisianus Ρ = codex Palatinus ( Vat . Pal . gr . 282 ) Β = codex Barberinus II 41 V = codex Vindobonensis phil . gr . XCIII L = codex Laurentianus LVII 20 Plan = Maximi Planudis in codice Heidelbergensi 129 excerpta Ferr in marg = lectiones margini exemplaris mei editionis Ferrariensis adscriptae ( cf . p . 68 ) Mor = editio Morelliana Re = Reiskius οὔτε ἀθλιώτατος ἐγώ , Νεμέσεως δὲ ἡμᾶς μὴ βάλοι βέλος . 2 . Πρῶτον τοίνυν , εἰ καὶ τόδε εἰς εὐτυχίαν | φέρει πόλεως πολίτην εἶναι μεγάλης τε καὶ ὀνομαστῆς , ἀθρείτω μέν τις τῆς Ἀντιόχου τὸ μέγεθος καὶ οἵα τις αὐτὴ καὶ πόσην νέμεται γῆν καὶ ὀίων μὲν πίνει πηγῶν , οἵοις δὲ ζεφύροις τρυφᾷ , ἔστι δὲ καὶ οὐκ ἰδόντι τὴν πόλιν ἀκοῇ πάντα ἐπίστασθαι . ποῖος γὰρ ἠπείρων ἢ ποῖος θαλάττης μυχός , οἷ τὸ κλέος οὐ πεπόρευται τοῦ ἄστεος ; ἐν δὴ μεγίστῃ μεγίστους εἶναι συνέβη γένος τοὐμὸν παιδείᾳ τε καὶ πλούτῳ καὶ χορηγίαις καὶ ἀγῶσι καὶ λόγοις , ὅσοι φοραῖς ἀρχόντων ἀπαντῶσιν .
Lemmas: ὁ δέ περί ὁ ἐμός τυγχάνω οὖον ὁ εἰκός δόξα - Σαντᾶς , οὔτε ὅσος ἐγώ ἄνθρωπος εὐδαίμων εἰμί | φημί ἀπό οὗτος δή ὁ ἐπί ὁ λόγος θόρυβος οὔτε ὅσος ὁ εἰμί ἄθλιος ἀπό ὁ συνεχής δή ὀδύνη καί πόνος , οὗτος τοίνυν ἑκάτερος ὁ ψῆφος ὁ ἀλήθεια ἀποφέρω ἐπανορθόω πειρατέον διήγησις ὁ τε ὑπάρχω ἐγώ ὁ τε ἔτι νῦν εἰμί , ὡς οἶδα ἅπας , ὅτι ἐγώ ὁ ὁ τυγχάνω κεράννυμι ὁ θεός καί οὔτε εὐδαίμων A = codex Augustanus ( Monacensis gr . 483 ) C = codex Chisianus Ρ = codex Palatinus ( Vat . Pal . gr . 282 ) Β = codex Barberinus II 41 V = codex Vindobonensis phil . gr . XCIII L = codex Laurentianus LVII 20 Plan = Maximi Planudis in codice Heidelbergensi 129 excerpta Ferr in marg = lectiones margini exemplaris mei editionis Ferrariensis adscriptae ( cf . p . 68 ) Mor = editio Morelliana Re = Reiskius οὔτε ἄθλιος ἐγώ , Νέμεσις δέ ἐγώ μή βάλλω βέλος . 2 . Πρῶτος τοίνυν , εἰμί καί ὅδε εἰς εὐτυχία | φέρω πόλις πολίτης εἰμί μέγας τε καί ὀνομαστός , ἀθρέω μέν τις ὁ Ἀντίοχος ὁ μέγεθος καί οἷος τις αὐτός καί πόσος νέμω γῆ καί ὄις μέν πίνω πηγή , οἷος δέ ζέφυρος τρυφάω , εἰμί δέ καί οὐ ὁράω ὁ πόλις ἀκοή πᾶς ἐφίστημι . ποῖος γάρ ἤπειρος ἢ ποῖος θάλασσα μυχός , οἷ ὁ κλέος οὖον πορεύω ὁ Ἄστυ ; ἐν δή μέγας μέγας εἰμί συμβαίνω γένος ἐμός παιδεία τε καί πλοῦτος καί χορηγία καί ἀγών καί λόγος , ὅσος φορός ἄρχω ἀπαντάω .
libanius.oratio-i 3
οἴον - τᾶι δέ | τινες τὸν ἐμὸν ἐπίπαππον ἐξ Ἰταλίας ἥκειν ὑπὸ λόγου τινὸς τῇ ’κείνων γλώττῃ ποιηθέντος ἠπα — τημένοι . ὁ δὲ ἄρα τὸ μὲν εἶχε ποιεῖν , ἦν δὲ οὐκ ἄλ - λοθεν . ἐκοσμεῖτο δὲ οὐ μᾶλλον φωνῇ τῇ ’κείνων ἢ μαντικῇ , ᾗ δὴ καὶ ἀπολουμένους προῄδει τοὺς υἱεῖς τοὺς ἑαυτοῦ σιδήρῳ καλούς τε ὄντας καὶ μεγάλους καἰ · εἰπεῖν ἱκανούς . τοῦτο ἡμῖν χρημάτων μεγάλων ἐκένωσε τὸν οἶκον , ὥστε ὁ πατὴρ οὑμὸς ἀδελφὰς ἐπιγάμους ἐλεούμενος ἔτρεφε . τῷ δ’ αὖ πρὸς μητρὸς πάππῳ τἄλλα τε ὄντι λαμπρῷ καὶ ῥητορικῷ μόλις διαφυγόντι τὸν ὅμοιον θάνατον ἡ τελευτὴ συνέβη νόσῳ δύο προμά - χοις τὴν βουλὴν παραδόντι , οἱν ὁ μὲν ἐπ’ | ἀρχῇ κατέ - λῦσε τὸν βίον , ὁ δὲ ἀρχὴν ἀπωσάμενος . οὐκοῦν ἐν τούτοις τὰ μὲν ἡμέρου , τὰ δὲ οὐ τοιαύτης τύχης .
Lemmas: οἷος - ὁ δέ | τις ὁ ἐμός ἐπίπαππος ἐκ Ἰταλία ἥκω ὑπό λόγος τις ὁ ἐκεῖνος γλῶσσα ποιέω κώληψ — τήμενος . ὁ δέ ἄρα ὁ μέν ἔχω ποιέω , εἰμί δέ οὐ ἄλμα - Λόθε . κοσμέω δέ οὖον μᾶλλον φωνή ὁ ἐκεῖνος ἢ μαντικός , ὅς δή καί ἀπόλλυμι πρόοιδα ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ σίδηρος καλός τε εἰμί καί μέγας καίω · εἶπον ἱκανός . οὗτος ἐγώ χρῆμα μέγας κενόω ὁ οἶκος , ὥστε ὁ πατήρ ἐμός ἀδελφή ἐπίγαμος ἐλεέω τρέφω . ὁ δέ αὖος πρός μήτηρ πάππος ἄλλος τε εἰμί λαμπρός καί ῥητορικός μόλις διαφεύγω ὁ ὅμοιος θάνατος ὁ τελευτή συμβαίνω νόσος δύο Πρόμα - χόω ὁ βουλή παραδίδωμι , ὅς ὁ μέν ἐπί | ἀρχή κατέ - λύω ὁ βίος , ὁ δέ ἀρχή ἀπωθέω . οὐκοῦν ἐν οὗτος ὁ μέν ἥμερος , ὁ δέ οὖον τοιοῦτος τυγχάνω .
libanius.oratio-i 4
Γήμας δὲ τὴν ἐκ τοιούτων οὑμὸς πατὴρ τρεῖς παῖδας ποιησάμενος , ὧν ἐγὼ μέσος , ᾤχετο πρὸ ἀκμῆς μικρὰ ἐκ πολλῶν κεκομισμένος , καὶ εὐθὺς τῆς μητρὸς ἐπ’ ἐκείνῳ ὁ πατήρ . δείσασα δὲ ἡ μήτηρ ἐπιτρόπων κακίαν καὶ ὑπὸ σωφροσύνης τὰς τοῦ δεῖν εἰς λόγους ἰέναι σφίσιν ἀνάγκας αὐτὴ πάντα ἡμῖν ἀξιοῦσα εἶναι τῶν μὲν ἄλλων εὖ μάλα εἴχετο σὺν πόνῳ , τελοῦσα δὲ ἀργύριον τοῖς ἐπὶ τοῦ παιδεύειν οὐκ ᾔδει χαλεπῆναι πρὸς καθεύδοντα | παῖδα φιλούσης εἶναι νομίζουσα τὸ μηδαμῆ μηδαμῶς ἀνιᾶν τὸν ἑαυτῆς , ὥστε τοῦ ἔτους τὸ πλέον εἰς ἀγροὺς ἡμῖν μᾶλλον ἢ λόγους ἀναλοῦ - σθαι .
Lemmas: γαμέω δέ ὁ ἐκ τοιοῦτος ἐμός πατήρ τρεῖς παῖς ποιέω , ὅς ἐγώ μέσος , οἴχομαι πρό ἀκμή μικρός ἐκ πολύς κομίζω , καί εὐθύς ὁ μήτηρ ἐπί ἐκεῖνος ὁ πατήρ . δείδω δέ ὁ μήτηρ ἐπίτροπος κακία καί ὑπό σωφροσύνη ὁ ὁ δήω εἰς λόγος εἶμι σφεῖς ἀνάγκη αὐτός πᾶς ἐγώ ἀξιόω εἰμί ὁ μέν ἄλλος εὕω μάλα ἔχω σύν πόνος , τελέω δέ ἀργύριον ὁ ἐπί ὁ παιδεύω οὐ οἶδα χαλεπαίνω πρός καθεύδω | παῖς φιλέω εἰμί νομίζω ὁ μηδαμῆ μηδαμῶς ἀνιάω ὁ ἑαυτοῦ , ὥστε ὁ ἔτος ὁ πλέω εἰς ἀγρός ἐγώ μᾶλλον ἢ λόγος ἀναλόω - ἕπομαι .
libanius.oratio-i 5
τεττάρων δή μοι τουτονὶ διελθόντων τὸν τρόπον ἐνιαυτῶν πέμπτου τε ἐπὶ τοῖς δέκα ἡπτόμην καί με εἰσήρχετο δριμύς τις ἔρως τῶν λόγων · ὥστε ἠμέληντο μὲν αἰ τῶν ἀγρῶν χάριτες , ἐπέπραντο δὲ περιστεραί , δεινὸν θρέμμα καταδουλώσασθαι νέον , ἅμιλλαι δὲ ἵππων καὶ τὰ τῆς σκηνῆς πάντα ἀπέρριπτο , καὶ ᾧ δὴ διαφερόντως ἐξέπληξα καὶ νεότητα καὶ γῆρας , ἀθέατος ἔμεινα μονομαχιῶν ἐκείνων , ἐν αἷς ἔπιπτόν τε καὶ ἐνίκων ἄνδρες , οὓς ἔφησθα ἂν μαθητὰς εἶναι τῶν ἐν Πύλαις τριακοσίων . ὁ μὲν δὴ ταῦτα λειτουρ - γῶν ἦν θεῖος ἐμὸς πρὸς μητρὸς ἐκάλει τέ με ὀψόμενον , ἐγὼ δὲ ἄρα ὑπὸ τῶν βιβλίων εἰχόμην . λόγος γε τὸν σοφιστὴν ἐκεῖνον μαντεύσασθαι περὶ ἐμοῦ πόρρωθεν , | ὅ δὴ καὶ τετέλεσται .
Lemmas: τέσσαρες δή ἐγώ οὗτος διέρχομαι ὁ τρόπος ἐνιαυτός πέμπτος τε ἐπί ὁ δέκα ἅπτω καί ἐγώ εἰσέρχομαι δριμύς τις Ἔρως ὁ λόγος · ὥστε ἀμελέω μέν ὁ ὁ ἀγρός χάρις , πέρνημι δέ περιστερά , δεινός θρέμμα καταδουλόω νέος , ἅμιλλα δέ ἵππος καί ὁ ὁ σκηνή πᾶς ἀπορρίπτω , καί ὅς δή διαφερόντως ἐκπλήσσω καί νεότης καί γῆρας , ἀθέατος μένω μονομαχία ἐκεῖνος , ἐν ὅς πίπτω τε καί νικάω ἀνήρ , ὅς φημί εἄν μαθητής εἰμί ὁ ἐν Πύλαι τριακόσιοι . ὁ μέν δή οὗτος λειτός - γῆ εἰμί θεῖος ἐμός πρός μήτηρ καλέω τε ἐγώ ὁράω , ἐγώ δέ ἄρα ὑπό ὁ βιβλίον ἔχω . λόγος γε ὁ σοφιστής ἐκεῖνος μαντεύομαι περί ἐγώ πόρρωθεν , | ὅς δή καί τελέω .
libanius.oratio-i 6
ποῦ δὴ τὴν ὀρφανίαν θήσο - μὲν ; καὶ ἥδιστα μὲν ἂν ἐπεῖδον τὸν πατέρα ἐν γήρᾳ , εὖ μέντοι τοῦτό γε οἶδα , ὡς νῦν ἂν ἦν ἐν ἑτέρᾳ ἀτραπῷ βίου τοῦ πατρός μοι προβάντος εἰς πολιάν . ἀντεξετάζων δή τις τὰ νῦν [ τὰ ] παρόντα ἐκείνοις , λέγω φροντίσιν ἢ δίκαις ἢ καὶ νὴ Δία γε θρόνοις ἀρχῶν , οὐ χαλεπῶς ἂν καὶ οὕτω γ’ ἀνεύροι , ποτέρωσε τοῦτο τιθεὶς ὀρθῶς ἂν εἴη τεθεικώς .
Lemmas: ποῦ δή ὁ ὀρφανία τίθημι - μέν ; καί ἡδύς μέν εἄν ἐφοράω ὁ πατήρ ἐν γῆρας , εὕω μέντοι οὗτος γε οἶδα , ὡς νῦν εἄν εἰμί ἐν ἕτερος ἀτραπός βίος ὁ πατήρ ἐγώ προβαίνω εἰς πολιός . ἀντεξετάζω δή τις ὁ νῦν [ ὁ ] πάρειμι ἐκεῖνος , λέγω φροντίς ἢ δίκη ἢ καί νή Ζεύς γε θρόνος ἀρχή , οὖον χαλεπῶς εἄν καί οὗτος γε ἀνευρίσκω , ποτέρωσε οὗτος τίθημι ὀρθῶς εἄν εἰμί τίθημι .
libanius.oratio-i 7
ἀλλὰ μὴν τήν γε τῆς μητρὸς σωφροσύνην , ἣ μυρίους ἀπὸ τῶν θυρῶν ἀπήλασεν , οὐδ’ ἂν ὁ σφόδρα ἡδονῶν | ἥττων τολμῆσαί μοι δοκεῖ μὴ συγχωρῆσαι παίδων εἶναι εὐτυχῶν , εἰ δὴ καλὸν μὲν τὸ σὺν παρρησίᾳ ζῆν , ποιεῖ δὲ ταύτην οὐ τὰ αὐτῷ τινι βεβιωμένα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ’κεί - νοις ἐξ ὧν ἔφυ , ὡς πολλοί γε ἀμέμπτους σφᾶς αὐτοὺς παρασχόμενοι γονέων ἐπεστομίσθησαν ὀνείδεσι . 8 . Πάλιν τοίνυν τὸ μὲν παρ’ ἄνδρα πεφοιτηκέναι λόγων προχέοντα κάλλος εὐδαίμονος φοιτητοῦ , τὸ δὲ μὴ ὁπόσον ἄξιον , ἀλλ’ ὁπότε μὲν ἀφωσιούμην , φοιτᾶν , κινοῦντος δὲ ἤδη πρὸς μαθήσεις ἔρωτος οὐκ ἔχειν τὸν μεταδώσοντα θανάτῳ σβεσθέντος τοῦ ῥεύματος , τουτὶ δὲ ἀθλίου . ποθῶν μὲν τοίνυν τὸν οὐκέτ’ ὄντα , χρώ - μενος δὲ τοῖς οὖσιν , εἰδώλοις γέ τισι σοφιστῶν , ὥσπερ οἱ τοῖς ἐκ κριθῶν ἄρτοις ἀπορίᾳ γε τοῦ βελτίονος , ἐπειδὴ ἤνυτον οὐδέν , ἀλλ’ ἦν κίνδυνος ἡγεμόσι τυ - φλοῖς ἑπόμενον εἰς βάραθρον ἀμαθίας πεσεῖν , τοῖς μὲν χαίρειν | εἶπον , παύσας δὲ τὴν μὲν ψυχὴν τοῦ τίκτειν , τὴν δὲ γλῶτταν τοῦ λέγειν , τὴν δὲ χεῖρα τοῦ γράφειν ἒν ἔδρων μόνον , μνήμῃ τὰ τῶν παλαιῶν ἐκτώμην συνὼν ἀνδρὶ μνημονικωτάτῳ τε καὶ οἵῳ τῶν παρ’ ἐκείνοις καλῶν ἐμπείρους ἀπεργάζεσθαι νέους . καὶ οὕτω δή τι αὐτῷ προσεκείμην ἀκριβῶς , ὥστ’ οὐδ᾿ ἀπαλλαττομένου τῶν νέων ἀπηλλαττόμην , ἀλλὰ καὶ δι ἀγορᾶς , ἐν χεροῖν τε ἡ βίβλος . καὶ ἔδει τι τὸν ἄνδρα καὶ πρὸς ἀνάγκην λέγειν , ἣν ἐν τῷ παραχρῆμα μὲν δῆλος ἦν δυσχεραίνων , χρόνοις δὲ ἐν ὑστέροις ἐπῄνει .
Lemmas: ἀλλά μήv ὁ γε ὁ μήτηρ σωφροσύνη , ὅς μυρίος ἀπό ὁ θύρα ἀπελαύνω , οὐδέ εἄν ὁ σφόδρα ἡδονή | κακός τολμάω ἐγώ δοκέω μή συγχωρέω παῖς εἰμί εὐτυχέω , εἰμί δή καλός μέν ὁ σύν παρρησία ζῶ , ποιέω δέ οὗτος οὖον ὁ αὐτός τις βιόω μόνος , ἀλλά καί ὁ κεῖος - νόος ἐκ ὅς φύω , ὡς πολύς γε ἄμεμπτος σφεῖς αὐτός παρέχω γονεύς ἐπιστομίζω ὄνειδος . 8 . πάλιν τοίνυν ὁ μέν παρά ἀνήρ φοιτάω λόγος προχέω κάλλος εὐδαίμων φοιτητής , ὁ δέ μή ὁπόσος ἄξιος , ἀλλά ὁπότε μέν ἀφοσιόω , φοιτάω , κινέω δέ ἤδη πρός μανθάνω Ἔρως οὐ ἔχω ὁ μεταδίδωμι θάνατος σβέννυμι ὁ ῥεῦμα , οὗτος δέ ἄθλιος . ποθή μέν τοίνυν ὁ οὐκέτι εἰμί , χράω - μένος δέ ὁ εἰμί , εἴδωλον γε τις σοφιστής , ὥσπερ ὁ ὁ ἐκ κριθή ἄρτος ἀπορία γε ὁ ἀγαθός , ἐπεί ἀνύω οὐδείς , ἀλλά εἰμί κίνδυνος ἡγεμών ὅς - φλέω ἕπω εἰς βάραθρον ἀμαθία πίπτω , ὁ μέν χαίρω | εἶπον , παύω δέ ὁ μέν ψυχή ὁ τίκτω , ὁ δέ γλῶσσα ὁ λέγω , ὁ δέ χείρ ὁ γράφω ἐν δράω μόνος , μνήμη ὁ ὁ παλαιός κτάομαι σύνειμι ἀνήρ μνημονικός τε καί οἷος ὁ παρά ἐκεῖνος καλός ἔμπειρος ἀπεργάζομαι νέος . καί οὗτος δή τίς αὐτός πρόσκειμαι ἀκριβῶς , ὥστε οὐδέ ἀπαλλάσσω ὁ νέος ἀπαλλάσσω , ἀλλά καί Ζεύς ἀγορά , ἐν χείρ τε ὁ βίβλος . καί ἐσθίω τίς ὁ ἀνήρ καί πρός ἀνάγκη λέγω , ὅς ἐν ὁ παραχρῆμα μέν δῆλος εἰμί δυσχεραίνω , χρόνος δέ ἐν ὕστερος ἐπαινέω .
libanius.oratio-i 9
πέντε ταῦτα ἔτη ἦν ἁπάσης μοι τῆς ψυχῆς ἐκεῖσε τετραμμένης , καὶ συνέπραττεν ὁ δαίμων οὐδενὶ νοσή - ματι τὸν δρόμον ὑποσκελίζων , ἐπεὶ καὶ ὃ προσέπεσε τῇ κεφαλῇ — ἦν δὲ τοιόνδε · ἐν τοῖς Ἀχαρνεῦσι τοῖς Ἀριστοφάνους ἦν καθημένῳ τῷ γραμματιστῇ παρεστη - κώς , ὁ δὲ ἥλιος οὕτω παχέσιν ἐκέκρυπτο νέφεσιν , ὥστ’ ἤδη τινὰ νύκτα ἐκείνην τὴν ἡμέραν προσειπεῖν . μέγα δὲ κτυπήσαντος τοῦ Δῖός καὶ ἅμα κεραυνὸν ἀφέντος ἐπέπληκτο μὲν τῷ πυρὶ τὰ ὄμματα , ἐπέπληκτο δὲ ἡ κεφαλὴ τῇ βροντῇ . καὶ ᾤμην μὲν οὐδὲν ἐνιδρῦσθαι μοι δεινόν , ἀλλ’ αὐτίκα λήξειν τὴν ταραχήν , ἀπελθὼν δὲ οἴκαδε καὶ ἐπ’ ἀρίστῳ κατακλιθεὶς | βροντῆς τε ἐκεί - νῆς ἐδόκουν ἀκούειν κεραυνόν τε ἐκεῖνον τὴν οἰκίαν παραθεῖν ἱδρῶτά τ’ ἐκίνει τὸ δέος καὶ ἀναπηδήσας ἐκ τῶν σιτίων ἐπὶ τὴν κλίνην καταφεύγω . σιγᾶν δὲ ᾤμην δεῖν τοῦτο καὶ φυλάττειν ἄρρητον , ἀλλὰ μὴ κοι - νώσας ἰατροῖς εἰς φάρμακά τε καὶ τὰ ἀπὸ τῆς τέχνης ἐκ τῶν εἰωθότων ἑλκυσθεὶς ἀνιᾶσθαι .
Lemmas: πέντε οὗτος ἔτος εἰμί ἅπας ἐγώ ὁ Ψυχή ἐκεῖσε τρέπω , καί συμπράσσω ὁ δαίμων οὐδείς νοσέω - μάτι ὁ δρόμος ὑποσκελίζω , ἐπεί καί ὅς προσπίπτω ὁ κεφαλή — εἰμί δέ τοιόσδε · ἐν ὁ Ἀχαρνεύς ὁ Ἀριστοφάνης εἰμί κάθημαι ὁ γραμματιστής παρίστημι - Κῶς , ὁ δέ ἥλιος οὗτος παχύς κρύπτω νέφος , ὥστε ἤδη τις νύξ ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα προσεῖπον . μέγας δέ κτυπέω ὁ Δῖος καί ἅμα κεραυνός ἀφίημι ἐπιπλήσσω μέν ὁ πῦρ ὁ ὄμμα , ἐπιπλήσσω δέ ὁ κεφαλή ὁ βροντή . καί οἴομαι μέν οὐδείς ἐνιδρύω ἐγώ δεινός , ἀλλά αὐτίκα λήγω ὁ ταραχή , ἀπέρχομαι δέ οἴκαδε καί ἐπί ἀγαθός κατακλίνω | βροντή τε ἐκεῖ - νῆς δοκέω ἀκούω κεραυνός τε ἐκεῖνος ὁ οἰκίον παραθέω ἱδρώς τε κινέω ὁ δέος καί ἀναπηδάω ἐκ ὁ σιτίον ἐπί ὁ κλίνη καταφεύγω . σιγάω δέ οἴομαι δήω οὗτος καί φυλάσσω ἄρρητος , ἀλλά μή κέω - νοέω ἰατρός εἰς φάρμακον τε καί ὁ ἀπό ὁ τέχνη ἐκ ὁ εἴωθα ἕλκω ἀνιάω .
libanius.oratio-i 10
τοῦτο καὶ εἰς ῥίζας ἤγαγε τὴν συμφορὰν ἐκβληθεῖσαν ἄν , ὥς φασιν , ἐν προοιμίοις οὐ σὺν πόνῳ . διὰ τοῦτο καὶ συναπεδήμησέ μοι τὸ κακὸν αὐξόμενον τὴν αὔξην τὴν ἑαυτοῦ δεῦρό τε ἀφῖκται πάλιν τροπὰς μέν τινας τρε - πόμενον , οὐ μὴν τοῦ γε ἐλαύνειν παυόμενον , ἐπεὶ καὶ ὁπότε δοκεῖ χαλᾶν , οὐ παντάπασι λήγει λήγει — ἀλλ’ ὅπερ ἔφην , πλὴν τοῦδε τηνικαῦτα τἄλλα ἦν ἄνοσος , καὶ οὐδὲ τοῦτο εἶργε μὴ ἀπολαύειν τῶν παιδικῶν . 11 . Συνειλεγμένων τοίνυν εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ὑπὲρ τοὺς ἄλλους κατὰ λόγου δύναμιν θαυμαζομένων ἀν - δρῶν ὁρμῆς τε με ἐπὶ τοῦτον εἰσελθούσης τὸν βίον — ἦν γάρ τις ἑταῖρος ἐμοὶ Καππαδόκης , Ἰασίων ὄνομα αὐτῷ , βραδέως | μὲν ἥκων ἐπὶ λόγους , φιλοπονίᾳ δέ , εἴπερ τις ἄλλος , ἡδόμενος — οὗτος ὁ Ἰασίων , ἃ παρ’ ἀνδρῶν πρεσβυτέρων Ἀθηνῶν τε πέρι καὶ τῶν αὐτόθι δρωμένων ἐδέδεκτο , καθ’ ἡμέραν ὡς εἰπεῖν πρὸς ἐμὲ ἐμυθολόγει Καλλινίκους τέ τινας καὶ Τληπολέμους ἑτέρων τε οὐκ ὀλίγων σοφιστῶν διηγούμενος σθέ - νος λόγους τε οἷς ἀλλήλων ἐκράτησάν τε καὶ ἐκρα - τήθησαν , ὑφ’ ὧν τις ἐπιθυμία τοῦ χωρίου κατελάμ - βανέ μοι τὴν ψυχήν .
Lemmas: οὗτος καί εἰς ῥίζα ἄγω ὁ συμφορά ἐκβάλλω ἄν , ὅς φημί , ἐν προοίμιον οὖον σύν πόνος . διά οὗτος καί συναποδημέω ἐγώ ὁ κακός αὐξάνω ὁ αὔξη ὁ ἑαυτοῦ δεῦρο τε ἀφικνέομαι πάλιν τροπή μέν τις τρες - πίνω , οὖον μήv ὁ γε ἐλαύνω παύω , ἐπεί καί ὁπότε δοκέω χαλάω , οὖον παντάπασι λήγω λήγω — ἀλλά ὅσπερ φημί , πλήν ὅδε τηνικαῦτα ἄλλος εἰμί ἄνοσος , καί οὐδέ οὗτος εἴργω μή ἀπολαύω ὁ παιδικός . 11 . συλλέγω τοίνυν εἰς ὁ ψυχή ὁ ὑπέρ ὁ ἄλλος κατά λόγος δύναμις θαυμάζω εἰς - δράω ὁρμή τε ἐγώ ἐπί οὗτος εἰσέρχομαι ὁ βίος — εἰμί γάρ τις ἑταῖρος ἐγώ Καππαδόκης , Ἰασίων ὄνομα αὐτός , βραδύς | μέν ἥκω ἐπί λόγος , φιλοπονία δέ , εἴπερ τις ἄλλος , ἥδομαι — οὗτος ὁ Ἰασίων , ὁ παρά ἀνήρ πρέσβυς Ἀθῆναι τε περί καί ὁ αὐτόθι δράω δέχομαι , κατά ἡμέρα ὡς εἶπον πρός ἐγώ μυθολογέω Καλλίνικος τε τις καί Τληπόλεμος ἕτερος τε οὐ ὀλίγος σοφιστής διηγέομαι σθέ - Μύκονος λόγος τε ὅς ἀλλήλων κρατέω τε καί Κρής - τίθημι , ὑπό ὅς τις ἐπιθυμία ὁ χωρίον κατελάμ - Βανός ἐγώ ὁ Ψυχή .
libanius.oratio-i 12
τοῦτο μὲν δὴ ὕστερον ἔμελ - λον ἐκλαλήσειν , ὡς εἴη μοι πλευστέον , τῆς φήμης δὲ τῶν πόνων οὓς ἐπόνουν , κατεχούσης τὴν πόλιν καὶ τῆς γε ἐν ὥρᾳ σωφροσύνης — λέγω γὰρ οὖν σωφροσύνης πέρι θαρρούντως ζώντων ἔτι μοι μαρτύρων , οἱ βουλο - μένων ὑμῶν ἀναστάντες μαρτυρήσουσιν , ὁρῶ γὰρ αὐτῶν οὐκ ὀλίγους ἐνταυθοῖ καθημένους , ἦν δὲ ἀνάλωτος οὐ φρουρᾷ καὶ φόβοις παιδαγωγῶν , οὓς ἀσθενεῖς πέφυκεν ὀρφανία νέου ποιεῖν , ἀλλὰ προνοίᾳ Τύχης , δι’ ἣν αὐτός τε ἐμαυτοῦ φύλαξ ἦν ἄλλους τε ἐρρυόμην παι - διάς τε ἔπαυον ἐπιζημίους , ἐφ’ ἃς τοὺς λόγους ῥίψαν - τες οὐκ ὀλίγοι τῶν νέων ἐφέροντο — γεμούσης δὴ τοῦ περὶ ἀμφοῖν τοῖν ἀγαθοῖν λόγου τῆς πόλεως ἁπά - σὴς οἱ παρθένους τρέφοντες πατέρες διὰ τοῖν θείοιν τοῖν ἐμοῖν ᾔεσαν ἐπ’ ἐμὲ πλήθει προικὸς ἕτερος ἕτερον παριόντες , ἀλλ’ ἐμὸν οὔποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον , οἶμαι δὲ κατὰ τὸν Ὀδυσσέα καὶ θεῖον ὑπεριδεῖν ἂν γάμον πρὸς τὸν Ἀθηνῶν καπνόν .
Lemmas: οὗτος μέν δή ὕστερος μέλω - λος ἐκλάλησις , ὡς εἰμί ἐγώ πλευστέος , ὁ φήμη δέ ὁ πόνος ὅς πονέω , κατέχω ὁ πόλις καί ὁ γε ἐν ὥρα σωφροσύνη — λέγω γάρ οὖν σωφροσύνη περί θαρσούντως ζῶ ἔτι ἐγώ μάρτυς , ὁ βουλο - Μένων σύ ἀνίστημι μαρτυρέω , ὁράω γάρ αὐτός οὐ ὀλίγος ἐνταυθοῖ κάθημαι , εἰμί δέ ἀνάλωτος οὖον φρουρά καί φόβος παιδαγωγός , ὅς ἀσθενής φύω ὀρφανία νέος ποιέω , ἀλλά πρόνοια Τύχη , διά ὅς αὐτός τε ἐμαυτοῦ φύλαξ εἰμί ἄλλος τε ῥέω παῖς - Διᾶς τε παύω ἐπιζήμιος , ἐπί ὅς ὁ λόγος ῥίπτω - αἱρέω οὐ ὀλίγος ὁ νέος φέρω — γέμω δή ὁ περί ἄμφω ὁ ἀγαθός λόγος ὁ πόλις ἄπα - σής ὁ παρθένος τρέφω πατήρ διά ὁ θεῖον ὁ ἐμός ἔρχομαι ἐπί ἐγώ πλῆθος προίξ ἕτερος ἕτερος πάρειμι , ἀλλά ἐμός οὔποτε θυμός ἐν στῆθος πείθω , οἴομαι δέ κατά ὁ Ὀδυσσεύς καί θέω ὑπέρ-εἶδον εἄν γάμος πρός ὁ Ἀθῆναι καπνός .
libanius.oratio-i 13
ἡ μὲν οὖν μήτηρ | ἐδάκρυεν οὐδὲ τὸν λόγον ἀνεχομένη τοῦ ἔργου , τοῖν θείοιν δὲ ὁ πρεσβύτερος τῇ μὲν ᾤετο βοη - θεῖν δεῖν , ἐμὲ δὲ ἐκέλευεν ἀδυνάτων ἀφεστάναι , μηδὲ γὰρ εἰ σφόδρα ἐρῴην , ἐπιτρέψειν αὑτόν . τὰ Ὀλύμ - πῖα δὲ τοῦ νεωτέρου ποιήσαντος τῷ Διὶ καὶ ἐμοῦ τῆς ἀνάγκης ἡττημένου ζημιοῖ μὲν ὁ δαίμων τὴν πόλιν , μᾶλλον δὲ πᾶσαν τὴν γῆν τῇ Πανολβίου τελευτῇ , τουτὶ γὰρ ὄνομα τῷ πρεσβυτέρῳ τῶν θείων , τῆς μη - τρὸς δὲ πρὸς τὸν ἕτερον οὐκέτι τὰ αὐτὰ τοῖς δάκρυσι δυναμένης , ἦν γὰρ δὴ ὁ Φασγάνιος οἷος οἴκτῳ βλα - βερῷ μὴ ἐνδιδόναι , τὴν μὲν πείθει λύπην οὐ μακρὰν καρποὺς μεγάλους ὑπισχνουμένην ἐνεγκεῖν , ἐμοὶ δὲ ἀνοίγει τὰς πύλας . 14 . Ἐν τοῖς εἰρημένοις οὐκ ἄδηλον , ὅ,τι μὲν εὔδαι - μον , ὅ,τι δὲ οὐ τοιοῦτον . ἐξεληλακὼς δὲ ἤδη τότε ἄρα ᾐσθανόμην , ὡς δεινῶς πικρὸν ἀπολιπεῖν οἰκείους . ἐφε - ρόμην οὖν σὺν ὀδυρμοῖς τε καὶ ὀδύνῃ , πυκνὰ φόμενος πόθῳ τῆς τῶν τειχῶν ὄψεως . μέχρι μὲν Τυά - νῶν δάκρυα , ἐντεῦθεν δὲ σὺν πυρετῷ δάκρυα . δυοῖν δὲ ἐπιθυμίαιν μαχομέναιν ὁ τῆς αἰσχύνης φόβος θα - τέρᾳ προσγενόμενος ἐκεῖσε ἐποίησε τὴν ῥοπήν , ὥστε ἔδει νοσοῦντα ὁδοιπορεῖν . τοῦ νοσήματος δὲ ὑπὸ τῆς πορείας αὐξανομένου διαπλέω μὲν τὸν Βόσπορον μικρόν τι νεκροῦ διαφέρων , καὶ οἱ ὀρεῖς δὲ | ταὐτὸν ἐπεπόν - θεσαν , ἐν ᾧ δὲ εἶχον ἐλπίδας ὡς βασιλείοις με πέμ - ψοντι παρὰ τὴν Ἀθηνᾶν ζεύγεσιν , οὗτος μὲν ἐξεπε - πτώκει τῆς πολλῆς ἐκείνης ῥώμης καὶ τἄλλα δὴ προ - θυμότατα ξενίζων ἒν τοῦτο ἔφη μὴ δύνασθαι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν μήτηρ | δάκρυ οὐδέ ὁ λόγος ἀνέχω ὁ ἔργον , ὁ θεῖον δέ ὁ πρέσβυς ὁ μέν οἴομαι βοή - θέω δήω , ἐγώ δέ κελεύω ἀδύνατος ἀφίστημι , μηδέ γάρ εἰμί σφόδρα ἐράω , ἐπιτρέπω ἑαυτοῦ . ὁ Ὀλύμ - Πῖα δέ ὁ νέος ποιέω ὁ Ζεύς καί ἐγώ ὁ ἀνάγκη ἡσσάομαι ζημιόω μέν ὁ δαίμων ὁ πόλις , μᾶλλον δέ πᾶς ὁ γῆ ὁ Πανόλβιος τελευτή , οὗτος γάρ ὄνομα ὁ πρέσβυς ὁ θεῖον , ὁ μη - τρος δέ πρός ὁ ἕτερος οὐκέτι ὁ αὐτός ὁ δάκρυ δύναμαι , εἰμί γάρ δή ὁ Φασγανίος οἷος οἶκτος βλα - Βερώ μή ἐνδίδωμι , ὁ μέν πείθω λύπη οὖον μακράν καρπός1 μέγας ὑποσχέθω φέρω , ἐγώ δέ ἀνοίγω ὁ πύλη . 14 . ἐν ὁ εἴρω οὐ ἄδηλος , ὅστις μέν ὕδης - νυμφότιμον , ὅστις δέ οὖον τοιοῦτος . ἐξελαύνω δέ ἤδη τότε ἄρα αἰσθάνομαι , ὡς δεινῶς πικρός ἀπολείπω οἰκεῖος . εφέ - ῥόμος οὖν σύν ὀδυρμός τε καί ὀδύνη , πυκνός φέρω πόθος ὁ ὁ τεῖχος ὄψις . μέχρι μέν Τυά - νάω δάκρυ , ἐντεῦθεν δέ σύν πυρετός δάκρυ . δύο δέ ἐπιθυμία μάχομαι ὁ ὁ αἰσχύνη φόβος ἀνταπόλλυμι - τέρος προσγίγνομαι ἐκεῖσε ποιέω ὁ ῥοπή , ὥστε ἐσθίω νοσέω ὁδοιπορέω . ὁ νόσημα δέ ὑπό ὁ πορεία αὐξάνω διαπλέω μέν ὁ Βόσπορος μικρός τίς νεκρός διαφέρω , καί ὁ ὄρνυμι δέ | αὐτός ἐπέπω - τίθημι , ἐν ὅς δέ ἔχω ἐλπίς ὡς βασίλειος ἐγώ πέμπω - ψοντι παρά ὁ Ἀθηνᾶ ζεῦγος , οὗτος μέν ἐκπίνω - πτώξ ὁ πολύς ἐκεῖνος ῥώμη καί ἄλλος δή προ - θυμός ξενίζω ἐν οὗτος φημί μή δύναμαι .
libanius.oratio-i 15
ἐγὼ δὲ εἰς τὴν θάλασσαν ἔβλεπον ἤδη κεκλεισμένην ὑπὸ τῆς ὥρας ναυτίλοις , ἐντυχὼν δέ τινι λαμπρῷ κυβερνήτῃ μνησθείς τε χρυσίου πείθω ῥᾳδίως καὶ ἐμβὰς χὼν τοῦ Ποσειδῶνος ἐκομιζόμην τερπόμενος , Πέριν - θόν τε παραπλέων Ῥοίτειόν τε καὶ Σίγειον καὶ τὴν τὰ δεινότατα παθοῦσαν , τὴν Πριάμου πόλιν ἀπὸ τῶν κατα - στρωμάτων ὁρῶν τόν τε Αἰγαῖον διέδραμον οὐ χείρονι πνεύματι χρησάμενος Νέστορος , ὥστε μοι κέρδος γενέ - σθαι τὴν ἀδυναμίαν τοῦ ξένου .
Lemmas: ἐγώ δέ εἰς ὁ θάλασσα βλέπω ἤδη καλέω ὑπό ὁ ὥρα ναυτίλος , ἐντυγχάνω δέ τις λαμπρός κυβερνήτης μιμνήσκω τε χρυσίον πείθω ῥᾳδίως καί ἐμβαίνω χόω ὁ Ποσειδῶν κομίζω τέρπω , Περίν - θον τε παραπλέω Ῥοίτειον τε καί Σίγειον καί ὁ ὁ δεινός πάθος , ὁ Πρίαμος πόλις ἀπό ὁ κατά - στρῶμα ὁράω ὁ τε Αἰγαῖον διατρέχω οὖον χείρων πνεῦμα χράω Νέστωρ , ὥστε ἐγώ κέρδος γενή - ἕπομαι ὁ ἀδυναμία ὁ ξένος .
libanius.oratio-i 16
καταπλεύσας οὖν εἰς Γεραιστόν , ἔπειτα εἰς λιμένα τινὰ Ἀθηναίων , οὗ δὴ καὶ ἐκοιμήθην , τῆς ἐπιούσης ἐν ἄστει τε ἦν ἑσπέ - ρας καὶ ἐν χερσὶν ὧν οὐκ ἂν ἐβουλόμην , ἔπειτα τῆς ὑστεραίας ἐν ἑτέρων αὖ χερσὶν ὧν οὐδὲ τούτων ἐβου - λόμην · οὗ δὲ ἦλθον μετασχήσων , τοῦτον οὐδ’ ὁρᾶν εἶχον ἐν πίθῳ μικροῦ καθειργμένος , οἷα τὰ ’κείνων εἰς τοὺς ἀφικνουμένους τῶν νέων . ἐβοῶμεν δὴ διεστηκότες , ὁ σοφιστὴς μὲν | ἐμοῦ , ’κείνου δὲ ἐγὼ στερόμενος · τοῖς ἔχουσι δὲ λόγος οὐδεὶς τῆς βοῆς , ἀλλ’ Ἀριστό - δῆμος μέχρι τῶν ὅρκων ἐτηρούμην ὁ Σύρος . ὀμωμο - κότι δὲ ἤδη τοῖς παροῦσιν ἀγαπήσειν ἀνοίγει τις τὴν θύραν , καὶ ἠκροώμην τοῦ μὲν εὐθὺς ἐν τάξει μαθη - τοῦ , τοῖν δυοῖν δὲ κατὰ νόμον δὴ τὸν τῶν ἐπιδείξεων .
Lemmas: καταπλέω οὖν εἰς Γεραιστός , ἔπειτα εἰς λιμήν τις Ἀθηναῖος , ὅς δή καί κοιμάω , ὁ ἔπειμι ἐν Ἄστυ τε εἰμί ΕΣΠΕ - Ἥρα καί ἐν χείρ ὅς οὐ εἄν βούλομαι , ἔπειτα ὁ ὑστεραῖος ἐν ἕτερος αὖος χείρ ὅς οὐδέ οὗτος βοῦς - ὀλόμην · ὅς δέ ἔρχομαι μετέχω , οὗτος οὐδέ ὁράω ἔχω ἐν πίθος μικρός κατείργω , οἷος ὁ ἐκεῖνος εἰς ὁ ἀφικνέομαι ὁ νέος . βοάω δή διΐστημι , ὁ Σοφιστὴς μέν | ἐγώ , ἐκεῖνος δέ ἐγώ στέρομαι · ὁ ἔχω δέ λόγος οὐδείς ὁ βοή , ἀλλά Αρίστο - δῆμος μέχρι ὁ Ὅρκος τηρέω ὁ Σύρος . ὄμνυμι - Κότι δέ ἤδη ὁ πάρειμι ἀγαπάω ἀνοίγω τις ὁ θύρα , καί ἀκροάομαι ὁ μέν εὐθύς ἐν τάξις μανθάνω - ὁ , ὁ δύο δέ κατά νόμος δή ὁ ὁ ἐπίδειξις .
libanius.oratio-i 20
εἰδυῖα τοίνυν ἡ θεὸς εἰς τὸν εὐπρεπῆ με τοῦτον ἐκπεσούμενον ὄλεθρον , ᾧ τοὔνομα μάλα εὔφημον ; ὁ τοῦ χοροῦ προστάτης , ὑπὲρ ὅτου μὲν ταῦτα ἡγούμην μοι προσήκειν ὑπενεγ - κεῖν σοφιστοῦ , τούτου μέν με σοφώτατα , ὥσπερ εἴωθε ποιεῖν , ἀπήγαγε , φέρουσα δὲ ἑτέρου ποιεῖ , παρ’ ὅτῳπερ ἔμελλον μόνους εἴσεσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν λόγων μό - χθους . ὅ δὴ καὶ ὧδε ἔσχεν . αὐτός τε γὰρ ὡς ἂν ὑβρι - σμένος ταῖς ὅρκων ἀνάγκαις οὐδὲν ὧν ἔφην ἠξίουν | λειτουργεῖν , ἄλλος τ’ ἂν οὐδεὶς ἐπέταττε διὰ τὸ οὐχ ἑκόντα δεδεκέναι , καὶ ἅμα δέος ἦν , μὴ δυσχεραίνων τὸ φορτίον ἕτερόν τι βουλεύσω πρὸς τὸν ὅρκον ἀπο - λογησάμενος οἷς προσηναγκαζόμην .
Lemmas: οἶδα τοίνυν ὁ θεός εἰς ὁ εὐπρεπής ἐγώ οὗτος ἐκπίπτω ὄλεθρος , ὅς ὄνομα μάλα Εὔφημος ; ὁ ὁ χορός προστάτης , ὑπέρ ὅστις μέν οὗτος ἡγέομαι ἐγώ προσήκω ὑποφέρω - ἐκεῖνος σοφιστής , οὗτος μέν ἐγώ σοφός , ὥσπερ εἴωθα ποιέω , ἀπάγω , φέρω δέ ἕτερος ποιέω , παρά ὅστις μέλλω μόνος εἶμι ὁ ὑπέρ ὁ λόγος μός - χθους . ὅς δή καί ὧδε ἔχω . αὐτός τε γάρ ὡς εἄν ὕβρις - σμένος ὁ Ὅρκος ἀνάγκη οὐδείς ὅς φημί ἀξιόω | λειτουργέω , ἄλλος τε εἄν οὐδείς ἐπιτάσσω διά ὁ οὐ ἑκών δήω , καί ἅμα δέος εἰμί , μή δυσχεραίνω ὁ φορτίον ἕτερος τίς βουλεύω πρός ὁ Ὅρκος ἀπος - λογάω ὅς προσαναγκάζω .
libanius.oratio-i 21
ἦν οὖν ἀτελὴς ἐξόδων τε καὶ στρατειῶν καὶ ἀγώνων , ἐφ’ οἶς ἔρχεται Ἄρης , καὶ παρατάξεων , καὶ δὴ κἀν τῇ μεγάλῃ μάχῃ πάντων συμπεπτωκότων καὶ ὅσους ὁ χρόνος ἀφίει . μόνος πόρρω που καθήμενος ὅ,τι ἕκαστος λάβοι κακὸν ἤκουον πληγῶν τε διεγενόμην καθαρός , ὅσας ὀργαὶ ποιοῦσιν ἑνὸς πρὸς ἔνα , οὐ δούς ποτε , οὐ λαβὼν οὐδὲ μελλήσας οὐδέτερον | καίτοι ποτὲ Κρὴς λελουμένος ἐντυχών μοι λουσομένῳ , μέσος δὲ ἐπορευόμην δυοῖν , τὸν μὲν ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπάταξεν ἀσελγαίνων , οὐκ ἀμυνόμενος , ἐμοὶ δὲ οὐδὲ ἀντέβλεψεν , ἐδόκουν δὲ ὅμως ἠδικῆσθαι τῷ ἐν ἐμοῖς τὰ τοιαῦτα | ὀφθαλμοῖς τε - τολμῆσθαι .
Lemmas: εἰμί οὖν ἀτελής ἔξοδος τε καί στρατεία καί ἀγών , ἐπί οἶς ἔρχομαι Ἄρης , καί παράταξις , καί δή ἐν ὁ μέγας μάχομαι πᾶς συμπίπτω καί ὅσος ὁ χρόνος ἀφίημι . μόνος πόρρω ποῦ κάθημαι ὅστις ἕκαστος λαμβάνω κακός ἀκούω πληγή τε διαγίγνομαι καθαρός , ὅσος ὀργή ποιέω εἷς πρός νάω , οὖον δίδωμι ποτός , οὖον λαμβάνω οὐδέ μέλλω οὐδέτερος | καίτοι ποτέ Κρής λούω ἐντυγχάνω ἐγώ λούω , μέσος δέ πορεύω δύο , ὁ μέν ἔνθεν καί ἔνθεν πατάσσω ἀσελγαίνω , οὐ ἀμύνω , ἐγώ δέ οὐδέ ἀντιβλέπω , δοκέω δέ ὅμως ἀδικέω ὁ ἐν ἐμέω ὁ τοιοῦτος | ὀφθαλμός τε - τολμάω .
libanius.oratio-i 22
οὕτως ἅπαντες ἅπαντας ἠξίουν ἐμοῦ παρόντος σωφρονεῖν τοῦ γε οὐδὲ σφαίρας Ἀθήνησιν οὐδεπώποτε ἁψαμένου τοσοῦτόν <τε> ἀποσχόντος τε καὶ κοινωνίας τῶν ἐν νυξὶν ἐπὶ τὰς τῶν πενεστέρων πορευομένων οἰκίας · ἐπεὶ καὶ Σκύλλης κεφαλὰς ἢ εἰ βούλει γε , Σειρήνων δεινοτέρας γείτονας , ἑταίρας με - λῳδούσας , αἱ πολλοὺς ἐξέδυσαν , μάτην ᾀδούσας ἀπέ - φηνα . 23 . Ἀλλ᾿ ὅθεν ἐξέβην , ἐκείνων γε τῶν πολλῶν κῶν διὰ τὴν Τύχην ἀπελελύμην , ὥστε τὴν Κόρινθον εἶδον οὐ φεύγων οὐδὲ διώκων , ἀλλὰ νῦν μὲν ἐφ’ ἑορτὴν Λακωνικήν , τὰς μάστιγας , ἐπειγόμενος , νῦν δὲ εἰς Ἀργὸς τὰ παρ’ αὐτοῖς μυησόμενος . καὶ τοῦτο δὲ τοσοῦτον . καὶ κατ’ αὐτοὺς δὴ τοὺς λόγους μιμητὴς ἂν ἐκείνου , παρ’ ὂν ἠρχόμην , γενόμενος , τὸ γὰρ | δὴ ἐρᾶν καὶ τοῦτο ἂν ἔπραξεν , εἱπόμην <ἂν> ἴχνεσιν , οὓς αὐτοὶ μὲν ἐπίστασθε , σιγᾶσθαι δὲ ἐμοὶ κάλλιον . οἷος ἂν οὖν ἦν , εἰ ἀνθ’ ὧν ὑμᾶς νῦν ἐν τοῖς ἐμαυτοῦ λόγοις ἀναμιμνήσκω , τοῦ δεῖνος ἀνεμί - μνησκον ταπεινοῦ τινος καὶ πένητος ῥήτορος ; 24 . Ταυτὶ μὲν οὖν οὕτως εὖ καὶ καλῶς ἐστρατή - γηται τῷ δαίμονι . καὶ προσῆν τὸ οἶς ἐχρῆν ἡγεμόσιν ἀκο - λουθοῦντα μηδὲν ἰατρῶν ἐν τῷ σώματι δεδεῆσθαι , ὥστε ὁπόσαι ἡμέραι , τοσοῦτοι πόνοι , πλὴν ὅσας αἱ πανηγύ - ρεις αὑτῶν ἐποιήσαντο , οὐ πολλάς τινας οἶμαι . ἐπεὶ δὲ ἐδόκει μέγιστον εἶναι θρόνων ἄξιον τῶν παρ’ Ἀθη - ναίοις κεκρίσθαι , καὶ τοῦτο φροντίσασα ἡ Τύχη δέδωκε τοῦτον τὸν τρόπον .
Lemmas: οὕτως ἅπας ἅπας ἀξιόω ἐγώ πάρειμι σωφρονέω ὁ γε οὐδέ σφαῖρα Ἀθήνησιν οὐδεπώποτε ἅπτω τοσοῦτόν ὅς ἀπέχω τε καί κοινωνία ὁ ἐν νύξ ἐπί ὁ ὁ πένης πορεύω οἰκίον · ἐπεί καί Σκύλλα κεφαλή ἢ εἰμί βούλομαι γε , Σειρήν δεινός γείτων , ἑταίρα ἐγώ - λωδουω , ὁ πολύς ἐκδύω , μάτην ἀείδω ἀπό - φήνη . 23 . ἀλλά ὅθεν ἐκβαίνω , ἐκεῖνος γε ὁ πολύς Κῶς διά ὁ Τύχη ἀπολύω , ὥστε ὁ Κόρινθος εἶδον οὖον φεύγω οὐδέ διώκω , ἀλλά νῦν μέν ἐπί ἑορτή Λακωνικός , ὁ μάστιξ , ἐπείγω , νῦν δέ εἰς ἀργός ὁ παρά αὐτός μυέω . καί οὗτος δέ τοσοῦτος . καί κατά αὐτός δή ὁ λόγος μιμητής εἄν ἐκεῖνος , παρά εἰμί ἄρχω , γίγνομαι , ὁ γάρ | δή ἐράω καί οὗτος εἄν πράσσω , ἕπω ὅς ἴχνος , ὅς αὐτός μέν ἐφίστημι , σιγάω δέ ἐγώ καλός . οἷος εἄν οὖν εἰμί , εἰμί ἀντί ὅς σύ νῦν ἐν ὁ ἐμαυτοῦ λόγος ἀναμιμνήσκω , ὁ Δεῖνος ανέμι - μιμνήσκω ταπεινός τις καί πένης ῥήτωρ ; 24 . οὗτος μέν οὖν οὕτως εὕω καί καλῶς στρατός - γῄτης ὁ δαίμων . καί πρόσειμι ὁ οἶς χρή ἡγεμών ΑΚΟ - λούω μηδείς ἰατρός ἐν ὁ σῶμα δήω , ὥστε ὁπόσος ἡμέρα , τοσοῦτος πόνος , πλήν ὅσος ὁ πανηγύ - ῥέω ἑαυτοῦ ποιέω , οὖον πολύς τις οἴομαι . ἐπεί δέ δοκέω μέγας εἰμί θρόνος ἄξιος ὁ παρά Άθης - νάω κρίνω , καί οὗτος φροντίζω ὁ Τύχη δίδωμι οὗτος ὁ τρόπος .
libanius.oratio-i 25
ἦν τις ἄρχων ἀνὴρ τῶν ἐξ Ἰταλίας φρονήματός τε πλέως οἰόμενός τε δεῖν ἆμαρ , τάνεσθαι μηδὲν ὑπὸ τῆς ἐκεῖ νεότητος . ἐν δὴ μανίᾳ τῶν νέων παύει μὲν τοὺς ποιμένας , ὡς δὴ κακοὺς ποιμένας , τοὺς δὲ ἀντ’ ἐκείνων ἄρξοντας ἀνεζήτει τρεῖς ἀντὶ τοσούτων ἐκείνων . ἐπῃνεῖτ’ οὖν | Αἰγύ - πτιός τέ τις εἰς τὴν ἀρχὴν πολίτης τέ τις ἄμφω παρόντε . τῆς ἰσορρόπου δὲ αὐτοῖς εὐτυχίας ἀπέλαυον εἰς πόνους ἔτη πέντε καὶ εἴκοσι γεγονώς , ὁ δὲ Αἰγύπτιος πλείω δέκα , τούτου δὲ ἦν ἅτερος πρεσβύτερος , ἔδει δὲ παρεῖναι καλούμενον . καὶ τῷ μὲν τὸν θυμὸν ὁ χρόνος ἐκοίμιζε , καὶ εἶχον οἱ σοφισταὶ τὰ αὑτῶν , ἐγὼ δὲ οἷς ᾑρέθην ἐκεκοσμήμην . μεστὰ δὴ τἀπὶ τού - τοῖς ὑποψίας καὶ οὐκ ἦν οὔτ’ ἐκείνοις οὔτε ἡμῖν καθ - εύδειν , ἀλλ’ ἠνάγκαζε τοὺς μὲν τὸ ἐπιβουλεύειν ἀγρυ - πνεῖν , ἡμᾶς δὲ ἡ τοῦ τι δεῖν πείσεσθαι τῶν ἀηδεστέρων ἐλπίς . οὐ μὴν οὐδ’ ἐνταῦθά με προήκατο θρασύτητι νεωτέρων ἡ Τύχη , κατεῖχε δὲ αὐτοὺς καὶ μάλα ὀργῶν - τάς τε καὶ παρωξυμμένους . 26 . Φέρε δὴ καὶ ἑτέρας οὐκ ἀγεννοῦς μνησθῶμεν ἀποδείξεως , ὡς ἦν ἐν ἐπιμελείᾳ τῇ Τύχῃ . ἔμελλέ μοι πεπράσεσθαι τὰ πατρῷα , καὶ τοῦτο ἡ θεός , οἷα δὴ θεός , προηπίστατο , γνώμην δὲ εἶχον ἕτερα τέτταρα ἔτη τοῖς ἠνυσμένοις προσθεὶς οὕτως Ἀθήνηθεν ἀπελ - θεῖν , ὡς τῆς μοι ψυχῆς δεομένης γενέσθαι βελτίονος · καὶ γὰρ εἰ | ὅτι μάλιστα ἀποχρώντως ἐδόκουν τοῖς ἄλλοις ἔχειν , ἀλλ’ οὐκ αὐτός γε ἐφαινόμην ἐμαυτῷ , δέος δέ με ἐξετάραττεν , ὡς περιστάντες οἱ ἑκασταχοῦ σοφοὶ μυρίᾳ βασάνῳ κατενεγκεῖν ἐθελήσουσι · δεῖν οὖν ἔτι ἐπιζητοῦντα μανθάνειν .
Lemmas: εἰμί τις ἄρχω ἀνήρ ὁ ἐκ Ἰταλία φρόνημα τε πλεῖος οἴομαι τε δήω ἦμαρ , τείνω μηδείς ὑπό ὁ ἐκεῖ νεότης . ἐν δή μανία ὁ νέος παύω μέν ὁ ποιμήν , ὡς δή κακός ποιμήν , ὁ δέ ἀντί ἐκεῖνος ἄρχω ἀναζητέω τρεῖς ἀντί τοσοῦτος ἐκεῖνος . ἐπαινέω οὖν | Αἰγύ - πτιός τε τις εἰς ὁ ἀρχή πολίτης τε τις ἄμφω πάρειμι . ὁ ἰσόρροπος δέ αὐτός εὐτυχία ἀπολαύω εἰς πόνος ἔτος πέντε καί εἴκοσι γίγνομαι , ὁ δέ Αἰγύπτιος πλείων δέκα , οὗτος δέ εἰμί ἕτερος πρέσβυς , ἐσθίω δέ πάρειμι καλέω . καί ὁ μέν ὁ θυμός ὁ χρόνος κοιμίζω , καί ἔχω ὁ σοφιστής ὁ ἑαυτοῦ , ἐγώ δέ ὅς αἱρέω κοσμέω . μεστός δή ἐπί ὅς - ὁ ὑποψία καί οὐ εἰμί οὔτε ἐκεῖνος οὔτε ἐγώ καθά - εὕδω , ἀλλά ἀναγκάζω ὁ μέν ὁ ἐπιβουλεύω ἀγρυ - πνέω , ἐγώ δέ ὁ ὁ τίς δήω πείθω ὁ ἀηδής ἐλπίς . οὖον μήv οὐδέ ἐνταῦθα ἐγώ προΐημι θρασύτης νέος ὁ Τύχη , κατέχω δέ αὐτός καί μάλα ὀργάω - ὁ τε καί παροξύνω . 26 . φέρω δή καί ἕτερος οὐ ἀγεννής μιμνήσκω ἀπόδειξις , ὡς εἰμί ἐν ἐπιμέλεια ὁ Τύχη . μέλλω ἐγώ πέρνημι ὁ πατρῷος , καί οὗτος ὁ θεός , οἷος δή θεός , προεπίσταμαι , γνώμη δέ ἔχω ἕτερος τέσσαρες ἔτος ὁ ἀνύω προστίθημι οὕτως Ἀθήνηθεν Άπελ - θέω , ὡς ὁ ἐγώ Ψυχή δήω γίγνομαι ἀγαθός · καί γάρ εἰμί | ὅτι μάλιστα ἀποχρώντως δοκέω ὁ ἄλλος ἔχω , ἀλλά οὐ αὐτός γε φαίνω ἐμαυτοῦ , δέος δέ ἐγώ ἐκταράσσω , ὡς περιίστημι ὁ ἑκασταχοῦ σοφός μυρίος βάσανος καταφέρω ἐθέλω · δήω οὖν ἔτι ἐπιζητέω μανθάνω .
libanius.oratio-i 27
ἐπὶ δὲ ἀγγελίᾳ τῇ περὶ τῆς πράσεως Ἀθήναζε ἡκούσῃ πάντως ἂν αὐτοῦ κατέμενον οὐδέν τι τοῖς κτηθεῖσι χρώμενος , ὃ δὴ πολ - λοὺς τῶν νέων κατέλαβε θρόνων τε οὐ δυνηθέντας ἀντιλαβέσθαι τῶν αὐτόθι πρὸς γῆράς τε μετ’ ἀφωνίας ἥκοντας . μηχανᾶται δή τι τοιόνδε . Κρισπίνῳ μάλα ἐχρώμην Ἡρακλεώτῃ νεανίσκῳ τὸν ἴσον ἐκεῖ μοι δια - τετρφότι χρόνον , ᾧ τὸ δύνασθαι λέγειν μετὰ μικρῶν ἡ φύσις ἐχαρίσατο πόνων , ἡλικιώτης δὲ ὢν ἐμὸς πατέρα με ᾤετο προσορᾶν καὶ τοῖς ἐμοῖς νόμοις ἐν μείζοσί τε καὶ ἐλάττοσι πειθόμενος πατρῴας οὐ κατῄσχυνεν ἀρε - τὰς ἡγουμένου πάντων αὐτῷ ῥημάτων ἐρυθήματος . οὗτος οἴκαδε καλούμενος ὑπὸ τοῦ θείου , — θείου τινὸς ὡς ἀληθῶς ἀνθρώπου καὶ πλείω γε θεοῖς ἢ ἀνθρώποις ὁμιλήσαντος ἐν γῇ , καίτοι νόμος γε εἶργε καὶ ἦν ἡ δίκη τῷ τολμῶντι θάνατος , ἀλλ’ ὅμως σὺν αὐτοῖς ἐκεί - νοῖς | πορευόμενος τὸν βίον νόμου τε πονηροῦ καὶ νομοθέτου δυσσεβοῦς κατεγέλα — ὡς οὖν ἐκέκλητο καὶ μένειν οὐκέτ’ ἦν , ἡ καρδία οἱ καθ’ Ὅμηρον γάλα στήθεσσι πάτασσε καὶ μᾶλλόν γε ἢ εἰ ἤρχετο πολεμίοις συμμίξων · ἐν πολίταις γὰρ αὖ δεξιοῖς καὶ περὶ σοφίαν διατρίβουσι μέλλων δείξειν τὰ Ἀθήνηθεν ἀγωνίσματα νεανίσκος εὐλαβής τε καὶ τοιούτων ἄθλων ἄγευστος εἰκότως ἐδείμαινε .
Lemmas: ἐπί δέ ἀγγελία ὁ περί ὁ πρᾶσις Ἀθήναζε ἥκω πάντως εἄν αὐτός καταμένω οὐδείς τίς ὁ κτάομαι χράω , ὅς δή πολ - Λοῦς ὁ νέος καταλαμβάνω θρόνος τε οὖον δύναμαι ἀντιλαμβάνω ὁ αὐτόθι πρός γῆρας τε μετά ἀφωνία ἥκω . μηχανάομαι δή τίς τοιόσδε . Κρισπῖνος μάλα χράω Ἡρακλεώτης νεανίσκος ὁ ἴσος ἐκεῖ ἐγώ διά - τρέπω χρόνος , ὅς ὁ δύναμαι λέγω μετά μικρός ὁ φύσις χαρίζομαι πόνος , ἡλικιώτης δέ εἰμί ἐμός πατήρ ἐγώ οἴομαι προσοράω καί ὁ ἐμέω νόμος ἐν μέγας τε καί μικρός πείθω πατρῷος οὖον καταισχύνω ἄμβαρ - ὁ ἡγέομαι πᾶς αὐτός ῥῆμα ἐρύθημα . οὗτος οἴκαδε καλέω ὑπό ὁ θεῖον , — θεῖον τις ὡς ἀληθής ἄνθρωπος καί πλείων γε θεός ἢ ἄνθρωπος ὁμιλέω ἐν γῆ , καίτοι νόμος γε εἴργω καί εἰμί ὁ δίκη ὁ τολμάω θάνατος , ἀλλά ὅμως σύν αὐτός ἐκεῖ - νόος | πορεύω ὁ βίος νόμος τε πονηρός καί νομοθέτης δυσσεβής καταγελάω — ὡς οὖν καλέω καί μένω οὐκέτι εἰμί , ὁ καρδία ὁ κατά Ὅμηρος γάλα στῆθος πατάσσω καί μάλα γε ἢ εἰμί ἄρχω πολέμιος συμμίγνυμι · ἐν πολίτης γάρ αὖος δεξιός καί περί σοφία διατρίβω μέλλω δείκνυμι ὁ Ἀθήνηθεν ἀγώνισμα νεανίσκος εὐλαβής τε καί τοιοῦτος ἆθλος ἄγευστος εἰκότως δειμαίνω .
libanius.oratio-i 28
δεόμενος δὴ συμμάχου τε καὶ φίλου παραστησομένου τε καὶ θαρρυνοῦντος ἐγγύθεν οὐκ ἔμελλε [ τοῦτον ] δὴ τὸν τοιοῦτον ζητήσειν ὄντος ἐμοῦ , καὶ εἰπόντος δὴ τό τε αὑτοῦ πάθος ὅτου τε χρῄζοι , πρὸς μὲν τῆς ὁδοῦ τὸ μῆκος , οἶμαι , κατώ - κνουν , ἐνίκα δὲ ὅμως ἡ φιλία τὸν ὄκνον , καὶ ἅμα ἐνε - νόουν , ὡς εἴ του φαινοίμην ἐν συνουσίαις ἐπιδεής , ἐκ τῆς αὖθις ἐπὶ ταῦτα πορείας | ἀπολογήσομαι .
Lemmas: δήω δή σύμμαχος τε καί φίλος παρίστημι τε καί θαρρυνοῦντος ἐγγύθεν οὐ μέλλω [ οὗτος ] δή ὁ τοιοῦτος ζητέω εἰμί ἐγώ , καί εἶπον δή ὁ τε αὐτός πάθος ὅστις τε χρῄζω , πρός μέν ὁ ὁδός ὁ μῆκος , οἴομαι , κάτω - κνουν , νικάω δέ ὅμως ὁ φίλιος ὁ ὄκνος , καί ἅμα ἐνε - νοέω , ὡς εἰμί ὁ φαίνω ἐν συνουσία ἐπιδεής , ἐκ ὁ αὖθις ἐπί οὗτος πορεία | ἀπολογέομαι .
libanius.oratio-i 29
τουτὶ μέν με ἐπὶ τὸ ζεῦγος ἀνεβίβαζεν , Ἑρμοῦ δὲ 1 1 εὐνοίᾳ καὶ Μουσῶν ἀπὸ Πλαταιῶν ἀρξάμενοι χρῆ - σθαι οἶς εἴχομεν ἐπαινούμενοί τε καὶ μακαριζόμενοι τῶν τε Ἀθηνῶν εὐεργέται προσαγορευόμενοι διὰ παν - τὸς ἐχωροῦμεν ἄστεος , καὶ οὐδὲ ὅστις εἰώθει τοῖς διὰ Μακεδονίας Ἰοῦσιν ἐπιτιθέμενος ἐκταράττειν ἀνὴρ κεδὼν ἐτάραξεν · ἐπέθετο μὲν γάρ , ἀπῆλθε δὲ ὃ ποιεῖν εἰώθει , πεπονθώς .
Lemmas: οὗτος μέν ἐγώ ἐπί ὁ ζεῦγος ἀναβιβάζω , Ἑρμῆς δέ 1 1 εὔνοια καί Μοῦσα ἀπό Πλάταια ἄρχω χράω - ἕπομαι οἶς ἔχω ἐπαινέω τε καί μακαρίζω ὁ τε Ἀθῆναι εὐεργέτης προσαγορεύω διά πᾶς - τός χωρέω Ἄστυ , καί οὐδέ ὅστις εἴωθα ὁ διά Μακεδονία εἶμι ἐπιτίθημι ἐκταράσσω ἀνήρ κεδνός ταράσσω · ἐπιτίθημι μέν γάρ , ἀπέρχομαι δέ ὅς ποιέω εἴωθα , πάσχω .
libanius.oratio-i 30
τούτων οὐδὲν φαυλότερα τἀν τῇ Κωνσταντινου|πόλει πολλῶν ἁπανταχόθεν παιδείᾳ διαφερόντων ἐκεῖσε μετοικούντων , οἳ ἐπῄνουν τε ἡμᾶς καὶ ἐπῃνοῦντο . διαβάντες δὲ τοῦ Πόντου τὸν αὐχένα , καθ’ ὂν πάλαι ποτὲ τὴν Ἱὼ λόγος ἐν εἴδει βοός , ἐλ - θόντες τε διὰ Χαλκηδόνος διά τε Ἀστακίας τρίτης τε ἑτέρας πόλεως μικρᾶς μὲν ἐκ μεγάλης τῆς πρίν , ἐχού - σης δέ τι παντὸς μεγέθους μεῖζον , γέροντα γλώττης ἡδονῇ τῷ Νέστορι παρισούμενον καὶ αὐτὸ δὴ τοῦτο διὰ τοῦτο καλούμενον μᾶλλον ἢ ὅπερ ὁ πατήρ τε αὐτῷ καὶ ἡ μήτηρ ἔθεντο , ἐνταῦθα ξενίων τυχών , τοῦ Κρι - σπίνου δὲ ἄρα κηδεστὴς οὗτός ἤη ἔρχομαί τε εἰς τὴν Ἡρακλέους , ἣν ἔκτισεν ἐκεῖνος τοῦ τῶν κάτω θεῶν κρατήσας κυνός , | καὶ τὴν ἀνάβασιν εἶδον .
Lemmas: οὗτος οὐδείς φαῦλος ἐν ὁ Κωνσταντινου|πόλει πολύς ἁπανταχόθεν παιδεία διαφέρω ἐκεῖσε μετοικέω , ἕ ἐπαινέω τε ἐγώ καί ἐπαινέω . διαβαίνω δέ ὁ Πόντος ὁ αὐχήν , κατά εἰμί πάλαι ποτέ ὁ Ἰώ λόγος ἐν εἶδος βοῦς , Ελ - θνῄσκω τε διά Χαλκηδών διά τε Ἀστάκιος τρίτος τε ἕτερος πόλις μικρός μέν ἐκ μέγας ὁ πρίν , χόω - σός δέ τίς πᾶς μέγεθος μείζων , γέρων γλῶσσα ἡδονή ὁ Νέστωρ παρισόω καί αὐτός δή οὗτος διά οὗτος καλέω μᾶλλον ἢ ὅσπερ ὁ πατήρ τε αὐτός καί ὁ μήτηρ τίθημι , ἐνταῦθα ξένιος τυγχάνω , ὁ Κρ - σπίνος δέ ἄρα κηδεστής οὗτος αποδοτέος ἔρχομαι τε εἰς ὁ Ἡρακλῆς , ὅς κτίζω ἐκεῖνος ὁ ὁ κάτω θεός κρατέω κύω , | καί ὁ ἀνάβασις εἶδον .
libanius.oratio-i 31
τε - τελεσμένων δὴ τῷ Κρισπίνῳ πάντων ὑπὲρ ὧν με ἀφῖκτο λαβών , πάλιν τε ἦν ἀναστρέφων ἐν τῇ τοῦ Κωνσταντίνου πόλει καὶ καταβὰς εἰς λιμένα τὸν μέ - γαν ἐγὼ μέν , ὅστις Ἀθήναζε πλέοι , περιιὼν ἐπυνθα - νόμην , λαβόμενος δέ μου τοῦ ἱματίου τῶν τις διδα - σκαλῶν , ἴστε αὐτόν , Νικοκλέα λέγω τὸν Λακεδαιμόνιον , οὗτός με ἐπιστρέψας πρὸς ἑαυτόν , οὐ τοῦτόν σε , ἔφη , δεῖ πλεῦσαι τὸν πλοῦν , ἀλλ’ ἕτερον . καὶ τίνα ἄν , ἔφην , ἕτερον ὁ τῶν Ἀθηνῶν γλιχόμενος ἢ τοῦτον πλέοι ; ὅτι , ὦ μακάριε , παρ’ ἡμῖν σε , ἔφη , μένοντα χρὴ κυβερνῆσαι τῶν πολλῶν τουτωνὶ καὶ εὐδαιμόνων τοὺς παῖδας . ἔα δὴ τὴν ναῦν καὶ ἐμοὶ πείθου καὶ μήτε σαυτὸν μήτε ἡμᾶς ἀδίκει μηδὲ ἀγαθὰ πολλά τε καὶ μεγάλα προσιόντα φεῦγε μηδ’ ἄρχειν ἐξὸν ἀρξόμενος πλέε · ταυτηνὶ δὲ ἐγώ σοι παραδώσω τὴν βασίλειαν αὔριον , τετταράκοντα νέους , τὰ πρῶτα τῶν τῇδε · ἡ κρηπὶς δὲ εἰ καταβληθείη , πολὺν τὸν ὄλβον ἐπιρρέοντα ὄψει . καὶ διηγεῖτο , ἃ Βημαρχίῳ τῷ σοφιστῇ τελέσειεν ἡ πόλις . ἐδεῖτο δέ μου καταπολεμῆσάι δι’ ἐμοῦ βου - λόμενος ἀνθρώπιον ἐκ Κυζίκου μιαρόν τε καὶ ἀχάρι - στον , δι’ ἐκείνου μὲν τῆς πόλεως μετασχόν , κριοῦ δὲ τροφεῖα κατὰ τὴν παροιμίαν ἐκτῖνον .
Lemmas: τε - τελεσμένος δή ὁ Κρισπῖνος πᾶς ὑπέρ ὅς ἐγώ ἀφικνέομαι λαμβάνω , πάλιν τε εἰμί ἀναστρέφω ἐν ὁ ὁ Κωνσταντῖνος πόλις καί καταβαίνω εἰς λιμήν ὁ ἐγώ - γῆ ἐγώ μέν , ὅστις Ἀθήναζε πλέω , περίειμι1 πυνθάνομαι - νομή , λαμβάνω δέ ἐγώ ὁ ἱμάτιον ὁ τις διδα - σκάλα , οἶδα αὐτός , Νικοκλῆς λέγω ὁ Λακεδαιμόνιος , οὗτος ἐγώ ἐπιστρέφω πρός ἑαυτοῦ , οὖον οὗτος σύ , φημί , δεῖ πλέω ὁ πλόος , ἀλλά ἕτερος . καί τίς ἄν , φημί , ἕτερος ὁ ὁ Ἀθῆναι γλίχομαι ἢ οὗτος πλέω ; ὅτι , εἰμί μακάριος , παρά ἐγώ σύ , φημί , Μένων χρή κυβερνάω ὁ πολύς οὗτος καί εὐδαίμων ὁ παῖς . ἐάω δή ὁ ναῦς καί ἐγώ πείθω καί μήτε σαυτοῦ μήτε ἐγώ ἀδικέω μηδέ ἀγαθός πολύς τε καί μέγας πρόσειμι φεύγω μηδέ ἄρχω ἔξεστι ἄρχω πλέω · οὗτος δέ ἐγώ σύ παραδίδωμι ὁ βασίλεια αὔριον , τεσσαράκοντα νέος , ὁ πρῶτος ὁ ὅδε · ὁ κρηπίς δέ εἰμί καταβάλλω , πολύς ὁ ὄλβος ἐπιρρέω ὁράω . καί διηγέομαι , ὁ Βημαρχίῳ ὁ σοφιστής τελέω ὁ πόλις . δήω δέ ἐγώ καταπολεμέω διά ἐγώ βοῦς - λέομαι ἀνθρώπιον ἐκ Κύζικος μιαρός τε καί ἄχαρις - στον , διά ἐκεῖνος μέν ὁ πόλις μετέχω , κριός δέ τροφεῖον κατά ὁ παροιμία ἐκτίνω .
libanius.oratio-i 32
ἐγὼ δὲ οὕτω μὲν ἔφην ποιήσειν καὶ οὐκ ἀπειθήσειν , λαθὼν δὲ ᾠχό - μὴν | πλέων . τοῦ δὲ Αἰγαίου κινηθέντος τῶν τε ναυ - τῶν οὐδὲν εἰδέναι τοῦ πελάγους λεγόντων στὰς ἐγὼ παρὰ τὸν κυβερνήτην ὑπὸ τοῦ κακοῦ νικώμενον εὔχο - μαι Νηρεῖ τε καὶ ταῖς Νηρέως κόραις , νὺξ δὲ ἦν , ἐν ᾗ τὰ δεινὰ ταῦτα παρῆν , καὶ ἀνίσχει ἥλιος διὰ νεφῶν προσβάλλων τὴν θάλασσαν , σημεῖον μὲν ἀγριωτέρων πνευμάτων , καὶ τὰς τρίχας ἅπαντες ἐτίλλομεν , ἦν δὲ ἄρα τι τῶν εὐχῶν ἔργον , καὶ πάντα τὰ λυποῦντα ὀξέως ἐλέλυτο θεῶν θαλαττίων ἡμερούντων τὴν θάλατταν .
Lemmas: ἐγώ δέ οὗτος μέν φημί ποιέω καί οὐ ἀπειθέω , λανθάνω δέ οἴχομαι - μήv | πλέω . ὁ δέ Αἰγαῖον κινέω ὁ τε ναῦς - ὁ οὐδείς οἶδα ὁ πέλαγος λέγω ἵστημι ἐγώ παρά ὁ κυβερνήτης ὑπό ὁ κακός νικάω εὔχομαι - μής Νηρεύς τε καί ὁ Νηρεύς κόρη , νύξ δέ εἰμί , ἐν ὅς ὁ δεινός οὗτος πάρειμι , καί ἀνίσχω ἥλιος διά νέφος προσβάλλω ὁ θάλασσα , σημεῖον μέν ἄγριος πνεῦμα , καί ὁ θρίξ ἅπας τίλλω , εἰμί δέ ἄρα τίς ὁ εὖχος ἔργον , καί πᾶς ὁ λυπέω ὀξύς λύω θεός θαλάσσιος ἡμερόω ὁ θάλασσα .
libanius.oratio-i 33
ἔπλεον δὲ μένειν ὑποσχόμενος οὐ ψεύστης οὐδ’ ἀπατεών τις ὤν οὐδὲ τῷ παρακρούεσθαι τερπόμενος , ἀλλὰ ὅρκον ἐμπεδῶν , ἐφ’ ᾧ τὴν Ἀθήνηθεν ἐπεποιήμην ἔξοδον , ἐπάνοδον ἔχοντα · οὔκουν ἐδόκει μοι χρηστὸν ἔσεσθαι τῇ ἐπιτηδεύσει προοίμιον ἡ ἐπιορκία . διὰ ταῦτα ἔπλεον . ἐλθὼν δὴ καὶ οὐκ ἐπιορκήσας ἐπ’ ματος δικύκλου χειμῶνος ἀρχομένου τῶν τῆς ὥρας ἀνεχόμενος ἀνιαρῶν ἤλαυνον , ὅπως αὖθις λόγῳ | προσ - θείην ἔργον .
Lemmas: πλέω δέ μένω ὑπισχνέομαι οὖον ψεύστης οὐδέ ἀπατεών τις εἰμί οὐδέ ὁ παρακρούω τέρπω , ἀλλά Ὅρκος ἐμπεδέω , ἐπί ὅς ὁ Ἀθήνηθεν ποιέω ἔξοδος , ἐπάνοδος ἔχω · οὔκουν δοκέω ἐγώ χρηστός εἰμί ὁ ἐπιτηδεύω προοίμιον ὁ ἐπιορκία . διά οὗτος πλέω . ἔρχομαι δή καί οὐ ἐπιορκέω ἐπί μα δίκυκλος χειμών ἄρχω ὁ ὁ ὥρα ἀνέχω ἀνιαρός ἐλαύνω , ὅπως αὖθις λόγος | προς - τίθημι ἔργον .
libanius.oratio-i 34
τούτου δὴ τοῦ νέων τε ἐπιστατεῖν # x003E ; ἐν τοσούτοις ἔθνεσι καὶ τῆς τῶν λόγων ἀπεργασίας οὐκ ὀλίγων δημιουργηθέντων καὶ ὅλως ὧν τοῦ νῦν ἀπολέλαυκα σχήματος ἒν ἐκεῖνο αἰτιατέον , τὴν τῷ φίλῳ μὲν ἐν κοινωνίᾳ τῆς ἐξόδου δεδομένην χάριν , τὸν ἐμὸν δὲ πρὸς τοὺς ἔξω τόπους ἀφελοῦ - σαν φόβον . εἰ γὰρ αὖ μὴ τότε με ἐξήγαγεν ὁ δαί - μων , ἐκράτει ἂν τὸ ἀεὶ δεῖν μένειν .
Lemmas: οὗτος δή ὁ νέος τε ἐπιστατέω # x003E ; ἐν τοσοῦτος ἔθνος καί ὁ ὁ λόγος ἀπεργασία οὐ ὀλίγος δημιουργέω καί ὅλως ὅς ὁ νῦν ἀπολαύω σχῆμα ἐν ἐκεῖνος αἰτιατέον , ὁ ὁ φίλος μέν ἐν κοινωνία ὁ ἔξοδος δίδωμι χάρις , ὁ ἐμός δέ πρός ὁ ἔξω τόπος ἀφαιρέω - σάω φόβος . εἰμί γάρ αὖος μή τότε ἐγώ ἐξάγω ὁ δή - μῶν , κρατέω εἄν ὁ ἀεί δήω μένω .
libanius.oratio-i 35
ἤδη μὲν καὶ ἄλλον τινὰ ἀνθρώπων δι’ ὁδοῦ τραχείας ἐπὶ γλυκὺ | τέρμα προήγαγεν ἡ θεός , ἀτὰρ οὖν καὶ ἐμὲ τότε . ὡς γὰρ δὴ ἐνέβαλον εἰς τὴν ἀγοράν , ὁρῶ τινα Καππαδόκην ἥκοντα ἐπὶ θρόνον βασιλέως πέμποντος , καὶ γὰρ ἐτύγ - χανεν ἡ βουλὴ τὸν ἄνδρα ᾐτηκυῖα , ῥήτορα ἄκρον ἐξ οἶμαί τινος ἀγῶνος ἑνὸς αἰτησαμένη . ὁ μὲν δὴ σεμνὸς σεμνῶς εἰστήκει , γνοὺς δὲ ἐγὼ παρά του γέροντος , ὅστις τε εἴη καὶ ὅθεν καὶ ὅπως καὶ ἐφ’ ὅτῳ παρείη , πληγεὶς τὴν ψυχὴν τοῖς εἰρημένοις ᾔειν παρ’ ἐκεῖνον , ὅς μοι προὐξενήκει τὴν πόλιν , ὡς δὲ ἀνέμνησα τῶν λόγων , παῖς εἶ , ἔφη , μάλα παῖς , εἰ δὴ ὁπόσον ἐστὶ καιρός , οὐκ οἶσθα καὶ ταῦτα ἥκων εἰς Δελφούς . ὑπο - σχέσων δὲ ἐκείνων , ἃς τῷ πλῷ κεκίνηκας , αὐτόν τε σὲ μεμνῆσθαι μάταιον ἕτερόν τε ἀναμιμνήσκειν . πληγῇ ταύτῃ δευτέρᾳ πληγεὶς | ἀπεχώρουν Ἀθηνῶν τε ὁμοῦ καὶ ἐλπίδος ἁμαρτών .
Lemmas: ἤδη μέν καί ἄλλος τις ἄνθρωπος διά ὁδός τραχύς ἐπί γλυκύς | τέρμα προάγω ὁ θεός , ἀτάρ οὖν καί ἐγώ τότε . ὡς γάρ δή ἐμβάλλω εἰς ὁ ἀγορά , ὁράω τις Καππαδόκης ἥκω ἐπί θρόνος βασιλεύς πέμπω , καί γάρ σύ - Χάνεν ὁ βουλή ὁ ἀνήρ αἰτέω , ῥήτωρ ἄκρος ἐκ οἴομαι τις ἀγών εἷς αἰτέω . ὁ μέν δή σεμνός σεμνός εἰστήκω , γιγνώσκω δέ ἐγώ παρά ὁ γέρων , ὅστις τε εἰμί καί ὅθεν καί ὅπως καί ἐπί ὅστις πείρω , πλήσσω ὁ ψυχή ὁ εἴρω ἔρχομαι παρά ἐκεῖνος , ὅς ἐγώ προξενέω ὁ πόλις , ὡς δέ ἀναμιμνήσκω ὁ λόγος , παῖς εἰμί , φημί , μάλα παῖς , εἰμί δή ὁπόσος εἰμί καιρός , οὐ οἶδα καί οὗτος ἥκω εἰς Δελφοί . ὑπο - ἔχω δέ ἐκεῖνος , ὅς ὁ πλόος κινέω , αὐτός τε σύ μιμνήσκω μάταιος ἕτερος τε ἀναμιμνήσκω . πλήσσω οὗτος δύο πλήσσω | ἀποχωρέω Ἀθῆναι τε ὁμοῦ καί ἐλπίς ἁμαρτάνω .
libanius.oratio-i 36
ἦν δέ τις αὐτόθι Διονύ - σιος , ἀνὴρ Σικελιώτης , οὕτω μέγας τε καὶ δυνατὸς ἔκ τε τῶν ἐν δίκαις ἄθλων ἔκ τε τῶν ἐν ἀρχαῖς ἐπαίνων ἔκ τε φιλοξενίας ἔκ τε τοῦ ῥᾳδίως τὸν λυποῦντα ἐπι - κλύζειν , ὥστε ἐλυσιτέλει τῷ τὴν ἀρχὴν ἔχοντι χρῆσθαι Διονυσίῳ . οὗτος ὧν τε εἴην , εἰδώς , ἡνίκα ἐπετρόπευε Σύρους , τῷ τε Νικοκλεῖ τούτῳ τῶν πρὸς ἐμὲ πρότερον συνεφαψάμενος λόγων ἔκειτο τηνικαῦτα ἀσθενῶν , ᾧ δὴ μάλιστα ἐβλαπτόμην . ἐπεὶ δὲ ῥαί·σας τὸν ἅπαντα ἤκουσε λόγον καὶ ὡς χειμαζοίμην , δυοῖν γὰρ ἕνα οὐκ εἶναι κρατεῖν , οὐδὲ γὰρ τὸν Ἡρακλέα τὴν παροιμίαν λέγειν , ἑαυτῷ τοῦτ’ ἔφη μελήσειν , μὴ χρῆναι δὲ ἀθυ - μεῖν ἐμέ , καὶ τὸ τοῦ Πλάτωνος προσέθηκεν , ὡς ὑπ’ ἀνδρῶν οὐκ ἄν ποτε τρόπαιον ἀθυμούντων σταθείη .
Lemmas: εἰμί δέ τις αὐτόθι Διονῦς - θεός , ἀνήρ Σικελιώτης , οὗτος μέγας τε καί δυνατός ἐκ τε ὁ ἐν δίκη ἆθλος ἐκ τε ὁ ἐν ἀρχή ἔπαινος ἐκ τε φιλοξενία ἐκ τε ὁ ῥᾳδίως ὁ λυπέω ἐπι - κλύζω , ὥστε λυσιτελέω ὁ ὁ ἀρχή ἔχω χράω Διονύσιος . οὗτος ὅς τε εἰμί , οἶδα , ἡνίκα ἐπιτροπεύω Σύρος , ὁ τε Νικοκλῆς οὗτος ὁ πρός ἐγώ πρότερος συνεφάπτομαι λόγος κεῖμαι τηνικαῦτα ἀσθενής , ὅς δή μάλιστα βλάπτω . ἐπεί δέ ῥαίω ὁ ἅπας ἀκούω λόγος καί ὡς χειμάζω , δύο γάρ εἷς οὐ εἰμί κρατέω , οὐδέ γάρ ὁ Ἡρακλῆς ὁ παροιμία λέγω , ἑαυτοῦ οὗτος φημί μέλω , μή χρή δέ ἀθυ - ἐπιθυμέω ἐγώ , καί ὁ ὁ Πλάτων προστίθημι , ὡς ὑπό ἀνήρ οὐ ἄν ποτός τρόπαιον ἀθυμέω ἵστημι .
libanius.oratio-i 37
Τρεπόμεθα δὴ πρὸς τὰ ἀγωνίσματα , καὶ ἔδει μὲν ἕτερον τὸν ταῦτα διηγούμενον εἶναι , | περὶ ἑτέρου γὰρ ἂν ἕτερος ἀποκεκαλυμμένως διῄει , λόγοι τε ὁπόσοι παρ’ ἑκάστου καὶ οἵτινες τὰς μορφάς , νικῶντάς τε καὶ νικωμένους , ὅστις τε ὁ τὴν πόλιν ἐφειλκυσμένος , καὶ ὡς οὐδὲν ἐλάττωμα εἰς τὸν στέφανον τὸ μὴ τῶν βα - σιλέως ἐσθίειν . τοῖς μὲν οὖν ἡ τροφὴ παρ’ ἐκείνου πολλή , πατέρες δὲ ἡμᾶς τῶν φοιτητῶν ἔβοσκον ἄλλοι ἄλλους παρακαλοῦντες , καὶ ἐν οὐ πολλαῖς ἡμέραις ὑπὲρ τοὺς ὀγδοήκοντα ὁ χορὸς ἐπιρροῇ τε τῶν ἔξωθεν καὶ ταῖς τῶν ἔνδον ἀποστάσεσιν , οἵ τε ἐπτοημένοι περὶ τὰς τῶν ἵππων ἁμίλλας καὶ τὰ τῆς σκηνῆς θεάματα πρὸς τὰς ὑπὲρ τῶν λόγων μετερρυήκεσαν σπουδὰς δόγματά τε ἐγράφετο παρὰ τοῦ κρατοῦντος ἐπαγγέλ - λοντα τὴν ἐμὴν αὐτοῦ μονήν . ἦν γὰρ δὴ δέος , μὴ ἐν ἐξουσίᾳ τοῦ ἀπαίρειν ὢν μνησθείην τῆς ἐμαυτοῦ .
Lemmas: τρέπω δή πρός ὁ ἀγώνισμα , καί ἐσθίω μέν ἕτερος ὁ οὗτος διηγέομαι εἰμί , | περί ἕτερος γάρ εἄν ἕτερος ἀποκεκαλυμμένως δίειμι , λόγος τε ὁπόσος παρά ἕκαστος καί ὅστις ὁ μορφή , νικάω τε καί νικάω , ὅστις τε ὁ ὁ πόλις ἐφέλκω , καί ὡς οὐδείς ἐλάττωμα εἰς ὁ στέφανος ὁ μή ὁ βάω - σιλέος ἐσθίω . ὁ μέν οὖν ὁ τροφή παρά ἐκεῖνος πολύς , πατήρ δέ ἐγώ ὁ φοιτητής βόσκω ἄλλος ἄλλος παρακαλέω , καί ἐν οὖον πολύς ἡμέρα ὑπέρ ὁ ὀγδοήκοντα ὁ χορός ἐπιρροή τε ὁ ἔξωθεν καί ὁ ὁ ἔνδον ἀπόστασις , ὁ τε πτοέω περί ὁ ὁ ἵππος ἅμιλλα καί ὁ ὁ σκηνή θέαμα πρός ὁ ὑπέρ ὁ λόγος μεταρρέω σπουδή δόγμα τε γράφω παρά ὁ κράτος ἐπαγγέλλω - λοντα ὁ ἐμός αὐτός μονή . εἰμί γάρ δή δέος , μή ἐν ἐξουσία ὁ ἀπαίρω εἰμί μιμνήσκω ὁ ἐμαυτοῦ .
libanius.oratio-i 38
τὼ μὲν δὴ σοφιστὰ ἐπενθείτην , ὁ μὲν οὐδὲ ἀν - θήσας ἀρχήν , ὁ δὲ ἀπηνθηκώς · ὁ μὲν γὰρ οὐδὲ παρ - ῆλθεν εἰς τὸ δύνασθαι , ὁ δὲ ἐξεπεπτώκει . ἐπεν - θείτην μὲν οὖν καὶ τἄλλα ἐλοιδορείσθην βίαιον , πλεον - έκτην , ἀκόρεστον , οὐδαμοῦ στῆναι δυνάμενον , τὰ τοιαῦτα ἀναισχυντοῦντες . οὐ γὰρ δὴ χειρῶν ἔργον ἦσαν οἱ ἀφιστάμενοι τῶν νέων , ἀλλ’ ἕτερον | τὸ πεῖθον . ὥσπερ οὖν τοὺς καλοὺς οὐκ ἂν γράψαιτό τις βιαίων , εἰ πολλοὶ σφῶν ἐρῷεν , οὕτως οὐδ’ ἡ ἐν λόγοις ὥρα τὸ τῆς μαγνήτιδος πράττουσα πονηρὸν ἂν τὸν πατέρα τῆς ὥρας ἐλέγξαι . 39 . Οἰμώττουσι δὴ τοῖς ὧδε πεπραγμένοις ἔρχεται Βημάρχιος σύμμαχος μηνὶ ἑβδόμῳ , μάλα δὴ τὸν Κων - στάντιον ᾑρηκὼς ἀνὴρ καὶ τῶν περὶ ἐκεῖνον τοὺς ἀμυήτους , ψόφῳ τε καὶ κτύπῳ παρανόμων ῥημάτων δόξαν ἐπὶ λόγοις ῥωμαλέου λαβὼν φίλοις τε τοῖς ἀπ’ καὶ τὰ μέχρι μέθης συμπόσια φιλίας ἰσχυρὰς κεράσαι . διέβη μὲν δὴ τὸν πορθμὸν κυδιόων τε καὶ ὑψοῦ κάρη ἔχων κρότῳ τε ἐπηρμένος καὶ οἷς εἰργάσατο χρήμασι , λόγον ἕνα μέχρι Νείλου δεικνύων τόν τε ἐναντία τοῖς θεοῖς τεταγμένον ἐγκωμιάζων , αὐτὸς θύων θεοῖς , διδάσκων τε καὶ διηγούμενος , οἷον αὐτῷ τὸν νεὼν ἐγείραι Κωνστάντιος . διέβη μὲν δὴ μειδιῶν , ὡς δὴ οὐδενὸς αὐτὸν ὑπομενοῦντος , ἀλλ’ ἀμαχεὶ τά τε αὑτοῦ κομιούμενος καὶ καταδύσων αὐτόν τε ἐμὲ καὶ ὅ,τι ἐμοὶ συνέπνει .
Lemmas: ὁ μέν δή σοφιστής ἐπεντίθημι , ὁ μέν οὐδέ εἰς - τίθημι ἀρχή , ὁ δέ ἀπανθέω · ὁ μέν γάρ οὐδέ παρά - ἔρχομαι εἰς ὁ δύναμαι , ὁ δέ ἐκπίπτω . ἕπω - τίθημι μέν οὖν καί ἄλλος λοιδορέω βίαιος , πλέω - κτείνω , ἀκόρεστος , οὐδαμοῦ ἵστημι δύναμαι , ὁ τοιοῦτος ἀναισχυντέω . οὖον γάρ δή χείρ ἔργον εἰμί ὁ ἀφίστημι ὁ νέος , ἀλλά ἕτερος | ὁ πείθω . ὥσπερ οὖν ὁ καλός οὐ εἄν γράφω τις βίαιος , εἰμί πολύς σφεῖς ἐράω , οὕτως οὐδέ ὁ ἐν λόγος ὥρα ὁ ὁ μαγνῆτις πράσσω πονηρός εἄν ὁ πατήρ ὁ ὥρα ἐλέγχω . 39 . οιμωττους δή ὁ ὧδε πράσσω ἔρχομαι Βημάρχιος σύμμαχος μείς ἕβδομος , μάλα δή ὁ Κων - ἵστημι αἱρέω ἀνήρ καί ὁ περί ἐκεῖνος ὁ ἀμύητος , ψόφος τε καί κτύπος παράνομος ῥῆμα δόξα ἐπί λόγος ῥωμαλέος λαμβάνω φίλος τε ὁ ἀπό καί ὁ μέχρι μέθη συμπόσιον φίλιος ἰσχυρός κεράννυμι . διαβαίνω μέν δή ὁ πορθμός κυδιάω τε καί ὑψόω κάρη ἔχω κρότος τε ἐπαίρω καί ὅς ἐργάζομαι χρῆμα , λόγος εἷς μέχρι Νεῖλος δείκνυμι ὁ τε ἐναντίος ὁ θεός τάσσω ἐγκωμιάζω , αὐτός θύω θεός , διδάσκω τε καί διηγέομαι , οἷος αὐτός ὁ ναός ἐγείρω Κωνστάντιος . διαβαίνω μέν δή μειδάω , ὡς δή οὐδείς αὐτός ὑπομένω , ἀλλά ἀμαχεί ὁ τε αὐτός κομίζω καί καταδύω αὐτός τε ἐγώ καί ὅστις ἐγώ συμπνέω .
libanius.oratio-i 40
πρῶτον μὲν οὖν τὸ μηδεμίαν ἐς αὐτὸν ἐπάνοδον γενέσθαι τῶν νέων ὠδύνα καὶ ἐκέντει τὴν ψυχὴν · ἔπειτα ἐμοῦ λόγον εἰς σύλλογον εἰσαγαγόντος παρών τε καὶ ἀκροώμενος οὐχ ὡς ἥδιστα διετέθη , τῶν φίλων δέ οἱ παραινούντων βροντᾶν καὶ ἀποκρύπτειν λόγῳ λόγον γράψαντα περὶ ὧνπερ ἐγώ , πάντως δ’ ἄν με τῇ πρώτῃ κατασῦραι προσβολῇ , πλὴν εἰ μή|που τὴν δύναμιν ἣν εἶχεν ἀπολώλεκε , τοιούτοις ἀναπτερωθεὶς ῥήμασι μηνὶ ὕστερον ἧκε κομίζων λό - γον . ὃς ἐκεῖνον ᾧ προσεπολέμει , καὶ πρόσθεν ἐπαι - νούμενον θαυμαστότερον ἀπέφηνεν .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν ὁ μηδείς εἰς αὐτός ἐπάνοδος γίγνομαι ὁ νέος ὀδυνάω καί κεντέω ὁ ψυχή · ἔπειτα ἐγώ λόγος εἰς σύλλογος εἰσάγω πάρειμι τε καί ἀκροάομαι οὐ ὡς ἡδύς διατίθημι , ὁ Φίλων δέ ὁ παραινέω βροντάω καί ἀποκρύπτω λόγος λόγος γράφω περί ὅσπερ ἐγώ , πάντως δέ ἄν ἐγώ ὁ πρῶτος κατασύρω προσβολή , πλήν εἰμί μήπου ὁ δύναμις ὅς ἔχω ἀπόλλυμι , τοιοῦτος ἀναπτερόω ῥῆμα μείς ὕστερος ἵημι κομίζω λό - γος . ὅς ἐκεῖνος ὅς προσπολεμέω , καί πρόσθεν παῖς - νέομαι θαυμαστός ἀποφαίνω .
libanius.oratio-i 41
ἡττημένος δὴ τοῦτο οὐδ᾿ ἂν θεοῦ προειπόντος ἐλπίσας ἧκεν ἀναμαχούμενος τὴν ἥτταν τῷ τὸ πολὺ χρυσίον αὐτῷ πεποιηκότι λόγῳ , καὶ διεξιόντος αὐτοῦ κίονας δὴ τινας καὶ κιγκλίδας ὁδούς τε ὑπ’ ἀλλήλων τεμνο - μένας ἐμπιπτούσας <τε> οὐκ οἶδ’ ὅποι , βλέποντες ἀλλήλους οἱ καθήμενοι , συνεῖναι αὐτὸς ἕκαστος οὐκ ἔχων , νεύμασι τοὺς ἀφεστηκότας ἠρώτων , εἰ τὸ αὐτὸ πάθοιεν , καὶ ταὐτὸ τοῦτο τοῖς ἄλλοις ἐγὼ παθὼν 15 σαφηνείας δόξαν οἷς ἐθορύβουν ἐπειρώμην περιάπτειν τῷ λόγῳ χαριζόμενος | τῇ φάλαγγι .
Lemmas: ἡσσάομαι δή οὗτος οὐδέ εἄν θεός προεῖπον ἐλπίζω ἵημι ἀναμάχομαι ὁ ασσα ὁ ὁ πολύς χρυσίον αὐτός ποιέω λόγος , καί διέξειμι αὐτός κίων δή τις καί κιγκλίς ὁδός τε ὑπό ἀλλήλων τέμνω - Μένας ἐμπίπτω ὅς οὐ οἶδα ὅποι , βλέπω ἀλλήλων ὁ κάθημαι , συνίημι αὐτός ἕκαστος οὐ ἔχω , νεῦμα ὁ ἀφίστημι ἐρωτάω , εἰμί ὁ αὐτός πάσχω , καί αὐτός οὗτος ὁ ἄλλος ἐγώ πάσχω 15 σαφήνεια δόξα ὅς θορυβέω πειράω περιάπτω ὁ λόγος χαρίζομαι | ὁ φάλαγξ .
libanius.oratio-i 42
δευτέρῳ δὴ τούτῳ τρώσας αὑτὸν λόγῳ λόγον ἐμὸν ἕτερον φανῆναι διακωλύει τὸν ἄρχοντα πείσας οἱ χαρίσασθαι τὸ μὴ ἀφικέσθαι μοι . ἦν δὲ ἐκεῖνος οἷος καὶ πεισθῆναί τῳ . τῆς τοίνυν πόλεως τοσούτῳ μειζόνως τἀμὰ ἑλομένης , ὅσῳπερ μᾶλλον ἐώρα τῶν δικαίων ἀποστερούμενον , εἶδεν ὁ γενναῖος ἐκεῖνος καὶ πρὸς τῷ Νικοστράτῳ τοῦ Ἰσοκράτους καταφρονῶν , ὅτι λόγοις μὲν οὐκ ἂν ἔτι παρέλθοι λόγους οὐ μᾶλλόν γε ἢ ποσὶ πόδας τοὺς ἐμοὺς | τοῖς ἑαυτοῦ , μία δὲ ἀπαλλαγὴ κυρία , εἰ μηκέτ’ εἴην .
Lemmas: δύο δή οὗτος τιτρώσκω ἑαυτοῦ λόγος λόγος ἐμός ἕτερος φαίνω διακωλύω ὁ ἄρχω πείθω ὁ χαρίζομαι ὁ μή ἀφικνέομαι ἐγώ . εἰμί δέ ἐκεῖνος οἷος καί πείθω ὁ . ὁ τοίνυν πόλις τοσοῦτος μέγας ἐμός αἱρέω , ὅσος μᾶλλον αἰώρα ὁ Δίκαιος ἀποστερέω , ὁράω ὁ γενναῖος ἐκεῖνος καί πρός ὁ Νικόστρατος ὁ Ἰσοκράτης καταφρονέω , ὅτι λόγος μέν οὐ εἄν ἔτι παρέρχομαι λόγος οὖον μάλα γε ἢ πούς πούς ὁ ἐμός | ὁ ἑαυτοῦ , εἷς δέ ἀπαλλαγή κύριος , εἰμί μηκέτι εἰμί .
libanius.oratio-i 43
εἰ μὲν δὴ φαρμάκῳ οἷός τ’ ἦν ἀπενεγκεῖν , ἐπὶ τὸ ἔκπωμα ἧκεν ἄν , τοῦτο δὲ οὐκ ἔχων γοήτων ἡττῆσθαι περιιὼν ἐτραγῴδει · ξυνεῖναί με γὰρ ἀνδρὶ τυραννοῦντι τῶν ἄστρων , δι’ ὧν ἐκεῖνον τὸν μὲν εὖ , τὸν δὲ κακῶς ποιεῖν ἀνθρώπων , ὥσπερ τοὺς ἐν ταῖς δυναστείαις διὰ τῶν δορυφόρων · τούτου δὲ εἶναι τὸν ἔλεγχον ἐν τοῦ βιβλογράφου ταῖς πλευραῖς , Κρητός τινος ἐπιεικοῦς πολλὰ τῇ δεξιᾷ καμόντος Ἀθήνησί τε καὶ πανταχοῦ .
Lemmas: εἰμί μέν δή φάρμακον οἷος τε εἰμί ἀποφέρω , ἐπί ὁ ἔκπωμα ἵημι ἄν , οὗτος δέ οὐ ἔχω γόης ἡσσάομαι περίειμι1 τραγῳδέω · συνίημι ἐγώ γάρ ἀνήρ τυραννέω ὁ ἄστρον , διά ὅς ἐκεῖνος ὁ μέν εὕω , ὁ δέ κακῶς ποιέω ἄνθρωπος , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ δυναστεία διά ὁ δορυφόρος · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἔλεγχος ἐν ὁ βιβλογράφος ὁ πλευρά , Κρής τις ἐπιεικής πολύς ὁ δεξιός κάμνω Ἀθήνησι τε καί πανταχοῦ .