ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-i 155
εἴποι ἂν οὖν ἡ Τύχη καθάπερ ἐν δράμασι λαβοῦσα φωνὴν , ὅτι εἰ καὶ μυρίοις ἐναντιώμασιν ἡ τέχνη σοι πεπολέμηται , τοῦτό γ’ ἂν ὁμολογήσαις , ἒν πολλῶν ἀντάξιον πὰρ ἐμοῦ σοι γενέσθαι , τό τε εἰς πλῆθος ποιῆσαι λόγους τό τε οὕτω δόξαι τοὺς ποιηθέντας εἶναι καλούς , ὥστ ἔτι ζῶντος , ἐν ᾧ καὶ φθονεῖσθαι ἀνάγκη , ) τὰς τῶν βι - βλογράφων δεξιὰς τὰς πολλὰς ὀλίγας ἐλέγχεσθαι τῷ πλήθει τῶν ἐραστῶν . τοιγάρτοι πᾶν ἐργαστήριον λό - γῶν καὶ τούσδε δείκνυσιν ὁμοίως ἐν παιδευομένων τε καὶ παιδευόντων χερσί . καὶ τούτων , ὦ ἄνδρες , οἶδα τῇ Τύχη χάριν καὶ αἰτῶ γε παρ’ αὐτῆς ἀεὶ βελτίω παρέχειν τὰ δεύτερα . 156 . Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἶδ’ ὅπως με διεφυγέτην Αἰθέ - ριός τε καὶ Φῆστος , Σύρων μὲν ἄρχων ἑκάτερος , ἄρξαντες δὲ πρὶν ἢ Βάλεντα δεῦρ’ ἥκειν . ὁ μὲν οὖν φωνῆς Ἑλλάδος ἄπειρος | ἦν , ὁ Φῆστος , παραπαίων ἄνθρωπος , ἀλλ’ ὅμως αὐτὸν οὐδὲ τοῦτο ἔπεισε διω - σασθαι τὴν ἀρχήν , ἐλθὼν δὲ δείλης εἰσάγων ὡς ἑαυτὸν Εὔβουλον καὶ συνὼν αὐτῷ δι’ ἑρμηνέως πιστοῦ , ὁ δ’ ὡμολόγει τῆς ἐμῆς ἐπιθυμεῖν τελευτῆς , ὅπως αὖθις εἶναί τι δόξειεν . ἐπώλει οὖν Εὐβούλῳ τὸ μισεῖν ἐμὲ Φῆστος ὧν καθ’ ἑκάστην ἤσθιε τὴν ἡμέραν · ἦσαν δὲ χῆνες πίονες ἐκείνῳ καὶ οἶνος ἡδὺς καὶ φασιανοί .
Lemmas: εἶπον εἄν οὖν ὁ Τύχη καθάπερ ἐν δρᾶμα λαμβάνω φωνή , ὅτι εἰμί καί μυρίος ἐναντίωμα ὁ τέχνη σύ πολεμέω , οὗτος γε εἄν ὁμολογέω , ἐν πολύς ἀντάξιος παρά ἐγώ σύ γίγνομαι , ὁ τε εἰς πλῆθος ποιέω λόγος ὁ τε οὗτος δόξα ὁ ποιέω εἰμί καλός , ὥστε ἔτι ζῶ , ἐν ὅς καί φθονέω ἀνάγκη , ) ὁ ὁ βι - βλογραφω δεξιά ὁ πολύς ὀλίγος ἐλέγχω ὁ πλῆθος ὁ ἐραστής . τοιγάρ πᾶς ἐργαστήριον λό - γῆ καί ὅδε δείκνυμι ὁμοίως ἐν παιδεύω τε καί παιδεύω χείρ . καί οὗτος , εἰμί ἀνήρ , οἶδα ὁ Τύχη χάρις καί αἰτέω γε παρά αὐτός ἀεί ἀγαθός παρέχω ὁ δύο . 156 . ἀλλά γάρ οὐ οἶδα ὅπως ἐγώ διαφεύγω αἴθω - ριος τε καί Φῆστος , Σύρος μέν ἄρχω ἑκάτερος , ἄρχω δέ πρίν ἢ Βαλέντα δεῦρο ἥκω . ὁ μέν οὖν φωνή Ἑλλάς ἤπειρος | εἰμί , ὁ Φῆστος , παραπαίω ἄνθρωπος , ἀλλά ὅμως αὐτός οὐδέ οὗτος πείθω δῖος - σάω ὁ ἀρχή , ἔρχομαι δέ δείλη εἰσάγω ὡς ἑαυτοῦ Εὔβουλος καί σύνειμι αὐτός διά ἑρμηνεύς πιστός , ὁ δέ ὁμολογέω ὁ ἐμός ἐπιθυμέω τελευτή , ὅπως αὖθις εἰμί τίς δοκέω . πωλέω οὖν Εὔβουλος ὁ μισέω ἐγώ Φῆστος ὅς κατά ἕκαστος ἐσθίω ὁ ἡμέρα · εἰμί δέ χήν πίων ἐκεῖνος καί οἶνος ἡδύς καί φασιανός .
libanius.oratio-i 157
ἔβλεπέ τε οὖν με οὐχ ὡς ἥδιστα ὁ Φῆστος καὶ ὡς περὶ κακοῦ τοὺς λόγους ἐποιεῖτο καὶ ὁπόσα ἐξῆν , ἔπληττε . καί ποτε θέατρον μέν μοι συνείλεκτο , λῦσαι δὲ τοῦτο πειρώμενος ἐπὶ γράμματα βασίλεια τοὺς καθη - μένους ἐκάλει , ὡς δὴ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἀναγνώσεως ἐξελῶν , καὶ ὑπογραφεῖς ἅμα παρῆσαν γραψόμενοι τὰ τῶν οὐκ ἀναπηδώντων ὀνόματα · | ᾤετο γάρ με μα - χεῖσθαί τε καὶ οὐκ ἐπιτρέψειν ἀπελθεῖν , τὸ δὲ ἀρκέσειν εἰς θάνατον . ἐνταῦθα οἱ μὲν ὑπ’ ἀνάγκης ἐξῄεσαν πολλάκις μεταστρεφόμενοι πρὸς ἐμέ τε καὶ τὰ ῥηθη - σόμενα , οἷς δὲ ἐξῆν ἀκούειν , ἤκουον , ποθοῦντες δὲ τὴν οὐχ ἑκοῦσαν οἰχομένην μοῖραν .
Lemmas: βλέπω τε οὖν ἐγώ οὐ ὡς ἡδύς ὁ Φῆστος καί ὡς περί κακός ὁ λόγος ποιέω καί ὁπόσος ἔξεστι , πλήσσω . καί ποτός θέατρον μέν ἐγώ συλλέγω , λύω δέ οὗτος πειράω ἐπί γράμμα βασίλεια ὁ κάθημαι - μένος καλέω , ὡς δή ἐπί ὁ τέλος ὁ ἀνάγνωσις ἐξελαύνω , καί ὑπογραφεύς ἅμα πάρειμι γράφω ὁ ὁ οὐ ἀναπηδάω ὄνομα · | οἴομαι γάρ ἐγώ μή - χέω τε καί οὐ ἐπιτρέπω ἀπέρχομαι , ὁ δέ ἀρκέω εἰς θάνατος . ἐνταῦθα ὁ μέν ὑπό ἀνάγκη ἔξειμι πολλάκις μεταστρέφω πρός ἐγώ τε καί ὁ εἴρω - σόμενα , ὅς δέ ἔξεστι ἀκούω , ἀκούω , ποθέω δέ ὁ οὐ ἑκών οἴχομαι μοῖρα .
libanius.oratio-i 158
ἐμίσει μὲν οὖν καὶ ἐπεβούλευε , τοῦ μίσους δὲ οἶδα τῇ Τύχῃ χά - ῥὶν , ἥ γέ με οὐκ ἐποίησε φίλον ἀνδρὶ δείσαντι μετὰ ταῦτα ὕστερον μὴ φθάσῃ τὸν ἐκείνου σίδηρον ἡ νόσος ἀπενεγκοῦσα τὸν Μάξιμον . ὁ δὲ ὡς ἐνίκησε ταύτην τὴν νίκην , ἐγάννυτο ὁ κακοδαίμων , οὐ μὴν ἐμέ γε ἴσχυσε , προσκυνῶ δὲ τὴν Ἀδράστειαν , καίτοι τοῦτό γε ῥάπτων διὰ Μαρτυρίου , Πισίδου τινὸς ἀν - θρώπου , χαίροντος μὲν ἀθληταῖς , ἀμέμπτου | δὲ ἄλλως , δοκοῦντος δὲ τῷ Φήστῳ γόητος διὰ τὸ προσκεῖσθαι παλαισταῖς .
Lemmas: μισέω μέν οὖν καί ἐπιβουλεύω , ὁ μῖσος δέ οἶδα ὁ Τύχη χά - ῥίς , ὅς γε ἐγώ οὐ ποιέω φίλος ἀνήρ δείδω μετά οὗτος ὕστερος μή φθάνω ὁ ἐκεῖνος σίδηρος ὁ νόσος ἀποφέρω ὁ Μάξιμος . ὁ δέ ὡς νικάω οὗτος ὁ Νίκη , γάννυμαι ὁ κακοδαίμων , οὖον μήv ἐγώ γε ἰσχύω , προσκυνέω δέ ὁ Ἀδράστεια , καίτοι οὗτος γε ῥάπτω διά μαρτύριον , Πισίδης τις εἰς - θρώπου , χαίρω μέν ἀθλητής , ἄμεμπτος | δέ ἄλλως , δοκέω δέ ὁ Φῆστος γόης διά ὁ πρόσκειμαι παλαιστής .
libanius.oratio-i 159
περὶ τούτου μόνος πρὸς μόνον τὸν Βάλεντα εἰπών , ὡς ἐμέ τε ἂν ἐν αὐτῷ ῥᾳδίως καὶ τὸν Εὐτρόπιον ἕλοι , σπεύδων ᾤχετο εἰς Ἰωνίαν ἐπὶ τὴν ἀρχήν , ὥστε γέλωτα πολὺν ἐν τῷ δικαστηρίῳ τὸν Μαρτύριον παρασχεῖν οὐκ ἐχόντων τῶν δικαζόντων ( ?? ) μαθεῖν , ἥτις ἡ ἀρχὴ τῷ τοῦτον ἀχθῆναι γένοιτο , τῆς ἀρχῆς τοῦ πράγματος ἐν σκότῳ γεγενημένης . Φήστῳ μὲν οὖν ἆθλον τῆς κακίας ἐγένετο γάμος , νέα μὲν γυνή , συχνὴ δὲ οὐσία , καὶ νῦν ἐν πόλεσιν ἃς ἐκένωσε , τρυφᾷ . 160 . Αἰθέριος δὲ τέθνηκε μὲν πολλὰ δὴ καὶ με - γάλα πρότερον ἐπιδὼν κακὰ καὶ τό τε λαλεῖν τό τε ἀκούειν ἀποβαλών . γίνεται δὲ καὶ αὐτὸς εἰς ἐμὲ κός , ὥσπερ ἀχθόμενος , ὅτι με ἐν Βιθυνίᾳ προὐβέβλητο καὶ ὁπότε τι δείσειεν , ἐπ’ ἐμὲ κατέφευγε . τὰς μὲν δὴ εἰς τοὺς λόγους ὕβρεις αὐτοῦ παραλειπτέον , ἐν αἷς ἐχαρίζετο πάνυ μὲν ἀνδρὶ πλουσίῳ , παῖδας δὲ οὐ κεκτημένῳ .
Lemmas: περί οὗτος μόνος πρός μόνος ὁ Βαλέντα εἶπον , ὡς ἐγώ τε εἄν ἐν αὐτός ῥᾳδίως καί ὁ Εὐτρόπιον αἱρέω , σπεύδω οἴχομαι εἰς Ἰωνία ἐπί ὁ ἀρχή , ὥστε γέλως πολύς ἐν ὁ δικαστήριον ὁ μαρτύριον παρέχω οὐ ἔχω ὁ δικάζω ( ?? ) μανθάνω , ὅστις ὁ ἀρχή ὁ οὗτος ἄγω γίγνομαι , ὁ ἀρχή ὁ πρᾶγμα ἐν σκότος γίγνομαι . Φῆστος μέν οὖν ἆθλος ὁ κακία γίγνομαι γάμος , νέος μέν γυνή , συχνός δέ οὐσία , καί νῦν ἐν πόλις ὅς κενόω , τρυφάω . 160 . Αἰθέριος δέ θνῄσκω μέν πολύς δή καί ἐγώ - γάλα πρότερος ἐπεῖδον κακός καί ὁ τε λαλέω ὁ τε ἀκούω ἀποβάλλω . γίγνομαι δέ καί αὐτός εἰς ἐγώ γυνή , ὥσπερ ἄχθομαι , ὅτι ἐγώ ἐν Βιθυνία προβάλλω καί ὁπότε τίς δείδω , ἐπί ἐγώ καταφεύγω . ὁ μέν δή εἰς ὁ λόγος ὕβρις αὐτός παραλειπτέον , ἐν ὅς χαρίζομαι πάνυ μέν ἀνήρ πλούσιος , παῖς δέ οὖον κτάομαι .
libanius.oratio-i 161
ἀλλ’ οὗτός γέ ἐστιν ὁ στήσας με ἐν μέσῳ πολλῶν μὲν ἡνιόχων , πολλῶν ἱπποκόμων , οἷς τε ἔργον ἀναπεταννύναι τοῖς ἅρμασι τὰς θύρας · ὧν τοὺς μὲν ἔπαιε , τοὺς δὲ ἠπείλει κατακαύσειν , ἑνὸς δέ τινος ἡνιόχου γέροντος καἰ πλευράς , ἐφ’ ᾧ δὴ καὶ μέγα ἐβόησεν ὁ λεώς , | κατέτεμνεν , ἐμοὶ δὲ ἦν πόνος οὐ μικρὸς μὴ τὸ αἷμα ἰδεῖν . καὶ ταῦτα ἀπὸ ψιλῆς αἰτίας ἀνδρὸς ἐποίει μαινομένου δεικνύντος <τε> τὴν μανίαν κἀν τοῖς ἐν αὐτῇ γιγνομένοις τῇ δίκῃ .
Lemmas: ἀλλά οὗτος γε εἰμί ὁ ἵστημι ἐγώ ἐν μέσος πολύς μέν Ἡνίοχοι , πολύς ἱππόκομος , ὅς τε ἔργον ἀναπετάννυμι ὁ ἅρμα ὁ θύρα · ὅς ὁ μέν παίω , ὁ δέ ἀπειλέω κατακαίω , εἷς δέ τις ἡνίοχος γέρων καίω πλευρά , ἐπί ὅς δή καί μέγας βοάω ὁ λαός , | κατατέμνω , ἐγώ δέ εἰμί πόνος οὖον μικρός μή ὁ αἷμα ὁράω . καί οὗτος ἀπό ψιλός αἴτιος ἀνήρ ποιέω μαίνομαι δείκνυμι ὅς ὁ μανία ἐν ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι ὁ δίκη .
libanius.oratio-i 162
οὗτος ἦν ὁ κἀμὲ κελεύσας εἰσάγειν , ὡς δὴ τῆς Φιλουμένου τείας ἐν ἐμοὶ τὸν ἔλεγχον ἔχων · ὁ δὲ ἔλεγχος ἦν , παρ - ῄνουν αὐτῷ μὴ συκοφαντεῖν , ἀλλ’ ἀπηλλάχθαι πραγ - μάτων . καὶ τοῦτο ἦν , ἐφ’ ᾧπερ ἐκαλούμην . τῷ δὲ οὐδὲν ἐδόκει δεινὸν ἐμὲ ἐφ’ οὕτως ἀνοήτοις εἰσελθόντα ἑστάναι . καὶ ἐγὼ μὲν ἐξῄειν ἐλεῶν τὸν δικαστήν , ὁπόσον ἀπέχων νοῦ δικάζειν ἠξίου , τῶν δὲ φίλων λοὶ συνέρρεον ἄλλος ἄλλο τι πρὸς παραμυθίαν μένος . ἐποίουν δὲ οὐδὲν αὐτοὺς δεῖσθαι τουτωνὶ τῶν σκεμμάτων . οὕτως οὐκ ἐτετρώμην . 163 . Φιδήλιος δὲ ἦν μὲν Φήστου πολίτης , ἄγριος ἄνθρωπος , ἀρχὴ δὲ αὐτῷ τῶν βασιλέως ἐπιμελεῖσθαι χρημάτων , φιλία δὲ πρὸς τὸν Εὔβουλον ἀφ’ ὧνπερ καὶ τῷ Φήστῳ . | ἔχων τοίνυν αὐτὸν πειθόμενον ἐκ πολλῶν δόρπων τε καὶ συμποσίων κινεῖ τε ἐπ’ ἐμὲ καὶ συνεβούλευε δίκην λόγου λαβεῖν . τὸν δὲ λόγον , τοῦ τυράννου μὲν ἐγκώμιον , γεγράφθαι , κεῖσθαι δὲ πὰρ ἐμοὶ τῷ συγγραφεῖ . ῥᾷστον δὲ εἶναι δι’ ὑπηρετῶν ἑλεῖν .
Lemmas: οὗτος εἰμί ὁ ἐγώ κελεύω εἰσάγω , ὡς δή ὁ φιλέω τίω ἐν ἐγώ ὁ ἔλεγχος ἔχω · ὁ δέ ἔλεγχος εἰμί , παρά - νέος αὐτός μή συκοφαντέω , ἀλλά ἀπαλλάσσω πρα - Μάτων . καί οὗτος εἰμί , ἐπί ὅσπερ καλέω . ὁ δέ οὐδείς δοκέω δεινός ἐγώ ἐπί οὕτως ἀνόητος εἰσέρχομαι ἵστημι . καί ἐγώ μέν ἔξειμι ἐλεέω ὁ δικαστής , ὁπόσος ἀπέχω νόος δικάζω ἀξιόω , ὁ δέ Φίλων λόω συρρέω ἄλλος ἄλλος τίς πρός παραμυθία μένος . ποιέω δέ οὐδείς αὐτός δήω οὗτος ὁ σκέμμα . οὕτως οὐ τιτρώσκω . 163 . Φιδήλιος δέ εἰμί μέν Φῆστος πολίτης , ἄγριος ἄνθρωπος , ἀρχή δέ αὐτός ὁ βασιλεύς ἐπιμελέομαι χρῆμα , φίλιος δέ πρός ὁ Εὔβουλος ἀπό ὅσπερ καί ὁ Φῆστος . | ἔχω τοίνυν αὐτός πείθω ἐκ πολύς δόρπον τε καί συμπόσιον κινέω τε ἐπί ἐγώ καί συμβουλεύω δίκη λόγος λαμβάνω . ὁ δέ λόγος , ὁ τύραννος μέν ἐγκώμιον , γράφω , κεῖμαι δέ παρά ἐγώ ὁ συγγραφεύς . ῥᾴδιος δέ εἰμί διά ὑπηρέτης αἱρέω .
libanius.oratio-i 164
ἔδοξεν οὖν ἐκείνω κάλλιον εἶναι τὸν στρατηγὸν ἐπὶ τοῦτο προσλαβεῖν , πολλοῦ μὲν ἄξιον Ἰουλιανῷ γενόμενον , πολλοῦ δὲ ὄντα τότε τῷ Βάλεντι , φοβερὸν μὲν πολεμίοις , φοβερὸν δὲ τῶν οἰκείων τοῖς κακοῖς , αἰδούμενον δὲ καὶ σοφίαν καὶ λόγους , λόγου δὲ ἐν σοφῶν συνουσίαις οὐκ ἀποροῦντα · τουτὶ δὲ αὐτῷ παρὰ τῆς φύσεως ἦν .
Lemmas: δοκέω οὖν ἐκεῖνος καλός εἰμί ὁ στρατηγός ἐπί οὗτος προσλαμβάνω , πολύς μέν ἄξιος Ἰουλιανός γίγνομαι , πολύς δέ εἰμί τότε ὁ Βάλης , φοβερός μέν πολέμιος , φοβερός δέ ὁ οἰκέω ὁ κακός , αἰδέομαι δέ καί σοφία καί λόγος , λόγος δέ ἐν σοφός συνουσία οὐ ἀπορέω · οὗτος δέ αὐτός παρά ὁ φύσις εἰμί .
libanius.oratio-i 165
οὗτος ὁ Λουπικῖνος αὐτὸν μέν με οὐδεπώποτε Ἰδῶν , παρὰ φήμης δὲ ἴσως τινὸς περὶ ἐμοῦ τι δεξάμενος πρὸς μὲν τὸν εἶπε · σίγα , ὦ φιλότης , καὶ ἐν ἡμῖν ταῦτα ἱστάσθω . μετα - πεμψάμενος δὲ ἐμὲ ποιεῖταί τε φίλον καὶ ἐπαγγέλλειν , εἴ του δεοίμην , ἐδίδου παρεκάλει τε τοὺς τῶν ἑδῶν | τούτους καταγελῶντας , τοὺς τοῦ οὐρανοῦ κληρούχους , ἀφέντας ἃ ἀλαζονεύονται , τἀμὰ ζηλοῦντας ὁρᾶσθαι . τοιαῦτα μὲν ἀνέσεισεν ὁ δαίμων , τοιαῦτα δὲ καὶ ἐκοί - μισεν , οὐχ ὡς πεποιημένου μοι τοιοῦδέ τινος λόγου , ἀλλ’ ὅτι τῆς πρώτης πείρας ἁμαρτὼν ὁ Φιδήλιος προὔ - βαινεν ἂν ἐπιβουλεύων , ἕως ἔργου τύχοι .
Lemmas: οὗτος ὁ Λουπικῖνος αὐτός μέν ἐγώ οὐδεπώποτε Ἴδη , παρά φήμη δέ ἴσως τις περί ἐγώ τίς δέχομαι πρός μέν ὁ εἶπον · σῖγα , εἰμί φιλότης , καί ἐν ἐγώ οὗτος ἵστημι . μετά - πέμπω δέ ἐγώ ποιέω τε φίλος καί ἐπαγγέλλω , εἰμί ὁ δήω , δίδωμι παρακαλέω τε ὁ ὁ ἕδος | οὗτος καταγελάω , ὁ ὁ οὐρανός κλήρουχος , ἀφίημι ὁ ἀλαζονεύομαι , ἐμός ζηλόω ὁράω . τοιοῦτος μέν ἀνασείω ὁ δαίμων , τοιοῦτος δέ καί ἔκω - μισός , οὐ ὡς ποιέω ἐγώ τοιόσδε τις λόγος , ἀλλά ὅτι ὁ πρῶτος πείρω ἁμαρτάνω ὁ Φιδήλιος πρώ - βαίνω εἄν ἐπιβουλεύω , ἠώς ἔργον τυγχάνω .
libanius.oratio-i 166
ὑπῆρξε δέ μοι καὶ ἀμείψασθαι τὸν οὐχ ὑπαχθέντα ἄνθρωπον · παρὰ μὲν γὰρ τοῦ κρατοῦντος ἦν αὐτῷ τὸ ἐν ὑπάτοις εἶναι , παρ’ ἐμοῦ δὲ Ἀρχέλαος . καὶ ἐτιμώμην ἄλλοις τε οὐκ ὀλίγοις καὶ | δὴ καὶ ᾠήθη δεῖν ἐλθὼν ὡς ἐμὲ προσειπεῖν πατὴρ γινόμενος τῆς τιμῆς , ( οὐ γὰρ ἦν ὃν ἐμιμεῖτο , ) ἀλλ’ ἐγὼ τοῦτο αἰσθανόμενος φθάσας ἐδεή - θην ἔν τι , προελέσθαι μεῖναι τὸν γέροντα , τὸν δὲ χρὴ νομίζειν ἀφῖχθαι .
Lemmas: ὑπάρχω δέ ἐγώ καί ἀμείβω ὁ οὐ ὑπάγω ἄνθρωπος · παρά μέν γάρ ὁ κράτος εἰμί αὐτός ὁ ἐν ὕπατος εἰμί , παρά ἐγώ δέ Ἀρχέλαος . καί τιμάω ἄλλος τε οὐ ὀλίγος καί | δή καί οἴομαι δήω ἔρχομαι ὡς ἐγώ προσεῖπον πατήρ γίγνομαι ὁ τιμή , ( οὖον γάρ εἰμί ὅς μιμέομαι , ) ἀλλά ἐγώ οὗτος αἰσθάνομαι φθάνω ἐδέω - θην ἐν τίς , προαιρέω μένω ὁ γέρων , ὁ δέ χρή νομίζω ἀφικνέομαι .
libanius.oratio-i 167
Προτάσιον ἐνέπλησαν μὲν τῶν κατ’ ἐμοῦ λόγων ἄνδρες ἐν οὐδενὶ μὲν λόγῳ πρότερον ὄντες , κτησάμενοι δὲ ἰσχὺν ἐκ τῆς Ἰουλιανοῦ σφαγῆς . τοῦτον ἐφόβουν , ὡς αἴσχιστα ἂν ἄρ - ξειεν , εἰ μὴ ἀπελαύνοι με τῶν θυρῶν , καὶ παρέζευξάν οἱ τῶν ἐκ | τῆς συμμορίας | κοινωνὸς τῆς πορείας τηρή - σοντα ἐν ἐκείνῳ τὸν φόβον . ᾔει μὲν οὖν ὡς ποιήσων με μικρόν , νόσῳ δὲ πιεζόμενος ἐβάδιζεν αὐξομένης τῇ πορείᾳ τῆς νόσου . καὶ ἧκέ γε εἰς τὴν καταγωγὴν νυκτὸς οὐδενὸς τῶν ἐν τῷ νόμῳ τυχών , οὐ γὰρ εἴα τὸ νοσεῖν .
Lemmas: Προτάσιον ἐμπίμπλημι μέν ὁ κατά ἐγώ λόγος ἀνήρ ἐν οὐδείς μέν λόγος πρότερος εἰμί , κτάομαι δέ ἰσχύς ἐκ ὁ Ἰουλιανός σφαγή . οὗτος φοβέω , ὡς αἰσχρός εἄν ἄρα - ξέω , εἰμί μή ἀπελαύνω ἐγώ ὁ θύρα , καί παραζεύγνυμι ὁ ὁ ἐκ | ὁ συμμορία | κοινωνός ὁ πορεία τηρέω - σω ἐν ἐκεῖνος ὁ φόβος . ἔρχομαι μέν οὖν ὡς ποιέω ἐγώ μικρός , νόσος δέ πιέζω βαδίζω αὐξάνω ὁ πορεία ὁ νόσος . καί ἵημι γε εἰς ὁ καταγωγή νύξ οὐδείς ὁ ἐν ὁ νόμος τυγχάνω , οὖον γάρ ἐάω ὁ νοσέω .
libanius.oratio-i 168
ὡς δὲ πολλῶν ἰόντων αὐτῶ μόνος ἀπελιπόμην , λέγει δὲ ] πρὸς τὸν Ζήνωνα , ᾧ μάλιστα ἐχρῆτο , τοὺς κατ’ ἐμοῦ λόγους ἐξεληλέγχθαι τοῖς ἔργοις . τὸν γὰρ δὴ λεγόμενον ἐνοχλεῖν τοὺς ἄρχοντας ἥκιστα προσιέναι . ὁ δὲ καὶ πάνυ ταῦτα ἐλπίζειν ἔφη · οὐ γὰρ ἰέναι μᾶλλον παρ’ αὐτοὺς ἢ καὶ τοὐναντίον · χαρί - ζεσθαι μὲν γὰρ ταύτῃ τοῖς ἐρῶσι · τοὺς δὲ οὐκ ἐρῶν - οὐδὲ οὐδὲ ἐπίστασθαι . ταυτὶ μὲν ἤκουσε , δῆλος δὲ ἦν ἀτιμάσων , οὐ | μὴν ἐπέτρεψέ γε ὁ θάνατος . 169 . Ἕτερος Προτάσιος τά γε πρὸς ἐμὲ ῥᾷσθ’ οὗτος ἧκεν , ὃς καθάρμασι μὲν συνῆν , παρ’ ὧν δ’ ἄν τι καὶ ἐμάνθανεν , ἄβατον ἐποίει τὴν καταγωγήν . καὶ ᾤετο μὲν ζημιοῦν , ἐγὼ δὲ ἐκέρδαινον . καὶ κλῆσιν μὲν τὴν ἐπὶ τοὺς λόγους ἤλπιζεν , ἐγὼ δὲ ἄλλους εἰστίων δι - δάσκων αὐτόν , ὅτι οὐ λίαν αὐτοῦ δεοίμην . ὁ δὲ ᾤδει τούτοις γε τὴν καρδίαν , ἔδειξε δὲ ἔν τινι κατηγορίᾳ νέοιν · οἶν δέον , εἴπερ ἠδίκουν , ἐπιθεῖναι δίκην , ὁ δὲ τὸ διδασκάλων ἐσαγήνευεν ἔθνος οὐχ ἅπασιν ἐγκαλῶν , ἀλλ’ ὅπως ἐν τῷ παντὶ κρύπτοιτο αὐτῷ τὰ πρὸς ἐμέ .
Lemmas: ὡς δέ πολύς ἔρχομαι αὐτός μόνος ἀπολείπω , λέγω δέ ] πρός ὁ Ζήνων , ὅς μάλιστα χράω , ὁ κατά ἐγώ λόγος ἐξελέγχω ὁ ἔργον . ὁ γάρ δή λέγω ἐνοχλέω ὁ ἄρχω ἥκιστος πρόσειμι . ὁ δέ καί πάνυ οὗτος ἐλπίζω φημί · οὖον γάρ εἶμι μᾶλλον παρά αὐτός ἢ καί ἐναντίος · χάρις - ζω μέν γάρ οὗτος ὁ ἐράω · ὁ δέ οὐ ἐράω - οὐδέ οὐδέ ἐφίστημι . οὗτος μέν ἀκούω , δῆλος δέ εἰμί ἀτιμάζω , οὖον | μήv ἐπιτρέπω γε ὁ θάνατος . 169 . ἕτερος Προτάσιος ὁ γε πρός ἐγώ ῥᾳδίως οὗτος ἵημι , ὅς κάθαρμα μέν σύνειμι , παρά ὅς δέ ἄν τίς καί μανθάνω , ἄβατος ποιέω ὁ καταγωγή . καί οἴομαι μέν ζημιόω , ἐγώ δέ κερδαίνω . καί κλῆσις μέν ὁ ἐπί ὁ λόγος ἐλπίζω , ἐγώ δέ ἄλλος Εἱστίων Ζεύς - Δάσκων αὐτός , ὅτι οὖον λίαν αὐτός δήω . ὁ δέ οἰδέω οὗτος γε ὁ Καρδία , δείκνυμι δέ ἐν τις κατηγορία νέος · οἶς δήω , εἴπερ ἀδικέω , ἐπιτίθημι δίκη , ὁ δέ ὁ διδάσκαλος σαγηνεύω ἔθνος οὐ ἅπας ἐγκαλέω , ἀλλά ὅπως ἐν ὁ πᾶς κρύπτω αὐτός ὁ πρός ἐγώ .
libanius.oratio-i 170
καὶ τὼ μὲν νέω γυμνώ τε ἤστην καὶ μετεώρω πρὸς πληγάς , παρεκάθητο δέ τις Ὀλύμπιος . τοῦ δὲ οὐ μετεῖχον ἐγώ , ἠδικεῖτο δὲ ὁ νόμος . ὁ δ’ οὕτω δή τι ξυνετὸς ἦν , ὥστε οἷς ἐφθέγξατο μὴ μαστιγοῦν ἐκεκώλυτο . φρόνημα δὲ τὸ θράσος καὶ ἡγούμενος καὶ ὀνομάζων ὅπλα ἀνταρά - μενος τῷ στρατηγῷ γνῶναί τε αὑτὸν ἠναγκάσθη καὶ συνε - σταλμένος | ἔκειτο , καὶ τοῦτό οἱ τῆς ἀρχῆς πέρας . 171 . Ἀλλ᾿ ἐπάνειμι δὴ πρὸς τὸν Βάλεντα · ὂν ἔδειξε μὲν χρηστὸν τὸ μὴ τῷ τυράννῳ τοὺς τοῦ τυράννου φίλους ἐπαποκτεῖναι · ἐπεὶ καὶ ὁ Ἀνδρονίκου τοὐμοῦ φίλου θάνατος Ἱερίου μᾶλλον , τῆς ἀλώπεκος , ἔργον ἢ τοῦ παρακρουσθέντος ἦν . ἀσφάλειαν δὲ τῆς πρᾳότη - τος ἐωνῆσθαι νομίζων εὗρεν ἕτερον λόχον , Φιδούστιόν τε καὶ οὓς ἐκεῖνος ἐπανέστησε τῷ σκήπτρῳ , καὶ ἐχώρει μὲν διὰ τῶν ἠδικηκότων ὁ βασιλεὺς τὴν ἀρχήν , προσ - ετίθετο δέ τις καὶ τῶν οὐδὲν τοιοῦτον ἐπισταμένων . μάντις τε ἅπας ἐχθρὸς ὅτῳ τε ἐδέησε τῆς τέχνης δι - δάσκεσθαί τι περὶ τῶν ἰδίων τῶν αὐτοῦ παρὰ τῶν θεῶν βουλομένῳ · χαλεπὸν γὰρ δὴ ἐδόκει εἶναι τος μάντεως μὴ ἄν τινα καὶ ἐπὶ τοῖς μείζοσι χρήσασθαι | τῷ ἀνδρί .
Lemmas: καί ὁ μέν νέος γυμνός τε εἰμί καί μετέωρος πρός πληγάς , πάρημαι δέ τις Ὀλύμπιος . ὁ δέ οὖον μετέχω ἐγώ , ἀδικέω δέ ὁ νόμος . ὁ δέ οὗτος δή τίς συνετός εἰμί , ὥστε ὅς φθέγγομαι μή μαστιγόω κωλύω . φρόνημα δέ ὁ θράσος καί ἡγέομαι καί ὀνομάζω ὅπλον Ανταρά - μένος ὁ στρατηγός γιγνώσκω τε ἑαυτοῦ ἀναγκάζω καί συνίημι - σταλμένος | κεῖμαι , καί οὗτος ὁ ὁ ἀρχή πέρας . 171 . ἀλλά ἐπανέρχομαι δή πρός ὁ Βαλέντα · εἰμί δείκνυμι μέν χρηστός ὁ μή ὁ τύραννος ὁ ὁ τύραννος φίλος ἐπαποκτείνω · ἐπεί καί ὁ Ἀνδρόνικος ἐγώ φίλος θάνατος Ἱέριος μᾶλλον , ὁ ἀλώπηξ , ἔργον ἢ ὁ παρακρούω εἰμί . ἀσφάλεια δέ ὁ πρᾷος - ὅς ὠνέομαι νομίζω εὑρίσκω ἕτερος λόχος , φιδουστια τε καί ὅς ἐκεῖνος ἐπανίστημι ὁ σκῆπτρον , καί χωρέω μέν διά ὁ ἀδικέω ὁ βασιλεύς ὁ ἀρχή , προς - τίθημι δέ τις καί ὁ οὐδείς τοιοῦτος ἐφίστημι . μάντις τε ἅπας ἐχθρός ὅστις τε δήω ὁ τέχνη Ζεύς - δατέομαι τίς περί ὁ ἴδιος ὁ αὐτός παρά ὁ θεός βούλομαι · χαλεπός γάρ δή δοκέω εἰμί ὅς μάντις μή ἄν τις καί ἐπί ὁ μείζων χράω | ὁ ἀνήρ .
libanius.oratio-i 172
τὴν ἐκείνου δὲ ὁρμὴν οἱ συκοφάνται λαβόντες πάντα ἐκύκων ἐπὶ πάντας ἰόντς . δόξα τε ἦν παρὰ τῷ Βάλεντι φθόνου τὴν δόξαν πεποιηκότος , πάντως ἂν εἰς ἔλεγχόν με πεσεῖν δι’ ἑνός γέ του τῶν ὑπὸ τὴν βάσανον ἀγομένων . λέγεται δὲ καὶ αὐτὸς ἐρέσθαι τὸν Εἰρηναῖον , εἰ μετεῖχον τοῦ ἐπιβουλεύμα - τος , θαυμάσαι τε οὐ μετασχεῖν ἀκούσας .
Lemmas: ὁ ἐκεῖνος δέ ὁρμή ὁ συκοφάντης λαμβάνω πᾶς κυκάω ἐπί πᾶς ἰάομαι . δόξα τε εἰμί παρά ὁ Βάλης φθόνος ὁ δόξα ποιέω , πάντως εἄν εἰς ἔλεγχος ἐγώ πίπτω διά εἷς γε ὁ ὁ ὑπό ὁ βάσανος ἄγω . λέγω δέ καί αὐτός ἔρομαι ὁ Εἰρηναῖος , εἰμί μετέχω ὁ ἐπιβούλευμα - ὅς , θαυμάζω τε οὖον μετέχω ἀκούω .
libanius.oratio-i 173
καὶ μαντικῇ μὲν οἷδα χάριν , ἥ μοι τὴν κεφαλὴν ἐν πρᾳ - οτέροις κατέστησεν , ὅτῳ τε χρηστέον καὶ ὅτῳ μὴ , φράζουσα , τὴν κεφαλὴν δ’ ἂν ἀπετεμνόμην , ὡς δεινότερον ὄν του ἀπολωλέναι τὸ ταύτῃ σεσῶσθαι . ἥ τις ἧκεν ἐπὶ Ἀδελφειόν , ὃς θεῖον μέν τι τὴν φιλίαν ἡγεῖτο , καρτερεῖν δὲ πρὸς ἀνάγκας οὐκ εἶχε καὶ ὡμο - λόγει γέ τοι τοῦτο καὶ ὁμολογῶν ᾐσχύνετο .
Lemmas: καί μαντικός μέν οἶδα χάρις , ὅς ἐγώ ὁ κεφαλή ἐν ΠΡΑ - ὄτερον καθίστημι , ὅστις τε χρηστέον καί ὅστις μή , φράζω , ὁ κεφαλή δέ εἄν ἀποτέμνω , ὡς δεινός εἰμί ὁ ἀπόλλυμι ὁ οὗτος σῴζω . ὅς τις ἵημι ἐπί ἀδελφός , ὅς θέω μέν τίς ὁ φίλιος ἡγέομαι , καρτερέω δέ πρός ἀνάγκη οὐ ἔχω καί ώμος - λογεύς γε ὅς οὗτος καί ὁμολογέω αἰσχύνω .
libanius.oratio-i 174
ἐδεῖτο οὖν ἡμῶν αὑτῷ αὑτῷ παρὰ τῆς Τύχης τὸν θάνατον , οἷοι | πολλοῖς ἐξαίφνης ἐπῆλθον . οἱ μὲν δὴ ἄλλοι πάντες εὔχοντο , ἐμοὶ δὲ ἡ τῶν δεινῶν ἐλπὶς ἦττον εἶναι κακὸν τοιαύτης εὐχῆς ἐφαίνετο . σιγῇ τοίνυν ἐδάκρυον . ὁ δὲ λουσάμενός τε καὶ δειπνήσας ὕπνον τε ὁμοῦ καὶ θάνατον δέχεται , ὥστε ἕωθεν ἡμεῖς μὲν παρῆμεν ἐπὶ τὴν ἐκφοράν , ἐκ δὲ τῶν βασιλείων τινές , ὡς ἐκεῖνον δήσοντες . ὁ δὲ αὐτοὺς διεπεφεύγει πτηνῷ τάχει .
Lemmas: δήω οὖν ἐγώ ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ παρά ὁ Τύχη ὁ θάνατος , οἷος | πολύς ἐξαπίνης ἐπέρχομαι . ὁ μέν δή ἄλλος πᾶς εὔχομαι , ἐγώ δέ ὁ ὁ δεινός Ἐλπὶς ἀίσσω εἰμί κακός τοιοῦτος εὐχή φαίνω . σιγή τοίνυν δάκρυ . ὁ δέ λούω τε καί δειπνέω ὕπνος τε ὁμοῦ καί θάνατος δέχομαι , ὥστε ἕωθεν ἐγώ μέν πάρειμι ἐπί ὁ ἐκφορά , ἐκ δέ ὁ βασίλειος τις , ὡς ἐκεῖνος δήω . ὁ δέ αὐτός διαφεύγω πτηνός τάχος .
libanius.oratio-i 175
σπινθήρων τοίνυν ἐξ ἐπιστολῶν , τῶν μὲν παρ’ ἐμοῦ πρὸς ἑτέρους , τῶν δὲ ἐμοὶ παρ᾿ ἄλλων ἀφιγμένων , ἐν αίς ἀδικία μὲν οὐδεμία , λαβαὶ δ’ ἂν ἐγένοντο συκοφάνταις ἀνθρώποις , ταύτας δὴ τὰς ἀφορμὰς μάλα εὐπετῶς ἀνεῖλεν ἡ Τύχη , ὥστε ἐν μυ - ρίοις γράμμασι μὴ εἶναι γράμμα ἐμόν . 176 . Τῆς αὐτῆς θεοῦ καὶ τὸ <περὶ> Περγάμιον πολὺ πρὸ τῶνδε τῶν κακῶν ἐγκαλέσαντά τι , ψεῦδος μέν , ᾤετο δὲ ἠδικῆσθαι . τοῦτο δὴ πείσας αὑτὸν ἐχθρὸς ἦν . εἰ δὲ οὐκ ἦν , κἂν ἐξελάλησέ τι τῶν οἰσόντων ἐμοὶ ζημίαν . καὶ | τὴν Αὐξεντίου δὲ περὶ τούτων πρός με σιωπὴν τῆς Τύχης δῶρον νομιστέον , ὅτι οὐδὲν εἰδέναι ἀξιῶν ἄνθρωπος , ὅ μὴ καὶ ἐμὲ δεῖν , τοῦτό γε ἄρρητον ἐποι - ἥσατο .
Lemmas: σπινθήρ τοίνυν ἐκ ἐπιστολή , ὁ μέν παρά ἐγώ πρός ἕτερος , ὁ δέ ἐγώ παρά ἄλλος ἀφικνέομαι , ἐν ὅς ἀδικία μέν οὐδείς , λαβή δέ εἄν γίγνομαι συκοφάντης ἄνθρωπος , οὗτος δή ὁ ἀφορμή μάλα εὐπετής ἀναιρέω ὁ Τύχη , ὥστε ἐν μῦς - Ῥίον γράμμα μή εἰμί γράμμα ἐμός . 176 . ὁ αὐτός θεός καί ὁ <περὶ> Περγάμιος πολύς πρό ὅδε ὁ κακός ἐγκαλέω τίς , ψεῦδος μέν , οἴομαι δέ ἀδικέω . οὗτος δή πείθω ἑαυτοῦ ἐχθρός εἰμί . εἰμί δέ οὐ εἰμί , κἀν ἐκλαλέω τίς ὁ οἰσόντων ἐγώ ζημία . καί | ὁ Αυξεντίου δέ περί οὗτος πρός ἐγώ σιωπή ὁ Τύχη δῶρον νομιστέος , ὅτι οὐδείς οἶδα ἄξιος ἄνθρωπος , ὅς μή καί ἐγώ δήω , οὗτος γε ἄρρητος ἔπω - ἥδομαι .
libanius.oratio-i 177
ὁ μὲν δὴ βασιλεύς , ὥσπερ τις θηρατὴς ἁμαρτάνων θηρίου , δεινῶς ἤχθετο , κινεῖται δὲ δυνος ἐκ χαλεπότητός τε δεσπότου καὶ λύπης οἰκέτου . ὑπογραφεὺς μὲν ὁ οἰκέτης ἦν , οἰωνιστὴς δὲ ὁ δεσπό - της . τοῦτον δή ποτε δι’ ἐπιστολῶν ἠρόμην φαρμάκου τινὸς πέρι , τοὺς μὲν θεοὺς οὐκ εἰπών , ἰατρῶν δὲ μνησθεὶς ἀσφαλείας εἵνεκα . ταῦτα ὁ μὲν οὐ κατέκαυσε τὰ γράμματα , ὁ δὲ κτησάμενος ἐφύλαττεν , ὅπως , εἴ τέ ποθ’ ὕστερον ἐπίοι δεινόν , σώζοιτο ταῖς ἐπιστολαῖς .
Lemmas: ὁ μέν δή βασιλεύς , ὥσπερ τις θηρατής ἁμαρτάνω θηρίον , δεινῶς ἔχθω , κινέω δέ δυνος ἐκ χαλεπότης τε δεσπότης καί λύπη οἰκέτης . ὑπογραφεύς μέν ὁ οἰκέτης εἰμί , οἰωνιστής δέ ὁ Δέσπο - ὁ . οὗτος δή ποτός διά ἐπιστολή ἔρομαι φάρμακον τις περί , ὁ μέν θεός οὐ εἶπον , ἰατρός δέ μιμνήσκω ἀσφάλεια ἕνεκα . οὗτος ὁ μέν οὖον κατακαίω ὁ γράμμα , ὁ δέ κτάομαι φυλάσσω , ὅπως , εἰμί τε πρός ὕστερος ἔπειμι δεινός , σῴζω ὁ ἐπιστολή .
libanius.oratio-i 178
ὡς οὖν ἐκάκου τε καὶ ἐδίωκε τὸν δεσπότην ἐπὶ τοῖς οἰωνοῖς , ἐν τοῖς γράμμασι τούτοις εἶχε τὴν πίστιν · συνήσειν γὰρ δὴ τὸν δικαστήν , ὅ,τι ἐδήλουν οἱ ἰατροί · ἐμπεσόντι δὲ εἰς τὸ δίκτυον ὁπωσοῦν ἐπέκειτ’ ἂν εὐ - θὺς κεκραγὼς ὁ βασιλεύς . πολλαὶ μὲν δὴ παραινέσεις ἀπὸ πολλῶν πρὸς τὸν οἰκέτην μὴ τὸν εὐεργέτην ἀδι - κεῖν , εὐεργέτην δέ με ἐπεποιήκεσαν αὐτοῦ μέμψεις τε καὶ ὀργαὶ καὶ ἐπιτιμήσεις αἷς τὸν δεσπότην ἐπειρώμην ἀνείργειν , | ὁ δὲ οὐκ ἀγνοεῖν μὲν ταῦτα , ἔλεγε δὲ οὐ μεγάλα νομίζειν , προέσθαι δ’ ἂν αὑτὸν μετὰ τῶν ἐπι - στολῶν . ἀπράκτων δὲ τῶν πολλῶν συμβούλων ἀπελ - δαίμων δαίμων αὐτὸν ἃ μηδεὶς ῥητόρων , ἔπειθε , καὶ τὰ γράμματα ἀποπέμψας εἰσελθὼν ἡττᾶτο τῶν ἰσχυρῶν ἐστερημένος .
Lemmas: ὡς οὖν κακόω τε καί διώκω ὁ δεσπότης ἐπί ὁ οἰωνός , ἐν ὁ γράμμα οὗτος ἔχω ὁ πίστις · συνίημι γάρ δή ὁ δικαστής , ὅστις δηλόω ὁ ἰατρός · ἐμπίπτω δέ εἰς ὁ δίκτυον ὁπωσοῦν ἐπίκειμαι εἄν εὕω - Θῦς κράζω ὁ βασιλεύς . πολύς μέν δή παραίνεσις ἀπό πολύς πρός ὁ οἰκέτης μή ὁ εὐεργέτης ἀς - ἐκεῖνος , εὐεργέτης δέ ἐγώ ποιέω αὐτός μέμψις τε καί ὀργή καί ἐπιτίμησις ὅς ὁ δεσπότης πειράω ἀνείργω , | ὁ δέ οὐ ἀγνοέω μέν οὗτος , λέγω δέ οὖον μέγας νομίζω , προΐημι δέ εἄν ἑαυτοῦ μετά ὁ ἐπι - στολή . ἄπρακτος δέ ὁ πολύς σύμβουλος Άπελ - δαίμων δαίμων αὐτός ὁ μηδείς ῥήτωρ , πείθω , καί ὁ γράμμα ἀποπέμπω εἰσέρχομαι ἡσσάομαι ὁ ἰσχυρός στερέω .
libanius.oratio-i 179
καὶ τὰ μὲν περὶ τὴν πυρὰν ἐκείνην ἐλελωφήκει τῆς Θρᾴκης ἐφ’ ἑαυτὴν τὸν ἄρχοντα κα - λούσης , ( Σκυδῶν ἅπαντα πλὴν τειχῶν κατασυρόντων ) γενομένης δὲ τῆς μεγάλης μάχης καὶ τοῦ πολλοῦ φόνου καὶ πεσόντος ἐν μέσῳ τοῦ προθυμίᾳ μᾶλλον ἢ τέχνη συμβαλόντος ἔρχεται Ῥωμαίοις ὕπαρχος ἐν ὑπάρχου σχήματι τῇδε φαινόμενος , ἀρέσκοντα Ῥωμαίοις οὕτω ποιήσειν ἡγούμενος .
Lemmas: καί ὁ μέν περί ὁ πυρή ἐκεῖνος λωφάω ὁ Θρᾴκη ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἄρχω ἄν - λούω , ( σκυδά ἅπας πλήν τεῖχος κατασύρω ) γίγνομαι δέ ὁ μέγας μάχη καί ὁ πολύς φόνος καί πίπτω ἐν μέσος ὁ προθυμία μᾶλλον ἢ τέχνη συμβάλλω ἔρχομαι Ῥωμαῖος ὕπαρχος ἐν ὑπάρχω σχῆμα ὅδε φαίνω , ἀρέσκω Ῥωμαῖος οὗτος ποιέω ἡγέομαι .
libanius.oratio-i 180
πᾶς δὴ μικροῦ λόγον ἐποίει , μία δὲ πᾶσιν ὑπόθεσις ὁ ἤπιος ἐκεῖνος . τὰ μὲν δὴ τῶν ἄλλων ἐδέδεικτο , Ἀνδρόνικος δὲ ὁ | ποιητὴς λων ἀεὶ λέξειν εἰπὼν οὐδὲν ἀπῆλθεν . ἐμὲ δὲ ὁ καιρὸς εἰς τὸ μέσον ἐκάλει . καὶ ὁ μὲν εἷλκεν οὗ κατήγετο , τὸν λόγον , ἐν ὀλίγοις τοῖς ἀκροαταῖς φανούμενον , ἐγὼ δὲ τὸν ἄνδρα εἰς τὸ βουλευτήριον , ὡς πολυάνθρωπον . ὁμολογήσαντος δὲ γίγνεταί τι τὸ διακωλῦον , καὶ ὁ πόνος ἡμῖν , ὡς ἐδόκει , ζημία .
Lemmas: πᾶς δή μικρός λόγος ποιέω , εἷς δέ πᾶς ὑπόθεσις ὁ ἤπιος ἐκεῖνος . ὁ μέν δή ὁ ἄλλος δείκνυμι , Ἀνδρόνικος δέ ὁ | ποιητής λάω ἀεί λέγω εἶπον οὐδείς ἀπέρχομαι . ἐγώ δέ ὁ καιρός εἰς ὁ μέσος καλέω . καί ὁ μέν ἕλκω ὅς κατάγω , ὁ λόγος , ἐν ὀλίγος ὁ ἀκροατής φαίνω , ἐγώ δέ ὁ ἀνήρ εἰς ὁ βουλευτήριον , ὡς πολυάνθρωπος . ὁμολογέω δέ γίγνομαι τίς ὁ διακωλύω , καί ὁ πόνος ἐγώ , ὡς δοκέω , ζημία .
libanius.oratio-i 181
εὐθὺς μὲν οὖν βοή τε πολλὴ καὶ ἀθυμία , καὶ ἀπὸ τῆς φαυλοτέρας τύχης τῷ πράγματι τοὔνομα , μικρὸν δὲ ὕστερον ἐπῃ - νεῖτο τὸ δαιμόνιον πολέμου μεγίστης πόλεως ἐξελόμενον τὸν ποιητὴν . ὅ γὰρ δὴ εἶχεν ἀνάγκην τῷ ἐπαινέτῃ διελθεῖν , τῷ λόγῳ μὲν τὸ εἰκὸς ἐφύλαττε , πόλιν δὲ οὐ ῥᾳδίαν ἐνεγκεῖν ἐποίει πολεμίαν . οὕτω τὸ δοκοῦν κακὸν ἀγαθὸν ἀπεφάνη . 182 . Οὐ μὴν ὅ γε ἐρῶ , τοιοῦτον , ἀλλὰ κακὸν καὶ δοκοῦν καὶ ὄν , κακῶν τὸ μέγιστον . τέτταρες ἄνδρες οἰκιῶν | τῶν πρώτων , λαμπροὶ μὲν ἐν διδασκαλείοις , λαμπροὶ δὲ ἐν ἀρχαῖς , ἦν δὲ ἐν ταῖς ἐλπίσι τὸ μειζό - ωνς ἐκλάμψειν , οὗτοι οἱ τέτταρες ἐν μησὶ τοσούτοις ἐτάφησαν , καὶ τοῦτο βασιλεὺς ἀγνοῶν ἔπεμπεν ἀρχὰς τοῖς κειμένοις .
Lemmas: εὐθύς μέν οὖν βοή τε πολύς καί ἀθυμία , καί ἀπό ὁ φαῦλος τυγχάνω ὁ πρᾶγμα ὄνομα , μικρός δέ ὕστερος ἕπω - νέομαι ὁ δαιμόνιον πόλεμος μέγας πόλις ἐξαιρέω ὁ ποιητής . ὅς γάρ δή ἔχω ἀνάγκη ὁ ἐπαινέτης διέρχομαι , ὁ λόγος μέν ὁ εἰκός φυλάσσω , πόλις δέ οὖον ῥᾴδιος φέρω ποιέω πολέμιος . οὗτος ὁ δοκέω κακός ἀγαθός ἀποφαίνω . 182 . οὖον μήv ὅς γε εἴρω , τοιοῦτος , ἀλλά κακός καί δοκέω καί εἰμί , κακός ὁ μέγας . τέσσαρες ἀνήρ οἰκίον | ὁ πρῶτος , λαμπρός μέν ἐν διδασκαλεῖον , λαμπρός δέ ἐν ἀρχή , εἰμί δέ ἐν ὁ ἐλπίς ὁ μειζό - ωνς ἐκλάμπω , οὗτος ὁ τέσσαρες ἐν μείς τοσοῦτος θάπτω , καί οὗτος βασιλεύς ἀγνοέω πέμπω ἀρχή ὁ κεῖμαι .
libanius.oratio-i 183
τούτους ἔτι μοι πενθοῦντι τὸ περὶ τὸν πόδα τὸν δεξιὸν συνίβη · περὶ οὗ ποία πόλις οὐκ ἀκήκοε τῶν ἐν ἠπείροις ἢ νήσοις ; ὡς ἀπῄειν μὲν δειπνήσων λελουμένος , παύειν δέ τινα μάχην ἐπιχειρῶν ἐν μαινομένου τε ἀνθρώπου χερσὶν ἦν καὶ χαμαί . καὶ περιτειχισθεὶς ὁ ἵππος ὑπὸ τοῦ ὄχλου κατηναγκάσθη τῇ ὁπλῇ γυμνῶσαι τὸν πόδα τοῦ δέρματος . τούτῳ δὲ ἐπηκολούθησεν ὁ πολὺς ῥοῦς ἐπὶ πᾶν ὁμοίως μέλος χυθείς , ὥστε οὐδεὶς ἦν ὃς οὐκ ἐπέπειστό με αὐτίκα ἀποθανεῖσθαι , τῶν γε παρόντων , τοῖς ἀποῦσι δὲ καὶ ἐτεθνήκειν .
Lemmas: οὗτος ἔτι ἐγώ πενθέω ὁ περί ὁ πούς ὁ δεξιός συνίβη · περί ὅς ποῖος πόλις οὐ ἀκούω ὁ ἐν ἤπειρος ἢ νῆσος ; ὡς ἄπειμι μέν δειπνέω λούω , παύω δέ τις μάχη ἐπιχειρέω ἐν μαίνομαι τε ἄνθρωπος χείρ εἰμί καί χαμαί . καί περιτειχίζω ὁ ἵππος ὑπό ὁ ὄχλος καταναγκάζω ὁ ὁπλή γυμνόω ὁ πούς ὁ δέρμα . οὗτος δέ ἐπακολουθέω ὁ πολύς ῥόος ἐπί πᾶς ὁμοίως μέλος χέω , ὥστε οὐδείς εἰμί ὅς οὐ πείθω ἐγώ αὐτίκα ἀποθνῄσκω , ὁ γε πάρειμι , ὁ ἄπειμι δέ καί θνῄσκω .
libanius.oratio-i 184
καὶ τοῦτο μεταξὺ συνεβεβήκει θανά - τοιν παιδίου τε καὶ ἀνδρός , ἀνδρὸς μέν , ὅς μοι συνεῖχε τὸ ποίμνιον διακονίᾳ τε καὶ πόνοις , παιδίου δέ , ὅ μοι τὰ ἀπὸ τοῦ καμάτου λύον μετὰ ῥώμης πάλιν ἐπὶ τὸ κάμνειν ἦγε . τὰ μὲν δὴ Ὀλύμπια | ἐποιεῖτο τῷ Ὀλυμπίῳ Διί , λόγος δὲ ὁ ποιηθεὶς εἰς τὴν πανήγυριν ἔκειτο , ἐμὲ δὲ τά τε ἄλλα ἔτηκε καὶ ἀγρυπνία .
Lemmas: καί οὗτος μεταξύ συμβαίνω Θανά - ὅς παιδίον τε καί ἀνήρ , ἀνήρ μέν , ὅς ἐγώ συνόχωκα ὁ ποίμνη διακονία τε καί πόνος , παιδίον δέ , ὅς ἐγώ ὁ ἀπό ὁ κάματος λύω μετά ῥώμη πάλιν ἐπί ὁ κάμνω ἄγω . ὁ μέν δή Ὀλύμπιος | ποιέω ὁ Ὀλύμπιος Διί , λόγος δέ ὁ ποιέω εἰς ὁ πανήγυρις κεῖμαι , ἐγώ δέ ὁ τε ἄλλος τήκω καί ἀγρυπνία .
libanius.oratio-i 185
διὰ πι - κροῦ δὴ τοῦ θέρους τοῦδε οἶδα ἐλθών . σκληρὸν δέ μοι καὶ τὸ ἐπὶ τούτῳ . παιδίον γὰρ ἕτερον , ὃ σὺν ἐκείνῳ τέ με ἐκούφιζε καὶ μετ’ ἐκεῖνο τὸ αὑτοῦ μέρος παρείχετο , γάμων εἵνεκα ἐλθὸν εἰς ἀγρόν , ἐν ᾧ καῦμά τε οὐ φορητὸν ὕδωρ τε πονηρόν , συλλέξαν νόσον , ἐπανῆκον θνήσκει . ἐπὶ δὴ τούτοις πολλάκις ἤκουσαν οἱ θεοὶ τὸ ὦ θεοὶ βοῶντος . 186 . Τὴν Τύχην δὲ αὖθις ἐπῃνέσαμεν καρτέριόν τε καὶ τοὺς ἐπ’ αὐτὸν καταφυγόντας καταγελάστους ποιήσασαν . ὁ μὲν γὰρ ὡς ἐγκαταστήσων ἐνταυθοῖ δι - δάσκαλον τὸν λοιμὸν Γερόντιον γνώσει βασιλέως ἀνα - λαβὼν ἦγεν εἰς Θρᾴκην μέγας ἐλπίζων ἐν βασιλείοις ἔσεσθαι , τῆς ἀνοίας δὲ αὐτοῦ πολλαχόθεν ἐξελεγχθείσης , δι’ ἣν οὐδὲ ὑβρίζειν ὤκνει τοὺς βασιλεῖ τιμίους , ὁ μὲν ὠθούμενος | ἐμβὰς εἰς πλοῖον ἐπ’ Ἰταλίας ἔπλει τῆς ἀτιμίας τῆς ἑαυτοῦ μηνυτής .
Lemmas: διά πεῖ - Κρής δή ὁ θέρος ὅδε οἶδα ἔρχομαι . σκληρός δέ ἐγώ καί ὁ ἐπί οὗτος . παιδίον γάρ ἕτερος , ὅς σύν ἐκεῖνος τε ἐγώ κουφίζω καί μετά ἐκεῖνος ὁ αὐτός μέρος παρέχω , γάμος ἕνεκα ἔρχομαι εἰς ἀγρός , ἐν ὅς καῦμα τε οὖον φορητός ὕδωρ τε πονηρός , συλλέγω νόσος , ἐπανήκω θνῄσκω . ἐπί δή οὗτος πολλάκις ἀκούω ὁ θεός ὁ εἰμί θεός βοῦς . 186 . ὁ Τύχη δέ αὖθις ἐπαινέω καρτέριος τε καί ὁ ἐπί αὐτός καταφεύγω καταγέλαστος ποιέω . ὁ μέν γάρ ὡς ἐγκαθίστημι ἐνταυθοῖ Ζεύς - δάσκαλος ὁ λοιμός γερόντιον γνῶσις βασιλεύς ἀνα - λαμβάνω ἄγω εἰς Θρᾴκη μέγας ἐλπίζω ἐν βασίλειος εἰμί , ὁ ἄνοια δέ αὐτός πολλαχόθεν ἐξελέγχω , διά ὅς οὐδέ ὑβρίζω ὀκνέω ὁ βασιλεύς τίμιος , ὁ μέν ὠθέω | ἐμβαίνω εἰς πλοῖον ἐπί Ἰταλία πλέω ὁ ἀτιμία ὁ ἑαυτοῦ μηνυτής .
libanius.oratio-i 187
ὁ δὲ ὀρχηστῇ μισθώσας ἑαυτὸν ὁ σοφιστὴς εὐημερίας πραττόμενος χρυσίον , τελευτῶν φεύγων τοὺς ἀντιτέχνους τοὺς τὸν μισθὸν οὐ διδόντας εἰς Σελεύκειαν κομίζεται καὶ δεῦρ’ ἀναβὰς ἐν σκότῳ διὰ δέος ἐπὶ τὴν κεκλεισμένην αὐτῷ πατρίδα ψηφίσμασιν ὑπ’ ἀνάγκης ἔρχεται , τὸν ἠδικη - μένον ἱκετεύσων ῥήτορα .
Lemmas: ὁ δέ ὀρχηστής μισθόω ἑαυτοῦ ὁ Σοφιστὴς εὐημερία πράσσω χρυσίον , τελευτή φεύγω ὁ ἀντίτεχνος ὁ ὁ μισθός οὖον δίδωμι εἰς Σελεύκεια κομίζω καί δεῦρο ἀναβαίνω ἐν σκότος διά δέος ἐπί ὁ καλέω αὐτός πατρίς ψήφισμα ὑπό ἀνάγκη ἔρχομαι , ὁ ἀδικέω - μένω ἱκετεύω ῥήτωρ .
libanius.oratio-i 188
ἐνταῦθα ἔφη τις μέλειν ἐμοῦ τε καὶ τῶν ἐμῶν τῇ Τύχῃ . ἡ δὲ ἐπεισήνεγκε τῇ ἑορτῇ πένθος , ἡλίκον οὐ πρότερον , Εὐσεβίου τε - λευτήν · ὁ δὲ ἦν τῶν ἐμῶν ἀγαλμάτων τὸ κεφάλαιον , ὥστε ᾤμωξε μὲν ἡ γῆ τεθνεῶτος , ᾤμωξαν δὲ αἰ νῆσοι · καὶ γὰρ ἀφῖκτο πανταχοῖ λόγος τρόπων τε πέρι τῶν ἐκείνου καὶ λόγων ἡγοῦντό τε οὐδένα ἐκείνῳ προσό - μοιον ὑπὸ τῆς ἀκτῖνος ἐφορᾶσθαι τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ἐνταῦθα φημί τις μέλω ἐγώ τε καί ὁ ἐμέω ὁ Τύχη . ὁ δέ ἐπεισφέρω ὁ ἑορτή πένθος , ἡλίκος οὖον πρότερος , Εὐσέβιος τε - λευος · ὁ δέ εἰμί ὁ ἐμέω ἄγαλμα ὁ κεφάλαιος , ὥστε οἰμώζω μέν ὁ γῆ θνῄσκω , οἰμώζω δέ ὁ νῆσος · καί γάρ ἀφικνέομαι πανταχοῖ λόγος τρόπος τε περί ὁ ἐκεῖνος καί λόγος ἡγέομαι τε οὐδείς ἐκεῖνος πρόσος - μοιόν ὑπό ὁ ἀκτίς ἐφοράω ὁ θεός .
libanius.oratio-i 189
καὶ διείλεγμαι δέ , ἴσως οὐ φαύλως , περὶ αὐτοῦ λόγον ἀπελθόντι ποιήσας , ὥστε εἶναι τοῖς | ἔπειτα μαν - θανεῖν , οἷός τις ἦν . τὸ δ’ οὖν τῆς λύπης μέτρον ἐξεπίσταται Εὐμόλπιος , ὅς μοι παρακολουθῶν ἐπανή - γαγε τὸν νοῦν ὑπ’ αὐτῆς ἐξελαυνόμενον διεξιών , ὁπόσον τι ἀνθρώπῳ τὸ παραφρονεῖν κακόν .
Lemmas: καί διαλέγω δέ , ἴσως οὖον φαῦλος , περί αὐτός λόγος ἀπέρχομαι ποιέω , ὥστε εἰμί ὁ | ἔπειτα μείς - θνῄσκω , οἷος τις εἰμί . ὁ δέ οὖν ὁ λύπη μέτρον ἐξεπίσταμαι Εὐμόλπιος , ὅς ἐγώ παρακολουθέω ἐπανίημι - γῆ ὁ νόος ὑπό αὐτός ἐξελαύνω διέξειμι , ὁπόσος τίς ἄνθρωπος ὁ παραφρονέω κακός .
libanius.oratio-i 190
Τί δέ ; τὰ περὶ τὸν Σαβῖνον οὐ καλά ; τάχ’ ἂν ἔροιτο ἡ Τύχη · πάνυ γε . ὁ δὲ ἦν μὲν ἀεὶ κακὸς πᾶν ἂν χρημάτων εἵνεκα γινόμενος , ἥδιστ’ ἂν παρὰ βασιλέως εὑρόμενος ἐξεῖναί οἱ πλοῦτον ἀπὸ τά - φων ἀγείρειν · ἐξηπατήκει δὲ τοὺς πολλοὺς καὶ ἦν ἐν δόξῃ τὰ πρῶτα βελτίονι , ὥστε καὶ ἦσαν οἳ περιῄεσαν τὰ κάλλιστα αὐτῶ τῶν ὀνομάτων ἀνατιθέντες .
Lemmas: τις δέ ; ὁ περί ὁ Σαβῖνος οὖον καλός ; τάχα εἄν ἔρομαι ὁ Τύχη · πάνυ γε . ὁ δέ εἰμί μέν ἀεί κακός πᾶς εἄν χρῆμα ἕνεκα γίγνομαι , ἡδύς εἄν παρά βασιλεύς εὑρίσκω ἔξεστι ὁ πλοῦτος ἀπό ὁ - φάω ἀγείρω · ἐξαπατάω δέ ὁ πολύς καί εἰμί ἐν δόξα ὁ πρῶτος ἀγαθός , ὥστε καί εἰμί ἕ περίειμι ὁ καλῶς αὐτός ὁ ὄνομα ἀνατίθημι .
libanius.oratio-i 191
ὁ δὲ οὐκ ἄρα ἦν ἀγαθὸς ἥ τε σοφία αὐτοῦ πιστευθέντα ἀδικῆσαι τὰ μὲν τέχνῃ , τὰ δὲ καὶ ἀναιδείᾳ , ὥστε ἤδη τι λαβών , ὡς ἀποδώσων , ἐν μέσῳ μυρίων ὀμμάτων , εἶτα ἠρνήσατο ἐπί τε δικαστὴν ἧκε τῶν ἅπαντα εἰδό - των ἀποθαυμαζόντων , λόγου δὲ ἀπορῶν , οὐκ ἔχων κρατῆσαι τοῦ δικαίου , πλασάμενος σκοτοδινιᾶν ἐξελθών , ὡς δὴ εὐθέως ἥξων αὖθις ἐπὶ τὴν δίκην , ἀναβὰς ἐπὶ τὸν ἵππον ἔρρωτό τε καὶ ἤλαυνε καὶ λαβόμενος τῆς κλίμακος ἐπὶ τραύματα τοὺς οἰκέτας ἔταττεν .
Lemmas: ὁ δέ οὐ ἄρα εἰμί ἀγαθός ὅς τε σοφία αὐτός πιστεύω ἀδικέω ὁ μέν τέχνη , ὁ δέ καί ἀναίδεια , ὥστε ἤδη τίς λαμβάνω , ὡς ἀποδίδωμι , ἐν μέσος μυρίος ὄμμα , εἶτα ἀρνέομαι ἐπί τε δικαστής ἵημι ὁ ἅπας οἶδα - ὁ ἀποθαυμάζω , λόγος δέ ἀπορέω , οὐ ἔχω κρατέω ὁ Δίκαιος , πλάσσω σκοτοδινιάω ἐξέρχομαι , ὡς δή εὐθύς ἥκω αὖθις ἐπί ὁ δίκη , ἀναβαίνω ἐπί ὁ ἵππος ῥώννυμι τε καί ἐλαύνω καί λαμβάνω ὁ κλῖμαξ ἐπί τραῦμα ὁ οἰκέτης τάσσω .
libanius.oratio-i 192
ἀλλ’ ὅμως οἱ κολακεύοντες καὶ ὣς ἦσαν κόλακες καὶ | ἐφε - νάκιζον , μέχρι δὴ καὶ ἐπ’ αὐτοὺς ἐκείνους τραπόμενος ἐχρήσατο καὶ ἐνταῦθα τῇ φύσει , ὥστε καὶ οἵδε συνε - χώρουν εἶναι ἀνθρώπων Σαβῖνον ἀδικώτατον , καὶ νῦν ταὐτὸν ἀπὸ γλώττης ἁπάσης ἐστὶ λεγόμενον νενικῆσθαι τὸν Εὐρύβατον . οὐκοῦν οἷς ὀφείλει δίκην μείζω δέ - δωκε νῦν ἢ εἰ ἐτεθνήκει . ποθεινότερον γὰρ παρά γε ὀρθῷ κριτῇ μηκέτ᾿ εἶναι ἢ ζῆν ἐν ὀνείδεσιν . ἀλλ’ οὐ Σαβίνῳ γε φαίης ἄν .
Lemmas: ἀλλά ὅμως ὁ κολακεύω καί ὡς εἰμί κόλαξ καί | εφέ - νάκιζον , μέχρι δή καί ἐπί αὐτός ἐκεῖνος τρέπω χράω καί ἐνταῦθα ὁ φύσις , ὥστε καί ὅδε συνίημι - χωρέω εἰμί ἄνθρωπος Σαβῖνος ἄδικος , καί νῦν αὐτός ἀπό γλῶσσα ἅπας εἰμί λέγω νικάω ὁ Εὐρύβατος . οὐκοῦν ὅς ὀφείλω δίκη μείζων δέ - δίδωμι νῦν ἢ εἰμί θνῄσκω . ποθεινός γάρ παρά γε ὀρθός κριτής μηκέτι εἰμί ἢ ζῶ ἐν ὄνειδος . ἀλλά οὖον Σαβῖνος γε φημί ἄν .
libanius.oratio-i 193
οὐκοῦν καὶ τοῦτο δίκη . χθές τις ἧκε στρατιώτης γράμματα βασιλέως κομίζων Ὀργῇ δικαίᾳ γεγραμμένα , καὶ ἦν ἐν τοῖς γράμμασιν ἄτιμόν τε αὐτὸν εἶναι καὶ ἀποτῖσαι διπλάσιον , τοῦ πρώτου δὲ αἰσθομένου πολλοὺς εἰδέναι ποιήσαντος ἡδονὴ | μισθὸν ἐποίει τῷ στρατιώτῃ , καὶ ἦν εὐεργέτης .
Lemmas: οὐκοῦν καί οὗτος δίκη . χθές τις ἵημι στρατιώτης γράμμα βασιλεύς κομίζω Ὀργή Δίκαιος γράφω , καί εἰμί ἐν ὁ γράμμα ἄτιμος τε αὐτός εἰμί καί ἀποτίνω διπλάσιος , ὁ πρῶτος δέ αἰσθάνομαι πολύς οἶδα ποιέω ἡδονή | μισθός ποιέω ὁ στρατιώτης , καί εἰμί εὐεργέτης .
libanius.oratio-i 194
τοῦτό μοι πολλῶν δίκη παραμυθουμένου με τοῦ δαίμονος . καὶ τοῦτο μὲν ἀντὶ τῶν εἰς τὸν ἐμὸν μὲν ἀνεψιὸν ἕνεκεν , αὐτοῦ δὲ κηδεστήν , ὂν ἐξέβαλε τῶν ὄντων , ὥστε εἶναι τὸ δεῖπνον ἐκείνῳ φακῆν , τοῦτο δὲ ἀντὶ τῆς ἐν ἀγρῷ τῆς γυναικὸς τελευτῆς , ᾗ μία μὲν νύξ , μία δὲ ἀπέχρησεν ἡμέρα . ᾔδει καὶ τὰ περὶ τὴν τοῦ νεκροῦ κεφαλὴν ἡ Τύχη , ἣν ἀπεκάλυψέ τε νος καὶ ἐμὸν ἔργον οὖσαν ἐπειρᾶτο δεικνύειν , ἐπιστολῇ ψευδεῖ τοῦτο μηχανώμενος . καὶ ᾤετο μέν με πτήξαντα χωρήσειν εἰς σπονδάς , συμπλακέντος δὲ μάλα γενναίως ἔξω τε ἦν αὑτοῦ καὶ ἱκέτευε . 195 . Καὶ τούτου οὖν ἰστέον τῇ Τύχῃ χάριν καὶ πρὸ τούτου γε ἐκείνου · καὶ γὰρ αὖ | πρὸ τοῦδε γέ - γονεν . ὁ νόμος ἐπολέμει τῷ νόθῳ κληρονομεῖν οὐκ ἐῶν , ἀνελὼν παλαιὸν νόμον ποιοῦντα κληρονόμον . φίλων μὲν οὖν ἦν ἀφθονία μοι δικαίων , οἳ δώσειν ὅ λάβοιεν ἔμελλον , τοὺς δὲ τοῖς ὧδε δρωμένοις ἐπιθη - σομδένους ἦν οὐ ῥᾴδιον διαφυγεῖν γραφομένους τὴν ὁδὸν τῆς κτήσεως , ὡς ἀδικοῖ τὸν νόμον .
Lemmas: οὗτος ἐγώ πολύς δίκη παραμυθέομαι ἐγώ ὁ δαίμων . καί οὗτος μέν ἀντί ὁ εἰς ὁ ἐμός μέν ἀνεψιός ἕνεκα , αὐτός δέ κηδεστής , εἰμί ἐκβάλλω ὁ εἰμί , ὥστε εἰμί ὁ δεῖπνον ἐκεῖνος φακῆ , οὗτος δέ ἀντί ὁ ἐν ἀγρός ὁ γυνή τελευτή , ὅς εἷς μέν νύξ , εἷς δέ ἀποχράω ἡμέρα . οἶδα καί ὁ περί ὁ ὁ νεκρός κεφαλή ὁ Τύχη , ὅς ἀποκαλύπτω τε Μύκονος καί ἐμός ἔργον εἰμί πειράω δείκνυμι , ἐπιστολή ψευδής οὗτος μηχανάομαι . καί οἴομαι μέν ἐγώ πτήσσω χωρέω εἰς σπονδή , συμπλέκω δέ μάλα γενναῖος ἔξω τε εἰμί αὐτός καί ἱκετεύω . 195 . καί οὗτος οὖν ἰστέον ὁ Τύχη χάρις καί πρό οὗτος γε ἐκεῖνος · καί γάρ αὖος | πρό ὅδε γε - γόνος . ὁ νόμος πολεμέω ὁ νόθος κληρονομέω οὐ ἐάω , ἀναιρέω παλαιός νόμος ποιέω κληρονόμος . Φίλων μέν οὖν εἰμί Ἀφθονία ἐγώ Δίκαιος , ἕ δίδωμι ὅς λαμβάνω μέλλω , ὁ δέ ὁ ὧδε δράω ἐπιτίθημι - σομδένους εἰμί οὖον ῥᾴδιος διαφεύγω γράφω ὁ ὁδός ὁ κτῆσις , ὡς ἀδικέω ὁ νόμος .
libanius.oratio-i 196
χρηστῷ δὴ βασιλεῖ τῆς ἡμετέρας βουλῆς εἰς τοῦτο χρησαμένης τῶν τε βασιλεῖ φίλων αἰτησάντων ἐπαινεσάντων τὴν χάριν νεύει τε ὁ καθήμενος , καὶ ἠνείχετο τῆς δωρεᾶς ὁ νόμος , ᾧ τε μάλιστα τὴν ψυχὴν ἐβαρυνόμην , ἐλέλυτο , τῶν ἐμῶν εἰς τὸν ἐμὸν ἐλευθέρως τε ἡξόντων ἐν βεβαίῳ τε μενούντων . ταυτὶ δὲ πεπεισμένον ἀφεῖναί τε τὴν ψυχὴν ἐλθεῖν τε εἰς Αἴδου | πῶς οὐκ ἂν εὐ - δαίμονος εἴη ; 197 . Ἐν οὖν τῇ ἀπὸ τούτων εὐφροσύνῃ διάγοντι πνεῦμα πολέμιον ἐπελθὸν ἐκβάλλει μὲν τὴν ἡδονήν , ἀντεισάγει δὲ τραῦμα , οἷον οὔπω πρότερον . ἦν μοι ἀδελφὸς νεώτερος οἰχομένου τοῦ πρεσβυτέρου , μέσος γὰρ δὴ ἦν ἐγὼ κατὰ τὸν τόκον ἀμφοῖν . οὗτος πρό τε τῆς ἀποδημίας μοι συνέζη , καὶ ἐπειδὴ παρὰ Βιθυνοῖς ἐκαθήμην , ἦλθεν ἵππον ἐλαύνων μέγα ποιούμενος ἰδεῖν ὑπ’ ἐμοῦ νεμομένους παῖδας .
Lemmas: χρηστός δή βασιλεύς ὁ ἡμέτερος βουλή εἰς οὗτος χράω ὁ τε βασιλεύς Φίλων αἰτέω ἐπαινέω ὁ χάρις νεύω τε ὁ κάθημαι , καί ἀνέχω ὁ δωρεά ὁ νόμος , ὅς τε μάλιστα ὁ ψυχή βαρύνω , λύω , ὁ ἐμέω εἰς ὁ ἐμός ἐλεύθερος τε ἥκω ἐν βέβαιος τε μένω . οὗτος δέ πείθω ἀφίημι τε ὁ ψυχή ἔρχομαι τε εἰς ᾍδης | πῶς οὐ εἄν εὕω - δαίμων εἰμί ; 197 . ἐν οὖν ὁ ἀπό οὗτος Εὐφρόσυνος διάγω πνεῦμα πολέμιος ἐπέρχομαι ἐκβάλλω μέν ὁ ἡδονή , ἀντεισάγω δέ τραῦμα , οἷος οὔπω πρότερος . εἰμί ἐγώ ἀδελφός νέος οἴχομαι ὁ πρέσβυς , μέσος γάρ δή εἰμί ἐγώ κατά ὁ τόκος ἄμφω . οὗτος πρό τε ὁ ἀποδημία ἐγώ συζάω , καί ἐπεί παρά Βιθυνός κάθημαι , ἔρχομαι ἵππος ἐλαύνω μέγας ποιέω ὁράω ὑπό ἐγώ νέμω παῖς .
libanius.oratio-i 198
ἔπειθ’ ὁ μὲν ἐπαν - ῆλθεν οἴκαδε , ἐγὼ δὲ ὑπ’ ἀνάγκης τῆς τοῦ τος ἦν αὖθις , ὅθεν δὴ καὶ ἀπῆλθον · οὗ δὴ πάλιν ἀδελφὸς ἀναφαίνεται καὶ χρόνου δὴ προϊόντος λόγοις τε πολλοῖς καὶ παρακλήσεσιν ἀναστήσας ἄγει τέ με οἴκαδε καὶ συνέζευκτο . καὶ ὁπότε δὴ κάμνοι τὰ ἄρθρα , πικρά μοι τὰ τῆς τραπέζης ἦν .
Lemmas: ἔπειτα ὁ μέν ἐπήν - ἔρχομαι οἴκαδε , ἐγώ δέ ὑπό ἀνάγκη ὁ ὁ ὅς εἰμί αὖθις , ὅθεν δή καί ἀπέρχομαι · ὅς δή πάλιν ἀδελφός ἀναφαίνω καί χρόνος δή πρόειμι λόγος τε πολύς καί παράκλησις ἀνίστημι ἄγω τε ἐγώ οἴκαδε καί συζεύγνυμι . καί ὁπότε δή κάμνω ὁ ἄρθρον , πικρός ἐγώ ὁ ὁ τράπεζα εἰμί .
libanius.oratio-i 199
οὗτός ποτε συν - δειπνῶν ἀρχομένου χειμῶνος πληγεὶς μεταξὺ ῥεύματι τὴν κεφαλήν , βοήσας οἷα εἰκός , χερσὶν οἰκετῶν ἄγεται πρὸς τὸ δωμάτιον , καὶ ἅμα ἡμέρᾳ ἧκέ τις ἀγγέλλων τοῖν ὀφθαλμοῖν αὐτῷ τὸν ἕτερον οἴχεσθαι ῥυέντος ἐπ’ αὐτὸν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ὕδατος , ἔπειτ’ οὐ | πολλαῖς ἡμέραις ὕστερον ἐπικλύζεσθαι 003E ; τὸν δεξιὸν ἤκουον .
Lemmas: οὗτος ποτός σῦς - δειπνέω ἄρχω χειμών πλήσσω μεταξύ ῥεῦμα ὁ κεφαλή , βοάω οἷος εἰκός , χείρ οἰκέτης ἄγω πρός ὁ δωμάτιον , καί ἅμα ἡμέρα ἵημι τις ἀγγέλλω ὁ ὀφθαλμός αὐτός ὁ ἕτερος οἴχομαι ῥέω ἐπί αὐτός ἀπό ὁ κεφαλή ὕδωρ , ἔπειτα οὖον | πολύς ἡμέρα ὕστερος ἐπικλύζω 003E ; ὁ δεξιός ἀκούω .
libanius.oratio-i 200
καὶ ἦν πάντα τὰ πρὸ τοῦ δοκοῦντα ὑπέρδεινα μικρά τε καὶ κοῦφα πρὸς τοῦτο ἐξεταζόμενα , καὶ οὐδὲν ὧν ἔπραττον , ἄνευ δακρύων ἐπράττετο , ἐπεὶ καὶ γων μοι δεικνυμένων , ἦν γὰρ ἀνάγκη , μετὰ τῆς φωνῆς ἔρρει τὰ δάκρυα , καὶ ἐθαύμαζέ γε οὐδείς , οὐδεὶς γὰρ ἦν ὃς οὐχ ὅθεν ταῦτα ἦν , ἠπίστατο . δάκρυα ἐν τρῷ , συμβουλὴ γὰρ ἦν ἰατρικῆς λουτρόν , δάκρυα ἐν δείπνῳ · τοῦ γὰρ δὴ πρὶν συνδειπνοῦντος ἀπεστερήμην συνόντος ἐπὶ τῆς κλίνης , παρὰ τῆς ἐν τῇ ἡμέρᾳ νυκτὸς τῇ νυκτὶ παραδεδομένου .
Lemmas: καί εἰμί πᾶς ὁ πρό ὁ δοκέω ὑπέρδεινος μικρός τε καί κοῦφος πρός οὗτος ἐξετάζω , καί οὐδείς ὅς πράσσω , ἄνευ δάκρυ πράσσω , ἐπεί καί γῆ ἐγώ δείκνυμι , εἰμί γάρ ἀνάγκη , μετά ὁ φωνή ῥέω ὁ δάκρυ , καί θαυμάζω γε οὐδείς , οὐδείς γάρ εἰμί ὅς οὐ ὅθεν οὗτος εἰμί , ἐπίσταμαι . δάκρυ ἐν Τρώς , συμβουλή γάρ εἰμί ἰατρικός λουτρόν , δάκρυ ἐν δεῖπνον · ὁ γάρ δή πρίν συνδειπνέω ἀποστερέω σύνειμι1 ἐπί ὁ κλίνη , παρά ὁ ἐν ὁ ἡμέρα νύξ ὁ νύξ παραδίδωμι .
libanius.oratio-i 201
πολλαὶ μὲν δὴ χεῖρες ἰατρῶν , μυρία δὲ φάρμακα , πλείω δὲ περίαπτα . ἔπειτ ἔδοξε τὰ μὲν ἄλλα χαίρειν ἐᾶν , καταφεύγειν δὲ ἐπί τε βωμοὺς καὶ ἱκετείας καὶ τὴν τῶν θεῶν ἰσχύν · οἷ δὴ καὶ αὐτὸς οἰχόμενος ἔκλαιον , καὶ τοῦτο ἡσυχῆ , οὔτε γὰρ οἷός τ’ ἦν ἰδεῖν οὔθ’ ὅλως χρῆσθαι λόγῳ πρὸς τὰ ἀγάλματα , τοῖς γόνασι δὲ τὼ χεῖρε περιθεὶς καὶ ἐπ’ αὐτοῖν τὴν κεφαλὴν βρέξας θοἰμάτιον τοῖς δάκρυ - σιν | ἀπῄειν . τὸν δὲ οὔτε ὁρᾶν οὔτε μὴ ὁρᾶν φορητὸν ἐγίγνετο νῦν μὲν τοῦ πόθου , νῦν δὲ τῆς ὄψεως τοῦτο ποιούσης .
Lemmas: πολύς μέν δή χείρ ἰατρός , μυρίος δέ φάρμακον , πλείων δέ περίαπτος . ἔπειτα δοκέω ὁ μέν ἄλλος χαίρω ἐάω , καταφεύγω δέ ἐπί τε βωμός καί Ἱκεσία καί ὁ ὁ θεός ἰσχύς · οἷ δή καί αὐτός οἴχομαι καλέω , καί οὗτος ἡσυχῆ , οὔτε γάρ οἷος τε εἰμί ὁράω οὔτε ὅλως χράω λόγος πρός ὁ ἄγαλμα , ὁ γόνυ δέ ὁ χείρ περιτίθημι καί ἐπί αὐτός ὁ κεφαλή βρέχω ἱμάτιον ὁ δάκρυ - βρόχος | ἄπειμι . ὁ δέ οὔτε ὁράω οὔτε μή ὁράω φορητός γίγνομαι νῦν μέν ὁ πόθος , νῦν δέ ὁ ὄψις οὗτος ποιέω .
libanius.oratio-i 202
καί ποτε δείλης βιβλίων ἐγγύς μοι κειμένων καὶ ἰατροῦ γέροντος παρακαθημένου ἐρόμενος ὃ ἠπιστάμην , εἰ τυφλός μοι γέγονεν ἀδελφός , τῶν φρενῶν τε ἐξώσθην καὶ οὐκέτ’ εἶχον οὐδὲν ὧν τέως ᾔδειν εἰδέναι-οὔτε οὗ κατεκείμην οὔθ’ ὅ τι εἰρήκειν οὔθ’ ὅ τι χρὴ ποιεῖν οὔθ’ ὅ τι μή .
Lemmas: καί ποτός δείλη βιβλίον ἐγγύς ἐγώ κεῖμαι καί ἰατρός γέρων παρακάθημαι ἔρομαι ὅς ἐπίσταμαι , εἰμί τυφλός ἐγώ γίγνομαι ἀδελφός , ὁ φρήν τε ἐξωθέω καί οὐκέτι ἔχω οὐδείς ὅς τέως οἶδα εἰδέναι-οὔτε ὅς κατάκειμαι οὔτε ὅς τίς εἴρω οὔτε ὅς τίς χρή ποιέω οὔτε ὅς τίς μή .
libanius.oratio-i 203
πειρωμένου δέ με ἐπανάγειν τοῦ γέροντος καὶ αὖθις ποιεῖν ὑγι - αίνειν , λόγῳ γε ὂν ἐτύγχανον συντιθείς , κελεύσαντος προσθεῖναί τι , τὸ γραμμάτιον ἀναιροῦμαι μὲν καὶ ἐνε - χείρουν , εἰς ἄγνοιαν δὲ τῆς ὑποθέσεως καταστὰς ἀπ’ οὐδενός τε τῶν γεγραμμένων ἐμαυτὸν ἔχων διδάξαι , τί ποτε ἦν μοι βουλόμενος ὁ λόγος , τὸ μὲν ἔρριψα , πρὸς δὲ τὸν ἰατρὸν εἰπών , ὡς οὐδὲν ἔτ’ εἴην , ἐκείμην ῥᾴων καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην ἐπὶ τοῖς τοιούτοις μανείς .
Lemmas: πειράω δέ ἐγώ ἐπανάγω ὁ γέρων καί αὖθις ποιέω ἄζυξ - αἰνέω , λόγος γε εἰμί τυγχάνω συντίθημι , κελεύω προστίθημι τίς , ὁ γραμμάτιον ἀναιρέω μέν καί ἐνε - χειρόω , εἰς ἄγνοια δέ ὁ ὑπόθεσις καθίστημι ἀπό οὐδείς τε ὁ γράφω ἐμαυτοῦ ἔχω διδάσκω , τίς ποτός εἰμί ἐγώ βούλομαι ὁ λόγος , ὁ μέν ῥίπτω , πρός δέ ὁ ἰατρός εἶπον , ὡς οὐδείς ἔτι εἰμί , κεῖμαι ῥᾴδιος καί οὐ αἰσχύνω ἐπί ὁ τοιοῦτος μαίνομαι .
libanius.oratio-i 204
οὐ γὰρ οἶδ’ , ὅ τι ἂν τούτῳ παρεξετάσας κακόν , καίτοι μυρίοις βεβλημένος , ἢ μεῖζον ἢ ἴσον εὗρον ἄν . ὥστε καὶ ᾐτιώμην τοὺς δαίμονας , ὅτι μὴ θάνατος ἀντὶ τοῦ παρόντος ἐπῆλθεν . οὐδὲ γὰρ τῶν μοι γενομένων ἀγαθῶν ἔσθ᾿ ὅ τι ἂν ἀντίρροπον αὐτοῦ δόξειε . ποία γὰρ ἐπίδειξις ; τίνες εὐφημίαι ; τίς κρότος ; τίνες ἐκ βασιλέων τιμαί ; πλοῦτος μὲν γὰρ οὐκ ἐγένετο , καὶ τὸν | Γύγου δὲ νικῶν ἡττᾶτο ἂν τοῦ πάθους . 205 . Καίτοι Ἄι ἐν αὐταῖς ταύταις ταῖς τοῦ πάθους ἡμέραις ἀπ’ ἔργου τοῦδε θαυμαστὸς ἐδόκουν εἶναι καὶ ἅμα μακάριος . ἀπολελαύκει μὲν οὐ χρηστοῦ τοῦ τοῦ χει - μῶνος ἡ γῆ , μετριωτέρα δὲ οὐδὲν ἡ μετ’ ἐκεῖνον ὥρα . καρπῶν δὲ τῶν μὲν οὐδ’ ἀναφύντων , τῶν δὲ ὡς ὀλι γίστων καὶ οὐδὲ αὐτῶν ὑγιῶν , ἐκεκίνητο μὲν ἐπὶ τὴν βουλὴν ὁ δῆμος οὐδενὶ δικαίῳ , οὐ γὰρ ὄμβρων ἡ βουλὴ κυρία , σῖτον δὲ οἱ ἄρχοντες πανταχόθεν ἐκά - λοῦν , αἱ τιμαὶ δὲ τοῖς ἄρτοις ἐπὶ τὸ πλέον ἧκον .
Lemmas: οὖον γάρ οἶδα , ὅς τίς εἄν οὗτος παρεξετάζω κακός , καίτοι μυρίος βάλλω , ἢ μείζων ἢ ἴσος εὑρίσκω ἄν . ὥστε καί αἰτιάομαι ὁ δαίμων , ὅτι μή θάνατος ἀντί ὁ πάρειμι ἐπέρχομαι . οὐδέ γάρ ὁ ἐγώ γίγνομαι ἀγαθός ἔστω ὅς τίς εἄν ἀντίρροπος αὐτός δοκέω . ποῖος γάρ ἐπίδειξις ; τίς εὐφημία ; τίς κρότος ; τίς ἐκ βασιλεύς τιμή ; πλοῦτος μέν γάρ οὐ γίγνομαι , καί ὁ | Γύγης δέ Νίκη ἡσσάομαι εἄν ὁ πάθος . 205 . καίτοι ἄι ἐν αὐτός οὗτος ὁ ὁ πάθος ἡμέρα ἀπό ἔργον ὅδε θαυμαστός δοκέω εἰμί καί ἅμα μακάριος . ἀπολαύω μέν οὖον χρηστός ὁ ὁ χέω - μόνος ὁ γῆ , μέτριος δέ οὐδείς ὁ μετά ἐκεῖνος ὥρα . καρπός δέ ὁ μέν οὐδέ ἀναφύω , ὁ δέ ὡς ὄλλυμι γίστων καί οὐδέ αὐτός ὑγιής , κινέω μέν ἐπί ὁ βουλή ὁ δῆμος οὐδείς Δίκαιος , οὖον γάρ ὄμβρος ὁ βουλή κύριος , σῖτος δέ ὁ ἄρχω πανταχόθεν ἐπίτεξ - Λουν , ὁ τιμή δέ ὁ ἄρτος ἐπί ὁ πλέω ἥκω .
libanius.oratio-i 206
Φιλάγριος δέ , ἀνὴρ ἐνδοξότατος , ἐπὶ τὸν μείζω θρόνον ἥκων , κρείττω μὲν οὐκ ἔχων τὰ πράγματα ποιῆσαι , ἀγαπῶν δέ , εἰ μὴ φαυλότερα , παρεκάλει μὲν τὸ τῶν σιτοποιῶν ἔθνος εἶναι δικαιοτέρους , ἀνάγκας δὲ οὐκ ᾤετο δεῖν ἐπάγειν , δεδιὼς τὴν ἐπὶ πλεῖον ἀπόδρασιν , ᾧ ἂν εὐθὺς ἐβαπτίζετο τὸ ἄστυ , καθάπερ ναῦς ἐκλιπόντων τῶν ναυτῶν .
Lemmas: Φιλάγριος δέ , ἀνήρ ἔνδοξος , ἐπί ὁ μείζων θρόνος ἥκω , ἀγαθός μέν οὐ ἔχω ὁ πρᾶγμα ποιέω , ἀγάπη δέ , εἰμί μή φαῦλος , παρακαλέω μέν ὁ ὁ σιτοποιός ἔθνος εἰμί Δίκαιος , ἀνάγκη δέ οὐ οἴομαι δήω ἐπάγω , δείδω ὁ ἐπί πλείων ἀπόδρασις , ὅς εἄν εὐθύς βαπτίζω ὁ Ἄστυ , καθάπερ ναῦς ἐκλείπω ὁ ναύτης .
libanius.oratio-i 207
ἐνταῦθα οἱ τῇ δόξῃ τῶν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ῥηγνύμενοι τὸν ἄνδρα ἄνδρα τες ἰσόθεον νομιζόμενον αἰτιῶνται οἱ δυσσεβεῖς , | τὴν περὶ τὸ πρᾶγμα σοφίαν οὐ σοφίαν εἶναι λέγοντες , πρᾶσιν δὲ ὀφειλομένης ὀργῆς . ἐγὼ μὲν οὖν αὐτός τε ἐγέλων ἐκεῖνόν τε ἠξίουν . ὁ δὲ τὴν πρώτην πειθό - μενος ἐπειδὴ χωροῦσαν ἐώρα τὴν ἀπάτην , πάσχει τέ τι καὶ ἧκεν ἐπὶ μάστιγας , οὗ πλεῖστοι τοῦτο ἔμελλον ὄψεσθαι .
Lemmas: ἐνταῦθα ὁ ὁ δόξα ὁ ἐν ὁ ἀρχή ῥήγνυμι ὁ ἀνήρ ἀνήρ αἱρέω ἰσόθεος νομίζω αἰτιάομαι ὁ δυσσεβής , | ὁ περί ὁ πρᾶγμα σοφία οὖον σοφία εἰμί λέγω , πρᾶσις δέ ὀφείλω ὀργή . ἐγώ μέν οὖν αὐτός τε γελάω ἐκεῖνος τε ἀξιόω . ὁ δέ ὁ πρῶτος Πειθό - μένος ἐπεί χωρέω αἰώρα ὁ ἀπάτη , πάσχω τε τίς καί ἵημι ἐπί μάστιξ , ὅς πλεῖστος οὗτος μέλλω ὁράω .
libanius.oratio-i 208
ὁ μὲν δὴ ἐπὶ τοῦ ζεύγους καθήμενος ἠρώτα παίων ἅμα , τῇ περὶ τίνα ἀνθρώπων δαπάνῃ τοιοῦτοι περὶ τὸν ἄρτον ἀναγκάζοιντο εἶναι . τῶν δὲ οὐδὲν εἰπεῖν ἐχόντων προβεβήκει μὲν ἐπὶ σῶμα ἕβδο - μον . οὐδὲν δὲ εἰδὼς ἐγὼ προσῄειν τὰ εἰωθότα πο - ρευόμενος , κτύπου δὲ πληγῶν αἰσθόμενος | τῷ δήμῳ κεχαρισμένων , ὃς ἐκεχήνει πρός τε τὸ αἷμα καὶ τὰ νῶτα , θέαμα ἐπιστὰς εἶδον πικρόν τε καὶ τοῖς ἐμοῖς οὐκ ἀνεκτὸν ὄμμασιν , οὐ μὴν εἰς ἀναβολήν · ἀλλ’ εὐθὺς ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶ διατεμὼν τὸν ὄχλον σιγῇ μὲν μεμφόμενος μέχρι τοῦ τροχοῦ προσῄειν , ἐκεῖ δὲ λόγοι τε πολλοὶ καὶ οὐκέτι σιωπὴ τοῖν δυοῖν ἁπτο - μένου μόνοιν , ὡς οὔτε ἠδικήκασιν οἱ ἐν ταῖς πληγαῖς εἴ τε οὐ λήξει τὸ τῆς ὀργῆς , ὄψεταί τις ἡμέραν τὴν ἐπιοῦσαν , οἵαν οὐκ ἂν βούλοιτο .
Lemmas: ὁ μέν δή ἐπί ὁ ζεῦγος κάθημαι ἐρωτάω Παίων ἅμα , ὁ περί τίς ἄνθρωπος δαπάνη τοιοῦτος περί ὁ ἄρτος ἀναγκάζω εἰμί . ὁ δέ οὐδείς εἶπον ἔχω προβαίνω μέν ἐπί σῶμα ἕβδο - νυμφότιμον . οὐδείς δέ εἰδοί ἐγώ πρόσειμι ὁ εἴωθα ἀπό - ῥεύω , κτύπος δέ πληγή αἰσθάνομαι | ὁ δῆμος χαρίζομαι , ὅς χάσκω πρός τε ὁ αἷμα καί ὁ νῶτον , θέαμα ἐφίστημι εἶδον πικρός τε καί ὁ ἐμέω οὐ ἀνεκτός ὄμμα , οὖον μήv εἰς ἀναβολή · ἀλλά εὐθύς ὁ ἐμαυτοῦ χείρ διατέμνω ὁ ὄχλος σιγή μέν μέμφομαι μέχρι ὁ τροχός πρόσειμι , ἐκεῖ δέ λόγος τε πολύς καί οὐκέτι σιωπή ὁ δύο Άπτο - μένω μόνος , ὡς οὔτε ἀδικέω ὁ ἐν ὁ πληγή εἰμί τε οὖον λήγω ὁ ὁ ὀργή , ὁράω τις ἡμέρα ὁ ἔπειμι , οἷος οὐ εἄν βούλομαι .
libanius.oratio-i 209
ταυτὶ δὲ δίκαια μὲν καὶ λυσιτελοῦντα τῷ τε ἄρχοντι τῇ τε πόλει , θά - νατον δέ , ὡς ἡ κοινὴ δόξα τῶν παρόντων , ἔχοντα τῷ λέγοντι , μαχόμενά γε τῇ τοῦ ὄχλου βουλήσει . καὶ γὰρ δὴ καὶ λίθοι ἦσαν οὐκ ἐν ὀλίγων χερσίν , εἴ τις ἐξαι - τήσεται · οἱ ὅπως οὐκ ἐπὶ τοῖς πρώτοις ἐπέτοντο ῥή - μασι , θαῦμα ἦν .
Lemmas: οὗτος δέ Δίκαιος μέν καί λυσιτελέω ὁ τε ἄρχω ὁ τε πόλις , ἀνταπόλλυμι - νάω δέ , ὡς ὁ κοινός δόξα ὁ πάρειμι , ἔχω ὁ λέγω , μαχόμενος γε ὁ ὁ ὄχλος βούλομαι . καί γάρ δή καί λίθος εἰμί οὐ ἐν ὀλίγος χείρ , εἰμί τις ξάγι - τήκω · ὁ ὅπως οὐ ἐπί ὁ πρῶτος πέτομαι ῥέω - πῆμα , θαῦμα εἰμί .
libanius.oratio-i 210
ἔπειτα θαῦμα ἕτερον , ὅπως οὐ καὶ συνεῖπον οἱ οὕτως ἡσυχάσαντες . τουτὶ δὲ ἔργον ἀνθρώπων | μὲν οὐδενός , θεοῦ δέ τινος καὶ Τύχης , ἀφ’ ὧν καὶ θαλάττης μανία κοιμίζεται . ἐντεῦθεν εὐεργέτης ὠνομαζόμην τῶν τε οὐ βασανισθέντων τοῦ τε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν τε ἐνοικούντων τοῦ τε τῆς λεως σώματος , τῶν μὲν οὐ πεινασάντων , τῆς δὲ οὐ κατακαυθείσης , τοῦ δὲ σχοινία διαφεύγοντος . 211 . Οὓς δὲ ταῦτα ἀπέπνιγεν , ἐπένθουν . κακὸν δὲ αὐτοῖς οὐ τόδε μόνον , ἀλλὰ καὶ ἕτερα μυρία τιμὴν ἔχοντα μεγάλην , ἐπεὶ καὶ τοῦ νόμου κατεβόα μὴ δόντος οἱ βαδίζειν οἴκαδε ὡς ἐμέ · ᾧ πολλῷ μὲν ἐχρῆτο ὁ Ἠπειρώτης ἐκεῖνος , πλείονι δὲ ἢ ἐκεῖνος ὁ ἐκ Κύρου ·· τῷ μὲν ὄνομα Πελάγιος , Mαρκελλῖνος δὲ τῷ προτέρῳ . πλεῖστα ἀνθρώπους εὖ ποιήσας τόνδε οἶδα | τὸν χρόνον τῶν μὲν ἐν χρείᾳ φαρμάκων ὄντων ἐπ’ ἐμὲ καταφευγόντων , ἐμοῦ δὲ αὐτοῖς διὰ τῶν ἐπὶ τῆς χῆς ἰωμένου τὰς πληγάς . 212 . Πρόκλου δὲ μνησθεὶς χειμῶνός τε μέμνημαι καὶ αἰγίδος καὶ πληγῶν καὶ αἵματος . ἦν μέντοι τι καὶ ἐνταῦθα ἀγαθὸν ἐμοί , τὸ τοῖς δρωμένοις τούτοις καὶ ἄχθεσθαι καὶ δοκεῖν · οὐδὲ γὰρ ᾔειν ὡς αὐτόν , ὃ πρὸς οὐκ ὀλίγους ἐπεποίητό μοι τῶν ἐπὶ τῆς αὐτῆς τάξεως . εὐδοκίμουν οὖν τῷ μίσει τῷ τε ἐμῷ πρὸς ἐκεῖνον τῷ τε ἐκείνου πρὸς ἐμέ , τῷ μὲν ἐμῷ φανερῷ , τῷ ’κείνου δὲ βουλομένῳ μὲν λανθάνειν , ἀδυνα - τοῦντι δέ . 213 . Καὶ συμβαίνει δὴ τελευτῆσαί μοι τὸν ἀδελ - φὸν ἐκεῖνον , ὂν ὥσπερ νέον τε καὶ εὐδαιμονίας ἐστε - ρημένον ἐπένθουν οὐκ ἀνεχόμενος τῶν ἐκ τῆς περὶ τὰ ὄμματα τύχης φερόντων τὴν παραμυθίαν .
Lemmas: ἔπειτα θαῦμα ἕτερος , ὅπως οὖον καί συνεῖπον ὁ οὕτως ἡσυχάζω . οὗτος δέ ἔργον ἄνθρωπος | μέν οὐδείς , θεός δέ τις καί Τύχη , ἀπό ὅς καί θάλασσα μανία κοιμίζω . ἐντεῦθεν εὐεργέτης ὀνομάζω ὁ τε οὖον βασανίζω ὁ τε ἐπί ὁ ἀρχή ὁ τε ἐνοικέω ὁ τε ὁ λαός σῶμα , ὁ μέν οὖον πεινάω , ὁ δέ οὖον κατακαίω , ὁ δέ σχοινίον διαφεύγω . 211 . ὅς δέ οὗτος ἀποπνίγω , πενθέω . κακός δέ αὐτός οὖον ὅδε μόνος , ἀλλά καί ἕτερος μυρίος τιμή ἔχω μέγας , ἐπεί καί ὁ νόμος καταβοάω μή δίδωμι ὁ βαδίζω οἴκαδε ὡς ἐγώ · ὅς πολύς μέν χράω ὁ Ἠπειρώτης ἐκεῖνος , πλείων δέ ἢ ἐκεῖνος ὁ ἐκ Κῦρος ·· ὁ μέν ὄνομα Πελάγιος , Mαρκελλῖνος δέ ὁ πρότερος . πλεῖστος ἄνθρωπος εὕω ποιέω ὅδε οἶδα | ὁ χρόνος ὁ μέν ἐν χρεία φάρμακον εἰμί ἐπί ἐγώ καταφεύγω , ἐγώ δέ αὐτός διά ὁ ἐπί ὁ χάω ἰάομαι ὁ πληγάς . 212 . Πρόκλος δέ μιμνήσκω χειμών τε μιμνήσκω καί αἰγίς καί πληγή καί αἷμα . εἰμί μέντοι τίς καί ἐνταῦθα ἀγαθός ἐγώ , ὁ ὁ δράω οὗτος καί ἄχθομαι καί δοκέω · οὐδέ γάρ ἔρχομαι ὡς αὐτός , ὅς πρός οὐ ὀλίγος ποιέω ἐγώ ὁ ἐπί ὁ αὐτός τάξις . εὐδοκιμέω οὖν ὁ μισέω ὁ τε ἐμός πρός ἐκεῖνος ὁ τε ἐκεῖνος πρός ἐγώ , ὁ μέν ἐμός φανερός , ὁ ἐκεῖνος δέ βούλομαι μέν λανθάνω , ἀδυνα - τοῦν δέ . 213 . καί συμβαίνω δή τελευτάω ἐγώ ὁ ἀδελ - φὸν ἐκεῖνος , εἰμί ὥσπερ νέος τε καί εὐδαιμονία εἰμί - ῥαίνω πενθέω οὐ ἀνέχω ὁ ἐκ ὁ περί ὁ ὄμμα τυγχάνω φέρω ὁ παραμυθία .