ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-i 280
ἐμοὶ δὲ ἀκούοντι ταῦτα καὶ μετὰ ταῦτα ὁρῶντι δεῦρο κεκομισμένον περιειστήκει μὲν ὁ τῆς τοῦδε μητρὸς θάνατος , περιειστήκει | δὲ τὸ μηδὲ ἐπὶ κλίνης τὸ γένος ἐξεῖναι ἀπ’ ἐκείνης κινεῖσθαι † πόδες τε καὶ χεῖρες , εἶπέρ ποτε , ἀπειρήκεσαν . θεῶν δὲ δω - ρεαί , λόγων ἔμενον ἐν τῷ στόματι τύποι , ὁποῖοι πρό - τερον , καὶ τοῦτ’ ἦν τὸ μὴ παρασχὸν τοῖς πολεμίοις λαμπρῶς ἤδη παιανίζειν . θεάτροις μὲν οὐκ ἦν χρῆσθαι , ὅ δὲ πρὸς τοὺς ἐν τῷ μανθάνειν , ἐπληροῦτο κατὰ τὸν νόμον .
Lemmas: ἐγώ δέ ἀκούω οὗτος καί μετά οὗτος ὁράω δεῦρο κομίζω περιίστημι μέν ὁ ὁ ὅδε μήτηρ θάνατος , περιίστημι | δέ ὁ μηδέ ἐπί κλίνη ὁ γένος ἔξεστι ἀπό ἐκεῖνος κινέω † πούς τε καί χείρ , εἰ ποτός , ἀπολέγω . θεός δέ δήω - Ῥέα , λόγος μένω ἐν ὁ στόμα τύπος , ὁποῖος πρό - τέρος , καί οὗτος εἰμί ὁ μή παρέχω ὁ πολέμιος λαμπρῶς ἤδη παιανίζω . θέατρον μέν οὐ εἰμί χράω , ὅς δέ πρός ὁ ἐν ὁ μανθάνω , πληρόω κατά ὁ νόμος .
libanius.oratio-i 281
πολλῶν δὲ ἀπὸ πολλῶν φερομένων γῶν δακρύων ἀσθενέστερός τε ἅτερος γίνεται τοῖν ὀφθαλμοῖν καὶ παρεῖχε δέος οἰχήσεσθαι τελέως . τουτονὶ μὲν οὖν οἱ [ θεῶν ] τῶν ἀστέρων ἅπαντα ἐξαρτῶντες ἀπολεῖσθαί φασιν Ἄρεος εἰς διαλλαγὰς ἐλθόντος , τὰ δ’ ἄλλα προσεγένοντο μὲν ὁμιληταὶ πολλαχόθεν , λόγοι δὲ ἐργασθέντες ἔμειναν εἴσω θυρῶν .
Lemmas: πολύς δέ ἀπό πολύς φέρω γῆ δάκρυ ἀσθενής τε ἕτερος γίγνομαι ὁ ὀφθαλμός καί παρέχω δέος οἴχομαι τέλειος . οὗτος μέν οὖν ὁ [ θεός ] ὁ ἀστήρ ἅπας ἐξαρτάω ἀπόλλυμι φημί Ἄρης εἰς διαλλαγή ἔρχομαι , ὁ δέ ἄλλος προσγίγνομαι μέν ὁμιλητής πολλαχόθεν , λόγος δέ ἐργάζομαι μένω εἴδομαι θύρα .
libanius.oratio-i 282
ἄρχουσι δὲ οὐ μάλα συνεγενόμην , τὸν μὲν ὁρῶν ὄντα κάπηλον καὶ οὐδὲν ὅ τι οὐ πωλοῦντα , τὸν δὲ ἀναπετάσαντα τὴν καταγωγὴν καὶ περιφόβους οἷς ἦσαν δίκαι ποιοῦντα , τοῦ δὲ ἁμαρτάνων τὸν Μούσαις ποιητὸν ἐν λόγῳ καὶ τὸν διὰ τῆς γαστρὸς οὐσίαν ὡς πλείστην ἀνηλωκότα , ζῶντα δὲ ἐν λύσσῃ τῇ κατ’ ἐμοῦ ἐλέγχων | ἀπήλασεν , ὥστε ἐκεῖνον ταπεινωθέντα μηκέτ’ εἶναι ἐν τοσαύτῃ μανίᾳ . κἀν τοῖς ἐπαίνοις τοῖς εἰς τὸν Ἴβηρα τοῦτο ὡς μέγιστον ἥδετο αὐτός τε αὐτῷ συγχαίρειν ἔφασκε τούτων δὴ τῶν πρὸς ἐμὲ , καὶ ταῦτα αὐτῷ τῆς τραπέζης ἐντεῦθεν οὐδὲν ἐπιδούσης παρ’ ἄλλων τοῦτο ἐχούσης .
Lemmas: ἄρχω δέ οὖον μάλα συγγίγνομαι , ὁ μέν ὁράω εἰμί κάπηλος καί οὐδείς ὅς τίς οὖον πωλέω , ὁ δέ ἀναπετάννυμι ὁ καταγωγή καί περίφοβος ὅς εἰμί δίκη ποιέω , ὁ δέ ἁμαρτάνω ὁ Μοῦσα ποιητός ἐν λόγος καί ὁ διά ὁ γαστήρ οὐσία ὡς πλεῖστος ἀναλίσκω , ζῶ δέ ἐν λύσσα ὁ κατά ἐγώ ἐλέγχω | ἀπελαύνω , ὥστε ἐκεῖνος ταπεινόω μηκέτι εἰμί ἐν τοσοῦτος μανία . ἐν ὁ ἔπαινος ὁ εἰς ὁ Ἴβηρ οὗτος ὡς μέγας ἥδομαι αὐτός τε αὐτός συγχαίρω φάσκω οὗτος δή ὁ πρός ἐγώ , καί οὗτος αὐτός ὁ τράπεζα ἐντεῦθεν οὐδείς ἐφοράω παρά ἄλλος οὗτος ἔχω .
libanius.oratio-i 283
ἔστω δὴ καὶ τοῦτο τῆς ἀγαθῆς τύχης , ἔστω δὲ κἀκεῖνο τῆς αὐτῆς . καίτοι με πρὸς τὸ μέγεθος τοῦ δοθέντος ὄκνος ἔχει τὸν λόγον . ἀλλ’ ὅμως , ὡς μὴ ἀδικοῖμεν τῇ σιωπῇ τὴν δοῦσαν , τολμητέον εἰπεῖν . κατηφείας γὰρ κατεχούσης τοὺς φίλους ἐνθυμουμένους τῆς παροινίας τῆς περὶ τὸν Κίμωνα , καθ’ ἣν αὐτοῦ τοῖν χεροῖν ἡρπάσθη τὸ γραμμάτιον , ὃ αὐτὸν ἐφίστη τῇ Κύπρῳ , ἐλθὼν οὖν τε καὶ αὐτός , τῶν δείων εἰδὼς τήν τε ἀχθηδόνα καὶ ὅθεν ἔφυ , ἀλλ’ ὦ ἄν - δρες ἄριστοι , λήξατε , ἔφην , τῆς λύπης , ἔχοντες ὃ παύειν πέφυκε λύπην . τοῦτο δέ ἐστι δίκη , ἣν μείζω ποιεῖ τὸ διὰ τῶν θεῶν | αὐτῆς τυγχάνειν τὸν πε - πονθότα .
Lemmas: ἵστημι δή καί οὗτος ὁ ἀγαθός τυγχάνω , ἵστημι δέ ἐκεῖνος ὁ αὐτός . καίτοι ἐγώ πρός ὁ μέγεθος ὁ δίδωμι ὄκνος ἔχω ὁ λόγος . ἀλλά ὅμως , ὡς μή ἀδικέω ὁ σιωπή ὁ δίδωμι , τολμητέον εἶπον . κατήφεια γάρ κατέχω ὁ φίλος ἐνθυμέομαι ὁ παροινία ὁ περί ὁ Κίμων , κατά ὅς αὐτός ὁ χείρ ἁρπάζω ὁ γραμμάτιον , ὅς αὐτός ἐφίστημι ὁ Κύπρος , ἔρχομαι οὖν τε καί αὐτός , ὁ Δείων εἰδοί ὁ τε ἀχθηδών καί ὅθεν φύω , ἀλλά εἰμί ἄν - Δρες ἀγαθός , λήγω , φημί , ὁ λύπη , ἔχω ὅς παύω φύω λύπη . οὗτος δέ εἰμί δίκη , ὅς μείζων ποιέω ὁ διά ὁ θεός | αὐτός τυγχάνω ὁ μετά - πονθότα .
libanius.oratio-i 284
ἴστε , οἷόν τι τὸ τῶν εἰς Κρήτην ἀγομένων Ἀθήνηθεν δεῖπνον ἐσομένων τῷ ἐν λαβυ - ρίνθῳ τέρατι . περὶ δὲ τοῦ βέλους τοῦ κεκομικότος τοῖς Ἀχαιοῖς τὴν νόσον καὶ παρὰ τῶν πρώτων τῆς Ἰλιάδος ἠκούομεν , ὡς ἀντὶ τῆς εἰς ἔνα ὕβρεως πολλῶν ἔδει πυρῶν τοῖς Ἕλλησιν εἰς τοὺς ἀποθνήσκοντας . καὶ ἦν μακάριος ὁ Χρύσης τοσούτῳ κακώ τιμώμενος .
Lemmas: οἶδα , οἷος τίς ὁ ὁ εἰς Κρήτη ἄγω Ἀθήνηθεν δεῖπνον εἰμί ὁ ἐν λαβυ - ρίνθῳ τέρας . περί δέ ὁ βέλος ὁ κομίζω ὁ Ἀχαιός ὁ νόσος καί παρά ὁ πρῶτος ὁ Ἰλιάς ἀκούω , ὡς ἀντί ὁ εἰς νάω ὕβρις πολύς ἐσθίω πυρά ὁ Ἕλλην εἰς ὁ ἀποθνήσκω . καί εἰμί μακάριος ὁ Χρύσης τοσοῦτος κακός τιμάω .
libanius.oratio-i 285
ἕτερος τοίνυν οὗτος ἱερεὺς θεῶν λιμῷ μεγάλῳ τιμᾶται . Δήμητρος , οἶμαι , τοῦτο ἔργον οὐδὲ ἀρᾶς κατ’ αὐτῶν γεγενημένης , ᾧ τότε Ἀπόλλων ἐκινήθη · καὶ ἡ μὲν ἡμερῶν ἐννέα , μῆνας δὲ οὑτοσὶ τέτταρας ἀνα - λίσκει τὴν πόλιν . εἰ δὲ καὶ ἀνὴρ δοὺς δίκην μέγα παραμύθιον τῷ τετρωμένῳ , πόσον ἄν τι πόλεως καὶ τηλικαύτης εἴη . Vitae , ut ex ordine in vetustissimis diversarum fami - liarum codicibus servato elucet , auctor archetypi succedere iussit nonnullas orationes vel potius scriptiones quibus velut cardo persona Libanii ipsius est . Quarum agmen ducit
Lemmas: ἕτερος τοίνυν οὗτος ἱερεύς θεός λιμός μέγας τιμάω . Δημήτηρ , οἴομαι , οὗτος ἔργον οὐδέ ἀρά κατά αὐτός γίγνομαι , ὅς τότε Ἀπόλλων κινέω · καί ὁ μέν ἡμέρα ἐννέα , μείς δέ οὗτος τέσσαρες ἀνα - λίσκος ὁ πόλις . εἰμί δέ καί ἀνήρ δίδωμι δίκη μέγας παραμύθιον ὁ τιτρώσκω , πόσος ἄν τίς πόλις καί τηλικόσδε εἰμί . Vitae , ut ex ordine in vetustissimis diversarum fami - liarum codicibus servato elucet , auctor archetypi succedere iussit nonnullas orationes vel potius scriptiones quibus velut cardo persona Libanii ipsius est . Quarum agmen ducit