libanius.oratio-i 72
τῆς δὲ ὑστεραίας ὁ μὲν ὄχλος ἐν τῷ βουλευτηρίῳ , τοῦ δὲ ἐγγὺς ἐγὼ τὴν φω - νὴν ἀνακινῶν τε καὶ ἀποπειρώμενος , ὁ δὲ ἄρχων περὶ ἔξοδον , ὁ δὲ αἴσχιστα ἀπηλλαχὼς ἐκεῖνος ἐξ ἀκροπόλεως ἐπὶ τὸ σῶμα τοὐμὸν ὡπλισμένος παρῆν , καὶ ἐμὲ μὲν αί θύραι ῥύονται τοῦ νεὼ τῆς Τύχης , οὗπερ καὶ ἐκαθήμην . τὸν ἄρχοντα δὲ καὶ πρὸ τῶν λόγων τῇ ’κείνου τόλμῃ κτῶμαι , καὶ σὺν | εὐνοίᾳ μὲν εἰσέρχεται , γενόμενος δὲ ἐραστὴς ἀνίσταται καὶ παρα - χρῆμα γράμμασι συγγενεῖς τε , οἱ αὐτῷ παρ’ ἄλλοις διέτριβον , φίλων τε παῖδας εἰς ἒν τοῦτο διδασκαλεῖον ἤθροιζε τῷ λόγῳ τε ὂν ἠκηκόει , συνῆν αἰτήσας τε καὶ λαβών , τῷ συκοφάντῃ τε οἵαν οὐχ ἑτέραν ὀφείλειν ἔλεγε χάριν γνῶναι δόντι ταῦτα , ἃ ἀγνοεῖν ζημία . 73 . Ὧν λεγομένων τε καὶ πραττομένων φερομένης τε εἰς ἐκείνους παρ’ ὧν ἀπεληλύθειν , τῆς φήμης , οἱ οὐχ ὅτι τὰ ἄστη , ἀλλὰ καὶ τοὺς σμικροτάτους τῶν ἀγρῶν ἀβάτους ᾤοντό μοι ταῖς διαβολαῖς ἐργάζεσθαι , τίς Τέλλος , τίνες Ἀργεῖοι νεανίσκοι διὰ τῶν περὶ τὴν ἅμαξαν τῇ μητρὶ κεχαρισμένοι , τῇ σφῶν αὐτῶν τὴν ἐμὴν εὐδαιμονίαν παρῄεσαν ; ὥστε μοι δοκῶ καὶ τῆς αἰτίας ἣν ἐπὶ τῇ γενέσει τούτων ᾐτιασάμην | τὴν Τύχην , ἀφήσειν τὴν θεόν , εἴπερ ἐκ τῆς βασάνου ταῦτα . οὐδὲ γὰρ Μέλανθος δήπουθεν ἠτύχει φεύγων μέλλων ἀντὶ τοῦ Μεσσήνην οἰκεῖν βασιλεύειν Ἀθηνῶν . 74 . Ηὐξημένης δὴ τῆς δόξης μυρίων τε ἡμᾶς ἐπαι - νούντων στομάτων ὄντων τε τῶν καὶ τοῦτο λεγόντων , ὡς συνείην ἀνθρώποις οὓς ἐξέβαλεν ἂν κατὰ τὸν Ἀρχιλόχου φονέα τοῖς χρησμῖς ὁ Πύθιος , ἐπικειμένων τε τῶν ἔξω τῆς αἰτίας τοῖς ἐν αὐτῇ γίνονται πρὸς τὸν ὕπαρχον ἱκετεῖαι τῆς ἐμῆς ἀποδόσεως πέρι · ὡς δὲ ἀδικήσειν τοὺς ὑποδεξαμένους ἔφην καὶ ἅμα ἐδεόμην μή με αὖθις ἐμβαλεῖν εἰς ἀηδῆ σιγήν , ἀπελθὼν ὡς δὴ οὐκ ἐπαναγκάσων , | ἀνάγκῃ μεταφέρει μείζονι , βασι - λείοις γράμμασιν .
Lemmas: ὁ δέ ὑστεραῖος ὁ μέν ὄχλος ἐν ὁ βουλευτήριον , ὁ δέ ἐγγύς ἐγώ ὁ φημί - νή ἀνακινέω τε καί ἀποπειράομαι , ὁ δέ ἄρχω περί ἔξοδος , ὁ δέ αἰσχρός ἀπαλλάσσω ἐκεῖνος ἐκ ἀκρόπολις ἐπί ὁ σῶμα ἐμός ὁπλίζω πάρειμι , καί ἐγώ μέν ὅς θύρα ῥύομαι ὁ ναός ὁ Τύχη , ὅσπερ καί κάθημαι . ὁ ἄρχω δέ καί πρό ὁ λόγος ὁ ἐκεῖνος τόλμα κτείνω , καί σύν | εὔνοια μέν εἰσέρχομαι , γίγνομαι δέ ἐραστής ἀνίστημι καί παρά - χρῆμα γράμμα συγγενής τε , ὁ αὐτός παρά ἄλλος διατρίβω , Φίλων τε παῖς εἰς ἐν οὗτος διδασκαλεῖον ἀθροίζω ὁ λόγος τε εἰμί ἀκούω , σύνειμι αἰτέω τε καί λαμβάνω , ὁ συκοφάντης τε οἷος οὐ ἕτερος ὀφείλω λέγω χάρις γιγνώσκω δίδωμι οὗτος , ὁ ἀγνοέω ζημία . 73 . ὅς λέγω τε καί πράσσω φέρω τε εἰς ἐκεῖνος παρά ὅς ἀπέρχομαι , ὁ φήμη , ὁ οὐ ὅτι ὁ Ἄστυ , ἀλλά καί ὁ μικρός ὁ ἀγρός ἄβατος οἴομαι ἐγώ ὁ διαβολή ἐργάζομαι , τίς Τέλλος , τίς Ἀργεῖος νεανίσκος διά ὁ περί ὁ ἅμαξα ὁ μήτηρ χαρίζομαι , ὁ σφεῖς αὐτός ὁ ἐμός εὐδαιμονία πάρειμι ; ὥστε ἐγώ δοκέω καί ὁ αἴτιος ὅς ἐπί ὁ γένεσις οὗτος αἰτιάομαι | ὁ Τύχη , ἀφίημι ὁ θεός , εἴπερ ἐκ ὁ βάσανος οὗτος . οὐδέ γάρ Μέλανθος δήπουθεν ἀτυχέω φεύγω μέλλω ἀντί ὁ Μεσσήνη οἰκέω βασιλεύω Ἀθῆναι . 74 . αὐξάνω δή ὁ δόξα μυρίος τε ἐγώ παῖς - νέος στόμα εἰμί τε ὁ καί οὗτος λέγω , ὡς συνίημι ἄνθρωπος ὅς ἐκβάλλω εἄν κατά ὁ Ἀρχίλοχος φονεύς ὁ χρησμός ὁ Πύθιος , ἐπίκειμαι τε ὁ ἔξω ὁ αἴτιος ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι πρός ὁ ὕπαρχος Ἱκεσία ὁ ἐμός ἀπόδοσις περί · ὡς δέ ἀδικέω ὁ ὑποδέχομαι φημί καί ἅμα δήω μή ἐγώ αὖθις ἐμβάλλω εἰς ἀηδής σιγή , ἀπέρχομαι ὡς δή οὐ ἐπαναγκάζω , | ἀνάγκη μεταφέρω μείζων , βάσις - λεῖος γράμμα .