libanius.oratio-i 144
οὕτω δὴ τοῦ βασιλέως ἥκοντος τὴν αἴγλην τήν τε ἀπὸ τῶν ὅπλων τήν τε ἀπὸ τῶν | δρακόντων ἠχώ τε ὀργάνων ὑπέμεινα συμμιγῆ , μηδ’ ἂν διηγουμένου πρότερον <ἀνασχόμενος> . καὶ οὐ πολὺ ὕστερον δῶρον αὐτῷ λόγον εἰσῆγον , ἐφ’ ᾧ πλέον ἢ ὅτε τὰ ἔργα ἔπραττεν ἡσθῆναι βασιλεὺς ἐδόκει . καίτοι τῶν μειζόνων γε ἀνήκοος ὧν ἐν Σκύθαις ἐπεδέδεικτο ἐμεμενήκει . τοῦ γὰρ δὴ ἡμίσεος διὰ μῆκος ἀναβεβλη - μένου δείσαντες οἶς οὐκ ἄμεινον τέρπεσθαι λειμῶσιν ἀληθινοῖς τὸν βασιλέα Μουσῶν , ἐν τοῖς εἰρημένοις ἱστᾶσι τὴν ἀκρόασιν , λεγόντων δὲ ἑτέρων φόβος δείς , ταυτὶ δὲ αὐτοῖς τῆς Γοργοὺς φοβερώτερα . βα - σιλεῖ γε μὴν καὶ ἀπὸ τούτων οὐκ ἐν ἀγνοουμένοις ἐγώ . 145 . Σὸν ἔργον , ῶ δαῖμον , καὶ τὸ τεθῆναι νόμον τῶν παίδων τοῖς νόθοις ἐπίκουρον . τὸ μὲν οὖν ἐπὶ νοῦν τε αὐτὸν τῷ πρεσβυτέρῳ τοῖν βασιλέοιν ἐλθεῖν ἕνα τε τῶν κρατούντων τοῖς ἐκείνου γεγονέναι γράμ - μασι , κοινῆς τοῦτο ἔστω τῆς τῶν ἐν χρείᾳ τοῦ νόμου καθεστηκότων τύχης , τὸ δὲ τὸν νεώτερον ἥκιστα αὐτὸν ἐπαινοῦντα μάλιστα ἐπαινοῦντα φανῆναι ποιῆσαί τε κύριον , ἐπειδή με ἐξουσίας τῆς ἀπ’ αὐτοῦ δεόμενον ᾔσθετο , πῶς οὐκ ἂν ἐν δίκῃ τῆς ἐμῆς κριθείη τύχῆς ; ἥ με πολλῆς τε καὶ βαρείας ἠλευθέρωσεν ἀνίας , ὡς τῆς αὐτῆς ἡμέρας τελευτὴν | μὲν ἐμοί , πτωχείαν δὲ ἐκείνῳ τὴν ἐσχάτην οἰσούσης . 146 . Ἀλλὰ μὴν τό γε ἐχθρούς — καὶ μή με οἰέ - σθω τις τὴν Ὁμήρου συμβουλὴν παραβαίνειν τὴν οὐκ ἐπιτρέπουσαν ἐπὶ κταμένοις ἀνδράσιν εὐχετά - ασθαι , οὐ γὰρ ἀπὸ τοιαύτης γε μνησθήσομαι τῆς γνώμης , ἀλλ’ ὅπως μηδὲ τοῦτ’ ἄρρητον εἴη τῶν πὰρ ἐκείνης δεδομένων — οἱ τοίνυν ἐπ’ ἐμὲ μηδενὸς μὲν λόγου , μηδενὸς δὲ ἔργου , μηδεμιᾶς δὲ ἀποσχόμενοι τέχνης , ἀλλ’ οἱ μὲν ὀνείδεσι περιβάλλειν ἀποχρῆν νο - μίσαντες , οἱ δὲ πᾶν μικρόν , εἰ μὴ καὶ ἀποκτείναιεν , οἱ δὲ οἶς ἦν ἡδὺ καὶ ταύρου τὸν νεκρὸν ἐκδήσαντας ἀφεῖναι διὰ | πετρῶν φέρεσθαι , τούτους τοίνυν τοὺς πάλαι μὲν πολεμοῦντας , ἐγκαλεῖν δὲ οὐδὲν σὺν ἀλη - θείαι γε ἔχοντας προαπήνεγκεν ὁ δαίμων ἡμῶν γε ἡσυχαζόντων καὶ οὐδ’ ὅσον ἀραῖς ἀμυνομένων · τί γὰρ δὴ ἔδει καταρᾶσθαι πάντα ἐπισταμένου τοῦ δαίμονος , τὸν ἀδικοῦντα , τὸν ἀδικούμενον , τὸν ὀφείλοντα δίκην , ᾧ τὴν δίκην ὤφειλεν .
Lemmas: οὗτος δή ὁ βασιλεύς ἥκω ὁ αἴγλη ὁ τε ἀπό ὁ ὅπλον ὁ τε ἀπό ὁ | δράκων ἠχώ τε ὄργανον ὑπομένω συμμιγής , μηδέ εἄν διηγέομαι πρότερος ἀνέχω . καί οὖον πολύς ὕστερος δῶρον αὐτός λόγος εἰσάγω , ἐπί ὅς πλέω ἢ ὅτε ὁ ἔργον πράσσω ἥδομαι βασιλεύς δοκέω . καίτοι ὁ μείζων γε ἀνήκοος ὅς ἐν Σκύθης ἐπιδείκνυμι μένω . ὁ γάρ δή ἥμισυς διά μῆκος ἀναβάλλω - μένω δείδω οἶς οὐ ἀγαθός τέρπω λειμών ἀληθινός ὁ βασιλεύς Μοῦσα , ἐν ὁ εἴρω ἵστημι ὁ ἀκρόασις , λέγω δέ ἕτερος φόβος δήω , οὗτος δέ αὐτός ὁ Γοργώ φοβερός . βάω - σιλεῖ γε μήv καί ἀπό οὗτος οὐ ἐν ἀγνοέω ἐγώ . 145 . σός ἔργον , οἰδάνω δαίμων , καί ὁ τίθημι νόμος ὁ παῖς ὁ νόθος ἐπίκουρος . ὁ μέν οὖν ἐπί νόος τε αὐτός ὁ πρέσβυς ὁ βασιλεύς ἔρχομαι εἷς τε ὁ κρατέω ὁ ἐκεῖνος γίγνομαι γραμ - πῆμα , κοινός οὗτος ἵστημι ὁ ὁ ἐν χρεία ὁ νόμος καθίστημι τυγχάνω , ὁ δέ ὁ νέος ἥκιστος αὐτός ἐπαινέω μάλιστα ἐπαινέω φαίνω ποιέω τε κύριος , ἐπειδή ἐγώ ἐξουσία ὁ ἀπό αὐτός δήω αἰσθάνομαι , πῶς οὐ εἄν ἐν δίκη ὁ ἐμός κρίνω τυγχάνω ; ὅς ἐγώ πολύς τε καί βαρύς ἐλευθερόω ἀνία , ὡς ὁ αὐτός ἡμέρα τελευτή | μέν ἐγώ , πτωχεία δέ ἐκεῖνος ὁ ἔσχατος οἴομαι . 146 . ἀλλά μήv ὁ γε ἐχθρός — καί μή ἐγώ οἶς - ποτάομαι τις ὁ Ὅμηρος συμβουλή παραβαίνω ὁ οὐ ἐπιτρέπω ἐπί κτείνω ἀνήρ εὐχετάομαι - οἰδάνω , οὖον γάρ ἀπό τοιοῦτος γε μιμνήσκω ὁ γνώμη , ἀλλά ὅπως μηδέ οὗτος ἄρρητος εἰμί ὁ παρά ἐκεῖνος δίδωμι — ὁ τοίνυν ἐπί ἐγώ μηδείς μέν λόγος , μηδείς δέ ἔργον , μηδείς δέ ἀπέχω τέχνη , ἀλλά ὁ μέν ὄνειδος περιβάλλω ἀποχράω νο - μισέω , ὁ δέ πᾶς μικρός , εἰμί μή καί ἀποκτείνω , ὁ δέ οἶς εἰμί ἡδύς καί ταῦρος ὁ νεκρός ἐκδέω ἀφίημι διά | πέτρα φέρω , οὗτος τοίνυν ὁ πάλαι μέν πολεμέω , ἐγκαλέω δέ οὐδείς σύν ἀλη - θεῖος γε ἔχω προαποφέρω ὁ δαίμων ἐγώ γε ἡσυχάζω καί οὐδέ ὅσος ἀρή ἀμύνω · τίς γάρ δή ἐσθίω καταράομαι πᾶς ἐφίστημι ὁ δαίμων , ὁ ἀδικέω , ὁ ἀδικέω , ὁ ὀφείλω δίκη , ὅς ὁ δίκη ὀφείλω .