ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-i 214
κακὸν δὲ ἕτερον ( σεισμὸν ἐπενεγκὸν τῇ τέχνῃ , φυγὴ μὲν ἀπὸ τῆς τῶν Ἑλλήνων φωνῆς , πλοῦς δὲ ἐπ’ Ἰταλίας ζη - τούντων κατ’ ἐκείνους διαλέγεσθαι · τοὺς γὰρ δὴ λόγους τῶν λόγων γενέσθαι δυνατωτέρους καὶ Ι εἶναι μετ’ ἐκείνων δυνάμεις τε καὶ πλούτους , ἐν δὲ τοῖς πλὴν αὐτῶν οὐδέν . οὐ μὴν ἐπειθόμην γε ταῖς περὶ τοῦ με δεῖν λιπεῖν τὴν τάξιν παραινέσεσιν , ἀλλ’ οὐκ ἠγνόουν μέν , οἷ τὸ πρᾶγμα ἀφῖκται , δίκαιος δὲ ὅμως ἠξίουν εἶναι περὶ αὐτό , οὐδὲ γὰρ μητέρα ἀτυχοῦσαν ἀφεῖναι ἂν ἔρημον , τοῦτο δὲ οὐκ ἀτιμότερον .
Lemmas: κακός δέ ἕτερος ( σεισμός ἐπιφέρω ὁ τέχνη , φυγή μέν ἀπό ὁ ὁ Ἕλλην φωνή , πλόος δέ ἐπί Ἰταλία ζῶ - τέῳ κατά ἐκεῖνος διαλέγω · ὁ γάρ δή λόγος ὁ λόγος γίγνομαι δυνατός καί Ι εἰμί μετά ἐκεῖνος δύναμις τε καί πλοῦτος , ἐν δέ ὁ πλήν αὐτός οὐδείς . οὖον μήv πείθω γε ὁ περί ὁ ἐγώ δήω λείπω ὁ τάξις παραίνεσις , ἀλλά οὐ ἀγνοέω μέν , οἷ ὁ πρᾶγμα ἀφικνέομαι , δίκαιος δέ ὅμως ἀξιόω εἰμί περί αὐτός , οὐδέ γάρ μήτηρ ἀτυχέω ἀφίημι εἄν ἐρῆμος , οὗτος δέ οὐ ἄτιμος .
libanius.oratio-i 215
καὶ ἐν αὐτῷ δὴ τῷ τῆς κακοπραγίας χρόνῳ διδάσκαλοι παρ’ ἡμῖν ῥητορικῆς ἐξετράφησαν , ὧν πολλοὶ μὲν διασπαρέντες κατέσχον τὴν Ἀσίαν , εἷς δέ τις τὸ τῆς Εὐρώπης ἄκρον , ἐφ’ οὗ πόλις ᾤκισται <ἡ> μεγάλη φῶσα τῷ Βοσπόρῳ . 216 . Τῆς δ’ αὖ τῶν θεῶν ἐπικουρίας καὶ τὸ ῥη - θησόμενον ἀπόδειξις . ἐξιόντι μοι τοῦ βουλευτηρίου μετὰ τοὺς εἰωθότας πόνους ἐπὶ τοῦ ἵππου Ι τοῦ μικροῦ φερομένῳ πρός τε τὴν θύραν ἀναβεβηκότι τὴν νέαν ἀπαντᾷ ζεῦγος ὁρέων εἰς ἀναστροφὴν περιαγο - μένων , καὶ ὁρῶν τὸ ζεῦγος ὁ ἵππος ἔδεισε μικρὸν δὴ γενέσθαι σφίσι τῶν προσώπων τὸ μέσον , καὶ οὔτ’ ἀναστρέψαι ἦν τῷ ἵππῳ διὰ τὴν στενότητα οὔτε ἐξελ - θεῖν διὰ τὸν φόβον . λοιπὸν οὖν κατὰ τῶν νώτων κατενεχθέντα τὸν ἵππον ἔχειν ὕπτιον ὑπὸ τοῖς νώτοις ἐμὲ καὶ τὸ μὲν ἄλλο ὧδε κεῖσθαι , τὴν κεφαλὴν δὲ ἔξω τοῦ ἵππου πεσοῦσαν καὶ τοῖς ἐν μέσῳ τῶν κιόνων λίθοις ἐνραγεῖσαν δεικνύναι τὸν ἐγκέφαλον .
Lemmas: καί ἐν αὐτός δή ὁ ὁ κακοπραγία χρόνος διδάσκαλος παρά ἐγώ ῥητορικός ἐκτρέπω , ὅς πολύς μέν διασπείρω κατέχω ὁ Ἀσία , εἷς δέ τις ὁ ὁ Εὐρώπη ἄκρος , ἐπί ὅς πόλις οἰκίζω <ἡ> μέγας φάω ὁ Βόσπορος . 216 . ὁ δέ αὖος ὁ θεός ἐπικουρία καί ὁ ῥέω - τίθημι ἀπόδειξις . ἔξειμι ἐγώ ὁ βουλευτήριον μετά ὁ εἴωθα πόνος ἐπί ὁ ἵππος Ι ὁ μικρός φέρω πρός τε ὁ θύρα ἀναβαίνω ὁ νέος ἀπαντάω ζεῦγος ὁράω εἰς ἀναστροφή περιάγω - Μένων , καί ὁράω ὁ ζεῦγος ὁ ἵππος δείδω μικρός δή γίγνομαι ὅς ὁ πρόσωπον ὁ μέσος , καί οὔτε ἀναστρέφω εἰμί ὁ ἵππος διά ὁ στενότητα οὔτε ἐξαιρέω - θέω διά ὁ φόβος . λοιπός οὖν κατά ὁ νῶτον καταφέρω ὁ ἵππος ἔχω ὕπτιος ὑπό ὁ νῶτον ἐγώ καί ὁ μέν ἄλλος ὧδε κεῖμαι , ὁ κεφαλή δέ ἔξω ὁ ἵππος πίπτω καί ὁ ἐν μέσος ὁ κίων λίθος ἐνράσσω δείκνυμι ὁ ἐγκέφαλος .
libanius.oratio-i 217
ἦν οὖν βοὴ τῶν τε ὀρεωκόμων τῶν τε ἐν τῷ βουλευτηρίῳ , τῶν μέν , ὡς ἐπ’ ἀκουσίῳ τῷ κακῷ , τῶν Ι δὲ ἀλλή - λους ἀμύνειν παρακαλούντων · καὶ οἱ μὲν ὄπισθεν ἀνεῖχον τοὺς πόδας χερσὶ πολλαῖς , ὁ δὲ οὐ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν τάς τε χεῖρας ἀνέσχε καὶ ἡσύχαζε μων . ἄμφω δὴ τούτω <τῆς> θεοῦ νομιστέον , τό τῶν ἀνθρώπων τό τε τοῦ ἵππου . 218 . Χειμῶνος δὲ ἀρχομένου πολλαί τε πολλαχόθεν ἀγγελίαι τελευτὰς ἑταίρων μηνύουσαι καὶ παρ’ ἡμῖν ἐκφορὰ νεανίσκου λύπην , ὁπόσην τῷ πατρί , πολλοῖς ἐνεγκοῦσα καὶ πολιτῶν καὶ ξένων κατά τε τὴν αὐτοῦ τοῦ τεθνεῶτος καλοκἀγαθίαν καὶ τὴν εἰς ἅπαντας τοὺς ἐν ταῖς χρείαις τοῦ οἴκου χρηστότητα .
Lemmas: εἰμί οὖν βοή ὁ τε ὀρεωκόμος ὁ τε ἐν ὁ βουλευτήριον , ὁ μέν , ὡς ἐπί ἀεκούσιος ὁ κακός , ὁ Ι δέ ἀλλά - Λοῦς ἀμύνω παρακαλέω · καί ὁ μέν ὄπισθεν ἀνέχω ὁ πούς χείρ πολύς , ὁ δέ οὖον κατά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ὁ τε χείρ ἀνέχω καί ἡσυχάζω μῶν . ἄμφω δή οὗτος ὅς θεός νομιστέος , ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁ τε ὁ ἵππος . 218 . χειμών δέ ἄρχω πολύς τε πολλαχόθεν ἀγγελία τελευτή ἑταῖρος μηνύω καί παρά ἐγώ ἐκφορά νεανίσκος λύπη , ὁπόσος ὁ πατήρ , πολύς φέρω καί πολίτης καί ξένος κατά τε ὁ αὐτός ὁ θνῄσκω καλοκἀγαθία καί ὁ εἰς ἅπας ὁ ἐν ὁ χρεία ὁ οἶκος χρηστότης .
libanius.oratio-i 219
νοσοῦντος δὲ ἔτι τοῦδε Ῥιχομὴρης ἔρχεται στρατηγός , ἱεροῖς τε καὶ θεοῖς προσκείμενος ἄνθρωπος , ὃς ἤρα μέν μου καὶ πρὶν ἰδεῖν , ὡς τότε ἐδιδασκόμεθα , ἰδὼν δὲ πάντα τἄλλα ἀφεὶς εἴχετό τε καὶ ἐδεῖτο φιλεῖσθαι καὶ εἰ τοῦδε τύχοι , τοῦ Ι μεγίστου ἂν ἡγεῖσθαι ἔλεγε τετυχηκέναι . γενομένης δὲ ἡμῖν φιλίας τοῖς οὐ φιλοῦσιν ἡμᾶς ἀνι - αρᾶς ἔρχεταί τε ὡς βασιλέα καὶ μέλλων τελεῖν εἰς τὸν τῶν ὑπάτων χορὸν διπλοῖς με ἐκάλει γράμμασι , τοῖς μὲν αὑτοῦ , τὸ τῶν ἄλλων ποιῶν , τοῖς δὲ τοῦ βασιλέως , ὅ οὔπω πρόσθεν ἐγεγόνει .
Lemmas: νοσέω δέ ἔτι ὅδε Ῥιχομὴρης ἔρχομαι στρατηγός , ἱερός τε καί θεός πρόσκειμαι ἄνθρωπος , ὅς ἐράω μέν ἐγώ καί πρίν ὁράω , ὡς τότε διδάσκω , εἶδον δέ πᾶς ἄλλος ἀφίημι ἔχω τε καί δήω φιλέω καί εἰμί ὅδε τυγχάνω , ὁ Ι μέγας εἄν ἡγέομαι λέγω τυγχάνω . γίγνομαι δέ ἐγώ φίλιος ὁ οὖον φιλέω ἐγώ ἰδμάν - ἀρή ἔρχομαι τε ὡς βασιλεύς καί μέλλω τελέω εἰς ὁ ὁ ὕπατος χορός διπλόος ἐγώ καλέω γράμμα , ὁ μέν αὐτός , ὁ ὁ ἄλλος ποιέω , ὁ δέ ὁ βασιλεύς , ὅς οὔπω πρόσθεν γίγνομαι .
libanius.oratio-i 220
ἐγένετο δὲ αὐτῷ καὶ παρ’ ἡμῶν λόγος ἐπαινεῖν αὐτὸν βουλόμενος , εἰ μέν τι πλέον τῶν παρὰ τῶν ἄλλων ἔχων , οὐκ οἶδα , οἷς δ’ οὖν εἶχον . καὶ αὐτὸς ἐτίμων τὸν στρατηγόν . λέγεται δὲ καὶ ἐρωτώμενος ὑπὸ τοῦ χρηστοῦ βασιλέως , 15 ὅτῳ δὴ μάλιστα τῶν τῇδε ἡσθείη , τοὐμὸν εἰπεῖν ποι - ῆσαί τε ἐρῶντά μου τὸν ἄνδρα μᾶλλον ἐρᾶν φάναι τε καὶ τῆς δεῦρο ἐπιθυμεῖν ὁδοῦ ἐμοῦ χάριν . 221 . Τοῦτο μὲν δὴ τοιοῦτον . εἰ δὲ καὶ τὸ εὐχῆς τυχεῖν εὐτυχές , εὐξάμην λῆξαι Πρόκλον τῆς ἀρχῆς , ἣν τυραννίδα ἀπέφηνε . καὶ οὐ μάτην γε εὐξάμην , Ι ἀλλ’ οἱ θεοὶ τοῦτό τ’ ἔδοσαν καὶ προσέθεσαν τὸ καὶ σὺν ἀσχημοσύνῃ . δραπέτης γὰρ δὴ ἦν , αὐτὸς ἑαυτὸν ἐλαύ - νῶν · τοιαῦτα ἑαυτῷ συνῄδει .
Lemmas: γίγνομαι δέ αὐτός καί παρά ἐγώ λόγος ἐπαινέω αὐτός βούλομαι , εἰμί μέν τίς πλέω ὁ παρά ὁ ἄλλος ἔχω , οὐ οἶδα , ὅς δέ οὖν ἔχω . καί αὐτός τιμάω ὁ στρατηγός . λέγω δέ καί ἐρωτάω ὑπό ὁ χρηστός βασιλεύς , 15 ὅστις δή μάλιστα ὁ ὅδε ἥδομαι , ἐμός εἶπον ποῖ - ἀείδω τε ἐράω ἐγώ ὁ ἀνήρ μᾶλλον ἐράω φαίνω τε καί ὁ δεῦρο ἐπιθυμέω ὁδός ἐγώ χάρις . 221 . οὗτος μέν δή τοιοῦτος . εἰμί δέ καί ὁ εὐχή τυγχάνω εὐτυχής , εὔχομαι λήγω Πρόκλος ὁ ἀρχή , ὅς τυραννίς ἀποφαίνω . καί οὖον μάτην γε εὔχομαι , Ι ἀλλά ὁ θεός οὗτος τε δίδωμι καί προστίθημι ὁ καί σύν ἀσχημοσύνη . δραπέτης γάρ δή εἰμί , αὐτός ἑαυτοῦ ἐλαύνω - νάω · τοιοῦτος ἑαυτοῦ σύνοιδα .
libanius.oratio-i 222
καὶ ὁ Ζεὺς ἐρρύετο τῶν ὀφθαλμῶν ἐκείνου τὴν ἑορτὴν <τὴν> ἑαυτοῦ . καὶ ἐτύγχανεν αὐτῷ τὴν δάφνην φόνῳ τε πολλῷ καὶ αἵματι μιάνας . καί μοι ἐδόκουν αὐτόν , ὥσπερ κύνες ὑλακτοῦ - σᾶι , φεύγειν καταναγκάζειν αἰ τῶν <ὑπ’> αὐτοῦ πε - σόντων ψυχαί , δόξαν ἀεὶ παρέχουσαι δήξεσθαι . τού τῶν οὐχ ὑπῆρξέ μοι τῶν Ὀλυμπίων μετασχεῖν , ὅτε δὴ καὶ τὸν λόγον ὃν ὕφηνα μέν , οὐκ ἐπέδειξα δέ , . φέρων ἀνέθηκα τῷ Διί , στύρακος ἅμα ὀσμῇ θεραπεύ - σὰς τὸν θεόν .
Lemmas: καί ὁ Ζεύς ἐρύω ὁ ὀφθαλμός ἐκεῖνος ὁ ἑορτή ὅς ἑαυτοῦ . καί τυγχάνω αὐτός ὁ δάφνη φόνος τε πολύς καί αἷμα μιαίνω . καί ἐγώ δοκέω αὐτός , ὥσπερ κύω ὑλακτέω - Σάι , φεύγω καταναγκάζω ὁ ὁ ὑπό αὐτός μετά - σῴζω Ψυχή , δόξα ἀεί παρέχω δάκνω . ὅς ὁ οὐ ὑπάρχω ἐγώ ὁ Ὀλύμπιος μετέχω , ὅτε δή καί ὁ λόγος ὅς ὑφαίνω μέν , οὐ ἐπιδείκνυμι δέ , . φέρω ἀνατίθημι ὁ Διί , στύραξ ἅμα ὀσμή θεραπεύω - σός ὁ θεός .
libanius.oratio-i 223
τὸν μὲν δὴ τῆς ἀρχῆς ἐκείνης χρόνον πάντα ἐπεβουλευόμην ὑπὸ τῶν αὐτῷ χρωμένων , αὐτὸς οὐ χρώμενος , ἐδόκουν δέ τισιν εἶναι φιλοκίνδυνος , οὐ δεδιὼς τοὺς ἐκείνου κεραυνούς , θεῶν δέ , οἶμαι , βοηθούντων)ὑπ’ ἐκείνων τε δεινὸν οὐδὲν σὺν παρρη - σίᾳ τε ζῶντες καὶ τῶν πραττομένων ἐπιλαạβανόμενοι πλείοσιν ἢ καὶ πρόσθεν ἠγωνισάμεθα λόγοις , οὐδο - εῖς εἰς Πρόκλον ἀνηλωκότες χρόνου , πολὺν | δέ γε ἕτεροι μαρεστῶτες , παρακαθήμενοι , κολακεύοντες , αΙτοῦντες , λαμβάνοντες , χρηματιζόμενοι ) ὧν οὐδὲν ἐμοὶ ποιοῦντι ποιεῖν τε ἐνεγίγνετο λόγους φέρειν τε εἰς συλλόγους .
Lemmas: ὁ μέν δή ὁ ἀρχή ἐκεῖνος χρόνος πᾶς ἐπιβουλεύω ὑπό ὁ αὐτός χράω , αὐτός οὖον χράω , δοκέω δέ τις εἰμί φιλοκίνδυνος , οὖον δείδω ὁ ἐκεῖνος κεραυνός , θεός δέ , οἴομαι , βοηθούντων)ὑπ’ ἐκεῖνος τε δεινός οὐδείς σύν Πάρρη - σίον τε ζῶ καί ὁ πράσσω ἐπιλαμβάνω πλείων ἢ καί πρόσθεν ἀγωνίζομαι λόγος , ουδός - ἔρχομαι εἰς Πρόκλος ἀναλίσκω χρόνος , πολύς | δέ γε ἕτερος μαρεστῶτες , παρακάθημαι , κολακεύω , αΙτοῦντες , λαμβάνω , χρηματίζω ) ὅς οὐδείς ἐγώ ποιέω ποιέω τε ἐγγίγνομαι λόγος φέρω τε εἰς σύλλογος .
libanius.oratio-i 224
καίτοι πολλαὶ μὲν ἐγίγνοντο πρε - σβεῖαι περὶ εἰρήνης , πολλαὶ δὲ ὑποσχέσεις , ἀλλ’ οὐ προὐδίδουν γε αὐτοῖς ἐμαυτὸν οὐδὲ ἀνεπειθόμην . τοιγαροῦν ἐπῃνούμην τε καὶ ἀνὴρ εἶναι ἐδόκουν ἔν τε ἠπείροις καὶ νήσοις , δεῖγμα τρόπου βελτίονος ἐκ - φέρων τὴν ἀπὸ τῆς ὁμιλίας τῆς ἐκείνου φυγήν . 225 . Δοῦσα δὲ ἡμῖν ἄρχοντα ἀγαθὸν ἀντὶ κακοῦ τὸν Θεοδώρου τοῦ οὐ δικαίως ἀποθανόντος ἡ Τύχη ἔδωκε μὲν σωτηρίαν , ἔδωκε δὲ ἐλευθερίαν , ἔδωκε δὲ ἀναπνεῦσαι λυπήσασα μόνους τοὺς σοροπηγούς . ὁ δὲ Μουσῶν τε ἦν τρόφιμος καὶ τὴν ἀρχὴν ἆθλον εἶχεν ἐπῶν λέγειν τε ἐκ τῆς ἀρχῆς κεκωλυμένος λεγόντων ἀπολαύειν ἤθελε ταῖς τε εἰς ἐμὲ τιμαῖς παῖδα ἐμὸν ἑαυτὸν ἐπεποιήκει , ὥστ’ εἶναί μοι καὶ σὺν ὀργῇ φθέγ - γεσθαι , ὃ καὶ Θεοδώρῳ ἄν , εἴπερ ἐτύγχανε ζῶν .
Lemmas: καίτοι πολύς μέν γίγνομαι πρώ - σβέννυμι περί εἰρήνη , πολύς δέ ὑπόσχεσις , ἀλλά οὖον προδίδωμι γε αὐτός ἐμαυτοῦ οὐδέ ἀναπείθω . τοιγάρ ἐπαινέω τε καί ἀνήρ εἰμί δοκέω ἐν τε ἤπειρος καί νῆσος , δεῖγμα τρόπος ἀγαθός ἐκ - φέρω ὁ ἀπό ὁ ὁμιλία ὁ ἐκεῖνος φυγή . 225 . δήω δέ ἐγώ ἄρχω ἀγαθός ἀντί κακός ὁ Θεόδωρος ὁ οὖον δικαίως ἀποθνῄσκω ὁ Τύχη δίδωμι μέν σωτηρία , δίδωμι δέ ἐλευθερία , δίδωμι δέ ἀναπνέω λυπέω μόνος ὁ σοροπηγός . ὁ δέ Μοῦσα τε εἰμί τρόφιμος καί ὁ ἀρχή ἆθλος ἔχω ἔπος λέγω τε ἐκ ὁ ἀρχή κωλύω λέγω ἀπολαύω ἐθέλω ὁ τε εἰς ἐγώ τιμή παῖς ἐμός ἑαυτοῦ ποιέω , ὥστε εἰμί ἐγώ καί σύν ὀργή φθέγ - γίγνομαι , ὅς καί Θεόδωρος ἄν , εἴπερ τυγχάνω ζῶ .
libanius.oratio-i 226
οὗτος ἐν λιμῷ κατειλήφει τὴν πόλιν . τοῦτον μείζω τὸν λιμὸν ἐποίουν αἰ κατὰ τῶν | σιτοποιῶν ἀπειλαί . εἶθ’ οἱ μὲν ἀποδράντες ἔσωζον ἑαυτούς , ἄρτος δὲ οὐδαμοῦ , πυροῦ δὲ ἐλπίδες , καὶ κακῶς δ’ ἂν ποιήσειε τὸ πεινῆν . ἡ μὲν οὖν πόλις οὐδὲν διέφερε χειμαζομένης νεώς , ἐγὼ δὲ εἰσδραμὼν παρὰ τὸν ἄρ - χοντα μετὰ πόνου μέν , παύω δ’ οὖν βλαβερὰν φιλο - νεικίαν . ἀπιστία δὲ εἶχε τοὺς σιτοποιούς , ὡς οὐχ ἁλώσονται φανέντες , καὶ ἅπασαι ὑποσχέσεις ἀσθενεῖς πλὴν μιᾶς τῆς ἐμῆς .
Lemmas: οὗτος ἐν λιμός καταλαμβάνω ὁ πόλις . οὗτος μείζων ὁ λιμός ποιέω ὁ κατά ὁ | σιτοποιός ἀπειλή . εἶτα ὁ μέν ἀποδιδράσκω σῴζω ἑαυτοῦ , ἄρτος δέ οὐδαμοῦ , πῦρ δέ ἐλπίς , καί κακῶς δέ εἄν ποιέω ὁ πεινάω . ὁ μέν οὖν πόλις οὐδείς διαφέρω χειμάζω ναῦς , ἐγώ δέ εἰστρέχω παρά ὁ ἄρα - χω μετά πόνος μέν , παύω δέ οὖν βλαβερός φιλο - νεικία . ἀπιστία δέ ἔχω ὁ σιτοποιός , ὡς οὐ ἁλίσκομαι φαίνω , καί ἅπας ὑπόσχεσις ἀσθενής πλήν εἷς ὁ ἐμός .
libanius.oratio-i 227
ὡς δὲ εἷπον δεῖν θαρρεῖν ἐκβαλόντας τὸ δέος καὶ ἧκεν οὗτος εἰς τὰ ὄρη τε καὶ τὰς νάπας ὁ λόγος , ἦσαν πρὸ ἐσπέρας ἐν τοῖς αὑτῶν ἕκαστος , καὶ πρᾶγμα οὐκ ἂν ἐλπισθὲν ἕωθεν ἑωρᾶτο , δρόμος οὐδεὶς ἐπ’ ἄρτους · αἴτιον δὲ τὸ πλῆθος τῶν . τοῦτο μετὰ τῆς Τύχης πεπρᾶχθαί μοι φαίην ἄν . διὸ τῶν λελειτουργηκότων χρησιμώτερος ἐκεκρίμην τῇ πόλει · τοὺς μὲν γὰρ ἐν σωζομένῃ πεποιῆσθαι τῇ πόλει τὴν δαπάνην , ὑπ’ ἐμοῦ δὲ αὐτὴν σεσῶσθαι .
Lemmas: ὡς δέ ἕπω δήω θαρσέω ἐκβάλλω ὁ δέος καί ἵημι οὗτος εἰς ὁ ὄρος τε καί ὁ νάπη ὁ λόγος , εἰμί πρό εἰσπεράω ἐν ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος , καί πρᾶγμα οὐ εἄν ἐλπίζω ἕωθεν ὁράω , δρόμος οὐδείς ἐπί ἄρτος · αἴτιος δέ ὁ πλῆθος ὁ . οὗτος μετά ὁ Τύχη πράσσω ἐγώ φημί ἄν . διό ὁ λειτουργέω χρήσιμος κρίνω ὁ πόλις · ὁ μέν γάρ ἐν σῴζω ποιέω ὁ πόλις ὁ δαπάνη , ὑπό ἐγώ δέ αὐτός σῴζω .
libanius.oratio-i 228
πάλιν τοίνυν βουλῆς κακῆς ὑπ’ ἀνθρώπῳ μεθύοντί τε καὶ ὀλέθρῳ θείσης τοὺς σιτοποιούς , ὅς ὁμοῦ μὲν ἔτυπτεν , ὁμοῦ δὲ ἔμελλε καὶ οὐ τούτους δὲ μόνον , ἀλλ’ ἔθνος ἅπαν , καὶ τρίτον ἐπῆν κακόν , τὸ γεγυμνωμένοις τοῖς | νώτοις ἄγεσθαι διὰ τοῦ ἄστεος . τούτοις ἐγὼ μὲν ἤλγουν , ὁ δὲ ἔχαιρε καὶ κατ’ αὐτό γε τοῦτο τὸ ἀλγεῖν ἐμέ .
Lemmas: πάλιν τοίνυν βουλή κακός ὑπό ἄνθρωπος μεθύω τε καί ὄλεθρος θέω ὁ σιτοποιός , ὅς ὁμοῦ μέν τύπτω , ὁμοῦ δέ μέλλω καί οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά ἔθνος ἅπας , καί τρίτος ἔπειμι κακός , ὁ γυμνόω ὁ | νῶτον ἄγω διά ὁ Ἄστυ . οὗτος ἐγώ μέν ἀλγέω , ὁ δέ χαίρω καί κατά αὐτός γε οὗτος ὁ ἀλγέω ἐγώ .
libanius.oratio-i 229
τὴν ἀρχὴν δὲ ἦσαν οἱ ὀρθῶς ταῦτα τῇδε πράττεσθαι ἔπειθον καὶ ὡς , εἴ τις ἐκεῖνον ἀφέλοι , χείρω ποιήσει τὴν ἀγοράν . ἦν οὖν ὁ μὲν ἐν τῷ τοῦ νενικηκότος σχήματι καὶ αὐτός τε ἤσθιεν οἵ τε ταῦτα ἐπαινοῦντες , ἡμῖν δὲ κεκρατῆσθαί τε συνέβαινεν ἔχειν τε πλὴν ἀθυμίας οὐδέν .
Lemmas: ὁ ἀρχή δέ εἰμί ὁ ὀρθῶς οὗτος ὅδε πράσσω πείθω καί ὡς , εἰμί τις ἐκεῖνος ἀφαιρέω , χείρων ποιέω ὁ ἀγορά . εἰμί οὖν ὁ μέν ἐν ὁ ὁ νικάω σχῆμα καί αὐτός τε ἐσθίω ὁ τε οὗτος ἐπαινέω , ἐγώ δέ κρατέω τε συμβαίνω ἔχω τε πλήν ἀθυμία οὐδείς .
libanius.oratio-i 230
τῇ Τύχῃ δέ , ὡς ἔοικεν , αἰαχρὸν εἶναι ἐφαίνετο τοιαύτην νίκην τε καὶ ἥτταν περιορᾶν , καὶ τὸ πρᾶγμα μετέθηκεν οὐδὲν ἡμῶν πραγμα - τευσαμένων · ὁ γὰρ δὴ ἀεὶ οἴνου γέμων ἐκεῖνος ἐξέωστό τε τῆς περὶ τὰ τοιαῦτα ἐξουσίας οἴκοι τε καθῆστο ἐγκεκαλυμμένος πεποιημένης τε τῷ Ποσειδῶνι τῆς ἱπποδρομίας περὶ τῇ οἰκίᾳ τῇ αὑτοῦ δεδιὼς ἔτρεμε · τοσοῦτο κῦμα παίδων ἐπ’ αὐτὴν ἐφέρετο , κελεύοντες ἐμεῖν ἃ ἐδηδόκει κακῶς , καὶ αἱ δᾷδες ἐν χεροῖν . τα - πεινὸν δὲ ἦν καὶ ὅσον αὐτῷ συνύβριζε πρότερον , ὅ τε ἐξηπατημένος αὑτὸν ἀπῄτει δίκας διὰ τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τριχῶν . 231 . Ἧκε δὲ ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις ἡμῖν καὶ τοῦ ὑπάρχου γράμματα πολλαῖς καὶ μεγάλαις τιμῶντα εὐφη - μίαις · ἐν αἷς καὶ τὸ πάνυ μ’ ἐθέλειν ἰδεῖν Ι ἐνεγέ - γραπτο,|ὣστε τοῖς νύκτωρ ἐκτεθεικόσιν ἐκεῖνα τὰ ματα , ὅτου μὲν ἦν , οὐκ ἔλεγεν , ὅσα δὲ ἐσυκοφάντει , πένθος εἶναι τὴν ἐπιστολήν .
Lemmas: ὁ Τύχη δέ , ὡς ἔοικα , αἰαχρὸν εἰμί φαίνω τοιοῦτος Νίκη τε καί ασσα περιοράω , καί ὁ πρᾶγμα μετατίθημι οὐδείς ἐγώ πρᾶγμα - τευσαμένων · ὁ γάρ δή ἀεί οἶνος γέμω ἐκεῖνος ἐξίστημι τε ὁ περί ὁ τοιοῦτος ἐξουσία οἴκοι τε κάθημαι ἐγκαλύπτω ποιέω τε ὁ Ποσειδῶν ὁ ἱπποδρομία περί ὁ οἰκίον ὁ αὐτός δείδω τρέμω · τοσοῦτος κῦμα παῖς ἐπί αὐτός φέρω , κελεύω ἐμέω ὁ ἐσθίω κακῶς , καί ὁ δαίς ἐν χείρ . ὁ - πείνω δέ εἰμί καί ὅσος αὐτός συνυβρίζω πρότερος , ὅς τε ἐξαπατάω ἑαυτοῦ ἀπαιτέω δίκη διά ὁ ἐν ὁ κεφαλή θρίξ . 231 . ἥκω δέ ἐν ὁ αὐτός ἡμέρα ἐγώ καί ὁ ὑπάρχω γράμμα πολύς καί μέγας τιμή Εύφη - μῖος · ἐν ὅς καί ὁ πάνυ εἷς ἐθέλω ὁράω Ι ἐνε - Ἄγραπτος ὁ νύκτωρ ἐκτίθημι ἐκεῖνος ὁ μάτη , ὅστις μέν εἰμί , οὐ λέγω , ὅσος δέ συκοφαντέω , πένθος εἰμί ὁ ἐπιστολή .
libanius.oratio-i 236
τὸ δὲ αἴτιον οὔτε τότε ᾔδειν νῦν τε εὑρεῖν οὐκ ἔχω . πρὸς δὲ τὰς βολὰς βοαὶ μὲν τῶν ὁρώντων | ἦσαν , οἵας ἄν ποιήσειαν ὑπὲρ τοιούτων φόβοι , χεῖρες δὲ ἔδρων οὐδέν , αἰ δὲ τῶν θεῶν καὶ πάνυ , δι’ οὓς ἅπας λίθος μάταιος , τῶν μὲν οὐκ ἐφικνουμένων , τῶν δὲ ὑπερπετομένων .
Lemmas: ὁ δέ αἴτιος οὔτε τότε οἶδα νῦν τε εὑρίσκω οὐ ἔχω . πρός δέ ὁ βολή βοή μέν ὁ ὁράω | εἰμί , οἷος ἄν ποιέω ὑπέρ τοιοῦτος φόβος , χείρ δέ δράω οὐδείς , ὁ δέ ὁ θεός καί πάνυ , διά ὅς ἅπας λίθος μάταιος , ὁ μέν οὐ ἐφικνέομαι , ὁ δέ ὑπερπέτομαι .
libanius.oratio-i 237
καί ποτε θέρος μὲν ἦν καὶ μεσημβρία , καὶ ἐκαθήμην ὑφ’ ᾧπερ εἰώθειν κίονι , τῷ Δημοσθένει προσκείμενος , παρῆν δὲ οὐδείς , οὐκ ἐλεύθερος , οὐ δοῦλος . ὁ δὲ ἦλθέ τε ὡς ἐμέ , καὶ ὁ λίθος ἐν τῇ δεξιᾷ . προσελθὼν δὴ ταῖς μεγάλαις θύραις , αἱ <οὐκ> ἐκέκλειντο καὶ δι’ ἦν τἄνδον ἰδεῖν , ἐπειδὴ εἶδεν ἔνδον ὄντα οὐδένα , ἀπῆλθε τὴν αὐτὴν μετὰ τοῦ λίθου , καὶ ταῦτα αὐτὸς ἑώρων οὐ κινηθείς , ὁ δὲ οὐκ ἤνεγκεν ἐπ’ ἐμὲ τὸν ὀφθαλμὸν θεῶν του κεκωλυκότος . ἢ οὐκ ἂν πληγῆς εἰς θάνατον ἐδεήθην δευτέρας , τοσοῦτος ἦν ὁ λίθος .
Lemmas: καί ποτός θέρος μέν εἰμί καί μεσημβρία , καί κάθημαι ὑπό ὅσπερ εἴωθα κίων , ὁ Δημοσθένης πρόσκειμαι , πάρειμι δέ οὐδείς , οὐ ἐλεύθερος , οὖον δοῦλος . ὁ δέ ἔρχομαι τε ὡς ἐγώ , καί ὁ λίθος ἐν ὁ δεξιός . προσέρχομαι δή ὁ μέγας θύρα , ὁ <οὐκ> καλέω καί διά εἰμί ἔνδον ὁράω , ἐπεί ὁράω ἔνδον εἰμί οὐδείς , ἀπέρχομαι ὁ αὐτός μετά ὁ λίθος , καί οὗτος αὐτός ὁράω οὖον κινέω , ὁ δέ οὐ φέρω ἐπί ἐγώ ὁ ὀφθαλμός θεός ὁ κωλύω . ἢ οὐ εἄν πληγή εἰς θάνατος δήω δύο , τοσοῦτος εἰμί ὁ λίθος .
libanius.oratio-i 238
τὸν τοίνυν ἐκεῖθεν εἰς τήνδε τὴν ὥραν χρόνον δόσιν θεῶν λογίων νομιστέον . ἐφρόντισα μέντοι καὶ τοῦ σωφρονίσαι τὸν ἄνθρωπον , δῆσαί τε αὐτὸν τῷ πατρὶ συμβουλεύσας καὶ μετενεγκεῖν ἐφ’ ὕδωρ ἀπ’ οἴνου , καὶ γὰρ δὴ καὶ ἐπεπύσμην οἴνῳ νοσῆσαι τὸν ἄνθρωπον . 239 . Ἀλλ’ ἐπάνειμι δή · τῶν τις | ἐμοὶ πεπλησια - κότων ἀνὴρ ἀεί τινας ἑστιῶν καὶ τούτῳ χαίρων ὤν τέ τις ἐν τῷ μεγάλῳ συνεδρίῳ , κιβδήλοις ὀνείρασιν ἐξαπατηθεὶς ὑπισχνουμένοις τὰ οὐκ ἐσόμενα , γελῶν ἅμα πρὸς πολλούς , ἅττα ἴδοι , ἔλεγε . τοῦτο προιὼν ὁ χρόνος ἐποίησε κίνδυνον . καὶ ἀδικεῖν ἐδόκουν , ὁ μὲν οἷς εἶπεν , ὁ δὲ οἷς ἤκουσεν .
Lemmas: ὁ τοίνυν ἐκεῖθεν εἰς ὅδε ὁ ὥρα χρόνος δόσις θεός λόγιος νομιστέος . φροντίζω μέντοι καί ὁ σωφρονίζω ὁ ἄνθρωπος , δέω τε αὐτός ὁ πατήρ συμβουλεύω καί μεταφέρω ἐπί ὕδωρ ἀπό οἶνος , καί γάρ δή καί πυνθάνομαι οἶνος νοσέω ὁ ἄνθρωπος . 239 . ἀλλά ἐπανέρχομαι δή · ὁ τις | ἐγώ πλησίος - κότος ἀνήρ ἀεί τις ἑστία καί οὗτος χαίρω εἰμί τε τις ἐν ὁ μέγας συνέδριον , κίβδηλος ὄνειρος ἐξαπατάω ὑπισχνέομαι ὁ οὐ εἰμί , γελάω ἅμα πρός πολύς , ὅστις ὁράω , λέγω . οὗτος προέρχομαι ὁ χρόνος ποιέω κίνδυνος . καί ἀδικέω δοκέω , ὁ μέν ὅς εἶπον , ὁ δέ ὅς ἀκούω .
libanius.oratio-i 240
ὧν εἷς τις ἐν τῷ δικαστηρίῳ καὶ ἐμὸν ὑπογραφέα κεκοινωνηκέναι τῆς ἀκοῆς ἔφασκεν , ὁ δὲ ἄρα ἐτεθνήκει , καὶ τοῦτο ἀκούσας ὁ δικαστὴς ἐξέβαλε τὸν λόγον . πάλιν ἐν τούτῳ τὶ θανάτῳ βασάνου μὲν ἐκεῖνος , ἐγὼ δὲ ὁδοῦ τε καὶ θορύβων καὶ πόνων οὐ φορητῶν ἀφείθην . ὁ γὰρ δὴ ἐπὶ τεθνεῶτα ἥκων τίς ἂν ἦν ζῶντος ; ἔλεγε δὲ ταῦτα οὐχ ὡς τὸν νεκρὸν παραδώσων τοῖς νόμοις , ἀλλ’ , οἶμαι , τι προσεδόκησε , τοῖς οὐ μετ’ αὐτοῦ δεδεμένοις τοῦ μὴ δεδέσθαι φθονῶν . τύχης τοίνυν ἀγαθῆς τὸ μὴ κακω - θῆναι συκοφαντίας ὀδοῦσιν , ἀλλὰ τοῖς ἡδίστοις τε καμάτοις καὶ εἰωθόσιν ἀντὶ τῶν οὐκ εἰωθότων διὰ τοῦδε ἐλθεῖν τοῦ χρόνου . 241 . Ἐκείνῳ μὲν δὴ τῷ χειμῶνι πέρας ἐπιεικέστε - ρον ἐπέθηκε βασιλεύς , οἷον οὐκ ἂν ἕτερον , ἐμοὶ δοκεῖν . θανάτῳ μὲν γὰρ οὐδένα , φυγῇ δὲ δύο , πληγαῖς δὲ οὐ | πολλαῖς ἐποίησε τοὺς ἄλλους βελτίονας , ἐμοὶ δὲ γίγνεταί τις ἑτέρωθεν ταραχὴ τῆς ἐν τῷ διδασκαλείῳ νεότητος οὐ πάσης ἐν τῇ τάξει μενούσης , ἀλλ’ ἐν σω - φρονοῦντι τῷ πλείονι μοίρας τινὸς θρασυνομένης , τῷ λυπεῖν φιλοτιμουμένης , ἐνδεικνυμένης , ὡς εἰ ἐθελήσουσι , καὶ πλέον τι δράσουσιν .
Lemmas: ὅς εἷς τις ἐν ὁ δικαστήριον καί ἐμός ὑπογραφεύς κοινωνέω ὁ ἀκοή φάσκω , ὁ δέ ἄρα θνῄσκω , καί οὗτος ἀκούω ὁ δικαστής ἐκβάλλω ὁ λόγος . πάλιν ἐν οὗτος τίς θάνατος βάσανος μέν ἐκεῖνος , ἐγώ δέ ὁδός τε καί θόρυβος καί πόνος οὖον φορητός ἀφίημι . ὁ γάρ δή ἐπί θνῄσκω ἥκω τίς εἄν εἰμί ζῶ ; λέγω δέ οὗτος οὐ ὡς ὁ νεκρός παραδίδωμι ὁ νόμος , ἀλλά , οἴομαι , τίς προσδοκάω , ὁ οὖον μετά αὐτός δέω ὁ μή δήω φθονέω . τυγχάνω τοίνυν ἀγαθός ὁ μή κακός - θάω συκοφαντία ὀδούς , ἀλλά ὁ ἡδύς τε κάματος καί εἴωθα ἀντί ὁ οὐ εἴωθα διά ὅδε ἔρχομαι ὁ χρόνος . 241 . ἐκεῖνος μέν δή ὁ χειμών πέρας ἐπιεικής - ἀντίμοιρος ἐπιτίθημι βασιλεύς , οἷος οὐ εἄν ἕτερος , ἐγώ δοκέω . θάνατος μέν γάρ οὐδείς , φυγή δέ δύο , πληγή δέ οὖον | πολύς ποιέω ὁ ἄλλος ἀγαθός , ἐγώ δέ γίγνομαι τις ἑτέρωθεν ταραχή ὁ ἐν ὁ διδασκαλεῖον νεότης οὖον πᾶς ἐν ὁ τάξις Μένων , ἀλλά ἐν σός - φρονέω ὁ πλείων μοῖρα τις θρασύνω , ὁ λυπέω φιλοτιμέομαι , ἐνδείκνυμι , ὡς εἰμί ἐθέλω , καί πλέω τίς δράω .
libanius.oratio-i 242
ἐμοὶ δὲ μὴ ἀλγεῖν μὲν οὐκ ἦν , σιωπᾶν δὲ ἠξίουν , ἕως αὑτῶν ἀδικεῖν κατα - γνόντες ἦσαν ἐν τοῖς προτέροις . τῆς γνώμης δὲ οὐκ ἀρκούσης εἰς πίστιν προσεγένετό τι τὸ τὴν ἀνάγκην ἔχον , ὥστε μηδὲ ( βουλομένοις ) ἀπεῖναι ἐξεῖναι . ὅ δὲ τοῦτο ἦν , ἔδοξέ μοι μὴ λέγειν . 243 . Τὸ δὲ πάθος ἐκεῖνο τὸ τῆς κεφαλῆς τὸ ἀρ - χαῖον , ὃ βροντῆς ἔργον ἐγεγόνει , διαλιπὸν ἑκκαίδεκα ἔτη , πάλιν ἐνέκειτο καὶ ἦν χαλεπώτερον ἀρξάμενον εὐθὺς μετὰ τὴν μεγίστην ἑορτήν , ἥ γε κοινὴ τῶν ὑπὸ Ῥωμαίοις ὄντων , δέος τε ἦν , μὴ κατενεχθείην ἐπὶ συνουσίᾳ τῶν παίδων καθήμενος , ἦν δὲ καὶ ἐπὶ κλίνης κειμένῳ δέος , ἡμέραι τε ἅπασαι πικραί , νυξὶ δὲ χάριν ᾔδειν τοῦ ὕπνου , φανεῖσα δὲ ἡμέρα τὸ κακὸν ἐκόμιζεν , ὥστε καὶ ᾔτουν παρὰ τῶν θεῶν ἀντ’ ἄλλου τινὸς ἀγαθοῦ τὸν θάνατον , καὶ πιστεύειν μὲν οὐκ εἶχον , ὡς οὐ διαφθερεῖ μοι τὸν νοῦν ἡ νόσος .
Lemmas: ἐγώ δέ μή ἀλγέω μέν οὐ εἰμί , σιωπάω δέ ἀξιόω , ἠώς ἑαυτοῦ ἀδικέω κατά - γιγνώσκω εἰμί ἐν ὁ πρότερος . ὁ γνώμη δέ οὐ ἀρκέω εἰς πίστις προσγίγνομαι τίς ὁ ὁ ἀνάγκη ἔχω , ὥστε μηδέ ( βούλομαι ) ἄπειμι ἔξεστι . ὅς δέ οὗτος εἰμί , δοκέω ἐγώ μή λέγω . 243 . ὁ δέ πάθος ἐκεῖνος ὁ ὁ κεφαλή ὁ ἀρ - χαῖος , ὅς βροντή ἔργον γίγνομαι , διαλείπω ἑκκαίδεκα ἔτος , πάλιν ἔγκειμαι καί εἰμί χαλεπός ἄρχω εὐθύς μετά ὁ μέγας ἑορτή , ὅς γε κοινός ὁ ὑπό Ῥωμαῖος εἰμί , δέος τε εἰμί , μή καταφέρω ἐπί συνουσία ὁ παῖς κάθημαι , εἰμί δέ καί ἐπί κλίνη κεῖμαι δέος , ἡμέρα τε ἅπας πικρός , νύξ δέ χάρις οἶδα ὁ ὕπνος , φαίνω δέ ἡμέρα ὁ κακός κομίζω , ὥστε καί αἰτέω παρά ὁ θεός ἀντί ἄλλος τις ἀγαθός ὁ θάνατος , καί πιστεύω μέν οὐ ἔχω , ὡς οὖον διαφθείρω ἐγώ ὁ νόος ὁ νόσος .
libanius.oratio-i 244
οὔπω δὲ τοῦτο , ὅτε ταῦτα ἔγραφον , ἐπεπόνθειν , θαρρῆσαι δὲ ὑπὲρ τοῦ μέλλοντος οὐ παρῆν . καὶ αὐτὸ δὲ τοῦτό μοι τὸ μήπω παρὰ τῶν θεῶν , οἱ διὰ μάντεως με αἷμα οὐκ εἴων ἐξάγειν φλέβα τεμόντα , καίτοι σφόδρα γε ὡρμη - κότα . ἔλεγε δὲ ὁ | ἰατρός , εἰ ταῦτα ἐγεγόνει , διὰ τοῦ ῥυέντος αἵματος ἰσχὺν λαβόντος τοῦ ῥεύματος ἡττη - θεῖσαν τὴν κεφαλὴν πάντως ἄν με καὶ καταβαλεῖν .
Lemmas: οὔπω δέ οὗτος , ὅτε οὗτος γράφω , πάσχω , θαρσέω δέ ὑπέρ ὁ μέλλω οὖον πάρειμι . καί αὐτός δέ οὗτος ἐγώ ὁ μήπω παρά ὁ θεός , ὁ διά μάντις ἐγώ αἷμα οὐ ἐάω ἐξάγω φλέψ τέμνω , καίτοι σφόδρα γε ὁρμάω - κότα . λέγω δέ ὁ | ἰατρός , εἰμί οὗτος γίγνομαι , διά ὁ ῥέω αἷμα ἰσχύς λαμβάνω ὁ ῥεῦμα ᾄττω - θέω ὁ κεφαλή πάντως ἄν ἐγώ καί καταβάλλω .
libanius.oratio-i 245
ἐν τούτοις δὲ ὄντι μοι γίνεται ὄναρ τοιόνδε · ἐδόκουν μοί τινες θύσαντες δύο παῖδε τοῖν νεκροῖν τὸν ἕτερον θεῖναι ἐν ἱερῷ Δῖός ὄπισθεν τῆς θύρας , ἀγανακτοῦντος δέ μου τῇ τοῦ Δῖός ὕβρει φάναι τινὰς μέχρι τῆς ἐσπέρας τοῦθ’ οὕτως ἕξειν , ἡκούσης δὲ δο - θήσεσθαι τάφῳ . φάρμακα δὲ καὶ μαγγανεύματα καὶ πόλεμον ἀπὸ γοήτων ἀνδρῶν ταῦτα ἐδόκει δηλοῦν .
Lemmas: ἐν οὗτος δέ εἰμί ἐγώ γίγνομαι ὄναρ τοιόσδε · δοκέω ἐγώ τις θύω1 δύο παῖς ὁ νεκρός ὁ ἕτερος τίθημι ἐν ἱερός Δῖος ὄπισθεν ὁ θύρα , ἀγανακτέω δέ ἐγώ ὁ ὁ Δῖος ὕβρις φαίνω τις μέχρι ὁ εἰσπεράω οὗτος οὕτως ἔχω , ἥκω δέ δο - τίθημι τάφος . φάρμακον δέ καί μαγγάνευμα καί πόλεμος ἀπό γόης ἀνήρ οὗτος δοκέω δηλόω .
libanius.oratio-i 246
καὶ εἵπετο δὲ τὸ ἔργον , φόβοι τε ἐκεῖνοι καὶ πλὴν τελευτῆς οὐδενὸς ἐπιθυμία . ἀλλὰ περὶ τούτου λόγοι τε πρὸς τοὺς ἀεὶ παρόντας εὐχαί τε πρὸς θεούς . ἐχθρὸς μὲν ὁ λουτροῦ μεμνημένος , ἐχθρὸς δὲ ὁ δείπνου , καὶ φυγὴ μὲν ἀπὸ βιβλίων ἐν οἷς οἱ τῶν ἀρχαίων πόνοι , φυγὴ δὲ ἀπὸ γραφῆς τε καὶ ποιήσεως λόγων , κατελέλυτο δὲ τὸ λέγειν , καὶ ταῦτα τῶν νέων βοαῖς τοῦτο ἀπαιτούντων . ὁπότε γὰρ δὴ πρὸς αὐτὸ γιγνοίμην , ἀπεφερόμην , ὥσπερ ἀκάτιον ἐναντίῳ πνεύ - ματι , καὶ οἱ μὲν εἶχον ἀκροάσεως ἐλπίδας , ἐγὼ δ’ αὖ ἐσίγων . ἰατροὶ δὲ τὴν τούτων ἴασιν ἄλλοθι ζητεῖν ἐκέλευον , ὡς οὐκ ὄντων σφίσι τῶν τοιούτων ἐν τῇ τέχνῃ φαρμάκων . |
Lemmas: καί ἕπω δέ ὁ ἔργον , φόβος τε ἐκεῖνος καί πλήν τελευτή οὐδείς ἐπιθυμία . ἀλλά περί οὗτος λόγος τε πρός ὁ ἀεί πάρειμι εὐχή τε πρός θεός . ἐχθρός μέν ὁ λουτρόν μιμνήσκω , ἐχθρός δέ ὁ δεῖπνον , καί φυγή μέν ἀπό βιβλίον ἐν ὅς ὁ ὁ ἀρχαῖος πόνος , φυγή δέ ἀπό γραφεύς τε καί ποίησις λόγος , καταλύω δέ ὁ λέγω , καί οὗτος ὁ νέος βοή οὗτος ἀπαιτέω . ὁπότε γάρ δή πρός αὐτός γίγνομαι , ἀποφέρω , ὥσπερ ἀκάτιον ἐναντίος πνεύ - μάτι , καί ὁ μέν ἔχω ἀκρόασις ἐλπίς , ἐγώ δέ αὖος σιγάω . ἰατρός δέ ὁ οὗτος ἴασις ἄλλοθι ζητέω κελεύω , ὡς οὐ εἰμί ὅς ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ τέχνη φάρμακον . |
libanius.oratio-i 247
ἐδόκει δὲ καὶ τούτοις καὶ τοῖς ἄλλοις ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ καὶ τὸ δίς , ὃ μήπω πρότερον , νοσῆσαί μοι τὰ ἄρθρα , χειμῶνός τε καὶ θέρους , δοῦναί τε τοῖς ἐπισκοπουμένοις ἀεὶ λέγειν , ὡς τῆς ἐπιούσης οἰχήσομαι . ταῖς δὲ δὴ ἄλλαις πόλεσι καὶ ἐδόκουν τε - θνάναι , καὶ τὰς πολλὰς δὴ ἠρώτων πρεσβείας , εἰ τοῦτο ὧδε ἔχοι .
Lemmas: δοκέω δέ καί οὗτος καί ὁ ἄλλος ἀπό ὁ αὐτός καί ὁ δίς , ὅς μήπω πρότερος , νοσέω ἐγώ ὁ ἄρθρον , χειμών τε καί θέρος , δίδωμι τε ὁ ἐπισκοπέω ἀεί λέγω , ὡς ὁ ἔπειμι οἴχομαι . ὁ δέ δή ἄλλος πόλις καί δοκέω τε - θνῄσκω , καί ὁ πολύς δή ἐρωτάω πρέσβυς , εἰμί οὗτος ὧδε ἔχω .
libanius.oratio-i 248
ἦσαν μὲν οὖν τῶν φίλων οἱ ἐμέ τε καὶ σφᾶς αὐτοὺς ἐπί τινας ἐκίνουν , οἷς δόξα τούτων εἶναι τεχνίτας , ἐγὼ δὲ οὔτ’ αὐτός τι τοιοῦτον ἔπασχον ἐκείνους τε κατεῖχον , εὔχεσθαι δεῖν εἰπὼν μᾶλλον ἤ τινας ἕλκειν ὑπὲρ τῶν ἐν σκότῳ συντεθέντων .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὁ Φίλων ὁ ἐγώ τε καί σφεῖς αὐτός ἐπί τις κινέω , ὅς δόξα οὗτος εἰμί τεχνίτης , ἐγώ δέ οὔτε αὐτός τίς τοιοῦτος πάσχω ἐκεῖνος τε κατέχω , εὔχομαι δήω εἶπον μᾶλλον ἤ τις ἕλκω ὑπέρ ὁ ἐν σκότος συντίθημι .
libanius.oratio-i 249
καί - τοι | χαμαιλέων ἀναφανείς , οὐκ οἶδ’ ὁπόθεν , ἐν τῷ τῶν λόγων χορῷ , πολὺς μὲν τούτῳ τῷ χαμαιλέοντι χρόνος καὶ μηνῶν ὁ νεκρὸς οὐκ ὀλίγων , ποδῶν δὲ ἐν μέσῳ τῶν ὀπίσω κειμένην ἑωρῶμεν τὴν κεφαλήν , τῶν δὲ ἑτέρων ὁ μὲν ἦν οὐδαμοῦ , τὸ στόμα δὲ ἅτερος εἰς σιωπὴν ἔκλειεν .
Lemmas: καί - ὅς | χαμαιλέων ἀναφαίνω , οὐ οἶδα ὁπόθεν , ἐν ὁ ὁ λόγος χορός , πολύς μέν οὗτος ὁ χαμαιλέων χρόνος καί μείς ὁ νεκρός οὐ ὀλίγος , πούς δέ ἐν μέσος ὁ ὀπίσω κεῖμαι ὁράω ὁ κεφαλή , ὁ δέ ἕτερος ὁ μέν εἰμί οὐδαμοῦ , ὁ στόμα δέ ἕτερος εἰς σιωπή καλέω .
libanius.oratio-i 250
ἀλλ’ ὅμως οὐδ’ ἐπὶ τηλικούτοις τοῖς ἀποκεκαλυμμένοις ὄνομά τινος ὑπῆγον τῷ φανέντι , δέος μέντοι μοι ἐδόκει τοὺς αὑτοῖς τι συνειδότας | εἰσελθεῖν καὶ τοὺς μὲν ὑφεῖναι τῆς συνεχείας , ἐμοὶ δὲ αὖθις ἐγγενέσθαι κινεῖσθαι . τύχης τοίνυν ρας ἃ κατωρώρυκτο κεῖσθαι ὑπὲρ γῆν τοῖς βουλο - μένοις ὁρᾶν . 251 . Ἡκεν ἐπὶ τούτοις ἄρχων , ἥκιστα τὸν αὑτοῦ πάππον ἐν τοῖς πρὸς ἐμὲ μιμούμενος . ὁ μὲν γὰρ οὐκ . ἐπαύσατο τιμῶν , οἷα ἀνὴρ ἐπιστάμενος λέγειν , ὁ δὲ οὐκ ἐβουλήθη με εἰδέναι , ἐν αἰτήσει τε χάριτος δικαίας τε καὶ οὐ μεγάλης ἐξελεγχθεὶς ἀνόητός τε εἶναι κῶν . καὶ τῶν μὲν ματαίων ἐπιμελῶς , τῶν δὲ καίων ἀμελῶς εἴχετο , | διαμένων ἡμετέρων ἄγευστος λόγων · οὐ γάρ μοι τοῦδε τοῦ γέρως ἄξιος ἐφαίνετο . μία μὲν ἥδε δίκη , ἑτέρα δὲ πρὸς τὰ τέρματα τῆς ἀρ - χῆς , ὑπάρχου πέμποντος ἥκων έν ἐρημίᾳ τε καθῆστο καὶ ἡλίῳ φλέγοντι διψῶν τε ἀεὶ καὶ πίνων .
Lemmas: ἀλλά ὅμως οὐδέ ἐπί τηλικόσδε ὁ ἀποκαλύπτω ὄνομα τις ὑπάγω ὁ φαίνω , δέος μέντοι ἐγώ δοκέω ὁ ἑαυτοῦ τίς σύνοιδα | εἰσέρχομαι καί ὁ μέν ὑφίημι ὁ συνέχεια , ἐγώ δέ αὖθις ἐγγίγνομαι κινέω . τυγχάνω τοίνυν Ἥρα ὁ κατορύσσω κεῖμαι ὑπέρ γῆ ὁ βουλο - μένω ὁράω . 251 . ἵημι ἐπί οὗτος ἄρχω , ἥκιστος ὁ αὐτός πάππος ἐν ὁ πρός ἐγώ μιμέομαι . ὁ μέν γάρ οὐ . παύω τιμή , οἷος ἀνήρ ἐπίσταμαι λέγω , ὁ δέ οὐ βούλομαι ἐγώ οἶδα , ἐν αἰτέω τε χάρις Δίκαιος τε καί οὖον μέγας ἐξελέγχω ἀνόητος τε εἰμί Κῶς . καί ὁ μέν μάταιος ἐπιμελής , ὁ δέ καίω ἀμελής ἔχω , | διαμένω ἡμέτερος ἄγευστος λόγος · οὖον γάρ ἐγώ ὅδε ὁ γέρας ἄξιος φαίνω . εἷς μέν ὅδε δίκη , ἕτερος δέ πρός ὁ τέρμα ὁ ἀρ - χάω , ὑπάρχω πέμπω ἥκω ἐν ἐρημία τε κάθημαι καί ἥλιος φλέγω διψάω τε ἀεί καί πίνω .
libanius.oratio-i 252
ἕτερος ἄρχων , ἐφ’ οὗ τὰ δεινότατα πολέμῳ πονηρῶν δαιμόνων δόξαντα κεκινῆσθαι , λίθοι τε ἐπὶ τοὺς ἐν ταῖς γρα - φαῖς βασιλέας ἐκ χειρῶν ἐρχόμενοι , καὶ ἦν πολὺς ὁ ψόφος , χαλκαῖ τε εἰκόνες διὰ γῆς ἑλκόμεναι ῥήματά τε ἐπὶ τοὺς τῶν ὅλων κυρίους πικρότερα παντὸς ἀφιέμενα λίθου · δι’ ἃ πολλαὶ δὴ μεταναστάσεις , ὡς οὐκ ὄν μένοντι σωθῆναι , καὶ ὁ φεύγων τὸν οὐ φεύ - γοντα ἐθρήνει . ἐν μὲν οὖν ταῖς ἐλπίσι κατασκαφαί , τὸ δὲ ἐλπίδος ἔξω σωτηρία .
Lemmas: ἕτερος ἄρχω , ἐπί ὅς ὁ δεινός πόλεμος πονηρός δαίμων δόξα κινέω , λίθος τε ἐπί ὁ ἐν ὁ γράω - Φάις βασιλεύς ἐκ χείρ ἐρχόμενος , καί εἰμί πολύς ὁ ψόφος , χάλκεος τε εἰκών διά γῆ ἕλκω ῥῆμα τε ἐπί ὁ ὁ ὅλος κύριος πικρός πᾶς ἀφίημι λίθος · διά ὁ πολύς δή μετανάστασις , ὡς οὐ εἰμί Μένων σῴζω , καί ὁ φεύγω ὁ οὖον φεῦ - Γόντα θρηνέω . ἐν μέν οὖν ὁ ἐλπίς κατασκαφή , ὁ δέ ἐλπίς ἔξω σωτηρία .
libanius.oratio-i 253
τούτου δὲ καὶ αὐτὸς αἴτιος εἶναι ἐδόκουν · λόγοις τε ἡμερώσας καὶ δάκρυσι τοὺς ἐπὶ τὴν κρίσιν ἥκοντας γραμμάτων | ἐρᾶν ἔπει - θον , καὶ ἐν οὐ πολλῷ χρόνῳ πανταχοῦ γράμματα . καὶ τοῦτο ἔργον ἡγούμεθα τῆς Τύχης καὶ προσέτι γε τοὺς πολλοὺς λόγους περὶ μὲν τὴν αὐτὴν πεποιημένους ὑπόθεσιν , μορφὴν ἄλλην ἄλλος ἔχων , δόξαντας δὲ εὖ ἔχειν .
Lemmas: οὗτος δέ καί αὐτός αἴτιος εἰμί δοκέω · λόγος τε ἡμερόω καί δάκρυ ὁ ἐπί ὁ κρίσις ἥκω γράμμα | ἐράω ἔπος - θον , καί ἐν οὖον πολύς χρόνος πανταχοῦ γράμμα . καί οὗτος ἔργον ἡγέομαι ὁ Τύχη καί προσέτι γε ὁ πολύς λόγος περί μέν ὁ αὐτός ποιέω ὑπόθεσις , μορφή ἄλλος ἄλλος ἔχω , δόξα δέ εὕω ἔχω .
libanius.oratio-i 254
θέατρα δὲ ἡμῖν , οὐχ οἷα πρότερον , ἄρχων τε καὶ οὓς τότε συνῆγε πολλοὺς ἀπὸ πολλῶν τῶν ἐθνῶν . τὸ δὲ αἴτιον , ἐν μὲν τῷ δουλείαν ἐνεώρων , τὸ δ’ εἶχεν ἐλευθερίαν , καὶ τὸ μὲν φίλους , τὸ δὲ καὶ οὐ | φίλους , ζημίαν τῷ λέγοντι .
Lemmas: θέατρον δέ ἐγώ , οὐ οἷος πρότερος , ἄρχω τε καί ὅς τότε συνάγω πολύς ἀπό πολύς ὁ ἔθνος . ὁ δέ αἴτιος , ἐν μέν ὁ δουλεία ἐνοράω , ὁ δέ ἔχω ἐλευθερία , καί ὁ μέν φίλος , ὁ δέ καί οὖον | φίλος , ζημία ὁ λέγω .
libanius.oratio-i 255
ἄλλος δέ τις ἀντὶ τοῦ οὐκ εἰδότος θεούς , εἰδὼς οὐδ’ αὐτὸς θεούς , παραλαβὼν τὴν ἀρχὴν τρυφῇ μὲν εἰς σάρκας ἐπιδούς , οἷα ἐκ πολλῆς οὐσίας , ( ἡ δὲ ἀδικίας ἔργον ἦν , ) τοῦδε ἀνοητότερος , ἀκούσας μὴ χείρω ποιεῖν τὴν Δάφνην μηδὲ ἐπιφέρειν κυπαρίττοις σίδηρον ἐχθρός τε ἦν καὶ ἐπειρᾶτο τἀμὰ καθελεῖν , πρῶτα μὲν Ἰταλῶν φωνῇ , μετὰ ταῦτα δὲ καὶ Ἑλλάδι , καί τινα ἀσθενέ - στατον , ὡς δὴ ἰσχυρότατον , ἀποδύσας ἐκέλευε θεῖν .
Lemmas: ἄλλος δέ τις ἀντί ὁ οὐ οἶδα θεός , εἰδοί οὐδέ αὐτός θεός , παραλαμβάνω ὁ ἀρχή τρυφή μέν εἰς σάρξ ἐπιδίδωμι , οἷος ἐκ πολύς οὐσία , ( ὁ δέ ἀδικία ἔργον εἰμί , ) ὅδε ἀνόητος , ἀκούω μή χείρων ποιέω ὁ Δάφνη μηδέ ἐπιφέρω κυπάρισσος σίδηρος ἐχθρός τε εἰμί καί πειράω ἐμός καθαιρέω , πρῶτος μέν Ἰταλός φωνή , μετά οὗτος δέ καί Ἑλλάς , καί τις ἀσθενής - στατός , ὡς δή ἰσχυρός , ἀποδύω κελεύω θέω .
libanius.oratio-i 256
ὁ δὲ ἄρα ἐπεπέδητο καὶ ἦν ἄφωνος εὐθὺς ἐν προοιμίοις , κερδαίνων μὲν ἐν τῇ σιωπῇ , κινεῖν δὲ ὅμως γλῶτταν ἀποθανοῦσαν πειρώμενος . ἡ δὲ ἔκειτο , καὶ | ἀχλὺς ἐν ἑκατέρου τοῖς ὄμμασι , τοῦ μὲν ἀπιόν - τος , τοῦ δὲ καθημένου . ταύτης τῆς δίκης οὐδ’ ἂν τὴν διὰ θανάτου προτέραν ἐποιησάμην . 257 . Περὶ δὲ τοὺς χρόνους τούτους ὑποψία μέν τις ἄδικος τῶν τινα ἐμοὶ πεπλησιακότων ἐξέμηνεν ἐπ’ ἐμέ , καὶ προσπεσὼν ὕβριζε μόνον-οὐχ ἕλκων τὸν ἐξ ἐμοῦ . διέφυγον δὲ αὐτὸν οὐδὲ ἐγὼ καὶ ταῦτα ἀπὼν ) λέγοντά γε ἀδικεῖν με τῇ ἀτελείᾳ τὴν βουλήν , ἥ μοι μετὰ συχνῶν ὑπῆρχε παρὰ τοῦ νόμου .
Lemmas: ὁ δέ ἄρα πεδάω καί εἰμί ἄφωνος εὐθύς ἐν προοίμιον , κερδαίνω μέν ἐν ὁ σιωπή , κινέω δέ ὅμως γλῶσσα ἀποθνῄσκω πειράω . ὁ δέ κεῖμαι , καί | ἀχλύς ἐν ἑκάτερος ὁ ὄμμα , ὁ μέν ἄπειμι - ὅς , ὁ δέ κάθημαι . οὗτος ὁ δίκη οὐδέ εἄν ὁ διά θάνατος πρότερος ποιέω . 257 . περι δέ ὁ χρόνος οὗτος ὑποψία μέν τις ἄδικος ὁ τις ἐγώ πλησιάζω ἐκμαίνω ἐπί ἐγώ , καί προσπίτνω ὑβρίζω μόνον-οὐχ ἕλκω ὁ ἐκ ἐγώ . διαφεύγω δέ αὐτός οὐδέ ἐγώ καί οὗτος ἄπειμι ) λέγω3 γε ἀδικέω ἐγώ ὁ ἀτέλεια ὁ βουλή , ὅς ἐγώ μετά συχνός ὑπάρχω παρά ὁ νόμος .
libanius.oratio-i 258
καὶ πρεσβεύων μίν ἐπὶ τούτοις ᾤχετο , ταῖς δ’ εἰς ἐμὲ τοῦ βασιλέως τιμαῖς ταπεινωθεὶς ἐπανήρχετο , καὶ ἧκέ τις μετὰ τῶν συμπρέσβεων βασίλειον ἡμῖν κομίζων ἐπιστο - λὴν αὔξουσαν τὸν δεξάμενον , ηὐξημένον πως καὶ τοῖς Εὐδεβίου , <τῶν πρέσβεων δὲ καὶ οὖτος> λόγοις , ὧν μὲν τὸν πατέρα , τῷ δὲ ἐκόσμησε τὸν υἱόν , ὥστε τοὺς Ἀθήνηθεν ἀντὶ τοῦ ἐρίζειν θαυμάζειν | αὐτόν τε νον καὶ ἐμέ , τοῦ δοῦναι μὲν ἐμέ , τοῦ λαβεῖν δὲ ἐκεῖνον . 259 . Γνοίη δ’ ἄν τις κἀντεῦθεν τὴν περὶ ἐμὲ τῶν θεῶν εὔνοιαν . ἐπανῄειν ποτὲ λελουμένος ἐσπέρας · ἵπποι δὲ ἐοικότες μὲν θηρίοις , τοῦτο δὲ οὐ δοκοῦντες , εἱστήκεσαν περιμένοντες τοὺς δεσπότας , οἱ μὲν εἰς τοὺς κίονας ὁρῶντες , οἱ δ’ εἰς τὸν τοῖχον τετραμμένοι . καὶ ἦν οὐδὲν κακὸν εἰκάσαι , τὸ δ’ ἄρα ἦν μέγα . χωροῦντι οὖν μοι διὰ μέσου τοὺς ὀδόντας ἐδείκνυσαν ἀντὶ βελῶν τοῖς ποσὶ χρώμενοι , τὸ δ’ ἤρκεσεν ἂν εἰς θάνατον . νῦν δ’ ὁ ἱπποκόμος με ἐξαρπάσας , μεθεὶς ὂν ἦγεν ἵππον , φέρων εἰς ἀσφάλειαν κατέστησε . τοῦ ἱπποκόμου μὲν αἱ χεῖρες , τὸ βούλευμα δὲ τῶν θεῶν ·
Lemmas: καί πρεσβεύω ὅς ἐπί οὗτος οἴχομαι , ὁ δέ εἰς ἐγώ ὁ βασιλεύς τιμή ταπεινόω ἐπανέρχομαι , καί ἵημι τις μετά ὁ συμπρεσβευτής βασίλειος ἐγώ κομίζω πιστός - λήν αὐξάνω ὁ δέχομαι , αὐξάνω πως καί ὁ Εὐδεβίου , ὅτε πρέσβυς δέ καί οὗτος λόγος , ὅς μέν ὁ πατήρ , ὁ δέ κοσμέω ὁ υἱός , ὥστε ὁ Ἀθήνηθεν ἀντί ὁ ἐρίζω θαυμάζω | αὐτός τε νοῦς καί ἐγώ , ὁ δίδωμι μέν ἐγώ , ὁ λαμβάνω δέ ἐκεῖνος . 259 . γιγνώσκω δέ ἄν τις ἐντεῦθεν ὁ περί ἐγώ ὁ θεός εὔνοια . ἐπανέρχομαι ποτέ λούω εἰσπεράω · ἵππος δέ ἔοικα μέν θηρίον , οὗτος δέ οὖον δοκέω , ἵστημι περιμένω ὁ δεσπότης , ὁ μέν εἰς ὁ κίων ὁράω , ὁ δέ εἰς ὁ τοῖχος τρέπω . καί εἰμί οὐδείς κακός εἰκάζω , ὁ δέ ἄρα εἰμί μέγας . χωρέω οὖν ἐγώ διά μέσος ὁ ὀδούς δείκνυμι ἀντί βέλος ὁ πούς χράω , ὁ δέ ἀρκέω εἄν εἰς θάνατος . νῦν δέ ὁ Ἱπποκόμος ἐγώ ἐξαρπάζω , μεθίημι εἰμί ἄγω ἵππος , φέρω εἰς ἀσφάλεια καθίστημι . ὁ ἱππόκομος μέν ὁ χείρ , ὁ βούλευμα δέ ὁ θεός ·
libanius.oratio-i 260
οἱ δὴ καὶ πόλεως γείτονος ἐξήλασαν ἄνθρωπον ὀλίγα μὲν εἰδότα , πολλὰ δὲ φάσκοντα , χρώμενον δὲ αὐτοῖς οἷς εἶχεν ἐπὶ τὸν δόντα , ἐφ’ ᾧ τις ἀλγήσας νεανίσκος τῶν μὲν ἠπατημένων τὴν ἀχλὺν ἀφεῖλε , τὸν δὲ ἐλέγχοις ἐξέβαλεν . 261 . Ἐξεβέβλητο δὲ καὶ Σαβῖνος οὐ πόλεως τινος , ἀλλ’ αὐτοῦ τοῦ ζῆν , εἰς κομιδῆ βραχύ τι συσταλεὶς οὕτως , ὥσθ’ ὁπότ’ ἀμείβοι κλίνην , ἐξαρκεῖν χεῖρα μίαν εἶναί τε αὐτῷ δεινὸν τὸ μὴ τεθνάναι . καίτοι δεσπό - την αὑτὸν τῶν ἐμῶν ἐπεποιήκει πολλάκις τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἐμὲ μὲν εἰς Αἵδου λέγων | ἄξειν , αὑτὸν δὲ εἰς τὴν οὖσάν μοι γῆν . 262 . Ἀρχὴ πικρὰ τοῦ μεγίστην ἔχοντος τὴν γα - στέρα , δι’ ἀπάτης παρωξυμμένου . ἦν δὲ ἡ ἀπάτη , κυ - παρίττοις μὲν ἐν τῇ Δάφνῃ σίδηρον ἐπενεγκεῖν ἐγνώ - κει , τουτὶ δὲ εἰδὼς ἐγὼ τῷ τέμνοντι τελευτῆσον οὐκ εἰς ἀγαθόν , πρός τινα τῶν αὐτοῦ συμποτῶν ἔλεγον , ὡς οὐ παροξυντέον τὸν Ἀπόλλω διὰ τῶν κυπαρίττων , καὶ ταῦτα αὐτῷ τῆς οἰκίας ἀφ’ ὁμοίας πεπληγμένης αἰτίας , καὶ παρακαλέσειν δὲ ἔφην τὸν βασιλέα πρόνοιαν τῆς Δάφνης ἔχειν , μᾶλλον δὲ μείζω ποιῆσαι τὴν οὖσαν · εἶναι γὰρ δὴ καὶ νῦν .
Lemmas: ὁ δή καί πόλις γείτων ἐξελαύνω ἄνθρωπος ὀλίγος μέν οἶδα , πολύς δέ φάσκω , χράω δέ αὐτός ὅς ἔχω ἐπί ὁ δίδωμι , ἐπί ὅς τις ἀλγέω νεανίσκος ὁ μέν ἀπατάω ὁ ἀχλύς ἀφαιρέω , ὁ δέ ἐλέγχω ἐκβάλλω . 261 . ἐκβάλλω δέ καί Σαβῖνος οὖον πόλις τις , ἀλλά αὐτός ὁ ζῶ , εἰς κομιδῇ βραχύς τίς συστέλλω οὕτως , ὥστε ὁπότε ἀμείβω κλίνη , ἐξαρκέω χείρ εἷς εἰμί τε αὐτός δεινός ὁ μή θνήσκω . καίτοι Δέσπο - ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἐμέω ποιέω πολλάκις ὁ αὐτός ἡμέρα ἐγώ μέν εἰς Αἵδης λέγω | ἄγω , ἑαυτοῦ δέ εἰς ὁ εἰμί ἐγώ γῆ . 262 . Ἀρχή πικρός ὁ μέγας ἔχω ὁ γῆ - στέρα , διά ἀπάτη παροξύνω . εἰμί δέ ὁ ἀπάτη , ΚΥ - παρίττοις μέν ἐν ὁ Δάφνη σίδηρος ἐπιφέρω γιγνώσκω - κέω , οὗτος δέ εἰδοί ἐγώ ὁ τέμνω τελευτάω οὐ εἰς ἀγαθός , πρός τις ὁ αὐτός συμπότης λέγω , ὡς οὖον παροξυντέον ὁ Ἀπόλλων διά ὁ κυπάρισσος , καί οὗτος αὐτός ὁ οἰκίον ἀπό ὅμοιος πληγμένος αἴτιος , καί παρακαλέω δέ φημί ὁ βασιλεύς πρόνοια ὁ Δάφνη ἔχω , μᾶλλον δέ μείζων ποιέω ὁ εἰμί · εἰμί γάρ δή καί νῦν .
libanius.oratio-i 263
οὗτος ὁ ἄνθρωπος ψευ - δέσι γράμμασιν εἰς Φοινίκην ἐλθοῦσιν , ἀπειλῆσαι [ καὶ ] γὰρ δή με ἔλεγε κινήσειν τὸ σκῆπτρον ἐπὶ τὴν τοῦδε | κεφαλὴν , τοῖς οὖν οὐκ ἀληθέσι τούτοις ὀργὴν ἐν αὐτῷ φυτεύσας ἦγεν ἐοικότα συὶ θήγοντι τὸν ὀδόντα . καὶ οὔτε ἀπόντα ἐπόθει παρόντα τε εἶδεν ἂν ἡδέως ἀπι - όντα .
Lemmas: οὗτος ὁ ἄνθρωπος ψεύδω - δέσις γράμμα εἰς Φοινίκη ἔρχομαι , ἀπειλέω [ καί ] γάρ δή ἐγώ λέγω κινέω ὁ σκῆπτρον ἐπί ὁ ὅδε | κεφαλή , ὁ οὖν οὐ ἀληθής οὗτος ὀργή ἐν αὐτός φυτεύω ἄγω ἔοικα ὗς θήγω ὁ ὀδούς . καί οὔτε ἄπειμι ποθέω πάρειμι τε ὁράω εἄν ἡδύς ἀπος - εἰμί .
libanius.oratio-i 264
καὶ πολὺ πανταχοῦ τοῦτο τὸ τὸν ἄρχοντα ἐκπεπολεμῶσθαί μοι . ὃ δὴ καὶ γέροντί τινι καταπε - πωκότι μὲν πολλὴν οὐσίαν αὑτοῦ τε καὶ ἀδελφῶν , ἐν δὲ συκοφαντίᾳ τῆς τροφῆς ἔχοντι τὰς ἐλπίδας θάρσος τε ἐνέβαλε καὶ κατήγορον ἐποίησεν .
Lemmas: καί πολύς πανταχοῦ οὗτος ὁ ὁ ἄρχω ἐκπολεμόω ἐγώ . ὅς δή καί γέρων τις καταπίνω - πωκότι μέν πολύς οὐσία αὐτός τε καί ἀδελφός , ἐν δέ συκοφαντία ὁ τροφή ἔχω ὁ ἐλπίς θάρσος τε ἐμβάλλω καί κατήγορος ποιέω .
libanius.oratio-i 265
ἔπειτα καὶ ἦν τῆς αὑτοῦ κατηγορίας | κατήγορος · οὕτω σφόδρα ταῖς πίστεσιν ἔρρωτο . καὶ ὁ μὲν ἐπ’ ὄνομα κατέφευ - γεν εἰσφορῶν , ὁ δ’ αὐτὸν ἐν τοῖς βασιλέως ἐγκλήμασι καθίστη τοῦτον εἶναι ἐθέλων , ἀλλ’ οὐκ ἐκεῖνον τὸν γέροντα . καὶ αὐτίκα γράμματα ᾔει , τὰ μὲν ὡς τὸν τῶν ὅλων κύριον , τὰ δὲ πρὸς τὸν πρῶτον τῶν μετ ἐκεῖνον , καὶ ἀνέγνωσάν τε ἄμφω τὰ γράμματα κατε - γέλασάν τε ἄμφω τοῦ τρόπου τοὐμοῦ τὴν αἰτίαν ἀπο - κρουομένου . τῷ δὲ τοῦτο ἦν λύπη μείζων ἢ εἰ νόσημά τι τῶν ὡρῶν τὰς ἐν τῇ γῇ διεφθάρκει Τυρίων οἴνου μητέρας αὐτῷ .
Lemmas: ἔπειτα καί εἰμί ὁ αὐτός κατηγορία | κατήγορος · οὗτος σφόδρα ὁ πίστις ῥώννυμι . καί ὁ μέν ἐπί ὄνομα καταφύω - γε εἰσφορά , ὁ δέ αὐτός ἐν ὁ βασιλεύς ἔγκλημα καθίστημι οὗτος εἰμί ἐθέλω , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος ὁ γέρων . καί αὐτίκα γράμμα ἔρχομαι , ὁ μέν ὡς ὁ ὁ ὅλος κύριος , ὁ δέ πρός ὁ πρῶτος ὁ μετά ἐκεῖνος , καί ἀναγιγνώσκω τε ἄμφω ὁ γράμμα κάτω - γελάω τε ἄμφω ὁ τρόπος ἐγώ ὁ αἴτιος ἀπος - κρούω . ὁ δέ οὗτος εἰμί λύπη μείζων ἢ εἰμί νόσημα τίς ὁ ὥρα ὁ ἐν ὁ γῆ διαφθείρω Τυρίων οἶνος μήτηρ αὐτός .
libanius.oratio-i 266
τὸ οὖν μηδὲ κρίσει τό γε τοιοῦ - τὸν δοθῆναι , | κεκρίσθαι γὰρ καὶ πρὸ δικαστηρίου τῇ τοῦ δικαστοῦ μωρίη μεῖναί τέ με κατὰ χώραν φυγόντα μακράν τε ὁδὸν καὶ χαλεπὴν τῶν τε ἡδίστων ἐμοὶ μὴ στερηθῆναι διατριβῶν , θεῶν τε ἔργον καὶ ὑφ’ ᾗ τὰ πάντα , Τύχης .
Lemmas: ὁ οὖν μηδέ κρίσις ὁ γε οιὁ - ὁ δίδωμι , | κρίνω γάρ καί πρό δικαστήριον ὁ ὁ δικαστής μωρία μένω τε ἐγώ κατά χώρα φυγή μακρός τε ὁδός καί χαλεπός ὁ τε ἡδύς ἐγώ μή στερέω διατριβή , θεός τε ἔργον καί ὑπό ὅς ὁ πᾶς , Τύχη .
libanius.oratio-i 267
ὁ μὲν οὖν αὑτὸν τι - μωρίαν εἰσπραττόμενος , ἐννοῶν , οἷος εἰς οἷον γεγένηται , ᾤχετο ποιήσων ἑτέρους κακῶς , ὁ πλούτῳ μὲν εἰσελ - θὼν εἰς τὴν ἀρχήν , ἀπειρίαι δὲ λυμηνάμενος ταῖς πόλεσιν . ὁ δὲ δὴ μετὰ τόνδε χρόνος , τιμαὶ μὲν εἰς ἐμέ , τιμαὶ δὲ εἰς λόγους . καὶ ἐδείκνυντο κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον τῆς ἀρχῆς μοι δεχομένης τοὺς λόγους , ἀνδρὸς μὲν εὖ εἰδότος δικάσαι δίκην , πλέον δὲ πρᾳότητι δυνηθέντος ἢ ἕτεροι ξίφεσι , πείσαντος δὲ ἐρᾶν αὐτοῦ καὶ ἄνδρα καὶ οἰκίαν καὶ πόλιν καὶ ἔθνος βουλάς τε καὶ δήμους καὶ ὧν αἱ χεῖρες περὶ τὴν γῆν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἑαυτοῦ τίς - μωρία εἰσπράσσω , ἐννοέω , οἷος εἰς οἷος γίγνομαι , οἴχομαι ποιέω ἕτερος κακῶς , ὁ πλοῦτος μέν εἰσέρχομαι - Θῶν εἰς ὁ ἀρχή , ἀπειρία δέ λυμαίνομαι ὁ πόλις . ὁ δέ δή μετά ὅδε χρόνος , τιμή μέν εἰς ἐγώ , τιμή δέ εἰς λόγος . καί δείκνυμι κατά ὁ παλαιός νόμος ὁ ἀρχή ἐγώ δέχομαι ὁ λόγος , ἀνήρ μέν εὕω οἶδα δικάζω δίκη , πλέω δέ πραότης δύναμαι ἢ ἕτερος ξίφος , πείθω δέ ἐράω αὐτός καί ἀνήρ καί οἰκίον καί πόλις καί ἔθνος βουλή τε καί δῆμος καί ὅς ὁ χείρ περί ὁ γῆ .
libanius.oratio-i 268
τοῦ - τὸν δὴ τὸν χρόνον τὰ μὲν τῶν εἰωθότων ἡμῖν πολε - μεῖν τόξα ἦν ἐν παττάλοις , ἡ κεφαλὴ δὲ ἰσχυρῶς ἐπο - λεμεῖτο τῷ παλαιῷ κακῷ . καὶ δὴ καὶ τοῦ καταπεσεῖσθαι ὁ φόβος οἴκοι παρῄνει μένειν χαίρειν εἰπόντα τῷ περὶ τοὺς νέους ἔργῳ . ἀλλὰ κἀνταῦθα θεῶν τις χεῖρα ὑπερέσχε δι’ ἀγαθοῦ μάντεως λύσας ἐλπίδι τὸν φόβον · μᾶλλον δὲ ὁ μὲν προσέπιπτεν , ἡ δὲ ἐμάχετό | τε καὶ ἐπειρᾶτο νικᾶν . 269 . Ἄρχων ἕτερος , ὀργὴ , θυμός , δειμός τε φόβος τε , ὕβρις , ἀσέλγεια , πᾶν μὲν φθέγξασθαι , πᾶν δὲ τολμῆσαι , τὰ τυράννων ἐν νόμοις ἐργάσασθαι . οὗτος οὐ δοκεῖν μὲν τολμᾶν ἐβούλετο , πᾶν δὲ τοὐναντίον ἔπραττεν , ἐν ἑτοίμοις ὑποσχέσεσι πανταχοῦ ψευδόμενος , ὥστε μετά τινας ἡμέρας καὶ τοιαύτην ἐπ’ ἐμὲ δόξαν ἐλθεῖν , ( πλάττοντα λόγους ἔξω κομίζειν ) ἀκηκοότα οὐδέν .
Lemmas: ὁ - ὁ δή ὁ χρόνος ὁ μέν ὁ εἴωθα ἐγώ πόλος - ἐπιθυμέω τόξον εἰμί ἐν πάσσαλος , ὁ κεφαλή δέ ἰσχυρῶς ΕΠΟ - λαμβάνω ὁ παλαιός κακός . καί δή καί ὁ καταπίπτω ὁ φόβος οἴκοι παραινέω μένω χαίρω εἶπον ὁ περί ὁ νέος ἔργον . ἀλλά ἐνταῦθα θεός τις χείρ ὑπερέχω διά ἀγαθός μάντις λύω ἐλπίς ὁ φόβος · μᾶλλον δέ ὁ μέν προσπίπτω , ὁ δέ μάχομαι | τε καί πειράω νικάω . 269 . Ἄρχων ἕτερος , ὀργή , θυμός , δειμός τε φόβος τε , ὕβρις , ἀσέλγεια , πᾶς μέν φθέγγομαι , πᾶς δέ τολμάω , ὁ τύραννος ἐν νόμος ἐργάζομαι . οὗτος οὖον δοκέω μέν τολμάω βούλομαι , πᾶς δέ ἐναντίος πράσσω , ἐν ἑτοῖμος ὑπόσχεσις πανταχοῦ ψεύδω , ὥστε μετά τις ἡμέρα καί τοιοῦτος ἐπί ἐγώ δόξα ἔρχομαι , ( πλήσσω λόγος ἔξω κομίζω ) ἀκούω οὐδείς .
libanius.oratio-i 270
αἰτοῦμεν δὴ παρὰ τοῦ Δῖός ἀπαλλαγήν , ὁ δὲ ἤκουσέ τε καὶ ταχέως ἔδωκε προσθεὶς τὸ μετ’ αἰσχύνης . καὶ γὰρ ἤγχετο καὶ εἵλκετο , καὶ φυλακαὶ | καὶ ὕπνος νικώμενος , ἔκειτό τε τὸν πανδοκέα πριάμενος , οἱ θη - ραταὶ δὲ καὶ οὗτοι τῶν λόγων ᾑρήκεσαν , ἔν τε τῇ μεγάλῃ πόλει μέσος ὢν πρακτόρων ἐπὶ μέσης ἀγορᾶς σφαίρας δίκην πανταχοῖ πανταχόθεν ἐπέμπετο . των δὲ τὰ μὲν ὁρῶν , τὰ δὲ ἀκούων ἐγὼ προσεκύνουν τὴν Τύχην , δι’ ἣν οὐκ ἔστιν ὅτε μοι δίκης νης ἐστερήθην . 271 . Τὰ δ’ αὖ μετὰ τοῦτον , ἀνὴρ τὴν ἑαυτοῦ μὲν ἐκλιπών , ἑτέρωσε δὲ οἰκῶν , κέρδεσι δὲ τοῖς ἐν τρισὶν ἀρχαῖς ἐκ πενίας εἰς πλοῦτον ἐλθών , καὶ λογογράφος ἥκιστα μὲν ὤν , πάνυ δὲ εἶναι νομίζων εὔχετο μὲν τήνδε παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν , ὅπως , ἔφη , διδάσκαλος γενοίμην τοῖς ἄρχουσιν , ὁποίους τινὰς εἶναι χρὴ πρὸς τοὺς διδάσκοντας λέγειν . καὶ λέγων ταῦτα συνῆν τε τὸ πλέον τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτὸς οὐκ ὀλίγον ἀνήλισκε , καὶ εἴ τῳ διακωλυθείη , | ζημία τοῦτο ἦν .
Lemmas: αἰτέω δή παρά ὁ Δῖος ἀπαλλαγή , ὁ δέ ἀκούω τε καί ταχέως δίδωμι προστίθημι ὁ μετά αἰσχύνη . καί γάρ ἄγχω καί ἕλκω , καί φυλακή | καί ὕπνος νικάω , κεῖμαι τε ὁ πανδοκεύς ὠνέομαι , ὁ τίθημι - Ράταϊ δέ καί οὗτος ὁ λόγος αἱρέω , ἐν τε ὁ μέγας πόλις μέσος εἰμί πράκτωρ ἐπί μέσος ἀγορά σφαῖρα δίκη πανταχοῖ πανταχόθεν πέμπω . ὁ δέ ὁ μέν ὁράω , ὁ δέ ἀκούω ἐγώ προσκυνέω ὁ Τύχη , διά ὅς οὐ εἰμί ὅτε ἐγώ δίκη νέος στερέω . 271 . ὁ δέ αὖος μετά οὗτος , ἀνήρ ὁ ἑαυτοῦ μέν ἐκλείπω , ἑτέρωσε δέ οἰκέω , κέρδος δέ ὁ ἐν τρεῖς ἀρχή ἐκ πενία εἰς πλοῦτος ἔρχομαι , καί λογογράφος ἥκιστος μέν εἰμί , πάνυ δέ εἰμί νομίζω εὔχομαι μέν ὅδε παραλαμβάνω ὁ ἀρχή , ὅπως , φημί , διδάσκαλος γίγνομαι ὁ ἄρχω , ὁποῖος τις εἰμί χρή πρός ὁ διδάσκω λέγω . καί λέγω οὗτος σύνειμι τε ὁ πλέω ὁ ἡμέρα καί ὁ νύξ οὐ ὀλίγος ἀναλίσκω , καί εἰμί ὁ διακωλύω , | ζημία οὗτος εἰμί .
libanius.oratio-i 272
ὁ δὴ τὰ τοιαῦτα ὑπὲρ τῶν τοιούτων παρὰ τῶν ὅ τι ἂν ἐθέλωσι δοῦναι κυρίων αἰτῶν , βὼν καὶ ἔχων οὐκέτ’ ἦν αὐτός . ἀλλὰ πέντε μὲν ἢ . μικρῷ τῳ πλείους ἡμέρας μόλις κατέχων αὑτὸν οὐκ ἐγυμνοῦτο . ἔπειτά ποτε ῥημάτων ὑπ’ ἐμοῦ ῥηθέντων τῶν πειρωμένων ἀμύνειν ὀρφανίᾳ τε καὶ πενίᾳ καὶ νεότητι μαθητοῦ τινος ἡμετέρου ( πῦρ ἐν μοσίᾳ τρέφοντος ) τότ’ οὖν θυμῷ καλυφθεὶς καὶ τε ὀφθαλμὼ κινήσας τήν τε ῥῖνα χειρὶ πιέσας μέγα φθεγξάμενος , ἔα με , εἶπεν , ἄρχειν , ὡς νῦν γε οὐκ ἐᾷς . τῷ δ’ ἄρα καπηλεύειν ἐδέδοκτο καὶ ταλάντων ἐ̓με - λεν , ᾧ τὴν ἐμὴν ᾔδει φύσιν ἐναντιωσομένην .
Lemmas: ὁ δή ὁ τοιοῦτος ὑπέρ ὁ τοιοῦτος παρά ὁ ὅς τίς εἄν ἐθέλω δίδωμι κύριος αἰτέω , βοῦς καί ἔχω οὐκέτι εἰμί αὐτός . ἀλλά πέντε μέν ἢ . μικρός ὁ πλείων ἡμέρα μόλις κατέχω ἑαυτοῦ οὐ γυμνόω . ἔπειτα ποτός ῥῆμα ὑπό ἐγώ εἴρω ὁ πειράω ἀμύνω ὀρφανία τε καί πενία καί νεότης μαθητής τις ἡμέτερος ( πῦρ ἐν Μόσια τρέφω ) τότε οὖν θυμός καλύπτω καί τε ὀφθαλμός κινέω ὁ τε ῥίς χείρ πιέζω μέγας φθέγγομαι , ἐάω ἐγώ , εἶπον , ἄρχω , ὡς νῦν γε οὐ ἐάω . ὁ δέ ἄρα καπηλεύω δοκέω καί τάλαντον ἐγώ - Λεν , ὅς ὁ ἐμός οἶδα φύσις ἐναντιόομαι .
libanius.oratio-i 273
ἐγὼ μὲν οὖν αὐτὸν εἴων ἄρχειν καὶ γίγνεσθαι Κινύραν , ὁ δὲ τοιαύτην κρηπῖδα βαλόμενος ἐπῳκοδόμει , πᾶσι μὲν οἷς ἐνῆν ὑβρίζων , μηχανώμενος δὲ καὶ θάνατον , ξίφος μὲν οὐκ ἀναιρούμενος ἐπ’ ἐμέ , ὂν δ’ ᾤετο πει - νῶντα συκοφαντήσειν , πεινῆν ποιῶν . ἧκε δ’ ἡ <δίκη> παρὰ τῶν θεῶν πάλιν , καὶ οὐκ ἀπερρίμμην , ἀλλ’ ἀπεδεικνύμην ὢν αὐτοῖς | ἐν ἐπιμελείᾳ .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν αὐτός ἐάω ἄρχω καί γίγνομαι Κινύρης , ὁ δέ τοιοῦτος κρηπίς βάλλω ἐποικοδομέω , πᾶς μέν ὅς ἐν-εἰμί ὑβρίζω , μηχανάομαι δέ καί θάνατος , ξίφος μέν οὐ ἀναιρέω ἐπί ἐγώ , εἰμί δέ οἴομαι πεῖ - Νώντα συκοφαντέω , πεινάω ποιέω . ἵημι δέ ὁ δίκη παρά ὁ θεός πάλιν , καί οὐ ἀπορρίπτω , ἀλλά ἀποδείκνυμι εἰμί αὐτός | ἐν ἐπιμέλεια .
libanius.oratio-i 274
τὸ γὰρ σκότος ἀφελόντες πως τῆς δωροδοκίας ὑπ’ αὐγὰς ἤγαγον τὴν μισθαρνίαν , χρυσόν , ἄργυρον , ἐσθῆτα · ὧν τὰ μὲν εἰς χεῖρας αὖθις ἧκε τῶν παρακεκρουσμένων , οὐ ῥᾳδίως , ἀλλὰ βοῇ τε καὶ ἀπειλαῖς , τὰ δ’ ἦλθεν εἰς Τυρὸν , ἦδος τῷ κεκτημένῳ . ὁ δ’ ἦλθεν , ὡς ἀναψυχῆς αὐτόθι τευξόμενος , γενόμενος δὲ ὑπὸ χεῖρα Τυρίοις , τοὺς λίθους μόλις διαφυγών , κλείσας τὰς θύρας ἐπο - λιορκεῖτο , χρήμασι δὲ αὐτοὺς διαλλάξας τὴν πολιορκίαν ἔλυσε , τὰς ὀφρῦς ἐκείνας κατενεγκών . ἐδίδου δὲ ἐν Τυρῷ Τυρῷ τε αὐτῇ δίκην καὶ Ἑρμῇ , λογίων θεῶν ταῦτα πρυτανευόντων ἄγαν ] ἀγανακτούντων τῇ τῶν λόγων ὕβρει , καλοῖς αἰσχρῶν ἐπιθεμένων διὰ τοῦδε παροινίαν . ) 275 . Ἔτι δὲ τοῦδε ἄρχοντος Ὀλύμπιος τελευτᾷ , πάνυ μὲν φίλος εἶναι δοκῶν , διὰ παντὸς δὲ τοῦ χρόνου γονεῦσιν ἀκολουθῶν · ἐπεὶ κἀκεῖνος τῶν ἐμῶν | ἁμαρ - τῶν δὲ οὐκ οἶδ’ ὅπως τῇ τιμῇ , γράφει μὲν γὰρ κλη - ρονόμον , ὃ τὸν φθόνον ἤγειρε , δώσειν δὲ φίλοις καὶ οὐ φίλοις εἶπεν ἔνδον οὐκ ὀλίγοις , ἐν οἷς ἦν καὶ δυσμένεια . καὶ χρυσὸς καὶ ἄργυρος ἐν τοῖς γράμμασι διερριπτεῖτο πολύς , ἥξων ἐπὶ κεφαλὴν ἐμήν · χρήστας μὲν γὰρ ἐδόκει καταλελοιπέναι χρημάτων , τοῖς δὲ ὑπῆρχε πολλαχόθεν ἀντειπεῖν , καὶ ἦν ὀνόματα ταῦτα χρεῶν , οὐ | χρέα .
Lemmas: ὁ γάρ σκότος ἀφαιρέω πως ὁ δωροδοκία ὑπό αὐγή ἄγω ὁ μισθαρνία , χρυσός , ἄργυρος , ἐσθής · ὅς ὁ μέν εἰς χείρ αὖθις ἵημι ὁ παρακρούω , οὖον ῥᾳδίως , ἀλλά βοή τε καί ἀπειλή , ὁ δέ ἔρχομαι εἰς τυρός , ἦδος ὁ κτάομαι . ὁ δέ ἔρχομαι , ὡς ἀναψυχή αὐτόθι τυγχάνω , γίγνομαι δέ ὑπό χείρ Τύριος , ὁ λίθος μόλις διαφεύγω , καλέω ὁ θύρα ΕΠΟ - λιορκεῖτο , χρῆμα δέ αὐτός διαλλάσσω ὁ πολιορκία λύω , ὁ ὀφρύς ἐκεῖνος καταφέρω . δίδωμι δέ ἐν τυρός τυρός τε αὐτός δίκη καί Ἑρμῆς , λόγιος θεός οὗτος πρυτανεύω ἄγαν ] ἀγανακτέω ὁ ὁ λόγος ὕβρις , καλός αἰσχρός ἐπιτίθημι διά ὅδε παροινία . ) 275 . ἔτι δέ ὅδε ἄρχω Ὀλύμπιος τελευτάω , πάνυ μέν φίλος εἰμί δοκέω , διά πᾶς δέ ὁ χρόνος γονεύς ἀκολουθέω · ἐπεί ἐκεῖνος ὁ ἐμέω | ἦμαρ - ὁ δέ οὐ οἶδα ὅπως ὁ τιμή , γράφω μέν γάρ καλέω - ρονομος , ὅς ὁ φθόνος ἐγείρω , δίδωμι δέ φίλος καί οὖον φίλος εἶπον ἔνδον οὐ ὀλίγος , ἐν ὅς εἰμί καί δυσμένεια . καί χρυσός καί ἄργυρος ἐν ὁ γράμμα διαρρίπτω πολύς , ἥκω ἐπί κεφαλή ἐμός · Χρήστας μέν γάρ δοκέω καταλείπω χρῆμα , ὁ δέ ὑπάρχω πολλαχόθεν ἀντιλέγω , καί εἰμί ὄνομα οὗτος χρέος , οὖον | χρεία .
libanius.oratio-i 276
ἐγὼ μὲν οὖν τὴν ἐμαυτοῦ πορευόμενος καὶ ἅμα τοῦ πράγματος παραινοῦντος ) χαίρειν ᾤμην δεῖν τὸν κλῆρον ἐᾶν , οἱ δὲ σεμνολογού - μενοι πλείους ὄντες καὶ πιθανώτεροι στένοντες , εἰ ἄτιμος Ὀλύμπιος κείσεται φυγόντος ἐμοῦ τό τε ὄνομα τό τε ἔργον . καὶ προσῆν τις ἐλπὶς εἶναί τι ἐν τοῖς δανείσμασιν ἰσχυρόν , ἦν δὲ οὐδὲν οὐδαμοῦ .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ὁ ἐμαυτοῦ πορεύω καί ἅμα ὁ πρᾶγμα παραινέω ) χαίρω οἴομαι δήω ὁ κλῆρος ἐάω , ὁ δέ σεμνολόγος - μένω πλείων εἰμί καί πιθανός στένω , εἰμί ἄτιμος Ὀλύμπιος κεῖμαι φυγή ἐγώ ὁ τε ὄνομα ὁ τε ἔργον . καί πρόσειμι τις Ἐλπὶς εἰμί τίς ἐν ὁ δάνεισμα ἰσχυρός , εἰμί δέ οὐδείς οὐδαμοῦ .
libanius.oratio-i 277
ἐμ - βαίνω τοίνυν εἰς τὴν πυράν , καὶ πολὺ τὸ ξυροῦν καθ’ ἡμέραν ἐπέρρει , καὶ ἐξεπεπτώκειν δὲ τῶν ὅρων τῶν ἐμαυτοῦ διατρίβων μὲν οὐκ ἐν ἐμοῖς χωρίοις , διατρίβων δὲ ἐν ἀλλοτρίοις , λόγοις εὐχομένοις | δικαστὰς ἐν αἰδοῖ τὴν Θέμιν ἔχειν , καὶ πολλὰ ταῦτα τὰ οὐκ ἐμά , καὶ ἐδάκρυσα ὡς δὴ μετακεκινημένου μοι τοῦ βίου καὶ τῆς τέως περὶ τοὺς λόγους σπουδῆς ἐπ’ ἄλλα με - ταβάσης .
Lemmas: ἐν - βαίνω τοίνυν εἰς ὁ πυρά , καί πολύς ὁ ξυρέω κατά ἡμέρα ἐπέρρω , καί ἐκπίπτω δέ ὁ ὁράω ὁ ἐμαυτοῦ διατρίβω μέν οὐ ἐν ἐμέω χωρίον , διατρίβω δέ ἐν ἀλλότριος , λόγος εὔχομαι | δικαστής ἐν αἰδώς ὁ Θέμις ἔχω , καί πολύς οὗτος ὁ οὐ ἐμός , καί δάκρυ ὡς δή μετακινέω ἐγώ ὁ βίος καί ὁ τέως περί ὁ λόγος σπουδή ἐπί ἄλλος ἐγώ - ταβάσης .
libanius.oratio-i 278
καὶ τοῦτο μὲν δὴ τοιοῦτον , πολλὰ <δὲ> πωλεῖν ἐπαναγκαζόντων <τῶν> ἀπὸ τῆς διαθήκης μένων , ἐπὶ τοὔνομα πηδώντων οὐδὲ ἀναπνεῖν των ἕτερον πολὺ μεῖζον εἰς λύπην , ἐξ ἦς ἐτύγχανον πεπαιδοποιημένος , νόσῳ μακρᾷ τελευτή , γυναικὸς λῶν ἀνταξίας διακόνων . ἀντὶ τοῦ τὴν δραμουμένην ἔχειν ἐλείπετό μοι βοᾶν . τῇ δὲ ἦν μὲν ἀνιαρὰ τὰ γενησόμενα , καὶ γὰρ εὖ ᾔδει , ἦν δὲ τὸ μὴ τὸν υἱὸν ὁρᾶν .
Lemmas: καί οὗτος μέν δή τοιοῦτος , πολύς <δὲ> πωλέω ἐπαναγκάζω ὅς ἀπό ὁ διαθήκη Μένων , ἐπί ὄνομα πηδάω οὐδέ ἀναπνέω ὁ ἕτερος πολύς μείζων εἰς λύπη , ἐκ εἰμί τυγχάνω παιδοποιέω , νόσος μακρός τελευτή , γυνή λάω ἀντάξιος διάκονος . ἀντί ὁ ὁ δράω ἔχω λείπω ἐγώ βοάω . ὁ δέ εἰμί μέν ἀνιαρός ὁ γίγνομαι , καί γάρ εὕω οἶδα , εἰμί δέ ὁ μή ὁ υἱός ὁράω .
libanius.oratio-i 279
ὁ δ’ ἄρα ἦν ἐν Θρᾴκῃ τε καὶ Θρᾴκης πόλει τῇ τῶν ἄλλων πόλεων τρυφώσῃ τοῖς ἱδρῶσι . κατηγόρουν δὲ τῆς ὁδοῦ καὶ προδεδομένης ὕθλῳ φιλίας ὕβρεων τε κατακλυζομένης | ῥεύματι . πονηρᾶς μὲν καὶ ταῦτα δὲ τύχης ἔργα , ἐπειδὴ τῆς ἀπήνης ἐξέπεσεν , περὶ τὸν πόδα ζημία , χρηστῆς δὲ καὶ βελτίονος οἰκία τε τῶν Κιλίκων ἀδελφῶν ἀνεῳγμένη τῷ πάθει πλῆθός τε ἰατρῶν ἐκείνων εἰσαγόντων ) περί [ ετ ] τὴν καθημένων οὐκ ἐώντων τι ποθεῖν εἰς ἴασιν λόγων τε ἑστιάματα .
Lemmas: ὁ δέ ἄρα εἰμί ἐν Θρᾴκη τε καί Θρᾴκη πόλις ὁ ὁ ἄλλος πόλις τρυφάω ὁ ἱδρόω . κατηγορέω δέ ὁ ὁδός καί προδίδωμι ὕθλος φίλιος ὕβρις τε κατακλύζω | ῥεῦμα . πονηρός μέν καί οὗτος δέ τυγχάνω ἔργον , ἐπεί ὁ ἀπήνη ἐκπίπτω , περί ὁ πούς ζημία , χρηστός δέ καί ἀγαθός οἰκίον τε ὁ Κίλιξ ἀδελφός ἀνοίγω ὁ πάθος πλῆθος τε ἰατρός ἐκεῖνος εἰσάγω ) περί [ ἐπί ] ὁ κάθημαι οὐ ἐάω τίς ποθέω εἰς ἴασις λόγος τε ἑστίαμα .