ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-i 100
ὁ δὲ ἐκ μέσων τῶν ἱππέων ἐπὶ τῆς τάφρου τὸ χεῖλος οὗπερ εἱστήκειν , τὸν ἵππον ἐξελάσας εἶδέ τε οἷον πρότερον ἐκέλευέ τε μὴ μέλλειν , ἀλλὰ μεμνῆσθαι τῆς Θρᾴκης . ἐγὼ δὲ οὕτω μὲν ἔφην ποι - ήσειν , ἐποίουν δὲ τὰ πάλαι δεδογμένα μένων τε καὶ τῆς πατρίδος ἐχόμενος . καίτοι τῶν τε ὑποσχέσεων ἔργον οὐδὲν ὅς τέ με ἐπὶ διαδοχὴν ἐκάλει τῶν περὶ τοὺς νέους πόνων ὁ Ζηνόβιος ἕτερος ἐγεγόνει πόνων τε αὐτὸς ἐρᾶν λέγων καὶ ἐμὲ μὴ δεῖν ἐπείγεσθαι .
Lemmas: ὁ δέ ἐκ μέσος ὁ ἱππεύς ἐπί ὁ τάφρος ὁ χεῖλος ὅσπερ ἵστημι , ὁ ἵππος ἐξελαύνω εἶδον τε οἷος πρότερος κελεύω τε μή μέλλω , ἀλλά μιμνήσκω ὁ Θρᾴκη . ἐγώ δέ οὗτος μέν φημί ποῖ - ἵημι , ποιέω δέ ὁ πάλαι δοκέω Μένων τε καί ὁ πατρίς ἔχω . καίτοι ὁ τε ὑπόσχεσις ἔργον οὐδείς ὅς τε ἐγώ ἐπί διαδοχή καλέω ὁ περί ὁ νέος πόνος ὁ Ζηνόβιος ἕτερος γίγνομαι πόνος τε αὐτός ἐράω λέγω καί ἐγώ μή δήω ἐπείγω .
libanius.oratio-i 101
ὃ δή μοι καὶ τὰ πράγματα οὐχ ἥκιστα ἔβλαψε , τὸ μὴ εὐθὺς προσπεσόντα τρέψασθαι τοὺς τεταραγμένους · καθ’ ἡσυχίαν γὰρ τὰ αὑτῶν ἐβεβαιοῦντο , ἐγὼ δὲ οἴκοι μὲν πεντεκαίδεκα νέοις συνῆν , ὧν ἧκον τὸ πλέον ἄγων , οὔπω δὲ ἦν ἐν τῷ τοῦ δημοσιεύοντος σχήματι , καὶ κατεῖχε μὲν ἀθυμία τοὺς ἐμούς , κατεῖχε δὲ αὐτὸν ἐμέ , καὶ τῷ ἀργεῖν , ὥσπερ ὁ τοῦ Πηλέως , ἀχθόμενος ἄχθος τε ἀρούρης ἐμαυτὸν ὀνομάζων εἰς τοῦτο ἀπε - φερόμην , ὥστε φαρμάκων πόσει διεσωσάμην τὰς | φρένας τοῖς μὲν χείροσι τῶν ἐλπίδων χρώμενος , ἐπὶ δὲ τοὺς οὐκ ἔχων ἄνευ γέλωτος ἐπανελθεῖν . 102 . Ἐνταῦθά μοι γέρων τις προσελθὼν οὐδὲν ἔφη θαυμαστὸν εἶναι μὴ εὖ πράττειν ἐν τῇ κλίνῃ κεί - μενον · πλεονεκτεῖν γὰρ δὴ τοὺς ἐν τῷ μέσῳ καθημέ - νοῦς · ἀλλ’ εἰ βούλει,ἔφη,μαθεῖντῶνδιψώντων τὸ πλῆθος , ὅρμησον ἐπί τι τῶν ἱερῶν . ἐγὼ δὲ τοῦτο μὲν οὐχ ὑπακούω τῷ γέροντι , τῶν ἀγοραίων δέ τινα μεταστήσας ἄλλοσε τῆς συνοικίας καταβὰς αὐτὸς ἐκεῖσε ἐκαθήμην ψαύων τῆς ἀγορᾶς , καὶ ἔδρασέ τι τὸ χωρίον προστεθέντων οἷς ἔφην ἄρτι πλειόνων ἢ <δὶς> τοσούτων νέων , τὸ Μούσειον δὲ τῶν ἄλλων ἦν , ῥοπὴ τοῖς ἔχουσι μεγάλη . λέγω δὴ πρὸς τὴν Καλλιόπην , ὅτι ω Μουσῶν μὲν ἀρίστη , τὴν πόλιν δὲ ἡμῖν ἄγουσα , τίνων ταύτας σὺ πράττῃ δίκας ; τί με ἐδελέαζες οὖσα θεός ; τέ τῶν μὲν ἐξέβαλες , τὰ δὲοὐΙδίδως ; ἀλλ’ ὁ μὲν ἠπατηκὼς τρυφᾷ,τὸν ἠδικημένονδὲἀπερριμμένονπεριορᾷς ;
Lemmas: ὅς δή ἐγώ καί ὁ πρᾶγμα οὐ ἥκιστος βλάπτω , ὁ μή εὐθύς προσπίπτω τρέπω ὁ ταράσσω · κατά ἡσυχία γάρ ὁ ἑαυτοῦ βεβαιόω , ἐγώ δέ οἴκοι μέν πεντεκαίδεκα νέος σύνειμι , ὅς ἥκω ὁ πλέω ἄγω , οὔπω δέ εἰμί ἐν ὁ ὁ δημοσιεύω σχῆμα , καί κατέχω μέν ἀθυμία ὁ ἐμός , κατέχω δέ αὐτός ἐγώ , καί ὁ ἀργέω , ὥσπερ ὁ ὁ Πηλεύς , ἄχθομαι ἄχθος τε ἄρουρα ἐμαυτοῦ ὀνομάζω εἰς οὗτος θέραψ - φέρω , ὥστε φάρμακον πόσις διασῴζω ὁ | φρήν ὁ μέν χείρων ὁ ἐλπίς χράω , ἐπί δέ ὁ οὐ ἔχω ἄνευ γέλως ἐπανέρχομαι . 102 . ἐνταῦθα ἐγώ γέρων τις προσέρχομαι οὐδείς φημί θαυμαστός εἰμί μή εὕω πράσσω ἐν ὁ κλίνη κύ - μένω · πλεονεκτέω γάρ δή ὁ ἐν ὁ μέσος καθημέ - νόος · ἀλλά εἰμί βουλει,εφη,μαθειντωνδιψαω ὁ πλῆθος , ὁρμάω ἐπί τίς ὁ ἱερός . ἐγώ δέ οὗτος μέν οὐ ὑπακούω ὁ γέρων , ὁ ἀγοραῖος δέ τις μεθίστημι ἄλλοσε ὁ συνοικία καταβαίνω αὐτός ἐκεῖσε κάθημαι ψαύων ὁ ἀγορά , καί δράω τίς ὁ χωρίον προστίθημι ὅς φημί ἄρτι πλείων ἢ δίδωμι τοσοῦτος νέος , ὁ Μούσειος δέ ὁ ἄλλος εἰμί , ῥοπή ὁ ἔχω μέγας . λέγω δή πρός ὁ Καλλιόπη , ὅτι εἰμί Μοῦσα μέν ἀγαθός , ὁ πόλις δέ ἐγώ ἄγω , τίνω οὗτος σύ πράσσω δίκη ; τίς ἐγώ δελεάζω εἰμί θεός ; τε ὁ μέν ἐκβάλλω , ὁ δεουιδιδωμι ; ἀλλά ὁ μέν ἀπατάω τρυφάω ηδικημενονδεαπερριμμενονπεριοραω ;
libanius.oratio-i 103
τοι - αῦτα μὲν πρὸς τὸ ἕδος πόρρωθεν ἀπὸ τῆς στοᾶς διε - μὲν πρὸς τὸ ἕδος πόρρωθεν ἀπὸ τῆς στοᾶς διε - διελέχθην , ἡμέραις δὲ οὐ πολλαῖς ὕστερον ἐγὼ μὲν οἴκοι τι καθήμενος ἐδημιούργουν , βοὴ δ’ οἵα γίνοιτ’ ἂν ἐξ ὄχλου νόμων ὑπερορῶντος , προσέβαλεν , ὥστε με στήσαντα τὴν χεῖρα , τί τὸ ταῦτα ποιοῦν , παρ’ ἐμαυτῷ σκοπεῖν · ἐν τούτῳ δε ὄντος ἀναβὰς οὑμὸς ἀνεψιὸς ἀσθμαίνων τὸν μὲν ἄρχοντα ἔφη τεθνεῶτα ἕλκεσθαι ( παιδιὰν ποιουμένων τῶν κτεινάντων τὸν νεκρόνΑΕὔ - βουλον δὲ σὺν τῷ παιδὶ δρασμῷ τοὺς ἐκείνων γόντα λίθους εἰς ὁρῶν ποι κορυφὰς ἀναφυγεῖν , τοὺς λίθους εἰς ὁρῶν ποι κορυφὰς ἀναφυγεῖν , τοὺς δὲ ἁμαρτόντας τῶν σωμάτων εἰς τὴν οἰκίαν τὴν ἐκείνου ἀφεῖναι τὸν θυμόν . καὶ καπνὸς οὑτοσί , τοῦ πυρὸς ἄγγελος , αἱρεταὶ καὶ ὁρᾶν ἔξεστιν .
Lemmas: ὅς - αὐτός μέν πρός ὁ ἕδος πόρρωθεν ἀπό ὁ στοά δῖος - μέν πρός ὁ ἕδος πόρρωθεν ἀπό ὁ στοά δῖος - διαλέγω , ἡμέρα δέ οὖον πολύς ὕστερος ἐγώ μέν οἴκοι τίς κάθημαι δημιουργέω , βοή δέ οἷος γίγνομαι εἄν ἐκ ὄχλος νόμος ὑπεροράω , προσβάλλω , ὥστε ἐγώ ἵστημι ὁ χείρ , τίς ὁ οὗτος ποιέω , παρά ἐμαυτοῦ σκοπέω · ἐν οὗτος δέ εἰμί ἀναβαίνω ἐμός ἀνεψιός ἀσθμαίνω ὁ μέν ἄρχω φημί θνῄσκω ἕλκω ( παιδιά ποιέω ὁ κτείνω ὁ νεκρόνΑΕὔ - βούλω δέ σύν ὁ παῖς δρασμός ὁ ἐκεῖνος Γόντα λίθος εἰς ὁράω ποῖ κορυφή ἀναφεύγω , ὁ λίθος εἰς ὁράω ποῖ κορυφή ἀναφεύγω , ὁ δέ ἁμαρτάνω ὁ σῶμα εἰς ὁ οἰκίον ὁ ἐκεῖνος ἀφίημι ὁ θυμός . καί καπνός οὗτος , ὁ πυρός ἄγγελος , αἱρετός καί ὁράω ἔξεστι .
libanius.oratio-i 104
οὕτω μὲν ὁ Πάτροκλος πληγῇ τῆς ψυχῆς ἀπολωλέκει τὰ ὅπλα , τὸν δὲ ἀπόντα μὲν καλοῦντα , παρόντα δὲ | ἀπωθοῦντα φεύγειν μὲν ἠνάγκαζεν οὐδέν , νόσος δὲ καταβαλοῦσα μακρὰ τῶν νέων ἀφίστη , καὶ δυοῖν ἐβιάζετο κακοῖν , πυρετῷ τε καὶ λύπῃ πυνθανόμενος ἱδρῦσθαι με ἐν τῷ βουλευτηρίῳ τοσοῦτόν τε εἶναι τὸ ποίμνιον , ὥστε μὴ οἷόν τε εἶναι , πρὶν ἥλιον δῦναι , διὰ πάντων ἰέναι .
Lemmas: οὗτος μέν ὁ Πάτροκλος πλήσσω ὁ Ψυχή ἀπόλλυμι ὁ ὅπλον , ὁ δέ ἄπειμι μέν καλέω , πάρειμι δέ | ἀπωθέω φεύγω μέν ἀναγκάζω οὐδείς , νόσος δέ καταβάλλω μακρός ὁ νέος ἀφίστημι , καί δύο βιάζομαι κακός , πυρετός τε καί λύπη πυνθάνομαι ἱδρύω ἐγώ ἐν ὁ βουλευτήριον τοσοῦτόν τε εἰμί ὁ ποίμνη , ὥστε μή οἷος τε εἰμί , πρίν ἥλιος δύο , διά πᾶς εἶμι .
libanius.oratio-i 105
τὸν δὲ καὶ οὕτως ἔχοντα γνώμης ἐρχόμενος ἐθε - ράπευον καὶ οὐκ ἦν εἰπεῖν , ἣν οὐκ ἦλθον ἐπισκεψό - μενος ἡμέραν . καίτοι που καὶ ἀπηλαυνόμην , ἀλλ’ ὅμως οὐκ ἀνίην , καὶ τελευτήσαντι δέ οἱ δακρύων μετέδωκα καὶ λόγον ἐποίησα . 106 . Πρότερον δὲ ἦν ἀφιγμένος ἀρχὴν ἔχων ἣ τῶν ἄλλων ἄρχει , Στρατήγιος πάλαι προειρημένον αὐτῷ . προσλαβὼν δὴ φίλον οὕτω μέγαν , οὑτοσὶ δὲ ἦν ἐκεῖνος ὁ τὰς μὲν Ἀθήνας ἐμοί , ταῖς Ἀθήναις δὲ ἐμὲ διδούς , κατέστην οὖν ἥκοντος εἰς τὸ βοηθεῖν ἐκείνοις ὧν ἐδό - κουν δεήσεσθαι βοηθῶν .
Lemmas: ὁ δέ καί οὕτως ἔχω γνώμη ἐρχόμενος ἔθω - ράπευον καί οὐ εἰμί εἶπον , ὅς οὐ ἔρχομαι ἐπισκοπέω - μένος ἡμέρα . καίτοι ποῦ καί ἀπελαύνω , ἀλλά ὅμως οὐ ἀνίημι , καί τελευτάω δέ ὁ δάκρυ μεταδίδωμι καί λόγος ποιέω . 106 . Πρότερος δέ εἰμί ἀφικνέομαι ἀρχή ἔχω ὅς ὁ ἄλλος ἄρχω , Στρατήγιος πάλαι προερέω αὐτός . προσλαμβάνω δή φίλος οὗτος μέγας , οὗτος δέ εἰμί ἐκεῖνος ὁ ὁ μέν Ἀθῆναι ἐγώ , ὁ Ἀθῆναι δέ ἐγώ δίδωμι , καθίστημι οὖν ἥκω εἰς ὁ βοηθέω ἐκεῖνος ὅς ἐδός - κέω δήω βοηθός .
libanius.oratio-i 107
οὐκ ἔτ’ οὖν ἡμῖν ὁ λόγος μόνον ἔργον ἦν , ἀλλ’ ἔδει τὴν μὲν ἡμέραν | εἶναι λόγων , τὴν δὲ ἐσπέραν πράξεων · οἵ τε γὰρ δὴ ὑπὸ δυνατωτέρων ἀδικούμενοι οἵ τε κατ’ ὀργὴν μένοι , τῆς ἀρχῆς δὲ εἰς ἀπαλλαγὴν δεόμενοι οἵ τε ἐπιθυμοῦντες ὡς τάχιστα ψήφου τυχεῖν — πολλὰς δ’ ἂν καὶ ἄλλας ἀρχὴ δοίη χάριτας οὐ λυποῦσα τὸν νό - μον — οὗτοι , οἱ μὲν αὐτοί , τῶν δὲ γυναῖκες , ᾔτουν καὶ ὑπὲρ σφῶν ἐλθεῖν ἐκεῖσε .
Lemmas: οὐ ἔτι οὖν ἐγώ ὁ λόγος μόνος ἔργον εἰμί , ἀλλά ἐσθίω ὁ μέν ἡμέρα | εἰμί λόγος , ὁ δέ εἰσπεράω πρᾶξις · ὁ τε γάρ δή ὑπό δυνατός ἀδικέω ὁ τε κατά ὀργή μένω , ὁ ἀρχή δέ εἰς ἀπαλλαγή δήω ὁ τε ἐπιθυμέω ὡς ταχύς ψῆφος τυγχάνω — πολύς δέ εἄν καί ἄλλος ἀρχή δήω χάρις οὖον λυπέω ὁ νόος - νυμφότιμον — οὗτος , ὁ μέν αὐτός , ὁ δέ γυνή , αἰτέω καί ὑπέρ σφεῖς ἔρχομαι ἐκεῖσε .
libanius.oratio-i 108
ἐγὼ δὲ μέχρι μὲν μεσημβρίας ταὐτὸν ἐποίουν τοῖς ἄλλοις διδασκάλοις , ἔπειτα τῶν μὲν οἱ μὲν εὐθὺς ἠρίστων , οἱ δέ , ἐπεὶ λούσαιντο , ἐγὼ δὲ ἦν ἐν οἷσπερ πρότερον . σκότους δέ με ἀνιστάντος ἐφοίτων παρὰ τὸν φίλον ἐκ γραμμά τῶν δή τινων ἐν τῇ χειρὶ κειμένων , | ὑπὲρ ὧν δεη - θῆναι χρῆν , ἀναμιμνησκόμενος . ὁ δὲ τὰ μὲν ἐπείθετο , τὰ δὲ οὐ πειθόμενος , ὡς οὐκ ἐῴη τὸ δίκαιον , διδάσκων ἐξέπεμπε , μᾶλλον δ’ ἐκέλευεν ἀναμένειν λουσόμενον , ὡς οὐ τῷ λουτρῷ μᾶλλον ἢ τῇ ’μῇ θέᾳ δυναμένων αὐτῷ κουφίζεσθαι τῶν πόνων . ὃ δὴ ἐγὼ γνοὺς ἐχαρι - ζόμην αὐτῷ ταῖς καθ’ ἡμέραν εἰσόδοις , ἀνάγκης δὲ εἰργούσης πέμπων ὅ,τι τὸ κωλῦσαν , ἀνεπυνθάνετο .
Lemmas: ἐγώ δέ μέχρι μέν μεσημβρία αὐτός ποιέω ὁ ἄλλος διδάσκαλος , ἔπειτα ὁ μέν ὁ μέν εὐθύς ἀριστάω , ὁ δέ , ἐπεί λούω , ἐγώ δέ εἰμί ἐν ὅσπερ πρότερος . σκότος δέ ἐγώ ἀνίστημι φοιτάω παρά ὁ φίλος ἐκ γραμμή ὁ δή τίνω ἐν ὁ χείρ κεῖμαι , | ὑπέρ ὅς δήω - θάω χράω , ἀναμιμνήσκω . ὁ δέ ὁ μέν πείθω , ὁ δέ οὖον πείθω , ὡς οὐ ἐάω ὁ Δίκαιος , διδάσκω ἐκπέμπω , μᾶλλον δέ κελεύω ἀναμένω λούω , ὡς οὖον ὁ λουτρόν μᾶλλον ἢ ὁ ἀμάω θέα δύναμαι αὐτός κουφίζω ὁ πόνος . ὅς δή ἐγώ γιγνώσκω χάρις - ὄζω αὐτός ὁ κατά ἡμέρα εἴσοδος , ἀνάγκη δέ ἔργω πέμπω ὅστις ὁ κωλύω , ἀναπυνθάνομαι .
libanius.oratio-i 109
ἠνία μὲν δὴ καὶ ταῦτα τὸν ἀντικαθήμενον τό τε εὖ πάσχειν οὐκ ὀλίγους τό τε ἀμισθί . τουτὶ γὰρ δὴ καὶ ] τὸ πολλοὺς εἶναι τοὺς παρ’ ἐμὲ καταφεύγοντας ἐποίει τὸ μὴ δεῖν τιθέναι τιμὴν ὥσπερ λαχάνων ἢ κρεῶν . ἤγχετο δὲ διαφερόντως τῷ τῶν ἐπιδείξεων ἀριθμῷ καὶ αὖ πάλιν τῷ ταῖς μορφαῖς διαφέρειν λήλων καὶ ἠπορεῖτο καθήμενος , ὁπότε ἄρα πλάττοιμι τοὺς λόγους , οὐκ εἰδώς , ὅ,τι ἐστὶ καὶ τὸ ὕπνου περι - εἶναι .
Lemmas: ἀνιάω μέν δή καί οὗτος ὁ ἀντικάθημαι ὁ τε εὕω πάσχω οὐ ὀλίγος ὁ τε ἀμισθί . οὗτος γάρ δή καί ] ὁ πολύς εἰμί ὁ παρά ἐγώ καταφεύγω ποιέω ὁ μή δήω τίθημι τιμή ὥσπερ λάχανον ἢ κρέας . ἄγχω δέ διαφερόντως ὁ ὁ ἐπίδειξις ἀριθμός καί αὖος πάλιν ὁ ὁ μορφή διαφέρω λήλων καί ἀπορέω κάθημαι , ὁπότε ἄρα πλάσσω ὁ λόγος , οὐ οἶδα , ὅστις εἰμί καί ὁ ὕπνος περί - εἰμί .
libanius.oratio-i 110
σιγῶν τε οὖν ὠδυνᾶτο καὶ οὐ σιγῶν , ὅτι | σιγᾶν εἴη βέλτιον , ἐμάνθανε . μέχρι μὲν δὴ μέσου θέρους ἄκων τε καὶ μόλις , ὥσπερ ἵππος ὑπὸ τοῦ ζυγος ἑλκόμενος , ἐχώρει , τοῦ καιροῦ δὲ τὸ συνεῖναι παύοντος ἐξῄει μὲν ἐπανήξειν εἰπών , ἀπελθὼν δὲ ἔμενεν , ὡς δὴ ὑπὸ τῆς οὔσης τῷ ’μῷ θείῳ δυνάμεως κεκακωμένος . ἕλκω δὴ τὸν ἄνδρα πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἀπειλαῖς τε ταῖς τοῦ ἄρχοντος καὶ ἅμα ἐπὶ πλείοσι πυροῖς , ᾔδει δὲ <ὁ> ἀνὴρ κερδαίνειν , καὶ ἐπειδὴ ἧκε , φίλος ἦν διὰ τοὺς πυρούς , αὖθις δὲ ἀφισταμένων ὁμιλητῶν καὶ ἑτοιμότερον ἢ πρόσθεν , ἤσθιέ τε ἅμα καὶ ἦν ἐχθρὸς καὶ κατὰ τοὺς λόγους ἀμείνων μέν , ἀφελών τι τῆς ῥᾳθυμίας , οὐ μὴν ἐφ’ ὅσον γε ἄξιον , ἦρτο .
Lemmas: σιγάω τε οὖν ὀδυνάω καί οὖον σιγάω , ὅτι | σιγάω εἰμί ἀγαθός , μανθάνω . μέχρι μέν δή μέσος θέρος ἄκων τε καί μόλις , ὥσπερ ἵππος ὑπό ὁ ζυγόν ἕλκω , χωρέω , ὁ καιρός δέ ὁ συνίημι παύω ἔξειμι μέν ἐπανήκω εἶπον , ἀπέρχομαι δέ μένω , ὡς δή ὑπό ὁ εἰμί ὁ ἐμός θεῖον δύναμις κακόω . ἕλκω δή ὁ ἀνήρ πρός ὁ ἀγών ἀπειλή τε ὁ ὁ ἄρχω καί ἅμα ἐπί πλείων πυρά , οἶδα δέ ὅς ἀνήρ κερδαίνω , καί ἐπεί ἵημι , φίλος εἰμί διά ὁ πῦρ , αὖθις δέ ἀφίστημι ὁμιλητής καί ἑτοῖμος ἢ πρόσθεν , ἐσθίω τε ἅμα καί εἰμί ἐχθρός καί κατά ὁ λόγος ἀγαθός μέν , ἀφαιρέω τίς ὁ ῥᾳθυμία , οὖον μήv ἐπί ὅσος γε ἄξιος , αἴρω .
libanius.oratio-i 111
καὶ δή τι καὶ τοιοῦτον γίνεται · ὁ ὕπαρχος | τοῦ ἐπαινεῖσθαι ἐπιθυμῶν μᾶλλον ἢ ἕτερος τοῦ ἄρ χεῖν χρέος μέ τι τοιοῦτον εἰσέπραττεν , ὡς ἂν ἔχων τὴν ἀρχήν , ἧς ἐπιβάντα αὐτὸν ὑπεσχήμην ἐπαινέσεσθαι . προσείρητο μὲν οὖν μοι καὶ φανεὶς εὐθὺς ἐν βραχέσ.ιν , ὁ δὲ αὐτά τε ἐκεῖνα διεργασθῆναι καὶ τῶν ἐνόντων ῥηθῆναι σιωπηθῆναι μηδὲν ἐβούλετο .
Lemmas: καί δή τίς καί τοιοῦτος γίγνομαι · ὁ ὕπαρχος | ὁ ἐπαινέω ἐπιθυμέω μᾶλλον ἢ ἕτερος ὁ ἄρα χέω χρέος ἐγώ τίς τοιοῦτος εἰσπράσσω , ὡς εἄν ἔχω ὁ ἀρχή , ὅς ἐπιβαίνω αὐτός ὑπισχνέομαι ἐπαινέω . προσφωνέω μέν οὖν ἐγώ καί φαίνω εὐθύς ἐν βραχύς , ὁ δέ αὐτός τε ἐκεῖνος διεργάζομαι καί ὁ ἔνειμι εἴρω σιωπάω μηδείς βούλομαι .
libanius.oratio-i 112
ἐγὼ δὲ ὡς μὲν οὐχ ὑπεσχήμην , οὐκ ἐξηρνούμην , ἔφην δὲ ἀπο - δώσειν , εἴ μου οἴκοθεν ἐξελθὼν ἐν τῷ βουλευτηρίῳ δέχοιτο τὸν πόνον · καινὸν μὲν γάρ τι ποιήσειν τὸν ὕπαρχον , ἔσεσθαι δὲ καὶ τοῦτο τοῦ λόγου μέρος τὸ πρῶτον ὧδε τετιμηκέναι τοὺς λόγους . ἔφη τιμήσειν , οἱ πολλοὶ δὲ ἠπίστουν · ὁ δὲ καὶ δὴ παρῆν , | δεομένου δὲ τοῦ μήκους αὖθις αὐτὸν παρεῖναι πάλιν παρῆν , δεομένου δὲ καὶ τρὶς οὐδὲ τότε ἀπῆν . καὶ νῦν τοῦτο ᾄδεται παρὰ πόντων , τίς καὶ τίνος καὶ τί καὶ ποῦ τῆς πόλεως ἀκήκοε .
Lemmas: ἐγώ δέ ὡς μέν οὐ ὑπισχνέομαι , οὐ ἐξαρνέομαι , φημί δέ ἀπος - δίδωμι , εἰμί ἐγώ οἴκοθεν ἐξέρχομαι ἐν ὁ βουλευτήριον δέχομαι ὁ πόνος · καινός μέν γάρ τίς ποιέω ὁ ὕπαρχος , εἰμί δέ καί οὗτος ὁ λόγος μέρος ὁ πρῶτος ὧδε τιμάω ὁ λόγος . φημί τιμάω , ὁ πολύς δέ ἀπιστέω · ὁ δέ καί δή πάρειμι , | δήω δέ ὁ μῆκος αὖθις αὐτός πάρειμι πάλιν πάρειμι , δήω δέ καί τρίς οὐδέ τότε ἄπειμι1 . καί νῦν οὗτος ἀείδω παρά πόντος , τίς καί τίς καί τίς καί ποῦ ὁ πόλις ἀκούω .
libanius.oratio-i 113
βουληθεὶς δὴ τῶν πόλεων εἰς τὰς ἀρίστας ἀφικέσθαι τὸν λόγον , οὕτω γὰρ ἂν καὶ ἐπὶ πάσας ἐλθεῖν , τρέπει μὲν ἐπὶ τοῦτο τῶν βι - βλογράφων δέκα . τούτων δὲ ἐνὶ χρυσὸν δείκνυσιν ὁ σοφιστὴς καὶ διαφθείρας μετ’ ἐκείνου τὴν παροιμίαν κοινὰ τὰ τῶν ἐχθρῶν ποιησάμενος καὶ ῥήματα τὰ πολλὰ μὲν εἰς χώραν τὴν ἀλλήλων μεταθεὶς , σμικρὰ δὲ ἄττα ἐμβαλὼν καλεῖ μὲν ἐπὶ τὸ αὐτὸ χωρίον παραλυθέντα τῆς ἀρχῆς , ὡς δὴ τὸ ἴσον οἰσόμενον .
Lemmas: βούλομαι δή ὁ πόλις εἰς ὁ ἀγαθός ἀφικνέομαι ὁ λόγος , οὗτος γάρ εἄν καί ἐπί πᾶς ἔρχομαι , τρέπω μέν ἐπί οὗτος ὁ βι - βλογραφω δέκα . οὗτος δέ ἐν χρυσός δείκνυμι ὁ Σοφιστὴς καί διαφθείρω μετά ἐκεῖνος ὁ παροιμία κοινός ὁ ὁ ἐχθρός ποιέω καί ῥῆμα ὁ πολύς μέν εἰς χώρα ὁ ἀλλήλων μετατίθημι , μικρός δέ τις ἐμβάλλω καλέω μέν ἐπί ὁ αὐτός χωρίον παραλύω ὁ ἀρχή , ὡς δή ὁ ἴσος φέρω .
libanius.oratio-i 114
τέρατος δὲ εἶναι τοῦ πράγματος δοκοῦντος χελώ - νης ἵππου τάχει χρωμένης μηνύει τις τοῦ λόγου τὴν πρᾶσιν , καὶ ὁ τὸ χρυσίον ἔχων ὡς εἶδε τὰς μάστιγας , ὁμολογεῖ τε καὶ ἱκετεύει συγγνώμην ἔχειν αὑτῷ μεγά - λῆς ἡττηθέντι τιμῆς . ὡς οὖν μὴ ὀλίγοι ταῦτα εἰδεῖεν , ἄγω τὸν | πρατῆρα τοῦ λόγου παρὰ τὸν Νικέντιον , οὗ ἦν ἡ ἀρχὴ Σύρων , καὶ ὁ ἄνθρωπος καίτοι μένης ζημίας ὅμως ὁμολογεῖ ταῦτα καὶ ἀθῷος ἀπῆλθεν οὐδὲν ἐμοῦ προσδεηθέντος δίκην λαβεῖν .
Lemmas: τέρας δέ εἰμί ὁ πρᾶγμα δοκέω χέλω - νέος ἵππος τάχος χράω μηνύω τις ὁ λόγος ὁ πρᾶσις , καί ὁ ὁ χρυσίον ἔχω ὡς ὁράω ὁ μάστιξ , ὁμολογέω τε καί ἱκετεύω συγγνώμη ἔχω ἑαυτοῦ μεγός - Λῆς ἡσσάομαι τιμή . ὡς οὖν μή ὀλίγος οὗτος οἶδα , ἄγω ὁ | πρατήρ ὁ λόγος παρά ὁ Νικέντιον , ὅς εἰμί ὁ ἀρχή Σύρος , καί ὁ ἄνθρωπος καίτοι μένω ζημία ὅμως ὁμολογέω οὗτος καί ἀθῷος ἀπέρχομαι οὐδείς ἐγώ προσδέω δίκη λαμβάνω .
libanius.oratio-i 115
ὁ δὲ ἀνδρειότατος σοφιστῶν ἐκεῖνος οὐδ’ οὕτως ἡσύχασεν , ἀλλ’ αὖθις τὰ εἰρημένα ἐμυθολόγευε , καὶ ταῦτα ἐν τῇ τοῦ Στρατηγίου καταγωγῇ . καὶ ὁ μὲν ἐξή - λασεν , Ἑρμογένη δὲ τὸν τὴν ἀρχὴν ἐκδεξάμενον αὐτῷ δεινόν τε καὶ ἄγριον ἦγεν ἡ φήμη , καί , ἦν γὰρ ἡμῖν ἀγνώς , ἐδόκουν οὖν ] οὐκέθ᾿ ὅ πρότερον ἰσχύσειν . ἦν δὲ ἄρα ὁ Ἑρμογένης βέλτιστος ἀρχόντων καὶ οὐ πολλοῖς μὲν ὁμιλεῖν ἀξιῶν , πρᾷος δὲ καὶ λόγῳ μᾶλλον ἢ θυμῷ χρώμενος .
Lemmas: ὁ δέ ἀνδρεῖος σοφιστής ἐκεῖνος οὐδέ οὕτως ἡσυχάζω , ἀλλά αὖθις ὁ εἴρω μυθολογεύω , καί οὗτος ἐν ὁ ὁ στρατήγιον καταγωγή . καί ὁ μέν ἔξεστι - λασῶ , Ἑρμογένης δέ ὁ ὁ ἀρχή ἐκδέχομαι αὐτός δεινός τε καί ἄγριος ἄγω ὁ φήμη , καί , εἰμί γάρ ἐγώ ἀγνώς , δοκέω οὖν ] οὐκέτι ὅς πρότερος ἰσχύω . εἰμί δέ ἄρα ὁ Ἑρμογένης ἀγαθός ἄρχω καί οὖον πολύς μέν ὁμιλέω ἄξιος , πρᾶος δέ καί λόγος μᾶλλον ἢ θυμός χράω .
libanius.oratio-i 116
οὗτος εὐθὺς μὲν εἰσκαλέσας τὴν βουλὴν εἰπόντων ὅ,τι ᾤετο τῇ πόλει λυσιτελήσεν ἑκάστου , τὸν θεῖον τὸν ἐμὸν ἀπὸ τῶν λεγομένων εὑρὼν οὗτος ἐκεῖνος , ἔφη , Φασγάνιος , ὥστε τὸν Εὔβουλόν τε καὶ τὴν ἐκείνου μοῖραν μικροῦ πεσεῖν . ἔπειτα ἐμὲ καλέσας φίλον ἐδεῖτό οἱ γενέσθαι | τοιοῦτον , ὥστε μηδὲν εἶναι πλέον ταύτῃ Ἀρισταινέτῳ καὶ Σε - λεύκῳ , παρ’ ὧν δὴ καὶ εἰς ἐπιθυμίαν κεκινῆσθαι τοῦ κτήματος . ἀλλὰ δίκαιον μέντοι , ἔφην , τὸν φι - λοῦντα ἐκείνω καὶ ὑπ᾿ ἐμοῦ φιλεῖσθαι . 117 . Ταυτὶ μὲν εὐπότμου , δυστυχοῦς δὲ τὰ ῥηθη - σόμενα . τὴν γὰρ δὴ πάντ’ ἐμοὶ μητέρα καὶ τὸν τῆς μὲν Ἀσίας ὀφθαλμόν , ἐμοὶ δὲ ἀντὶ πύργου , τὸν θεῖον ἥρπασεν ἡ Τύχη , τὸν μὲν πρότερον , ἡ δὲ οὐκ ἐνεγ - κοῦσα ἐπαποθνήσκει . καὶ οὐδὲν ἔτι μοι τῶν ἡδέων ἡδὺ οὐδ’ αὐτό γε τὸ πάντων ἥδιστον , αἰ ἐπιδείξεις · καὶ γὰρ καὶ αὐτὸ τοῦτο ἥδιστον ὑπ’ ἐκείνοιν ἐγίνετο , τοῦ μὲν οἷον ἀνηβῶντός τε ἐν τοῖς κρότοις καὶ τῆς αὑτοῦ πληγῆς ἐπιλανθανομένου , τῆς δὲ ὑπερχαιρούσης , ὁπότε αὐτῇ τὸν ἐκ τῶν ἄθλων ἱδρῶτα κομίσαιμι .
Lemmas: οὗτος εὐθύς μέν εἰσκαλέω ὁ βουλή εἶπον ὅστις οἴομαι ὁ πόλις λυσιτελέω ἕκαστος , ὁ θέω ὁ ἐμός ἀπό ὁ λέγω εὑρίσκω οὗτος ἐκεῖνος , φημί , Φασγανίος , ὥστε ὁ Εὔβουλος τε καί ὁ ἐκεῖνος μοῖρα μικρός πίπτω . ἔπειτα ἐγώ καλέω φίλος δέομαι ὁ γίγνομαι | τοιοῦτος , ὥστε μηδείς εἰμί πλέω οὗτος Ἀρισταίνετος καί Σε - Λεύκω , παρά ὅς δή καί εἰς ἐπιθυμία κινέω ὁ κτῆμα . ἀλλά Δίκαιος μέντοι , φημί , ὁ φεῖ - Λούντα ἐκεῖνος καί ὑπό ἐγώ φιλέω . 117 . οὗτος μέν εὐποτμέω , δυστυχής δέ ὁ εἴρω - σόμενα . ὁ γάρ δή πᾶς ἐγώ μήτηρ καί ὁ ὁ μέν Ἀσία ὀφθαλμός , ἐγώ δέ ἀντί πύργος , ὁ θέω ἁρπάζω ὁ Τύχη , ὁ μέν πρότερος , ὁ δέ οὐ φέρω - Κούσα ἐπαποθνῄσκω . καί οὐδείς ἔτι ἐγώ ὁ ἡδύς ἡδύς οὐδέ αὐτός γε ὁ πᾶς ἡδύς , ὁ ἐπίδειξις · καί γάρ καί αὐτός οὗτος ἡδύς ὑπό ἐκεῖνος γίγνομαι , ὁ μέν οἷος ἀνηβάω τε ἐν ὁ κρότος καί ὁ αὐτός πληγή ἐπιλανθάνομαι , ὁ δέ ὑπερχαίρω , ὁπότε αὐτός ὁ ἐκ ὁ ἆθλος ἱδρώς κομίζω .
libanius.oratio-i 118
μετ’ ἐκείνας τὰς ταφὰς καὶ τὴν Εὐσεβίου γε τοῦ πρὸ ἀμφοῖν ἀπελθόντος ἦν μὲν γὰρ καὶ τὸ Νικομη - δείας πτῶμα καὶ ὃν ἡ πόλις ἐκάλυψε πεσοῦσα | δεινά τε καὶ οἷα λύπην τὴν ἐσχάτην ἐμβαλεῖν , ὑφ’ ἦς δὴ καὶ πολιὰς ἐξαίφνης ἔδειξα , κακὰ δὲ προστεθέντα κα - κοῖς , ταῦτα ἐκείνοις φίλῳ τε φίλος καὶ πόλει φίλῃ μήτηρ τε καὶ ὁ ταύτης ἀδελφός , πάντα ἐμοὶ δι’ ἃ ζῆν βούλοιτ’ ἄν τις , ἀποφαίνουσι πικρά , πρὶν δὴ τὴν γῆν ἅπασαν ἀμαχεὶ παραλαβὼν ὁ παντὸς φιλοσόφου λον ἐν βασιλείοις τὴν σοφίαν ἀγαπήσας κατήγαγεν ὥσπερ ἐκ φυγῆς εἰς τὸ αὖθις ἀσπάζεσθαι τὰ δυσχε - ραινόμενα .
Lemmas: μετά ἐκεῖνος ὁ ταφή καί ὁ Εὐσέβιος γε ὁ πρό ἄμφω ἀπέρχομαι εἰμί μέν γάρ καί ὁ Νικομη - Δείας πτῶμα καί ὅς ὁ πόλις καλύπτω πίπτω | δεινός τε καί οἷος λύπη ὁ ἔσχατος ἐμβάλλω , ὑπό εἰμί δή καί πολιά ἐξαπίνης δείκνυμι , κακός δέ προστίθημι ἄν - κέω , οὗτος ἐκεῖνος φίλος τε φίλος καί πόλις φίλος μήτηρ τε καί ὁ οὗτος ἀδελφός , πᾶς ἐγώ διά ὁ ζῶ βούλομαι ἄν τις , ἀποφαίνω πικρός , πρίν δή ὁ γῆ ἅπας ἀμαχεί παραλαμβάνω ὁ πᾶς φιλόσοφος λος ἐν βασίλειος ὁ σοφία ἀγαπάω κατάγω ὥσπερ ἐκ φυγή εἰς ὁ αὖθις ἀσπάζομαι ὁ δυσχε - ῥαίνω .
libanius.oratio-i 119
καὶ ἐγέλασά τε καὶ ἐσκίρτησα καὶ σὺν ἡδονῇ λόγους καὶ συνέθηκα καὶ ἔδειξα βωμῶν μὲν ἀπειληφότων αἷμα , καπνοῦ δὲ φέροντος πρὸς οὐρανὸν τὴν κνίσσαν , θεῶν δὲ ἑορταῖς τιμωμένων , ὧν ὀλίγοι τινὲς ἐπιστήμονες λελειμμένοι γέροντες , μαντικῆς δὲ εἰς ἐξουσίαν παριούσης , λόγων δὲ εἰς τὸ θαυμάζε - σθαι , Ῥωμαίων δὲ εἰς τὸ θαρρεῖν , βαρβάρων δὲ τῶν μὲν ἡττημένων , τῶν δὲ μελλόντων .
Lemmas: καί γελάω τε καί σκιρτώ καί σύν ἡδονή λόγος καί συντίθημι καί δείκνυμι βωμός μέν ἀπολαμβάνω αἷμα , καπνός δέ φέρω πρός οὐρανός ὁ κνῖσα , θεός δέ ἑορτή τιμάω , ὅς ὀλίγος τις ἐπιστήμων λείπω γέρων , μαντικός δέ εἰς ἐξουσία πάρειμι , λόγος δέ εἰς ὁ θαυμάζω - ἕπομαι , Ῥωμαῖος δέ εἰς ὁ θαρσέω , βάρβαρος δέ ὁ μέν ἡσσάομαι , ὁ δέ μέλλω .
libanius.oratio-i 120
οὗτος ὁ σω - φρονέστατός τε καὶ δικαιότατος καὶ ῥητορικώτατος καὶ πολεμικώτατος , ὁ μόνοις τοῖς δυσσεβέσιν ἐχθρὸς τῶν μὲν παρ’ ἡμῶν πρέσβεων οὐ μετ’ ἐμῶν ὡς αὐτὸν ἡκόντων γραμμάτων ἤλγησε καὶ ὦ Ἡράκλεις , ἔφη , ὁ τοὺς ἐκ τοῦ γράφειν ὑπομείνας κινδύνους ἐν ἀσφαλείᾳ σιγᾷ . τῆς δεῦρο δὲ ὁδοῦ καὶ τοῦτο κέρδος ὠνόμαζεν , εἰ ἐμέ τε ἴδοι καὶ ἀκούσαι λέγοντος . καὶ ἐπ’ αὐτῶν δὴ τῶν ὅρων ἐπὶ τῆς πρώτης ὄψεως πρῶτον τοῦτο ἐφθέγξατο · πότε ἀκουσόμεθα;| ὁ δὲ ἀνταγωνιστὴς ἐκεῖνος ἤδη ἦν οἴκοι τεθνηκυίας μὲν αὐτῷ τῆς γυναικός , θυγατέρων δὲ ὡραίων γάμου τῶν ἐκείνου δεομένων ὀφθαλμῶν , ἐλέγετο δέ , ὡς καὶ ζώσης τῆς γυναικὸς ᾤχετο ἄν . 121 . Ὁ τοίνυν βασιλεὺς προοίμιον μὲν τῶν λόγων καθ’ ἑκάστην ἐποιεῖτο τὴν ἡμέραν θυσίας ὑπὸ τοῖς ἐν τῷ κήπῳ τοῦ βασιλείου δένδροις , πολλῶν δὲ φοιτών - των τε καὶ διὰ τῶν περὶ τοὺς θεοὺς ἐκεῖνον θερα - πευόντων αὐτὸς ἦν οὗπερ ἀεί , καὶ οὔτε ἐκαλούμην τό τε ἄκλητον ἰέναι μετέχειν τινὸς ἀναιδείας ὑπελάμβα - νον καὶ τὸν μὲν ἄνδρα ἐφίλουν , τὴν ἀρχὴν δὲ οὐκ ἐκολάκευον .
Lemmas: οὗτος ὁ σός - φρόνης τε καί Δίκαιος καί ῥητορικός καί πολεμικός , ὁ μόνος ὁ δυσσεβής ἐχθρός ὁ μέν παρά ἐγώ πρέσβυς οὖον μετά ἐμέω ὡς αὐτός ἥκω γράμμα ἀλγέω καί εἰμί Ἡρακλῆς , φημί , ὁ ὁ ἐκ ὁ γράφω ὑπομένω κίνδυνος ἐν ἀσφάλεια σιγάω . ὁ δεῦρο δέ ὁδός καί οὗτος κέρδος ὀνομάζω , εἰμί ἐγώ τε ὁράω καί ἀκούω λέγω . καί ἐπί αὐτός δή ὁ ὁράω ἐπί ὁ πρῶτος ὄψις πρῶτος οὗτος φθέγγομαι · πότε ἀκούω ὁ δέ ἀνταγωνιστής ἐκεῖνος ἤδη εἰμί οἴκοι θνῄσκω μέν αὐτός ὁ γυνή , θυγάτηρ δέ ὡραῖος γάμος ὁ ἐκεῖνος δήω ὀφθαλμός , λέγω δέ , ὡς καί ζώννυμι ὁ γυνή οἴχομαι ἄν . 121 . ὁ τοίνυν βασιλεύς προοίμιον μέν ὁ λόγος κατά ἕκαστος ποιέω ὁ ἡμέρα θυσία ὑπό ὁ ἐν ὁ κῆπος ὁ βασίλειος δένδρον , πολύς δέ φοιτάω - ὁ τε καί διά ὁ περί ὁ θεός ἐκεῖνος θερα - πευειμι αὐτός εἰμί ὅσπερ ἀεί , καί οὔτε καλέω ὁ τε ἄκλητος εἶμι μετέχω τις ἀναίδεια ὑπολαμβάνω - νοῦς καί ὁ μέν ἀνήρ φιλέω , ὁ ἀρχή δέ οὐ κολακεύω .
libanius.oratio-i 122
ἧκε δέ ποτε εἰς Δῖός Φιλίου θύσων καὶ τοὺς ἄλλους κατιδών , ἐβούλοντο γὰρ καὶ πᾶν ἐποίουν , ὅπως ὀφθήσονται , μόνον οὐ τεθεαμένος ἐμὲ τοῖς πολλοῖς ἐμμεμιγμένον δείλης διὰ δέλτου τινὸς ἠρώτα τε , ὅ,τι εἴη τὸ κεκωλυκός , καὶ μετὰ χαρίτων καθήπτετο . ἃ μὲν δὴ ἀπεκρινάμην διὰ τῆς αὐτῆς δέλτου καὶ ὡς οὐκ ἐδήχθην μᾶλλον ἢ τοῦτο ἐποίησα καὶ αὐτὸς σὺν χάρισιν , οἶδεν ἀναγνούς τε ἐκεῖνος καὶ ἐρυθριάσας .
Lemmas: ἵημι δέ ποτός εἰς Δῖος Φίλιος θύω καί ὁ ἄλλος καθοράω , βούλομαι γάρ καί πᾶς ποιέω , ὅπως ὁράω , μόνος οὖον θεάομαι ἐγώ ὁ πολύς ἐμμίγνυμι δείλη διά δέλτος τις ἐρωτάω τε , ὅστις εἰμί ὁ κωλύω , καί μετά Χαρίτων καθάπτω . ὁ μέν δή ἀποκρίνω διά ὁ αὐτός δέλτος καί ὡς οὐ δάκνω μᾶλλον ἢ οὗτος ποιέω καί αὐτός σύν χάρις , οἶδα ἀναγιγνώσκω τε ἐκεῖνος καί ἐρυθριάω .
libanius.oratio-i 123
ἀπεχομένου δέ μου καὶ μετὰ τὴν δέλτον οὐδὲν ἦττον τοῦ τε κήπου καὶ τῶν ἐν τῷ κήπῳ δρωμένων | καὶ ἀπημελῆσθαι δοκοῦντος καὶ οὔτε ἀθυμοῦντος ἐπισταμένου τε , ὅστις ἦν ὁ τὴν φιλίαν διορύξας , Πρίσκος , Ἠπειρώτης ἀνὴρ ὅτι πλείστοις ἐπὶ σοφίᾳ συγγεγονὼς ἀνδράσι , πλημμελεῖσθαι ταῦτα ἡγη - σάμενος τῷ βασιλεῖ παύει τὴν ἁμαρτίαν · οἵοις μὲν λόγοις , οὐκ οἶδα , καλοῦμαι δὲ πληθούσης ἀγορᾶς , καὶ διηπορεῖτό τε καὶ εἰς γῆν ἔκυπτεν ὁ κεκληκὼς κατηγορῶν οἷς ἔπασχεν ὧν ἐδεδράκει .
Lemmas: ἀπέχω δέ ἐγώ καί μετά ὁ δέλτος οὐδείς ἀίσσω ὁ τε κῆπος καί ὁ ἐν ὁ κῆπος δράω | καί ἀπαμελέομαι δοκέω καί οὔτε ἀθυμόω ἐφίστημι τε , ὅστις εἰμί ὁ ὁ φίλιος διορύσσω , Πρίσκος , Ἠπειρώτης ἀνήρ ὅτι πλεῖστος ἐπί σοφία συγγίγνομαι ἀνήρ , πλημμελέω οὗτος ἡγέομαι - σάω ὁ βασιλεύς παύω ὁ ἁμαρτία · οἷος μέν λόγος , οὐ οἶδα , καλέω δέ πλήθω ἀγορά , καί διαπορέω τε καί εἰς γῆ κύπτω ὁ καλέω κατηγορέω ὅς πάσχω ὅς δράω .
libanius.oratio-i 124
μόλις δ’ οὖν ποτε αὑτὸν ἀναλαβὼν καὶ τὸ πολλὰ κατηναγκάσθαι πράττειν αἰτιασάμενος , ἐπειδὴ καλῶν μὲν ἐπ’ ἄριστον ἤκουσεν , ὡς δειπνοίην , καλῶν δὲ ἐπὶ δεῖπνον ἤκουσεν , ὡς καὶ τοῦτο ἐξὸν ποιεῖν ἡ κεφαλὴ κωλύοι , σὺ δ’ ἀλλὰ θαμίζειν ἡμῖν , ἔφη . καλοῦντός γε , ἔφην · ἄλλως δὲ οὐκ ἐνοχλήσειν . ὁ δὲ πείθεταί τε καὶ οὕτως ἐποίει .
Lemmas: μόλις δέ οὖν ποτός ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω καί ὁ πολύς καταναγκάζω πράσσω αἰτιάομαι , ἐπεί καλός μέν ἐπί ἀγαθός ἀκούω , ὡς δειπνέω , καλός δέ ἐπί δεῖπνον ἀκούω , ὡς καί οὗτος ἔξεστι ποιέω ὁ κεφαλή κωλύω , σύ δέ ἀλλά θαμίζω ἐγώ , φημί . καλέω γε , φημί · ἄλλως δέ οὐ ἐνοχλέω . ὁ δέ πείθω τε καί οὕτως ποιέω .
libanius.oratio-i 125
αἱ δὲ συνουσίαι λόγους τε ἡμῖν τοὺς ὑπὲρ λόγων εἶχον καὶ ἐπαίνους τῶν εὖ πραττομένων ἐκείνῳ καὶ μέμψεις τῶν ὠλιγωρημένων , ᾔτουν δὲ οὐδὲν οὐ τῶν ἐν θησαυροῖς , οὐκ οἰκίαν , οὐ γῆν , οὐκ ἀρχάς , καὶ τὸ τοῦ Ἀριστοφάνους λόγος ἦν οὐκ ἐῶν κακὸν | τὸν οὐ τοιοῦτον δοκεῖν , καὶ τοῦτο ἐδίδου τὴν ἀρχὴν , ἐγὼ δὲ οὐδ’ ἀπολαβεῖν ἠξίουν ὄντων μοι παππῴων οὐ μικρῶν ἐν τοῖς ἐκείνου κτήμασιν . ὁρῶν δὴ κέρδος τε ἅπαν ὑπ’ ἐμοῦ καταπεπατημένον ζητοῦντά τε οὐδὲν ἕτερον ἢ ὅπως ἐκεῖνος ἀποκρύψει τὰ ὑμνούμενα , τοὺς μὲν ἄλλους ἔφασκε τὸν αὑτοῦ πλοῦτον φιλεῖν , ἐμὲ δὲ αὐτόν , καὶ μηδ’ ἂν τὴν τεκοῦσαν αὐτὸν ὑπερβαλέσθαι τὸ φίλτρον τὸ παρ’ ἐμοῦ .
Lemmas: ὁ δέ συνουσία λόγος τε ἐγώ ὁ ὑπέρ λόγος ἔχω καί ἔπαινος ὁ εὕω πράσσω ἐκεῖνος καί μέμψις ὁ ολιγωρημένος , αἰτέω δέ οὐδείς οὖον ὁ ἐν θησαυρός , οὐ οἰκίον , οὖον γῆ , οὐ ἀρχή , καί ὁ ὁ Ἀριστοφάνης λόγος εἰμί οὐ ἐάω κακός | ὁ οὖον τοιοῦτος δοκέω , καί οὗτος δίδωμι ὁ ἀρχή , ἐγώ δέ οὐδέ ἀπολαμβάνω ἀξιόω εἰμί ἐγώ παππῷος οὖον μικρός ἐν ὁ ἐκεῖνος κτῆμα . ὁράω δή κέρδος τε ἅπας ὑπό ἐγώ καταπατέω ζητέω τε οὐδείς ἕτερος ἢ ὅπως ἐκεῖνος ἀποκρύπτω ὁ ὑμνέω , ὁ μέν ἄλλος φάσκω ὁ αὐτός πλοῦτος φιλέω , ἐγώ δέ αὐτός , καί μηδέ εἄν ὁ τίκτω αὐτός ὑπερβάλλω ὁ φίλτρον ὁ παρά ἐγώ .
libanius.oratio-i 126
διὰ τοῦτο καὶ τὴν ὑπὲρ τῆς βουλῆς παρρησίαν ὑπέμενεν , ὅτε ἡ γῆ μὲν οὐδὲν ἐδεδώκει στερηθεῖσα τοῦ ἄνωθεν ὕδατος , ὁ | δὲ ἠξίου γέμειν τε ὠνίων τὴν ἀγορὰν καὶ μένειν ἐντὸς ὄρων οὓς ἔστησε ταῖς τιμαῖς · δαίμων δὲ ἄρα ταῦτα ἠνάγκαζε φθονερὸς ὤσων εἰς ὅπερ αὖ καὶ τέλος τὰ πράγματα ἔωσε . τότε οὖν ὁ μὲν ᾠδει καὶ μάχεσθαι τοῖς ἑαυτοῦ βουλήμασι τοὺς βουλευτὰς ἐβόα , κόλακός δὲ ἔνθεν καὶ ἔνθεν παρεστηκότες ἐρρίπιζον τὸν θυ - μόν , ἐγὼ δὲ οὐδὲν τρέσας , τὴν δὲ τοῦ πράγματος ἐξετάζων φύσιν διετεινόμην ἀδικοῦσάν τε οὐδὲν ἀπέ - φαῖνον τὴν βουλήν . καίτοι τις τῶν καθημένων πα - ραρρεῖν τὸν Ὀρόντην ἔφασκε τῷ ποταμῷ με φοβῶν , ἀναξίοις ἀπειλαῖς τὴν βασιλείαν ὑβρίζων . ὁ δὲ οὕτως ἦν ὡς ἀληθῶς ἀγαθός , ὥστε κρατῆσαι μὲν ἐπεχείρησεν , ἡττηθεὶς δὲ οὐκ ἐμίσησε .
Lemmas: διά οὗτος καί ὁ ὑπέρ ὁ βουλή παρρησία ὑπομένω , ὅτε ὁ γῆ μέν οὐδείς δίδωμι στερέω ὁ ἄνωθεν ὕδωρ , ὁ | δέ ἀξιόω γέμω τε ὤνιος ὁ ἀγορά καί μένω ἐντός σύργαστρος ὅς ἵστημι ὁ τιμή · δαίμων δέ ἄρα οὗτος ἀναγκάζω φθονερός ὠθέω εἰς ὅσπερ αὖος καί τέλος ὁ πρᾶγμα ὠθέω . τότε οὖν ὁ μέν οἰδέω καί μάχομαι ὁ ἑαυτοῦ βούλημα ὁ βουλευτής βοάω , κόλαξ δέ ἔνθεν καί ἔνθεν παρίστημι ῥιπίζω ὁ ΘΥ - νυμφότιμον , ἐγώ δέ οὐδείς τρέω , ὁ δέ ὁ πρᾶγμα ἐξετάζω φύσις διατείνω ἀδικέω τε οὐδείς ἀπό - φαίνω ὁ βουλή . καίτοι τις ὁ κάθημαι πῃ - ραρρεῖν ὁ Ὀρόντης φάσκω ὁ ποταμός ἐγώ φοβέω , ἀνάξιος ἀπειλή ὁ βασίλειος ὑβρίζω . ὁ δέ οὕτως εἰμί ὡς ἀληθής ἀγαθός , ὥστε κρατέω μέν ἐπιχειρέω , ἡσσάομαι δέ οὐ μισέω .
libanius.oratio-i 127
μᾶλλον μὲν οὖν ἢ πρόσθεν ἠγάπησεν ὑπὲρ πατρίδος ὥσπερ ὅπλα θέμενον τοὺς λόγους , ὕπατον δὲ αὑτὸν ἀποδεικνὺς αἰσθανόμε - νός τε τῶν τε ἤδη παρόντων τῶν τε ἡξόντων μυρίους σὺν ᾠδαῖς σφίσι παραστησομένων κελεύει μοι τιμῆσαι λόγῳ τὴν ἑορτὴν · ἐγὼ δὲ ἑτέρων εἶναι τοὖργον εἰπὼν κατὰ θατέραν φωνὴν οὐκ ἤργουν , ὡς μηδένα μηδὲν ἱερὸν δόξαι λέγειν , μηδ’ ὃς λαμπρῶν ἀπολελαύκει θο - ρύβων .
Lemmas: μᾶλλον μέν οὖν ἢ πρόσθεν ἀγαπάω ὑπέρ πατρίς ὥσπερ ὅπλον τίθημι ὁ λόγος , ὕπατος δέ ἑαυτοῦ ἀποδείκνυμι αἰσθάνομαι - Μύκονος τε ὁ τε ἤδη πάρειμι ὁ τε ἥκω μυρίος σύν ᾠδή ὅς παρίστημι κελεύω ἐγώ τιμάω λόγος ὁ ἑορτή · ἐγώ δέ ἕτερος εἰμί ἔργον εἶπον κατά θατέρως φωνή οὐ ἀργέω , ὡς μηδείς μηδείς ἱερόν δόξα λέγω , μηδέ ὅς λαμπρός ἀπολαύω ὁ - ρύβων .
libanius.oratio-i 128
καί πως συμβαίνει ἐν τῷ | προτέρῳ λόγῳ τύχης , οἶμαι , τινὸς τοὺς αὖθις βοηθησομένους τε καὶ χαριουμένους ἑτέρωσε πεμψάσης · οἷς ἐλυσιτέλει μὴ τἀμὰ διαβάλλειν · ὁ δὲ αὑτὸν μὲν ἔνδον οὐδενὸς ἐπαινοῦντος ἐπῄνει , δευτέρῳ τούτῳ παρέχων ἀφορμὴν γέλωτι , τοὺς δὲ ἐπ’ αὐτῷ γελάσαντας οὐκ ἀνίει λοιδο - ρῶν , οἱ δ’ ἂν ] αὖθις ἐγέλων , καὶ τὸ δι’ ἀπάτης πο - ρισθὲν ἐξεκέχυτό οἱ <οὐ> φωραθὲν ἄν , εἰ τοσοῦτόν γε ἠπίστατο , ὅτι δόξαν οὐχὶ δικαίαν ἡσυχίᾳ φυλάττειν δύναιτο ἄν .
Lemmas: καί πως συμβαίνω ἐν ὁ | πρότερος λόγος τυγχάνω , οἴομαι , τις ὁ αὖθις βοηθέω τε καί χαρίζω ἑτέρωσε πέμπω · ὅς λυσιτελέω μή ἐμός διαβάλλω · ὁ δέ ἑαυτοῦ μέν ἔνδον οὐδείς ἐπαινέω ἐπαινέω , δύο οὗτος παρέχω ἀφορμή γέλως , ὁ δέ ἐπί αὐτός γελάω οὐ ἀνίημι λοιδο - ῥόος , ὁ δέ εἄν ] αὖθις γελάω , καί ὁ διά ἀπάτη ἀπό - ρισθὲν ἐκχέω ὁ οὐ φωράω ἄν , εἰμί τοσοῦτόν γε ἐπίσταμαι , ὅτι δόξα οὐ Δίκαιος ἡσυχία φυλάσσω δύναμαι ἄν .
libanius.oratio-i 129
οἱ μὲν δὴ ἀλλήλοις εἰς παραμυθίαν ἤρκουν , ὡς δὲ ἀπέδυν ὕστατος αὐτοῦ τοῦ βασι - λέως , ὅπως ὅτι πλεῖστοι | συνέλθοιεν , φροντίσαντος , τὸν Ἑρμῆν ἔφησαν τοῦ θεράποντος κηδόμενον τῇ ῥάβδῳ κινεῖν τῶν ἀκροωμένων ἕκαστον , ὅπως μηδ’ ὁτιοῦν ὄνομα θαύματος ἄμοιρον ἀπέλθῃ . βασιλεὺς δὲ τὰ πρῶτα μὲν τῇ διὰ τῆς μορφῆς ἡδονῇ μηνυομένῃ συνετέλει , ἔπειτα τῷ μέλλειν ἀναπηδᾶν , ἔπειτα , οὐ γὰρ δὴ κατεῖχεν αὑτὸν καὶ σφόδρα πειρώμενος , ἥλατο μὲν ἐκ τοῦ θρόνου , τῆς χλαμύδος δὲ ὁπόσον ἐξῆν , ταῖν χεροῖν ἀνεπέτασεν , ὡς μὲν ἂν εἴποι τις τουτωνὶ τῶν ἀγγάρων , ἐκφερόμενος τοῦ σχήματος , ὡς δ’ ἂν ἀνὴρ εὖ εἰδώς , οἷς ἂν σεμνὴ βασιλεία γένοιτο , ἄρα ἐν τοῖς προσήκουσι μένων · | τί γὰρ δὴ βασιλικώτερον τοῦ βασιλέως ψυχὴν πρὸς κάλλη λόγων ἀνίστασθαι ;
Lemmas: ὁ μέν δή ἀλλήλων εἰς παραμυθία ἀρκέω , ὡς δέ ἀποδύω ὕστερος αὐτός ὁ βάσις - Λέως , ὅπως ὅτι πλεῖστος | συνέρχομαι , φροντίζω , ὁ Ἑρμῆς φημί ὁ θεράπων κήδω ὁ ῥάβδος κινέω ὁ ἀκροάομαι ἕκαστος , ὅπως μηδέ ὁστισοῦν ὄνομα θαῦμα ἄμοιρος ἀπέρχομαι . βασιλεύς δέ ὁ πρῶτος μέν ὁ διά ὁ μορφή ἡδονή μηνύω συντελέω , ἔπειτα ὁ μέλλω ἀναπηδάω , ἔπειτα , οὖον γάρ δή κατέχω ἑαυτοῦ καί σφόδρα πειράω , ἅλλομαι μέν ἐκ ὁ θρόνος , ὁ χλαμύς δέ ὁπόσος ἔξεστι , ὁ χείρ ἀναπετάννυμι , ὡς μέν εἄν εἶπον τις οὗτος ὁ ἄγγαρος , ἐκφέρω ὁ σχῆμα , ὡς δέ εἄν ἀνήρ εὕω οἶδα , ὅς εἄν σεμνός βασίλειος γίγνομαι , ἄρα ἐν ὁ προσήκω Μένων · | τίς γάρ δή βασιλικός ὁ βασιλεύς ψυχή πρός κάλλος λόγος ἀνίστημι ;
libanius.oratio-i 130
τῷ δὲ οὐδὲ ἄλλως οἷόν τ’ ἦν μὴ τὰ τοιαῦτα πά - σχειν , πατρὶ πολλῶν λόγων πρό τε δὴ τῆς ἀρχῆς καὶ ἐν αὐτῇ γεγενημένῳ · αἱ γὰρ ἀγρυπνίαι τοῦ βασιλέως ἡμῖν λόγους ἐποίουν ἤδη , καὶ μᾶλλον ἑτέρων ὑπὸ τῆς ἐν αὐτοῖς ὥρας οὐδὲν ὅ,τι οὐκ ἔδρα . 131 . Τὸν δὴ ἐντεῦθεν μέχρι τῆς ἐπὶ Πέρσας ἐξόδου χρόνον τοῖς μὲν ἄλλοις ἄλλ’ ἄττα , πλέον δὲ ἐμοὶ παρ’ ἐκείνου τὸ φίλτρον , καὶ διετέλει δὴ λέγων , ὅτι δώσω σοι δῶρον ἐξελαύνων , ὃ οὐκ ἂν ὥσπερ τἄλλα φύγοις . δεδειπνηκότες | οὖν , ἐβιάσθην γὰρ παρ’ αὐτοῦ , ὦ ἄνθρωπε , φησίν , ὥρα σοι τὸ δῶρον δέχεσθαι . καὶ ἐγὼ μὲν οὐκ εἶχον , ὅ,τι αὖ τοῦτό ἐστιν , εἰκάσαι · ὁδὲ δοκεῖς μοι , φησίν , εἰς μὲν τορας κατὰ τοὺς λόγους τελεῖν , ἀπὸ δὲ τῶν ἔργων ἐν φιλοσόφοις γεγράφθαι . καὶ ἥσθην εἰπόντος , ὥσπερ ὁ Λυκοῦργος ἐπὶ τοῖς εἰς αὐτὸν παρὰ τοῦ θεοῦ · καὶ γὰρ ταῦτα ὑπὸ τοῦ θεοῖς συνοικοῦντος εἴρητο .
Lemmas: ὁ δέ οὐδέ ἄλλως οἷος τε εἰμί μή ὁ τοιοῦτος πᾷ - ἔχω , πατήρ πολύς λόγος πρό τε δή ὁ ἀρχή καί ἐν αὐτός γίγνομαι · ὁ γάρ ἀγρυπνία ὁ βασιλεύς ἐγώ λόγος ποιέω ἤδη , καί μᾶλλον ἕτερος ὑπό ὁ ἐν αὐτός ὥρα οὐδείς ὅστις οὐ δράω . 131 . ὁ δή ἐντεῦθεν μέχρι ὁ ἐπί Πέρσης ἔξοδος χρόνος ὁ μέν ἄλλος ἄλλος τις , πλέω δέ ἐγώ παρά ἐκεῖνος ὁ φίλτρον , καί διατελέω δή λέγω , ὅτι δίδωμι σύ δῶρον ἐξελαύνω , ὅς οὐ εἄν ὥσπερ ἄλλος φεύγω . δειπνέω | οὖν , βιάζομαι γάρ παρά αὐτός , εἰμί ἄνθρωπος , φημί , ὥρα σύ ὁ δῶρον δέχομαι . καί ἐγώ μέν οὐ ἔχω , ὅστις αὖος οὗτος εἰμί , εἰκάζω · ὁδός δοκέω ἐγώ , φημί , εἰς μέν τορός κατά ὁ λόγος τελέω , ἀπό δέ ὁ ἔργον ἐν φιλόσοφος γράφω . καί ἧμαι εἶπον , ὥσπερ ὁ Λυκοῦργος ἐπί ὁ εἰς αὐτός παρά ὁ θεός · καί γάρ οὗτος ὑπό ὁ θεός συνοικέω εἴρω .
libanius.oratio-i 132
προπεμπούσης δὲ τῆς βουλῆς καὶ δεομέ - νων ἀφεῖσθαι τὰ ἐγκλήματα , Ταρσοῖς , πόλει Κιλίκων , δώσειν αὑτὸν εἰπών , ἢν ὁ θεὸς ἀποσώζῃ , καίτοι | μοι δῆλον , ἔφη , τὸ πρὸς ταῦτα γενησόμενον , ὡς ἐν πρεσβεύσοντι τὰς ἐλπίδας ἔχετε , τὸν δὲ καὶ αὐτὸν ἐκεῖσε μετ’ ἐμοῦ δεήσει βαδίζειν . ἀσπασάμενος δή με δακρύοντα οὐ δακρύων ἤδη βλέ - πων τὰ τῶν Περσῶν κακά , γράμματα ὕστατα πέμψας ἀπὸ τῶν τῆς ἀρχῆς ὅρων ἤλαυνε γῆν τέμνων , κώμας ἁρπάζων , φρούρια λαμβάνων , ποταμοὺς διαβαίνων , τείχη κατασείων , πόλεις αἰρῶν ·
Lemmas: προπέμπω δέ ὁ βουλή καί δεομέ - νάω ἀφίημι ὁ ἔγκλημα , Ταρσός , πόλις Κίλιξ , δίδωμι ἑαυτοῦ εἶπον , εἄν ὁ θεός ἀποσῴζω , καίτοι | ἐγώ δῆλος , φημί , ὁ πρός οὗτος γίγνομαι , ὡς ἐν πρεσβεύω ὁ ἐλπίς ἔχω , ὁ δέ καί αὐτός ἐκεῖσε μετά ἐγώ δήω βαδίζω . ἀσπάζομαι δή ἐγώ δάκρυ οὖον δάκρυ ἤδη βλέ - πάω ὁ ὁ Πέρσης κακός , γράμμα ὕστερος πέμπω ἀπό ὁ ὁ ἀρχή ὁράω ἐλαύνω γῆ τέμνω , κώμη ἁρπάζω , φρούριον λαμβάνω , ποταμός διαβαίνω , τεῖχος κατασείω , πόλις αἶρα ·
libanius.oratio-i 133
καὶ τούτων ἕκα - στον ἤγγελλε μὲν οὐδείς , τὴν δὲ τῶν ὁρώντων ἡμεῖς ἡδονὴν ἡδόμεθα πιστεύοντες , ὅ δὴ καὶ ἐγίγνετο , γε - · νήσεσθαι , πρὸς τὸν ἄνδρα ἀποβλέποντες . ἀλλ’ ἡ Τύχη γὰρ τὰ αὐτῆς , κωμάσαντος γὰρ κατὰ Περσῶν τοῦ στρατοῦ φόνοις τε καὶ τροπαῖς ἀγῶσί τε γυμνι - κοῖς καὶ ἱππικοῖς , ἃ κατεθεῶντο ἀπὸ τῶν ἐπάλξεων οἱ Κτησιφῶντος οἰκήτορες οὐδὲ τῷ πάχει τοῦ τείχους πι - στεύειν ἔχοντες , τοῦ τε Μήδου διὰ πρεσβείας τε καὶ δώρων ἐγνωκότος ἱκετεύειν , μηδὲ γὰρ νοῦν ἔχειν πρὸς δαίμονα ἄνδρα μάχεσθαι , τῶν δὴ πρέσβεων ἐπὶ τοὺς ἵππους ἀναβαινόντων | αἰχμὴ τοῦ σοφωτάτου βασι - λέως τεμοῦσα τὴν λαγόνα βρέχει τῷ τοῦ νενικηκότος αἵματι τὴν τῶν ἡττωμένων γῆν καὶ ποιεῖ τὸν πεφρι - κότα τῶν διωκόντων κύριον .
Lemmas: καί οὗτος ἕκατι - στον ἀγγέλλω μέν οὐδείς , ὁ δέ ὁ ὁράω ἐγώ ἡδονά ἥδομαι πιστεύω , ὅς δή καί γίγνομαι , γε - · νέος , πρός ὁ ἀνήρ ἀποβλέπω . ἀλλά ὁ Τύχη γάρ ὁ αὐτός , κωμάζω γάρ κατά Πέρσης ὁ στρατός φόνος τε καί τροπή ἄγω τε γυμν - κέω καί ἱππικός , ὁ καταθεάομαι ἀπό ὁ ἔπαλξις ὁ Κτησιφῶν οἰκήτωρ οὐδέ ὁ πάχος ὁ τεῖχος πεῖ - στεῦμαι ἔχω , ὁ τε Μῆδος διά πρέσβυς τε καί δῶρον γιγνώσκω ἱκετεύω , μηδέ γάρ νόος ἔχω πρός δαίμων ἀνήρ μάχομαι , ὁ δή πρέσβυς ἐπί ὁ ἵππος ἀναβαίνω | αἰχμή ὁ σοφός βάσις - Λέως τέμνω ὁ λαγόνα βρέχω ὁ ὁ νικάω αἷμα ὁ ὁ ἡσσάομαι γῆ καί ποιέω ὁ πεφρι - κότα ὁ διώκω κύριος .
libanius.oratio-i 134
τῷ μὲν δὴ Πέρσῃ παρ’ αὐτομόλου τινὸς μαθεῖν ὑπῆρξεν , ἐν ὅτῳ εἴη τύχης , ἡμῖν δὲ τοῖς Ἀντιοχεῦσιν ἀνθρώπων μὲν οὐδείς , σεισμοὶ δὲ ἐγίγνοντο τοῦ κακοῦ μηνυταὶ πόλεων τῶν ἐν τῇ Παλαιστίνῃ Συρίᾳ τῶν μὲν μέρη , τὰς δὲ ὅλας κατενεγκόντες · ἐδόκει γὰρ ἡμῖν ὁ θεὸς μεγάλοις πά - θεσι μέγα σημαίνειν . εὐχομένων δὲ μὴ τὰ ὄντα δοξάζειν πικρὸν διὰ τῶν ὤτων τρέχει τῆς ἀγγελίας βέλος , Ἰουλιανὸν μὲν ἐκεῖνον ἐν σορῷ φέρεσθαι , τοῦ δεῖνος δὲ γεγενῆσθαι τὸ σκῆπτρον , Περσῶν δὲ Ἀρμε - νίαν τῆς τε ἄλλης ὁπόσον ἐβούλοντο γῆς .
Lemmas: ὁ μέν δή Πέρσης παρά αὐτόμολος τις μανθάνω ὑπάρχω , ἐν ὅστις εἰμί τυγχάνω , ἐγώ δέ ὁ Ἀντιοχεύς ἄνθρωπος μέν οὐδείς , σεισμός δέ γίγνομαι ὁ κακός μηνυτής πόλις ὁ ἐν ὁ Παλαιστίνη Συρία ὁ μέν μέρος , ὁ δέ ὅλος καταφέρω · δοκέω γάρ ἐγώ ὁ θεός μέγας πᾷ - θέσις μέγας σημαίνω . εὔχομαι δέ μή ὁ εἰμί δοξάζω πικρός διά ὁ οὖς τρέχω ὁ ἀγγελία βέλος , Ἰουλιανός μέν ἐκεῖνος ἐν σορός φέρω , ὁ Δεῖνος δέ γίγνομαι ὁ σκῆπτρον , Πέρσης δέ ἁρμός - νία ὁ τε ἄλλος ὁπόσος βούλομαι γῆ .
libanius.oratio-i 135
εὐθὺς μὲν οὖν εἰς ξίφος εἶδον , ὡς ἁπάσης σφαγῆς τέρας τῆς ζωῆς ἐσομένης . ἔπειτα ἐνενόησα | τὸν τοῦ Πλάτωνος νόμον καὶ ὡς αὐτὸν οὐ λυτέον τὴν τοιαύτην δὴ λύσιν καὶ ὡς οὕτως ἐλθὼν εἰς Αἵδου τε καὶ παρ’ ἐκεῖνον ἐν αἰτίαις ἂν εἴην ὧδε τετελευτηκώς · πάντως γὰρ ἂν ἐμέμφετο μὴ τὰ ἀπὸ τοῦ θεοῦ περιμείναντι . πρὸς δὲ καὶ ἐδόκει μοι χρῆναι λόγοις ἐπιταφίοις τὸν ἀπελθόντα τιμᾶν . 136 . Τοῦτο μὲν οὖν οὕτω διὰ ταῦτα ἔσχε , λόχον δέ τινα διαφεύγω βουληθείσης τῆς Τύχης . οἱ γὰρ αὖ τῶν μὲν πρὸ τοῦ καιρῶν ἐν βασιλείοις πρὸς ἰσχὺν ἀπο - λαύσαντες , τότε δὲ τὰ αὑτῶν ἠναγκασμένοι πράττειν ὑπὸ Φρυνώνδου τινὸς ἀναπεισθέντες , ὡς | ἐμὲ δεινὰ αὐτοὺς εἰργάσθαι δι’ ἐπιστολῆς εἰς Βαβυλῶνα ἡκούσης , ὑφ’ ἦς ἂν αὐτοῖς δυσμενὴς ἐπανῆκεν ἐκεῖνος , ζονται παρὰ συγγενῆ με γυναῖκα εἰσιόντα συλλαβόντες εἰς τὸν κῆπον , οὗ τὰς βουλὰς ἐβούλευον , εἰσαγαγόντες κτεῖναι · καὶ γὰρ ἂν δῶρα σφίσι παρὰ τοῦ τὰ σκῆπτρα λαβόντος γενέσθαι .
Lemmas: εὐθύς μέν οὖν εἰς ξίφος εἶδον , ὡς ἅπας σφαγή τέρας ὁ ζωή εἰμί . ἔπειτα ἐννοέω | ὁ ὁ Πλάτων νόμος καί ὡς αὐτός οὖον λυτέος ὁ τοιοῦτος δή λύσις καί ὡς οὕτως ἔρχομαι εἰς Αἵδης τε καί παρά ἐκεῖνος ἐν αἴτιος εἄν εἰμί ὧδε τελευτάω · πάντως γάρ εἄν μέμφομαι μή ὁ ἀπό ὁ θεός περιμένω . πρός δέ καί δοκέω ἐγώ χρή λόγος ἐπιτάφιος ὁ ἀπέρχομαι τιμάω . 136 . οὗτος μέν οὖν οὗτος διά οὗτος ἔχω , λόχος δέ τις διαφεύγω βούλομαι ὁ Τύχη . ὁ γάρ αὖος ὁ μέν πρό ὁ καιρός ἐν βασίλειος πρός ἰσχύς ἀπος - λαυατιμοω , τότε δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀναγκάζω πράσσω ὑπό Φρυνώνδης τις ἀναπείθω , ὡς | ἐγώ δεινός αὐτός ἐργάζομαι διά ἐπιστολή εἰς Βαβυλών ἥκω , ὑπό εἰμί εἄν αὐτός δυσμενής ἐπανίημι ἐκεῖνος , ζοντ παρά συγγενής ἐγώ γυνή εἴσειμι συλλαμβάνω εἰς ὁ κῆπος , ὅς ὁ βουλή βουλεύω , εἰσάγω κτείνω · καί γάρ εἄν Δῶρα ὅς παρά ὁ ὁ σκῆπτρον λαμβάνω γίγνομαι .
libanius.oratio-i 137
τοῖς μὲν δὴ ἡτοίμαστο τὰ ῥόπαλα , τῶν δέ τις ταυτὶ μὲν συνειδότων , τοῦ δὲ ἔργου κοινωνεῖν οὐκ ἐθελόντων , πρὸς ἐμὲ δὲ οὐ μάλα οἰκείως ἐσχηκότων τῆς θεοῦ πεμπούσης ἀφεκτέον εἶναί μοι τῶν παρὰ τὴν γυναῖκα ἐκείνην ὁδῶν ἔφη , κερδα - νεῖν γάρ , ὅ,τι δὲ ἦν τὸ δεινόν , ἀπαιτοῦντι τουτὶ δὲ ] οὐ προσέθηκε . θαυμαζούσης οὖν , ὡς οὐ τὰ αὐτὰ ποιοίην , τῆς γυναικὸς ἀπεκρινάμην ἀφ’ ὧν ἠκηκόειν . καὶ ἣ διερευνωμένη νοῦν τε ἔχοντα καταμαθοῦσα τὸν φόβον παύσασά τε ἐξαπατωμένους ἐπῄνεσε τὸν ἐξελό - μενον αὐτῇ τοιούτου μύσους τὴν οἰκίαν δαίμονα . 138 . Μετὰ ταῦτα τοίνυν ἀνὴρ βάρβαρος ἐξώργιζε τὸν κρατοῦντα ἐπ’ ἐμὲ λέγων , ὡς οὐ παυοίμην θρηνῶν τὴν | τοῦ πεσόντος πληγήν . ὁ δὲ ἔμελλε μὲν ἀπολεῖν με κακῶς ( δίκην ὀδύνης πραττόμενος , ) ἀνὴρ δέ τις Καππαδόκης ἀγαθός , συμφοιτητὴς ἐμός , παρ’ ἐκείνῳ δὲ μέγας , καὶ τίνα ἂν ἔχοις , ἔφη , ψυχήν , εἰ ὁ μὲν κέοιτο ἀποθανών , ζῶντες δὲ οἱ λόγοι πε - ριφοιτῷεν τὴν γῆν ὑπ’ ἐκείνου περὶ τῆς σῆς γεγραμμένοι φύσεως ; τοσαῦται μὲν αἰ τρικυμίαι , τοσαῦται δὲ αἱ ἀρωγαί . 139 . Τὰ δὲ ἐπὶ τούτοις ἦν μὲν Ὀλύμπια τὰ παρ’ ἡμῖν , ἔτος δὲ ἐμοὶ πεντηκοστόν ἐπιθυμία τε τῆς πανη - γύρεως ὑπερφυής · παρακύψας δὲ ἐπὶ τὰ πρῶτα τῆς ἑορτῆς δεσμώτης ἦν , οὐκ ἄρχοντος δήσαντος , ἀλλὰ ποδάγρα τότε πρῶτον πολλή τις ἐπιπεσοῦσα καὶ χαλεπὴ πυνθάνεσθαι τῶν εἰσιόντων ἠνάγκαζε ῥώμης τε πέρι καὶ τέχνης τῶν ἀθλητῶν , ἡ δὲ ὥσπερ ἐν ἐκεχειρίαις μικρὸν διαλιποῦσα πάλιν ἠκόντιζε καὶ πολλάκις γε ἑκάτερον .
Lemmas: ὁ μέν δή ἑτοιμάζω ὁ ῥόπαλον , ὁ δέ τις οὗτος μέν σύνοιδα , ὁ δέ ἔργον κοινωνέω οὐ ἐθέλω , πρός ἐγώ δέ οὖον μάλα οἰκεῖος ἔχω ὁ θεός πέμπω ἀφεκτέον εἰμί ἐγώ ὁ παρά ὁ γυνή ἐκεῖνος ὁδός φημί , κερδάω - νέος γάρ , ὅστις δέ εἰμί ὁ δεινός , ἀπαιτέω οὗτος δέ ] οὖον προστίθημι . θαυμάζω οὖν , ὡς οὖον ὁ αὐτός ποιέω , ὁ γυνή ἀποκρίνω ἀπό ὅς ἀκούω . καί ὅς διερευνάω νόος τε ἔχω καταμανθάνω ὁ φόβος παύω τε ἐξαπατάω ἐπαινέω ὁ ἐξαιρέω - μένω αὐτός τοιοῦτος μύσος ὁ οἰκίον δαίμων . 138 . μετά οὗτος τοίνυν ἀνήρ βάρβαρος ἐξοργίζω ὁ κράτος ἐπί ἐγώ λέγω , ὡς οὖον παύω θρηνέω ὁ | ὁ πίπτω πληγή . ὁ δέ μέλλω μέν ἀπόλλυμι ἐγώ κακῶς ( δίκη ὀδύνη πράσσω , ) ἀνήρ δέ τις Καππαδόκης ἀγαθός , συμφοιτητής ἐμός , παρά ἐκεῖνος δέ μέγας , καί τίς εἄν ἔχω , φημί , Ψυχή , εἰμί ὁ μέν κεῖμαι ἀποθνῄσκω , ζῶ δέ ὁ λόγος μετά - ῥίπτω ὁ γῆ ὑπό ἐκεῖνος περί ὁ σός γράφω φύσις ; τοσοῦτος μέν ὁ τρικυμία , τοσοῦτος δέ ὁ ἀρωγή . 139 . ὁ δέ ἐπί οὗτος εἰμί μέν Ὀλύμπιος ὁ παρά ἐγώ , ἔτος δέ ἐγώ πεντηκοστός ἐπιθυμία τε ὁ Πάνη - γῦρις ὑπερφυής · παρακύπτω δέ ἐπί ὁ πρῶτος ὁ ἑορτή δεσμώτης εἰμί , οὐ ἄρχω δήω , ἀλλά ποδάγρα τότε πρῶτος πολύς τις ἐπιπίπτω καί χαλεπός πυνθάνομαι ὁ εἰσέρχομαι ἀναγκάζω ῥώμη τε περί καί τέχνη ὁ ἀθλητής , ὁ δέ ὥσπερ ἐν ἐκεχειρία μικρός διαλείπω πάλιν ἀκοντίζω καί πολλάκις γε ἑκάτερος .
libanius.oratio-i 140
ἰατροὶ δὲ νενικῆσθαι μὲν ὡμολόγουν , παρεμυθοῦντο δὲ μετατιθέντες ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἐπ’ ἐκείνους τῷ λόγῳ τὴν νόσον · τὸ γὰρ αὐτὸ ποσὶ μὲν κακόν , τῇ δὲ ἔσεσθαι ἀγαθόν . | ἦν δὲ ἄρα τοῦτο φλυαρία , ἐπεὶ τό γε ἐκείνην κατειληφὸς εἴχετο τῶν ἄνω καὶ τοσοῦτόν γε ἀπέσχον οἱ πόδες ὀνῆσαί τι τὴν κεφαλήν , ὥστε ὥσπερ ἂν ἀπὸ τῶν ἐν αὐτοῖς κακῶν μοῖράν τινα ἐκεῖσε πέμψαντες χαλεπώτερα τἀκείνης ἐποίησαν .
Lemmas: ἰατρός δέ νικάω μέν ὁμολογέω , παραμυθέομαι δέ μετατίθημι ἀπό ὁ κεφαλή ἐπί ἐκεῖνος ὁ λόγος ὁ νόσος · ὁ γάρ αὐτός πούς μέν κακός , ὁ δέ εἰμί ἀγαθός . | εἰμί δέ ἄρα οὗτος φλυαρία , ἐπεί ὁ γε ἐκεῖνος καταλαμβάνω ἔχω ὁ ἄνω καί τοσοῦτόν γε ἀπέχω ὁ πούς ὀνίνημι τίς ὁ κεφαλή , ὥστε ὥσπερ εἄν ἀπό ὁ ἐν αὐτός κακός μοῖρα τις ἐκεῖσε πέμπω χαλεπός ἐκεῖνος ποιέω .
libanius.oratio-i 141
οὔκουν ἐπὶ τοῖς πρὸ τοῦ φόβοις ἐτα - ραττόμην μόνοις , ἐν οἶς καὶ τοῦτο ἦν , μὴ τὴν πόλιν ἡμῖν ἁρπάσαντες ἄνεμοι φέροντες εἰς τὸν Ὠκεανὸν ἐμβάλωσιν , ἀλλ’ ἔδεισα μέν , ὦ ἄνδρες , καὶ τὸν τῶν ἀπαντώντων ὄχλον , ἔφυγον δὲ τὰ μέσα τοῦ ἄστεος , ἔδεισα δὲ μεγέθη λουτρῶν , ἔδεισα δὲ οἰκίας ( πλὴν τῆς ἐμαυτοῦ)πάσας νεφέλης μὲν ἐπὶ τὰ ὄμματα ἐρχομένης , τοῦ πνεύματος δὲ εἰς μικρὸν συστελλομένου , τὴν φαλὴν δὲ ἰλίγγων κατεχόντων , δόξης δὲ ἀεὶ τοῦ πε - σεῖσθαι παρούσης , ὥστε ἐσπέρας ᾔδομεν ἐπ’ αὐτῷ τὴν Τύχην ἐν κέρδει τὸ μὴ πεπτωκέναι ποιούμενοι .
Lemmas: οὔκουν ἐπί ὁ πρό ὁ φόβος ἔτης - ῥάσσω μόνος , ἐν οἶς καί οὗτος εἰμί , μή ὁ πόλις ἐγώ ἁρπάζω ἄνεμος φέρω εἰς ὁ Ὠκεανός ἐμβάλλω , ἀλλά δείδω μέν , εἰμί ἀνήρ , καί ὁ ὁ ἀπαντάω ὄχλος , φεύγω δέ ὁ μέσος ὁ Ἄστυ , δείδω δέ μέγεθος λουτρόν , δείδω δέ οἰκίον ( πλήν ὁ ἐμαυτοῦ)πάσας νεφέλη μέν ἐπί ὁ ὄμμα ἐρχόμενος , ὁ πνεῦμα δέ εἰς μικρός συστέλλω , ὁ φαλός δέ ἶλιγξ κατέχω , δόξα δέ ἀεί ὁ μετά - σέω πάρειμι , ὥστε εἰσπεράω ἀείδω ἐπί αὐτός ὁ Τύχη ἐν κέρδος ὁ μή πίπτω ποιέω .
libanius.oratio-i 142
ἓν ἐνῆν ἐκείνοις μέτριον , ὅτι μήτε τοὺς λόγους μήτε τοὺς νέους ἐφεύγομεν · αὐτὸ γὰρ δὴ τοῦτο ἦν ἡ παραψυχὴ| τὸ ὡς ἥδιστα περὶ ταῦτα πονεῖν οἴκοι τε ἐπὶ τῆς κλίνης ἐπί τε τοῦ σκίμποδος ἐν τῷ διδασκαλείῳ · τὸ δὲ ἐφ’ ἑκάτερον κομισθῆναι παρακινδύνευσις , αἱ δὲ ἐπιδείξεις ἐκποδών , ἀηδὴς δὲ φίλος προσιών . ὥσπερ δὲ οἱ πελάγη διαβάλλειν μέλλοντες καλοῦσι Διοσκού - ρους , οὕτως ἡμῖν οἴκοθεν ἐξιοῦσιν ἐκαλοῦντο θεοὶ κωλυταὶ γενέσθαι τῶν ἐν ἐλπίσιν ἀσχημόνων .
Lemmas: εἷς ἐν-εἰμί ἐκεῖνος μέτριος , ὅτι μήτε ὁ λόγος μήτε ὁ νέος φεύγω · αὐτός γάρ δή οὗτος εἰμί ὁ παραψυχή ὁ ὡς ἡδύς περί οὗτος πονέω οἴκοι τε ἐπί ὁ κλίνη ἐπί τε ὁ σκίμπους ἐν ὁ διδασκαλεῖον · ὁ δέ ἐπί ἑκάτερος κομίζω παρακινδύνευσις , ὁ δέ ἐπίδειξις ἐκποδών , ἀηδής δέ φίλος πρόσειμι . ὥσπερ δέ ὁ πέλαγος διαβάλλω μέλλω καλέω διοσκέω - ῥόος , οὕτως ἐγώ οἴκοθεν ἔξειμι καλέω θεός κωλυτής γίγνομαι ὁ ἐν ἐλπίς ἀσχήμων .
libanius.oratio-i 143
καὶ ὁ κλύδων οὗτος ἔτη τέτταρα ἐπεκράτει , καὶ καταφεύγω δι’ πρὸς πρὸς τὸν ἕτοιμον ἀμύνειν , τὸν μέγαν Ἀσκληπιόν , καὶ φράσαντος οὐ καλῶς ἀφεστάναι με τῶν εἰωθότων πίνω τε οὗ πάλαι φαρμάκου , καὶ ἦν μέν τι κέρδος , οὐ μὴν παντελῶς γε ἐξελήλατο τὸ κόν . ἴφη δὲ ὁ θεὸς καὶ τοῦτο χαριεῖσθαι . ἐγὼ δὲ ᾔδειν μέν , ὡς οὐκ εὐσεβὲς ἀπιστεῖν ἐγγυητῇ τοιούτῳ , θαυμάζειν δὲ ὅμως παρῆν , εἰ καὶ ταύτης εἶναί ποτε δόξαιμι τῆς χάριτος ἄξιος . καὶ ἦν μὲν ἔτος ἕβδομον ἐπὶ τοῖς πεντήκοντα λῆγον ἤδη , τρισὶ δ’ ἐνυπνίοις ὁ θεός , ὧν τὼ δύο μεθημερινώ , μέρος οὐ μικρὸν ἑκάστῳ τοῦ νοσήματος ἀφῄρει καὶ κατέστησεν εἰς τοῦτο , ὃ μήποτε ἀφέλοιτο .
Lemmas: καί ὁ κλύδων οὗτος ἔτος τέσσαρες ἐπικρατέω , καί καταφεύγω διά πρός πρός ὁ ἑτοῖμος ἀμύνω , ὁ μέγας Ἀσκληπιός , καί φράζω οὖον καλῶς ἀφίστημι ἐγώ ὁ εἴωθα πίνω τε ὅς πάλαι φάρμακον , καί εἰμί μέν τίς κέρδος , οὖον μήv παντελῶς γε ἐξελαύνω ὁ Κον . Ίφη δέ ὁ θεός καί οὗτος χαρίζομαι . ἐγώ δέ οἶδα μέν , ὡς οὐ εὐσεβής ἀπιστέω ἐγγυητής τοιοῦτος , θαυμάζω δέ ὅμως πάρειμι , εἰμί καί οὗτος εἰμί ποτός δοκέω ὁ χάρις ἄξιος . καί εἰμί μέν ἔτος ἕβδομος ἐπί ὁ πεντήκοντα λήγω ἤδη , τρεῖς δέ ἐνύπνιος ὁ θεός , ὅς ὁ δύο μεθημερινώ , μέρος οὖον μικρός ἕκαστος ὁ νόσημα ἀφαιρέω καί καθίστημι εἰς οὗτος , ὅς μήποτε ἀφαιρέω .
libanius.oratio-i 147
ἦν δέ τι καὶ πρὸ τοῦ θανάτου τοῖς πολλοῖς θανάτου παρά γε σώφροσιν ἀν - θρώποις δεινότερον τὸ πολλὰ κακὰ ἐπιδόντας εἶτα οὕτως ἀπελθεῖν · ὧν ἔν τι καὶ τὸ τῶν αἰδοίων τοῦ μοιχοῦ λαβόμενον τῇ χειρὶ ξυρῷ τὰ πάντα ἀμῆσαι . 148 . Τούτοις ἄξιον ἐκεῖνο προσθεῖναι σμικρόν τε καὶ οὐ σμικρόν · ὑμῶν μὲν γὰρ ἴσως | τῳ μικρολο - γεῖσθαι δόξω , δηχθεὶς δὲ αὐτὸς τὴν ψυχὴν οἶδα καὶ ἐπὶ μεγάλῳ τοῦτο παθών . ἦν μοι ἡ Θουκυδίδου συγ - γραφὴ , γράμματα μὲν ἐν μικρότητι χαρίεντα , τὸ δὲ σύμπαν οὕτω ῥᾴδιον φέρειν , ὥστ’ αὐτὸς ἔφερον παιδὸς ἀκολουθοῦντος καὶ τὸ φορτίον τέρψις ἦν . ἐν τούτῳ τὸν πόλεμον τῶν Πελοποννησίων καὶ Ἀθηναίων μαθὼν ἐπεπόνθειν , ὅπερ ἴσως ἤδη τις καὶ ἕτερος · οὐ γὰρ ἂν ἐξ ἑτέρας βίβλου ταῦτ’ ἂν αὖθις ἐπῆλθον πρὸς ἡδονήν .
Lemmas: εἰμί δέ τίς καί πρό ὁ θάνατος ὁ πολύς θάνατος παρά γε σώφρων εἰς - θρώποις δεινός ὁ πολύς κακός ἐπιδίδωμι εἶτα οὕτως ἀπέρχομαι · ὅς ἐν τίς καί ὁ ὁ αἰδοῖος ὁ μοιχός λαμβάνω ὁ χείρ ξυρόν ὁ πᾶς ἀμάω . 148 . οὗτος ἄξιος ἐκεῖνος προστίθημι μικρός τε καί οὖον μικρός · σύ μέν γάρ ἴσως | ὁ μικρολο - γίγνομαι δοκέω , δάκνω δέ αὐτός ὁ ψυχή οἶδα καί ἐπί μέγας οὗτος πάθος . εἰμί ἐγώ ὁ Θουκυδίδης συγ - γραφή , γράμμα μέν ἐν μικρότης χαρίεις , ὁ δέ σύμπας οὗτος ῥᾴδιος φέρω , ὥστε αὐτός φέρω παῖς ἀκολουθέω καί ὁ φορτίον τέρψις εἰμί . ἐν οὗτος ὁ πόλεμος ὁ Πελοποννήσιος καί Ἀθηναῖος μανθάνω πάσχω , ὅσπερ ἴσως ἤδη τις καί ἕτερος · οὖον γάρ εἄν ἐκ ἕτερος Βίβλος αὐτός εἄν αὖθις ἐπέρχομαι πρός ἡδονή .
libanius.oratio-i 149
ἐπαινῶν δὴ πολλὰ καὶ πρὸς πολλοὺς τὸ κτῆμα καὶ εὐφραινόμενος μᾶλλον ἢ Πολυκράτης τῷ δακτυλίῳ κλέπτας αὐτῷ τοῖς ἐπαίνοις ἐπῆγον , ὧν τοὺς μὲν ἄλλους εὐθὺς ᾕρουν , ὁ δέ γε τελευταῖος πυρὰν ἀνῆψε τοῦ μὴ ἁλῶναι , καὶ οὕτω δὴ τοῦ ζητεῖν μὲν ἐπεπαύμην , τὸ μὴ λυπεῖσθαι δὲ οὐκ εἶχον . ἀλλὰ καὶ τὸ κέρδος μοι τὸ παρὰ τοῦ Θουκυδίδου μέγα ἂν γενόμενον μεῖον ἤρχετο διὰ τὸ σὺν ἀηδίᾳ γράμμασιν ἑτέροις ὁμιλεῖν .
Lemmas: ἐπαινέω δή πολύς καί πρός πολύς ὁ κτῆμα καί εὐφραίνω μᾶλλον ἢ Πολυκράτης ὁ δακτύλιος κλέπτης αὐτός ὁ ἔπαινος ἐπάγω , ὅς ὁ μέν ἄλλος εὐθύς αἱρέω , ὁ δέ γε τελευταῖος πυρή ἀνάπτω ὁ μή ἁλίσκομαι , καί οὗτος δή ὁ ζητέω μέν παύω , ὁ μή λυπέω δέ οὐ ἔχω . ἀλλά καί ὁ κέρδος ἐγώ ὁ παρά ὁ Θουκυδίδης μέγας εἄν γίγνομαι μείων ἄρχω διά ὁ σύν ἀηδία γράμμα ἕτερος ὁμιλέω .
libanius.oratio-i 150
ἀλλὰ καὶ τοῦτο μέντοι τὸ οὕτως ἀνιαρὸν βραδέως μέν , ὅμως δὲ ἰάσατο ἡ Τύχη . διετέλουν μὲν γὰρ πρὸς τοὺς ἐπιτηδείους | γράφων αὐτὸ μετὰ λύπης , τῷ λόγῳ μέτρα τε διηγούμενος καὶ οἷον μὲν τὰ εἴσω , οἷον δὲ τὰ ἔξω καὶ ποῦ νῦν ἄρα καὶ ἐν τίνος χερσί . νέος δέ τις , πολίτης ἐμός , ἐωνημένος ἧκεν ἀναγνωσόμενος , καὶ ὁ διδάσκαλος ἀνεβόησε τοῦτ’ ἐκεῖνο , τοῖς γνωρίσμα - σιν ἐλῶν , καὶ ἧκεν ἐρωτῶν , εἰ μὴ ἁμαρτάνοι δόξης . λαβὼν οὖν ἐγὼ καὶ ποιήσας , οἷα ἄν τις ἐπὶ παιδὶ τὸν ἴσον μὲν ἀφανισθέντι χρόνον , φανέντι δὲ οὐ προσδο - κηθέντι περιχαρὴς ἀπηλλαττόμην καὶ τότε εὐθὺς καὶ νῦν οἶδα τῇ θεῷ χάριν . γελάτω δὲ ὁ βουλόμενος , ὡς ὑπὲρ φαύλου μακρολογήσαντος , ἀδεὲς γὰρ δήπουθεν ἀπαιδεύτου γέλως . 151 . Ἐφ’ ᾧ δ’ ἂν μάλιστα νομιζοίμην ἄθλιος , ἤδη φράσω . εἰ γὰρ αὖ πατὴρ ὅστις πολλοὺς μὲν παῖδας παρέδωκε μνήμασι , πολλαῖς δὲ κλίναις σώματα τούτων γε ] φερούσαις ἠκολούθησεν , ἄθλιος , πῶς οὐχὶ | καὶ αὐτὸς ἂν ἐν δυστυχοῦσιν ἀριθμοίμην , οὐ πολλοὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀγαθοὺς παῖδας τοὺς μὲν αὐτὸς θάψας , τοὺς δὲ ἐν σοροῖς ξένους νεανίσκους εἰς τὴν οἰκείαν ἀποπέμψας .
Lemmas: ἀλλά καί οὗτος μέντοι ὁ οὕτως ἀνιαρός βραδύς μέν , ὅμως δέ ἰάομαι ὁ Τύχη . διατελέω μέν γάρ πρός ὁ ἐπιτήδειος | γράφω αὐτός μετά λύπη , ὁ λόγος μέτρον τε διηγέομαι καί οἷος μέν ὁ εἴδομαι , οἷος δέ ὁ ἔξω καί ποῦ νῦν ἄρα καί ἐν τίς χείρ . νέος δέ τις , πολίτης ἐμός , ὠνέομαι ἵημι ἀναγιγνώσκω , καί ὁ διδάσκαλος ἀναβοάω οὗτος ἐκεῖνος , ὁ γνώρισμα - βρόχος ἐλαύνω , καί ἵημι ἐρωτάω , εἰμί μή ἁμαρτάνω δόξα . λαμβάνω οὖν ἐγώ καί ποιέω , οἷος ἄν τις ἐπί παῖς ὁ ἴσος μέν ἀφανίζω χρόνος , φαίνω δέ οὖον προσδίδωμι - καθίημι περιχαρής ἀπαλλάσσω καί τότε εὐθύς καί νῦν οἶδα ὁ θεός χάρις . γελάω δέ ὁ βούλομαι , ὡς ὑπέρ φαῦλος μακρολογέω , ἀδεής γάρ δήπουθεν ἀπαίδευτος γέλως . 151 . ἐπί ὅς δέ εἄν μάλιστα νομίζω ἄθλιος , ἤδη φράζω . εἰμί γάρ αὖος πατήρ ὅστις πολύς μέν παῖς παραδίδωμι μνῆμα , πολύς δέ κλίνη σῶμα οὗτος γε ] φέρω ἀκολουθέω , ἄθλιος , πῶς οὐ | καί αὐτός εἄν ἐν δυστυχέω ἀριθμέω , οὖον πολύς μόνος , ἀλλά καί ἀγαθός παῖς ὁ μέν αὐτός θάπτω , ὁ δέ ἐν σορός ξένος νεανίσκος εἰς ὁ οἰκεῖος ἀποπέμπω .
libanius.oratio-i 152
ὥσπερ γὰρ ὁ Θρασύβουλος τοὺς τῶν ἀσταχύων ὑπερέχοντας ἐξέκοπτεν , οὕτως ἡ Τύχη τῶν ὁμιλητῶν τοὺς ἀρίστους ἥρπασεν , ἀρξαμένη μὲν ἀπὸ τῶν ἐν Βιθυνίᾳ διατριβῶν , προελθοῦσα δὲ εἰς τόδε , ἀεὶ φειδομένη μὲν οἱ οὐκ ἂν ἐξέλαμψαν , τοὺς δὲ ἤδη τε ἐν δόξῃ καὶ αὖ τοὺς ἐσομένους ἀφῄ - ρει .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ὁ Θρασύβουλος ὁ ὁ ἄσταχυς ὑπερέχω ἐκκόπτω , οὕτως ὁ Τύχη ὁ ὁμιλητής ὁ ἀγαθός ἁρπάζω , ἄρχω μέν ἀπό ὁ ἐν Βιθυνία διατριβή , προέρχομαι δέ εἰς ὅδε , ἀεί φείδομαι μέν ὁ οὐ εἄν ἐκλάμπω , ὁ δέ ἤδη τε ἐν δόξα καί αὖος ὁ εἰμί ἁφή - ῥέω .
libanius.oratio-i 153
λέγω οὖν πρὸς τοὺς οἰομένους τι γειν , ἐπειδὰν ἐρωτῶσι τίνας δὲ ἡμῖν ἀπέφηνε ῥήτορας ; ὅτι ἐλθόντες εἰς Αἵδου θεάσαιντ’ ἂν οὐκ ὀλίγους . ὧν οἰχομένων ἐζημίωνται μὲν βουλαὶ καὶ διοικήσεις πόλεων , ἐζημίωνται | δὲ δίκαι λόγων τῷ δικαίῳ συμμάχων ἐστερημέναι , ἐζημίωνται δὲ θρόνοι , ὧν τοὺς μὲν Ἑρμῆς , τοὺς δὲ ἐφορᾷ Θέμις . 154 . Καὶ μὴν καὶ τόδε δυστυχοῦς ἐν ἀσθενείαι τε καὶ ἀτιμίᾳ καὶ προπηλακισμῷ τῶν λόγων λόγους δι - δάσκειν καθήμενον ἑτέρων ὄντων , ἐν οἷς αἱ ἐλπίδες · ( ?? ) οὓς εἰ μὲν μὲν μὴ ἠπίστασθε , τοῦ διδάξοντος ἂν ἔδει · νῦν δὲ ἴστε μὲν οὓς μακαρίζετε · παρ’ οἷς οἱ πλοῦτοι , ἴστε δὲ οὓς ἐλεεῖτε · παρ’ οἷς οἱ λόγοι .
Lemmas: λέγω οὖν πρός ὁ οἴομαι τίς γειν , ἐπειδάν ἐρωτάω τίς δέ ἐγώ ἀποφαίνω ῥήτωρ ; ὅτι ἔρχομαι εἰς Αἵδης θεάομαι εἄν οὐ ὀλίγος . ὅς οἴχομαι ζημιόω μέν βουλή καί διοίκησις πόλις , ζημιόω | δέ δίκη λόγος ὁ Δίκαιος σύμμαχος στερέω , ζημιόω δέ Θρόνοι , ὅς ὁ μέν Ἑρμῆς , ὁ δέ ἐφοράω Θέμις . 154 . καί μήv καί ὅδε δυστυχής ἐν ἀσθένεια τε καί ἀτιμία καί προπηλακισμός ὁ λόγος λόγος Ζεύς - δᾴσκω κάθημαι ἕτερος εἰμί , ἐν ὅς ὁ ἐλπίς · ( ?? ) ὅς εἰμί μέν μέν μή ἐπίσταμαι , ὁ διδάσκω εἄν ἐσθίω · νῦν δέ οἶδα μέν ὅς μακαρίζω · παρά ὅς ὁ πλοῦτος , οἶδα δέ ὅς ἐλεέω · παρά ὅς ὁ λόγος .