libanius.oratio-64 71
καὶ οὔπω λέγω τοῦθ’ ὅτι τὸ μὲν οἰκεῖον δεινὸν παρακαλέσαι πρὸς ζῆλον , τὸ δὲ ἀλλότριον ἀσθενές , ὥστ’ ἀναγκαίως ἔχειν τοῖς μὲν ἀνδρείοις σχήμασιν ἕπεσθαι τοὺς ἄνδρας , τοῖς δὲ γυναικείοις οὐκ ἐνδιδόναι . ἀλλ’ ἀφίημι τοῦτο καὶ κείσθω τὴν ἴσην ἐφ’ ἑκατέρου , τοῦ μὲν βλάβην εἷναι , τοῦ δὲ σωτηρίαν . οὐκοῦν εἰ μὲν ἢ ταῦτα ἤ ταῦτα ὅλως ἐδείκνυσαν , ἢ παντελῶς ἂν ἐζημίουν τοῖς γυναικείοις ἢ παντελῶς ἂν ὠφέλουν τοῖς ἀνδρείοις · ἐπεὶ δὲ ἀναμίξαντες ὀρχοῦνται , τὰ μὲν ὠφελεῖν ἐπι - τήδεια φῶμεν ὑπὸ τῶν βλαβερῶν ὠφελεῖν κεκωλῦσθαι , τά δὲ βλάπτειν ἱκανὰ ταὐτὰ πάσχειν ὑπὸ τῶν ὰμει - νόνων , ὥστε τὰ μὲν ἀνωφελῆ καθίστασθαι | διὰ τῶν βλαβερῶν , τά δὲ ἀβλαβῆ διὰ τῶν χρηστῶν . μήτ῾ οὖν σὺ κατηγόρει τῆς ὀρχήσεως ὡς ζημιούσης ἐγώ τἑ αὐτὴν οὐ φήσω πρὸς ἀρετὴν ἄγειν , ἀλλ’ εἶναι τὸ ἔργον αὐτῆς ὅσον εὐφρᾶναι τὸν θεώμενον . ἡ δ’ ἀζή - μιος ἡδονὴ τοῖς εὖ φρονοῦσι περισπούδαστον καὶ οὐ τῶν ψέγεσθαι μᾶλλον ἢ τῶν ἐπαινεῖσθαι δικαίων εὐ - εὑρίσκεταί . 72 . ^Εγώ μὲν οὖν τοῖς ὑπὲρ ὀρχήσεως λόγοις καὶ τοῖς ποιηταῖς συναγωνίζομαι , τοῖς δὲ κατὰ τῆς ὀρχή - σεως Ἀριστείδης καὶ ποιητὰς ἐλαύνων ἐλέγχεται , τὸν Ὅμηρον , τὸν Αἰσχύλον , τὸν Εὐριπίδην , τὸν Σοφοκλέα , τὸν Μένανδρον , πολλοὺς ἑτέρους . πῶς ; ὅτι πάνΤες οὗτοι μιμοῦνται γυναῖκας καὶ τότε μάλιστα ἐπαινοῦνται , ὅταν μάλιστα μιμῶνται καὶ τὸ πρόσφορον ἑκάστη σωθῇ . καὶ τοσούτῳ γε μᾶλλον μιμοῦνται τῶν ὀρχηστῶν , ὅσῳ λόγος συγκείμενος μείζων κινήσεως ἀφώνου . καὶ ὁ μὲν εἰς τὴν γνώμην αὐτὴν ἐμβαίνει τε καὶ ἵσταται , τοῖς δὲ ὀρχουμένοις ἀρκεῖ μὴ τῶν σχημάτων ἀπολει - φθῆναι . 73 . Λέγε δὴ παρελθών · διεφθείροντο μὲν ὑπὸ τραγῳδίας οἱ πάλαι , διεφθείροντο δὲ ὑπὸ κω - μῳδίας . Ὅμηρος δὲ ἀπώλλυ τὴν Ἑλλάδα καὶ πρὸ τῆς Ἑλλάδος αὐτὸν Βρισηίδα θρηνοῦσαν μιμούμενος καὶ Πηνελόπην καὶ Ἀφροδίτην τε - τρωμένην . λέγε δεῖν καὶ νῦν κεκλεῖσθαι μὲν ποιηταῖς διδασκαλεῖα , κεκλεῖσθαι δὲ τοῖς ὑποκριταῖς τὸ θέατρον , ἵνα μὴ τραγῳδὸς εἰσελθὼν Πασιφάην μιμήσηται τὴν ἐξοκείλασαν εἰς ἀλλόκοτον ἔρωτα μηδ’ αὖ κωμῳδὸς τἀς παρὰ τῷ Μενάνδρῳ τικτούσας καὶ πολλὰ ἕτερα .
Lemmas: καί οὔπω λέγω οὗτος ὅτι ὁ μέν οἰκέω δεινός παρακαλέω πρός ζῆλος , ὁ δέ ἀλλότριος ἀσθενής , ὥστε ἀναγκαῖος ἔχω ὁ μέν ἀνδρεῖος σχῆμα ἕπω ὁ ἀνήρ , ὁ δέ γυναικεῖος οὐ ἐνδίδωμι . ἀλλά ἀφίημι οὗτος καί κεῖμαι ὁ ἴσος ἐπί ἑκάτερος , ὁ μέν βλάβη ἵημι , ὁ δέ σωτηρία . οὐκοῦν εἰμί μέν ἢ οὗτος ἤ οὗτος ὅλως δείκνυμι , ἢ παντελῶς εἄν ζημιόω ὁ γυναικεῖος ἢ παντελῶς εἄν ὀνίνημι ὁ ἀνδρεῖος · ἐπεί δέ ἀναμίσγω ὀρχέομαι , ὁ μέν ὠφελέω ἐπι - τήδεια φημί ὑπό ὁ βλαβερός ὠφελέω κωλύω , ὁ δέ βλάπτω ἱκανός αὐτός πάσχω ὑπό ὁ ἄμι - νονά , ὥστε ὁ μέν ἀνωφελής καθίστημι | διά ὁ βλαβερός , ὁ δέ ἀβλαβής διά ὁ χρηστός . μῆτος οὖν σύ κατηγορέω ὁ ὄρχησις ὡς ζημιόω ἐγώ ἑ αὐτός οὖον φημί πρός ἀρετή ἄγω , ἀλλά εἰμί ὁ ἔργον αὐτός ὅσος εὐφραίνω ὁ θεάομαι . ὁ δέ Αζή - Μιὸς ἡδονή ὁ εὕω φρονέω περισπούδαστος καί οὖον ὁ ψέγω μᾶλλον ἢ ὁ ἐπαινέω Δίκαιος εὕω - εὑρίσκω . 72 . Εγώ μέν οὖν ὁ ὑπέρ ὄρχησις λόγος καί ὁ ποιητής συναγωνίζομαι , ὁ δέ κατά ὁ ὀρχέομαι - σέως Ἀριστείδης καί ποιητής ἐλαύνω ἐλέγχω , ὁ Ὅμηρος , ὁ Αἰσχύλος , ὁ Εὐριπίδης , ὁ Σοφοκλῆς , ὁ Μένανδρος , πολύς ἕτερος . πῶς ; ὅτι πᾶς οὗτος μιμέομαι γυνή καί τότε μάλιστα ἐπαινέω , ὅταν μάλιστα μιμέομαι καί ὁ πρόσφορος ἕκαστος σῴζω . καί τοσοῦτος γε μᾶλλον μιμέομαι ὁ ὀρχηστής , ὅσος λόγος σύγκειμαι μείζων κίνησις ἄφωνος . καί ὁ μέν εἰς ὁ γνώμη αὐτός ἐμβαίνω τε καί ἵστημι , ὁ δέ ὀρχέομαι ἀρκέω μή ὁ σχῆμα ἀπόλλυμι - φθάνω . 73 . λέγω δή παρέρχομαι · διαφθείρω μέν ὑπό τραγῳδία ὁ πάλαι , διαφθείρω δέ ὑπό πω - μωδιάω . Ὅμηρος δέ ἀπόλλυμι ὁ Ἑλλάς καί πρό ὁ Ἑλλάς αὐτός Βρισηΐς θρηνέω μιμέομαι καί Πηνελόπη καί Ἀφροδίτη τε - τιτρώσκω . λέγω δήω καί νῦν καλέω μέν ποιητής διδασκαλεῖον , καλέω δέ ὁ ὑποκριτής ὁ θέατρον , ἵνα μή τραγῳδός εἰσέρχομαι Πασιφάη μιμέομαι ὁ ἐξοκέλλω εἰς ἀλλόκοτος Ἔρως μηδέ αὖος κωμῳδός εἰς παρά ὁ Μένανδρος τίκτω καί πολύς ἕτερος .