ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-64 1
οἶδα μὲν ὅτι καὶ τῶν φίλων τοῖς σεμνο - τέροις καὶ πᾶσιν ὅσοι πρὸς ἡμᾶς οὐχ ἡδέως ἔχουσι 5 τοῖς μὲν εὐθυμεῖσθαι , τοῖς δὲ αἰσχύνεσθαι δώσομεν , εἰ πράγματι χείρω δόξαν οὐκ οἶδ’ ὅπως λαβόντι συν - αγορεύειν ὑποσταίημεν · ἀλλ’ εἰ μὲν μὴ πολλά πολλά - κις ἐν τῷ βίῳ καὶ . τῶν ἀμεινόνων καὶ τῶν οὐ τοι - ούτων τῆς οὐ προσηκούσης τυχόντα φήμης τά μὲν ἐνομίσθη φαῦλα τῆς κρείττονος ὄντα μερίδος , τά δὲ καταφρονούμενα ἂν δικαίως πρὸς τὸ τιμᾶσθαι μετέστη , καλῶς ἂν εἶχεν ἐπιτιμᾶν τοῖς ᾑρημένοις ἀμύνειν ὧν κατηγορεῖν ἔδει · ἐπεὶ δὲ οὐ πανταχοῦ τὴν ὀρθὴν κρί - σιν ὁρῶμεν νενικηκυῖαν , οὐδὲν δεινὸν λόγῳ βοηθεῖν τοῖς οὐκ ἐν δίκῃ ψεγομένοις .
Lemmas: οἶδα μέν ὅτι καί ὁ Φίλων ὁ σεμνός - τέρος καί πᾶς ὅσος πρός ἐγώ οὐ ἡδύς ἔχω 5 ὁ μέν εὐθυμέω , ὁ δέ αἰσχύνω δίδωμι , εἰμί πρᾶγμα χείρων δόξα οὐ οἶδα ὅπως λαμβάνω σῦς - ἀγορεύω ὑφίστημι · ἀλλά εἰμί μέν μή πολύς πολύς - κίς ἐν ὁ βίος καί . ὁ ἀγαθός καί ὁ οὖον ὅς - οὐτάω ὁ οὖον προσήκω τυγχάνω φήμη ὁ μέν νομίζω φαῦλος ὁ ἀγαθός εἰμί μερίς , ὁ δέ καταφρονέω εἄν δικαίως πρός ὁ τιμάω μεθίστημι , καλῶς εἄν ἔχω ἐπιτιμάω ὁ αἱρέω ἀμύνω ὅς κατηγορέω ἐσθίω · ἐπεί δέ οὖον πανταχοῦ ὁ ὀρθός κριθή - βρόχος ὁράω νικάω , οὐδείς δεινός λόγος βοηθέω ὁ οὐ ἐν δίκη ψέγω .
libanius.oratio-64 2
αὐτοῖς | μὲν οὖν τούτοις καὶ μάλιστα ἂν προσήκοι βοηθεῖν ὥσπερ τῶν κρινομένων τοῖς συκοφαντουμένοις , ὁ δὲ διότι φαῦλον ἐνομίσθη φεύγων τὸ συνειπεῖν τὴν ἀνάγκην τοῦ λέγειν αἴτιον ποιεῖται τῆς σιωπῆς . τὰ μὲν γὰρ θαυμαζόμενα τῶν ἔργων οὐδὲν ἂν δέοιτο συμμάχων εὐτυχοῦντα κατά τὴν δόξαν , τοῖς δὲ ἐναντίοις ἐπι - κουρεῖν ἀνάγκη καθάπερ τῶν γνωρίμων τοῖς πενεστέ - ροις . εἰ δὲ ὧν προσήκει τὴν ἀδοξίαν ἀνελεῖν , τούτοις ὀκνήσομεν συνειπεῖν , ἐπειδὴ κατηγόρηται , τὸ συνηγο - ρεῖν ἀναιρήσομεν ὅλως τῶν μὲν εὐδοκιμούντων οὐ δε - ομένων βοηθείας , τῶν δὲ ἐν χρείᾳ ταύτης ἀποστερου - μένων φόβῳ τοῦ δοκεῖν τοῖς οὐ καλοῖς βοηθεῖν .
Lemmas: αὐτός | μέν οὖν οὗτος καί μάλιστα εἄν προσήκω βοηθέω ὥσπερ ὁ κρίνω ὁ συκοφαντέω , ὁ δέ διότι φαῦλος νομίζω φεύγω ὁ συνεῖπον ὁ ἀνάγκη ὁ λέγω αἴτιος ποιέω ὁ σιωπή . ὁ μέν γάρ θαυμάζω ὁ ἔργον οὐδείς εἄν δήω σύμμαχος εὐτυχέω κατά ὁ δόξα , ὁ δέ ἐναντίος ἐπι - κουρεύς ἀνάγκη καθάπερ ὁ γνώριμος ὁ πένομαι - ῥόος . εἰμί δέ ὅς προσήκω ὁ ἀδοξία ἀναιρέω , οὗτος ὀκνέω συνεῖπον , ἐπεί κατηγορέω , ὁ συνάγω - ῥέω ἀναιρέω ὅλως ὁ μέν εὐδοκιμέω οὖον δέ - ὄμνυμι βοήθεια , ὁ δέ ἐν χρεία οὗτος ἀποστερέω - Μένων φόβος ὁ δοκέω ὁ οὖον καλός βοηθέω .
libanius.oratio-64 3
τῶν μὲν οὖν ἐχθρῶς ἡμῖν ἐχόντων οὐ πολὺς λόγος , καὶ γὰρ εἰ μὴ ταύτην εἶχον τὴν πρόφασιν , ἑτέρας ἂν ηὐπόρουν , ὧς οὐδέν γε ἑ ῥᾷον τοῦ κακῶς ἀγορεύειν , ἐάν τις ὀλιγωρῇ τοῦ δοκεῖν εἶναι κακός · τῶν δ’ ἐπι - τηδείων ἡμῖν τοῖς τεταραγμένοις ἐκεῖνο λέγω · μικρὸν χρόνον ἀποστήσαντες ὑμᾶς αὐτοὺς ἧς νῦν ἔχετε δόξης περὶ τῶν ὀρχουμένων καὶ δεξάμενοι μεθ’ ἡσυχίας τὸν λόγον , ἂν μέν τι φαίνωμαι λέγων καὶ περιγένωνται τῶν κατηγοριῶν οἱ λογισμοί , παύσασθε πονηρὸν νομί - ζοντες ὃ μὴ τοιοῦτόν ἐστιν · ἂν δὲ μηδὲν τῶν νῦν δοκούντων | ὁ λόγος μεταστῆσαι δυνηθῇ , μένη δὲ ἐν ταῖς ψυχαῖς καὶ μετὰ τὴν ἀκρόασιν ἡ πρὸ τῶν λόγων ψῆφος , τότ’ ἤδη με φάσκειν οὐ καλῶς βεβου - λεῦσθαι δόντα τοῖς αἰσχίστοις ἐμαυτὸν συνήγορον . 4 . μὲν μὲν οὑν ἐμὸν εἰς Ἀριστείδην ἔρωτα καὶ ὡς αἱρέσεως μοι δοθείσης ἢ νικῆσαι πλούτῳ τὸν Μίδαν ἢ καὶ κατὰ μικρὸν ἐγγὺς ἐλθεῖν τῆς τοῦδε τέχνης εὐθὺς ἂν ἐγενόμην τοῦ δευτέρου , παντί που δῆλον . οὐ γὰρ ἐξ ὧν ἀκηκόασί μου φάσκοντος ἐρᾶν , ὃ κἂν ψεῦδος ἣν ἴσως , τοῦτο συνίσασιν , ἀλλ’ ἐκ τοῦ πολλῷ μείζονος εἰς πίστιν , ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν ἐπίστανται , πόσον τι τὸ φίλτρον τοῦ ῥήτορος ἐν ἐμοί · τὸ γάρ , ἡνίκα ἂν ποιῶ λόγους , τῶν ἰχνῶν ἔχεσθαι τῶν Ἀρι - στείδου καὶ πειρᾶσθαι τοὺς ἐμοὺς ἀφομοιοῦν εἰς ὅσον οἷόν τε τοῖς ἐκείνου καὶ κέρδος ποιεῖσθαι τοῦ βίου τό τινα τῶν καθημένων εἰπεῖν ὡς ἐοίκαμεν , σημεῖον , οἶμαι , παμμέγεθες τοῦ τῶν ἄκρων ἡγεῖσθαι τὸν ῥήτορα .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐχθρός ἐγώ ἔχω οὖον πολύς λόγος , καί γάρ εἰμί μή οὗτος ἔχω ὁ πρόφασις , ἕτερος εἄν εὐπορέω , ὅς οὐδείς γε ὅς ῥᾳδίως ὁ κακῶς ἀγορεύω , ἐάν τις ὀλιγωρέω ὁ δοκέω εἰμί κακός · ὁ δέ ἐπι - τηδείων ἐγώ ὁ ταράσσω ἐκεῖνος λέγω · μικρός χρόνος ἀφεστήξω σύ αὐτός ὅς νῦν ἔχω δόξα περί ὁ ὀρχέομαι καί δέχομαι μετά ἡσυχία ὁ λόγος , εἄν μέν τίς φαίνω λέγω καί περιγίγνομαι ὁ κατηγορία ὁ λογισμός , παύω πονηρός νωμι - ζῶ ὅς μή τοιοῦτος εἰμί · εἄν δέ μηδείς ὁ νῦν δοκέω | ὁ λόγος μεθίστημι δύναμαι , μένω δέ ἐν ὁ Ψυχή καί μετά ὁ ἀκρόασις ὁ πρό ὁ λόγος ψῆφος , τότε ἤδη ἐγώ φάσκω οὖον καλῶς βοῦς - λεύω δίδωμι ὁ αἰσχρός ἐμαυτοῦ συνήγορος . 4 . μέν μέν ἐν ἐμός εἰς Ἀριστείδης Ἔρως καί ὡς αἵρεσις ἐγώ δίδωμι ἢ νικάω πλοῦτος ὁ Μίδας ἢ καί κατά μικρός ἐγγύς ἔρχομαι ὁ ὅδε τέχνη εὐθύς εἄν γίγνομαι ὁ δύο , πᾶς ποῦ δῆλος . οὖον γάρ ἐκ ὅς ἀκούω ἐγώ φάσκω ἐράω , ὅς κἀν ψεῦδος ὅς ἴσως , οὗτος σύνοιδα , ἀλλά ἐκ ὁ πολύς μείζων εἰς πίστις , ἐκ ὁ ἔργον αὐτός ἐπίσταμαι , πόσος τίς ὁ φίλτρον ὁ ῥήτωρ ἐν ἐγώ · ὁ γάρ , ἡνίκα εἄν ποιέω λόγος , ὁ ἴχνος ἔχω ὁ ἀρι - Στείδου καί πειράω ὁ ἐμός ἀφομοιόω εἰς ὅσος οἷος τε ὁ ἐκεῖνος καί κέρδος ποιέω ὁ βίος ὁ τις ὁ κάθημαι εἶπον ὡς ἔοικα , σημεῖον , οἴομαι , παμμεγέθης ὁ ὁ ἄκρος ἡγέομαι ὁ ῥήτωρ .
libanius.oratio-64 5
ἔστι δὲ καὶ τοῦτ’ αὐτὸ τιμῶντος τὸν Ἀριστείδην τὸ τοῖς ὑπ’ ἐκείνου ῥηθεῖσιν ἀντιλέγειν , εἴπερ τὸ τοῖς ὑπ’ ἐκείνου τεθεῖσι νόμοις ἀκολουθεῖν ἔχει τινὰ τῷ θέντι τιμήν ὁ γὰρ δὴ μάλιστα τοῖς ὑπὸ τῶν προ - τέρων γεγραμμένοις ἐναντία διεξελθὼν καὶ ταύτῃ πλέον ἢ τοῖς ἄλλοις εὐδοκιμηκὼς καὶ μὴ τὸν χρόνον ἀξιῶν πλέον φέρεσθαι τῆς ἀληθείας οὗτός ἐστιν . ὥσθ’ ὁ μέν ἀντιλέγειν τοῖς τοῦδε κατοκνῶν ἐπιλαμβάνεται τῆς γνώμης καθ’ ἢν ἠξίου τοῖς προτέροις ἀντιλέγειν | ἐκεῖνος , ὁ δὲ τοῦτο πρὸς Ἀριστείδην ποιῶν ὃ παρά τοῦδε πρὸς τοὺς ἔμπροσθεν γεγένηται , τῷ τοῖς παρα - δείγμασιν ἀκολουθεῖν ἔπαινον τῶν ἔργων τῶν ἐκείνου παρέχεται τὸν ζῆλον . 6 . Εἰ μὲν οὖν πείθων Λακεδαιμονίους τοὺς ὀρχη - στὰς ἐλαύνειν τούτους δὴ τοὺς νῦν ἐν τῇ τῶν νόμων ἀναγνώσει τὸν λόγον ἵστη λέγων ὧς οὐ δέχεται ταῦτα ὁ Λυκοῦργος οὐδ’ ἔστιν ἐν οἷς ἐκεῖνος ἔγραψεν οὐδὲ πάτριον αὐτοῖς οὐδὲ ἔννομον , ἴσως μὲν καὶ τότ’ ἂν εἶχον ἀντιθεῖναι λόγον · τί φής ; μεταπεπτωκότων τῶν καιρῶν καὶ τοσαύτης ἐπὶ πάντα καινό - τητος ἐλθούσης καὶ τῶν ἐθῶν τῶν μὲν ἐκκε - χωρηκότων , τῶν δὲ ἀντεισηγμένων καὶ τῆς Σπάρτης ἀντὶ τοῦ κὰτ ἄμφω τῶν Ἑλλήνων ἄρχειν μετὰ τῶν ἄλλων ὑπακουούσης οἷς βέλ - τιον τῶν παλαιῶν αὐτός τε μέμνησαι συλλαβῶν καὶ τοὺς ὑποτελεῖς φόρου κελεύεις ἐν οἷς ἡνίκα ἐκράτουν | ἔζων , ταῦτα μελετᾶν ἐν ᾧ τὴν τοῦ κρατεῖσθαι μετειλήφασι τάξιν ;
Lemmas: εἰμί δέ καί οὗτος αὐτός τιμή ὁ Ἀριστείδης ὁ ὁ ὑπό ἐκεῖνος εἴρω ἀντιλέγω , εἴπερ ὁ ὁ ὑπό ἐκεῖνος τίθημι νόμος ἀκολουθέω ἔχω τις ὁ θέω τιμή ὁ γάρ δή μάλιστα ὁ ὑπό ὁ προ - τέρος γράφω ἐναντίος διεξέρχομαι καί οὗτος πλέω ἢ ὁ ἄλλος ἔουδοκιμηκα καί μή ὁ χρόνος ἄξιος πλέω φέρω ὁ ἀλήθεια οὗτος εἰμί . ὥστε ὁ μέν ἀντιλέγω ὁ ὅδε κατοκνέω ἐπιλαμβάνω ὁ γνώμη κατά εἄν ἀξιόω ὁ πρότερος ἀντιλέγω | ἐκεῖνος , ὁ δέ οὗτος πρός Ἀριστείδης ποιέω ὅς παρά ὅδε πρός ὁ ἔμπροσθεν γίγνομαι , ὁ ὁ παρά - δεῖγμα ἀκολουθέω ἔπαινος ὁ ἔργον ὁ ἐκεῖνος παρέχω ὁ ζῆλος . 6 . εἰμί μέν οὖν πείθω Λακεδαιμόνιος ὁ ὀρχέομαι - ἵστημι ἐλαύνω οὗτος δή ὁ νῦν ἐν ὁ ὁ νόμος ἀναγιγνώσκω ὁ λόγος ἵστημι λέγω ὅς οὖον δέχομαι οὗτος ὁ Λυκοῦργος οὐδέ εἰμί ἐν ὅς ἐκεῖνος γράφω οὐδέ πάτριος αὐτός οὐδέ ἔννομος , ἴσως μέν καί τότε εἄν ἔχω ἀντιτίθημι λόγος · τίς φημί ; μεταπίπτω ὁ καιρός καί τοσοῦτος ἐπί πᾶς καινός - τήτη ἔρχομαι καί ὁ ἔθος ὁ μέν ΕΚΚΕ - χωρέω , ὁ δέ ἀντεισάγω καί ὁ Σπάρτη ἀντί ὁ κατά ἄμφω ὁ Ἕλλην ἄρχω μετά ὁ ἄλλος ὑπακούω ὅς Βέλ - Τῖον ὁ παλαιός αὐτός τε μιμνήσκω συλλαβή καί ὁ ὑποτελής φόρος κελεύω ἐν ὅς ἡνίκα κρατέω | ζῶ , οὗτος μελετάω ἐν ὅς ὁ ὁ κρατέω μεταλαμβάνω τάξις ;
libanius.oratio-64 7
<καὶ> μυρία ἂν ἦν λέγειν πειρωμένῳ δεικνύειν ὡς οὐ καιρὸς ἔχεσθαι τοῦ Λυκούργου . πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον ἀσπίδος μὲν οὐκ οὔσης Λακεδαιμονίοις μήτ’ ἀγανακτεῖν μήτ᾿ ἐπιτιμᾶν , εἰ δέ τι τῶν παρόντων ἀπολαύουσι καιρῶν , ἐπεισάγειν τῇ τέρψει τὸν Λυκοῦργον ;
Lemmas: <καὶ> μυρίος εἄν εἰμί λέγω πειράω δείκνυμι ὡς οὖον καιρός ἔχω ὁ Λυκοῦργος . πῶς γάρ οὐ ἄτοπος ἀσπίς μέν οὐ εἰμί Λακεδαιμόνιος μήτε ἀγανακτέω μήτε ἐπιτιμάω , εἰμί δέ τίς ὁ πάρειμι ἀπολαύω καιρός , ἐπεισάγω ὁ τέρψις ὁ Λυκοῦργος ;
libanius.oratio-64 8
οὐ μὴν ἀλλ’ εἰ μέν , ὅπερ ἔφην , τοῖς νόμοις ἐκεῖνος ἰσχυρίζετο μόνοις κατὰ τῶν ὀρχουμένων , ἤνεγκα ἂν οὔπω τοῦτο νομίζων κατη - γορίαν τοῦ πράγματος . πολλὰ γάρ τῶν διαφανῶς πὰρ ἄλλοις τιμωμένων ἐκβέβληται τῆς Σπάρτης ὑπὸ τῶν νόμων , οἷον αἶ τῶν ξένων ὑποδοχαὶ πανταχοῦ καλόν , ἀλλ’ οὐκ ἐκείνοις . τείχει πιστεύειν ἀσφαλές , τοῖς δ’ εἶναι γυμνοῖς ἔννομον . αἱ δὲ ] περι - ουσίαι πολλὰς ηὔξησαν πόλεις καὶ πολλὴ σπουδὴ περὶ τὸ πλουτεῖν Ἕλλησιν ὁμοῦ καὶ βαρβάροις , Λακεδαι - μονιοὺς δὲ | ἐπεπείκεσαν οἱ νόμοι τὴν πενίαν ἰσχυροτέραν εἶναι τῶν χρημάτων .
Lemmas: οὖον μήv ἀλλά εἰμί μέν , ὅσπερ φημί , ὁ νόμος ἐκεῖνος ἰσχυρίζομαι μόνος κατά ὁ ὀρχέομαι , φέρω εἄν οὔπω οὗτος νομίζω κάτειμι - γορίαν ὁ πρᾶγμα . πολύς γάρ ὁ διαφανής παρά ἄλλος τιμάω ἐκβάλλω ὁ Σπάρτη ὑπό ὁ νόμος , οἷος ἀεί ὁ ξένος ὑποδοχή πανταχοῦ καλός , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος . τεῖχος πιστεύω ἀσφαλής , ὁ δέ εἰμί γυμνός ἔννομος . ὁ δέ ] περί - οὐσία πολύς αὐξάνω πόλις καί πολύς σπουδή περί ὁ πλουτέω Ἕλλην ὁμοῦ καί βάρβαρος , Λακεδαι - μονιός δέ | πείθω ὁ νόμος ὁ πενία ἰσχυρός εἰμί ὁ χρῆμα .
libanius.oratio-64 9
μετά τούτων ἡγουμένῳ καὶ τοὺς ὀρχηστάς κωλύεσθαι τῆς Σπάρτης ἐπιβαίνειν οὐκ ἂν εἶχον χαλεπῶς · ἐπεὶ δὲ ὅλως τὸ πρᾶγμα κακίζει καὶ νόσον ὀνομάζει καὶ φθοράν τῶν θεωμένων καὶ προστίθησι τῇ βλασφημίᾳ Σύρους , ἔδοξέ μοι προδοσία τις εἶναι Σύρον ὄντα καὶ αὐτὸν καὶ λέγειν ἴσως δυνάμενον σιγῆσαι καὶ μὴ τοῖς ὑπέρ τοῦ πράγματος λόγοις ἐξελέσθαι καὶ τὸ πᾶν ἔθνος αἰτίας . 10 . Ὅθεν δὲ τὸ πᾶσι παραινεῖν ἀφεὶς Σπαρτιάταις διείλεκται μόνοις , ἴσως οὐ χεῖρον ἐξετάσαι . δοκεῖ τοίνυν μοι τοῖς κατὰ τοῦ πράγματος λόγοις οὐχ ὁρῶν ἐνοῦσαν ἀφθονίαν ἐπὶ τὴν Σπάρτην καταφεύγειν καὶ τὰ πάτρια τῆς Λακεδαίμονος , ἵνα τὴν ἐκείνων σπάνιν τοῖς τῶν ἀκουόντων ἐπαίνοις ἀποκρύψῃ καὶ τὸν λόγον ἀπὸ τῆς ἐκεῖ στενοχωρίας εἰς πεδίον ἐξαγάγῃ Βρασίδας καὶ Λεωνίδας καὶ Λυκούργους καὶ Ἡρακλέας καὶ Διοσ - κούρους ἄνω καὶ κάτω στρέφων , ἐπεὶ καὶ τὸ τοὺς μίμους συνάψαι τοῖς ὀρχησταῖς οὐ μάλα θαρροῦντός ἐστι τῷ κατά τῶν ὀρχηστῶν λόγῳ . τί γὰρ ἔδει τοὺς κεχωρισμένους τοῖς πράγμασιν εἰς μίαν ἄγειν ὑπό - θέσιν ἐξὸν χωρὶς ἑκατέρῳ προσελθόντα χρήσασθαι πρὸς ἐπίδειξιν τῇ τομῆ ;
Lemmas: μετά οὗτος ἡγέομαι καί ὁ ὀρχηστής κωλύω ὁ Σπάρτη ἐπιβαίνω οὐ εἄν ἔχω χαλεπῶς · ἐπεί δέ ὅλως ὁ πρᾶγμα κακίζω καί νόσος ὀνομάζω καί φθορά ὁ θεάομαι καί προστίθημι ὁ βλασφημία Σύρος , δοκέω ἐγώ προδοσία τις εἰμί Σύρος εἰμί καί αὐτός καί λέγω ἴσως δύναμαι σιγάω καί μή ὁ ὑπέρ ὁ πρᾶγμα λόγος ἐξαιρέω καί ὁ πᾶς ἔθνος αἴτιος . 10 . ὅθεν δέ ὁ πᾶς παραινέω ἀφίημι Σπαρτιάτης διαλέγω μόνος , ἴσως οὖον χείρων ἐξετάζω . δοκέω τοίνυν ἐγώ ὁ κατά ὁ πρᾶγμα λόγος οὐ ὁράω ἔνειμι ἀφθονία ἐπί ὁ Σπάρτη καταφεύγω καί ὁ πάτριος ὁ Λακεδαίμων , ἵνα ὁ ἐκεῖνος σπάνις ὁ ὁ ἀκούω ἔπαινος ἀποκρύπτω καί ὁ λόγος ἀπό ὁ ἐκεῖ στενοχωρία εἰς πεδίον ἐξάγω Βρασίδας καί Λεωνίδας καί Λυκούργος καί Ἡρακλέας καί Δῖος - κόρος ἄνω καί κάτω στρέφω , ἐπεί καί ὁ ὁ μῖμος συνάπτω ὁ ὀρχηστής οὖον μάλα θαρσέω εἰμί ὁ κατά ὁ ὀρχηστής λόγος . τίς γάρ ἐσθίω ὁ χωρίζω ὁ πρᾶγμα εἰς εἷς ἄγω ὑπό - θέσις ἔξεστι Χωρὶς ἑκάτερος προσέρχομαι χράω πρός ἐπίδειξις ὁ τομεύς ;
libanius.oratio-64 11
ἀλλ᾿ , οἶμαι , τὸ τοῦ βελτίονος σχήματος ἤλπισε χεῖρον ἀποφανεῖν ἀπὸ τῶν μετιόντων ὃ χεῖρον εἶναι δοκεῖ καὶ τὴν τῶν μίμων δόξαν ἕλξειν ἐπὶ τὴν ὄρχησιν . | ἐγὼ δὲ εἰ μέν τι καὶ τὸ τούτων μέρος ἐπανορθοῖ τὸν βίον , ἐν ὑστέρῳ ζητεῖν οἰήσομαι δεῖν · ὅτι δὲ οὐκ ἔλαθέ με τεχνάζων Ἀριστείδης ἐν τῇ μίξει τῶν ἐπιτηδευμάτων , τοῦτ ἐβουλήθην ἐνδείξασθαι καὶ ἅμα παραινέσαι τοῖς ἀκού - ουσι τῶν ἐκείνου φυλάττεσθαι τὰς ἐπιβουλάς . 12 . Καὶ πρῶτόν γε ἐκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον , εἰ ταῖς ἄλλαις τέχναις μαρτύριον ἀρετῆς συγχωροῦν - τες εἶναι τὸν χρόνον τὴν ὄρχησιν αὐτῷ τούτῳ κο - σμουμένην οὐκ ἀνεξόμεθα . ὡς μὲν οὖν συνεισῆλθε τῷδε τῷ παντὶ καὶ ὧς ἐξ ὅσουπερ οὐρανός , ἐκ τόσου καὶ τοῦτο καὶ ὡς ἡ τῶν ἀστέρων πορεία φυλάττουσα δρόμον ἁρμονίᾳ τινὶ καὶ νόμῳ θείῳ χωροῦντα πάλαι παρὰ τῶν σοφωτάτων ὄρχησις προσείρηται , ταῦτα μὲν αὐτοῖς ἀφίημι τοῖς τὰ μετέωρα φροντισταῖς · | ἀλλ’ ἐκεῖνό γε τίς οὐκ οἶδε τῶν καὶ ὁπωσοῦν εἰς Ἕλληνας τελούντων , ὅτι φησὶν Ἡσίοδος τἀς Μούσας ἐν Ἑλι - κῶνι τὰ ᾄσματα πλαττούσας οὐκ ἀμελεῖν ὀρχήσεως ; καί τε πε.ρὶ κρήνην ἰοειδέα πόσσ’ ἁπαλοῖσιν ὀρχεῦνται τιμῶσαι διά τῆς ὀρχήσεως , οἶμαι , τὴν κρή - νην ἢν ἠξίωσαν αὑταῖς εἶναι λουτρόν .
Lemmas: ἀλλά , οἴομαι , ὁ ὁ ἀγαθός σχῆμα ἐλπίζω χείρων ἀποφαίνω ἀπό ὁ μέτειμι ὅς χείρων εἰμί δοκέω καί ὁ ὁ μῖμος δόξα ἕλκω ἐπί ὁ ὄρχησις . | ἐγώ δέ εἰμί μέν τίς καί ὁ οὗτος μέρος ἐπανορθόω ὁ βίος , ἐν ὕστερος ζητέω οἴομαι δήω · ὅτι δέ οὐ λανθάνω ἐγώ τεχνάζω Ἀριστείδης ἐν ὁ μίξις ὁ ἐπιτήδευμα , οὗτος βούλομαι ἐνδείκνυμι καί ἅμα παραινέω ὁ ἀκέω - εἰμί ὁ ἐκεῖνος φυλάσσω ὁ ἐπιβουλή . 12 . καί πρότερος γε ἐκεῖνος θαυμάζω ἄξιος , εἰμί ὁ ἄλλος τέχνη μαρτύριον ἀρετή συγχωρέω - αἱρέω εἰμί ὁ χρόνος ὁ ὄρχησις αὐτός οὗτος κ - σμόω οὐ ἀνέχω . ὡς μέν οὖν συνεισέρχομαι ὅδε ὁ πᾶς καί ὅς ἐκ ὅσοσπερ οὐρανός , ἐκ τόσος καί οὗτος καί ὡς ὁ ὁ ἀστήρ πορεία φυλάσσω δρόμος ἁρμονία τις καί νόμος θεῖον χωρέω πάλαι παρά ὁ σοφός ὄρχησις προσλέγω , οὗτος μέν αὐτός ἀφίημι ὁ ὁ μετέωρος φροντιστής · | ἀλλά ἐκεῖνος γε τίς οὐ οἶδα ὁ καί ὁπωσοῦν εἰς Ἕλλην τελέω , ὅτι φημί Ἡσίοδος εἰς Μοῦσα ἐν Έλι - κῶνι ὁ ᾆσμα πλάσσω οὐ ἀμελέω ὄρχησις ; καί τε περί κρήνη ἰοειδής πούς ἁπαλός ὀρχέομαι τιμή διά ὁ ὄρχησις , οἴομαι , ὁ Κρής - νη εἄν ἀξιόω ἑαυτοῦ εἰμί λουτρόν .
libanius.oratio-64 13
ὁ δ’ αὖ τοῦ Διονύσου χορὸς οὐδ’ ἄλλοθέν μοι δοκεῖ τέρπειν τὸν θεὸν ἢ διὰ τῶν ὀρχημάτων , καὶ τὸ τῶν Σατύρων ἔργον τοῦτο καὶ τὸ τῶν Πανῶν οὐχ ἕτερον ἀλλὰ σύριγγι χρήσασθαι καὶ ὀρχήσασθαι . τὰς Βάκχας δὲ κἂν ἐγὼ σιωπήσω , προσθήσετε . τοσαύτη δὲ ἄρα κοι - νωνία λόγων τε καὶ ὀρχήσεως , ὥστ’ ἐποίει μὲν ὁ Πίνδαρος , ὠρχεῖτο δὲ ὁ Πάν τὸ ᾆσμα , καὶ τὸν αὐτὸν εὕροιμεν ἂν λόγων τε προστάτην καὶ τεχνίτην ὀρχήσεως .
Lemmas: ὁ δέ αὖος ὁ Διόνυσος χορός οὐδέ ἄλλοθεν ἐγώ δοκέω τέρπω ὁ θεός ἢ διά ὁ ὄρχημα , καί ὁ ὁ Σάτυρος ἔργον οὗτος καί ὁ ὁ Πάν οὐ ἕτερος ἀλλά σῦριγξ χράω καί ὀρχέομαι . ὁ Βάκχη δέ κἀν ἐγώ σιωπάω , προστίθημι . τοσοῦτος δέ ἄρα κέω - Νωνία λόγος τε καί ὄρχησις , ὥστε ποιέω μέν ὁ Πίνδαρος , ὀρχέομαι δέ ὁ Πάν ὁ ᾆσμα , καί ὁ αὐτός εὑρίσκω εἄν λόγος τε προστάτης καί τεχνίτης ὄρχησις .
libanius.oratio-64 14
ἆρ’ οὑν ἢ ταῖς Μούσαις ἂν ἐπῆλθεν ὀρχεῖσθαι περὶ τὴν κρήνην , εἰ τῶν αἰσχρῶν ἔν τι τοῦτο ἣν , ἢ τὸν αὐτοῦ θίασον ὁ Διόνυσος κατὰ νοῦν αὐτῷ ζῆν ἡγεῖτο ζῶντα ἐν ὀρχήσει ἢ τὴν ὄρχησιν ναυτικὴν κατεδέχετο , εἰ πονηρόν τι ἐνεώρα ; τὸν Δία δὲ ἡμῖν μέλλοντα τά αὐτὰ πείσεσθαι τοῖς ἀδελφοῖς οὐχ αὕτη τῶν χειρῶν ἐξήρπασε τοῦ πατρός , ὅτε δὴ περὶ αὐτὸν οἱ Κορύβαντες ὀρχούμενοι τὴν αἴσθησιν ἀφῃ - ροῦντο τὸν Κρόνον ;
Lemmas: ἆρα ἐν ἢ ὁ Μοῦσα εἄν ἐπέρχομαι ὀρχέομαι περί ὁ κρήνη , εἰμί ὁ αἰσχρός ἐν τίς οὗτος ὅς , ἢ ὁ αὐτός θίασος ὁ Διόνυσος κατά νόος αὐτός ζῶ ἡγέομαι ζῶ ἐν ὀρχέομαι ἢ ὁ ὄρχησις ναυτικός καταδέχομαι , εἰμί πονηρός τίς ἐνοράω ; ὁ Ζεύς δέ ἐγώ μέλλω ὁ αὐτός πείθω ὁ ἀδελφός οὐ οὗτος ὁ χείρ ἐξαρπάζω ὁ πατήρ , ὅτε δή περί αὐτός ὁ Κορύβας ὀρχέομαι ὁ αἴσθησις ἁφή - ῥέω ὁ Κρόνος ;
libanius.oratio-64 15
Ὅμηρος δέ τήν τε Ἀχιλλέως ἀσπίδα φησὶν ὑπὸ ὀρχουμένων κοσμεῖσθαι καὶ πάλιν καταλέξας ὕπνον καὶ φιλότητα καὶ μολπὴν καὶ ὀρχηθμὸν ἀμύμονα τὸν ὀρχηθμὸν ὠνόμασεν , ὂν σὺ βιάζῃ ποιῆσαι τῶν αἰσχρῶν . τούς δὲ Φαίακας ὁρῶμεν παρ’ αὐτῷ καὶ ὀρχηστὰς καὶ φιλοξένους . καίτοι εἰ τὸ μὲν φιλαν - θρώπως ἔχειν τοῖς ξένοις τοὺς θεούς ἐστιν αἰδου - μένων , τὸ δ’ ἀρέσκειν πειρᾶσθαι τοῖς θεοῖς δικαιο - συνῆν | ἠσκηκότων , οὐκ ἔστι δὲ ὁμοῦ καὶ δικαίους εἶναι καὶ διεφθάρθαι τοὺς τρόπους , οὐ πάντως οἷς ὀρχήσεως μέλει κακῶς διάκεινται τοὺς τρόπους , ἀλλ’ ἔστιν ὁμοῦ καὶ βελτίστους εἶναι κἀκεῖνο μὴ φεύγειν . 16 . Ἀλλ’ , εἰ δοκεῖ , τοὺς μύθους ἀφέντες καὶ τοὺς ποιητὰς ἐπὶ τὰς εὐνομεῖσθαι δοξάσας Γῶν πόλεων ἔλθωμεν . οὐκοῦν ὁμολογεῖται Κρῆτάς τε νόμοις ὅτι καλλίστοις κεχρῆσθαι καὶ Λακεδαιμονίους εἴτε παρ’ ἐκείνων λαβόντας εἴτε καὶ ἐκ Δελφῶν παρά τοῦ Πυθίου , καθάπερ Κρῆτες παρὰ τοῦ Δῖός διὰ τοῦ Μίνωος . μᾶλλον δέ , εἴτε ὄντως θεοὶ τοὺς νόμους καὶ τούτοις κἀκείνοις ἔδωκαν εἴθ' ἡ τῶν νόμων ἀρετὴ τὴν τῶν θεῶν ἐπεσπάσατο φήμην , καθ’ ἑκάτερον δεῖ κεκρίσθαι τοὺς νόμους ἀρίστους εἶναι .
Lemmas: Ὅμηρος δέ ὁ τε Ἀχιλλεύς ἀσπίς φημί ὑπό ὀρχέομαι κοσμέω καί πάλιν καταλέγω ὕπνος καί φιλότης καί μολπή καί ὀρχηθμός ἀμύμων ὁ ὀρχηθμός ὀνομάζω , εἰμί σύ βιάζω ποιέω ὁ αἰσχρός . ὁ δέ Φαίαξ ὁράω παρά αὐτός καί ὀρχηστής καί φιλόξενος . καίτοι εἰμί ὁ μέν φίλος - τρωπάω ἔχω ὁ ξένος ὁ θεός εἰμί αἰδέομαι - Μένων , ὁ δέ ἀρέσκω πειράω ὁ θεός δικαιο - σύνειμι | ἀσκέω , οὐ εἰμί δέ ὁμοῦ καί Δίκαιος εἰμί καί διαφθείρω ὁ τρόπος , οὖον πάντως ὅς ὄρχησις μέλος κακῶς διάκειμαι ὁ τρόπος , ἀλλά εἰμί ὁμοῦ καί ἀγαθός εἰμί ἐκεῖνος μή φεύγω . 16 . ἀλλά , εἰμί δοκέω , ὁ μῦθος ἀφίημι καί ὁ ποιητής ἐπί ὁ εὐνομέομαι δοξάζω Γῆ πόλις ἔρχομαι . οὐκοῦν ὁμολογέω Κρής τε νόμος ὅτι καλός χράομαι καί Λακεδαιμόνιος εἴτε παρά ἐκεῖνος λαμβάνω εἴτε καί ἐκ Δελφοί παρά ὁ Πύθιος , καθάπερ Κρής παρά ὁ Δῖος διά ὁ Μίνως . μᾶλλον δέ , εἴτε εἰμί θεός ὁ νόμος καί οὗτος ἐκεῖνος δίδωμι ἔτι ὁ ὁ νόμος ἀρετή ὁ ὁ θεός ἐπισπάω φήμη , κατά ἑκάτερος δεῖ κρίνω ὁ νόμος ἀγαθός εἰμί .
libanius.oratio-64 17
φαίνεται τοίνυν παρ’ ἀμφοῖν ἐν πολλῇ τῇ σπουδῇ τὸ ὀρχεῖσθαι καὶ οὐχ ὅσον μὴ κεκωλῦσθαι δεδομένον τοῖς βουλομένοις , ἀλλὰ καὶ ὑπ’ ἀνάγκης τῆς ἐκ τοῦ νόμου γιγνόμενον , ὥστ’ ἴσον ἣν τῷ τὴν τάξιν λιπεῖν τὸ τὴν ὄρχησιν ἐκλιπεῖν . τὸ δὲ μέγιστον , ἐν Λακεδαίμονι γὰρ αἰ μὲν ἄλλαι πράξεις ταῖς ἡλικίαις διῄρηντο , τὸ δὲ ὀρχεῖσθαι διὰ πάντων ἤρχετο καὶ τοῦτο περιειλήφει γέροντάς τε ὁμοῦ καὶ παῖδας καὶ τοὺς ἐν μέσῳ .
Lemmas: φαίνω τοίνυν παρά ἄμφω ἐν πολύς ὁ σπουδή ὁ ὀρχέομαι καί οὐ ὅσος μή κωλύω δίδωμι ὁ βούλομαι , ἀλλά καί ὑπό ἀνάγκη ὁ ἐκ ὁ νόμος γίγνομαι , ὥστε ἴσος ὅς ὁ ὁ τάξις λείπω ὁ ὁ ὄρχησις ἐκλείπω . ὁ δέ μέγας , ἐν Λακεδαίμων γάρ ὁ μέν ἄλλος πρᾶξις ὁ ἡλικία διαιρέω , ὁ δέ ὀρχέομαι διά πᾶς ἄρχω καί οὗτος περιλαμβάνω γέρων τε ὁμοῦ καί παῖς καί ὁ ἐν μέσος .
libanius.oratio-64 18
ὁ δὲ δὴ πόλεων ὅλων ἀξιώτερος εἰς μαρτυρίαν Σωκράτης ὁ σοφώτατος ἀνδρῶν ἀπάντων τῇ ψήφῳ τοῦ θεοῦ καὶ οὗτος μέρος ἡγεῖτο τῶν προσηκόντων αὑτῷ τὴν ὄρχησιν καὶ νῦν μὲν διελέγετο , νῦν δὲ ἐκεῖνο ποιῶν ἐφαίνετο . εἶτα ] ἆρ’ οὖν πρᾶγμα ἀρχαῖον καὶ παρὰ τοῖς οὕτω γενναίοις οὕτω γενναῖον καὶ καλὸν εἶναι δοκοῦν εἰκῆ καὶ ῥᾳδίως ἡμεῖς τῶν φαύλων εἶναι πιστεύσομεν ; 19 . Ἑτέρα γάρ , φησίν , ἥδε πὰρ ἐκείνην ἡ ὄρχησις καὶ οὐκ ἔμεινεν ἐφ’ ὧνπερ πρότερον . τί δέ ; τἄλλα , πρὸς θεῶν , ἔμεινεν | ἐφ’ ὧνπερ πρό - τερον , αἰ οἰκίαι , τά ὅπλα , αἰ νῆες , χαλκευτική , ζωγρα - φία , ῥητορική , μουσική , ποίησις ἀγαλμάτων , τά περὶ ναυτιλίαν ; οὐχ αἱ μὲν πρῶται τῶν οἰκιῶν οὐ διέφερον καλύβης οὐδ’ ὅπερ ἐλέγοντο ἤσαν ; τῆς δὲ ἀσπίδος οὐκ ἣν λαβέσθαι τῇ χειρὶ καὶ μετενεγκεῖν πρὸς τὴν χρείαν ; θάλαττα δὲ τά πρῶτα μὲν οὐκ ἐπλεῖτο , πλεομένη δὲ οὐκ εὐθὺς τριήρεις ἐδέξατο , δεξαμένη δὲ μακρῶν ναυ - τιλιῶν εἶχεν ἀπείρους τοὺς πλέοντας , ὥσθ’ ὑπερενεχθῆ - ναι Δήλου φοβερὸν εἶναι τοῖς Ἕλλησι ;
Lemmas: ὁ δέ δή πόλις ὅλος ἄξιος εἰς μαρτυρία Σωκράτης ὁ σοφός ἀνήρ ἀπαντάω ὁ ψῆφος ὁ θεός καί οὗτος μέρος ἡγέομαι ὁ προσήκω ἑαυτοῦ ὁ ὄρχησις καί νῦν μέν διαλέγω , νῦν δέ ἐκεῖνος ποιέω φαίνω . εἶτα ] ἆρα οὖν πρᾶγμα ἀρχαῖος καί παρά ὁ οὗτος γενναῖος οὗτος γενναῖος καί καλός εἰμί δοκέω εἰκῇ καί ῥᾳδίως ἐγώ ὁ φαῦλος εἰμί πιστεύω ; 19 . ἕτερος γάρ , φημί , ὅδε παρά ἐκεῖνος ὁ ὄρχησις καί οὐ μένω ἐπί ὅσπερ πρότερος . τίς δέ ; ἄλλος , πρός θεός , μένω | ἐπί ὅσπερ πρό - τέρος , ὁ οἰκίον , ὁ ὅπλον , ὁ ναῦς , χαλκευτικός , ζωγρα - Φία , ῥητορικός , μουσικός , ποίησις ἄγαλμα , ὁ περί ναυτιλία ; οὐ ὁ μέν πρῶτος ὁ οἰκίον οὖον διαφέρω καλύβη οὐδέ ὅσπερ λέγω ἀσάω ; ὁ δέ ἀσπίς οὐ ὅς λαμβάνω ὁ χείρ καί μεταφέρω πρός ὁ χρεία ; θάλασσα δέ ὁ πρῶτος μέν οὐ πλέω , πλέω δέ οὐ εὐθύς τριήρης δέχομαι , δέχομαι δέ μακρός ναῦς - τιλιά ἔχω ἤπειρος ὁ πλέω , ὥστε ὑπερφέρω - ναι Δῆλος φοβερός εἰμί ὁ Ἕλλην ;
libanius.oratio-64 20
τί δέ ἡ Γλαύκου τοῦ Χίου τέχνη κατ’ ἀρχάς ἣν ; τί δὲ ἡ Ζεύξιδος οὐ χρόνοις ὕστερον ; πότε δὲ ἔδεισαν ἄν - θρωποι περὶ τῶν ἀγαλμάτων μὴ τοῖν ποδοῖν χρώμενα φύγῃ ; τῶν Δαιδάλου χειρῶν οὗτος ὁ φόβος ἔργον . ὂν ἐκάλυψεν ἐπιγενόμενος Φειδίας μᾶλλον ἢ Δαίδαλος τοὺς πρὸ τοῦ . καὶ μὴν τήν γε μουσικὴν ἀκούομεν μέχρι μὲν Ἀρχιλόχου καὶ τῶν χρόνων ἐκείνων ἀπλῆν τινα καὶ φαύλην εἶναι , χωροῦντος δὲ τοῦ χρόνου πρὸς ἐπίδοσιν ἐλθεῖν .
Lemmas: τίς δέ ὁ Γλαῦκος ὁ Χίος τέχνη κατά ἀρχή ὅς ; τίς δέ ὁ Ζεῦξις οὖον χρόνος ὕστερος ; πότε δέ δείδω ἄν - θρωποι περί ὁ ἄγαλμα μή ὁ πούς χράω φεύγω ; ὁ Δαίδαλος χείρ οὗτος ὁ φόβος ἔργον . εἰμί καλύπτω ἐπιγίγνομαι Φειδίας μᾶλλον ἢ Δαίδαλος ὁ πρό ὁ . καί μήv ὁ γε μουσική ἀκούω μέχρι μέν Ἀρχίλοχος καί ὁ χρόνος ἐκεῖνος ἀπολάω τις καί φαῦλος εἰμί , χωρέω δέ ὁ χρόνος πρός ἐπίδοσις ἔρχομαι .
libanius.oratio-64 21
εἶεν . περὶ δὲ τῆς ῥητορικῆς πῶς σε φῶμεν φρονεῖν ; ἆρ’ ἴσον εἰς λόγους Ἀντιφῶν καὶ Μενεσθεὺς ἐκεῖνος ὁ τὸν Θησέα διώκων ; ἤ πάλιν αὐτὸς οὗτος Ἀντιφῶν καὶ Δημοσθένης ; καὶ μὴν εἰ τὸ πρε - σβύτερον ἄμεινον , φαυλότερος μὲν Δημοσθένης Ἀντι - φῶντος , φαυλότερος δὲ Μενεσθέως ἐκεῖνος . ἀλλ' οὐκ ἂν ὁ Ῥαμνούσιος οὔτε μὴ βελτίων ἐκείνου νομίζεσθαι συγχωρήσειε τούτου τἑ νομίζεσθαι βελτίων οὐκ ἂν ἀξιώσειεν . | οἶδε γάρ τοῦ μὲν κρατῶν καὶ πολύ , τοῦ δὲ ἡττώμενος οὐ μικρῷ .
Lemmas: ἄγω . περί δέ ὁ ῥητορικός πῶς σύ φημί φρονέω ; ἆρα ἴσος εἰς λόγος Ἀντιφῶν καί Μενεσθεύς ἐκεῖνος ὁ ὁ Θησεύς διώκω ; ἤ πάλιν αὐτός οὗτος Ἀντιφῶν καί Δημοσθένης ; καί μήv εἰμί ὁ πρώ - σβυτερος ἀγαθός , φαῦλος μέν Δημοσθένης ἀντι - φῶντος , φαῦλος δέ Μενεσθεύς ἐκεῖνος . ἀλλά οὐ εἄν ὁ Ῥαμνούσιος οὔτε μή ἀγαθός ἐκεῖνος νομίζω συγχωρέω οὗτος ἑ νομίζω ἀγαθός οὐ εἄν ἀξιόω . | οἶδα γάρ ὁ μέν κράτος καί πολύς , ὁ δέ ἡσσάομαι οὖον μικρός .
libanius.oratio-64 22
καὶ μὴν αὐτός γέ που λέγεις οὐ μικροῖς τισιν οὐδ’ ὀλίγοις αὐξῆσαι τὴν τῶν λόγων τέχνην καὶ οὐ φθονῶ γε , μὰ τοὺς θεούς , οὐδ’ ἀλαζονείαν τὸ πρᾶγμα καλῶ , Ἀλλ᾿ ἐκεῖνό γε οὐχὶ δί - καῖον εἷναί φημι τὰς μὲν παρ’ αὐτοῦ προσθήκας φάσκειν λυσιτελῆσαι τοῖς λόγοις καὶ μὴ τὰ πρότερα θαυμάζειν , εἰ δὲ καὶ τὴν ὄρχησιν τοῦτ' αὐτὸ βελτίω κατέστησε , προσθήκη , τὸ μὴ τά πρότερα τετηρῆσθαι δεῖγμα ποιεῖσθαι φαυλότητος . 23 . Ἑτέρως , φής , ὠρχοῦντο οἶ πρότερον . καὶ γὰρ ἐναυμάχουν οὐ παραπλησίως οἶ πρότεροι τοῖς δευτέροις , οἷον Μίνως πρὸς Κᾶρας , Πάρις πρὸς Σιδο - νίους , Ἀχιλλεὺς πρὸς Λεσβίους , Κορίνθιοι πρὸς Κερκυραίους , εἴτε δὴ τὴν παλαιτάτην βούλει ναυμα - Χίαν εἴθ’ ἢν ἠγωνίσαντο περὶ τῆς Ἐπιδάμνου . πῶς οὖν εἶχον ἐκεῖναι ; τῶν μὲν νεῶν οὐ πολὺ τὸ ἔργον ἣν , τοῖς δὲ ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ὁπλίταις οἶ ἀγῶνες ἐκρίνοντο καὶ θάλαττα μὲν ὑπέκειτο , τά δὲ πραττό - μενα τῶν ἐν τῇ γῇ δρωμένων οὐδὲν ἀπεστάτει . πάν - τως δὲ ἀκούεις Θουκυδίδου λέγοντος τῷ παλαιῷ τρόπῳ ἀπειρότερον ἔτι παρεσκευασμένοι καὶ ὡς ἡ ναυμαχία καρτερὰ | τῇ μὲν τέχνῃ οὐχ ὁμοίως , πεζομαχίᾳ δὲ τὸ πλέον προσφερὴς οὖσα .
Lemmas: καί μήv αὐτός γε ποῦ λέγω οὖον μικρός τις οὐδέ ὀλίγος αὐξάνω ὁ ὁ λόγος τέχνη καί οὖον φθονέω γε , μά ὁ θεός , οὐδέ ἀλαζονεία ὁ πρᾶγμα καλέω , ἀλλά ἐκεῖνος γε οὐ Ζεύς - καίω ἵημι φημί ὁ μέν παρά αὐτός προσθήκη φάσκω λυσιτελέω ὁ λόγος καί μή ὁ πρότερος θαυμάζω , εἰμί δέ καί ὁ ὄρχησις οὗτος αὐτός ἀγαθός καθίστημι , προσθήκη , ὁ μή ὁ πρότερος τηρέω δεῖγμα ποιέω φαυλότης . 23 . ἕτερος , φημί , ὀρχέομαι οἶς πρότερος . καί γάρ ναυμαχέω οὖον παραπλήσιος οἶς πρότερος ὁ δύο , οἷος Μίνως πρός Κάρ , Πάρις πρός Σιδο - νίους , Ἀχιλλεύς πρός Λέσβιος , Κορίνθιος πρός Κερκυραῖος , εἴτε δή ὁ παλαιός βούλομαι ναυμα - Χῖος ἔτι εἄν ἀγωνίζομαι περί ὁ Ἐπίδαμνος . πῶς οὖν ἔχω ἐκεῖνος ; ὁ μέν νέος οὖον πολύς ὁ ἔργον ὅς , ὁ δέ ἐπί ὁ κατάστρωμα ὁπλίτης οἶς ἀγών κρίνω καί θάλασσα μέν ὑπόκειμαι , ὁ δέ πρατός - Μένα ὁ ἐν ὁ γῆ δράω οὐδείς ἀποστατέω . πᾶς - ὅς δέ ἀκούω Θουκυδίδης λέγω ὁ παλαιός τρόπος ἤπειρος ἔτι παρασκευάζω καί ὡς ὁ ναυμαχία καρτερός | ὁ μέν τέχνη οὐ ὁμοίως , πεζομαχία δέ ὁ πλέω προσφερής εἰμί .
libanius.oratio-64 24
ἀλλ’ οὐχ ἡ Ναύπακτος ὕστερον τοιαύτην ἀπειρίαν ναυμαχιῶν ἐδέξατο , ὅτε Πελοποννησίων κύκλῳ ταξαμένων Ἀθηναῖοι περιέπλεον κατά μίαν τεταγμένοι καὶ συνῆγον εἰς βραχὺ ψαύοντες ὀλίγου τῶν πολεμίων , ἐμβολῆς δὲ ἐλπίδα μὲν ἀεὶ παρεῖχον , τὸ δὲ ἔργον ἀν - εβάλλοντο τὴν τοῦ πνεύματος περιμένοντες συμμαχίαν . τοιγαροῦν τὸ μὲν κατῄει , οἶ δὲ ἐταράττοντο , τοῖς δὲ ὡραῖον ἣν προσπεσεῖν . καὶ οὕτως εἴκοσι νῆες Ἀθη - ναίων ἑπτά καὶ τετταράκοντα Λακεδαιμονίων ἐνίκων τῆς ἐπιστήμης ἐλεγχούσης τὸ πλῆθος .
Lemmas: ἀλλά οὐ ὁ Ναύπακτος ὕστερος τοιοῦτος ἀπειρία ναυμαχία δέχομαι , ὅτε Πελοποννήσιος κύκλος τάσσω Ἀθηναῖος περιπλέω κατά εἷς τάσσω καί συνάγω εἰς βραχύς ψαύω ὀλίγος ὁ πολέμιος , ἐμβολεύς δέ ἐλπίς μέν ἀεί παρέχω , ὁ δέ ἔργον εἰς - βάλλω ὁ ὁ πνεῦμα περιμένω συμμαχία . τοιγάρ ὁ μέν κατέρχομαι , οἶς δέ ταράσσω , ὁ δέ ὡραῖος ὅς προσπίπτω . καί οὕτως εἴκοσι ναῦς Άθης - νάω ἑπτά καί τεσσαράκοντα Λακεδαιμόνιος νικάω ὁ ἐπιστήμη ἐλέγχω ὁ πλῆθος .
libanius.oratio-64 25
ἐν τοίνυν τῇ δευτέρᾳ ναυμαχίᾳ πολλὰ μὲν τούτων , πολλὰ δὲ ἐκείνων ἔστιν ἐπαινέσαι , μέγιστον δὲ Ἀθηναίων , ὅτι διωκομένη ναῦς Ἀττικὴ Λευκαδίαν διώκουσαν κατέδυσε . χρησαμένη γὰρ ἀντὶ νύσσης ὁλκάδι κατὰ τύχην ἐπ᾽ ἀγκύρας ἡσυχαζούσῃ τὴν μὲν περιέπλευσεν , αὐτὴδ᾽ ἔσχεν ἐμπεσεῖν τῷ τοίχῳ τῆς διωκούσης .
Lemmas: ἐν τοίνυν ὁ δύο ναυμαχία πολύς μέν οὗτος , πολύς δέ ἐκεῖνος εἰμί ἐπαινέω , μέγας δέ Ἀθηναῖος , ὅτι διώκω ναῦς Ἀττική Λευκάδιος διώκω καταδύω . χράω γάρ ἀντί νύσσω ὁλκάς κατά Τύχη ἐπί ἄγκυρα ἡσυχάζω ὁ μέν περιπλέω , αὐτός ἔχω ἐμπίπτω ὁ τοῖχος ὁ διώκω .
libanius.oratio-64 26
εἰ δή τις τότε τοῦ Φορμίωνος λαβόμενος " τί καινοτομεῖς ; " ἔφασκε , " τί ζητεῖς εὐρυχωρίαν ; τί σοι βούλεται ταυτὶ τὰ ὀνόματα , διέκπλοι καὶ ἀναστροφαὶ καὶ ἐμβολαί ; τί τὸ τῶν ἡνιόχων πολύτροπον εἰσάγεις εἰς τὴν θάλατταν ; " οὐκ ἂν εἰπεῖν σοι δοκεῖ ; " τοῦτο γάρ ἐστι ναυμαχεῖν , ὅταν αἱ νῆες τὴν νίκην διδῶσιν , ἀλλ᾽ οὐ τοξόται βάλλοντες ἀπὸ τῶν νεῶν . σὺ δ᾽ ἀντὶ τοῦ συνάχθεσθαι τοῖς ἔμπροσθεν ὅτι μὴ ταύτῃ κατὰ θάλατταν ἐμάχοντο , τοῖς τελείαν παρεχομένοις τὴν ἐπιστήμην ἐγκαλεῖς . " ὁ αὐτὸς τοίνυν ἔστι μοι λόγος καὶ περὶ τοῦ παρόντος . οὐκ ἔστι χείρω τὴν νῦν ὄρχησιν εἶναι τῆς ἔμπροσθεν , εἴ τι παρὰ ταύτην πλέον ἐγένετο , ἀλλ᾽ οὐ ψέγω μὲν ἐκείνην , ὁρῶ δὲ ταύτην ἐπὶ πᾶν τοῦ πράγματος ἥκουσαν .
Lemmas: εἰμί δή τις τότε ὁ Φορμίων λαμβάνω " τίς καινοτομώ ; " φάσκω , " τίς ζητέω εὐρυχωρία ; τίς σύ βούλομαι οὗτος ὁ ὄνομα , διέκπλοος καί ἀναστροφή καί ἐμβολή ; τίς ὁ ὁ Ἡνίοχοι πολύτροπος εἰσάγω εἰς ὁ θάλασσα ; " οὐ εἄν εἶπον σύ δοκέω ; " οὗτος γάρ εἰμί ναυμαχέω , ὅταν ὁ ναῦς ὁ Νίκη δίδωμι , ἀλλά οὖον τοξότης βάλλω ἀπό ὁ νέος . σύ δέ ἀντί ὁ συνάχθομαι ὁ ἔμπροσθεν ὅτι μή οὗτος κατά θάλασσα μάχομαι , ὁ τέλειος παρέχω ὁ ἐπιστήμη ἐγκαλέω . " ὁ αὐτός τοίνυν εἰμί ἐγώ λόγος καί περί ὁ πάρειμι . οὐ εἰμί χείρων ὁ νῦν ὄρχησις εἰμί ὁ ἔμπροσθεν , εἰμί τίς παρά οὗτος πλέω γίγνομαι , ἀλλά οὖον ψέγω μέν ἐκεῖνος , ὁράω δέ οὗτος ἐπί πᾶς ὁ πρᾶγμα ἥκω .
libanius.oratio-64 27
διέστηκε , φησίν , ἥδε ἐκείνης . καλῶς . πότερον τῷ τῶν ὄντων ἀφελεῖν ἢ τῷ τοῖς οὖσιν ἐπιθεῖναι ; εἰ μὲν γὰρ περικόψασα κατήγαγεν εἰς φαῦλον , ἀδικεῖ καὶ εἰκότως ἂν ἐξ ἁπάσης ἐκπίπτοι τῆς γῆς , οὐ μόνον τῆς Λακεδαίμονος · εἰ δὲ πάσῃ σπουδῇ κατεκόσμησε καὶ προὐβίβασεν , ὥσθ᾽ ἥδιστον θεαμάτων γενέσθαι , πόθεν ἁλίσκεται ;
Lemmas: διΐστημι , φημί , ὅδε ἐκεῖνος . καλῶς . πότερος ὁ ὁ εἰμί ἀφαιρέω ἢ ὁ ὁ εἰμί ἐπιτίθημι ; εἰμί μέν γάρ περικόπτω κατάγω εἰς φαῦλος , ἀδικέω καί εἰκότως εἄν ἐκ ἅπας ἐκπίπτω ὁ γῆ , οὖον μόνος ὁ Λακεδαίμων · εἰμί δέ πᾶς σπουδή κατακοσμέω καί προβιβάζω , ὥστε ἡδύς θέαμα γίγνομαι , πόθεν ἁλίσκομαι ;
libanius.oratio-64 28
φέρε γάρ , οὐ κίνησιν τῶν μελῶν σύντονον μετά τινων σχημάτων καὶ ῥυθμῶν τὴν ὄρχησιν εἶναι λέγεις ; οὐκοῦν τὸν μὲν ἀργότερον ἐν τούτοις φαυλότερον ὀρχηστὴν τίθης , τὸν δὲ ὀξύτερον ἀμείνω ; πᾶσα ἀνάγκη . πότερον οὖν οἵδε ἐκείνων ἧττον κινοῦνται ; καὶ τίς ἂν εἰπεῖν τοῦτο τολμήσειεν ; ἀλλὰ τοσούτῳ πλέον , ὅσῳ ἐκεῖνοι τῶν καθημένων . εἶτα τὴν πλεονεξίαν εἰς ἐλάττωμα αὐτοῖς θήσομεν ; καὶ ᾧ κρα - τοῦσι , τούτῳ χείρους εἶναι δόξουσι ; καὶ τοὺς ἃ τῆς ὀρχήσεως ἐστιν ὅτι μάλιστα ποιοῦντας τῶν ἐν τῷ κινεῖσθαι λειπομένων δευτέρους τάξομεν ; οὐκοῦν καὶ τὸν ὀξύτερον δρομέα τοῦ βραδυτέρου δεύτερον καἰ τὸν ἐπιστροφάδην κτείνοντα τούς πολεμίους τοῦ πρὸς ἔνα τινά τῶν ἐναντίων τετραμμένου ;
Lemmas: φέρω γάρ , οὖον κίνησις ὁ μέλος σύντονος μετά τίνω σχῆμα καί ῥυθμός ὁ ὄρχησις εἰμί λέγω ; οὐκοῦν ὁ μέν ἀργός ἐν οὗτος φαῦλος ὀρχηστής τίθημι , ὁ δέ ὀξύς2 ἀγαθός ; πᾶς ἀνάγκη . πότερος οὖν ὅδε ἐκεῖνος κακός κινέω ; καί τίς εἄν εἶπον οὗτος τολμάω ; ἀλλά τοσοῦτος πλέω , ὅσος ἐκεῖνος ὁ κάθημαι . εἶτα ὁ πλεονεξία εἰς ἐλάττωμα αὐτός τίθημι ; καί ὅς Κρής - Τοῦσι , οὗτος χείρων εἰμί δοκέω ; καί ὁ ὁ ὁ ὄρχησις εἰμί ὅτι μάλιστα ποιέω ὁ ἐν ὁ κινέω λείπω δεύτερος τάσσω ; οὐκοῦν καί ὁ ὀξύς2 δρομεύς ὁ βραδύς δύο καίω ὁ ἐπιστροφάδην κτείνω ὁ πολέμιος ὁ πρός νάω τις ὁ ἐναντίος τρέπω ;
libanius.oratio-64 29
κατηγόρει δὴ καὶ τῶν νῦν ἡνιόχων διὰ τὴν πολυπειρίαν καὶ τόλμαν καὶ μηχανὰς καὶ τὸ μηδὲν ὀκνεῖν , οἱ πρὸς τῷ τά αὐτῶν εὐθύνειν ἄρματα καὶ | τοῖς ἀλλοτρίοις ἐπιβάλ - λουσι τὰς χεῖρας τῶν πρὸ τούτων τάχει τῶν ἵππων ὡς τὰ πολλὰ θαρρούντων καὶ οὐκ ἀπείρων μὲν ὄντων τῆς τέχνης , οὐ τοσοῦτον δὲ κεκτημένων . κατηγόρει καὶ Πυρρίχου δείξαντος ὄρχησιν ἔχουσάν τι τῆς πρε - σβυτέρας πλέον καὶ μὴ διδοὺς ἐκείνῳ τῆς προσθήκης ἄδειαν τοὺς ἐπ' ἐκείνῳ δυναμένους εὑρεῖν τι κώλυε .
Lemmas: κατηγορέω δή καί ὁ νῦν Ἡνίοχοι διά ὁ πολυπειρία καί τόλμα καί μηχανή καί ὁ μηδείς ὀκνέω , ὁ πρός ὁ ὁ αὐτός εὐθύνω ἅρμα καί | ὁ ἀλλότριος ἐπιβάλλω - λοῦσις ὁ χείρ ὁ πρό οὗτος τάχος ὁ ἵππος ὡς ὁ πολύς θαρσέω καί οὐ ἤπειρος μέν εἰμί ὁ τέχνη , οὖον τοσοῦτος δέ κτάομαι . κατηγορέω καί Πύρριχος δείκνυμι ὄρχησις ἔχω τίς ὁ πρώ - σβυτέρας πλέω καί μή δίδωμι ἐκεῖνος ὁ προσθήκη ἄδεια ὁ ἐπί ἐκεῖνος δύναμαι εὑρίσκω τίς κωλύω .
libanius.oratio-64 30
ὠρχοῦντο ἑτέρως . πάλαι τοῦτο εὐδοκίμει . νῦν ἐπέδωκεν ἡ κίνησις . τοῦτο κρατείτω . ἢ ταῖς μὲν ἄλλαις τέχναις δώσομεν προβαίνειν κατὰ τὴν εὕρεσιν , ταύτην δέ , εἴ τι σοφώτερον εὗρε , μισήσομεν ; καὶ οὐκ ἀκουσόμεθα τοῦ λέγοντος ὡς ἐν ταῖς τέχναις τά ἐπι - γιγνόμενα κρατεῖ ; 31 . Νὴ Δία , λύμη γάρ πόλεων εἰσικαὶ οἴκων , καὶ ὅστις εἰς αὐτοὺς βλέπει , διόλωλε καὶ τὸ μὴ τούτων ἀπηλλάχθαι κακῶν ἔσχστον . ἡ μὲν κατα - δρομὴ γενναία τοῦ λόγου καὶ τοῖς χειμάρροις ἐοικυῖα πάντα τὰ χείριστα ταῖς τούτων ἀνατιθεῖσα κεφαλαῖς , ἀπόδειξις δὲ ἢ μείζων ἢ ἐλάττων οὐδαμοῦ . εἰ μὲν οὖν ἀρκεῖ καλέσαι κάκίστον καὶ τὸ ῥῆμα τὴν πίστιν ἔχει , τῶν ὀρχηστῶν οὐδὲν μιαρώτερον , ὡς οὐκ ἴσθ’ ὅ τι παραλέλοιπεν ὁ ἀνὴρ τῆς εἰς αὐτοὺς βλασφημίας · εἰ δὲ χωρὶς ἔλεγχός τε καὶ τὸ κακῶς εἰπεῖν , | ἀκη - κόασι μὲν οὗτοι κακῶς , ὅθεν δὲ δεῖ πιστεῦσαι τοῖς εἰρημένοις , οὐκ ἔστιν .
Lemmas: ὀρχέομαι ἑτέρως . πάλαι οὗτος εὐδοκιμέω . νῦν ἐπιδίδωμι ὁ κίνησις . οὗτος κρατέω . ἢ ὁ μέν ἄλλος τέχνη δίδωμι προβαίνω κατά ὁ εὕρεσις , οὗτος δέ , εἰμί τίς σοφός εὑρίσκω , μισέω ; καί οὐ ἀκούω ὁ λέγω ὡς ἐν ὁ τέχνη ὁ ἐπι - γίγνομαι κρατέω ; 31 . νή Ζεύς , λύμη γάρ πόλις εισικη οἶκος , καί ὅστις εἰς αὐτός βλέπω , διόλλυμι καί ὁ μή οὗτος ἀπαλλάσσω κακός ἔχω . ὁ μέν κατά - δρόμος γενναῖος ὁ λόγος καί ὁ χειμάρρους ἔοικα πᾶς ὁ κακός ὁ οὗτος ἀνατίθημι κεφαλή , ἀπόδειξις δέ ἢ μείζων ἢ μικρός οὐδαμοῦ . εἰμί μέν οὖν ἀρκέω καλέω κακός καί ὁ ῥῆμα ὁ πίστις ἔχω , ὁ ὀρχηστής οὐδείς μιαρός , ὡς οὐ εἰμί ὅς τίς παραλείπω ὁ ἀνήρ ὁ εἰς αὐτός βλασφημία · εἰμί δέ Χωρὶς ἔλεγχος τε καί ὁ κακῶς εἶπον , | ἀκή - κοάζω μέν οὗτος κακῶς , ὅθεν δέ δεῖ πιστεύω ὁ εἴρω , οὐ εἰμί .
libanius.oratio-64 32
ἄξιον δὲ καὶ τῶν ῥημάτων αὐτῶν ἀκοῦσαι . οἶμαι γάρ , εἴ τις δύο ποιήσειε μερίδας τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀπάντων κακῶν , τὴν μὲν τῶν τούτοις προσόντων , τὴν δὲ τῶν τοῖς ἄλλοις , μηδαμοῦ τἄλλαἂν εἶναι δόξαι πρὸς ταῦτα . ταυτὶ θυμὸν μὲν ἐμφανίζει πολύν , βέβλαπται δὲ [ καὶ ] ὁ λόγος τῷ θυμῷ . τῆς γὰρ ὑπερβολῆς γενό - μενος , τὸ πρᾶγμα δὲ οὐκ ἐξετάσας ἐξώσθη τοῦ πιθα - νοῦ . τίς γὰρ ἂν συγχωρήσαι τῶν ἄλλων ἀπάντων ὅσα παρ’ ἀνθρώποις τολμᾶται πλείω τὰ τούτων εἶναι καὶ μείζω ; τούτους γὰρ μετά μὲν τῶν ἀρίστων θεῖναι ὧν οἱ μὲν ἐν λόγοις , οἱ δὲ ἐν ἔργοις τὰς αὑτῶν φύσεις ἐπεδείξαντο , οὔτ’ ἴσως εὐσεβὲς οὔθ’ ὅσιον , πάλιν δὲ τῶν πονηροτάτων κακίους ἄγειν οὐδὲ τοῦτο δίκαιον .
Lemmas: ἄξιος δέ καί ὁ ῥῆμα αὐτός ἀκούω . οἴομαι γάρ , εἰμί τις δύο ποιέω μερίς ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀπαντάω κακός , ὁ μέν ὁ οὗτος πρόσειμι , ὁ δέ ὁ ὁ ἄλλος , μηδαμοῦ τἄλλαἂν εἰμί δόξα πρός οὗτος . οὗτος θυμός μέν ἐμφανίζω πολύς , βλάπτω δέ [ καί ] ὁ λόγος ὁ θυμός . ὁ γάρ ὑπερβολή γενο - μένος , ὁ πρᾶγμα δέ οὐ ἐξετάζω ἐξωθέω ὁ πίθη - νόος . τίς γάρ εἄν συγχωρέω ὁ ἄλλος ἀπαντάω ὅσος παρά ἄνθρωπος τολμάω πλείων ὁ οὗτος εἰμί καί μείζων ; οὗτος γάρ μετά μέν ὁ Ἀρίστων τίθημι ὅς ὁ μέν ἐν λόγος , ὁ δέ ἐν ἔργον ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἐπιδείκνυμι , οὔτε ἴσως εὐσεβής οὔτε ὅσιος , πάλιν δέ ὁ πονηρός κακός ἄγω οὐδέ οὗτος Δίκαιος .
libanius.oratio-64 33
ἀλλ’ ἔστιν ὅστις Ἀριστείδῃ πείθεται τὸν ὀρχηστὴν τουτονὶ τὸν τά τῶν θεῶν ἔθη μιμούμενον δεινότερα ποιεῖν τῶν ἀνασπώντων βωμοὺς καὶ συλών - των ἀναθήματα καὶ κατασκαπτόντων ἱερὰ καὶ κατα - καιόντων ἀγάλματα ; τί δέ ; τῶν τὰς αὑτῶν προδιδόν - των πατρίδας ἢ τῶν ἐπὶ φόνοις κατειληφότων τὴν ἐρημίαν ἢ τῶν ἐπὶ τῷ κακουργεῖν πλεόντων τὴν θά - λατταν ἢ τῶν διορυττόντων τάφους ἢ τῶν τὰ δηλη - τήρια κεραννύντων ; ἀλλ’ οἱ πατραλοῖαι μικρὸν πρὸς τούτους ; ἀλλ’ οἶ τά ψευδῆ μαρτυροῦντες ; ἀλλ’ οἱ πεπλασμένα γράμματα κατὰ τοῦ δικαίου γράφοντες ; ἀλλ’ οἱ μητέρας , ἀλλ’ οἶ παῖδας ἀποκτείναντες ; πόθεν ποτὲ ἐπῆλθέ σοι πάντα πονηρὸν | μετριώτερον ὀρχηστοῦ νομίσαι ;
Lemmas: ἀλλά εἰμί ὅστις Ἀριστείδης πείθω ὁ ὀρχηστής οὗτος ὁ ὁ ὁ θεός ἔθος μιμέομαι δεινός ποιέω ὁ ἀνασπάω βωμός καί σύλη - ὁ ἀνάθημα καί κατασκάπτω ἱερόv καί κατά - καίω ἄγαλμα ; τίς δέ ; ὁ ὁ ἑαυτοῦ προδίδωμι - ὁ πατρίς ἢ ὁ ἐπί φόνος καταλαμβάνω ὁ ἐρημία ἢ ὁ ἐπί ὁ κακουργέω πλέω ὁ ἀνταπόλλυμι - λατταν ἢ ὁ διορύσσω τάφος ἢ ὁ ὁ δῆλος - τάρας κεράννυμι ; ἀλλά ὁ πατραλοίας μικρός πρός οὗτος ; ἀλλά οἶς ὁ ψευδής μαρτυρέω ; ἀλλά ὁ πλάσσω γράμμα κατά ὁ Δίκαιος γράφω ; ἀλλά ὁ μήτηρ , ἀλλά οἶς παῖς ἀποκτείνω ; πόθεν ποτέ ἐπέρχομαι σύ πᾶς πονηρός | μέτριος ὀρχηστής νομίζω ;
libanius.oratio-64 34
ὁρᾷς ταυτὶ τὰ δεσμωτήρια ; ταῦτα ἐκ ] τίνων ἐμπέπλησται ; τῶν ἐκεῖνα κακουργούν - των ἢ τῶν ὀρχουμένων ; καίτοι τίνα ἔχει λόγον τὰς πόλεις πὰρ ὧν μὲν ἀδικοῦνται τὰ μείζω , τούτους μὲν ἐᾶν ὀρχεῖσθαι , τοὺς δὲ τὰ μικρὰ λυποῦντας εἰς τὸ δεσμωτήριον ἕλκειν καὶ τοῖς μὲν ἀργύριον συλλέγειν καὶ πορίζειν ἀφορμάς , τοὺς δὲ τἀς ψυχὰς ἀφαιρεῖσθαι καὶ συνθεῖν , ἡνίκα ἂν ἀποτέμνωνται τἀς κεφαλάς ; ἢ πρὸς Δῖός , ὧν μὲν ὑπ’ ἄλλων ἀδικοῦνται καὶ τά κοῦφα ἀφόρητα , τὸ δὲ ἀφόρητον τῇ φύσει κοῦφον ἂν εἴη , ὀρχηστὴς πονηρευόμενος ; ἢ καὶ παιδὸς μὲν οὐκ ἂν ἀνάσχοιτο πατὴρ ἀδικοῦντος , πάσχοντες δὲ κακῶς ὑπὸ τῶν ὀρχηστῶν προσκυνοῦσιν ὥσπερ οἱ Πέρσαι τὸν δεσπότην ;
Lemmas: ὁράω οὗτος ὁ δεσμωτήριον ; οὗτος ἐκ ] τίνω ἐμπίμπλημι ; ὁ ἐκεῖνος κακουργέω - ὁ ἢ ὁ ὀρχέομαι ; καίτοι τίς ἔχω λόγος ὁ πόλις παρά ὅς μέν ἀδικέω ὁ μείζων , οὗτος μέν ἐάω ὀρχέομαι , ὁ δέ ὁ μικρός λυπέω εἰς ὁ δεσμωτήριον ἕλκω καί ὁ μέν ἀργύριον συλλέγω καί πορίζω ἀφορμή , ὁ δέ εἰς ψυχή ἀφαιρέω καί συνθέω , ἡνίκα εἄν ἀποτέμνω εἰς κεφαλή ; ἢ πρός Δῖος , ὅς μέν ὑπό ἄλλος ἀδικέω καί ὁ κοῦφος ἀφόρητος , ὁ δέ ἀφόρητος ὁ φύσις κοῦφος εἄν εἰμί , ὀρχηστής πονηρεύομαι ; ἢ καί παῖς μέν οὐ εἄν ἀνέχω πατήρ ἀδικέω , πάσχω δέ κακῶς ὑπό ὁ ὀρχηστής προσκυνέω ὥσπερ ὁ Πέρσης ὁ δεσπότης ;
libanius.oratio-64 35
πόθεν οὑν οὐ κρίνονται ; πόθεν οὐ κολάζονται πάντας ἀπολιπόντες κακίᾳ ; φράσον . ἀλλ’ οὐκ ἂν ἔχοις . εἰ μή , νὴ Δία γε , τὴν Ἄιδος κυνῆν ἢ τὸν Γύγου δακτύλιον ἔχοντες ἀδικοῦσιν , ὑφ’ ὧν λανθάνουσι . καὶ μὴν οὐ σέ γε λελήθασιν , ὃς οὕτω λαμπρῶς τἀκείνων τραγῳδεῖς , εἰ δὴ τἀκείνων .
Lemmas: πόθεν ἐν οὖον κρίνω ; πόθεν οὖον κολάζω πᾶς ἀπολείπω κακία ; φράζω . ἀλλά οὐ εἄν ἔχω . εἰμί μή , νή Ζεύς γε , ὁ Ἅιδης κυνέη ἢ ὁ Γύγης δακτύλιος ἔχω ἀδικέω , ὑπό ὅς λανθάνω . καί μήv οὖον σός γε λανθάνω , ὅς οὗτος λαμπρῶς τἀκείνων τραγῳδέω , εἰμί δή τἀκείνων .
libanius.oratio-64 36
οἱ δὲ ἄρχοντες οἱ τῶν πόλεων φύλακες ὅταν τοὺς μὲν λῃστὰς πέμπωσιν ἐπὶ τὸ βάραθρον , τοὺς δὲ ὀρχηστὰς ἐν τῷ θεάτρῳ καθήμενοι δωρῶνται , τί σοι δοκοῦσι ποιεῖν ; τέρπεσθαι τοῖς οὐδὲν ἀδικοῦσιν ἢ πονηρίαν τιμᾶν ; καὶ τά αὐτὰ κολάζειν τε καὶ τιμᾶν ; μᾶλλον δὲ τὰ μὲν ἐλάττω κολάζειν τῶν κακῶν , τά δὲ μείζω τιμᾶν , εἴ γε ὀρχησταὶ τῶν λῃστῶν χαλεπώτεροι ; 37 . Αὐτοί τε γάρ , φησίν , αἰσχρῶς βεβιώκασι καὶ | τοὺς θεωμένους προσαπολλύουσιν R III 361 ἐφελκόμενοι πρὸς ἃ μὴ βέλτιον . ἐνταῦθα δοκεῖ μέν τι λέγειν ἐνίοις , τὸ δ’ ἀληθὲς ἀντιφηφίζεται τῷ λόγῳ . διαλέξομαι δὲ περὶ ἑκατέρου χωρίς , ἂν ὃ τὴν ἀρχὴν ᾐτησάμην παρὰ τῶν ἀκροωμένων ὑπάρχῃ μοι , τοῦτο δέ ἐστι μὴ θορυβεῖν . 38 . Ἐκ τίνος γάρ δὴ τοῦ δικαίου φὴς ἅπαντας ὀρχηστὰς ἡταιρηκέναι ; πότερα παρὰ τῶν μάντεων ἀκούσας ἢ ψῆφον ὁρῶν δικαστῶν ἐνηνεγμένην ἢ λαβὼν αὐτοὺς ὁμολογοῦντας ; καὶ μὴν εἰ μέλλει τις ἀναμφισβητήτως ἐν τοῖς ἠδικηκόσι τετάξεσθαι , ταῦτα ἡγήσασθαι δεῖ , γραφήν , μαρτυρίαν , ἀπολογίαν , ἔλεγχον , γνῶσιν , εἰ δὲ μὴ ταῦτα , ὁμολογίαν . οὕτω τὸν δεῖνα προσερεῖς ἀνδροφόνον , οὕτω μοιχόν , οὕτω προδότην . ἄνευ δὲ τούτων ὁ καλῶν ἐλοιδόρησε . πῶς οὖν οὐ δεινὸν ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων τὸν κριθέντα μέν , οὐχ ἁλόντα δὲ καθαρὸν δοκεῖν , οἶς δὲ οὐδὲ ἐπέστη κατή - γορος , τούτους ἐν τοῖς τῶν ἐξεληλεγμένων ὀνείδεσιν εἶναι καὶ τοῖς μὲν ἄλλοις μὴ εἶναι τὴν αἰτίαν βλάβην εἰς δόξαν , τοὺς δὲ μηδὲ αἰτίαν ἐν δικαστηρίῳ λαβόν - τας ἃ τῶν ἑαλωκότων ἐστὶν ὑπομένειν ;
Lemmas: ὁ δέ ἄρχω ὁ ὁ πόλις φύλαξ ὅταν ὁ μέν ληιστής πέμπω ἐπί ὁ βάραθρον , ὁ δέ ὀρχηστής ἐν ὁ θέατρον κάθημαι δωρέω , τίς σύ δοκέω ποιέω ; τέρπω ὁ οὐδείς ἀδικέω ἢ πονηρία τιμάω ; καί ὁ αὐτός κολάζω τε καί τιμάω ; μᾶλλον δέ ὁ μέν μικρός κολάζω ὁ κακός , ὁ δέ μείζων τιμάω , εἰμί γε ὀρχηστής ὁ λῃστής χαλεπός ; 37 . αὐτός τε γάρ , φημί , αἰσχρῶς βιόω καί | ὁ θεάομαι προσαπολύω R III 361 ἐφέλκω πρός ὁ μή ἀγαθός . ἐνταῦθα δοκέω μέν τίς λέγω ἔνιοι , ὁ δέ ἀληθής αντιφηφιζω ὁ λόγος . διαλέγω δέ περί ἑκάτερος χωρίς , εἄν ὅς ὁ ἀρχή αἰτέω παρά ὁ ἀκροάομαι ὑπάρχω ἐγώ , οὗτος δέ εἰμί μή θορυβέω . 38 . ἐκ τίς γάρ δή ὁ Δίκαιος φημί ἅπας ὀρχηστής ἑταιρέω ; πότερος παρά ὁ μάντις ἀκούω ἢ ψῆφος ὁράω δικαστής φέρω ἢ λαμβάνω αὐτός ὁμολογέω ; καί μήv εἰμί μέλλω τις ἀναμφισβήτητος ἐν ὁ ἀδικέω τάσσω , οὗτος ἡγέομαι δεῖ , γραφεύς , μαρτυρία , ἀπολογία , ἔλεγχος , γνῶσις , εἰμί δέ μή οὗτος , ὁμολογία . οὗτος ὁ Δεῖνα προσφωνέω ἀνδροφόνος , οὗτος μοιχός , οὗτος προδότης . ἄνευ δέ οὗτος ὁ καλός λοιδορέω . πῶς οὖν οὖον δεινός ἐπί μέν ὁ ἄλλος ὁ κρίνω μέν , οὐ ἁλίσκομαι δέ καθαρός δοκέω , οἶς δέ οὐδέ ἐφίστημι Κατή - γορός , οὗτος ἐν ὁ ὁ ἐξελέγχω ὄνειδος εἰμί καί ὁ μέν ἄλλος μή εἰμί ὁ αἴτιος βλάβη εἰς δόξα , ὁ δέ μηδέ αἴτιος ἐν δικαστήριον λαμβάνω - ὅς ὁ ὁ ἁλίσκομαι εἰμί ὑπομένω ;
libanius.oratio-64 39
ἄκουε τοί - νυν ἕτερον . εἰσί τινες ἐπ’ οἰκήματος καθήμενοι κακῶς τῇ φύσει κεχρημένοι καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ τά αἴσχιστα πάσχειν προσηγορίαν οὐκ ἀρνούμενοι . τούτοις πλη - γεῖσιν ὑφ’ ὁτουοῦν καί , νὴ Δία γε , συγκοπεῖσιν οὐκ ἔστι δραμεῖν εἰς δικαστήριον οὐδ’ ἀνακραγεῖν οὐδὲ βοῆσαι τοὺς νόμους οὐδὲ δίκην ἀξιῶσαι λαβεῖν . εἰκό - τως . ἐν ᾗ γὰρ ἡμέρᾳ τὴν φύσιν ἠδίκουν , τούτων αὑτοὺς ἀπεστέρουν . ἆρ’ οὖν καὶ τὸν ὀρχηστὴν θαρ - ρῶν πατάξεις καὶ τὴν ἐσθῆτα περιρρήξας ἢ τρώσας τὴν κεφαλὴν κελεύσεις σιγᾶν ; εἴσῃ μὲν οὖν καλῶς ἃ παρὰ τῶν | νόμων ἔχουσιν , ὅταν ἐκεῖνος μὲν τρέχῃ παρὰ τὸν δικαστὴν καὶ λέγειν ἔχῃ , συνοργίζων - ται δὲ τόσοι καὶ τόσοι , κολάζῃ δὲ τὸν ὑβριστὴν ὁ τῆς ψήφου κύριος . τῷ ποτ’ οὖν ἐπαρθεὶς τὴν πορνείαν περιάπτεις τῷ γένει ; 40 . Σὺ δ’ ἰσχυρίζῃ , φησί , πάντας σωφρονεῖν ; <οὔκ,> a ἀλλ’ οὐδὲ πάντας γε πορνεύεσθαι φαίην ἄν . εἰ γὰρ δὴ τὴν κρίσιν ἀπὸ τῶν λεγομένων ποιεῖσθαι προσήκει , περὶ μὲν τῶν , ὡς οὐκ ἐφύλαξαν τὴν ὥραν , λεγόντων ἔστιν ἀκούειν , εἰσὶ δὲ οἳ καὶ μάλα εἰς σω - φροσύνην ἐπαινοῦνται . φασὶ δέ τινα ἐν Παλαιστίνῃ τοσαύτην ἄσκησιν πεποιῆσθαι κοσμιότητος , ὥσθ’ ὑπὸ τῶν ἄκρων ἐν ταῖς πόλεσιν ἐπὶ παῖδας καὶ γυναῖκας εἰσάγεσθαι καὶ μηδαμοῦ δοῦναι χώραν αἰτίᾳ .
Lemmas: ἀκούω ὅς - νυν ἕτερος . εἰμί τις ἐπί οἴκημα κάθημαι κακῶς ὁ φύσις χράομαι καί ὁ ἀπό ὁ ὁ αἰσχρός πάσχω προσηγορία οὐ ἀρνέομαι . οὗτος Πλῆ - γίς ὑπό ὅστις καί , νή Ζεύς γε , συγκόπτω οὐ εἰμί τρέχω εἰς δικαστήριον οὐδέ ἀνακράζω οὐδέ βοάω ὁ νόμος οὐδέ δίκη ἀξιόω λαμβάνω . διαβατάρης - ὅς . ἐν ὅς γάρ ἡμέρα ὁ φύσις ἀδικέω , οὗτος ἑαυτοῦ ἀποστερέω . ἆρα οὖν καί ὁ ὀρχηστής θαρ - ῥόος πατάσσω καί ὁ ἐσθής περιρρήσσω ἢ τιτρώσκω ὁ κεφαλή κελεύω σιγάω ; εἶμι μέν οὖν καλῶς ὁ παρά ὁ | νόμος ἔχω , ὅταν ἐκεῖνος μέν τρέχω παρά ὁ δικαστής καί λέγω ἔχω , συνοργίζομαι - ὁ δέ τόσος καί τόσος , κολάζω δέ ὁ ὑβριστής ὁ ὁ ψῆφος κύριος . ὁ πρός οὖν ἐπαίρω ὁ πορνεία περιάπτω ὁ γένος ; 40 . σύ δέ ἰσχυρίζομαι , φημί , πᾶς σωφρονέω ; <οὔκ,> a ἀλλά οὐδέ πᾶς γε πορνεύω φημί ἄν . εἰμί γάρ δή ὁ κρίσις ἀπό ὁ λέγω ποιέω προσήκω , περί μέν ὁ , ὡς οὐ φυλάσσω ὁ ὥρα , λέγω εἰμί ἀκούω , εἰμί δέ ἕ καί μάλα εἰς σός - φροσύνη ἐπαινέω . φημί δέ τις ἐν Παλαιστίνη τοσοῦτος ἄσκησις ποιέω κοσμιότης , ὥστε ὑπό ὁ ἄκρος ἐν ὁ πόλις ἐπί παῖς καί γυνή εἰσάγω καί μηδαμοῦ δίδωμι χώρα αἴτιος .
libanius.oratio-64 41
καὶ μὴν καὶ τὸν παρ’ ἡμῖν ποτε λάμψαντα τὸν ὁμώνυμον τοῦ παλαιοῦ βουκόλου , παρ’ ᾧ περὶ τοῦ κάλλους ἐκρί - θησαν αἱ θεαί , σοφιστὴς Τύριος , ὃς τῇ γλώττη̣ τὰ τοῦ Ποσειδῶνος ἴσχυε σείων τε καἲ τινάσσων ἅπαντα , τοῦτον οὕτως ἐθρήνησε κείμενον καὶ μεγαλοπρεπὲς ἐντάφιον αὐιῷ τὸν λόγον ἔδωκεν , ὥστ’ οὐκ οἷδ’ ὅ τι ἂν ἐζήτησε μεῖζον , εἰ σοφιστὴν οἰχόμενον ἐτίμα . ὅς γε καὶ τοῦτ’ αὀτὸ προσειπεῖν ἠξίωσε τὸν ὀρχηστήν . πάνυ γάρ αὑτὸν εἴλετο καταρρυπαίνειν ἐν τοῖς ἐγ - κωμίοις τοῦ πόρνου . 42 . Ὁρῶμεν | δήτοι καὶ αὐτοὶ τοὺς πλείονας ἐν τῇ νεότητι φρουρουμένους τοὺς μὲν ὑπὸ μητέρων , τοὺς δὲ ὑπὸ πατέρων , εἰσὶ δὲ οἷς ἀντὶ τούτων ἀδελφοὶ κατέστησαν , καὶ τοὺς περὶ ταῦτα ἐσπουδακότας κατα - ρωμένους τοῖς φύλαξιν . οὐκ ἄρα ταὐτά ὁρῶμεν περὶ τοὺς νέους τῶν ὀρχηστῶν ; οὖς ἀπαλλάττει τῆς τοι - αύτης φυλακῆς ὁ τοὺς κινδύνους παρελθὼν χρόνος . δεδόσθω δὴ τοὺς οὐ φρουρουμένους ὀλισθεῖν . ἀλλ’ οὐχ οἵ γε φροντίδος τετυχηκότες ὠλισθήκασιν . οὐκοῦν ἔστιν ἐν ὀρχήσει ζῶντα σωφρονεῖν .
Lemmas: καί μήv καί ὁ παρά ἐγώ ποτός λάμπω ὁ ὁμώνυμος ὁ παλαιός βουκόλος , παρά ὅς περί ὁ κάλλος κριθή - θημι ὁ θεός , Σοφιστὴς Τύριος , ὅς ὁ γλῶσσα ὁ ὁ Ποσειδῶν ἰσχύω σείω τε καίω τινάσσω ἅπας , οὗτος οὕτως θρηνέω κεῖμαι καί μεγαλοπρεπής ἐντάφιον αὐιῷ ὁ λόγος δίδωμι , ὥστε οὐ οἶδα ὅς τίς εἄν ζητέω μείζων , εἰμί σοφιστής οἴχομαι τιμάω . ὅς γε καί οὗτος ἀετός προσεῖπον ἀξιόω ὁ ὀρχηστής . πάνυ γάρ ἑαυτοῦ εἴλω καταρρυπαίνω ἐν ὁ ἐκ - κώμιον ὁ πόρνος . 42 . ὁράω | δητός καί αὐτός ὁ πλείων ἐν ὁ νεότης φρουρέω ὁ μέν ὑπό μήτηρ , ὁ δέ ὑπό πατήρ , εἰμί δέ ὅς ἀντί οὗτος ἀδελφός καθίστημι , καί ὁ περί οὗτος σπουδάζω κατά - ῥώννυμι ὁ φύλαξ . οὐ ἄρα αὐτός ὁράω περί ὁ νέος ὁ ὀρχηστής ; οὖς ἀπαλλάσσω ὁ ὅς - αὐτός φυλακή ὁ ὁ κίνδυνος παρέρχομαι χρόνος . δίδωμι δή ὁ οὖον φρουρέω ὀλισθάνω . ἀλλά οὐ ὁ γε φροντίς τυγχάνω ὀλισθάνω . οὐκοῦν εἰμί ἐν ὀρχέομαι ζῶ σωφρονέω .
libanius.oratio-64 43
πῶς οὖν ἄπαντες ὀρχησταὶ πόρνοι ; ἕως γὰρ ἂν εἷς ἐν τῇ τέχνῃ φαίνηται σεσωφρονηκώς , οὐδεμίαν ἀνάγκην ἔχει τὸν ὀρχούμενον πεπρακέναι τὴν ὤραν . εἰ μὲν γὰρ ἕν τι καὶ τοῦτο ἦν τῶν συνιστώντων τὴν τέχνην καὶ οὐκ ἣν λαβεῖν ἐκείνην ἄνευ τοῦ τὸ σῶμα καταισχῦναι , κοινὸν ἂν ἣν κατά πάντων τῶν ἐν ὀρχήσει τοὔνειδος . εἰ δ’ ἔστι καὶ σωφρονοῦντα ὀρχηστὴν ἀγαθὸν εἶναι καὶ μᾶλλόν γε ὅσῳπερ ἂν μὴ τὴν γν·ώμην ἀπὸ τῆς σπουδῆς ἐπὶ τὰς ἡδονὰς ἕλκηται , τι τὸ κεχωρισμένον τῆς τέχνης μέρος ἡγούμεθα τῆς τέχνης ; οὐ γὰρ ἄξιον τὰς τῶν μετιόντων πονηρίας ἐγκλήματα ποιεῖσθαι τῶν πραγμάτων . οἶον ἤδη τις φιλοσοφῶν ἥττων ἐγένετο χρημάτων . ἆρ’ οὖν ὑπὸ τῆς φιλοσοφίας εἰς τὸ δοῦλος εἶναι χρημάτων προήχθη ; καὶ μὴν αὕτη γε ἐδίδασκε παντὸς χρυσίου καταφρονεῖν ὁπόσον εστι τε καὶ γίγνε - ται . εἰ δὲ ἡ τῆς φύσεως κακία κρείττων | ἐγέ - νετο τῆς νουθεσίας , ὁ μὲν ἄθλιος , ἡ δὲ ἀρίστη .
Lemmas: πῶς οὖν ἀπάντομαι ὀρχηστής πόρνος ; ἠώς γάρ εἄν εἷς ἐν ὁ τέχνη φαίνω σωφρονέω , οὐδείς ἀνάγκη ἔχω ὁ ὀρχέομαι πέρνημι ὁ ὤρα . εἰμί μέν γάρ εἷς τίς καί οὗτος εἰμί ὁ συνιστάω ὁ τέχνη καί οὐ ὅς λαμβάνω ἐκεῖνος ἄνευ ὁ ὁ σῶμα καταισχύνω , κοινός εἄν ὅς κατά πᾶς ὁ ἐν ὀρχέομαι ὄνειδος . εἰμί δέ εἰμί καί σωφρονέω ὀρχηστής ἀγαθός εἰμί καί μάλα γε ὅσος εἄν μή ὁ γν·ώμην ἀπό ὁ σπουδή ἐπί ὁ ἡδονά ἕλκω , τίς ὁ χωρίζω ὁ τέχνη μέρος ἡγέομαι ὁ τέχνη ; οὖον γάρ ἄξιος ὁ ὁ μέτειμι πονηρία ἔγκλημα ποιέω ὁ πρᾶγμα . οἶος ἤδη τις φιλοσοφέω κακός γίγνομαι χρῆμα . ἆρα οὖν ὑπό ὁ φιλοσοφία εἰς ὁ δοῦλος εἰμί χρῆμα προάγω ; καί μήv οὗτος γε διδάσκω πᾶς χρυσίον καταφρονέω ὁπόσος εἰμί τε καί γίγνε - ὁ . εἰμί δέ ὁ ὁ φύσις κακία ἀγαθός | ἐγώ - Νέτο ὁ νουθεσία , ὁ μέν ἄθλιος , ὁ δέ ἀγαθός .
libanius.oratio-64 44
πά - λῖν τις ἰατρός , ᾧ σώζειν προείρητο παρὰ τῆς τέχνης , ἐξεπίτηδες ἀπήνεγκε τὸν νοσοῦντα . τοῦτ’ οὖν ἰατρικῆς τὸ διαφθείρειν ; οὐ μὰ Δία , ἀλλὰ τὸ σώζειν . ὁ δὲ ἐγένετο κακὸς ἐν τῇ τέχνῃ . τοῦτο δὲ οὐ κακία τῆς τέχνης . οὐδὲ γάρ , εἴ τις ῥητορικὴν μανθάνων ἑται - ῥεῖν εἴλετο οὐδ’ εἴ τις ἡνίοχος ὧν μετέδωκε τῆς ὥρας τοῖς ἐρασταῖς , ὁ μὲν τὴν Ποσειδῶνος δωρεάν , ὁ δὲ τὴν Ἑρμοῦ διαβεβλήκασιν . ἀλλ’ οἱ μὲν κακοδαίμονες , αἰ δὲ τὰς αὑτῶν ἀρετὰς οὐκ ἀπολωλέκασι . καὶ νῦν εἰ ἔδωκέ τις αὑτὸν ὀρχηστὴς τοῖς ὑβρίζειν ἐθέλουσι , κακὸς κακῶς ἀπόλοιτο μετὰ τῶν ἐραστῶν , αὐτὸς μὲν γὰρ οὐ καλῶς περὶ τῶν αὑτοῦ βεβούλευται , τὴν ὄρχη - σιν δὲ κακὸν οὐκ ἔστιν ὅπως ἀπέφηνεν . 45 . Ἔχω δὲ κἀκεῖνο λέγειν ἰσχυρόν , ὥς γε ἐμαυτὸν πείθω . εἰ μὲν ἅπαντες οἱ ζῶντες ἐν ἄλλοις ἐπιτηδεύ - μασι πάντες ἐφεξῆς ἐγένοντο τοῦ Ναρκίσσου ζηλωταὶ καὶ τούς αὑτῶν γονεῖς εὐδαίμονας καὶ τιμίους ἀπέ - δειξαν τῇ σφῶν αὐτῶν σωφροσύνῃ καὶ τὸ τῆς ἀκρα - σίας ἐν τοῖς ὀρχουμένοις ὥριστο , πολλῆς ἀνοίας , μᾶλλον δὲ μανίας τοῖς ἃ προσήκει κακῶς λέγουσιν ἐν - ἀντιοῦσθαι · εἰ δὲ οὐ τέχναις τὸ σωφρονεῖν καὶ μὴ διώρισται , τὸ δὲ τῆς φύσεως ὁποτέρως ἂν ἔχῃ κρατεῖ , τί τὴν ὄρχησιν ἀντὶ τῶν τρόπων μισοῦμεν ;
Lemmas: πᾷ - λίς τις ἰατρός , ὅς σῴζω προλέγω παρά ὁ τέχνη , ἐξεπίτηδες ἀποφέρω ὁ νοσέω . οὗτος οὖν ἰατρικός ὁ διαφθείρω ; οὖον μά Ζεύς , ἀλλά ὁ σῴζω . ὁ δέ γίγνομαι κακός ἐν ὁ τέχνη . οὗτος δέ οὖον κακία ὁ τέχνη . οὐδέ γάρ , εἰμί τις ῥητορική μανθάνω ἔτης - ῥέω εἴλω οὐδέ εἰμί τις ἡνίοχος ὅς μεταδίδωμι ὁ ὥρα ὁ ἐραστής , ὁ μέν ὁ Ποσειδῶν δωρεά , ὁ δέ ὁ Ἑρμῆς διαβάλλω . ἀλλά ὁ μέν κακοδαίμων , ὁ δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή οὐ ἀπόλλυμι . καί νῦν εἰμί δίδωμι τις ἑαυτοῦ ὀρχηστής ὁ ὑβρίζω ἐθέλω , κακός κακῶς ἀπόλλυμι μετά ὁ ἐραστής , αὐτός μέν γάρ οὖον καλῶς περί ὁ αὐτός βουλεύω , ὁ ὀρχέομαι - βρόχος δέ κακός οὐ εἰμί ὅπως ἀποφαίνω . 45 . ἔχω δέ ἐκεῖνος λέγω ἰσχυρός , ὅς γε ἐμαυτοῦ πείθω . εἰμί μέν ἅπας ὁ ζῶ ἐν ἄλλος ἐπιτηδεύω - πῆμα πᾶς ἐφεξῆς γίγνομαι ὁ Νάρκισσος ζηλωτής καί ὁ ἑαυτοῦ γονεύς εὐδαίμων καί τίμιος ἀπό - δείκνυμι ὁ σφεῖς αὐτός σωφροσύνη καί ὁ ὁ ἄκρος - σία ἐν ὁ ὀρχέομαι ὁρίζω , πολύς ἄνοια , μᾶλλον δέ μανία ὁ ὁ προσήκω κακῶς λέγω ἐν - ἀντιόομαι · εἰμί δέ οὖον τέχνη ὁ σωφρονέω καί μή διά-ὁρίζω , ὁ δέ ὁ φύσις ὁπότερος εἄν ἔχω κρατέω , τίς ὁ ὄρχησις ἀντί ὁ τρόπος μισέω ;
libanius.oratio-64 46
ἐγὼ γὰρ καὶ τῇ Πινδάρου ψήφῳ περὶ τῆς φύσεως ἕπομαι κράτιστον αὐτὴν ὁριζομένῃ πανταχοῦ καὶ τῇ γε Εὐρι - πίδου πειθόμενος οὐκ αἰσχύνομαι . τί οὖν Εὐριπίδης | λέγει τῆς Ἑλένης φειδομένης τῶν τριχῶν ἐν ᾧ δεῖ R III 366 τιμῆσαι τῆς ἀδελφῆς τὸν τάφον ; ὦ φύσις , ἐν ἀνθρώποισιν ὡς μέγ’ εἶ κακὸν σωτήριόν τε τοῖς καλῶς κεκτημένοις . παρ’ ἐκείνης , φησίν , ἀνθρώποις ἀρετὴ καὶ κακία . 10
Lemmas: ἐγώ γάρ καί ὁ Πίνδαρος ψῆφος περί ὁ φύσις ἕπω ἀγαθός αὐτός ὁρίζω πανταχοῦ καί ὁ γε σύμμαρτυς - πίδος πείθω οὐ αἰσχύνω . τίς οὖν Εὐριπίδης | λέγω ὁ Ἑλένη φείδομαι ὁ θρίξ ἐν ὅς δεῖ R III 366 τιμάω ὁ ἀδελφός ὁ τάφος ; εἰμί φύσις , ἐν ἄνθρωπος ὡς μέγας εἰμί κακός σωτήριος τε ὁ καλῶς κτάομαι . παρά ἐκεῖνος , φημί , ἄνθρωπος ἀρετή καί κακία . 10
libanius.oratio-64 47
τὸ δέ γε βέβαιον αὐτῆς ἑτέρωθι δηλοῖ λέγων · ὁ μὲν πονηρὸς οὐδὲν ἄλλο πλὴν κακός , ὁ δ’ ἐσθλὸς ἐσθλός , οὗ βούλεται τῆς φύσεως οὐδὲν εἶναι δυνατώτερον οὐδὲ τοσαύτην ἔχειν ἰσχὺν ὥστε τἀκείνης μεθιστάναι , τὴν αὐτὴν τῷ Σοφοκλεῖ φωνὴν ἀφιείς . λέγει γὰρ δή - που κἀκεῖνος · ὅ τι γὰρ φύσις ἀνέρι δῷ , τόδ’ οὔποτ’ ἂν ἐξέλοις . μάτην οὖν προσάγεις τὰς μαθήσεις ὡς μετακινήσων τὴν φύσιν . ὅ τι γὰρ ἐκείνη δέδωκε , τοῦτο πάγιον ἕστηκε καὶ οὐ τοῖς ἔθεσιν εἴκουσιν αἰ φύσεις , ἀλλ’ ἡ τούτων ἰσχὺς ἀνωτέρα τῶν ἐθῶν . τί οὖν ὁ λόγος σημαίνει ; ὁ φύσει σωφροσύνῃ χαίρων οὐκ ἂν ὀρχού - μενος γένοιτο πόρνος . ὁ φύσει ῥέπων εἰς ἀκρασίαν οὐκ ἂν ἀγόμενος εἰς σωφροσύνην ἐπιδοίη .
Lemmas: ὁ δέ γε βέβαιος αὐτός ἑτέρωθι δηλόω λέγω · ὁ μέν πονηρός οὐδείς ἄλλος πλήν κακός , ὁ δέ ἐσθλός ἐσθλός , ὅς βούλομαι ὁ φύσις οὐδείς εἰμί δυνατός οὐδέ τοσοῦτος ἔχω ἰσχύς ὥστε ἐκεῖνος μεθίστημι , ὁ αὐτός ὁ Σοφοκλῆς φωνή ἀφίημι . λέγω γάρ δή - ποῦ ἐκεῖνος · ὅς τίς γάρ φύσις ἀνήρ δίδωμι , ὅδε οὔποτε εἄν ἐξαιρέω . μάτην οὖν προσάγω ὁ μανθάνω ὡς μετακινέω ὁ φύσις . ὅς τίς γάρ ἐκεῖνος δίδωμι , οὗτος πάγιος ἵστημι καί οὖον ὁ ἔθος εἴκω ὁ φύσις , ἀλλά ὁ οὗτος ἰσχύς ἀνώτερος ὁ ἔθος . τίς οὖν ὁ λόγος σημαίνω ; ὁ φύσις σωφροσύνη χαίρω οὐ εἄν ὀρχέομαι - μένος γίγνομαι πόρνος . ὁ φύσις ῥέπω εἰς ἀκράτεια οὐ εἄν ἄγω εἰς σωφροσύνη ἐπιδέω .