libanius.oratio-64 68
πολλάς σοι παρθένους ἔδειξε τὰς Λυκομήδους καὶ παρθένων ἔργα καὶ ὄργανα , τὴν ἠλακάτην , τὸν ἄτρακτον , τὸ ἔριον , τὸν στήμονα , τὴν κρόκην καὶ δὴ καὶ τὸν Ἀχιλλέα μεμίμηται παρ - θένον ὑποκρινόμενον . μὴ δείσῃς . οὐκ ἐνταῦθα στήσει τὴν ὄρχησιν , ἀλλ’ Ὀδυσσεὺς ἐπὶ θύρας ἔρχεται καὶ Διομήδης μετὰ τῆς σάλπιγγος καὶ τὸν ὄντα ἀντὶ τοῦ δοκοῦντος ὁ Πηλέως ἐκφαίνει . κἂν τὸν ἐν Τροίᾳ δέῃ δεῖξαι , κτείνοντα ὄψει τὸν ἥρω καὶ τὴν μελίαν σείοντα καὶ φοβοῦντα καὶ ταράττοντα καὶ τὸν Ἕκτορα σφάτ - τοντα καὶ τὸν νεκρὸν ἕλκοντα καὶ πηδῶντα τῶν πεν - τάθλων μακρότερα . 69 . Τοῦτο δὴ τὸ παρὰ σοὶ κακιζόμενον . ὁ καὶ θαυμάσαι τις ἄν , εἰ ἃ μὲν οἱ πένταθλοι ποιοῦσιν οὐκ ἐκβάλλεις τῆς Ὀλυμπίας , ἃ δὲ τἀκείνων ὑπερβαίνει , τούτων ἀξιοῖς κατηγορεῖν . καὶ ἡ μὲν παροιμία φησὶν ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα θαυμάζουσα τοὺς τῷ πηδήματι παριόντας τὸ μέτρον , σὺ δὲ αὐτὸ τὸ νικᾶν ἐν τῷ πη - δᾶν τοὺς πεντάθλους εἰς αἰτίαν τίθης . καίτοι τί ποτ’ ἂν τοῦδε μεῖζον ἐζήτησας ἐπαινεῖν ὡρμημένος ; τοσοῦ - τόν ἐστι τὸ τῆς ἀληθείας . νικᾷ πολλάκις | συ - κοφαντίαν καὶ τὸν κατήγορον ἄκοντα τοῦ φεύγοντος ἐπαινέτην ποιεῖ . 70 . Ἀλλ’ ἐκεῖσε ἐπάνειμι , ὅτι δι ἑκατέρου τοῦ γένους ἡ μίμησις ἴρχεται , κἂν ἀνθρώπους ὑποδύωνται κἂν θεούς . ὁ γὰρ τὴν Ἤραν καὶ τὴν Ἀφροδίτην δει - κνύων καὶ τὴν Κόρην οὗτος καὶ τὸν Δία καὶ τὸν Ἄρην καὶ τὸν Πλούτωνα δείξει . καὶ εἰ φήσει τις , ὅτι τὰ γάμων μιμεῖται καὶ κῶμον καὶ χορείαν , ἀντακουέτω τὴν τῶν Λαπιθῶν πρὸς Κενταύρους μάχην καὶ τὸν κρατοῦντα τῶν κακούργων Θησέα καὶ τοῦ Ταύρου καὶ τοῦ Μινωταύρου καὶ τὸν μέχρι τῶν χρυσῶν μήλων ἐκτείνοντα τοὺς πόνους Ἡρακλέα . πότερ’ · οὖν , ὅτι μιμοῦνται γυναῖκας , διαφθείρουσι μᾶλλον , ἢ διότι τοὺς ἄνδρας , ὠφελοῦσι τοὺς θέω μένους ; εἰ γάρ , 6ταν μὲν ἐκεῖνα ποιῶσι , τήκουσι τὰς ψυχάς , ὅταν δὲ ταῦτα δεικνύωσιν , ἐγείρουσι τἀς ψυχάς , οὔκουν λυμαίνονται μᾶλλον ἢ βελτίους ἀπεργάζονται ;
Lemmas: πολύς σύ παρθένος δείκνυμι ὁ Λυκομήδης καί παρθένος ἔργον καί ὄργανον , ὁ ἠλακάτη , ὁ ἄτρακτος , ὁ ἔριον , ὁ στήμων , ὁ κρόκη καί δή καί ὁ Ἀχιλλεύς μιμέομαι παρά - θείνω ὑποκρίνομαι . μή δείδω . οὐ ἐνταῦθα ἵστημι ὁ ὄρχησις , ἀλλά Ὀδυσσεύς ἐπί θύρα ἔρχομαι καί Διομήδης μετά ὁ σάλπιγξ καί ὁ εἰμί ἀντί ὁ δοκέω ὁ Πηλεύς ἐκφαίνω . κἀν ὁ ἐν Τροία δήω δείκνυμι , κτείνω ὁράω ὁ ἥρως καί ὁ μελία σείω καί φοβέω καί ταράσσω καί ὁ Ἕκτωρ σφάτος - Τόντα καί ὁ νεκρός ἕλκω καί πηδάω ὁ Πεν - τάθλων μακρός . 69 . οὗτος δή ὁ παρά σύ κακίζω . ὁ καί θαυμάζω τις ἄν , εἰμί ὁ μέν ὁ πένταθλος ποιέω οὐ ἐκβάλλω ὁ Ὀλυμπία , ὁ δέ τἀκείνων ὑπερβαίνω , οὗτος ἀξιόω κατηγορέω . καί ὁ μέν παροιμία φημί ὑπέρ ὁ σκάπτω θαυμάζω ὁ ὁ πήδημα πάρειμι ὁ μέτρον , σύ δέ αὐτός ὁ νικάω ἐν ὁ πῇ - Ποσειδῶν ὁ πένταθλος εἰς αἴτιος τίθημι . καίτοι τίς πρός εἄν ὅδε μείζων ζητέω ἐπαινέω ὁρμάω ; οσὁ - ὁ εἰμί ὁ ὁ ἀλήθεια . νικάω πολλάκις | σῦς - κοφαντίαν καί ὁ κατήγορος ἄκων ὁ φεύγω ἐπαινέτης ποιέω . 70 . ἀλλά ἐκεῖσε ἐπανέρχομαι , ὅτι Ζεύς ἑκάτερος ὁ γένος ὁ μίμησις ἔρχομαι , κἀν ἄνθρωπος ὑποδύω κἀν θεός . ὁ γάρ ὁ ἤρα καί ὁ Ἀφροδίτη δεῖ - κνύω καί ὁ Κόρη οὗτος καί ὁ Ζεύς καί ὁ Ἄρης καί ὁ Πλούτων δείκνυμι . καί εἰμί φημί τις , ὅτι ὁ γάμος μιμέομαι καί κῶμος καί χορεία , ἀντακούω ὁ ὁ Λαπίθης πρός Κένταυρος μάχη καί ὁ κράτος ὁ κακοῦργος Θησεύς καί ὁ Ταῦρος καί ὁ Μινώταυρος καί ὁ μέχρι ὁ χρυσός μῆλον ἐκτείνω ὁ πόνος Ἡρακλῆς . πότερος · οὖν , ὅτι μιμέομαι γυνή , διαφθείρω μᾶλλον , ἢ διότι ὁ ἀνήρ , ὠφελέω ὁ θέω μένος ; εἰμί γάρ , τανή μέν ἐκεῖνος ποιέω , τήκω ὁ Ψυχή , ὅταν δέ οὗτος δείκνυμι , ἐγείρω εἰς Ψυχή , οὔκουν λυμαίνομαι μᾶλλον ἢ ἀγαθός ἀπεργάζομαι ;