ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-64 98
τραγῳδοὺς δὲ ποίει βραχυτέρους γόνατα διατέμνων , ἐπειδήπερ ἐμβάτας ἀναβάντες ἐμηχανήσαντο τοὺς ἄλλους ὑπεραίρειν . τὸν δὲ σαλπιγκτήν σοι λείπεται ζῶντα κατορύττειν , ὡς οὐδὲν αὐτοῦ τοῦ σώματος ἰσομέτρητον τῇ σάλπιγγι , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἅπαν τὸ σῶμα . πολλά δὲ καὶ παρα - λείπω , τόξον , βέλος , ἀκόντιον , δόρυ , σμινύην , ἄρο - τρον , ἃ τοὺς | χρωμένους ἀκρωτηριάσεται τοῦ σοῦ νικῶντος δόγματος . εἰ γὰρ ἐν οἶς ὀργάνων ἄν - θρωποι προσδέονται δεῖ τοσοῦτον ἀποκόπτεσθαι τοῦ σώματος , ὁπόσον ἐστὶ τὸ ὄργανον , οἱ μὲν τὸν Ἱππο - λόχου δέξονται θάνατον , τοὺς δέ , εἰ μὴ μέλλουσι δώσειν δίκην , ἴσους δεῖ τοῖς Ἀλωέως γενέσθαι παισίν , ὥστε καὶ τῶν μηχανημάτων ἃ προσάγουσι τοῖς τείχεσιν εἷναι δίκην λαβεῖν . ὁρᾷς οἷ τὸ πρᾶγμα βαδίζει διὰ τὴν ὀργήν σου τὴν κατὰ τῆς βλαύτης ; 99 . Ἴσως τοίνυν τις ὑπολήψεται · καὶ πῶς , εἴπερ ἡγῇ τὸ πρᾶγμα καθαρεύειν βλάβης , αὐτός τε ἀπέχῃ τούς τε νέους κωλύεις ; ὅτι τὸ μὲν ἐμόν , ὦ βέλτιστε , τοιοῦτόν ἐστιν , ὥστε μόλις εἰς τὰ ἀναγκαῖα σχολῆς ἀπολαύειν . ὁ γὰρ Ἑρμῆς ἐπιὼν ἀποσπᾷ καὶ τραπέζης καὶ λουτρῶν καὶ δεῖ πάσας ἀφελόντα τὰς ἔξωθεν ἡδονὰς προσηλῶσθαι τοῖς λόγοις . ὅθεν δὴ καὶ τοῖς πολλοῖς δύσκολος εἶναι δοκῶ οἷα δὴ τὴν ἀνάγκην ἤ με καθείρξασα ἔχει μὴ προσενθυμουμένοις . ἐγὼ δὲ καὶ τῆς ὑγιείας προδότης γεγένημαι τῇ περὶ τοὺς πόνους ἀπληστίᾳ , καὶ νουθεσίαις οἰκείων καὶ φίλων οὐδὲν ἐνδιδοὺς παραπαίειν δοκῶ . πῶς οὖν ἔμελλον καταλήψεσθαι θέαν καὶ καλοῦσιν ὀρχησταῖς ὑπακούσεσθαι τοιούτοις οἴκοι δεδεμένος παιδικοῖς ;
Lemmas: τραγῳδός δέ ποιέω βραχύς γόνυ διατέμνω , ἐπεί ἐμβάτη ἀναβαίνω μηχανάομαι ὁ ἄλλος ὑπεραίρω . ὁ δέ σαλπιγκτής σύ λείπω ζῶ κατορύσσω , ὡς οὐδείς αὐτός ὁ σῶμα ἰσομέτρητος ὁ σάλπιγξ , μᾶλλον δέ οὐδέ ἅπας ὁ σῶμα . πολύς δέ καί παρά - λείπω , τόξον , βέλος , ἀκόντιον , δόρυ , σμινύη , Άρο - τρος , ὁ ὁ | χράω ἀκρωτηριάζω ὁ σύ Νίκη δόγμα . εἰμί γάρ ἐν οἶς ὄργανον ἄν - θρωποι προσδέω δεῖ τοσοῦτος ἀποκόπτω ὁ σῶμα , ὁπόσος εἰμί ὁ ὄργανον , ὁ μέν ὁ ίππος - λόχος δέχομαι θάνατος , ὁ δέ , εἰμί μή μέλλω δίδωμι δίκη , ἴσος δεῖ ὁ Ἀλωεύς γίγνομαι παῖς , ὥστε καί ὁ μηχάνημα ὁ προσάγω ὁ τεῖχος ἵημι δίκη λαμβάνω . ὁράω οἷ ὁ πρᾶγμα βαδίζω διά ὁ ὀργή σύ ὁ κατά ὁ βλαύτη ; 99 . ἴσος τοίνυν τις ὑπολαμβάνω · καί πῶς , εἴπερ ἡγέομαι ὁ πρᾶγμα καθαρεύω βλάβη , αὐτός τε ἀπέχω ὁ τε νέος κωλύω ; ὅτι ὁ μέν ἐμός , εἰμί ἀγαθός , τοιοῦτος εἰμί , ὥστε μόλις εἰς ὁ ἀναγκαῖος σχολή ἀπολαύω . ὁ γάρ Ἑρμῆς ἐπέρχομαι ἀποσπάω καί τράπεζα καί λουτρόν καί δεῖ πᾶς ἀφαιρέω ὁ ἔξωθεν ἡδονά προσηλόω ὁ λόγος . ὅθεν δή καί ὁ πολύς δύσκολος εἰμί δοκέω οἷος δή ὁ ἀνάγκη ἤ ἐγώ κατείργω ἔχω μή προσενθυμέομαι . ἐγώ δέ καί ὁ ὑγίεια προδότης γίγνομαι ὁ περί ὁ πόνος ἀπληστία , καί νουθεσία οἰκέω καί Φίλων οὐδείς ἐνδίδωμι παραπαίω δοκέω . πῶς οὖν μέλλω καταλαμβάνω θέα καί καλέω ὀρχηστής ὑπακούω τοιοῦτος οἴκοι δήω παιδικός ;
libanius.oratio-64 100
νέῳ δὲ ὀρχηστὴν Ι ἐξέσται μὲν θεωρεῖν , νῦν δὲ οὐκ ἔξεστι , καὶ περὶ ὁ σπουδάζων ὕστερον οὐκ ἀδικήσει , τούτου νῦν ἐχόμενος οὐκ εὖ φρονήσει . διὰ τί ; ἐκ Δελφῶν ἡ συμβουλή σοι φοιτᾷ τὸν καιρὸν ἐπαινοῦσα . τίνος οὖν ὁ παρὼν καιρός ; πόνων καὶ τοῦ μαθεῖν . τίνος δὲ ὁ μετὰ ταῦτα ; σπουδαίων ὁμοῦ καὶ τερπνῶν . ὁ τοίνυν ἐπειγόμενος παραβαίνει μέν τὸν νόμον τῇ σπουδῇ , ζημιοῦται δὲ τῷ παρακαίρῳ .
Lemmas: νέος δέ ὀρχηστής Ι ἔξεστι μέν θεωρέω , νῦν δέ οὐ ἔξεστι , καί περί ὁ σπουδάζω ὕστερος οὐ ἀδικέω , οὗτος νῦν ἔχω οὐ εὕω φρόνησις . διά τίς ; ἐκ Δελφοί ὁ συμβουλή σύ φοιτάω ὁ καιρός ἐπαινέω . τίς οὖν ὁ πάρειμι καιρός ; πόνος καί ὁ μανθάνω . τίς δέ ὁ μετά οὗτος ; σπουδαῖος ὁμοῦ καί τερπνός . ὁ τοίνυν ἐπείγω παραβαίνω μέν ὁ νόμος ὁ σπουδή , ζημιόω δέ ὁ παράκαιρος .
libanius.oratio-64 101
οὐ δὴ τῆς ὀρχήσεως ἐστι κακία τῶν καιρῶν ἡ φυλακή . καὶ γὰρ τὰς τῶν ἵππων ἁμίλλας , αἷς οὐδαμοῦ μέμφῃ , βλαβερὸν ἡγοῦμαι τοῖς νέοις , εἰ μεταφέροιεν ἑαυτοὺς ἐπ’ αὐτὰς ἀπὸ τῶν λόγων . καὶ γὰρ τὸ πο - λιτεύεσθαι καὶ γαμεῖν καὶ καλὰ καὶ δίκαια καὶ πό - λεσιν ἀσφάλεια μεγίστη καὶ σωτηρία , ἀλλ’ ἐὰν οἷς οὔπω ταῦτα προσήκει καὶ γαμῶσι καὶ πολιτεύωνται καὶ μὴ συνᾴδῃ τὰ γιγνόμενα τῷ χρόνῳ , τὸ φύσει καλὸν τοῦ καιροῦ στερηθὲν οὐ τοιοῦτον ἀπέβη . τῶν λόγων ὁ νέος ἔστω νῦν ὥσπερ ὁ πλέων τῆς θαλάττης , ἐπειδὰν δὲ λιμένος ἀμφότεροι λάβωνται , τότε τοῖς ἑκατέρων ἐμπόροις ὑπάρξει τοῖς ἀπὸ τῆς σκηνῆς χα - ρίσασθαι τῇ γνώμῃ . ὁ δὲ τὸ μὴ τοῖς νέοις δεδόσθαι θεωρεῖν κατὰ τῆς ὀρχήσεως λαμβάνων παραπλήσιον ποιεῖ τῷ κακίζοντι τὴν ὄρχησιν , ὅτι τοῖς τὰ πελάγη διαβάλλουσιν οὐκ ἔστι θεωρεῖν ἐν τῷ πλεῖν . 102 . Οἷς μὲν | οὖν εἶχον αὐτὸς ἐξελέσθαι τῆς συκοφαντίας τὸ πρᾶγμα , ταῦτά ἐστι , γένοιτο δ’ ἂν ἴσως καὶ μείζων βοήθεια τοῖς ὀρχησταῖς ἀπὸ βελτίονος ῥήτορος · αἰσχυνοίμην δ’ ἄν , εἰ ψόγου πόρρω κατα - στήσας τὴν ὄρχησιν μὴ καὶ τῷ τῆς εὐφημίας μέρει προσήχκουσαν ἐπιδείξαιμι . 103 . Πρῶτον μὲν οὖν οὐ παντός ἐστι σώματος ὑποδέξασθαι τὸ πρᾶγμα , ἀλλ’ ὥσπερ ἐπὶ σκυλάκων καὶ πώλων καὶ τῶν εἰς ἀθλητὰς μελλόντων τελεῖν οἱ τούτων ἕκαστον δεινοί γε ἰδεῖν δοκιμασίαν προσά - γοντες τὰ μὲν ἐγκρίνουσιν ὅσα τῷ τύπῳ τῶν σωμάτων μηνύει τὴν ἐπὶ τῶν πράξεων ἀρετήν , τὰ δ’ οὐκ ἀρκέ - σοντα τοῖς ἔργοις ἀπορρίπτουσιν , οὕτω δεῖ καὶ τὸν παῖδα δηλοῦν , ὡς ὕψους μὲν ἐφίξεται μετρίου , πολυ - σαρκίας δὲ οὐχ ἅψεται . δεῖ δὲ αὐτῷ καὶ αὐχένος ὀρ - θοῦ καὶ βλέμματος οὐχ ὑπτίου καὶ δακτύλων εὖ πεφυκότων καὶ ὅλως κάλλους , ὃ πλεῖστον ἐν τοῖς τῶν θεῶν πράγμασι , μάλιστα δὴ μεταληπτέον ὀρχηστῇ .
Lemmas: οὖον δή ὁ ὄρχησις εἰμί κακία ὁ καιρός ὁ φυλακή . καί γάρ ὁ ὁ ἵππος ἅμιλλα , ὅς οὐδαμοῦ μέμφομαι , βλαβερός ἡγέομαι ὁ νέος , εἰμί μεταφέρω ἑαυτοῦ ἐπί αὐτός ἀπό ὁ λόγος . καί γάρ ὁ ἀπό - λιτεύω καί γαμέω καί καλός καί Δίκαιος καί πό - λέσι ἀσφάλεια μέγας καί σωτηρία , ἀλλά ἐάν ὅς οὔπω οὗτος προσήκω καί γαμέω καί πολιτεύω καί μή συνᾴδω ὁ γίγνομαι ὁ χρόνος , ὁ φύσις καλός ὁ καιρός στερέω οὖον τοιοῦτος ἀποβαίνω . ὁ λόγος ὁ νέος ἵστημι νῦν ὥσπερ ὁ πλέω ὁ θάλασσα , ἐπειδάν δέ λιμήν ἀμφότερος λαμβάνω , τότε ὁ ἑκάτερος ἔμπορος ὑπάρχω ὁ ἀπό ὁ σκηνή χάω - ρισαω ὁ γνώμη . ὁ δέ ὁ μή ὁ νέος δίδωμι θεωρέω κατά ὁ ὄρχησις λαμβάνω παραπλήσιος ποιέω ὁ κακίζω ὁ ὄρχησις , ὅτι ὁ ὁ πέλαγος διαβάλλω οὐ εἰμί θεωρέω ἐν ὁ πλέω . 102 . οἷς μέν | οὖν ἔχω αὐτός ἐξαιρέω ὁ συκοφαντία ὁ πρᾶγμα , οὗτος εἰμί , γίγνομαι δέ εἄν ἴσως καί μείζων βοήθεια ὁ ὀρχηστής ἀπό ἀγαθός ῥήτωρ · αἰσχύνω δέ ἄν , εἰμί ψόγος πόρρω κατά - ἵστημι ὁ ὄρχησις μή καί ὁ ὁ Εὐφημία μέρος προσέχω ἐπιδείκνυμι . 103 . Πρῶτος μέν οὖν οὖον πᾶς εἰμί σῶμα ὑποδείκνυμι ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὥσπερ ἐπί σκύλαξ καί πῶλος καί ὁ εἰς ἀθλητής μέλλω τελέω ὁ οὗτος ἕκαστος δεινός γε ὁράω δοκιμασία προσάγω - γοντες ὁ μέν ἐγκρίνω ὅσος ὁ τύπος ὁ σῶμα μηνύω ὁ ἐπί ὁ πρᾶξις ἀρετή , ὁ δέ οὐ ἄρξ - σω ὁ ἔργον ἀπορρίπτω , οὗτος δεῖ καί ὁ παῖς δηλόω , ὡς ὕψος μέν ἐφικνέομαι μέτριος , πολύς - σαρκίας δέ οὐ ἅπτω . δεῖ δέ αὐτός καί αὐχήν Ὅρ - τίθημι καί βλέμμα οὐ ὕπτιος καί δάκτυλος εὕω φύζω καί ὅλως κάλλος , ὅς πλεῖστος ἐν ὁ ὁ θεός πρᾶγμα , μάλιστα δή μεταληπτέον ὀρχηστής .
libanius.oratio-64 104
παραλαβὼν δὲ αὐτὸν ὁ παιδοτρίβης εἰς πλείους καὶ θαυμασιωτέρας καμπὰς ἤ τὸν παλαιστὴν περιάξει ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀνάγων ὑπὲρ τῶν νώτων τὼ πόδε καὶ πρός γε ἔτι προκύπτειν τοῦ προσώπου καταναγκά - ξων , ὥστε τὰς πτέρνας τοῖς ἀγκῶσι πελάζειν . ἐπειδὰν δὲ ἐργάσηται τὸ σῶμα κύκλον , ὥσπερ τινὰ λύγον , κινεῖ πρὸς δρόμον οἷα τροχόν , τὸ δὲ θεῖ . καὶ τοῖς μέλεσιν ὁ δρόμος οὐ γίνεται βλάβη . πάλαι γὰρ δὴ πεπαίδευται τούτων ἕκαστον ὑγρὸν εἷναι μικροῦ διοι - κίζοντος ἀπ’ ἀλλήλων τοῦ παιδοτρίβου τὰ μέλη καὶ τὰς συμβολάς τηροῦντός τε αὐτοῖς | ὁμοῦ καὶ διιστάντος , ὥστε καὶ χεῖρας καὶ πόδας ὅποι τις ἂν ἄγῃ τοῦ λοιποῦ σώματος ἀκολουθεῖν , ὥσπερ , οἶμαι , κηροῦ φύσιν .
Lemmas: παραλαμβάνω δέ αὐτός ὁ παιδοτρίβης εἰς πλείων καί θαυμάσιος καμπή ἤ ὁ παλαιστής περιάγω ἐπί ὁ κεφαλή ἀνάγω ὑπέρ ὁ νῶτον ὁ πούς καί πρός γε ἔτι προκύπτω ὁ πρόσωπον κατανάγκη - ξέω , ὥστε ὁ πτέρνη ὁ ἀγκών πελάζω . ἐπειδάν δέ ἐργάζομαι ὁ σῶμα κύκλος , ὥσπερ τις λύγος , κινέω πρός δρόμος οἷος τροχός , ὁ δέ θέω . καί ὁ μέλος ὁ δρόμος οὖον γίγνομαι βλάβη . πάλαι γάρ δή παιδεύω οὗτος ἕκαστος ὑγρός ἵημι μικρός δῖος - κίζων ἀπό ἀλλήλων ὁ παιδοτρίβης ὁ μέλος καί ὁ συμβολή τηρών τε αὐτός | ὁμοῦ καί διίστημι , ὥστε καί χείρ καί πούς ὅποι τις εἄν ἄγω ὁ λοιπός σῶμα ἀκολουθέω , ὥσπερ , οἴομαι , κῆρ φύσις .
libanius.oratio-64 105
τοιοῦτον μὲν ὁ γυμναστὴς τῷ δι - δασκάλῳ παρασκευάσει τὸ σῶμα , λαβὼν δὲ ἐκεῖνος εὐπειθῆ τῶν μελῶν τὴν ἁρμονίαν εἰς ἅπαντος σχήματος καταστήσει μίμησιν . μόχθος δὲ ἀμφοῖν οὐ μικρός , τοῦ μέν , ὅπως ὑφηγήσαιτο , τοῦ δέ , ὅπως εἰσδέξαιτο . καὶ τοῦ χρόνου τὸ μὲν τὰς μελέτας ἔχει , τὸ δὲ τῶν μελετηθέντων ἔννοιαν . δεῖ γὰρ καὶ τοῦ κινεῖσθαι πε - παυμένον φυλάττειν ἐν τῇ ψυχῇ τὰ πεπονημένα . ὥστε καὶ οὗτοι σαφῶς ἴσασιν , ὅτι τῶν πόνων πωλοῦσιν ἅπαντα οἱ θεοὶ τἀγαθά .
Lemmas: τοιοῦτος μέν ὁ γυμναστής ὁ Ζεύς - δάσκαλος παρασκευάζω ὁ σῶμα , λαμβάνω δέ ἐκεῖνος εὐπειθής ὁ μέλος ὁ ἁρμονία εἰς ἅπας σχῆμα καθίστημι μίμησις . μόχθος δέ ἄμφω οὖον μικρός , ὁ μέν , ὅπως ὑφηγέομαι , ὁ δέ , ὅπως εἰσδέχομαι . καί ὁ χρόνος ὁ μέν ὁ μελέτη ἔχω , ὁ δέ ὁ μελετάω ἔννοια . δεῖ γάρ καί ὁ κινέω μετά - παύω φυλάσσω ἐν ὁ Ψυχή ὁ πονέομαι . ὥστε καί οὗτος σαφῶς οἶδα , ὅτι ὁ πόνος πωλέω ἅπας ὁ θεός τἀγαθά .
libanius.oratio-64 106
ὥσπερ γὰρ οἷς ἔρως συλλέξασθαι λόγους , τούτοις μέγιστον εἰς τὴν ἐπι - θυμίαν ἐφόδιον οἱ πόνοι καὶ οὐκ ἔστιν ὁμοῦ τό τε σῶμα παχύνειν καὶ τὴν ψυχὴν θεραπεύειν , οὕτως οὐκ ἔστιν ὄρχησιν καὶ πλησμονὴν συνελθεῖν , ἀλλ’ ἀνάγκη τὸν θατέρου γλιχόμενον ἀφεστάναι θατέρου . ὥστε ἢν ἐπιστὰς ὀρχηστῇ δειπνοῦντι τοῦτον ἴδῃς ὑπερεσθίοντα , ψηφίζου τὸν ἄνδρα μὴ πολὺ βελτίω τῶν λίθων εἷναι · τὴν γὰρ τέχνην ὑπὸ τῆς τρυφῆς ἀπολωλεκέναι .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ὅς Ἔρως συλλέγω λόγος , οὗτος μέγας εἰς ὁ ἐπι - θυμιάω ἐφόδιον ὁ πόνος καί οὐ εἰμί ὁμοῦ ὁ τε σῶμα παχύνω καί ὁ ψυχή θεραπεύω , οὕτως οὐ εἰμί ὄρχησις καί πλησμονή συνέρχομαι , ἀλλά ἀνάγκη ὁ θατέρου γλίχομαι ἀφίστημι θατέρου . ὥστε εἄν ἐφίστημι ὀρχηστής δειπνέω οὗτος ὁράω ὑπερεσθίω , ψηφίζω ὁ ἀνήρ μή πολύς ἀγαθός ὁ λίθος ἵημι · ὁ γάρ τέχνη ὑπό ὁ τρυφή ἀπόλλυμι .
libanius.oratio-64 107
καὶ μᾶλλον ἄν τις εὖροι λόγους σπουδαίους μετ’ οἴνου συντεθέντας ἢ σωθεῖσαν ὄρχησιν ἐν σώματι μὴ τῆς γαστρὸς κολαζομένης . οὔτε γὰρ λαβεῖν ἔστι τὸ πρᾶγμα τὴν ἀρχὴν ἤ δι’ ἐγκρατείας καὶ λαβόντι τοῦτ’ αὐτὸ τῶν κτηθέντων φυλακτήριον . ὡς ὅστις αὑτὸν ἐπαφὴν τραπέζαις , εἰς μόλυβδον ἀντὶ πτηνοῦ μεταβέβληκεν . εἰ οὖν ἐν πλησμονῇ | μέν Κύπρις , ἐν πεινῶντι δὲ οὔ , πόρρω τῶν ἀφροδισίων οἱ πλησίον ἀκριβοῦς ὀρχήσεως καὶ παράδειγμα ταύτῃ γε χρηστοῦ τινος , οὐκ ἐπιζημίου . τοιαύτη μὲν εἴσοδος εἰς τὴν τέχνην καὶ φρουρὰ τῆς τέχνης τοῖς ἀσελγέσι καὶ φθόροις , ὡς ἂν τις εὖ φαίη , παντελῶς ἄβατος . 108 . Οὐ μὴν ἔστιν εἰπεῖν , ὧς ταλαιπωροῦνται μέν , εἰς ἄχρηστον δὲ τοῖς δήμοις , ἀλλά μοι δοκεῖ πάντων εἷναι χρησιμώτατον ὡς ἐν τοῖς παροῦσι . σκόπει δέ . ἐγὼ νομίζω τούς ποιητὰς ἐν δόξῃ καὶ θαύματι καὶ λόγῳ καὶ πᾶσι γέρασιν εὐθύς τε ἐξ ἀρχῆς γενέσθαι καὶ νῦν ἔτι καθεστάναι , οὐχ ὅτι τῶν ἔργων τοὺς ἀν - θρώπους ἀπάγοντες ἐν τῇ τῶν ἐπῶν ἀκροάσει καταν - ήλισκον τὸν χρόνον τηνάλλως ᾄδοντες , ἀλλ’ ὅτι μνή - μῃ παλαιῶν ἔργων ἐπαίδευον τοὺς συλλόγους κατὰ τῶν πρὸ τοῦ γεγενημένων οὐκ ἐῶντες ἰσχύσαι τὴν λήθην ὑπὲρ τῶν ἔτι ζώντων .
Lemmas: καί μᾶλλον ἄν τις ἐύρρους λόγος σπουδαῖος μετά οἶνος συντίθημι ἢ σῴζω ὄρχησις ἐν σῶμα μή ὁ γαστήρ κολάζω . οὔτε γάρ λαμβάνω εἰμί ὁ πρᾶγμα ὁ ἀρχή ἤ διά ἐγκράτεια καί λαμβάνω οὗτος αὐτός ὁ κτάομαι φυλακτήριον . ὡς ὅστις ἑαυτοῦ ἐπαφή τράπεζα , εἰς μόλυβδος ἀντί πτηνός μεταβάλλω . εἰμί οὖν ἐν πλησμονή | μέν Κύπρις , ἐν πεινάω δέ οὖον , πόρρω ὁ Ἀφροδίσιος ὁ πλησίος ἀκριβής ὄρχησις καί παράδειγμα οὗτος γε χρηστός τις , οὐ ἐπιζήμιος . τοιοῦτος μέν εἴσοδος εἰς ὁ τέχνη καί φρουρά ὁ τέχνη ὁ ἀσελγής καί φθόρος , ὡς εἄν τις εὕω φημί , παντελῶς ἄβατος . 108 . οὖον μήv εἰμί εἶπον , ὅς ταλαιπωρέω μέν , εἰς ἄχρηστος δέ ὁ δῆμος , ἀλλά ἐγώ δοκέω πᾶς ἵημι χρήσιμος ὡς ἐν ὁ πάρειμι . σκοπέω δέ . ἐγώ νομίζω ὁ ποιητής ἐν δόξα καί θαῦμα καί λόγος καί πᾶς γέρας εὐθύς τε ἐκ ἀρχή γίγνομαι καί νῦν ἔτι καθίστημι , οὐ ὅτι ὁ ἔργον ὁ εἰς - θρώπους ἀπάγω ἐν ὁ ὁ ἔπος ἀκροάομαι Κατάν - ἁλίσκομαι ὁ χρόνος τηνάλλως ἀείδω , ἀλλά ὅτι μνός - μή παλαιός ἔργον παιδεύω ὁ σύλλογος κατά ὁ πρό ὁ γίγνομαι οὐ ἐάω ἰσχύω ὁ λήθη ὑπέρ ὁ ἔτι ζῶ .
libanius.oratio-64 109
ὁ γὰρ δὴ πεπλη - ρωμένος τῆς τῶν ἡρώων καὶ γνώμης καὶ τύχης ἀμεί - νων ὁμιλῆσαι πράγμασιν ἐν τοῖς ἐκείνων παθήμασι τὸν αὐτοῦ βίον ὀρθῶν . ἀκούων γὰρ σωμάτων καὶ χρημάτων καὶ τυραννίδων ἔρωτας εἰς συμφοράν τοῖς τετυχηκόσι τελευτήσαντας καὶ τοὺς ἀδικοῦντας ἀπολλυ - μένους καὶ τοὺς ἠδικημένους κρατοῦντας τὴν τοῦ δι - καίου τάξιν εὑρίσκων ἀσφαλεστέραν αὐτῷ παραινεῖ τὴν δικαιοδύνην τιμᾶν .
Lemmas: ὁ γάρ δή Πέπλη - ῥώννυμι ὁ ὁ ἥρως καί γνώμη καί τυγχάνω ἄμι - νάω ὁμιλέω πρᾶγμα ἐν ὁ ἐκεῖνος πάθημα ὁ αὐτός βίος ὀρθός . ἀκούω γάρ σῶμα καί χρῆμα καί τυραννίς Ἔρως εἰς συμφορά ὁ τυγχάνω τελευτάω καί ὁ ἀδικέω ἀπόλλυμι - μένος καί ὁ ἀδικέω κράτος ὁ ὁ Ζεύς - καίω τάξις εὑρίσκω ἀσφαλής αὐτός παραινέω ὁ δικαιοδυνη τιμάω .
libanius.oratio-64 110
ᾧ δὲ μάλιστα ἄνθρωπος πιέζεται , παίδων θανάτοις , τοῦτο πῶς οὐκ ἂν ἐνέγκοι πεντήκοντα παῖδας ὁρῶν ἐν ὀφθαλμοῖς πατέρων κει - μένους καὶ θυγατέρα σφαττομένην ἀνθ’ ἱερείου πατρὸς ἄγοντος καὶ πάλιν ἑτέρους | ὑπὸ τῶν χειρῶν τῆς μητρός , πή μὲν μανείσης , πη δὲ ἐπισταμένης . τὸ δὲ μηδ’ ἐκείνῃ λυσιτελῆσαι τῇ Κόλχῳ ξένῳ συμπρᾶξαι κατὰ τῆς οἰκείας μηδέ γε τῷ σωθέντι τῆς σεσωκυίας ὑπεριδεῖν , ταῦτα πάντα παιδεύματα τῶν ἴσων ἀνείρ - γοντα .
Lemmas: ὅς δέ μάλιστα ἄνθρωπος πιέζω , παῖς θάνατος , οὗτος πῶς οὐ εἄν φέρω πεντήκοντα παῖς ὁράω ἐν ὀφθαλμός πατήρ κέω - μένος καί θυγάτηρ σφάζω ἀντί ἱερεῖον πατήρ ἄγω καί πάλιν ἕτερος | ὑπό ὁ χείρ ὁ μήτηρ , πῇ μέν μανέω , πῇ δέ ἐφίστημι . ὁ δέ μηδέ ἐκεῖνος λυσιτελέω ὁ Κόλχος ξένος συμπράσσω κατά ὁ οἰκεῖος μηδέ γε ὁ σῴζω ὁ σῴζω ὑπέρ-εἶδον , οὗτος πᾶς παίδευμα ὁ ἴσος ἀνείρω - Γόντα .
libanius.oratio-64 111
καλὸν εἰς τὸν βίον καὶ καρτερία . ταύ - τὴν ἡμᾶς ἀνὴρ Ἰθακήσιος διδάξει μετά τὴν πολλὴν θάλατταν καὶ τὸ σπήλαιον τοῦ Κύκλωπος καὶ τὴν ὑπὲρ τοῦ πορθμοῦ τὰς πολλὰς προβάλλουσαν κεφαλὰς οἴκοι τοὺς οἰκέτας παίοντας καὶ ἐναλλομένους φέρων . <καὶ> a ὅλως ἢ φιλοτίμων πράξεις ἀκούοντες ἢ τῶν ἁμαρτίας ἢ συμφορῶν ὑπερβολὰς τὰ μὲν μιμεῖ - σθαι , τῶν δὲ ἀπέχεσθαι παιδευόμεθα .
Lemmas: καλός εἰς ὁ βίος καί καρτερία . ταῦ - ὁ ἐγώ ἀνήρ Ἰθακήσιος διδάσκω μετά ὁ πολύς θάλασσα καί ὁ σπήλαιον ὁ Κύκλωψ καί ὁ ὑπέρ ὁ πορθμός ὁ πολύς προβάλλω κεφαλή οἴκοι ὁ οἰκέτης παίω καί ἐνάλλομαι φέρω . <καὶ> a ὅλως ἢ φιλότιμος πρᾶξις ἀκούω ἢ ὁ ἁμαρτία ἢ συμφορά ὑπερβολή ὁ μέν μιμέομαι - ἕπομαι , ὁ δέ ἀπέχω παιδεύω .
libanius.oratio-64 112
ἴως μὲν οὖν ἤνθει τὸ τῶν τραγῳδιοποιῶν ἔθνος , κοινοὶ δι - δάσκαλοι τοῖς δήμοις εἰς τὰ θέατρα παρῄεσαν · ἐπειδὴ δὲ οἱ μὲν ἀπέσβησαν , τῆς δὲ ἐν μουσείοις παιδεύσεως ὅσον εὐδαιμονέστερον ἐκοινώνησε , τὸ πολὺ δὲ ἐστέ - ρητο , θεῶν τις ἐλεήσας τὴν τῶν πολλῶν ἀπαιδευσίαν ἀντεισήγαγε τὴν ὄρχησιν διδαχήν τινα τοῖς πλήθεσι παλαιῶν πράξεων , καὶ νῦν ὁ χρυσοχόος πρὸς τὸν ἐκ τῶν διδασκαλείων οὐ κακῶς διαλέξεται περὶ τῆς οἰκίας Πριάμου καὶ Λαΐου . 113 . Φροντίζουσα δὲ ἡ τέχνη τοῦ τἀς ψυχὰς ἐγρη - γορέναι παύσασα πολλάκις τὴν φωνὴν τοῦ χοροῦ διὰ τῶν σχημάτων παιδεύει τὸν θεατὴν αἱρεῖν τὸ πρᾶγμα . καὶ τὸ μὲν Ἀθηνᾶς δεικνυμένης Ἀθηνᾶν ἐννοεῖν καὶ Ποσειδῶνος Ποσειδῶ καὶ Ἡφαίστου γε Ἥφιστον οὔπω πάμμεγα , τὸ δὲ δι’ Ἀθηνᾶς μέν τὸν Ποσειδῶ , διά δὲ Ἡφαίστου τὴν Ἀθηνᾶν , διά δὲ Ἄρεος Ἥφαιστον , διά δὲ Γανυμήδους Δία , διὰ δὲ Ἀχιλλέως | Πάριν , ταῦτα ποίων οὐ γρίφων ἱκανώτερα ψυχὴν ἀκονᾶν ;
Lemmas: ἴωσις μέν οὖν ἀνθέω ὁ ὁ τραγῳδοποιός ἔθνος , κοινός Ζεύς - δάσκαλος ὁ δῆμος εἰς ὁ θέατρον πάρειμι · ἐπεί δέ ὁ μέν ἀποσβέννυμι , ὁ δέ ἐν μουσεῖον παίδευσις ὅσος εὐδαίμων κοινωνέω , ὁ πολύς δέ εἰμί - ρητός , θεός τις ἐλεέω ὁ ὁ πολύς ἀπαιδευσία ἀντεισάγω ὁ ὄρχησις διδαχή τις ὁ πλῆθος παλαιός πρᾶξις , καί νῦν ὁ χρυσοχόος πρός ὁ ἐκ ὁ διδασκαλεῖον οὖον κακῶς διαλέγω περί ὁ οἰκίον Πρίαμος καί Λάϊος . 113 . φροντίζω δέ ὁ τέχνη ὁ εἰς ψυχή ἐγρη - γορ̈́ημι παύω πολλάκις ὁ φωνή ὁ χορός διά ὁ σχῆμα παιδεύω ὁ θεατής αἱρέω ὁ πρᾶγμα . καί ὁ μέν Ἀθηνᾶ δείκνυμι Ἀθηνᾶ ἐννοέω καί Ποσειδῶν Ποσειδῶν καί Ἥφαιστος γε Ἥφιστον οὔπω πάμμεγας , ὁ δέ διά Ἀθηνᾶ μέν ὁ Ποσειδῶν , διά δέ Ἥφαιστος ὁ Ἀθηνᾶ , διά δέ Ἄρης Ἥφαιστος , διά δέ Γανυμήδης Ζεύς , διά δέ Ἀχιλλεύς | Πάρις , οὗτος ποῖος οὖον γρῖφος ἱκανός ψυχή ἀκονάω ;
libanius.oratio-64 114
τοιγαροῦν ὅστις ταῦτα ὀξύς , οὐ ῥᾷστος ἐν τοῖς ἄλλοις κλαπῆναι . τὸ δὶ αὐτὸ καὶ τοῖς πολλοῖς καὶ τοῖς δεξιωτέροις χρήσιμον . τοὺς μέν γὰρ ἅπερ οἴα ἐπίστανται δύναται διδάσκειν , τούς δὲ ἅπερ ἴσασιν ἀναμιμνήσκει . καὶ εἴ γε τὴν ἀμβλυτέραν γνώμην ἐν ταῖς πράξεσιν ἀχρηστοτέραν ἡγούμεθα , τήν γε ὑπὸ τῶν ὀρχηστῶν θηγομένην πῶς οὐ φήσομεν ἐπιτηδείαν εἷναι πράγμασι χρῆσθαι ;
Lemmas: τοιγάρ ὅστις οὗτος ὀξύς , οὖον ῥᾴδιος ἐν ὁ ἄλλος κλέπτω . ὁ δί αὐτός καί ὁ πολύς καί ὁ δεξιός χρήσιμος . ὁ μέν γάρ ὅσπερ οἶος ἐπίσταμαι δύναμαι διδάσκω , ὁ δέ ὅσπερ οἶδα ἀναμιμνήσκω . καί εἰμί γε ὁ ἀμβλύς γνώμη ἐν ὁ πρᾶξις ἄχρηστος ἡγέομαι , ὁ γε ὑπό ὁ ὀρχηστής τίθημι πῶς οὖον φημί ἐπιτήδειος ἵημι πρᾶγμα χράω ;
libanius.oratio-64 115
βούλει μαθεῖν ὅπως ἰσχύσεις ψυχὴν λύπη βεβαπτισμένην ἀνενεγκεῖν καὶ ῥᾴω καταστῆσαι ; λαβὼν ἄνθρωπον ἐστερημένον [ ἤ ] φιλτάτων ἢ χρημάτων ἢ περιυβρισμένον ἢ πεπληγμένον ἄγε πρὸς τὸ θέατρον , δεῖξον αὐτῷ δι’ ὀρχηστοῦ πα - λαιὰς βασιλείας καθῃρημένας καὶ κουφιεῖς . ἀπένεγκε τὴν διάνοιαν ἀπὸ τῶν τυράννων εἰς κώμους καὶ παν - ηγύρεις καὶ τάχα ὄψει τὴν κατήφειαν ἀπιοῦσαν , εἰ δὲ μὴ πᾶσαν , τὸ γοῦν πλέον . ὥστ’ οὐ πολὺ τῆς παρά τοῦ ῥήτορος τοῖς πενθοῦσι βοηθείας ὀρχηστὴς δεύτερος . 116 . Ἀλλὰ μήν , εἴ γε τὸ βλέπειν εἰς ἀγάλματα θεῶν σωφρονεστέρους ἀπεργάζεται τῇ θέᾳ , τὰ πάντων οὗτός σοι δίδωσιν ἐπὶ τῆς σκηνῆς ὁρᾶν οὐκ ἐν λίθῳ μιμούμενος , ἀλλ’ ἐν αὐτῷ παριστάς , ὥστε κἂν τὸν ἄκρον ἀγαλματοποιὸν εἶξαι τῶν πρωτείων ὀρχησταῖς ἐν κρίσει τοῦ περὶ ταῦτα κάλλους . ποία γὰρ γραφή , τίς λειμὼν ἥδιον ὀρχήσεως καὶ ὀρχηστοῦ θέαμα πε - ριάγοντος εἰς ἄλση | τὸν θεατὴν καὶ κατακοιμί - ζοντος ὑπὸ τοῖς δένδρεσιν ἀγέλας βοῶν , αἰπόλια , ποίμνια καὶ τοὺς νομέας ἱστῶντος ἐπὶ φρουρᾷ τῶν θρεμμάτων τοὺς μὲν σύριγγι χρωμένους , τοὺς δὲ αὐ - λοῦντας ἄλλον ἐν ἄλλοις ἔργοις ; τίς δ’ οὐκ ἂν ἡμε - ρώτερος εἴη καὶ γυναικὶ καὶ οἰκέταις δεῖπνον αἱρού - μενος ἐπὶ τοιαύτῃ θέᾳ τῆς ἐκ τοῦ πράγματος ἡδονῆς ἐνδιαιτωμένης ἐπὶ πλεῖστον τῇ γνώμῃ ; ποίοις δὲ εἰκὸς ὀνείρασι τὸν ἐκ τούτων ἀναπαυόμενον ὁμιλήσειν ; ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ τοῖς ψυχαγωγίαν ἔχουσι .
Lemmas: βούλομαι μανθάνω ὅπως ἰσχύω ψυχή λύπη βαπτίζω ἀναφέρω καί ῥᾴδιος καθίστημι ; λαμβάνω ἄνθρωπος στερέω [ ἤ ] φίλος ἢ χρῆμα ἢ περιυβρίζω ἢ πλήσσω ἄγω πρός ὁ θέατρον , δείκνυμι αὐτός διά ὀρχηστής πῃ - λαιαί βασίλεια καθαιρέω καί κουφίζω . ἀποφέρω ὁ διάνοια ἀπό ὁ τύραννος εἰς κῶμος καί πᾶς - ηγυρεω καί τάχα ὁράω ὁ κατήφεια ἄπειμι , εἰμί δέ μή πᾶς , ὁ γοῦν πλέω . ὥστε οὖον πολύς ὁ παρά ὁ ῥήτωρ ὁ πενθέω βοήθεια ὀρχηστής δύο . 116 . ἀλλά μείς , εἰμί γε ὁ βλέπω εἰς ἄγαλμα θεός σώφρων ἀπεργάζομαι ὁ θέα , ὁ πᾶς οὗτος σύ δίδωμι ἐπί ὁ σκηνή ὁράω οὐ ἐν λίθος μιμέομαι , ἀλλά ἐν αὐτός παρίστημι , ὥστε κἀν ὁ ἄκρος ἀγαλματοποιός ἔοικα ὁ πρωτεῖος ὀρχηστής ἐν κρίσις ὁ περί οὗτος κάλλος . ποῖος γάρ γραφεύς , τίς λειμών ἡδύς ὄρχησις καί ὀρχηστής θέαμα μετά - ριαγω εἰς ἄλσος | ὁ θεατής καί κατακοιμίζω - ζω ὑπό ὁ δένδρος ἀγέλη βοῦς , αἰπόλιον , ποίμνιον καί ὁ νομεύς ἱστάω ἐπί φρουρά ὁ θρέμμα ὁ μέν σῦριγξ χράω , ὁ δέ αὖος - Λούντας ἄλλος ἐν ἄλλος ἔργον ; τίς δέ οὐ εἄν ἡμος - ρώτερος εἰμί καί γυνή καί οἰκέτης δεῖπνον αἱρού - μένος ἐπί τοιοῦτος θέα ὁ ἐκ ὁ πρᾶγμα ἡδονή ἐνδιαιτάω ἐπί πλεῖστος ὁ γνώμη ; ποῖος δέ εἰκός ὄνειρος ὁ ἐκ οὗτος ἀναπαύω ὁμιλέω ; ἐγώ μέν γάρ δοκέω ὁ ψυχαγωγία ἔχω .
libanius.oratio-64 117
τίς δ’ οὐκ ἂν γέρων καὶ ῥᾴθυμος , ὁ μὲν τῆς φύσεως , ὁ δέ τῆς ἡλικίας ἀμείνων εἰς τὸ κινεῖσθαι γένοιτο παρακα - λούμενος ὑπὸ τῶν ἐκείνου πηδημάτων ; πότερον δὲ τὰς Φαιάκων ναῦς ἢ τὰς τούτων στροφὰς εὐλογώτερον εἰς τάχος εἰκάσαι νοήματι καὶ πτερῷ ; τό γέ τοι δι’ ἀκριβείας ὀφθῆναι τῶν δρωμένων ἕκαστον ὑπὸ τῆς ὀξύτητος ἡρπάσθη πολλάκις μεταπίπτοντος εἰς ὅ τι βούλει τοῦ σώματος . Πρωτεὺς Αἰγύπτιος μικροῦ τού - τῶν ἕκαστος . φαίης ἂν αὐτοὺς τῇ ῥάβδῳ τῆς Ἀθηνᾶς , ἢ τὴν ἰδέαν τοῦ Ὀδυσσέως τρέπει , πάντα φαίνεσθαι , πρεσβύτας , νέους , ταπεινούς , ὑψηλούς , κατηφεῖς , ἀνει - μένους , διακόνους , δεσπότας . τὼ πόδε δὲ κἂν διερευ - νήσαιτό τις μὴ Πέρσεως αὐτοῖς ἐνῇ πλεονέκτημα .
Lemmas: τίς δέ οὐ εἄν γέρων καί ῥᾴθυμος , ὁ μέν ὁ φύσις , ὁ δέ ὁ ἡλικία ἀγαθός εἰς ὁ κινέω γίγνομαι παρακαίνω - λούω ὑπό ὁ ἐκεῖνος πήδημα ; πότερος δέ ὁ Φαίαξ ναῦς ἢ ὁ οὗτος στροφή εὔλογος εἰς τάχος εἰκάζω νόημα καί πτερόν ; ὁ γε ὅς διά ἀκρίβεια ὁράω ὁ δράω ἕκαστος ὑπό ὁ ὀξύτης ἁρπάζω πολλάκις μεταπίπτω εἰς ὅς τίς βούλομαι ὁ σῶμα . Πρωτεύς Αἰγύπτιος μικρός ὅς - ὁ ἕκαστος . φημί εἄν αὐτός ὁ ῥάβδος ὁ Ἀθηνᾶ , ἢ ὁ ἰδέα ὁ Ὀδυσσεύς τρέπω , πᾶς φαίνω , πρεσβύτης , νέος , ταπεινός , ὑψηλός , κατηφής , ἀνίημι - μένος , διάκονος , δεσπότης . ὁ πούς δέ κἀν διαρρέω - νέος τις μή Πέρσις αὐτός ἔνειμι πλεονέκτημα .
libanius.oratio-64 118
πότερον δέ ἄν τις ἀγασθείη μειζόνως τὴν τῆς | περιφορᾶς ἐν πλήθει συνέχειαν ἢ τὴν ἐξαίφνης ἐπὶ τούτῳ πάγιον στάσιν ἢ τὸν ἐν τῇ στάσει τηρού - μενον τύπον ; ὧς μὲν γὰρ ὑπόπτεροι περιάγονται , τε - λευτῶσι δὲ εἰς ἀκίνητον στάσιν ὥσπερ κεκολλημένοι , μετά δὲ τῆς στάσεως ἡ εἰκὼν ἀπαντᾷ . πόνος δὲ μεί - ξων ἕτερος συγκαταλῦσαι τῷ ᾄσματι . τοσοῦτος τοῦ μέτρου λόγος ἐν ὀρχησταῖς . παρ’ ὧν ἡ τέρψις ταῖς πόλεσιν ἀμιγὴς κακῶν . παλαιστὴς μέν γε πα - λαιστὴν ἤδη κατέαξε καὶ παγκρατιαστὴς ἐν τῷ πόνῳ τὸν ὀφθαλμὸν ἐξεκόπη καὶ τὸν ἀντίτεχνον ἡνίοχος ἀνατρέψας ἀπ·ώλεσεν , ἵππου δὲ ἤδη φόνος καὶ πόλιν ὅλην διέστησε καὶ πρὸς λίθους καὶ πῦρ καὶ σφαγὰς προήγαγεν · ὄρχησις δὲ κακὸν οὐδὲν οὔτε ἔτεκεν οὔτε μὴ τέκῃ . δικαίως . καὶ γὰρ αὐτὴν ἔτεκεν ὁ καιρῶν εἰρηνικώτατός τε καὶ φιλοπαίγμων , ὁ δρέπανα μέν ἐπὶ βότρυς ἀιὼν , βότρυς δὲ ἐπὶ ληνούς , ἑορτὴν δὲ ποιώ τὼ Διονύσου τὸ δῶρον . διόπερ καὶ τοὔνομα τοῖς ὀρχησταἲς ἀπὸ τῶν ἐν ἀρχῇ περὶ τοὺς ὂρχους σκιρτημάτων . 119 . Ὃ τοίνυν μέγιστον εἰς φιλοτιμίαν τῶν φιλο - σόφων | ἐνίοις , τὸ ταῖς αὑτῶν πατρίσι λῦσαί τινας δυσκολίας , τούτῳ καὶ Πριηνεύς ὀρχηστὴς σεμνύνεται . συνῆν μὲν γὰρ Ἀντιόχῳ τῷ βασιλεῖ . Πριήνην δὲ ἔλων ἐκεῖνος ᾆσμα ἐκέλευεν ὀρχεῖσθαι , τὸ δὲ ᾆσμα ἣν ἐλευθερία . τοῦ δὲ φήσαντος ἀδικήσειν , εἰ τά τοι - αὐτὰ ὀρχοῖτο ἐν δουλευούσῃ τῇ πόλει , ποιεῖ κάλ Ἀντίοχος Πριήνην ἐλευθέραν . 120 . Ταύτην τοίνυν , Ἀριστείδη , τὴν δικαιοσύνηι καὶ παρρησίαν ἐκ διεφθαρμένης ψυχῆς γεγενῆσθαι νο - μίζεις ; ἢ τὸν οὕτω καλὸν καὶ γενναῖον πολίτην καὶ τὸ τῇ πατρίδι βοηθῆσαι περὶ πλείονος ποιησάμενον τοῦ κολακεῦσαι δυνάστην φθόρον προσερεῖς ; οὐκ ἄρα δόξεις ἔξω φιλονεικίας εἶναι .
Lemmas: πότερος δέ ἄν τις ἄγαμαι μέγας ὁ ὁ | περιφορά ἐν πλῆθος συνέχεια ἢ ὁ ἐξαπίνης ἐπί οὗτος πάγιος στάσις ἢ ὁ ἐν ὁ στάσις τηρέω - μένω τύπος ; ὅς μέν γάρ ὑπόπτερος περιάγω , τε - λευτῶσι δέ εἰς ἀκίνητος στάσις ὥσπερ κολλάω , μετά δέ ὁ στάσις ὁ εἰκών ἀπαντάω . πόνος δέ μείς - ξέω ἕτερος συγκαταλύω ὁ ᾆσμα . τοσοῦτος ὁ μέτρον λόγος ἐν ὀρχηστής . παρά ὅς ὁ τέρψις ὁ πόλις ἀμιγής κακός . παλαιστής μέν γε πῃ - λαιστός ἤδη κατάγνυμι καί παγκρατιαστής ἐν ὁ πόνος ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω καί ὁ ἀντίτεχνος ἡνίοχος ἀνατρέπω ἀπόλλυμι , ἵππος δέ ἤδη φόνος καί πόλις ὅλος διΐστημι καί πρός λίθος καί πῦρ καί σφαγή προάγω · ὄρχησις δέ κακός οὐδείς οὔτε τίκτω οὔτε μή τίκτω . δικαίως . καί γάρ αὐτός τίκτω ὁ καιρός εἰρηνικός τε καί φιλοπαίγμων , ὁ δρεπάνη μέν ἐπί βότρυς ἀιών , βότρυς δέ ἐπί ληνός , ἑορτή δέ ποιέω ὁ Διόνυσος ὁ δῶρον . διόπερ καί ὄνομα ὁ ὀρχηστής ἀπό ὁ ἐν ἀρχή περί ὁ ὄρχος σκίρτημα . 119 . ὅς τοίνυν μέγας εἰς φιλοτιμία ὁ φιλο - Σόφων | ἔνιοι , ὁ ὁ ἑαυτοῦ πατρίς λύω τις δυσκολία , οὗτος καί Πριηνεύς ὀρχηστής σεμνύνω . σύνειμι μέν γάρ Ἀντίοχος ὁ βασιλεύς . Πριήνη δέ ἐλαύνω ἐκεῖνος ᾆσμα κελεύω ὀρχέομαι , ὁ δέ ᾆσμα ὅς ἐλευθερία . ὁ δέ φημί ἀδικέω , εἰμί ὁ ὅς - αὐτός ὀρχέομαι ἐν δουλεύω ὁ πόλις , ποιέω κάλη Ἀντίοχος Πριήνη ἐλεύθερος . 120 . οὗτος τοίνυν , Ἀριστείδης , ὁ δικαιοσύνη καί παρρησία ἐκ διαφθείρω Ψυχή γίγνομαι νο - μίζη ; ἢ ὁ οὗτος καλός καί γενναῖος πολίτης καί ὁ ὁ πατρίς βοηθέω περί πλείων ποιέω ὁ κολακεύω δυνάστης φθόρος προσφωνέω ; οὐ ἄρα δοκέω ἔξω φιλονεικία εἰμί .