ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-63 1
οὐκ ἂν ἔτι α δυναίμην ἐνεγκεῖν τούς οὐ δυ - Sieb . ναμένους τουτουσὶ παύσασθαι τῶν κατ’ Ὀλυμπίου βλασφημιῶν , ἃς κατὰ τοῦ τεθνεῶτος , ἐπειδήπερ οὐ ζῇ , καταφρονοῦντες πεποίηνται . δεῖ γὰρ αὐτούς μα - θεῖν , ὧς οὐ παντάπασι τέθνηκε ζώντων αὐτοῦ τῶν φίλων .
Lemmas: οὐ ἄν ἔτι α δύναμαι φέρω ὁ οὐ δύο - Sieb . νάω οὗτος παύω ὁ κατά Ολυμπίου βλασφημία , ὅς κατά ὁ θνῄσκω , ἐπεί οὐ ζάω , καταφρονέω ποιέω . δέω γάρ αὐτός μα - θέω , ὅς οὐ παντάπασι θνῄσκω ζάω αὐτός ὁ φίλος .
libanius.oratio-63 2
ὧν ἐμὲ πρῶτον ἔδει φανῆναι χαλεπῶς ἐνη - νοχότα τὸν μᾶλλον ἑτέρων ἀπολελαυκότα τῆς ἀνδρίας ἐκείνου . δεινὸν γάρ , εἰ ὁ μὲν οὐδένα πόνον μέλλοντα βελτίω τἀμὰ ποιήσειν ἔφυγεν , ἐγὼ δὲ μὴ λόγῳ τὴν χάριν ἀποδοίην . ὂν εἰ μὲν | οἱ λοιδοροῦντες οὐκ Sieb . ᾤοντο ἔσεσθαι , γνώτωσαν οὐκ ὀρθῶς ὑπειληφότες · εἰ δὲ τὰ δίκαιά με ποιοῦντα γράψειν αἰσχρόν , χείρω με τῆς τῶν ἐχθρῶν ἐλπίδος ἐπιδειχθῆναι . 3 . Πόλεμον μὲν οὖν οἶδα κινήσων ἐπ᾿ ἐμαυτόν , οἱ γὰρ ἔλεγχον τῆς αὑτῶν ἀδικίας ἕξοντες οὐκ ἔσθ᾿ ὅ τι καθ’ ἡμῶν οὐ βουλεύσουσι , κἂν δύνωνται καὶ ποιήσουσιν · ἐμοὶ δὲ οὐ καλὸν μᾶλλον δείσαι τὰς τού - τῶν ἐπιβουλάς ἢ τὸ προδοῦναι τὰ πρὸς τὸν ἑταῖρον δίκαια . καὶ γὰρ εἰ μέν ζῶν ταῦτ’ ἔπασχεν ἔχων αὑτῷ βοηθεῖν , οὐδ’ οὕτω μὲν ἂν ἐπῃνούμην σιωπῶν , ἐλάττων δ’ ἂν ἦν ἡ μέμψις · κειμένου δὲ εἰ φαινοίμην ἀμελῶν ὃ μόνον τοῖς οἰχομένοις ἐστὶν ἡ παρὰ τῶν ζώντων πρὸς τοὺς κατηγοροῦντας <βοήθεια> , a ἂν προφάσεως ἐπιεικοῦς εὐπορήσαιμι σχεδὸν ἐν ἴσῳ τοῖς κακῶς λέγουσι καθιστάμενος τῷ σιγῇ τὰ παρ’ ἐκείνων φέρειν . 4 . Ἤλπιζον μὲν οὖν πολλά τε καὶ καλὰ περὶ ἐκεί - νου τοὺς τὴν πόλιν οἰκοῦντας ἅπαντας ἐρεῖν τά τε πρὸ τῆς νόσου ταύτης ἐκλογιζόμενος καὶ ὡς ἐν αὐτῇ πολλάκις καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ᾔεσαν ἐπισκεψόμενοι νικᾶν ἀλλήλους τούτῳ πειρώμενοι , | καὶ ἴσως ἄξιον προσθεῖναι τὰς νύκτας ταῖς ἡμέραις . καὶ γὰρ ἐν νυκτὶ παρεῖχον τῇ κλίμακι πράγματα , ἀνέβησαν , κατέ - βησαν , πάλιν τοῦτο , πάλιν ἐκεῖνο , καὶ τῶν ἰατρῶν οὐκ ἐώντων οὐ κατέκειτο εἰσιέναι πρός γε ταῖς θύραις ἐκάθηντο καὶ ταῖς θεραπαίναις συνῆσαν .
Lemmas: ὅς ἐγώ πρῶτος δέω φαίνω χαλεπός ἕνος - νοχός ὁ μᾶλλον ἕτερος ἀπολαύω ὁ ἀνδρεία ἐκεῖνος . δεινός γάρ , εἰμί ὁ μέν οὐδείς πόνος μέλλω ἀγαθός ἐμός ποιέω φεύγω , ἐγώ δέ μή λόγος ὁ χάρις ἀποδίδωμι . εἰμί εἰμί μέν | ὁ λοιδορέω οὐ Sieb . οἴομαι εἰμί , γνώω οὐ ὀρθός ὑπολαμβάνω · εἰμί δέ ὁ δίκαιος ἐγώ ποιέω γράφω αἰσχρός , χείρων ἐγώ ὁ ὁ ἐχθρός ἐλπίς ἐπιδείκνυμι . 3 . Πόλεμος μέν οὖν οἶδα κινέω ἐπί ἐμαυτοῦ , ὁ γάρ ἔλεγχος ὁ αὐτός ἀδικία ἔχω οὐ ἔστω ὁ τίς κατά ἐγώ οὐ βουλεύω , κἀν δύναμαι καί ποιέω · ἐγώ δέ οὐ καλός μᾶλλον δείδω ὁ ὁ - ὁ ἐπιβουλή ἢ ὁ προδίδωμι ὁ πρός ὁ ἑταῖρος δίκαιος . καί γάρ εἰμί μέν ζάω αὐτός πάσχω ἔχω ἑαυτοῦ βοηθέω , οὐδέ οὕτως μέν ἄν ἐπαινέω σιωπή , μικρός δέ ἄν εἰμί ὁ μέμψις · κεῖμαι δέ εἰμί φαίνω ἀμελέω ὁ μόνος ὁ οἴχομαι εἰμί ὁ παρά ὁ ζάω πρός ὁ κατηγορέω βοήθεια , a ἄν πρόφασις ἐπιεικής εὐπορέω σχεδόν ἐν ἴσος ὁ κακῶς λέγω καθίστημι ὁ σιγή ὁ παρά ἐκεῖνος φέρω . 4 . ἐλπίζω μέν οὖν πολύς τε καί καλός περί ἐκεῖ - νόος ὁ ὁ πόλις οἰκέω ἅπας λέγω ὁ τε πρό ὁ νόσος οὗτος ἐκλογίζομαι καί ὡς ἐν αὐτός πολλάκις κατά ἕκαστος ἡμέρα ἔρχομαι ἐπισκοπέω νικάω ἀλλήλων οὗτος πειράω , | καί ἴσως ἄξιος προστίθημι ὁ νύξ ὁ ἡμέρα . καί γάρ ἐν νύξ παρέχω ὁ κλῖμαξ πρᾶγμα , ἀναβαίνω , κατέ - βαίνω , πάλιν οὗτος , πάλιν ἐκεῖνος , καί ὁ ἰατρός οὐ ἐάω οὐ κατάκειμαι εἴσειμι πρός γε ὁ θύρα κάθημαι καί ὁ θεράπαινα σύνειμι .
libanius.oratio-63 5
ᾤμην μὲν οὖν συμβάσης τῆς τελευτῆς αὑτοῖς τοὺς ἀνθρώπους τούτους ὁμολογήσειν καὶ συμβαινούσας οἷς ἔπραξαν φωνὰς ἀφήσειν · οἶ δέ , πῶς ἄρ’ ἂν ἀξίως εἴποιμι περὶ τῆς ἀνωμαλίας ; εἰ πάντα τὸν χρόνον ἤσαν ἐν τοῖς πρὸς αὐτὸν ἐγκλήμασι διαγαγόντες καὶ <ταῦτα> a τά ἠδικημένοι , τὰ δὲ ἠδικηκότες , οὐκ ἂν αὐτοῦ τοσούτους κατέχεαν λόγους διά πάσης ἰόντες τῆς πόλεως . 6 . Τί δὴ τὸ τούτων τῶν λόγων αἴτιον ; Οἱ μέν οὐδαμοῦ τῶν διαθηκῶν εἶναί φασι καὶ τοῦτο αἰτιῶνται . φέρε δὴ πρὸς τούτους πρῶτον δια - λεχθῶμεν . πῶς ἂν οὖν , ὦ βέλτιστοι , διὰ πάντων μὲν στρατιωτῶν , ἀπάντων δὲ συνδίκων τῶν τ' εἰς τὴν βουλὴν τελούντων ἀπάντων ἤρχετο τῶν αὐτοῦ δι - δούς ; οὐδὲ γὰρ εἰ Μίδαν ὁμοῦ καὶ Κροῖσον καὶ Κι - νύραν πλούτῳ παρῄει καὶ χρήμασιν , οὐκ ἂν οἷός τ’ ἣν τοσούτων ἀνθρώπων τὴν δεινὴν ταύτην ἐπιθυμίαν ἐμπλῆσαι .
Lemmas: οἴομαι μέν οὖν συμβαίνω ὁ τελευτή ἑαυτοῦ ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὁμολογέω καί συμβαίνω ὅς πράσσω φωνή ἀφίημι · οἶς δέ , πῶς ἄρα ἄν ἄξιος λέγω περί ὁ ἀνωμαλία ; εἰμί πᾶς ὁ χρόνος ἥδω ἐν ὁ πρός αὐτός ἔγκλημα διάγω καί αὐτός a ὁ ἀδικέω , ὁ δέ ἀδικέω , οὐ ἄν αὐτός τοσοῦτος καταχέω λόγος διά πᾶς ἔρχομαι ὁ πόλις . 6 . τις δή ὁ οὗτος ὁ λόγος αἴτιος ; ὁ μέν οὐδαμοῦ ὁ διαθήκη εἰμί φημί καί οὗτος αἰτιάομαι . φέρω δή πρός οὗτος πρῶτος δα - λέγω . πῶς ἄν οὖν , ὦ ἀγαθός , διά πᾶς μέν στρατιώτης , ἀπαντάω δέ σύνδικος ὁ τε εἰς ὁ βουλή τελέω ἀπαντάω ἔρχομαι ὁ αὐτός διά - δίδωμι ; οὐδέ γάρ εἰμί Μίδας ὁμοῦ καί Κροῖσος καί Κι - νύραν πλοῦτος παρέρχομαι καί χρῆμα , οὐ ἄν οἷος τε εἰμί τοσοῦτος ἄνθρωπος ὁ δεινός οὗτος ἐπιθυμία ἐμπίμπλημι .
libanius.oratio-63 7
τί δ’ ἣν καὶ τὸ δίκαιον αὐτοῖς πρὸς Ὀλύμπιον ; οὔτε γὰρ ὁδὸν μακρὰν ἐπορεύθησαν ἐκείνου κελεύοντος οὔτε πλοῦν πολύν τε καὶ χαλεπὸν ὑπὲρ τῶν ἐκείνῳ συμφερόντων ἤνεγκαν οὔτε ναῦς δυναμένας βλάβην ἐνεγκεῖν ἀφειλκύσαντο . ἀλλ’ οὐδέ τῶν ἑαυτῶν ἀμελήσαντες εἰς τὸ τέρπειν ἐκεῖνον ταῖς παρ’ ἡμέραν συνουσίαις πολὺν ἀνηλώκασι χρόνον . ἀλλ’ | οὐδὲ Sieb . κοινωνίαν εἴποιεν ἂν τραπέζης ἢ λουτρῶν ἢ παιδιᾶς ἢ ὡς πληγὰς ἔδοσάν τε καὶ ἔλαβον συμπλακέντες τοῖς τὸν ἄνθρωπον πεποιηκόσι κακῶς ἢ μέλλουσιν . ἀλλ᾿ ἐὰν λα - βόμενός <τινος> a αὐτῶν ἴρη · σὺ δὲ τοῦ χάριν τῶν Ὀλυμπίου λαβεῖν ; ἕξει μὲν οὐδὲν εἰπεῖν ἕτερον , τοῦτο δὲ μόνον , ὅτι · ἄνθρωπος ἐξ ἀνθρώπου γένοιτο καὶ εἰς εἴη τούτων οἱ ἀρούρης καρπὸν ἔδουσι . θαυμάζω δὲ ὅπως οὐ καὶ τοὺς ὀνηλάτας κακῶς λέγοντας ἔσχε καὶ τοὺς ὀρεωκόμους καὶ τοὺς ταῖς καμήλοις τἀκ τῶν ἀγρῶν ἡμῖν ἄγοντας .
Lemmas: τίς δέ ὅς καί ὁ δίκαιος αὐτός πρός Ὀλύμπιος ; οὔτε γάρ ὁδός μακρός πορεύω ἐκεῖνος κελεύω οὔτε πλόος πολύς τε καί χαλεπός ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος συμφέρω φέρω οὔτε ναῦς δύναμαι βλάβος φέρω ἀφέλκω . ἀλλά οὐδέ ὁ ἑαυτοῦ ἀμελέω εἰς ὁ τέρπω ἐκεῖνος ὁ παρά ἡμέρα συνουσία πολύς ἀναλίσκω χρόνος . ἀλλά | οὐδέ Sieb . κοινωνία λέγω ἄν τράπεζα ἢ λουτρόν ἢ παιδιά ἢ ὡς πληγή δίδωμι τε καί λαμβάνω συμπλέκω ὁ ὁ ἄνθρωπος ποιέω κακῶς ἢ μέλλω . ἀλλά ἐάν λάω - βοάω ὅτινος a αὐτός Ἱρή · σύ δέ ὁ χάρις ὁ Ὀλύμπιος λαμβάνω ; ἔχω μέν οὐδείς λέγω ἕτερος , οὗτος δέ μόνος , ὅτι · ἄνθρωπος ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι καί εἰς εἰμί οὗτος ὁ ἄρουρα καρπός ἐσθίω . θαυμάζω δέ ὅπως οὐ καί ὁ ὀνηλάτης κακῶς λέγω ἔχω καί ὁ ὀρεωκόμος καί ὁ ὁ κάμηλος ἐκ ὁ ἀγρός ἐγώ ἄγω .
libanius.oratio-63 8
οὕτως ἐχθές ποθεν ἥκων <τις> a ἠδικῆσθαι ταῖς λέγει . τῶν γάρ ἐν τῇ βουλῇ , φησίν , οὐδεὶς οὐ - δενὸς οὐδὲ τοῦ μικροτάτου τετύχηκε καὶ ταῦτα χάριτας αὐτῷ δεδωκότες . ἀντὶ γὰρ ὧν εὖ πεποιήκει καὶ κοινῇ τὴν βουλὴν καὶ καθ’ ἕκαστον ἰδίᾳ πειθο - μένους ἴν τισιν ἔσχε καὶ οὐκ ἀντιτείνοντας .
Lemmas: οὕτως ἐχθές πόθεν ἥκω ὅς a ἀδικέω ὁ λέγω . ὁ γάρ ἐν ὁ βουλή , φημί , οὐδείς οὐ - δένω οὐδέ ὁ μικρός τυγχάνω καί οὗτος χάρις αὐτός δίδωμι . ἀντί γάρ ὅς εὖ ποιέω καί κοινός ὁ βουλή καί κατά ἕκαστος ἴδιος Πειθό - μένος ἔρχομαι τις ἔχω καί οὐ ἀντιτείνω .
libanius.oratio-63 9
ἐκεῖ - νος γὰρ ἣν ὁ δεθῆναι κωλύσας τὴν βουλήν , ἡνίκα ἡ πόλις τῇ προσδοκίᾳ τῆς τοῦ κρατοῦντος ὀργῆς ἐσείετο , μόνος ἐγγυητὴν καταστήσας αὐτὸν τῶν ἄλλων τὸ αὑτῶν θεραπευόντων , ἐκεῖνος ὁ τοὺς εἰς λειτουργίαν ἐμβαίνοντας ἐπὶ τὰ αὐτοῦ χρήματα καλῶν πάντα φόβον ἀνελών , ἐκεῖνος ὁ παύων ἄρχοντας θυμου - μένους , ἐκεῖνος ὁ ποιῶν ἡμέρους , ὁ διδάσκων μὴ τῶν ὀφειλομένων τιμῶν τοὺς βουλεύοντας ἀποστερεῖν . τά μὲν εἰς τούτους παρ’ ἐκείνου καὶ πολλὰ καὶ μεγάλα , τὰ δὲ ἐν ταῖς παρὰ τούτων ἀμοιβαῖς καὶ | μικρὰ καὶ ὀλίγα , ὥστ' ὀφείλοντας αὐτοὺς αὑτῷ καταλιπὼν ἀπῆλθε .
Lemmas: ἐκεῖ - ν γάρ ὅς ὁ δέω κωλύω ὁ βουλή , ἡνίκα ὁ πόλις ὁ προσδοκία ὁ ὁ κράτος ὀργή σείω , μόνος ἐγγυητής καθίστημι αὐτός ὁ ἄλλος ὁ αὐτός θεραπεύω , ἐκεῖνος ὁ ὁ εἰς λειτουργία ἐμβαίνω ἐπί ὁ αὐτός χρῆμα καλός πᾶς φόβος ἀναιρέω , ἐκεῖνος ὁ παύω ἄρχων θυμός - μένος , ἐκεῖνος ὁ ποιέω ἥμερος , ὁ διδάσκω μή ὁ ὀφείλω τιμή ὁ βουλεύω ἀποστερέω . ὁ μέν εἰς οὗτος παρά ἐκεῖνος καί πολύς καί μέγας , ὁ δέ ἐν ὁ παρά οὗτος ἀμοιβή καί | μικρός καί ὀλίγος , ὥστε ὀφείλω αὐτός ἑαυτοῦ καταλείπω ἀπέρχομαι .
libanius.oratio-63 13
καὶ εἰ μὲν πονηρὸς καὶ πανοῦργος καὶ θεοῖς ἐχθρός , τί μὴ φεύγεις τὰ παρ’ αὐτοῦ δῶρα ; εἰ δὲ βέλτιστον ἡγού - μενος λαμβάνεις , τί τὸν τοιοῦτον συκοφαντεῖς ; τί δέ λαβὼν ἀπὸ τοῦ μὴ λαβόντος λέγεις κακῶς ; τί δ’ ἀφεὶς τὸ δοθέν σκοπεῖν ἐκ τοῦ μὴ δοθέντος βλασφημεῖς ; τῷ δεῖνι , φησί , πλέον , ἐμοὶ δὲ οὐ τοσοῦτον . ἕτερος δέ γε τὸ τῷ δεῖνι τοσοῦτον ὅσον αὐτῷ μέμ - φεται . τί οὖν αὐτὸν ἔδει ποιεῖν , εἰ μήτε τοῦτο ἔδει μήτε ἐκεῖνο , ἀλλ’ ἐποίει κατηγορίαν καὶ τὸ ἴσον καὶ τὸ οὐκ ἴσον ;
Lemmas: καί εἰμί μέν πονηρός καί πανοῦργος καί θεός ἐχθρός , τίς μή φεύγω ὁ παρά αὐτός δῶρον ; εἰμί δέ ἀγαθός ἡγούω - μένος λαμβάνω , τίς ὁ τοιοῦτος συκοφαντέω ; τίς δέ λαμβάνω ἀπό ὁ μή λαμβάνω λέγω κακῶς ; τίς δέ ἀφίημι ὁ δίδωμι σκοπέω ἐκ ὁ μή δίδωμι βλασφημέω ; ὁ δεῖνα , φημί , πλείων , ἐγώ δέ οὐ τοσοῦτος . ἕτερος δέ γε ὁ ὁ δεῖνα τοσοῦτος ὅσον αὐτός μέμ - φημί . τίς οὖν αὐτός δέω ποιέω , εἰμί μήτε οὗτος δέω μήτε ἐκεῖνος , ἀλλά ποιέω κατηγορία καί ὁ ἴσος καί ὁ οὐ ἴσος ;
libanius.oratio-63 14
καίτοι καὶ πατέρας ἴσμεν οὕτω παισὶ προσενηνεγμένους . τῷ μὲν ἔδοσαν πλείω τά - λαντα , τῷ δὲ ἐλάττω , τοὺς δ’ ἴσμεν ἴσον ἑκάστῳ νείμαντας . νῦν μέν γὰρ τοῦτ’ ἐφάνη δίκαιον , νῦν δὲ ἐκεῖνο , οἱ δὲ στέργουσι . νῦν δὲ ὕβρις ἄμφω , καὶ τὸ μὴ ὅσον ἄλλος , ἀλλ’ ἧττον , καὶ τὸ ὅσον ἕτερος , ἀλλὰ μὴ πλέον . καὶ οὐκ ἐννοοῦσιν ἀνδρῶν ἀπαίδων ἐνταυθοῖ γραφείσας διαθήκας οὐδ’ ὡς τὰς μὲν ἂν φαίη τις σωφρονεῖν , ταύτην δὲ μαίνεσθαι οὐδ’ ὡς αἱ μέν ἐν τοῖς προσήκουσιν ἔμενον ὄροις , ἡ δὲ ἐξώ - κειλεν οὐδενὶ χαλινῷ χρησαμένη . 15 . Καὶ εἰ δὴ δεῖ κατηγορεῖν Ὀλυμπίου , τοῦτ’ ἄν τις ἔχοι κατ’ αὐτοῦ | λέγειν τὸ μὴ ταῖς διαθήκαις ἡνίας ἐμβαλεῖν , ἀλλά σπεῖραι τὰ χρόνῳ καὶ πόνῳ συλλεγέντα διὰ τοιούτων γραμμάτων . ἆρ’ οὖν τὸ μὲν ἀφιᾶσι κὰτ αὐτοῦ ῥῆμα , τά δὲ σιγῶσιν ὡς ἄν τινες τὸ μέν αὑτοῖς χαριζόμενοι , τὸ δὲ τοῖς ἀπὸ τῆς ἀλη - θείας ; ἔδει μὲν οὖν καὶ τάχα ἄν τις , εἰ καὶ μὴ ῥᾳδίως , ἤνεγκε · νῦν δὲ τίς οὐκ ἂν ἀποπνιγείη πρὸς τὰς ὑπερ - βολὰς τῶν κατ’ ἐκείνου ῥημάτων ; μικρὸν γὰρ δή φασιν εἶναι καὶ τοὺς Κέρκωπας καὶ τὸν Σίσυφον καὶ τὸν Φρυνώνδαν καὶ τὸν Εὐρύβατον πρὸς τἀς μηχανὰς Ὀλυμπίου καὶ τέχνας καὶ παρακρούσεις .
Lemmas: καίτοι καί πατέρας οἶδα οὕτως παῖς προσφέρω . ὁ μέν δίδωμι πλείων ὁ - Λάντα , ὁ δέ μικρός , ὁ δέ οἶδα ἴσος ἕκαστος νέμω . νῦν μέν γάρ οὗτος φαίνω δίκαιος , νῦν δέ ἐκεῖνος , ὁ δέ στέργω . νῦν δέ ὕβρις ἄμφω , καί ὁ μή ὅσον ἄλλος , ἀλλά κακός , καί ὁ ὅσον ἕτερος , ἀλλά μή πλείων . καί οὐ ἐννοέω ἀνήρ απαιδηω ἐνταυθοῖ γράφω διαθήκη οὐδέ ὡς ὁ μέν ἄν φημί τις σωφρονέω , οὗτος δέ μαίνομαι οὐδέ ὡς ὁ μέν ἐν ὁ προσήκω μένω ὄρον , ὁ δέ ἔξω - κεῖλος οὐδείς χαλινός χράω . 15 . καί εἰμί δή δέω κατηγορέω Ὀλύμπιος , οὗτος ἄν τις ἔχω κατά αὐτός | λέγω ὁ μή ὁ διαθήκη ἡνία ἐμβάλλω , ἀλλά σπείρω ὁ χρόνος καί πόνος συλλέγω διά τοιοῦτος γράμμα . ἆρα οὖν ὁ μέν ἀφίημι κατά αὐτός ῥῆμα , ὁ δέ σιγάω ὡς ἄν τις ὁ μέν ἑαυτοῦ χαρίζομαι , ὁ δέ ὁ ἀπό ὁ ἀλη - θεῖος ; δέω μέν οὖν καί τάχα ἄν τις , εἰμί καί μή ῥᾴδιος , φέρω · νῦν δέ τίς οὐ ἄν ἀποπνίγω πρός ὁ ὑπερ - βολή ὁ κατά ἐκεῖνος ῥῆμα ; μικρός γάρ δή φημί ἔρχομαι καί ὁ Κέρκωψ καί ὁ Σίσυφος καί ὁ Φρυνώνδης καί ὁ Εὐρύβατος πρός ὅς μηχανή Ὀλύμπιος καί τέχνη καί παράκρουσις .
libanius.oratio-63 16
οὐκοῦν τοῦτον τὸν Εὐρύβατον καὶ τὸν Φρυνώνδαν πάντα ἐθεραπεύετε τὸν χρόνον τὸν μακρὸν τοῦτον τὸν τοσ - ούτων ἐτῶν τοῖς καλλίστοις αὐτὸν κοσμοῦντες ὀνό - μασι τοῖς τῶν ἡμιθέων ; ὥσθ’ οἱ μὲν ὄντες αὐτῷ φίλοι παρὰ τῶν οὐκ ὄντων ἐζηλοῦντο , οἱ δὲ οὐκ ὄντες ὅπως ἔσονται πάντα ἐποίουν . ᾔδεσαν γὰρ ὡς ἐντεῦθεν κακδν τε ἣν τι διαφυγεῖν καὶ τυχεῖν ἀγαθοῦ τινος .
Lemmas: οὐκοῦν οὗτος ὁ Εὐρύβατος καί ὁ Φρυνώνδης πᾶς θεραπεύω ὁ χρόνος ὁ μακρός οὗτος ὁ ὅς - οὐτάω ἔτος ὁ καλός αὐτός κοσμέω ὄνος - πῆμα ὁ ὁ ἡμίθεος ; ὥστε ὁ μέν ο αὐτός φίλος παρά ὁ οὐ εἰμί ζηλόω , ὁ δέ οὐ ο ὅπως εἰμί πᾶς ποιέω . οἶδα γάρ ὡς ἐντεῦθεν κακ τε ὅς τίς διαφεύγω καί τυγχάνω ἀγαθός τις .
libanius.oratio-63 17
καὶ ταῦτα καὶ ἔτι πλείω τούτων τόν τε ἄλλον ἦν χρόνον καὶ τοῦ νοσήματος ἄγχοντος καὶ ἄρτι τὴν ψυχὴν ἀφέντος καὶ μέχρι τῆς ὑπὸ τῷ δεσμῷ διαθήκης , αὐτὸν γάρ ἕκαστος ἐποίει ταῖς ἐλπίσι κληρονόμον , τῆς μαχαίρας δέ τὰ συνέχοντα τεμούσης καὶ τὰς σφραγῖδας ἀνελούσης καὶ πάντα εἰς φῶς ἀναγούσης καὶ τῶν ἐν τῷ κερδαίνειν ζώντων ἕτερα μὲν προσδοκησάντων , ἕτερα δὲ ὁρώντων , ὀστράκου , φασί , μεταπεσόντος ὁ λυμεών , ὁ ψεύστης , ὁ ἐπίορκος , ὁ καταποντι - στῆς , ὁ τοιχωρύχος , ὁ τῷ δικαίῳ πολέμιος , ὁ μήτε ἀνθρώπους φοβούμενος μήτε τοὺς θεοὺς αἰδούμενος .
Lemmas: καί οὗτος καί ἔτι πλείων οὗτος ὁ τε ἄλλος εἰμί χρόνος καί ὁ νόσημα ἄγχω καί ἄρτι ὁ ψυχή ἀφίημι καί μέχρι ὁ ὑπό ὁ δεσμός διαθήκη , αὐτός γάρ ἕκαστος ποιέω ὁ ἐλπίς κληρονόμος , ὁ μάχαιρα δέ ὁ συνέχω τέμνω καί ὁ σφραγίς ἀναιρέω καί πᾶς εἰς φάος ἀνάγω καί ὁ ἐν ὁ κερδαίνω ζάω ἕτερος μέν προσδοκάω , ἕτερος δέ ὁράω , ὄστρακον , φημί , μεταπίπτω ὁ λυμεών , ὁ ψεύστης , ὁ ἐπίορκος , ὁ καταπίνω - ἵστημι , ὁ τοιχωρύχος , ὁ ὁ δίκαιος πολέμιος , ὁ μήτε ἄνθρωπος φοβέω μήτε ὁ θεός αἰδέομαι .
libanius.oratio-63 18
ὁ αὐτὸς οὑν ἄνθρωπος καὶ πονηρὸς καὶ χρηστὸς καὶ θεοῖς ἐχθρὸς <καὶ φίλος> καὶ στε - φανὼν ἄξιος καὶ τιμωρίας | τῆς διαθήκης ἑκά - τερον ποιούσης , τὸ μὲν πρὶν ἢ φανῆναι , τὸ δὲ φα - νείσης . καὶ βοῶσιν οἶ πρόσθεν ὑπιόντες αὐτόν , ὡς οὐδὲ ταφῆς ἄξιος ἣν τυχεῖν , εἰδότες ὡς πάντων ἀν - θρώπῳ ῥᾷστον ζῶντι τὸν οὐ ζῶντα προπηλακίσαι . πάντως δέ ὁρῶμεν οἷα πάσχουσιν οἱ νεκροὶ παρὰ τῶν ἐκ τάφων ἀξιούντων εὐπορεῖν . εἰ δέ τις αὐτὸν ἐξαί - φνης ἀνέστησε θεῶν ὥσπερ οὖς ἀκούομεν , ἐξέπεσον ἂν αἰ καρδίαι τοῖς ὑβρισταῖς τούτοις καὶ πάντα φθεγ - γομένοις καὶ πάλιν ἂν ἥπτοντο τῶν χειρῶν , ἴσως δ’ ἂν καὶ γονάτων . τοσαύτην ἔχουσι πρόνοιαν τοῦ συνά - γειν ἑαυτοῖς . 19 . Ὑπισχνεῖτο γὰρ ἡμῶν ἑκάστῳ τὸν κλῆρον , φασί . κατὰ ποίαν ἀνάγκην ; τίνα μὲν ὑμῖν ἐνορῶν ἰσχύν , τίνα δὲ ἀσθένειαν ἐν ἑαυτῷ ; τίνας μέλλων δι’ ὑμῶν δυσμενεῖς καταχώσειν ; ποῖον αὑτῷ χρυσίον αὐ - ξήσειν ; ποῖον ἀργύριον ; ποίαν γῆν ; ποίους ἀγρούς ; εἰ δὲ μὴ ταῦτα , τίνος κινδύνου λύσιν ὠνούμενος ; γραφήν τις ἀπήνεγκε κατ’ αὐτοῦ τὸν βασιλέως οἶκον ἀδικεῖν , καὶ τὰ τῶν ἐλέγχων ἐγγὺς καὶ ἡ τιμὴ θά - νατος καὶ ὑμῶν ἦν τὸ σβέσαι μόνων καὶ μισθὸν ἔδει τὸν κλῆρον εἶναι μέλλοντα αὐτῷ τὴν σωτηρίαν οἴσειν ;
Lemmas: ὁ αὐτός ἐν ἄνθρωπος καί πονηρός καί χρηστός καί θεός ἐχθρός καί φίλος καί ΣΤΕ - φανός ἄξιος καί τιμωρία | ὁ διαθήκη ἑκα - τέρος ποιέω , ὁ μέν πρίν ἢ φαίνω , ὁ δέ φάω - νέω . καί βοῦς οἶς πρόσθεν ὕπειμι αὐτός , ὡς οὐδέ ταφή ἄξιος ὅς τυγχάνω , οἶδα ὡς πᾶς ἐν - θρώπῳ ῥᾴδιος ζάω ὁ οὐ ζάω προπηλακίζω . πάντως δέ ὁράω οἷος πάσχω ὁ νεκρός παρά ὁ ἐκ τάφος ἀξιόω εὐπορέω . εἰμί δέ τις αὐτός ἐξό - φνης ἀνίστημι θεός ὥσπερ οὖς ἀκούω , ἐκπίπτω ἄν ὁ καρδία ὁ ὑβριστής οὗτος καί πᾶς φθεγ - γίγνομαι καί πάλιν ἄν ἅπτω ὁ χείρ , ἴσως δέ ἄν καί γόνυ . τοσοῦτος ἔχω πρόνοια ὁ Σύνα - γειν ἑαυτοῦ . 19 . ὑπισχνέομαι γάρ ἐγώ ἕκαστος ὁ κλῆρος , φημί . κατά ποῖος ἀνάγκη ; τίς μέν σύ ἐνοράω ἰσχύς , τίς δέ ἀσθένεια ἐν ἑαυτοῦ ; τίς μέλλω διά σύ δυσμενής καταχώννυμι ; ποῖος ἑαυτοῦ χρυσίον αὖος - ξέω ; ποῖος ἀργύριον ; ποῖος γῆ ; ποῖος ἀγρός ; εἰμί δέ μή οὗτος , τίς κίνδυνος λύσις ὠνέομαι ; γραφεύς τις ἀποφέρω κατά αὐτός ὁ βασιλεύς οἶκος ἀδικέω , καί ὁ ὁ ἔλεγχος ἐγγύς καί ὁ τιμή ἀνταπόλλυμι - Νάτος καί σύ εἰμί ὁ σβέννυμι μόνος καί μισθός δέω ὁ κλῆρος ἔρχομαι μέλλω αὐτός ὁ σωτηρία φέρω ;
libanius.oratio-63 20
οὐχ ὁ μὲν νέος καὶ λαμπρὸς καὶ τῷ δύνασθαι διασύρειν ἑτέρους καὶ ] φοβερὸς καὶ δυσπολέμητος καὶ τρέπεσθαι μᾶλλον εἰωθὼς ἢ τοῦτο πάσχειν , τὰ δ’ ὑμέτερα μεγάλα μὲν καὶ αὐτά , τῶν ἐκείνου δὲ ἥττω ; πῶς οὖν παρ’ ὑμῶν μέν ὑποσχέσεις οὔτε μείζους οὔτ’ ἐλάττους ἤσαν ἐκείνῳ , παρ’ ἐκείνου δὲ ὑμῖν | τη - λικαῦτα ; ἀλλ’ οὐ τὸ πᾶν , μέρος δὲ τρίτον ἢ τέταρτον . οὐκοῦν καὶ οὕτω μεγάλα καὶ λόγον οὐκ ἔχοντα . 21 . Οὐ τοίνυν οὐδὲ πρὸς τὸν ἄρχοντα νῦν ἡμῶν εἰπεῖν τι φαίνεταί μοι τοιοῦτον δίκαιόν τε εἰδὼς ἐκεῖνον ὄντα καὶ ὡς αὐτὸς μετά τῆς τῶν δικαίων ἀγωνιεῖται μοίρας καὶ ὡς οὐδὲν ἂν δέοι πρός γε τοιοῦτον τόπον ὑπὲρ χρημάτων βομβεῖν μέλλοντά γε ἀνύσειν οὐδέν . ἦν δὲ δήπου καὶ δέος μὴ αὐτὸς μὲν εἴπῃ , ὁ δὲ ἄμα βοῇ λαβόμενος τοῦ τοιαῦτα εἰπόντος καὶ συγκαλέσας τῶν ἐν τῇ πόλει τοὺς γνωριμωτάτους ὑβρίσθαι τε φῇ καὶ ὕβρεως διώκῃ , μᾶλλον δὲ διορυχῆς τῶν τε νόμων καὶ τῶν δικαστηρίων .
Lemmas: οὐ ὁ μέν νέος καί λαμπρός καί ὁ δύναμαι διασύρω ἕτερος καί ] φοβερός καί δυσπολέμητος καί τρέπω μᾶλλον εἴωθα ἢ οὗτος πάσχω , ὁ δέ ὑμέτερος μέγας μέν καί αὐτός , ὁ ἐκεῖνος δέ κακός ; πῶς οὖν παρά σύ μέν ὑπόσχεσις οὔτε μέγας οὔτε μικρός ἥδω ἐκεῖνος , παρά ἐκεῖνος δέ σύ | ὅς - λικαυτος ; ἀλλά οὐ ὁ πᾶς , μέρος δέ τρίτος ἢ τέταρτος . οὐκοῦν καί οὕτως μέγας καί λόγος οὐ ἔχω . 21 . οὐ τοίνυν οὐδέ πρός ὁ ἄρχω νῦν ἐγώ λέγω τίς φαίνω ἐγώ τοιοῦτος δίκαιος τε οἶδα ἐκεῖνος εἰμί καί ὡς αὐτός μετά ὁ ὁ δίκαιος ἀγωνίζομαι μοῖρα καί ὡς οὐδείς ἄν δέω πρός γε τοιοῦτος τόπος ὑπέρ χρῆμα βομβέω μέλλω γε ἀνύω οὐδείς . εἰμί δέ δήπου καί δέος μή αὐτός μέν λέγω , ὁ δέ ἄμη βοή λαμβάνω ὁ τοιοῦτος λέγω καί συγκαλέω ὁ ἐν ὁ πόλις ὁ γνώριμος ὑβρίζω τε φημί καί ὕβρις διώκω , μᾶλλον δέ διορυχή ὁ τε νόμος καί ὁ δικαστήριον .
libanius.oratio-63 22
εἰ δ’ ὄντως ἐφθέγξατο τοιοῦτον , καὶ ὃς ἀκούσας ἠνέσχετο , καὶ νῦν ἐπὶ μικροῖς τοῖς δεδομένοις ἀγανακτεῖ , κηρύττει δὴ πρὸς ἅπαντας , ὅτι τούτων οὐδὲν ἐγὼ διαφέρω τῶν ὑπ’ ἐμοῦ κατεψηφισμένων καὶ ἐξεμεσάντων καὶ τιμωρίᾳ τιμωρουμένων , ἀλλ’ εἰκότως ἂν μετ' αὐτῶν δί - κην διδοὺς λαμβάνω γνώμῃ μὲν ἴσος ὤν , τῇ τύχῃ δὲ βελτίων .
Lemmas: εἰμί δέ ὄντως φθέγγομαι τοιοῦτος , καί ὅς ἀκούω ἀνέχω , καί νῦν ἐπί μικρός ὁ δίδωμι ἀγανακτέω , κηρύσσω δή πρός ἅπας , ὅτι οὗτος οὐδείς ἐγώ διαφέρω ὁ ὑπό ἐγώ καταψηφίζομαι καί ἐξεμέω καί τιμωρία τιμωρέω , ἀλλά ἔοικα ἄν μετά αὐτός Ζεύς - καίνω δίδωμι λαμβάνω γνώμη μέν ἴσος εἰμί , ὁ τύχη δέ ἀγαθός .
libanius.oratio-63 23
καὶ περὶ ἑτέρων δὲ ἐν ἀρχαῖς ὄντων ταὐτὰ λέγοντες οἱ φάσκοντες ἐκείνοις εἶναι φίλοι ταὐτά με καὶ περὶ ἐκείνων ἀναγκάζουσι λέγειν , ὡς μετὰ δωροδοκίας διὰ τῶν πολλῶν ἦλθον ἀρχῶν ἐν μὲν τῷ δικάζειν ὑπέρ τοῦ τι δεῖν λαβεῖν <ὄντες> , α δέ λαμβάνοντες .
Lemmas: καί περί ἕτερος δέ ἐν ἀρχή εἰμί αὐτός λέγω ὁ φάσκω ἐκεῖνος ἔρχομαι φίλος αὐτός ἐγώ καί περί ἐκεῖνος ἀναγκάζω λέγω , ὡς μετά δωροδοκία διά ὁ πολύς ἔρχομαι ἀρχή ἐν μέν ὁ δικάζω ὑπέρ ὁ τίς δεῖ λαμβάνω ὅς , α δέ λαμβάνω .
libanius.oratio-63 24
ἐγὼ δέ ἡγοῦμαι οὐδεμίαν γεγε - νῆσθαι τοιαύτην ὑπόσχεσιν οὐδὲ ἐψεῦσθαι τὸν ἄνθρω - πον . εἰ δ’ οὖν καὶ σφόδρα τοῦθ’ οὕτως ἔχοι , συγγνοίην ὅ ἂν τῷ τοὺς κακοὺς ἄρχοντας ἐξηπατηκότι , οὐ γὰρ οὐ - δαμῶς ἄλλως ἣν τῶν δικαίων τυχεῖν ἢ τὰς περιουσίας ἐλπίδας ὑποτείναντι . φενακισμὸν ἀπῄτει τὸ πρᾶγμα καὶ τὸν δελεάσοντα κεναῖς ἐλπίσιν | ἢ κακῶς εἶχε τὰ αὑτοῦ διακεῖσθαι . οὐδὲ γὰρ ἰνὶ τὰς δίκας διαβαλεῖν οὐδὲ ἔργον εἰπεῖν εἷναι τῶν ὑποσχέσεων ἄλλον ἀδι - κηθῆναι . 25 . Ἀλλὰ πρὸς τῷ , φασί , μὴ φυλάξαι τὰ πρὸς ἐκείνους ἡμάρτανεν ἀναξίοις τισὶν ὡς πλεῖστα διδούς . καὶ λέγουσι δὴ τὸν δεῖνα καὶ τὸν δεῖνα . οἷς εἰ καὶ τρὶς τοσαῦτα ἐδεδώκει , τὰ δίκαια ἂν ἐποίει , τὰ γὰρ ὀφειλόμενα ἂν ἐδίδου . τίς γὰρ οὐκ οἶδε τώδε τὼ ἄνδρε λιμένας Ὀλυμπίῳ γεγενημένους , ἀποστροφήν , παραμυθίαν , παραψυχήν , ἀφορμὴν εὐ - θυμίας , λύπης φάρμακον ;
Lemmas: ἐγώ δέ ἡγέομαι οὐδείς Γεγές - νέω τοιοῦτος ὑπόσχεσις οὐδέ ψεύδω ὁ ἄνθρω - πος . εἰμί δέ οὖν καί σφόδρα οὗτος οὕτως ἔχω , συγγιγνώσκω ὁ ἄν ὁ ὁ κακός ἄρχω ἐξαπατάω , οὐ γάρ οὐ - δαμόος ἄλλως ὅς ὁ δίκαιος τυγχάνω ἢ ὁ περιουσία ἐλπίς ὑποτείνω . φενακισμός ἀπαιτέω ὁ πρᾶγμα καί ὁ δελεάζω κενός ἐλπίς | ἢ κακῶς ἔχω ὁ αὐτός διάκειμαι . οὐδέ γάρ ἴς ὁ δίκη διαβάλλω οὐδέ ἔργον λέγω ἔρχομαι ὁ ὑπόσχεσις ἄλλος ἀς - καθίημι . 25 . ἀλλά πρός ὁ , φημί , μή φυλάσσω ὁ πρός ἐκεῖνος ἁμαρτάνω ἀνάξιος τις ὡς πλεῖστος δίδωμι . καί λέγω δή ὁ δεῖνα καί ὁ δεῖνα . ὅς εἰμί καί τρίς τοσοῦτος δίδωμι , ὁ δίκαιος ἄν ποιέω , ὁ γάρ ὀφείλω ἄν δίδωμι . τίς γάρ οὐ οἶδα ὅδε ὁ ἀνήρ λιμήν Ὀλύμπιος γίγνομαι , ἀποστροφή , παραμυθία , παραψυχή , ἀφορμή εὕω - θυμία , λύπη Φάρμακος ;
libanius.oratio-63 26
οὕτω δὲ τῶν αὑτῶν ἀμελήσαντες καὶ τὸ τοῖς ἐκείνῳ δοκοῦσιν ὑπηρετεῖν ποιησάμενοι βίον καὶ πάντως εἰς Ὀλύμπιον βλέποντες πάντα μὲν ἀπέκρυψαν τὰ γονέων , πάντα δὲ τά παίδων , πάντα δὲ τά ἀδελφῶν καὶ προσέτι τὰ τῶν οἰκετῶν , ἐκείνων μὲν πλείω κάμνοντες , τῷ δὲ ἑκόντες τὰ τούτων πράττοντες , ἐν ταῖς ἡδοναῖς ταῖς ἐκείνου <μᾶλλον> a ταῖς ἑαυτῶν ἡδόμενοι , ἐν ταῖς εὐχαῖς τἀκείνου τῶν αὑτῶν προτιθέντες .
Lemmas: οὕτως δέ ὁ αὐτός ἀμελέω καί ὁ ὁ ἐκεῖνος δοκέω ὑπηρετέω ποιέω βίος καί πάντως εἰς Ὀλύμπιος βλέπω πᾶς μέν ἀποκρύπτω ὁ γονεύς , πᾶς δέ ὁ παῖς , πᾶς δέ ὁ ἀδελφός καί προσέτι ὁ ὁ οἰκέτης , ἐκεῖνος μέν πλείων κάμνω , ὁ δέ ἑκών ὁ οὗτος πράσσω , ἐν ὁ ἡδονή ὁ ἐκεῖνος <μᾶλλον> a ὁ ἑαυτοῦ ἥδομαι , ἐν ὁ εὐχή ἐκεῖνος ὁ αὐτός προστίθημι .
libanius.oratio-63 27
ταῦτ᾿ οὖν ὁρῶν καὶ ταῦτ’ ἀριθμῶν καὶ τούτοις εὐφραινόμενος καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τί ποιήσειν ἔμελλε ; διαθήκαις ἀδικήσειν καὶ τῶν <οὐ τὴν> αὐτὴν περὶ αὑτὸν ἐσχηκότων γνώμην ἀτιμοτέρους καταστήσειν ; δικαίως μὲν ἂν ἐν ἀχαρίστοις ἐτάττετο τοῖς μέν τούτων πόνοις ῥᾳστώνην αὐτὸς ἐσχηκώς , ἐν δέ τῷ καιρῷ τῶν ἀμοιβῶν ἑκὼν ἀγνοήσας , τίς τίνος δικαιότερος ἔχειν πλέον . οὐ γὰρ γένος ἐν τοῖς τοιούτοις δεῖ σκοπεῖν , ἀλλά φίλτρον καὶ σπουδὰς καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ταλαιπωρίαν , οὐδ’ εἴ γέ τις λαμπρότης ἀπ’ ἀρχῆς τινος ὑπῆρξεν , ἀλλὰ τίς τίνος εὐνούστερος , τίς τίνος χρησιμώτερος , | τίς ἐξητάσθη μᾶλλον ἐν κοινωνίᾳ πραγμάτων δοκιμαζόντων καὶ δεικνύντων .
Lemmas: αὐτός οὖν ὁράω καί αὐτός ἀριθμέω καί οὗτος εὐφραίνω κατά ἕκαστος ἡμέρα τίς ποιέω μέλλω ; διαθήκη ἀδικέω καί ὁ <οὐ ὅς αὐτός περί ἑαυτοῦ ἔχω γνώμη ἄτιμος καθίστημι ; δίκαιος μέν ἄν ἐν ἀχάριστος τάσσω ὁ μέν οὗτος πόνος ῥᾳστώνη αὐτός ἔχω , ἐν δέ ὁ καιρός ὁ ἀμοιβή ἑκών ἀγνοέω , τίς τίς δίκαιος ἔχω πλείων . οὐ γάρ γένος ἐν ὁ τοιοῦτος δέω σκοπέω , ἀλλά φίλτρον καί σπουδή καί ἀγρυπνία καί ταλαιπωρία , οὐδέ εἰμί γε τις λαμπρότης ἀπό ἀρχή τις ὑπάρχω , ἀλλά τίς τίς εὔνους , τίς τίς χρήσιμος , | τίς ἐξετάζω μᾶλλον ἐν κοινωνία πρᾶγμα δοκιμάζω καί δείκνυμι .
libanius.oratio-63 28
ἐρώτα ὃ τὸν Ἀχιλλέα καὶ κλαίειν ἐποίει καὶ καθ - εύδειν οὐκ εἴα . οὐ γὰρ τὸ γένος αὐτὸν εἰσῄει τοῦ τεθνεῶτος , ἀλλὰ πλοῖά τε καὶ πόλεμοι , ἃ μετ' ἀλλήλων διήνεγκαν πλέοντές τε καὶ πόλεις κενοῦντες . οὗτοι δὲ οὐ συνέπλευσαν μὲν οὐδὲ συνεπολέμησαν , οὐ γὰρ ἣν τὸ ἀναγκάζον , ἀλλ’ ὁ μέν αὐτῷ τὸν οἶκον ἐταμίευε , πρᾶγμα ἐπίπονον , ὁ δ’ οὐ μικρὸν ἀφίστατο ποιῶν τὸ κελευόμενον καὶ τοῖς νεύμασιν ὑπακούων ὀξέως μο - νονοὺ συμπεφυκὼς <οὐδὲ> a νυκτὸς ἠνιᾶτο τε καὶ τὸ λυποῦν ἐλαύνων καὶ παρακαθήμενος καὶ ἰώμενος , ἀντὶ τοῦ καθεύδειν ἐκτεταμένος .
Lemmas: ἐρωτάω ὁ ὁ Αχιλλέας καί κλαίω ποιέω καί κατά - εὕδω οὐ ἐάω . οὐ γάρ ὁ γένος αὐτός εἴσειμι ὁ θνῄσκω , ἀλλά πλοῖον τε καί πόλεμος , ὅς μετά ἀλλήλων διαφέρω πλέω τε καί πόλις κενόω . οὗτος δέ οὐ συμπλέω μέν οὐδέ συμπολεμέω , οὐ γάρ ὅς ὁ ἀναγκάζω , ἀλλά ὁ μέν αὐτός ὁ οἶκος ταμιεύω , πρᾶγμα ἐπίπονος , ὁ δέ οὐ μικρός ἀφίστημι ποιέω ὁ κελεύω καί ὁ νεῦμα ὑπακούω ὀξύς μ - νονός συμφύω οὐδή a νύξ ἀνιάω τε καί ὁ λυπέω ἐλαύνω καί παρακαθήμενος καί ἰάομαι , ἀντί ὁ καθεύδω ἐκτείνω .
libanius.oratio-63 29
ὥστε εἰ καὶ τοῦ παντὸς ἐπεποιήκει κυρίους , εἰκότως ἂν ἐθαυμάζετο . παντὸς γὰρ αἵματος ὁ τρόπος ἰσχυρότερον πρὸς ἀγάπην . φιλῶν μὲν γὰρ οὐδεὶς τὸν φιλούμενον ἂν καταβλάψαι , χεὶρ δὲ πατρὸς ἤδη παῖδα ἀπέκτεινε καὶ ἡ τοῦ παιδὸς τὸν πατέρα . μικρὸν γὰρ λέγειν υἱέων ἀποκηρύξεις καὶ ὅσοι δὴ λιμώττειν γονέας ἠνάγ - κασαν . τῷ δὲ προσήκειν ἐν τοῖς τοιούτοις εἰς ἔργα βλέποντας ποιεῖσθαι τὴν κρίσιν νομοθέτης καὶ δούλων ἀρειὴν εἰς κλῆρον εἰσάγει . οὕτως οὐ πλέον τοῦ δέοντος τῷ δεῖνι δεδωκὼς διελέγχεται μᾶλλον ἢ τοῦ προσήκοντος ἀφελών . 30 . Καὶ μὴν τά γε τῆς μητρὸς οὕτως ἴσχεν . ἐκείνη τειχίζοντα τὴν οἰκίαν εὑροῦσα τὸν Ὀλύμπιον , Μίκκαλον δὲ οὐ τοιοῦτον , ἀρκεῖ γὰρ τοσοῦτον εἰπεῖν , τῷ μὲν ἔδωκε πλείω , | τῷ δὲ ἐλάττω οὐ συνθήκας Sieb . τινὰς τῇ δόσει προσθεῖσα οὐδὲ ὑβρίσασα τούτῳ τὸν λαβόντα , ἀλλ’ ὅ τι ἂν ἐθέλῃ χρῆσθαι τοῖς δοθεῖσιν ἀφεῖσα . εὔχετο μέντοι τοιοῦτον εἰς τὸν πρεσβύτερον γενέσθαι τὸν νεώτερον , ὡς ταῖς τιμαῖς αὀτοῦ <μείζω> ποιῆσαι τἀκείνου .
Lemmas: ὥστε εἰμί καί ὁ πᾶς ποιέω κύριος , ἔοικα ἄν θαυμάζω . πᾶς γάρ αἷμα ὁ τρόπος ἰσχυρός πρός ἀγάπη . φίλος μέν γάρ οὐδείς ὁ φιλέω ἄν καταβλάπτω , χείρ δέ πατήρ ἤδη παῖς ἀποκτείνω καί ὁ ὁ παῖς ὁ πατέρας . μικρός γάρ λέγω υἱός ἀποκηρύσσω καί ὅσος δή λιμώσσω γονεύς ἀνάγω - κάσα . ὁ δέ προσήκω ἐν ὁ τοιοῦτος εἰς έργο βλέπω ποιέω ὁ κρίσις νομοθέτης καί δοῦλος ἀρειή εἰς κλῆρος εἰσάγω . οὕτως οὐ πλείων ὁ δέω ὁ δεῖνα δίδωμι διελέγχω μᾶλλον ἢ ὁ προσήκω ἀφαιρέω . 30 . καί μήν ὁ γε ὁ μήτηρ οὕτως ἴσχω . ἐκεῖνος τειχίζω ὁ οἰκία εὑρίσκω ὁ Ὀλύμπιος , Μίκκαλος δέ οὐ τοιοῦτος , ἀρκέω γάρ τοσοῦτος λέγω , ὁ μέν δίδωμι πλείων , | ὁ δέ μικρός οὐ συνθήκη Sieb . τις ὁ δόσις προστίθημι οὐδέ ὑβρίζω οὗτος ὁ λαμβάνω , ἀλλά ὁ τίς ἄν ἐθέλω χράω ὁ δίδωμι ἀφίημι . εὔχομαι μέντοι τοιοῦτος εἰς ὁ πρέσβυς γίγνομαι ὁ νέος , ὡς ὁ τιμή ἀετός <μείζω> ποιέω ἐκεῖνος .
libanius.oratio-63 31
ὁ μὲν οὖν Ὀλύμπιος παῖδα αὑτοῦ νομίζων τὸν ἀδελφὸν νουθεσίαις τε ποιεῖν ἐπειρᾶτο βελ - τίω καὶ δυοῖν ἀρχαῖν ἐκόσμει δι' ἀνδρὸς ὑπάρχου ταῦτα δυνηθείς , ὁ δ’ ἀπαλλαγεὶς τοῦ βουλεύειν καθαρῶς διὰ τῶν ἀρχῶν κακὸς εἰς τὸν εὐεργέτην γίνεται καὶ τῆς ψυχῆς ἐκβαλὼν τὰς χάριτας καὶ οὐδαμοῦ πρὸς αὑτὸν εἰπών , τίς ἀντὶ τίνος διὰ τίνα γέγονε , πολέμιός τε ἣν καὶ ἔβαλλε καὶ ἐτίτρωσκε καὶ οὐδέν ὅ τι οὐκ ἔπραττε τῶν εἰς λύπην φερόντων γυναῖκάς τε ἀπείρους Ἀφρο - δίτης αἳ ἀντὶ πολλῶν ἦσαν θεραπόντων Ὀλυμπίῳ λέγων κακῶς ὡς εἶέν τε ἐν αἰσχραῖς ἡδοναῖς καὶ φαρ - μάκοις τε καὶ ἐπῳδαῖς ἅπαντα δυναμέναις , κόραις τε καταρώμενος ἐν χερσὶ ταῖς Ὀλυμπίου τρεφομέναις παραμυθίᾳ τῆς ἀπαιδίας ἑκατέραις τε ἀπειλῶν δεσμω - τήρια καὶ βασάνους καὶ τὰ δεινότατα καὶ τὴν αὐτὴν ἡμέραν ὄψεσθαι τήν τε ἐκείνου τελευτὴν καὶ ταῦτα .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Ὀλύμπιος παῖς αὐτός νομίζω ὁ ἀδελφός νουθεσία τε ποιέω πειράω Βέλ - τίω καί δύο ἀρχή κοσμέω διά ἀνήρ ὑπάρχω οὗτος δύναμαι , ὁ δέ ἀπαλλάσσω ὁ βουλεύω καθαρός διά ὁ ἀρχή κακός εἰς ὁ εὐεργέτης γίγνομαι καί ὁ ψυχή ἐκβάλλω ὁ χάρις καί οὐδαμοῦ πρός ἑαυτοῦ λέγω , τίς ἀντί τίς διά τίς γίγνομαι , πολέμιος τε ὅς καί βάλλω καί τιτρώσκω καί οὐδείς ὁ τίς οὐ πράσσω ὁ εἰς λύπη φέρω γυνή τε ἤπειρος ἀφρον - δίτη ὅς ἀντί πολύς ἥδω θεράπων Ὀλύμπιος λέγω κακῶς ὡς εἰμί τε ἐν αἰσχρός ἡδονή καί φάρ - μηκάομαι τε καί ἐπῳδή ἅπας δύναμαι , κόρη τε καταράομαι ἐν χείρ ὁ Ὀλύμπιος τρέφω παραμυθία ὁ ἀπαιδία ἑκάτερος τε ἀπειλέω δεσμός - τάρας καί βάσανος καί ὁ δεινός καί ὁ αὐτός ἡμέρα ὁράω ὁ τε ἐκεῖνος τελευτή καί οὗτος .
libanius.oratio-63 32
καὶ μείζω γε τὴν ὕβριν ἐποίει τὸ μηδέ ἐν παρα - βύστῳ γίνεσθαι τὰς ἀπειλάς , ἀλλ’ ἐν πολλῷ τῷ φωτὶ καὶ τοῖς ἀπάντων ὠσίν . ὑφ' ὧν Ὀλύμπιος εἰκότως ἐδάκνετο τὴν ψυχὴν καὶ ἐδεδίει τὸ μέλλον καὶ εἶναι πρὸς Μίκκαλον Ὀλύμπιος ἐκωλύετο πολλῶν τῶν μη - νυόντων ὄντων ἀπὸ παντὸς χωρίου , ὅτι Μίκκαλος ἐκεῖνος ἓν ἔργον ἔχει , τοὺς κατ’ Ὀλυμπίου λόγους , πολλούς δὲ τῶν παρόντων οὐ φέροντας τοὺς μέν ἀπο - πηδᾶν , τοὺς δὲ μένοντας ἀμύνεσθαι .
Lemmas: καί μέγας γε ὁ ὕβρις ποιέω ὁ μηδέ ἐν παρά - βύστῳ γίγνομαι ὁ ἀπειλή , ἀλλά ἐν πολύς ὁ φάος καί ὁ ἀπαντάω οὖς . ὑπό ὅς Ὀλύμπιος ἔοικα δάκνω ὁ ψυχή καί δείδω ὁ μέλλω καί ἔρχομαι πρός Μίκκαλος Ὀλύμπιος κωλύω πολύς ὁ μη - νέω εἰμί ἀπό πᾶς χωρίον , ὅτι Μίκκαλος ἐκεῖνος εἷς ἔργον ἔχω , ὁ κατά Ολυμπίου λόγος , πολύς δέ ὁ πάρειμι οὐ φέρω ὁ μέν ἀπος - πηδάω , ὁ δέ μένω ἀμύνω .
libanius.oratio-63 33
ἆρά γε στεφάνων ἄξια ταῦτ’ εἶναι δοκεῖ ; ἐν οἷς Μίκκαλος ἔμενεν οὐδὲν μετριώτερος γιγνόμενος ὄντων τῶν παρ - | λῆξαι τῆς κατηγορίας ὡς οὐκ ἀδίκου μᾶλλον ἢ βλαβερᾶς . ὁ δ’ ἣν ἐν τοῖς ἀεὶ δευτέροις σφοδρότερος μίαν ταύτην ἔχων ᾠδὴν ἐξ ἔω πρὸς ἐσπέ - ραν . ἔπαυε δὲ αὐτὸν οὐδὲ τὸ λοῦσθαι πολὺ τῆς ἀπὸ τοῦ τοιαῦτα λέγειν ἡδονῆς λειπόμενον .
Lemmas: ἆρα γε στέφανος ἄξιος αὐτός ἔρχομαι δοκέω ; ἐν ὅς Μίκκαλος μένω οὐδείς μέτριος γίγνομαι εἰμί ὁ παρά - | λήγω ὁ κατηγορία ὡς οὐ ἄδικος μᾶλλον ἢ βλαβερός . ὁ δέ ὅς ἐν ὁ ἀεί δεύτερος σφοδρός εἷς οὗτος ἔχω ᾠδή ἐκ εἰμί πρός ΕΣΠΕ - Ραν . παύω δέ αὐτός οὐδέ ὁ λούω πολύς ὁ ἀπό ὁ τοιοῦτος λέγω ἡδονή λείπω .
libanius.oratio-63 34
οὐ μᾶλλον οὖν Ὀλύμπιος ἐποίει κακῶς τὸν Μίκκαλον ἢ Μίκκαλος Μίκκαλον , ὃς εἶναι πρὸς ἑαυτὸν ἥμερον ἐκεῖνον ἐκώλυε παίων καὶ πλήττων καὶ τύπτων τοῖς ῥήμασι καὶ πρὸς ὀργὴν ἐξάγων καὶ παροινῶν τιμωρίας ἄξια . καὶ γὰρ τοὺς τοῖς κεραυνοῖς βαλλομένους ὑφ’ ἑαυτῶν χρὴ βε - βλῆσθαι δοκεῖν αὐτῶν οἷς ἀδικοῦσι τὸ τοῦ Δῖός πῦρ ἐπισπωμένων , εἰ δὲ ἐποίουν τὰ δίκαια καὶ τοῖς θεοῖς ἤρεσκον , οὐκ ἂν ἐκάοντο . καὶ Μίκκαλος ἐπιθυμήσας κακῶν ἣν ἐν οἷς ἐβούλετο .
Lemmas: οὐ μᾶλλον οὖν Ὀλύμπιος ποιέω κακῶς ὁ Μίκκαλος ἢ Μίκκαλος Μίκκαλος , ὅς ἔρχομαι πρός ἑαυτοῦ ἥμερος ἐκεῖνος κωλύω παίω καί πλήσσω καί τύπτω ὁ ῥῆμα καί πρός ὀργή ἐξάγω καί παροινέω τιμωρία ἄξιος . καί γάρ ὁ ὁ κεραυνός βάλλω ὑπό ἑαυτοῦ χράω βε - βάλλω δοκέω αὐτός ὅς ἀδικέω ὁ ὁ Δῖος πῦρ ἐπισπάω , εἰμί δέ ποιέω ὁ δίκαιος καί ὁ θεός ἀρέσκω , οὐ ἄν καίω . καί Μίκκαλος ἐπιθυμέω κακός ὅς ἐν ὅς βούλομαι .
libanius.oratio-63 35
ἀλλ’ οἴεταί τις Ὀλύμ - πιον τὸν πολλοῖς εὐδαιμονίας αἴτιον οὐκ οὖσιν ἐν τῷ γένει μισῆσαί ποτ’ ἂν ἑκόντα τὸν ἀδελφόν ; οὐκ ἔστιν . ἀλλ’ ὁ μὲν ἐβούλετο κἀνταῦθα εἶναι χρηστός , ὁ δὲ αὐτὸν ἀνῆπτε . τετελευτηκότος τοίνυν ἐν τῷ ταῦτα ἁμαρτάνειν Μικκάλου μεταστήσειν μὲν ἅπας ᾤετο τὴν ἔχθραν Ὀλύμπιον ἐπὶ τὸν παῖδα τὸν ἐκείνου , γίνεται δὲ ὁ βέλτιστος κρείττων τῆς προσδοκίας ἀμεί - νῶν αὐτοῦ τοῦ γεγεννηκότος φανείς . 36 . Εἰσὶ τοίνυν οἳ προσιόντες ἐμοὶ σχῆμα προσ - θέντες αὑτοῖς τῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἀχθομένων τοιαῦτα εἰῶ θασι λέγειν ὑποκινοῦντες ἄμα τὴν κεφαλήν , ὡς ἄν τινες οὐ φέροντες ὅ τι ἄν τις εἰς ἐμὲ πλημμελῇ . λέγουσι τοίνυν · οὐ γὰρ καὶ τὰ πρὸς σέ συνέχεε δίκαια περιθεὶς μὲν φθόνου καὶ πραγμάτων γέμουσαν προσηγορίαν , δοὺς δὲ ὧν ἄν τις καὶ καταγελά - σειε δέον ἑτέρους μὲν ποιῆσαι τὰ χαλεπώτερα , σοὶ δ’ εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο , τήν γε ἀπὸ τῆς δευ - τέρας | τάξεως εἰρήνην παρασχεῖν ;
Lemmas: ἀλλά οἴομαι τις Ὀλύμ - πίων ὁ πολύς εὐδαιμονία αἴτιος οὐ εἰμί ἐν ὁ γένος μισέω πρός ἄν ἑκών ὁ ἀδελφός ; οὐ εἰμί . ἀλλά ὁ μέν βούλομαι ἐνταῦθα ἔρχομαι χρηστός , ὁ δέ αὐτός ἀνάπτω . τελευτάω τοίνυν ἐν ὁ οὗτος ἁμαρτάνω Μίκκαλος μεθίστημι μέν ἅπας οἴομαι ὁ ἔχθρα Ὀλύμπιος ἐπί ὁ παῖς ὁ ἐκεῖνος , γίγνομαι δέ ὁ ἀγαθός ἀγαθός ὁ προσδοκία ἄμι - νόος αὐτός ὁ γεννάω φαίνω . 36 . Εἰσί τοίνυν ὅς προσέρχομαι ἐγώ σχῆμα προς - τίθημι ἑαυτοῦ ὁ ὑπέρ ἐγώ ἄχθομαι τοιοῦτος ἐάω θασι λέγω ὑποκινέω ἄμη ὁ κεφαλή , ὡς ἄν τις οὐ φέρω ὁ τίς ἄν τις εἰς ἐγώ πλημμελής . λέγω τοίνυν · οὐ γάρ καί ὁ πρός σύ συγχέω δίκαιος περιτίθημι μέν φθόνος καί πρᾶγμα γέμω προσηγορία , δίδωμι δέ ὅς ἄν τις καί καταγελάω - σείω δέω ἕτερος μέν ποιέω ὁ χαλεπός , σύ δέ εἰμί καί μηδείς ἄλλος , ὁ γε ἀπό ὁ δήω - τέρας | τάξις εἰρήνη παρέχω ;
libanius.oratio-63 37
ἐμοὶ δὲ ἅ τε παρὰ ζῶντος ὑπῆρξεν Ὀλυμπίου μέγιστα κέ - κριται πάντων τῶν παρ’ ὧντινων γεγενημένων τά τε ἤδη μεθεστηκότος δεδομένα τὰ μικρὰ δὴ κατά τὸν ὑμέτερον λόγον μείζω χιλίων ἀγρῶν , καὶ τό γε οὐδὲν οὐκ ἂν ἤνεγκε λύπην ἐν πολλῷ μείζονι τῆς φιλίας αὐ - τοῦ τὴν βάσανον λαβούσης , οἷον δ’ ] ἂν ἣν , εἰ καὶ μέρος τοῦτ’ ἐπεποιήκει τῶν διαθηκῶν τὴν τοῦ μηδὲν εἰς ἐμὰς πέμψαι χεῖρας αἰτίαν λέγων , ὅτι τῷ φιλτάτῳ ἔστι πεπεῖσθαι ἐμέ μηδέν αὐτὸν ζητεῖν . 38 . Ἀλλ’ ὅμως οὕτως ἔχοντος τοῦ πράγματος ἤλ - πισάν τινες ἔχθραν ἐμποιήσειν πρὸς τὸν οἰχόμενον καὶ ἔπειθε ταῦτα αὐτοὺς περὶ ἐκείνου λέγειν . ἀλλ’ ἐμοὶ καὶ πρὸς ἀπελθόντας ἔστι φιλία καὶ τῷ τῆς ὁμι - λίας ἀποστεροῦντι θανάτῳ τὸ καὶ τοῦ φιλεῖν οὐ δί - δωμι μείζονι τούτῳ χαριζόμενος τῶν τὰ ἄνθη φερόντων ἐπὶ τοὺς τάφους , ἃ καὶ μισῶν ἄν τις ἐνέγκαι φόβῳ τοῦ νόμου . τἀμὰ δὲ ἴστε καὶ ὧς ἐνοικεῖ μου τῇ ψυχῇ τῶν φίλων ἕκαστος τῶν ὑπὸ γῆς . ἴσασι δὲ τοῦτο μᾶλλον αἰ νύκτες . τῆς γὰρ ἡμέρας ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ζῶντας λόγοις ἀναλωμένης ἐκεῖναι τὰς πρὸς ἐκεί - νους ἔχουσι συνουσίας καὶ ἀκούω μέν οὐδέν , λέγω δέ .
Lemmas: ἐγώ δέ ὅς τε παρά ζάω ὑπάρχω Ὀλύμπιος μέγας ἄν - κριτής πᾶς ὁ παρά ὅστις γίγνομαι ὁ τε ἤδη μεθίστημι δίδωμι ὁ μικρός δή κατά ὁ ὑμέτερος λόγος μέγας χίλιοι ἀγρός , καί ὁ γε οὐδείς οὐ ἄν φέρω λύπη ἐν πολύς μέγας ὁ φίλιος αὖος - ὁ ὁ βάσανος λαμβάνω , οἷος δέ ] ἄν ὅς , εἰμί καί μέρος οὗτος ποιέω ὁ διαθήκη ὁ ὁ μηδείς εἰς ἐμός πέμπω χείρ αἰτία λέγω , ὅτι ὁ φίλος εἰμί πείθω ἐγώ μηδείς αὐτός ζητέω . 38 . ἀλλά ὅμως οὕτως ἔχω ὁ πρᾶγμα ἀλέω - Πῖσα τις ἔχθρα ἐμποιέω πρός ὁ οἴχομαι καί πείθω οὗτος αὐτός περί ἐκεῖνος λέγω . ἀλλά ἐγώ καί πρός ἀπέρχομαι εἰμί φίλιος καί ὁ ὁ ὁμι - Λία ἀποστερέω θάνατος ὁ καί ὁ φιλέω οὐ Ζεύς - δίδωμι μέγας οὗτος χαρίζω ὁ ὁ ἄνθος φέρω ἐπί ὁ τάφος , ὅς καί μισέω ἄν τις φέρω φόβος ὁ νόμος . ἐμός δέ οἶδα καί ὅς ἐνοικέω ἐγώ ὁ ψυχή ὁ φίλος ἕκαστος ὁ ὑπό γῆ . οἶδα δέ οὗτος μᾶλλον ὁ νύξ . ὁ γάρ ἡμέρα ἐν ὁ πρός ὁ ζάω λόγος ἀναλίσκω ἐκεῖνος ὁ πρός ἑαυτοῦ - νους ἔχω συνουσία καί ἀκούω μέν οὐδείς , λέγω δέ .
libanius.oratio-63 39
οἶ δέ οὐ δυνηθέντες ὅστις ἐγὼ τὸν τρόπον μαθεῖν καὶ ταῦτα ἐν τοσούτοις ἔτεσιν ἦλθον ἐκπολεμώσοντες ἄνθρωπον ἐν ἀδαμαντίνῃ φιλίᾳ δεδεμένον πάνυ τὴν ἐμὴν ψυχὴν νομίζοντες ἐοικέναι ταῖς αὑτῶν ταῖς μικραῖς , ταῖς νοσούσαις , ταῖς δούλαις ἀργυρίου . ἐγὼ δὲ εἴ μοί τις ὑπισχνεῖτο θεῶν αὖθις ἐν ζῶσι δείξειν Ὀλύμπιον ἐπὶ μεγάλῳ μισθῷ , χρημάτων μὲν οὐκ ἂν ἐμνήσθην πρὸς αὐτόν , οὐ γάρ ἔστι μοι , τὸ σῶμα δὲ δείξας , ὅτι τοῦτο βούλοιτο λαμβάνειν εἶπον ἄν , | ὡς ἥδιον Sieb . τῷ λοιπῷ μετ’ ἐκείνου βιωσόμενος ἢ τῷ παντὶ τοῦ σὺν ἐκείνῳ στερόμενος . 40 . Παύσασθε δὴ μετὰ τοιούτων μοι προσιόντες ῥημάτων καὶ πειρώμενοι κινῆσαι τὰ τούτῳ οὐ πεισό - μενα . οὐχ οὕτω τις εὑρεθήσεται ῥήτωρ δεινὸς ἢ γόης . " ἐρωτῶ τοίνυν καὶ ὑμᾶς καὶ πάντας ἀνθρώπους , ποῦ πονηρὸς Ὀλύμπιος ἢ πότε ἢ περὶ τίνας ; οὗ τὴν δικαιο - σύνην πολλαὶ μέν βοῶσι δίκαι , πολλοὶ δὲ δικασταί , μυρία δὲ δικαστήρια , βοᾶτε δὲ καὶ ὑμεῖς οἱ κακῶς λέγοντες διὰ τοῦ τῆς φιλίας χρόνου . τὸν γὰρ αὖ κακὸν ἐφεύγετ’ ἄν , ἀλλ' οὐκ ἐδιώκετε , νῦν δὲ φαίνεσθε διώκοντες , ἀλλ' οὐ φεύγοντες . οὕτως ἢ χρηστὸς ἐκεῖ - νος μεθ’ ὑμῶν ἤ ὑμεῖς μετ’ ἐκείνου κακοί .
Lemmas: οἶς δέ οὐ δύναμαι ὅστις ἐγώ ὁ τρόπος μανθάνω καί οὗτος ἐν τοσοῦτος ἔτος ἔρχομαι ἐκπολεμόω ἄνθρωπος ἐν ἀδαμάντινος φίλιος δέω πάνυ ὁ ἐμός ψυχή νομίζω ἔοικα ὁ αὐτός ὁ μικρός , ὁ νοσέω , ὁ δοῦλος Ἀργύριος . ἐγώ δέ εἰμί ἐγώ τις ὑπισχνέομαι θεός αὖθις ἐν ζάω δείκνυμι Ὀλύμπιος ἐπί μέγας μισθός , χρῆμα μέν οὐ ἄν μιμνήσκω πρός αὐτός , οὐ γάρ εἰμί ἐγώ , ὁ σῶμα δέ δείκνυμι , ὅτι οὗτος βούλομαι λαμβάνω λέγω ἄν , | ὡς ἡδύς Sieb . ὁ λοιπός μετά ἐκεῖνος βιόω ἢ ὁ πᾶς ὁ σύν ἐκεῖνος στέρομαι . 40 . παύω δή μετά τοιοῦτος ἐγώ προσέρχομαι ῥῆμα καί πειράω κινέω ὁ οὗτος οὐ πείθω - Μένα . οὐ οὕτως τις εὑρίσκω ῥήτωρ δεινός ἢ γόης . " ρωτώ τοίνυν καί σύ καί πᾶς ἄνθρωπος , ποῦ πονηρός Ὀλύμπιος ἢ πότε ἢ περί τίς ; ὅς ὁ δίκαιος - σύνειμι πολύς μέν βοῦς δίκη , πολύς δέ δικαστής , μύριοι δέ δικαστήριον , βοάω δέ καί σύ ὁ κακῶς λέγω διά ὁ ὁ φίλιος χρόνος . ὁ γάρ αὖ κακός φεύγω ἄν , ἀλλά οὐ διώκω , νῦν δέ φαίνω διώκω , ἀλλά οὐ φεύγω . οὕτως ἢ χρηστός ἐκεῖ - Μύκονος μετά σύ ἤ σύ μετά ἐκεῖνος κακός .
libanius.oratio-63 41
εἶτ’ οἴεσθε ταῦτα ποιοῦντες ἀσφαλῶς ἀσελγαίνειν ὡς οὔθ’ ὁρώμενοι παρά τῶν τεθνεώτων οὔθ’ ὑπάρχον ἐκείνοις ἀκούειν ἃ λέγετε ; τοῖς δ’ εἰσὶν ἄγγελοι τῶν τῇδε καὶ λεγομένων καὶ πραττομένων οἱ μετ’ ἐκείνους ἀπιόντες . τοὺς δ’ εἰκὸς ἐθέλειν αὐτοῖς βοηθεῖν . δύναμις δὲ αὐτοῖς παρ’ αὐτοῦ τοῦ τεθνάναι μείζων καὶ μηνίσαντες ταχέως ἠμύναντο .
Lemmas: εἶτα οἴομαι οὗτος ποιέω ἀσφαλής ἀσελγαίνω ὡς οὔτε ὁράω παρά ὁ θνῄσκω οὔτε ὑπάρχω ἐκεῖνος ἀκούω ὅς λέγω ; ὁ δέ εἰμί ἄγγελος ὁ τῇδε καί λέγω καί πράσσω ὁ μετά ἐκεῖνος ἀπέρχομαι . ὁ δέ ἔοικα ἐθέλω αὐτός βοηθέω . δύναμις δέ αὐτός παρά αὐτός ὁ θνήσκω μέγας καί μηνίω ταχέως ἀμύνω .
libanius.oratio-63 42
πάνυ τοίνυν πιστεύω τοῖς μὲν ἔχουσι παῖδας ἀπολεῖσθαι τοὺς ὄντας , οἷς δὲ οὐκ εἰσίν , οὐδέ ἔσεσθαι , γυναῖκας δὲ τὰς τούτων ἑτέροις ἲς ἀντὶ τῶν γεγαμηκότων προσέξειν καὶ θυγατέρας πρὸ γάμων ὑποθήσειν ἑαυτὰς μαγείροις , υἱεῖς δὲ μηδὲν διοίσειν θυγατέρων , εἰς δὲ τὸ προσαιτεῖν κατενεχθέντας τοῦ δώσοντος ἀπορήσειν , διά δὲ νοσημάτων καὶ μακρῶν καὶ πικρῶν καὶ μετ' ὀδυνῶν γένοιτ’ ἂν ἐκ τῶν τοι - ούτων ἀποθανεῖσθαι . ταῦτα έσται , ταῦτά τις ὄψεται , ταῦτα παιδεύσει τοὺς ἄλλους μὴ καταθεῖν τοὺς τετε - λευτηκότας ὡς οὐδὲν ὄντας ἔτι .
Lemmas: πάνυ τοίνυν πιστεύω ὁ μέν ἔχω παῖς ἀπόλλυμι ὁ είμαι , ὅς δέ οὐ εἰμί , οὐδέ εἰμί , γυνή δέ ὁ οὗτος ἕτερος ἴς ἀντί ὁ γαμέω προσέχω καί θυγάτηρ πρό γάμος ὑποτίθημι ἑαυτοῦ μάγειρος , υἱός δέ μηδείς διαφέρω θυγάτηρ , εἰς δέ ὁ προσαιτέω καταφέρω ὁ δίδωμι ἀπορέω , διά δέ νόσημα καί μακρός καί πικρός καί μετά ὀδύνη γίγνομαι ἄν ἐκ ὁ τοι - οὐτάω ἀποθνῄσκω . οὗτος εἰμί , οὗτος τις ὁράω , οὗτος παιδεύω ὁ ἄλλος μή καταθέω ὁ τίνω - λευτηκοος ὡς οὐδείς είμαι ἔτι .