ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-62 1
πάλαι τινὲς ἄνθρωποι σκαιοὶ μὲν καὶ τοῦ μηδενὸς ἄξιοι , μεγάλων δὲ ἠξιωκότες αὐτοὺς πολλαῖς κέχρηνται κατ’ ἐμοῦ τε καὶ τῶν ὡμιληκότων ἐμοὶ ταῖς βλασφημίαις , τῶν μέν , ὧς οὐδὲν μεμαθήκασιν , ἐμοῦ δὲ ὧς οὐκ ἐπισταμένου διδάσκειν .
Lemmas: πάλαι τις ἄνθρωπος σκαιός μέν καί ὁ μηδείς ἄξιος , μέγας δέ ἀξιόω αὐτός πολύς χράω κατά ἐγώ τε καί ὁ ὁμιλέω ἐγώ ὁ βλασφημία , ὁ μέν , ὅς οὐδείς μανθάνω , ἐγώ δέ ὅς οὐ ἐπίσταμαι διδάσκω .
libanius.oratio-62 2
ἀλλ’ ἕως μὲν λάθρα τε καὶ ἐν σκότῳ καὶ δεδοικότες μὴ πύθωμαι XCI 2 τοῦτο ἔδρων , ἱκανὴν παρ' αὐτῶν ἔχειν οἰόμενος δίκην τὸ σὺν φόβῳ ταῦτα ἀδικεῖν ἐσίγων · ἐπεὶ δὲ πρὸς τοῦθ’ ἥκουσιν ἀσελγείας ἀπὸ τοῦ πλουτεῖν κακῶς , ὥστ’ ἤδη καὶ φανερῶς λοιδορεῖν πολλῶν παρόντων ἐπ’ ἀγορᾶς , πειράσομαι βοηθεῖν ἐμαυτῷ καὶ δεικνύειν αὐτοῖς τε ἐκείνοις καὶ τοῖς ὑπ’ αὐτῶν ἠπατημένοις , εἴ τις ἄρα ἔστι παρ’ ἡμῖν ἐμπειρία λόγων .
Lemmas: ἀλλά ἠώς μέν λάθρῃ τε καί ἐν σκότος καί δείδω μή πυνθάνομαι XCI 2 οὗτος δράω , ἱκανός παρά αὐτός ἔχω οἴομαι δίκη ὁ σύν φόβος οὗτος ἀδικέω σιγάω · ἐπεί δέ πρός οὗτος ἥκω ἀσέλγεια ἀπό ὁ πλουτέω κακῶς , ὥστε ἤδη καί φανερός λοιδορέω πολύς πάρειμι ἐπί ἀγορά , πειράω βοηθέω ἐμαυτοῦ καί δείκνυμι αὐτός τε ἐκεῖνος καί ὁ ὑπό αὐτός ἀπατάω , εἰμί τις ἄρα εἰμί παρά ἐγώ ἐμπειρία λόγος .
libanius.oratio-62 3
ἀγανακτῶν δὲ πρὸς τουτουσὶ τοὺς τὰ μὲν αὑτῶν ἀγνοοῦντας κακά , τὰς δὲ τῶν ἄλλων ψυχὰς ἐξετάζοντας ῥᾳδίως ἐπὶ τούτῳ μάλιστ’ ἂν ἀγανακτεῖν φαίην , οἰὶ με πάλιν εἰς εὐφημίαν ἐμαυτοῦ καθιστᾶσι καὶ πρᾶγμα ὃ φεύγων διατελῶ πράττειν ἐπαναγκάζουσι , λέγειν τι τῶν πὰρ ἐμοῦ χρηστῶν εἰς ἑτέρους γεγενημένων .
Lemmas: ἀγανακτέω δέ πρός οὗτος ὁ ὁ μέν αὐτός ἀγνοέω κακός , ὁ δέ ὁ ἄλλος ψυχή ἐξετάζω ῥᾴδιος ἐπί οὗτος μάλιστα ἄν ἀγανακτέω φημί , οἶς ἐγώ πάλιν εἰς εὐφημία ἐμαυτοῦ καθίστημι καί πρᾶγμα ὁ φεύγω διατελέω πράσσω ἐπαναγκάζω , λέγω τίς ὁ παρά ἐγώ χρηστός εἰς ἕτερος γίγνομαι .
libanius.oratio-62 4
ἀλλ’ εἰ μὲν οἷόν τε ἣν τούτων ἀπεχόμενόν με τῶν λόγων ἀνελεῖν τὰς αἰτίας , ἠδίκουν ἂν τὴν διὰ τῶν ἐπαίνων πορευό - μενος · ι | ἐπεὶ δὲ ἐν τῷ τὰ βελτίω περὶ ἐμοῦ λε - χθῆναι τὸ μηδὲν ἐκείνους ἀληθὲς εἰρηκέναι δείκνυται , συγγνοίητ’ ἂν εἰκότως τῷ μὴ δυναμένῳ προδοῦναι τὸν ἔλεγχον . καὶ γὰρ ἄτοπον μᾶλλον δεῖσαι τὸν λέ - γοντα τὴν τῶν ἐπαίνων ἀλήθειαν ἢ τὰς διαβολὰς ἃς πολὺν ἤδη χρόνον τινὲς καθ’ ἡμῶν πεποίηνται . 5 . Τινὲς δὴ καὶ καθήμενοι καὶ περιιόντες λέγουσιν , ὧς ἐγὼ λόγους μὲν ποιεῖν ἀγαθός τε εἴην καὶ τῶν πολλῶν ἀμείνων , διδάσκαλος δὲ οὐ παραπλήσιος . εἶτ εὐθὺς ἐρωτῶσι · τίς γὰρ ἐν δίκαις τῶν τούτῳ συγγενομένων ἐξέλαμψε ; τίς δὲ ἐν τάξει τῶν πολιτευομένων ; τίς δ’ ἀπὸ θρόνου τοῦ τῶν διδασκάλων ; τίς δ’ ἀπὸ τοῦ τῶν ἀρχόντων ; καὶ φθάσαντες τοὺς ἐρωτωμένους αὐτοῖς χαρίζονται τὴν ἀπόκρισιν , ὡς οὐδείς .
Lemmas: ἀλλά εἰμί μέν οἷος τε ὅς οὗτος ἀπέχω ἐγώ ὁ λόγος ἀναιρέω ὁ αἰτία , ἀδικέω ἄν ὁ διά ὁ ἔπαινος πορεύω - μένος · Ι | ἐπεί δέ ἐν ὁ ὁ ἀγαθός περί ἐγώ λεʹ - τίκτω ὁ μηδείς ἐκεῖνος ἀληθής λέγω δείκνυμι , συγγιγνώσκω ἄν ἔοικα ὁ μή δύναμαι προδίδωμι ὁ ἔλεγχος . καί γάρ ἄτοπος μᾶλλον δείδω ὁ λεʹ - Γόντα ὁ ὁ ἔπαινος ἀλήθεια ἢ ὁ διαβολή ὅς πολύς ἤδη χρόνος τις κατά ἐγώ ποιέω . 5 . Τινές δή καί κάθημαι καί περιέρχομαι λέγω , ὅς ἐγώ λόγος μέν ποιέω ἀγαθός τε εἰμί καί ὁ πολύς ἀγαθός , διδάσκαλος δέ οὐ παραπλήσιος . εἶτα εὐθύς ἐρωτάω · τίς γάρ ἐν δίκη ὁ οὗτος συγγίγνομαι ἐκλάμπω ; τίς δέ ἐν τάξις ὁ πολιτεύω ; τίς δέ ἀπό θρόνος ὁ ὁ διδάσκαλος ; τίς δέ ἀπό ὁ ὁ ἄρχων ; καί φθάνω ὁ ἐρωτάω αὐτός χαρίζω ὁ ἀπόκρισις , ὡς οὐδείς .
libanius.oratio-62 9
καὶ φι - λοσόφους μὲν καὶ σοφιστὰς καὶ ὅσοι τῆς πρὸς τὸν Ἑρμῆν τε καὶ Μούσας τελετῆς εἰς τὸ βασίλειον οὐ - δένα πώποτε τούτων οὐκ ἐκάλεσεν , οὐκ εἶδεν , οὐκ ἐπήνεσεν , οὐκ εἶπέ τι πρὸς αὐτούς , οὐκ ἤκουσε φθεγ - ξαμένων , ἠγάπα δὲ καὶ περὶ αὑτὸν εἶχε καὶ συμβού - λους καὶ διδασκάλους ἐποιεῖτο βαρβάρους ἀνθρώπους , ὀλέθρους τινὰς εὐνούχους . οἷς ἀφειστήκει τῶν τῆς βασιλείας ἔργων , αὐτὸς δὲ τοὔνομα παρεῖχε , καὶ ἡ μὲν ἐσθὴς ἐκείνου , ἡ δὲ ἐξουσία τούτων .
Lemmas: καί φεῖ - λοσοφος μέν καί σοφιστής καί ὅσος ὁ πρός ὁ Ἑρμῆς τε καί Μοῦσα τελετή εἰς ὁ βασίλειος οὐ - Δένα πώποτε οὗτος οὐ καλέω , οὐ ὁράω , οὐ ἐπαινέω , οὐ λέγω τίς πρός αὐτός , οὐ ἀκούω φθεγ - σάμαι , ἀγαπάω δέ καί περί ἑαυτοῦ ἔχω καί συμβαίνω - Λοῦς καί διδάσκαλος ποιέω βάρβαρος ἄνθρωπος , ὄλεθρος τις εὐνοῦχος . ὅς ἀφίστημι ὁ ὁ βασίλεια ἔργον , αὐτός δέ ὄνομα παρέχω , καί ὁ μέν ἐσθής ἐκεῖνος , ὁ δέ ἐξουσία οὗτος .
libanius.oratio-62 10
οἱ δὲ τὴν μὲν τῶν λόγων παίδευσιν ἤλαυνον πάντα τρόπον μικροὺς ποιοῦντες τοὺς ἐκείνης μετειληφότας ἀλλήλοις διακελευόμενοι σκοπεῖν ὅπως μηδεὶς σοφὸς λάθοι φίλος ἐκείνῳ γενόμενος , εἰσῆγον δὲ τοὺς ὠχρούς , τοὺς θεοῖς ἐχθρούς , τοὺς περὶ τοὺς τάφους , ὧν τὸ σεμνὸν διασῦραι τὸν Ἥλιον καὶ τὸν Δία καὶ τοὺς σὺν ἐκείνῳ ἄρχοντας , καὶ πάλιν ἀπῆγον εἰς τάξιν τοὺς ὑπογρα - φέας οἳ τῶν ἑαυτῶν οἰκετῶν οὐδὲν ἤσαν ἀμείνους οὔτε τὰς ψυχὰς οὔτε τὰς χεῖρας , εἰσὶ δὲ οἳ καὶ χείρους , οἱ μὲν θάτερον , οἱ δὲ καὶ ἀμφότερα .
Lemmas: ὁ δέ ὁ μέν ὁ λόγος παίδευσις ἐλαύνω πᾶς τρόπος μικρός ποιέω ὁ ἐκεῖνος μεταλαμβάνω ἀλλήλων διακελεύομαι σκοπέω ὅπως μηδείς σοφός λανθάνω φίλος ἐκεῖνος γίγνομαι , εἰσάγω δέ ὁ ὠχρός , ὁ θεός ἐχθρός , ὁ περί ὁ τάφος , ὅς ὁ σεμνός διασύρω ὁ Ἥλιος καί ὁ Ζεύς καί ὁ σύν ἐκεῖνος ἄρχων , καί πάλιν ἀπάγω εἰς τάξις ὁ υπογραω - φέα ὅς ὁ ἑαυτοῦ οἰκέτης οὐδείς ἥδω ἀγαθός οὔτε ὁ ψυχή οὔτε ὁ χείρ , εἰμί δέ ὅς καί χείρων , ὁ μέν ἕτερος , ὁ δέ καί ἀμφότερος .
libanius.oratio-62 11
καὶ ἡ μετα - βολὴ μάλα ὀξεῖα . ὁ τοῦ μαγείρου παῖς , ὁ τοῦ κναφέ - ωε , ὁ περιτρέχων ἐν στενωποῖς , ὁ τρυφὴν ἡγούμενος τὸ μὴ πεινῆσαι , οὗτος ἐξαίφνης ἐφ’ ἵππου λαμπροῦ λαμπρὸς καὶ ὀφρὺς ἠρμένη καὶ πλῆθος ἀκολούθων , οἰκία μεγάλη , γῆ πολλή , κόλακες , συμπόσια , χρυσός . καὶ Ι εἴ τις ἄρα καὶ ῥητόρων ἀρχῆς μετέλαβέ τινος τούτων διδόντων , μισθὸν κολακείας ἔλαβεν . οἷς , εἴπερ ἐσωφρόνουν , βέλτιον ἣν γενέσθαι ἔτι τα - πεινοτέρους ἢ δι᾿ ἐκείνων ἀρθῆναι . οἱ δὲ κατάπτυστοι καὶ μεθύοντες εὐνοῦχοι πρὸς τοσοῦτον ἧκον ἀσελγείας καὶ οὕτως ἐξύβρισαν , ὥστε τοὺς ὑπογραφέας ἄγοντες εἰς τὸν τῶν ὑπάρχων ἐγκαθίζουσι θρόνον . καὶ ὁ καλὸς Κωνστάντιος ἔχαιρεν ὧς δὴ καλῶς εὑρὼν τὸ μόνον σῶσον τὰ πράγματα . 12 . Τοῦτ’ οὖν ὁρῶντας τοὺς ἐν τοῖς διδασκαλείοις νέους οὐκ οἴει πρὸς αὐτοὺς εἰρηκέναι πολλάκις · τί δέ μοι κέρδος τῶν μυρίων τουτωνὶ πόνων , μεθ’ ὧν ἀνάγκη διὰ πολλῶν μὲν ποιητῶν ἀφικέ - σθαι , πολλῶν δὲ ῥητόρων καὶ παντοδαπῶν έτέ - ρων συγγραμμάτων , εἰ <δὲ> - τέλος ἱστᾶι ἱδρώτων , αὐτὸν μὲν ἄτιμον περιφοιτᾶν , ἕτερον δέ εὐδαιμονεῖν ;
Lemmas: καί ὁ μετά - βολή μάλα ὀξύς . ὁ ὁ μάγειρος παῖς , ὁ ὁ κνάφος - δμώς , ὁ περιτρέχω ἐν στενωπός , ὁ τρυφή ἡγέομαι ὁ μή πεινέω , οὗτος ἐξαίφνης ἐπί ἵππος λαμπρός λαμπρός καί ὀφρύς ἀείρω καί πλῆθος ἀκόλουθος , οἰκία μέγας , γῆ πολύς , κόλαξ , συμπόσιον , χρυσός . καί Ι εἰμί τις ἄρα καί ῥήτωρ ἀρχή μεταλαμβάνω τις οὗτος δίδωμι , μισθός κολακεία λαμβάνω . ὅς , εἴπερ σωφρονέω , ἀγαθός ὅς γίγνομαι ἔτι τα - πεινοτερος ἢ διά ἐκεῖνος ἀείρω . ὁ δέ κατάπτυστος καί μεθύω εὐνοῦχος πρός τοσοῦτος ἔκω ἀσέλγεια καί οὕτως ἐξυβρίζω , ὥστε ὁ ὑπογραφεύς ἄγω εἰς ὁ ὁ ὑπάρχω ἐγκαθίζω θρόνος . καί ὁ καλός Κωνστάντιος χαίρω ὅς δή καλός εὑρίσκω ὁ μόνος σῴζω ὁ πρᾶγμα . 12 . οὗτος οὖν ὁράω ὁ ἐν ὁ διδασκαλεῖον νέος οὐ οἴομαι πρός αὐτός λέγω πολλάκις · τίς δέ ἐγώ κέρδος ὁ μυρίος οὗτος πόνος , μετά ὅς ἀνάγκη διά πολύς μέν ποιητής ἀφίκω - ἕπομαι , πολύς δέ ῥήτωρ καί παντοδαπός ἐτός - ῥόος σύγγραμμα , εἰμί <δὲ> - τέλος ἵστημι ἱδρώς , αὐτός μέν ἄτιμος περιφοιτάω , ἕτερος δέ εὐδαιμονέω ;
libanius.oratio-62 13
καὶ τί λέγω τούς νέους ; οἶ τούτων πατέρες ἀπὸ τοιούτων λογισμῶν , ἄνδρες ἐν λόγοις πεπονηκότες , μίξαντες ταῦτα ἐκείνοις τοὺς αὐ - τῶν υἱεῖς ἔτρεφον αἰσχυνόμενοι μὲν τὸ κάλλος τὸ τῶν λόγων , ὁρῶντες δέ τὴν ἐν θατέρῳ ῥώμην . αὐτοί τε οὖν εἰς ἐκεῖνα διὰ τούτων ἐζημιοῦντο καὶ τοὺς ἄλλους εἰς ἀθυμίαν ἡγὸν ὧς οὐκ ἀποχρώντων εἰς εὐδαιμονίαν τῶν λόγων .
Lemmas: καί τίς λέγω ὁ νέος ; οἶς οὗτος πατήρ ἀπό τοιοῦτος λογισμός , ἀνήρ ἐν λόγος πονέω , μείγνυμι οὗτος ἐκεῖνος ὁ αὖος - ὁ υἱός τρέφω αἰσχύνω μέν ὁ κάλλος ὁ ὁ λόγος , ὁράω δέ ὁ ἐν ἕτερος ῥώμη . αὐτός τε οὖν εἰς ἐκεῖνος διά οὗτος ζημιόω καί ὁ ἄλλος εἰς ἀθυμία ἄγω ὅς οὐ ἀποχράω εἰς εὐδαιμονία ὁ λόγος .
libanius.oratio-62 14
ἴδοι δ’ ἄν τις ἀκριβέστερον τὴν ἀπὸ τοῦ καιροῦ λύμην , εἰ σκέψαιτο τοὺς Ἀθήνηθεν στρατι - ώτας . μετὰ γὰρ τὸν τρίβωνα καὶ τὸ Λύκειον καὶ λόγους καὶ προλόγους καί , νὴ Δία γε , Ἀριστοτέλην ἀναξυρὶς καὶ ζωστὴρ ὁ τῶν | διακονούντων ταῖς βασιλέως ἐπιστολαῖς ἃς ἐκ <τῶν> o βασιλείων ἀνάγκη ρεσθαι πανταχοῖ τῆς γῆς . 15 . Τοῦτο δὴ τὸ κακὸν τὸ καὶ τῶν Ἀθηναίων ἁψάμενον σφοδρότερον ἥπτετο τῶν ἐμοὶ συνόντων καὶ μειζόνως ἔβλαπτε , διότι οὐκ ἴσον ἦν οὐδὲ παραπλήσιον ἐν Αἰγύπτῳ τε καὶ Παλαιστίνῃ καὶ Ἀθήνησι παιδεύειν καὶ οὗπερ ἐγώ . ποῦ γὰρ ἴσον ἀκούειν τὴν τῶν ὐπο - γραφέων εὐτυχίαν καὶ παρόντας ὁρᾶν ; καὶ διηγου - μένων ἀκροᾶσθαι τὰς λαμπρὰς εἰσόδους καὶ ἐξόδους τὰς μὲν ἕωθεν , τὰς δὲ δείλης καὶ αὐτοὺς εἶναι τῶν διηγεῖσθαι δυναμένων ; οὐκοῦν τὸ μὲν ἐκείνων ἦν τῶν διεστηκότων ὃ τὴν βλάβην εἶχεν ἐλάττω , τὸ δὲ ἐν ταῖς τρισὶ πόλεσιν ὁμοίως , τῇ Κωνσταντίνου , τῇ Νικομήδους , τῇ Ἀντιόχου , τοῦτο δὴ μέγιστον ἠναντίωταί μοι καὶ τὰς ὁρμὰς τῶν νέων ἀπήμβλυνε , τὸ μὴ κεῖσθαι τῶν πόνων ἆθλα πείθοντα φέρειν τὴν ταλαιπωρίαν , τὸ λέγειν που Πλάτωνα , | ᾔδειμεν δ᾿ ἂν ὅ φησι καὶ μὴ λέγοντος , ἀσκεῖται δὴ τὸ ἀεὶ τιμώμενον , ἀμελεῖται δὲ τὸ ἀτιμαξόμενον .
Lemmas: ὁράω δέ ἄν τις ἀκριβής ὁ ἀπό ὁ καιρός λύμη , εἰμί σκοπέω ὁ Ἀθῆναι στρατί - δύσ-ερως . μετά γάρ ὁ τρίβων καί ὁ Λύκειον καί λόγος καί πρόλογος καί , νή Ζεύς γε , Ἀριστοτέλης ἀναξυρίδες καί ζωστήρ ὁ ὁ | διακονέω ὁ βασιλεύς ἐπιστολή ὅς ἐκ ὅς o βασίλειος ἀνάγκη ρω πανταχοῖ ὁ γῆ . 15 . οὗτος δή ὁ κακός ὁ καί ὁ Ἀθηναῖος ἅπτω σφοδρός ἅπτω ὁ ἐγώ σύνειμι καί μέγας βλάπτω , διότι οὐ ἴσος εἰμί οὐδέ παραπλήσιος ἐν Αἴγυπτος τε καί Παλαιστίνη καί Ἀθήνησι παιδεύω καί οὗπερ ἐγώ . ποῦ γάρ ἴσος ἀκούω ὁ ὁ ὑπό - γραφεύς εὐτυχία καί πάρειμι ὁράω ; καί διηγέομαι - μένω ἀκροάομαι ὁ λαμπρός εἴσοδος καί ἔξοδος ὁ μέν ἕωθεν , ὁ δέ δείλη καί αὐτός ἔρχομαι ὁ διηγέομαι δύναμαι ; οὐκοῦν ὁ μέν ἐκεῖνος εἰμί ὁ διίστημι ὁ ὁ βλάβος ἔχω μικρός , ὁ δέ ἐν ὁ τρεῖς πόλις ὅμοιος , ὁ Κωνσταντῖνος , ὁ Νικομήδης , ὁ Ἀντίοχος , οὗτος δή μέγας ἐναντιόομαι ἐγώ καί ὁ ὁρμή ὁ νέος ἀπαμβλύνω , ὁ μή κεῖμαι ὁ πόνος ἆθλον πείθω φέρω ὁ ταλαιπωρία , ὁ λέγω ποῦ Πλάτων , | οἶδα δέ ἄν ὁ φημί καί μή λέγω , ἀσκέω δή ὁ ἀεί τιμάω , ἀμελέω δέ ὁ ἀτιμάζω .
libanius.oratio-62 16
εἰ μὲν τοίνυν τῶν τετιμημένων ἦν ὑπὸ Κωνσταντίου τὸ χρῆμα τῶν λόγων , καιρῷ καλῷ κακῶς ὁ διδάσκαλος κέχρηται εἰ δ᾿ οὐδεὶς ἐκείνῳ τῶν σοφωτέρων φίλος οὐδ᾿ οἱ λέγοντες , ἀλλ᾿ οἱ λἐγοντος ἑτέρου γράφειν ὁξεῖς τῶν μεγίστων ἐτύγχανον , τί θαυμαστόν , εἰ νάρκη τις πρὸς τοὺς λόγους κατέσχε τοὺς νέους ; 17 . Τοῦτο δὴ τὸ κακὸν καὶ ταύτην τὴν νεφέλην λύει μὲν Ἰουλιανὸς ὁ βασιλεὺς ὁ φέρων ὁμοῦ ταῖν χεροῖν ὅπλα καὶ βιβλία καὶ ταῖς πολλαῖς καμήλοις φορτία ταῦτα LIBANII OR . CONTRA INSTITUTIONIS IRRISORES 355 ἀναθείς , οὐκ οἶνον καὶ μύρον καὶ στρώματα μαλακὰ καὶ ἃ τῷ προτέρῳ πλεῖστα εἵπετο . καὶ ἣν ὁ πόνος τοῖς νέοις τῆς ῥᾳθυμί·ας ἡδίων , ὥσπερ τοῖς Ἀχαιοῖς ὁ πόλεμος τοῦ πλοῦ μετὰ τὴν ὁρμὴν ἢν ἐδέξαντο παρὰ τῆς Ἀθηνᾶς .
Lemmas: εἰμί μέν τοίνυν ὁ τιμάω εἰμί ὑπό Κωνστάντιος ὁ χρῆμα ὁ λόγος , καιρός καλός κακῶς ὁ διδάσκαλος χράω εἰμί δέ οὐδείς ἐκεῖνος ὁ σοφός φίλος οὐδέ ὁ λέγω , ἀλλά ὁ λέγω ἕτερος γράφω ὀξύς ὁ μέγας τυγχάνω , τίς θαυμαστός , εἰμί νάρκη τις πρός ὁ λόγος κατέχω ὁ νέος ; 17 . οὗτος δή ὁ κακός καί οὗτος ὁ νεφέλη λύω μέν Ἰουλιανός ὁ βασιλεύς ὁ φέρω ὁμοῦ ὁ χείρ ὅπλον καί βιβλίον καί ὁ πολύς κάμηλος φορτίον οὗτος LIBANII OR . CONTRA INSTITUTIONIS IRRISORES 355 ἀνατίθημι , οὐ οἶνος καί μύρον καί στρῶμα μαλακός καί ὅς ὁ πρότερος πλεῖστος ἕπομαι . καί ὅς ὁ πόνος ὁ νέος ὁ ῥᾳθυμία ἡδύς , ὥσπερ ὁ Ἀχαιός ὁ πόλεμος ὁ πλόος μετά ὁ ὁρμή εἄν δέχομαι παρά ὁ Ἀθηνᾶ .
libanius.oratio-62 18
ἀλλὰ ταύτην δὴ τὴν ἐπανόρθωσιν βραχεῖαν ἐποίησεν ἄδικος ἐν Περσίδι σίδηρος ὃς ἐκεῖνον μὲν ἀπέκτεινε , τοὺς νέους δὲ πάλιν ἀνεχαί - τισεν . εἰ δὲ μὴ πονηρὸς δαίμων ἐφθόνησε ταῖς πό - λεσι , τοῖς πᾶσιν ἂν ἐπιδόντα τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγ - ματα κατὰ τοὺς λόγους μάλιστ᾿ ἂν ἔσχε τὴν ὑπερ - βολήν . 19 . Οὑκοῦν τοῦ μὲν ἐν μακρᾷ βασιλείᾳ τοῖς λόγοις | πεπολεμηκότος , τοῦ δὲ τιμῶντος ῥητορικὴν ἄμα τε φανέντος καὶ μεταστάντος ὄκνος τις ἐνέπεσε τοῖς νέοις , τούτου δὲ ὄντος τηλικούτου κἀγώ τινος αἴτιος βλάβης ὁμολογῶ γεγενῆσθαι . τὸ γὰρ αὐτὸ χρηστότητος μέν δόξαν ἐμοί , ῥᾳθυμίαν δὲ τοῖς φοιτῶσιν ἡμῖν ἤνεγκε . τί τοῦτο ; τὸ κύριον ἕκαστον εἶναι τῶν προσ - ιόντων δοῦναί τε μισθὸν καὶ μή . γλυκὺ γάρ τι καὶ τοῖς δοῦναι δυναμένοις ἐφάνη τὸ μὴ δοῦναι . καὶ τὴν τῶν ἀπορούντων ἀνάγκην ἡ τῶν εὐπόρων ἐμιμήσατο γνώμη , μᾶλλον δὲ τῶν εὐπόρων οἱ μὲν ἤνεγκαν , οἱ δέ οὔ .
Lemmas: ἀλλά οὗτος δή ὁ ἐπανόρθωσις βραχύς ποιέω ἄδικος ἐν Περσίς σίδηρος ὅς ἐκεῖνος μέν ἀποκτείνω , ὁ νέος δέ πάλιν ἀνέχω - τίσω . εἰμί δέ μή πονηρός δαίμων φθονέω ὁ πό - λέσι , ὁ πᾶς ἄν ἐφοράω ὁ ὁ ἄνθρωπος πράγ - μάτη κατά ὁ λόγος μάλιστα ἄν ἔχω ὁ ὑπερ - βολή . 19 . οὐκοῦν ὁ μέν ἐν μακρός βασίλεια ὁ λόγος | πολεμέω , ὁ δέ τιμάω ῥητορική ἄμη τε φαίνω καί μεθίστημι ὄκνος τις ἐμπίπτω ὁ νέος , οὗτος δέ εἰμί τηλικοῦτος ἐγώ τις αἴτιος βλάβη ὁμολογέω γίγνομαι . ὁ γάρ αὐτός χρηστότης μέν δόξα ἐγώ , ῥᾳθυμία δέ ὁ φοιτάω ἐγώ φέρω . τίς οὗτος ; ὁ κύριος ἕκαστος ἔρχομαι ὁ προς - εἶμι δίδωμι τε μισθός καί μή . γλυκύς γάρ τίς καί ὁ δίδωμι δύναμαι φαίνω ὁ μή δίδωμι . καί ὁ ὁ ἀπορέω ἀνάγκη ὁ ὁ εὔπορος μιμέομαι γνώμη , μᾶλλον δέ ὁ εὔπορος ὁ μέν φέρω , ὁ δέ οὐ .
libanius.oratio-62 20
πλείονος δὴ τοῦ μὴ διδόντος γιγνομένου καὶ κατ’ αὐτό γε τοῦτο ῤᾳθυμοτέρου , τὸ γὰρ ἐξεῖναι προῖκα λαβεῖν οὐδέ προθύμως ἐπαναγκάζει λαμβάνειν , ὧν γάρ τις οὐ τίθησι τιμήν , ταῦτα οὐκ ἀλγεῖ μὴ κτώμενος , τοῦ δὴ πλείονος , ὅπερ ἔφην , κακῶς διακει - μένου συνεπεσπάσθη καὶ τὸ τὸν μισθὸν τελοῦν . καὶ μᾶλλον οὗτοι πρὸς τὸ ῥᾳθυμεῖν ὑπ’ ἐκείνων καθειλ - κύσθησαν ἢ παρὰ τούτων ἐκεῖνοι βελτίους ἐγένοντο , ῥᾷον γάρ , οἶμαι , καὶ ἥδιον τὸ μηδὲν ποιεῖν τοῦ πο - νεῖν , ὥστε καὶ τούτοις λεπτὸν ἐγίγνετο τοῦ διδόναι τὸ κέρδος . 21 . Ἐγένετό τις καὶ τρίτος τοῦ πράγματος ὄλεθρος . καὶ ἴστω μὲν καλὸν καὶ ἐπαινείσθω τοῦτο τὸ ἐμπό - δισμα , εἰ δοκεῖ , κώλυμα δὲ ἣν ὅμως μέγιστον τῇ τῶν λόγων ἰσχύι . τὸν μὲν γὰρ ἄλλον ἅπαντα χρόνον τοὺς μὲν ἀπὸ τῶν ἐργαστηρίων νέους , οἷς ἡ φροντὶς ὑπὲρ τῆς ἀναγκαίας τροφῆς , ἣν ἰδεῖν εἰς Φοινίκην ἐπὶ τῷ τοὺς νόμους λαβεῖν ἰόντας , οἶ δὲ ἐξ εὐδαιμόνων οἰκιῶν οἷς γένος ἐπιφανὲς καὶ χρήματα καὶ πατέρες λελειτουργηκότες , | ἔμενον ἐν τοῖς ἡμετέροις . καὶ ἐδόκει τὸ μὲν τούς νόμους μανθάνειν τῆς χείρονος τύχης , τὸ δὲ μηδὲν προσδεῖσθαι τούτων τῆς ἀμείνονος εἶναι σημεῖον , ἀλλὰ νῦν πολύς πολλῶν ὁ δρόμος ἐπ’ ἐκεῖνο , καὶ νεανίσκοι λέγειν εἰδότες καὶ κινεῖν ἀκροα - τὴν ἔχοντες εἰς Βηρυτὸν θέουσιν ὡς ἂν προσληψόμενοί τι .
Lemmas: πολύς δή ὁ μή δίδωμι γίγνομαι καί κατά αὐτός γε οὗτος ραθυμοτερεω , ὁ γάρ ἔξεστι προίξ λαμβάνω οὐδέ πρόθυμος ἐπαναγκάζω λαμβάνω , ὅς γάρ τις οὐ τίθημι τιμή , οὗτος οὐ ἀλγέω μή κτάομαι , ὁ δή πολύς , ὅς φημί , κακῶς διακούω - μένω συμπίπτω καί ὁ ὁ μισθός τελέω . καί μᾶλλον οὗτος πρός ὁ ῥᾳθυμέω ὑπό ἐκεῖνος καθαιρέω - κυνέω ἢ παρά οὗτος ἐκεῖνος ἀγαθός γίνομαι , ῥᾴδιος γάρ , οἴομαι , καί ἡδύς ὁ μηδείς ποιέω ὁ πο - νέος , ὥστε καί οὗτος λεπτός γίγνομαι ὁ δίδωμι ὁ κέρδος . 21 . γίγνομαι τις καί τρίτος ὁ πρᾶγμα ὄλεθρος . καί ἵστημι μέν καλός καί ἐπαινέω οὗτος ὁ ἐμπό - δισμα , εἰμί δοκέω , κώλυμα δέ ὅς ὅμως μέγας ὁ ὁ λόγος ἰσχύς . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἅπας χρόνος ὁ μέν ἀπό ὁ ἐργαστήριον νέος , ὅς ὁ φροντίς ὑπέρ ὁ ἀναγκαῖος τροφή , ὅς ὁράω εἰς Φοινίκη ἐπί ὁ ὁ νόμος λαμβάνω ἔρχομαι , οἶς δέ ἐκ εὐδαίμων οἰκία ὅς γένος ἐπιφανής καί χρῆμα καί πατήρ λειτουργέω , | μένω ἐν ὁ ἡμέτερος . καί δοκέω ὁ μέν ὁ νόμος μανθάνω ὁ χείρων τύχη , ὁ δέ μηδείς προσδέω οὗτος ὁ ἀγαθός ἔρχομαι σημεῖον , ἀλλά νῦν πολύς πολύς ὁ δρόμος ἐπί ἐκεῖνος , καί νεανίσκος λέγω οἶδα καί κινέω ἀκροάομαι - ὁ ἔχω εἰς Βηρυτός θέω ὡς ἄν προσλαμβάνω τίς .
libanius.oratio-62 22
λελήθασι δὲ σφᾶς αὐτοὺς ἀντὶ τοῦ προσλαβεῖν ἀντιλαμβάνοντες . οὐ γὰρ τὸ μὲν σώζεται τοῖς ἔχουσι , τὸ δὲ ἐπεισέρχεται , ἀλλὰ τὸ μὲν ἴσως εἰσέρχεται , <τὸ σ οὐκ ἔστιν ὅπως οὐκ ἐξέρχετια> , ο οὐ γὰρ οἷόν τε τὴν διά - νοιαν ἀρκεῖν ὁμοῦ πρός τε τὴν τούτων κτῆσιν πρός τε τὴν ἐκείνων φυλακήν , ἀλλ᾿ ὁ τούτῳ προσέχων ἐκεῖνο διαφῆκεν , ὥστ’ ἀμείνους ἂν ἤσαν πάντα τοῖς νόμοις διδόντες τὸν χρόνον ἢ τούτου τὸ πλέον ἀναλίσκοντες μάτην .
Lemmas: λανθάνω δέ σφεῖς αὐτός ἀντί ὁ προσλαμβάνω ἀντιλαμβάνω . οὐ γάρ ὁ μέν σῴζω ὁ ἔχω , ὁ δέ ἐπεισέρχομαι , ἀλλά ὁ μέν ἴσως εἰσέρχομαι , ὅς Σ οὐ εἰμί ὅπως οὐ ἐξέρχομαι , ὁ οὐ γάρ οἷος τε ὁ διά - νοια ἀρκέω ὁμοῦ πρός τε ὁ οὗτος κτῆσις πρός τε ὁ ἐκεῖνος φυλακή , ἀλλά ὁ οὗτος προσέχω ἐκεῖνος διαφίημι , ὥστε ἀγαθός ἄν ἥδω πᾶς ὁ νόμος δίδωμι ὁ χρόνος ἢ οὗτος ὁ πλείων ἀναλίσκω μάτην .
libanius.oratio-62 23
εἰ μὲν οὖν ὡς χρησιμώτερον πρᾶγμα τοὺς νόμους διώκοντες τοῦτ’ εὖ ποιοῦσιν , οὐδὲν οἶμαι δεῖν ἐξετάζειν , οὐ γὰρ διαδικασίαν τήμερον ἔστι τοῖς νόμοις πρὸς τοὺς λόγους λαχεῖν , ἐκεῖνο δ’ ἀρκεῖ μοι δεῖξαι , ὅτι τοὺς ἐντεθέντας λόγους ὑπὸ τῶν προτέρων διατριβῶν ἀνάγκη τοῖς ἀπὸ τῶν δευτέρων ἐκκρούεσθαι καὶ τὸ μὲν κρατεῖν , τὸ δὲ ἠφανίσθαι τοῖς μὲν ὅλως , τοῖς δὲ οὐ μικρῷ μέρει . 24 . Πρὸς τοίνυν τοῖς εἰρημένοις τοσούτοις οὖσιν ἔστι νῦν καὶ ἕτερον , ὃ παρήσω , μή τῳ δόξαιμι φθονεῖν · ἐπ᾿ ἐκεῖνο δὲ εἶμι τὸ κεφάλαιον τῶν βλαβερῶν οὐ γὰρ ἔτι τοῖς παισὶν οἱ πατέρες ἀπειλοῦσιν οὐδὲ εἴργουσι τραπέζης ἀμελοῦντας οὐδὲ λουτρῶν | οὐδὲ τοῖς μὲν κολάζουσι , τὰ δὲ ἀνατείνονται , ὡς ἐκβαλοῦσιν , ὡς ἀποκηρύξουσιν , ὡς ἑτέρῳ καταλείψουσι τὸν κλῆρον , ἀλλ᾿ ἐπαινεῖν μὲν οὐκ ἔχουσι , ψέγειν δὲ οὐ τολμῶσι . καὶ δεδώκασι μὲν τὴν αὑτῶν τάξιν ἐκείνοις , τὴν δὲ ἐκείνων αὑτοῖς , ὥστε οἱ μὲν ὀργίλον βλέπουσιν , οἱ δὲ ὑποπτήσσουσι .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὡς χρήσιμος πρᾶγμα ὁ νόμος διώκω οὗτος εὖ ποιέω , οὐδείς οἴομαι δεῖ ἐξετάζω , οὐ γάρ διαδικασία σήμερον εἰμί ὁ νόμος πρός ὁ λόγος λαγχάνω , ἐκεῖνος δέ ἀρκέω ἐγώ δείκνυμι , ὅτι ὁ ἐντίθημι λόγος ὑπό ὁ πρότερος διατριβή ἀνάγκη ὁ ἀπό ὁ δεύτερος ἐκκρούω καί ὁ μέν κρατέω , ὁ δέ ἀφανίζω ὁ μέν ὅλος , ὁ δέ οὐ μικρός μέρος . 24 . πρός τοίνυν ὁ λέγω τοσοῦτος εἰμί εἰμί νῦν καί ἕτερος , ὁ παρίημι , μή τις δοκέω φθονέω · ἐπί ἐκεῖνος δέ ἔρχομαι ὁ κεφάλαιος ὁ βλαβερός οὐ γάρ ἔτι ὁ παῖς ὁ πατήρ ἀπειλέω οὐδέ ἔργω τράπεζα ἀμελέω οὐδέ λουτρόν | οὐδέ ὁ μέν κολάζω , ὁ δέ ἀνατείνω , ὡς ἐκβάλλω , ὡς ἀποκηρύσσω , ὡς ἕτερος καταλείπω ὁ κλῆρος , ἀλλά ἐπαινέω μέν οὐ ἔχω , ψέγω δέ οὐ τολμάω . καί δίδωμι μέν ὁ αὐτός τάξις ἐκεῖνος , ὁ δέ ἐκεῖνος ἑαυτοῦ , ὥστε ὁ μέν ὀργίλος βλέπω , ὁ δέ ὑποπτήσσω .
libanius.oratio-62 25
νέοι δὲ ταύτην παραλαβόνιτες τὴν ἐξουσίαν καθεύδουσι , ῥέγχουσι , πίνουσι , μεθύουσι , κωμάζουσι , τοῖς δὲ διδασκάλοις ἐνδείκνυνται τοῦθ’ ὡς , ἢν μὴ πάντα ἀνέχωνται , παρ’ ἑτέρους ἢξου - σιν , ὁ πατὴρ δὲ οὐκ ἐπισχήσει . οἱ δὲ ἄθλιοι πατέρες τὸ τῆς Ἀνδρομάχης καὶ συνερῶσι τοῖς υἱέσι . καί τις ἡδῆ τὸν παῖδα ὁρμῶντα ἐπὶ μίξεις παρανόμους ἐπῄνεσε καὶ πληγῶν καὶ ταραχῶν ἐμπλήσαντα τὸ διδασκαλεῖον ἐθαύμασε καὶ ἐφ’ οἷς προσῆκεν ἀποπνίγειν , ταῦτα ἔφησεν αὐτῷ κράτος ἐν ἀνδράσι παρέξειν . 26 . Ταῦτα ἐχρῆν ὁρᾶν τοὺς ἐπιτιμῶντας , ταῦτα λογίζεσθαι , ταῦτα αἰτιᾶσθαι τοῦ μὴ πρὸς ἄκρον λόγων ἀφικνεῖσθαι τοὺς νέους , οὐ , μά Δία , τὰς μὲν οὔσας αἰτίας ὑπερπηδᾶν , τὰς δὲ οὐκ οὔσας πλάττειν , καὶ τὰ ἀληθῆ μὲν ἐᾶν , τὰ ψευδῆ δὲ τραγῳδεῖν καὶ διχῆ τὸ δίκαιον ἐκβαίνειν οἷς τε σιγῶσιν οἶς τε λέγουσι . 27 . Τοσαῦτα μὲν οὑν ἡμῖν καὶ πλείω τούτων παρ - εἴλετο τὴν βλάστην τῶν ἐν τοῖς νέοις ὀφειλόντων ηὐξῆσθαι λόγων , | ἀλλ’ ὅμως ἐκ τοσούτων ἐλατ - τωμάτων , ἔφη που Δημοσθένης , καὶ οὐκ ἀλαζονεύσομαί γε οὐδὲ ἐρῶ τι μεῖζον τῶν ὄντων , ὡς ἐνέπλησα ῥητό - ρων τὰς τρεῖς ἠπείρους καὶ τὰς νήσους ἁπάσας μέχρι τῶν Ἡρακλέους στηλῶν , ἀλλ’ ἐρῶ τοσοῦτον ὅσον ἂν καὶ δεῖξαι δυναίμην , ὅτι εἰσί μοι παῖδες , οὕτω γὰρ καλὸν ὀνομάσαι τοὺς τῆς συνουσίας ἀπολελαυκότας , οἱ μὲν ἐν Θρᾴκῃ καὶ τῇ μεγάλῃ πόλει , οἱ δὲ ἐν Βιθυνίᾳ , οἱ δὲ ἐν Ἑλλησπόντῳ καὶ Καρί·ᾳ καὶ Ἰωνίᾳ , καὶ παρὰ Παφλαγόσιν εὕροις ἄν , εἰ βουληθείης , καὶ παρὰ Καπ - παδόκαις , οὐ πολλοὺς μὲν ἐνταῦθα , οὐδὲ γὰρ πολλοὶ παρ’ ἡμᾶς ἧκον ἐκεῖθεν , εὕροις δ’ ἄν τινας .
Lemmas: νέος δέ οὗτος παραλαμβάνω ὁ ἐξουσία καθεύδω , ῥέγκω , πίνω , μεθύω , κωμάζω , ὁ δέ διδάσκαλος ἐνδείκνυμι οὗτος ὡς , εἄν μή πᾶς ἀνέχω , παρά ἕτερος ἔξω - βρόχος , ὁ πατήρ δέ οὐ ἐπέχω . ὁ δέ ἄθλιος πατήρ ὁ ὁ Ἀνδρομάχη καί συνερέω ὁ υἱός . καί τις ἤδη ὁ παῖς ὁρμή ἐπί μίξις παράνομος ἐπαινέω καί πληγή καί ταραχή ἐμπίμπλημι ὁ διδασκαλεῖον θαυμάζω καί ἐπί ὅς προσήκω ἀποπνίγω , οὗτος φημί αὐτός κράτος ἐν ἀνήρ παρέχω . 26 . οὗτος χρή ὁράω ὁ ἐπιτιμάω , οὗτος λογίζομαι , οὗτος αἰτιάομαι ὁ μή πρός ἄκρος λόγος ἀφικνέομαι ὁ νέος , οὐ , μά Ζεύς , ὁ μέν εἰμί αἰτία ὑπερπηδάω , ὁ δέ οὐ εἰμί πλάσσω , καί ὁ ἀληθής μέν ἐάω , ὁ ψευδής δέ τραγῳδέω καί διχῆ ὁ δίκαιος ἐκβαίνω ὅς τε σιγάω οἶς τε λέγω . 27 . Τοσαύς μέν ἐν ἐγώ καί πλείων οὗτος παρά - εἴλω ὁ βλάστη ὁ ἐν ὁ νέος ὀφείλω αὐξάνω λόγος , | ἀλλά ὅμως ἐκ τοσοῦτος ἐυτς - τομάω , φημί ποῦ Δημοσθένης , καί οὐ ἀλαζονεύομαι γε οὐδέ λέγω τίς μέγας ὁ εἰμί , ὡς ἐμπίμπλημι ρητός - ῥόος ὁ τρεῖς ἤπειρος καί ὁ νῆσος ἅπας μέχρι ὁ Ἡρακλῆς στήλη , ἀλλά λέγω τοσοῦτος ὅσον ἄν καί δείκνυμι δύναμαι , ὅτι εἰμί ἐγώ παῖς , οὕτως γάρ καλός ὀνομάζω ὁ ὁ συνουσία ἀπολαύω , ὁ μέν ἐν Θρᾴκη καί ὁ μέγας πόλις , ὁ δέ ἐν Βιθυνία , ὁ δέ ἐν Ἑλλήσποντος καί Καρία καί Ἰωνία , καί παρά Παφλαγών εὑρίσκω ἄν , εἰμί βούλομαι , καί παρά ΚΑΠ - παδόκαις , οὐ πολύς μέν ἐνταῦθα , οὐδέ γάρ πολύς παρά ἐγώ ἔκω ἐκεῖθεν , εὑρίσκω δέ ἄν τις .
libanius.oratio-62 28
πολ - λούς γε μὴν ἴδοις ἂν ἐν Γαλατῶν πόλεσιν , ὧν οὐκ ἐλάττους ἐν Ἀρμενίᾳ . πάλιν δὲ τούτων πλείους οἱ Κίλικες , καὶ οἶ τούτων γε πολλῷ πλείους οἱ Σύροι . κἂν ἐπὶ τὸν Εὐφράτην βαδίσῃς καὶ διαβὰς τὸν ποτα - μὸν ἔλθῃς ἐπὶ τὰς μετ’ ἐκεῖνον πόλεις , ἐντεύξῃ τισὶ τῶν ἡμετέρων ἑταίρων ἴσως οὐ φαύλοις . ἔχει μοί τινα καὶ Φοινίκη χάριν καὶ Παλαιστίνη καὶ μετὰ ταύτης Ἀραβία , Ἴσαυροι , Πισίδαι , Φρύγες .
Lemmas: πολ - Λοῦς γε μήν ὁράω ἄν ἐν Γαλάτων πόλις , ὅς οὐ μικρός ἐν Αρμενία . πάλιν δέ οὗτος πολύς ὁ Κίλιξ , καί ὅς οὗτος γε πολύς πολύς ὁ Σύρος . κἀν ἐπί ὁ Εὐφράτης βαδίζω καί διαβαίνω ὁ ποτός - πορθμός ἔρχομαι ἐπί ὁ μετά ἐκεῖνος πόλις , ἐντυγχάνω τις ὁ ἡμέτερος ἑταῖρος ἴσως οὐ φαῦλος . ἔχω ἐγώ τις καί Φοινίκη χάρις καί Παλαιστίνη καί μετά οὗτος Ἀραβία , Ἴσαυροι , Πισίδης , Φρύξ .
libanius.oratio-62 29
καὶ ταῦτα λέγω οὐχ ὡς ἀπάντων τῶν ἁπανταχόθεν λόγων ἰσχὺν πὰρ ἡμῶν οϊκαδε κεκομικότων , ἀλλ’ ὧς ἑκάστης γῆς δεξαμένης τινὰς ῥήτορας . καὶ σιωπῶ τοὺς τεθνεῶτας , οὖς εἰ φαίην μέγιστόν μοι γεγονέναι κόσμον , οὐκ οἶμαι λυπήσειν τοὺς ζῶντας . ὧν οἱ μὲν ἐμοὶ πολῖται , δύο δὲ ὁμωνύμω Γαλάται καὶ Καππαδόκης πέρυσι καὶ Κίλιξ οὐ πάλαι καὶ πρὸς ἐκείνοις Φοῖνιξ . οἱ καὶ μόνοι πρὸς γῆρας ἥκοντες ἤρκουν ἄν με στεφανῶσαι τῇ δόξῃ . 30 . Τίνες , φησί , τούτων εἰς τὸ παιδεύειν κατέστησαν ; οὐδείς . οὐδὲ γὰρ ἐβουλήθησαν , σφόδρα ἂν εἴπερ ἐβούλοντο δυνηθέντες . εἰ μὲν οὖν οὐκ ἔχουσι τὴν δύναμιν , δεῖξον · | εἰ δὲ παρούσης ἐκείνης ἑτέρωσε μᾶλλον ὥρμησαν , οὐκ ἂν εἴη σημεῖον τοῦ μὴ δεδυνῆσθαι τὸ μὴ βεβουλῆσθαι . πολλὰ γὰρ ὧν ἂν πράξαιμεν εἰ προελοίμεθα φεύγομεν , οἱ μὲν οὐδενὸς λογισμοῦ πείθοντος δρᾶν , οἶ δὲ καὶ κωλύοντος .
Lemmas: καί οὗτος λέγω οὐ ὡς ἀπαντάω ὁ ἁπανταχόθεν λόγος ἰσχύς παρά ἐγώ οἴκαδε κομίζω , ἀλλά ὅς ἕκαστος γῆ δέχομαι τις ῥήτωρ . καί σιωπάω ὁ θνῄσκω , οὖς εἰμί φημί μέγας ἐγώ γίγνομαι κόσμος , οὐ οἴομαι λυπέω ὁ ζάω . ὅς ὁ μέν ἐγώ πολίτης , δύο δέ ὁμώνυμος Γαλάτης καί Καππαδόκης πέρυσι καί Κίλιξ οὐ πάλαι καί πρός ἐκεῖνος Φοῖνιξ . ὁ καί μόνος πρός γῆρας ἥκω ἀρκέω ἄν ἐγώ στεφανόω ὁ δόξα . 30 . τίνω , φημί , οὗτος εἰς ὁ παιδεύω καθίστημι ; οὐδείς . οὐδέ γάρ βούλομαι , σφόδρα ἄν εἴπερ βούλομαι δύναμαι . εἰμί μέν οὖν οὐ ἔχω ὁ δύναμις , δείκνυμι · | εἰμί δέ παρών ἐκεῖνος ἑτέρωσε μᾶλλον ὁρμάω , οὐ ἄν εἰμί σημεῖον ὁ μή δύναμαι ὁ μή βούλομαι . πολύς γάρ ὅς ἄν πράσσω εἰμί προαιρέω φεύγω , ὁ μέν οὐδείς λογισμός πείθω δράω , ὅς δέ καί κωλύω .
libanius.oratio-62 36
εἰ δέ τις φιλονεικήσει μόνῳ τούτῳ ταύτην ἐγγεγενῆσθαι τὴν δύναμιν , ἀλλ’ ἴως ἂν ὁμολογῇ καὶ πὰρ ἑνὶ τὸ δύνασθαι παιδεύειν εἷναι , τὸ δύνασθαί με ποιεῖν τινας ἱκανοὺς παιδεύειν δέδωκεν . ἀπὸ γὰρ τῶν αὐτῶν λόγων πολλοῖς ἂν | ὑπῆρξε δύναμις , ὥσπερ ἀπὸ τῶν αὐτῶν χειρῶν πολλοῖς ἂν πλέθροις ἡ σπορά . 37 . Πολιτεύονται δὲ τίνες ; φησί · πολλοί . καὶ πῶς , φησίν , οὐκ ἐκλάμπουσι τῶν ἄλλων ; ἐν Ἀγκύρᾳ τῇ πρώτῃ καὶ μεγίστῃ Γαλατῶν πόλει καὶ μάλα ἐκλάμ - πουσιν Ἀγησιλάου παῖδες τὸν μὲν πατέρα τῇ δόξη παρελθόντες τὸν βέλτιστον Ἀγησίλαον , τοῦ θείου δὲ οὐκ ἀπολειφθέντες , τοῖς δ’ ἄλλοις οὐδ’ ἀντιβλέψαι πρὸς αὑτοὺς παρέχονται οὐ τῷ μεγέθει τῶν εἰς τὴν πόλιν ἀναλωμάτων τοῦτο κτησάμενοι μαλλὸν ἢ τῷ δύ - νασθαι τὰ βέλτιστα λέγειν περὶ τῶν ἀεὶ προτιθεμένων . λέγεται δέ καὶ Καππαδόκης τις ἰσχύειν ἐν ἴσοις γράμ - μασι καὶ τοὺς Κίλικας μονονουχὶ ὁρῶμεν ἄγοντας τὴν αὑτῶν τοῖς λόγοις . 38 . Ἀλλὰ μὴν καὶ τῇδε δείξειεν ἄν τίς σοι νέους ἄμεινον γερόντων πολλῶν πολιτευομένους , ὧν πολὺ βελτίους οὐ πολιτεύονται ῥήτορες , καὶ πολύ γε χείρους πολιτεύονται τε καὶ περὶ τῶν κοινῶν λέγουσι .
Lemmas: εἰμί δέ τις φιλονεικέω μόνος οὗτος οὗτος ἐγγίγνομαι ὁ δύναμις , ἀλλά ἴωσις ἄν ὁμολογέω καί παρά εἷς ὁ δύναμαι παιδεύω ἔρχομαι , ὁ δύναμαι ἐγώ ποιέω τις ἱκανός παιδεύω δίδωμι . ἀπό γάρ ὁ αὐτός λόγος πολύς ἄν | ὑπάρχω δύναμις , ὥσπερ ἀπό ὁ αὐτός χείρ πολύς ἄν πλέθρον ὁ σπορά . 37 . πολιτεύω δέ τίς ; φημί · πολύς . καί πῶς , φημί , οὐ ἐκλάμπω ὁ ἄλλος ; ἐν Ἄγκυρα ὁ πρῶτος καί μέγας Γαλάτων πόλις καί μάλα κάμ - πω Ἀγησίλαος παῖς ὁ μέν πατέρας ὁ δόξα παρέρχομαι ὁ ἀγαθός Ἀγησίλαος , ὁ θεῖος δέ οὐ ἀπολείπω , ὁ δέ ἄλλος οὐδέ ἀντιβλέπω πρός ἑαυτοῦ παρέχω οὐ ὁ μέγεθος ὁ εἰς ὁ πόλις ἀνάλωμα οὗτος κτάομαι μαλλός ἢ ὁ δύο - νάω ὁ ἀγαθός λέγω περί ὁ ἀεί προτίθημι . λέγω δέ καί Καππαδόκης τις ἰσχύω ἐν ἴσος γραμ - πῆμα καί ὁ Κιλικᾶς μονονού ὁράω ἄγω ὁ αὐτός ὁ λόγος . 38 . ἀλλά μήν καί τῇδε δείκνυμι ἄν τίς σύ νέος ἀγαθός γέρων πολύς πολιτεύω , ὅς πολύς ἀγαθός οὐ πολιτεύω ῥήτωρ , καί πολύς γε χείρων πολιτεύω τε καί περί ὁ κοινός λέγω .
libanius.oratio-62 39
πῶς δέ τοῦτο γέγονε ; δυοῖν νῦν γε τῷ πολιτευομένῳ δεῖ , λόγων τε καὶ χρημάτων , καὶ πρότερόν γε χρημάτων . ἂν γὰρ μὴ τὰ μέγιστα λειτουργήσῃ καὶ πλεῖστα ἀναλώσῃ , κἂν Νέστωρ ᾖ , κἂν Περικλῆς , κἂν Δημοσθένης , σιγᾶν ἀνάγκη | πᾶσα ἑκόντα , εἰ δὲ μὴ βούλοιτο , ἄκοντα , ἄλλως θ᾿ ὅταν μηδ᾿ ὑποτείνειν ἐλπίδας ἔχῃ λειτουργιῶν διὰ τὴν παροῦσαν πενίαν . ὁ γὰρ μὴ δυνάμενος τοὺς εὖ φρονοῦντας ληροῦντας ἐπιδεικνύειν αὐτός , λειτουργίαις δὲ λαμπρὸς ἐπιστομίζει τοὺς ἐπιχειροῦντας λέγειν ὡς οὐκ ἀνηλωκότας .
Lemmas: πῶς δέ οὗτος γίγνομαι ; δύο νῦν γε ὁ πολιτεύω δέω , λόγος τε καί χρῆμα , καί πρότερος γε χρῆμα . εἄν γάρ μή ὁ μέγας λειτουργέω καί πλεῖστος ἀναλίσκω , κἀν Νέστωρ εἰμί , κἀν Περικλῆς , κἀν Δημοσθένης , σιγάω ἀνάγκη | πᾶς ἑκών , εἰμί δέ μή βούλομαι , ἀέκων , ἄλλως ὁ ὅταν μηδέ ὑποτείνω ἐλπίς ἔχω λειτουργία διά ὁ πάρειμι πενία . ὁ γάρ μή δύναμαι ὁ εὖ φρονέω ληρέω ἐπιδείκνυμι αὐτός , λειτουργία δέ λαμπρός ἐπιστομίζω ὁ ἐπιχειρέω λέγω ὡς οὐ ἀναλίσκω .
libanius.oratio-62 40
συνέβη δὲ τοῖς μὲν οὐ μάλα δεινοῖς <λέγειν> εἶναι περιουσίας , τῶν δὲ ἐπισταμένων λέγειν ἀπεῖναι πλοῦτον καὶ οὕτω δὴ τοὺς μὲν οὐχ ἅψασθαι τῶν κοινῶν , τοὺς δὲ ἀσθενέστερον . εἰ δέ τις συνήγαγε θεῶν τὴν δύ᾿ ἐκείνων δεινότητα καὶ ἢ τούτοις τὰ χρήματα τῶν εὐπόρων ἢ ἐκείνοις τὴν τούτων ἐδεδώκει δύναμιν , πρὰς μὲν Φασγάνιον οὐκ ἂν ἁμιλληθεῖεν , φαίην ἄν , θεῖον γάρ τι τό γε ἐκείνου καὶ κρεῖττον ἀνθρωπείας φύσεως , πολλοὺς δ᾿ ἂν τῶν νῦν καλουμένων ῥητόρων μικρὸν κατηνάγκασαν φρονεῖν . 41 . Ἕτερον τοίνυν ἐρωτῶσι · πῶς δ ἑ ὁ ὶ παρὰ ταῖς δίκαις συνηγορεῖν τάξαντες ἑαυτούς τοὺς ἐπ’ αὐτοὺς καταφεύγοντας οὐ πολλοὺς ἔχουσιν ; ὅτι , ώ βέλτιστοι , μετὰ τοῦ λέγειν αἰσχύνεσθαι παρ’ ἐμοὶ μεμαθήκασι . διὰ τοῦτ οὐ μισθοῦνται προσαγω - γέας οὐδὲ ἁρπάζουσι τοὺς δικαζομένους οὐδὲ κολα - κεύουσι καπήλους οὐδὲ πέμπουσιν εἰς τοὺς ἀστυγείτο - ἀστυγείτονας ταπεινὰς ἐπιστολὰς οὐδὲ δουλεύουσι τοῖς τῶν \ ἀρχόντων ὑπηρέταις οὐδὲ συντίθενται πρὸς τοὺς κήρυκας ὑπέρ τῶν ἐσομένων κερδῶν οὐδ’ ὠνοῦνται τὰς εἰσόδους παρά τῶν εἰσαγωγέων . ταυτὶ γάρ ἐστι τῆς νῦν ῥητορικῆς τὸ κράτος , βοῆσαι , ψεύσασθαι , ἐπι - ορκῆσαι , ταράξαι , θόρυβον ἐμβαλεῖν , ὑποσχέσθαι , δοῦ - δοῦναί .
Lemmas: συμβαίνω δέ ὁ μέν οὐ μάλα δεινός <λέγειν> ἔρχομαι περιουσία , ὁ δέ ἐπίσταμαι λέγω ἄπειμι πλοῦτος καί οὕτως δή ὁ μέν οὐ ἅπτω ὁ κοινός , ὁ δέ ἀσθενής . εἰμί δέ τις συνάγω θεός ὁ δύο ἐκεῖνος δεινότης καί ἢ οὗτος ὁ χρῆμα ὁ εὔπορος ἢ ἐκεῖνος ὁ οὗτος δίδωμι δύναμις , Πρᾶς μέν φασγάνιον οὐ ἄν ἁμιλλάομαι , φημί ἄν , θεῖος γάρ τίς ὁ γε ἐκεῖνος καί ἀγαθός ἀνθρώπειος φύσις , πολύς δέ ἄν ὁ νῦν καλέω ῥήτωρ μικρός καταναγκάζω φρονέω . 41 . ἕτερος τοίνυν ἐρωτάω · πῶς δ ἕ ὁ ί παρά ὁ δίκη συνηγορέω τάσσω ἑαυτοῦ ὁ ἐπί αὐτός καταφεύγω οὐ πολύς ἔχω ; ὅτι , ὦ ἀγαθός , μετά ὁ λέγω αἰσχύνω παρά ἐγώ μανθάνω . διά τοῦτστις οὐ μισθόω προσάγω - γῆ οὐδέ ἁρπάζω ὁ δικάζω οὐδέ κόλος - κεύθω κάπηλος οὐδέ πέμπω εἰς ὁ ἀστυγείτο - ἀστυγείτων ταπεινός ἐπιστολή οὐδέ δουλεύω ὁ ὁ \ ἄρχων ὑπηρέτης οὐδέ συντίθημι πρός ὁ κῆρυξ ὑπέρ ὁ εἰμί κέρδος οὐδέ ὠνέομαι ὁ εἴσοδος παρά ὁ εἰσαγωγεύς . οὗτος γάρ εἰμί ὁ νῦν ῥητορικός ὁ κράτος , βοάω , ψεύδω , ἐπι - ὀρχέομαι , ταράσσω , θόρυβος ἐμβάλλω , ὑπισχνέομαι , δέομαι - δίδωμι .
libanius.oratio-62 42
ὧν οὐδὲν οἱ πὰρ · ἐμοὶ διατρίψαντες οὔτε βούλονται ποιεῖν οὔτε δύνανται μηδὲ βουληθεῖέν γέ ποτε μηδ’ αὖ δυνηθεῖεν , ω Ζεῦ , ἀλλ’ ἐφ’ ὧν εἰσι νῦν , μένοιεν βοηθοῦντες μὲν τοῖς δεομένοις καὶ παρέχοντες ἑαυτοὺς ἱκανὸν ἔρυμα , τοὺς δὲ οὐ προσιόντας μήτε ζητοῦντες μήτε θηρεύοντες . 43 . ’Έτι τοίνυν ἡ τῶν δικαζόντων περί τάς εἰσπρά - ξεις ἀσχολία καὶ τὸ ταῖς μίν δίκαις ὀλίγον μέρος τῆς ἡμέρας νέμειν , τῷ δὲ τοὺς ὀφείλοντας ἄγχειν τε καὶ κατατέμνειν τὸ πλέον μήκη τε καὶ κάλλη λόγων ἐξέβαλε καὶ τὸ τοῦ ῤήτορος ὡς ἀληθῶς ἔργον ὄχλον ἀπέφηνε , κἂν διηγήσηταί τις κἂν ἐσκεμμένον τι κομίσῃ , ληρεῖν ἔδοξε καὶ τρίβειν χρόνον , τοὺς δὲ ἀμαθεῖς τουτουσὶ καὶ πολλούς καὶ τῶν ἀγοραίων οὐδὲν βελτίους καὶ νεύμασι μᾶλλον ἤ εὖφωνίᾳ περὶ ὦν εἰσέρχονται δι - δάσκοντας τούτους ἰσχυροὺς ἐποίησεν .
Lemmas: ὅς οὐδείς ὁ παρά · ἐγώ διατρίβω οὔτε βούλομαι ποιέω οὔτε δύναμαι μηδέ βούλομαι γε ποτέ μηδέ αὖ δύναμαι , ω Ζεύς , ἀλλά ἐπί ὅς εἰμί νῦν , μένω βοηθέω μέν ὁ δέω καί παρέχω ἑαυτοῦ ἱκανός ἔρυμα , ὁ δέ οὐ προσέρχομαι μήτε ζητέω μήτε θηρεύω . 43 . ’Έτι τοίνυν ὁ ὁ δικάζω περί ὁ εἰσπρά - ξέω ἀσχολία καί ὁ ὁ ὅς δίκη ὀλίγος μέρος ὁ ἡμέρα νέμω , ὁ δέ ὁ ὀφείλω ἄγχω τε καί κατατέμνω ὁ πλείων μηκή τε καί κάλλος λόγος ἐκβάλλω καί ὁ ὁ ῥήτωρ ὡς ἀληθῶς ἔργον ὄχλος ἀποφαίνω , κἀν διηγέομαι τις κἀν σκοπέω τίς κομίζω , ληρέω δοκέω καί τρίβω χρόνος , ὁ δέ ἀμαθής οὗτος καί πολύς καί ὁ ἀγοραῖος οὐδείς ἀγαθός καί νεῦμα μᾶλλον ἤ εὐφωνία περί ὅς εἰσέρχομαι διά - δάσκων οὗτος ἰσχυρός ποιέω .
libanius.oratio-62 44
εἰ δὲ ἐν τοῖς ἀρχαίοις ἔθεσι μεμενήκει τὸ πρᾶγμα καὶ ὁ δικά - ζων λόγον εὖ συγκείμενον ἀπῄτει καὶ τὸν μὴ τοῦτο ποιεῖν ἔχοντα πάλιν ἔπεμπεν εἰς διδασκάλου , πάντας ἂν εἶδες τοὺς ἡμετέρους ὑπὸ τῶν βοηθεῖν δεομένων περιρρεομένους καὶ οὑκ ἀποχρῶντας τῷ πλήθει τῶν ἀξιούντων ἀμύνειν . νῦν δὲ πλεονέκτημα μίν τὸ μή δύνασθαι λέγειν , ἔγκλημα δὲ τὸ ῤητορεύειν ἱκανῶς . ἐντεῦθεν αί χελῶναι τοὺς ἵππους παρευδοκιμοῦσιν ού κατὰ τὸν Αἰσώπου μῦθον ῥᾳθυμοῦντας πονοῦσαι , ἀλλ᾿ αὐτῷ τῷ λείπεσθαι τοῦ τάχους νικῶσαι .
Lemmas: εἰμί δέ ἐν ὁ ἀρχαῖος ἔθος μένω ὁ πρᾶγμα καί ὁ δικός - ζῶ λόγος εὖ σύγκειμαι ἀπαιτέω καί ὁ μή οὗτος ποιέω ἔχω πάλιν πέμπω εἰς διδάσκαλος , πᾶς ἄν ὁράω ὁ ἡμέτερος ὑπό ὁ βοηθέω δέω περιλέγω καί ἐκ ἀποχράω ὁ πλῆθος ὁ ἀξιόω ἀμύνω . νῦν δέ πλεονέκτημα μιν ὁ μή δύναμαι λέγω , ἔγκλημα δέ ὁ ῥητορεύω ἱκανός . ἐντεῦθεν ὁ χελώνη ὁ ἵππος παρευδοκιμέω ὅς κατά ὁ Αἴσωπος μῦθος ῥᾳθυμέω πονέω , ἀλλά αὐτός ὁ λείπω ὁ τάχος νικάω .
libanius.oratio-62 45
μὴ δὴ τῷ μέτρῳ τῶν μισθῶν κρινέτω μοί τις τὸν ῤητορικώ - τατον , ἀλλ’ αὐτῇ τῇ | κτήσει τῆς τέχνης , κἂν οὐτῶ ποιῇ , τοὺς μικρὰ καρπουμένους τουτουσὶ τῶν εὖ πρατ - τόντων ἐκείνων εὑρήσει βελτίους . εἰ δὲ πρὸς τἀργύ - ριόν με τὸ γιγνόμενον ἐκείνοις ἀξιοῖς ἀποβλέπειν , εἰς τὰς ψυχὰς ἐγὼ τὰς ἐκβεβαρβαρωμένας ἀξιῶ σε βλέπειν . οὖς γὰρ ἐποιούμεθα γέλωτας παρὰ τοῖς διδασκάλοις , οὔτοι δοκοῦσιν εἶναι δικῶν τεχνῖται καὶ ἐμπλήσαντες χρυσοῦ τὰς χεῖρας ἀπέρχονται καθ’ ἑκάστην ἡμέραν . 46 . Ἀλλ᾿ οὗτοι μὲν εἰ καὶ τῆς τῶν λόγων ἀπελεί - φθησαν ἰσχύος , ἀλλ’ ἐζήτησάν γε κτήσασθαι καὶ μι - σθὸν πρὶν λαβεῖν ἔδωκαν καὶ μέρος ἐγένοντο χοροῦ καὶ προσηγορίας βελτίονος ἐκοινώνησαν · ἄνθρωπος δέ τις γάρου κάπηλος καὶ τοῦτο ποιῶν διὰ τῆς θαλάττης , Ἡλιόδωρος ὄνομα αὐτῷ , κὰτ αὐτὴν τὴν ἐμπορίαν ἥκων ποτὲ καὶ εἰς Κόρινθον δίκης τινὸς οὔσης φίλῳ παρ’ ᾧ κατέλυε νοσοῦντος ἐκείνου τάξιν εἰσῆλθε λα - βὼν καὶ ἠκροᾶτο τῶν συνηγόρων , ἐλπίδος δὲ αὐτῷ πρὸς τὴν ἀκοὴν γενομένης , ὧς ἄρα καὶ αὐτὸς ἔσται τῶν βοηθούντων , εἰ προσέχοι ταῖς δίκαις τὸν | νοῦν , μερίζει τὴν ἐπιμέλειαν εἴς τε τοῦ γάρου τὴν πρᾶσιν εἴς τε τὴν ἀκρόασιν τῶν δικῶν , καὶ χρόνος βραχὺς καὶ ῥήτωρ ἐξαίφνης Ἡλιόδωρος .
Lemmas: μή δή ὁ μέτρον ὁ μισθός κρίνω ἐγώ τις ὁ ῥητορικός - ὅς , ἀλλά αὐτός ὁ | κτῆσις ὁ τέχνη , κἀν οὐτάω ποιέω , ὁ μικρός καρπόω οὗτος ὁ εὖ προιτ - τ́ων ἐκεῖνος εὑρίσκω ἀγαθός . εἰμί δέ πρός τἀργύ - Ῥίον ἐγώ ὁ γίγνομαι ἐκεῖνος ἀξιόω ἀποβλέπω , εἰς ὁ ψυχή ἐγώ ὁ ἐκβαρβαρόω ἀξιόω σύ βλέπω . οὖς γάρ ποιέω γέλως παρά ὁ διδάσκαλος , οὔτοι δοκέω ἔρχομαι δίκη τεχνίτης καί ἐμπίμπλημι χρυσός ὁ χείρ ἀπέρχομαι κατά ἕκαστος ἡμέρα . 46 . ἀλλά οὗτος μέν εἰμί καί ὁ ὁ λόγος ἀπέρχομαι - φθάνω ἰσχύς , ἀλλά ζητέω γε κτάομαι καί μι - σθὸν πρίν λαμβάνω δίδωμι καί μέρος γίνομαι χορός καί προσηγορία ἀγαθός κοινωνέω · ἄνθρωπος δέ τις γάρος κάπηλος καί οὗτος ποιέω διά ὁ θάλασσα , Ἡλιόδωρος ὄνομα αὐτός , κατά αὐτός ὁ ἐμπορία ἥκω ποτέ καί εἰς Κόρινθος δίκη τις σέω φίλος παρά ὅς καταλύω νοσέω ἐκεῖνος τάξις εἰσέρχομαι λάω - βοῦς καί ἀκροάομαι ὁ συνήγορος , ἐλπίς δέ αὐτός πρός ὁ ἀκοή γίνομαι , ὅς ἄρα καί αὐτός εἰμί ὁ βοηθέω , εἰμί προσέχω ὁ δίκη ὁ | νόος , μερίζω ὁ ἐπιμέλεια εἰς τε ὁ γάρος ὁ πρᾶσις εἰς τε ὁ ἀκρόασις ὁ δίκη , καί χρόνος βραχύς καί ῥήτωρ ἐξαίφνης Ἡλιόδωρος .
libanius.oratio-62 47
καὶ δύναμις ἐξ ἀναιδείας τὸ μὲν πρῶτον οὐ πάνυ μικρά , μετὰ ταῦτα δὲ μεγάλη , χρόνου δὲ προϊόντος μεγίστη . καὶ τῶν μὲν ἐκ τοῦ γάρου σκωμμάτων οὐκ ἀπήλλακτο , τῶν δὲ σκωπτόντων περιῆν καὶ οἰκίαν ἐώνητο καὶ ἀνδράποδα καὶ γῆν . καὶ πρῶτος ἀγὼν πρὸ τῶν δικαστηρίων τοῖς ἔνδον ἀγωνιουμένοις ἣν Ἡλιοδώρου τὴν ἀσπίδα προσ - λαβεῖν . οὕτως ἀνὴρ τῷ μηδὲν ὀκνεῖν εὐδοκίμει . διεξ - ιὼν δὲ πᾶν δικαστηρίου μέτρον τελευτῶν ἐν τοῖς βασιλείοις ἔλεγεν οἷα λέγειν τὸν τοιοῦτον ἀνάγκη , τὸ νικᾶν δὲ καὶ ἀπὸ τούτων εἶχε .
Lemmas: καί δύναμις ἐκ ἀναίδεια ὁ μέν πρῶτος οὐ πάνυ μικρός , μετά οὗτος δέ μέγας , χρόνος δέ πρόειμι μέγας . καί ὁ μέν ἐκ ὁ γάρος σκῶμμα οὐ ἀπαλλάσσω , ὁ δέ σκώπτω περίειμι καί οἰκία ὠνέομαι καί ἀνδράποδον καί γῆ . καί πρῶτος ἀγών πρό ὁ δικαστήριον ὁ ἔνδον ἀγωνίζομαι ὅς Ἡλιόδωρος ὁ ἀσπίς προς - λαμβάνω . οὕτως ἀνήρ ὁ μηδείς ὀκνέω εὐδοκιμέω . διέκ - ἰά δέ πᾶς δικαστήριον μέτρον τελευτάω ἐν ὁ βασίλειος λέγω οἷος λέγω ὁ τοιοῦτος ἀνάγκη , ὁ νικάω δέ καί ἀπό οὗτος ἔχω .
libanius.oratio-62 48
μισθὸς δὲ αὐτῷ πολλαὶ μὲν ἐν Μακεδονίᾳ γεωργίαι , πλείους δὲ ἐν Αἰτωλίᾳ καὶ Ἀκαρνανίᾳ , χρυσός , ἄργυρος , πλῆθος ἀν - δραπόδων , ἵππων ἀγέλαι καὶ βοῶν . ὧν γὰρ ἐκ συν - ηγορίας γυναῖκά τινα κατέστησε κυρίαν , τὰ ἡμίσεα τούτων εἶχεν ἆθλον . ὁ δὲ καὶ ἦρχεν ὡς δὴ τὰ τῶν ῥητόρων πεπονηκώς .
Lemmas: μισθός δέ αὐτός πολύς μέν ἐν Μακεδονία γεωργία , πολύς δέ ἐν Αἰτωλία καί Ἀκαρνανία , χρυσός , ἄργυρος , πλῆθος ἐν - δραποδηω , ἵππος ἀγέλη καί βοῦς . ὅς γάρ ἐκ σῦς - ἀγορία γυνή τις καθίστημι κυρία , ὁ μισός οὗτος ἔχω ἆθλον . ὁ δέ καί ἄρχω ὡς δή ὁ ὁ ῥήτωρ πονέω .
libanius.oratio-62 49
οὕτως οὐδὲν θαυμαστόν , ὦ φιλότης , ἀμαθίαν ἐν δίκαις ἀφορμὴν εἰς πλοῦτον γε - νέσθαι . πολλῶν δὲ ἔχων μνησθῆναι τούτῳ παραπλη - σίων περὶ τούτου μόνου διῆλθον , ἐπειδὴ τοὺς μὲν ὀλίγοι τινὲς ἔγνωσαν καὶ τάχ᾿ ἄν τις ἠπίστησε λέ - γοντος , περὶ δὲ τοῦδε πολλούς ὑπάρχει μοι πανταχό - θεν καλεῖν μάρτυρας . 50 . Ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄρξαντας συναριθμοῦνται τοῦ δεῖνος ὁμιλητὰς δέκα , τοῦ δεῖνος πλείους , | ἑτέρου δ’ εἴκοσι . σὺ δὲ ἡμῖν , ἐρωτῶσι , πόσα γένη ἐθνῶν διὰ τῶν σαυτοῦ διῴκηκας ; ὥσπερ μέρος ὂν ῥητο - ρικῆς καὶ τὸ παρελθεῖν εἰς ἀρχήν . ἐγὼ δὲ δεῖν μὲν ῥητορικῆς τοῖς μέλλουσι καλῶς ἄρξειν ὁμολογῶ , οὐ μὴν τοῦ κεκτῆσθαί γε ῥητορικὴν ἀπόδειξιν εἶναι τὸ καὶ πόλεων ἀρχὰς λαβεῖν . ἔστι γὰρ καὶ λαβεῖν ἀρχὴν οὐκ ὄντα ῥήτορα καὶ μὴ λαβεῖν ὄντα . καὶ ταῦτα ἔστι δῶρα τῆς Τύχης , οὐκ ἐν τῇ φύσει τῆς τέχνης .
Lemmas: οὕτως οὐδείς θαυμαστός , ὦ φιλότης , ἀμαθία ἐν δίκη ἀφορμή εἰς πλοῦτος γε - νω . πολύς δέ ἔχω μιμνήσκω οὗτος παραπλέω - σής περί οὗτος μόνος διέρχομαι , ἐπεί ὁ μέν ὀλίγος τις γιγνώσκω καί τάχα ἄν τις ἀπιστέω λεʹ - γοντος , περί δέ ὅδε πολύς ὑπάρχω ἐγώ παντάχος - τίθημι καλέω μάρτυς . 50 . ἀλλά καί ὁ ἄρχω συναριθμέω ὁ δεῖνα ὁμιλητής δέκα , ὁ δεῖνα πολύς , | ἕτερος δέ εἴκοσι . σύ δέ ἐγώ , ἐρωτάω , πόσος γένος ἔθνος διά ὁ σεαυτοῦ διοικέω ; ὥσπερ μέρος εἰμί ρητός - ρικῆς καί ὁ παρέρχομαι εἰς ἀρχή . ἐγώ δέ δεῖ μέν ῥητορικός ὁ μέλλω καλός ἄρχω ὁμολογέω , οὐ μήν ὁ κτάομαι γε ῥητορική ἀπόδειξις ἔρχομαι ὁ καί πόλις ἀρχή λαμβάνω . εἰμί γάρ καί λαμβάνω ἀρχή οὐ εἰμί ῥήτωρ καί μή λαμβάνω εἰμί . καί οὗτος εἰμί δῶρον ὁ Τύχη , οὐ ἐν ὁ φύσις ὁ τέχνη .
libanius.oratio-62 51
καὶ τοῦτο ἀεὶ μὲν οὕτως ἔσχε , μάλιστα δὲ ἐπὶ τῆς Κων - σταντίου βασιλείας , ὃς τοὺς ὑπάρχους ἡμῖν ἀπὸ τοῦ τῶν ὑπογραφέων ἔθνους ἐφίστη . καὶ οἱ μὲν ἐκάθηντό τε καὶ προσέταττον , οἴ δὲ ῥήτορες εἱστήκεσάν τε καὶ ἔτρεμον .
Lemmas: καί οὗτος ἀεί μέν οὕτως ἔχω , μάλιστα δέ ἐπί ὁ Κων - σταντίου βασίλεια , ὅς ὁ ὕπαρχος ἐγώ ἀπό ὁ ὁ ὑπογραφεύς ἔθνος ἐφίστημι . καί ὁ μέν κάθημαι τε καί προστάσσω , οἶς δέ ῥήτωρ ἵστημι τε καί τρέμω .
libanius.oratio-62 52
καὶ μέγα μὲν ἐν διακονίᾳ τινὶ τυχεῖν ἐπαίνων καὶ μὴ δόξαι βραδύν , καίτοι εἰ τοῖς διδασκά - λοις τὰ τοιαῦτα προσθήσομεν ἃ θεῶν ἐστι καὶ δοῦναι καὶ μή , σεμνότερος ἡμῖν ὁ Ῥόδιος Οὐλπιανοῦ γίγνεται . 53 . Καὶ μὴν κἀκεῖνο δεινῶς ἄλογον νέους γέρουσι παραβάλλειν καὶ τοὺς ἄρτι τοῦ διδάσκεσθαι πεπαυ - μένους , ὧν οἱ πολλοὶ | τεθνᾶσιν , ἀξιοῦν τετυχη - κέναι τιμῶν ἐν αἷς ἄνθρωποι μόλις πρεσβύται γεγό - νασιν . ἀναμεινάτω τις καὶ τὴν τούτων ἀκμήν , ἀνα - μεινάτω τὸ γῆρας . ἴσως οἴσει τι καὶ τοιοῦτον προϊὼν ὁ χρόνος , ὅταν ἡμεῖς μηκέτ᾿ ὧμεν . εἰ ποθεῖ δὲ ἄνδρας τὰ πράγματα , δώσει τις καὶ τούτοις ἀρχὰς πείθων αὐτός , οὐ κολακευόμενος . νῦν δ’ ἔνιοι περὶ τὰς τῶν δυνατῶν θύρας . 54 . Μαλλὸν δὲ ἤδη τὰς αὑτῶν ἀρετὰς ἐν ἀρχαῖς ἐπεδείξαντο τῶν ἐμῶν ὁμιλητῶν τινες , εἰς μὲν Πα - φλαγὼν τοῖς αὑτοῦ πόνοις θεραπεύσας τοὺς ἀρχο - μένους οὕτως ὥστε ἔτι δακρύειν αὐτοὺς ἀπελθόντος ἐκείνου , Γαλάτης δὲ ἔτι νῦν ἄρχει Καππαδοκῶν οὕτως ὥστε ἐπαινεῖν μὲν ἐκείνους τὰ δρώμενα , ζητεῖν δὲ πλέον οὐδέν .
Lemmas: καί μέγας μέν ἐν διακονία τις τυγχάνω ἔπαινος καί μή δοκέω βραδύς , καίτοι εἰμί ὁ διδάσκω - Λόϊς ὁ τοιοῦτος προστίθημι ὅς θεός εἰμί καί δίδωμι καί μή , σεμνός ἐγώ ὁ Ῥόδιος Οὐλπιανός γίγνομαι . 53 . καί μήν ἐͅκεῖνο δεινός ἄλογος νέος γέρων παραβάλλω καί ὁ ἄρτι ὁ διδάσκω παύω - μένος , ὅς ὁ πολύς | θνῄσκω , ἀξιόω τεύχω - κενός τιμή ἐν ὅς ἄνθρωπος μόλις πρεσβύτης γίγνομαι - να . ἀναμένω τις καί ὁ οὗτος ἀκμή , ἀνα - μένω ὁ γῆρας . ἴσως φέρω τίς καί τοιοῦτος προέρχομαι ὁ χρόνος , ὅταν ἐγώ μηκέτι ἵημι . εἰμί ποθέω δέ ἀνήρ ὁ πρᾶγμα , δίδωμι τις καί οὗτος ἀρχή πείθω αὐτός , οὐ κολακεύω . νῦν δέ ἔνιοι περί ὁ ὁ δυνατός θύρα . 54 . Μαλλός δέ ἤδη ὁ αὐτός ἀρετή ἐν ἀρχή ἐπιδείκνυμι ὁ ἐμός ὁμιλητής τις , εἰς μέν Πα - φλάσσω ὁ αὐτός πόνος θεραπεύω ὁ ἀρχός - μένος οὕτως ὥστε ἔτι δακρύω αὐτός ἀπέρχομαι ἐκεῖνος , Γαλάτης δέ ἔτι νῦν ἄρχω Καππαδόκαι οὕτως ὥστε ἐπαινέω μέν ἐκεῖνος ὁ δράω , ζητέω δέ πλείων οὐδείς .
libanius.oratio-62 55
ὁ δὲ πρὸ τούτων Ἡρακλεώτης ἐπι - τροπεύσας τὴν Λυκίαν οὔπω μὲν ἔτη πέντε καὶ εἴκοσι γεγονὼς ἐτύγχανεν , εὑρὼν δὲ τὸ ἔθνος ταῖς τῶν ἔμ - προσθεν κλοπαῖς διεφθαρμένον τοῖς μὲν κατηράσατο , τοὺς δὲ εἰς εὐπορίαν ἤγαγεν ἀποχρῆν αὑτῷ κρίνας τὴν παρὰ βασιλέως τροφὴν καὶ μέγαν πλοῦτον ἤνεγκε τὸ πλουτοῦντας ὧν ἦρξε καταλιπεῖν . οὕτω δὲ τὰ πράγματα ἀμείνω σφίσι ποιῶν προσετίθει ταῖς περὶ τὴν ἀρχὴν φροντίσι τὰ τῶν σοφιστῶν ἔργα λόγῳ πό - λεως ἑκάστης τὰς πανηγύρεις κοσμῶν , ὥστε τοῖς ἐν Λυκίᾳ τότε διδασκάλοις λυσιτελεῖν | μᾶλλον ἀκούειν ἢ λέγειν .
Lemmas: ὁ δέ πρό οὗτος Ἡρακλεώτης ἐπι - τρέπω ὁ Λύκιος οὔπω μέν ἔτος πέντε καί εἴκοσι γίγνομαι τυγχάνω , εὑρίσκω δέ ὁ ἔθνος ὁ ὁ ἐν - πρόσθεν κλοπή διαφθείρω ὁ μέν καταράομαι , ὁ δέ εἰς εὐπορία ἄγω ἀποχράω ἑαυτοῦ κρίνω ὁ παρά βασιλεύς τροφή καί μέγας πλοῦτος φέρω ὁ πλουτέω ὅς ἄρχω καταλείπω . οὕτως δέ ὁ πρᾶγμα ἀγαθός σφεῖς ποιέω προστίθημι ὁ περί ὁ ἀρχή φροντίς ὁ ὁ σοφιστής έργο λόγος πό - λαός ἕκαστος ὁ πανήγυρις κοσμέω , ὥστε ὁ ἐν Λύκιος τότε διδάσκαλος λυσιτελέω | μᾶλλον ἀκούω ἢ λέγω .
libanius.oratio-62 56
Ἀνδρονίκου δὲ τοῦ γενναίου οὔτ᾿ ἀδακρυτὶ μνη - σθῆναι δυναίμην ἂν ἐν ἑταίρων τε ἀμνημονήσας λόγῳ σφόδρα ἂν ἀδικοίην , ὃς οὐχ ἥττων μοι ἐγένετο κόσμος ἢ τῷ Χείρωνι τὸν Ἀχιλλέα φασίν . οὗτος ἦρξε μὲν τῆς δοῦναι δυναμένης Φοινίκης , φύλαξ δὲ ἐγένετο τῶν ἑκάστοις ὄντων ἀκριβέστερος δεσποτῶν . καὶ φερόντων ἐκείνων ἅπερ εἰώθεσαν καὶ δῶρα ὀνομαζόντων καὶ μισθὸν ὑποκοριζομένων [ καὶ ] τῆς μεγάλης ἑορτῆς ὀνόματι μικροῦ μὲν τοὺς οἰκέτας λαβὼν ἔδησε , τοῦτο δὲ αὐτοῖς χαρισάμενος τὸ κολάσαι διαγινώσκειν ἐκέλευσε τοῦ λοιποῦ , τί μὲν ἄρχων , τί δὲ μισθωτός . 57 . φόνων τοίνυν μόνος ἀρχόντων ὀλίγων ἐδεήθη | κατὰ τῶν ἀρχομένων . οὕτω γὰρ ἔδειξεν ἀδικίαν μισῶν , ὥστε ὁ φόβος οὐδὲν ἄξιον θανάτου εἴα τολμᾶσθαι . τῶν δ᾿ ἐν μεγάλαις ἀρχαῖς γεγενημένων εἰωθότων ἐπιτάττειν τῷ τῆς Φοινίκης ἄρχοντι , τῶν μὲν διά τῶν γραμμάτων , τῶν δ’ αὐτῶν ἄμα θορύβῳ καὶ βοῇ καὶ χαλεποῖς ὀφθαλμοῖς εἰστρεχόντων εἰς τὰ δικαστήρια καταναγκαζόντων πρὸ τῶν νόμων ποιεῖσθαι τὸν δικαστὴν τἀς ἐκείνων ἐπιθυμίας πᾶσαν ταύτην τὴν τυραννίδα κατέλυσεν οὐχ ὕβρεσιν οὐδὲ κραυγαῖς , ὥστε ἐκείνους ἔχειν ἐγκαλεῖν , <ἐνδεικνύμενος δέ> , ὡς οὐδένα ἄνδρα πλέον αἰδεσθήσεται τῶν δικαίων . οἱ δ’ ἐπαιδεύθησαν ἰέναι μέν παρ’ αὐτὸν δικῶν οὐκ οὐσῶν , αἰτεῖν δὲ μόνα ταῦτα ἅ λαβεῖν οὐκ ἅσικον . ἐντεῦθεν ἐκτήσατο δόξαν ἀρχικὸς εἶναι . καὶ οὐδεὶς οὕτως ἐχθρὸς Ἀνδρονίκῳ , ὃς τοῦτό γ’ ἂν ἐκεῖνον ἀποστερή - σειεν .
Lemmas: Ἀνδρόνικος δέ ὁ γενναῖος οὔτε ἀδακρυτί μνη - ἵημι δύναμαι ἄν ἐν ἑταῖρος τε ἀμνημονέω λόγος σφόδρα ἄν ἀδικέω , ὅς οὐ κακός ἐγώ γίνομαι κόσμος ἢ ὁ Χείρων ὁ Αχιλλέας φημί . οὗτος ἄρχω μέν ὁ δίδωμι δύναμαι Φοινίκη , φύλαξ δέ γίνομαι ὁ ἕκαστος εἰμί ἀκριβής δεσπότης . καί φέρω ἐκεῖνος ὅς εἴωθα καί δῶρον ὀνομάζω καί μισθός ὑποκορίζομαι [ καί ] ὁ μέγας ἑορτή ὄνομα μικρός μέν ὁ οἰκέτης λαμβάνω δέω , οὗτος δέ αὐτός χαρίζομαι ὁ κολάζω διαγιγνώσκω κελεύω ὁ λοιπός , τίς μέν ἄρχω , τίς δέ μισθωτός . 57 . φόνος τοίνυν μόνος ἄρχω ὀλίγος δέω | κατά ὁ ἄρχω . οὕτως γάρ δείκνυμι ἀδικία μισέω , ὥστε ὁ φόβος οὐδείς ἄξιος θάνατος ἐάω τολμάω . ὁ δέ ἐν μέγας ἀρχή γίγνομαι εἴωθα ἐπιτάσσω ὁ ὁ Φοινίκη ἄρχων , ὁ μέν διά ὁ γράμμα , ὁ δέ αὐτός ἄμη θόρυβος καί βοή καί χαλεπός ὀφθαλμός εἰστρέχω εἰς ὁ δικαστήριον καταναγκάζω πρό ὁ νόμος ποιέω ὁ δικαστής ὅς ἐκεῖνος ἐπιθυμία πᾶς οὗτος ὁ τυραννίς καταλύω οὐ ὕβρις οὐδέ κραυγή , ὥστε ἐκεῖνος ἔχω ἐγκαλέω , ἐνδείκνυμι δέω , ὡς οὐδείς ἀνήρ πλείων αἰδέομαι ὁ δίκαιος . ὁ δέ παιδεύω ἔρχομαι μέν παρά αὐτός δίκη οὐ εἰμί , αἰτέω δέ μόνος οὗτος ὅς λαμβάνω οὐ ἅσικον . ἐντεῦθεν κτάομαι δόξα ἀρχικός ἔρχομαι . καί οὐδείς οὕτως ἐχθρός Ἀνδρόνικος , ὅς τούτος γε ἄν ἐκεῖνος ἀποστερέω - σω .
libanius.oratio-62 58
ἴδει μὲν οὖν αὐτὸν οἴκοι τε μένειν καὶ τῶν ἐν Τυρῷ καλῶν ἀπολαύειν καὶ μήποτε ἐκείνην γενέσθαι τὴν κλῆσιν τὴν δυστυχῆ · γενομένης δὲ καὶ νεωτέρων ἐν Θρᾴκη συμβάντων πραγμάτων ὁ μὲν τῆς βασιλείας ἁψάμενος εὐθὺς τοῦτον ἄρχοντα ποιεῖ πολλῶν παρόντων τεῖχος ἰσχυρὸν τὴν Ἀνδρονίκου ψυχὴν ἡγούμενος , ὁ δὲ ἄκων μέν , σιδήρου δὲ παν - ταχόθεν ἀστράπτοντος ἐξεδέξατό τε τὴν ἀρχὴν καὶ πλεῖστα τὸν πιστεύσαντα ὤνησεν , οὐ γὰρ ἦν προδότης , καὶ οὐκ ἠγνόει μέν , ὡς πολλῷ μείζονι μαχοῦνται ῥώμῃ τῇ τῶν πολεμίων καὶ σφαλεροῦ κοινωνεῖ | πράγ - ματος , ὅμως δὲ τὰς ἥττους ἐλπίδας μετὰ τοῦ μὴ γί - νεσθαι κακὸς εἵλετο μᾶλλον ἢ τὸ Θετταλῶν ὄνειδος ὑπομείνας πλουτεῖν .
Lemmas: ἶδος μέν οὖν αὐτός οἴκοι τε μένω καί ὁ ἐν Τυρώ καλός ἀπολαύω καί μήποτε ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ κλῆσις ὁ δυστυχής · γίνομαι δέ καί νέος ἐν Θρᾴκη συμβαίνω πρᾶγμα ὁ μέν ὁ βασίλεια ἅπτω εὐθύς οὗτος ἄρχω ποιέω πολύς πάρειμι τεῖχος ἰσχυρός ὁ Ἀνδρόνικος ψυχή ἡγέομαι , ὁ δέ ἀέκων μέν , σίδηρος δέ πᾶς - ταχόθεν ἀστράπτω ἐκδέχομαι τε ὁ ἀρχή καί πλεῖστος ὁ πιστεύω ὀνίνημι , οὐ γάρ εἰμί προδότης , καί οὐ ἀγνοέω μέν , ὡς πολύς μέγας μάχομαι ῥώμη ὁ ὁ πολέμιος καί σφαλερός κοινωνέω | πράγ - μα , ὅμως δέ ὁ κακός ἐλπίς μετά ὁ μή γία - νω κακός αἱρέω μᾶλλον ἢ ὁ Θεσσαλός ὄνειδος ὑπομένω πλουτέω .
libanius.oratio-62 59
καὶ ἣν πιστὸς μὲν Βιθυνίας ἄρχων καὶ φιλόπονος , πολὺ δὲ βελτίων ἐφ’ ὅλην ἀπεσταλμένος τὴν Θρᾴκην . κρειττόνων δὲ τῶν ἐναν - τίων γενομένων κύριος ὥν ἀποδρᾶναι καὶ λιμένων ὁρωμένων καὶ πλοίων ὑπαρχόντων καὶ πολλῶν ὄντων οἱ ταῦτα παρῄνουν οὐκ ἠξίωσεν εἰς σπήλαια καταδὺς ἢ κρύψας ὕλη τὸ σῶμα ζῆν ἐν σχήματι τῆς αὑτοῦ φύσεως ἀλλοτρίῳ , ἀλλὰ τοῦ μὲν δέξασθαι τὰς ἀρχὰς ἱκανὴν ἀπολογίαν εἶναι νομίζωύ τὴν ἀνάγκην , τοῦ δὲ μὴ προδεδωκέναι τὸ μὴ καλὸν εἶναι πρᾶγμα τὴν προ - δοσίαν ἐπὶ τοῖς νενικηκόσιν αὐτὸν ἐποιήσατο καὶ μακροτέρου μὲν ἐστερήθη τοῦ βίου , τῇ δόξῃ δὲ ἢν εἶχεν ἐντελευτήσας ἀπῆλθεν . ὁ δὲ δημεύων τὴν τοῦ τεθνεῶτος οὐσίαν ἐν τῇ τῶν ὄντων βραχύτητι τοῦ δεξαμένου τὴν πληγὴν ἐθαύμασε τὸν τρόπον .
Lemmas: καί ὅς πιστός μέν Βιθυνία ἄρχω καί φιλόπονος , πολύς δέ ἀγαθός ἐπί ὅλος ἀποστέλλω ὁ Θρᾴκη . ἀγαθός δέ ὁ ἐναν - τίω γίνομαι κύριος ὅς ἀποδιδράσκω καί λιμήν ὁράω καί πλοῖον ὑπάρχω καί πολύς εἰμί ὁ οὗτος παραινέω οὐ ἀξιόω εἰς σπήλαιον καταδύω ἢ κρύπτω ὕλη ὁ σῶμα ζάω ἐν σχῆμα ὁ αὐτός φύσις ἀλλότριος , ἀλλά ὁ μέν δέχομαι ὁ ἀρχή ἱκανός ἀπολογία ἔρχομαι νομίζω ὁ ἀνάγκη , ὁ δέ μή προδίδωμι ὁ μή καλός ἔρχομαι πρᾶγμα ὁ προ - δοσία ἐπί ὁ νικάω αὐτός ποιέω καί μακρός μέν στερέω ὁ βίος , ὁ δόξα δέ εἄν ἔχω ἐντελευτάω ἀπέρχομαι . ὁ δέ δημεύω ὁ ὁ θνῄσκω οὐσία ἐν ὁ ὁ εἰμί βραχύτης ὁ δέχομαι ὁ πληγή θαυμάζω ὁ τρόπος .
libanius.oratio-62 60
ἆρ’ ἄξιον τοὺς πολλοὺς ἄρχοντας ὑμᾶς μιᾷ τῇ ’κείνου γνώμῃ καὶ τοῖς ὑπ’ αὐτῆς διῳκημένοις ἀντιθεῖναι ; πότερον δὲ εὔπαις μᾶλλον ἂν κριθείη δικαίως ὁπο - τέρῳ γέγονεν εἷς ἀγαθὸς ἢ ὅτῳ πολλοὶ κακοί ; 61 . Αλλ᾿ Ἀνδρόνικος μὲν ἀπῆλθεν εὐφράνας ὑμᾶς τῷ θανάτῳ , ζῇ δὲ Κέλσος οὐδὲν μὲν ὑμῖν ἐοικώς , ἐμῶν δὲ καὶ οὗτος ἔργον ἱδρώτων . ὃς ἄρξαι μὲν ὀρ - θῶς ἠδυνήθη πολιτῶν καὶ συγγενῶν καὶ φίλων οὔτε νόμους παραβὰς τῇ πρὸς ἐκείνους χάριτι καί , τὸ πάν - των σπανιώτατον , μετά τῶν δικαίων τὰς φιλίας φυ - λάξας , εἰ δ’ ἔροιο προσελθών , σὺ δὲ δὴ τίνος ἡμῖν μαθητής ; καὶ παρὰ τοῦ τὸ ῥητορεύειν ἔχεις ; ἐμὲ καὶ τὰς παρ’ ἐμοὶ διατριβὰς ἀκούσῃ . ὁ γὰρ ἐν μέσαις Ἀθήναις εἰπεῖν οὐκ ὤκνησεν , οὐδὲ νῦν ἀποκρύψεται . οὑτοσὶ γὰρ | ἧκε μὲν ἐκεῖσε δόξη κιβδήλῳ πειθόμενος , τῆς πείρας δέ αὐτῷ τὴν δόξαν ἐλεγχούσης ἐν Λυκείῳ τῆς νεότητος παρούσης τὸ τῆς παροιμίας ἴφη πεπονθέναι καὶ ἀτεχνῶς ἀφ’ ἵππων εἰς ὄνους , ὃ καὶ τὴν Ἀθηναίων πόλιν ἔδακέ τε καὶ διὰ ψηφισμάτων ἠνάγκασέ με καλεῖν δεινὸν ἡγου - μένην , εἴ τινες λόγοι τῶν παρ’ αὐτοῖς βελτίους ἑτέ - ρωθι .
Lemmas: ἆρα ἄξιος ὁ πολύς ἄρχω σύ εἷς ὁ ἐκεῖνος γνώμη καί ὁ ὑπό αὐτηες͂ς διοικέω ἀντιτίθημι ; πότερος δέ εὔπαις μᾶλλον ἄν κρίνω δίκαιος οπός - τέρας γίγνομαι εἷς ἀγαθός ἢ ὅστις πολύς κακός ; 61 . ἀλλά Ἀνδρόνικος μέν ἀπέρχομαι εὐφραίνω σύ ὁ θάνατος , ζάω δέ ξελσυς οὐδείς μέν σύ ἔοικα , ἐμός δέ καί οὗτος ἔργον ἱδρώς . ὅς ἄρχω μέν Ὅρ - θώς δύναμαι πολίτης καί συγγενής καί φίλος οὔτε νόμος παραβαίνω ὁ πρός ἐκεῖνος χάρις καί , ὁ πᾶς - ὁ σπάνιος , μετά ὁ δίκαιος ὁ φίλιος φύω - λάζω , εἰμί δέ ἔρομαι προσέρχομαι , σύ δέ δή τίς ἐγώ μαθητής ; καί παρά ὁ ὁ ῥητορεύω ἔχω ; ἐγώ καί ὁ παρά ἐγώ διατριβή ἀκούω . ὁ γάρ ἐν μέσος Ἀθῆναι λέγω οὐ ὀκνέω , οὐδέ νῦν ἀποκρύπτω . οὗτος γάρ | ἥκω μέν ἐκεῖσε δόξα κίβδηλος πείθω , ὁ πεῖρα δέ αὐτός ὁ δόξα ἐλέγχω ἐν Λύκειον ὁ νεότης παρών ὁ ὁ παροιμία Ίφη πάσχω καί ἄτεχνος ἀπό ἵππος εἰς ὄνος , ὁ καί ὁ Ἀθηναῖος πόλις δάκνω τε καί διά ψήφισμα ἀναγκάζω ἐγώ καλέω δεινός ἄγω - μένω , εἰμί τις λόγος ὁ παρά αὐτός ἀγαθός ἑτός - ρωθι .
libanius.oratio-62 62
ἀφεὶς οὖν τὸ ὡς ἧκεν Ἀθήναζε Κέλσος αὐτὸ καθ’ αὐτὸ σκοπεῖν , ἢν ἔσχε γνώμην ἥκων ἐξέ - ταζε . παῖδα γὰρ ἀκριβῶς τῶν ἡμετέρων εὑρήσεις καὶ τοῖς προτέροις ἐοικότα , ἀλλ’ οὐχὶ τοῖς δευτέροις , ὁ σημεῖον ἂν εἴη τοῦ τὰ μέν δεύτερα αὐτῷ φαῦλα δόξαι , τὰ πρότερα δὲ βελτίω . 63 . Ψέξεις οὖν ἔτι καὶ λοιδορήσεις τὰς παρ’ ἡμῖν διατριβάς , ὦ πλὴν τοῦ σαυτὸν ἐπαινεῖν καὶ περὶ τῶν ἄλλων βλασφημεῖν εἰδὼς οὐδέν ; τοιούτων γὰρ λόγων ἐμπέπληκας τὰ χωρία · μόνος πλουτῶ , μόνος δύ - ναμαι λέγειν , ἄρχειν ἐπίσταμαι μόνος , ἀδι - κοῦμαι τὴν γῆν οἰκῶν .
Lemmas: ἀφίημι οὖν ὁ ὡς ἥκω Ἀθήναζε ξελσυς αὐτός κατά αὐτός σκοπέω , εἄν ἔχω γνώμη ἥκω ἔξω - Ταζέ . παῖς γάρ ἀκριβῶς ὁ ἡμέτερος εὑρίσκω καί ὁ πρότερος ἔοικα , ἀλλά οὐ ὁ δεύτερος , ὁ σημεῖον ἄν εἰμί ὁ ὁ μέν δεύτερος αὐτός φαῦλος δοκέω , ὁ πρότερος δέ ἀγαθός . 63 . ψέγω οὖν ἔτι καί λοιδορέω ὁ παρά ἐγώ διατριβή , ὦ πλήν ὁ σεαυτοῦ ἐπαινέω καί περί ὁ ἄλλος βλασφημέω οἶδα οὐδείς ; τοιοῦτος γάρ λόγος ἐμπίμπλημι ὁ χωρίον · μόνος πλουτίζω , μόνος δύο - νάω λέγω , ἄρχω ἐπίσταμαι μόνος , ἀς - κέω ὁ γῆ οἰκέω .