libanius.oratio-62 6
ἐγὼ δὲ ὅτι μέν εἰσί τινες τῶν ἐμοὶ πεπλησιακότων οἳ δόξαν ἐπὶ τῷ λέγειν εἰλή - φασι , μικρὸν ὕστερον ἐπιδείξω · ι θῶμεν δὲ νῦν ἀληθὲς τὸ τούτων , ὧς οὐδείς . τί οὖν ; εὐθὺς ἐμὴν εἶναι δεῖ κατηγορίαν τὴν ἑτέρων ἀπειρίαν ; εἰ μὲν γὰρ ἢ μηδὲν αὐτὸς ἐπίσταμαι ὧν τὸν διδάξοντα προσῆκεν ἢ φθόνῳ κρύπτω παρ’ ἐμαυτῷ τὴν τέχνην ἢ ῥᾳθυμία τις βλάπτει τὴν διδασκαλίαν καὶ μικρὰ τοῖς νέοις ἀντὶ πλειόνων δίδοται ἢ διδόντος γε ὁπόσα δεῖ , τῶν δὲ οὐ βουλομένων δέχεσθαι τοὺς ἀργῶς ἔχοντας οὐκ ἐμεμψάμην , λεγέτω τίς με κακῶς , ἐγκαλείτω , ψεγέτω , μαλλὸν δὲ γραφὴν ἀπενεγκὼν ἀγωνιζέσθω καὶ λαμ - βανέτω δίκην πολλῶν πόλεων ἠπατημένων ὐπ’ ἐμοῦ καὶ τὰ μέγιστα διὰ τῶν νέων ἠδικημένων · π εἰ δ’ εἰσί τέ τινες ἐν ἡμῖν λόγοι καὶ πᾶν ὅσον ἐπίσταμαι δίδωμι Ι καὶ πάνθ’ ὅσα πάρεστι καὶ κατὰ τῶν ὑπτίων , τῶν μὲν πληγαί , τῶν δὲ ῥήματα σκύτους πικρότερα , πόσῳ δικαιότερον καὶ ἀνθρωπινώτερον ἀλλαχοῦ ζητεῖν τὴν τοῦ πράγματος αἰτίαν ἢ τὸν οὐδὲν ἀδικοῦντα συκο - φαντεῖν ; ἐπεὶ δὲ ὑμεῖς ἐν μέσῳ κείμενον τὸ τούτων αἴτιον ἰδεῖν οὐ βούλεσθε , νῦν ὄψεσθε δεικνύντος ἐμοῦ . 7 . Μεγάλη τῶν καιρῶν ἐφ’ ἕκαστον τῶν πραγμά - των ἡ ῥοπή . καὶ μετὰ μὲν τούτων καὶ ταχὺ καὶ κα - λῶς ἅπαντα γένοιτ' ἄν · εἰ δὲ ἀντικρούσαιεν , μάταιος τοῖς ἐπιχειροῦσιν ἡ σπουδή . τί γὰρ ἢ πλέουσιν ἀγα - θὸν ἐναντιουμένων πνευμάτων ἢ σπείρουσι γῆν νο - σούντων ἀέρων ; καὶ στρατηγῷ γενναῖος ὁ καιρὸς σύμ - μαχος καὶ ἰατρῷ καὶ πρεσβευτῇ καὶ πᾶσιν ἀπλῶς ἔργοις τε καὶ ἐπιτηδεύμασι . καιρὸς δὲ οἷος οὔπω πρότερον , φησὶν ὁ Θουκυδίδης , κινῶν ἐπὶ τὴν Ἀττικὴν Λακε - δαιμονίους . ἐγὼ δὲ εἰς ἀκαιρίαν τινὰ δεινὴν ἐνέβην ὠθούσης ἀνάγκης ἢν οὐ καιρὸς λέγειν . 8 . Τίνα δὴ λέγεις τὴν ἀκαιρίαν ; ἐρήσεταί τις . Κωνστάντιον καὶ τὴν ἐκείνου βασιλείαν . ὃς παρὰ τοῦ πατρὸς σπινθῆρα κακῶν δεξάμενος εἰς φλόγα πολλὴν τὸ πρᾶγμα προήγαγεν . ὁ μὲν γὰρ ἐγύμνωσε τοῦ πλούτου τοὺς θεούς , ὁ δὲ καὶ κατέσκαψε τοὺς ναοὺς καὶ πάντα ἱερὸν ἐξαλείψας νόμον ἔδωκεν αὐτὸν οἷς ἴσμεν ἐκτείνων δὴ | τὴν ἀπὸ τῶν Ἱερῶν ἐπὶ τούς λόγους ἀτιμίαν . εἰκότως . οἰκεῖα γάρ , οἶμαι , καὶ συγγενῆ ταῦτα ἀμφότερα , ἱερὰ καὶ λόγοι .
Lemmas: ἐγώ δέ ὅτι μέν εἰμί τις ὁ ἐγώ πλησιάζω ὅς δόξα ἐπί ὁ λέγω εἴλω - φημί , μικρός ὕστερον ἐπιδείκνυμι · Ι τίθημι δέ νῦν ἀληθής ὁ οὗτος , ὅς οὐδείς . τίς οὖν ; εὐθύς ἐμός ἔρχομαι δέω κατηγορία ὁ ἕτερος ἀπειρία ; εἰμί μέν γάρ ἢ μηδείς αὐτός ἐπίσταμαι ὅς ὁ διδάσκω προσήκω ἢ φθόνος κρύπτω παρά ἐμαυτοῦ ὁ τέχνη ἢ ῥᾳθυμία τις βλάπτω ὁ διδασκαλία καί μικρός ὁ νέος ἀντί πολύς δίδωμι ἢ δίδωμι γε ὁπόσος δέω , ὁ δέ οὐ βούλομαι δέχομαι ὁ ἀργός ἔχω οὐ μέμφομαι , λέγω τίς ἐγώ κακῶς , ἐγκαλέω , ψέγω , μαλλός δέ γραφή ἀποφέρω ἀγωνίζομαι καί Λαμ - βάνω δίκη πολύς πόλις ἀπατάω ὑπό ἐγώ καί ὁ μέγας διά ὁ νέος ἀδικέω · π εἰμί δέ εἰμί τε τις ἐν ἐγώ λόγος καί πᾶς ὅσον ἐπίσταμαι δίδωμι Ι καί πᾶς ὅσος πάρειμι καί κατά ὁ ὕπτιος , ὁ μέν πληγή , ὁ δέ ῥῆμα σκῦτος πικρός , πόσος δίκαιος καί ἀνθρώπινος ἀλλαχοῦ ζητέω ὁ ὁ πρᾶγμα αἰτία ἢ ὁ οὐδείς ἀδικέω σύκο - φαίνω ; ἐπεί δέ σύ ἐν μέσος κεῖμαι ὁ οὗτος αἴτιος ὁράω οὐ βούλομαι , νῦν ὁράω δείκνυμι ἐγώ . 7 . Μεγάλη ὁ καιρός ἐπί ἕκαστος ὁ πρᾶγμα - ὁ ὁ ῥοπή . καί μετά μέν οὗτος καί ταχύς καί ἄν - Λῶς ἅπας γίγνομαι ἄν · εἰμί δέ ἀντικρούω , μάταιος ὁ ἐπιχειρέω ὁ σπουδή . τίς γάρ ἢ πλέω ἀγα - θον ἐναντιόομαι πνεῦμα ἢ σπείρω γῆ νο - σέω ἀήρ ; καί στρατηγός γενναῖος ὁ καιρός σύμ - μῆχος καί ἰατρός καί πρεσβευτής καί πᾶς ἀπλόος ἔργον τε καί ἐπιτήδευμα . καιρός δέ οἷος οὔπω πρότερος , φημί ὁ Θουκυδίδης , κινέω ἐπί ὁ Ἀττική Λακές - δαιμόνιος . ἐγώ δέ εἰς ἀκαιρία τις δεινός ἐμβαίνω ὠθέω ἀνάγκη εἄν οὐ καιρός λέγω . 8 . Τίνα δή λέγω ὁ ἀκαιρία ; ἔρομαι τις . Κωνστάντιος καί ὁ ἐκεῖνος βασίλειος . ὅς παρά ὁ πατήρ σπινθήρ κακός δέχομαι εἰς φλόγα πολύς ὁ πρᾶγμα προάγω . ὁ μέν γάρ γυμνόω ὁ πλοῦτος ὁ θεός , ὁ δέ καί κατασκάπτω ὁ ναός καί πᾶς ἱερός ἐξαλείφω νόμος δίδωμι αὐτός ὅς οἶδα ἐκτείνω δή | ὁ ἀπό ὁ Ἱέρων ἐπί ὁ λόγος ἀτιμία . ἔοικα . οἰκεῖος γάρ , οἴομαι , καί συγγενής οὗτος ἀμφότερος , ἱερός καί λόγος .