ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-61 1
εἶτα Ὅμηρος μέν οὐδὲ τὴν τοῦ φυτοῦ φθο - R III 337 ρὰν ἄνευ τοῦ ἐλεῆσαι παρέδραμεν , ἀλλ’ ὥσπερ αὐτὸς ὧν ὁ φυτευσάμενος καὶ καμών , εἶτα ὀρῶν ἐπὶ γῆς ἐκ - τεταμένον οἷον εἰ θρῆνον εἰς τὸ ἔρνος ᾄδει · ἐγὼ δέ 5 τὴν Νικομήδους πόλιν , ἐν ᾗ λόγους μέν οὖς εἶχον ἐπηύξησα , φήμην δὲ ἢν οὐκ εἶχον ἐπεκτησάμην , ταύ - C = codex Chisianus Ρ = Palatinus gr . 282 U = Urbinas gr . 126 I = Marcianus append . XCI 2 Ca = Casanatensis 197 Β = Barberinus II 41 Μ = Marcianus gr . 437 V = Vindobonensis phil . gr . XCIII La = Laurentianus LVII 44 τὴν δὴ τὴν ἔναγχος μὲν πόλιν , νυνὶ δὲ κόνιν σιγῇ δακρύσω , τοῦτο δὴ τὸ τῶν πολλῶν , ἢ καὶ λόγων αὐτῇ μεταληπτέον , οὖς ἐξέθρεψε ;
Lemmas: εἶτα Ὅμηρος μέν οὐδέ ὁ ὁ φυτόν φθάνω - R III 337 ρά ἄνευ ὁ ἐλεέω παρατρέχω , ἀλλά ὥσπερ αὐτός ὅς ὁ φυτεύω καί κάμνω , εἶτα ὄρος ἐπί γῆ ἐκ - τείνω οἷος εἰμί θρῆνος εἰς ὁ ἔρνος ἀείδω · ἐγώ δέ 5 ὁ Νικομήδης πόλις , ἐν ὅς λόγος μέν οὖς ἔχω ἐπαυξάνω , φήμη δέ εἄν οὐ ἔχω ἐπικτάομαι , ταῦ - C = codex Chisianus Ρ = Palatinus gr . 282 U = Urbinas gr . 126 I = Marcianus append . XCI 2 Ca = Casanatensis 197 Β = Barberinus II 41 Μ = Marcianus gr . 437 V = Vindobonensis phil . gr . XCIII La = Laurentianus LVII 44 ὁ δή ὁ ἔναγχος μέν πόλις , νυνί δέ κόνις σιγή δακρύω , οὗτος δή ὁ ὁ πολύς , ἢ καί λόγος αὐτός μεταληπτέον , οὖς ἐκτρέφω ;
libanius.oratio-61 2
πάντως , εἰ καὶ αὐλητὴς ἐτύγχανον ὤν , νίκας αὐτόθι πολλὰς ἀνῃρημένος ἐπ’ αὐλήσει τοὺς ἄλλους ἂν ἀφεὶς ὅπως ἐδύναντο στένειν γοερῷ μέλει τὸν θρῆνον ἐπλήρουν . ἐξέστω δή μοι καθάπερ παροῦσι τοῖς θεοῖς διαλεχθῆναι καὶ εἰς εὐθύ - νας ἀγαγεῖν τῆς συμφορᾶς τὸν λόγον . 3 . Οὐ σύ ποτε , ὦ Πόσειδον , ἐν Δῖός Ι μετὰ τῶν ἄλλων συγκαθήμενος δαιμόνων δυσχεραίνων τὸ τεῖχος τῶν Ἑλλήνων ὃ προὐβάλοντο τῶν νεῶν ἐν Ἰλίῳ τοῦτο μέγιστον αὐτῶν κατηγόρεις , ὅτι θεῶν ἀμελήσαν - τες ἐβάλοντο κρηπῖδα , καὶ διὰ τοῦτό γε εὖ ποιῶν , ἐπειδὴ ἤλω τὸ Ἴλιον , ᾠήθης χρῆναι καὶ τὸ τεῖχος ἀνε - λεῖν , καὶ ῥᾳδίως τοῦτο ἔπραττες κελεύσας εἰς αὐτὸ τοὺς ποταμοὺς ἐμβαλεῖν , οἱ ἀπὸ τῆς Ἴδης ὥρμων ;
Lemmas: πάντως , εἰμί καί αὐλητής τυγχάνω εἰμί , νίκη αὐτόθι πολύς ἀναιρέω ἐπί αὔλησις ὁ ἄλλος ἄν ἀφίημι ὅπως δύναμαι στένω γοερός μέλος ὁ θρῆνος πληρόω . ἔξεστι δή ἐγώ καθά πάρειμι ὁ θεός διαλέγω καί εἰς εὐθύς - γέννα ἄγω ὁ συμφορά ὁ λόγος . 3 . οὐ σῦς ποτέ , ὦ Ποσειδῶν , ἐν Δῖος Ι μετά ὁ ἄλλος συγκάθημαι δαίμων δυσχεραίνω ὁ τεῖχος ὁ Έλληνας ὁ προβάλλω ὁ νέος ἐν Ἴλιον οὗτος μέγας αὐτός κατηγορέω , ὅτι θεός ἀμελέω - αἱρέω βάλλω κρηπίς , καί διά τούτος γε εὖ ποιέω , ἐπεί ἁλίσκομαι ὁ Ἴλιον , οἴομαι χρή καί ὁ τεῖχος διαβαίνω - λείν , καί ῥᾴδιος οὗτος πράσσω κελεύω εἰς αὐτός ὁ ποταμός ἐμβάλλω , ὁ ἀπό ὁ Ἴδη ὁρμάω ;
libanius.oratio-61 4
τί δὴ τῷ ταύτης οἰκισμᾷ μεμφόμενος παραπλήσιον βουλὴν ἐβούλευσας ; οὐχ ὁ μὲν πρῶτος οἰκιστὴς ἑτέρωθι πολίζειν ἐπιχειρῶν ἀπαντικρὺ τῆς νῦν οὔσης , μᾶλλον δὲ τῆς οὐκέτ' οὔσης , ἀφ’ ὑμῶν ἤρχετο τοῦ ἔργου , καὶ ἦν ἱερεῖά τε ἐπὶ βωμοῖς καὶ περὶ τοῖς βωμοῖς ὅμιλος , ὑμεῖς δὲ μετεστήσατε τὴν σπουδὴν ἐπὶ τὸν ὄχθον ἀετῷ τε καὶ δράκοντι ; ὧν ὁ μὲν ἱερείου κεφαλὴν ἐκ τοῦ πυρὸς τοῖς ποσὶν ἁρπάσας , ὁ δὲ ἐκ γῆς ἀναδὺς μέγας τε καὶ ὁπόσον ἡ Ἰνδῶν λέγεται βόσκειν , ὁ μὲν τὸν ἀέρα τεμών , ὁ δέ τὴν θάλατταν , συγκαταίρουσιν εἰς τὸν λόφον , οἱ δὲ εἵποντο θεοῖς ἕπεσθαι χειραγω - γοῖς ἡγούμενοι .
Lemmas: τίς δή ὁ οὗτος οἰκισμή μέμφομαι παραπλήσιος βουλή βουλεύω ; οὐ ὁ μέν πρῶτος οἰκιστής ἑτέρωθι πολίζω ἐπιχειρέω ἀπαντικρύ ὁ νῦν σέω , μᾶλλον δέ ὁ οὐκέτι σέω , ἀπό σύ ἔρχομαι ὁ έργο , καί εἰμί ἱερεῖον τε ἐπί βωμός καί περί ὁ βωμός ὅμιλος , σύ δέ μεθίστημι ὁ σπουδή ἐπί ὁ ὄχθος ἀετός τε καί δράκων ; ὅς ὁ μέν ἱερεῖον κεφαλή ἐκ ὁ πυρός ὁ πούς ἁρπάζω , ὁ δέ ἐκ γῆ ἀναδύνω μέγας τε καί ὁπόσος ὁ Ἰνδός λέγω βόσκω , ὁ μέν ὁ αέρας τέμνω , ὁ δέ ὁ θάλασσα , συγκαταίρω εἰς ὁ λόφος , ὁ δέ ἕπομαι θεός ἕπομαι χειραγέω - γοῖς ἡγέομαι .
libanius.oratio-61 5
τὰ δὲ ἣν ἄρα πάντα ἀπάτη . κατα - κλύζεται δὴ τὸ πρῶτον πολέμου κύματι . ἔστω τοῦτο , καὶ γὰρ Κόρινθος ἢν ἔσχες καὶ γῆ Κέκροπος ἧς ἡρά - σθης . ἀφικνεῖται δεύτερος οἰκιστὴς μάλιστα δὴ βασι - λέων θεοὺς ἡγεμόνας ποιούμενος , <ὃς> μεγέθει θυ - σίας ὑπερβαλόμενος Κροῖσον ὑμῶν νευσάντων ἐπην - ὤρθου τὸ ἄστυ . τῆς ποίας δὴ δίκην ὀλιγωρίας ὦφλεν , ὥσπερ ἡ Αἰτωλῶν γῆ τῆς Οἰνέως ;
Lemmas: ὁ δέ ὅς ἄρα πᾶς ἀπάτη . κατά - κλύζω δή ὁ πρῶτος πόλεμος κῦμα . εἰμί οὗτος , καί γάρ Κόρινθος εἄν ἔχω καί γῆ Κέκροψ ὅς ἀείρω - σθης . ἀφικνέομαι δεύτερος οἰκιστής μάλιστα δή βάσις - λέων θεός ηγεμόνας ποιέω , ὅς μέγεθος ΘΥ - σία ὑπερβάλλω Κροῖσος σύ νέος ἔπειμι - ὀρθόω ὁ ἄστυ . ὁ ποῖος δή δίκη ὀλιγωρία ὀφλισκάνω , ὥσπερ ὁ Αἰτωλός γῆ ὁ Οἰνεύς ;
libanius.oratio-61 6
καλὸν οὖν ἢ κατὰ θεῶν τρόπον | ὧν συνεφάπτεσθε ποιημά - των ἀνθρώποις , ταῦτα ταῖς ὑμετέραις χερσὶ διαχεῖν καὶ μιμεῖσθαι τὰ παίδων οἷς ἄθυρμα τοῦτο εὕρηται τὸ διαφθείρειν ἃ πεποιήκασιν ; ἐκεῖνο δὲ καλόν , ὦ Πό - σειδον , ὑπέρ μὲν τῆς Ἀττικῆς οὔπω πόλεως αὐτόθι ἰσχυούσης δι’ ἔριδος ἐλθεῖν πρὸς τὸ γένος καὶ ἐν ἀκροπόλει τοσοῦτον ἀπεχούσῃ θαλάττης ῥόθιον δεῖξαι , πόλεως δέ τοσαύτης τε καὶ τοιαύτης μὴ ὅπως ἔρωτα λαβεῖν , ἀλλὰ καὶ ὑποσπάσαι τὸ βάθρον ; 7 . Τίς γὰρ ἐκείνης , μείζων μὲν οὐκ ἂν εἴποιμι , καλλίων δέ ; μέτρῳ μὲν γὰρ τεττάρων ἐλείπετο τοσοῦ - τὸν ἀτιμάσασα τοῦ μεγέθους ὅσον ἔμελλε λυπήσειν τῶν οἰκητόρων τοὺς πόδας , εἰς δέ κάλλους λόγον τὰς μὲν ἀπέλειπε , ταῖς δὲ ἐξισοῦτο , πάντως δὲ οὐκ ἐκρα - τεῖτο δεχομένη μὲν ταῖς ἀγκάλαις τὴν θάλατταν , εἰσιοῦσα δὲ εἰς τὴν θάλατταν ταῖς ἄκραις , ἐπιβαίνουσα μὲν τῆς χηλῆς , ἀναβαίνουσα δὲ ἐπὶ τὸν λόφον , στοῶν δύο δυάσι διειλημμένη διηκούσαις τοῦ παντός , λάμπουσα μὲν δημοσίοις κατασκευάσμασι , τοῖς δὲ ἰδίοις συνεχὴς ἐκ τῶν ὑπτίων ἐπὶ τὴν ἄκραν οἷον κυπαρίττου κλάδοι ἄλλος ἐπ’ ἄλλῳ , νάμασι διαρρεομένη , κήποις δορυφο - ρουμένη . Ι
Lemmas: καλός οὖν ἢ κατά θεός τρόπος | ὅς συμφαίνω ποίημα - ὁ ἄνθρωπος , οὗτος ὁ ὑμέτερος χείρ διαχέω καί μιμέομαι ὁ παῖς ὅς ἄθυρμα οὗτος εὑρίσκω ὁ διαφθείρω ὅς ποιέω ; ἐκεῖνος δέ καλός , ὦ πό - σειδον , ὑπέρ μέν ὁ Ἀττική οὔπω πόλις αὐτόθι ἰσχύω διά ἔρις ἔρχομαι πρός ὁ γένος καί ἐν ἀκρόπολις τοσοῦτος ἀπέχω θάλασσα ῥόθιος δείκνυμι , πόλις δέ τοσοῦτος τε καί τοιοῦτος μή ὅπως ἔρως λαμβάνω , ἀλλά καί ὑποσπάω ὁ βάθρον ; 7 . Τῖς γάρ ἐκεῖνος , μέγας μέν οὐ ἄν λέγω , καλός δέ ; μέτρον μέν γάρ τέσσαρες λείπω τόσος - ὁ ἀτιμάζω ὁ μέγεθος ὅσον μέλλω λυπέω ὁ οἰκήτωρ ὁ πόδι , εἰς δέ κάλλος λόγος ὁ μέν ἀπολείπω , ὁ δέ ἐξισόω , πάντως δέ οὐ Κρής - τίνω δέχομαι μέν ὁ ἀγκάλη ὁ θάλασσα , εἰσέρχομαι δέ εἰς ὁ θάλασσα ὁ ἄκρος , ἐπιβαίνω μέν ὁ χηλή , ἀναβαίνω δέ ἐπί ὁ λόφος , στοά δύο δυάς διαλαμβάνω διήκω ὁ πᾶς , λάμπω μέν δημόσιος κατασκεύασμα , ὁ δέ ἴδιος συνεχής ἐκ ὁ ὕπτιος ἐπί ὁ ἄκρος οἷος κυπάρισσος κλάδος ἄλλος ἐπί ἄλλος , νᾶμα διαλέγω , κῆπος δορυφο - Ρουμένη . Ι
libanius.oratio-61 8
βουλευτήρια δὲ καὶ χωρία λόγων καὶ ἱερῶν πλῆθος καὶ λουτρῶν μεγέθη καὶ λιμένος καιρὸν εἶδον μέν , δηλῶσαι δὲ οὐκ ἂν δυναίμην . πλὴν τοσοῦτόν γε ἐρῶ , ὅτι φοιτῶντες ἐκ Νικαίας ἐκεῖσε διὰ μὲν τῆς ἄλλης ἰόντες ὑπέρ τε τῶν δένδρων ἐποιούμεθα λόγους καὶ τῆς γῆς πρὸς ὅτου φορὰν ἀγαθὴ οἰκείων τε πέρι καὶ φίλων καὶ παλαιᾶς σοφίας , παραμείψαντες δὲ τῶν ὀρῶν τοὺς ἑλιγμούς , ἐπεὶ φανείη τὸ ἄστυ , τοῦτο δὲ ἐγίγνετο τῆς ἀποστάσεως ἐν πεντήκοντα σταδίοις οὔσης καὶ ἑκατόν , ὁπότ᾿ οὖν ἐκλάμψειε , περὶ μὲν τῶν ἄλλων σιγὴ ἣν , ὁ λόγος δὲ ἅπας ἡ πόλις .
Lemmas: βουλευτήριον δέ καί χωρίον λόγος καί ἱερός πλῆθος καί λουτρόν μέγεθος καί λιμήν καιρός ὁράω μέν , δηλόω δέ οὐ ἄν δύναμαι . πλήν τοσοῦτος γε λέγω , ὅτι φοιτάω ἐκ Νίκαια ἐκεῖσε διά μέν ὁ ἄλλος ἔρχομαι ὑπέρ τε ὁ Δένδρος ποιέω λόγος καί ὁ γῆ πρός ὅστις φορά ἀγαθός οἰκεῖος τε περί καί φίλος καί παλαιός σοφία , παραμείβω δέ ὁ ὄρος ὁ ἑλιγμός , ἐπεί φαίνω ὁ ἄστυ , οὗτος δέ γίγνομαι ὁ ἀπόστασις ἐν πεντήκοντα στάδιον σέω καί ἑκατόν , ὁπότε οὖν ἐκλάμπω , περί μέν ὁ ἄλλος σιγή ὅς , ὁ λόγος δέ ἅπας ὁ πόλις .
libanius.oratio-61 9
καὶ οὔτε καρ - ποὶ πρὸς αὐτούς εἷλκον αἰωρούμενοι τοῖς κλάδοις , οὐ νῶτα ληίων , οὐ θαλάττης ἐργάται , καίτοι πέφυκέ πως ὁδοιπόρων ὀφθαλμὸν ἐπισπάσασθαι θαλαττουργὸς καὶ κώπην ἀναφέρων καὶ δίκτυον ἀφιεὶς καὶ δι’ ἀγκίστρων ἐπιβουλεύων ἰχθύσιν , ἀλλ’ ἦν δεινοτέρα γοητεῦσαι τῆς πόλεως ἡ μορφή . καὶ τυραννεύουσα τῷ κάλλει τῶν ὀμμάτων μίαν αὐτοῖς εἰργάζετο τάσιν τὴν πρὸς αὐτήν . ἴσον δέ τὸ πάθος τῷ τε πρῶτον ὁρῶντι καὶ ὅστις ἐνεγήρα τῇ πόλει .
Lemmas: καί οὔτε κάρ - πόα πρός αὐτός ἕλκω αἰωρέω ὁ κλάδος , οὐ νῶτον λήϊον , οὐ θάλασσα ἐργάτης , καίτοι φύω πως ὁδοίπορος ὀφθαλμός ἐπισπάω θαλασσουργός καί κώπη ἀναφέρω καί δίκτυον ἀφίημι καί διά ἄγκιστρον ἐπιβουλεύω ἰχθύς , ἀλλά εἰμί δεινός γοητεύω ὁ πόλις ὁ μορφή . καί τυραννεύω ὁ κάλλος ὁ ὄμμα εἷς αὐτός ἐργάζομαι τάσις ὁ πρός αὐτός . ἴσος δέ ὁ πάθος ὁ τε πρῶτος ὁράω καί ὅστις ἐνεγείρω ὁ πόλις .
libanius.oratio-61 10
ἐδείκνυ δ’ ἂν οὑτωσὶ τῷ πέλας ὁ μὲν βασίλειον ἐπαστράπτον τῷ κόλπῳ , ὁ δέ θέατρον ὑπερλάμπον τῆς ὅλης , ἄλλος δὲ ἄλλας ἀλλα - χόθεν ἐκπεμπομένας αὐγάς . ὁ δέ ἐνίκα , χαλεπὸν ἦν εὑρεῖν . ὥστε ὥσπερ ἄγαλμα σεβόμενοι προσηλαύνομεν . | χωροῦντι δὲ ἐπὶ Χαλκηδόνος μεταστρέφεσθαί τε ἣν ἀνάγκη , μέχρι τὴν θέαν ἡ φύσις ἀφῃρεῖτο τῆς ὀδοῦ , καὶ ἐοικέναι τοῖς ἑορτῆς πεπαυμένοις . 11 . Τὴν δὴ τοιάνδε πῶς οὐ πάντα τῶν θεῶν τὸν χορὸν ἐχρῆν περιστάντα φρουρεῖν παραγγέλλοντας ἀλ - λήλοις προσέχειν τὸν νοῦν ὅπως μηδενὶ γένοιτο παρα - δῦναι κακῷ ; νῦν δὲ οἱ μὲν ἐπέθεντο , οἱ δὲ ὐπεχώρη - σαν , ἤμυνε δὲ οὐδείς . καὶ ταῦτα πάντα ἃ διῆλθον ἣν ποτε . νῦν δ’ οὐκ ἔστιν . 12 . Ὢ δαίμονος , οἷον τῆς οἰκουμένης ἀπήνεγκε βόστρυχον . ὡς ἐξετύφλωσέ γε τὴν ἑτέραν ἤπειρον γενναῖον ἐκκόψας ὀφθαλμόν . ὡς δεινὴν κατέχεε τῇς Ἀσίας ἀμορφίαν οἷον ἄλσους τὸ μήκιστον ἐκτεμὼν ἢ οἷον μορφῆς τῆς καλλίστης ῥῖνα περιτεμών . ὢ σεισμῶν ἀδικώτατε , τί τοῦτο ἔδρασας ; ὢ πόλεως ἀπελθούσης . ὢ προσηγορίας εἰκῆ μενούσης . ὢ διὰ γῆς καὶ θαλάττης ἀλγηδόνος δραμούσης . ὢ φήμης ἢ πάσης μὲν ἡλικίας , πάσης δὲ τύχης ἔσεισε τὴν καρδίαν .
Lemmas: δείκνυμι δέ ἄν οὕτως ὁ πέλας ὁ μέν βασίλειος ἐπαστράπτω ὁ κόλπος , ὁ δέ θέατρον ὑπερλάμπω ὁ ὅλος , ἄλλος δέ ἄλλος ἀλλά - χόθεν ἐκπέμπω αὐγή . ὁ δέ νικάω , χαλεπός εἰμί εὑρίσκω . ὥστε ὥσπερ ἄγαλμα σέβω προσελαύνω . | χωρέω δέ ἐπί Χαλκηδών μεταστρέφω τε ὅς ἀνάγκη , μέχρι ὁ θέα ὁ φύσις ἀφαιρέω ὁ οὐδός , καί ἔοικα ὁ ἑορτή παύω . 11 . ὁ δή τοιόσδε πῶς οὐ πᾶς ὁ θεός ὁ χορός χρή περιίστημι φρουρέω παραγγέλλω ἀλ - λανθάνω προσέχω ὁ νόος ὅπως μηδείς γίγνομαι παρά - δύω κακός ; νῦν δέ ὁ μέν ἐπιτίθημι , ὁ δέ ὑποχωρέω - σάω , ἀμύνω δέ οὐδείς . καί οὗτος πᾶς ὅς διέρχομαι ὅς ποτέ . νῦν δέ οὐ εἰμί . 12 . ὤ δαίμων , οἷος ὁ οἰκουμένη ἀποφέρω βόστρυχος . ὡς ἐκτυφλόω γε ὁ ἕτερος ἤπειρος γενναῖος ἐκκόπτω ὀφθαλμός . ὡς δεινός καταχέω ὁ Ἀσία ἀμορφία οἷος ἄλσος ὁ μακρός ἐκτέμνω ἢ οἷος μορφή ὁ καλός ῥίς περιτέμνω . ὦ σεισμός ἄδικος , τίς οὗτος δράω ; ὦ πόλις ἀπέρχομαι . ὦ προσηγορία εἰκῇ μένω . ὦ διά γῆ καί θάλασσα ἀλγηδών δραμουω . ὦ φήμη ἢ πᾶς μέν ἡλικία , πᾶς δέ τύχη σείω ὁ καρδία .
libanius.oratio-61 13
τίς οὕτω λί - θινος , τίς ἀδαμάντινος ὅτῳ μὴ τὴν ψυχὴν ἔτρωσεν ὁ λόγος ; τίς οὕτω κρείττων δακρύων ὃς οὐκ ἔπεσεν εἰς δάκρυα ; ὤ παθήματος μυρία κάλλη τῆς πόλεως εἰς ἐν χῶμα κεράσαντος . ὃ δυστυχοῦς ἀκτῖνος , οἴαν μὲν προσ - έβαλε τὴν πόλιν ἀνασχοῦσα , οἴαν δὲ ἀφεῖσα κατέδυ ; 14 . Μικρὸν μὲν ἀπ·εῖχεν ἡμέρα περὶ πλήθουσαν ἀγορὰν εἶναι , θεοὶ δέ φύλακες τῆς πόλεως τοὺς νεὼς ἐξελελοίπεσαν , ἡ δέ ἐφέρετο καθάπερ ναῦς ἐρήμη . τῆς τριαίνης δέ ὁ δεσπότης κινεῖ μὲν τὴν γῆν , κυκᾷ δὲ τὴν θάλατταν . καὶ αἰ ῥίζαι τῇ πόλει οὐκέτι ἐπεπή - γεσαν , ἀλλά τοῖχοί τε τοίχοις προσέπιπτον κίονές τε κίοσιν ὀροφαί τε κατέρρεον θεμέλιοί τε ἐξεπήδων . καὶ πάντα | ἐταράττετο . ἀνεφαίνετο μὲν τὸ κρυπτό - μενον , τὸ φαινόμενον δὲ ἀπεκρύπτετο . σχήματα δὲ ἐκεῖνα καὶ ἄρθρα καὶ τὸ διὰ τῶν μερῶν συμπληρού - μενον εἶδος πάντα ἡ προσβολὴ πρὸς μίαν ἀνεμίγνυ σύγχυσιν .
Lemmas: τίς οὕτως λίαν - θίς , τίς ἀδαμάντινος ὅστις μή ὁ ψυχή τιτρώσκω ὁ λόγος ; τίς οὕτως ἀγαθός δάκρυον ὅς οὐ πίπτω εἰς δάκρυον ; ὦ πάθημα μύριοι κάλλος ὁ πόλις εἰς ἐν χῶμα κεράννυμι . ὁ δυστυχής ἀκτίς , οἶος μέν προς - βάλλω ὁ πόλις ἀνέχω , οἶος δέ ἀφίημι καταδύω ; 14 . μικρός μέν ἀπέχω ἡμέρα περί πλήθω ἀγορά ἔρχομαι , θεός δέ φύλαξ ὁ πόλις ὁ ναός ἐκλείπω , ὁ δέ φέρω καθά ναῦς ἐρῆμος . ὁ τρίαινα δέ ὁ δεσπότης κινέω μέν ὁ γῆ , κυκάω δέ ὁ θάλασσα . καί ὁ ῥίζα ὁ πόλις οὐκέτι ἐπέπω - γίγνομαι , ἀλλά τοῖχος τε τοῖχος προσπίπτω κίων τε κίων ὀροφή τε καταρρέω θεμέλιος τε ἐκπηδάω . καί πᾶς | ταράσσω . ἀναφαίνω μέν ὁ κρυπτός - μένω , ὁ φαίνω δέ ἀποκρύπτω . σχῆμα δέ ἐκεῖνος καί ἄρθρον καί ὁ διά ὁ Μέρα συμπληρόω - μένω εἶδος πᾶς ὁ προσβολή πρός εἷς ἀναμίσγω σύγχυσις .
libanius.oratio-61 15
οἱ δὲ ἄνθρωποι πρὸς ἔργοις ὄντες ἐβάλ - λοντο κοινοῖς τε καὶ ἰδίοις οἰκοδομήμασιν . ἐπὶ μὲν τῷ λιμένι φόνος ἐγίνετο πολύς τε καὶ ἀγαθῶν περὶ τὸν ἄρχοντα δὴ τῶν λογάδων ἡθροισμένων . θέατρον δέ ἀπορραγέν ὅσον ἐπέσχε κατήνεγκε . τὸ δὲ ἀεὶ κατα - φεῦγον εἰς τὸ οὔπω πεπτωκὸς ἐπειδὴ εἴσω γένοιτο κατεχώννυτο . θάλαττα δὲ βιασθεῖσα τῆς γῆς ἐπελά - βετο . πῦρ δὲ ὁπόσον ἣν ἑκασταχοῦ λαβόμενον τῆς ξυλώσεως προσέθηκεν ἐμπρησμὸν τῷ σεισμῷ , καὶ ἄνε - μός τις , ὥς φασιν , ἔτρεφε τὴν φλόγα . καὶ νῦν ἡ πολλὴ πόλις κολωνὸς πολύς . οἱ δὲ διαδύντες ὀλίγοι δή τινες μετὰ τραυμάτων ἀλῶνται . 16 . Ἥλιε πάντα ὁρῶν , τίς ποτε ἐγένου καὶ ταῦτα ὁρῶν ; πῶς οὐ κατέσχες πόλιν τοσαύτην ἐξιοῦσαν τῆς γῆς ; ἀλλ' ὑπὲρ μὲν βοῶν ὧν ἥψαντο ναῦται πεινῶντες πάντα ποιεῖς καἰ ἀπειλεῖς τοῖς ἐν οὐρανῷ δώσειν σεαυ - τὸν τῷ Πλούτωνι , τὴν δὲ τῆς γῆς ἀγλαίαν , πολλῶν μὲν βασιλέων πόνον , μακροῦ δὲ πόνου τέχνημα , μεθ’ ἡμέραν ἀναρπαζομένην οὐκ ᾤκτειρας ; 17 . Ὦ καλλίστη πόλεων , ὡς ἀπίστῳ γε λόφῳ παρε - δόθης τὸ πρῶτον πονηρῷ τε καὶ πονηρὸν ἵππον μεμι - μημένῳ καλὸν ἱππέα τῶν νώτων ἐκκεκρουκότι . ποῦ νῦν στενωποί ; ποῦ στοαί ; ποῦ δρόμοι ; ποῦ κρῆναι ; ποῦ δὲ ἀγοραί ; ποῦ μουσεῖα ; ποῦ τεμένη ; ποῦ δὲ ὄλ - βος ἐκεῖνος ; ποῦ νεότης ; ποῦ γῆρας ; ποῦ λουτρὰ Χαρίτων καὶ Νυμφῶν αὐτῶν , ὧν τὸ μέγιστον ὁμώνυ - μον βασιλεῖ τῷ ἐκπονήσαντι πόλεως | ὅλης ἀντ - ἄξιον ; ποῦ νῦν βουλή ; ποῦ δῆμος ; ποῦ γυναῖκες ; ποῦ παῖδες ; ποῦ βασίλειον ; ποῦ δὲ ἱππόδρομος Βαβυ - λωνίων τειχῶν ἰσχυρότερος ;
Lemmas: ὁ δέ ἄνθρωπος πρός ἔργον ο βάλλω - Λόντο κοινός τε καί ἴδιος οἰκοδόμημα . ἐπί μέν ὁ λιμήν φόνος γίνομαι πολύς τε καί ἀγαθός περί ὁ ἄρχων δή ὁ λογάς ἀθροίζω . θέατρον δέ ἀπορράσσω ὅσον ἐπέχω καταφέρω . ὁ δέ ἀεί κατά - φεύγω εἰς ὁ οὔπω πίπτω ἐπεί εἴσω γίγνομαι καταχώννυμι . θάλασσα δέ βιάζω ὁ γῆ πελός - βέτο . πῦρ δέ ὁπόσος ὅς ἑκασταχοῦ λαμβάνω ὁ ξύλωσις προστίθημι ἐμπρησμός ὁ σεισμός , καί ἄκαν - μος τις , ὅς φημί , τρέφω ὁ φλόγα . καί νῦν ὁ πολύς πόλις κολωνός πολύς . ὁ δέ διαδύνω ὀλίγος δή τις μετά τραῦμα ἀλάομαι . 16 . Ἥλιος πᾶς ὁράω , τίς ποτέ γίγνομαι καί οὗτος ὁράω ; πῶς οὐ κατέχω πόλις τοσοῦτος ἐξέρχομαι ὁ γῆ ; ἀλλά ὑπέρ μέν βοῦς ὅς ἅπτω ναύτης πεινάω πᾶς ποιέω καίω ἀπειλέω ὁ ἐν οὐρανός δίδωμι σεα - ὁ ὁ Πλούτων , ὁ δέ ὁ γῆ ἀγλαία , πολύς μέν βασιλεύς πόνος , μακρός δέ πόνος τέχνημα , μετά ἡμέρα ἀναρπάζω οὐ οἰκτείρω ; 17 . ὦ καλός πόλις , ὡς ἄπιστος γε λόφος πάρος - δίδωμι ὁ πρῶτος πονηρός τε καί πονηρός ἵππος Μέμι - μάομαι καλός ἱππεύς ὁ νῶτον ἐκκρούω . ποῦ νῦν στενωπός ; ποῦ στοά ; ποῦ δρόμος ; ποῦ κρήνη ; ποῦ δέ ἀγορά ; ποῦ μουσεῖον ; ποῦ τέμενος ; ποῦ δέ ολʹ - Βος ἐκεῖνος ; ποῦ νεότης ; ποῦ γῆρας ; ποῦ λουτρόν Χαρίτων καί Νύμφη αὐτός , ὅς ὁ μέγας ὁμώνυμος - νυμφότιμον βασιλεύς ὁ ἐκπονέω πόλις | ὅλος ἀντέ - ἄξιος ; ποῦ νῦν βουλή ; ποῦ δῆμος ; ποῦ γυνή ; ποῦ παῖς ; ποῦ βασίλειος ; ποῦ δέ ἱππόδρομος Βαβυ - λώνιος τεῖχος ἰσχυρός ;
libanius.oratio-61 18
οὐδὲν ἄσυλον , οὐδέν ἀνάλωτον . πάντα εἴσω τῆς συμφορᾶς . ὦ πλήθη να - μάτων , ποῦ ῥεῖτε νῦν ; ἐπὶ ποίας οἰκίας ; ἐπὶ ποίας κρήνας ; ἀπερρώγασι μὲν ὀχετοὶ καὶ πολυσχιδεῖς τῶν ὑδάτων ὀδοί . φέρεται δὲ τῶν πηγῶν χορηγία κατὰ τὸ εἶκον χαράδρας τε ἐργαζόμενον καὶ ἐν τοῖς κοίλοις λιμνάζον . ἀρύεται δὲ οὐδεὶς οὐδὲ πίνει οὔτε ἄνθρω - πος οὔτε ὄρνιθες . καὶ γὰρ τούτοις φοβερὸν τὸ πῦρ , ὃ διά πάσης κάτωθεν ἕρπον , ἡ ἂν ἐνδιδῷ τὰ ἄνω , πρὸς τὸν ἀέρα τοξεύει . τὴν δὲ δὴ πολυάνθρωπον ἔχει μεθ’ ἡμέραν μὲν οὐδείς , νυκτὸς δέ δῆμος εἰδώλων , ἅ μοι δοκεῖ στενοχωρίαν τοῖς ὑπὸ γῆν ποιήσειν , ἐπειδὰν περάσῃ τὸν Ἀχέροντα . 19 . Λήμνια μὲν ὑμνεῖτο κακὰ καὶ Ἰλιὰς κακῶν , στήσεται δὲ ἐκείνων ἡ μνήμη , τὰς δὲ ὑπερβολὰς τῶν δεινῶν ἐνθένδε ὁ βουλόμενος ἐνδείξεται . ἤδη που σεισμὸς τὸ μέν τι περιεῖλε , τοῦ δὲ ἀπέσχετο , ἀλλὰ ταύτην γε ἐστόρεσεν . ἤδη τινὰς ἐστόρεσεν , ἀλλ’ οὐ τοσαύτην γε ἔκλινεν . εἰ γὰρ ἢ ] τῶν σωμάτων ἐστέ - ρητο μόνων λοιμῷ κατασυρέντων ἢ κατά νόμον ἔξω πανδημεὶ θυόντων καὶ μὴ ἐπεπτώκει , πόλιν ἅπασαν οὐ χρῆν ἀποκείρασθαι · νῦν τοίνυν ἄμφω κεῖται καὶ τὸ σχῆμα τοῦ ἄστεος εἰς τὸν τῶν οἰκητόρων ἐλύθη φόνον .
Lemmas: οὐδείς ἄσυλος , οὐδείς ἀνάλωτος . πᾶς εἴσω ὁ συμφορά . ὦ πλῆθος να - ματάω , ποῦ ῥέω νῦν ; ἐπί ποῖος οἰκία ; ἐπί ποῖος κρήνη ; ἀπορρήγνυμι μέν ὀχετός καί πολύσχιστος ὁ ὕδωρ ὁδός . φέρω δέ ὁ πηγή χορηγία κατά ὁ εἴκω χαράδρα τε ἐργάζομαι καί ἐν ὁ κοῖλος λιμνάζω . ἀρύω δέ οὐδείς οὐδέ πίνω οὔτε ἄνθρω - πούς οὔτε ὄρνις . καί γάρ οὗτος φοβερός ὁ πῦρ , ὁ διά πᾶς κάτωθεν ἕρπω , ὁ ἄν ἐνδίδωμι ὁ ἄνω , πρός ὁ αέρας τοξεύω . ὁ δέ δή πολυάνθρωπος ἔχω μετά ἡμέρα μέν οὐδείς , νύξ δέ δῆμος εἴδωλον , ὅς ἐγώ δοκέω στενοχωρία ὁ ὑπό γῆ ποιέω , ἐπειδάν περάω ὁ Ἀχέρων . 19 . Λήμνιος μέν ὑμνέω κακός καί Ἰλιάς κακός , ἵστημι δέ ἐκεῖνος ὁ μνήμη , ὁ δέ ὑπερβολή ὁ δεινός ἐνθένδε ὁ βούλομαι ἐνδείκνυμι . ἤδη ποῦ σεισμός ὁ μέν τίς περιαιρέω , ὁ δέ ἀπέχω , ἀλλά οὗτος γε στόρνυμι . ἤδη τις στόρνυμι , ἀλλά οὐ τοσοῦτος γε κλίνω . εἰμί γάρ ἢ ] ὁ σῶμα εἰμί - ρητός μόνος λοιμός κατασύρω ἢ κατά νόμος ἔξω πανδημεί θύω καί μή πίπτω , πόλις ἅπας οὐ χρή ἀποκείρω · νῦν τοίνυν ἄμφω κεῖμαι καί ὁ σχῆμα ὁ ἄστυ εἰς ὁ ὁ οἰκήτωρ λύω φόνος .
libanius.oratio-61 20
ὀδυρέσθω δὴ πᾶσα μὲν νῆσος , πᾶσα δὲ | ἤπειρος , καὶ γεωργοὶ καὶ ναυτίλοι , καὶ κῶμαι καὶ καλύβαι , καὶ πᾶν ὅ τι εἰς ἀνθρώπου φύσιν τελεῖ , καὶ κατεχέτω τὴν οἰκουμένην κωκυτὸς ὁποῖος τὴν Αἴγυπτον ἐπ’ οἰχομένῳ τῷ Ἄπιδι . νῦν ἔδει καὶ πέτραις δοθῆναι δάκρυα καὶ ὄρνισι νοῦν εἰς συναυλίαν τοῦ πένθους . 21 . Ὢ λιμένος , ὂν φεύγουσαι νῆες ἀνήγοντο σπουδῇ <τὰ> o ἀπόγεια κόπτοντες . ὁ πρὶν ὁλκάδων ἔμπλεως λέμβον εἰσπλέοντα δείκνυσιν , ἀλλ᾿ ἔστι φοβερώτερος ἐμπόροις τοῦ τῆς Σκύλλης οἰκητηρίου . ὢ δυστυχί·ας ὁδοιπόρων , οἱ τὴν μηνοειδῆ μὲν καὶ σκιερὰν ὁδὸν ἢ περὶ τὸ τέρμα τοῦ κόλπου χαριέντως ἐλήλατο , ταύτην μὲν οὐκ ἴασιν , ἐμβάντες δέ εἰς πλοῖον παραπλέουσι τὸν ὄχθον ἐφ’ ὂν ἠπείγοντο πρότερον , τρέμοντες ὥσπερ τὴν Χάρυβδιν , τεκμαιρόμενοι τῇ θαλάττῃ τὰ πάλαι ἑστηκότα . 22 . Ὦ φιλτάτη πόλεων , σὺ μέν κατέκλασας ἀνθρώ - ποὺς τῷ πάθει , σὺ δὲ ἐξέπληξας τῷ πτώματι , καὶ γένος ἅπαν ἐν ἱκετηρίαις κάθηται δοκοῦντες τῶν ὅλων κατα - κεκρίσθαι τελευτήν . μὴ γὰρ ἂν ἔτι μηδενὸς εἶναι φειδὼ μετὰ τὸ κάλλιστον . 23 . Τίς ἄν με πτερώσας ἐκεῖσε κομίσειε ; τίς ἂν ἐπὶ τῆς ἄκρας στήσειε ; πικρὸν μέν ἰδεῖν , ἔχει δέ τινα παραμυθίαν ἐραστῇ παιδικοῖς περιχυθῆναι κειμένοις .
Lemmas: ὀδύρομαι δή πᾶς μέν νῆσος , πᾶς δέ | ἤπειρος , καί γεωργός καί ναυτίλος , καί κώμη καί καλύβη , καί πᾶς ὁ τίς εἰς ἄνθρωπος φύσις τελέω , καί κατέχω ὁ οἰκουμένη Κωκυτός ὁποῖος ὁ Αἴγυπτος ἐπί οἴχομαι ὁ Ἆπις . νῦν δέω καί πέτρα δίδωμι δάκρυον καί ὄρνις νόος εἰς συναυλία ὁ πένθος . 21 . ὤ λιμήν , εἰμί φεύγω ναῦς ἀνάγω σπουδή <τὰ> o ἀπόγειος κόπτω . ὁ πρίν ὁλκός ἔμπλεος λέμβος εἰσπλέω δείκνυμι , ἀλλά εἰμί φοβερός ἔμπορος ὁ ὁ Σκύλλα οἰκητήριον . ὦ δυστυχία ὁδοίπορος , ὁ ὁ μηνοειδής μέν καί σκιερός ὁδός ἢ περί ὁ τέρμα ὁ κόλπος χαρίεις ἐλαύνω , οὗτος μέν οὐ ἴασις , ἐμβαίνω δέ εἰς πλοῖον παραπλέω ὁ ὄχθος ἐπί ὅς ἐπείγω πρότερος , τρέμω ὥσπερ ὁ Χάρυβδις , τεκμαίρομαι ὁ θάλασσα ὁ πάλαι ἵστημι . 22 . ὦ φίλος πόλις , σύ μέν κατακλάω ἀνθρώ - πούς ὁ πάθος , σύ δέ ἐκπλήσσω ὁ πτῶμα , καί γένος ἅπας ἐν ἱκετήριος κάθημαι δοκέω ὁ ὅλος κατά - κρίνω τελευτή . μή γάρ ἄν ἔτι μηδείς ἔρχομαι φειδώ μετά ὁ καλός . 23 . Τῖς ἄν ἐγώ πτερόω ἐκεῖσε κομίζω ; τίς ἄν ἐπί ὁ ἄκρος ἵστημι ; πικρός μέν ὁράω , ἔχω δέ τις παραμυθία ἐραστής παιδικός περιχέω κεῖμαι .