libanius.oratio-59 158
ἀλλὰ νυν ἅπας μὲν φόβος τῶν γά - μων ἀπελήλαται , ἀσφάλεια δὲ τὰς τῶν γενῶν διαδοχὰς μετ’ εὐθυμίας παραπ·έμπει , σωφροσύνη δὲ τρόπων οὐχ ἡττᾶται τυραννικῆς ἀνάγκης , γυναικὸς δὲ ὥραν εὐτυ - χεῖν ἀκίνδυνον . εὐνὴ δὲ πᾶσα καθ’ ἅπ·ασαν | γῆν καὶ θάλατταν τὸ τούτων μέρος ἀνύβριστος . 159 . Τῶν τοίνυν γεωργούντων τοῖς ἀδικουμένοις καὶ μικρὰ μὲν ἢ φαῦλα κεκτημένοις , πολλά δὲ φέρειν ἠναγκασμένοις καὶ τούτου συμβεβηκότος παρὰ τὴν ἀμε - τρίαν τῶν πρὸ τοῦ τὴν χώραν ἀναμετρεῖσθαι ταχθέν - των καὶ πολλῆς ἀπορίας οὔσης τῆς μὲν συντελείας κατεπειγούσης , τῆς δὲ γῆς οὐκ ἀποχρώσης , καὶ ταύταις ταῖς συμφοραῖς ἐπήμυναν λογιστῶν δευτέρων ἀκριβείᾳ τὴν ἐκ τῶν ἔμπροσθεν βλάβην λύσαντες . 160 . Καὶ τί δεῖ λέγειν περὶ τῶν γεωργῶν ἢ περι - λαμβάνειν ἀριθμῷ τὰ τῶν εὖ πεπονθότων ἔθνη ; ὅλως γάρ ταῖς ἀπάντων ἁπανταχόθεν ἱκετείαις ἀνέῳκται τά βασίλεια , καὶ οὔτε γένος οὔτε ἡλικίας μέτρον οὔτε τύχης ἀξίωμα πρὸς τὴν ἀπόλαυσιν τῆς φιλανθρωπίας διακέκριται , ἀλλ’ ἐφ’ ὑψηλοῦ καθήμενοι πᾶσιν ὁμοίως κηρύττουσι θαρρεῖν , ὧς οὔτε νεότης οὔτε γῆρας οὔτε πενίας εὐκαταφρόνητον σχῆμα τῆς κοινῆς ἐπικουρίας ἀποκεκλείσεται οὐδὲ λυμανεῖται τὸ δίκαιον οὔτε δικα - στὴς δυσμενὴς οὔτε ἀντίδικος ἰσχυρός , ἀλλὰ πρόχειρον εἰπόντι τὴν συμφορὰν τὸν ἵλεον ἐπισπᾶσθαι . 161 . Ἐν τούτῳ δὴ τῷ μέρει γενόμενος ὑπερηγά - σθην , ὅτι τὴν φιλανθρωπί·αν ἔννομον πρυτανεύειν ἠξίωσαν καὶ οὔτε τοὺς ἀδικουμένους περιεῖδον καθάπαξ ἀπειπόντες μὴ δεῖσθαι οὔτε τοῖς ἐξαπατᾶν τολμῶσι συνέπραξαν πάντα ἐφεξῆς πιστεύσαντες . ἀλλ’ ἐπειδὴ τοὺς μὲν ᾔδεσαν παρὰ τὴν ἀσθένειαν ἔλαττον ἔχοντας , τοὺς δ’ ἐπὶ παρακρούσει ταῖς ἱκετείαις χρησαμένους , ἵνα τοὺς μὲν ἀντανισώσωσι | τῇ βοηθείᾳ , τῶν δὲ τὴν ἀπάτην φυλάξωνται , τὴν τῶν νόμων ἰσχὺν τῇ φιλ - ανθρωπίᾳ προσῆψαν κώλυμα τοῦτο ταῖς παραγωγαῖς ἀνευρόντες . καὶ συμβαίνει δὴ πανταχῆ μέν τοὺς βα - σιλεῖς ταῖς ἱκετείαις ἐπινεύειν , μηδαμῆ δὲ τῶν θεσμῶν τὴν ἀκρίβειαν ὑπὸ τῆς φιλανθρωπίας βλάπτεσθαι .
Lemmas: ἀλλά νυν ἅπας μέν φόβος ὁ γῆ - μῶν ἀπελαύνω , ἀσφάλεια δέ ὁ ὁ γένος διαδοχή μετά εὐθυμία παραπέμπω , σωφροσύνη δέ τρόπος οὐ ἡσσάομαι τυραννικός ἀνάγκη , γυνή δέ ὥρα εὐτυ - χέω ἀκίνδυνος . εὐνή δέ πᾶς κατά ἅπας | γῆ καί θάλασσα ὁ οὗτος μέρος ἀνύβριστος . 159 . ὁ τοίνυν γεωργέω ὁ ἀδικέω καί μικρός μέν ἢ φαῦλος κτάομαι , πολύς δέ φέρω ἀναγκάζω καί οὗτος συμβεβηκός παρά ὁ ἀμος - τύριος ὁ πρό ὁ ὁ χώρα ἀναμετρέω τάσσω - ὁ καί πολύς ἀπορία εἰμί ὁ μέν συντέλεια κατεπείγω , ὁ δέ γῆ οὐ ἀποχράω , καί οὗτος ὁ συμφορά ἐπαμύνω λογιστής δύο ἀκρίβεια ὁ ἐκ ὁ ἔμπροσθεν βλάβη λύω . 160 . καί τίς δεῖ λέγω περί ὁ γεωργός ἢ περί - λαμβάνω ἀριθμός ὁ ὁ εὕω πάσχω ἔθνος ; ὅλως γάρ ὁ ἀπαντάω ἁπανταχόθεν Ἱκεσία ἀνοίγω ὁ βασίλεια , καί οὔτε γένος οὔτε ἡλικία μέτρον οὔτε τυγχάνω ἀξίωμα πρός ὁ ἀπόλαυσις ὁ φιλανθρωπία διακρίνω , ἀλλά ἐπί ὑψηλός κάθημαι πᾶς ὁμοίως κηρύσσω θαρσέω , ὅς οὔτε νεότης οὔτε γῆρας οὔτε πενία εὐκαταφρόνητος σχῆμα ὁ κοινός ἐπικουρία ἀποκλείω οὐδέ λυμαίνομαι ὁ Δίκαιος οὔτε δίκη - ἵστημι δυσμενής οὔτε Ἀντίδικος ἰσχυρός , ἀλλά πρόχειρον εἶπον ὁ συμφορά ὁ ἵλαος ἐπισπάω . 161 . ἐν οὗτος δή ὁ μέρος γίγνομαι ὑπερηγά - σθην , ὅτι ὁ φιλανθρωπί·αν ἔννομος πρυτανεύω ἀξιόω καί οὔτε ὁ ἀδικέω περιοράω καθάπαξ ἀπολέγω μή δήω οὔτε ὁ ἐξαπατάω τολμάω συμπράσσω πᾶς ἐφεξῆς πιστεύω . ἀλλά ἐπεί ὁ μέν οἶδα παρά ὁ ἀσθένεια μικρός ἔχω , ὁ δέ ἐπί παράκρουσις ὁ Ἱκεσία χράω , ἵνα ὁ μέν ἀντανισόω | ὁ βοήθεια , ὁ δέ ὁ ἀπάτη φυλάσσω , ὁ ὁ νόμος ἰσχύς ὁ φιλ - Ἀνθρωπία προσάπτω κώλυμα οὗτος ὁ παραγωγή ἀνευρίσκω . καί συμβαίνω δή πανταχῇ μέν ὁ βάω - σιλις ὁ Ἱκεσία ἐπινεύω , μηδαμῆ δέ ὁ θεσμός ὁ ἀκρίβεια ὑπό ὁ φιλανθρωπία βλάπτω .